# Publicatieblad C 70E/2004

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 70E |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 47e jaargang20 maart 2004 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 70E

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

47e jaargang20 maart 2004

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   (Mededelingen) |
| | EUROPEES PARLEMENT |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD |
| 2004/C 070E/1 | E-2576/02 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Terugbetaling Viagra | 1 |
| 2004/C 070E/2 | E-2577/02 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Tekort ziekteverzekering van Europese ambtenaren | 1 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2576/02 en E-2577/02 |
| 2004/C 070E/3 | E-2606/02 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Concurrentieverstorende heffingen in het internationale handelsverkeer | 3 |
| 2004/C 070E/4 | E-2617/02 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Toeslagen salarisregeling Europese scholen | 4 |
| 2004/C 070E/5 | E-2627/02 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Problemen bij de tenuitvoerlegging van milieuprogramma’s | 6 |
| 2004/C 070E/6 | E-2637/02 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Acties ter bescherming van de bossen in Galicië (Spanje) tegen luchtverontreiniging | 6 |
| 2004/C 070E/7 | E-2996/02 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan | 8 |
| 2004/C 070E/8 | E-2997/02 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan | 8 |
| 2004/C 070E/9 | E-3186/02 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Bescherming van pensioenrechten | 9 |
| 2004/C 070E/0 | E-3226/02 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Veiligere vangrails voor motorrijders | 10 |
| 2004/C 070E/1 | E-3469/02 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Concentratie op de Tsjechische elektriciteitsmarkt tijdens het uitbreidingsproces | 10 |
| 2004/C 070E/2 | E-3542/02 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Aan handel gerelateerde verbonden steun | 12 |
| 2004/C 070E/3 | E-3543/02 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Westelijke Sahara | 13 |
| 2004/C 070E/4 | E-3553/02 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Ernstige schendingen van de godsdienstvrijheid in Wit-Rusland | 14 |
| 2004/C 070E/5 | P-3614/02 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Invoer van grondstoffen uit Marokko en de Europese leerindustrie | 15 |
| 2004/C 070E/6 | E-3646/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Detentie Juan Carlos Gonzalez Leiva | 16 |
| 2004/C 070E/7 | E-3648/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Godsdienstvrijheid in Laos | 16 |
| 2004/C 070E/8 | E-3734/02 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Steun voor en voortbestaan van de bananenteelt in het Caribisch gebied | 17 |
| 2004/C 070E/9 | P-3743/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Executie Tibetanen in China | 18 |
| 2004/C 070E/0 | E-3746/02 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Tibet/China: doodvonnis voor Tenzin Deleg Rinpoche en Lobsang Dhondup | 18 |
| 2004/C 070E/1 | E-3750/02 van Mario Mauro aan de CommissieBetreft: De betrekkingen tussen de Europese Unie en de Republiek Suriname | 19 |
| 2004/C 070E/2 | E-3751/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Vermissing Arjan Erkel te Dagestan | 20 |
| 2004/C 070E/3 | P-3851/02 van Arie Oostlander aan de CommissieBetreft: Ontvoering van de heer Arjan Erkel in de Russische Republiek Dagestan | 21 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3751/02 en P-3851/02 |
| 2004/C 070E/4 | E-3759/02 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Controle op oorsprong ACS-suiker | 21 |
| 2004/C 070E/5 | E-3766/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het vermijden van ergernissen en vertragingen bij de controle van transitoverkeer tussen Rusland en Kaliningrad over toekomstig grondgebied van de Europese Unie | 23 |
| 2004/C 070E/6 | E-3790/02 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Optreden politie ten aanzien van toeristen in toetredingslanden | 24 |
| 2004/C 070E/7 | E-3820/02 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Koersbewegingen van de euro ten opzichte van andere valuta | 25 |
| 2004/C 070E/8 | P-3856/02 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Consumentenprijzen van producten uit de rechtvaardige handel | 26 |
| 2004/C 070E/9 | E-3877/02 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Eén Europees wetboek van strafrecht | 27 |
| 2004/C 070E/0 | E-0155/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Begroting van de Europese Unie en ontwikkelingssamenwerking | 28 |
| 2004/C 070E/1 | E-0419/03 van Laura González Álvarez aan de CommissieBetreft: Spaans Nationaal Hydrologisch Plan (PHN): Overhevelingsproject Júcar-Vinalopó (Aanvullend antwoord). | 28 |
| 2004/C 070E/2 | E-0704/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Katten- en hondenvachten | 29 |
| 2004/C 070E/3 | E-0730/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Prestige: maatregelen ten behoeve van de door de Prestige-ramp getroffen Natura 2000-gebieden | 30 |
| 2004/C 070E/4 | E-0897/03 van Hedwig Keppelhoff-Wiechert aan de CommissieBetreft: Voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening voor de markt van ethylalcohol uit landbouwproducten (COM(2001) 101 def — C5-0095/01) en in dit geval met name maatregelen voor de markt van landbouwalcohol/artikel 10 | 31 |
| 2004/C 070E/5 | E-1076/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Motorola Computer Group en Wordsworth Technologies Ltd — prijsafspraken | 31 |
| 2004/C 070E/6 | E-1146/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Afschaffing aanpassingscoëfficiënt van ambtenarenpensioenen | 32 |
| 2004/C 070E/7 | E-1228/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Overstromingen in Mozambique | 33 |
| 2004/C 070E/8 | E-1236/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verkoop PC’s met voorgeprogrammeerd besturingssysteem | 34 |
| 2004/C 070E/9 | E-1246/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Veiligheid vangrails | 35 |
| 2004/C 070E/0 | E-1255/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Vietnam | 36 |
| 2004/C 070E/1 | E-1348/03 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: GATS en privatisering van de watervoorziening | 36 |
| 2004/C 070E/2 | E-1356/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Internationale stroombeheersplannen | 38 |
| 2004/C 070E/3 | E-1380/03 van Anne Jensen aan de CommissieBetreft: Loonsubsidies in Duitsland | 39 |
| 2004/C 070E/4 | E-1392/03 van Charles Tannock en Timothy Kirkhope aan de RaadBetreft: Gevolgen van de creatie van het delict van racisme en vreemdelingenhaat in de context van het Europees aanhoudingsbevel | 40 |
| 2004/C 070E/5 | E-1477/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten van lidstaten naar Vaticaanstad | 42 |
| 2004/C 070E/6 | E-1478/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor rundvlees (vers en diepgevroren) van lidstaten naar Vaticaanstad | 42 |
| 2004/C 070E/7 | E-1479/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor rundvlees (vers en diepgevroren) van lidstaten naar Vaticaanstad en beheer van de slagerijafdeling in de supermarkt van het Vaticaan | 43 |
| 2004/C 070E/8 | E-1480/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor biet- of rietsuiker en chemisch zuivere sacharose (in vaste vorm) van lidstaten naar Vaticaanstad | 44 |
| Gecombineerd Aanvullend antwoord op de schritftelijke vragen E-1477/03, E-1478/03, E-1479/03 en E-1480/03 |
| 2004/C 070E/9 | E-1486/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Cyberracisme | 46 |
| 2004/C 070E/0 | E-1491/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Problemen in verband met artikel 10 | 47 |
| 2004/C 070E/1 | E-1501/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Cruisecontrol op vrachtwagens | 48 |
| 2004/C 070E/2 | E-1506/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Kwaliteit van de nieuwe banen | 49 |
| 2004/C 070E/3 | E-1600/03 van Giles Chichester en Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Willekeurige onteigeningen in de streek van Valencia in Spanje | 50 |
| 2004/C 070E/4 | E-1601/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Opheffing van de tijdelijke beperking op het vervoederen van vismeel | 51 |
| 2004/C 070E/5 | P-1610/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Geleidingsvermogen en ecologisch verantwoord debiet met betrekking tot de afwatering van de Ebro volgens het Spaans nationaal waterloopkundig plan | 52 |
| 2004/C 070E/6 | E-1626/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Consumentenbescherming in verband met eieren en eiproducten uit de Verenigde Staten | 53 |
| 2004/C 070E/7 | E-1627/03 van Jan Mulder en Toine Manders aan de CommissieBetreft: Financiële consequenties van vogelpest voor vermeerderaars van broedeieren | 54 |
| 2004/C 070E/8 | E-1628/03 van Eija-Riitta Korhola aan de RaadBetreft: Bevordering in de Europese Unie van producten uit de eerlijke handel | 55 |
| 2004/C 070E/9 | P-1705/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar de firma Planistat Europe SA | 56 |
| 2004/C 070E/0 | P-1807/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Zakelijke betrekkingen van de Commissie met de Groep Planistat | 57 |
| 2004/C 070E/1 | P-1978/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Beëindiging samenwerking tussen Commissie en de groep Planistat | 58 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-1705/03, P-1807/03 en P-1978/03 |
| 2004/C 070E/2 | E-1717/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Blinde passagiers | 59 |
| 2004/C 070E/3 | E-1754/03 van Elisabeth Schroedter aan de CommissieBetreft: Brug tussen het eiland Rügen (D) en het vasteland, vraag E-0543/03 | 60 |
| 2004/C 070E/4 | E-1755/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Belastingheffing op Europese pensioenpremies | 62 |
| 2004/C 070E/5 | E-1778/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Asielzoekers en vluchtelingenaudit | 62 |
| 2004/C 070E/6 | E-1786/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Contacten met NGO’s en regeringsinstanties voor de Roma | 64 |
| 2004/C 070E/7 | E-1846/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Onverenigbaarheid van een communautaire beslissingsfunctie met het lidmaatschap van de Bilderberg Club en de Trilaterale Commissie | 64 |
| 2004/C 070E/8 | E-1865/03 van Anders Wijkman aan de CommissieBetreft: Nationale interpretatie van de EU-regelgeving inzake de bescherming van met uitroeiing bedreigde diersoorten | 65 |
| 2004/C 070E/9 | E-1878/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Effectbeoordeling | 66 |
| 2004/C 070E/0 | E-1930/03 van Lennart Sacrédeus aan de CommissieBetreft: Volksverhuizingen in de olierijke gebieden van Sudan | 67 |
| 2004/C 070E/1 | E-1944/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Interne markt inzake televisiereclame rond programma’s voor minderjarigen | 68 |
| 2004/C 070E/2 | P-1962/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Toekomstige boekhoudkundige normen in het verzekeringswezen | 69 |
| 2004/C 070E/3 | E-1992/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Europa - Terrorisme | 70 |
| 2004/C 070E/4 | E-2000/03 van Jan Dhaene en Patricia McKenna aan de RaadBetreft: Radioactieve lozingen vanuit Sellafield | 71 |
| 2004/C 070E/5 | E-2017/03 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Technische uitrusting van vrachtwagens | 72 |
| 2004/C 070E/6 | E-2063/03 van Ioannis Marínos en Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Watervoorziening en waterkwaliteit in Griekenland | 73 |
| 2004/C 070E/7 | E-2065/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Acties van de Belgische politie op Nederlands grondgebied | 74 |
| 2004/C 070E/8 | E-2114/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het weren van andere bezoekers dan genodigden, overheidsfunctionarissen en ondernemers uit Europese niet-EU-staten met een lage levensstandaard | 75 |
| 2004/C 070E/9 | E-2133/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Illegale immigratie: Amerikaans Ministerie van Buitenlandse Zaken versus Griekenland en Turkije | 77 |
| 2004/C 070E/0 | E-2167/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Een duurzame oplossing voor de gevoeligheden van de staatsnaam Macedonië die recht doet aan de uiteenlopende verlangens van Macedoniërs, Albanezen en Grieken | 79 |
| 2004/C 070E/1 | P-2200/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitlatingen van de voorzitter van de Europese Commissie over het verband tussen godsdienst en Europese grondwet, gedaan op 13 juni 2003 in Alessano (Lecce) | 79 |
| 2004/C 070E/2 | E-2205/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Voortzetting van het OLAF-onderzoek in verband met Eurostat | 80 |
| 2004/C 070E/3 | E-2238/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Artikel 10 EG-Verdrag en Ierland | 81 |
| 2004/C 070E/4 | E-2289/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Niveau van de lonen en de pensioenen in Griekenland | 82 |
| 2004/C 070E/5 | E-2309/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Extasy en Nederland | 83 |
| 2004/C 070E/6 | E-2318/03 van Armando Cossutta aan de RaadBetreft: Privacy-rechten van de Europese burger | 84 |
| 2004/C 070E/7 | E-2329/03 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Opneming van koolstofscheidingstechnieken in richtlijn emissiehandel | 85 |
| 2004/C 070E/8 | E-2336/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Project ACCESS (Advance Communication for Cumbria and Enabling Sustainable Services) | 86 |
| 2004/C 070E/9 | E-2337/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Gebruik van alcoholische dranken in Europese steden | 86 |
| 2004/C 070E/0 | E-2344/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Bureaucratie Interreg (Aanvullend antwoord) | 87 |
| 2004/C 070E/1 | E-2347/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Verdrinkingsdood voor de Zuid-Europese kusten voor immigranten die naar de Europese Unie vluchten op zoek naar werk en een nieuw leven | 88 |
| 2004/C 070E/2 | E-2362/03 van Stavros Xarchakos aan de RaadBetreft: Onderzoek door een Turks schip in de Griekse territoriale wateren in de Egeïsche Zee | 90 |
| 2004/C 070E/3 | E-2365/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Afbakening van de visserijgebieden tussen Portugal en Spanje | 91 |
| 2004/C 070E/4 | P-2374/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Aanbestedingen en onderaanbestedingen voor diensten in opdracht van de Europese Commissie | 91 |
| 2004/C 070E/5 | E-2377/03 van James Nicholson aan de RaadBetreft: Kentekens voor de strijdkrachten van de Europese Unie | 92 |
| 2004/C 070E/6 | E-2383/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Beoordeling van staatssteun | 92 |
| 2004/C 070E/7 | E-2385/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Beoordeling van staatssteun | 93 |
| 2004/C 070E/8 | E-2396/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Maatregelen ter bestrijding van woestijnvorming in de Europese Unie | 94 |
| 2004/C 070E/9 | E-2414/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Toepassing van de verordening betreffende internationale standaarden voor jaarrekeningen op niet in de Europese Unie gevestigde ondernemingen | 96 |
| 2004/C 070E/0 | E-2425/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Harmonisatie van de belasting over de inkomsten uit spaargelden van burgers van de Europese Unie in een ander dan hun eigen land | 98 |
| 2004/C 070E/1 | E-2446/03 van Alonso Puerta en Alejandro Cercas aan de CommissieBetreft: Bescherming van het Europees cultureel erfgoed | 100 |
| 2004/C 070E/2 | E-2457/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Mededingingsverstorende handelingen van de Ierse staat op de elektriciteitsmarkt | 101 |
| 2004/C 070E/3 | E-2463/03 van Professor Sir Neil MacCormick aan de CommissieBetreft: Minderjarige burgers van de Unie | 102 |
| 2004/C 070E/4 | E-2467/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Digitale tachografen: Verbeteringen van Bijlage 1B | 103 |
| 2004/C 070E/5 | E-2469/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Digitale tachografen: herziene invoeringstermijnen | 104 |
| 2004/C 070E/6 | E-2470/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Digitale tachograaf: Goedkeuringscertificaat | 105 |
| 2004/C 070E/7 | E-2472/03 van Marie Isler Béguin, Charles Tannock, Alima Boumediene-Thiery, Patsy Sörensen en Miquel Mayol i Raynal aan de RaadBetreft: Randgebieden aan de buitengrenzen van de uitgebreide Europese Unie | 106 |
| 2004/C 070E/8 | E-2475/03 van Glenys Kinnock aan de RaadBetreft: Birma | 108 |
| 2004/C 070E/9 | E-2480/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Tonijnconserven uit Thailand, de Filippijnen en Indonesië | 108 |
| 2004/C 070E/0 | E-2518/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Transatlantische samenwerking inzake het behoud van de biologische diversiteit | 109 |
| 2004/C 070E/1 | E-2533/03 van Gabriele Stauner aan de RaadBetreft: Inkomensverbeteringen voor leden van het Europese Hof van Justitie | 110 |
| 2004/C 070E/2 | E-2536/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Resultaat van de afspraken over de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid in Portugal. | 111 |
| 2004/C 070E/3 | E-2538/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Voorstellen over de ontmanteling van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en de structuurfondsen — Geheim verslag | 112 |
| 2004/C 070E/4 | E-2559/03 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Subsidies voor transport van levende dieren | 113 |
| 2004/C 070E/5 | E-2587/03 van Marco Pannella aan de RaadBetreft: Executie van Faramaz Mohammadi, 19 jaar oud, actief in de studentenbeweging aan de Universiteit van Tabriz in Iran | 114 |
| 2004/C 070E/6 | E-2589/03 van Philip Claeys aan de RaadBetreft: Eventuele opvolging defensietop van april 2003 in Brussel | 114 |
| 2004/C 070E/7 | E-2595/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: De omstandigheden in de Londense ondergrondse | 115 |
| 2004/C 070E/8 | E-2596/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: De omstandigheden in de Londense ondergrondse | 115 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2595/03 en E-2596/03 |
| 2004/C 070E/9 | E-2599/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stand van de werkzaamheden voor de aanleg van het voetbalveld van het Altamira-college, als | 116 |
| 2004/C 070E/0 | P-2600/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Werkzaamheden van de adviesgroep op hoog niveau Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied en van de groep Culturele en spirituele dimensie van Europa | 117 |
| 2004/C 070E/1 | E-2612/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato en Gianfranco Dell’Alba aan de RaadBetreft: De Crimen Sollicitationis-instructie van de Hoogste Congregatie van het Heilig Officie van de Heilige Stoel om door geestelijken begane seksuele misdrijven in de doofpot te houden | 119 |
| 2004/C 070E/2 | E-2625/03 van Michel-Ange Scarbonchi aan de CommissieBetreft: Oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps | 120 |
| 2004/C 070E/3 | E-2628/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gevolg dat is gegeven aan de resolutie over seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters | 121 |
| 2004/C 070E/4 | E-2629/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: De affaire Eurostat: verdwijning van documenten uit de kantoren van OLAF | 122 |
| 2004/C 070E/5 | E-2630/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: De affaire Eurostat | 123 |
| 2004/C 070E/6 | P-2653/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Laat Prodi in Europa uitleg geven over de affaire rond Telekom Srbija | 124 |
| 2004/C 070E/7 | P-2654/03 van Anna Karamanou aan de RaadBetreft: Verkrachting van en handel in vrouwen in Irak | 125 |
| 2004/C 070E/8 | P-2655/03 van Daniel Hannan aan de CommissieBetreft: Euronews | 126 |
| 2004/C 070E/9 | P-2656/03 van Josu Ortuondo Larrea aan de CommissieBetreft: Visserijovereenkomst tussen Spanje en Frankrijk. Overeenkomst van Arcachon | 127 |
| 2004/C 070E/0 | E-2685/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van werkplaatsen ten behoeve van technisch onderwijs in Griekenland — Maatregel 5.2 van het Tweede operationale programma voor onderwijs en basisvorming van het Derde communautair bestek | 128 |
| 2004/C 070E/1 | P-2696/03 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Exportrestituties voor ovoalbuminen | 129 |
| 2004/C 070E/2 | E-2709/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: OLAF-onderzoeken naar Eurostat | 130 |
| 2004/C 070E/3 | E-2721/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Initiatieven om de ambities van de Europese Unie voor een dynamische kennismaatschappij in 2010 te beschermen tegen onbedoelde negatieve gevolgen van het Stabiliteitspact | 131 |
| 2004/C 070E/4 | P-2724/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Ongecontroleerde storting van toxisch afval en chemische stoffen in Griekenland en schending van de milieuwetgeving door een verwerkingsinstallatie voor toxisch afval te Larymna (arrondissement Fthiotida, Griekenland) | 132 |
| 2004/C 070E/5 | E-2733/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Steunverlening aan staalfabriek Georgsmarienhütte | 133 |
| 2004/C 070E/6 | E-2734/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Encryptie van EU-communicatie | 134 |
| 2004/C 070E/7 | E-2740/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Terugvordering van minimale bedragen bij steunprogramma’s van de Europese Unie | 135 |
| 2004/C 070E/8 | E-2754/03 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid voor vertalers van de Commissie om vanuit hun land van herkomst te werken | 135 |
| 2004/C 070E/9 | P-2757/03 van Marco Cappato aan de RaadBetreft: Nucleaire crisis rond Noord-Korea | 136 |
| 2004/C 070E/0 | P-2766/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Internationale bouwfraude | 137 |
| 2004/C 070E/1 | E-2768/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Uitvoering van bestellingen van de Griekse spoorwegmaatschappij OSE door het bedrijf Ellinika Nafpijia A.E | 138 |
| 2004/C 070E/2 | E-2773/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Regels inzake bezetting van alarmcentrales in de landen van de Europese Unie | 139 |
| 2004/C 070E/3 | E-2774/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Opneming van Hamas in de lijst met terroristische organisaties | 140 |
| 2004/C 070E/4 | E-2783/03 van Cristiana Muscardini, Antonio Mussa en Adriana Poli Bortone aan de RaadBetreft: Verkiezingen in Albanië | 140 |
| 2004/C 070E/5 | P-2800/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Uitvoering van Verordening (EG) nr. 1227/2001 van 18 juni 2001 | 141 |
| 2004/C 070E/6 | P-2824/03 van Marie Isler Béguin aan de CommissieBetreft: Autosnelweg A28, Habitat-richtlijn | 142 |
| 2004/C 070E/7 | E-2831/03 van Camilo Nogueira Román aan de RaadBetreft: De verklaringen van de Spaanse premier, waarin hij de Conventie bekritiseert en zijn verzet aankondigt tegen de belangrijkste punten van de overeengekomen grondwet | 143 |
| 2004/C 070E/8 | E-2833/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Programma’s voor de opleiding van werklozen via het Nationale Bureau voor arbeidsbemiddeling in Griekenland | 144 |
| 2004/C 070E/9 | P-2834/03 van Gilles Savary aan de CommissieBetreft: Luchtvaartakkoorden met de Verenigde Staten | 145 |
| 2004/C 070E/0 | P-2835/03 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Goedkeuring van het Terra-project Geoplantour — onderzoek OLAF (Aanvullend antwoord) | 145 |
| 2004/C 070E/1 | P-2844/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Steun aan goedkope luchtvaartmaatschappijen | 147 |
| 2004/C 070E/2 | E-2848/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Toepassing van richtlijn 2000/53/EG | 147 |
| 2004/C 070E/3 | E-2860/03 van Jens-Peter Bonde aan de RaadBetreft: Artikel III-302 van de ontwerpgrondwet voor Europa | 148 |
| 2004/C 070E/4 | P-2862/03 van Anne André-Léonard aan de CommissieBetreft: Het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten van de scientology-kerk | 148 |
| 2004/C 070E/5 | E-2866/03 van Anne André-Léonard aan de RaadBetreft: Het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten van de scientology-kerk | 149 |
| 2004/C 070E/6 | E-2870/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek naar de gebruikmaking van de middelen voor beroepsopleiding van het gewest Lombardije | 150 |
| 2004/C 070E/7 | P-2871/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Onderzoek aan menselijke embryo’s en embryonale stamcellen | 151 |
| 2004/C 070E/8 | E-2873/03 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Roetmeting bij personenauto’s; Richtlijnen 92/55/EEG, 96/96/EG en 1999/52/EG | 151 |
| 2004/C 070E/9 | E-2874/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verwijdering en bewaring van organen van kinderen zonder toestemming van de ouders | 153 |
| 2004/C 070E/0 | E-2879/03 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Technische controle dodehoeksystemen voor vrachtwagens | 153 |
| 2004/C 070E/1 | E-2888/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Luchtverbindingen met eilanden — kwalificatie als openbare dienstverlening | 155 |
| 2004/C 070E/2 | E-2890/03 van Anne Jensen aan de CommissieBetreft: Steun voor bedrijven in het voormalige Oost-Duitsland | 155 |
| 2004/C 070E/3 | E-2891/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Ontoereikende veiligheidsmaatregelen op het werk in Griekenland | 156 |
| 2004/C 070E/4 | P-2893/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Schending van de databeschermingsvoorschriften | 157 |
| 2004/C 070E/5 | E-2894/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Programma voor het verwerven van beroepservaring (STAGE) in Griekenland | 158 |
| 2004/C 070E/6 | E-2899/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van de overheidsschuld en het overheidstekort in Griekenland in 2003 | 159 |
| 2004/C 070E/7 | E-2901/03 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Bescherming van de werkgelegenheid bij de Alcatel-vestiging van Rieti | 159 |
| 2004/C 070E/8 | E-2908/03 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: De plannen van Alcatel | 160 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2901/03 en E-2908/03 |
| 2004/C 070E/9 | E-2905/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Werkloosheid in Griekenland op basis van de statistische gegevens van 2001 | 161 |
| 2004/C 070E/0 | E-2906/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2001/97/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld | 162 |
| 2004/C 070E/1 | P-2914/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Prodi gaat met zijn verklaringen over Arafat zijn bevoegdheden te buiten | 162 |
| 2004/C 070E/2 | P-2915/03 van Francesco Speroni aan de CommissieBetreft: Partijdigheid van Prodi tijdens de campagne voor het referendum in Zweden | 163 |
| 2004/C 070E/3 | E-2925/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Europees productiviteitspact | 163 |
| 2004/C 070E/4 | E-2928/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Europees ruimtelijk ontwikkelingsperspectief en het SRUNA-project | 164 |
| 2004/C 070E/5 | E-2931/03 van Marco Cappato, Maurizio Turco, Emma Bonino, Marco Pannella, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Benoeming van generaal Ammar tot voorzitter van het Nationaal organiserend comité voor de Wereldtopconferentie over de informatiemaatschappij | 165 |
| 2004/C 070E/6 | E-2932/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Strijd tegen namaak | 166 |
| 2004/C 070E/7 | E-2933/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Grenswaarden voor de totale concentratie van DDT in vis | 169 |
| 2004/C 070E/8 | E-2937/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid — Economische rol van de immigratie | 170 |
| 2004/C 070E/9 | E-2938/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid | 170 |
| 2004/C 070E/0 | E-2986/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid, brain drain | 171 |
| 2004/C 070E/1 | E-3004/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid-stemrecht voor vreemdelingen | 171 |
| 2004/C 070E/2 | E-3029/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en tewerkstelling — Integratiebelemmerende factoren | 172 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2937/03, E-2938/03, E-2986/03, E-3004/03 en E-3029/03 |
| 2004/C 070E/3 | E-2939/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: EURES - Promotie en voorlichting | 174 |
| 2004/C 070E/4 | E-2941/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Toewijzingen uit het Solidariteitsfonds | 175 |
| 2004/C 070E/5 | P-2950/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Toekomst van LIFE-natuurprogramma | 177 |
| 2004/C 070E/6 | E-2958/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Prijsstijgingen in de landen van de eurozone | 178 |
| 2004/C 070E/7 | E-2963/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vermindering van kredieten voor onderzoek en voorkoming van ongevallen | 179 |
| 2004/C 070E/8 | E-2967/03 van Marie-Thérèse Hermange aan de CommissieBetreft: Europese ombudsman voor kinderen | 180 |
| 2004/C 070E/9 | E-2968/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Eurojust | 180 |
| 2004/C 070E/0 | P-2970/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Terugtrekking uit het Gemeenschappelijk Visserijbeleid | 181 |
| 2004/C 070E/1 | P-2976/03 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Exportvergoedingen voor ei-albuminen - vraag P-2696/03 | 182 |
| 2004/C 070E/2 | P-2978/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Structuurfondsen in Bretagne | 183 |
| 2004/C 070E/3 | E-2979/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Posterijen in de Europese Unie | 184 |
| 2004/C 070E/4 | P-2989/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Financiering door de Commissie van European Policy Center (EPC) | 185 |
| 2004/C 070E/5 | P-2991/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Verbod mechanische kokkelvisserij Waddenzee | 186 |
| 2004/C 070E/6 | E-2998/03 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdige belastingvrijstellingen in het Verenigd Koninkrijk | 187 |
| 2004/C 070E/7 | E-2999/03 van Olivier Duhamel aan de CommissieBetreft: Informatiebrochure | 187 |
| 2004/C 070E/8 | E-3001/03 van Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de Montagnard-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam | 188 |
| 2004/C 070E/9 | E-3002/03 van Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de Montagnard-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam | 189 |
| 2004/C 070E/0 | E-3003/03 van Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de Montagnard-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam | 189 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3001/03, E-3002/03 en E-3003/03 |
| 2004/C 070E/1 | E-3005/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Classificatie eiwit | 191 |
| 2004/C 070E/2 | E-3007/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Rol van de Informatie- en adviescentra voor het platteland (Carrefours) bij voorlichtingscampagnes over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid | 191 |
| 2004/C 070E/3 | P-3068/03 van Hugues Martin aan de CommissieBetreft: Financiering van structuren die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa | 192 |
| 2004/C 070E/4 | E-3112/03 van Giacomo Santini, Elena Paciotti, Luciana Sbarbati, Giovanni Pittella, Generoso Andria, Enrico Ferri, Carlo Fatuzzo, Gianfranco Dell’Alba, Roberta Angelilli, Stefano Zappalà, Paolo Pastorelli, Antonio Di Pietro, Mauro Nobilia, Sebastiano Musumeci, Michl Ebner, Roberto Bigliardo, Catherine Guy-Quint, Adriana Poli Bortone, Fiorella Ghilardotti, Monica Frassoni, Franz Turchi, Massimo Carraro, Guido Bodrato, Francesco Musotto, Vincenzo Lavarra, Vitaliano Gemelli en Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Informatiebeleid Europese Unie — Rechtsgrondslag van de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en Info-Point Europa (IPE) — Subsidies voor het functioneren van deze centra in 2004: noodzakelijk en dringend | 193 |
| 2004/C 070E/5 | P-3153/03 van Evelyne Gebhardt aan de CommissieBetreft: Euro-Infopoints | 194 |
| 2004/C 070E/6 | E-3240/03 van Thierry Cornillet aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de exploitatiesubsidie voor de Info-Point Europa | 194 |
| 2004/C 070E/7 | P-3265/03 van Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Info-points en Carrefours | 194 |
| 2004/C 070E/8 | E-3287/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Europese culturele centra | 195 |
| 2004/C 070E/9 | E-3301/03 van Nicole Thomas-Mauro aan de CommissieBetreft: Info-points Europe | 195 |
| 2004/C 070E/0 | P-3389/03 van John Hume aan de CommissieBetreft: Europese Carrefours | 196 |
| 2004/C 070E/1 | P-3403/03 van John Cushnahan aan de CommissieBetreft: Middelen voor Europese Carrefours | 196 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen 3007/03, P-3068/03, E-3112/03, P-3153/03, E-3240/03, P-3265/03, E-3287/03, E-3301/03, P-3389/03 en P-3403/03... |
| 2004/C 070E/2 | E-3017/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Insolventie van Grundig AG — bescherming van de werkgelegenheid in Portugal | 197 |
| 2004/C 070E/3 | E-3019/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: EU-financiering en behoud van de werkgelegenheid | 198 |
| 2004/C 070E/4 | E-3022/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Financiering van onderzoek betreffende preventie van ongevallen | 198 |
| 2004/C 070E/5 | P-3024/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Noodzakelijke opschorting en herziening Stabiliteitspact | 199 |
| 2004/C 070E/6 | E-3028/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Goedkeuring van steunmaatregelen voor de Belgische autofabriek Ford Genk en voor de toeleveringsbedrijven | 200 |
| 2004/C 070E/7 | E-3031/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Europese subsidies voor de culturele sector | 201 |
| 2004/C 070E/8 | E-3035/03 van Marit Paulsen aan de CommissieBetreft: Traceerbaarheid overeenkomstig artikel 18, lid 2 van verordening (EG) nr. 178/2002 | 202 |
| 2004/C 070E/9 | P-3038/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Opzegging van contracten bij Eurostat | 203 |
| 2004/C 070E/0 | E-3046/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Bangladesh | 204 |
| 2004/C 070E/1 | E-3049/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Elektronische identificatie van asielzoekers | 204 |
| 2004/C 070E/2 | P-3051/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Kyoto-ratificatie door Rusland | 206 |
| 2004/C 070E/3 | E-3056/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening | 207 |
| 2004/C 070E/4 | E-3065/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Discriminatie van vrouwen | 208 |
| 2004/C 070E/5 | P-3067/03 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Biometrische gegevens in visa en paspoorten | 209 |
| 2004/C 070E/6 | E-3071/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Gender budgeting | 210 |
| 2004/C 070E/7 | E-3076/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Resultaten van onderzoek naar bedreigingen voor de gezondheid van mensen die wonen of werken in de nabijheid van antennemasten voor het nieuwe UMTS-systeem | 211 |
| 2004/C 070E/8 | E-3079/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 1221/97 inzake steun voor de bijenteelt | 213 |
| 2004/C 070E/9 | E-3084/03 van Koldo Gorostiaga Atxalandabaso aan de CommissieBetreft: Sit-in van Baskische politieke gevangenen | 214 |
| 2004/C 070E/0 | E-3085/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Crédit Lyonnais/Executive Life | 215 |
| 2004/C 070E/1 | E-3094/03 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Pesterij op het werk | 215 |
| 2004/C 070E/2 | E-3095/03 van Koldo Gorostiaga Atxalandabaso aan de CommissieBetreft: Erkenning Baskenland via repressie | 216 |
| 2004/C 070E/3 | E-3097/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Openbaarmaking van fondsen voor de EMU-campagne | 217 |
| 2004/C 070E/4 | E-3103/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Kindsoldaten in de Republiek Congo | 217 |
| 2004/C 070E/5 | E-3105/03 van Marianne Eriksson, Piia-Noora Kauppi en Joke Swiebel aan de CommissieBetreft: Financiering van EQUAL-projecten en discriminatie op grond van seksuele gerichtheid | 218 |
| 2004/C 070E/6 | E-3107/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: TEN-netwerken | 220 |
| 2004/C 070E/7 | E-3108/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Subsidies | 220 |
| 2004/C 070E/8 | P-3111/03 van Regina Bastos aan de CommissieBetreft: Overheids- of communautaire steun voor de Duitse holding RIEKER | 221 |
| 2004/C 070E/9 | P-3118/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Versoepeling van de restricties op het gebruik van paraquat | 222 |
| 2004/C 070E/0 | E-3119/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Niet-naleving richtlijn 1999/70/EG | 223 |
| 2004/C 070E/1 | E-3136/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Niet-gebruikte EU-middelen in Beieren ten belope van EUR 17 miljoen voor het jaar 2002 | 223 |
| 2004/C 070E/2 | E-3149/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Verplaatsing van de confectiefabriek Melka | 224 |
| 2004/C 070E/3 | E-3158/03 van Antonio Mussa aan de CommissieBetreft: Erkenning van diploma’s | 225 |
| 2004/C 070E/4 | E-3162/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Fraude met kredieten van het Europees Sociaal Fonds | 227 |
| 2004/C 070E/5 | E-3164/03 van Säid El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Waarschuwingslabels op alcohol | 228 |
| 2004/C 070E/6 | P-3166/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Naleving door de Commissie van de uitspraak van het Hof van Justitie | 229 |
| 2004/C 070E/7 | E-3175/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Financiering van preventieprogramma’s en surveillance van ziekten | 230 |
| 2004/C 070E/8 | E-3176/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Voedselveiligheid en ontwikkelingslanden | 231 |
| 2004/C 070E/9 | E-3177/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Hergebruik van medische instrumenten en medische hulpmiddelen | 232 |
| 2004/C 070E/0 | P-3184/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Arrogantie van de Laotiaanse autoriteiten | 233 |
| 2004/C 070E/1 | E-3197/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Zweeds euro-referendum | 234 |
| 2004/C 070E/2 | E-3199/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Overname door de Belgische regering van het pensioenfonds van telefoonoperator Belgacom | 235 |
| 2004/C 070E/3 | E-3205/03 van Giles Chichester aan de CommissieBetreft: Formele klacht over doelstelling-2 financiering aan het Broadband4Devon Project | 236 |
| 2004/C 070E/4 | P-3208/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Crisis rond financiering van scholen in Hillingdon en Barnet | 236 |
| 2004/C 070E/5 | P-3209/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Richtlijn inzake klinische proeven | 237 |
| 2004/C 070E/6 | E-3215/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Klinische proeven richtlijn | 237 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3209/03 en E-3215/03 |
| 2004/C 070E/7 | P-3210/03 van Pietro-Paolo Mennea aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de textielsector | 238 |
| 2004/C 070E/8 | E-3211/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft:Steun van de Europese Unie voor het European Network Against Racism (ENAR) | 240 |
| 2004/C 070E/9 | E-3225/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Directe uitzending van stierengevechten | 240 |
| 2004/C 070E/0 | P-3232/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Actualisering van de begrotingscijfers | 241 |
| 2004/C 070E/1 | E-3233/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Eenvormigheid van het onderricht over de Europese Unie in de studieprogramma’s | 241 |
| 2004/C 070E/2 | E-3235/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Stimulansen voor investeringen in obligaties van de Europese Investeringsbank | 242 |
| 2004/C 070E/3 | E-3241/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Het slechten van grenzen en bureaucratische muren | 243 |
| 2004/C 070E/4 | E-3245/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Verhoging kosten voor ziekenhuisbehandeling en opruimen van afval door belemmeringen voor kostenbesparend hergebruik van medische instrumenten | 244 |
| 2004/C 070E/5 | E-3256/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Nieuw offensief van Hanoi tegen de godsdienstvrijheid | 245 |
| 2004/C 070E/6 | E-3261/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Allergische reacties na eten van Quorn | 246 |
| 2004/C 070E/7 | P-3264/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Herstelplan voor zwarte heilbot: uitzonderlijke sociaal-economische maatregelen voor de communautaire vloot | 248 |
| 2004/C 070E/8 | E-3269/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Intrekking van wetgevingsbesluiten | 249 |
| 2004/C 070E/9 | E-3271/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Kankerverwekkende stof Bisfenol A in plastic babyflessen | 249 |
| 2004/C 070E/0 | E-3272/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Overgangsperiode voor de verkoop van sigaretten | 251 |
| 2004/C 070E/1 | E-3295/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Statuut van de Europese scholen | 252 |
| 2004/C 070E/2 | E-3307/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vrijstaande ovens | 252 |
| 2004/C 070E/3 | E-3308/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Museum van Europa | 253 |
| 2004/C 070E/4 | P-3312/03 van Enrico Ferri aan de CommissieBetreft: Voorwaarden voor inschrijving in het dekhengstenregister — omzetting communautaire wetgeving | 254 |
| 2004/C 070E/5 | P-3314/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Invoer van Brits rundvlees in Frankrijk | 254 |
| 2004/C 070E/6 | P-3315/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Schadeloosstelling voor de gevolgen van mond- en klauwzeer | 255 |
| 2004/C 070E/7 | E-3324/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Toelating van het gevaarlijke gewasbeschermingsmiddel paraquat | 256 |
| 2004/C 070E/8 | E-3337/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Wettelijke bescherming industriële onderwateractiviteiten | 257 |
| 2004/C 070E/9 | E-3344/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Erkenning van de universitaire diploma’s van Griekse burgers | 258 |
| 2004/C 070E/0 | E-3355/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Taalminderheden in Griekenland en officiële statistieken | 260 |
| 2004/C 070E/1 | E-3374/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Herclassificatie van heup-, knie- en schoudergewrichtsprotheses | 261 |
| 2004/C 070E/2 | E-3386/03 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Chinees homologatiesysteem - Niet-tarifaire handelsbarrière | 261 |
| 2004/C 070E/3 | E-3394/03 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Dierenmishandeling in kandidaat-lidstaten | 262 |
| 2004/C 070E/4 | P-3400/03 van Niels Busk aan de CommissieBetreft: Interpretatie van verordening (EG) nr. 1774/2002 | 263 |
| 2004/C 070E/5 | E-3405/03 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Beheer van de Structuurfondsen | 264 |
| 2004/C 070E/6 | E-3487/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Franse acties tegen varkensvlees uit andere EU-landen | 264 |
| 2004/C 070E/7 | P-3540/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Verstoring interne (vlees)markt in Frankrijk | 264 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3487/03 en P-3540/03 |
| 2004/C 070E/8 | E-3514/03 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Cursus gefinancierd uit Structuurfondsen | 265 |
| 2004/C 070E/9 | P-3537/03 van Philip Bushill-Matthews aan de CommissieBetreft: Brandbeveiliging in hotels | 266 |
| 2004/C 070E/0 | P-3538/03 van Edward McMillan-Scott aan de CommissieBetreft: Pensioenen | 266 |
| 2004/C 070E/1 | P-3931/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Herstel van het gebied dat in de zomer van 2003 in Portugal door brand is verwoest | 267 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   (Mededelingen)

EUROPEES PARLEMENT

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD

2004/C 070E/1

E-2576/02 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Terugbetaling Viagra

1

2004/C 070E/2

E-2577/02 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Tekort ziekteverzekering van Europese ambtenaren

1

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2576/02 en E-2577/02

2004/C 070E/3

E-2606/02 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Concurrentieverstorende heffingen in het internationale handelsverkeer

3

2004/C 070E/4

E-2617/02 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Toeslagen salarisregeling Europese scholen

4

2004/C 070E/5

E-2627/02 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Problemen bij de tenuitvoerlegging van milieuprogramma’s

6

2004/C 070E/6

E-2637/02 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Acties ter bescherming van de bossen in Galicië (Spanje) tegen luchtverontreiniging

6

2004/C 070E/7

E-2996/02 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

8

2004/C 070E/8

E-2997/02 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

8

2004/C 070E/9

E-3186/02 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Bescherming van pensioenrechten

9

2004/C 070E/0

E-3226/02 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Veiligere vangrails voor motorrijders

10

2004/C 070E/1

E-3469/02 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Concentratie op de Tsjechische elektriciteitsmarkt tijdens het uitbreidingsproces

10

2004/C 070E/2

E-3542/02 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Aan handel gerelateerde verbonden steun

12

2004/C 070E/3

E-3543/02 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Westelijke Sahara

13

2004/C 070E/4

E-3553/02 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Ernstige schendingen van de godsdienstvrijheid in Wit-Rusland

14

2004/C 070E/5

P-3614/02 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Invoer van grondstoffen uit Marokko en de Europese leerindustrie

15

2004/C 070E/6

E-3646/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Detentie Juan Carlos Gonzalez Leiva

16

2004/C 070E/7

E-3648/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Godsdienstvrijheid in Laos

16

2004/C 070E/8

E-3734/02 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Steun voor en voortbestaan van de bananenteelt in het Caribisch gebied

17

2004/C 070E/9

P-3743/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Executie Tibetanen in China

18

2004/C 070E/0

E-3746/02 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Tibet/China: doodvonnis voor Tenzin Deleg Rinpoche en Lobsang Dhondup

18

2004/C 070E/1

E-3750/02 van Mario Mauro aan de CommissieBetreft: De betrekkingen tussen de Europese Unie en de Republiek Suriname

19

2004/C 070E/2

E-3751/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Vermissing Arjan Erkel te Dagestan

20

2004/C 070E/3

P-3851/02 van Arie Oostlander aan de CommissieBetreft: Ontvoering van de heer Arjan Erkel in de Russische Republiek Dagestan

21

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3751/02 en P-3851/02

2004/C 070E/4

E-3759/02 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Controle op oorsprong ACS-suiker

21

2004/C 070E/5

E-3766/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het vermijden van ergernissen en vertragingen bij de controle van transitoverkeer tussen Rusland en Kaliningrad over toekomstig grondgebied van de Europese Unie

23

2004/C 070E/6

E-3790/02 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Optreden politie ten aanzien van toeristen in toetredingslanden

24

2004/C 070E/7

E-3820/02 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Koersbewegingen van de euro ten opzichte van andere valuta

25

2004/C 070E/8

P-3856/02 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Consumentenprijzen van producten uit de rechtvaardige handel

26

2004/C 070E/9

E-3877/02 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Eén Europees wetboek van strafrecht

27

2004/C 070E/0

E-0155/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Begroting van de Europese Unie en ontwikkelingssamenwerking

28

2004/C 070E/1

E-0419/03 van Laura González Álvarez aan de CommissieBetreft: Spaans Nationaal Hydrologisch Plan (PHN): Overhevelingsproject Júcar-Vinalopó (Aanvullend antwoord).

28

2004/C 070E/2

E-0704/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Katten- en hondenvachten

29

2004/C 070E/3

E-0730/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Prestige: maatregelen ten behoeve van de door de Prestige-ramp getroffen Natura 2000-gebieden

30

2004/C 070E/4

E-0897/03 van Hedwig Keppelhoff-Wiechert aan de CommissieBetreft: Voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening voor de markt van ethylalcohol uit landbouwproducten (COM(2001) 101 def — C5-0095/01) en in dit geval met name maatregelen voor de markt van landbouwalcohol/artikel 10

31

2004/C 070E/5

E-1076/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Motorola Computer Group en Wordsworth Technologies Ltd — prijsafspraken

31

2004/C 070E/6

E-1146/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Afschaffing aanpassingscoëfficiënt van ambtenarenpensioenen

32

2004/C 070E/7

E-1228/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Overstromingen in Mozambique

33

2004/C 070E/8

E-1236/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verkoop PC’s met voorgeprogrammeerd besturingssysteem

34

2004/C 070E/9

E-1246/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Veiligheid vangrails

35

2004/C 070E/0

E-1255/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Vietnam

36

2004/C 070E/1

E-1348/03 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: GATS en privatisering van de watervoorziening

36

2004/C 070E/2

E-1356/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Internationale stroombeheersplannen

38

2004/C 070E/3

E-1380/03 van Anne Jensen aan de CommissieBetreft: Loonsubsidies in Duitsland

39

2004/C 070E/4

E-1392/03 van Charles Tannock en Timothy Kirkhope aan de RaadBetreft: Gevolgen van de creatie van het delict van racisme en vreemdelingenhaat in de context van het Europees aanhoudingsbevel

40

2004/C 070E/5

E-1477/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten van lidstaten naar Vaticaanstad

42

2004/C 070E/6

E-1478/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor rundvlees (vers en diepgevroren) van lidstaten naar Vaticaanstad

42

2004/C 070E/7

E-1479/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor rundvlees (vers en diepgevroren) van lidstaten naar Vaticaanstad en beheer van de slagerijafdeling in de supermarkt van het Vaticaan

43

2004/C 070E/8

E-1480/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitvoerrestituties voor biet- of rietsuiker en chemisch zuivere sacharose (in vaste vorm) van lidstaten naar Vaticaanstad

44

Gecombineerd Aanvullend antwoord op de schritftelijke vragen E-1477/03, E-1478/03, E-1479/03 en E-1480/03

2004/C 070E/9

E-1486/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Cyberracisme

46

2004/C 070E/0

E-1491/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Problemen in verband met artikel 10

47

2004/C 070E/1

E-1501/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Cruisecontrol op vrachtwagens

48

2004/C 070E/2

E-1506/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Kwaliteit van de nieuwe banen

49

2004/C 070E/3

E-1600/03 van Giles Chichester en Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Willekeurige onteigeningen in de streek van Valencia in Spanje

50

2004/C 070E/4

E-1601/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Opheffing van de tijdelijke beperking op het vervoederen van vismeel

51

2004/C 070E/5

P-1610/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Geleidingsvermogen en ecologisch verantwoord debiet met betrekking tot de afwatering van de Ebro volgens het Spaans nationaal waterloopkundig plan

52

2004/C 070E/6

E-1626/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Consumentenbescherming in verband met eieren en eiproducten uit de Verenigde Staten

53

2004/C 070E/7

E-1627/03 van Jan Mulder en Toine Manders aan de CommissieBetreft: Financiële consequenties van vogelpest voor vermeerderaars van broedeieren

54

2004/C 070E/8

E-1628/03 van Eija-Riitta Korhola aan de RaadBetreft: Bevordering in de Europese Unie van producten uit de eerlijke handel

55

2004/C 070E/9

P-1705/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar de firma Planistat Europe SA

56

2004/C 070E/0

P-1807/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Zakelijke betrekkingen van de Commissie met de Groep Planistat

57

2004/C 070E/1

P-1978/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Beëindiging samenwerking tussen Commissie en de groep Planistat

58

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-1705/03, P-1807/03 en P-1978/03

2004/C 070E/2

E-1717/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Blinde passagiers

59

2004/C 070E/3

E-1754/03 van Elisabeth Schroedter aan de CommissieBetreft: Brug tussen het eiland Rügen (D) en het vasteland, vraag E-0543/03

60

2004/C 070E/4

E-1755/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Belastingheffing op Europese pensioenpremies

62

2004/C 070E/5

E-1778/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Asielzoekers en vluchtelingenaudit

62

2004/C 070E/6

E-1786/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Contacten met NGO’s en regeringsinstanties voor de Roma

64

2004/C 070E/7

E-1846/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Onverenigbaarheid van een communautaire beslissingsfunctie met het lidmaatschap van de Bilderberg Club en de Trilaterale Commissie

64

2004/C 070E/8

E-1865/03 van Anders Wijkman aan de CommissieBetreft: Nationale interpretatie van de EU-regelgeving inzake de bescherming van met uitroeiing bedreigde diersoorten

65

2004/C 070E/9

E-1878/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Effectbeoordeling

66

2004/C 070E/0

E-1930/03 van Lennart Sacrédeus aan de CommissieBetreft: Volksverhuizingen in de olierijke gebieden van Sudan

67

2004/C 070E/1

E-1944/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Interne markt inzake televisiereclame rond programma’s voor minderjarigen

68

2004/C 070E/2

P-1962/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Toekomstige boekhoudkundige normen in het verzekeringswezen

69

2004/C 070E/3

E-1992/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Europa - Terrorisme

70

2004/C 070E/4

E-2000/03 van Jan Dhaene en Patricia McKenna aan de RaadBetreft: Radioactieve lozingen vanuit Sellafield

71

2004/C 070E/5

E-2017/03 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Technische uitrusting van vrachtwagens

72

2004/C 070E/6

E-2063/03 van Ioannis Marínos en Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Watervoorziening en waterkwaliteit in Griekenland

73

2004/C 070E/7

E-2065/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Acties van de Belgische politie op Nederlands grondgebied

74

2004/C 070E/8

E-2114/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het weren van andere bezoekers dan genodigden, overheidsfunctionarissen en ondernemers uit Europese niet-EU-staten met een lage levensstandaard

75

2004/C 070E/9

E-2133/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Illegale immigratie: Amerikaans Ministerie van Buitenlandse Zaken versus Griekenland en Turkije

77

2004/C 070E/0

E-2167/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Een duurzame oplossing voor de gevoeligheden van de staatsnaam Macedonië die recht doet aan de uiteenlopende verlangens van Macedoniërs, Albanezen en Grieken

79

2004/C 070E/1

P-2200/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitlatingen van de voorzitter van de Europese Commissie over het verband tussen godsdienst en Europese grondwet, gedaan op 13 juni 2003 in Alessano (Lecce)

79

2004/C 070E/2

E-2205/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Voortzetting van het OLAF-onderzoek in verband met Eurostat

80

2004/C 070E/3

E-2238/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Artikel 10 EG-Verdrag en Ierland

81

2004/C 070E/4

E-2289/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Niveau van de lonen en de pensioenen in Griekenland

82

2004/C 070E/5

E-2309/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Extasy en Nederland

83

2004/C 070E/6

E-2318/03 van Armando Cossutta aan de RaadBetreft: Privacy-rechten van de Europese burger

84

2004/C 070E/7

E-2329/03 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Opneming van koolstofscheidingstechnieken in richtlijn emissiehandel

85

2004/C 070E/8

E-2336/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Project ACCESS (Advance Communication for Cumbria and Enabling Sustainable Services)

86

2004/C 070E/9

E-2337/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Gebruik van alcoholische dranken in Europese steden

86

2004/C 070E/0

E-2344/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Bureaucratie Interreg (Aanvullend antwoord)

87

2004/C 070E/1

E-2347/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Verdrinkingsdood voor de Zuid-Europese kusten voor immigranten die naar de Europese Unie vluchten op zoek naar werk en een nieuw leven

88

2004/C 070E/2

E-2362/03 van Stavros Xarchakos aan de RaadBetreft: Onderzoek door een Turks schip in de Griekse territoriale wateren in de Egeïsche Zee

90

2004/C 070E/3

E-2365/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Afbakening van de visserijgebieden tussen Portugal en Spanje

91

2004/C 070E/4

P-2374/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Aanbestedingen en onderaanbestedingen voor diensten in opdracht van de Europese Commissie

91

2004/C 070E/5

E-2377/03 van James Nicholson aan de RaadBetreft: Kentekens voor de strijdkrachten van de Europese Unie

92

2004/C 070E/6

E-2383/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Beoordeling van staatssteun

92

2004/C 070E/7

E-2385/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Beoordeling van staatssteun

93

2004/C 070E/8

E-2396/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Maatregelen ter bestrijding van woestijnvorming in de Europese Unie

94

2004/C 070E/9

E-2414/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Toepassing van de verordening betreffende internationale standaarden voor jaarrekeningen op niet in de Europese Unie gevestigde ondernemingen

96

2004/C 070E/0

E-2425/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Harmonisatie van de belasting over de inkomsten uit spaargelden van burgers van de Europese Unie in een ander dan hun eigen land

98

2004/C 070E/1

E-2446/03 van Alonso Puerta en Alejandro Cercas aan de CommissieBetreft: Bescherming van het Europees cultureel erfgoed

100

2004/C 070E/2

E-2457/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Mededingingsverstorende handelingen van de Ierse staat op de elektriciteitsmarkt

101

2004/C 070E/3

E-2463/03 van Professor Sir Neil MacCormick aan de CommissieBetreft: Minderjarige burgers van de Unie

102

2004/C 070E/4

E-2467/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Digitale tachografen: Verbeteringen van Bijlage 1B

103

2004/C 070E/5

E-2469/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Digitale tachografen: herziene invoeringstermijnen

104

2004/C 070E/6

E-2470/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Digitale tachograaf: Goedkeuringscertificaat

105

2004/C 070E/7

E-2472/03 van Marie Isler Béguin, Charles Tannock, Alima Boumediene-Thiery, Patsy Sörensen en Miquel Mayol i Raynal aan de RaadBetreft: Randgebieden aan de buitengrenzen van de uitgebreide Europese Unie

106

2004/C 070E/8

E-2475/03 van Glenys Kinnock aan de RaadBetreft: Birma

108

2004/C 070E/9

E-2480/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Tonijnconserven uit Thailand, de Filippijnen en Indonesië

108

2004/C 070E/0

E-2518/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Transatlantische samenwerking inzake het behoud van de biologische diversiteit

109

2004/C 070E/1

E-2533/03 van Gabriele Stauner aan de RaadBetreft: Inkomensverbeteringen voor leden van het Europese Hof van Justitie

110

2004/C 070E/2

E-2536/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Resultaat van de afspraken over de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid in Portugal.

111

2004/C 070E/3

E-2538/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Voorstellen over de ontmanteling van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en de structuurfondsen — Geheim verslag

112

2004/C 070E/4

E-2559/03 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Subsidies voor transport van levende dieren

113

2004/C 070E/5

E-2587/03 van Marco Pannella aan de RaadBetreft: Executie van Faramaz Mohammadi, 19 jaar oud, actief in de studentenbeweging aan de Universiteit van Tabriz in Iran

114

2004/C 070E/6

E-2589/03 van Philip Claeys aan de RaadBetreft: Eventuele opvolging defensietop van april 2003 in Brussel

114

2004/C 070E/7

E-2595/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: De omstandigheden in de Londense ondergrondse

115

2004/C 070E/8

E-2596/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: De omstandigheden in de Londense ondergrondse

115

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2595/03 en E-2596/03

2004/C 070E/9

E-2599/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stand van de werkzaamheden voor de aanleg van het voetbalveld van het Altamira-college, als

116

2004/C 070E/0

P-2600/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Werkzaamheden van de adviesgroep op hoog niveau Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied en van de groep Culturele en spirituele dimensie van Europa

117

2004/C 070E/1

E-2612/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato en Gianfranco Dell’Alba aan de RaadBetreft: De Crimen Sollicitationis-instructie van de Hoogste Congregatie van het Heilig Officie van de Heilige Stoel om door geestelijken begane seksuele misdrijven in de doofpot te houden

119

2004/C 070E/2

E-2625/03 van Michel-Ange Scarbonchi aan de CommissieBetreft: Oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps

120

2004/C 070E/3

E-2628/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gevolg dat is gegeven aan de resolutie over seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters

121

2004/C 070E/4

E-2629/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: De affaire Eurostat: verdwijning van documenten uit de kantoren van OLAF

122

2004/C 070E/5

E-2630/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: De affaire Eurostat

123

2004/C 070E/6

P-2653/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Laat Prodi in Europa uitleg geven over de affaire rond Telekom Srbija

124

2004/C 070E/7

P-2654/03 van Anna Karamanou aan de RaadBetreft: Verkrachting van en handel in vrouwen in Irak

125

2004/C 070E/8

P-2655/03 van Daniel Hannan aan de CommissieBetreft: Euronews

126

2004/C 070E/9

P-2656/03 van Josu Ortuondo Larrea aan de CommissieBetreft: Visserijovereenkomst tussen Spanje en Frankrijk. Overeenkomst van Arcachon

127

2004/C 070E/0

E-2685/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van werkplaatsen ten behoeve van technisch onderwijs in Griekenland — Maatregel 5.2 van het Tweede operationale programma voor onderwijs en basisvorming van het Derde communautair bestek

128

2004/C 070E/1

P-2696/03 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Exportrestituties voor ovoalbuminen

129

2004/C 070E/2

E-2709/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: OLAF-onderzoeken naar Eurostat

130

2004/C 070E/3

E-2721/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Initiatieven om de ambities van de Europese Unie voor een dynamische kennismaatschappij in 2010 te beschermen tegen onbedoelde negatieve gevolgen van het Stabiliteitspact

131

2004/C 070E/4

P-2724/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Ongecontroleerde storting van toxisch afval en chemische stoffen in Griekenland en schending van de milieuwetgeving door een verwerkingsinstallatie voor toxisch afval te Larymna (arrondissement Fthiotida, Griekenland)

132

2004/C 070E/5

E-2733/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Steunverlening aan staalfabriek Georgsmarienhütte

133

2004/C 070E/6

E-2734/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Encryptie van EU-communicatie

134

2004/C 070E/7

E-2740/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Terugvordering van minimale bedragen bij steunprogramma’s van de Europese Unie

135

2004/C 070E/8

E-2754/03 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid voor vertalers van de Commissie om vanuit hun land van herkomst te werken

135

2004/C 070E/9

P-2757/03 van Marco Cappato aan de RaadBetreft: Nucleaire crisis rond Noord-Korea

136

2004/C 070E/0

P-2766/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Internationale bouwfraude

137

2004/C 070E/1

E-2768/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Uitvoering van bestellingen van de Griekse spoorwegmaatschappij OSE door het bedrijf Ellinika Nafpijia A.E

138

2004/C 070E/2

E-2773/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Regels inzake bezetting van alarmcentrales in de landen van de Europese Unie

139

2004/C 070E/3

E-2774/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Opneming van Hamas in de lijst met terroristische organisaties

140

2004/C 070E/4

E-2783/03 van Cristiana Muscardini, Antonio Mussa en Adriana Poli Bortone aan de RaadBetreft: Verkiezingen in Albanië

140

2004/C 070E/5

P-2800/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Uitvoering van Verordening (EG) nr. 1227/2001 van 18 juni 2001

141

2004/C 070E/6

P-2824/03 van Marie Isler Béguin aan de CommissieBetreft: Autosnelweg A28, Habitat-richtlijn

142

2004/C 070E/7

E-2831/03 van Camilo Nogueira Román aan de RaadBetreft: De verklaringen van de Spaanse premier, waarin hij de Conventie bekritiseert en zijn verzet aankondigt tegen de belangrijkste punten van de overeengekomen grondwet

143

2004/C 070E/8

E-2833/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Programma’s voor de opleiding van werklozen via het Nationale Bureau voor arbeidsbemiddeling in Griekenland

144

2004/C 070E/9

P-2834/03 van Gilles Savary aan de CommissieBetreft: Luchtvaartakkoorden met de Verenigde Staten

145

2004/C 070E/0

P-2835/03 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Goedkeuring van het Terra-project Geoplantour — onderzoek OLAF (Aanvullend antwoord)

145

2004/C 070E/1

P-2844/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Steun aan goedkope luchtvaartmaatschappijen

147

2004/C 070E/2

E-2848/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Toepassing van richtlijn 2000/53/EG

147

2004/C 070E/3

E-2860/03 van Jens-Peter Bonde aan de RaadBetreft: Artikel III-302 van de ontwerpgrondwet voor Europa

148

2004/C 070E/4

P-2862/03 van Anne André-Léonard aan de CommissieBetreft: Het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten van de scientology-kerk

148

2004/C 070E/5

E-2866/03 van Anne André-Léonard aan de RaadBetreft: Het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten van de scientology-kerk

149

2004/C 070E/6

E-2870/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek naar de gebruikmaking van de middelen voor beroepsopleiding van het gewest Lombardije

150

2004/C 070E/7

P-2871/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Onderzoek aan menselijke embryo’s en embryonale stamcellen

151

2004/C 070E/8

E-2873/03 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Roetmeting bij personenauto’s; Richtlijnen 92/55/EEG, 96/96/EG en 1999/52/EG

151

2004/C 070E/9

E-2874/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verwijdering en bewaring van organen van kinderen zonder toestemming van de ouders

153

2004/C 070E/0

E-2879/03 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Technische controle dodehoeksystemen voor vrachtwagens

153

2004/C 070E/1

E-2888/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Luchtverbindingen met eilanden — kwalificatie als openbare dienstverlening

155

2004/C 070E/2

E-2890/03 van Anne Jensen aan de CommissieBetreft: Steun voor bedrijven in het voormalige Oost-Duitsland

155

2004/C 070E/3

E-2891/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Ontoereikende veiligheidsmaatregelen op het werk in Griekenland

156

2004/C 070E/4

P-2893/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Schending van de databeschermingsvoorschriften

157

2004/C 070E/5

E-2894/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Programma voor het verwerven van beroepservaring (STAGE) in Griekenland

158

2004/C 070E/6

E-2899/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van de overheidsschuld en het overheidstekort in Griekenland in 2003

159

2004/C 070E/7

E-2901/03 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Bescherming van de werkgelegenheid bij de Alcatel-vestiging van Rieti

159

2004/C 070E/8

E-2908/03 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: De plannen van Alcatel

160

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2901/03 en E-2908/03

2004/C 070E/9

E-2905/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Werkloosheid in Griekenland op basis van de statistische gegevens van 2001

161

2004/C 070E/0

E-2906/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2001/97/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld

162

2004/C 070E/1

P-2914/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Prodi gaat met zijn verklaringen over Arafat zijn bevoegdheden te buiten

162

2004/C 070E/2

P-2915/03 van Francesco Speroni aan de CommissieBetreft: Partijdigheid van Prodi tijdens de campagne voor het referendum in Zweden

163

2004/C 070E/3

E-2925/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Europees productiviteitspact

163

2004/C 070E/4

E-2928/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Europees ruimtelijk ontwikkelingsperspectief en het SRUNA-project

164

2004/C 070E/5

E-2931/03 van Marco Cappato, Maurizio Turco, Emma Bonino, Marco Pannella, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Benoeming van generaal Ammar tot voorzitter van het Nationaal organiserend comité voor de Wereldtopconferentie over de informatiemaatschappij

165

2004/C 070E/6

E-2932/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Strijd tegen namaak

166

2004/C 070E/7

E-2933/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Grenswaarden voor de totale concentratie van DDT in vis

169

2004/C 070E/8

E-2937/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid — Economische rol van de immigratie

170

2004/C 070E/9

E-2938/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid

170

2004/C 070E/0

E-2986/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid, brain drain

171

2004/C 070E/1

E-3004/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid-stemrecht voor vreemdelingen

171

2004/C 070E/2

E-3029/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en tewerkstelling — Integratiebelemmerende factoren

172

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2937/03, E-2938/03, E-2986/03, E-3004/03 en E-3029/03

2004/C 070E/3

E-2939/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: EURES - Promotie en voorlichting

174

2004/C 070E/4

E-2941/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Toewijzingen uit het Solidariteitsfonds

175

2004/C 070E/5

P-2950/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Toekomst van LIFE-natuurprogramma

177

2004/C 070E/6

E-2958/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Prijsstijgingen in de landen van de eurozone

178

2004/C 070E/7

E-2963/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vermindering van kredieten voor onderzoek en voorkoming van ongevallen

179

2004/C 070E/8

E-2967/03 van Marie-Thérèse Hermange aan de CommissieBetreft: Europese ombudsman voor kinderen

180

2004/C 070E/9

E-2968/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Eurojust

180

2004/C 070E/0

P-2970/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Terugtrekking uit het Gemeenschappelijk Visserijbeleid

181

2004/C 070E/1

P-2976/03 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Exportvergoedingen voor ei-albuminen - vraag P-2696/03

182

2004/C 070E/2

P-2978/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Structuurfondsen in Bretagne

183

2004/C 070E/3

E-2979/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Posterijen in de Europese Unie

184

2004/C 070E/4

P-2989/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Financiering door de Commissie van European Policy Center (EPC)

185

2004/C 070E/5

P-2991/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Verbod mechanische kokkelvisserij Waddenzee

186

2004/C 070E/6

E-2998/03 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdige belastingvrijstellingen in het Verenigd Koninkrijk

187

2004/C 070E/7

E-2999/03 van Olivier Duhamel aan de CommissieBetreft: Informatiebrochure

187

2004/C 070E/8

E-3001/03 van Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de Montagnard-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam

188

2004/C 070E/9

E-3002/03 van Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de Montagnard-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam

189

2004/C 070E/0

E-3003/03 van Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de Montagnard-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam

189

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3001/03, E-3002/03 en E-3003/03

2004/C 070E/1

E-3005/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Classificatie eiwit

191

2004/C 070E/2

E-3007/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Rol van de Informatie- en adviescentra voor het platteland (Carrefours) bij voorlichtingscampagnes over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

191

2004/C 070E/3

P-3068/03 van Hugues Martin aan de CommissieBetreft: Financiering van structuren die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa

192

2004/C 070E/4

E-3112/03 van Giacomo Santini, Elena Paciotti, Luciana Sbarbati, Giovanni Pittella, Generoso Andria, Enrico Ferri, Carlo Fatuzzo, Gianfranco Dell’Alba, Roberta Angelilli, Stefano Zappalà, Paolo Pastorelli, Antonio Di Pietro, Mauro Nobilia, Sebastiano Musumeci, Michl Ebner, Roberto Bigliardo, Catherine Guy-Quint, Adriana Poli Bortone, Fiorella Ghilardotti, Monica Frassoni, Franz Turchi, Massimo Carraro, Guido Bodrato, Francesco Musotto, Vincenzo Lavarra, Vitaliano Gemelli en Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Informatiebeleid Europese Unie — Rechtsgrondslag van de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en Info-Point Europa (IPE) — Subsidies voor het functioneren van deze centra in 2004: noodzakelijk en dringend

193

2004/C 070E/5

P-3153/03 van Evelyne Gebhardt aan de CommissieBetreft: Euro-Infopoints

194

2004/C 070E/6

E-3240/03 van Thierry Cornillet aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de exploitatiesubsidie voor de Info-Point Europa

194

2004/C 070E/7

P-3265/03 van Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Info-points en Carrefours

194

2004/C 070E/8

E-3287/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Europese culturele centra

195

2004/C 070E/9

E-3301/03 van Nicole Thomas-Mauro aan de CommissieBetreft: Info-points Europe

195

2004/C 070E/0

P-3389/03 van John Hume aan de CommissieBetreft: Europese Carrefours

196

2004/C 070E/1

P-3403/03 van John Cushnahan aan de CommissieBetreft: Middelen voor Europese Carrefours

196

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen 3007/03, P-3068/03, E-3112/03, P-3153/03, E-3240/03, P-3265/03, E-3287/03, E-3301/03, P-3389/03 en P-3403/03...

2004/C 070E/2

E-3017/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Insolventie van Grundig AG — bescherming van de werkgelegenheid in Portugal

197

2004/C 070E/3

E-3019/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: EU-financiering en behoud van de werkgelegenheid

198

2004/C 070E/4

E-3022/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Financiering van onderzoek betreffende preventie van ongevallen

198

2004/C 070E/5

P-3024/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Noodzakelijke opschorting en herziening Stabiliteitspact

199

2004/C 070E/6

E-3028/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Goedkeuring van steunmaatregelen voor de Belgische autofabriek Ford Genk en voor de toeleveringsbedrijven

200

2004/C 070E/7

E-3031/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Europese subsidies voor de culturele sector

201

2004/C 070E/8

E-3035/03 van Marit Paulsen aan de CommissieBetreft: Traceerbaarheid overeenkomstig artikel 18, lid 2 van verordening (EG) nr. 178/2002

202

2004/C 070E/9

P-3038/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Opzegging van contracten bij Eurostat

203

2004/C 070E/0

E-3046/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Bangladesh

204

2004/C 070E/1

E-3049/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Elektronische identificatie van asielzoekers

204

2004/C 070E/2

P-3051/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Kyoto-ratificatie door Rusland

206

2004/C 070E/3

E-3056/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening

207

2004/C 070E/4

E-3065/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Discriminatie van vrouwen

208

2004/C 070E/5

P-3067/03 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Biometrische gegevens in visa en paspoorten

209

2004/C 070E/6

E-3071/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Gender budgeting

210

2004/C 070E/7

E-3076/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Resultaten van onderzoek naar bedreigingen voor de gezondheid van mensen die wonen of werken in de nabijheid van antennemasten voor het nieuwe UMTS-systeem

211

2004/C 070E/8

E-3079/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 1221/97 inzake steun voor de bijenteelt

213

2004/C 070E/9

E-3084/03 van Koldo Gorostiaga Atxalandabaso aan de CommissieBetreft: Sit-in van Baskische politieke gevangenen

214

2004/C 070E/0

E-3085/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Crédit Lyonnais/Executive Life

215

2004/C 070E/1

E-3094/03 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Pesterij op het werk

215

2004/C 070E/2

E-3095/03 van Koldo Gorostiaga Atxalandabaso aan de CommissieBetreft: Erkenning Baskenland via repressie

216

2004/C 070E/3

E-3097/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Openbaarmaking van fondsen voor de EMU-campagne

217

2004/C 070E/4

E-3103/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Kindsoldaten in de Republiek Congo

217

2004/C 070E/5

E-3105/03 van Marianne Eriksson, Piia-Noora Kauppi en Joke Swiebel aan de CommissieBetreft: Financiering van EQUAL-projecten en discriminatie op grond van seksuele gerichtheid

218

2004/C 070E/6

E-3107/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: TEN-netwerken

220

2004/C 070E/7

E-3108/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Subsidies

220

2004/C 070E/8

P-3111/03 van Regina Bastos aan de CommissieBetreft: Overheids- of communautaire steun voor de Duitse holding RIEKER

221

2004/C 070E/9

P-3118/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Versoepeling van de restricties op het gebruik van paraquat

222

2004/C 070E/0

E-3119/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Niet-naleving richtlijn 1999/70/EG

223

2004/C 070E/1

E-3136/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Niet-gebruikte EU-middelen in Beieren ten belope van EUR 17 miljoen voor het jaar 2002

223

2004/C 070E/2

E-3149/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Verplaatsing van de confectiefabriek Melka

224

2004/C 070E/3

E-3158/03 van Antonio Mussa aan de CommissieBetreft: Erkenning van diploma’s

225

2004/C 070E/4

E-3162/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Fraude met kredieten van het Europees Sociaal Fonds

227

2004/C 070E/5

E-3164/03 van Säid El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Waarschuwingslabels op alcohol

228

2004/C 070E/6

P-3166/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Naleving door de Commissie van de uitspraak van het Hof van Justitie

229

2004/C 070E/7

E-3175/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Financiering van preventieprogramma’s en surveillance van ziekten

230

2004/C 070E/8

E-3176/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Voedselveiligheid en ontwikkelingslanden

231

2004/C 070E/9

E-3177/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Hergebruik van medische instrumenten en medische hulpmiddelen

232

2004/C 070E/0

P-3184/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Arrogantie van de Laotiaanse autoriteiten

233

2004/C 070E/1

E-3197/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Zweeds euro-referendum

234

2004/C 070E/2

E-3199/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Overname door de Belgische regering van het pensioenfonds van telefoonoperator Belgacom

235

2004/C 070E/3

E-3205/03 van Giles Chichester aan de CommissieBetreft: Formele klacht over doelstelling-2 financiering aan het Broadband4Devon Project

236

2004/C 070E/4

P-3208/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Crisis rond financiering van scholen in Hillingdon en Barnet

236

2004/C 070E/5

P-3209/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Richtlijn inzake klinische proeven

237

2004/C 070E/6

E-3215/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Klinische proeven richtlijn

237

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3209/03 en E-3215/03

2004/C 070E/7

P-3210/03 van Pietro-Paolo Mennea aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de textielsector

238

2004/C 070E/8

E-3211/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft:Steun van de Europese Unie voor het European Network Against Racism (ENAR)

240

2004/C 070E/9

E-3225/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Directe uitzending van stierengevechten

240

2004/C 070E/0

P-3232/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Actualisering van de begrotingscijfers

241

2004/C 070E/1

E-3233/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Eenvormigheid van het onderricht over de Europese Unie in de studieprogramma’s

241

2004/C 070E/2

E-3235/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Stimulansen voor investeringen in obligaties van de Europese Investeringsbank

242

2004/C 070E/3

E-3241/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Het slechten van grenzen en bureaucratische muren

243

2004/C 070E/4

E-3245/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Verhoging kosten voor ziekenhuisbehandeling en opruimen van afval door belemmeringen voor kostenbesparend hergebruik van medische instrumenten

244

2004/C 070E/5

E-3256/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Nieuw offensief van Hanoi tegen de godsdienstvrijheid

245

2004/C 070E/6

E-3261/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Allergische reacties na eten van Quorn

246

2004/C 070E/7

P-3264/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Herstelplan voor zwarte heilbot: uitzonderlijke sociaal-economische maatregelen voor de communautaire vloot

248

2004/C 070E/8

E-3269/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Intrekking van wetgevingsbesluiten

249

2004/C 070E/9

E-3271/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Kankerverwekkende stof Bisfenol A in plastic babyflessen

249

2004/C 070E/0

E-3272/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Overgangsperiode voor de verkoop van sigaretten

251

2004/C 070E/1

E-3295/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Statuut van de Europese scholen

252

2004/C 070E/2

E-3307/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vrijstaande ovens

252

2004/C 070E/3

E-3308/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Museum van Europa

253

2004/C 070E/4

P-3312/03 van Enrico Ferri aan de CommissieBetreft: Voorwaarden voor inschrijving in het dekhengstenregister — omzetting communautaire wetgeving

254

2004/C 070E/5

P-3314/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Invoer van Brits rundvlees in Frankrijk

254

2004/C 070E/6

P-3315/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Schadeloosstelling voor de gevolgen van mond- en klauwzeer

255

2004/C 070E/7

E-3324/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Toelating van het gevaarlijke gewasbeschermingsmiddel paraquat

256

2004/C 070E/8

E-3337/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Wettelijke bescherming industriële onderwateractiviteiten

257

2004/C 070E/9

E-3344/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Erkenning van de universitaire diploma’s van Griekse burgers

258

2004/C 070E/0

E-3355/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Taalminderheden in Griekenland en officiële statistieken

260

2004/C 070E/1

E-3374/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Herclassificatie van heup-, knie- en schoudergewrichtsprotheses

261

2004/C 070E/2

E-3386/03 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Chinees homologatiesysteem - Niet-tarifaire handelsbarrière

261

2004/C 070E/3

E-3394/03 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Dierenmishandeling in kandidaat-lidstaten

262

2004/C 070E/4

P-3400/03 van Niels Busk aan de CommissieBetreft: Interpretatie van verordening (EG) nr. 1774/2002

263

2004/C 070E/5

E-3405/03 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Beheer van de Structuurfondsen

264

2004/C 070E/6

E-3487/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Franse acties tegen varkensvlees uit andere EU-landen

264

2004/C 070E/7

P-3540/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Verstoring interne (vlees)markt in Frankrijk

264

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3487/03 en P-3540/03

2004/C 070E/8

E-3514/03 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Cursus gefinancierd uit Structuurfondsen

265

2004/C 070E/9

P-3537/03 van Philip Bushill-Matthews aan de CommissieBetreft: Brandbeveiliging in hotels

266

2004/C 070E/0

P-3538/03 van Edward McMillan-Scott aan de CommissieBetreft: Pensioenen

266

2004/C 070E/1

P-3931/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Herstel van het gebied dat in de zomer van 2003 in Portugal door brand is verwoest

267

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I (Mededelingen)

EUROPEES PARLEMENT

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/1

---

(2004/C 70 E/001)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2576/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(16 september 2002)

Betreft:   Terugbetaling Viagra

De ziekteverzekering van de 45 000 Europese ambtenaren heeft zopas beslist, onder bepaalde voorwaarden, de kosten van de erectiepil Viagra terug te betalen. Daarmee is deze ziekteverzekering de eerste in Europa die dat doet. Volgens de Franse krant Le Monde werd die beslissing genomen op het moment dat de ziekteverzekering, voor twee derde gefinancierd door de Europese Unie, voor het eerst in zijn geschiedenis met een tekort afsluit.

Hoeveel Europese ambtenaren komen in aanmerking voor de terugbetaling van Viagra?

Waarom vindt de Commissie het nodig Viagra op te nemen in haar ziekteverzekering?

Als erectiestoornissen een probleem zijn, moet de Europese Unie dan geen initiatief nemen om Viagra in alle Europese lidstaten door de ziekteverzekeringen te laten terugbetalen?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/1

---

(2004/C 70 E/002)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2577/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(16 september 2002)

Betreft:   Tekort ziekteverzekering van Europese ambtenaren

De ziekteverzekering van de 45 000 Europese ambtenaren heeft zopas beslist, onder bepaalde voorwaarden, de kosten van de erectiepil Viagra terug te betalen. Daarmee is deze ziekteverzekering de eerste in Europa die dat doet. Volgens de Franse krant Le Monde werd die beslissing genomen op het moment dat de ziekteverzekering, voor twee derde gefinancierd door de Europese Unie, voor het eerst in zijn geschiedenis met een tekort afsluit.

Hoeveel bedraagt het tekort, waarover Le Monde bericht, van de ziekteverzekering van de Europese ambtenaren?

Wat zijn de kosten van de terugbetaling van Viagra voor de ziekteverzekering?

Vindt de Commissie dat het toekennen van terugbetaling van Viagrapillen op een ogenblik dat haar ziekteverzekering een tekort inschrijft, opportuun is?

Hoe denkt de Commissie de begroting van de ziekteverzekering weer in evenwicht te brengen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Kinnock namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2576/02 en E-2577/02

(28 oktober 2002)

De vragen van de geachte afgevaardigden verwijzen beide naar een artikel dat op 9 augustus 2002 is verschenen in Le Monde. Dit artikel lijkt, evenals verscheidene latere publicaties in andere kranten, te zijn gebaseerd op een reeks onzorgvuldige of onjuiste verklaringen over het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering. Ofschoon de krantenartikelen wel enkele juiste feiten brengen, worden er misleidende en foute conclusies getrokken.

In 2002 beliepen de uitgaven en inkomsten van het gemeenschappelijk stelsel respectievelijk 128,2 miljoen en 134,5 miljoen euro, en de balans vertoonde derhalve een positief saldo van 6,3 miljoen euro. Dit overschot is, net als in alle voorgaande jaren sinds 1991, toegevoegd aan de financiële reserve. Deze reserve is momenteel gelijk aan de uitgaven voor ongeveer 12,5 maand.

Bij een meer gedetailleerde analyse blijkt dat van het totale bedrag van 134,5 miljoen euro zo'n 126,6 miljoen euro afkomstig was van bijdragen en de overige 7,9 miljoen euro van rente op de financiële reserve. Het „tekort” van 1,6 miljoen euro euro dat Le Monde noemt, is het verschil tussen bijdragen en uitgaven, maar niet tussen inkomsten en uitgaven.

Bij het gemeenschappelijk stelsel zijn in totaal 86 000 mensen verzekerd. Tot dusverre is de aanvraag om terugbetaling van Viagra, na verplichte raadpleging van de Raadgevend arts, in minder dan 30 gevallen gehonoreerd — 0,035% van het totale aantal verzekerden.

Op basis van de bestaande dossiers en in de veronderstelling dat steeds het maximumaantal voorgeschreven tabletten wordt gebruikt, kunnen de jaarlijkse kosten worden berekend op ongeveer 20 000 EUR — 0,015% van de totale jaarlijkse inkomsten van het gemeenschappelijk stelsel.

Door de medische, technische en farmaceutische vooruitgang moet het gemeenschappelijk stelsel — net als iedere andere openbare of particuliere verzekering — zijn pakket aan diensten en producten regelmatig herzien en bijwerken. Nadat Viagra op de markt was gekomen, werd de aanschaf van dit product door personen die bij het gemeenschappelijk stelsel zijn verzekerd, aanvankelijk niet door het stelsel vergoed. Bepaalde nationale stelsels besloten echter het product te erkennen (bijvoorbeeld de National Health Service in het Verenigd Koninkrijk begin 1999). In andere lidstaten (zoals Duitsland) werd het vergoed na specifieke uitspraken van de rechter. In maart 2002 heeft het Beheerscomité van de ziektekostenverzekering een gunstig advies uitgebracht in de zaak van een voormalige ambtenaar die verzocht om terugbetaling van Viagra na een grote chirurgische ingreep. Naar aanleiding hiervan zijn de algemene regels aangepast. De bewering dat het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering de eerste Europese ziektekostenverzekeraar is die Viagra vergoedt, is derhalve niet waar.

De regelmatige herziening van het pakket diensten en producten dat het gemeenschappelijk stelsel vergoedt, houdt geen rechtstreeks verband met de financiële situatie van het stelsel. Deze herziening moet er namelijk voor zorgen dat het stelsel zijn verzekerden toegang biedt tot behandelingen die doeltreffend en kosteneffectief worden geacht.

Bovendien worden ook veel medische behandelingen verstrekt met het doel aandoeningen te verhelpen die de kwaliteit van het leven ernstig verslechteren, en niet alleen met het doel het leven te verlengen.

Ernstige erectiestoornissen zijn zeer belastende aandoeningen die voor de patiënten aanzienlijke psychologische gevolgen kunnen hebben. Het gemeenschappelijk stelsel vergoedt ook andere behandelingen zonder Viagra, maar aangezien een behandeling met Viagra in bepaalde omstandigheden doeltreffender blijkt te zijn, is het dienstig dat het gemeenschappelijk stelsel deze vergoedt.

Het aantal tabletten dat wordt vergoedt, is echter wel beperkt en dit maximum wordt uitsluitend toegestaan in die zeldzame gevallen waarin de erectiestoornis een rechtstreeks gevolg is van een ernstige ziekte (bijv. ernstige diabetes) of na een prostaatverwijdering. Ieder geval moet afzonderlijk aan de Raadgevend arts worden voorgelegd en de terugbetaling wordt strikt beperkt tot die gevallen waarin sprake is van bovengenoemde medische aandoeningen.

Zoals hierboven toegelicht, heeft het gemeenschappelijk stelsel momenteel per saldo een overschot (6,3 miljoen euro in 2001), geen tekort. Het genoemde „tekort” van 1,6 miljoen euro geldt alleen voor de zuiver „operationele” kant. Uit de financiële vooruitzichten op middellange termijn voor het stelsel die zijn opgesteld voor het Jaarverslag van 2001, blijkt dat het operationele tekort, als gevolg van de veranderende leeftijdsopbouw, naar verwachting zal blijven groeien. Dit operationele tekort zou echter tot 2010-2013 (afhankelijk van de veronderstellingen waarop de berekeningen worden gebaseerd) duidelijk worden gecompenseerd door de inkomsten, en de financiële reserve zal in die periode dan ook blijven groeien. De financiële vooruitzichten worden echter ieder jaar herzien, en als het financiële evenwicht in het stelsel dreigt te worden verstoord, zullen maatregelen worden voorgesteld om het evenwicht weer te herstellen zoals ook in 1990 maatregelen zijn genomen na de aanzienlijke tekorten eind jaren '80.

Het pakket diensten en producten dat door ziektekostenverzekeringen wordt vergoed, varieert sterk per lidstaat, per type verzekering, en zelfs binnen ieder type verzekering. De communautaire bepalingen inzake sociale zekerheid voorzien niet in harmonisering, maar uitsluitend in coördinatie van de nationale stelsels. Het staat iedere lidstaat vrij de voorwaarden betreffende het nationale stelsel van sociale zekerheid zelf te bepalen, met inbegrip van de diensten en producten die worden vergoed en de voorwaarden waaronder dit gebeurt.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/3

---

(2004/C 70 E/003)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2606/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 september 2002)

Betreft:   Concurrentieverstorende heffingen in het internationale handelsverkeer

In de EU-lidstaten Duitsland, Oostenrijk en Italië moeten met het oog op het intellectuele eigendomsrecht van auteurs, componisten en muziekuitgevers auteursrechten worden betaald.

Is het in overeenstemming met de beginselen van de vrije markt en de belangen van de Europese Unie dat in Duitsland en Oostenrijk heffingen in de vorm van auteursrechten op producten van auteurs, muziekuitgevers en componisten worden betaald en dat deze heffingen in Italië na de uitvoer van het product vóór de doorverkoop nogmaals moeten worden betaald?

Moet een dergelijke handelwijze niet als concurrentieverstorend worden aangemerkt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 oktober 2002)

Overeenkomstig internationale verplichtingen en de communautaire wetgeving inzake auteursrecht en naburige rechten verlenen de nationale wetten inzake auteursrecht auteurs een aantal uitsluitende rechten. Het distributierecht geeft auteurs het recht om de verkoop of andere eigendomsovergang van exemplaren van hun literaire, muzikale, audiovisuele of andere werken te controleren en royalty's te ontvangen voor de distributie ervan in de vorm van boeken, video's of cd's.

Overeenkomstig de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie is het distributierecht echter uitgeput bij de eerste verkoop van het exemplaar van een werk in de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte (EER), op voorwaarde dat die verkoop door de rechthebbende of met diens toestemming geschiedt. Zodra bijvoorbeeld een auteur of een uitgever namens die auteur boeken in de handel brengt die in een van de lidstaten door het auteursrecht zijn beschermd, mogen die boeken vrij in de hele Europese Unie circuleren en mogen ze worden doorverkocht zonder bijkomende goedkeuring van de auteur (of de uitgever als zijn licentiehouder) en zonder dat er nog royalty's moeten worden betaald.

Deze jurisprudentie, die het beginsel van het vrije verkeer van goederen in de EU of de EER verzoent met de bescherming van intellectuele eigendomsrechten, is bevestigd door verschillende richtlijnen inzake auteursrecht en naburige rechten, in eerste instantie voor specifieke categorieën van werken, namelijk computerprogramma's (1) en databanken (2), en in 2001 voor alle andere categorieën van werken (3), zoals literaire werken in boeken of muzikale werken op cd's. Bijgevolg is de goedkeuring van de auteur vereist en moeten royalty's worden betaald voor de eerste distributie van een door auteursrecht beschermd goed. Bij doorverkoop of andere eigendomsovergangen in de EU of de EER is geen toestemming meer vereist en zijn geen royalty's meer verschuldigd. De Commissie zijn geen dubbele betalingen bij verdere distributie bekend.

Royalty's kunnen ook verschuldigd zijn voor een ander gebruik van een door auteursrecht beschermd goed, zoals voor het kopiëren van een werk, en de betalingen in kwestie kunnen worden geheven bij het in de handel brengen van bepaalde producten. Deze betalingen vormen echter geen „dubbele betaling” voor verdere distributie aangezien ze geen verband houden met de distributie van een door auteursrecht beschermd goed. In de meeste EU-lidstaten ontvangen auteurs bijvoorbeeld een vergoeding voor het kopiëren van hun werken voor privé-gebruik. Deze vergoeding wordt over het algemeen geheven op blanco dragers van geluids- of audiovisueel materiaal en/of op opnameapparatuur en moet normaal door de fabrikant of de invoerder van die producten worden betaald. De vergoedingsstelsels moeten in overeenstemming zijn met de algemene beginselen in artikel 5, lid 2, onder b), van Richtlijn 2001/29/EG betreffende het auteursrecht in de informatiemaatschappij, die de lidstaten tegen december 2002 tenuitvoer moeten leggen. Deze richtlijn maakt het voor lidstaten mogelijk uitzonderingen vast te stellen op het recht inzake kopiëren voor privé-gebruik, inclusief vergoedingsstelsels. Aangezien deze stelsels echter nog niet op EU-niveau zijn geharmoniseerd, kunnen de voorwaarden van deze stelsels van lidstaat tot lidstaat verschillen. De vergoeding is over het algemeen alleen verschuldigd als de producten in kwestie op het grondgebied van de lidstaat zullen worden verkocht, maar niet als ze voor de uitvoer zijn bestemd.

---

(1)  Richtlijn 91/250/EEG van de Raad van 14 mei 1991 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma's, PB L 122 van 17.5.1991.

(2)  Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken, PB L 77 van 27.3.1996.

(3)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, PB L 167 van 22.6.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/4

---

(2004/C 70 E/004)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2617/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 september 2002)

Betreft:   Toeslagen salarisregeling Europese scholen

Sinds september 2002 is op de Europese scholen een nieuwe salarisregeling voor leerkrachten van kracht.

De leerkrachten worden door de bevoegde nationale instanties benoemd en ontvangen het gebruikelijke salaris, waarop een leraar volgens de in zijn eigen land geldende salarisschaal recht heeft. Inkomstenbelasting, sociale lasten enz. worden in het eigen land van de leraar van diens salaris afgetrokken. Omdat de hoogte van de salarissen in de verschillende landen van herkomst zeer verschillend is, wordt het salaris van de leraren door de Raad van Bestuur van de Europese scholen aangevuld, zodat alle leraren van de Europese scholen (ES) „voor dezelfde arbeid hetzelfde salaris” krijgen. Krachtens de nieuwe regeling worden de toeslagen juist op deze manier vastgesteld. Er werd op gewezen dat de individuele leraren een verschillend percentage van hun salaris aan inkomstenbelasting betalen, omdat de fiscale regelingen in de afzonderlijke landen van herkomst zeer verschillend zijn. De Raad van Bestuur van de ES heeft nu verklaard dat deze situatie onrechtvaardig is. Om voor meer rechtvaardigheid te zorgen, wil de Raad van Bestuur in het vervolg het belastingpercentage toepassen, dat een Europees ambtenaar zou moeten betalen, wanneer hij/zij hetzelfde salaris zou krijgen als een leraar van een Europese school, en het salaris van de leraar dienovereenkomstig naar boven of naar beneden aanpassen.

Op deze wijze heeft het nieuwe salarisstelsel gevolgen voor de belastingrelatie, van leraren in hun eigen land, omdat zij gedwongen worden, de scholen precieze informatie over de hoogte van de inkomstenbelasting te geven die zij in hun eigen land betalen.

Ten tweede hebben alle legale belastingvoordelen, waarop de leraar in de lidstaat aanspraak maakt, tot gevolg dat de ES een hoger bedrag van het salaris aftrekken. Weliswaar hebben de leraren nog steeds het recht deze uitgaven in hun eigen land van de belasting af te trekken, maar het voordeel dat op deze wijze is verkregen wordt onmiddellijk van het salaris van de leraar afgetrokken. Zeer vaak, zoals bijvoorbeeld in het geval van Britse onderdanen, leidt dit tot dubbele belastingheffing met het oog op de bijdragen voor de pensioenvoorziening.

De formele bezwaren die tegen de nieuwe salaristabel zijn aangevoerd, werden door de ES als ongegrond afgewezen. Formele bezwaren die bij de Kamer van Beroep van de Europese scholen werden ingediend, werden eveneens afgewezen. Het lijkt erop dat er geen mogelijkheid is om een klacht bij een organisatie in te dienen, die geen deel uitmaakt van de Europese scholen. Dit is enerzijds het gevolg van het feit dat de ES niet accepteren dat een andere organisatie enigerlei zeggenschap heeft over hun aangelegenheden.

Kan de Europese Commissie de rechtsstatus van de Europese scholen toelichten en controleren of deze situatie, die blijkbaar zeer onrechtvaardig is, strookt met het EU-recht.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(8 november 2002)

Zoals de geachte afgevaardigde bekend is, worden de Europese scholen beheerd door een raad van bestuur, een intergouvernementeel orgaan waarin vertegenwoordigers van de ministeries van de lidstaten verantwoordelijk voor onderwijs en/of internationale culturele betrekkingen zitting hebben. In de raad van bestuur zit ook een vertegenwoordiger van de Commissie.

Het statuut voor het bij de Europese scholen gedetacheerde personeel waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, is op 23 en 24 april 1996 aangenomen door de raad van bestuur van de Europese scholen onder de conventies van 12 april 1957 en 21 juli 1994 (1). Dit statuut is van kracht vanaf 1 september 1996, waarbij een overgangsperiode van vier jaar geldt voor reeds aanwezig personeel, welke periode liep tot 1 september 2000. De regeling berust op overeenkomsten die alle ondertekenende staten hebben onderschreven en vormt als zodanig internationaal recht.

Zoals de geachte afgevaardigde stelt, vormt dit statuut de basis voor de salariëring van het personeel. Artikel 49 punt c) stelt met name het volgende:

| | Verschilt het bedrag dat aan nationale belasting wordt geheven, van het bedrag dat aan voorheffing op het salaris volgens dit statuut zou worden betaald bij toepassing van de regels ter bepaling van de voorwaarden voor de heffing van belasting ten bate van de Gemeenschap voor ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, dan wordt er een positieve of negatieve aanpassing doorgevoerd, die gelijk is aan het verschil tussen de twee bovengenoemde bedragen om aldus een gelijk salaris voor leraren afkomstig uit verschillende landen van herkomst te kunnen waarborgen. |
| --- | --- |

Verschilt het bedrag dat aan nationale belasting wordt geheven, van het bedrag dat aan voorheffing op het salaris volgens dit statuut zou worden betaald bij toepassing van de regels ter bepaling van de voorwaarden voor de heffing van belasting ten bate van de Gemeenschap voor ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, dan wordt er een positieve of negatieve aanpassing doorgevoerd, die gelijk is aan het verschil tussen de twee bovengenoemde bedragen om aldus een gelijk salaris voor leraren afkomstig uit verschillende landen van herkomst te kunnen waarborgen.

| | De vereffening geschiedt op basis van het aanslagbiljet, opgesteld door de nationale belastingdienst ten aanzien van het personeelslid, zonder rekening te houden met andere inkomsten dan het nationale salaris; er wordt op toegezien dat er geen belasting wordt terugbetaald, die niet is betaald. |
| --- | --- |

De vereffening geschiedt op basis van het aanslagbiljet, opgesteld door de nationale belastingdienst ten aanzien van het personeelslid, zonder rekening te houden met andere inkomsten dan het nationale salaris; er wordt op toegezien dat er geen belasting wordt terugbetaald, die niet is betaald.

De Commissie merkt op dat de berekening van deze gedifferentieerde toelage, of die nu positief of negatief uitvalt, niet zonder moeilijkheden is. De raad van bestuur — waarin 15 regeringsvertegenwoordigers zitting hebben die zich natuurlijk goed bewust zijn van een aantal potentiële effecten op fiscale en aanverwante gebieden — vond dit echter de meest geschikte manier om een gelijke behandeling van leerkrachten te waarborgen en de beste manier om hun fiscale situatie op een eerlijke en ter zake doende wijze met die van de ambtenaren van de Gemeenschappen op één lijn te brengen.

Geschillen tussen leerkrachten en de scholen kunnen in eerste instantie via een administratief beroep worden verwezen naar: de vertegenwoordiger van de raad van bestuur, wanneer het administratieve of financiële kwesties betreft, of naar de raad van inspecteurs van de Europese scholen wanneer het onderwijskwesties betreft. Daarna kan een klacht worden ingediend bij de kamer van beroep, een onafhankelijke administratieve rechtbank van eerste en laatste aanleg. Beslissingen van de raad als onafhankelijk orgaan zijn definitief en bindend.

In dit verband deelt de Commissie mee dat op 7 november 2002 in Brussel met alle betrokken partijen (inclusief geïnteresseerde leden van het Europees Parlement en van de Commissie) een rondetafelconferentie over de toekomst van de Europese scholen wordt georganiseerd. Deze rondetafelconferentie biedt de mogelijkheid om alle kwesties die met de Europese scholen samenhangen, ter tafel te brengen.

Maar mocht de geachte afgevaardigde een speciaal geval in gedachten hebben, dan kan hij dat aan de Commissie met eventueel beschikbare begeleidende stukken voorleggen, zodat het één en ander nader kan worden verduidelijkt.

---

(1)  De conventie die het statuut van de Europese scholen regelt, is in werking getreden op 1 oktober 2002, de eerste dag van de maand nadat alle akten van bekrachtiging door de lidstaten en de akte van kennisgeving dat de Europese Gemeenschappen dit verdrag hebben gesloten, zijn neergelegd (art. 33 van de conventie).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/6

---

(2004/C 70 E/005)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2627/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(18 september 2002)

Betreft:   Problemen bij de tenuitvoerlegging van milieuprogramma's

Het Grieks Economisch en Sociaal Comité stelt in een rapport dat het twijfelachtig is of Griekenland middelen van het operationeel milieuprogramma kan besteden en programma's ten uitvoer kan leggen die ook na beëindiging van de financiële steun levensvatbaar zijn.

| 1. | Welke problemen heeft de Commissie bij de tenuitvoerlegging van milieuprogramma's geconstateerd, en waaraan waren deze te wijten? |
| --- | --- |

1.

Welke problemen heeft de Commissie bij de tenuitvoerlegging van milieuprogramma's geconstateerd, en waaraan waren deze te wijten?

| 2. | Bestaat er een gevaar dat in de subsidies voor milieuprogramma's gesneden gaat worden? |
| --- | --- |

2.

Bestaat er een gevaar dat in de subsidies voor milieuprogramma's gesneden gaat worden?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 oktober 2002)

| 1. | De problemen met de start van het operationeel milieuprogramma houden verband met de tijd die nodig is voor het aanwijzen van een beheersautoriteit, met de noodzakelijke naleving van de van kracht zijnde nationale administratieve procedures en met de complexiteit van de projecten die in het kader van dit programma voor medefinanciering in aanmerking komen.
  Tijdens de bijeenkomst van het comité van toezicht voor dit programma in juni 2002 in Athene stelden de Griekse autoriteiten dat deze problemen bijna zijn opgelost en dat de tenuitvoerlegging vanaf dat moment normaal zal kunnen verlopen.
  Soortgelijke problemen blijken zich voor te doen bij de tenuitvoerlegging van de milieumaatregel in de landbouw in het kader van het programmeringdocument voor plattelandsontwikkeling 2000-2006 uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999. |
| --- | --- |

1.

De problemen met de start van het operationeel milieuprogramma houden verband met de tijd die nodig is voor het aanwijzen van een beheersautoriteit, met de noodzakelijke naleving van de van kracht zijnde nationale administratieve procedures en met de complexiteit van de projecten die in het kader van dit programma voor medefinanciering in aanmerking komen.

Tijdens de bijeenkomst van het comité van toezicht voor dit programma in juni 2002 in Athene stelden de Griekse autoriteiten dat deze problemen bijna zijn opgelost en dat de tenuitvoerlegging vanaf dat moment normaal zal kunnen verlopen.

Soortgelijke problemen blijken zich voor te doen bij de tenuitvoerlegging van de milieumaatregel in de landbouw in het kader van het programmeringdocument voor plattelandsontwikkeling 2000-2006 uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999.

| 2. | De Commissie houdt samen met de Griekse autoriteiten nauwlettend toezicht op de voortgang van het operationeel milieuprogramma teneinde ieder risico op het verloren gaan van communautaire middelen in verband met de toepassing van de „n+2”-regel te voorkomen. Deze regel zal eind 2003 voor de eerste maal worden toegepast en het is in dit stadium te vroeg om het risico van een dergelijk verlies van kredieten te kunnen beoordelen.
  Evaluatie van het risico van verlies van kredieten in het kader van de door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw medegefinancierde maatregelen inzake plattelandsontwikkeling dient op het niveau van alle lidstaten en niet op het niveau van afzonderlijke nationale programma's plaats te vinden. |
| --- | --- |

2.

De Commissie houdt samen met de Griekse autoriteiten nauwlettend toezicht op de voortgang van het operationeel milieuprogramma teneinde ieder risico op het verloren gaan van communautaire middelen in verband met de toepassing van de „n+2”-regel te voorkomen. Deze regel zal eind 2003 voor de eerste maal worden toegepast en het is in dit stadium te vroeg om het risico van een dergelijk verlies van kredieten te kunnen beoordelen.

Evaluatie van het risico van verlies van kredieten in het kader van de door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw medegefinancierde maatregelen inzake plattelandsontwikkeling dient op het niveau van alle lidstaten en niet op het niveau van afzonderlijke nationale programma's plaats te vinden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/6

---

(2004/C 70 E/006)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2637/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(18 september 2002)

Betreft:   Acties ter bescherming van de bossen in Galicië (Spanje) tegen luchtverontreiniging

De rijkdom van de bossen in Europa en het risico dat zij lopen waren voor de Gemeenschap aanleiding om deze bossen tegen luchtverontreiniging te beschermen via bevordering van de bewaking en onderzoek naar de bosecosystemen.

Via Verordening (EEG) nr. 3528/86 (1) van de Raad van 17 november 1986 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen luchtverontreiniging werd voor de periode 1987-2001 een communautaire actie ter bescherming van de bossen vastgesteld alsook vijf hoofddoelstellingen: het creëren van een netwerk van waarnemingspunten voor de bossen, het periodiek opmaken van een inventaris van de aan de bossen toegebrachte schade, met name door de luchtverontreiniging, het uitoefenen van intensief en voortdurend toezicht op de bosecosystemen, het uitvoeren van experimenten ter verbetering van de kennis omtrent de gevolgen van de luchtverontreiniging en de methoden om de luchtverontreiniging waar te nemen en te meten en methoden voor het behoud en het herstel van de beschadigde bossen via modelprojecten.

Hiervoor werd in de periode 1997-2001 een bedrag van 35,1 miljoen euro uitgetrokken.

Kan de Commissie aangeven welke acties de Gemeenschap in het kader van deze verordening in de autonome regio Galicië heeft gesubsidieerd?

Heeft de Spaanse regering andere projecten ingediend om in de toekomst maatregelen te nemen ter bescherming van de bossen in Galicië tegen luchtverontreiniging?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 oktober 2002)

De Commissie wijst er allereerst op dat Verordening (EEG) nr. 3528/86 van de Raad van 17 november 1986 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen luchtverontreiniging (2) onlangs is gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 804/2002 van het Parlement en de Raad van 15 april 2002 (3). Met laatstgenoemde verordening wordt de looptijd van de eerste met één jaar verlengd en wordt de financiële toewijzing van de Gemeenschap voor het tijdvak 1997-2002 bijgesteld tot 42,6 miljoen euro, wat overeenstemt met het bedrag dat is opgenomen in de begroting voor 2002.

De Commissie kan geen gedetailleerd overzicht verstrekken van maatregelen die in Galicië zijn gefinancierd, aangezien deze zijn opgenomen in de maatregelen die jaarlijks door de Spaanse regering voor het land als geheel zijn voorgesteld. In het tijdvak 1987-2002 heeft de Gemeenschap in Spanje maatregelen gefinancierd tot een totaal bedrag van 4 498 010 EUR.

Onderverdeeld naar het type maatregelen is dit bedrag als volgt samengesteld:

| — | Maatregelen met betrekking tot de bewaking van de toestand van de bossen uitgevoerd in het grootschalige roosternet met vakken van 16 × 16 km (niveau I — systematische bewaking).






  — | Financiële bijdrage van de Gemeenschap: 1 859 412 EUR |
| --- | --- | --- |

—

Maatregelen met betrekking tot de bewaking van de toestand van de bossen uitgevoerd in het grootschalige roosternet met vakken van 16 × 16 km (niveau I — systematische bewaking).

—

Financiële bijdrage van de Gemeenschap: 1 859 412 EUR

| — | Maatregelen met betrekking tot de bewaking van de toestand van de bossen uitgevoerd in het roosternet met vakken voor permanente bewaking (niveau II — intensieve bewaking).






  — | Financiële bijdrage van de Gemeenschap: 1 699 601 EUR |
| --- | --- | --- |

—

Maatregelen met betrekking tot de bewaking van de toestand van de bossen uitgevoerd in het roosternet met vakken voor permanente bewaking (niveau II — intensieve bewaking).

—

Financiële bijdrage van de Gemeenschap: 1 699 601 EUR

| — | Proeven ten behoeve van een beter inzicht in de effecten van luchtverontreiniging en van methoden om deze waar te nemen en te meten.






  — | Financiële bijdrage van de Gemeenschap: 938 997 EUR |
| --- | --- | --- |

—

Proeven ten behoeve van een beter inzicht in de effecten van luchtverontreiniging en van methoden om deze waar te nemen en te meten.

—

Financiële bijdrage van de Gemeenschap: 938 997 EUR

Momenteel bestaat het Spaanse roosternet ter bewaking van de toestand van de bossen uit 620 vakken voor systematische bewaking (niveau I) en 53 vakken voor intensieve bewaking (niveau II), waarvan 52 vakken van niveau I (8,4 %) en 3 vakken van niveau II (4,5 %) zich bevinden in Galicië.

Met het oog op de toekomst heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een nieuwe verordening inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (4). Het doel van het voorstel is, te komen tot een nieuw communautair programma betreffende de bewaking van bossen en milieu-interacties om de bossen in de Gemeenschap te beschermen. Het programma borduurt voort op de verworvenheden van de twee verordeningen van de Raad (EEG) nr. 3528/86 van 17 november 1986 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen luchtverontreiniging (2) en (EEG) nr. 2158/92 van 23 juli 1992 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand (5) waarin tevens nieuwe elementen zullen zijn opgenomen om bosecosystemen in een ruimere context te kunnen beoordelen. Het voorstel voorziet erin dat de door de lidstaten uit te voeren bewakingsactiviteiten, met name het verzamelen van gegevens, onderzoek, proeven en demonstratieprojecten, worden uitgevoerd in het kader van meerjarige nationale programma's. Het nieuwe voorstel verschaft een meerjarig kader dat de eerste maal een periode van zes jaar omvat, van 2003 tot 2008.

---

(1)  PB L 326 van 21.11.1986, blz. 2.

(2)  PB L 326 van 21.11.1986.

(3)  PB L 132 van 17.5.2002.

(4)  COM(2002)404 def.

(5)  PB L 217 van 31.7.1992.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/8

---

(2004/C 70 E/007)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2996/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft:   Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij (1). In paragraaf 29 wordt de Commissie verzocht om overeenkomstig lid 1 van artikel 16 van kaderrichtlijn 89/391/EEG een specifieke richtlijn op te stellen voor de visserijsector over veiligheid en gezondheid op de werkplek.

Welke initiatieven heeft de Commissie in dit verband genomen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 december 2002)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat aan dit verzoek eigenlijk al voldaan is door Richtlijn 93/103/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen (dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (2), de dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van de kaderrichtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 (3).

---

(1)  PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

(2)  PB L 307 van 13.12.1993.

(3)  PB L 183 van 29.6.1989.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/8

---

(2004/C 70 E/008)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2997/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft:   Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen bij de visserij (1). In paragraaf 33 worden de economische en sociale partners die in deze sector werkzaam zijn, verzocht om via een sociale dialoog collectieve afspraken te maken ter ontwikkeling van de aspecten i.v.m. veiligheid op het werk, met inbegrip van permanente beroepsopleiding.

Heeft de Commissie deze sociale dialoog in het leven geroepen of denkt zij dit te gaan doen? Welke vooruitgang is op dit terrein geboekt?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(4 december 2002)

In haar mededeling „Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006 (2)”, zegt de Commissie dat de sociale dialoog bij uitstek het instrument is voor de invoering van processen van vooruitgang, waardoor de bestaande wetgeving efficiënt kan worden toegepast en tegelijk alle vraagstukken kunnen worden aangesneden die verband houden met de bevordering van het welzijn op het werk, alsook de risico's en specifieke problemen van bedrijfstakken en beroepen.

Over het gemeenschappelijk visserijbeleid zegt de Commissie in die mededeling dat zij de sociale partners zal verzoeken maatregelen vast te stellen om de levens-, arbeids- en veiligheidsomstandigheden in de visserijsector te verbeteren.

In het kader van haar taak om de interprofessionele en sectorale sociale dialoog te stimuleren en te steunen begeleidt de Commissie in dat verband de bijeenkomsten van de sociale partners in het comité van de sectorale sociale dialoog voor de zeevisserij.

De sociale partners gaan daar na welke onderwerpen van gemeenschappelijk belang zijn, zoals beroepsopleiding en veiligheid op de werkplek, en bespreken die.

In het kader van dit comité buigen de sociale partners zich over de instelling van een Europees netwerk voor beroepsopleiding en werkgelegenheid (Refope).

---

(1)  PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

(2)  COM(2002) 118 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/9

---

(2004/C 70 E/009)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3186/02

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(7 november 2002)

Betreft:   Bescherming van pensioenrechten

Welke maatregelen stelt de Europese Commissie voor om de pensioenrechten en bijdragen van werknemers bij Europese maatschappijen te verdedigen in geval van faillissement van een dergelijke maatschappij?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 december 2002)

Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 (1) beoogt de werknemers bij insolventie van de werkgever te beschermen. De richtlijn bevat niet alleen bepalingen over de betaling van onbetaalde loonaanspraken door waarborgfondsen maar ook bepalingen over de sociale zekerheid. De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het niet-betalen aan hun verzekeringsinstellingen van door de werkgever vóór het intreden van diens insolventie verschuldigde premiebedragen uit hoofde van de nationale wettelijke stelsels van sociale zekerheid, het recht van de werknemer op prestaties ten aanzien van deze verzekeringsinstellingen niet nadelig beïnvloedt

Bovendien moeten de lidstaten zich ervan vergewissen dat de nodige maatregelen zijn genomen om de belangen te beschermen van werknemers en personen die het bedrijf reeds vóór de insolventie hebben verlaten. Concreet betreft het hun verworven rechten of hun rechten in wording op ouderdomsuitkeringen (met inbegrip van uitkeringen aan nabestaanden) uit hoofde van voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen die naast de nationale stelsels van sociale zekerheid bestaan.

---

(1)  Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever; PB L 283 van 28.10.1980, blz. 23.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/10

---

(2004/C 70 E/010)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3226/02

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(14 november 2002)

Betreft:   Veiligere vangrails voor motorrijders

Tijdens een ontmoeting in september 2001 tussen dhr. Carlos Bautista en mevrouw Loyola de Palacio, lid van de Commissie, erkende laatstgenoemde dat de vangrails van het huidige type gevaarlijk zijn voor motorrijders. Mevr. Loyola de Palacio verzekerde toen dat er onmiddellijk maatregelen genomen zouden worden om dit probleem op te lossen.

| 1. | Kan de Commissie mededelen welke stappen ondernomen zijn om vangrails veiliger te maken voor motorrijders? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen welke stappen ondernomen zijn om vangrails veiliger te maken voor motorrijders?

| 2. | Welke maatregelen denkt de Commissie in de toekomst nog te nemen om vangrails veiliger te maken voor motorrijders? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen denkt de Commissie in de toekomst nog te nemen om vangrails veiliger te maken voor motorrijders?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 december 2002)

De grote onveiligheid van motorrijders is een belangrijke zorg voor de Commissie en het probleem wordt dan ook vanuit verschillende invalshoeken aangepakt. Wel moet erop worden gewezen dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het uitrusten van hun wegen met efficiënte veiligheidsvoorzieningen, ondermeer vangrails.

De Commissie heeft het Comité voor Europese Normalisatie (CEN) de opdracht gegeven een nieuwe geharmoniseerde Europese norm op te stellen op basis van de bestaande norm EN 1317 voor veiligheidsvoorzieningen langs de weg, waardoor iedere dergelijke voorziening in de toekomst aan CE-keuring moet worden onderworpen. Veiligheidsvoorzieningen die op de markt worden gebracht, zullen dan moeten voldoen aan minimale gemeenschappelijke prestatie-eisen op het gebied van de veiligheid. In zijn huidige vorm bevat deze norm echter geen specifieke tests voor motorrijders. Op dit ogenblik bestaan er verschillende experimentele oplossingen om in de behoeften van deze groep weggebruikers te voorzien.

Beheer van plaatsen met een hoog ongevallenrisico en informatie aan motorrijders op weggedeelten die gevaar voor motorongevallen inhouden, worden als efficiënt beschouwd op korte termijn. Met het oog daarop heeft de Commissie in haar werkplan voor 2003 een voorstel aangekondigd voor een richtlijn betreffende het beheer van plaatsen met een hoog ongevallenrisico (1).

---

(1)  COM(2002) 590 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/10

---

(2004/C 70 E/011)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3469/02

van Ward Beysen (NI) aan de Commissie

(6 december 2002)

Betreft:   Concentratie op de Tsjechische elektriciteitsmarkt tijdens het uitbreidingsproces

De Tsjechische regering bereidt momenteel een concentratie van mededingers voor door via de maatschappij op aandelen CEZ a.s. aandelen te verwerven in acht regionale elektriciteitsbedrijven die onder het Staatseigendomsfonds vallen. Dit bericht stond in het Handelsbulletin van 24 juli 2002.

Enerzijds zal deze concentratie leiden tot een verticale integratie van elektriciteitsopwekking en -voorziening op de Tsjechische markt en tot een horizontale integratie van de distributiebedrijven anderzijds. Hierdoor zal de nieuwe CEZ-groep meer dan 70 % van de stroomopwekking en 2/3 van de nationale stroomvoorziening controleren.

Kan de Commissie daarom een antwoord geven op volgende vragen?

| 1. | Kan de voorgestelde concentratie negatieve gevolgen hebben voor de betrokken markten, met name wat betreft opwekking, verkoop en handel tussen Tsjechische economische actoren en consumenten en die uit de Europese Unie? |
| --- | --- |

1.

Kan de voorgestelde concentratie negatieve gevolgen hebben voor de betrokken markten, met name wat betreft opwekking, verkoop en handel tussen Tsjechische economische actoren en consumenten en die uit de Europese Unie?

| 2. | Kan de voorgestelde concentratie de mededinging negatief beïnvloeden of zelfs de voordelen van de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt tenietdoen? Zal dit effecten hebben voor mededingers en consumenten voor wat betreft keuzemogelijkheden en prijzen? Zal het gevolgen hebben voor de interesse van potentiële en huidige investeerders? Kan het een einde maken aan de ontwikkeling van objectieve, transparante en niet-discriminerende marktvoorwaarden? |
| --- | --- |

2.

Kan de voorgestelde concentratie de mededinging negatief beïnvloeden of zelfs de voordelen van de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt tenietdoen? Zal dit effecten hebben voor mededingers en consumenten voor wat betreft keuzemogelijkheden en prijzen? Zal het gevolgen hebben voor de interesse van potentiële en huidige investeerders? Kan het een einde maken aan de ontwikkeling van objectieve, transparante en niet-discriminerende marktvoorwaarden?

| 3. | Is de koopprijs gelijk aan de marktprijs die verkregen zou kunnen worden indien het aandelenpakket van de regionale distributiebedrijven verkocht zou worden middels een openbare aanbesteding? Zo neen, komt de concentratie dan neer op een overheidssubsidie in de vorm van een aandelenverkoop met prijsreductie? |
| --- | --- |

3.

Is de koopprijs gelijk aan de marktprijs die verkregen zou kunnen worden indien het aandelenpakket van de regionale distributiebedrijven verkocht zou worden middels een openbare aanbesteding? Zo neen, komt de concentratie dan neer op een overheidssubsidie in de vorm van een aandelenverkoop met prijsreductie?

| 4. | In verband met de concentratie moet CEZ een deel van zijn aandelen in CEPS, het belangrijkste Tsjechische transmissiebedrijf voor elektriciteit, verkopen aan het Ministerie van Werkgelegenheid en Sociale Zaken en aan een ander bedrijf dat volledig in handen is van het Staatseigendomsfonds. Als het bedrag dat voor deze aandelen aan CEZ betaald moet worden aanzienlijk hoger is dan een redelijke marktprijs, wordt CEZ dan met openbare middelen gesteund? Is dit, in samenhang met de in punt 3 behandelde verkoop met prijsreductie, kruissubsidiëring door de overheid? Kan dit, gezien het competitief voordeel van CEZ, de handel tussen Tsjechië en de Europese Unie beïnvloeden? |
| --- | --- |

4.

In verband met de concentratie moet CEZ een deel van zijn aandelen in CEPS, het belangrijkste Tsjechische transmissiebedrijf voor elektriciteit, verkopen aan het Ministerie van Werkgelegenheid en Sociale Zaken en aan een ander bedrijf dat volledig in handen is van het Staatseigendomsfonds. Als het bedrag dat voor deze aandelen aan CEZ betaald moet worden aanzienlijk hoger is dan een redelijke marktprijs, wordt CEZ dan met openbare middelen gesteund? Is dit, in samenhang met de in punt 3 behandelde verkoop met prijsreductie, kruissubsidiëring door de overheid? Kan dit, gezien het competitief voordeel van CEZ, de handel tussen Tsjechië en de Europese Unie beïnvloeden?

| 5. | Valt deze concentratie onder artikel 79 van de associatieovereenkomst tussen Tsjechië en de Europese Unie, volgens welke de Tsjechische Republiek zijn energiesector moet ontwikkelen overeenkomstig de regels van de markteconomie? Worden tenslotte het acquis communautaire en de Europese mededingingsregels nageleefd? |
| --- | --- |

5.

Valt deze concentratie onder artikel 79 van de associatieovereenkomst tussen Tsjechië en de Europese Unie, volgens welke de Tsjechische Republiek zijn energiesector moet ontwikkelen overeenkomstig de regels van de markteconomie? Worden tenslotte het acquis communautaire en de Europese mededingingsregels nageleefd?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(28 januari 2003)

De Commissie blijft de ontwikkelingen in de Tsjechische energiesector met betrekking tot het energieacquis volgen. Zij bekijkt ook of Tsjechië de verplichtingen ten aanzien van het concurrentiebeleid nakomt, die het bij de Europaovereenkomst en de toetredingsonderhandelingen is aangegaan.

De concentratie waarop het geachte parlementslid doelt, valt echter onder de bevoegdheid van de Tsjechische mededingingsautoriteiten, omdat de fusieverordening van de Unie alleen van toepassing is op ondernemingen met een omzet van 250 miljoen euro of meer in de Gemeenschap.

Met inachtneming van het bovenstaande kunnen over de ter sprake gebrachte kwesties de volgende opmerkingen worden gemaakt.

| 1. | Het is mogelijk dat concentratie van de opwekking, verkoop en handel de mededinging op de nationale markt enigszins beperkt en derhalve uit dat oogpunt niet ideaal is. |
| --- | --- |

1.

Het is mogelijk dat concentratie van de opwekking, verkoop en handel de mededinging op de nationale markt enigszins beperkt en derhalve uit dat oogpunt niet ideaal is.

| 2. | De voorgestelde concentratie doet de voordelen van de liberalisering niet teniet. De betrokken consument heeft nog steeds het recht vrijelijk een producent te kiezen. De wet garandeert dan voor de gekozen producent de toegang tot het transmissie- en distributienetwerk. Ontwikkeling van transparante en niet-discriminerende marktvoorwaarden blijft bovendien de taak van de regelgevende instantie voor energie, die in overeenstemming met het acquis is ingesteld. |
| --- | --- |

2.

De voorgestelde concentratie doet de voordelen van de liberalisering niet teniet. De betrokken consument heeft nog steeds het recht vrijelijk een producent te kiezen. De wet garandeert dan voor de gekozen producent de toegang tot het transmissie- en distributienetwerk. Ontwikkeling van transparante en niet-discriminerende marktvoorwaarden blijft bovendien de taak van de regelgevende instantie voor energie, die in overeenstemming met het acquis is ingesteld.

| 3. | Het is de taak van de nationale mededingingsautoriteit om te waarborgen dat de koopprijs van de aandelen van de regionale distributiebedrijven geen verkapte overheidssteun inhoudt. |
| --- | --- |

3.

Het is de taak van de nationale mededingingsautoriteit om te waarborgen dat de koopprijs van de aandelen van de regionale distributiebedrijven geen verkapte overheidssteun inhoudt.

| 4. | Het is ook de taak van de nationale mededingingsautoriteit om te waarborgen dat de verkoopprijs van de aandelen van het transmissiebedrijf ÈEPS geen verkapte overheidssteun inhoudt. |
| --- | --- |

4.

Het is ook de taak van de nationale mededingingsautoriteit om te waarborgen dat de verkoopprijs van de aandelen van het transmissiebedrijf ÈEPS geen verkapte overheidssteun inhoudt.

| 5. | Deze concentratie valt onder artikel 64 van de associatieovereenkomst tussen Tsjechië en de Unie, waarvan het onderwerp de toepassing van het acquis op het gebied van de mededinging is. |
| --- | --- |

5.

Deze concentratie valt onder artikel 64 van de associatieovereenkomst tussen Tsjechië en de Unie, waarvan het onderwerp de toepassing van het acquis op het gebied van de mededinging is.

Het beleid van de Tsjechische regering is niet in strijd met het acquis van de Unie inzake mededinging en liberalisering. Sommige Europese bedrijven in de elektriciteitssectoren zijn verticaal geïntegreerd. Volgens de huidige richtlijnen van de Europese Unie inzake liberalisering van deze sectoren zijn alleen gescheiden management en gescheiden rekeningen vereist, maar geen juridische scheiding of eigendomsontvlechting. In de voorstellen van de Commissie voor een nieuwe richtlijn voor de elektriciteits- en aardgasmarkten wordt eigendomsontvlechting wel verplicht gesteld, maar in Tsjechië is dat reeds het geval.

Het Tsjechische transmissiebedrijf voor elektriciteit is een onafhankelijke rechtspersoon. Dat is in overeenstemming met Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (1).

---

(1)  PB L 27 van 30.1.1997.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/12

---

(2004/C 70 E/012)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3542/02

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(11 december 2002)

Betreft:   Aan handel gerelateerde verbonden steun

Kan de Commissie verduidelijken hoe berekend wordt hoeveel geld ACS-landen kunnen ontvangen in het kader van de aan handel gerelateerde steun?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(27 januari 2003)

In het kader van de ontwikkelingssamenwerking met de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) wordt reeds enige tijd aandacht besteed aan de handelsgerelateerde steun. Dit is op verschillende manieren gebeurd, bijvoorbeeld als een van de belangrijkste componenten van de steun voor initiatieven inzake regionale integratie of om specifieke kwesties aan te pakken zoals het verbeteren van douanegegevens. In vele gevallen maakte de handelsgerelateerde steun deel uit van een ruimere actie zoals bevordering van de landbouwexport of ontwikkeling van de infrastructuur.

Ondanks het belang dat aan handelskwesties wordt gehecht, schrijft de Overeenkomst van Cotonou geen speciale toewijzing voor handelsgerelateerde steun voor. Binnen de beschikbare middelen voor nationale en regionale programma's wordt de toewijzing bepaald door de dialoog met en tussen de begunstigden en belanghebbenden. Er bestaat dan ook geen specifieke methode voor het berekenen van de omvang van de middelen voor handelsgerelateerde steun. Dit geldt ook voor elk ander belangrijk ontwikkelingsthema.

De richtlijnen van het negende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) voor regionale programmering stelden een minimum toewijzing van 20 % voor handelsgerelateerde steun voor. Nu de meeste regionale programma's zijn afgerond, is het duidelijk dat dit cijfer sterk is overschreden: de toewijzing voor regionale integratie en handelsgerelateerde steun in de regionale indicatieve programma's bedraagt 40 à 50 % van het oorspronkelijke bedrag, d.w.z. 280 à 350 miljoen euro. De regionale infrastructuurprogramma’s omvatten ook belangrijke elementen ter vergemakkelijking van de handel. Daarnaast zijn er nog intra-ACS-fondsen waarvan 50 miljoen euro voor handelsgerelateerde steun is gereserveerd.

Omdat de nationale strategiedocumenten en indicatieve programma's vaak niet vastomlijnde programma's inzake capaciteitsopbouw en technische bijstand omvatten, is het in dit stadium niet mogelijk een precies cijfer te plakken op het aandeel van de handelsgerelateerde steun. De handelsgerelateerde steun zou ruw geschat ongeveer 150 miljoen euro bedragen.

Wanneer men bij bovengenoemd bedrag een aantal intra-ACS-programma's (waaronder steun voor de voorbereiding op de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en de economische partnerschapsovereenkomsten (EPA) en voor het voldoen aan de sanitaire en fytosanitaire normen) voegt die onlangs op gang zijn gekomen, dan is tenminste 600 miljoen euro beschikbaar voor handelsgerelateerde steun aan de ACS-landen in de komende jaren.

In overeenstemming met de aanbevelingen in haar recente mededeling over handel en ontwikkeling (1) is de Commissie van plan om van de tussentijdse evaluatie van de landen- en regionale strategieën gebruik te maken om de beschikbaarheid van middelen voor handelsgerelateerde steun te onderzoeken.

Tenslotte is het op een meer algemeen niveau van belang hieraan toe te voegen dat in samenwerking met andere ontwikkelingspartners in het kader van de politieke dialoog met ontwikkelingslanden de kwestie zal worden besproken van een betere integratie van handelspolitieke aangelegenheden in de strategiedocumenten voor de armoedebestrijding en andere nationale en regionale ontwikkelingsplannen. De Commissie speelt bovendien een belangrijke rol in het geïntegreerd kader voor handelsgerelateerde technische bijstand aan de minst ontwikkelde landen (MOL's) en zij heeft aanvaard om in drie ACS-landen die tot die groep behoren als bemiddelaar op te treden.

---

(1)  COM(2002) 513 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/13

---

(2004/C 70 E/013)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3543/02

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(11 december 2002)

Betreft:   Westelijke Sahara

Is de Commissie het erover eens dat Marokko al het mogelijke doet om de kwestie van de Westelijke Sahara van de agenda te houden? Zijn er geen aanwijzingen dat Marokko probeert journalisten de toegang tot dit gebied te ontzeggen? Welke gevolgen zal volgens de Commissie de exploratie naar aardolie hebben voor de kansen om een vreedzame oplossing te vinden voor alle kwesties in verband met dit gebied — vooral ook gezien het feit dat Amerikaanse de Franse oliemaatschappijen thans voor de Afrikaanse kust naar olie zoeken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 januari 2003)

De Commissie beschikt over geen bewijzen dat Marokko de kwestie van de Westelijke Sahara van de agenda tracht te houden. Integendeel, de Commissie kan werkelijk bevestigen dat de Marokkaanse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Benaïssa, tijdens zijn laatste bezoek aan Brussel deze kwestie openhartig heeft behandeld in zijn gesprekken met vertegenwoordigers van de Commissie.

Het conflict in de Westelijke Sahara staat ook op de agenda van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties die deze kwestie eind januari 2003, kort nadat de Secretaris- generaal van de Verenigde Naties een nieuw verslag over de toestand in de Westelijke Sahara heeft ingediend, zal behandelen.

Het standpunt van de Commissie ten aanzien van het conflict in de Westelijke Sahara is dat alleen een oplossing waarmee de bij het conflict betrokken partijen instemmen resultaat kan opleveren. Daarom blijft de Commissie de inspanningen van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de heer Kofi Annan, en van zijn persoonlijk gezant, de heer James Baker III, steunen om de partijen bij het conflict tot een billijke, blijvende en wederzijds aanvaardbare oplossing te brengen.

Wat betreft de inspanningen van Marokko om journalisten de vrije toegang te ontzeggen tot de Westelijke Sahara, heeft de Commissie geen klachten ontvangen noch enige verwijzing daarnaar gevonden in het „Verslag 2002 van Journalisten zonder Grenzen”.

Wat betreft de gevolgen van de olie-exploratie in de Westelijke Sahara voor de kansen op een vreedzame oplossing van het conflict, is de Commissie van mening dat deze kwestie niet bijzonder relevant schijnt te zijn voor de oplossing van dit conflict.

Andere overwegingen in verband met de olie-exploratie in de Westelijke Sahara zijn grondig onderzocht in het advies dat de juridisch adviseur van de Verenigde Naties over dit onderwerp in zijn brief van 29 januari 2002 aan de voorzitter van de Veiligheidsraad heeft uitgebracht.

De Commissie is de belangrijkste donor van humanitaire hulp aan de Sahrawi-vluchtelingen via het Europees Bureau voor Humanitaire Hulp (ECHO) in samenwerking met zijn niet-gouvernementele partnerorganisaties. De hulp bestaat uit voedsel en medische hulp ter waarde van 81 miljoen euro tussen 1993 en 2001 en nog eens 14,3 miljoen euro voor het Globaal Plan 2002. Daarnaast vraagt de Commissie aan de partijen vertrouwenswekkende maatregelen goed te keuren, zoals de vrijlating van krijgsgevangenen, de vergemakkelijking van contacten en bezoeken tussen gescheiden families en de eerbiediging van de civiele garanties. Deze maatregelen zullen bijdragen tot het creëren van betere voorwaarden voor een vruchtbare dialoog tussen de bij het conflict betrokken partijen.

Op de laatste bijeenkomst van de ministeriële Trojka in Algiers op 5 juni 2002 heeft de Unie Marokko, Algerije en het Polisario gelijktijdig gewezen op haar bezorgdheid en verzoeken in verband met de humanitaire aspecten van het conflict in de Westelijke Sahara. De Unie heeft bevestigd dat zij de inspanningen van de Verenigde Naties steunt om een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te vinden en zij dringt er bij beide partijen op aan het probleem op te lossen van de vermiste personen en alle personen vrij te laten die sinds het begin van het conflict zijn vastgenomen. De Unie heeft ook aangedrongen op de volledige eerbiediging van de civiele garanties en mensenrechten in de gebieden van de Westelijke Sahara; voorts heeft zij de bij het conflict betrokken partijen verzocht de contacten en bezoeken tussen leden van door het conflict gescheiden families te vergemakkelijken.

Tenslotte mag het belang van de ratificatie van de associatieovereenkomsten met Marokko (1) en Algerije (2) in deze context niet worden onderschat. Deze overeenkomsten voorzien in een regelmatige en institutionele politieke dialoog tussen de Unie en de betrokken landen.

---

(1)  Van kracht sedert 1 maart 2000.

(2)  Ondertekend in Valencia op 22 april 2002 en door het Europees Parlement geratificeerd op 11 oktober 2002, moet door de betrokken nationale parlementen worden geratificeerd voordat zij in werking treedt.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/14

---

(2004/C 70 E/014)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3553/02

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(12 december 2002)

Betreft:   Ernstige schendingen van de godsdienstvrijheid in Wit-Rusland

Onlangs heeft het parlement van Wit-Rusland een nieuwe godsdienstwet goedgekeurd die elke vorm van activiteit door niet van overheidswege geregistreerde religieuze groeperingen verbiedt, censuur op religieuze literatuur invoert, en godsdienstbeoefening bij mensen thuis als illegaal beschouwt.

Deze nieuwe bepalingen verscherpen de toch al ernstige juridische en politieke situatie, die de godsdienstvrijheid van niet-orthodoxe burgers uitermate beperkt:

| a) | De autoriteiten van Wit-Rusland weigeren om bepaalde religieuze organisaties (protestante organisaties, de onafhankelijke orthodoxe Kerk van Wit-Rusland, oosterse religieuze bewegingen en vier joodse gemeenschappen) te registreren en maken zich zo schuldig aan discriminatie in het voordeel van de Russisch-orthodoxe Kerk. |
| --- | --- |

a)

De autoriteiten van Wit-Rusland weigeren om bepaalde religieuze organisaties (protestante organisaties, de onafhankelijke orthodoxe Kerk van Wit-Rusland, oosterse religieuze bewegingen en vier joodse gemeenschappen) te registreren en maken zich zo schuldig aan discriminatie in het voordeel van de Russisch-orthodoxe Kerk.

| b) | De ministerraad heeft in 1995 een decreet uitgevaardigd dat de armslag van religieuze leiders beperkt. De toepassing van dit decreet is een poging om de Russisch orthodoxe Kerk te beschermen en de groei van de evangelische groeperingen af te remmen. |
| --- | --- |

b)

De ministerraad heeft in 1995 een decreet uitgevaardigd dat de armslag van religieuze leiders beperkt. De toepassing van dit decreet is een poging om de Russisch orthodoxe Kerk te beschermen en de groei van de evangelische groeperingen af te remmen.

| c) | Er zijn regels ingevoerd voor de toegang van buitenlandse geestelijken tot het land. Volgens deze regels mogen vertegenwoordigers van buitenlandse religieuze organisaties alleen worden uitgenodigd als de overheidscommissie voor religieuze en nationale zaken haar akkoord heeft gegeven, en haar besluit is onherroepelijk. |
| --- | --- |

c)

Er zijn regels ingevoerd voor de toegang van buitenlandse geestelijken tot het land. Volgens deze regels mogen vertegenwoordigers van buitenlandse religieuze organisaties alleen worden uitgenodigd als de overheidscommissie voor religieuze en nationale zaken haar akkoord heeft gegeven, en haar besluit is onherroepelijk.

Welke diplomatieke, politieke en economische pressie denkt de Commissie uit te oefenen om de regering van Wit-Rusland ertoe te bewegen de vrijheid van godsdienst, religieuze bijeenkomst, godsdienstkeuze en godsdienstbeoefening als burgerrechten te erkennen?

Acht de Commissie het niet noodzakelijk om onmiddellijk na te gaan of haar projecten in het kader van de Technische bijstand voor de onafhankelijke staten van de voormalige Sovjet-Unie en Mongolië (Tacis) voldoende doeltreffend zijn, en te overwegen haar Tacis-kantoor in Wit-Rusland te sluiten zolang de democratische rechten daar geschonden worden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(17 januari 2003)

De Commissie deelt de bezorgdheid over de Belarussische wet inzake gewetensvrijheid en religieuze organisaties die onlangs is goedgekeurd. De gevolgen van deze wet vormen een ernstige schending van de godsdienstvrijheid. In oktober 2002, nog voor deze wet door president Lukashenko was ondertekend, heeft de Unie hieromtrent haar bezorgdheid geuit via een gezamenlijke demarche van de hoofden van delegatie van de Unie bij de Belarussische autoriteiten (staatssecretaris van Buitenlandse Zaken Sychov). Verder heeft de Unie op 10 oktober 2002 president Lukashenko in de Permanente Raad van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) opgeroepen om het wetsontwerp niet te ondertekenen.

De Unie betreurt diep dat het ontwerp op 31 oktober 2002 wet is geworden, en op 14 november 2002 heeft zij de Belarussische autoriteiten in de Permanente Raad van de OVSE in een tweede oproep gevraagd om deze wetgeving opnieuw in overweging te nemen, en de thans in Wenen gevestigde Adviserende en Toezichthoudende Groep (ATG) van de OVSE verzocht om de toepassing van de wet van nabij te volgen en hierover verslag uit te brengen bij de Permanente Raad. De Unie is bereid om specifieke schendingen in Belarus van de OVSE-verbintenissen inzake godsdienst- en gewetensvrijheid aan de kaak te stellen.

De Unie blijft ernstig bezorgd over de algemene stagnatie van de democratische hervorming en de steeds slechter wordende situatie van de individuele vrijheden en de vrijheid van meningsuiting in Belarus. Gelet op de daadwerkelijke sluiting van de ATG van de OVSE in Minsk op 14 oktober 2002 hebben de lidstaten op de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen van november besloten om te weigeren nog visa uit te reiken voor president Lukashenko, het hoofd van de presidentiële administratie, de eerste minister en vier leden van de regering, en de voorzitter van het Staatsveiligheidscomité.

Volgens de Unie moeten de banden met en de steun voor burgerorganisaties in Belarus worden voortgezet en in het Tacis-actieprogramma 2002-2003 is hiervoor 5 miljoen euro uitgetrokken. Verder beginnen we binnenkort in de context van de samenwerking tussen de Unie en de OVSE met een tweejarenprogramma om democratische krachten en de burgermaatschappij te steunen. De Commissie zal erop blijven toezien of deze projecten hun doel bereiken, maar gelet op deze voortdurende financiële bijstand meent zij niet dat sluiting van het Tacis-kantoor in Minsk een verstandige reactie zou zijn op de nieuwe wet inzake gewetensvrijheid en religieuze organisaties.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/15

---

(2004/C 70 E/015)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3614/02

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2002)

Betreft:   Invoer van grondstoffen uit Marokko en de Europese leerindustrie

De Europese leerindustrie heeft grote problemen met de invoer van huiden uit Marokko. Welke maatregelen neemt de Commissie of overweegt zij in het kader van de tussen de Europese Unie en Marokko gesloten associatieovereenkomst te nemen met het oog op deze problematiek die ernstige schade toebrengt aan de Europese leerindustrie en het concurrentievermogen van de bedrijven in deze sector?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(17 januari 2003)

De Commissie is zich volledig bewust van de gevolgen van de door Marokko toegepaste beperkingen op de uitvoer van grondstoffen naar de Unie. De Commissie heeft de aandacht van de Marokkaanse autoriteiten daarop gevestigd en daarbij verwezen naar: de bepalingen van de associatie-overeenkomst tussen Marokko en de Gemeenschap, volgens welke er tussen beide partijen geen kwantitatieve beperkingen in de handel (uitvoer en invoer) mogen worden toegepast.

De Marokkaanse autoriteiten hebben daarop medegedeeld dat de exportbeperkingen opnieuw werden ingevoerd naar aanleiding van een enorme toename van de uitvoer van ruwe huiden als gevolg van de grote epidemieën onder het vee over de gehele wereld. Zij deelden tevens mede dat door deze plotse stijging van de vraag er een ernstig tekort aan grondstoffen voor de binnenlandse industrie was ontstaan.

Er is hierover bij Marokko protest aangetekend maar daaraan werd tot dusver geen gevolg gegeven in de zin van een belangrijke wijziging of opheffing van de exportbeperkende maatregelen. De Commissie zal een onderzoek instellen naar de vraag- en aanbodsituatie voor de producten in kwestie bij de Europese industrie, teneinde na te gaan in welke mate het Marokkaanse argument betreffende het aanbodtekort aan de hand van een analyse van de feiten kan worden gestaafd. Het spreekt vanzelf dat de bewijslast betreffende het bestaan van dat tekort op de Marokkanen rust. Het probleem zal daarna worden besproken op de volgende associatieraad die eind februari 2003 moet plaatshebben. De Commissie zal de mogelijkheid overwegen om daar Marokko op grond van de bepalingen van de associatie-overeenkomst te bewegen tot het opnieuw rechtzetten van de situatie.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/16

---

(2004/C 70 E/016)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3646/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft:   Detentie Juan Carlos Gonzalez Leiva

De Commissie weet dat Juan Carlos Gonzalez Leiva, voorzitter van de „Cuban Human Rights Foundation” en de „Brotherhood of the Independent Blind People of Cuba” sinds maart 2002 gevangen wordt gehouden in Holguín, Cuba (zie schriftelijke vraag E-1458/02 (1)).

Weet de Commissie ook dat deze man wordt mishandeld en geslagen en aan ondervoeding dreigt te sterven?

Is de Commissie bereid actie te ondernemen en druk uit te oefenen op de autoriteiten aldaar om te bewerkstelligen dat aan de gewelddadige behandeling van mensenrechtenactivisten op Cuba een einde komt?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(14 februari 2003)

De Commissie wordt regelmatig geïnformeerd over de situatie van de heer Gonzalez Leiva. Volgens informatie van de Commissie woog de mensenrechtenactivist begin januari 2003 slechts 90 pond, als gevolg van een hongerstaking die hij op 4 september 2002 begon en op 25 december 2002 beëindigde, uit protest tegen de beschuldigingen tegen hem en andere activisten die bij de zaak betrokken zijn.

De Commissie heeft herhaaldelijk de aandacht van de Cubaanse autoriteiten op de situatie van de heer Gonzalez Leiva en op de mensenrechtensituatie in het algemeen gevestigd. Zoals met andere partnerlanden is en blijft de mensenrechtensituatie een belangrijk aspect van onze relatie met Cuba. De Commissie is van mening dat een beleid van betrokkenheid en dialoog de meeste kansen biedt voor een positieve ontwikkeling op dit terrein.

---

(1)  PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 109.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/16

---

(2004/C 70 E/017)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3648/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft:   Godsdienstvrijheid in Laos

De Commissie weet dat er in Laos nauwelijks vrijheid van godsdienst bestaat.

Weet de Commissie ook dat in de periode juni-augustus 2002 tenminste 39 christenen in Laos om hun geloof zijn opgepakt en onder erbarmelijke omstandigheden gevangen worden gehouden?

Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de autoriteiten in Laos zodat deze gevangenen vrij worden gelaten en het beleid ten aanzien van godsdienstvrijheid wordt herzien?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(29 januari 2003)

De Commissie is op de hoogte van de berichten dat de vrijheid van godsdienst in Laos nog steeds beperkt is, bijvoorbeeld dat leden van christelijke groeperingen vervolgd en/of vastgehouden worden op grond van hun religieuze overtuiging.

Wat de in de vraag genoemde gebeurtenissen betreft, heeft navraag bij de partners van de Europese Unie en andere partners geen enkele betrouwbare bevestiging opgeleverd.

De grondwet van Laos bevat weliswaar de bepaling dat „eenieder het recht en de vrijheid heeft om een godsdienst te hebben”, toch wordt dit recht in de praktijk door de autoriteiten beperkt, met name voor niet-boeddhistische gemeenschappen.

Of en in welke mate religieuze praktijken worden getolereerd, lijkt verder per regio te verschillen. Er zijn berichten over de arrestatie en gevangenneming van gelovigen en hun spirituele leiders zonder tenlastelegging. Bepaalde christenen zijn verder veroordeeld, omdat zij bijeen zouden zijn gekomen om „sociale onrust te creëren”. Sommige berichten spreken van moeilijkheden waarmee bepaalde religieuze groeperingen kampen die ergens een gebedshuis willen vestigen.

De delegatie van de Commissie in Bangkok, die belast is met de betrekkingen met de Democratische Volksrepubliek Laos, en de diplomatieke missies van de lidstaten volgen deze en andere zaken met betrekking tot de mensenrechten in Laos uiterst nauwgezet. De Commissie heeft reeds diverse malen aangedrongen op de versterking van de eerbiediging van de civiele en politieke rechten, waaronder de vrijheid van godsdienst, in Laos. De opening van een delegatie van de Gemeenschap in Vientiane in 2003 vormt een extra gelegenheid om de regering van Laos deelgenoot te maken van onze bezorgdheid op dit gebied.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/17

---

(2004/C 70 E/018)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3734/02

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 december 2002)

Betreft:   Steun voor en voortbestaan van de bananenteelt in het Caribisch gebied

In juni 2002 zond de ACS-Raad van Ministers een resolutie aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie waarin erop wordt gewezen dat de nieuwe bananenregeling heeft geleid tot een dermate scherpe daling van de prijzen dat de ACS-leveranciers, waarvan de meesten geen alternatieve markten hebben, van de markt dreigen te worden verdrongen en dat een en ander aanleiding geeft tot enorme economische en sociale problemen en afbreuk doet aan hetgeen in de strijd tegen de armoede is bereikt.

Dit probleem vloeit voort uit de uitvoering van fase 2 van de tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten gesloten overeenkomst waarbij 100 000 ton van de quota van de ACS-leveranciers (quota C) naar dollarleveranciers (quota B) is overgeheveld waardoor de totale hoeveelheid op de markt gebrachte bananen met 100 000 ton stijgt, zodat de supermarkten in de Europese Unie een zeer concurrerend prijsbeleid kunnen voeren.

Zal de Commissie toestaan dat flexibeler gebruik wordt gemaakt van het speciale steunkader en de Stabex-fondsen, zodat de steun tijdelijk en voor een deel kan worden aangewend om de telers bij essentiële inputs te helpen, totdat zij kunnen profiteren van de financiële voordelen van een verbeterde productiviteit?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(28 februari 2003)

De Commissie heeft de prijssituatie in de bananenindustrie reeds diverse malen besproken tijdens ontmoetingen met haar ACS-partners, en is tegemoet gekomen aan hun wensen.

De doelstellingen van de Bijzondere Kaderregeling voor Bijstand, die zijn opgenomen in artikel 3 van Verordening (EG) Nr. 856/1999 van de Raad van 22 april 1999 tot instelling van een bijzondere kaderregeling voor bijstand ten behoeve van de traditionele ACS-leveranciers van bananen (1), zijn verbetering van de concurrentiepositie en/of steun voor diversificatie. Tot dusver is geen enkel project geweigerd met als reden dat het niet in aanmerking zou komen. Naast technische bijstand voor de modernisering van de ACS-bananenindustrie hebben de tot dusver goedgekeurde projecten betrekking op verschillende vormen van hulp voor de telers, zoals sociale ondersteuning en opleiding. Directe inkomenssteun kan echter in het kader van de bijzondere kaderregeling voor bijstand niet worden toegekend, en indien de steun voor inputs deze vorm zou aannemen, dan zou ook deze niet worden toegestaan.

Als aanvulling op de bijzondere kaderregeling worden ook Stabex-fondsen gebruikt met een grote mate van flexibiliteit, ter ondersteuning van sociale en menselijke ontwikkeling, in de vorm van huisvestingsprogramma's, pensioenen, scholen, en particuliere initiatieven.

Het nieuwe FLEX-instrument, opgenomen in afdeling Β van het financieel protocol van de Overeenkomst van Cotonou, dat Stabex vervangt, zal in de toekomst wel degelijk een mogelijke bron van fondsen kunnen vormen, op voorwaarde dat de bananensector aan de desbetreffende eisen voldoet.

---

(1)  PB L 108 van 27.4.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/18

---

(2004/C 70 E/019)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3743/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft:   Executie Tibetanen in China

Weet de Commissie dat het Chinees Hof van Justitie op twee december j.l. een doodvonnis heeft uitgesproken over twee Tibetanen, Tenzin Delek Rinpoche en Lobsang Dhondup, vanwege vermeende betrokkenheid bij een bomaanslag?

Weet de Commissie dat de bewijslast op basis waarvan het vonnis is uitgesproken zeer mager is en in twijfel wordt getrokken?

Is de Commissie bereid op zeer korte termijn actie te ondernemen en druk uit te oefenen op de Chinese autoriteiten om de terechtstellingen, waarvan de eerste op 12 december valt en de tweede binnen twee jaar voltrokken zal worden, te voorkomen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 januari 2003)

De Commissie is op de hoogte gesteld van het doodvonnis dat op 2 december 2002 uitgesproken werd over de twee Tibetanen Tenzin Delek Rinpoche en Lobsang Dhondup vanwege hun vermeende betrokkenheid bij een bomaanslag. De Commissie heeft ook kennis genomen van het bewijs waarop het vonnis was gebaseerd en de manier waarop het proces werd gevoerd wordt betwist.

De Europese Unie heeft onmiddellijk officieel haar bezorgdheid geuit tegenover de Chinese autoriteiten binnen de door hen toegestane termijn zodat de twee ter dood veroordeelde Tibetanen beroep konden aantekenen, wat sindsdien gebeurd is (in december 2002).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/18

---

(2004/C 70 E/020)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3746/02

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(20 december 2002)

Betreft:   Tibet/China: doodvonnis voor Tenzin Deleg Rinpoche en Lobsang Dhondup

Een provinciale rechtbank in de provincie Sechuan (West-China) heeft Tenzin Deleg Rinpoche, een vooraanstaande Tibetaanse monnik, en zijn assistent Lobsang Dhondup ter dood veroordeeld na een proces dat door vele internationale organisaties als volkomen onrechtvaardig wordt beschouwd. De Chinese autoriteiten hebben geen enkel detail over het proces tegen de Rinpoche en Dhondup bekendgemaakt, maar Radio Free Asia heeft een familielid van één van de veroordeelden geciteerd, die heeft bevestigd dat hun rechtsbijstand was geweigerd. Tenzin Deleg Rinpoche en Lobsang Dhondup werden door de plaatselijke communistische autoriteiten beschuldigd van een reeks bomaanslagen — twee aanslagen afgelopen jaar in de regio Ganze (Sechuan) en een andere aanslag in de provinciehoofdstad Chengdu — op basis van verklaringen van een oud-medewerker van de Rinpoche die heeft verklaard dat de Rinpoche hem had opgedragen één van aanslagen uit te voeren, alsmede op basis van „bekentenissen” van de Rinpoche zelf aan de politie tijdens de hechtenis na zijn arrestatie op 7 april 2002. Volgens deze bekentenissen zou deze aanslag onder zijn leiding hebben plaatsgevonden, evenals zes andere aanslagen die daarvoor in Ganze waren gepleegd en onopgehelderd zijn gebleven.

Volgens diverse bronnen, met inbegrip van bronnen binnen de Volksrepubliek, zijn de Rinpoche en Dhondup als zondebokken gekozen vanwege hun pacifistische activiteiten. De Chinese autoriteiten hebben de Rinpoche gedurende de afgelopen jaren onder streng toezicht geplaatst. Zij hebben getracht hem in 1998 te arresteren na een poging om zonder officiële toestemming een klooster te stichten en omdat hij protesten had aangevoerd tegen de ontbossing van de regio door een plaatselijk houtbedrijf.

Welke informatie over het proces tegen Tenzin Deleg Rinpoche en Lobsang Dhondup staat de Commissie ter beschikking en welke initiatieven denkt zij te nemen met het oog op de onmiddellijke herziening van hun proces volgens de internationale regels inzake een eerlijke en rechtvaardige rechtsgang? Heeft de Commissie reeds officieel bij de bevoegde Chinese autoriteiten haar afkeuring kenbaar gemaakt van de flagrante schendingen van de grondrechten waarvan Tenzin Deleg Rinpoche en Lobsang Dhondup het slachtoffer zijn geworden? Is de Commissie zich ervan bewust dat de benadering van de Chinese autoriteiten in deze zaak volledig in strijd is met de signalen voor een dialoog met de Dalai Lama die dezelfde autoriteiten hebben doen uitgaan naar de westerse ambassades en de Tibetaanse autoriteiten in ballingschap door een paar maanden geleden twee bijzondere gezanten van de Dalai Lama in China en Tibet uit te nodigen?

Antwoord van Chris Patten namens de Commissie

(10 februari 2003)

De Commissie is ervan op de hoogte dat op 2 december 2002 een doodvonnis is uitgesproken tegen de twee Tibetanen Tenzin Delek Rinpoche en Lobsang Dhondup, vanwege hun vermeende betrokkenheid bij een bomaanslag. De Commissie is zich ook bewust van het bewijs waarop het vonnis is gebaseerd en de manier waarop het proces is gevoerd.

De Unie heeft onmiddellijk haar bezorgdheid overgebracht aan de Chinese autoriteiten en namens de twee veroordeelde Tibetanen diverse officiële contacten gehad met de Chinese autoriteiten. De Commissie is zich er ook van bewust dat de regeringen van de Verenigde Staten en Australië namens de twee veroordeelde Tibetanen stappen hebben ondernomen bij de Chinese autoriteiten.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, hebben de twee Tibetanen beroep ingesteld, hetgeen betekent dat hun executie niet kan plaatsvinden voordat het vonnis opnieuw is bezien door de Chinese volksrechtbank.

De Commissie zal deze zaak en de algemene mensenrechtensituatie in Tibet nauwgezet blijven volgen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/19

---

(2004/C 70 E/021)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3750/02

van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie

(20 december 2002)

Betreft:   De betrekkingen tussen de Europese Unie en de Republiek Suriname

In maart 2000 hebben in Suriname presidentsverkiezingen plaatsgevonden, die resoluut een einde gemaakt hebben aan de politieke instabiliteit van de voorafgaande jaren.

De opnieuw verkozen president Ronald Venetiaan heeft nieuwe maatregelen getroffen: meer toezicht op de overheidsuitgaven, minder subsidies, meer belastingontvangsten. Bovendien heeft de regering besloten de wisselkoersen op de markt te baseren en het overheidstekort niet langer te financieren door meer geld in omloop te brengen.

De nieuwe regering heeft echter een land geërfd dat nauwelijks overeind blijft en andere hervormingen dringen zich op om een faillissement te voorkomen.

Kan de Commissie meedelen hoe zij bijdraagt aan de democratisering van dit land en aan meer economische en sociale ontwikkeling in Suriname?

Met andere woorden, is de Commissie van plan bilaterale overeenkomsten met dit land af te sluiten?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(28 februari 2003)

De Gemeenschap heeft voor een bedrag van 2 miljoen euro bijgedragen aan het verkiezingsproces, voorafgaand aan de parlementsverkiezingen van mei 2000, die beschouwd werden als vrij en eerlijk. Hierbij werden verkiezingswaarnemers uit de lidstaten ingezet.

Het democratische proces dat het land sinds enkele jaren doormaakt, wordt positief opgevat door de Commissie en de internationale gemeenschap. Nu moet prioriteit gegeven worden aan het consolideren van dit proces en hierover wordt voortdurend overlegd tussen de regering, het maatschappelijk middenveld en de internationale gemeenschap. De Commissie speelt hierin een actieve rol in samenwerking met de lidstaten.

Tijdens de periode 2001-2002 heeft de regering de overheidsfinanciën verbeterd. Door mondiale macro-economische tegenslagen en doordat de salarissen in de publieke sector in 2002 met 30 % toenamen, verslechtert de situatie momenteel. De regering heeft recentelijk overeenkomsten gesloten in de mijnsector die tot verbeteringen zouden moeten leiden, maar deze resultaten zijn pas op middellange termijn te verwachten.

Wat overeenkomsten betreft, heeft Suriname kunnen profiteren van alle overeenkomsten van Lomé en het land heeft de overeenkomst van Cotonou geratificeerd. In juli 2002 ondertekenden de Commissie en Suriname een nationaal strategiedocument in het kader van de overeenkomst van Cotonou. Het strategiedocument (19,1 miljoen euro) richt zich op vervoersinfrastructuur, waaronder de verbetering van de institutionele en juridische aspecten daarvan, en maatregelen om een klimaat voor economische groei te creëren. Daarnaast krijgt Suriname steun in het kader van de bijzondere steunregeling voor traditionele leveranciers van bananen (11 miljoen euro toegewezen de afgelopen vier jaar) en de preferentiële behandeling van rijstinvoer in de Europese Unie.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/20 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/20

---

(2004/C 70 E/022)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3751/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(20 december 2002)

Betreft:   Vermissing Arjan Erkel te Dagestan

Weet de Commissie dat de Nederlander Arjan Erkel, werkzaam voor Artsen Zonder Grenzen Zwitserland, op 12 augustus 2002 in Machatsjkala, hoofdstad van de Russische deelrepubliek Dagestan, is ontvoerd?

Weet de Commissie dat de familie sindsdien niets meer heeft gehoord over Arjan Erkel?

Is de Commissie bereid navraag te laten doen bij de Russische autoriteiten over het lot van Arjan Erkel en inspanningen te doen om hem vrij te krijgen?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/21

---

(2004/C 70 E/023)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3851/02

van Arie Oostlander (PPE-DE) aan de Commissie

(23 december 2002)

Betreft:   Ontvoering van de heer Arjan Erkel in de Russische Republiek Dagestan

Op 12 augustus 2002 is de heer Arjan Erkel (32 jaar), medewerker van Artsen Zonder Grenzen Zwitserland, door drie onbekende gewapende mannen ontvoerd in Machatsjkala, de hoofdstad van de Russische Republiek Dagestan. Tot op heden is niets meer van hem vernomen.

Is de Commissie bereid bij de Russische autoriteiten stappen te ondernemen die kunnen bijdragen aan zijn vrijlating en terugkeer naar Nederland?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Nielson namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3751/02 en P-3851/02

(30 januari 2003)

De Commissie is zeer begaan met het lot van Arjan Erkel, hoofd van de missie van AZG-Zwitserland, die werd ontvoerd in Daghestan op 12 augustus 2002, enkele weken nadat een andere humanitaire kracht, Nina Davidovitch, in Tsjetsjenië was ontvoerd.

De Commissie heeft officieel gereageerd met een verklaring van het Voorzitterschap, op 26 augustus 2002, waarin beide ontvoeringen scherp werden veroordeeld en om de onmiddellijke en behouden vrijlating van de gijzelaars werd verzocht. Het Voorzitterschap van de Unie heeft bovendien gebruik gemaakt van de gelegenheid waarbij twee nog later ontvoerde medewerkers van het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRK) werden vrijgelaten, om op 20 november 2002 zijn oorspronkelijke verklaring te herhalen en om de onmiddellijke vrijlating van beide nog vermiste ontwikkelingswerkers te verzoeken.

Intussen volgt ook de Commissie de ontwikkelingen van nabij. Zij heeft het geval ter sprake gebracht op verschillende vergaderingen met de Russische autoriteiten en zal dat blijven doen tot Arjan Erkel behouden is teruggekeerd. Het lot van beide werkers werd opnieuw besproken in Moskou op 23 december 2002 gedurende een gezamenlijke demarche van de Trojka van de Unie, de Verenigde Staten, Zwitserland en Nederland bij de Vice-Minister voor Migratie van de Russische Federatie, de heer Chernienko. Helaas hebben de Russische autoriteiten zich in hun medewerking tot dusver niet zo bereidwillig getoond als de Commissie verwachtte. Meest recentelijk, op 10 januari, heeft Commissaris Nielson bij de vrijlating van Nina Davidovitch openlijk opgeroepen tot de onmiddellijke en behouden vrijlating van Arjan Erkel.

AZG-Zwitserland, gefinancierd door het Bureau voor Humanitaire Hulp via AZG-Nederland, was een van de zeer weinige destijds in Daghestan werkzame internationale organisaties, en verleende essentiële bijstand op het gebied van de gezondheidszorg aan de kwetsbare Tsjetsjeense en lokale bevolking in deze arme republiek van de Russische Federatie. Sedert de ontvoering van Arjan Erkel heeft AZG daar alle activiteiten moeten stopzetten en het wegtrekken van de organisatie is een nieuwe zware tegenslag voor de slachtoffers van het conflict in Tsjetsjenië, die de heer Erkel op zeer moedige wijze in Daghestan hulp was gaan bieden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/21

---

(2004/C 70 E/024)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3759/02

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(23 december 2002)

Betreft:   Controle op oorsprong ACS-suiker

In het antwoord op mijn schriftelijke vraag E-2533/02 (1) stelt de Commissie dat het wel mogelijk is controles uit te voeren op de oorsprong van ACS-suiker, maar dat deze controles nooit hebben plaatsgevonden. De Commissie stelt zelfs dat zij „geen reden (heeft) om aan te nemen dat de krachtens het Suikerprotocol ingevoerde suiker niet uitsluitend van oorsprong is uit de betrokken landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS).” Gezien de enorme verschillen tussen de prijs op de wereldmarkt en de prijs in de Europese Unie lijkt een goede reden om dergelijke controles uit te voeren zeker aanwezig.

| 1. | Waarom heeft de Commissie de mogelijkheid tot het uitvoeren van controles nooit aangegrepen? |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Commissie de mogelijkheid tot het uitvoeren van controles nooit aangegrepen?

| 2. | Wanneer is de Commissie van plan dergelijke controles uit te gaan voeren? |
| --- | --- |

2.

Wanneer is de Commissie van plan dergelijke controles uit te gaan voeren?

| 3. | Op welke wijze en met welke frequentie is de Commissie in de toekomst van plan controles uit te gaan voeren op de oorsprong van geïmporteerde suiker uit de 48 armste landen (in het kader van het Anything But Arms-voorstel en het ACS-Suikerprotocol)? |
| --- | --- |

3.

Op welke wijze en met welke frequentie is de Commissie in de toekomst van plan controles uit te gaan voeren op de oorsprong van geïmporteerde suiker uit de 48 armste landen (in het kader van het Anything But Arms-voorstel en het ACS-Suikerprotocol)?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(12 februari 2003)

De Commissie is zich terdege bewust van het risico van fraude op het gebied van de oorsprong wat betreft gevoelige producten als suiker, niet alleen door de betrokken landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, maar ook door andere preferentiële partners.

| 1. | Het feit dat de Commissie geen inspectiemissies ter plaatse heeft uitgevoerd, betekent niet dat de oorsprong van de suiker die uit ACS-landen wordt ingevoerd volgens een preferentiële tariefregeling niet wordt geverifieerd. Een dergelijke verificatie vindt zelfs continu plaats op basis van documenten (die alle preferentiële export naar de Gemeenschap dienen te vergezellen). Zoals reeds aangegeven in het antwoord op schriftelijke vraag E-2533/02 van het geachte parlementslid (2), specificeert Protocol 1 bij bijlage V van de Overeenkomst van Cotonou het bewijs van oorsprong dat gebruikt moet worden met het oog op preferentiële behandeling bij invoer in de Gemeenschap uit de ACS-landen. In dit protocol zijn ook specifieke regelingen voor administratieve samenwerking tussen de partnerlanden opgenomen, die met name bedoeld zijn om de authenticiteit van de bewijzen van oorsprong bij invoer te verifiëren, evenals de juistheid van de in deze bewijzen opgenomen informatie. In het algemeen wordt opgemerkt dat de verantwoordelijkheid voor de verificatie van de bewijzen van oorsprong bij de lidstaat van invoer ter plekke, en niet bij de Commissie. |
| --- | --- |

1.

Het feit dat de Commissie geen inspectiemissies ter plaatse heeft uitgevoerd, betekent niet dat de oorsprong van de suiker die uit ACS-landen wordt ingevoerd volgens een preferentiële tariefregeling niet wordt geverifieerd. Een dergelijke verificatie vindt zelfs continu plaats op basis van documenten (die alle preferentiële export naar de Gemeenschap dienen te vergezellen). Zoals reeds aangegeven in het antwoord op schriftelijke vraag E-2533/02 van het geachte parlementslid (2), specificeert Protocol 1 bij bijlage V van de Overeenkomst van Cotonou het bewijs van oorsprong dat gebruikt moet worden met het oog op preferentiële behandeling bij invoer in de Gemeenschap uit de ACS-landen. In dit protocol zijn ook specifieke regelingen voor administratieve samenwerking tussen de partnerlanden opgenomen, die met name bedoeld zijn om de authenticiteit van de bewijzen van oorsprong bij invoer te verifiëren, evenals de juistheid van de in deze bewijzen opgenomen informatie. In het algemeen wordt opgemerkt dat de verantwoordelijkheid voor de verificatie van de bewijzen van oorsprong bij de lidstaat van invoer ter plekke, en niet bij de Commissie.

| 2. | Er zijn adequate bepalingen die verificatie van de bewijzen van oorsprong mogelijk maken, en de verificaties worden uitgevoerd door de douaneautoriteiten van het invoerende land, ofwel steekproefsgewijs, ofwel indien er bij de autoriteiten gegronde twijfel bestaat over de authenticiteit van dergelijke documenten, de status van oorsprong van de betrokken producten, of de naleving van de andere bepalingen van genoemd protocol. Daarnaast, en op grotere schaal, heeft de Commissie op 5 december 2000 (3) een niet-uitputtende lijst gepubliceerd van de belangrijkste gevallen waarin gegronde twijfel kan ontstaan over de oorsprong van goederen. Wat suiker uit de ACS-landen betreft, beschikt de Commissie niet over elementen die een kennisgeving aan importeurs in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (C-reeks) zouden rechtvaardigen waarin wordt uitgelegd dat er gegronde twijfel bestaat over de invoer van suiker van oorsprong uit alle ACS-landen. Een dergelijke kennisgeving is voornamelijk bedoeld als oproep voor systematische verificatie van de wijze van oorsprong voor alle betrokken ingevoerde producten. |
| --- | --- |

2.

Er zijn adequate bepalingen die verificatie van de bewijzen van oorsprong mogelijk maken, en de verificaties worden uitgevoerd door de douaneautoriteiten van het invoerende land, ofwel steekproefsgewijs, ofwel indien er bij de autoriteiten gegronde twijfel bestaat over de authenticiteit van dergelijke documenten, de status van oorsprong van de betrokken producten, of de naleving van de andere bepalingen van genoemd protocol. Daarnaast, en op grotere schaal, heeft de Commissie op 5 december 2000 (3) een niet-uitputtende lijst gepubliceerd van de belangrijkste gevallen waarin gegronde twijfel kan ontstaan over de oorsprong van goederen. Wat suiker uit de ACS-landen betreft, beschikt de Commissie niet over elementen die een kennisgeving aan importeurs in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (C-reeks) zouden rechtvaardigen waarin wordt uitgelegd dat er gegronde twijfel bestaat over de invoer van suiker van oorsprong uit alle ACS-landen. Een dergelijke kennisgeving is voornamelijk bedoeld als oproep voor systematische verificatie van de wijze van oorsprong voor alle betrokken ingevoerde producten.

| 3. | De principes en het mechanisme voor de verificatie van oorsprong zijn inhoudelijk identiek voor goederen die worden ingevoerd krachtens het Cotonou-Verdrag en goederen waarop de „Alles behalve wapens”-Regeling van toepassing is. Bovendien is suiker een van de producten die specifiek worden genoemd in Verordening (EG) nr. 2501/2001 (4), die ook van toepassing is op de „Alles behalve wapens”-bepalingen, die in aanmerking komen voor toezicht door de Commissie in nauwe samenwerking met de lidstaten. Tot dusver is uit dit toezicht niet gebleken dat aanvullende en bijzondere verificaties van de oorsprong van suiker uit de minst ontwikkelde landen noodzakelijk is.
  Indien echter een vermoeden van fraude bestaat kan de Commissie de nodige controles ter plaatse uitvoeren en onderzoekingen instellen in overleg en nauwe samenwerking met de autoriteiten van het exporterende land. |
| --- | --- |

3.

De principes en het mechanisme voor de verificatie van oorsprong zijn inhoudelijk identiek voor goederen die worden ingevoerd krachtens het Cotonou-Verdrag en goederen waarop de „Alles behalve wapens”-Regeling van toepassing is. Bovendien is suiker een van de producten die specifiek worden genoemd in Verordening (EG) nr. 2501/2001 (4), die ook van toepassing is op de „Alles behalve wapens”-bepalingen, die in aanmerking komen voor toezicht door de Commissie in nauwe samenwerking met de lidstaten. Tot dusver is uit dit toezicht niet gebleken dat aanvullende en bijzondere verificaties van de oorsprong van suiker uit de minst ontwikkelde landen noodzakelijk is.

Indien echter een vermoeden van fraude bestaat kan de Commissie de nodige controles ter plaatse uitvoeren en onderzoekingen instellen in overleg en nauwe samenwerking met de autoriteiten van het exporterende land.

---

(1)  PB C 110 E van 8.5.2003, blz. 66.

(2)  PB C 110 E van 8.5.2003, blz. 66.

(3)  PB C 348 van 5.12.2000.

(4)  Verordening (EG) nr. 2501/2001 van de Raad van 10 december 2001 houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2004 — Verklaringen bij de verordening van de Raad houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2004; PB L 346 van 31.12.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/23

---

(2004/C 70 E/025)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3766/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 december 2002)

Betreft:   Het vermijden van ergernissen en vertragingen bij de controle van transitoverkeer tussen Rusland en Kaliningrad over toekomstig grondgebied van de Europese Unie

| 1. | Is het u bekend dat in het jaar 2001 960 000 mensen per trein over toekomstig EU-gebied in Litouwen reisden tussen de als afzonderlijk gebied aan de Oostzee gelegen provincie (oblast) Kaliningrad en de daaraan niet grenzende andere delen van Rusland, waarvan velen op basis van het goedkope „platzkartni”-tarief, tegen 105 000 met het duurdere vliegtuig? |
| --- | --- |

1.

Is het u bekend dat in het jaar 2001 960 000 mensen per trein over toekomstig EU-gebied in Litouwen reisden tussen de als afzonderlijk gebied aan de Oostzee gelegen provincie (oblast) Kaliningrad en de daaraan niet grenzende andere delen van Rusland, waarvan velen op basis van het goedkope „platzkartni”-tarief, tegen 105 000 met het duurdere vliegtuig?

| 2. | Zijn de sinds kort ingevoerde strenge controles van treinpassagiers door andere douanes dan die van Litouwen, waarbij mobiele telefoons en buitenlandse valuta worden gecontroleerd en niet-Russen bij de grens tussen Belarus en Litouwen moeten terugreizen naar Minsk om daar een visum te kopen, verklaarbaar als voorbereiding op de toekomstige toepassing van de in november 2002 tussen de Europese Unie en de Russische Federatie overeengekomen regeling voor het transitoverkeer? |
| --- | --- |

2.

Zijn de sinds kort ingevoerde strenge controles van treinpassagiers door andere douanes dan die van Litouwen, waarbij mobiele telefoons en buitenlandse valuta worden gecontroleerd en niet-Russen bij de grens tussen Belarus en Litouwen moeten terugreizen naar Minsk om daar een visum te kopen, verklaarbaar als voorbereiding op de toekomstige toepassing van de in november 2002 tussen de Europese Unie en de Russische Federatie overeengekomen regeling voor het transitoverkeer?

| 3. | In hoeverre zijn de sinds november 2002 bij treinpassagiers ontstane irritaties welbewust opgeroepen om straks de Europese Unie de schuld te kunnen geven van tijdrovende controles, het in beslag nemen van goederen en betaling van hoge transitokosten? |
| --- | --- |

3.

In hoeverre zijn de sinds november 2002 bij treinpassagiers ontstane irritaties welbewust opgeroepen om straks de Europese Unie de schuld te kunnen geven van tijdrovende controles, het in beslag nemen van goederen en betaling van hoge transitokosten?

| 4. | Wie gaat de aanleg van een nieuwe snelle rechtstreekse spoorverbinding tussen Belarus en Kaliningrad over Litouws of Pools grondgebied betalen? Wordt deze onderdeel van de Trans-Europese Netwerken? Wanneer is deze gereed, zodat de grenscontroles overbodig worden? |
| --- | --- |

4.

Wie gaat de aanleg van een nieuwe snelle rechtstreekse spoorverbinding tussen Belarus en Kaliningrad over Litouws of Pools grondgebied betalen? Wordt deze onderdeel van de Trans-Europese Netwerken? Wanneer is deze gereed, zodat de grenscontroles overbodig worden?

Bron: Het Nederlandse dagblad „De Volkskrant” van 4 december 2002.

Antwoord van Christopher Patten namens de Commissie

(10 februari 2003)

| 1. | De Commissie is ervan op de hoogte dat de Russische autoriteiten het totaal aantal treinreizigers tussen de regio Kaliningrad en de rest van Rusland in 2001 op 960 000 schatten, tegenover 620 000 reizigers die per auto reisden. De Commissie heeft van de Russen geen cijfers ontvangen over doorreis door de lucht. Zij wijst er echter op dat, gezien het ontbreken van een doorreisregeling voor Russische burgers, met de cijfers omzichtig dient te worden omgesprongen. Zo is niet duidelijk of de verschillende bekendgemaakte cijfers uitsluitend betrekking hebben op directe doorreis van Kaliningrad naar de rest van Rusland, of dat zij ook passagiers omvatten die deelnemen aan het kleine grensverkeer of die naar en vanuit Belarus reizen. Schattingen van de Litouwse autoriteiten van het totaal aantal doorreizen van Russische burgers in 2001, ongeacht de gebruikte vorm van vervoer over land, via Litouwen naar de regio Kaliningrad lagen bijvoorbeeld aanzienlijk lager, op 500 000 à 600 000 doorreizen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is ervan op de hoogte dat de Russische autoriteiten het totaal aantal treinreizigers tussen de regio Kaliningrad en de rest van Rusland in 2001 op 960 000 schatten, tegenover 620 000 reizigers die per auto reisden. De Commissie heeft van de Russen geen cijfers ontvangen over doorreis door de lucht. Zij wijst er echter op dat, gezien het ontbreken van een doorreisregeling voor Russische burgers, met de cijfers omzichtig dient te worden omgesprongen. Zo is niet duidelijk of de verschillende bekendgemaakte cijfers uitsluitend betrekking hebben op directe doorreis van Kaliningrad naar de rest van Rusland, of dat zij ook passagiers omvatten die deelnemen aan het kleine grensverkeer of die naar en vanuit Belarus reizen. Schattingen van de Litouwse autoriteiten van het totaal aantal doorreizen van Russische burgers in 2001, ongeacht de gebruikte vorm van vervoer over land, via Litouwen naar de regio Kaliningrad lagen bijvoorbeeld aanzienlijk lager, op 500 000 à 600 000 doorreizen.

| 2. | In het kader van de toetredingsonderhandelingen is de toetredende landen verzocht uiterlijk bij toetreding de communautaire visumwetgeving te implementeren. Op dit gebied zijn geen overgangsperioden toegestaan. Er is bij de toetredende landen op aangedrongen het visumbeleid ruim vóór de toetreding aan te passen aan de EU-wet- en regelgeving. Maatregelen van de toetredende landen om het verkeer over de nationale grenzen te reorganiseren dienen in dit licht te worden bezien. Het akkoord met Rusland over doorreis naar en van Kaliningrad refereert slechts aan burgers van de Russische Federatie. |
| --- | --- |

2.

In het kader van de toetredingsonderhandelingen is de toetredende landen verzocht uiterlijk bij toetreding de communautaire visumwetgeving te implementeren. Op dit gebied zijn geen overgangsperioden toegestaan. Er is bij de toetredende landen op aangedrongen het visumbeleid ruim vóór de toetreding aan te passen aan de EU-wet- en regelgeving. Maatregelen van de toetredende landen om het verkeer over de nationale grenzen te reorganiseren dienen in dit licht te worden bezien. Het akkoord met Rusland over doorreis naar en van Kaliningrad refereert slechts aan burgers van de Russische Federatie.

| 3. | Na november 2002 zijn er bij de Commissie geen berichten meer binnengekomen over bijzondere moeilijkheden voor treinreizigers. Ook heeft de Commissie geen enkele reden om aan te nemen dat er recentelijk sprake was van welbewuste provocatie aan de toekomstige buitengrenzen van de Unie met Belarus of de Russische Federatie.
  Verder zullen de gezamenlijke verklaring na de top EU-Rusland van 11 november 2002 en de overeenkomst over het wederzijds verkeer van burgers tussen Litouwen en Rusland, die aansluit op een eerdere bilaterale overeenkomst tussen deze beide landen, ertoe bijdragen dat de bureaucratische controles in de toekomst tot een minimum worden beperkt.
  Vanaf nu kunnen Litouwen en Rusland er, samen met de Unie, voor zorgen dat de doorreis van personen tussen Kaliningrad en de rest van Rusland zo soepel mogelijk verloopt, onder eerbiediging van de soevereiniteit van Litouwen en de verplichtingen die Litouwen op zich heeft genomen met betrekking tot de EU-wet- en regelgeving. Zo zullen personen die via een directe spoorverbinding reizen, vanaf 1 januari 2003 geleidelijk aan over aanvullende reisdocumenten moeten beschikken. Naast de mogelijkheid om een nationaal Litouws visum aan te vragen, bestaat vanaf 1 juli 2003 de optie van het „vereenvoudigd doorreisdocument voor treinreizigers” (Facilitated Rail Transit Document, FRTD). Passagiers kunnen dit document aanvragen wanneer zij hun treinreis reserveren. Dit document wordt dan afgegeven door de Litouwse autoriteiten. |
| --- | --- |

3.

Na november 2002 zijn er bij de Commissie geen berichten meer binnengekomen over bijzondere moeilijkheden voor treinreizigers. Ook heeft de Commissie geen enkele reden om aan te nemen dat er recentelijk sprake was van welbewuste provocatie aan de toekomstige buitengrenzen van de Unie met Belarus of de Russische Federatie.

Verder zullen de gezamenlijke verklaring na de top EU-Rusland van 11 november 2002 en de overeenkomst over het wederzijds verkeer van burgers tussen Litouwen en Rusland, die aansluit op een eerdere bilaterale overeenkomst tussen deze beide landen, ertoe bijdragen dat de bureaucratische controles in de toekomst tot een minimum worden beperkt.

Vanaf nu kunnen Litouwen en Rusland er, samen met de Unie, voor zorgen dat de doorreis van personen tussen Kaliningrad en de rest van Rusland zo soepel mogelijk verloopt, onder eerbiediging van de soevereiniteit van Litouwen en de verplichtingen die Litouwen op zich heeft genomen met betrekking tot de EU-wet- en regelgeving. Zo zullen personen die via een directe spoorverbinding reizen, vanaf 1 januari 2003 geleidelijk aan over aanvullende reisdocumenten moeten beschikken. Naast de mogelijkheid om een nationaal Litouws visum aan te vragen, bestaat vanaf 1 juli 2003 de optie van het „vereenvoudigd doorreisdocument voor treinreizigers” (Facilitated Rail Transit Document, FRTD). Passagiers kunnen dit document aanvragen wanneer zij hun treinreis reserveren. Dit document wordt dan afgegeven door de Litouwse autoriteiten.

| 4. | De conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 30 september 2002 en 22 oktober 2002, die werden bevestigd door de Europese Raad van Brussel op 30 oktober 2002, stellen dat de Unie in nauwe samenwerking met de Republiek Litouwen de haalbaarheid moet blijven onderzoeken van visumvrij reizen in non-stop treinen voor Russische burgers tussen de regio Kaliningrad en de rest van Rusland, maar dat „een beslissing slechts door de uitgebreide Europese Unie kan worden genomen aan de hand van een grondige evaluatie van de politieke en juridische aspecten, nadat de technische moeilijkheden zijn opgelost”.
  In de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 22 oktober 2002 staat verder dat „de EU met instemming van Litouwen zal besluiten om in 2003 een haalbaarheidsstudie door onafhankelijke consulenten te laten uitvoeren, wanneer er met Litouwen een akkoord bestaat over het mandaat voor deze studie”.
  Op de top EU-Rusland is derhalve op 11 november 2002 overeengekomen dat de Commissie zo spoedig mogelijk na de Europese Raad van Kopenhagen (12 en 13 december 2002) het proces in gang zet om in samenwerking met Litouwen een mandaat op te stellen voor een studie over visumvrij reizen in non-stop sneltreinen.
  In deze context is duidelijk dat de technische, politieke en wettelijke haalbaarheid van dergelijke treinen nog niet is vastgesteld. De Commissie heeft derhalve nog geen voorstel gedaan. Ook heeft de Raad nog niet gesproken over de vooruitzichten voor communautaire subsidie en is er nog geen specifiek traject voor de treinverbinding tussen Kaliningrad en de rest van Rusland. |
| --- | --- |

4.

De conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 30 september 2002 en 22 oktober 2002, die werden bevestigd door de Europese Raad van Brussel op 30 oktober 2002, stellen dat de Unie in nauwe samenwerking met de Republiek Litouwen de haalbaarheid moet blijven onderzoeken van visumvrij reizen in non-stop treinen voor Russische burgers tussen de regio Kaliningrad en de rest van Rusland, maar dat „een beslissing slechts door de uitgebreide Europese Unie kan worden genomen aan de hand van een grondige evaluatie van de politieke en juridische aspecten, nadat de technische moeilijkheden zijn opgelost”.

In de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 22 oktober 2002 staat verder dat „de EU met instemming van Litouwen zal besluiten om in 2003 een haalbaarheidsstudie door onafhankelijke consulenten te laten uitvoeren, wanneer er met Litouwen een akkoord bestaat over het mandaat voor deze studie”.

Op de top EU-Rusland is derhalve op 11 november 2002 overeengekomen dat de Commissie zo spoedig mogelijk na de Europese Raad van Kopenhagen (12 en 13 december 2002) het proces in gang zet om in samenwerking met Litouwen een mandaat op te stellen voor een studie over visumvrij reizen in non-stop sneltreinen.

In deze context is duidelijk dat de technische, politieke en wettelijke haalbaarheid van dergelijke treinen nog niet is vastgesteld. De Commissie heeft derhalve nog geen voorstel gedaan. Ook heeft de Raad nog niet gesproken over de vooruitzichten voor communautaire subsidie en is er nog geen specifiek traject voor de treinverbinding tussen Kaliningrad en de rest van Rusland.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/24

---

(2004/C 70 E/026)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3790/02

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(6 januari 2003)

Betreft:   Optreden politie ten aanzien van toeristen in toetredingslanden

Onderzoek uitgevoerd door de ANWB — de grootste Nederlandse belangenorganisatie op het gebied van toerisme recreatie en verkeer — heeft aangetoond dat er in toetredingslanden sprake is van corruptie bij politiefunctionarissen in hun optreden jegens toeristen. Veelal worden mensen onterecht aangehouden en gedwongen boetes te betalen, zonder proces-verbaal. Hierbij gaat het om bijvoorbeeld meerdere grenscontroles achter elkaar bij de Bulgaarse grens, waarbij iedere keer voor doorgang geld moet worden betaald, of om vermeende (snelheids)overtredingen. Meestal wordt dan eerst naar een paspoort gevraagd. Dit wordt pas teruggegeven door de ambtenaar nadat er geld is overhandigd.

Is de commissie op de hoogte van dergelijke behandeling van toeristen (uit lidstaten) in de toetredingslanden?

Wat doet de Commissie eraan om onterechte aanhoudingen en boetes te voorkomen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(10 februari 2003)

Aangezien de door de Europese Raad van Kopenhagen in 1993 (21-22 juni 1993) goedgekeurde criteria voor toetreding het waarborgen van de rechtsstaat en de mensenrechten omvatten, hecht de Commissie veel belang aan de totstandbrenging van een efficiënte en niet-discriminerende rechtshandhaving in alle kandidaat-lidstaten. De Commissie houdt toezicht op de nakoming van deze verbintenis en houdt het Parlement en de lidstaten geregeld op de hoogte via haar periodieke verslagen.

Het door het geachte parlementslid aangehaalde geval heeft betrekking op Bulgarije en het is de Commissie niet bekend dat dit probleem zich in alle kandidaat-lidstaten voordoet. Wat Bulgarije betreft, stelt de Commissie in haar periodiek verslag 2002 duidelijk dat corruptie bij de politiediensten als een probleem wordt gezien en dat burgers van de Unie die in en door Bulgarije reizen gevallen van omkoping bij de verkeers- en grenspolitie hebben aangeklaagd. De Commissie heeft op de laatste bijeenkomst van het Associatiecomité Europese Unie-Bulgarije gevraagd verbetering te brengen in deze situatie en deze kwestie zal ook verder worden besproken in het kader van zowel de Europa-overeenkomst als de onderhandelingen. De vooruitgang van Bulgarije op dit gebied zal tot op de dag van de toetreding constant worden gevolgd.

De strijd tegen corruptie wordt als een prioriteit beschouwd voor de Phare-bijstand aan Bulgarije en in 2002 zijn vier projecten ter bestrijding van corruptie goedgekeurd. Een daarvan heeft uitsluitend betrekking op corruptie bij de politiediensten.

Naast de klachten die de Commissie van burgers van de Unie heeft ontvangen, heeft zij ook uitvoerige informatie gekregen over duidelijk met corruptie verband houdende gevallen die sterk gelijken op de in Nederland door de ANWB en de „Stichting Inspraakorgaan Turken” gerapporteerde gevallen. De Commissie zal Bulgarije verzoeken om passende maatregelen te nemen ten einde de in de klachten beschreven incidenten te voorkomen en om de resultaten van zijn optreden aan de Commissie mede te delen. De Commissie zal het geachte parlementslid het antwoord daarop mededelen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/25 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/25

---

(2004/C 70 E/027)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3820/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 januari 2003)

Betreft:   Koersbewegingen van de euro ten opzichte van andere valuta

Mijn vraag luidt, hoe nauwkeurig de Commissie de koersbewegingen van de euro ten opzichte van andere belangrijke valuta op de wereldmarkt heeft gevolgd.

Welke van de twee, de euro of de Zweedse kroon, heeft sinds 1 januari 1999 de meeste schommelingen ondergaan ten opzichte van respectievelijk de US-dollar, de Japanse yen en het pond sterling?

Antwoord van de heer Solbes Mira Namens de Commissie

(31 januari 2003)

De Commissie is belast met het multilaterale toezicht en daarom volgt zij de economische en financiële ontwikkelingen in iedere lidstaat en in de Gemeenschap als geheel. In deze context volgt de Commissie ook de schommelingen van de euro ten opzichte van andere valuta en het effect daarvan op de economie van de eurozone.

De wisselkoers is een relatieve prijs. Schommelingen in de wisselkoers tussen twee landen kunnen het gevolg zijn van ontwikkelingen in hetzij het eigen, hetzij het andere land. De ervaring met zwevende wisselkoerssystemen toont dat de schommelingen aanzienlijk kunnen zijn. Men kan standaardmaten van spreiding berekenen, als een indicatie van de afwijkingen van een munt ten opzichte van andere valuta, warbij men wel rekening moet houden met het feit dat valutaschommelingen niet altijd een direct gevolg zijn van veranderingen van de relatieve fundamentele factoren. Als een verschuiving tusen twee valuta het gevolg is van een verandering van de relatieve fundamentele factoren, kan een dergelijke beweging gerechtvaardigd zijn. Als dat echter niet het geval is, kan een dergelijke beweging als ongefundeerd worden beschouwd. De wisselkoersschommelingen op zichzelf hebben dus weinig betekenis; men moet ook naar de achterliggende factoren kijken.

De tabel hieronder bevat een aantal standaardmaten van spreiding, zoals de standaarddeviatie en -variantie, over de periode van 1 januari 1999 tot 19 december 2002. Volgens deze cijfers vertoonde de verhouding tussen de Zweedse krona (SEK) en de US-dollar (USD) een grotere spreiding dan die tussen de euro en de USD. Dat geldt ook voor de verhouding tussen de Zweedse krona en het Britse Pound Sterling (GBP). De verhouding tussen de Zweedse krona en de Japanse Yen (JPY) vertoonde een iets kleinere spreiding dan die tussen de euro en de yen.

| | EUR/USD | SEK/USD | EUR/JPY | SEK/JPY | EUR/GBP | SEK/GBP | EUR/SEK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| STDEV (1) | 6,6 | 8,2 | 7,6 | 7,3 | 3,3 | 4,6 | 3,8 |
| AVEDEV (2) | 5,6 | 7,2 | 6,3 | 5,7 | 2,5 | 3,9 | 3,2 |
| DEVSQ (3) | 45 484 | 70 062 | 60 468 | 54 481 | 11 036 | 22 061 | 15 155 |
| VAR (4) | 44,0 | 67,8 | 58,5 | 52,7 | 10,7 | 21,3 | 14,7 |

EUR/USD

SEK/USD

EUR/JPY

SEK/JPY

EUR/GBP

SEK/GBP

EUR/SEK

STDEV (1)

6,6

8,2

7,6

7,3

3,3

4,6

3,8

AVEDEV (2)

5,6

7,2

6,3

5,7

2,5

3,9

3,2

DEVSQ (3)

45 484

70 062

60 468

54 481

11 036

22 061

15 155

VAR (4)

44,0

67,8

58,5

52,7

10,7

21,3

14,7

---

(1)  Standaarddeviatie.

(2)  Gemiddelde van de absolute afwijkingen van gegevenspunten van hun gemiddelde.

(3)  Som van de kwadraten van afwijkingen van gegevenspunten van hun gemiddelde.

(4)  Variantie.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/26

---

(2004/C 70 E/028)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3856/02

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(6 januari 2003)

Betreft:   Consumentenprijzen van producten uit de rechtvaardige handel

De rechtvaardige handel is goed voor een relatief groot deel van de consumptie in Europa. Het omzetcijfer van de rechtvaardige handel bedroeg in 1997 naar schatting 200-250 miljoen euro. 11 % van de Europese burgers koopt producten die uit de rechtvaardige handel afkomstig zijn en volgens studies is de vraag naar deze producten bijzonder groot.

De Europese Unie heeft al initiatieven met betrekking tot de rechtvaardige handel opgestart en daarnaast worden acties op touw gezet door burgerverenigingen en organisaties die merken uit de rechtvaardige handel promoten. Ook worden projecten in de ontwikkelingslanden gefinancierd. Op wetgevingsgebied heeft de Unie de beginselen van de rechtvaardige handel in de praktijk gebracht via talrijke instrumenten, zoals bijvoorbeeld de maatregelen in het kader van het communautaire systeem van preferentiële douanetarieven. Maar ondanks alle maatregelen kosten de producten in kwestie althans in Finland nog altijd veel meer dan gewone producten.

Hoe omvangrijk is de steun voor producten uit de rechtvaardige handel?

Weet de Commissie hoe de consumentenprijzen van de producten uit de rechtvaardige handel zich op dit ogenblik verhouden tot de prijzen van gewone producten en wat bij de totstandkoming van de consumentenprijzen van producten uit de rechtvaardige handel de belangrijkste kostenposten zijn?

In hoeverre kunnen de nationale autoriteiten op deze prijzen nog invloed uitoefenen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(24 januari 2003)

De grotere aandacht van een deel van het publiek voor producten uit eerlijke handel is onder meer een gevolg van de diverse bewustwordingscampagnes die op nationaal niveau hebben plaatsgevonden, vaak gecofinancierd door de Gemeenschap. Cofinanciering van particuliere initiatieven is onderdeel van de beperkte financiële steun voor activiteiten op het gebied van eerlijke handel die de Commissie verleent aan niet-gouvernementele organisaties in de Unie en groepen van producenten in ontwikkelingslanden. Op nationaal niveau kunnen andere vormen van steun voorkomen, maar de Commissie gaat niet na wat het totale bedrag van die steun is.

De Commissie heeft nooit een gedetailleerd onderzoek verricht naar de prijsstructuur van producten uit eerlijke handel, aangezien het daarbij gaat om commerciële beslissingen binnen de betrokken organisaties. Bovendien zijn er grote onderlinge verschillen, afhankelijk van het product en de oorsprong ervan. In brede kring wordt echter aanvaard dat de detailhandelsprijs voor deze producten hoger is dan die van vergelijkbare producten die niet uit eerlijke handel afkomstig zijn. De oorzaak daarvan ligt in de extra kosten voor productie en marketing, het feit dat de afnemer toezegt meer dan de marktprijs van de betrokken goederen te betalen, en de tot dusver beperkt gebleven schaalvoordelen.

Wat betreft de mogelijkheid voor nationale autoriteiten om invloed uit te oefenen op deze prijzen: dergelijke beïnvloeding moet in overeenstemming blijven met de EU-wetgeving en de internationale verplichtingen van de lidstaten en de Unie. Op de langere duur kan echter waarschijnlijk alleen een aanhoudende groei van de vraag van de Europese consument naar producten uit eerlijke handel tot grote prijsverlagingen leiden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/27

---

(2004/C 70 E/029)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3877/02

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft:   Eén Europees wetboek van strafrecht

Het voorstel om door te gaan met de totstandbrenging van één Europees wetboek van strafrecht voor alle lidstaten ligt ter tafel en verdient tenminste dat rechtsgeleerden en advocaten in strafzaken zich erover buigen omdat het van kapitaal belang kan zijn voor de gezamenlijke aanpak van delicten die specifieke gevolgen hebben voor de communautaire ruimte.

De gelijkstelling van de straffen in de lidstaten, met name voor delicten als drugshandel, seksueel misbruik van minderjarigen, mensenhandel of milieudelicten, kan leiden tot een doeltreffender bescherming van onze gemeenschappelijke ruimte tegen de wantoestanden die deze delicten met zich meebrengen.

Beseft de Commissie dat zij een bijdrage moet leveren aan een platform waar van gedachten wordt gewisseld over een eventueel Europees wetboek van strafrecht, door middel van de financiering van studies, discussies en andere instrumenten om rechtsgeleerden en advocaten in strafzaken met elkaar een debat te laten voeren dat leidt tot een concrete aanbeveling over de wenselijkheid om door te gaan met dit initiatief?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 februari 2003)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat een onderlinge aanpassing op sommige gebieden van het materiële strafrecht noodzakelijk is om te komen tot een echte rechtsruimte in strafzaken. De Unie is reeds begonnen met de onderlinge aanpassing van de nationale voorschriften betreffende de bestanddelen van strafbare feiten en de straffen. In het Verdrag van Amsterdam, het actieplan van Wenen en de conclusies van de Europese Raad van Tampere worden gebieden aangegeven die prioritair moeten worden geharmoniseerd. Het betreft echter geen algehele harmonisatie, deels omdat overeenkomstig Protocol 30 van het Verdrag van Amsterdam het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel in acht moeten worden genomen, en deels omdat bewust voor een stapsgewijze aanpak werd gekozen.

De Commissie heeft echter ernstige twijfels over de vraag of één Europees wetboek van strafrecht in dit stadium een haalbare of geschikte werkrichting is. De kwestie van de onderlinge aanpassing van het materiële strafrecht ligt gevoelig. De wetboeken van strafrecht van de lidstaten weerspiegelen verschillende rechtstradities die vaak vast in de geschiedenis verankerd zijn. Dit is de reden waarom bij de ontwikkeling van een echte rechtsruimte vooral het beginsel van de wederzijdse erkenning als leidraad wordt genomen, waarbij slechts op enkele specifieke gebieden een onderlinge aanpassing van het materiële recht tot stand wordt gebracht. Deze pragmatische aanpak komt tot uiting in de bijdrage van de vertegenwoordigers van de Commissie aan de besprekingen van de Conventie over de toekomst van Europa. Elke maatregel tot harmonisatie van het materiële strafrecht moet worden gerechtvaardigd aan de hand van ten minste één van de volgende criteria: het verschijnsel in kwestie is opgenomen in de lijst van „Europese misdrijven” als vermeld in het nieuwe Verdrag, en/of de afwezigheid van maatregelen op het niveau van de Unie zou een gemeenschappelijk Europees belang bedreigen dat op zich reeds het voorwerp is van een gemeenschappelijke beleidsvorm. Als aanvulling hierop is harmonisatie ook gerechtvaardigd wanneer een optreden op het niveau van de Unie noodzakelijk wordt geacht om te zorgen voor de volledige toepassing van de wederzijdse erkenning van gerechtelijke uitspraken en om de doeltreffendheid van gemeenschappelijke instrumenten voor politiële en justitiële samenwerking te garanderen.

Daarom is de Commissie voorlopig niet van plan een studie of activiteit te financieren die tot doel heeft de haalbaarheid van een Europees wetboek van strafrecht te bestuderen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/28

---

(2004/C 70 E/030)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0155/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft:   Begroting van de Europese Unie en ontwikkelingssamenwerking

| 1. | Kan de Commissie aangeven hoeveel begrotingskredieten voor 2002 in totaal zijn besteed aan ontwikkelingssamenwerking en hoe dit bedrag is verdeeld over de ontvangende derde landen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie aangeven hoeveel begrotingskredieten voor 2002 in totaal zijn besteed aan ontwikkelingssamenwerking en hoe dit bedrag is verdeeld over de ontvangende derde landen?

| 2. | Kan de Commissie mededelen welk bedrag van deze kredieten voor ontwikkelingssamenwerking in 2002 werd besteed aan ontwikkeling van de visserijsector van de derde landen, met vermelding van de bedragen per land? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie mededelen welk bedrag van deze kredieten voor ontwikkelingssamenwerking in 2002 werd besteed aan ontwikkeling van de visserijsector van de derde landen, met vermelding van de bedragen per land?

| 3. | Kan de Commissie aangeven hoeveel begrotingskredieten voor 2003 in totaal zijn uitgetrokken voor ontwikkelingssamenwerking en hoe dit bedrag is verdeeld over de ontvangende derde landen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie aangeven hoeveel begrotingskredieten voor 2003 in totaal zijn uitgetrokken voor ontwikkelingssamenwerking en hoe dit bedrag is verdeeld over de ontvangende derde landen?

| 4. | Kan de Commissie mededelen welk bedrag van deze kredieten voor ontwikkelingssamenwerking in 2003 zal worden uitgetrokken voor ontwikkeling van de visserijsector van de derde landen, met vermelding van de bedragen per land? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie mededelen welk bedrag van deze kredieten voor ontwikkelingssamenwerking in 2003 zal worden uitgetrokken voor ontwikkeling van de visserijsector van de derde landen, met vermelding van de bedragen per land?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(19 juni 2003)

| 1. | Een tabel met vastleggingen en betalingen per land van de buitenlandse steun voor 2002 uit de begroting van de Gemeenschappen wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement. Deze cijfers zijn voorlopig, en de definitieve cijfers per land zijn slechts beschikbaar tegen eind april 2003. De cijfers per regio zijn in het algemeen hoger dan de cijfers in de geografische begrotingshoofdstukken, omdat uitgaven in het kader van de thematische begrotingslijnen (zoals visserijovereenkomsten, humanitaire hulp, voedselhulp, medefinanciering met niet-gouvernementele organisaties, mensenrechten, enz.) voor zover mogelijk aan het begunstigde land zijn verstrekt. |
| --- | --- |

1.

Een tabel met vastleggingen en betalingen per land van de buitenlandse steun voor 2002 uit de begroting van de Gemeenschappen wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement. Deze cijfers zijn voorlopig, en de definitieve cijfers per land zijn slechts beschikbaar tegen eind april 2003. De cijfers per regio zijn in het algemeen hoger dan de cijfers in de geografische begrotingshoofdstukken, omdat uitgaven in het kader van de thematische begrotingslijnen (zoals visserijovereenkomsten, humanitaire hulp, voedselhulp, medefinanciering met niet-gouvernementele organisaties, mensenrechten, enz.) voor zover mogelijk aan het begunstigde land zijn verstrekt.

| 2. | De cijfers over de sectorale verdeling van de communautaire bijstand worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement. |
| --- | --- |

2.

De cijfers over de sectorale verdeling van de communautaire bijstand worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

| 3. en 4. | Voor een gegeven begrotingsjaar worden voor een bepaald land en/of een bepaalde sector vooraf geen middelen gereserveerd. Het is derhalve niet mogelijk deze vraag te beantwoorden. |
| --- | --- |

3. en 4.

Voor een gegeven begrotingsjaar worden voor een bepaald land en/of een bepaalde sector vooraf geen middelen gereserveerd. Het is derhalve niet mogelijk deze vraag te beantwoorden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/28

---

(2004/C 70 E/031)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0419/03

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 februari 2003)

Betreft:   Spaans Nationaal Hydrologisch Plan (PHN): Overhevelingsproject Júcar-Vinalopó

De bouwwerkzaamheden voor het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó zijn goedgekeurd in het Hydrologisch Plan voor de Júcar en vervolgens in juli 2001 geratificeerd in bijlage II van het Spaans Nationaal Hydrologisch Plan. Het overhevelingstraject loopt parallel aan het bestaande kanaal tussen de Taag en de Segura en komt samen met het irrigatiesysteem dat is gepland tussen de Ebro en het zuidoosten van Spanje. Doel van dit traject is aan de boven- en middenloop van de Júcar meer land te bevloeien waarop landbouwproducten verbouwd kunnen worden die sterk worden gesubsidieerd, alsmede een bijdrage te leveren aan een duurzame ontwikkeling van het toerisme en de steden. Dat heeft ernstige gevolgen voor de benedenloop van de Júcar, het meer van Albufera en de kwaliteit van de wateraanvoer in Valencia. In de milieueffectbeoordeling bij het project is geen analyse gemaakt van alternatieven, is geen rekening gehouden met deze of andere problemen en is niet gekeken naar de gevolgen voor het milieu voor het Natura 2000-netwerk en belangrijke vogelbeschermingsgebieden.

De Spaanse regering heeft de Europese Commissie op 4 oktober jongstleden verzocht het project te cofinancieren met 54 miljoen euro. De Commissie heeft toen aangegeven dat er binnen drie maanden een antwoord zou komen, dus voor 3 januari 2003. Zonder echter het antwoord van de Europese Unie af te wachten, heeft de Spaanse minister-president op 14 november de eerste aanzet gegeven voor de aanleg van het overhevelingstraject.

Kan de Commissie inlichtingen geven over de huidige stand van zaken met betrekking tot de verlening van de subsidie?

Beschikt de Commissie over een beoordeling van het genoemde project of over de milieueffectbeoordeling?

Aanvullend antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 november 2003)

De Spaanse autoriteiten hebben op 4 oktober 2002 de Commissie om bevestiging verzocht van het bedrag van de medefinanciering van het project „Conducción Júcar-Vinalopó” in het kader van het geïntegreerd operationeel programma voor de regio Valencia (2000-2006). Om het geachte parlementslid correct te informeren, wil de Commissie erop wijzen dat de gevraagde communautaire hulp 80121 miljoen euro bedraagt, rekening houdend met een subsidiabele uitgave van 155 244 miljoen euro en de totale geschatte kosten van 254 639 miljoen euro.

Wat de vragen omtrent het onderzoek van het dossier betreft:

| — | om onafhankelijk advies in te winnen heeft het directoraat-generaal Regionaal Beleid de Europese Investeringsbank (EIB) geraadpleegd in het kader van het samenwerkingsakkoord met de EIB en van de regelgeving terzake, en heeft het deze instelling gevraagd een technisch verslag uit te brengen over de haalbaarheid van het project. De EIB heeft dit verslag op 1 augustus ingediend; |
| --- | --- |

—

om onafhankelijk advies in te winnen heeft het directoraat-generaal Regionaal Beleid de Europese Investeringsbank (EIB) geraadpleegd in het kader van het samenwerkingsakkoord met de EIB en van de regelgeving terzake, en heeft het deze instelling gevraagd een technisch verslag uit te brengen over de haalbaarheid van het project. De EIB heeft dit verslag op 1 augustus ingediend;

| — | na analyse van de aanbevelingen van deze studie heeft het directoraat-generaal Regionaal Beleid deze ter kennis van de Spaanse autoriteiten gebracht; op 20 oktober 2003 hebben deze aan de Commissie formeel antwoord gegeven. Momenteel evalueert de Commissie hun antwoord. Naast het eerder vermelde recente verslag van de EIB beschikt de Commissie inderdaad over de economische evaluatie en de milieueffectverklaring van de bevoegde autoriteit; |
| --- | --- |

—

na analyse van de aanbevelingen van deze studie heeft het directoraat-generaal Regionaal Beleid deze ter kennis van de Spaanse autoriteiten gebracht; op 20 oktober 2003 hebben deze aan de Commissie formeel antwoord gegeven. Momenteel evalueert de Commissie hun antwoord. Naast het eerder vermelde recente verslag van de EIB beschikt de Commissie inderdaad over de economische evaluatie en de milieueffectverklaring van de bevoegde autoriteit;

| — | aangezien het om een complex dossier gaat dat momenteel nog onderzocht wordt, heeft de Commissie op dit moment nog geen definitieve beslissing over het verzoek tot medefinanciering genomen. |
| --- | --- |

—

aangezien het om een complex dossier gaat dat momenteel nog onderzocht wordt, heeft de Commissie op dit moment nog geen definitieve beslissing over het verzoek tot medefinanciering genomen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/29 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/29

---

(2004/C 70 E/032)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0704/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(10 maart 2003)

Betreft:   Katten- en hondenvachten

Is de Commissie van plan om wetgeving voor te stellen voor een verbod op de invoer in de Europese Unie van honden- en kattenvachten?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(23 mei 2003)

Het vraagstuk van honden- en kattenvachten heeft niet alleen betrekking op de buitenlandse handel maar ook op de binnenlandse productie en het binnenlands verbruik. Het gemeenschappelijk handelsbeleid moet overigens worden gezien als een aanvulling op de interne markt: invoering van handelsbeperkingen terwijl equivalente maatregelen voor de binnenlandse productie en afzet ontbreken zou dan ook aangevochten kunnen worden als discriminerend en een belemmering kunnen vormen voor het principe van nationale behandeling

De kwestie van handelspolitieke initiatieven op het gebied van honden- en kattenvachten (een verbod op de invoer van dergelijke vachten) kan dan ook niet los worden gezien van de meer algemene kwestie van een binnends beleid inzake de productie en afzet van honden- en kattenvachten op de interne markt.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/30 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/30

---

(2004/C 70 E/033)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0730/03

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(11 maart 2003)

Betreft:   Prestige: maatregelen ten behoeve van de door de Prestige-ramp getroffen Natura 2000-gebieden

Het Europees Parlement heeft op 19 december 2002 een resolutie aangenomen over maritieme veiligheid en maatregelen ter bestrijding van de door de olietanker „Prestige” veroorzaakte ramp. In paragraaf 22 van deze resolutie wordt de Commissie opgeroepen samen met de Spaanse autoriteiten speciale plannen op te stellen voor de tot het Natura 2000-netwerk behorende gebieden die door deze ramp zijn getroffen.

Op 21 november 2002 heeft het Europees Parlement een andere resolutie over hetzelfde onderwerp aangenomen. Paragraaf 14 van deze resolutie luidt als volgt:

| | Verzoekt de Commissie specifieke maatregelen te nemen om een behoorlijk ecologisch evenwicht te waarborgen in de tot het Natura 2000-netwerk behorende gebieden van communautair belang die door de olievlek zijn getroffen. |
| --- | --- |

Verzoekt de Commissie specifieke maatregelen te nemen om een behoorlijk ecologisch evenwicht te waarborgen in de tot het Natura 2000-netwerk behorende gebieden van communautair belang die door de olievlek zijn getroffen.

Wat denkt de Commissie van deze verzoeken van de zijde van het EP?

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen, of is ze van plan te nemen, met betrekking tot deze kwestie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 mei 2003)

Overeenkomstig zijn resolutie van 19 december 2002, heeft het Parlement de Commissie verzocht concrete maatregelen te nemen om het ecologisch evenwicht van het Natura 2000-gebied te handhaven.

De rol van de Commissie in verband met het Natura 2000-netwerk is duidelijk vastgesteld in de Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en faun (1). In dit geval is de Commissie niet bevoegd voor het behoud en het herstel van de Natura 2000-gebieden. Dit behoort tot de bevoegdheid van de lidstaten. De Commissie is echter op de hoogte van de uitzonderlijke omstandigheden van deze situatie.

Binnen het bestek van haar bevoegdheden heeft de Commissie het biogeografisch seminar voor het Atlantisch gebied georganiseerd waarop de Atlantische lijst van gebieden van communautair belang (GCB) is vastgesteld, teneinde de lidstaten de toepassing te garanderen van het bepaalde in artikel 6, leden 2, 3 en 4 van de Habitatrichtlijn.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoorden op schriftelijke vragen E-3661/02 (2) en P-0001/03 (3), waarin de mogelijkheden worden beschreven om op EU-niveau beschikbare financiële instrumenten te gebruiken.

Tenslotte kan de Commissie op verzoek elke concrete maatregel onderzoeken betreffende herstelactiviteiten in het kader van het Habitatcomité.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

(2)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 67.

(3)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 166.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/31

---

(2004/C 70 E/034)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0897/03

van Hedwig Keppelhoff-Wiechert (PPE-DE) aan de Commissie

(21 maart 2003)

Betreft:   Voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening voor de markt van ethylalcohol uit landbouwproducten (COM(2001) 101 def. — C5-0095/01) en in dit geval met name maatregelen voor de markt van landbouwalcohol/artikel 10

Over het algemeen exploiteren in Duitsland kleinschalige boerenbedrijven de graandestilleerderijen waar een landbouwalcohol wordt vervaardigd. Deze oorspronkelijke agrarische productiewijze wil de EU-Commissie thans door middel van het bovengenoemde voorstel voor een verordening onmogelijk maken. De geschetste landbouwstructuur wordt in één klap zonder plausibele reden veranderd in industriële productie.

Er moet onderscheid worden gemaakt tussen de begrippen „ethylalcohol” en „brandewijn”. „Destillaten” mogen alleen „gedestilleerde dranken” worden genoemd, wanneer zij klaar zijn voor gebruik. Ruwe graandestillaten en fijne graandestillaten zijn agrarische en geen industriële producten.

Kan de Commissie meedelen waarom bij het bovengenoemde voorstel voor een verordening geen onderscheid wordt gemaakt tussen ruw graandestillaat en fijn graandestillaat enerzijds en anderzijds het eindproduct: de gedestilleerde drank graanjenever?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 juni 2003)

In het door het geachte parlementslid genoemde artikel 10 is bepaald dat de regels inzake nationale steun in de alcoholsector overeenkomstig artikel 34 van het Verdrag worden toegepast. De Commissie is zich zeer goed bewust van de bijzondere productiestructuur in Duitsland en zodoende is met betrekking tot dit artikel een compromisoplossing gevonden in de vorm van een overgangsperiode van tien jaar. De Raad heeft dan ook de betrokken verordening (1) met instemming van alle delegaties, behalve de Italiaanse, aangenomen.

De Commissie is van mening dat „distillaten” die alle kenmerken van gedistilleerde dranken hebben, als zodanig ingedeeld moeten worden, zelfs wanneer ze nog niet klaar zijn voor rechtstreekse menselijke comsumptie. Distillaten die bestemd zijn voor de bereiding van ethylalcohol uit landbouwproducten, moeten daarentegen als producten van bijlage I bij het EG-Verdrag worden aangemerkt. Korn is een gedistilleerde drank die in de Gemeenschapsvoorschriften betreffende gedistilleerde dranken (2) omschreven is en op grond daarvan beschermd is. In de definitie van deze drank wijst niets erop dat dit distillaat, evenmin overigens als de distillaten van alle overige in de betrokken regeling bedoelde gedistilleerde dranken (zoals bijvoorbeeld whisky of wijn-eau-de-vie), als „landbouwproduct” kan worden aangemerkt dat een gedistilleerde drank (klaar voor menselijke consumptie) en derhalve een niet-agrarisch product wordt. Het product dat overeenkomstig de voorschriften en definities van de bovengenoemde verordening gedistilleerd wordt en door distillatie verkregen wordt, moet als gedistilleerde drank worden aangemerkt en als zodanig worden verkocht.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 670/2003 van de Raad van 8 april 2003 tot vaststelling van specifieke maatregelen betreffende de markt voor ethylalcohol uit landbouwproducten, PB L 97 van 15.4.2003.

(2)  Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad van 29 mei 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gedistilleerde dranken, PB L 160 van 12.6.1989.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/31

---

(2004/C 70 E/035)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1076/03

van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie

(31 maart 2003)

Betreft:   Motorola Computer Group en Wordsworth Technologies Ltd — prijsafspraken

Ik heb een brief ontvangen waarin wordt meegedeeld dat de onderneming Motorola UK aankoopopdrachten van Wordsworth Technologies Ltd heeft geweigerd. Volgens laatstgenoemd bedrijf is dit gebeurd omdat het ontdekt heeft dat Motorola Computer Group ongeoorloofde prijsafspraken heeft gemaakt. Wordsworth Technologies heeft getracht onderdelen uit Duitsland te betrekken, maar volgens het bedrijf is dit door Motorola belet en hangt de huidige leverancier in Hong Kong hetzelfde lot boven het hoofd.

Ik heb begrepen dat Wordsworth Technologies in 1999 een klacht bij de Europese Commissie heeft ingediend over prijsafspraken van Motorola, waardoor Wordworth uit de markt wordt gedrukt.

Zijn er bij de behandeling van deze klacht vorderingen gemaakt en, zo ja, tot welke conclusie hebben deze geleid?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(21 mei 2003)

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft de Commissie een onderzoek ingesteld naar de distributieafspraken van Motorola Computer Group (een onderdeel van Motorola Inc.) betreffende een aantal producten, om na te gaan of deze afspraken in overeenstemming zijn met de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag. Het onderzoek is geopend nadat de Commissie in januari 1999 een klacht had ontvangen van Wordsworth Technologies Ltd.

De Commissie heeft de klacht van Wordsworth Technologies Ltd. actief onderzocht. Zij heeft een heel aantal formele verzoeken om informatie aan Motorola Computer Group, zijn verdelers en klanten en aan Wordsworth Technologies Ltd. gezonden, opdat zij alle feiten in hun juiste economische en juridische context zou kunnen onderzoeken. Zij heeft ook verschillende vergaderingen met de betrokken partijen, met inbegrip van Wordsworth Technologies Ltd, belegd.

Het zal het geachte parlementslid interesseren te weten dat Motorola Computer Group verschillende wijzigingen aan de distributieafspraken heeft doorgevoerd als rechtstreeks gevolg van het onderzoek van de Commissie in deze zaak.

De Commissie werkt momenteel aan de definitieve analyse van alle door Wordsworth Technologies Ltd. aan de orde gestelde kwesties. Daarbij zal niet enkel rekening worden gehouden met de kwesties die Wordsworth Technologies Ltd. in de aanvankelijke klacht aan de orde stelde, maar ook met deze die in latere briefwisseling werden aangevoerd, onder meer deze waarnaar het geachte parlementslid verwijst en die pas tegen het einde van 2002 ter kennis van de Commissie werden gebracht.

De Commissie vertrouwt erop dat zij Wordsworth Technologies Ltd. in de nabije toekomst van haar standpunt in deze zaak op de hoogte zal kunnen brengen. Wordsworth Technologies Ltd. zal dan de mogelijkheid hebben om betreffende dit standpunt opmerkingen te formuleren.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/32 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/32

---

(2004/C 70 E/036)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1146/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft:   Afschaffing aanpassingscoëfficiënt van ambtenarenpensioenen

In weerwil van de verklaringen van de vertegenwoordiger van de Commissie in de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 28 november jl.enhaar antwoord op vraag E-0088/03 (1), is het absoluut duidelijk dat de bewering dat aanpassingscoëfficiënten van de ouderdomspensioenen van EU-ambtenaren noodzakelijk zijn niet strookt met de uitspraak van 14 december 1995 in de zaak T-285/94.

De onder punt 28 van de uitspraak aangevoerde grief wordt door het Gerecht van eerste aanleg niet in overweging genomen, zoals blijkt uit punt 52 van dezelfde uitspraak.

Kan de Europese Comissie in het licht van het voorafgaande mededelen welke tuchtmaatregelen zij denkt te treffen tegen een ambtenaar die in de eerste plaats opzettelijk de feiten verdraait en vervolgens ook een lid van de Commissie ertoe beweegt deze feiten te verdraaien?

Kan de Commissie tevens mededelen wanneer zij de aanpassingscoëfficiënten voor gepensioneerde ambtenaren denkt af te schaffen aangezien dit het enige argument is dat zij tot nu toe heeft gevonden om dit absurde en onbillijke systeem te verdedigen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(4 juni 2003)

Het geachte parlementslid verwijst naar punt 28 van het arrest van 14 december 1995 in zaak T-285/94 en stelt dat het Gerecht van eerste aanleg de klacht van de heer Pfloeschner niet in overweging heeft genomen. Zijn vragen hebben betrekking op punt 52 van dit arrest en hij vraagt welke tuchtmaatregelen de Commissie zal nemen tegen een ambtenaar die de feiten verdraait en daar een lid van de Commissie bij betrekt. Hij vraagt ook wanneer de aanpassingscoëfficiënten worden afgeschaft.

Het geachte parlementslid lijkt een aantal juridische bijzonderheden, die van essentieel belang zijn voor de zaak, verkeerd te hebben geïnterpreteerd:

Het is waar dat het Gerecht de klacht niet in overweging heeft genomen, maar dat is niet van doorslaggevend belang. Het Gerecht heeft het argument van de heer Pfloeschner geenszins verworpen, maar hoefde het niet in overweging nemen omdat de zaak kon worden beslecht op basis van het eerste argument, namelijk de onwettelijkheid van Verordening 2175/88. In zijn beoordeling van het argument met betrekking tot Verordening 2175/88 verwees het Gerecht echter uitdrukkelijk naar de rechtvaardiging voor de aanpassingscoëfficiënten, namelijk de gelijke behandeling volgens het personeelsstatuut. Dat is waarom de Commissie naar de zaak Pfloeschner verwees en dit ook zal blijven doen.

In de punten 46 en 47 van het arrest stelt het Gerecht dat artikel 82 van het huidige personeelsstatuut bepaalt dat de aanpassingscoëfficiënt alleen 100 is indien geen andere coëfficiënt is vastgesteld. Het statuut staat de instellingen echter niet het toe om deze coëfficiënt inderdaad op 100 vast te stellen. Deze redenering was niet alleen gebaseerd op de analyse van artikel 82, maar ook op het doel van de aanpassingscoëfficiënt. In punt 47 wordt het volgende gezegd: „Een dergelijke coëfficiënt (d.w.z. gelijk aan 100) staat in een geval als het onderhavige immers gelijk met het niet toepassen van een aanpassingscoëfficiënt. Dienaangaande zij opgemerkt dat de aanpassingscoëfficiënt een middel is om de salarissen en emolumenten aan te passen teneinde de ambtenaren een gelijke koopkracht te verzekeren ongeacht het land waarin zij zijn gevestigd”.

De gelijkheid van koopkracht vloeit dus voort uit het fundamentele beginsel van gelijke behandeling. De verwijzing van de Commissie naar de zaak Pfloeschner was dan ook volledig relevant, correct en accuraat. Noch het Commissielid dat voor de Commissie begrotingscontrole verscheen, noch het Parlement zijn misleid en er heeft geen verdraaiing van de feiten plaatsgevonden.

Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet, heeft de kwestie van de aanpassingscoëfficiënten tot veel discussie geleid tijdens de onderhandelingen over de hervorming van het personeelsstatuut en zijn er vraagtekens gezet bij de niet-discriminerende aard ervan. Het juridische precedent stemt voorlopig dus niet overeen met de politieke intenties. Er zal pas duidelijkheid in de kwestie van de aanpassingscoëfficiënten komen als de wetgevingsvoorstellen met betrekking tot het personeelsstatuut, die aan de Raad zijn voorgelegd, zijn goedgekeurd.

De Commissie is ervan overtuigd dat het geachte parlementslid begrijpt dat de ambtenaren van de Commissie, wanneer zij verwijzen naar zaken waarover het Gerecht in het verleden uitspraak heeft gedaan, de juridische situatie moeten weergeven die door deze uitspraken tot stand is gebracht of is verduidelijkt. Zij verkeren juridisch en procedureel niet in de positie om hun advies of acties te baseren op speculaties over eventuele toekomstige politieke veranderingen in het stelsel van pensioenrechten en vergoedingen.

---

(1)  PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 155.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/33 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/33

---

(2004/C 70 E/037)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1228/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft:   Overstromingen in Mozambique

Volgens berichten van diverse persorganen is het centrum van Mozambique begin deze maand bij de doortocht van de orkaan Japhet getroffen door stortbuien, zware regenval en krachtige winden.

Volgens dezelfde bronnen zijn vele duizenden mensen slachtoffer van het noodweer geworden, vooral omdat de Save-rivier buiten haar oevers getreden is; er zijn berichten dat er bevolkingsgroepen van de buitenwereld afgesloten zijn omdat de voornaamste verbindingswegen overstroomd zijn, zodat ze door het Wereldvoedselprogramma (WPF) door de lucht met levensmiddelen bevoorraad zijn.

In humanitair opzicht is de toestand kritiek, want de getroffen bevolking had daarvoor al te lijden van ernstig voedseltekort door de droogte.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Welke informatie heeft de Europese Commissie over de omvang en de gevolgen van de overstromingen? |
| --- | --- |

—

Welke informatie heeft de Europese Commissie over de omvang en de gevolgen van de overstromingen?

| — | Welke maatregelen heeft ze genomen of denkt ze te nemen om de noodlijdende bevolking te hulp te komen? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft ze genomen of denkt ze te nemen om de noodlijdende bevolking te hulp te komen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(23 mei 2003)

De Commissie is ervan op de hoogte dat Mozambique in 2003 is geteisterd door zeer ongunstige weersomstandigheden: eerst veroorzaakte de orkaan Delfina in de eerste week van januari 2003 stortregens in Noord- en Centraal-Mozambique en vervolgens zorgde de orkaan Japhet in de eerste week van maart 2003 voor overstromingen in Centraal-Mozambique. De overstromingen hebben onder meer ernstige schade toegebracht aan transport-, stroom-, water- en landbouwvoorzieningen, huizen, scholen en gezondheidscentra. Meer dan 50 000 mensen werden door de overstromingen getroffen of op de vlucht gedreven en er vielen 75 doden. De inwoners van dorpen dichtbij de Save-rivier, die op 11 maart 2003 buiten zijn oevers trad, waren bijzonder kwetsbaar vanwege voedseltekorten voor de recente overstromingen, en omdat dit gebied zowel in 2000 als in 2001 werd getroffen door overstromingen.

De Commissie reageerde snel bij de hulpverlening aan de slachtoffers van de overstromingen. Zij baseerde zich daarbij op reeds door haar in de getroffen gebieden gefinancierde voedselzekerheids- en watervoorzieningsprojecten. De oriëntatie van de activiteiten in het kader van die projecten werd snel aangepast aan de behoeften van de mensen die in nood verkeerden als gevolg van de overstromingen. Geleverd werden onder meer voedsel, kookmateriaal, emmers, waterzuiveringspakketten en plastic dekzeilen.

Naar aanleiding van een recente oproep tot het indienen van voorstellen (10 miljoen euro) in het kader van de begrotingslijn voedselzekerheid, evalueert het personeel dat verantwoordelijk is voor het meerjaarlijkse voedselzekerheidsprogramma van de Gemeenschap (44 miljoen euro) momenteel de voedselzekerheidssituatie in Centraal-Mozambique.

Nauwe samenwerking met andere hulporganisaties, zoals het Wereldvoedselprogramma (WFP), het Rode Kruis en het Nationaal Instituut voor Rampenmanagement (INGC) van de Mozambikaanse regering, is een essentieel kenmerk van hulpoperaties naar aanleiding van overstromingen. Een belangrijk aspect van de lopende communautaire bijstand is de voorbereiding op rampen. Deze activiteit wordt met financiële steun van de Commissie uitgevoerd door het Nationaal Instituut voor Meteorologie. Dit komt de regering zeer goed van pas bij de voorbereiding op overstromingen en soortgelijke gebeurtenissen.

Wat mogelijke toekomstige maatregelen betreft, volgt de Commissie de humanitaire situatie in Mozambique nauwlettend en is zij, voor zover dat nodig is, bereid verdere maatregelen te nemen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/34 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/34

---

(2004/C 70 E/038)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1236/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft:   Verkoop PC's met voorgeprogrammeerd besturingssysteem

Blijkens tal van klachten van gebruikers wordt het overgrote deel van de PC's verkocht met het besturingssysteem MS Windows reeds voorgeprogrammeerd. Deze handelwijze gaat zover dat „onbe- schreven” PC's haast niet meer zonder extra kosten te verkrijgen zijn. De geïnteresseerde betaalt vaak niet alleen voor een besturingssysteem dat hij niet wenst, maar bovendien ook nog eens om het te laten verwijderen van de PC die hij wil aankopen. Het lijdt weinig twijfel dat het hier gaat om een onregelmatigheid binnen de interne markt. Deze praktijken wekken minstens de schijn van koppelverkoop, temeer daar de consument niet vrij kan kiezen voor bijvoorbeeld een ander besturingssysteem zonder extra kosten.

Is de Commissie op de hoogte van deze gang van zaken?

Acht zij deze manier van handelen in overeenstemming met het geldende Gemeenschapsrecht?

Welke stappen zal zij ondernemen om deze praktijken te beëindigen en de keuze voor de consument opnieuw vrij te maken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 mei 2003)

De Commissie is op de hoogte van de moeilijkheden die de consumenten ondervinden bij de aanschaf van een personal computer (PC) zonder een vooraf geïnstalleerd besturingssysteem. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt wordt in de licentieovereenkomsten van Microsoft met fabrikanten van PC's vereist dat vóór de verkoop een besturingssysteem wordt geïnstalleerd, maar dit hoeft geen besturingssysteem van Microsoft te zijn. De Commissie is voornemens deze kwestie meer gedetailleerd te onderzoeken nadat haar lopend onderzoek in de zaak Microsoft is afgerond.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/35

---

(2004/C 70 E/039)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1246/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft:   Veiligheid vangrails

Uit een FEMA-rapport (Federation of European Motorcyclists' Associations) blijkt dat zo'n 10 tot 15 procent van de dodelijke ongevallen onder motorrijders te wijten is aan vangrails. Door veilige vangrails zou het aantal doden kunnen worden verminderd, zeggen belangenverenigingen van motorrijders. Er zijn reeds heel wat veilige vangrailsystemen ontwikkeld. Nieuwe Europese regels met betrekking tot veiligheidseisen voor vangrails laten echter op zich wachten.

Kan de Commissie mij meedelen of ze denkt aan Europese veiligheidseisen voor vangrails?

Kan de Commissie haar plannen toelichten?

Kan de Commissie mij meedelen wat haar planning is?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(21 mei 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-3226/02 van mevrouw Villiers (1).

---

(1)  Zie blz. 10.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/36

---

(2004/C 70 E/040)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1255/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(3 april 2003)

Betreft:   Mensenrechten in Vietnam

Is de Commissie op de hoogte van de lijst van politieke gevangenen in Vietnam, opgesteld door de Liberty Flame Foundation?

Is de Commissie op de hoogte van de onderdrukking van politieke dissidenten door de Vietnamese Communistische Partij in Hanoi en in het bijzonder van de recente arrestatie en gevangenneming van jongere dissidenten die kritiek uiten op de partij via het internet, zoals Attorney Le Chi Quang, journalist Nguyen Vu Binh en Dr. Pham Hong Son, en van dissidenten die de Democratische Partij hebben opgericht, zoals ex-kolonel Pham Que Duong, Tran Khue, de journalist Ho Thu en de schrijver Tran Dung Tien?

Is de Commissie bereid actie te ondernemen om de vrijheid van meningsuiting en de democratie in Vietnam te bevorderen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 mei 2003)

De Commissie kan het geachte parlementslid bevestigen dat zij op de hoogte is van de lijst van politieke gevangenen, opgesteld door de Liberty Flame Foundation, en van de individuele gevallen waarnaar in de vraag wordt verwezen.

Het beleid van de Commissie ten aanzien van Vietnam bestaat eruit voortdurende vooruitgang op het gebied van de mensenrechten en de democratisering aan te moedigen en te ondersteunen, en gevallen aan te kaarten waarin zich misstanden voordoen of de situatie duidelijk verslechtert. In nauw overleg met de lidstaten volgt de Commissie de ontwikkelingen op het gebied van de mensenrechten op de voet. Ook neemt zij deel aan alle demarches van de Unie bij de regering van Vietnam in verband met mensenrechtenkwesties, met inbegrip van zorgwekkende individuele gevallen.

De Commissie deelt de bezorgdheid van de VN-mensenrechtencommissie met betrekking tot de gebrekkige tenuitvoerlegging van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten in Vietnam. Berichten over ernstige beperkingen van het recht op vrije meningsuiting in de media wekken bezorgdheid en zijn niet verenigbaar met artikel 19 van genoemd Verdrag. De Commissie betreurt het dat de situatie in de loop van 2002 lijkt te zijn verslechterd. Ook het ontbreken van specifieke wetgeving inzake politieke partijen en het feit dat alleen de communistische partij toegelaten is, blijven verontrustend.

De Commissie en de lidstaten hebben bij de regering van Vietnam herhaaldelijk aangedrongen op meer eerbied voor de politieke en religieuze vrijheden, de verdere versterking van de economische en sociale vrijheden en een wettelijk kader om de ontwikkeling van een versterkte burgermaatschappij, die voor Vietnam grote voordelen zou meebrengen, te ondersteunen. De Commissie en de lidstaten hebben deze verzoeken opgenomen in hun gezamenlijke verklaring op de bijeenkomst van de Overleggroep in Hanoi in december 2002.

Samen met de diplomatieke missies van de lidstaten in Vietnam zal de Commissie de situatie op het vlak van de mensenrechten in Vietnam van nabij blijven volgen en passende maatregelen nemen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/36

---

(2004/C 70 E/041)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1348/03

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft:   GATS en privatisering van de watervoorziening

De Europese Unie spreekt momenteel 109 armere landen aan met het „verzoek” om hun watervoorziening te privatiseren.

Eén van de problemen met buitenlandse ondernemingen die de watervoorziening in ontwikkelingslanden verzorgen, is dat het om een wezenlijke dienstverlening gaat die een belangrijke stap in de ontwikkeling van een land vertegenwoordigt, en één van de voornaamste aanwijzingen voor goed bestuur. Er is daarom veel verzet, soms gewelddadig, tegen de privatisering van de watervoorziening, die een onomkeerbare keuze zou betekenen.

Als een aantal van de betreffende landen hun openbare dienstverlening moeten openstellen voor buitenlandse ondernemingen, krijgen ze dan ook het best mogelijk advies om de nodige waarborgen in te stellen dat hun openbare voorzieningen niet op de eerste plaats in het belang van de bedrijfswinst beheerd worden?

En kan de Commissie een voorbeeld van een ontwikkelingsland geven waar privatisering van de watervoorziening voordelig gebleken is?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(23 mei 2003)

De verzoeken van de Gemeenschap in verband met de Algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) zijn in juli 2002 ingediend bij 109 partners van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Van deze 109 WTO-leden heeft de Commissie aan 54 ontwikkelingslanden en overgangseconomieën om verbintenissen gevraagd op het gebied van milieu. Deze verzoeken hebben onder andere betrekking op de opvang, zuivering en distributie van water en het beheer van afvalwater.

In dit verband is de Commissie van mening dat de eindverantwoordelijkheid voor efficiënte en eerlijke toegang tot diensten op het gebied van water en afvalwater voor de hele bevolking bij de regering berust. In veel gevallen zullen dergelijke diensten dus door de publieke sector geleverd worden. Het is belangrijk op te merken dat de Gemeenschap niet verzoekt om de privatisering van overheidsondernemingen, en ook niet van plan is regeringen in die richting te dwingen.

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat een solide en adequaat regelgevend kader essentieel is voor diensten in verband met water, met name wanneer regeringen besluiten de particuliere sector te betrekken bij de levering van essentiële diensten zoals de distributie van water.

De Commissie is echter van mening dat een van de mogelijkheden om de diensten op het gebied van water- en sanitaire voorzieningen, met name in ontwikkelingslanden, te verbeteren, en de investeringen en de beheerscapaciteit te versterken, erin bestaat de particuliere sector, samen met de overheid en het maatschappelijk middenveld, hierbij te betrekken. Voordat een bepaald besluit genomen kan worden (onder andere over betrokkenheid van de particuliere sector), moeten natuurlijk alle opties onderzocht worden om de beste oplossing te kunnen kiezen, en moeten adequate regelgevende kaders en mechanismen voor toezicht opgezet worden om de bescherming van het openbaar belang te garanderen. De liberalisering van de handel in diensten op het gebied van water in het kader van de Wereldhandelsorganisatie zou gebruikt kunnen worden als een instrument om investeringen in de infrastructuur te vergemakkelijken, de beheerscapaciteit op het gebied van water uit te breiden en technologische ontwikkeling te stimuleren, rekening houdend met de bestuurlijke capaciteit en de regelgevende kaders in ontwikkelingslanden.

Uiteindelijk moet iedere regering zelf beslissen welke doelen zij zich stelt en hoe zij die wil verwezenlijken; de Gemeenschap zal niet proberen via haar GATS-verzoeken deze beleidskeuzes te beïnvloeden.

In het kader van haar programma's voor ontwikkelingssamenwerking ondersteunt de Gemeenschap ontwikkelingslanden actief bij het verbeteren en hervormen van de waterdistributie en het afvalwater-beheer. De Commissie heeft bijvoorbeeld voorgesteld een EU-waterfonds op te richten, met een begroting van 1 miljard euro, zodat de bevolking in de 77 ACS-landen (Afrika, Caribisch gebied en Stille Oceaan) die de overeenkomst van Cotonou ondertekend hebben toegang krijgen tot schoon drinkwater en goede sanitaire voorzieningen.

Wat betreft de ervaringen van individuele landen met de hervorming van de watersector is veel en zeer bruikbare informatie beschikbaar, met name via de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), die zeer actief is op dit terrein, alsmede via donors zoals de Wereldbank, die met begunstigde landen hebben samengewerkt op het gebied van de hervorming van de watersector.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/38 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/38

---

(2004/C 70 E/042)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1356/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft:   Internationale stroombeheersplannen

Tijdens een recentelijk werkbezoek samen met lokale en regionale bestuurders uit zowel Nederland als Duitsland en Nederlandse Tweede Kamerleden aan het Nederlands gebied Ooypolder/Duffelt werd ik geconfronteerd met een discussie over noodoverloopgebieden ten bate van opvang van overtollig water uit de rivier de Rijn. Door de Nederlandse overheid is een beheersplan ontwikkeld dat niet verder reikt dan de Nederlandse grens, terwijl het stroomgebied van de rivier zich tot ver voorbij de grens uitstrekt.

| 1. | Bent u in het kader van de kaderrichtlijn water (2000/60/EG (1)) bereid actief te bevorderen dat de regionale autoriteiten in Duitsland en Nederland gezamenlijk stroombeheersplannen opstellen? En bent u ook bereid daar — indien de desbetreffende lidstaten u daarom verzoeken — ondersteuning bij te verlenen? |
| --- | --- |

1.

Bent u in het kader van de kaderrichtlijn water (2000/60/EG (1)) bereid actief te bevorderen dat de regionale autoriteiten in Duitsland en Nederland gezamenlijk stroombeheersplannen opstellen? En bent u ook bereid daar — indien de desbetreffende lidstaten u daarom verzoeken — ondersteuning bij te verlenen?

| 2. | Bent u het met mij eens dat dit opnieuw een voorbeeld is waaruit blijkt dat, naast kwaliteit van water, ook de kwantiteit van water — met alle ecologische aspecten van dien — via een kaderrichtlijn en een nieuw op te richten Europese waterautoriteit op Europees niveau dient te worden gereguleerd? |
| --- | --- |

2.

Bent u het met mij eens dat dit opnieuw een voorbeeld is waaruit blijkt dat, naast kwaliteit van water, ook de kwantiteit van water — met alle ecologische aspecten van dien — via een kaderrichtlijn en een nieuw op te richten Europese waterautoriteit op Europees niveau dient te worden gereguleerd?

| 3. | Indien ja, bent u ook bereid daarbij te bevorderen dat de beheersplannen die door de inzet van een dergelijke waterautoriteit tot stand komen, ook gedragen worden door de desbetreffende regionale en lokale autoriteiten en maatschappelijke organisaties? |
| --- | --- |

3.

Indien ja, bent u ook bereid daarbij te bevorderen dat de beheersplannen die door de inzet van een dergelijke waterautoriteit tot stand komen, ook gedragen worden door de desbetreffende regionale en lokale autoriteiten en maatschappelijke organisaties?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 juni 2003)

Momenteel loopt er reeds brede grensoverschrijdende en transnationale samenwerking op het gebied van overstromingspreventie en -bescherming, zowel op het niveau van stroombekkens als op Europees niveau. De door het geachte parlementslid genoemde Nederlands-Duitse grensregio's zijn een succesvol voorbeeld van dergelijke grensoverschrijdende samenwerking, planning en actie voor de stroombekkens van Rijn en Maas.

De internationale Rijnbeschermingscommissie heeft op de ministeriële conferentie van Rotterdam in 1998 een actieplan tegen overstromingen van de Rijn aangenomen, dat momenteel ten uitvoer wordt gelegd, en de recentelijk ondertekende nieuwe rivierverdragen voor Maas en Schelde (2) hebben overstromingspreventie en -bescherming als centrale doelstellingen. Voorts is grensoverschrijdende samenwerking cruciaal voor de stroombekkens van de Elbe, Donau, Oder en Schelde en daarbij is overstromingspreventie in de desbetreffende rivierverdragen steeds een uitdrukkelijke doelstelling.

In aanvulling op deze grensoverschrijdende samenwerking voor stroombekkens hebben de Commissie, de lidstaten en de kandidaat-lidstaten — verdergaand dan het formele toepassingsgebied van de kaderrichtlijn Water (3) — een begin gemaakt met een intensieve samenwerking op het gebied van overstromingsprognose, -preventier en -matiging. De uitwisseling van informatie, kennis en ervaring moet in de loop van 2003 resulteren in een gemeenschappelijk document over de beste praktijken voor overstromingsprognose, -preventier en -matiging. Tegelijkertijd werkt de Commissie aan een horizontaal initiatief voor het aanpakken van milieurisico's (bosbranden, aardbevingen, overstromingen en technologische risico's) waarover zij naar verwachting in de eerste helft van 2003 een mededeling zal publiceren. Na bespreking van deze mededeling en verzameling van de beste praktijken zal de Commissie beslissen of er wetgevingskaders voor die problemen moeten worden vastgesteld en wat de relevante werkingssfeer moet zijn. Parallel daarmee heeft het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek een overstromingspredictie-en -modelleringsinstrument uitgewerkt voor het stroombekken van de Oder. Dit instrument wordt nu ook aangepast voor en toegepast op de stroombekkens van Elbe en Donau.

Grensoverschrijdende en transnationale samenwerking op het gebied van overstromingspreventie en -bescherming wordt ook aangemoedigd en financieel ondersteund door de financieringsinstrumenten van de Gemeenschap. In het geval van de door het geachte parlementslid genoemde Duits-Nederlandse grensregio is het transnationale initiatief „IRMA” (Interreg Rhine Maas Activities) onlangs met succes afgerond. Bij de planning en tenuitvoerlegging van dit initiatief waren landen, regio's en lokale gemeenschappen betrokken van België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, Nederland en Zwitserland. Het initiatief kreeg communautaire steun uit de middelen van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), via het communautaire initiatief Interreg. Het EFRO heeft een subsidie van meer dan 140 miljoen euro (op een totale investering van 400 miljoen euro) gegeven voor overstromingspreventie- en -beschermingsmaatregelen voor de Rijn- en Maasregio's. De resultaten en successen van deze transnationale samenwerking zijn op 11 april 2003 voorgesteld op een conferentie in Düsseldorf, waaraan Duitse en Nederlandse ministeries, regio's en „waterschappen” hebben deelgenomen. In dat kader is een document gepubliceerd „Hoogwater dreigt ... samen sterk” met een voorwoord door de heer H. Kamp, de Nederlandse Minister van huisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer. In de huidige programmaperiode van het structuurfonds (2000-2006) zal het communautaire Interreg III-initiatief de met het IRMA-programma gestarte werkzaamheden voortzetten via het programma „Noord-West-Europa”. Dit programma heeft 92,3 miljoen euro, waarvan 46,2 miljoen euro van het EFRO, uitgetrokken voor overstromingspreventie- en -beschermingsacties in het kader van de maatregel „De preventie van schade door overstromingen” (4).

Het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) voorziet in het kader van artikel 33 van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling (5) in de mogelijkheid van steunverlening voor waterbeheer, waaronder overstromingspreventiemaatregelen kunnen vallen. Onder deze verordening komen ook maatregelen in aanmerking ter ontwikkeling van passende preventieve voorzieningen om het agrarisch productiepotentieel en het potentieel van de bosbouw te beschermen tegen natuurrampen. De lidstaten kunnen deze maatregelen integreren in hun plattelands-ontwikkelingsplannen Om dergelijke maatregelen uit te werken en ten uitvoer te leggen is grensoverschrijdende samenwerking tussen de bevoegde instanties mogelijk als onderdeel van een geïntegreerd overstromingspreventieconcept.

---

(1)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

(2)  Nieuwe internationale verdragen ter bescherming van de Maas en de Schelde, ondertekend in Gent op 3 december 2002; Maas: (http://www.cipm-icbm.be/accord.asp); Schelde: (http://www.icbs-cipe.com/NL/d_frameset.htm).

(3)  Hoewel de kaderrichtlijn Water zal bijdragen tot de verzachting van de effecten van overstromingen en droogte (zie artikel 1, sub e)), zijn er geen operationele doelstellingen voor overstromingspreventie en -bescherming in opgenomen, niet in het minst gezien de rechtsgrond van artikel 175, lid 1, van het EG-Verdrag; Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

(4)  (http://www.nweurope.org).

(5)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/39 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/39

---

(2004/C 70 E/043)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1380/03

van Anne Jensen (ELDR) aan de Commissie

(15 april 2003)

Betreft:   Loonsubsidies in Duitsland

Volgens de Deense media kunnen Duitse werknemers van de Duitse overheid loonsubsidies ontvangen, waardoor hun arbeid aanzienlijk goedkoper wordt. Kennelijk hebben enkele Duitse bouwondernemingen met behulp van deze loonsubsidie getracht de Deense bouwmarkt binnen te dringen. Aldus kunnen zij tegen dumpprijzen werken en dankzij de subsidie van de Duitse overheid Deense bouwbedrijven wegconcurreren, die geen loonsubsidie ontvangen.

Kan de Commissie mededelen of dergelijke loonsubsidie eigenlijk de mededinging niet vervalst en in strijd is met de mededingingsvoorschriften van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(4 juni 2003)

Op grond van de informatie waarover de Commissie beschikt, kan zij de Duitse steunmaatregelen die in de Deense media worden beschreven en door het geachte parlementslid worden aangehaald, niet identificeren. De Commissie heeft Duitsland dan ook verzocht om alle nodige informatie te verstrekken. Indien de Duitse maatregel bestaat en staatssteun vormt in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag en indien deze staatssteun niet van aanmelding is vrijgesteld op grond van groepsvrijstellingsverordening (EG) nr. 2204/2002 van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (1), zal de verenigbaarheid ervan worden beoordeeld op grond van de toepasselijke staatssteunregels.

---

(1)  PB L 337 van 13.12.2002, en corrigendum, PB L 349 van 24.12.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/40

---

(2004/C 70 E/044)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1392/03

van Charles Tannock (PPE-DE) en Timothy Kirkhope (PPE-DE) aan de Raad

(15 april 2003)

Betreft:   Gevolgen van de creatie van het delict van racisme en vreemdelingenhaat in de context van het Europees aanhoudingsbevel

Voor 32 delicten die onder het Europees aanhoudingsbevel vallen, waaronder racisme en vreemdelingenhaat, is het beginsel van de dubbele strafbaarheid afgeschaft.

Tijdens recente debatten in het Britse parlement heeft de Britse regering gesteld dat onder de voorwaarden van de overeenkomst die in de Raad van Ministers is bereikt, een persoon die een delict van racisme of vreemdelingenhaat heeft begaan, niet van een lidstaat naar een andere zal kunnen worden overgeleverd indien het delict niet is begaan in de verzoekende staat. Een Belgische of Franse magistraat zou dus niet de bevoegdheid hebben om de overlevering te vragen van een Britse onderdaan voor een in Groot-Brittannië begaan delict dat niet in België of Frankrijk is begaan. Vindt de Raad dat een nauwkeurige weergave van het in de Raad overeengekomen juridisch standpunt?

De Raad heeft er ook mee ingestemd dat bijzondere maatregelen worden genomen voor de bescherming van de persvrijheid. Wat houdt deze bescherming precies in en zal dit ertoe leiden dat een verschil wordt gemaakt tussen gewone burgers en journalisten wanneer het gaat om normen inzake de bescherming van de persvrijheid?

Tenslotte bepaalt artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens het volgende:

| 1. | Een ieder heeft recht op vrijheid van meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid een mening te koesteren en de vrijheid om inlichtingen of denkbeelden te ontvangen of door te geven, zonder inmenging van overheidswege en ongeacht grenzen. Dit artikel belet niet dat Staten radio-omroep-, bioscoop- of televisieondernemingen kunnen onderwerpen aan een systeem van vergunningen. |
| --- | --- |

1.

Een ieder heeft recht op vrijheid van meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid een mening te koesteren en de vrijheid om inlichtingen of denkbeelden te ontvangen of door te geven, zonder inmenging van overheidswege en ongeacht grenzen. Dit artikel belet niet dat Staten radio-omroep-, bioscoop- of televisieondernemingen kunnen onderwerpen aan een systeem van vergunningen.

| 2. | Daar de uitoefening van deze vrijheden plichten en verantwoordelijkheden met zich brengt, kan zij worden onderworpen aan bepaalde formaliteiten, voorwaarden, beperkingen of sancties, welke bij wet worden voorzien en die in een democratische samenleving nodig zijn in het belang van 's lands veiligheid, de bescherming van de openbare orde en het voorkomen van strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of van de goede zeden, de bescherming van de goede naam of de rechten van anderen, om de verspreiding van vertrouwelijke mededelingen te voorkomen of om het gezag en de onpartijdigheid van de rechtelijke macht te waarborgen. |
| --- | --- |

2.

Daar de uitoefening van deze vrijheden plichten en verantwoordelijkheden met zich brengt, kan zij worden onderworpen aan bepaalde formaliteiten, voorwaarden, beperkingen of sancties, welke bij wet worden voorzien en die in een democratische samenleving nodig zijn in het belang van 's lands veiligheid, de bescherming van de openbare orde en het voorkomen van strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of van de goede zeden, de bescherming van de goede naam of de rechten van anderen, om de verspreiding van vertrouwelijke mededelingen te voorkomen of om het gezag en de onpartijdigheid van de rechtelijke macht te waarborgen.

Zijn de delicten van racisme en vreemdelingenhaat beperkt tot acties of verklaringen die aanzetten tot geweld of de dreiging met geweld of intimidatie tegen de persoon of die de openbare veiligheid bedreigen, en zo niet, in welke zin zijn deze voorstellen in overeenstemming met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens?

Antwoord

(8 december 2003)

Het Europees aanhoudingsbevel (1) werd door de Raad op 13 juni 2002 aangenomen. Het voorziet in een stelsel waarbij, in beginsel vanaf 1 januari 2004, het tijdrovende en gecompliceerde uitleveringsstelsel dat tot nu toe in de Europese Unie op basis van een in 1957 aangenomen Verdrag van de Raad van Europa van kracht was, wordt afgeschaft.

Het Europees aanhoudingsbevel maakt het, op de voorwaarden van het kaderbesluit, mogelijk om personen over te leveren met het oog op strafvervolging of uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf of maatregel. Het kaderbesluit vermeldt de termijnen en de modaliteiten van de beslissing over de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel (artikel 17) en preciseert de termijnen voor overlevering van de persoon (artikel 23).

De Raad is van oordeel dat de invoering van een nieuwe, vereenvoudigde regeling voor de overlevering van veroordeelde of verdachte personen ter fine van de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen en vervolging in het belang van de rechtsbedeling is, aangezien:

| — | het proces plaatsvindt in de staat die het Europees aanhoudingsbevel heeft uitgevaardigd; |
| --- | --- |

—

het proces plaatsvindt in de staat die het Europees aanhoudingsbevel heeft uitgevaardigd;

| — | het misdrijf meestal in die staat is begaan; |
| --- | --- |

—

het misdrijf meestal in die staat is begaan;

| — | het in het belang is van de slachtoffers, die zich gewoonlijk in die lidstaat bevinden, ervoor te zorgen dat zo spoedig mogelijk een proces kan plaatsvinden, en tegelijkertijd de belangen van de vermeende dader te vrijwaren. |
| --- | --- |

—

het in het belang is van de slachtoffers, die zich gewoonlijk in die lidstaat bevinden, ervoor te zorgen dat zo spoedig mogelijk een proces kan plaatsvinden, en tegelijkertijd de belangen van de vermeende dader te vrijwaren.

De Raad is van oordeel dat met het oude uitleveringsstelsel geen effectieve invulling kon worden gegeven aan de in het Verdrag beoogde totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, en dat het moest worden vervangen door een modern stelsel waarin ook de belangen van de dader op passende wijze zouden worden beschermd.

Hiertoe heeft de Raad onder meer besloten de dubbele strafbaarheid af te schaffen voor 32 categorieën strafbare feiten, waaronder racisme en vreemdelingenhaat (zie artikel 2, lid 2, van het kaderbesluit). Het recht van de uitvaardigende lidstaat is bepalend voor de bestanddelen van het strafbare feit. Indien een Europees aanhoudingsbevel bijvoorbeeld in Frankrijk is uitgevaardigd, wordt het strafbare feit naar het Franse recht bepaald.

Om evenwel de belangen van de rechtspleging en die van de uitvoerende lidstaat te vrijwaren is in het kaderbesluit een aantal gronden tot verplichte of facultatieve weigering (meer dan tien) opgenomen. Een van die weigeringsgronden kan bijvoorbeeld zijn dat het Europees aanhoudingsbevel betrekking heeft op een strafbaar feit dat naar het recht van de uitvoerende lidstaat geacht wordt geheel of ten dele te zijn gepleegd op het grondgebied van die lidstaat of op een daarmee gelijk te stellen plaats (zie artikel 4, lid 7, onder a), van het kaderbesluit).

Indien in het voorbeeld van het geachte parlementslid een rechter van een bepaalde lidstaat een aanhoudingsbevel uitvaardigt wegens een strafbaar feit dat in een andere lidstaat is gepleegd, kan laatstgenoemde lidstaat de tenuitvoerlegging van dat bevel weigeren. Deze lidstaat kan tenuitvoerlegging ook weigeren indien het strafbare buiten de uitvaardigende lidstaat heeft plaatsgevonden, en het recht van de uitvoerende lidstaat geen vervolging voor dat strafbare feit toestaat indien dit buiten zijn grondgebied is gepleegd (zie artikel 4, lid 7, onder b)).

Voor de toepassing van deze bepalingen speelt nationaliteit geen rol, maar het kaderbesluit bevat andere vrijwaringsclausules met betrekking tot de nationaliteit van daders.

De Raad vestigt tevens de aandacht van het geachte parlementslid op artikel 1, lid 3, van het kaderbesluit, waarin uitdrukkelijk wordt gesteld dat het kaderbesluit niet tot gevolg kan hebben dat de verplichting tot eerbiediging van de grondrechten en de fundamentele rechtsbeginselen, zoals die zijn neergelegd in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, wordt aangetast. Dit volgt reeds uit het Verdrag zelf; juridisch gesproken zou het derhalve niet nodig zijn geweest dit in het kaderbesluit te vermelden, maar de Raad achtte opneming met betrekking tot dit kaderbesluit gepast.

De Raad vestigt tevens de aandacht op overweging 12, waarin het hier boven gestelde wordt bevestigd. Bovendien zijn alle lidstaten partij bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, en zijn zij door de bepalingen daarvan gebonden.

Tot slot kan de Raad (JBZ) het ontwerp-kaderbesluit betreffende de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat vermelden, dat voor het laatst is besproken tijdens zijn zitting van 27 en 28 februari 2003. Verscheidene delegaties hebben toen voorbehouden gemaakt bij het ontwerp. Hoewel het ontwerp nadien verder is behandeld in het Comité van artikel 36, kon vooralsnog geen compromis over de tekst worden bereikt. De nog onopgeloste kwesties betreffen in het bijzonder de precieze definitie van delicten die verband houden met racisme en vreemdelingenhaat, alsmede mogelijke beperkingen van de reikwijdte van de strafrechtelijke aansprakelijkheid voor zulke delicten, met inbegrip van beperkingen op het gebied van de persvrijheid.

---

(1)  PB L 190 van 18.7.2002, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/42 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/42

---

(2004/C 70 E/045)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1477/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft:   Uitvoerrestituties voor boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten van lidstaten naar Vaticaanstad

Bij het aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (1) is een tabel gevoegd met de gegevens over de hoeveelheden product waarvoor uitvoerrestituties worden verstrekt en de bedragen in euro.

Uit deze tabel kunnen de volgende gegevens over de uitvoer van boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten (cod. 0405) naar Vaticaanstad worden afgelezen:

| a) | in 1998 is 155 kg product uit Oostenrijk geëxporteerd, waarvoor EUR 272 200,57 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 1 756,13 per kg uitgevoerde boter; |
| --- | --- |

a)

in 1998 is 155 kg product uit Oostenrijk geëxporteerd, waarvoor EUR 272 200,57 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 1 756,13 per kg uitgevoerde boter;

| b) | in 1999 is 0,064 kg product uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 402,90 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 6 295,31 per kg uitgevoerde boter. |
| --- | --- |

b)

in 1999 is 0,064 kg product uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 402,90 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 6 295,31 per kg uitgevoerde boter.

Waarschijnlijk gaat het om 155 000 kg in 1998 en circa 230 kg voor 2000, met een subsidie die schommelt tussen een waarschijnlijker 1,76 en 1,75 EUR per kg geëxporteerd product.

Als we deze correcties aanbrengen, blijkt dat in totaal in 1998 174 215,500 kg is geëxporteerd, in 1999 156 230 kg, in 2000 145 560 kg en in 2001 146 200 kg.

Volgens verordening (EG) nr. 419/2002 (2) mogen de gegevens in de tabel (ontleend aan de gegevensbank CATS) ook worden gebruikt voor toezicht en prognoses.

In de bovengenoemde tabel is gespecificeerd dat de eenheden, het gewicht of de hoeveelheid en het bedrag in euro door de lidstaten zijn verstrekt.

Kan de Commissie laten weten:

| — | of er iemand verantwoordelijk is, en zo ja wie, voor het controleren van de gegevens van de lidstaten? |
| --- | --- |

—

of er iemand verantwoordelijk is, en zo ja wie, voor het controleren van de gegevens van de lidstaten?

| — | of en in welke vorm er toezicht is gehouden en welke prognose er is opgesteld naar aanleiding van de hoeveelheden boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten die door de lidstaten naar Vaticaanstad zijn geëxporteerd? |
| --- | --- |

—

of en in welke vorm er toezicht is gehouden en welke prognose er is opgesteld naar aanleiding van de hoeveelheden boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten die door de lidstaten naar Vaticaanstad zijn geëxporteerd?

| — | of zij niet meent dat de minuscule staat Vaticaanstad te veel van deze producten invoert, met andere woorden of ervan uit wordt gegaan dat ze in Italië worden verkocht? |
| --- | --- |

—

of zij niet meent dat de minuscule staat Vaticaanstad te veel van deze producten invoert, met andere woorden of ervan uit wordt gegaan dat ze in Italië worden verkocht?

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(2)  PB L 64 van 7.3.2002, blz. 8.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/42 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/42

---

(2004/C 70 E/046)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1478/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft:   Uitvoerrestituties voor rundvlees (vers en diepgevroren) van lidstaten naar Vaticaanstad

Bij het aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (1) is een tabel gevoegd met de gegevens over de hoeveelheden product waarvoor uitvoerrestituties worden verstrekt en de bedragen in euro.

Uit deze tabel kunnen de volgende gegevens over de uitvoer van rundvlees (vers en diepgevroren) (cod. 0201) naar Vaticaanstad worden afgelezen:

| a) | in 1999 is 39,592 kg vlees uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 256 405,34 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 6 476,19 per kg uitgevoerd vlees; |
| --- | --- |

a)

in 1999 is 39,592 kg vlees uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 256 405,34 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 6 476,19 per kg uitgevoerd vlees;

| b) | in 2000 is 38,985 kg vlees uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 305 341,16 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 7 832,27 per kg uitgevoerd vlees. |
| --- | --- |

b)

in 2000 is 38,985 kg vlees uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 305 341,16 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 7 832,27 per kg uitgevoerd vlees.

Waarschijnlijk gaat het om 395 920 kg in 1999 en 389 850 kg voor 2000, met een subsidie die schommelt tussen een waarschijnlijker 0,65 en 0,78 EUR per kg geëxporteerd vlees.

Als we deze correcties aanbrengen, blijkt dat in totaal in 1998 346 233 kg is geëxporteerd, in 1999 963 646 kg, in 2000 730 798,210 kg en in 2001 212 249,800 kg.

Volgens verordening (EG) nr. 419/2002 (2) mogen de gegevens in de tabel (ontleend aan de gegevensbank CATS) ook worden gebruikt voor toezicht en prognoses.

In de bovengenoemde tabel is gespecificeerd dat de eenheden, het gewicht of de hoeveelheid en het bedrag in euro door de lidstaten zijn verstrekt.

Kan de Commissie laten weten:

| — | of er iemand verantwoordelijk is, en zo ja wie, voor het controleren van de gegevens van de lidstaten? |
| --- | --- |

—

of er iemand verantwoordelijk is, en zo ja wie, voor het controleren van de gegevens van de lidstaten?

| — | of en in welke vorm er toezicht is gehouden en welke prognose er is opgesteld naar aanleiding van de hoeveelheden rundvlees (vers en diepgevroren) die door de lidstaten naar Vaticaanstad zijn geëxporteerd? |
| --- | --- |

—

of en in welke vorm er toezicht is gehouden en welke prognose er is opgesteld naar aanleiding van de hoeveelheden rundvlees (vers en diepgevroren) die door de lidstaten naar Vaticaanstad zijn geëxporteerd?

| — | of zij niet meent dat de minuscule staat Vaticaanstad te veel rundvlees invoert, met andere woorden of ervan uit wordt gegaan dat het rundvlees in Italië wordt verkocht? |
| --- | --- |

—

of zij niet meent dat de minuscule staat Vaticaanstad te veel rundvlees invoert, met andere woorden of ervan uit wordt gegaan dat het rundvlees in Italië wordt verkocht?

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(2)  PB L 64 van 7.3.2002, blz. 8.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/43 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/43

---

(2004/C 70 E/047)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1479/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft:   Uitvoerrestituties voor rundvlees (vers en diepgevroren) van lidstaten naar Vaticaanstad en beheer van de slagerijafdeling in de supermarkt van het Vaticaan

In een interview dat de heer Ruggero Guidoni, eigenaar van het bedrijf Guidoncarni uit Torrevecchia (provincie Rome) in maart 2001 heeft gegeven aan Eurocarni, het vakblad van de sector, heeft deze verklaard: „(...) In 2000 (...) is aan Unicarni uit Reggio Emilia (...) het contract gegund voor de verkoop van vlees in de supermarkt van Vaticaanstad, waarin circa 10 000 consumenten uit Vaticaanstad met een speciale pas inkopen doen, waaronder enkele kloosters. Ildo Cigarini, topman van Unicarni, heeft ons gevraagd de slagerijafdeling in de supermarkt van het Vaticaan te beheren. (...) We hebben een deelname van 30 % in de speciaal daarvoor opgerichte vennootschap Roma Carni 2000 genomen. Ook CIR surgelati heeft een aandeel. (...) De verwachte omzet was circa 15 tot 20 miljard (lire) per jaar, maar meer is mogelijk. Helaas heeft de crisis de prognoses in de war geschopt.”

In de periode 1998/2001 heeft het Vaticaan 2 252 927 kg vlees uit EU-lidstaten geïmporteerd, waarvoor de in het vooruitzicht gestelde uitvoerrestituties zijn verstrekt. Dit vlees is uitgevoerd door België (57 984 kg), Ierland (222 601 kg), Italië (804 447 kg) en Nederland (1 167 894 kg).

Kan de Commissie laten weten:

| — | over welke middelen de Europese Unie beschikt — of welke maatregelen Italië heeft genomen — om te voorkomen dat het Vaticaan producten waarvoor uitvoerrestituties zijn verstrekt — direct of indirect — opnieuw op de EU-markt brengt? |
| --- | --- |

—

over welke middelen de Europese Unie beschikt — of welke maatregelen Italië heeft genomen — om te voorkomen dat het Vaticaan producten waarvoor uitvoerrestituties zijn verstrekt — direct of indirect — opnieuw op de EU-markt brengt?

| — | of het bedrijf waaraan het contract voor het beheer van de vleesverkoop is gegund, of de bedrijven die daarin deelnemen, het vlees direct of indirect naar Vaticaanstad uitvoeren? |
| --- | --- |

—

of het bedrijf waaraan het contract voor het beheer van de vleesverkoop is gegund, of de bedrijven die daarin deelnemen, het vlees direct of indirect naar Vaticaanstad uitvoeren?

| — | welke bedrijven uit België, Ierland, Italië en Nederland in de periode 1998/2001 het vlees naar Vaticaanstad hebben uitgevoerd? |
| --- | --- |

—

welke bedrijven uit België, Ierland, Italië en Nederland in de periode 1998/2001 het vlees naar Vaticaanstad hebben uitgevoerd?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/44 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/44

---

(2004/C 70 E/048)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1480/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft:   Uitvoerrestituties voor biet- of rietsuiker en chemisch zuivere sacharose (in vaste vorm) van lidstaten naar Vaticaanstad

Bij het aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (1) is een tabel gevoegd met de gegevens over de hoeveelheden product waarvoor uitvoerrestituties worden verstrekt en de bedragen in euro.

Uit deze tabel kunnen de volgende gegevens over de uitvoer van biet- of rietsuiker en chemisch zuivere sacharose (in vaste vorm) (cod. 1701) naar Vaticaanstad worden afgelezen:

| a) | in 1999 is 79,075 kg suiker uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 385 731,05 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 4 878,04 per kg uitgevoerde suiker; |
| --- | --- |

a)

in 1999 is 79,075 kg suiker uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 385 731,05 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 4 878,04 per kg uitgevoerde suiker;

| b) | in 2000 is 70,115 kg suiker uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 356 906,17 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 5 090,30 per kg uitgevoerde suiker; |
| --- | --- |

b)

in 2000 is 70,115 kg suiker uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 356 906,17 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 5 090,30 per kg uitgevoerde suiker;

| c) | bij twee gegevens ontbreekt de eenheid, namelijk:






  1. | een uitvoer van 0,110 uit Frankrijk in 1998, dat wil zeggen een subsidie van EUR 44,18 en |
| --- | --- | --- |

c)

bij twee gegevens ontbreekt de eenheid, namelijk:

1.

een uitvoer van 0,110 uit Frankrijk in 1998, dat wil zeggen een subsidie van EUR 44,18 en

| 2. | een uitvoer van 28,030 uit Spanje in 1999, dat wil zeggen een subsidie van EUR 1 268,38. |
| --- | --- |

2.

een uitvoer van 28,030 uit Spanje in 1999, dat wil zeggen een subsidie van EUR 1 268,38.

Waarschijnlijk gaat het om a) 790 750 kg; b) 701 150 kg; c) 110 kg; d) 2 803 kg, met een subsidie die schommelt tussen een waarschijnlijker 0,40 en 0,51 EUR per kg geëxporteerde suiker.

Als we deze correcties aanbrengen, blijkt dat in totaal in 1998 727 810 kg is geëxporteerd, in 1999 793 553 kg, in 2000 1 012 800 kg en in 2001 26 435,300 kg.

Volgens verordening (EG) nr. 419/2002 (2) mogen de gegevens in de tabel (ontleend aan de gegevensbank CATS) ook worden gebruikt voor toezicht en prognoses.

In de bovengenoemde tabel is gespecificeerd dat de eenheden, het gewicht of de hoeveelheid en het bedrag in euro door de lidstaten zijn verstrekt.

Kan de Commissie laten weten:

| — | of er iemand verantwoordelijk is, en zo ja wie, voor het controleren van de gegevens van de lidstaten? |
| --- | --- |

—

of er iemand verantwoordelijk is, en zo ja wie, voor het controleren van de gegevens van de lidstaten?

| — | of en in welke vorm er toezicht is gehouden en welke prognose er is opgesteld naar aanleiding van de hoeveelheden biet- of rietsuiker en chemisch zuivere sacharose (in vaste vorm) die door de lidstaten naar Vaticaanstad zijn geëxporteerd? |
| --- | --- |

—

of en in welke vorm er toezicht is gehouden en welke prognose er is opgesteld naar aanleiding van de hoeveelheden biet- of rietsuiker en chemisch zuivere sacharose (in vaste vorm) die door de lidstaten naar Vaticaanstad zijn geëxporteerd?

| — | of zij niet meent dat de minuscule staat Vaticaanstad te veel suiker invoert, met andere woorden of ervan uit wordt gegaan dat de suiker in Italië wordt verkocht? |
| --- | --- |

—

of zij niet meent dat de minuscule staat Vaticaanstad te veel suiker invoert, met andere woorden of ervan uit wordt gegaan dat de suiker in Italië wordt verkocht?

Gecombineerd Aanvullend antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1477/03, E-1478/03, E-1479/03 en E-1480/03

(7 oktober 2003)

Gecombineerd antwoord op de verscheidene schriftelijke vragen:

| — | Ingevolge Verordening (EG) nr. 2390/1999 (3) van de Commissie ontvangen de diensten van de Commissie jaarlijks van de lidstaten de gegevens van alle afzonderlijke betalingen aan de begunstigden van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie. Deze computerinformatie is voor verder gebruik opgenomen in de gegevensbank van het Clearance Audit Trail System (CATS). |
| --- | --- |

—

Ingevolge Verordening (EG) nr. 2390/1999 (3) van de Commissie ontvangen de diensten van de Commissie jaarlijks van de lidstaten de gegevens van alle afzonderlijke betalingen aan de begunstigden van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie. Deze computerinformatie is voor verder gebruik opgenomen in de gegevensbank van het Clearance Audit Trail System (CATS).

| — | Bij ontvangst van de gegevens verricht de Commissie een bepaald aantal kwaliteitscontroles (naleving van codelijsten, overeenkomstigheid van de totale bedragen met de jaarlijkse aangiften, overeenstemming met de Verordening, volledigheid van de gegevens). Voorts worden delen van de gegevens aan uitgebreidere controles onderworpen in het kader van specifieke audits of onderzoeken. Dat betekent echter niet dat alle door de lidstaten verstrekte gegevens worden onderworpen aan een diepgaande analyse. Ten eerste zijn niet alle regelingen onderworpen aan een audit in alle lidstaten. Ten tweede hangt de noodzaak van een gegevensanalyse juist af van de aard van de audit. |
| --- | --- |

—

Bij ontvangst van de gegevens verricht de Commissie een bepaald aantal kwaliteitscontroles (naleving van codelijsten, overeenkomstigheid van de totale bedragen met de jaarlijkse aangiften, overeenstemming met de Verordening, volledigheid van de gegevens). Voorts worden delen van de gegevens aan uitgebreidere controles onderworpen in het kader van specifieke audits of onderzoeken. Dat betekent echter niet dat alle door de lidstaten verstrekte gegevens worden onderworpen aan een diepgaande analyse. Ten eerste zijn niet alle regelingen onderworpen aan een audit in alle lidstaten. Ten tweede hangt de noodzaak van een gegevensanalyse juist af van de aard van de audit.

| — | CATS is een zeer grote gedetailleerde gegevensbank van betalingen uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, die momenteel ruim 138 miljoen records bevat. Elk record kan 128 verschillende velden bevatten betreffende betalingen, begunstigden, toepassingen, producten en inspecties. Daarom is het onmogelijk elke afzonderlijke waarde te controleren. Dit is een standaardmethode die ook door vergelijkbare gegevensbanken wordt toegepast. |
| --- | --- |

—

CATS is een zeer grote gedetailleerde gegevensbank van betalingen uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, die momenteel ruim 138 miljoen records bevat. Elk record kan 128 verschillende velden bevatten betreffende betalingen, begunstigden, toepassingen, producten en inspecties. Daarom is het onmogelijk elke afzonderlijke waarde te controleren. Dit is een standaardmethode die ook door vergelijkbare gegevensbanken wordt toegepast.

| — | In eerste instantie werd de CATS-gegevensbank opgezet om de Commissie te ondersteunen bij het uitvoeren van audits van de agrarische uitgaven. Hoewel de gegevenskwaliteit in het algemeen voldoende is voor gebruik voor de goedkeuring van rekeningen, moet momenteel zorg worden besteed aan het gebruik van de gegevens voor andere, analytische doeleinden. Zoals het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vragen heeft uiteengezet, hebben bepaalde lidstaten fouten gemaakt bij de gewichtseenheid waarin de hoeveelheden werden uitgedrukt (kg of ton), maar dergelijke vergissingen kunnen gemakkelijk worden opgespoord. |
| --- | --- |

—

In eerste instantie werd de CATS-gegevensbank opgezet om de Commissie te ondersteunen bij het uitvoeren van audits van de agrarische uitgaven. Hoewel de gegevenskwaliteit in het algemeen voldoende is voor gebruik voor de goedkeuring van rekeningen, moet momenteel zorg worden besteed aan het gebruik van de gegevens voor andere, analytische doeleinden. Zoals het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vragen heeft uiteengezet, hebben bepaalde lidstaten fouten gemaakt bij de gewichtseenheid waarin de hoeveelheden werden uitgedrukt (kg of ton), maar dergelijke vergissingen kunnen gemakkelijk worden opgespoord.

Specifiek antwoord op schriftelijke vraag E-1477/03:

| — | Wat betreft de vraag over naar Vaticaanstad uitgevoerde boter, verwijst de Commissie naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2299/02 (4). |
| --- | --- |

—

Wat betreft de vraag over naar Vaticaanstad uitgevoerde boter, verwijst de Commissie naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2299/02 (4).

Specifiek antwoord op vraag nr. 1478/03:

| — | Wat de uitvoerrestituties voor de sector rundvlees betreft, zijn de gegevens van het CATS, op basis van de effectieve door de lidstaten doorgegeven betalingen, geen bruikbaar instrument voor toezicht of prognoses ten aanzien van de uitvoer met restitutie, of dat nu per land van bestemming of per lidstaat van oorsprong is, om de volgende reden. |
| --- | --- |

—

Wat de uitvoerrestituties voor de sector rundvlees betreft, zijn de gegevens van het CATS, op basis van de effectieve door de lidstaten doorgegeven betalingen, geen bruikbaar instrument voor toezicht of prognoses ten aanzien van de uitvoer met restitutie, of dat nu per land van bestemming of per lidstaat van oorsprong is, om de volgende reden.

| — | Er kunnen zeker aanzienlijke verschillen bestaan tussen CATS-statistieken van de betalingen van de restituties en de Comext-statistieken (5) waarin de handel (al dan niet met restitutie) is vastgelegd, vanwege de aanzienlijke tijdsspanne die kan bestaan tussen het verzoek om een uitvoervergunning (om recht te hebben op restitutie), de uitvoeraangifte, de daadwerkelijke uitvoer van de goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap, en de betaling van de restitutie. Deze vertraging kan oplopen tot verscheidene maanden, zelfs een jaar, afhankelijk van de beheerprocedures van de douaneautoriteiten en de andere bevoegde diensten van de betrokken lidstaten. De vertraging kan nog verder oplopen als gevolg van de toegepaste restitutieregeling, namelijk voorfinanciering of directe export. |
| --- | --- |

—

Er kunnen zeker aanzienlijke verschillen bestaan tussen CATS-statistieken van de betalingen van de restituties en de Comext-statistieken (5) waarin de handel (al dan niet met restitutie) is vastgelegd, vanwege de aanzienlijke tijdsspanne die kan bestaan tussen het verzoek om een uitvoervergunning (om recht te hebben op restitutie), de uitvoeraangifte, de daadwerkelijke uitvoer van de goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap, en de betaling van de restitutie. Deze vertraging kan oplopen tot verscheidene maanden, zelfs een jaar, afhankelijk van de beheerprocedures van de douaneautoriteiten en de andere bevoegde diensten van de betrokken lidstaten. De vertraging kan nog verder oplopen als gevolg van de toegepaste restitutieregeling, namelijk voorfinanciering of directe export.

| — | Met betrekking tot de hoeveelheden rundvlees die vanuit de Gemeenschap worden uitgevoerd naar de staat Vaticaanstad, vormen de cijfers waar het geachte parlementslid weer naar verwijst geen weergave van de commerciële stroom in de genoemde jaren (1998, 1999, 2000 en 2001), maar van de restituties die in deze jaren zijn betaald op basis van de mededelingen van de lidstaten. |
| --- | --- |

—

Met betrekking tot de hoeveelheden rundvlees die vanuit de Gemeenschap worden uitgevoerd naar de staat Vaticaanstad, vormen de cijfers waar het geachte parlementslid weer naar verwijst geen weergave van de commerciële stroom in de genoemde jaren (1998, 1999, 2000 en 2001), maar van de restituties die in deze jaren zijn betaald op basis van de mededelingen van de lidstaten.

| — | Volgens de Comext-gegevens bedroeg de uitvoer uit de Gemeenschap van vers en bevroren rundvlees naar Vaticaanstad: 1 041,0 ton in 1998, 870,3 ton in 1999, 516,5 ton in 2000, 517,0 ton in 2001 en 566,2 ton in 2002 (hoeveelheden uitgedrukt in productgewicht). Deze cijfers weerspiegelen een ontwikkeling van de handel die meer in overeenstemming is met de algemene tendensen op de markt, met een duidelijke invloed van de BSE-crisis (bovine spongiform encephalopathy — gekkekoeienziekte) in 2000 en 2001, en een licht herstel van de consumptie in 2002. |
| --- | --- |

—

Volgens de Comext-gegevens bedroeg de uitvoer uit de Gemeenschap van vers en bevroren rundvlees naar Vaticaanstad: 1 041,0 ton in 1998, 870,3 ton in 1999, 516,5 ton in 2000, 517,0 ton in 2001 en 566,2 ton in 2002 (hoeveelheden uitgedrukt in productgewicht). Deze cijfers weerspiegelen een ontwikkeling van de handel die meer in overeenstemming is met de algemene tendensen op de markt, met een duidelijke invloed van de BSE-crisis (bovine spongiform encephalopathy — gekkekoeienziekte) in 2000 en 2001, en een licht herstel van de consumptie in 2002.

Specifiek antwoord op schriftelijke vraag E-1479/03:

| — | Wat betreft de hoeveelheden rundvlees die van 1998 t/m 2001 met restitutie zijn uitgevoerd naar Vaticaanstad, verwijst de Commissie naar haar antwoord op vraag E-1478/03. |
| --- | --- |

—

Wat betreft de hoeveelheden rundvlees die van 1998 t/m 2001 met restitutie zijn uitgevoerd naar Vaticaanstad, verwijst de Commissie naar haar antwoord op vraag E-1478/03.

| — | Wat betreft de specifieke bepalingen voor met restitutie naar Vaticaanstad uitgevoerde producten, is het Douaneverdrag tussen Italië en Vaticaanstad van toepassing, evenals de communautaire wetgeving inzake restituties bij uitvoer, en met name Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (6). |
| --- | --- |

—

Wat betreft de specifieke bepalingen voor met restitutie naar Vaticaanstad uitgevoerde producten, is het Douaneverdrag tussen Italië en Vaticaanstad van toepassing, evenals de communautaire wetgeving inzake restituties bij uitvoer, en met name Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (6).

| — | In geval van de uitvoer van landbouwproducten die profiteren van een restitutie van de Gemeenschap naar Vaticaanstad, garanderen de autoriteiten van Vaticaanstad dat deze binnen het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en kantoren van de Heilige Stoel worden geconsumeerd. |
| --- | --- |

—

In geval van de uitvoer van landbouwproducten die profiteren van een restitutie van de Gemeenschap naar Vaticaanstad, garanderen de autoriteiten van Vaticaanstad dat deze binnen het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en kantoren van de Heilige Stoel worden geconsumeerd.

| — | Wat de andere twee door het geachte parlementslid gestelde vragen betreft, met betrekking tot de exportactiviteit van bepaalde ondernemingen, dient de Commissie uit hoofde van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2390/1999 de vertrouwelijkheid te waarborgen van de informatie die zij ontvangt op basis van genoemde Verordening. Als gevolg van deze verplichting tot vertrouwelijkheid kan de Commissie geen namen van personen noemen die steun ontvangen uit de afdeling „Garantie” van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw. |
| --- | --- |

—

Wat de andere twee door het geachte parlementslid gestelde vragen betreft, met betrekking tot de exportactiviteit van bepaalde ondernemingen, dient de Commissie uit hoofde van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2390/1999 de vertrouwelijkheid te waarborgen van de informatie die zij ontvangt op basis van genoemde Verordening. Als gevolg van deze verplichting tot vertrouwelijkheid kan de Commissie geen namen van personen noemen die steun ontvangen uit de afdeling „Garantie” van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw.

Specifiek antwoord op schriftelijke vraag E-1480/03:

| — | Er is geen specifiek toezicht op de hoeveelheden biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die vanuit de lidstaten naar Vaticaanstad worden geëxporteerd. De hoeveelheid exporten naar dit land lijkt redelijk te zijn. |
| --- | --- |

—

Er is geen specifiek toezicht op de hoeveelheden biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die vanuit de lidstaten naar Vaticaanstad worden geëxporteerd. De hoeveelheid exporten naar dit land lijkt redelijk te zijn.

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(2)  PB L 64 van 7.3.2002, blz. 8.

(3)  Verordening (EG) nr. 2390/1999 van de Commissie van 25 oktober 1999 tot vaststelling van vorm en inhoud van de boekhoudkundige informatie die aan de Commissie moet worden verstrekt met het oog op de goedkeuring van de rekeningen van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, alsmede ten behoeve van monitoring en het opstellen van prognoses, PB L 295 van 16.11.1999. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1884/2002 van de Commissie, PB L 288 van 25.10.2002.

(4)  PB C 110 E van 8.5.2003.

(5)  De gegevensbank over buitenlandse handel van Eurostat.

(6)  PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 444/2003, PB L 67 van 12.3.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/46 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/46

---

(2004/C 70 E/049)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1486/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft:   Cyberracisme

Het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat heeft onlangs opdracht gegeven voor een studie naar de proliferatie van websites die oproepen tot rassenhaat. Is de Commissie op de hoogte van deze proliferatie en wat is haar mening over de toename van dit soort sites?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 juni 2003)

De Commissie veroordeelt krachtig racisme en vreemdelingenhaat, die een rechtstreekse schending vormen van de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat, beginselen waarop de Europese Unie is gegrondvest en die de lidstaten gemeen hebben (zie artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie).

In november 2001 diende de Commissie een voorstel voor een kaderbesluit in (1) — een rechtsinstrument op het gebied van het strafrecht -, dat ten eerste beoogt te garanderen dat in alle lidstaten eenzelfde strafmaat wordt gehanteerd voor dezelfde racistische en xenofobe gedragingen en ten tweede dat de gerechtelijke samenwerking wordt verbeterd en aangemoedigd door mogelijke obstakels weg te nemen. De aanpak van de Commissie op dit gebied houdt in dat uitingen van racisme en vreemdelingenhaat op internet in alle lidstaten strafbaar worden gesteld. Dit is gebaseerd op het beginsel „wat off line onwettig is, is ook on line onwettig”. Bovendien worden in het voorstel enkele minimumcriteria vastgesteld als het gaat om de rechtsmacht met betrekking tot dit soort delicten. Momenteel zijn de onderhandelingen over dit rechtsinstrument in de Raad geblokkeerd en de Commissie betreurt dat sommige lidstaten het acquis van de Unie niet willen versterken dat is opgenomen in het door de Raad in 1996 aangenomen gemeenschappelijk optreden (2) op dat gebied.

Wat de communautaire instrumenten betreft, wordt in artikel 15 van de richtlijn inzake elektronische handel (3) bepaald dat dienstverleners die op verzoek van een afnemer door deze laatste geleverde informatie opslaan, de toegang tot de informatie prompt onmogelijk moeten maken zodra zij kennis hebben van het onwettige karakter van deze informatie.

In overweging 48 van de considerans van de richtlijn wordt de lidstaten de mogelijkheid gegeven om de dienstverleners op te leggen dat zij zich aan „zorgvuldigheidsverplichtingen” moeten houden om bepaalde soorten onwettige activiteiten op te sporen en te voorkomen.

Op internationaal niveau hebben vijftien landen — waaronder tien lidstaten — het Aanvullend protocol bij het verdrag inzake „cybercrime” van de Raad van Europa ondertekend, dat betrekking heeft op het strafbaar stellen van racistische of xenofobe handelingen die met gebruik van computernetwerken worden gesteld.

Het actieplan voor een veiliger internet (4) biedt tevens de mogelijkheid acties tegen racisme (telefoonlijn en bewustwordingsacties) te financieren. Op het forum voor een veiliger internet, dat in het kader van het actieplan wordt opgericht, zullen praktische manieren om op dit punt samen te werken worden besproken.

---

(1)  PB C 75 E van 26.3.2002.

(2)  PB L 185 van 24.7.1996.

(3)  Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt, PB L 178 van 17.7.2000.

(4)  COM(2002) 152 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/47 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/47

---

(2004/C 70 E/050)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1491/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft:   Problemen in verband met artikel 10

Kan de Commissie mededelen hoeveel schriftelijke aanmaningen en met redenen omklede adviezen sinds 1 mei 1999 overeenkomstig artikel 10 van het EU-Verdrag aan Ierland zijn gericht, uitgesplitst per afzonderlijke klacht en desbetreffende richtlijnen en verordeningen van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(16 juni 2003)

Sinds 1 mei 1999 en naar aanleiding van het antwoord van de Commissie op de mondelinge vraag H-0256/03 van het geachte parlementslid tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van mei 2003 (1), werden op 15 mei 2003 aan Ierland twee aanmaningsbrieven op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag toegezonden.

De inbreukprocedures werden ingeleid naar aanleiding van door de Commissie zelf verrichte onderzoeken en niet naar aanleiding van individuele klachten.

---

(1)  Schriftelijk antwoord van 13.5.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/48

---

(2004/C 70 E/051)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1501/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(5 mei 2003)

Betreft:   Cruisecontrol op vrachtwagens

Regelmatig botsen vrachtwagens met hoge snelheid op een rij stilstaande of traag rijdende auto's. In België kwam tijdens de staten-generaal voor de verkeersveiligheid de cruisecontrol in vrachtwagens aan bod. Toen kwamen politie, gemeenten, verzekeraars en politici overeen dat het gebruik van de automatische piloot voor vrachtwagens aan banden moest worden gelegd. Ook truckersbonden komen tot de conclusie dat cruisecontrol de aandacht doet verslappen. Er wordt dan ook gepleit voor een verbod op cruisecontrol in België, maar omdat het gebruik van de cruisecontrol Europees is geregeld, zou enkel een Belgisch verbod zijn doel missen.

Wat is de mening van de Commissie over een verbod op cruisecontrol voor vrachtwagens?

Is de Commissie het eens met de Belgische conclusie dat cruisecontrol de aandacht van chauffeurs doet verslappen en zo een gevaar wordt? Welke wetenschappelijke gegevens heeft de Commissie over het gebruik van cruisecontrol?

Zal de Commissie initiatieven ondernemen over het gebruik van cruisecontrol in vrachtwagens? Zo ja, kan ze daarover meer uitleg verschaffen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(20 juni 2003)

De Commissie is op de hoogte van de discussie die in België is gevoerd over het effect op de veiligheid van in vrachtwagens geïnstalleerde elektronische snelheidsbegrenzers.

Zij beschikt echter over geen informatie waaruit zou blijken dat de voordelen van de snelheidsbegrenzers op het gebied van comfort voor de bestuurder en dus de veiligheid en voor het milieu, meer dan gecompenseerd zouden worden door verminderde waakzaamheid van de bestuurder.

Zij acht het dan ook niet wenselijk dat de installatie, noch het gebruik van dit hulpmiddel worden verboden. Zij verzoekt de lidstaten die problemen zouden ondervinden hun ervaringen mede te delen en eventueel tijdens met het oog hierop te houden vergaderingen van deskundigen de noodzaak van een communautaire oplossing te bespreken.

Hoe dan ook dient de snelheidsbegrenzer alleen bij vlot verkeer te worden gebruikt. Eventueel kan de Commissie voorlichtingscampagnes stimuleren opdat deze technologieën met kennis van zaken worden gebruikt.

De Commissie volgt ook met belangstelling de snelle ontwikkeling van de technologieën waardoor fabrikanten van voertuigen de installatie van snelheidsbegrenzers combineren met andere installaties, zoals systemen die de afstand met het voorliggende voertuig automatisch regelen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/49 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/49

---

(2004/C 70 E/052)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1506/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 mei 2003)

Betreft:   Kwaliteit van de nieuwe banen

In haar Mededeling „Scorebord voor de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid” (1) schrijft de Europese Commissie dat sedert 1997 10 miljoen nieuwe banen zijn gecreëerd, waarvan 6 miljoen bezet zijn door vrouwen.

Het aantal gecreëerde banen op zich zegt echter niet alles. Wij moeten ook kijken naar het soort en de kwaliteit ervan.

Kan de Commissie mij, per lidstaat, de volgende informatie verstrekken:

| 1. | Hoeveel banen zijn sedert 1997 jaarlijks gecreëerd, onderverdeeld naar geslacht en leeftijdsgroep? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel banen zijn sedert 1997 jaarlijks gecreëerd, onderverdeeld naar geslacht en leeftijdsgroep?

| 2. | Hoeveel van de gecreëerde banen zijn voltijdse betrekkingen? Hoeveel deeltijdse betrekkingen? Hoeveel banen met een contract van bepaalde duur? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel van de gecreëerde banen zijn voltijdse betrekkingen? Hoeveel deeltijdse betrekkingen? Hoeveel banen met een contract van bepaalde duur?

| 3. | In welke sectoren zijn de meeste banen gecreëerd? |
| --- | --- |

3.

In welke sectoren zijn de meeste banen gecreëerd?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 juni 2003)

| 1. | De tabellen in bijlage 1, die rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement wordt toegezonden, laten voor elke lidstaat het aantal nieuwe banen (× 1000) per jaar sinds 1997 zien, gebaseerd op cijfers van de communautaire arbeidskrachtenenquête (Eurostat) voor de werkgelegenheid in het tweede kwartaal van elk jaar. De gegevens worden gepresenteerd in afzonderlijke tabellen voor het totale aantal nieuwe banen alsmede het aantal nieuwe banen onderverdeeld naar geslacht en leeftijdsgroep (15-24, 25-54, 55-64 jaar). Voor de Unie als geheel is de werkgelegenheid tussen 1997 en 2002 netto toegenomen, een verschijnsel dat zich ook in de overgrote meerderheid van de afzonderlijke lidstaten heeft voorgedaan. Uit de tabellen met de onderverdeling naar geslacht blijkt dat het grootste deel van de nieuwe banen in de Unie door vrouwen wordt ingenomen. De tabellen per leeftijdsgroep laten zien dat de leeftijdsgroep 25-54 jaar tussen 1997 en 2002 het meest heeft geprofiteerd van de nieuwe werkgelegenheid, maar opgemerkt zij ook dat er in deze periode sprake is geweest van een stijgende trend in de nieuwe banen voor 55-64-jarigen vergeleken met een over het algemeen dalende trend voor de andere leeftijdsgroepen. |
| --- | --- |

1.

De tabellen in bijlage 1, die rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement wordt toegezonden, laten voor elke lidstaat het aantal nieuwe banen (× 1000) per jaar sinds 1997 zien, gebaseerd op cijfers van de communautaire arbeidskrachtenenquête (Eurostat) voor de werkgelegenheid in het tweede kwartaal van elk jaar. De gegevens worden gepresenteerd in afzonderlijke tabellen voor het totale aantal nieuwe banen alsmede het aantal nieuwe banen onderverdeeld naar geslacht en leeftijdsgroep (15-24, 25-54, 55-64 jaar). Voor de Unie als geheel is de werkgelegenheid tussen 1997 en 2002 netto toegenomen, een verschijnsel dat zich ook in de overgrote meerderheid van de afzonderlijke lidstaten heeft voorgedaan. Uit de tabellen met de onderverdeling naar geslacht blijkt dat het grootste deel van de nieuwe banen in de Unie door vrouwen wordt ingenomen. De tabellen per leeftijdsgroep laten zien dat de leeftijdsgroep 25-54 jaar tussen 1997 en 2002 het meest heeft geprofiteerd van de nieuwe werkgelegenheid, maar opgemerkt zij ook dat er in deze periode sprake is geweest van een stijgende trend in de nieuwe banen voor 55-64-jarigen vergeleken met een over het algemeen dalende trend voor de andere leeftijdsgroepen.

| 2. | Bijlage 2, die rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement wordt toegezonden en gebaseerd is op dezelfde gegevensbron, verschaft gegevens over de tussen 1997 en 2002 gecreëerde nieuwe banen uitgesplitst naar vol- en deeltijdbanen. Voorts worden tabellen gegeven van de tussen deze twee referentiejaren gecreëerde nieuwe banen uitgesplitst naar vast en tijdelijk werk. Uit de gegevens blijkt dat er voor de Unie als geheel tussen 1997 en 2002 twee keer zo veel vol- als deeltijdbanen zijn bijgekomen en dat er bijna vier keer zo veel vaste als tijdelijke banen zijn gecreëerd. Alleen België, Duitsland en Oostenrijk zagen het aantal voltijdbanen in deze periode teruglopen en het aantal deeltijdbanen daalde alleen in Denemarken en Zweden. Alle lidstaten zagen het aantal vaste banen toenemen. Het aantal tijdelijke banen daalde in Denemarken, Ierland, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk. |
| --- | --- |

2.

Bijlage 2, die rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement wordt toegezonden en gebaseerd is op dezelfde gegevensbron, verschaft gegevens over de tussen 1997 en 2002 gecreëerde nieuwe banen uitgesplitst naar vol- en deeltijdbanen. Voorts worden tabellen gegeven van de tussen deze twee referentiejaren gecreëerde nieuwe banen uitgesplitst naar vast en tijdelijk werk. Uit de gegevens blijkt dat er voor de Unie als geheel tussen 1997 en 2002 twee keer zo veel vol- als deeltijdbanen zijn bijgekomen en dat er bijna vier keer zo veel vaste als tijdelijke banen zijn gecreëerd. Alleen België, Duitsland en Oostenrijk zagen het aantal voltijdbanen in deze periode teruglopen en het aantal deeltijdbanen daalde alleen in Denemarken en Zweden. Alle lidstaten zagen het aantal vaste banen toenemen. Het aantal tijdelijke banen daalde in Denemarken, Ierland, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk.

| 3. | De tabel in bijlage 1, die rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement wordt toegezonden, laat voor elke lidstaat de ontwikkeling van de werkgelegenheid in de voornaamste sectoren zien (landbouw, industrie, diensten) tussen 1997 en 2002, wederom op basis van de gegevens van de communautaire arbeidskrachtenenquête (Eurostat). Hieruit blijkt dat de werkgelegenheid in de landbouw tussen 1997 en 2002 in alle lidstaten is gedaald, terwijl die in de dienstensector in alle lidstaten aanmerkelijk is gestegen. De ontwikkelingen in de werkgelegenheid in de industrie geven een gemengd beeld te zien, waarbij Griekenland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Portugal en Finland, en in mindere mate Nederland en Oostenrijk, tussen 1997 en 2002 een stijging van de werkgelegenheid in deze sector te zien geven. Hierdoor is de werkgelegenheid in de industrie voor de Unie als geheel gestegen. |
| --- | --- |

3.

De tabel in bijlage 1, die rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement wordt toegezonden, laat voor elke lidstaat de ontwikkeling van de werkgelegenheid in de voornaamste sectoren zien (landbouw, industrie, diensten) tussen 1997 en 2002, wederom op basis van de gegevens van de communautaire arbeidskrachtenenquête (Eurostat). Hieruit blijkt dat de werkgelegenheid in de landbouw tussen 1997 en 2002 in alle lidstaten is gedaald, terwijl die in de dienstensector in alle lidstaten aanmerkelijk is gestegen. De ontwikkelingen in de werkgelegenheid in de industrie geven een gemengd beeld te zien, waarbij Griekenland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Portugal en Finland, en in mindere mate Nederland en Oostenrijk, tussen 1997 en 2002 een stijging van de werkgelegenheid in deze sector te zien geven. Hierdoor is de werkgelegenheid in de industrie voor de Unie als geheel gestegen.

---

(1)  COM(2003) 57 def. van 6 februari 2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/50

---

(2004/C 70 E/053)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1600/03

van Giles Chichester (PPE-DE) en Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(12 mei 2003)

Betreft:   Willekeurige onteigeningen in de streek van Valencia in Spanje

Kan de Commissie bevestigen dat een eigendomswet die in 1994 onder de laatste socialistische regering in Spanje ingevoerd is in de streek van Valencia, en die de initiatiefnemers van bouwprojecten de mogelijkheid geeft om met toestemming van de plaatselijke overheid gronden te onteigenen, nog altijd van kracht is? De Britse pers weet te melden dat privé bouwondernemers akkoorden afsluiten met plaatselijke gemeenteraadsleden, met als gevolg een toenemend aantal beslagleggingen op eigendommen en grond, waarbij de eigenaars binnen vijftien dagen antwoord moeten geven op de voorstellen die ze voorgelegd krijgen, terwijl die voorstellen dikwijls opgestuurd worden in vakantieperioden wanneer de eigenaars niet thuis zijn. Een Britse bewoner heeft bijvoorbeeld volgens de berichten twee mannen opgemerkt die zich in de wijngaarden rond zijn eigendom ophielden en een jaar later ontdekt dat het om bouwondernemers ging die bij de plaatselijke overheid een aanvraag tot „urbanisatie” van zijn bewoonde eigendom ingediend hadden. Na een lange rechtsstrijd heeft hij uiteindelijk 2/3 van zijn eigendom moeten afgeven, o.a. zijn zwembad, keuken en slaapkamer, en ongeveer 6 650 EUR in bar geld. Behalve dat ze op een willekeurige manier onteigend of gedeeltelijk onteigend worden, moeten de eigenaars ook betalen voor de aanleg van nieuwe straten, straatverlichting en rioleringen voor de nieuwe woningen die door de bouwondernemers opgetrokken worden. De kosten worden niet door de plaatselijke overheid vastgelegd, maar door de bouwondernemers, en ze kunnen in de duizenden of zelfs tienduizenden euro lopen.

Een groot aantal van de getroffen bewoners zijn zeer vermoedelijk burgers uit andere EU-landen die hun vaste verblijfplaats in de streek hebben. De laatste vijftien jaar is er veel buitenlands kapitaal uit de andere EU-landen naar Spanje gevloeid, waar het een betekenisvolle bijdrage levert tot de recente welvaart van Spanje en zijn uitvoercijfers. De EU-Verdragen verbieden discriminatie van staatsburgers van andere lidstaten. Zo stelt artikel 14, paragraaf 2, van de geconsolideerde versie van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap: „De interne markt omvat een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd volgens de bepalingen van dit Verdrag.” — en artikel 28 zegt: „Kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking zijn tussen de lidstaten verboden.”

Kan de Commissie laten weten of ze op de hoogte is van de opmerkelijke situatie, of ze de aangelegenheid ter sprake gebracht heeft bij de Spaanse regering, en of er voor de lidstaten juridisch bindende verdragsverplichtingen bestaan om niet op een willekeurige manier tot onteigening over te gaan of geen willekeurige onteigeningen toe te laten?

Kan de Commissie het nodige doen om te onderzoeken of het juist is dat de onteigeningen op een onevenredige manier inwoners uit andere EU-landen treffen die niet de Spaanse nationaliteit hebben, of dat die zelfs speciaal als slachtoffer uitgekozen worden, en mocht dat zo blijken te zijn, beschouwt ze dat dan als flagrante schending van de verdragen, die opheffing van de betreffende wetten vergt, of als dat niet gebeurt, verwijzing door de Commissie naar het Hof van Justitie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(13 juni 2003)

Voorschriften met betrekking tot kwesties als onteigening van grond worden door de lidstaten vastgesteld en het EG-Verdrag bevat ter zake geen bepalingen.

De Commissie is niet op de hoogte van de in Spanje geldende wetgeving inzake onteigening noch van het feit dat de onteigeningen burgers uit andere EU-landen op onevenredige wijze zouden treffen.

De Commissie zal de Spaanse autoriteiten verzoeken om informatie over deze kwestie teneinde te verzekeren dat het in het EG-Verdrag neergelegde non-discriminatiebeginsel niet wordt geschonden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/51 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/51

---

(2004/C 70 E/054)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1601/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(12 mei 2003)

Betreft:   Opheffing van de tijdelijke beperking op het vervoederen van vismeel

Beschikking 2001/9/EG (1) van de Commissie betreffende controlemaatregelen voor de tenuitvoerlegging van Beschikking 2000/766/EG (2) van de Raad betreffende bepaalde beschermingsmaatregelen ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en het vervoederen van dierlijke eiwitten bepaalt — in bijlage 1 — de voorwaarden waaronder de lidstaten het vervoederen van vismeel aan andere dieren dan herkauwers mogen toestaan. Terwijl de maatregelen in Beschikking 2000/766/EG het gebruik van vismeel voor het voederen van varkens, pluimvee en aquacultuurdieren toestaat, zijn de maatregelen in bijlage 1 van Beschikking 2001/9/EG zo restrictief dat ze deze toepassing zo goed als onmogelijk maken.

Is de Commissie zich bewust van de economische schade die deze maatregelen teweeg brengen voor de Europese visolie- en vismeelindustrie?

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of zal zij nemen om deze problemen op te lossen en de schade voor de economie te beperken?

Vindt de Commissie niet — rekening houdend met het feit dat zij vóór 30 juni a.s. de toepassing van deze maatregelen en hun functie als voorzorgsmaatregel opnieuw moet bekijken, alsook het feit dat de maatregelen zonder voldoende wetenschappelijke basis werden aangenomen, en gezien de sociaal-economische gevolgen voor de industrie in de Europese Unie en de geschiktheid van deze grondstof voor het voederen van dieren — dat deze maatregelen en het daaruit voortvloeiende tijdelijke verbod op het vervoederen van vismeel moeten worden opgeheven?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(30 juni 2003)

Beschikking 2000/766/EG van de Raad (3) (het uitgebreide voederverbod), ten uitvoer gelegd bij Beschikking 2001/9/EG van de Commissie (4), beide laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2002/248/EG van de Commissie (5), heeft tot doel te voorkomen dat runderen worden blootgesteld aan vleesbeendermeel van herkauwers dat mogelijk is besmet met prionen die boviene spongiforme encefalopathie (BSE) veroorzaken. Het is een cruciaal instrument voor de bestrijding en uitroeiing van BSE bij runderen en bijgevolg is het noodzakelijk om veilig rundvlees te garanderen.

Vismeel zelf vormt geen risico voor BSE. De reden voor het verbod op het gebruik van vismeel in veevoeder is de controle op het voeder. De aanwezigheid van vismeel kan met name de controle op de aanwezigheid van vleesbeendermeel van herkauwers in veevoeder bemoeilijken. Uit de voorlopige resultaten van een recente ringtest blijkt dat het met de huidige detectiemethode moeilijk is om een besmetting van 0,1 % eiwitten van zoogdieren te detecteren in voeder dat 5 % vismeel bevat. Door echter de microscopische test te wijzigen, kan op korte termijn een analyse-instrument ter verbetering van de differentiatie tussen vismeel en eiwitten van andere dieren beschikbaar komen.

Het uitgebreide voederverbod is als overgangsmaatregel van toepassing tot 30 juni 2003 overeenkomstig Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (6). De Commissie heeft bij het Parlement en de Raad een voorstel ingediend om al de overgangsmaatregelen op grond van Verordening (EG) nr. 999/2001 te verlengen vanwege vertragingen bij het bepalen van de BSE-status van landen. Wat echter het voederverbod betreft, stelt de Commissie tegelijkertijd voor een eind te maken aan het tijdelijke karakter ervan en de huidige bepalingen op te nemen in Verordening (EG) nr. 999/2001. De reden hiervoor is dat het in de huidige situatie passend wordt geacht het voederverbod in alle lidstaten te handhaven ongeacht hun toekomstige BSE-status en dat de voorwaarden voor het opheffen van het verbod niet zijn vervuld. Er zijn met name geen geschikte gevalideerde analysemethoden beschikbaar om te differentiëren tussen eiwitten van herkauwers en eiwitten van andere soorten, en het Voedsel- en veterinair bureau van de Commissie maakt nog steeds melding van tekortkomingen in de controle op het voederverbod.

De Commissie is zich ervan bewust dat de voorwaarden voor het gebruik van vismeel in voeder voor andere dieren dan herkauwers moeilijkheden hebben veroorzaakt, met als resultaat dat de markt voor vismeel in voeder voor andere dieren dan herkauwers sinds 2001 is gekrompen. Met het voorstel wordt ernaar gestreefd enkele van de voorwaarden voor het gebruik van vismeel te vereenvoudigen. Een stapsgewijze opheffing van het voederverbod, waarbij omzichtig en op wetenschappelijk verantwoorde wijze te werk wordt gegaan, kan worden overwogen in het licht van de ontwikkeling van analysetests in de loop van de komende zes tot twaalf maanden.

---

(1)  PB L 2 van 5.1.2001, blz. 32.

(2)  PB L 306 van 7.12.2000, blz. 32.

(3)  2000/766/EG: Beschikking van de Raad van 4 december 2000 betreffende bepaalde beschermingsmaatregelen ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en het vervoederen van dierlijke eiwitten, PB L 306 van 7.12.2000.

(4)  2001/9/EG: Beschikking van de Commissie van 29 december 2000 betreffende controlemaatregelen voor de tenuitvoerlegging van Beschikking 2000/766/EG van de Raad betreffende bepaalde beschermingsmaatregelen ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en het vervoederen van dierlijke eiwitten (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 4412), PB L 2 van 5.1.2001.

(5)  2002/248/EG: Beschikking van de Commissie van 27 maart 2002 tot wijziging van Beschikking 2000/766/EG van de Raad en Beschikking 2001/9/EG met betrekking tot overdraagbare spongiforme encefalopathieën en het vervoederen van dierlijke eiwitten (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 1277), PB L 84 van 28.3.2002.

(6)  PB L 147 van 31.5.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/52 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/52

---

(2004/C 70 E/055)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1610/03

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft:   Geleidingsvermogen en ecologisch verantwoord debiet met betrekking tot de afwatering van de Ebro volgens het Spaans nationaal waterloopkundig plan

In haar antwoord van 28 maart 2003 op mijn schriftelijke vraag E-0509/03 (1) over de kwaliteit van het water en het Spaans nationaal waterloopkundig plan (ΡΗΝ), erkent de Commissie dat er problemen zijn met het geleidingsvermogen van het water in de benedenloop van de Ebro, maar toch is ze van mening dat de aanbevolen maximumwaarden van verzilting in het plan van de Spaanse regering worden aangehouden. Deze stelling wordt echter verworpen door tal van deskundigen en wetenschappers die, na bestudering van het gemiddelde geleidingvermogen van de betrokken wateren over de afgelopen jaren, concluderen dat het niveau van 1 000 microsiemens per centimeter niet kan worden gewaarborgd als het transferproject eenmaal klaar is en het water in de bekkens van zo slechte kwaliteit zal zijn dat de productie van drinkwater hoge kosten met zich mee brengt.

Daarnaast zorgt het voorstel voor de afwatering van de Ebro, de zogenaamde transfer, evenmin voor een oplossing voor het probleem van het ecologisch verantwoord debiet, en het wordt dan ook aangevochten door alle sociale, politieke en ecologische sectoren (en zelfs door de autonome regering van Catalonië). Het ΡΗΝ stelt dat voor het behoud van het natuurlijke milieu van het Deltagebied een debiet van 100 m3 per seconde voldoende is, wat gelijk staat aan ongeveer 3 100 hm3 per jaar, samen met een Integraal Plan ter bescherming van de delta, dat nog altijd niet is uitgevoerd. De Catalaanse regering daarentegen, stelt voor om het debiet te verhogen tot 135 m3 per seconde, wat beter is dan het oorspronkelijke voorstel in het ΡΗΝ, maar nog altijd niet voldoende om het behoud van de biodiversiteit van de Delta en omgeving te verzekeren (2).

Als het transferplan wordt uitgevoerd volgens het criterium van 100-135 m3 per seconde, zullen de mogelijkheden tot afwatering op korte tijd sterk afnemen en zal de behoefte aan regelgeving in de benedenloop van de Ebro zeer groot zijn, wat dan weer gevolg zal hebben voor de uiteindelijke prijs van het omgeleide water (hogere kosten voor rente en aflossing en exploitatie).

Op welke gegevens baseert de Commissie zich wanneer ze stelt dat het geleidingsvermogen van het water in geen geval de in Richtlijnen 75/440 (3) en 98/83 (4) voorziene limieten zal overschrijden? Vindt de Commissie dit gedoogbeleid inzake de sterke verzilting van het water compatibel met de kaderrichtlijn water?

Kan de Commissie bevestigen dat met het huidige ontwerp voor de afwatering van de Ebro (o.a. het beoogde debiet), de prijs van het omgeleide water lager zal zijn dan wanneer het water wordt gewonnen via alternatieve methodes die de Spaanse regering niet in overweging neemt (ontzilting, hergebruik)?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 juni 2003)

Zoals de Commissie in haar antwoord op een eerdere vraag van het geachte parlementslid over deze kwestie (E-509/03) reeds vermeldde, is het geleidingsvermogen één van de indicatorparameters die bij Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water werden vastgesteld. De grenswaarde bedraagt 2500 microsiemens per centimeter. Indien uit monitoringresultaten blijkt dat deze waarde wordt overschreden, dienen de lidstaten te onderzoeken of het niet in acht nemen van deze kwaliteitseis een risico inhoudt voor de volksgezondheid. Voorts bevat Richtlijn 75/440/EEG van de Raad van 16 juni 1975 betreffende de vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor productie van drinkwater in de lidstaten, een richtwaarde van 1000 microsiemens per centimeter die de lidstaten moeten proberen na te leven.

Zoals in het antwoord op bovenvermelde vraag eveneens werd aangegeven, bedraagt het gemeten geleidingsvermogen van het water in de benedenloop van de Ebro momenteel ongeveer 1000 microsiemens per centimeter. In dit verband is het nuttig erop te wijzen dat de kaderrichtlijn Water (Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (5)) het voorschrift bevat om tegen 2015 in alle wateren een goede chemische toestand tot stand te brengen. Bijgevolg mag het geleidingsvermogen van het water in de benedenloop van de Ebro niet noemenswaardig toenemen, wil de kaderrichtlijn Water worden nageleefd.

Het is mogelijk dat de waterkwaliteit in de Ebrodelta, wat het geleidingsvermogen betreft, ten gevolge van de geplande uitbreiding van irrigatieprojecten in toenemende mate onder druk zal komen te staan. A priori is er echter geen reden om aan te nemen dat de voorgenomen afleiding van Ebrowater tot niet-naleving van de Gemeenschapswetgeving inzake het geleidingsvermogen van het water zal leiden.

Wat de kwestie van de kostprijs betreft, is er geen enkele bepaling van het Gemeenschapsrecht en ook geen enkele EU-beleidsoriëntatie die er de Spaanse autoriteiten uitdrukkelijk toe verplicht, te kiezen voor het alternatief dat het goedkoopste water oplevert. Het ligt dan ook niet op de weg van de Commissie, hieromtrent een standpunt in te nemen.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 140.

(2)  De Commissie gebruikt voor haar onderzoek de gegevens van milieudeskundige Narcís Prat, die, rekening houdend met criteria als klimaatverandering, schat dat er een ecologisch verantwoord debiet nodig is van 350 m3.

(3)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 26.

(4)  PB L 330 van 5.12.1998, blz. 32.

(5)  PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/53 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/53

---

(2004/C 70 E/056)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1626/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(13 mei 2003)

Betreft:   Consumentenbescherming in verband met eieren en eiproducten uit de Verenigde Staten

Hoe wil de Commissie, in het licht van de EU-maatregelen tot bescherming van de gezondheid in verband met de productie van eieren, hetzelfde niveau van consumentenbescherming garanderen ten aanzien van eieren en eiproducten die uit de Verenigde Staten worden ingevoerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(30 juni 2003)

De bestaande wetgeving zorgt er reeds voor dat zowel ingevoerde als in de Unie geproduceerde eieren en eiproducten gelijkwaardige veiligheidsniveaus bieden. Recente in België uitgevoerde controles hebben de aanwezigheid aan het licht gebracht van residuen van verboden stoffen in eiproducten, ook in producten die uit de Verenigde Staten waren ingevoerd. De Commissie trekt overeenkomstig de normale praktijk in dergelijke gevallen deze bevindingen met de autoriteiten in de Verenigde Staten na. Bovendien heeft de Commissie de lidstaten verzocht eiproducten uit zowel de Unie als derde landen meer op verboden stoffen te testen. De lidstaten moeten reeds op routinebasis monsternemingen in de eisector uitvoeren, hoofdzakelijk om op verboden stoffen te controleren, overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 96/23/EG van de Raad (1) en Beschikking 97/747/EG van de Commissie (2).

Er zijn besprekingen met de lidstaten gevoerd in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid en de situatie zal op de voet worden gevolgd, met name in het licht van de resultaten van de toegenomen testen zoals vereist door de Commissie. De Commissie heeft gebruik gemaakt van de gelegenheid om de lidstaten eraan te herinneren dat zij alle producenten en handelaren van eipoeder bewust moeten maken van de noodzaak om op hun activiteiten het systeem van risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP) toe te passen en de controle van residuen in de grondstoffen als kritisch controlepunt te beschouwen. Algemeen gesproken stelt de communautaire wetgeving een reeks gezondheids- en toezichtvoorschriften vast om ervoor te zorgen dat ingevoerde dieren en producten voldoen aan normen die minstens gelijkwaardig zijn met die voor de productie in en de handel tussen lidstaten. Richtlijn 92/118/EEG van 17 december 1992 (3) stelt de gezondheidsvoorwaarden vast voor de invoer van eieren en eiproducten. Overeenkomstig de bepalingen daarvan moet deze producten afkomstig zijn uit een derde land dat voorkomt op de lijst van Deel VIII van Beschikking 94/278/EG van de Commissie (4). Bovendien moeten zij voldoen aan de voorwaarden die zijn vastgesteld in Beschikking 97/38/EG van de Commissie van 18 december 1996 tot vaststelling van specifieke gezondheidsvoorschriften voor de invoer van voor menselijke consumptie bestemde eiproducten en vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat, als bedoeld in deze beschikking (5).

Verder moet overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (6) elke partij eieren of eiproducten die is bestemd om uit de Verenigde Staten in een van de lidstaten te worden ingevoerd een documenten-, overeenstemmings- en materiële controle ondergaan, waaronder mogelijke laboratoriumcontroles, om na te gaan of de producten hetzelfde niveau van consumentenbescherming bieden als voorgeschreven door de relevante communautaire wetgeving.

---

(1)  Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG, PB L 125 van 23.5.1996.

(2)  Beschikking van de Commissie van 27 oktober 1997 tot vaststelling van de niveaus en frequenties van de monsternemingen zoals bedoeld in Richtlijn 96/23/EG van de Raad, ten behoeve van de controle op bepaalde stoffen en residuen daarvan in bepaalde dierlijke producten, PB L 303 van 6.11.1997.

(3)  Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van producten waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving geldt als bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van Richtlijn 90/425/EEG, PB L 62 van 15.3.1993.

(4)  Beschikking 94/278/EG van de Commissie van 18 maart 1994 tot vaststelling van de lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer van bepaalde producten als bedoeld bij Richtlijn 92/118/EEG van de Raad toestaan, PB L 120 van 11.5.1994.

(5)  PB L 14 van 17.1.1997.

(6)  PB L 24 van 30.1.1998.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/54 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/54

---

(2004/C 70 E/057)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1627/03

van Jan Mulder (ELDR) en Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(13 mei 2003)

Betreft:   Financiële consequenties van vogelpest voor vermeerderaars van broedeieren

De verspreiding van de aviaire influenza heeft inmiddels meerdere lidstaten in Europa getroffen. Dit leidt tot grote financiële problemen voor de betrokken sector.

Bedrijven die worden geruimd ontvangen een schadevergoeding uit hoofde van Europese regelgeving. Dit geldt helaas niet voor de vermeerderaars van broedeieren.

Zij kunnen deze voor het overgrote deel niet meer afzetten als broedeieren, maar slechts als consumptie-eieren, die een veel lagere handelswaarde bezitten.

| 1. | Ziet de Commissie mogelijkheden voor steun voor de zwaar getroffen vermeerderaars? |
| --- | --- |

1.

Ziet de Commissie mogelijkheden voor steun voor de zwaar getroffen vermeerderaars?

| 2. | Meer specifiek, wat denkt de Commissie van de mogelijkheid een opkoopregeling voor broedeieren in te stellen? |
| --- | --- |

2.

Meer specifiek, wat denkt de Commissie van de mogelijkheid een opkoopregeling voor broedeieren in te stellen?

| 3. | Hoe denkt de Commissie op de langere termijn om te gaan met de zware economische en vervolgschade voor de indirect getroffenen van dergelijke uitbraken van dierziekten? Is de Commissie bereid te denken over het inrichten van grotendeels privaat gefinancierde systemen voor verzekering tegen dit soort schade in de gehele Europese Unie? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt de Commissie op de langere termijn om te gaan met de zware economische en vervolgschade voor de indirect getroffenen van dergelijke uitbraken van dierziekten? Is de Commissie bereid te denken over het inrichten van grotendeels privaat gefinancierde systemen voor verzekering tegen dit soort schade in de gehele Europese Unie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 juni 2003)

| 1. | Nederland kan van de Gemeenschap financiële steun krijgen uit de veterinaire fondsen ten belope van 50 % van de subsidiabele uitgaven die zijn gedaan om de pluimveehouders te vergoeden voor het verplicht ruimen van dieren en de verplichte vernietiging van eieren in het kader van de maatregelen voor de uitroeiing van aviaire influenza. |
| --- | --- |

1.

Nederland kan van de Gemeenschap financiële steun krijgen uit de veterinaire fondsen ten belope van 50 % van de subsidiabele uitgaven die zijn gedaan om de pluimveehouders te vergoeden voor het verplicht ruimen van dieren en de verplichte vernietiging van eieren in het kader van de maatregelen voor de uitroeiing van aviaire influenza.

| 2. | De betrokken lidstaat kan, als nationale steunmaatregel, voorzien in een opkoopregeling voor pluimvee en eieren in de gebieden waarvoor beperkende maatregelen zijn vastgesteld, op voorwaarde dat een dergelijke regeling in overeenstemming is met de communautaire voorschriften inzake nationale steunmaatregelen in de landbouw. |
| --- | --- |

2.

De betrokken lidstaat kan, als nationale steunmaatregel, voorzien in een opkoopregeling voor pluimvee en eieren in de gebieden waarvoor beperkende maatregelen zijn vastgesteld, op voorwaarde dat een dergelijke regeling in overeenstemming is met de communautaire voorschriften inzake nationale steunmaatregelen in de landbouw.

| 3. | De Commissie heeft er in het verleden reeds op gewezen dat een verzekeringsregeling een middel kan zijn om de indirecte schade in verband met omvangrijke uitbraken van dierziekten te vergoeden. Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan een met steun van de Commissie uitgevoerde studie ter zake. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft er in het verleden reeds op gewezen dat een verzekeringsregeling een middel kan zijn om de indirecte schade in verband met omvangrijke uitbraken van dierziekten te vergoeden. Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan een met steun van de Commissie uitgevoerde studie ter zake.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/55 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/55

---

(2004/C 70 E/058)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1628/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Raad

(14 mei 2003)

Betreft:   Bevordering in de Europese Unie van producten uit de eerlijke handel

In de Europese week van de eerlijke handel, die op 3 mei van start gaat, promoten vertegenwoordigers van de civiele maatschappij in Finland de producten uit de eerlijke handel en moedigen zij onder meer kerkgemeenten ertoe aan in toenemende mate over te stappen op koffie uit de eerlijke handel.

Commissaris Pascal Lamy stelt in zijn antwoord op mijn schriftelijke vraag ((P-3856/02 van 24 januari 2003 (1)) het volgende: „Op de lange termijn kan echter alleen een voortdurend stijgende vraag naar producten uit de eerlijke handel van de kant van de Europese consumenten leiden tot omvangrijke prijsverlagingen (van producten uit de eerlijke handel).”

Heeft de Raad overwogen of gaat hij overwegen wat de mogelijkheden zijn om de vraag naar producten uit de eerlijke handel te stimuleren, door de Europese week van de eerlijke handel (3-9 mei) in de lidstaten duidelijk onder de aandacht te brengen?

Is de Raad voornemens de vraag naar producten uit de eerlijke handel in de lidstaten te stimuleren door middel van aanbestedingen?

Antwoord

(8 december 2003)

Armoedebestrijding is de overkoepelende doelstelling van het ontwikkelingsbeleid van de EG. Tijdens zijn zitting in november 2002 heeft de Raad (RAZEB) conclusies aangenomen over handel en ontwikkeling, waarin wordt erkend dat handelsliberalisering alleen niet voldoende is om de armoede in de ontwikkelingslanden te bestrijden en waarin de noodzaak wordt benadrukt van evenwichtige regels die alle landen ten goede komen, waarbij de minst ontwikkelde landen bijzondere aandacht moeten krijgen.

De Raad is zich bewust van de zeer verontrustende, aanhoudende daling van de meeste grondstoffenprijzen en neemt dit probleem mee bij het denkwerk dat hij samen met de Commissie thans verricht op basis van een recent Commissiedocument over de handel in landbouwgrondstoffen, afhankelijkheid en armoede, waarin onder andere aandacht wordt geschonken aan de mogelijkheden om eerlijke handel in het beleid te integreren.

De Raad vindt eerlijke handel een goede zaak, omdat die de producenten in de ontwikkelingslanden meer inkomsten oplevert voor hun goederen en hun de mogelijkheid biedt om nieuwe markten aan te boren. Aldus draagt eerlijke handel bij tot de totstandbrenging van de voorwaarden waaronder de ontwikkelingslanden een hoger niveau van sociale en milieubescherming kunnen bereiken.

De enige producten die vooralsnog binnen de EG een marktaandeel hebben van minstens 4 %, zijn bananen in Nederland (4,2 %) en in Luxemburg (4 %). De consumptie van koffie uit de eerlijke handel gaat in stijgende lijn, maar blijft niettemin zeer beperkt. De totale omzet van alle producten uit de eerlijke handel in Europa wordt geraamd op 260 miljoen euro. Producten uit de eerlijke handel zijn over het algemeen 5 tot 10 % duurder dan vergelijkbare traditionele producten. Bovendien gaat het hier om een grotendeels Europees verschijnsel. In de Verenigde Staten is het namelijk zo goed als onbestaande — koffie uit de eerlijke handel bij voorbeeld heeft in de Verenigde Staten een marktaandeel van slechts 0,15 %.

Er bestaat dus wereldwijd een aanzienlijk groeipotentieel. Het dichten van de kloof tussen de intenties van de consumenten en hun feitelijk gedrag zal evenwel tijd vergen, alsmede een grotere beschikbaarheid voor en een betere erkenning van dit type producten door de consument. In het onderhavige geval dient de Europese Week van de eerlijke handel actief te worden gesteund.

De Raad is van mening dat de bevordering van de vraag naar producten uit de eerlijke handel deel uitmaakt van een ruimer scenario van maatschappelijk verantwoord ondernemerschap. Tijdens de op 19 mei 2003 in Londen gehouden rondetafelconferentie van de IKO/Wereldbank over de koffiecrisis, heeft de EG onder andere voorgesteld om het bedrijfsleven ertoe aan te zetten te investeren in langetermijn-betrekkingen, op basis van wederzijds voordeel, met leveranciers, door de invoering van gedragscodes voor de aankoop van koffie, waarvan eerlijke prijzen een wezenlijk onderdeel dienen te vormen.

Tot slot verheugde de Raad zich over het voornemen van de Commissie om in 2005 een algemene toetsing van de handelsgerelateerde bijstand van de Europese Unie te presenteren. Die toetsing zal een passende gelegenheid bieden om te zoeken naar eventuele methoden om de consumptie van producten uit de eerlijke handel te stimuleren.

---

(1)  Zie blz. 26.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/56 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/56

---

(2004/C 70 E/059)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1705/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(16 mei 2003)

Betreft:   Onderzoek naar de firma Planistat Europe SA

Op 19 maart 2003 heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) bij het Openbaar Ministerie in Parijs aangifte gedaan tegen de firma Planistat Europe SA. Deze wordt ervan beschuldigd betrokken te zijn bij frauduleuze praktijken ten nadele van de communautaire begroting.

De aangifte van OLAF is kennelijk gebaseerd op een intern auditverslag van Eurostat dat al in september 1999 is opgesteld. Uit het verslag blijkt dat Planistat Europe SA op grote schaal fictieve rekeningen heeft opgemaakt en aan de vorming van een zwartgeldkas heeft meegewerkt waarover ambtenaren van Eurostat vervolgens konden beschikken.

Desondanks heeft de Commissie de relatie met Planistat Europe SA niet verbroken. Uit het antwoord van de Commissie op mijn schriftelijke vraag E-1283/02 blijkt dat deze firma uit de begrotingsmiddelen voor het jaar 2000 een bedrag van 670 195 EUR en voor het jaar 2001 een bedrag van 1 607 118 EUR heeft ontvangen.

Kan de Commissie meedelen waarom de relatie tussen Eurostat en Planistat Europe SA niet werd verbroken?

Kan de Commissie meedelen waarom mevrouw Schreyer geen actie heeft ondernomen om verdere betalingen stop te zetten, nadat bovengenoemd verslag in het voorjaar van 2000 aan het onder haar ressorterende Directoraat-generaal financiële controle was voorgelegd?

Kan de Commissie meedelen hoeveel Planistat Europe SA de afgelopen tien jaar in totaal aan betalingen van Eurostat heeft ontvangen en kan zij daarbij het bedrag aangeven dat extra uit de genoemde zwartgeldkas werd betaald?

Kan de Commissie verder meedelen in hoeverre Planistat Europe SA ook van andere diensten van de Commissie betalingen heeft ontvangen?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/57 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/57

---

(2004/C 70 E/060)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1807/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft:   Zakelijke betrekkingen van de Commissie met de Groep Planistat

Op 19 maart 2003 heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) bij het Openbaar Ministerie te Parijs aangifte gedaan tegen Planistat Europe SA. De aanklacht luidt dat de firma in frauduleuze praktijken verwikkeld zou zijn en door middel van fictieve rekeningen kassen met zwart geld gecreëerd zou hebben, waarover vervolgens ambtenaren van Eurostat konden beschikken.

Deze gang van zaken was bij de directeur-generaal Financiële Controle van de Commissie blijkbaar sinds het voorjaar van 2000 bekend.

Kan de Commissie aangeven waarom de zakelijke betrekkingen met de firma's van de Groep Planistat toch niet werden afgebroken en er zelfs nieuwe opdrachten verstrekt konden worden?

In haar Internetpresentatie beweert de Groep Planistat miljoenenomzetten met de Commissie te maken en voor de volgende directoraten-generaal en diensten van de Commissie te werken:

| — | DG Buitenlandse betrekkingen |
| --- | --- |

—

DG Buitenlandse betrekkingen

| — | DG Ondernemingen |
| --- | --- |

—

DG Ondernemingen

| — | DG Ontwikkeling |
| --- | --- |

—

DG Ontwikkeling

| — | DG Onderzoek |
| --- | --- |

—

DG Onderzoek

| — | DG Energie en vervoer |
| --- | --- |

—

DG Energie en vervoer

| — | DG Handel |
| --- | --- |

—

DG Handel

| — | Delegaties |
| --- | --- |

—

Delegaties

| — | Afdeling prospectief onderzoek |
| --- | --- |

—

Afdeling prospectief onderzoek

| — | SCR (Gemeenschappelijke dienst voor buitenlandse betrekkingen) |
| --- | --- |

—

SCR (Gemeenschappelijke dienst voor buitenlandse betrekkingen)

| — | TACIS (Technische bijstand aan het GOS) |
| --- | --- |

—

TACIS (Technische bijstand aan het GOS)

| — | DG Industrie |
| --- | --- |

—

DG Industrie

| — | DG Volksgezondheid en consumentenbescherming |
| --- | --- |

—

DG Volksgezondheid en consumentenbescherming

| — | DG Milieu |
| --- | --- |

—

DG Milieu

| — | DG Informatiemaatschappij |
| --- | --- |

—

DG Informatiemaatschappij

| — | DG Belastingen en Douane-unie |
| --- | --- |

—

DG Belastingen en Douane-unie

| — | Eurostat |
| --- | --- |

—

Eurostat

| — | PHARE |
| --- | --- |

—

PHARE

| — | Europees Ontwikkelingsfonds |
| --- | --- |

—

Europees Ontwikkelingsfonds

Kan de Commissie deze gegevens bevestigen? Kan de Commissie, onderverdeeld naar begrotingsjaar en directoraat-generaal, aangeven voor welke bedragen in de afgelopen tien jaar betalingen aan deze Groep hebben plaatsgevonden?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/58 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/58

---

(2004/C 70 E/061)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1978/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(10 juni 2003)

Betreft:   Beëindiging samenwerking tussen Commissie en de groep Planistat

Op 19 maart 2003 heeft OLAF bij de procureur van de Republiek in Parijs klacht ingediend tegen de bedrijfsgroep Planistat Europe S.A. De groep zou verwikkeld zijn in fraude: door het uitschrijven van fictieve rekeningen zou Planistat zich medeplichtig hebben gemaakt aan het opzetten van zwarte kassen, waaruit het naderhand giften zou hebben ontvangen.

Op zijn website maakt Planistat gewag van een miljoenenomzet in het kader van opdrachten van de Europese Commissie. In zijn presentatie zegt het bedrijf voor de volgende directoraten-generaal te werken: DG Buitenlandse Betrekkingen, DG Industrie, DG Ondernemingen, DG Gezondheids- en consumentenbescherming, DG Ontwikkeling, DG Milieu, DG Onderzoek, DG Informatiemaatschappij, DG Energie en Vervoer, DG Belastingen en Douane-unie, DG Handel en Eurostat.

Kan de Commissie deze informatie bevestigen? Wat is het totale bedrag dat sinds 1993 aan de groep is betaald?

Kan de Commissie ons een lijst doen toekomen van alle contracten met Planistat die op het moment van de klacht van OLAF in maart 2003 liepen?

Kan de Commissie aangeven wanneer zij de betalingen aan het bedrijf heeft stopgezet?

Kan de Commissie meedelen wanneer zij de nog lopende contracten heeft opgezegd of zal opzeggen?

Wanneer is de Commissie begonnen met de toetsing van alle contracten met Planistat om eventuele verdere onregelmatigheden op te sporen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Solbes Mira namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-1705/03, P-1807/03 en P-1978/03

(22 september 2003)

In principe geschiedt de gunning van nieuwe opdrachten overeenkomstig de bepalingen van het nieuwe Financieel Reglement (1), dat sinds 1 januari 2003 van kracht is. Dit geldt ook voor de contracten met Planistat.

In het auditverslag over de datashops werd niet aanbevolen het bedrijf van toekomstige opdrachten uit te sluiten.

Planistat werd pas op 23 juli 2003 vermeld in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing van de Commissie. Bovendien werd het Secretariaat-generaal pas op 3 april 2003 in kennis gesteld van de bevindingen van OLAF, en die informatie werd in algemene bewoordingen verstrekt zonder dat de naam Planistat werd vermeld, aangezien het onderzoek van OLAF moet voldoen aan de voorschriften inzake geheimhouding waarin de Gemeenschapswetgeving voorziet (2), en bij dit onderzoek ging het om extern onderzoek.

Op 9 juli 2003 besloot de Commissie op grond van de haar meegedeelde informatie alle contracten met Planistat te schorsen in afwachting van de resultaten van het lopende onderzoek. Eurostat had reeds betalingen aan Planistat betreffende activiteiten in verband met datashops gestaakt. Bovendien gelastte de Commissie haar ordonnateurs op 23 juli 2003 alle contracten met Planistat te beëindigen.

Momenteel worden alle geldige contracten en de door het bedrijf uitgevoerde werkzaamheden grondig onderzocht. Voor daadwerkelijk uitgevoerde werkzaamheden blijft de Commissie verplicht de overeenkomstige bedragen te betalen. Mochten het lopende onderzoek van OLAF en de gerechtelijke autoriteiten in Frankrijk een schending van de financiële voorschriften aan het licht brengen, dan zal de Commissie onmiddellijk passende maatregelen treffen. Bovendien heeft de Commissie een klacht ingediend in het kader van de procedure die door het parket van Parijs is ingesteld naar aanleiding van de elementen die het van OLAF heeft ontvangen.

Het totale bedrag van de betalingen van Eurostat aan het bedrijf in kwestie over de laatste tien jaar (van 1 januari 1993 tot 30 juni 2003) beloopt 41 096 217,43 EUR. Het totale bedrag van de betalingen van andere diensten van de Commissie aan het bedrijf in kwestie over de laatste tien jaar (van 1 januari 1993 tot 30 juni 2003) beloopt 7 960 050,34 EUR. Het totale bedrag van de betalingen aan het bedrijf in kwestie over de laatste tien jaar (van 1 januari 1993 tot 30 juni 2003) met een verdeling naar begrotingsjaar en dienst van de Commissie wordt vermeld in de tabel die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement is toegezonden.

Het gedeelte van de vraag betreffende het mogelijke bestaan van een „zwartgeldkas” wordt momenteel onderzocht.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 1.9.2002.

(2)  PB L 136 van 31.5.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/59 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/59

---

(2004/C 70 E/062)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1717/03

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft:   Blinde passagiers

Aangenomen wordt dat zich op de gehele wereld voortdurend zeker 6 000 blinde passagiers aan boord van schepen bevinden. Kenmerkend voor blinde passagiers is, dat het gaat om mensen uit arme landen die vluchten voor honger, armoede, politieke vervolging of werkloosheid in de hoop op een betere bestaan. De reis als blinde passagier heeft vaak een tragische afloop als gevolg van het lange verblijf aan boord in een onbekende omgeving en in onzekerheid, soms met de dood als gevolg door begassing van de lading of opsluiting in ruimten die niet berekend zijn op het vervoer van mensen.

Afgezien van de evidente tragische menselijke consequenties veroorzaken blinde passagiers jaarlijks aanzienlijke extra kosten voor de scheepvaartbranche — geld dat op een betere manier kan worden besteed.

De Internationale Maritieme Organisatie, IMO, heeft IMO-resolutie nr. A. 871(20) gepubliceerd, waarin bepaalde richtsnoeren voor de behandeling van blinde passagiers zijn opgenomen. Bovendien heeft de IMO verdere regels inzake blinde passagiers vastgesteld in IMO-resolutie nr. FAL. 7(29), die de bovenstaande tekst aanvult.

Hoewel er sprake is van richtsnoeren, worden deze lang niet door alle landen in acht genomen. Zal de Commissie daarom op dit gebied een actievere rol gaan spelen in de IMO en zal zij trachten andere landen ertoe over te halen zich aan deze regels te houden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(25 juli 2003)

Zoals het geachte parlementslid benadrukt hebben veel van de werkzaamheden van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) betrekking op de situatie van verstekelingen en van personen die zich op zee in nood bevinden.

Zij wordt ter zake geconfronteerd met twee beperkingen: enerzijds is er het feit dat de teksten van de IMO zelden bindende kracht hebben, anderzijds vallen vragen betreffende de situatie van verstekelingen, evenals van personen die zich op zee in nood bevinden, onder de soevereine bevoegdheid van de nationale regeringen.

De Commissie herinnert eraan dat de Gemeenschap geen lid is van de IMO en dat de Commissie er slechts de status van waarnemer heeft. De lidstaten daarentegen zijn volwaardig lid.

In Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) en houdende wijziging van de verordeningen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (1) is echter bepaald: „om het gevaar van strijdigheid van de communautaire maritieme wetgeving met internationale instrumenten te beperken, werken de lidstaten en de Commissie door middel van coördinatievergaderingen en/of elk ander passend middel samen om, indien nodig, een gemeenschappelijk standpunt of een gemeenschappelijke aanpak in de bevoegde internationale instanties vast te stellen”. In het kader van de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie wordt deze samenwerking evenwel beperkt wanneer zij betrekking heeft op justitie en binnenlandse aangelegenheden.

In het kader van de controle op de buitengrenzen, immigratie en asielbeleid is de kwestie van verstekelingen van belang vanwege haar humanitaire en economische gevolgen, zoals beschreven door het geachte parlementslid. Er dient evenwel te worden opgemerkt dat illegale immigratie over zee, kwantitatief beschouwd, meestal gebeurt met door criminele netwerken gecharterde boten, zoals ook blijkt uit de recente landingen in Italië.

Niettemin wordt ongeacht de transportmethode binnen de Commissie veel aandacht besteed aan de kwestie van illegale immigratie over zee, zoals reeds is gesteld in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-3112/02 van de heer Tannock (2) en P-0291/03 van de heer Pisicchio (3).

---

(1)  PB L 324 van 29.11.2002.

(2)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 92.

(3)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 46.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/60 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/60

---

(2004/C 70 E/063)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1754/03

van Elisabeth Schroedter (Verts/ALE) aan de Commissie

(27 mei 2003)

Betreft:   Brug tussen het eiland Rügen (D) en het vasteland, vraag E-0543/03

In mijn vraag E-0543/03 (1) van 28 februari 2003 heb ik de aandacht van de Commissie gevestigd op het project om het eiland Rügen via een brug met het vasteland te verbinden. Achtergrond hiervan was mijn vrees dat hier met EFRO-middelen beschermde gebieden van het Europees natuurlijk erfgoed mogelijk duurzaam zouden worden beschadigd.

In haar antwoord deelde de Commissie mee dat de financiering van de brug niet onder de bevoegdheid van de Europese Commissie valt, daar de Duitse overheid voor dit project geen verzoek om subsidie uit EU- fondsen heeft ingediend. Het uitvoeringsverslag bij het operationeel programma van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (infrastructuur) laat evenwel uitgaven zien ten belope van 23 400 EUR voor de aanleg van de verbindingsweg B96n, en een deel daarvan is de Rügenbrug. Bovendien heeft de minister van Economische Zaken van Mecklenburg-Vorpommern tijdens een publieksdebat op 2 april 2003 in Bergen laten weten dat voor de financiering van de brug geen afzonderlijk verzoek aan de Commissie zal worden voorgelegd, maar een globale aanvraag voor verkeersprojecten in het algemeen.

| 1. | a) | Is de Commissie ervan op de hoogte dat er voor voornoemd project reeds EFRO-middelen zijn uitgekeerd? |
| --- | --- | --- |

1.

a)

Is de Commissie ervan op de hoogte dat er voor voornoemd project reeds EFRO-middelen zijn uitgekeerd?

| b) | Hoe beoordeelt de Commissie deze subsidie tegen de achtergrond van de in mijn vorige vraag beschreven situatie (geen behoefte aan een brug, ongeloofwaardig financieringsconcept, schade aan de natuur, aantasting van de verbinding tussen Europese beschermde gebieden voor trek- en zeevogels)? |
| --- | --- |

b)

Hoe beoordeelt de Commissie deze subsidie tegen de achtergrond van de in mijn vorige vraag beschreven situatie (geen behoefte aan een brug, ongeloofwaardig financieringsconcept, schade aan de natuur, aantasting van de verbinding tussen Europese beschermde gebieden voor trek- en zeevogels)?

| 2. | a) | Hoe denkt de Commissie over het voornemen van de regering van Mecklenburg-Vorpommern om een algemene aanvraag in te dienen? |
| --- | --- | --- |

2.

a)

Hoe denkt de Commissie over het voornemen van de regering van Mecklenburg-Vorpommern om een algemene aanvraag in te dienen?

| b) | Gaat de Commissie met een dergelijke aanvraag akkoord? Zo ja, zorgt zij ervoor dat de daarin genoemde projecten voldoende onderzocht worden? |
| --- | --- |

b)

Gaat de Commissie met een dergelijke aanvraag akkoord? Zo ja, zorgt zij ervoor dat de daarin genoemde projecten voldoende onderzocht worden?

| 3. | Is de Commissie na toetsing van de gegevens tot de slotsom gekomen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar verplichtingen overeenkomstig richtlijn 92/43/EEG (2) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna nakomt? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie na toetsing van de gegevens tot de slotsom gekomen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar verplichtingen overeenkomstig richtlijn 92/43/EEG (2) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna nakomt?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(17 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van plannen om een nieuwe brug te bouwen over Ziegelgraben en Strelasund — ten westen van de bestaande ophaalbrug voor weg- en spoorvervoer. De nieuwe brug zou een hangbrug worden over Ziebelgraben die zo ontworpen is dat schepen er onderdoor kunnen varen. De brug vormt een verbinding tussen twee delen van de nieuwe nationale weg B96n — het traject tussen de A20 en Rügendamm (landzijde) en het traject tussen Altefähr en Bergen (op het eiland Rügen).

De autoriteiten hebben bevestigd dat zij op verzoek van de Commissie nu bezig zijn met een aanvullende onderzoek van de mogelijke gevolgen van de brug voor de vogeltrek. De Commissie heeft het eindverslag van dit onderzoek nog niet ontvangen en kan zich derhalve niet uitspreken over de vraag of het project strookt met de EU-wetgeving.

De verantwoordelijkheid voor de nieuwe brug is volledig in handen van de autoriteiten in Duitsland en er worden, ook de toekomst, geen verdere EU-middelen verstrekt.

Het Duitse ministerie van Verkeer, Bouwnijverheid en huisvesting heeft een verzoek ingediend voor cofinanciering van de nieuwe B96n weg in 2002. De Commissie heeft dit verzoek onderzocht en de autoriteiten gevraagd haar details te verstrekken over hun plannen voor duurzame ontwikkeling en de ontwikkeling van geïntegreerd vervoer op het eiland Rügen en het aangrenzende gebied. De Commissie heeft haar onderzoek nog niet afgerond en nog geen besluit genomen over eventuele EU-steun.

Een dergelijk onderzoek moet worden uitgevoerd overeenkomstig de artikelen 25&26 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (3).

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 144.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/62 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/62

---

(2004/C 70 E/064)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1755/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(27 mei 2003)

Betreft:   Belastingheffing op Europese pensioenpremies

Een Brits staatsburger, orthopedisch chirurg, heeft een particulier pensioen afgesloten bij de Medische Raad in Duitsland, hetgeen thans een gegarandeerd minimumpensioen oplevert. Hij draagt derhalve niet bij aan een Britse pensioenregeling.

Hij heeft onlangs vernomen dat van hem verwacht wordt dat hij belasting betaalt aan de Britse autoriteiten over zijn Duitse pensioenpremies.

Stemt dit overeen met het Gemeenschapsrecht? Wat is het standpunt van de Commissie inzake de mogelijkheid om een flexibele pensioenmarkt in de Europese Unie te creëren nu de nationale autoriteiten aldus kunnen optreden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 juli 2003)

De voorwaarden waaronder niet-verplichte pensioenbijdragen fiscaal aftrekbaar zijn, worden door de lidstaten zelf, in het kader van hun belasting- en pensioenbeleid, vastgesteld. Ofschoon dergelijke kwesties onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, moeten zij bij de uitoefening van die bevoegdheid het Gemeenschapsrecht in acht nemen. Zo mogen de voorwaarden die voor fiscale aftrek worden gesteld, geen beperking inhouden van het vrije verkeer van personen of het vrij verrichten van diensten, met name door discriminatie op grond van nationaliteit.

De Commissie twijfelt sterk aan de verenigbaarheid van de Britse regels met het EG-Verdrag voorzover zij de fiscale aftrekbaarheid van bijdragen aan binnenlandse arbeidspensioenregelingen beperken. De Commissie zal passende actie ondernemen in aansluiting op haar mededeling over de opheffing van fiscale barrières voor grensoverschrijdende arbeidspensioenregelingen (1). Er zijn reeds inbreukprocedures ingeleid tegen andere lidstaten (2). De Commissie heeft ook contact opgenomen met de chirurg in kwestie om zijn specifieke zaak te kunnen beoordelen.

---

(1)  PB C 165 van 8.6.2001.

(2)  Cf. persmededeling IP/03/179.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/62 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/62

---

(2004/C 70 E/065)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1778/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft:   Asielzoekers en „vluchtelingenaudit”

In mijn kiesdistrict Londen heeft de gedecentraliseerde regering (de Greater London Authority) een „audit” gemaakt van de vaardigheden van asielzoekers en vluchtelingen.

Heeft de Commissie enig onderzoek gedaan naar of een soortgelijke „audit” gemaakt van de potentiële inzetbaarheid van vluchtelingen en asielzoekers in de EU-landen? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(7 juli 2003)

De Unie steunt asielzoekers en vluchtelingen door een betere bescherming van hun mensenrechten, het vastleggen van minimumnormen voor de opvang van asielaanvragers en voor de status van onderdanen van derde landen als vluchtelingen, het creëren van meer en betere werkgelegenheid op grond van de Europese werkgelegenheidsstrategie, en in het bijzonder het bestrijden van alle vormen van discriminatie en ongelijkheid op de arbeidsmarkt. Het Europees Sociaal Fonds verleent rechtstreekse steun aan de werkgelegenheidsstrategie. De ondersteuning van asielzoekers en vluchtelingen is een van de prioritaire thema's van het communautaire initiatief EQUAL (1). Op grond van de onderdelen opvang en integratie van het Europees Vluchtelingenfonds (2) kunnen daarnaast ook op nationaal niveau projecten worden gefinancierd betreffende de inzetbaarheid van vluchtelingen en asielzoekers.

EQUAL onderzoekt de mogelijkheden om de toegang van asielzoekers tot de arbeidsmarkt te vergemakkelijken en/of hun individuele vaardigheden en bekwaamheden te behouden en verbeteren. In de regio Londen is er een EQUAL-ontwikkelingspartnerschap, dat beheerd wordt door de „British Refugee Council” (BRC) in samenwerking met onder meer de „Basic Skills Agency”.

Dit ontwikkelingspartnerschap streeft naar de ontwikkeling van:

| — | gemeenschappelijke doelstellingen:






  — | bekwaamheidsonderzoek: de gezamenlijke ontwikkeling en toetsing van methoden voor het verkrijgen van basisgegevens over de opleiding, vaardigheden en ervaring van asielzoekers; |
| --- | --- | --- |

—

gemeenschappelijke doelstellingen:

—

bekwaamheidsonderzoek: de gezamenlijke ontwikkeling en toetsing van methoden voor het verkrijgen van basisgegevens over de opleiding, vaardigheden en ervaring van asielzoekers;

| — | het documenteren van mogelijkheden en belemmeringen voor de sociale en professionele integratie van asielzoekers in de respectievelijke landen; |
| --- | --- |

—

het documenteren van mogelijkheden en belemmeringen voor de sociale en professionele integratie van asielzoekers in de respectievelijke landen;

| — | aanvullende doelstellingen:






  — | verbetering van de inhoud en de methodes voor het verstrekken van advies, informatie en begeleiding aan asielzoekers; |
| --- | --- | --- |

—

aanvullende doelstellingen:

—

verbetering van de inhoud en de methodes voor het verstrekken van advies, informatie en begeleiding aan asielzoekers;

| — | de ontwikkeling van middelen en van een strategie voor een bewustmakingscampagne die hoofdzakelijk gericht is tot werkgevers en vakbonden, maar ook tot politici en het grote publiek; |
| --- | --- |

—

de ontwikkeling van middelen en van een strategie voor een bewustmakingscampagne die hoofdzakelijk gericht is tot werkgevers en vakbonden, maar ook tot politici en het grote publiek;

| — | het ontwikkelen van een medium om de in het kader van de bekwaamheidsonderzoeken vergaarde informatie op een herkenbare wijze weer te geven. |
| --- | --- |

—

het ontwikkelen van een medium om de in het kader van de bekwaamheidsonderzoeken vergaarde informatie op een herkenbare wijze weer te geven.

Om voordeel te kunnen halen uit elders verworven ervaring, is een overeenkomst voor transnationale samenwerking gesloten met „Dansk Røde Kors Asylafdeling” (lokale integratie in Denemarken), die bekwaamheidsonderzoeken heeft verricht voor de Deense arbeidsmarkt.

De Commissie heeft tevens studies verricht met het oog op de voorbereiding van wetgevende maatregelen inzake asiel en vluchtelingen op grond van artikel 63 van het EG-Verdrag en de conclusies van de Europese Raad van Tampere (15 en 16 oktober 1999). Met name werd in november 2000, als voorbereiding van een voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (3), een studie beëindigd over het juridische kader en de bestuurlijke praktijken in de lidstaten van de Europese Unie inzake de opvangvoorzieningen voor asielzoekers, ontheemden en andere personen die internationale bescherming zoeken. De studie bevat informatie betreffende de werkgelegenheidsstrategie ten aanzien van asielzoekers in de lidstaten (4). Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (5) is vervolgens goedgekeurd op 27 januari 2003 en bevat een bepaling inzake werkgelegenheid. In het voorstel van de Commissie voor een Richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor de erkenning en de status van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchtelingen of als personen die anderszins internationale bescherming behoeven (6) werden eveneens bepalingen inzake de toegang tot werkgelegenheid opgenomen, wat de belangstelling van de Commissie voor de vaardigheden en de inzetbaarheid van vluchtelingen benadrukt. De behandeling door de Raad is nog niet beëindigd.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/employment_social/equal/index_nl.html).

(2)  Beschikking 2000/596/EG van de Raad van 28 september 2000 tot instelling van een Europees Vluchtelingenfonds, PB L 252 van 6.10.2000.

(3)  PB C 213 E van 31.7.2001.

(4)  Europa — Justice and Home Affairs-Documentation centre — Reception of asylum seekers in the EU (http://europa.eu.int/comm/justice_home/doc_centre/asylum/seekers/doc_asylum_seekers_en.htm).

(5)  PB L 31 van 6.2.2003.

(6)  PB C 51 E van 26.2.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/64 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/64

---

(2004/C 70 E/066)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1786/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft:   Contacten met NGO's en regeringsinstanties voor de Roma

Welke contacten heeft de Europese Commissie recentelijk gehad met NGO's en regeringsinstanties voor de Roma in de kandidaatlanden?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(27 juni 2003)

Zowel in Brussel als in haar delegaties in de kandidaat-lidstaten onderhoudt de Commissie contacten met een aantal niet-gouvernementele organisaties (NGO's) van de Roma, zoals: het „International Romani Union”, het „Roma National Congress”, het „European Roma Rights Centre”, het „Pakiv European Roma Fund” en het „European Roma Information Office” in Brussel. Daarnaast heeft de Commissie contact met NGO's die werkzaam zijn op het gebied van mensenrechten en zich ook met de Roma bezighouden, zoals „Amnesty International”, de „Open Society Institute” of het „Project for Ethnic Relations”. In een aantal gevallen worden NGO's die werken aan Roma-projecten door PHAREgefinancierd, bijvoorbeeld in Tsjechië „Romodrom” of „Athinganoi”, en in Roemenië „Romani Criss”, het „Resource Centre for Roma Communities in Romania” en andere.

Bij de voorbereiding van de periodieke verslagen over de voortgang van de kandidaat-lidstaten op weg naar de toetreding heeft de Commissie regelmatig contact gehad met NGO's die zich met Roma-kwesties bezighouden, evenals met andere intergouvernementele organisaties zoals de Raad van Europa of de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE).

In het kader van de toetredingsvoorbereidingen vinden regelmatig besprekingen op diverse niveaus plaats met vertegenwoordigers van de regeringen van de kandidaat-lidstaten en de Commissie. Verder bieden de regelmatige ontmoetingen in het kader van de Europa-Overeenkomsten de mogelijkheid Roma-kwesties te bespreken met vertegenwoordigers van de regeringen van de kandidaat-lidstaten. Zo zullen in juni en juli 2003 de associatiecomités vergaderen met Hongarije, Tsjechië en Slowakije, onder voorzitterschap van de Commissie.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/64 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/64

---

(2004/C 70 E/067)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1846/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(3 juni 2003)

Betreft:   Onverenigbaarheid van een communautaire beslissingsfunctie met het lidmaatschap van de Bilderberg Club en de Trilaterale Commissie

Een van de meest geheimzinnige organisaties van de mundialistische occulte macht, de Bilderberg Club, telt onder zijn leden en/of trouwe deelnemers aan zijn bijeenkomsten achter gesloten deuren onder meer de voorzitter van de Europese Commissie, Romano Prodi, en de volgende commissarissen: Mario Monti, Erkki Liikanen, Frederik Bolkestein, Pedro Solbes Mira, Günther Verheugen, Chris Patten en Antonio Vitorino. Ook Tommaso Padoa Schioppa van de Europese Centrale Bank blijkt er lid van te zijn.

Een aantal van die namen komen ook voor op de ledenlijst van de Trilaterale Commissie, een ander lichtschuw centrum van de mundialistische macht.

Kan de Commissie mij meedelen of de hierboven genoemde commissarissen deze informatie bevestigen en, zo ja, of zij het ter wille van de transparantie niet nodig achten deze lidmaatschappen in hun officieel curriculum bekend te maken?

Meent de Commissie niet dat het lidmaatschap van dergelijke occulte groeperingen ernstige en onoplosbare problemen kan veroorzaken wegens belangenconflicten tussen de besluiten van de Europese Commissie enerzijds, en de opzet, de doelstellingen en de zo niet geheime dan toch zeer geheimzinnige besluiten van de Bilderberg Club en de Trilaterale Commissie, ondemocratische organisaties waarvan men slechts via coöptatie lid kan worden en die buiten elke controle van de kiezer en zelfs van de media vallen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 augustus 2003)

De Commissie verwijst naar het antwoord dat onlangs werd verstrekt op de schriftelijke vraag E-1370/03 van mevrouw Patricia McKenna (1) die betrekking had op hetzelfde onderwerp.

In het antwoord werd verklaard dat in de statuten van de Bilderberg-groep niet is voorzien in lidmaatschap en dat de occasionele deelname aan een of andere vergadering niet betekent dat men lid is van de groep en ook niet hoeft te worden vermeld in de belangenverklaring zoals bepaald in de gedragscode voor leden van de Commissie.

Geen enkel lid van de Commissie is bovendien lid van de Trilaterale Commissie. Volgens de statuten van de Trilaterale Commissie kunnen prominenten die een publieke functie uitoefenen, geen lid zijn.

Wat betreft de laatste alinea van de vraag, waarin wordt gezinspeeld op een eventueel belangenconflict, moet erop worden gewezen dat daar geen gevaar voor bestaat, aangezien de occasionele deelname aan vergaderingen geen instemming met doelstellingen of besluiten impliceert.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 192.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/65 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/65

---

(2004/C 70 E/068)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1865/03

van Anders Wijkman (PPE-DE) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Nationale interpretatie van de EU-regelgeving inzake de bescherming van met uitroeiing bedreigde diersoorten

De arakanga is een vogelsoort die voorkomt op de EU-lijst van met uitroeiing bedreigde dieren (Bijlage A). De regelgeving van de Europese Unie die gebaseerd is op de CITES-overeenkomst (Conventie over de internationale handel in bedreigde dier- en plantensoorten) beoogt bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten tegen uitroeiing door beperking van en toezicht op de handel hierin.

De Raad voor de landbouw is de Zweedse instantie die verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging van de regelgeving van de Europese Unie. Volgens bronnen in de Raad voor de landbouw kunnen de EU-regels aldus worden uitgelegd dat een arakanga die 15 jaar in Zweden heeft geleefd, eerst in een dierenwinkel en vervolgens in een Tropische volière, en over wiens oorsprong geen documenten beschikbaar zijn, niet langer aan het publiek mag worden getoond, maar in beslag moet worden genomen om vervolgens eventueel te worden geruimd. De vogel is echter van vóór de Conventie, d.w.z. dat hij is ingevoerd voordat de regelgeving van de Europese Unie en de CITES van kracht werden. Derhalve zou een uitzonderingsregeling moeten gelden. Voorts lijkt de interpretatie van de Raad voor de landbouw regelrecht in te druisen tegen de geest van de regelgeving, die immers optimale omstandigheden voor de dieren beoogt.

Is de Commissie van mening dat de Raad voor de landbouw de EU-regelgeving op redelijke wijze uitlegt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 juli 2003)

De CITES-overeenkomst en Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad (1), waarmee aan deze overeenkomst uitvoering gegeven wordt, hebben hoofdzakelijk ten doel in het wild levende dier-en plantensoorten tegen niet-duurzame handel te beschermen.

De soorten in bijlage I bij die overeenkomst, die overeenstemt met bijlage A bij de verordening, zijn het meest bedreigd. Daarom is het commerciële gebruik van in het wild levende specimens van deze soorten, waartoe de arakanga behoort, verboden.

Wel kunnen afwijkingen worden toegestaan voor specimens die in de lidstaat vóór de inwerkingtreding van de CITES-voorschriften zijn binnengebracht. Dergelijke afwijkingen worden echter voor ieder geval afzonderlijk toegestaan nadat de terzake bevoegde administratieve instantie in de betrokken lidstaat zich van de toedracht van de zaak vergewist heeft en dienovereenkomstig een certificaat heeft afgegeven. Anders zou het mogelijk zijn illegaal verkregen dier- of plantensoorten voor commerciële doeleinden te verhandelen door voor te wenden dat het om specimens van vóór de tijd van de overeenkomst gaat; hierdoor zou de doelstelling van bijlage A worden ondergraven.

Wanneer een specimen voor commerciële doeleinden wordt gebruikt zonder dat hiervoor een afwijking is toegestaan, is er sprake van een overtreding en moet het specimen in beslag worden genomen en verbeurd worden verklaard. Tenzij terugzending naar het land van oorsprong mogelijk is, worden levende specimens (dieren of planten) dan ondergebracht in een opvangcentrum. Wanneer ze daar niet langdurig kunnen verblijven, gaan ze meestal naar goed aangeschreven dierentuinen of telers, maar het verbod op het commerciële gebruik ervan blijft van kracht.

De Commissie heeft over deze zaak contact opgenomen met de bevoegde administratieve instantie in Zweden. De autoriteiten in Zweden hadden vernomen dat de vogel zonder certificaat tentoongesteld werd. De eigenaar werd dan ook geheel terecht aangemaand een certificaat aan te vragen. Dit certificaat werd hem later verstrekt. Intussen was door berichten in de media het misverstand ontstaan dat de vogel gedood zou worden wanneer dit certificaat zou worden geweigerd. De Commissie is echter meegedeeld dat dit nooit in de bedoeling lag van de Zweedse administratieve instantie.

De Commissie stelt met genoegen vast dat de Zweedse autoriteiten de Gemeenschapsvoorschriften correct hebben uitgelegd en dienovereenkomstig hebben gehandeld. Het welzijn van de vogel kwam niet in het gedrang en het hoofddoel, namelijk het voorkomen van frauduleus of niet-duurzaam gebruik van de in bijlage A vermelde bedreigde soorten, werd bereikt.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer, PB L 61 van 3.3.1997.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/66 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/66

---

(2004/C 70 E/069)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1878/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Effectbeoordeling

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij neemt ter verbetering van de kwaliteit van de bij haar wetgevingsvoorstellen gevoegde kosten/batenanalyse? Wat zijn haar doelstellingen in dit verband?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(31 juli 2003)

De Commissie heeft een effectbeoordelingsprocedure ingevoerd die zowel op regelgevende aspecten als op duurzame ontwikkeling betrekking heeft. In het actieplan „Vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving” en de mededeling over effectbeoordeling, die in 2002 werd goedgekeurd, wordt een nieuw geïntegreerd effectbeoordelingsproces ontwikkeld, zoals op de Europese Raden van Göteborg en Laken was overeengekomen. De mededeling (1) bepaalt dat er een effectbeoordeling wordt uitgevoerd voor alle belangrijke initiatieven die deel uitmaken van de jaarlijkse beleidsstrategie en het werkprogramma van de Commissie. Dit omvat een voorafgaande beoordeling van de belangrijkste effecten van het voorstel.

Dit jaar zullen er uitgebreide effectbeoordelingen worden uitgevoerd voor 43 initiatieven van de Commissie. Deze voorstellen maken deel uit van de drie belangrijkste prioriteiten van de Commissie voor 2003, met namendement 1) uitbreiding, 2) stabiliteit en veiligheid en 3) duurzame, op integratie gerichte economie.

De uitgebreide effectbeoordelingen dienen om de economische en sociale gevolgen alsmede de milieueffecten van het betrokken voorstel te evalueren. De voor- en nadelen van de verschillende beleidsvoorstellen moeten zowel kwalitatief als kwantitatief worden beschreven en zo mogelijk in geld worden uitgedrukt. Hierdoor krijgen alle betrokken partijen een inzicht in de gevolgen van de voorstellen van de Commissie en kunnen ze hun conclusies trekken over de kosten en de baten ervan.

Voor uitgebreide effectbeoordelingen kunnen verschillende methodes worden gebruikt:

| — | de kosten-batenanalyse, die een vergelijking maakt tussen kosten en baten die in dezelfde eenheid, meestal geld, zijn uitgedrukt; |
| --- | --- |

—

de kosten-batenanalyse, die een vergelijking maakt tussen kosten en baten die in dezelfde eenheid, meestal geld, zijn uitgedrukt;

| — | de rendabiliteitsanalyse, die de kosten voor het bereiken van een bepaalde doelstelling vergelijkt; |
| --- | --- |

—

de rendabiliteitsanalyse, die de kosten voor het bereiken van een bepaalde doelstelling vergelijkt;

| — | de multi-criteriumanalyse, die een vergelijking maakt tussen kosten en baten die worden uitgedrukt in een combinatie van kwalitatieve, kwantitatieve en monetaire termen. |
| --- | --- |

—

de multi-criteriumanalyse, die een vergelijking maakt tussen kosten en baten die worden uitgedrukt in een combinatie van kwalitatieve, kwantitatieve en monetaire termen.

De kosten-batenanalyse waarnaar het geachte parlementslid verwijst, heeft vele voordelen. Een dergelijke analyse verstrekt uitgebreide informatie over alle effecten van een voorgestelde maatregel en geeft de politieke besluitvormers aldus een indicatie of deze maatregelen al dan niet verantwoord kunnen worden geacht. Kosten-batenanalyses zijn evenwel niet in staat effecten weer te geven die onvoldoende in cijfers kunnen worden gevat en die daarom worden onderschat. Dit is bijvoorbeeld het geval bij sociale en milieuvoordelen.

Daarom is de kosten-batenanalyse niet altijd de meest geschikte methode om het effect van voorstellen van de Commissie te beoordelen. In dergelijke gevallen zullen andere evaluatiemethodes moeten worden toegepast.

Op dit ogenblik zijn drie uitgebreide effectbeoordelingen goedgekeurd: de mededeling van de Commissie over de werkgelegenheidsstrategie (2), de mededeling over immigratie, integratie en werkgelegenheid (3) en de mededeling over oneerlijke handelspraktijken (4).

De lijst van de uitgebreide effectbeoordelingen voor 2003 wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

---

(1)  COM(2002) 276 def.

(2)  COM(2003) 6 def.

(3)  COM(2003) 336 def.

(4)  COM(2003) 356 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/67 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/67

---

(2004/C 70 E/070)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1930/03

van Lennart Sacrédeus (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Volksverhuizingen in de olierijke gebieden van Sudan

De bloedige burgeroorlog in Sudan heeft twee miljoen slachtoffers geëist. Vier miljoen mensen zijn huis en haard ontvlucht. De European Coalition on Oil in Sudan, de ECOS, een netwerk van 70 Europese organisaties op overwegend christelijke en kerkelijke grondslag, wijst erop dat tienduizenden Sudanezen zijn gedwongen te vluchten uit Reweng County in het westelijke Boven-Nijlgebied als gevolg van conflicten rondom de oliewinning en met medeweten van oliemaatschappijen. Een groot deel van de inkomsten die de olie in Sudan oplevert, wordt voor militaire doeleinden uitgegeven. Slechts 2 % van de begroting van Sudan gaat naar de gezondheidszorg, terwijl 48 % wordt besteed aan het militaire apparaat en de politie, bijvoorbeeld aan de aankoop van Russische jachtvliegtuigen van het type Mig 29, Mi 24-aanvalshelicopters en Τ 72-tanks.

Welke maatregelen neemt de Europese Unie via de Commissie om invloed op de Sudanese regering en de oliemaatschappijen uit te oefenen opdat er een einde komt aan deze bewuste volksverhuizing uit de olierijke delen van het land? Wat doet de EU om landen ertoe te bewegen af te zien van de verkoop van geavanceerd technologisch oorlogsmaterieel aan de strijdende partijen in Sudan?

Antwoord van de heer Nielson Namens de Commissie

(17 juli 2003)

De Unie heeft zich altijd bekommerd om de situatie van intern ontheemden in de diverse gebieden waar burgeroorlogen plaatsvinden, en dan met name de gebieden waar olie wordt gewonnen. Deze kwestie werd in december 2002 in Khartoem ter sprake gebracht tijdens de politieke dialoog tussen de Unie en Sudan.

De ondertekening door de partijen van de twee memoranda van overeenstemming in het kader van de vredesonderhandelingen van de Intergouvernementele Autoriteit voor Ontwikkeling (IGAD), die betrekking hebben op beëindiging van de vijandelijkheden en bescherming van burgers vormen een belangrijke stap voorwaarts. Volgens informatie van de Commissie keren de interne ontheemden terug naar hun gebieden van herkomst.

De Commissie heeft geen bevoegdheden met betrekking tot het gedrag van oliemaatschappijen, met name maatschappijen die actief zijn in het zuiden van Sudan, aangezien deze buiten de Unie gevestigd zijn (China, Maleisië, India, enz). De enige Europese maatschappij ter plaatse, Lundin, heeft de afgelopen 18 maanden haar activiteiten gestaakt.

Wat betreft de wapenhandel past de Unie de Resolutie van de Verenigde Naties die de handel van wapens aan Sudan verbiedt, volledig toe. De Commissie is er echter van op de hoogte dat beide partijen wapens kopen in landen buiten de Unie.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/68 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/68

---

(2004/C 70 E/071)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1944/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Interne markt inzake televisiereclame rond programma's voor minderjarigen

Sinds 1 april jl. zendt de Nederlandse muziekzender TMF (kinder)programma's uit van Nickleodeon. Dit is een onderdeel van Viacom, een groep waarvan onder meer MTV en TMF deel uitmaken. Nickleodeon kent wereldwijd uitzendingen in liefst 150 landen. TMF is ook te bekijken via de Vlaamse kabel. Het kanaal richt zich daar tot zijn kijkers met een specifiek op Vlaanderen afgestemde programmatie en inhoud.

Omdat deze Vlaamse versie van TMF beschikt over een Nederlandse licentie hoeft het kanaal zich niet te houden aan onder meer de Vlaamse regels inzake reclameblokken rond kinderprogramma's. De Vlaamse wetgeving gaat verder dan art. 11 paragraaf 5 van richtlijn 97/36/EG (1). Art. 82 paragraaf 6 van het desbetreffende Vlaamse decreet stelt immers: „In de onmiddellijke omgeving van kinderprogramma's mag geen reclame of telewinkelen worden uitgezonden. Met onmiddellijke omgeving wordt bedoeld: binnen een tijdsbestek van 5 minuten voor en na het kinderprogramma.”

Een en ander betekent dat commerciële stations met een Vlaamse licentie — en zich zoals TMF richtend tot de hele Vlaamse markt — zich wél dienen te houden aan deze strengere regels.

De Vlaamse minister voor Media heeft reeds meermaals te kennen gegeven dat deze materie enkel kan worden geregeld op Europees niveau.

Is de Commissie van oordeel dat stations met een Vlaamse zendmachtiging oneerlijke concurrentie ondervinden ten opzichte van andere stations die zich nochtans ook specifiek richten tot de Vlaamse markt?

Zo neen, op welke argumenten baseert zij in dit geval haar antwoord?

Zo ja, kan de Vlaamse overheid eigenhandig stappen ondernemen om een eind te maken aan deze klaarblijkelijke oneerlijke concurrentie en welke stappen kan en zal de Europese Commissie eerlang nemen opdat een eind zal worden gemaakt aan deze vorm van oneerlijke concurrentie?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(17 juli 2003)

Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 (2), gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, (de richtlijn „Televisie zonder grenzen”) bepaalt dat elke lidstaat erop toeziet dat alle televisie-uitzendingen van televisieomroeporganisaties die onder zijn bevoegdheid vallen, voldoen aan de wettelijke voorschriften voor uitzendingen die bestemd zijn voor het publiek in die lidstaat, en de vrijheid van ontvangst op zijn grondgebied waarborgt van televisieuitzendingen uit andere lidstaten.

Teneinde concurrentievervalsingen te voorkomen, bevat de richtlijn „Televisie zonder grenzen” voorschriften voor de coördinatie van de nationale wetgevingen, die moeten waarborgen dat in alle lidstaten de hand wordt gehouden aan een aantal waarden en doelstellingen van algemeen openbaar belang, zoals de bescherming van de consument, de volksgezondheid, de integriteit van de uitzendingen, enz.

De bescherming van minderjarigen is een van de gebieden die door de richtlijn worden gecoördineerd. Artikel 11, lid 5, van de richtlijn voorziet namelijk in een verbod om uitzendingen voor kinderen waarvan de geprogrammeerde duur minder dan 30 minuten bedraagt, door reclame of telewinkelen te onderbreken. Deze bepalingen waarborgen op communautair niveau weliswaar een adequaat beschermingsniveau, maar op nationaal niveau mogen stringentere bepalingen worden vastgesteld, zoals die van de regering van het Vlaamse gewest. Deze laatste regels kunnen echter niet worden uitgebreid tot uitzendingen van televisieomroeporganisaties die onder de bevoegdheid van een andere lidstaat vallen. Dit betekent dat de regering van het Vlaamse gewest de ontvangst of doorgifte van de uitzendingen in kwestie niet mag belemmeren op grond van het feit dat die niet beantwoorden aan zijn wettelijke bepalingen.

---

(1)  PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.

(2)  Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, PB L 298 van 17.10.1989.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/69 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/69

---

(2004/C 70 E/072)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1962/03

van Georges Berthu (NI) aan de Commissie

(5 juni 2003)

Betreft:   Toekomstige boekhoudkundige normen in het verzekeringswezen

De vakmensen van het bank- en verzekeringswezen laten al verschillende maanden waarschuwingen horen tegen een veralgemeende toepassing van de komende boekhoudkundige normen (IAS) op hun beroepsactiviteiten. De financiële techniek bestaat er zo bijvoorbeeld in om risico's in tijd en ruimte te spreiden, terwijl de IAS 39-norm, die de marktwaarde als evaluatiegrondslag voor actief en passief hanteert, een onjuiste voorstelling van de eigenlijke toestand van een onderneming op het ogenblik van afsluiting van de rekeningen dreigt te geven.

Met mijn vraag P-2507/02 (1) heb ik de Europese Commissie haar aandacht op de gevaren van de methode gevestigd. In een uitvoerig antwoord van 15 oktober ll. laat commissaris Bolkestein me weten dat de Europese Commissie op dat punt nieuwe voorstellen van het IAS-stuurcomité inwacht en dat hoe dan ook, naar zijn oordeel, een versoepeling van het principe van bedrijfseconomisch toezicht op de financiële rekeningen niet vergezeld mag gaan van een overeenkomstige verslapping van de bedrijfseconomische regelgeving voor de ondernemingen.

We vernemen nu dat de IAS uiteindelijk de voorstellen tot aanpassing van de IAS 39-norm die ingediend zijn, verworpen heeft. Hoe denkt de Europese Commissie nu op te treden om het gevaar, dat hoe langer hoe dreigender wordt, te voorkomen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 juli 2003)

De herziening van de International Accounting Standard (IAS) is nog altijd aan de gang. Tussen de International Accounting Standards Board (IASB) en de Europese banksector vinden bilaterale technische vergaderingen plaats over de toepassing van genoemde standaard op transacties ter dekking van renterisico's. De dialoog verloopt constructief. De Commissie hoopt dat de verzekeringssector er zo vlug mogelijk aan zal deelnemen. Verder dient opgemerkt dat de IASB in juli 2003 een openbare raadpleging zal houden over zijn tussentijdse ontwerpstandaard inzake verzekeringen. Die standaard moet de overstap naar de IAS vanaf 1 januari 2005 voor verzekeringsondernemingen vergemakkelijken door hen een aantal vrijstellingen te verlenen.

---

(1)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 9.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/70 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/70

---

(2004/C 70 E/073)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1992/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft:   Europa — Terrorisme

Volgens berichten in de Corriere della Sera (Italië) en de Diário de Notícias (Portugal) zou prins Bandar, de ambassadeur van Saoedi-Arabië in de Verenigde Staten, de pers hebben verteld dat er in Saoedi-Arabië en in de Verenigde Staten „iets groots” wordt voorbereid. Er zou een grootschalige terroristische aanslag op het programma staan.

In diezelfde krantenberichten wordt ook een aantal Europese landen genoemd (Italië, België, het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Zweden, Noorwegen, Duitsland en Frankrijk), waar zich zogenaamde „slapende cellen” zouden bevinden van organisaties die banden met Al-Qaeda onderhouden. Deze cellen zouden op het punt staan zich te voegen bij groepen islamitische strijders die zich reeds in de Verenigde Staten zouden bevinden. Ze zouden daar gezamenlijk de nu voorbereide terroristische actie afwachten.

Ik wil de Commissie daarom het volgende vragen:

| — | Beschikt de Commissie over informatie aangaande deze kwestie en is de vrees van de ambassadeur van Saoedi-Arabië in de Verenigde Staten gerechtvaardigd? |
| --- | --- |

—

Beschikt de Commissie over informatie aangaande deze kwestie en is de vrees van de ambassadeur van Saoedi-Arabië in de Verenigde Staten gerechtvaardigd?

| — | Is het inderdaad zo dat er op het grondgebied van lidstaten van de Europese Unie cellen van Al-Qaeda (of daaraan gelieerde bewegingen) aanwezig zijn of dat zulks vermoed wordt? |
| --- | --- |

—

Is het inderdaad zo dat er op het grondgebied van lidstaten van de Europese Unie cellen van Al-Qaeda (of daaraan gelieerde bewegingen) aanwezig zijn of dat zulks vermoed wordt?

| — | Over welke informatie beschikt de Commissie met betrekking tot terroristische activiteiten van islamitische fundamentalisten binnen lidstaten van de Unie? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt de Commissie met betrekking tot terroristische activiteiten van islamitische fundamentalisten binnen lidstaten van de Unie?

| — | Over welke informatie beschikt de Commissie met betrekking tot de activiteiten van Al-Qaeda (of daaraan gelieerde bewegingen) in Noord-Afrika of het Midden-Oosten? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt de Commissie met betrekking tot de activiteiten van Al-Qaeda (of daaraan gelieerde bewegingen) in Noord-Afrika of het Midden-Oosten?

| — | Op welke wijze werkt de Commissie in het kader van terrorismebestrijding samen — of is ze bereid dat te doen — met landen in Noord-Afrika of het Midden-Oosten? |
| --- | --- |

—

Op welke wijze werkt de Commissie in het kader van terrorismebestrijding samen — of is ze bereid dat te doen — met landen in Noord-Afrika of het Midden-Oosten?

| — | Welke maatregelen heeft ze genomen — of is ze van plan te nemen — om aan deze bedreiging het hoofd te bieden? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft ze genomen — of is ze van plan te nemen — om aan deze bedreiging het hoofd te bieden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(31 juli 2003)

De Commissie volgt de ontwikkelingen van alle vormen van terrorisme op de voet en blijft bezorgd over de ernstige bedreiging die het internationaal terrorisme vormt voor de Europese Unie.

Binnen de Europese Unie behoort de strijd tegen het terrorisme in de eerste plaats tot de verantwoordelijkheid van de lidstaten, in het bijzonder van hun veiligheids-, inlichtingen- en politiediensten. Op algemeen beleidsniveau werken de lidstaten en de Commissie actief samen om overeenkomstig artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie de algemene doeltreffendheid van de Unie in de strijd tegen het terrorisme te verbeteren.

De Commissie verkeert dus niet in een goede positie om concrete informatie te verstrekken over de activiteiten van internationale terroristische groeperingen op het grondgebied van de lidstaten. Zo kan de Commissie slechts een bescheiden rol spelen bij het beoordelen van het gevaar van terroristische aanslagen voor de veiligheid van de Europese burgers en de Europese belangen in het algemeen, ongeacht of deze bedreigingen afkomstig zijn van binnen of buiten de Unie. Dit is een opdracht voor zowel de lidstaten en het voorzitterschap als de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger. Het is een permanente opgave die per definitie geen openbare aangelegenheid is. Hetzelfde geldt voor de genomen of te nemen maatregelen als reactie op een terroristische dreiging.

Het Europese antwoord op terrorisme beperkt zich evenwel niet tot het inschatten van de dreiging. Er moet ook aandacht besteed worden aan de onderliggende oorzaken van het terrorisme. Op dit vlak kan de Commissie een belangrijkere rol spelen. De Commissie is van mening dat de Unie gebruik moet maken van alle beschikbare instrumenten: zowel beleidsmaatregelen op het vlak van ontwikkeling, handel, justitie en binnenlandse zaken en andere aspecten van het Barcelona-proces als veiligheidsmaatregelen ter bestrijding van het terrorisme. Het is geen opdracht die snel tot een goed einde kan worden gebracht. Een gezamenlijke en alomvattende Europese aanpak is evenwel essentieel om enig succes te kunnen boeken.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/71 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/71

---

(2004/C 70 E/074)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2000/03

van Jan Dhaene (PSE) en Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Raad

(16 juni 2003)

Betreft:   Radioactieve lozingen vanuit Sellafield

Het Afdelingscomité Visserij van de Internationale Transportarbeidersfederatie (ITF) heeft Noordzeestaten verzocht van het Verenigd Koninkrijk te eisen dat het de radioactieve lozingen vanuit Sellafield stopzet. Verschillende nationale vervoersbonden hebben inmiddels aan dit verzoek gehoor gegeven. Het probleem beperkt zich overigens niet tot het Verenigd Koninkrijk; ook Cogéma in La Hague veroorzaakt grootschalige radioactieve vervuiling van het plaatselijk milieu.

Een van de isotopen die de ITF het meest zorgen baren is Technetium-99 (Tc99). Deze isotoop wordt in de Ierse Zee geloosd, hoewel het technisch mogelijk is hem uit het afvalwater te filteren en te verzamelen voordat het water in zee terechtkomt.

| 1. | Is de Raad zich ervan bewust dat het maritieme milieu en in het bijzonder vis en schaaldieren en de consumenten daarvan, worden bedreigd als gevolg van het lozen van radioactief afval vanuit fabrieken zoals Sellafield? |
| --- | --- |

1.

Is de Raad zich ervan bewust dat het maritieme milieu en in het bijzonder vis en schaaldieren en de consumenten daarvan, worden bedreigd als gevolg van het lozen van radioactief afval vanuit fabrieken zoals Sellafield?

| 2. | Is de Raad zich bewust van de gevolgen voor de vissers en andere bemanningsleden van schepen die regelmatig in deze gebieden vissen, dicht bij de vervuilingsbron (Sellafield en La Hague)? |
| --- | --- |

2.

Is de Raad zich bewust van de gevolgen voor de vissers en andere bemanningsleden van schepen die regelmatig in deze gebieden vissen, dicht bij de vervuilingsbron (Sellafield en La Hague)?

| 3. | Wat vindt de Raad van het voorstel van de ITF om het Technetium-99 uit het afvalwater te filteren dat vanuit Sellafield en La Hague wordt geloosd? |
| --- | --- |

3.

Wat vindt de Raad van het voorstel van de ITF om het Technetium-99 uit het afvalwater te filteren dat vanuit Sellafield en La Hague wordt geloosd?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad is in het algemeen begaan met nucleaire veiligheid en stralingsbescherming.

Zoals het geachte parlementslid wel weet, moet Sellafield functioneren overeenkomstig het Gemeenschapsrecht, met name:

| — | de artikelen 33, 35 en 37 van het Euratom-Verdrag; |
| --- | --- |

—

de artikelen 33, 35 en 37 van het Euratom-Verdrag;

| — | Aanbeveling 1999/829/Euratom van de Commissie van 6 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 37 van het Euratom-Verdrag; |
| --- | --- |

—

Aanbeveling 1999/829/Euratom van de Commissie van 6 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 37 van het Euratom-Verdrag;

| — | Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren, waarin de na te komen basisverplichtingen worden vastgesteld; |
| --- | --- |

—

Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren, waarin de na te komen basisverplichtingen worden vastgesteld;

| — | Verordening (Euratom) nr. 3227/76 houdende toepassing van de bepalingen inzake de veiligheidscontrole van Euratom, op grond waarvan (onder meer) regelmatig verslagen over de activiteiten van kerninstallaties aan de Commissie moeten worden gezonden. |
| --- | --- |

—

Verordening (Euratom) nr. 3227/76 houdende toepassing van de bepalingen inzake de veiligheidscontrole van Euratom, op grond waarvan (onder meer) regelmatig verslagen over de activiteiten van kerninstallaties aan de Commissie moeten worden gezonden.

De Commissie moet ervoor zorgen dat die wetgeving correct wordt toegepast, onder meer door ter plaatse uitgevoerde inspecties. Als partij bij het Ospar-verdrag heeft de Gemeenschap de Osparstrategie met betrekking tot radioactieve stoffen goedgekeurd, met als doel verontreiniging van de zee ten gevolge van ioniserende straling te voorkomen. Verder voorziet het zesde milieuactieprogramma van de Gemeenschap in de ontwikkeling van een thematische strategie voor de bescherming en het behoud van het mariene milieu.

Wat met name kernafval betreft, wordt er thans in de Raadsinstanties een Commissievoorstel voor een richtlijn inzake het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval besproken.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/72 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/72

---

(2004/C 70 E/075)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2017/03

van Jan Dhaene (PSE) aan de Commissie

(17 juni 2003)

Betreft:   Technische uitrusting van vrachtwagens

De afgelopen maanden werd de internationale wegverbinding E17 Antwerpen — Gent — Lille al verscheidene malen het decor voor verbijsterende ongevallen met vrachtwagenchaffeurs. De vrachtwagens zijn stuk voor stuk uitgerust met cruise control. De onoplettende chauffeurs rijden op volle snelheid in op de staart van een door wegwerkzaamheden veroorzaakte file.

Dit probleem staat niet op zich. Overal in Europa gebeuren ongelukken met cruise control, met vrachtwagens en met personenwagens. Deze ongevallen kosten mensenlevens. Een korte optelsom van de slachtoffers van ongevallen met cruise control, geeft voor de laatste weken in België alleen 6 doden en 13 zwaargewonden.

Ook transportvakbonden zien in dat cruise control meer slecht dan goed doet voor hun chauffeurs.

De verplichte installatie van zichtveldverbeterende systemen (dodehoekcamera en/of -spiegel) bij bestaande vrachtwagens daarentegen, heeft de vrachtwagen zeker veiliger gemaakt voor fietsers. Een gesloten zijafscherming — zijplaten tussen de wielen van een vrachtwagen — voorkomt dat bij een ongeluk een fietser onder de wielen van een vrachtwagen terechtkomt.

Daarom mijn vragen aan de Commissie:

| 1. | Overweegt de Commissie de verplichte invoering van afgesloten zij-afscherming van de vrachtwagen? Zo ja, op welke termijn ziet zij deze invoering? Mogen lidstaten deze verplichting invoeren zonder Europese wetgeving op dit vlak? |
| --- | --- |

1.

Overweegt de Commissie de verplichte invoering van afgesloten zij-afscherming van de vrachtwagen? Zo ja, op welke termijn ziet zij deze invoering? Mogen lidstaten deze verplichting invoeren zonder Europese wetgeving op dit vlak?

| 2. | Beschikt de Commissie over voldoende gegevens over de impact van cruise control in vrachtwagens op de verkeersveiligheid? |
| --- | --- |

2.

Beschikt de Commissie over voldoende gegevens over de impact van cruise control in vrachtwagens op de verkeersveiligheid?

| 3. | Overweegt de Commissie een verbod op cruise control voor vrachtwagens? Zo ja, op welke termijn ziet zij dit verbod tot stand komen? Mogen lidstaten dit verbod zelfstandig invoeren zonder wijziging van de Europese wetgeving op dit vlak? |
| --- | --- |

3.

Overweegt de Commissie een verbod op cruise control voor vrachtwagens? Zo ja, op welke termijn ziet zij dit verbod tot stand komen? Mogen lidstaten dit verbod zelfstandig invoeren zonder wijziging van de Europese wetgeving op dit vlak?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(30 juli 2003)

Krachtens Richtlijn 89/297/EEG (1) wordt geen strikte verplichting van een doorlopend vlak zij-oppervlak opgelegd, maar wordt het gebruik van een of meer horizontale profielen toegestaan, die zo worden aangebracht dat fietsers niet onder het voertuig kunnen worden gesleept. Deze richtlijn is optioneel en de lidstaten kunnen die dus op verplichtende wijze, dan wel facultatief ten uitvoer leggen op hun grondgebied. Op 14 juli 2003 heeft de Commissie voorgesteld de typegoedkeuringsprocedure, als bedoeld in Richtlijn 70/156/EEG (2), tot vrachtwagens en voertuigen voor het gemeenschappelijk personenvervoer uit te breiden, overeenkomstig een tijdschema dat loopt van januari 2006 tot en met 2010, naar gelang van de voertuigcategorie. Dit zou tot gevolg hebben dat, zodra de communautaire procedure van kracht is geworden, Richtlijn 89/297/EEG een verplichtend karakter krijgt voor alle vrachtwagens en trekkers van opleggers die voor het eerst in het verkeer worden gebracht.

Wat cruise control betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-1501/03 van mevrouw Van Brempt (3). De Commissie maakt zich zorgen over de toename van het aantal ongevallen met vrachtwagens waarbij cruise control een rol lijkt te hebben gespeeld. Zij verzamelt momenteel de nodige objectieve informatie op basis waarvan zij de eventueel vereiste maatregelen kan vaststellen.

---

(1)  Richtlijn 89/297/EEG van de Raad van 13 april 1989 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de zijdelingse afscherming (zijdelingse beschermingsinrichtingen) bij bepaalde motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan — PB L 124 van 5.5.1989.

(2)  Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, PB L 42 van 23.2.1970.

(3)  Zie blz. 48.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/73 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/73

---

(2004/C 70 E/076)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2063/03

van Ioannis Marínos (PPE-DE) en Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(20 juni 2003)

Betreft:   Watervoorziening en waterkwaliteit in Griekenland

De partij „Nieuwe Democratie” heeft officieel het feit aan de kaak gesteld dat de Griekse regering de subsidieverlening aan de gemeentelijke waterleidingbedrijven (die was ingesteld bij Griekse wet 2065/92) heeft stopgezet, waardoor 150 en meer bedrijven zonder de inkomsten zitten waar zij recht op hebben en die uitermate belangrijk zijn voor de uitvoering van projecten. Tegelijkertijd heeft de „Nieuwe Democratie” erop gewezen dat deze sítuatie uiteraard voor problemen zal zorgen, vooral bij de uitvoering van dringende infrastructuurwerkzaamheden. Zo is het Mornos-kanaal, dat de stad Athene van water voorziet, over een lengte van 55 kilometer (van in totaal 122 kilometer) open, zodat er puin, afval, dode dieren enz. in het waterleidingnet terechtkomen, wat natuurlijk risico's oplevert voor de gezondheid, maar ook voor het leven van de inwoners van Athene (onlangs is een jongetje verdronken nadat hij in het onbeveiligde, open kanaal was gevallen).

De afgelopen winter tot in het voorjaar 2003 heeft het in Griekenland overvloedig geregend, zodat men zou verwachten dat grote hoeveelheden water in de spaarbekkens zijn gestroomd. Niettemin wordt in de Griekse media bericht dat voor de komende zomer het „gevaar van een watertekort” dreigt, terwijl het waterleidingbedrijf van Athene al een verhoging van de tarieven met 3,5 % heeft aangekondigd.

Zijn de infrastructuurwerkzaamheden op het gebied van de watervoorziening in Griekenland adequaat?

Zijn de afgelopen tien jaar alle geplande projecten op dit gebied uitgevoerd?

Wat is de mening van de Commissie inzake de besteding van communautaire middelen op het gebied van de watervoorziening in Griekenland?

Welke belangrijke projecten zijn sinds 1994 met steun van de Europese Unie in Griekenland volledig gerealiseerd en zijn in bedrijf (geen projecten die gepland zijn of nog in aanbouw)?

Is het de Commissie bekend dat bijna de helft van het leidingnet voor het transport van water van het Mornos-spaarbekken naar Athene volkomen open is?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(5 augustus 2003)

De Richtlijn Drinkwater (1) geeft bindende doelstellingen voor de kwaliteit van drinkwater aan de kraan en inzake geregelde controles van de kwaliteit van het drinkwater in de Unie, zonder evenwel bijzonderheden te geven over ontwerp, bouw en onderhoud van de stelsels van watervoorziening. De Kaderrichtlijn Water (2) stelt het bereiken van een goede kwaliteit („goede toestand”) voor alle wateren (rivieren, meren, kustwateren en grondwater) per 2015 verplicht, zonder evenwel met een verplichting te komen voor de levering van drinkwater en ook zonder bijzonderheden aangaande ontwerp, bouw en onderhoud van stelsels voor waterdistributie.

Voor het huidige tijdsbestek mag, wat betreft de infrastructuurwerken op het gebied van de watervoorziening worden vermeld dat het communautair bestek 2000-2006, voorbereid aan de hand van een voorstel dat aanvankelijk van de zijde van de Griekse autoriteiten is gekomen, op strategisch niveau een beschrijving geeft van de investeringen ten behoeve van een betere voorziening met water van de voornaamste steden van Griekenland, waarbij enkele werken thans in uitvoering zijn.

Voor de voorafgaande periode zij vermeld dat het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling een zeer groot aantal infrastructuurvoorzieningen voor drinkwater heeft gefinancierd (werkzaamheden voor watercollectoren, putten, grote waterleidingen, zuiveringsinstallaties en vooral waterleidingnetten voor steden en gemeenten) welke thans in het stadium van voltooiing zijn en die ook werken. Aangezien de financiering door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling per programma gaat, verzoekt de Commissie de geachte parlementsleden zich tot de Griekse instanties te richten voor meer gegevens over welomschreven projecten. Wat de door het Cohesiefonds medegefinancierde projecten betreft, kan men onder de plaatsen die profiteren van de nieuwe investeringen ten behoeve van de watervoorziening de steden Larissa, Volos, Patra, Livadia, Lamia, Naoussa, Chania en uiteraard de steden Athene (het project Evinos) en Thessaloniki (het project Aliakmonas, dat in augustus 2003 commercieel wordt) noemen.

---

(1)  Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

(2)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/74 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/74

---

(2004/C 70 E/077)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2065/03

van Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(20 juni 2003)

Betreft:   Acties van de Belgische politie op Nederlands grondgebied

Op vrijdag 26 april 2003 werd in Roosendaal (Nederland) een Italiaanse burger, die woonachtig is in België op het spoorwegstation aangehouden door een man in burger die zich vluchtig presenteerde als politieagent (zonder aan te geven uit welk land). Deze vroeg de aangehoudene of hij over een vervoersbewijs beschikte en verdovende middelen (cannabis) bij zich had. Op zijn bevestigend antwoord werd de aangehoudene verzocht in de trein naar Antwerpen-Berchem te stappen. Op dat moment was de aangehoudene omringd door tenminste 5 personen, allen in burger; vervolgens werd hij in de laatste wagon 1e klasse van de trein geplaatst. Terwijl de trein nog in het station stond, namen de agenten alle persoonlijke bezittingen van de Italiaanse burger in beslag, met inbegrip van 13,2 gram cannabis die enkele uren tevoren waren gekocht in een coffee-shop in Roosendaal voor de som van 50 EUR. Vervolgens werd de aangehoudene geboeid. Bij aankomst van de trein in het station Antwerpen-Berchem, om ongeveer 19.15 uur, werd de Italiaan overgenomen door de Belgische Rijkswacht en naar het politiebureau op het station Antwerpen-Centrum gebracht voor fouillering en ondervraging. Terwijl hij in de wachtkamer zat van het politiebureau waar een ondervraging plaatsvond, kon hij binnen kreten horen en geluiden die wezen op een heftige worsteling. Na ongeveer 15 minuten zijn er verplegers naar binnen gegaan die na ongeveer 15 minuten zijn vertrokken met de ondervraagde, die buiten kennis was en op een brancard lag. Volgens sommige politieagenten was er een ongeluk gebeurd toen de ondervraagde een mes trok. De Italiaanse burger werd vervolgens naar binnen geleid, waar hij zag dat een vrouwelijke agent bezig was een met bloed besmeurd vertrek schoon te maken. De aangehoudene is om 21.00 uur vrijgelaten na opmaking van een proces-verbaal.

Kan de Commissie meedelen:

| — | op grond van welke overeenkomst leden van de Belgische politie dit soort acties kunnen uitvoeren op Nederlands grondgebied? |
| --- | --- |

—

op grond van welke overeenkomst leden van de Belgische politie dit soort acties kunnen uitvoeren op Nederlands grondgebied?

| — | Of het legaal is dat de Belgische politie, op Nederlands grondgebied, iemand dwingt in een trein naar België te stappen om hem daarna te beschuldigen van internationaal transport van verdovende middelen en of het legaal is dat de Belgische politie een buitenlandse burger aanhoudt op Nederlands grondgebied voor een overtreding die in België strafbaar is, en wel op grond van het vermoeden dat deze voornemens is een overtreding te begaan? |
| --- | --- |

—

Of het legaal is dat de Belgische politie, op Nederlands grondgebied, iemand dwingt in een trein naar België te stappen om hem daarna te beschuldigen van internationaal transport van verdovende middelen en of het legaal is dat de Belgische politie een buitenlandse burger aanhoudt op Nederlands grondgebied voor een overtreding die in België strafbaar is, en wel op grond van het vermoeden dat deze voornemens is een overtreding te begaan?

| — | Of zij over informatie beschikt over het „ongeluk” dat op 26 april 2003, om ongeveer 20.00 uur in het politiebureau Antwerpen-Centrum heeft plaatsgevonden? |
| --- | --- |

—

Of zij over informatie beschikt over het „ongeluk” dat op 26 april 2003, om ongeveer 20.00 uur in het politiebureau Antwerpen-Centrum heeft plaatsgevonden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(5 augustus 2003)

De Commissie deelt de geachte parlementsleden mede dat zij niet op de hoogte is van de incidenten waarnaar zij verwijzen in hun schriftelijke vraag. Bijgevolg kan de Commissie hierop geen commentaar geven.

Aangezien de Belgische politie blijkbaar bij de zaak betrokken is, heeft de Commissie de Belgische federale overheid op de hoogte gebracht van de vraag. De Commissie is van oordeel dat de geachte parlementsleden zich het best tot de Belgische overheid kunnen richten om meer informatie over deze zaak te verkrijgen.

De enige informatie die de Commissie op dit ogenblik kan verstrekken, is dat er samenwerkingsakkoorden bestaan tussen België en Nederland, op grond waarvan de politie van beide lidstaten controles kunnen uitvoeren op het grondgebied van de andere lidstaat, in het bijzonder in verband met de strijd tegen de drugshandel.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/75 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/75

---

(2004/C 70 E/078)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2114/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft:   Het weren van andere bezoekers dan genodigden, overheidsfunctionarissen en ondernemers uit Europese niet-EU-staten met een lage levensstandaard

| 1. | Behoort het tot de standaardafspraken binnen de Europese Unie of van de deelnemers aan het Verdrag van Schengen, dat hun ambassades in Europese niet-EU-staten met een lage levensstandaard aan inwoners van die landen voor elk bezoek de eis stellen om ten behoeve van een visum de volgende documenten te overleggen:






  a) | een recente originele loonstrook, |
| --- | --- | --- |

1.

Behoort het tot de standaardafspraken binnen de Europese Unie of van de deelnemers aan het Verdrag van Schengen, dat hun ambassades in Europese niet-EU-staten met een lage levensstandaard aan inwoners van die landen voor elk bezoek de eis stellen om ten behoeve van een visum de volgende documenten te overleggen:

a)

een recente originele loonstrook,

| b) | een bewijs van toestemming door de werkgever van de aanvrager, |
| --- | --- |

b)

een bewijs van toestemming door de werkgever van de aanvrager,

| c) | een retour-vervoerbewijs indien per vliegtuig wordt gereisd, |
| --- | --- |

c)

een retour-vervoerbewijs indien per vliegtuig wordt gereisd,

| d) | een uitnodiging door een garantsteller in het ontvangende land, |
| --- | --- |

d)

een uitnodiging door een garantsteller in het ontvangende land,

| e) | bewijzen van de zakelijke noodzaak van het bezoek, |
| --- | --- |

e)

bewijzen van de zakelijke noodzaak van het bezoek,

| f) | een door de betrokken ambassade erkende reisverzekering? |
| --- | --- |

f)

een door de betrokken ambassade erkende reisverzekering?

| 2. | Behoort het eveneens tot deze standaardafspraken dat de aanvragers aan een lange wachttijd onderworpen kunnen worden en dat zij hun betaling voor de aanvraag niet terugkrijgen als aan hen een visum wordt geweigerd? |
| --- | --- |

2.

Behoort het eveneens tot deze standaardafspraken dat de aanvragers aan een lange wachttijd onderworpen kunnen worden en dat zij hun betaling voor de aanvraag niet terugkrijgen als aan hen een visum wordt geweigerd?

| 3. | Welk percentage van de in een bezoek aan EU-gebied geïnteresseerde personen uit die landen wordt door deze maatregelen tegengehouden? |
| --- | --- |

3.

Welk percentage van de in een bezoek aan EU-gebied geïnteresseerde personen uit die landen wordt door deze maatregelen tegengehouden?

| 4. | Is het doel van deze beperkende voorwaarden om bezoeken vanuit zulke landen door anderen dan overheidsfunctionarissen, leiders van grote ondernemingen en uitgenodigde personen vrijwel onmogelijk te maken? |
| --- | --- |

4.

Is het doel van deze beperkende voorwaarden om bezoeken vanuit zulke landen door anderen dan overheidsfunctionarissen, leiders van grote ondernemingen en uitgenodigde personen vrijwel onmogelijk te maken?

| 5. | Beoordeelt de Commissie het als verstandig om inwoners van staten die mogelijk in de toekomst lid zullen zijn van de EU nu uit EU-gebied te weren door middel van een nieuw soort IJzeren Gordijn? |
| --- | --- |

5.

Beoordeelt de Commissie het als verstandig om inwoners van staten die mogelijk in de toekomst lid zullen zijn van de EU nu uit EU-gebied te weren door middel van een nieuw soort IJzeren Gordijn?

| 6. | Hoe denkt de Commissie te vermijden dat in de toekomst opheffing van de visumplicht vanwege een naderend EU-lidmaatschap een inhaalbeweging oproept, die dan een veel grotere stroom slecht voorbereide bezoekers en blijvers vanuit die landen veroorzaakt? |
| --- | --- |

6.

Hoe denkt de Commissie te vermijden dat in de toekomst opheffing van de visumplicht vanwege een naderend EU-lidmaatschap een inhaalbeweging oproept, die dan een veel grotere stroom slecht voorbereide bezoekers en blijvers vanuit die landen veroorzaakt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(3 september 2003)

Wat betreft de bewijsstukken die bij een aanvraag voor een visum voor kort verblijf moeten worden overgelegd, bepaalt artikel 5, lid 1, van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst (1) de voorwaarden voor toegang tot het grondgebied van de Schengenlanden voor een verblijf van ten hoogste drie maanden. Krachtens punt c) van deze bepaling is een van de toegangsvoowaarden voor onderdanen van derde landen „het, zo nodig, overleggen van documenten ter staving van het doel van het voorgenomen verblijf en de verblijfsomstandigheden alsmede het beschikken over voldoende middelen van bestaan, zowel voor de duur van het voorgenomen verblijf als voor de terugreis naar het land van oorsprong of voor de doorreis naar een derde staat, waar de toelating is gewaarborgd, dan wel in staat zijn deze middelen rechtmatig te verwerven”.

Voor onderdanen van derde landen die visumplichtig zijn krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001 (2), vindt de eerste toetsing van de toegangsvoorwaarden plaats bij de behandeling van de visumaanvraag. De gemeenschappelijke visuminstructies (3) bepalen dat de aanvrager „in voorkomend geval, documenten ter staving van het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf (4)” bij zijn aanvraag moet voegen, waarbij het aantal en de aard van de stukken afhangen van het mogelijke gevaar voor illegale immigratie en van de plaatselijke omstandigheden, en van staat tot staat kunnen verschillen (5). In de visuminstructies worden voorbeelden genoemd van bewijsstukken met betrekking tot het reisdoel, de vervoermiddelen, de terugreis, de middelen van bestaan en de logiesomstandigheden (5).

De documenten die het geachte parlementslid opnoemt, maken deel uit van de documenten die, afhankelijk van het geval en de plaatselijke omstandigheden, kunnen worden verlangd bij een aanvraag van een visum voor kort verblijf.

Bij beschikking 2002/44/EG van de Raad van 20 december 2001 (6) zijn de legesrechten voor visumafgifte vervangen door „legesrechten ter dekking van de administratieve kosten van de behandeling van de visumaanvraag”. Het gaat hierbij dus om dossierkosten, die moeten worden betaald ongeacht of het visum wordt verstrekt of niet. De beschikking van de Raad moet uiterlijk met ingang van 1 juli 2004 worden toegepast, maar de lidstaten kunnen daar ook eerder toe overgaan. De meeste lidstaten hebben de visumrechten al vervangen door dossierkosten.

De Commissie beschikt niet over statistieken van de lidstaten waaruit blijkt hoeveel visa zijn geweigerd omdat de aanvrager niet de juiste bewijsstukken konden overleggen met betrekking tot het doel en de omstandigheden van hun verblijf.

De Commissie begrijpt de bezorgdheid van het geachte parlementslid dat de vereisten voor het verkrijgen van een visum belemmeringen kunnen vormen.

De Commissie wenst in dat verband twee dingen op te merken:

| — | het gemeenschappelijk visumbeleid is een van de instrumenten om de lidstaten te beschermen tegen illegale immigratie en tegen verstoringen van de openbare orde. Daarom is een zekere waakzaamheid bij de behandeling van visumaanvragen geboden; |
| --- | --- |

—

het gemeenschappelijk visumbeleid is een van de instrumenten om de lidstaten te beschermen tegen illegale immigratie en tegen verstoringen van de openbare orde. Daarom is een zekere waakzaamheid bij de behandeling van visumaanvragen geboden;

| — | het effect van de voorwaarden moet worden bekeken aan de hand van algemene statistieken over het aantal afgegeven en geweigerde visa. Daaruit blijkt geenszins dat er reden is voor de vrees van het geachte parlementslid dat er een nieuw ijzeren gordijn onstaat. |
| --- | --- |

—

het effect van de voorwaarden moet worden bekeken aan de hand van algemene statistieken over het aantal afgegeven en geweigerde visa. Daaruit blijkt geenszins dat er reden is voor de vrees van het geachte parlementslid dat er een nieuw ijzeren gordijn onstaat.

In verband met de uitbreiding kan ten aanzien van de voorwaarden voor toegang en verblijf worden opgemerkt dat de tien toetredende landen en Bulgarije en Roemenië vermeld staan op de aan Verordening (EG) nr. 539/2001 gehechte lijst van derde landen waarvan de onderdanen zijn vrijgesteld van de visumplicht.

In Ierland en het Verenigd Koninkrijk, die Verordening (EG) nr. 539/2001 niet toepassen, geldt momenteel voor sommige van deze derde landen nog wel een visumplicht. Na de toetreding gelden de bepalingen van het Gemeenschapsrecht inzake het vrije verkeer van burgers van de Unie ook voor de onderdanen van de nieuwe lidstaten, en zullen Ierland en Engeland hun visumplicht voor onderdanen van de nieuwe lidstaten moeten afschaffen.

Na de toetreding kunnen onderdanen van de nieuwe lidstaten op het grondgebied van de oude lidstaten verblijven volgens de regels van het Gemeenschapsrecht inzake het vrije verkeer van burgers van de Unie, waarbij ook rekening moet worden gehouden met specifieke bepalingen hierover in het toetredingsverdrag.

---

(1)  PB L 239 van 22.9.2000.

(2)  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld, PB L 81 van 21.3.2001.

(3)  PB C 313 van 16.12.2002.

(4)  Punt III.2.b. van de visuminstructies.

(5)  Punt V.I.4. van de visuminstructies.

(6)  2002/44/EG: Beschikking van de Raad van 20 december 2001 tot wijziging van deel VII en bijlage 12 van de Gemeenschappelijke Visuminstructies, alsmede van bijlage 14 a van het Gemeenschappelijk Handboek, PB L 20 van 23.1.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/77 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/77

---

(2004/C 70 E/079)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2133/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(26 juni 2003)

Betreft:   Illegale immigratie: Amerikaans Ministerie van Buitenlandse Zaken versus Griekenland en Turkije

Volgens een op 12 juni 2003 verschenen persbericht van het persagentschap Reuters heeft het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken Griekenland en Turkije — respectievelijk lid en kandidaat-lid van de Europese Unie — toegevoegd aan de zwarte lijst van landen die medeplichtig zijn aan mensenhandel.

Vanaf 1 oktober 2003 kunnen deze landen dus mogelijk sancties opgelegd krijgen door de Amerikaanse autoriteiten.

Vindt de Commissie niet dat hierdoor nogmaals overduidelijk wordt dat de Europese Unie niet in staat is illegale immigratie effectief te bestrijden?

Welke dringende maatregelen wil zij nemen tegen Griekenland en Turkije, die duidelijk niets ondernemen tegen de criminele activiteiten van internationale mensenhandel binnen de Europese Unie en met name richting de Italiaanse kusten?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(5 augustus 2003)

In juni 2003 heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten het derde jaarverslag over de mensenhandel (Trafficking in Persons Report) gepubliceerd, zoals vereist wordt door de Wet op de bescherming van de slachtoffers van mensenhandel (Trafficking Victims Protection Act). In dit document wordt verslag uitgebracht van de inspanningen van regeringen in de strijd tegen ernstige vormen van mensenhandel. Landen worden in drie verschillende categorieën geplaatst, 15 landen- waaronder Turkije en Griekenland — bevinden zich in categorie 3. Naar aanleiding hiervan stelt het geachte parlementslid een vraag over de activiteiten van de Unie op het vlak van de strijd tegen illegale immigratie en mensensmokkel.

De uitdrukkingen „mensensmokkel” en „mensenhandel” worden vaak als synoniemen gebruikt, hoewel zij duidelijk zouden moeten worden onderscheiden aangezien beide begrippen een sterk verschillende inhoud hebben. Terminologie en definities zijn verduidelijkt in het Verdrag van de Verenigde Naties tegen transnationale georganiseerde misdaad en de twee begeleidende protocollen tegen smokkel van migranten en mensenhandel, die in de periode van 12-15 december 2001 te Palermo werden ondertekend (1). Op het niveau van de Europese Unie maken mensenhandel en mensensmokkel bovendien het voorwerp uit van verschillende rechtsinstrumenten. Op 19 juli 2002 heeft de Raad het Kaderbesluit van 19 juli 2002 inzake bestrijding van mensenhandel goedgekeurd (2). Mensensmokkel komt daarentegen aan de orde in de Richtlijn 2002/90/EG van de Raad van 28 november 2002 tot omschrijving van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf (3) en het Kaderbesluit van de Raad van 28 november 2002 tot versterking van het strafrechtelijk kader voor de bestrijding van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf (3).

Uit deze definities blijkt dat mensensmokkel het steunen van een illegale grensoverschrijding en illegale binnenkomst impliceert. Smokkel heeft daarom altijd een transnationaal aspect. Dit is niet noodzakelijk het geval bij mensenhandel, waar het essentiële kenmerk het uitbuitingsoogmerk is. Bij mensenhandel bestaat de bedoeling een persoon uit te buiten, hetgeen in beginsel losstaat van de vraag hoe het slachtoffer de plaats bereikt waar de uitbuiting plaatsvindt. Hierbij kan, in gevallen waarin grenzen worden overschreden, zowel sprake zijn van legale als van illegale binnenkomst in het land van bestemming. Illegale immigratie kan ook betrekking hebben op bepaalde aspecten van de mensenhandelssituatie, maar is verstrekkender en betreft in het algemeen meer de illegale binnenkomst en het illegale verblijf van personen. Illegale immigranten in ruimere zin zijn daarom niet noodzakelijk slachtoffers van mensenhandelaars (4).

De actie en het programma van de Europese Unie voor gemeenschappelijke maatregelen in de strijd tegen illegale immigratie zijn vastgelegd in drie actieplannen, waarvan een eerste specifiek betrekking heeft op illegale immigratie, een tweede op geïntegreerd grensbeheer en een derde op terugkeerbeleid. Ter voorbereiding van de Europese Raad in Thessaloniki op 19 en 20 juni 2003, heeft de Commissie onlangs een stand van zaken over deze kwestie gegeven (5). Bovendien heeft de Europese Raad van Thessaloniki in zijn conclusies het algemeen draaiboek voor de lopende activiteiten verduidelijkt. Zoals reeds werd onderstreept in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vragen E-3112/02 van de heer Tannock (6) en P-0291/03 van de heer Pisicchio (7) wordt het probleem van de illegale immegratie over zee door de Commissie nauwgezet opgevolgd.

In artikel 5, lid 3 („Mensenhandel is verboden.”), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie wordt verduidelijkt dat mensenhandel een schending is van de mensenrechten. Bescherming en hulp voor de slachtoffers van mensenhandel zijn dan ook een essentieel onderdeel van elk beleid in de strijd tegen mensenhandel. Dit betekent eerst en vooral dat slachtoffers van mensenhandel als slachtoffers beschouwd en behandeld moeten worden. Bovendien moet de Verklaring van Brussel, die werd gepubliceerd na afloop van de Europese conferentie over de preventie en bestrijding van de mensenhandel — Wereldwijde uitdaging voor de 21ste eeuw, die in september 2002 werd georganiseerd, worden beschouwd als een belangrijke stap in het beleid van de Europese Unie op dit vlak. In de Verklaring van Brussel wordt ernaar gestreefd de uitbouw voort te zetten van een Europese en internationale samenwerking door middel van concrete maatregelen, normen, optimale benaderingen en mechanismen ter preventie en bestrijding van de mensenhandel. De Verklaring wordt door de Commissie gehanteerd als leidraad bij haar werkzaamheden en zal de basis vormen van nieuwe voorstellen op het niveau van de Europese Unie, die eventueel zullen worden gebundeld in een mededeling en/of actieplan dat gebaseerd is op het advies van een deskundigengroep die hiertoe werd opgericht.

Op het vlak van zowel mensensmokkel als mensenhandel zullen deze maatregelen bijdragen tot een verbetering van de situatie in alle lidstaten en kandidaat-lidstaten.

---

(1)  Volgens artikel 3 van het Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht betekent „smokkel van migranten”: „het bewerkstelligen, teneinde rechtstreeks of indirect een financieel of ander materieel voordeel te behalen, van de illegale binnenkomst van een persoon in een verdragsluitende staat waarvan de betrokkene geen onderdaan of ingezetene is”. In artikel 3 van het Protocol inzake de preventie, bestrijding en bestraffing van mensenhandel wordt „mensenhandel” gedefinieerd als: „het ronselen, vervoeren, overbrengen, onderbrengen of opvangen van personen, onder bedreiging met of met gebruikmaking van geweld of andere vormen van dwang, door middel van ontvoering, fraude, misleiding of misbruik van macht of van een kwetsbare positie dan wel door het verstrekken of ontvangen van betalingen of voordelen om de toestemming te verkrijgen van een persoon die zeggenschap heeft over een andere persoon, en wel met het oogmerk van uitbuiting.”.

(2)  PB L 203 van 1.8.2002.

(3)  PB L 328 van 5.12.2002.

(4)  COM(2001) 672 def.

(5)  COM(2003) 323 def.

(6)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 92.

(7)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 46.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/79 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/79

---

(2004/C 70 E/080)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2167/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Raad

(30 juni 2003)

Betreft:   Een duurzame oplossing voor de gevoeligheden van de staatsnaam Macedonië die recht doet aan de uiteenlopende verlangens van Macedoniërs, Albanezen en Grieken

| 1. | Herinnert de Raad zich dat na het uittreden van de Republiek Macedonië uit de voormalige Joegoslavische federatie de wens ontstond om aan de naam van dit land een bijzondere aanduiding toe te voegen die dit gebied onderscheidt van Grieks Macedonië, dat de drie noordelijke regio's omvat die grenzen aan de Republiek Macedonië en aan de Egeïsche Zee? |
| --- | --- |

1.

Herinnert de Raad zich dat na het uittreden van de Republiek Macedonië uit de voormalige Joegoslavische federatie de wens ontstond om aan de naam van dit land een bijzondere aanduiding toe te voegen die dit gebied onderscheidt van Grieks Macedonië, dat de drie noordelijke regio's omvat die grenzen aan de Republiek Macedonië en aan de Egeïsche Zee?

| 2. | Hoe lang duurt het tijdelijke compromis nog voort dat in 1993 werd gesloten, waarbij de in vraag 1 bedoelde aanduiding werd gevonden door naar het recente verleden te verwijzen en voor de naam „Republiek Macedonië” de woorden „Voormalige Joegoslavische” toe te voegen, gezien het feit dat iedereen in binnen- en buitenland gewoon de naam Macedonië gebruikt, maar daarentegen door de EU en sommige andere staten nog steeds de onbegrijpelijke Engelstalige afkorting „FYROM” wordt gehanteerd? |
| --- | --- |

2.

Hoe lang duurt het tijdelijke compromis nog voort dat in 1993 werd gesloten, waarbij de in vraag 1 bedoelde aanduiding werd gevonden door naar het recente verleden te verwijzen en voor de naam „Republiek Macedonië” de woorden „Voormalige Joegoslavische” toe te voegen, gezien het feit dat iedereen in binnen- en buitenland gewoon de naam Macedonië gebruikt, maar daarentegen door de EU en sommige andere staten nog steeds de onbegrijpelijke Engelstalige afkorting „FYROM” wordt gehanteerd?

| 3. | Kan de Raad bevestigen dat reeds in 1993 andere toevoegingen zijn overwogen die geen betrekking hebben op het verleden, maar op heden en toekomst, zoals Noord-Macedonië, Nova-Macedonië, Vardar-Macedonië of Slavo-Macedonië? Is die laatste naam uitsluitend afgevallen, omdat dit eenzijdige accent op één grote bevolkingsgroep bezwaren oproept bij de overwegend niet-Slavische bevolking in het noorden en westen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Raad bevestigen dat reeds in 1993 andere toevoegingen zijn overwogen die geen betrekking hebben op het verleden, maar op heden en toekomst, zoals Noord-Macedonië, Nova-Macedonië, Vardar-Macedonië of Slavo-Macedonië? Is die laatste naam uitsluitend afgevallen, omdat dit eenzijdige accent op één grote bevolkingsgroep bezwaren oproept bij de overwegend niet-Slavische bevolking in het noorden en westen?

| 4. | Is de Raad, na de door de Europese Unie gestimuleerde erkenning van de gelijkwaardigheid van de twee bevolkingsgroepen die elk in hun deel van het land de meerderheid uitmaken, van oordeel dat het kan bijdragen tot het duurzaam vreedzaam samenleven van beide volkeren in een gezamenlijke staat, indien nu ook de namen van beide meerderheidsvolkeren worden betrokken in de extern gewenste toevoeging aan de officiële landsnaam? |
| --- | --- |

4.

Is de Raad, na de door de Europese Unie gestimuleerde erkenning van de gelijkwaardigheid van de twee bevolkingsgroepen die elk in hun deel van het land de meerderheid uitmaken, van oordeel dat het kan bijdragen tot het duurzaam vreedzaam samenleven van beide volkeren in een gezamenlijke staat, indien nu ook de namen van beide meerderheidsvolkeren worden betrokken in de extern gewenste toevoeging aan de officiële landsnaam?

| 5. | Is de Raad bereid te bevorderen dat terwille van het bereiken van een definitieve oplossing voor het beëindigen van de naam „FYROM” wordt verkend of het compromis tussen alle belanghebbenden kan worden gevonden in namen als „Makedonija-Ilirdia” dan wel varianten waarin „Shipero” of „Albano” aan de landsnaam worden toegevoegd? |
| --- | --- |

5.

Is de Raad bereid te bevorderen dat terwille van het bereiken van een definitieve oplossing voor het beëindigen van de naam „FYROM” wordt verkend of het compromis tussen alle belanghebbenden kan worden gevonden in namen als „Makedonija-Ilirdia” dan wel varianten waarin „Shipero” of „Albano” aan de landsnaam worden toegevoegd?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad attendeert het geachte parlementslid erop dat de Europese Unie het betreffende land de „Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië” noemt. Dat is ook de naam waaronder het land op 8 april 1993 als lid van de Verenigde Naties werd toegelaten, in afwachting van een oplossing voor het geschil dat over de benaming was gerezen.

Het is aan de direct betrokken landen en partijen, en niet aan de Raad, om over dit onderwerp tot definitieve overeenstemming te komen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/79 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/79

---

(2004/C 70 E/081)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2200/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(27 juni 2003)

Betreft:   Uitlatingen van de voorzitter van de Europese Commissie over het verband tussen godsdienst en Europese grondwet, gedaan op 13 juni 2003 in Alessano (Lecce)

De voorzitter van de Europese Commissie heeft zich uitgelaten over het verband tussen godsdienst en de Europese grondwet en wel op 13 juni 2003 in Alessano (Lecce) op een congres van de Don Tonino Bello-stichting. Hij stelde dat: „godsdienst een van de hoekstenen van Europa is en dat de geschiedenis van Europa en de geschiedenis van het christendom onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Daarom ben ik van mening dat de ontwerppreambule van de Europese grondwet absoluut te kort schiet. Het ontkennen van 1500 jaar beschaving zorgt voor een leegte in het bewustzijn en in onze identiteit als Europeaan. Het is beter geen tekst te hebben dan deze tekst. Het is beter het stilzwijgen te bewaren over onze voorgeschiedenis dan een leugen af te drukken. Misschien zullen in de toekomst ruimhartiger geesten hun licht doen schijnen. Dit doet niets af aan het feit dat de Europese landen al genoeg narigheid hebben gehad met de strijd tussen klerikalen en antiklerikalen, tussen christenen en andere godsdiensten. Het gaat er niet om een signaal af te geven aan de antipoden bij het project Europa dat wij willen ontwikkelen. Wij kunnen verwijzen naar het christendom en tezelfdertijd opnieuw de wortels ontdekken die Europa verbinden met het volk van Israël; wij kunnen ons sterk maken voor de dialoog met de islam. Wij kunnen als gelovigen verwijzen naar de godsdienst en als burgers naar het antieke Griekenland en de Verlichting ... Om deze discussie aan te zwengelen heb ik twee werkgroepen opgericht met vooraanstaande denkers: zij houden zich bezig met de geestelijke en culturele dimensie van Europa en met de interculturele dialoog binnen de Unie en in het Middellandse Zeegebied”.

Kan de Commissie het volgende toelichten:

| — | is de voorzitter van de Commissie hier op persoonlijke titel of namens de Commissie aan het woord geweest en, zo ja, onderschrijft de Commissie de standpunten van de voorzitter; |
| --- | --- |

—

is de voorzitter van de Commissie hier op persoonlijke titel of namens de Commissie aan het woord geweest en, zo ja, onderschrijft de Commissie de standpunten van de voorzitter;

| — | deelt de Commissie het standpunt van de Commissievoorzitter over de preambule van de Europese grondwet? |
| --- | --- |

—

deelt de Commissie het standpunt van de Commissievoorzitter over de preambule van de Europese grondwet?

| — | wie maken deel uit van deze door de voorzitter genoemde werkgroepen, wat zijn hun taken en doelstellingen, ontvangen zij een subsidie of worden hun onkosten vergoed en zo ja, op basis van welke criteria zijn zij aangeworven, welke ervaring en achtergrond hebben zij, wanneer zijn zij aan hun werk begonnen, wanneer zullen zij dit beëindigen en welk gebruik zal ervan worden gemaakt? |
| --- | --- |

—

wie maken deel uit van deze door de voorzitter genoemde werkgroepen, wat zijn hun taken en doelstellingen, ontvangen zij een subsidie of worden hun onkosten vergoed en zo ja, op basis van welke criteria zijn zij aangeworven, welke ervaring en achtergrond hebben zij, wanneer zijn zij aan hun werk begonnen, wanneer zullen zij dit beëindigen en welk gebruik zal ervan worden gemaakt?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(18 juli 2003)

De Commissie heeft reeds dikwijls in haar antwoorden op schriftelijke of mondelinge vragen van leden van het Parlement duidelijk gemaakt dat haar leden mannen en vrouwen zijn die een politieke functie vervullen en die — met inachtneming van de verplichtingen die inherent zijn aan hun functie — de vrijheid behouden om, onder hun eigen verantwoordelijkheid en op een onafhankelijke manier, hun persoonlijke mening te ventileren.

Het geachte parlementslid is het zeker ermee eens dat het onderwerp „religieuze waarden” voor iedere burger uiterst gevoelig en persoonlijk is.

Derhalve acht de Commissie het niet ongepast dat haar leden tijdens openbare evenementen waarop ze zijn uitgenodigd, hun persoonlijke mening geven over een bepaald onderwerp, mits zij de verplichtingen inherent aan hun functie in acht nemen.

Voor het antwoord op de derde vraag wordt het geachte parlementslid verwezen naar: de website van voorzitter Prodi (http://europa.eu.int/comm/commissioners/prodi/group/spirit_fr.htm) „Dialogue interculturel dans le bassin méditerranéen” (Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied) en (http://europa.eu.int/comm/commissioners/prodi/group/michalskifr.htm) „Groupe de réflexion sur la dimension spirituelle et culturelle de l'Europe” (Groep „Culturele en spirituele dimensie van Europa”)

In dit verband wijst de Commissie het geachte parlementslid erop dat leden van de voornoemde groepen geen vergoeding krijgen, maar dat de Commissie volgens de normale procedure de kosten draagt voor hun aanwezigheid op vergaderingen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/80 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/80

---

(2004/C 70 E/082)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2205/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Voortzetting van het OLAF-onderzoek in verband met Eurostat

Op 19 maart 2003 heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) bij het Openbaar Ministerie te Parijs aangifte gedaan tegen Planistat Europe SA en justitie op de mogelijke verwikkeling van Eurostat-directeur-generaal Yves Franchet en Eurostat-directeur Daniel Byk in frauduleuze praktijken gewezen. De aangifte in Frankrijk vond onder meer plaats daar de beide Eurostat-ambtenaren de Franse nationaliteit bezitten.

Hoewel de Parijse justitie thans reeds een procedure geopend heeft verlangde de Commissie van OLAF vervolgens blijkens persmededelingen van 19 en 21 mei 2003 dat dit zijn onderzoekingen zou voortzetten en de betrokken ambtenaren zou horen.

Heeft de Commissie zich ervan vergewist dat deze parallelle onderzoekingen de werkzaamheden van de Franse justitiële autoriteiten niet hinderen of beïnvloeden?

Werd de instemming van de Franse justitiële autoriteiten met de voortzetting van het OLAF-onderzoek in deze zaak ingewonnen?

Wat is de reactie van de Commissie op het verwijt dat OLAF-onderzoekingen in deze zaak, nadat reeds aangifte gedaan is bij het Parijse Openbaar Ministerie, nutteloos zouden zijn, daar de nodige objectiviteit niet meer zou bestaan en de indruk zou kunnen ontstaan dat het er hier uitsluitend om te doen is om aanvullende bewijzen voor beschuldigingen te verzamelen die reeds aan de Franse justitie overhandigd werden?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(22 september 2003)

Het Datashops-dossier bestaat uit twee delen: een extern deel over de activiteiten van Planistat Europe SA en een intern deel dat betrekking heeft op ambtenaren van de Gemeenschap.

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft de Commissie laten weten dat de op 19 maart 2003 bij het Parket van Parijs ingediende stukken uitsluitend betrekking hadden op het externe deel van het dossier.

Het interne deel van het dossier is niet aan de Franse justitie voorgelegd; OLAF heeft haar toestemming dan ook niet nodig om zijn onderzoek te kunnen voortzetten.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/81 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/81

---

(2004/C 70 E/083)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2238/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft:   Artikel 10 EG-Verdrag en Ierland

In antwoord op mijn vraag E-1491/03 over het aantal ingebrekestellingen en gemotiveerde adviezen van de Europese Commissie aan het adres van de Ierse regering wegens het niet beantwoorden van vragen van de Europese Commissie over klachten in milieuzaken (m.a.w. overtreding van artikel 10 van het EG-Verdrag) sinds 1 mei 1999 (1) zegt de Europese Commissie dat er Ierland op 15 mei 2003 twee ingebrekestellingen toegestuurd zijn op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag.

Waarom spreekt de Europese Commissie in haar antwoord niet van de ingebrekestellingen en gemotiveerde adviezen waarvan sprake is in IP/00/1219 en IP/00/741, waar ze zich ongerust maakt over het gebrek aan samenwerking van de Ierse regering voor de toepassing van de kaderrichtlijn afvalbe-handeling (75/442/EEG) (2) in Poolbeg bij Dublin, Kilbarry en Tramore in het graafschap Waterford, Lea en Ballymoris in Laois en Drumnaboden, Mukish en Glenall in Donegal, en voor de toepassing van de richtlijn wilde vogelsoorten (79/409/EEG) (3) in de baai van Dublin?

Kan de Europese Commissie een duidelijke lijst van al haar vragen om informatie aan de Ierse regering geven die aanleiding geweest zijn tot ingebrekestelling of een gemotiveerd advies aan het adres van Ierland wegens niet-naleving van artikel 10 van het EG-verdrag sinds mei 1999, die vergelijkbaar zijn met de twee die ik noem omdat ze me bekend zijn uit persmededelingen, en ook aangeven wat op het ogenblik de stand van zaken voor elk van haar vragen is?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(24 september 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

(1)  Zie blz. 47.

(2)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

(3)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/82 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/82

---

(2004/C 70 E/084)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2289/03

van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft:   Niveau van de lonen en de pensioenen in Griekenland

In Griekenland wordt heftig geprotesteerd over het feit dat de prijzen in EU-context sneller stijgen dan de lonen en met name de meeste pensioenen, welke op een laag niveau liggen. Volgens recente berichten in de Griekse kranten staat Athene op de 71ste plaats in de wereld voor wat betreft het niveau van de levenskosten, terwijl deze stad in 2002 (met betrekking tot het jaar 2001) slechts op de 111ste plaats stond. Uit opiniepeilingen die in Griekenland zijn gehouden blijkt dat de burgers vinden dat de invoering van de euro (en het feit dat als gevolg daarvan de prijzen naar boven zijn afgerond) en de ontoereikende controles op de markt verantwoordelijk zijn voor de toenemende inflatie.

Kan de Commissie gedetailleerde comparatieve cijfers geven over het niveau van de basislonen en de minimumpensioenen alsook van de levenskosten in de vijftien lidstaten van de Europese Unie? Welke gevolgen hebben de Europese Commissie de gevolgen van de prijzenstijging in alle landen van de eurozone en het afbrokkelen van de psychologische acceptatie van de euro voor het imago van de Europese eenheidsmunt? Heeft de Commissie concrete maatregelen voorgesteld om de prijzen in de landen van de eurozone binnen de perken te houden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(12 september 2003)

Het is niet duidelijk wie de vergelijking van het niveau van de kosten van levensonderhoud heeft opgesteld, waarnaar het geachte parlementslid in zijn vraag verwijst. Bijgevolg kan de Commissie zich hierover niet uitspreken. Door verschillende instellingen worden om uiteenlopende redenen tal van dergelijke vergelijkingen opgesteld. Vaak wordt er in de pers over bericht. Deze vergelijkingen verschillen op de volgende punten: de gebruikte statistische methoden en in het bijzonder de bevolkingsgroepen die worden vergeleken, de in de vergelijking opgenomen pakketten van goederen en diensten en de interne wegingcoëfficiënten die aan deze pakketten worden toegekend.

Wat betreft de vraag naar vergelijkende gegevens over het niveau van de minimumlonen, minimumpensioenen alsook van de levenskosten vestigt de Commissie de aandacht erop dat deze informatie reeds door haar diensten wordt gepubliceerd. De informatiebron voor gegevens over minimumlonen en vergelijkingen op het vlak van levenskosten is Eurostat (zie bijvoorbeeld Statistics in Focus, Theme 3: 10/2003 en Theme 2: 56/2002 van Eurostat). Gegevens over minimumpensioenen werden bijeengebracht in tabel 1 van het Gezamenlijk verslag van de Commissie en de Raad inzake toereikende en betaalbare pensioenen, dat op 6 en 7 maart werd goedgekeurd door de Raad Werkgelegenheid en sociale zaken en de Raad Economische en financiële zaken (nummer document 6527/2/03 rev.2). De tabel is gebaseerd op gegevens van het wederzijds informatiesysteem inzake sociale bescherming in de lidstaten (MISSOC) en van het directoraat-generaal Werkgelegenheid en sociale zaken (EER) alsook op bijdragen van de lidstaten.

Wat betreft de inflatie van de consumptieprijzen, bedroeg het jaargemiddelde in de eurzone voor 2002 ten opzichte van 2001 2,3 %, hetzelfde jaargemiddelde als in 2001, zoals vastgesteld door het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen (GICP). In de laatste studie van Eurostat over de gevolgen van de overschakeling op de euro werd geschat dat het effect van de overschakeling op de euro op het totaalpercentage van 2,3 % hoogstwaarschijnlijk 0,12 % à 0,29 % procentpunt in de eurozone als geheel bedroeg (zie de bijlage bij het persbericht van Eurostat nr. 69/2003, 18 juni 2003). Dit onderzoek bevestigde dat de overschakeling niet kon worden beschouwd als een van de belangrijkste inflatiefactoren in 2002, hoewel de consumenten voor bepaalde soorten goederen en diensten geconfronteerd werden met aanzienlijke prijsstijgingen. De in sommige lidstaten aanwezige indruk van een hogere inflatie dan in het werkelijkheid het geval was, kan door dergelijke aanzienlijke prijsstijgingen in sommige sectoren (meestal kleine diensten en enkele goederen die vaak worden gekocht) worden verklaard. In dit verband moet erop gewezen worden dat elk opwaarts effect op de algemene inflatiecijfers als gevolg van de overschakeling op de euro waarschijnlijk tijdelijk zal zijn. De voornoemde studie van Eurostat kon ook geen aanwijzing vinden van een effect van de overschakeling op de tot nu toe in 2003 vastgestelde inflatiecijfers. De overschakeling op de euro zal op de middellange en de lange termijn leiden tot een toename van de concurrentie in de gehele eurozone en bijgevolg zullen de consumptieprijzen dalen.

Wat ten slotte de aanvaarding van de euro betreft, merkt de Commissie op dat volgens de laatste Eurobarometer (lente 2003) 75 % van de respondenten hun steun uitsprak voor de euro. Dit is een toename met 4 procentpunt in vergelijking met het onderzoek van de herfst 2002. Hiermee wordt opnieuw het niveau bereikt van onmiddellijk na de invoering van de eurobiljetten en -muntstukken op 1 januari 2002, wat het hoogste niveau was sedert 1994.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/83 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/83

---

(2004/C 70 E/085)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2309/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(14 juli 2003)

Betreft:   „Extasy” en Nederland

Uit cijfers die door de media worden verspreid blijkt dat het gebruik van synthetische drugs, met name van „extasy”, al maar populairder wordt onder de jongeren in de lidstaten van de Europese Unie.

Volgens dezelfde bronnen zouden deze drugs vooral uit Nederland afkomstig zijn. Over het algemeen wordt geconcludeerd dat het zeer liberale gedoogbeleid ten aanzien van drugsgebruik en drugshandel voor een klimaat heeft gezorgd waarin de maatschappelijke afkeuring en de waakzaamheid van het publiek ten aanzien van de productie en de verkoop van drugs verzwakt.

Kan de Commissie:

| — | Bevestigen dat het gebruik van synthetische drugs en met name „extasy” vooral onder de jongeren van de EU-lidstaten toeneemt? |
| --- | --- |

—

Bevestigen dat het gebruik van synthetische drugs en met name „extasy” vooral onder de jongeren van de EU-lidstaten toeneemt?

| — | Kan zij bevestigen dat deze „extasy” hoofdzakelijk afkomstig is uit Nederland? |
| --- | --- |

—

Kan zij bevestigen dat deze „extasy” hoofdzakelijk afkomstig is uit Nederland?

| — | Zo ja, welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om te vermijden dat de drugs uit Nederland kunnen worden uitgevoerd en over de hele Europese Unie worden verspreid? |
| --- | --- |

—

Zo ja, welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om te vermijden dat de drugs uit Nederland kunnen worden uitgevoerd en over de hele Europese Unie worden verspreid?

| — | Meent de Commissie niet dat er voldoende bewijzen zijn om te stellen dat het drugs- en verslavingsbeleid van Nederland niet efficiënt is? |
| --- | --- |

—

Meent de Commissie niet dat er voldoende bewijzen zijn om te stellen dat het drugs- en verslavingsbeleid van Nederland niet efficiënt is?

| — | Welke maatregelen wenst de Commissie dat de buurlanden van Nederland nemen om de kwalijke gevolgen van het drugs- en verslavingsbeleid van dat land in te dijken? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen wenst de Commissie dat de buurlanden van Nederland nemen om de kwalijke gevolgen van het drugs- en verslavingsbeleid van dat land in te dijken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 augustus 2003)

Volgens het jaarverslag 2002 van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) blijft cannabis in alle landen van de Unie de meest gebruikte illegale drug. Andere drugs zijn veel minder populair. Amfetamines zijn door 1 tot 6 % van de populatie geprobeerd en 0,5 tot 4,5 % experimenteerde ooit met ecstacy.

Uit de meest recente nationale enquêtes blijkt dat in de Europese landen 0,5 tot 6 % van de jonge volwassenen (15-34 jaar) onlangs (gedurende de afgelopen maand) amfetamines had gebruikt en dat 0,5 tot 5 % ecstasy had genomen.

In het jaarverslag van de EWDD is ook aangegeven dat Nederland een belangrijke locatie is voor de productie van ecstasy, amfetamines en aanverwante drugs, maar dat ook in andere lidstaten en in Oost-Europese landen melding wordt gemaakt van de productie van deze drugs.

De Commissie heeft nogmaals verklaard dat de kwestie van synthetische drugs voor de Unie en de lidstaten een absolute topprioriteit moet blijven. Dat is door de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van de Europese Unie bevestigd: naar aanleiding van een vergadering van deze ministers in september 2002 is door de Raad een programma goedgekeurd ter uitvoering van maatregelen met betrekking tot de levering van synthetische drugs. Daarin zijn acties voorgesteld om de problemen op dit gebied aan te pakken en is aangegeven welke instanties ter zake maatregelen moeten nemen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/84 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/84

---

(2004/C 70 E/086)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2318/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Raad

(14 juli 2003)

Betreft:   Privacy-rechten van de Europese burger

Op 25 juni jl. is er een topbijeenkomst gehouden tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten. Een van de onderwerpen die aan de orde zijn/hadden moeten worden gesteld, is het TIA-project (oorspronkelijk Total Information Awareness, later gewijzigd in Terrorism Information Awareness). Voor dit project is een gigantisch apparaat nodig om informatie uit de meest uiteenlopende bronnen te verzamelen en te analyseren; dit loopt van de bestaande databanken tot commerciële transacties, van verplaatsingen tot het afluisteren van gesprekken. De heer Stefano Rodotà van de Italiaanse privacy-autoriteit heeft verklaard dat het hier om een nieuwe dimensie van surveillance gaat waardoor de staat de beschikking krijgt over alle persoonlijke informatie, bij wie dan ook verzameld en onafhankelijk van het doel waarvoor de informatie in de eerste plaats is verzameld. Het Europees Parlement heeft via zijn Voorzitter Pat Cox duidelijk stelling genomen door te zeggen dat de Verenigde Staten niet de wetgeving in Europa mogen dicteren.

| 1. | Wat zijn de resultaten van de Top tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van 25 juni jl. ten aanzien van TIA? |
| --- | --- |

1.

Wat zijn de resultaten van de Top tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van 25 juni jl. ten aanzien van TIA?

| 2. | Meent de Raad ook niet dat VS-wetgeving niet buiten het Amerikaanse grondgebied van kracht mag zijn en dat deze kwesties het best kunnen worden geregeld in internationale verdragen? |
| --- | --- |

2.

Meent de Raad ook niet dat VS-wetgeving niet buiten het Amerikaanse grondgebied van kracht mag zijn en dat deze kwesties het best kunnen worden geregeld in internationale verdragen?

| 3. | Is de Raad opgekomen voor het principe dat het onaanvaardbaar is dat de Verenigde Staten langs alle wegen informatie verzamelen die ontsproten is aan vrije communicatie tussen Europese burgers? |
| --- | --- |

3.

Is de Raad opgekomen voor het principe dat het onaanvaardbaar is dat de Verenigde Staten langs alle wegen informatie verzamelen die ontsproten is aan vrije communicatie tussen Europese burgers?

| 4. | Welke stappen denkt de Raad te zetten om de privacy van de Europese burger te beschermen? |
| --- | --- |

4.

Welke stappen denkt de Raad te zetten om de privacy van de Europese burger te beschermen?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat TIA niet aan de orde is geweest tijdens de topbijeenkomst met de Verenigde Staten van 25 juni 2003. De Raad neemt nota van de bezorgdheid van het geachte parlementslid.

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat hij eind 2002 een overeenkomst tussen EUROPOL en de Verenigde Staten heeft goedgekeurd die ook over de verstrekking van persoonsgegevens handelt. Het gemeenschappelijk controleorgaan van Europol (orgaan voor de bescherming van persoonsgegevens) heeft een positief advies uitgebracht over deze overeenkomst. Het standpunt van de Europese Unie inzake de bescherming van persoonsgegevens is de Verenigde Staten dus wel degelijk bekend. De Raad is voornemens bij de Amerikaanse overheid te blijven aandringen — zoals de Europese Commissie trouwens ook doet — op volledige eerbiediging van het Europese standpunt en de noodzaak om een passende oplossing te vinden waarbij de Europese normen in acht worden genomen. Voorts verwijst de Raad het geachte parlementslid in dit verband naar het standpunt inzake de verstrekking van gegevens betreffende passagiers dat in de adviezen 6/2002 en 4/2003 van de Groep van artikel 29 met betrekking tot de bescherming van gegevens is verwoord.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/85 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/85

---

(2004/C 70 E/087)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2329/03

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Opneming van koolstofscheidingstechnieken in richtlijn emissiehandel

De Verenigde Staten, de Europese Unie en dertien andere landen hebben onlangs een internationaal forum ingesteld dat de emissies van broeikasgassen gaat aanpakken, voornamelijk door de bevordering van een techniek ter vertraging van de toenemende CO2-niveaus in de atmosfeer. Dit initiatief, het Carbon Sequestration Leadership Forum genaamd, is een poging tot versterking van de internationale samenwerking ter beperking van de emissies van broeikasgassen in de wereld.

Het Europees Parlement en de Raad van Ministers hebben onlangs een compromis bereikt bij de tweede lezing door het Parlement van de richtlijn inzake de emissiehandel. In het compromis is bepaald dat de Commissie zal worden gevraagd de richtlijn na 2006 opnieuw te bezien en eventueel voorstellen voor een herziening voor te leggen.

Welke rol ziet de Commissie voor koolstofscheidingstechnieken weggelegd? Zouden deze technieken in de EU-regeling voor de handel in emissies kunnen worden ingepast? Kunnen koolstofscheidingstechnieken volgens de Commissie een rol spelen in het beleid van de Europese Unie om de doelstellingen van Kyoto te bereiken?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 september 2003)

De openingsmeeting van het Carbon Sequestration Leadership Forum (CSLF) vond plaats van 23 tot 25 juni 2003 in Washington, D.C. Het Forum stelt zich in de eerste plaats ten doel om de internationale samenwerking te bevorderen bij onderzoek naar technologie voor koolstofvastlegging door kooldioxide (CO2) uit fossiele brandstoffen aan de bron op te vangen om het daarna op een milieuvriendelijke manier diep onder de grond op te slaan.

De Unie heeft zich er in Kyoto toe verbonden om haar emissie van broeikasgassen tijdens de periode 2008-2012 met 8 % te verminderen ten opzichte van het emissieniveau van 1990, hoofdzakelijk via maatregelen die gericht zijn op energie-efficiëntie en hernieuwbare energie. Aangezien het onderzoek naar koolstofvastlegging nog aan de gang is, kent de Commissie aan dit proces geen belangrijke rol toe bij het bereiken van de Kyoto-norm voor 2008-2012. Als men echter de klimaatverandering wil stabiliseren en terugdraaien, moet de emissie in de periode na 2012 wereldwijd met meer dan 50 % worden verlaagd. Het is mogelijk dat koolstofvastleggingstechnologieën aan dit proces zouden bijdragen door CO2 op te vangen en ondergronds op te slaan.

Om van de CO2-opslag een doeltreffende oplossing voor de reductie van CO2-emissie te maken, moet CO2 op een veilige manier voor honderden of zelfs duizenden jaren worden opgeslagen. Ook mag de CO2-opslag slechts een beperkte invloed op het milieu hebben en moet deze een aanvaardbaar prijskaartje hebben, overeenkomstig de nationale en internationale wettelijke voorschriften verlopen en bovendien op sociaal en politiek vlak aanvaardbaar zijn. De publieke opinie moet er, net zoals bij andere vormen van afvalverwijdering, van overtuigd zijn dat CO2 -opslag geen substantieel gevaar inhoudt. Er dienen eveneens een aantal wettelijke en regelgevingskwesties te worden opgelost.

De onlangs vastgestelde richtlijn (1) tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (2), definieert emissie als „emissie van broeikasgassen in de atmosfeer door in een installatie aanwezige bronnen”. De richtlijn creëert een wettelijk kader dat het gebruik van koolstofvastlegging toelaat aangezien broeikasgassen niet kunnen vrijkomen als ze vastgelegd worden. Deze benadering komt overeen met de doelstelling van de richtlijn om eerder vernieuwende oplossingen te zoeken om de emissie te verminderen, dan specifieke technologieën aan te wijzen die moeten worden toegepast.

Zoals reeds eerder vermeld, bevinden koolstofvastleggingtechnologieën zich echter nog in een onderzoeksfase en daarom kunnen de richtsnoeren om de emissies van gassen in het milieu te bewaken en te rapporteren — die in het najaar van 2003 moeten worden vastgesteld overeenkomstig artikel 14 van de richtlijn — het de exploitanten niet mogelijk maken zulke technologieën mee te tellen als een vermindering van de emissie. Als het huidige onderzoek kan aantonen dat CO2 op een veilige en milieuvriendelijke manier ondergronds kan worden opgeslagen zonder dat hierbij op enig moment CO2 in de atmosfeer vrijkomt en als passende normen, zoals de door de geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) aanvaarde methodologie, voor opslag zouden worden vastgelegd, dan kunnen de richtsnoeren voor bewaking en rapportering dienovereenkomstig aangepast worden.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/environment/climat/030723provisionaltext.pdf).

(2)  Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, PB L 257 van 10.10.1996.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/86 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/86

---

(2004/C 70 E/088)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2336/03

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Project ACCESS (Advance Communication for Cumbria and Enabling Sustainable Services)

Kan de Commissie aangeven wanneer zij in staat zal zijn te reageren op de aanvraag van de regering van het Verenigd Koninkrijk in verband met het bovengenoemde project (overeenkomstig artikel 86, lid 3), zodat met dit uitstekende programma kan worden doorgegaan en het gebied Cumbria toegang krijgt tot breedbandcommunicaties?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 augustus 2003)

Bij schrijven van 26 juni 2003 heeft het Verenigd Koninkrijk de steunmaatregelen waarnaar het geachte parlementslid verwijst, overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-verdrag aangemeld bij de Commissie. De aanmelding was evenwel onvolledig en de Commissie verzocht om aanvullende informatie bij schrijven van 17 juli 2003.

Overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 659/1999/EG (1) van de Raad zal de Commissie binnen twee maanden een beschikking geven over de aangemelde steunmaatregel. Die termijn gaat in op de dag na de ontvangst van een volledige aanmelding. De door de Britse autoriteiten verstrekte aanvullende informatie werd ontvangen op 22 juli 2003 en wordt momenteel onderzocht door de diensten van de Commissie. Uiterlijk op 23 september 2003 zal er dus een beschikking worden gegeven, tenzij nadere informatie noodzakelijk blijkt te zijn om de Commissie in staat te stellen haar standpunt over de voorgestelde steunmaatregelen te bepalen.

---

(1)  Verordening (EG) Nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83 van 27.3.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/86 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/86

---

(2004/C 70 E/089)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2337/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Gebruik van alcoholische dranken in Europese steden

Een aantal kiezers in mijn district heeft zijn bezorgdheid geuit over het beeld dat in Europa van de Engelsen bestaat. Hun bezorgdheid houdt voornamelijk verband met het verschijnsel dat jonge mannen en vrouwen gebruik maken van goedkope vluchten om in het weekend voor braspartijen naar het buitenland te gaan.

Verzamelt de Commissie gegevens over de toeneming van gewelddadigheden in „toeristenwijken” van Europese steden die ontstaan door of verband houden met het gebruik van alcoholische dranken? Zo ja, kan de Commissie deze gegevens dan verstrekken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 oktober 2003)

De Commissie beschikt niet over gegevens betreffende het aantal gewelddadige incidenten in „toeristen-wijken” van Europese grootsteden, die ontstaan door of verband houden met het gebruik van alcoholische dranken.

Toch zou het volgens de Commissie nuttig zijn dat de instanties die bevoegd zijn voor de handhaving van de openbare orde in de lidstaten statistische gegevens op dit gebied zouden verzamelen, zodat de omvang van het probleem correct kan worden beoordeeld en passende maatregelen kunnen worden getroffen.

Dergelijke informatie kan dienstig zijn bij het opstellen van het gezondheidsverslag over de economische en sociale kosten van alcohol, dat behoort tot de prioriteiten van het programma op het gebied van de volksgezondheid voor de periode 2003-2008.

De preventie van criminaliteit — ook van aan alcohol gerelateerde criminaliteit — behoort grotendeels tot de bevoegdheid van lokale, regionale en nationale autoriteiten. Het optreden op het niveau van de Unie op dit gebied moet beperkt blijven tot het ondersteunen van de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de bevoegde instanties, onder meer in het kader van het Europees netwerk inzake criminaliteitspreventie, dat zich vooral bezighoudt met jeugdcriminaliteit, stedelijke en drugsgerelateerde criminaliteit.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/87 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/87

---

(2004/C 70 E/090)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2344/03

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Bureaucratie Interreg

In de subsidieverordening voor Interreg in Nederland staan zinsneden die tot gevolg hebben dat de uitvoering van de administratie onnodig moeilijk wordt gemaakt. Het betreft o.a. de eis om van alle facturen en loonbetalingen daadwerkelijk betaalstrookjes te laten zien als voorwaarde voor subsidie. Hierdoor worden organisaties ontmoedigd om subsidies aan te vragen, waardoor het subsidiepotentieel onvoldoende benut wordt.

Het aanvragen van Interreg BMG subsidie wordt in Nederland vaak ervaren als een enorm zware procedure: met het ontwerpen van een grondig projectplan met gedefinieerde eindproducten is alleen al veel geld gemoeid. Daarnaast is de administratie behoorlijk complex: het gaat om bewijzen van inzet, facturen, kopieën van loonstrookjes en nu ook nog om betaalbewijzen.

Dit betekent in concreto dat een partner uit de lijst van salarisbetalingen elke maand moet gaan opzoeken welke mensen hebben meegewerkt aan het project en deze lijst moet uitdraaien, om vervolgens nog een betalingsbewijs/afschrijving van de bank van de totaalstaat over te leggen. Dit soort zaken zijn allemaal geautomatiseerd in betalingsdiskettes en vrij eenvoudig op te zoeken in het systeem, maar lastig uit te draaien vanwege het feit dat het ellenlange lijsten betreft. Kortom: terwijl de administratie en boekhouding van partners zijn geautomatiseerd, verzoekt Europa nog eens om handmatige bewijzen/kopieën.

Bovendien is ons in dit kader gebleken dat als gevolg van diverse nationale insteken en interpretaties vaak zeer geschikte projectideeën niet in aanmerking komen voor Interreg-gelden en er onnodig veel tijd verloren gaat wegens gebrek aan doeltreffende coördinatie.

| 1. | Is de Commissie bekend met de bureaucratische complexiteit bij het aanvragen van Interreg-subsidies waarvan hierboven een voorbeeld is gegeven? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met de bureaucratische complexiteit bij het aanvragen van Interreg-subsidies waarvan hierboven een voorbeeld is gegeven?

| 2. | Kennen de Interreg-subsidieregelingen in andere lidstaten ook dergelijke, bureaucratie in de hand werkende bepalingen? Zo ja, welke? |
| --- | --- |

2.

Kennen de Interreg-subsidieregelingen in andere lidstaten ook dergelijke, bureaucratie in de hand werkende bepalingen? Zo ja, welke?

| 3. | Is de Commissie voornemens om actie te ondernemen ten einde paal en perk te stellen aan onnodige bureaucratische procedures bij het verlenen van Interreg-subsidies? Zo nee, waarom niet; zo ja, welke actie gaat zij ondernemen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens om actie te ondernemen ten einde paal en perk te stellen aan onnodige bureaucratische procedures bij het verlenen van Interreg-subsidies? Zo nee, waarom niet; zo ja, welke actie gaat zij ondernemen?

| 4. | Is de Commissie voornemens om de mogelijkheden te onderzoeken naar het per Euregio instellen van een competent orgaan dat Interreg projectaanvragen, -behandelingen en -afhandelingen centraal coördineert? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie voornemens om de mogelijkheden te onderzoeken naar het per Euregio instellen van een competent orgaan dat Interreg projectaanvragen, -behandelingen en -afhandelingen centraal coördineert?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(18 november 2003)

Het Communautaire initiatief Interreg, dat medegefinancierd wordt door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1260/1999 van 21 juni 1999 van de Raad houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1).

In overeenstemming met de voorschriften inzake financieel beheer worden er door de Commissie tussentijdse betalingen gedaan om de daadwerkelijk gemaakte en door het uitbetalingsorgaan gecertificeerde uitgaven te vergoeden. Aan de Commissie of aan de beheerder behoeven geen kwitanties, rekeningen of gelijkwaardige boekhoudbescheiden te worden toegezonden. Volgens artikel 38, lid 6, houdt de beheerder alle bewijsstukken op algemeen aanvaarde gegevensdragers ter beschikking van de Commissie.

Voor de „Grensregio Vlaanderen/Nederland”, waaronder twee subprogramma's voor de Euregio Scheldemond en het Benelux-Middengebied vallen, werd de provincie Antwerpen door het Vlaams Gewest als beheerder voor het programma aangewezen en de provincie Oost-Vlaanderen als uitbetalingsorgaan. Het programma staat onder supervisie van een toezichtcomité (dat door de beheerder wordt voorgezeten), dat in de bijeenkomst op 16 december 2002 zijn goedkeuring hechtte aan het Handboek administratieve organisatie dat een beschrijving bevat van de systemen voor beheer en financiële controle.

Hoewel de Commissie de in de verordeningen beschreven regels toepast heeft zij ervoor proberen te zorgen dat het beheer in de praktijk zo eenvoudig mogelijk is. Met het oog hierop heeft de Commissie een Mededeling aangenomen over de vereenvoudiging, de verduidelijking, de coördinatie en de flexibiliteit van het beheer van het structuurbeleid in de periode 2000-2006 (2). De lidstaten en de regio's werden dringend verzocht de nieuwe bepalingen en aanbevelingen volledig te benutten en hun interne regels en procedures met betrekking tot het beheer van Europese programma's te vereenvoudigen.

Wat de mogelijkheid betreft om per Euregio één competent orgaan in te stellen, moet de Commissie rekening houden met het besluit van de verantwoordelijke lidstaten, België en Nederland, om, overeenkomstig punt 22 (2) van de Interreg-richtsnoeren een programma voor te leggen „voor een grens, met” deelprogramma's „voor elke grensoverschrijdende regio”. Tegelijkertijd moet erop worden gewezen dat het secretariaat in Turnhout de enige autoriteit is die, wat het Benelux-Middengebied betreft, de behandeling en de definitieve afhandeling van de Interreg-projectaanvragen centraal coördineert.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

(2)  C(2003)1255 van 25 april 2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/88 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/88

---

(2004/C 70 E/091)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2347/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Verdrinkingsdood voor de Zuid-Europese kusten voor immigranten die naar de Europese Unie vluchten op zoek naar werk en een nieuw leven

Net als de voorbije jaren zijn ook de laatste weken honderden mensen verdronken voor de kust van een aantal Zuid-Europese landen bij pogingen om in de Europese Unie binnen te geraken op zoek naar werk en een nieuw leven. Onder de slachtoffers bevinden zich veel vrouwen, zelfs zwangere, en kinderen. Ongeacht onze mening over de reglementering van de immigratie — integratie, asiel, paspoorten, opvangcentra, repatriëring, enz. — hebben wij hier te maken met een verschrikkelijke menselijke tragedie, die de Europese samenleving en de instellingen van de Unie niet onverschillig mag laten en die een dringende oplossing vereist. Welke maatregelen en initiatieven op politiek en humanitair vlak neemt de Commissie om deze ware slachting te beëindigen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(26 september 2003)

De voorbije zomers zijn steeds meer illegale immigranten de Unie binnengekomen over zee. De oversteek wordt meestal georganiseerd door meedogenloze mensensmokkelaars die deel uitmaken van criminele netwerken. Hoewel de weersomstandigheden telkens matig waren, zijn veel illegalen verdronken omdat de schepen waarmee ze naar de Unie werden gesmokkeld, niet zeewaardig bleken.

Zoals blijkt uit het antwoord van de Commissie op schriftelijke vragen E-3112/02 van de heer Tannock (1), P-0291/03 van de heer Pisicchio (2) en E-2133/03 van de heer Borghezio (3), wordt binnen de Commissie veel aandacht besteed aan illegale immigratie over zee en wordt de situatie voortdurend van nabij gevolgd. Onlangs zijn ook belangrijke maatregelen getroffen voor de ontwikkeling van een communautair beleidskader.

Drie actieplannen — een inzake illegale immigratie, een tweede inzake geïntegreerd grensbeheer en een derde betreffende het terugkeerbeleid — bepalen de werkzaamheden van de Unie en leggen een schema vast voor gemeenschappelijke maatregelen tegen illegale immigratie. Ter voorbereiding van de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003 heeft de Commissie een overzicht gegeven van de huidige stand van zaken (4). De Raad heeft bovendien in zijn conclusies duidelijk de te volgen koers uitgestippeld.

Voorts heeft de Commissie de Raad onlangs een studie voorgelegd inzake maritieme grenzen waarin die grenzen grondig worden geanalyseerd en een aantal aanbevelingen worden gedaan ter verbetering van de veiligheid van schepen om zulke tragische ongelukken in de toekomst te vermijden. De studie belicht mogelijke ontwikkelingen op het gebied van het zeerecht en de mogelijke uitbreiding van regionale samenwerking, vooral in het Middellandse-Zeegebied.

Als reactie op de toenemende stroom immigranten uit Libië is de Commissie, in nauw overleg met de lidstaten, bezig met de voorbereiding van een tweede missie. In mei 2003 vond al een eerste verkennende missie plaats.

Volgens de Commissie is de samenwerking met derde landen van essentieel belang bij de ontwikkeling van een efficiënt beleid ter bestrijding van illegale migratie en zal hieraan in de komende jaren meer aandacht moeten worden besteed. Zij heeft het te volgen beleid vastgelegd in haar mededeling inzake integratie van migratievraagstukken in de betrekkingen van de Europese Unie met ontwikkelingslanden (5). In dit kader beoogt het voorstel voor een verordening tot instelling van een programma voor financiële en technische bijstand aan derde landen op het gebied van migratie (6), dat aan de Raad en het Parlement is toegezonden, de vrijmaking van financiële middelen voor een dergelijke samenwerking. Zodra die verordening is goedgekeurd, zal de Gemeenschap beschikken over een specifiek financieel instrument om derde landen te steunen bij hun inspanningen om de migratiestromen, waaronder illegale migratie, in alle opzichten beter te beheersen.

Genoemde verordening zal het vervolg vormen op de testfase van begrotingslijn B7-667 „Samenwerking met derde landen op het gebied van asiel en migratie”. In deze testfase zijn al verschillende projecten opgestart om de inspanningen van derde landen ter bestrijding van illegale migratie te ondersteunen. Overeenkomstig de evenwichtige en geïntegreerde benadering die de Commissie in haar mededeling van december heeft uiteengezet, draagt de Gemeenschap financieel bij aan een samenwerkingsproject met Marokko, onder leiding van Spanje en Frankrijk, dat de controles aan de Marokkaanse grens beoogt te verscherpen en aan twee projecten ter uitbreiding van de regionale ontwikkeling en de werkgelegenheid. Het Meda-programma voor migratiebeheer in Marokko is op die projecten gebaseerd. De Commissie is van plan meer te gaan samenwerken met andere landen ten noorden van de Middellandse Zee om daar gelijkaardige projecten inzake migratiebeheer op touw te zetten.

---

(1)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 92.

(2)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 46.

(3)  Zie blz. 77.

(4)  COM(2003) 323 def.

(5)  COM(2002) 703 def.

(6)  COM(2003)355 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/90 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/90

---

(2004/C 70 E/092)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2362/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Raad

(17 juli 2003)

Betreft:   Onderzoek door een Turks schip in de Griekse territoriale wateren in de Egeïsche Zee

In Griekse persberichten van vandaag (8 juli 2003) lezen we dat de Piri Reis, een Turks schip voor oceanografisch onderzoek, tussen 4 en 19 juli in de Egeïsche Zee onderzoek zal uitvoeren en wel in de Griekse territoriale wateren van de Egeïsche Zee. De kranten berichten dat de Griekse marine een bericht heeft onderschept van de zender van de kustwacht van Ismir in verband met het „oceanografisch onderzoek van het schip”. Volgens het „onderzoeksprogramma” zal de Piri Reis (die eigendom is van de universiteit van Ismir) onderzoek verrichten op een afstand van 5 zeemijl van het eilandje Kalogeri in de Cycladen evenals op 25 andere plaatsen in de Griekse territoriale wateren.

Turkije (een kandidaat voor toetreding tot de Europese Unie) heeft in het verleden al eens ditzelfde schip naar de Egeïsche Zee gestuurd om onderzoek te verrichten in de Griekse (en dus ook communautaire) territoriale wateren, wat geleid heeft tot spanningen in de Grieks-Turkse betrekkingen.

Is de Raad op de hoogte van het voornemen van de Turkse autoriteiten? Krijgt de universiteit van Ismir, die eigenaar is van het schip, steun uit enigerlei communautair initiatief (direct of indirect, via een lening of met andere communautaire middelen)? Welke initiatieven kan de Raad onmiddellijk ondernemen zodat Turkije geen onderzoek verricht in de territoriale wateren van een lidstaat van de Europese Unie?

Antwoord

(8 december 2003)

| 1. | De Raad heeft vernomen dat een Turks schip voor zeeonderzoek in de Egeïsche Zee actief is geweest, maar beschikt niet over specifieke informatie omtrent de precieze omvang van die activiteiten en over de voornemens van de Turkse autoriteiten op dit punt. De Raad heeft geen weet van financiële steun van de Gemeenschap voor de instantie die eigenaar is van het schip. |
| --- | --- |

1.

De Raad heeft vernomen dat een Turks schip voor zeeonderzoek in de Egeïsche Zee actief is geweest, maar beschikt niet over specifieke informatie omtrent de precieze omvang van die activiteiten en over de voornemens van de Turkse autoriteiten op dit punt. De Raad heeft geen weet van financiële steun van de Gemeenschap voor de instantie die eigenaar is van het schip.

| 2. | Krachtens het beginsel van vreedzame regeling van geschillen overeenkomstig het VN-Handvest, moet Turkije als kandidaat-lidstaat alles in het werk stellen om de nog onopgeloste grensgeschillen en andere daarmee verbonden problemen tot een oplossing te brengen, zoals is bepaald in punt 4 van de conclusies van de Europese Raad van Helsinki van 10/11 december 1999. Een en ander heeft zijn neerslag gevonden in een specifieke prioriteit van het herziene Turkse toetredingspartnerschap. |
| --- | --- |

2.

Krachtens het beginsel van vreedzame regeling van geschillen overeenkomstig het VN-Handvest, moet Turkije als kandidaat-lidstaat alles in het werk stellen om de nog onopgeloste grensgeschillen en andere daarmee verbonden problemen tot een oplossing te brengen, zoals is bepaald in punt 4 van de conclusies van de Europese Raad van Helsinki van 10/11 december 1999. Een en ander heeft zijn neerslag gevonden in een specifieke prioriteit van het herziene Turkse toetredingspartnerschap.

| 3. | Sedert maart 2002 hebben er tussen hoge ambtenaren van de ministeries van Buitenlandse Zaken van Griekenland en Turkije verkennende contacten plaatsgevonden. Griekenland en Turkije hebben in verband hiermee ook een aantal vertrouwenwekkende maatregelen genomen. De Raad ziet nauwlettend toe op de vooruitgang die op dit punt wordt geboekt. Overeenkomstig de conclusies van Helsinki, moet de Europese Raad de situatie — en de gevolgen ervan voor het toetredingsproces — vóór eind 2004 evalueren. |
| --- | --- |

3.

Sedert maart 2002 hebben er tussen hoge ambtenaren van de ministeries van Buitenlandse Zaken van Griekenland en Turkije verkennende contacten plaatsgevonden. Griekenland en Turkije hebben in verband hiermee ook een aantal vertrouwenwekkende maatregelen genomen. De Raad ziet nauwlettend toe op de vooruitgang die op dit punt wordt geboekt. Overeenkomstig de conclusies van Helsinki, moet de Europese Raad de situatie — en de gevolgen ervan voor het toetredingsproces — vóór eind 2004 evalueren.

| 4. | In het kader van de politieke dialoog spoort de Raad Turkije regelmatig aan te blijven streven naar het verminderen en voorkomen van spanningen en hiertoe met Griekenland samen te werken. |
| --- | --- |

4.

In het kader van de politieke dialoog spoort de Raad Turkije regelmatig aan te blijven streven naar het verminderen en voorkomen van spanningen en hiertoe met Griekenland samen te werken.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/91 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/91

---

(2004/C 70 E/093)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2365/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(17 juli 2003)

Betreft:   Afbakening van de visserijgebieden tussen Portugal en Spanje

De voorzitter van de Asociación Española de Titulados Náuticos pesqueros heeft verzocht om afbakening van de grenzen tussen Spanje en Portugal om nog meer aanhoudingen van Spaanse vissers te voorkomen. Volgens hem moet worden geprobeerd dit soort zaken te voorkomen tussen bevriende buurlanden die beide tot de Europese Unie behoren.

Volgens de voorzitter is het niet logisch dat dit soort situaties zich voordoen tussen EU-landen. Daarom zijn de Spaanse vissers van mening dat het absoluut noodzakelijk is de visserijgebieden af te bakenen om nieuwe conflicten te voorkomen.

Is de Commissie van mening dat zij op het gebied van het visserijbeleid van de Europese Unie haar medewerking dient te verlenen aan de oplossing van het conflict over de afbakening van de visserijgebieden tussen Spanje en Portugal om aldus een einde te maken aan dit onzinnige conflict, vooral waar het gaat om celstraffen voor Spaanse vissers die de Portugese wateren binnendringen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 augustus 2003)

In de nieuwe rechtsgrond voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (1), is duidelijk het beginsel vastgelegd dat alle communautaire vissersvaartuigen gelijke toegang hebben tot de wateren en bestanden, onverminderd de ter zake geldende communautaire voorschriften inzake het beheer van de visserij.

Het opnieuw invoeren van beperkingen inzake de toegang tot gebieden die onder de nationale jurisdictie vallen op grond van de nationaliteit zou strijdig zijn met bovenstaand beginsel. De Commissie moet erover waken dat de toegangsregels en de maatregelen inzake instandhouding en beheer gebaseerd zijn op het niet-discriminatiebeginsel.

De Commissie is bovendien van mening dat het bestaan van conflicten tussen vissers geen reden mag zijn om de communautaire beginselen niet toe te passen en om niet op de naleving ervan toe te zien. De Commissie wenst een actieve bijdrage te leveren tot het vinden van een oplossing voor het probleem inzake de toegang tot de Portugese continentale wateren in het kader van het voorstel voor een regeling van de visserij-inspanning in de westelijke wateren. Zij is er evenwel van overtuigd dat elke oplossing ter zake volledig in overeenstemming moet zijn met bovengenoemde beginselen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB L 358 van 31.12.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/91 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/91

---

(2004/C 70 E/094)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2374/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Aanbestedingen en onderaanbestedingen voor diensten in opdracht van de Europese Commissie

OLAF heeft onlangs een onderzoek ingesteld naar de vermoedelijke verduistering van ongeveer 900 000 EUR door de leiding van Eurostat. De Commissie heeft een proces op gang gebracht om het ontoereikend geacht boekhoudsysteem te herzien. Voorts heeft Eurostat bepaalde diensten onderaanbesteed aan Eurogramme, Eurocost en Planistat. Kan de Commissie mededelen welke diensten zijn aanbesteed of onderaanbesteed en welke kosten hiermee respectievelijk in de afgelopen vijf jaar gemoeid waren? Welke mechanismen worden gebruikt om deze diensten aan te besteden en op welke wijze worden de dienstverrichters geselecteerd?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(22 september 2003)

Met de modernisering van het boekhoudsysteem wil de Commissie bereiken dat de instellingen tegen 2005 beschikken over een boekhouding op transactiebasis die aan de recentste internationale boekhoudnormen voor de overheidssector voldoet, zoals het Financieel Reglement (1) voorschrijft.

In verband met de overige aangekaarte kwesties zij opgemerkt dat de Commissie bezig is met het vergaren van de zeer uitgebreide informatie die nodig is om de vraag van het geachte parlementslid te beantwoorden. Zij zal haar bevindingen te gelegener tijd bekendmaken. Er wordt aan herinnerd dat de Commissie in het kader van de follow-up van de kwijting voor de begroting van 2001 de Dienst Interne Audit (DIA) opdracht heeft gegeven de wettigheid en regelmatigheid van de na 1999 door Eurostat gesloten contracten te onderzoeken en bij zijn onderzoek ook rekening te houden met de door andere Commissiediensten gesloten contracten. De resultaten van dit onderzoek zullen in het najaar van 2003 bekend zijn.

Wat Planistat betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag P-1705/03 van mevrouw Stauner (2), P-1807/03 van de heer Bösch en P-1978/03 van mevrouw Stauner.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

(2)  Zie blz. 56.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/92 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/92

---

(2004/C 70 E/095)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2377/03

van James Nicholson (PPE-DE) aan de Raad

(18 juli 2003)

Betreft:   Kentekens voor de strijdkrachten van de Europese Unie

Volgens recente berichten in de pers zouden de strijdkrachten die naar de Kongo gestuurd worden identificeerbare kentekens dragen die de omtrekken van de Europese Unie tonen.

De berichten beweren dat Ierland noch volledig noch gedeeltelijk op het kenteken voorkomt.

Kan de Raad laten weten of de berichten juist zijn, en zo ja, wat de redenen voor het weglaten van Ierland zijn?

Antwoord

(5 december 2003)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat het enige officiële kenteken dat het bij de operatie Artemis ingezette personeel draagt, een armband is op basis van de Europese kleuren (gele sterren op een blauwe achtergrond) met de naam van de operatie (Artemis). Op de armband komt geen kaart van Europa voor.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/92 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/92

---

(2004/C 70 E/096)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2383/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(18 juli 2003)

Betreft:   Beoordeling van staatssteun

| 1. | Kan de Commissie nadere uitleg geven over de redenen die ze in haar persmededeling van 21 januari 2003 (IP/03/89) opgeeft voor haar instemming met de Britse vrijstelling van zegelrecht voor achtergestelde gebieden? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie nadere uitleg geven over de redenen die ze in haar persmededeling van 21 januari 2003 (IP/03/89) opgeeft voor haar instemming met de Britse vrijstelling van zegelrecht voor achtergestelde gebieden?

| 2. | Kan ze inzage geven, o.a. aan mij, in de opmerkingen van het Verenigd Koninkrijk in antwoord op haar verzoek volgens artikel 88, lid 2 van het EG-Verdrag om opmerkingen in te dienen op de staatssteunprocedure C 13/02 (vroeger N 27/02) wegens vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor andere dat bewoningsdoeleinden in achtergestelde gebieden? |
| --- | --- |

2.

Kan ze inzage geven, o.a. aan mij, in de opmerkingen van het Verenigd Koninkrijk in antwoord op haar verzoek volgens artikel 88, lid 2 van het EG-Verdrag om opmerkingen in te dienen op de staatssteunprocedure C 13/02 (vroeger N 27/02) wegens vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor andere dat bewoningsdoeleinden in achtergestelde gebieden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(12 september 2003)

| 1. | Opgemerkt zij dat de persmededeling alleen een samenvatting van de beschikking bevat. Voor meer bijzonderheden verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar de motivering van Beschikking 2003/433/EG van de Commissie van 21 januari 2003 betreffende de steunmaatregel „Vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden” aangemeld door het Verenigd Koninkrijk (1). |
| --- | --- |

1.

Opgemerkt zij dat de persmededeling alleen een samenvatting van de beschikking bevat. Voor meer bijzonderheden verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar de motivering van Beschikking 2003/433/EG van de Commissie van 21 januari 2003 betreffende de steunmaatregel „Vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden” aangemeld door het Verenigd Koninkrijk (1).

| 2. | De Commissie herinnert eraan dat het in het kader van de administratieve procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag vaste rechtspraak is dat „de Commissie (...) niet verplicht (is) de belanghebbenden de opmerkingen of informatie te doen toekomen die zij van de regering van de (...) lidstaat heeft ontvangen. Dat de rechten van de belanghebbenden beperkt zijn, doet echter niet af aan de krachtens (...) artikel 253 (van het EG-Verdrag) op de Commissie rustende verplichting om haar eindbeschikking toereikend te motiveren” (2). Gelet op deze rechtspraak, wenst de Commissie erop te wijzen dat alle opmerkingen van het Verenigd Koninkrijk zijn opgenomen onder punt IV van bovenvermelde beschikking van de Commissie en dat deze vervolgens worden geanalyseerd onder punt VI „beoordeling van de steunmaatregel”. |
| --- | --- |

2.

De Commissie herinnert eraan dat het in het kader van de administratieve procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag vaste rechtspraak is dat „de Commissie (...) niet verplicht (is) de belanghebbenden de opmerkingen of informatie te doen toekomen die zij van de regering van de (...) lidstaat heeft ontvangen. Dat de rechten van de belanghebbenden beperkt zijn, doet echter niet af aan de krachtens (...) artikel 253 (van het EG-Verdrag) op de Commissie rustende verplichting om haar eindbeschikking toereikend te motiveren” (2). Gelet op deze rechtspraak, wenst de Commissie erop te wijzen dat alle opmerkingen van het Verenigd Koninkrijk zijn opgenomen onder punt IV van bovenvermelde beschikking van de Commissie en dat deze vervolgens worden geanalyseerd onder punt VI „beoordeling van de steunmaatregel”.

---

(1)  PB L 149 van 17.6.2003.

(2)  Arrest van 14 december 2000 in zaak T-613/97, Ufex e.a. tegen Commissie, Jurispr. 2000, blz. II-4055, punt 90.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/93 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/93

---

(2004/C 70 E/097)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2385/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(18 juli 2003)

Betreft:   Beoordeling van staatssteun

| 1. | Wat zijn de redenen dat de Commissie, ondanks het scepticisme dat spreekt uit haar verzoek om eventuele opmerkingen kenbaar te maken (gepubliceerd in het Publicatieblad van 27 april 2002, naar aanleiding van de vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed), haar mening over die staatssteun gewijzigd heeft? Wat zijn de criteria die ze in dit geval aanwendt? |
| --- | --- |

1.

Wat zijn de redenen dat de Commissie, ondanks het scepticisme dat spreekt uit haar verzoek om eventuele opmerkingen kenbaar te maken (gepubliceerd in het Publicatieblad van 27 april 2002, naar aanleiding van de vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed), haar mening over die staatssteun gewijzigd heeft? Wat zijn de criteria die ze in dit geval aanwendt?

| 2. | Is doelmatige besteding van openbare middelen bij het nastreven van de doeleinden van het overheidsbeleid op ook maar enige manier een evaluatiefactor geweest, en zo niet, waarom niet? |
| --- | --- |

2.

Is doelmatige besteding van openbare middelen bij het nastreven van de doeleinden van het overheidsbeleid op ook maar enige manier een evaluatiefactor geweest, en zo niet, waarom niet?

| 3. | Gaat het hier naar de mening van de Commissie om een van de meest doelmatige werkwijzen die al door een lidstaat uitgedacht zijn om de economische activiteit in achtergestelde gebieden aan te moedigen? |
| --- | --- |

3.

Gaat het hier naar de mening van de Commissie om een van de meest doelmatige werkwijzen die al door een lidstaat uitgedacht zijn om de economische activiteit in achtergestelde gebieden aan te moedigen?

| 4. | Kan de Commissie haar schatting van de vermoedelijke vaste kosten meedelen — m.a.w. de kosten voor de openbare schatkist, los van de verwezenlijking van de doelstellingen — die gemoeid zijn met het besluit van de Britse regering om vrijstelling van zegelrecht te verlenen voor onroerend goed voor andere dan bewoningsdoeleinden in achtergestelde gebieden? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie haar schatting van de vermoedelijke vaste kosten meedelen — m.a.w. de kosten voor de openbare schatkist, los van de verwezenlijking van de doelstellingen — die gemoeid zijn met het besluit van de Britse regering om vrijstelling van zegelrecht te verlenen voor onroerend goed voor andere dan bewoningsdoeleinden in achtergestelde gebieden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(12 september 2003)

| 1. | De in het Publicatieblad van de Europese Unie (1) gepubliceerde uitnodiging opmerkingen te maken was het besluit van de Commissie betreffende de inleiding van de procedure. Artikel 6 van de verordening van de Raad inzake de procedures op het gebied van staatssteun (2) bepaalt dat een besluit om de formele onderzoeksprocedure in te leiden „een eerste beoordeling van de Commissie omtrent de steunverlenende aard van de voorgestelde maatregel” moet bevatten.
  De vaste rechtspraak luidt als volgt: „Bijgevolg is de kwalificatie van de maatregel als staatssteun in een beschikking tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure niet definitief van aard. De inleiding van de formele onderzoeksprocedure beoogt juist de Commissie in staat te stellen, alle nodige adviezen in te winnen om een definitieve beslissing over dit punt te kunnen nemen.” (3).
  De Commissie is dus van oordeel dat ze haar mening niet heeft gewijzigd, zoals het geachte parlementslid suggereert, maar louter een eerste beoordeling heeft gegeven en belanghebbende derden heeft verzocht te reageren om een eindbeschikking te kunnen geven. De criteria die de Commissie in dit geval heeft gehanteerd, zijn de criteria die zijn vermeld in de eindbeschikking van de Commissie (4), in het bijzonder in deel VI „Beoordeling van de steunmaatregel.” |
| --- | --- |

1.

De in het Publicatieblad van de Europese Unie (1) gepubliceerde uitnodiging opmerkingen te maken was het besluit van de Commissie betreffende de inleiding van de procedure. Artikel 6 van de verordening van de Raad inzake de procedures op het gebied van staatssteun (2) bepaalt dat een besluit om de formele onderzoeksprocedure in te leiden „een eerste beoordeling van de Commissie omtrent de steunverlenende aard van de voorgestelde maatregel” moet bevatten.

De vaste rechtspraak luidt als volgt: „Bijgevolg is de kwalificatie van de maatregel als staatssteun in een beschikking tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure niet definitief van aard. De inleiding van de formele onderzoeksprocedure beoogt juist de Commissie in staat te stellen, alle nodige adviezen in te winnen om een definitieve beslissing over dit punt te kunnen nemen.” (3).

De Commissie is dus van oordeel dat ze haar mening niet heeft gewijzigd, zoals het geachte parlementslid suggereert, maar louter een eerste beoordeling heeft gegeven en belanghebbende derden heeft verzocht te reageren om een eindbeschikking te kunnen geven. De criteria die de Commissie in dit geval heeft gehanteerd, zijn de criteria die zijn vermeld in de eindbeschikking van de Commissie (4), in het bijzonder in deel VI „Beoordeling van de steunmaatregel.”

| 2. | en 3. De aangemelde steunregeling werd beoordeeld op grond van de volgende overwegingen: staatssteunkarakter, de rechtmatigheid van de regeling en de redenen voor vrijstelling. In het deel betreffende de redenen voor vrijstelling onderzocht de Commissie of de regeling verenigbaar was met een aantal kaderregelingen en richtsnoeren van de Commissie, en ging zij ten slotte na of de regeling verenigbaar was met artikel 87, lid 3, onder c), in het licht van de communautaire doelstellingen en de invloed op het handelsverkeer tussen lidstaten.
  In de overwegingen 56 en 57 van de beschikking onderzocht de Commissie de kosteneffectiviteit van de regeling. Volgens overweging 56 „(zou de vrijstelling van zegelrecht als rehabilitatie-instrument) in overeenstemming kunnen zijn met de economische motivering van beperking van het risico voor wie investeert in oude bedrijfsterreinen. Sanering werd traditioneel beschouwd als een investering met hoge risico's en lage opbrengst, in het bijzonder omdat ervan wordt uitgegaan dat er weinig vraag op de markt is, dat subsidieregelingen bureaucratisch zijn, dat de procedures in de programma's onduidelijk zijn en dat er een tekort aan initiatieven voor financiering is. Gunstige omstandigheden voor investeringen houden een zichtbare totale opbrengst in, alsmede nieuwe commerciële mogelijkheden, doorzichtige ontsnappingsmogelijkheden en duidelijkheid over het risiconiveau van het project.” In overweging 57 wordt dit argument verder ontwikkeld: „Slechts wanneer het risico wordt verminderd, zullen er meer investeringen komen: dit zou verscheidene afgeleide gevolgen hebben, zoals de vermindering van de ontsnappingskosten, die dan weer het risico van investering in stadssanering verder zou doen verminderen. De tijdelijke vrijstelling van zegelrecht zal er wellicht toe bijdragen dat de markt voor sanering en verlaten terreinen in achtergestelde gebieden wordt gestimuleerd; bovendien kunnen neveneffecten worden verwacht. Het systeem zelf zou doorzichtig zijn en gemakkelijk te beheren, wat overeenstemt met wat de markt vraagt.” Overweging 62 voegt hieraan nog het volgende toe: „Het gemiddelde steunbedrag voor afzonderlijke ondernemingen zou bij deze regeling 50 000 GBP (ca. 78 500 EUR) bedragen. Steun van deze omvang verstoort de concurrentie normaal niet en dreigt deze ook niet te verstoren. Indien de begunstigde de vrijstelling van zegelrecht meermaals zou verkrijgen, of deze zou kunnen cumuleren met andere vormen van steun, zou deze betekenisvol kunnen zijn en dus de concurrentie en/of het handelsverkeer verstoren. Het is derhalve van het grootste belang dat nauwlettend toezicht wordt gehouden en controle wordt uitgeoefend op de cumulatie van steun.”
  Ten slotte wordt de kosteneffectiviteit van de maatregel ook onderzocht op basis van een controle achteraf door de Commissie naar aanleiding van het indienen van de gedetailleerde jaarlijkse verslagen, dat als een voorwaarde is opgelegd in artikel 3 van de beschikking van de Commissie. De tweede alinea van artikel 3 vereist dat de verslagen voldoende gedetailleerd zijn om een evaluatie van de gevolgen van de maatregel voor de materiële rehabilitatie van de begunstigde gebieden mogelijk te maken. |
| --- | --- |

2.

en 3. De aangemelde steunregeling werd beoordeeld op grond van de volgende overwegingen: staatssteunkarakter, de rechtmatigheid van de regeling en de redenen voor vrijstelling. In het deel betreffende de redenen voor vrijstelling onderzocht de Commissie of de regeling verenigbaar was met een aantal kaderregelingen en richtsnoeren van de Commissie, en ging zij ten slotte na of de regeling verenigbaar was met artikel 87, lid 3, onder c), in het licht van de communautaire doelstellingen en de invloed op het handelsverkeer tussen lidstaten.

In de overwegingen 56 en 57 van de beschikking onderzocht de Commissie de kosteneffectiviteit van de regeling. Volgens overweging 56 „(zou de vrijstelling van zegelrecht als rehabilitatie-instrument) in overeenstemming kunnen zijn met de economische motivering van beperking van het risico voor wie investeert in oude bedrijfsterreinen. Sanering werd traditioneel beschouwd als een investering met hoge risico's en lage opbrengst, in het bijzonder omdat ervan wordt uitgegaan dat er weinig vraag op de markt is, dat subsidieregelingen bureaucratisch zijn, dat de procedures in de programma's onduidelijk zijn en dat er een tekort aan initiatieven voor financiering is. Gunstige omstandigheden voor investeringen houden een zichtbare totale opbrengst in, alsmede nieuwe commerciële mogelijkheden, doorzichtige ontsnappingsmogelijkheden en duidelijkheid over het risiconiveau van het project.” In overweging 57 wordt dit argument verder ontwikkeld: „Slechts wanneer het risico wordt verminderd, zullen er meer investeringen komen: dit zou verscheidene afgeleide gevolgen hebben, zoals de vermindering van de ontsnappingskosten, die dan weer het risico van investering in stadssanering verder zou doen verminderen. De tijdelijke vrijstelling van zegelrecht zal er wellicht toe bijdragen dat de markt voor sanering en verlaten terreinen in achtergestelde gebieden wordt gestimuleerd; bovendien kunnen neveneffecten worden verwacht. Het systeem zelf zou doorzichtig zijn en gemakkelijk te beheren, wat overeenstemt met wat de markt vraagt.” Overweging 62 voegt hieraan nog het volgende toe: „Het gemiddelde steunbedrag voor afzonderlijke ondernemingen zou bij deze regeling 50 000 GBP (ca. 78 500 EUR) bedragen. Steun van deze omvang verstoort de concurrentie normaal niet en dreigt deze ook niet te verstoren. Indien de begunstigde de vrijstelling van zegelrecht meermaals zou verkrijgen, of deze zou kunnen cumuleren met andere vormen van steun, zou deze betekenisvol kunnen zijn en dus de concurrentie en/of het handelsverkeer verstoren. Het is derhalve van het grootste belang dat nauwlettend toezicht wordt gehouden en controle wordt uitgeoefend op de cumulatie van steun.”

Ten slotte wordt de kosteneffectiviteit van de maatregel ook onderzocht op basis van een controle achteraf door de Commissie naar aanleiding van het indienen van de gedetailleerde jaarlijkse verslagen, dat als een voorwaarde is opgelegd in artikel 3 van de beschikking van de Commissie. De tweede alinea van artikel 3 vereist dat de verslagen voldoende gedetailleerd zijn om een evaluatie van de gevolgen van de maatregel voor de materiële rehabilitatie van de begunstigde gebieden mogelijk te maken.

| 4. | De Commissie geeft er zich terdege rekenschap van dat er bij elke goedgekeurde steunmaatregel begunstigden zijn die ook zonder de stimulans van de steunmaatregel zouden hebben geïnvesteerd, werkgelegenheid, etc. zouden hebben gecreëerd en voor opleiding zouden hebben gezorgd. De steun kan evenwel een invloed hebben gehad op de keuze van vestigingsplaats, de omvang van het project of het tijdschema van uitvoering. De Commissie kan geen raming geven van de werkelijke dead-weight- kosten die gemoeid zijn met de vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden. |
| --- | --- |

4.

De Commissie geeft er zich terdege rekenschap van dat er bij elke goedgekeurde steunmaatregel begunstigden zijn die ook zonder de stimulans van de steunmaatregel zouden hebben geïnvesteerd, werkgelegenheid, etc. zouden hebben gecreëerd en voor opleiding zouden hebben gezorgd. De steun kan evenwel een invloed hebben gehad op de keuze van vestigingsplaats, de omvang van het project of het tijdschema van uitvoering. De Commissie kan geen raming geven van de werkelijke dead-weight- kosten die gemoeid zijn met de vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden.

---

(1)  PB C 102 van 27.4.2002.

(2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 (nu 88) van het EG-Verdrag, PB L 83 van 27.3.1999.

(3)  Zaak C-204/97 Portugal/Commissie, Jurispr. 2001, blz. I-3175, punt 33; Gevoegde zaken T-371/94 en T-394/94 British Airways e.a. en British Midland Airways/Commissie, Jurispr. 1998, blz. II-2405, punt 59.

(4)  Beschikking van de Commissie 2003/433/EG van 21 januari 2003 betreffende de steunregeling „Vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden” aangemeld door het Verenigd Koninkrijk, PB L 149 van 17.6.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/94 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/94

---

(2004/C 70 E/098)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2396/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Maatregelen ter bestrijding van woestijnvorming in de Europese Unie

Naar aanleiding van de begin deze maand door de Verenigde Naties georganiseerde Werelddag tegen woestijnvorming en droogte, werden gegevens bekendgemaakt over de gevolgen van woestijnvorming in de Europese mediterrane zone, waaruit blijkt dat het bodemverval niet wordt afgeremd, integendeel, en dat 300 000 km2 kustgebied reeds is uitgedroogd. Wat Spanje betreft worden het risico van woestijnvorming op 31 % en de daaraan verbonden kosten op 200 miljoen euro geraamd.

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1287/00 (1) beklemtoont de Commissie dat zij speciale aandacht wil besteden aan dit ernstige milieuprobleem en dat regeringen kunnen verzoeken om communautaire steun ter bestrijding van woestijnvorming, in het kader van o.a. het beleid ter bevordering van duurzame plattelandsontwikkeling en het Cohesiefonds.

Heeft de Commissie sinds het jaar 2000 van Spanje verzoeken ontvangen om steunverlening voor de tenuitvoerlegging van concrete programma's ter bestrijding van woestijnvorming? Zo ja, kan zij dan een gedetailleerde lijst van gesubsidieerde projecten en verleende kredieten verschaffen?

Heeft Spanje, dat behoort tot de in de bijlage IV bij de VN-Overeenkomst inzake bestrijding van woestijnvorming genoemde landen, de Commissie reeds geïnformeerd over zijn nationale en regionale actieprogramma's terzake?

Is de Commissie voornemens op middellange termijn een specifiek initiatief ter bestrijding van woestijnvorming op communautair niveau voor te stellen?

Antwoord van Mw. Wallström namens de Commissie

(19 september 2003)

| 1. | a) | Wat het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) betreft, bevatten de meeste Operationele Programma's van de door ernstige erosieproblemen getroffen regio's (Comunidad Valenciana, Andalucia, Murcia) bij de milieuprioriteiten specifieke maatregelen die in het bijzonder op de bestrijding van bodemerosie zijn gericht. Deze maatregelen omvatten interventies tot herstel van aangetast land door de aanplant van nieuw plantendek, de instandhouding en verbetering van beboste gebieden of de aanpassing van beddingen van rivieren die in korte tijd grote hoeveelheden water te verwerken kunnen krijgen. Momenteel zijn er geen specifieke anti-erosieprojecten in het Cohesiefonds. |
| --- | --- | --- |

1.

a)

Wat het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) betreft, bevatten de meeste Operationele Programma's van de door ernstige erosieproblemen getroffen regio's (Comunidad Valenciana, Andalucia, Murcia) bij de milieuprioriteiten specifieke maatregelen die in het bijzonder op de bestrijding van bodemerosie zijn gericht. Deze maatregelen omvatten interventies tot herstel van aangetast land door de aanplant van nieuw plantendek, de instandhouding en verbetering van beboste gebieden of de aanpassing van beddingen van rivieren die in korte tijd grote hoeveelheden water te verwerken kunnen krijgen. Momenteel zijn er geen specifieke anti-erosieprojecten in het Cohesiefonds.

| b) | Het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) verschaft steun voor een uitgebreid gamma van agromilieuverbintenissen die, door toepassing van meer dan de gebruikelijke goede landbouwpraktijken, mogelijkheden bieden voor de opbouw van organisch materiaal in de bodem, erosie beperken en bodemverzilting voorkomen. Er wordt ook steun verschaft voor maatregelen gericht op het duurzaam beheer van bossen en de ontwikkeling van de bosbouw, het onderhoud en de verbetering van bossen en de uitbreiding van bosgebieden.
  Al is er geen specifiek programma gewijd aan de bestrijding van de woestijnvorming in Spanje, toch heeft de Commissie in de programmering 2000-2006 op het gebied van plattelandsontwikkeling voor deze lidstaat een reeks maatregelen goedgekeurd die daartoe kunnen bijdragen. Het betreft met name beheersmaatregelen voor de waterreserves, gericht op de rationalisatie en het besparen van het gebruik van irrigatiewater door de modernisering en de verbetering van de bestaande infrastructuren, en bosbouwmaatregelen waarmee de erosie kan worden bestreden door verbetering of herstel van het plantendek.
  De verbetering van de waterreserves is opgenomen in de twee Spaanse horizontale programma's voor de verbetering van de productiestructuren en de communautaire bijdrage ten laste van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), dat aan het beheer van de waterreserves is besteed, bedraagt in totaal 1 000 miljoen euro. Wat de bosbouwmaatregelen betreft (in hoofdzaak de bebossing van landbouwgronden, de verbetering van de bosoppervlakten en de voorkoming van bosbranden) die in de nationale en regionale programmering zijn opgenomen, bedraagt de communautaire bijdrage ten laste van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw voor heel Spanje ongeveer 1 500 miljoen euro.
  Hoewel het algemeen beheer van het structuurfonds en de programma's voor plattelandsontwikkeling verdeeld is over de lidstaat en de Commissie, moet worden onderstreept dat de werkelijke selectie, implementatie en uitvoering van projecten nagenoeg volledig onder de bevoegdheid van de nationale en regionale autoriteiten vallen. |
| --- | --- |

b)

Het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) verschaft steun voor een uitgebreid gamma van agromilieuverbintenissen die, door toepassing van meer dan de gebruikelijke goede landbouwpraktijken, mogelijkheden bieden voor de opbouw van organisch materiaal in de bodem, erosie beperken en bodemverzilting voorkomen. Er wordt ook steun verschaft voor maatregelen gericht op het duurzaam beheer van bossen en de ontwikkeling van de bosbouw, het onderhoud en de verbetering van bossen en de uitbreiding van bosgebieden.

Al is er geen specifiek programma gewijd aan de bestrijding van de woestijnvorming in Spanje, toch heeft de Commissie in de programmering 2000-2006 op het gebied van plattelandsontwikkeling voor deze lidstaat een reeks maatregelen goedgekeurd die daartoe kunnen bijdragen. Het betreft met name beheersmaatregelen voor de waterreserves, gericht op de rationalisatie en het besparen van het gebruik van irrigatiewater door de modernisering en de verbetering van de bestaande infrastructuren, en bosbouwmaatregelen waarmee de erosie kan worden bestreden door verbetering of herstel van het plantendek.

De verbetering van de waterreserves is opgenomen in de twee Spaanse horizontale programma's voor de verbetering van de productiestructuren en de communautaire bijdrage ten laste van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), dat aan het beheer van de waterreserves is besteed, bedraagt in totaal 1 000 miljoen euro. Wat de bosbouwmaatregelen betreft (in hoofdzaak de bebossing van landbouwgronden, de verbetering van de bosoppervlakten en de voorkoming van bosbranden) die in de nationale en regionale programmering zijn opgenomen, bedraagt de communautaire bijdrage ten laste van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw voor heel Spanje ongeveer 1 500 miljoen euro.

Hoewel het algemeen beheer van het structuurfonds en de programma's voor plattelandsontwikkeling verdeeld is over de lidstaat en de Commissie, moet worden onderstreept dat de werkelijke selectie, implementatie en uitvoering van projecten nagenoeg volledig onder de bevoegdheid van de nationale en regionale autoriteiten vallen.

| c) | Het directoraat-generaal Onderzoek van de Commissie heeft verschillende Europese onderzoeksprojecten betreffende woestijnvorming in het Middellandse-Zeegebied gecofinancierd. In het kader van het milieuprogramma is zopas nog een nieuwe uitnodiging gepubliceerd om vóór 9 oktober 2003 voorstellen in te dienen. Deze uitnodiging heeft betrekking op (i) Evaluatie van de gevoeligheid voor woestijnvorming en vroege waarschuwingssystemen, en (ii) Bestrijding van woestijnvorming, met het oog op het verschaffen van input voor bijlage IV van het Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming. |
| --- | --- |

c)

Het directoraat-generaal Onderzoek van de Commissie heeft verschillende Europese onderzoeksprojecten betreffende woestijnvorming in het Middellandse-Zeegebied gecofinancierd. In het kader van het milieuprogramma is zopas nog een nieuwe uitnodiging gepubliceerd om vóór 9 oktober 2003 voorstellen in te dienen. Deze uitnodiging heeft betrekking op (i) Evaluatie van de gevoeligheid voor woestijnvorming en vroege waarschuwingssystemen, en (ii) Bestrijding van woestijnvorming, met het oog op het verschaffen van input voor bijlage IV van het Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming.

| 2. | In het kader van het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming (UN-CCD) legt Spanje momenteel de laatste hand aan zijn Nationaal Actieprogramma (NAP) (2) dat het voornaamste instrument is om de bepalingen van het Verdrag ten uitvoer te leggen. Bovendien behoort Spanje tot de regionale bijlage van het UN-CDD dat het noordelijk gedeelte van de Middellandse Zee bestrijkt. Een Subregionaal Actieprogramma (SRAP) is thans niet beschikbaar. Een overzicht van de projecten die relevant zijn voor de landen van bijlage IV, zoals voorgelegd aan de UNCCD/CRIC-1-vergadering van november 2002, kan worden gevonden op de UNCCD internet site (3). |
| --- | --- |

2.

In het kader van het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming (UN-CCD) legt Spanje momenteel de laatste hand aan zijn Nationaal Actieprogramma (NAP) (2) dat het voornaamste instrument is om de bepalingen van het Verdrag ten uitvoer te leggen. Bovendien behoort Spanje tot de regionale bijlage van het UN-CDD dat het noordelijk gedeelte van de Middellandse Zee bestrijkt. Een Subregionaal Actieprogramma (SRAP) is thans niet beschikbaar. Een overzicht van de projecten die relevant zijn voor de landen van bijlage IV, zoals voorgelegd aan de UNCCD/CRIC-1-vergadering van november 2002, kan worden gevonden op de UNCCD internet site (3).

| 3. | Op middellange termijn wordt verwacht dat de volgende activiteiten van de Gemeenschap de bestrijding van de woestijnvorming nog aanzienlijk zullen versterken:






  a) | De Commissie heeft op 16 april 2002 een mededeling (4) goedgekeurd met de titel „Naar een thematische strategie inzake bodembescherming”. Deze mededeling behandelt de woestijnvorming in de context van bodemdegradatieprocessen zoals erosie en de aantasting van organisch materiaal. In de mededeling wordt bevestigd dat het Middellandse-Zeegebied ernstig door erosie is aangetast. Het effect op het milieu, de waterreserves en het landbouwland is een ernstige bedreiging voor deze regio's. De mededeling vormt een eerste stap in de richting van de ontwikkeling van een „Thematische strategie voor de bodem” zoals gevraagd in het 6de Milieu-actieprogramma. De Commissie is thans bezig met de ontwikkeling van deze „Thematische strategie voor de bodem (5)”. Gedetailleerde beleidsopties in antwoord op bodemdegradatie tengevolge van erosie, aantasting van organisch materiaal, bodembelasting en bodemmonitoring zullen worden voorgelegd in de komende bodemvoorstellen voor 2004. |
| --- | --- | --- |

3.

Op middellange termijn wordt verwacht dat de volgende activiteiten van de Gemeenschap de bestrijding van de woestijnvorming nog aanzienlijk zullen versterken:

a)

De Commissie heeft op 16 april 2002 een mededeling (4) goedgekeurd met de titel „Naar een thematische strategie inzake bodembescherming”. Deze mededeling behandelt de woestijnvorming in de context van bodemdegradatieprocessen zoals erosie en de aantasting van organisch materiaal. In de mededeling wordt bevestigd dat het Middellandse-Zeegebied ernstig door erosie is aangetast. Het effect op het milieu, de waterreserves en het landbouwland is een ernstige bedreiging voor deze regio's. De mededeling vormt een eerste stap in de richting van de ontwikkeling van een „Thematische strategie voor de bodem” zoals gevraagd in het 6de Milieu-actieprogramma. De Commissie is thans bezig met de ontwikkeling van deze „Thematische strategie voor de bodem (5)”. Gedetailleerde beleidsopties in antwoord op bodemdegradatie tengevolge van erosie, aantasting van organisch materiaal, bodembelasting en bodemmonitoring zullen worden voorgelegd in de komende bodemvoorstellen voor 2004.

| b) | De hervorming 2003 van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) bevat verdere maatregelen die bijdragen tot de bodembescherming. Er wordt een nieuw moduleringssysteem ingesteld en de fondsen die daarin beschikbaar worden gesteld zullen de begroting voor maatregelen inzake plattelandsontwikkeling, met inbegrip van agro-milieu- en bebossingsmaatregelen, verhogen. Ook zal het maximale co-financieringspercentage van de Gemeenschap voor agromilieumaatregelen in Doelstelling 1-gebieden tot 85 % en in andere gebieden tot 60 % worden verhoogd. Bovendien komt de betaling van een enkel ontkoppeld landbouwinkomen in het kader van verschillende gemeenschappelijke marktordeningen de meeste rechtstreekse betalingen te vervangen en wordt verwacht dat het de stimulansen voor intensieve productie zal verminderen. Landbouwers die rechtstreekse betalingen ontvangen zullen worden onderworpen aan een systeem van verplichte „cross-compliance”. Dit omvat de verplichting om alle landbouwgrond in goede landbouw- en milieuconditie te houden, wat de naleving met zich brengt van normen in verband met bodembescherming, instandhouding van organisch bodemmateriaal en bodemstructuur, welke door de lidstaten nader moeten worden bepaald. Wanneer een landbouwer niet aan deze normen voldoet, zullen als sanctie de uitkeringen worden verminderd. |
| --- | --- |

b)

De hervorming 2003 van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) bevat verdere maatregelen die bijdragen tot de bodembescherming. Er wordt een nieuw moduleringssysteem ingesteld en de fondsen die daarin beschikbaar worden gesteld zullen de begroting voor maatregelen inzake plattelandsontwikkeling, met inbegrip van agro-milieu- en bebossingsmaatregelen, verhogen. Ook zal het maximale co-financieringspercentage van de Gemeenschap voor agromilieumaatregelen in Doelstelling 1-gebieden tot 85 % en in andere gebieden tot 60 % worden verhoogd. Bovendien komt de betaling van een enkel ontkoppeld landbouwinkomen in het kader van verschillende gemeenschappelijke marktordeningen de meeste rechtstreekse betalingen te vervangen en wordt verwacht dat het de stimulansen voor intensieve productie zal verminderen. Landbouwers die rechtstreekse betalingen ontvangen zullen worden onderworpen aan een systeem van verplichte „cross-compliance”. Dit omvat de verplichting om alle landbouwgrond in goede landbouw- en milieuconditie te houden, wat de naleving met zich brengt van normen in verband met bodembescherming, instandhouding van organisch bodemmateriaal en bodemstructuur, welke door de lidstaten nader moeten worden bepaald. Wanneer een landbouwer niet aan deze normen voldoet, zullen als sanctie de uitkeringen worden verminderd.

---

(1)  PB C 113 E van 18.4.2001, blz. 7.

(2)  (http://www.unccd.int/actionprogrammes/northmed/northmed.php).

(3)  (http://www.unccd.int/cop/reports/northmed/regional/2002/group_of_annex_iv_countries-eng.pdf).

(4)  COM(2002) 179 def.

(5)  (http://europa.eu.int/comm/environment/soil/index.htm).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/96 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/96

---

(2004/C 70 E/099)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2414/03

van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Toepassing van de verordening betreffende internationale standaarden voor jaarrekeningen op niet in de Europese Unie gevestigde ondernemingen

Volgens de verordening betreffende internationale standaarden voor jaarrekeningen (artikel 4) moeten ondernemingen die onder het recht van een lidstaat vallen en waarvan de effecten zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt, hun geconsolideerde jaarrekening met ingang van januari 2005 overeenkomstig de internationale standaarden voor jaarrekeningen opstellen. De verordening staat de lidstaten toe (artikel 5) internationale standaarden voor jaarrekeningen ook op andere ondernemingen toe te passen. Volgens het adviesdocument van het Comité van Europese effectenregelgevers van juni 2003 over de openbaarmakingsvereisten voor het prospectus moet de financiële informatie overeenkomstig de verordening betreffende internationale standaarden voor jaarrekeningen zijn opgesteld voorzover de internationale standaarden voor jaarrekeningen van toepassing zijn en zo zij niet van toepassing zijn, overeenkomstig de plaatselijke algemeen aanvaarde boekhoudbeginselen. De voorgestelde richtlijn inzake transparantie regelt alle kwesties waarbij het gaat om handel in effecten op de door de Europese Unie gereglementeerde markt en houdt in dat internationale standaarden voor jaarrekeningen van toepassing kunnen zijn, hoewel vrijstellingen kunnen worden verstrekt op grond van equivalente verslaglegging.

Kan de Commissie meedelen of, overeenkomstig de verordening betreffende internationale standaarden voor jaarrekeningen en de richtlijnen betreffende het prospectus en de transparantie, niet in de Europese Unie gevestigde ondernemingen met effecten die zijn toegelaten tot de handel op een door de Europese Unie gereglementeerde markt, verplicht zijn om hun jaarrekeningen met de internationale standaarden voor jaarrekeningen in overeenstemming te brengen, of is een dergelijke conforme opstelling onderworpen aan een equivalentieproef? Is het de Commissie bekend of er EU-landen zijn die van niet in de Europese Unie gevestigde ondernemingen willen verlangen dat hun jaarrekeningen conform zijn?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 september 2003)

Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (1) geldt uitsluitend voor ondernemingen die onder het recht van een lidstaat vallen. Deze verordening is niet van toepassing op ondernemingen die niet onder het recht van een lidstaat vallen. Zij heeft bijgevolg geen betrekking op de openbaarmakingsverplichtingen die gelden voor buiten de Unie gevestigde uitgevende instellingen waarvan effecten in de Unie tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten. Artikel 5 biedt de lidstaten alleen de mogelijkheid het toepassingsgebied van de verordening uit te breiden tot bepaalde ondernemingen uit de Unie.

Wat de eerste vraag betreft, zij erop gewezen dat de kwestie van de financiële informatie die openbaar moet worden gemaakt door buiten de Unie gevestigde uitgevende instellingen waarvan effecten in de Unie tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, momenteel wordt geregeld bij de effectenrichtlijnen. De in de Unie geldende wettelijke verplichtingen terzake zijn neergelegd in de gecodificeerde Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moeten worden gepubliceerd (2). Krachtens deze richtlijn is het de lidstaten toegestaan strengere of aanvullende voorwaarden te stellen dan die welke in de richtlijn zelf zijn neergelegd.

In verband met de bij een openbare aanbieding bekend te maken informatie (prospectus) wordt in de punten 5.1.5 (schema A) en 5.1.3 (schema B) van bijlage 1 bij bovengenoemde richtlijn gespecificeerd dat indien de jaarrekening van een uitgevende instelling niet in overeenstemming is met de Gemeenschapswetgeving betreffende standaarden voor jaarrekeningen en indien zij geen getrouw beeld van het vermogen, de financiële positie en het resultaat van de uitgevende instelling geeft, uitvoeriger en/of aanvullende inlichtingen moeten worden verstrekt. Tevens dient te worden opgemerkt dat openbaarmakingsverplichtingen voor wholesalemarkten, zoals euro-obligatiemarkten, momenteel niet op communautair maar op nationaal niveau worden vastgesteld.

Dezelfde regel geldt voor de periodieke verslaggeving (artikel 67, lid 3, en artikel 80, lid 3, voor jaarrekeningen). Wat halfjaarlijkse verslagen betreft, kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten verlangen dat uitgevende instellingen uit derde landen informatie verstrekken die gelijkwaardig is aan die welke door in hun rechtsgebied gevestigde vennootschappen moet worden verstrekt (artikel 76, lid 4).

Deze verplichtingen gelden voor uitgevende instellingen van buiten de Unie en geven gestalte aan het communautaire wettelijke vereiste dat jaarrekeningen van uitgevende instellingen van buiten de Unie in overeenstemming moeten worden gebracht met de nationale standaarden voor jaarrekeningen van een gegeven lidstaat.

In de praktijk hebben de lidstaten deze verplichtingen op uiteenlopende wijze toegepast, al naargelang de mate waarin de standaarden voor jaarrekeningen van een derde land naar hun oordeel „een getrouw beeld” in de zin van de Gemeenschapswetgeving opleveren.

In Frankrijk bijvoorbeeld wordt van uitgevende instellingen van buiten de Unie per geval een aanpassing verlangd in het kader van het prospectus maar niet in het kader van de periodieke verslaggeving, terwijl in het Verenigd Koninkrijk in het kader van het prospectus een standaard moet worden toegepast die gelijkwaardig is aan de aldaar algemeen aanvaarde boekhoudbeginselen (UK Generally Agreed Accounting Principles). In het Verenigd Koninkrijk zijn de UK GAAP, de US GAAP en de IAS de aanvaarde standaarden voor de opstelling van halfjaarlijkse en jaarrekeningen. Onder bepaalde voorwaarden kunnen evenwel afwijkingen worden toegestaan.

Tevens zij erop gewezen dat uitgevende instellingen uit de Unie die in de Verenigde Staten voor hun effecten een beursnotering aanvragen, hun jaarrekeningen in overeenstemming moeten brengen met de US GAAP.

In verband met de tweede vraag zij opgemerkt dat de Commissie geen idee heeft van de wijze waarop de lidstaten de bestaande communautaire openbaarmakingsverplichtingen in de praktijk op uitgevende instellingen uit derde landen zullen gaan toepassen wanneer de IAS-verordening van kracht wordt. Het is echter weinig waarschijnlijk dat de lidstaten alle in de wereld bestaande standaarden voor jaarrekeningen als aanvaardbaar zullen beschouwen voor het aantrekken van kapitaal op hun grondgebied. De Commissie vermoedt dat de lidstaten voorlopig zullen vasthouden aan hun nationale praktijken die uit de bestaande Gemeenschapswetgeving voortvloeien totdat de uitvoeringsmaatregelen van de nieuwe prospectusrichtlijn en de voorgestelde transparantierichtlijn zijn aangenomen.

De nieuwe prospectusrichtlijn en de voorgestelde transparantierichtlijn zouden normaalgesproken moeten leiden tot een consistentere en meer geharmoniseerde financiële informatieverstrekking door uitgevende instellingen uit derde landen die in de Unie kapitaal wensen aan te trekken. Deze richtlijnen zullen ook van toepassing zijn op effecten die voor professionele beleggers zijn bedoeld. De inhoud van de uitvoeringsmaatregelen van de prospectusrichtlijn is echter nog niet bekend en de medebeslissingsprocedure met het oog op de aanneming van de voorgestelde transparantierichtlijn bevindt zich nog maar pas in het beginstadium.

---

(1)  PB L 243 van 11.9.2002.

(2)  PB L 184 van 6.7.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/98 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/98

---

(2004/C 70 E/100)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2425/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(21 juli 2003)

Betreft:   Harmonisatie van de belasting over de inkomsten uit spaargelden van burgers van de Europese Unie in een ander dan hun eigen land

Gezien de volgende feiten:

| — | Op de Top van Feira van 19-20 juni 2000 kwamen de ministers van Financiën van de Europese Unie tot een akkoord over de harmonisatie van de belasting over de opbrengsten van spaargelden waarbij vanaf 2011 alle EU-lidstaten automatisch informatie gaan uitwisselen. |
| --- | --- |

—

Op de Top van Feira van 19-20 juni 2000 kwamen de ministers van Financiën van de Europese Unie tot een akkoord over de harmonisatie van de belasting over de opbrengsten van spaargelden waarbij vanaf 2011 alle EU-lidstaten automatisch informatie gaan uitwisselen.

| — | Op 21 januari 2003 hebben de ministers van Financiën van de Europese Unie een politiek akkoord geparafeerd, dat gekoppeld is aan de voorwaarde dat ook derde landen gelijkaardige maatregelen nemen. In dat akkoord wordt overeengekomen dat:






  a) | vanaf 1 januari 2004 twaalf lidstaten beginnen met de automatische uitwisseling van informatie; |
| --- | --- | --- |

—

Op 21 januari 2003 hebben de ministers van Financiën van de Europese Unie een politiek akkoord geparafeerd, dat gekoppeld is aan de voorwaarde dat ook derde landen gelijkaardige maatregelen nemen. In dat akkoord wordt overeengekomen dat:

a)

vanaf 1 januari 2004 twaalf lidstaten beginnen met de automatische uitwisseling van informatie;

| b) | Luxemburg, Oostenrijk en België zullen met de automatische uitwisseling van informatie beginnen „indien en zodra” de Raad unaniem vaststelt dat Zwitserland, de Verenigde Staten, Liechtenstein, Andorra, San Maríno en Monaco meedoen met de uitwisseling van informatie overeenkomstig de criteria die in 2002 zijn vastgesteld door de OESO, die ook een omschrijving geeft van de strafrechtelijke en civielrechtelijke belastingmisdrijven en fraude. |
| --- | --- |

b)

Luxemburg, Oostenrijk en België zullen met de automatische uitwisseling van informatie beginnen „indien en zodra” de Raad unaniem vaststelt dat Zwitserland, de Verenigde Staten, Liechtenstein, Andorra, San Maríno en Monaco meedoen met de uitwisseling van informatie overeenkomstig de criteria die in 2002 zijn vastgesteld door de OESO, die ook een omschrijving geeft van de strafrechtelijke en civielrechtelijke belastingmisdrijven en fraude.

| — | Op 3 juni 2003 hebben de ministers van Financiën van de Europese Unie een overeenkomst dienaangaande gesloten met Zwitserland. |
| --- | --- |

—

Op 3 juni 2003 hebben de ministers van Financiën van de Europese Unie een overeenkomst dienaangaande gesloten met Zwitserland.

Kan de Raad mij antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Waarom ontbreekt Vaticaanstad op de lijst van derde landen, ofschoon:






  a) | de Centrale Bank, het „Istituto Opere di religione” (IOR), geen lid is van welk internationaal controleorgaan dan ook; |
| --- | --- | --- |

1.

Waarom ontbreekt Vaticaanstad op de lijst van derde landen, ofschoon:

a)

de Centrale Bank, het „Istituto Opere di religione” (IOR), geen lid is van welk internationaal controleorgaan dan ook;

| b) | het IOR indirect deelneemt aan de betalingssystemen van de eurozone — het IOR beschikt over twee toegangen via twee grote banken, een Duitse en een Italiaanse, die op hun beurtdeel uitmaken van het systeem — zodat het ontsnapt aan de controle door de bankautoriteiten, die alleen geldt voor de instellingen die direct aan het systeem deelnemen; |
| --- | --- |

b)

het IOR indirect deelneemt aan de betalingssystemen van de eurozone — het IOR beschikt over twee toegangen via twee grote banken, een Duitse en een Italiaanse, die op hun beurtdeel uitmaken van het systeem — zodat het ontsnapt aan de controle door de bankautoriteiten, die alleen geldt voor de instellingen die direct aan het systeem deelnemen;

| c) | Vaticaanstad geen wetgeving heeft inzake het witwassen van geld; |
| --- | --- |

c)

Vaticaanstad geen wetgeving heeft inzake het witwassen van geld;

| d) | Vaticaanstad weigert deel te nemen aan het akkoord betreffende de uitwisseling van informatie op basis van de criteria die in 2002 zijn vastgesteld door de OESO, die ook een omschrijving geeft van de strafrechtelijke en civielrechtelijke belastingmisdrijven en fraude; |
| --- | --- |

d)

Vaticaanstad weigert deel te nemen aan het akkoord betreffende de uitwisseling van informatie op basis van de criteria die in 2002 zijn vastgesteld door de OESO, die ook een omschrijving geeft van de strafrechtelijke en civielrechtelijke belastingmisdrijven en fraude;

| e) | Vaticaanstad herhaaldelijk verwikkeld was in financiële schandalen, maar altijd de dans is ontsprongen dank zij het Concordaat met de Italiaanse staat, dat de katholieke hiërarchie volstrekte straffeloosheid garandeert? |
| --- | --- |

e)

Vaticaanstad herhaaldelijk verwikkeld was in financiële schandalen, maar altijd de dans is ontsprongen dank zij het Concordaat met de Italiaanse staat, dat de katholieke hiërarchie volstrekte straffeloosheid garandeert?

| 2. | Welke regeling zal gelden voor de overzeese gebieden, met name de Britse? Wat is de huidige positie — afgezien van Zwitserland dat na onderhandelingen een overeenkomst heeft bereikt — van de Verenigde Staten, Liechtenstein, Andorra, San Maríno en Monaco betreffende de uitwisseling van informatie op basis van de OESO-parameters van 2002? |
| --- | --- |

2.

Welke regeling zal gelden voor de overzeese gebieden, met name de Britse? Wat is de huidige positie — afgezien van Zwitserland dat na onderhandelingen een overeenkomst heeft bereikt — van de Verenigde Staten, Liechtenstein, Andorra, San Maríno en Monaco betreffende de uitwisseling van informatie op basis van de OESO-parameters van 2002?

| 3. | Kan de Raad bevestigen dat, ten minste tot in 2011, in Luxemburg, Oostenrijk en België het bankgeheim blijft bestaan en op welke voorwaarden kan het eventueel ook nog daarna blijven bestaan? |
| --- | --- |

3.

Kan de Raad bevestigen dat, ten minste tot in 2011, in Luxemburg, Oostenrijk en België het bankgeheim blijft bestaan en op welke voorwaarden kan het eventueel ook nog daarna blijven bestaan?

Antwoord

(8 december 2003)

| 1. | Tijdens de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000 is besloten dat zodra de Raad overeenstemming heeft bereikt over de wezenlijke inhoud van de richtlijn, en vóór aanneming daarvan, het voorzitterschap en de Commissie onmiddellijk besprekingen met de Verenigde Staten en de belangrijkste derde landen (Zwitserland, Liechtenstein, Monaco, Andorra, San Maríno) beginnen om de aanneming te bevorderen van maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die welke in de Europese Unie toegepast worden.
  Bovendien heeft de Raad tijdens de zitting van 21 januari 2003 de Commissie verzocht met de autoriteiten van andere belangrijke financiële centra besprekingen op gang te brengen met het oog op de aanneming van maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die welke in de Europese Unie worden toegepast. |
| --- | --- |

1.

Tijdens de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000 is besloten dat zodra de Raad overeenstemming heeft bereikt over de wezenlijke inhoud van de richtlijn, en vóór aanneming daarvan, het voorzitterschap en de Commissie onmiddellijk besprekingen met de Verenigde Staten en de belangrijkste derde landen (Zwitserland, Liechtenstein, Monaco, Andorra, San Maríno) beginnen om de aanneming te bevorderen van maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die welke in de Europese Unie toegepast worden.

Bovendien heeft de Raad tijdens de zitting van 21 januari 2003 de Commissie verzocht met de autoriteiten van andere belangrijke financiële centra besprekingen op gang te brengen met het oog op de aanneming van maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die welke in de Europese Unie worden toegepast.

| 2. | Wat de regeling in de afhankelijke of geassocieerde gebieden betreft, hebben de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, tijdens de zitting van 3 juni 2003 in hun resolutie betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling verklaard dat „het Verenigd Koninkrijk en Nederland binnen het kader van hun constitutionele regelingen al het mogelijke zullen doen om ervoor te zorgen dat tijdig passende maatregelen voor de betrokken afhankelijke of geassocieerde gebieden (de Kanaaleilanden, het eiland Man en de afhankelijke of geassocieerde gebieden in het Caribisch gebied) van kracht zijn opdat de bepalingen van Richtlijn 2003/.../EG overeenkomstig artikel 17 daarvan vanaf 1 januari 2005 kunnen worden toegepast en opdat uiterlijk 1 januari 2005 automatische uitwisseling van informatie (of gedurende de in artikel 10 bepaalde overgangsperiode een bronbelasting) wordt toegepast.”
  De Raad kan het geachte parlementslid geen informatie verstrekken over de positie van Liechtenstein, Andorra, San Maríno en Monaco ten aanzien van de gegevensuitwisseling op basis van de OESO-parameters voor 2002, aangezien de Commissie daarover op dit ogenblik nog onderhandelingen met die landen voert.
  Met betrekking tot de Verenigde Staten van Amerika herinnert de Raad het geachte parlementslid eraan dat de Raad tijdens de zitting van 21 januari 2003, op basis van een verslag van de Commissie dat op 3 december 2002 aan de Raad Ecofin is gepresenteerd, van oordeel was dat de Verenigde Staten van Amerika voldoende garanties hebben verkregen wat betreft de toepassing van maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die van de ontwerp-richtlijn. |
| --- | --- |

2.

Wat de regeling in de afhankelijke of geassocieerde gebieden betreft, hebben de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, tijdens de zitting van 3 juni 2003 in hun resolutie betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling verklaard dat „het Verenigd Koninkrijk en Nederland binnen het kader van hun constitutionele regelingen al het mogelijke zullen doen om ervoor te zorgen dat tijdig passende maatregelen voor de betrokken afhankelijke of geassocieerde gebieden (de Kanaaleilanden, het eiland Man en de afhankelijke of geassocieerde gebieden in het Caribisch gebied) van kracht zijn opdat de bepalingen van Richtlijn 2003/.../EG overeenkomstig artikel 17 daarvan vanaf 1 januari 2005 kunnen worden toegepast en opdat uiterlijk 1 januari 2005 automatische uitwisseling van informatie (of gedurende de in artikel 10 bepaalde overgangsperiode een bronbelasting) wordt toegepast.”

De Raad kan het geachte parlementslid geen informatie verstrekken over de positie van Liechtenstein, Andorra, San Maríno en Monaco ten aanzien van de gegevensuitwisseling op basis van de OESO-parameters voor 2002, aangezien de Commissie daarover op dit ogenblik nog onderhandelingen met die landen voert.

Met betrekking tot de Verenigde Staten van Amerika herinnert de Raad het geachte parlementslid eraan dat de Raad tijdens de zitting van 21 januari 2003, op basis van een verslag van de Commissie dat op 3 december 2002 aan de Raad Ecofin is gepresenteerd, van oordeel was dat de Verenigde Staten van Amerika voldoende garanties hebben verkregen wat betreft de toepassing van maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die van de ontwerp-richtlijn.

| 3. | In de artikelen 10 en 17 van Richtlijn 2003/48/EG van de Raad betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling wordt voorzien in overgangsperiodes voor de door het geachte parlementslid genoemde lidstaten en worden de voorwaarden voor de toepassing van de bepalingen van die Richtljn vastgesteld. |
| --- | --- |

3.

In de artikelen 10 en 17 van Richtlijn 2003/48/EG van de Raad betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling wordt voorzien in overgangsperiodes voor de door het geachte parlementslid genoemde lidstaten en worden de voorwaarden voor de toepassing van de bepalingen van die Richtljn vastgesteld.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/100 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/100

---

(2004/C 70 E/101)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2446/03

van Alonso Puerta (GUE/NGL) en Alejandro Cercas (PSE) aan de Commissie

(22 juli 2003)

Betreft:   Bescherming van het Europees cultureel erfgoed

In het EEG-Verdrag (art. 151) en in de ontwerpgrondwet voor Europa die op de Conventie is goedgekeurd, wordt gehamerd op het enorme belang van het Europees cultureel erfgoed en de noodzaak dit in stand te houden ter wille van de komende generaties.

In het huidige Europa van vijftien lidstaten zijn er 188 bezienswaardigheden die voorkomen op de wereldlijst van het cultureel erfgoed die de Unesco bezig is op te stellen.

Dit grootse erfgoed wordt voortdurend bedreigd door toenemende urbanisering en bouwspeculatie op historische plekken. Dit vormt een ernstige bedreiging voor beschermde natuurgebieden, waarbij men vergeet hoe nodig het is een uniek erfgoed dat een van de kenmerken van de Europese identiteit, streng te beschermen.

Een recent voorbeeld was de oproep van duizenden burgers tot de Spaanse autoriteiten — o.a. belangrijke personen uit de Europese cultuur en maatschappij — die zich zorgen maken over de bedreiging van het klooster van San Lorenzo del Escorial dat in 1984 door de Unesco is uitgeroepen tot erfgoed van de mensheid. Dit wordt bedreigd door de toenemende verontrustende urbanisering van het natuurgebied rondom het klooster, dat een essentieel onderdeel van deze plek vormt.

Is dit ernstige probleem de Commissie bekend? Kan zij in dit geval met spoed informatie inwinnen bij de regering van de regio Madrid en bij de Spaanse regering?

Is de Commissie bereid er vaart achter te zetten dat de Conventie over de bescherming van het cultureel en natuurlijk werelderfgoed dat alle lidstaten van de Europese Unie hebben ondertekend, bindend en effectief wordt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 september 2003)

Op de besluitvorming inzake bodembestemming is in de meeste gevallen het nationaal recht van de betrokken lidstaat van toepassing. Wel kan overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG (1) voor bepaalde stadsontwikkelingsprojecten, met inbegrip van de bouw van winkelcentra en parkeerterreinen, een milieueffectbeoordeling (MEB) vereist zijn indien het project in kwestie een aanzienlijk milieueffect kan hebben, met name gezien zijn aard, omvang of ligging. De MEB dient een beschrijving te omvatten van de te verwachten belangrijke milieueffecten van het voorgenomen project op — onder andere — het architectonisch en archeologisch erfgoed. De MEB moet worden uitgevoerd vóór toestemming wordt verleend voor de uitvoering van het project, en met deze MEB moet rekening worden gehouden in het kader van de vergunningsprocedure.

Als er aanwijzingen zouden bestaan dat de richtlijn in dit geval niet correct wordt toegepast, dan kan hiervan kennis worden gegeven aan de Commissie.

Artikel 151 van het EG-Verdrag verleent de Gemeenschap alleen de bevoegdheid om samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en zo nodig de activiteiten van de lidstaten ter instandhouding en bescherming van cultureel erfgoed van Europees belang te ondersteunen en aan te vullen. Noch de Gemeenschap, noch de Commissie kan aan dit artikel de bevoegdheid ontlenen om in te grijpen in de manier waarop een lidstaat ten aanzien van specifieke gebieden te werk gaat. Om dezelfde reden is de Gemeenschap geen partij bij de Unesco-overeenkomst inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld, en is er voor de Commissie dus ook geen rol weggelegd bij de toepassing daarvan: dat is een bevoegdheid die uitsluitend berust bij de landen die partij zijn bij die overeenkomst.

---

(1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/101 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/101

---

(2004/C 70 E/102)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2457/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Mededingingsverstorende handelingen van de Ierse staat op de elektriciteitsmarkt

Op 9 juli kondigde de Ierse staat de gunning aan van contracten voor de aankoop van duurzame energie, na een aanbestedingsprocedure in het kader van de AER (Alternative Energy Requirement)-steunregeling. De Commissie heeft eerder verklaard dat deze regeling geen staatssteun inhoudt. De belangrijkste begunstigde is een dochteronderneming van de nationale elektriciteitsmaatschappij ESB (Electricity Supply Board). Het Kish Consortium van de ESB heeft 100 % van de contracten voor de opwekking van windenergie in zee gewonnen.

Is de Commissie het ermee eens dat dergelijke gunningen het liberaliseringproces belemmeren, aangezien de ESB in Ierland reeds 88 % van de energie levert, en tevens het leveringsnetwerk in bezit heeft, en dat hiermee bovendien het voornemen van de Ierse regering en de ESB om het aandeel tot circa 60 % te verlagen wordt ondermijnd?

Is de Commissie het ermee eens dat het toestaan dat de ESB grote hoeveelheden aandelen van zijn balans overbrengt naar zijn dochterondernemingen zodat ze commerciële organisaties kunnen onderbieden een vorm van marktverstoring inhoudt en indruist tegen het vereiste van afstandelijke betrekkingen tussen deze organisaties, en dat de door de toezichthouder voor energie vastgestelde regels blijkbaar ontoereikend waren?

Acht de Commissie het juist dat de Ierse staat dit soort steun verleent aan bedrijven waarvan het de meerderheidsaandeelhouder is, terwijl de staat tegelijkertijd voorstelt om deze aandelen te zijner tijd op de markt te brengen?

Vormt deze handeling voor de Commissie aanleiding om haar in het kader van haar goedkeuring van de staatssteun geformuleerde conclusie dat de ESB geen staatssteun heeft ontvangen te wijzigen?

Is deze handeling in overeenstemming met de richtlijn inzake overheidsopdrachten voor wat betreft de deelname van openbare ondernemingen?

Gaat de Commissie de Ierse staat verzoeken de tenuitvoerlegging van de aan de ESB en zijn partners gegunde contracten onverwijld stop te zetten terwijl de Commissie deze vragen onderzoekt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 september 2003)

Het besluit van de Commissie inzake steunmaatregelen in verband met de Alternative Energy Requirement (AER)-regeling (1) legt geen enkele voorwaarde op met betrekking tot de aard van de inschrijvers. Dit besluit is erop gericht de hoeveelheid uit duurzame energiebronnen geproduceerde elektriciteit in Ierland te verhogen en niets staat de deelname hieraan door dochterondernemingen van de Electricity Supply Board (ESB) in de weg, mits zij voldoen aan de gunningscriteria van de aanbestedingen. Artikel 9, lid 1, onder b) van de richtlijn „nutsbedrijven” 93/38/EEG (2) voorziet bovendien in een bijzondere vrijstelling van de toepassing van de richtlijn, zelfs bij aankoop van energie, en in het bijzonder „(is de richtlijn niet van toepassing) op opdrachten die door de (...) aanbestedende diensten worden geplaatst voor de levering van energie of brandstoffen, bestemd voor de opwekking van energie”. De ESB is een van de aanbestedende diensten die in Richtlijn 93/38/EEG worden opgesomd.

De verhoging van het vermogen van ESB om elektriciteit op basis van hernieuwbare energiebronnen op te wekken, is niet onverenigbaar met een daling van haar aandeel in de totale elektriciteitsproductie in Ierland. De daling kan namelijk tot stand worden gebracht door een vermindering van de op conventionele energiebronnen gebaseerde productiecapaciteit van ESB.

De Commissie is van oordeel dat het de Ierse Staat, als meerderheidsaandeelhouder van ESB, vrij staat het kapitaal van die onderneming naar eigen inzicht te beheren, voorzover hij handelt overeenkomstig het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie. In dit geval blijkt uit geen enkele informatie waarover de Commissie beschikt, dat de dochterondernemingen van ESB steun van de moedermaatschappij ontvangen in de vorm van bijvoorbeeld prestaties die zijn geleverd tegen prijzen beneden de marktprijs.

Bijgevolg is de Commissie niet van plan haar besluit zodanig te wijzigen dat de dochterondernemingen van ESB van de AER-systemen worden uitgesloten.

Voornoemd besluit van de Commissie belet niet dat geselecteerde groene-stroomproducenten, en in dit geval dus bepaalde dochterondernemingen van ESB, daadwerkelijk staatssteun ontvangen. Het besluit maakt het gewoonweg onmogelijk dat ESB — als kanaal voor het verlenen van steun en als begunstigde van compensaties die door ESB volledig herverdeeld worden onder de geselecteerde groene-stroomproducenten — zelf steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag ontvangt. De conclusies van de Commissie zijn dus niet gewijzigd door de feiten waarop het geachte parlementslid de aandacht heeft gevestigd.

Gelet op het voorgaande is de Commissie niet van plan op te treden bij de gunning van contracten aan ESB of aan zijn partners.

---

(1)  Besluit van de Commissie in zaak N 553/01, PB C 45 van 19.2.2002.

(2)  Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, PB L 199 van 9.8.1993.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/102 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/102

---

(2004/C 70 E/103)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2463/03

van Professor Sir Neil MacCormick (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Minderjarige burgers van de Unie

Kan de Commissie inlichtingen verstrekken over de rechten van minderjarige EU-burgers wat betreft verblijf in de Unie? Is het juist dat een minderjarige EU-burger wiens ouders zelf geen EU-burgers zijn, geen verblijfsrecht in de Unie heeft? En wel omdat de rechten niet van toepassing zijn op de ouders van de minderjarige EU-burger, die geen Unie-burgers zijn? Is dit een juiste weergave van de situatie en zo ja, is de Commissie dan niet van mening dat de bestaande regelingen een schending betekenen van het Handvest van grondrechten van de Europese Unie, artikel 24, lid 3?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(25 september 2003)

Een minderjarige burger van de Unie heeft het recht in een andere lidstaat te verblijven zolang hij voldoet aan de voorwaarden voor de uitoefening van het verblijfsrecht die zijn vastgelegd in de communautaire wetgeving, d.w.z. een economische activiteit uitoefenen (in loondienst of als zelfstandige), de hoedanigheid hebben van student of over voldoende bestaansmiddelen en een ziekteverzekering beschikken.

Overeenkomstig de communautaire wetgeving geldt het verblijfsrecht van een burger van de Unie, behalve dat van een student, ook voor zijn/haar ouders als die afhankelijk zijn van hun kind. De nationaliteit van de ouders speelt daarbij geen rol. Bij minderjarigen is dat over het algemeen niet het geval aangezien het kind meestal afhankelijk is van de ouders.

Als een minderjarige echter voldoet aan bovengenoemde verblijfsvoorwaarden en zijn/haar ouders op financieel gebied afhankelijk zijn van hun kind, dan genieten overeenkomstig de communautaire wetgeving ook de ouders het verblijfsrecht.

Niettemin heeft het Hof van Justitie in haar arrest van 17 september 2002 in de zaak C-413/99 Baumbast en R het beginsel bevestigd dat communautaire bepalingen betreffende het vrije verkeer van personen moeten worden geïnterpreteerd tegen de achtergrond van de eis tot eerbiediging van het gezinsleven, die in artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) staat vermeld en deel uitmaakt van de door het Gemeenschapsrecht erkende fundamentele rechten.

Uitgaande van dit beginsel concludeert het Hof dat, wanneer kinderen overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1) het recht hebben in een bepaald gastland te verblijven om daar algemeen onderwijs te volgen, dit artikel, opdat het niet elk nuttig effect zou worden ontnomen, zo moet worden uitgelegd dat het de ouder die deze kinderen daadwerkelijk verzorgt, ongeacht zijn/haar nationaliteit, toestaat bij hem/haar te verblijven om de uitoefening van dat recht te vergemakkelijken. Het maakt daarbij niet uit of de ouders inmiddels gescheiden zijn of dat de ouder die de hoedanigheid van burger van de Europese Unie bezit, niet langer een migrerende werknemer is in het gastland.

Volgens deze rechtspraak heeft de ouder die de kinderen verzorgt, ongeacht zijn nationaliteit en zelfs indien hij geen economische activiteit in het gastland verricht, een verblijfsrecht zonder dat hij verplicht kan worden om het bewijs van toereikende bestaansmiddelen en een ziekteverzekering te leveren. Dat komt omdat zijn verblijfsrecht niet valt onder Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende het verblijfsrecht (2), maar onder artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 1612/68, waarin deze voorwaarden niet worden opgelegd.

Een andere interessante zaak die ging over de rechten die ouders aan hun minderjarige kinderen kunnen ontlenen wordt momenteel onderzocht door het Hof van Justitie (Zaak C-200/02 Chen). De zaak betreft het verblijfsrecht van een Chinese moeder die een Ierse dochter heeft. De Chinese moeder was naar Ierland gegaan om te bevallen omdat ze wou dat haar baby de Ierse nationaliteit zou hebben. Na de bevalling zijn moeder en dochter verhuisd naar het Verenigd Koninkrijk waar de moeder haar verblijfsrecht opeiste op grond van de communautaire wetgeving. Het Hof zal beoordelen of de moeder het verblijfsrecht toch kan ontlenen aan haar kind zelfs als het niet voldoet aan de verblijfsvoorwaarden en de moeder niet afhankelijk is van het kind (in dit geval is de baby afhankelijk van de moeder). Het antwoord van het Hof zal duidelijkheid scheppen in deze zaak.

---

(1)  PB L 257 van 19.10.1968.

(2)  PB L 180 van 13.7.1990.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/103 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/103

---

(2004/C 70 E/104)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2467/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(24 juli 2003)

Betreft:   Digitale tachografen: Verbeteringen van Bijlage 1B

Op 16 december 2002 vond in Brussel een bijeenkomst plaats van de Commissie en producenten van tachograafapparatuur en -kaarten. Tijdens deze bijeenkomst werd gewezen op het feit dat in de tekst van bijlage 1B tussen indiening voor publicatie door de Commissie en bekendmaking in het Publicatieblad een aantal fouten was geslopen. Deze fouten lijken onbeduidend, maar zijn van dien aard dat typegoedkeuring onmogelijk is als de tekst niet wordt gecorrigeerd. Op 26 juni 2003 is in verband met tachografen een CATP-bijeenkomst gehouden waarop deze fouten de revue passerden en overeenkomst werd bereikt over verbeteringen. Op de CATP-bijeenkomst deelde de Commissie mede dat de correcties waarschijnlijk in september 2003 zouden worden bekend gemaakt in het Publicatieblad.

Het is volstrekt aanvaardbaar typegoedkeuringen te toetsen aan de hand van nog niet gepubliceerde eisen, maar het is de gebruikelijke juridische gang van zaken dat goedkeuringscertificaten uitsluitend worden verstrekt op basis van een officieel gepubliceerde tekst.

Kan de Commissie bevestigen dat dit het geval is? Kan zij, met andere woorden, bevestigen dat goedkeuringscertificaten uitsluitend kunnen worden afgegeven nadat de tekst op basis waarvan om goedkeuring wordt verzocht, is gepubliceerd?

Kan de Commissie, indien zij niet in staat is deze interpretatie te bevestigen, mededelen op welke wettelijke grondslag zij haar alternatieve interpretatie baseert?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(29 september 2003)

Tijdens een bijeenkomst van het CATP (Tachograafcomité) op 26 juni 2003 stelde de Commissie een aantal verbeteringen aan de tekst van bijlage 1B (1) voor. Het Comité keurde deze verbeteringen unaniem goed.

Vervolgens werden kopieën van de goedgekeurde verbeteringen ter voorbereiding van de typegoedkeuring van het controleapparaat en de tachograafkaarten naar de leden van het Comité, de industrie en andere belanghebbenden verzonden.

Ondertussen bereidt de Commissie de goedkeuring en publicatie van de verbeteringen voor. Publicatie in het Publicatieblad wordt in oktober/november 2003 verwacht.

Er dient op te worden gewezen dat tussen de verlening van de eerste voorlopige interoperabiliteits-certificaten en van de definitieve interoperabiliteitscertificaten een periode van ten minste vier maanden moet zijn verstreken. Enkel wanneer een fabrikant een definitief interoperabiliteitscertificaat bezit (bovenop een beveiligingscertificaat en een functiecertificaat), kan hij een goedkeuringscertificaat aanvragen. Verwacht wordt dat snel een aanvang wordt genomen met de eerste interoperabiliteitsbeproevingen en zodra deze afgerond zijn, kunnen de fabrikanten een goedkeuringscertificaat aanvragen. De autoriteiten in de lidstaten zullen daarom goedkeuringscertificaten kunnen verlenen op basis van de tekst van bijlage 1B, met inbegrip van de verbeteringen, zoals deze officieel in het Publicatieblad van de Europese Unie zal verschijnen.

---

(1)  Bijlage 1B bij Verordening (EG) nr. 1360/2002 van de Commissie betreffende de zevende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende het controleapparaat in het wegvervoer, PB L 207 van 5.8.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/104 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/104

---

(2004/C 70 E/105)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2469/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(24 juli 2003)

Betreft:   Digitale tachografen: herziene invoeringstermijnen

Artikel 2, lid 3 van verordening (EG) 2135/98 (1) luidt als volgt:

| | Indien twaalf maanden na de bekendmaking van het in lid 1 bedoelde besluit nog geen enkele EG-goedkeuring is verleend voor een controleapparaat dat voldoet aan de voorschriften van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 3821/85, dient de Commissie bij de Raad een voorstel in tot verlenging van de in de leden 1 en 2 genoemde termijnen. |
| --- | --- |

Indien twaalf maanden na de bekendmaking van het in lid 1 bedoelde besluit nog geen enkele EG-goedkeuring is verleend voor een controleapparaat dat voldoet aan de voorschriften van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 3821/85, dient de Commissie bij de Raad een voorstel in tot verlenging van de in de leden 1 en 2 genoemde termijnen.

Uitgaande van bevestiging zoals gevraagd in vraag E-2468/03 verwijst „het in lid 1 bedoelde besluit” naar verordening (EG) 1360/2002 (2). „Twaalf maanden na de bekendmaking van het in lid 1 bedoelde besluit” is in dat geval 5 augustus 2003.

Overeenkomstig eis 291 in bijlage 1B is ten minste een periode van vier maanden vereist tussen de afgifte van een voorlopig interoperabiliteitscertificaat en de daarop volgende afgifte van een definitief certificaat. Indien het overeenkomstig eis 271 van bijlage 1B vereiste interoperabiliteitscertificaat (zoals oorspronkelijk de bedoeling was) een definitief certificaat is (eis 292), kan een dergelijk certificaat uitsluitend vóór 5 augustus worden afgegeven indien een voorlopig certificaat is afgegeven vóór 5 april 2003. Het is uiterst helder dat een dergelijk voorlopig interoperabiliteitscertificaat niet is afgegeven vóór 5 juli 2003, laat staan vóór 5 april.

Hoofddoel van (digitale en analoge) tachografen is de wettelijke registratie van de werkzaamheden van bestuurders. Het is zonder twijfel onvoorstelbaar dat de legale status van de registraties door digitale tachografen in gevaar zou komen als niet de correcte wettelijke procedures werden gevolgd met het oog op invoering ervan.

Kan de Commissie mededelen dat de hand zal worden gehouden aan de eisen in artikel 2, lid 3 van verordening (EG) 2135/98? Kan zij mededelen wanneer zij „bij de Raad een voorstel in(dient) tot verlenging van de in de leden 1 en 2 (van verordening (EG) 2135/98) genoemde termijnen”?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 september 2003)

Recente ongevallen met bussen en vrachtwagens hebben aangetoond dat er op een steeds scherper concurrerende wegvervoersmarkt dringend behoefte is aan betrouwbare en fraudebestendige apparatuur om rij- en rusttijden in het wegvervoer te controleren. De Commissie hecht dan ook groot belang aan een snelle invoering van de digitale tachograaf.

Hoewel er vóór 5 augustus 2003 geen typegoedkeuringen voor digitale tachografen of chipkaarten zijn verleend, worden de eerste typegoedkeuringen later dit jaar (2003) verwacht.

Aangezien de vertraging bij de afgifte van de typegoedkeuringen slechts enkele maanden bedraagt, zou de indiening door de Commissie van een voorstel tot verlenging van de uitvoeringstermijn via de medebeslissingsprocedure naar alle waarschijnlijkheid de invoering van de digitale tachograaf aanzienlijk vertragen. De digitale tachograaf moet echter zo snel mogelijk worden ingevoerd, gezien de veel voorkomende misbruiken van de huidige analoge tachograaf en de negatieve gevolgen ervan voor de verkeersveiligheid. De Commissie is daarom voornemens de situatie later dit jaar (2003) te evalueren, wanneer de eerste typegoedkeuring wordt verwacht.

Intussen blijven de huidige uitvoeringstermijnen voor het nemen van de nodige maatregelen ter invoering van de tachografische kaarten en voor het uitrusten van nieuwe vrachtwagens en bussen met de digitale tachograaf, zoals beschreven in Verordening (EG) nr. 2135/98 van de Raad (3), ongewijzigd.

---

(1)  PB L 274 van 9.10.1998, blz. 1.

(2)  PB L 207 van 5.8.2002, blz. 1.

(3)  Verordening (EG) Nr. 2135/98 van de Raad van 24 september 1998 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en tot wijziging van Richtlijn 88/599/EEG betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85 en Verordening (EEG) nr. 3821/85.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/105 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/105

---

(2004/C 70 E/106)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2470/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(24 juli 2003)

Betreft:   Digitale tachograaf: Goedkeuringscertificaat

De eisen voor typegoedkeuring van apparatuur worden vastgelegd in hoofdstuk VIII van Bijlage IB bij verordening (EEG) 3821/85 (1) zoals gewijzigd bij verordening (EG) 1360/2002 (2) — betreffende het controleapparaat in het wegvervoer.

Eis 271 in dit hoofdstuk luidt als volgt:

| | De goedkeuringsautoriteiten van de lidstaten verlenen geen goedkeuringscertificaat overeenkomstig artikel 5 van deze verordening, zolang zij niet in het bezit zijn van:






  — | een beveiligingscertificaat, |
| --- | --- | --- |

De goedkeuringsautoriteiten van de lidstaten verlenen geen goedkeuringscertificaat overeenkomstig artikel 5 van deze verordening, zolang zij niet in het bezit zijn van:

—

een beveiligingscertificaat,

| — | een functiecertificaat |
| --- | --- |

—

een functiecertificaat

| — | en een interoperabiliteitscertificaat |
| --- | --- |

—

en een interoperabiliteitscertificaat

voor het controleapparaat of de tachograafkaart waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd.

In afdeling 6 van dit hoofdstuk wordt in de eisen 291 en 292 de volgende „Bijzondere procedure: eerste interoperabiliteitscertificaten” gespecificeerd:

| | Tot vier maanden nadat het eerste controleapparaat met de tachograafkaarten ... als interoperabel gecertificeerd is, wordt een afgegeven interoperabiliteitscertificaat ... als tijdelijk beschouwd. Wanneer aan het einde van deze periode (van vier maanden) alle betreffende producten onderling interoperabel zijn, worden alle corresponderende interoperabiliteitscertificaten definitief. |
| --- | --- |

Tot vier maanden nadat het eerste controleapparaat met de tachograafkaarten ... als interoperabel gecertificeerd is, wordt een afgegeven interoperabiliteitscertificaat ... als tijdelijk beschouwd. Wanneer aan het einde van deze periode (van vier maanden) alle betreffende producten onderling interoperabel zijn, worden alle corresponderende interoperabiliteitscertificaten definitief.

Kan de Commissie bevestigen dat het in eis 271 bedoelde interoperabiliteitscertificaat, ingeval het eerste interoperabiliteitscertificaat moet worden toegekend, het definitieve certificaat is dat in eis 292 wordt beschreven en niet het voorlopige certificaat dat in eis 291 wordt genoemd?

Kan de Commissie, indien zij niet kan bevestigen dat een definitief interoperabiliteitscertificaat noodzakelijk is voordat het eerste goedkeuringscertificaat wordt verstrekt, mededelen hoe deze „bijzondere procedure” moet worden uitgelegd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(24 september 2003)

Overeenkomstig punt 1.1 van appendix 9 bij bijlage 1B bij Verordening (EG) nr. 1360/2002 van de Commissie van 13 juni 2002 betreffende de zevende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende het controleapparaat in het wegvervoer is de EG-goedkeuring voor controleapparaten of tachograafkaarten gebaseerd op een veiligheidscertificering, een functiecertificering en een interoperabiliteitscertificering.

Hoofdstuk VIII van bijlage 1B beschrijft het proces van interoperabiliteitscertificering. Doel van dit hoofdstuk is te zorgen voor volledige interoperabiliteit van alle geregistreerde controleapparatuur en kaarten en voor een eerlijke concurrentie tussen fabrikanten. Volledige interoperabiliteit kan niet worden verzekerd tot definitieve interoperabiliteitscertificaten zijn afgegeven.

Overeenkomstig de interoperabiliteitsprocedure zullen de tests beginnen zodra de verzoeken voor de eerste controleapparatuur en tachograafkaarten bij het daarmee belaste laboratorium zijn geregistreerd. Tot vier maanden nadat het eerste koppel als interoperabel is gecertificeerd, zullen alle afgegeven interoperabiliteitscertificaten, met inbegrip van de eerste, als voorlopig worden beschouwd. Indien bij het einde van deze periode alle producten onderling interoperabel zijn, zullen alle voorlopige interoperabiliteitscertificaten definitief worden. Indien evenwel gedurende deze periode interoperabiliteitsfouten worden gevonden, zal het laboratorium de fabrikanten verzoeken wijzigingen aan te brengen. Er zal gedurende maximaal twee maanden naar oplossingen worden gezocht.

Overeenkomstig de bepalingen van Hoofdstuk VIII van bijlage 1B, kunnen aan de fabrikanten wijzigingen worden opgelegd, zolang het proces van interoperabiliteitscertificering niet is voltooid. Gedurende deze periode worden alle interoperabiliteitscertificaten als voorlopig beschouwd. Vanzelfsprekend zullen geen producten op de markt worden gebracht, gezien het feit dat gedurende deze periode wijzigingen kunnen worden opgelegd en dus geen volledige interoperabiliteit kan worden verzekerd. Typegoedkeuring zal dus alleen worden verleend op basis van een definitief interoperabiliteitscertificaat.

---

(1)  PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8.

(2)  PB L 207 van 5.8.2002, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/106 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/106

---

(2004/C 70 E/107)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2472/03

van Marie Isler Béguin (Verts/ALE), Charles Tannock (PPE-DE), Alima Boumediene-Thiery (Verts/ALE), Patsy Sörensen (Verts/ALE) en Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Raad

(24 juli 2003)

Betreft:   Randgebieden aan de buitengrenzen van de uitgebreide Europese Unie

Het lopend uitbreidingsproces van de Europese Unie in oostelijke richting zorgt binnenkort voor een nieuwe afbakening van haar politieke, economische en sociale entiteit, die door harmonisering, bescherming en overgangssteun nu ook de kandidaatlanden van Midden-Europa en de Baltische landen omvat.

De oostelijke grensgebieden van de lidstaten (1), en vervolgens de kandidaatlanden, die bijzonder gevoelig zijn voor de continentale ontwikkeling in de richting van economische nivellering bij de achtereenvolgende uitbreidingsoperaties van de Europese Unie, hebben hulp kunnen krijgen van steunprogramma's en gerichte steunmaatregelen die tot doel hadden om de sociaal-economische ongelijkheden en gevolgen op hun grondgebied te voorkomen en op te vangen. De westelijke grensgebieden van de Europese buurstaten van de uitgebreide Europese Unie, zoals Witrusland, Moldavië en de Oekraïne, zijn in wezen en op de eerste plaats afhankelijk van de interregionale economie en het handelsverkeer met hun vele partners aan hun westgrenzen. De drie Oost-Europese landen in kwestie, die een wezenlijk onderdeel van de geschiedenis en identiteit van ons continent vormen en waarvan de vorige regeringen — in Moldavië en Wit-Rusland — verklaard hebben dat ze door hun lotsbestemming geroepen zijn om tot de Europese Unie toe te treden — op het ogenblik nog altijd een prioriteit voor de Oekraïense regering — zullen de consequenties in alle opzichten van de uitbreidingsbeweging van de Europese Unie rechtstreeks te voelen krijgen.

Op 11 februari van dit jaar heeft het Europees Parlement een verslag van Pedro Marset Campos over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Wit-Rusland — naar een nieuw partnerschap, aangenomen, waar het de Commissie vraagt, om elke economische en sociale breuk langs de toekomstige oostgrens van de uitgebreide Europese Unie te voorkomen en smokkelhandel en immigratie in toom te houden, om voor de grensgebieden van de nieuwe oostelijke buurlanden Oekraïne, Wit-Rusland en Moldavië Europese programma's en financiële steunmaatregelen op te stellen in dezelfde omvang als degene die nu al lopende zijn voor de oostgebieden van de aangrenzende kandidaat-lidstaten.

| 1. | Welke herstelprogramma's voor het interregionaal evenwicht denkt de Raad in te stellen om langs weerszijden van de toekomstige oostgrens een symmetrische sociale en economische ontwikkeling te stimuleren en te voorkomen dat er een opvallende breuklijn ontstaat tussen van de ene kant de nieuwe lidstaten en van de andere kant de Oekraïne, Moldavië en Wit-Rusland? |
| --- | --- |

1.

Welke herstelprogramma's voor het interregionaal evenwicht denkt de Raad in te stellen om langs weerszijden van de toekomstige oostgrens een symmetrische sociale en economische ontwikkeling te stimuleren en te voorkomen dat er een opvallende breuklijn ontstaat tussen van de ene kant de nieuwe lidstaten en van de andere kant de Oekraïne, Moldavië en Wit-Rusland?

| 2. | Welke preventieve maatregelen denkt de Raad te treffen om langs de oostgrens het grensoverschrijdend handelsverkeer te ontzien, dat in de Oekraïne 1/3 van de invoer en het levensonderhoud van 20 % van de bevolking vertegenwoordigt, en dat rechtstreeks bedreigd wordt door de invoering van de visumplicht per 1 juli a.s.? |
| --- | --- |

2.

Welke preventieve maatregelen denkt de Raad te treffen om langs de oostgrens het grensoverschrijdend handelsverkeer te ontzien, dat in de Oekraïne 1/3 van de invoer en het levensonderhoud van 20 % van de bevolking vertegenwoordigt, en dat rechtstreeks bedreigd wordt door de invoering van de visumplicht per 1 juli a.s.?

| 3. | Eisen behoud en versteviging van de bestaande sociaal-economische verwevenheden tussen kandidaatlidstaten en hun Oost-Europese partnerlanden volgens de Raad niet dat de coördinatie tussen de Europese programma's Phare en Tacis, en ook Interreg en Phare-CBC, geoptimaliseerd of zelfs volledig herzien wordt? |
| --- | --- |

3.

Eisen behoud en versteviging van de bestaande sociaal-economische verwevenheden tussen kandidaatlidstaten en hun Oost-Europese partnerlanden volgens de Raad niet dat de coördinatie tussen de Europese programma's Phare en Tacis, en ook Interreg en Phare-CBC, geoptimaliseerd of zelfs volledig herzien wordt?

Antwoord

(5 december 2003)

De Europese Raad van Thessaloniki heeft het engagement van de Europese Unie jegens haar buren bevestigd, waarvan de stabiliteit en welvaart onlosmakelijk verbonden is met die van de Europese Unie, en heeft verklaard dat hij uitziet naar het werk dat door de Raad en de Commissie zal worden verricht om de verschillende elementen van het nabuurschapsbeleid tot een geheel te smeden. De Europese Raad heeft ook de conclusies over het grotere Europese nabuurschap, die de Raad op 16 juni jongstleden heeft aangenomen, onderschreven.

Ter uitvoering van de conclusies van 16 juni 2003 heeft de Raad de Commissie verzocht vanaf 2004 voorstellen voor actieplannen voor alle betrokken landen in te dienen, maatregelen te bestuderen ter verbetering van de interoperabiliteit tussen de verschillende relevante instrumenten voor steun aan de grensgebieden en een mededeling voor te leggen over een eventueel nieuw nabuurschapsinstrument. Op 1 juli jongstleden heeft de Commissie de mededeling „De weg effenen voor een nieuw nabuurschaps-instrument” aangenomen, die een uitgangspunt vormt voor de ontwikkeling van de relevante instrumenten ter verbetering van de grensoverschrijdende en regionale/transnationale samenwerking aan de buitengrenzen van de Unie.

Momenteel buigen de bevoegde Raadsinstanties zich over mogelijke acties voor de periode 2004-2006, met het oog op een aanzienlijke verbetering van de coördinatie tussen de verschillende betrokken financieringsinstrumenten en die voldoen aan de vigerende verbintenissen en verplichtingen in verband met de huidige programmeringsperiode tot eind 2006. Die acties zouden moeten worden gebaseerd op het bestaande wetgevings- en financieringskader voor grensoverschrijdende samenwerking, zoals Interreg, PHARE-CBC, TACIS-CBC, CARDS en MEDA. Voor de periode na 2006 zal verder worden nagedacht over de diverse opties die de Commissie in haar mededeling heeft beschreven, waaronder de instelling van één enkel nieuw nabuurschapsinstrument.

---

(1)  Op 25 juli 2001 is er een actieplan ten behoeve van de grensregio's voor de kandidaatlanden in werking gebracht.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/108 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/108

---

(2004/C 70 E/108)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2475/03

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Raad

(24 juli 2003)

Betreft:   Birma

Onlangs zijn de sancties van de Europese Unie tegen Birma uitgebreid; het aantal mensen dat geen visum kan krijgen is opgevoerd en kredieten zijn bevroren. Kan de Raad toelichten of deze maatregelen een verscherping van de sancties inhouden en welke gevolgen deze sancties naar verwachting zullen hebben voor het bewind in Birma?

Antwoord

(5 december 2003)

| 1. | De Raad heeft op 16 juni 2003 de recente ontwikkelingen in Birma/Myanmar besproken en andermaal zijn grote bezorgdheid geuit over de gebeurtenissen van 30 mei en de verslechterende algehele situatie. De Raad drong er bij de Birmese autoriteiten op aan Daw Aung San Suu Kyi, alsook de andere leden van de Nationale Liga voor Democratie (NLD) onmiddellijk vrij te laten, en de kantoren van de NLD en de universiteiten in het land weer te openen. |
| --- | --- |

1.

De Raad heeft op 16 juni 2003 de recente ontwikkelingen in Birma/Myanmar besproken en andermaal zijn grote bezorgdheid geuit over de gebeurtenissen van 30 mei en de verslechterende algehele situatie. De Raad drong er bij de Birmese autoriteiten op aan Daw Aung San Suu Kyi, alsook de andere leden van de Nationale Liga voor Democratie (NLD) onmiddellijk vrij te laten, en de kantoren van de NLD en de universiteiten in het land weer te openen.

| 2. | Teneinde het proces van nationale verzoening en overgang naar democratie in Birma/Myanmar nieuw leven in te blazen, riep de Raad de Birmese autoriteiten op een krachtige, zinvolle politieke dialoog met de NLD en andere politieke groeperingen aan te gaan. De Raad deed andermaal een beroep op Birma zijn belofte na te komen om alle politieke gevangenen vrij te laten, en sprak zijn grote bezorgdheid uit over de aanzienlijke toename van het aantal politiekgemotiveerde arrestaties. |
| --- | --- |

2.

Teneinde het proces van nationale verzoening en overgang naar democratie in Birma/Myanmar nieuw leven in te blazen, riep de Raad de Birmese autoriteiten op een krachtige, zinvolle politieke dialoog met de NLD en andere politieke groeperingen aan te gaan. De Raad deed andermaal een beroep op Birma zijn belofte na te komen om alle politieke gevangenen vrij te laten, en sprak zijn grote bezorgdheid uit over de aanzienlijke toename van het aantal politiekgemotiveerde arrestaties.

| 3. | In overeenstemming met de belofte om proportioneel te zullen reageren op de ontwikkelingen in Birma/Myanmar en in het licht van de ernstige verslechtering van de situatie in het land, besloot de Raad op 16 juni 2003 om de door het geachte parlementslid genoemde uitgebreide sancties onverwijld toe te passen. Hij had er aanvankelijk aan gedacht om deze in oktober 2003 te laten ingaan. |
| --- | --- |

3.

In overeenstemming met de belofte om proportioneel te zullen reageren op de ontwikkelingen in Birma/Myanmar en in het licht van de ernstige verslechtering van de situatie in het land, besloot de Raad op 16 juni 2003 om de door het geachte parlementslid genoemde uitgebreide sancties onverwijld toe te passen. Hij had er aanvankelijk aan gedacht om deze in oktober 2003 te laten ingaan.

| 4. | De Raad verzoekt het geachte parlementslid haar vraag ook aan de Commissie te stellen, die momenteel beoordeelt welk effect de bestaande sancties op het Birmese bewind hebben. |
| --- | --- |

4.

De Raad verzoekt het geachte parlementslid haar vraag ook aan de Commissie te stellen, die momenteel beoordeelt welk effect de bestaande sancties op het Birmese bewind hebben.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/108 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/108

---

(2004/C 70 E/109)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2480/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2003)

Betreft:   Tonijnconserven uit Thailand, de Filippijnen en Indonesië

Bij de bereiding van tonijnconserven in Thailand, de Filippijnen en Indonesië wordt soms gebruik gemaakt van proteïne-hydrolisaat om het uitlekgewicht van het product te verhogen, een praktijk die neerkomt op consumentenbedrog, en dit terwijl communautaire bedrijven die tonijnconserven produceren in de Europese Unie geen gebruik maken van proteïnen.

Is de Commissie niet van mening dat het gebruik van dit proteïne bij de bereiding van tonijnconserven en de invoer ervan in de Europese Unie neerkomen op bedrog van de consument en van de communautaire industrie?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 september 2003)

Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten (1) bepaalt welke behandelingen voor visserijproducten zijn toegestaan alsook de procedures voor het toestaan van nieuwe behandelingen.

Het gebruik van stoffen die overtollig water vasthouden in visserijproducten, zoals gehydroliseerde eiwitten, is krachtens deze richtlijn niet toegestaan.

Het is aan de lidstaten, die verantwoordelijk zijn voor de veterinaire controle bij de invoer, om de afwezigheid van gehydroliseerde eiwitten in de uit derde landen ingevoerde visserijproducten te controleren en passende maatregelen te nemen (zoals de terugzending van de partij naar het land van herkomst).

---

(1)  PB L 268 van 24.9.1991.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/109 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/109

---

(2004/C 70 E/110)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2518/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Transatlantische samenwerking inzake het behoud van de biologische diversiteit

Op 25 juni 2003 hebben Canada, Mexico en de Verenigde Staten een langetermijnstrategie vastgesteld voor Noord-Amerikaanse samenwerking op het gebied van het behoud van de biodiversiteit. In de mededeling „Behoud van de biologische diversiteit, actieplannen op het terrein van het behoud van natuurlijke hulpbronnen” (1), wijst de Commissie erop dat maatregelen genomen moeten worden om een betere coördinatie van de verschillende initiatieven in de internationale fora op het gebied van klimaatverandering, afbraak van de ozonlaag en woestijnvorming te stimuleren, om dubbel werk te voorkomen, met name ten aanzien van de procedures voor rapportage en om interacties tussen de overeenkomsten inzake de biologische diversiteit en activiteiten in het kader van andere bestaande internationale overeenkomsten vast te stellen om de synergiemogelijkheden zoveel mogelijk uit te buiten.

| 1. | Deelt de Commissie de opvatting dat het besluit van de NAFTA-landen een uitgelezen kans biedt om de transatlantische samenwerking op het gebied van het behoud van de biologische diversiteit te verbeteren? |
| --- | --- |

1.

Deelt de Commissie de opvatting dat het besluit van de NAFTA-landen een uitgelezen kans biedt om de transatlantische samenwerking op het gebied van het behoud van de biologische diversiteit te verbeteren?

| 2. | Kan de Commissie meedelen of en hoe zij denkt de transatlantische samenwerking op dit gebied te verbeteren? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie meedelen of en hoe zij denkt de transatlantische samenwerking op dit gebied te verbeteren?

| 3. | Is de Commissie voornemens indicatoren voor de biodiversiteit te ontwikkelen in samenwerking met de NAFTA-landen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens indicatoren voor de biodiversiteit te ontwikkelen in samenwerking met de NAFTA-landen?

De NAFTA-landen hebben ook een resolutie over de ontwikkeling van indicatoren voor de gezondheid van kinderen en het milieu in Noord-Amerika aangenomen.

| 4. | Overlapt deze resolutie de Europese strategie voor milieu en gezondheid? |
| --- | --- |

4.

Overlapt deze resolutie de Europese strategie voor milieu en gezondheid?

| 5. | Ziet de Commissie ruimte voor transatlantische samenwerking op het gebied van de ontwikkeling van indicatoren voor de gezondheid van kinderen en het milieu? |
| --- | --- |

5.

Ziet de Commissie ruimte voor transatlantische samenwerking op het gebied van de ontwikkeling van indicatoren voor de gezondheid van kinderen en het milieu?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 september 2003)

| 1. | en 2. De Commissie verheugt zich over de onlangs vastgestelde strategie voor Noord-Amerikaanse samenwerking met het oog op het behoud van de biodiversiteit. Zij is van mening dat het biodiversiteitsverdrag (Convention on Biological Diversity — CBD) het voornaamste forum is voor internationale samenwerking met het oog op de instandhouding en het duurzaam gebruik van de biologische diversiteit. Het biodiversiteitsverdrag is momenteel geratificeerd door 187 partijen, waaronder de Gemeenschap, alle lidstaten en kandidaat-lidstaten, Mexico en Canada. De Verenigde Staten hebben het CBD nog niet geratificeerd.
  De Commissie is altijd voorstander geweest van uitvoering van het CBD op regionaal niveau en heeft op dit gebied veel ervaring opgedaan, zowel op het niveau van de Unie (zie onder meer de biodiversiteits-strategie van de Unie (2) en de desbetreffende actieplannen (3)) als op pan-Europees niveau in de context van de pan-Europese strategie van de Raad van Europa inzake biologische en landschappelijke diversiteit en de „Milieu voor Europa”-conferenties.
  De Commissie is in beginsel bereid om in de context van de lopende trans-Atlantische samenwerking haar ervaring te delen met de Noord-Amerikaanse commissie voor samenwerking op milieugebied (North American Commission for Environment Cooperation). |
| --- | --- |

1.

en 2. De Commissie verheugt zich over de onlangs vastgestelde strategie voor Noord-Amerikaanse samenwerking met het oog op het behoud van de biodiversiteit. Zij is van mening dat het biodiversiteitsverdrag (Convention on Biological Diversity — CBD) het voornaamste forum is voor internationale samenwerking met het oog op de instandhouding en het duurzaam gebruik van de biologische diversiteit. Het biodiversiteitsverdrag is momenteel geratificeerd door 187 partijen, waaronder de Gemeenschap, alle lidstaten en kandidaat-lidstaten, Mexico en Canada. De Verenigde Staten hebben het CBD nog niet geratificeerd.

De Commissie is altijd voorstander geweest van uitvoering van het CBD op regionaal niveau en heeft op dit gebied veel ervaring opgedaan, zowel op het niveau van de Unie (zie onder meer de biodiversiteits-strategie van de Unie (2) en de desbetreffende actieplannen (3)) als op pan-Europees niveau in de context van de pan-Europese strategie van de Raad van Europa inzake biologische en landschappelijke diversiteit en de „Milieu voor Europa”-conferenties.

De Commissie is in beginsel bereid om in de context van de lopende trans-Atlantische samenwerking haar ervaring te delen met de Noord-Amerikaanse commissie voor samenwerking op milieugebied (North American Commission for Environment Cooperation).

| 3. | Zoals aangegeven in het zesde milieuactieprogramma speelt de Commissie een actieve rol bij de ontwikkeling van biodiversiteitindicatoren. Samen met het Europees Milieuagentschap is de Commissie bijvoorbeeld betrokken bij een project (Biodiversity Implementation Indicators — Bio-IMPs) dat tot doel heeft om voor de Gemeenschap en in het kader van de eisen van het CBD indicatoren voor de tenuitvoerlegging van het biodiversiteit te ontwikkelen en te testen (4). In het raam van dit project wordt ook een internationale raadpleging gehouden via de „International Working Group of Biodiversity and Monitoring Indicators” (IWG-BioMIN). Deze kwestie is ook het voorwerp van intensieve internationale werkzaamheden in het kader van het CBD, waarbij zowel Europese als Noord-Amerikaanse deskundigen betrokken zijn (5). |
| --- | --- |

3.

Zoals aangegeven in het zesde milieuactieprogramma speelt de Commissie een actieve rol bij de ontwikkeling van biodiversiteitindicatoren. Samen met het Europees Milieuagentschap is de Commissie bijvoorbeeld betrokken bij een project (Biodiversity Implementation Indicators — Bio-IMPs) dat tot doel heeft om voor de Gemeenschap en in het kader van de eisen van het CBD indicatoren voor de tenuitvoerlegging van het biodiversiteit te ontwikkelen en te testen (4). In het raam van dit project wordt ook een internationale raadpleging gehouden via de „International Working Group of Biodiversity and Monitoring Indicators” (IWG-BioMIN). Deze kwestie is ook het voorwerp van intensieve internationale werkzaamheden in het kader van het CBD, waarbij zowel Europese als Noord-Amerikaanse deskundigen betrokken zijn (5).

| 4. | In de onlangs aangenomen „Europese strategie voor milieu en gezondheid” (6) wordt de ontwikkeling aangekondigd van geharmoniseerde milieu- en gezondheidsindicatoren, waarbij echter niet specifiek wordt gefocust op milieu- en gezondheidsindicatoren voor kinderen. |
| --- | --- |

4.

In de onlangs aangenomen „Europese strategie voor milieu en gezondheid” (6) wordt de ontwikkeling aangekondigd van geharmoniseerde milieu- en gezondheidsindicatoren, waarbij echter niet specifiek wordt gefocust op milieu- en gezondheidsindicatoren voor kinderen.

| 5. | De „Europese strategie voor milieu en gezondheid” is uitgewerkt voor de verbrede Unie en de kandidaat-lidstaten zijn er dan ook volledig bij betrokken. Gezien de bestaande verschillen met Amerika wat milieu en volksgezondheid betreft, maar ook wegens het gebrek aan personele en financiële middelen, ziet de Commissie momenteel geen ruimte voor actieve samenwerking met Noord-Amerika op het gebied van deze specifieke kwestie. Zij is echter wel van plan de internationale ontwikkelingen op de voet te volgen. |
| --- | --- |

5.

De „Europese strategie voor milieu en gezondheid” is uitgewerkt voor de verbrede Unie en de kandidaat-lidstaten zijn er dan ook volledig bij betrokken. Gezien de bestaande verschillen met Amerika wat milieu en volksgezondheid betreft, maar ook wegens het gebrek aan personele en financiële middelen, ziet de Commissie momenteel geen ruimte voor actieve samenwerking met Noord-Amerika op het gebied van deze specifieke kwestie. Zij is echter wel van plan de internationale ontwikkelingen op de voet te volgen.

---

(1)  COM(2001) 162 def.

(2)  Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de strategie van de Europese Gemeenschap inzake biodiversiteit, COM(98)42 def; Conclusies van de Raad van 21 juni 1998; Resolutie A4-0347/98 van het Europees Parlement.

(3)  Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement inzake het behoud van de biologische diversiteit — Actieplannen op het terrein van het behoud van natuurlijke hulpbronnen, landbouw, visserij, alsmede ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking, COM(2001)162 def; Conclusies van de Raad van 18 juni (Visserij), 19 juni (Landbouw), 29 oktober (Milieu) en 8 november (Ontwikkeling); Resolutie A5-0063/2002 van het Europees Parlement.

(4)  Zie (http://biodiversity-chm.eea.eu.int/convention/cbd_ec/Fl046676334).

(5)  Zie (http://www.biodiv.org/programmes/cross-cutting/indicators).

(6)  COM(2003)338 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/110 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/110

---

(2004/C 70 E/111)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2533/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Raad

(29 juli 2003)

Betreft:   Inkomensverbeteringen voor leden van het Europese Hof van Justitie

Leden van het Europese Hof van Justitie hebben jarenlang geprofiteerd van verbeteringen van hun inkomen doordat zij een deel van hun bezoldiging niet op een rekening in hun plaats van aanstelling, Luxemburg, maar naar andere EU-lidstaten lieten overmaken met gebruikmaking van zogenaamde aanpassingscoëfficiënten. In de begrotingsprocedure 2003 heeft de Raad uit het voorontwerp van de begroting van het Europese Hof van Justitie (begrotingspost A-1090) een toelichting geschrapt die voorzag in toepassing van deze aanpassingscoëfficiënten ook voor leden van het Hof van Justitie „naar analogie van de bepalingen van het Statuut van de ambtenaren”.

| 1. | Kan de Raad meedelen waarom hij deze toelichting uit de begroting van het Hof van Justitie heeft geschrapt? |
| --- | --- |

1.

Kan de Raad meedelen waarom hij deze toelichting uit de begroting van het Hof van Justitie heeft geschrapt?

| 2. | Wat is het oordeel van de Raad over de mededelingen van de Commissie (zie antwoord op mijn schriftelijke vraag P-1508/03 (1)) volgens welke de leden van het Hof van Justitie ook in het lopende begrotingsjaar niettemin gebruik kunnen maken van de inkomensoverboeking met toepassing van de aanpassingscoëfficiënten? Stemt de Raad in met de continuering van deze praktijk? |
| --- | --- |

2.

Wat is het oordeel van de Raad over de mededelingen van de Commissie (zie antwoord op mijn schriftelijke vraag P-1508/03 (1)) volgens welke de leden van het Hof van Justitie ook in het lopende begrotingsjaar niettemin gebruik kunnen maken van de inkomensoverboeking met toepassing van de aanpassingscoëfficiënten? Stemt de Raad in met de continuering van deze praktijk?

| 3. | Wat is het oordeel van de Raad over de uitspraak van vice-voorzitter Kinnock „dat noch de toelichting bij de begrotingspost noch de schrapping daarvan van enige invloed is geweest op de rechtmatigheid van een en ander”? |
| --- | --- |

3.

Wat is het oordeel van de Raad over de uitspraak van vice-voorzitter Kinnock „dat noch de toelichting bij de begrotingspost noch de schrapping daarvan van enige invloed is geweest op de rechtmatigheid van een en ander”?

| 4. | Deelt de Raad de in het antwoord geuite mening van de heer Kinnock dat de door de Raad en het Parlement vastgestelde toelichtingen bij de voorgenomen uitgaven juridisch zonder betekenis zijn? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Raad de in het antwoord geuite mening van de heer Kinnock dat de door de Raad en het Parlement vastgestelde toelichtingen bij de voorgenomen uitgaven juridisch zonder betekenis zijn?

| 5. | Kan de Raad bevestigen dat in zijn desbetreffende verordeningen betreffende de bezoldigingen van de leden van organen niet is voorzien in de mogelijkheid van overboeking van salarissen met toepassing van de aanpassingscoëfficiënten en deze mogelijkheid met geen woord wordt vermeld? |
| --- | --- |

5.

Kan de Raad bevestigen dat in zijn desbetreffende verordeningen betreffende de bezoldigingen van de leden van organen niet is voorzien in de mogelijkheid van overboeking van salarissen met toepassing van de aanpassingscoëfficiënten en deze mogelijkheid met geen woord wordt vermeld?

Antwoord

(5 december 2003)

De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie wordt thans door de voorbereidende instanties van de Raad onderzocht, teneinde daarvoor een passende oplossing te vinden.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 83.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/111 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/111

---

(2004/C 70 E/112)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2536/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Resultaat van de afspraken over de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid in Portugal

De Raad van ministers van Landbouw van 25 en 26 juni 2003 heeft een politiek akkoord bereikt over de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid.

Volgens de door de Portugese minister van Landbouw gepresenteerde cijfers zal Portugal per jaar circa 168 miljoen euro meer ontvangen: 33 miljoen euro aan netto-overdrachten op basis van de modulering en de rest op basis van de verhoging met 50 000 ton van de referentiehoeveelheid voor melk en 90 000 aanvullende rechten om rundvlees te produceren, d.w.z. 20 miljoen euro.

In de pers zijn deze cijfers echter betwist.

Kan de Commissie mededelen welke gevolgen de huidige GLB-afspraken voor Portugal zullen inhouden:

| — | voor de omvang van de jaarlijkse netto-overdrachten in het kader van de „modulering”; |
| --- | --- |

—

voor de omvang van de jaarlijkse netto-overdrachten in het kader van de „modulering”;

| — | voor het verschil in gevolgen tussen het politieke akkoord van de Raad en het oorspronkelijke voorstel van de Commissie, met betrekking tot de „modulering”; |
| --- | --- |

—

voor het verschil in gevolgen tussen het politieke akkoord van de Raad en het oorspronkelijke voorstel van de Commissie, met betrekking tot de „modulering”;

| — | voor de rundvleessector van Portugal, rekening houdend met het feit dat het vorige programma voor de omzetting van cultuurgrond in stuks rundvee niet volledig is gebruikt? |
| --- | --- |

—

voor de rundvleessector van Portugal, rekening houdend met het feit dat het vorige programma voor de omzetting van cultuurgrond in stuks rundvee niet volledig is gebruikt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 september 2003)

Uit de raming van de Commissie blijkt dat de modulering, in het kader van het compromis inzake de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB), in Portugal ongeveer 12 miljoen euro middelen zal opbrengen. Bij toepassing van de criteria die zijn overeengekomen voor de verdeling van de gemoduleerde middelen onder lidstaten (EU-15), komt het door de Commissie geraamde bedrag overeen met de netto-overdracht van 33 miljoen euro, zoals door het geachte parlementslid wordt vermeld.

Bij het politiek akkoord in de Raad werden verschillende parameters voor het berekenen van de financiële gevolgen van de modulering gewijzigd, wat vergelijking met het oorspronkelijke voorstel van de Commissie problematisch maakt. Met het overeengekomen pakket werd het voorgestelde franchiseniveau aangehouden en via het moduleringsmechanisme zullen de netto-begunstigden vlugger worden vergoed. De modulering zal echter jaarlijks 5 % bedragen in plaats van de voorgestelde 6 %. Wat de herverdeling van de gemoduleerde middelen betreft, zal 20 % direct worden toegewezen aan de lidstaat waarin het tot stand is gekomen, terwijl de overblijvende 80 % zullen worden verdeeld overeenkomstig de verdeelsleutel die is gebaseerd op het landbouwareaal, werkgelegenheid in de landbouw en een welvaartscriterium. Het nettoeffect van deze wijzigingen is dat de regeling binnen de huidige financiële perspectieven gunstig is geweest voor Portugal.

Aangezien het Portugese programma voor de omschakeling van grond die momenteel met akkerbouwgewassen is bebouwd, naar extensieve veehouderij de facto zal worden ingetrokken bij de inwerkingtreding van de bedrijfstoeslagregeling, mag Portugal de omschakeling verder voltooien, waarbij rekening wordt gehouden met de specificiteit van de zoogkoeiensector in Portugal. Dientengevolge moet het aantal zoogkoeienpremies voor Portugal worden opgetrokken tot 416. 539 dieren. De Commissie zal haar oorspronkelijke beoordeling van het effect van de in 2003 vastgestelde hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid op de landbouw van de Unie herzien zodra de wetteksten door de Raad zijn goedgekeurd.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/112 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/112

---

(2004/C 70 E/113)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2538/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Voorstellen over de ontmanteling van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en de structuurfondsen — „Geheim verslag”

Volgens het Portugese dagblad „Público” en het Franse dagblad „Le Monde” van 17 juli 2003 zou de heer Romano Prodi, voorzitter van de Europese Commissie, tijdens de vergadering van de leden van de Commissie van 16 juli 2003 een verslag hebben voorgelegd waarin wordt voorgesteld om de kredieten voor het landbouw- en structuurbeleid te gebruiken om de zogeheten „Agenda van Lissabon” te financieren.

De heer Prodi zou zijn raadgevers meer dan een jaar geleden hebben verzocht dit „geheime” verslag op te stellen. Het bewuste verslag is onder de verantwoordelijkheid van de heer Michel Sapir tot stand gekomen.

Kan de Commissie mij genoemd verslag toesturen met het oog op de ernstige gevolgen van deze voorstellen, zoals met name de ontmanteling en hernationalisering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het structuurbeleid, waarmee de beginselen van solidariteit tussen de lidstaten en economische en sociale cohesie worden geschonden?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(29 september 2003)

Het verslag waarnaar het geachte parlementslid verwijst is geen geheim verslag. Het gaat om een openbaar rapport dat op 17 juli 2003 bij de voorzitter is ingediend en onmiddellijk op de website van de Commissie (1) is geplaatst.

Dit rapport is opgesteld door een groep onafhankelijke deskundigen aan wie de voorzitter van de Commissie in juli 2002 had gevraagd alle instrumenten van het economisch beleid van de Unie te onderzoeken. Het was de bedoeling een debat op gang te brengen over de vraag hoe een snelle groei van de uitgebreide Unie kan worden gegarandeerd zonder dat aan de stabiliteit en de samenhang wordt geraakt.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/commissioners/prodi/pdf/agenda_for_growing_europe_en.pdf).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/113 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/113

---

(2004/C 70 E/114)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2559/03

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(4 augustus 2003)

Betreft:   Subsidies voor transport van levende dieren

Levende dieren die vanuit de Europese Unie worden geëxporteerd maken lange reizen onder benarde omstandigheden. De Europese Unie heeft dit lijden jarenlang gesubsidieerd.

Hoe lang is de Commissie voornemens subsidie te blijven verlenen voor de export van levende dieren naar Egypte en Libanon?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 september 2003)

Het geachte parlementslid vraagt opnieuw aandacht voor een belangrijke kwestie waarvoor de Commissie onlangs naar aanleiding van de verbintenissen die zij in 2002 voor het Parlement was aangegaan, verschillende acties heeft ondernomen.

De Gemeenschap heeft zeer stricte voorschriften wat betreft het welzijn van dieren in het algemeen en het vervoer van dieren in het bijzonder. Bovendien heeft de Commissie onlangs haar goedkeuring gehecht aan Verordening (EG) nr. 639/2003 (1) die in de plaats komt van Verordening (EG) nr. 615/1998 (2) om de veterinaire controles en de sancties bij niet-naleving van de voorwaarden inzake dierenwelzijn bij de uitvoer van levende runderen waarvoor restituties worden uitgekeerd, te versterken. Deze controles en deze voorwaarden gelden zowel voor fokdieren als voor slachtdieren.

Bovendien heeft de Commissie, door de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 118/2003 (3), de restituties voor levende dieren in aanzienlijke mate beperkt door, wat slachtdieren betreft, alleen de restituties voor mannelijke dieren, bestemd voor Libanon en Egypte, aan te houden. Deze twee landen worden gekenmerkt door een productiestructuur en een handel die sterk zijn beïnvloed door culturele en religieuze tradities. Dientengevolge voeren deze landen slechts zeer weinig vlees in, in vergelijking met de invoer van levende dieren,

Zo maken levende dieren bijna 80 % uit van alle invoer van rundvlees, in de vorm van zowel runderkarkassen als levende dieren, ongeacht het land van oorsprong. De communautaire uitvoer van rundvlees naar Libanon vindt dus voornamelijk plaats in de vorm van slachtdieren, waarbij de Unie de voornaamste leverancier is van dit land. Wanneer de restituties zouden wegvallen, zou de communautaire uitvoer van levende dieren niet worden vervangen door uitvoer in de vorm van vlees maar door de invoer van slachtdieren uit andere concurrerende landen. Dat is namelijk ook het geval geweest voor Egypte; toen onze traditionele uitvoer van slachtrunderen evenals van alle rundvleesproducten is stopgezet tengevolge van de BSE-crisis (boviene spongiforme encefalopathie), zijn in de plaats daarvan slachtrunderen ingevoerd uit Australië, hoewel het transport uit Australië veel langer duurt dan uit Europa. In het algemeen hebben derde landen minder stringente voorschriften inzake dierenwelzijn dan de Gemeenschap.

Ten slotte moet worden opgemerkt dat door de drastische vermindering van het aantal gevallen, zowel naar subsidiabele categorie als naar bestemming, waarin nog restituties mogen worden toegekend voor levende runderen, beter kan worden toegezien op de inachtneming van het dierenwelzijn tijdens het vervoer.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 639/2003 van de Commissie van 9 april 2003 tot vaststelling, op grond van Verordening (EG) nr. 1254/1999, van uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de voor de toekenning van uitvoerrestituties te vervullen voorwaarden in verband met het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer, PB L 93 van 10.4.2003.

(2)  Verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998, PB L 82 van 19.3.1998.

(3)  Verordening (EG) nr. 118/2003 van de Commissie van 23 januari 2003 tot vaststelling van de uitvoerrestituties in de sector rundvlees van Verordening (EEG) nr. 3846/87 tot vaststelling van de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerrestituties en van Verordening (EG) nr. 1445/95 houdende uitvoeringsbepalingen voor de invoer- en uitvoercertificatenregeling in de sector rundvlees (PB L 20 van 24.1.2003).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/114 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/114

---

(2004/C 70 E/115)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2587/03

van Marco Pannella (NI) aan de Raad

(8 augustus 2003)

Betreft:   Executie van Faramaz Mohammadi, 19 jaar oud, actief in de studentenbeweging aan de Universiteit van Tabriz in Iran

Op 22 juli schijnt in een krant in Azerbajdzjan, de Xalq Qazeti, het bericht verschenen te zijn dat:

| — | enkele dagen eerder „het Revolutionaire Hof van Tabriz het doodvonnis had uitgesproken over een studentenactiviste, Faramaz Mohammadi”, |
| --- | --- |

—

enkele dagen eerder „het Revolutionaire Hof van Tabriz het doodvonnis had uitgesproken over een studentenactiviste, Faramaz Mohammadi”,

| — | Faramaz Mohammadi, een 19-jarige staatsburger van Azerbajdzjan en studente aan de Universiteit van Tabriz, „was een vooraanstaand figuur in de studentenbeweging”, |
| --- | --- |

—

Faramaz Mohammadi, een 19-jarige staatsburger van Azerbajdzjan en studente aan de Universiteit van Tabriz, „was een vooraanstaand figuur in de studentenbeweging”,

| — | na de terechtstelling „is haar stoffelijk overschot naar Ardabil gebracht”, |
| --- | --- |

—

na de terechtstelling „is haar stoffelijk overschot naar Ardabil gebracht”,

| — | Mohammadi was een van de organisatoren van de studentenbeweging aan de Universiteit van Tabriz en had „radicale uitspraken gedaan tegen het Perzische regime en het bewind van de mullahs in Iran”, |
| --- | --- |

—

Mohammadi was een van de organisatoren van de studentenbeweging aan de Universiteit van Tabriz en had „radicale uitspraken gedaan tegen het Perzische regime en het bewind van de mullahs in Iran”,

| — | „hoewel het Hof het doodvonnis een maand geleden had uitgesproken, is het vonnis twee dagen geleden voltrokken”. |
| --- | --- |

—

„hoewel het Hof het doodvonnis een maand geleden had uitgesproken, is het vonnis twee dagen geleden voltrokken”.

Is de Raad op de hoogte van de beschreven feiten en zo ja, welke initiatieven heeft hij genomen of zal hij nemen? Is de Raad niet van mening dat alle betrekkingen met Iran verbroken moeten worden, totdat de mensenrechten daar opnieuw worden geëerbiedigd en de doodstraf is opgeschort?

Antwoord

(5 december 2003)

De Raad is niet op de hoogte van de beschreven feiten en levert nooit commentaar op informatie uit persberichten. Zijn besluiten om in individuele gevallen op te treden, baseert de Raad gewoonlijk op geconfirmeerde rapporten. Voorzover hij weet, is de bewuste informatie niet bevestigd.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/114 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/114

---

(2004/C 70 E/116)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2589/03

van Philip Claeys (NI) aan de Raad

(8 augustus 2003)

Betreft:   Eventuele opvolging „defensietop” van april 2003 in Brussel

Eind april 2003 vond in Brussel, op uitnodiging van de Belgische regering, een soort defensietop plaats waaraan slechts Frankrijk, Duitsland, Luxemburg en België zelf deelnamen. Volgens de deelnemers was het de bedoeling op termijn de Europese poot van de NAVO te versterken. Er zou een „kern van collectieve capaciteit” worden opgericht, en uiterlijk in 2004 een strategisch hoofdkwartier worden gevestigd in de Panquinkazerne in Tervuren.

Wat is het exacte statuut van deze beslissingen?

Werden de voorstellen van de genoemde lidstaten inmiddels verder besproken in aanwezigheid van de andere lidstaten? Zo ja, wat waren de resultaten van deze besprekingen?

Bestaat er binnen de Raad een kalender in verband met eventuele besprekingen over de uitbouw van en „kern van collectieve militaire capaciteit”?

Werden er vanuit de Raad stappen ondernomen in verband met de terbeschikkingstelling van de Panquinkazerne? Bestaat er een concrete planning in verband met de financiering voor het operationeel maken van deze infrastructuur?

Antwoord

(5 december 2003)

De door het geachte parlementslid genoemde vergadering heeft niet plaatsgevonden binnen het juridisch kader van de Europese Unie, waardoor het niet op 's Raads weg ligt een oordeel uit te spreken over de bij die gelegenheid genomen besluiten. Er bestaat bij de Raad evenmin een tijdschema voor besprekingen over de oprichting van een „kern van militaire capaciteit”.

Wel hebben de deelnemers aan bovengenoemde vergadering de daar gedane voorstellen in mei 2003 aan de Raad gepresenteerd.

Het punt van de militaire vermogens is regelmatig aan de orde in de Raad.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/115 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/115

---

(2004/C 70 E/117)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2595/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(14 augustus 2003)

Betreft:   De omstandigheden in de Londense ondergrondse

Men maakt zich zorgen over stofdeeltjes die mogelijk een ernstig gevaar inhouden voor reizigers die gebruikmaken van de Londense ondergrondse. Op een vergadering van de Greater London Authority's Transport Committee op maandag 14 juli 2003 is London Underground verzocht een wetenschappelijk onderzoek in te stellen naar deze kwestie.

Kan de Commissie in verband met het voorafgaande meedelen of er Europese wetgeving bestaat die de veiligheidsniveaus reguleert van stofdeeltjes in ondergrondse vervoerstelsels?

Is het de Commissie bekend dat dit probleem zich in de Londense ondergrondse voordoet en heeft zij onderzoek laten verrichten naar de veiligheidsniveaus van stofdeeltjes?

Is het de Commissie bekend of er gevaar bestaat voor de gezondheid van ouderen, kinderen en mensen met ademhalings- of bloedsomloopproblemen als gevolg van het blootgesteld zijn aan hoge stofniveaus in de ondergrondse?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/115 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/115

---

(2004/C 70 E/118)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2596/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(14 augustus 2003)

Betreft:   De omstandigheden in de Londense ondergrondse

Er zijn onlangs berichten in de Londense media verschenen dat er recordhoge temperaturen, oplopend tot 97 °F (36 °C), zijn gemeten in de Londense ondergrondse op de volgende lijnen: Northern, Central, Piccadilly en Victoria Lines. Dergelijke temperaturen bezorgen de reizigers ongemak en brengen de veiligheid in gevaar.

Kan de Commissie in verband hiermee meedelen of dergelijke omstandigheden een inbreuk vormen op Europese wetgeving inzake de gezondheid en veiligheid van reizigers of andere milieuwetgeving?

Kan de Commissie bevestigen dat dergelijke omstandigheden in overtreding zouden zijn van de Europese wetgeving wanneer het zou gaan om vervoer van levende dieren?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2595/03 en E-2596/03

(26 september 2003)

Luchtkwaliteit is een van de gebieden waarop Europa zich de laatste jaren sterk heeft toegelegd. De Gemeenschapswetgeving inzake luchtkwaliteit behelst onder meer de kaderrichtlijn inzake de luchtkwaliteit (Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit (1)) en een aantal „dochterrichtlijnen” die gericht zijn op specifieke verontreinigende stoffen.

De wetgeving inzake luchtkwaliteit stelt grenswaarden vast voor concentraties van verschillende soorten verontreinigende stoffen, waaronder concentraties van zwevende deeltjes (en dus ook „stof”). Deze grenswaarden hebben echter enkel betrekking op de lucht, die wordt gedefinieerd als „de buitenlucht in de troposfeer, met uitsluiting van de werkplek”. De grenswaarden zijn daarom niet van toepassing op ruimten in een ondergronds vervoersnetwerk.

De Gemeenschapswetgeving betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (2) verplicht spoorwegondernemingen ertoe de nationale wetgeving en voorschriften zoals veiligheidsvereisten voor het personeel, het rollend materieel en de interne organisatie van de onderneming, voorschriften inzake gezondheid, veiligheid en de rechten van de werknemers en de consumenten na te leven. Wel kunnen de lidstaten spoorwegondernemingen die uitsluitend spoorwegvervoersdiensten voor reizigers in het stads- of voorstadsverkeer exploiteren, vrijstellen van het bepaalde in deze richtlijn.

De Gemeenschapswetgeving inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer (3) heeft dan weer betrekking op vervoer van een geheel andere aard en uitsluitend voor commerciële doeleinden en doet in de kwestie van de Londense ondergrondse niet ter zake.

De Commissie is zich ervan bewust dat luchtverontreiniging en/of extreem hoge temperaturen, zoals tijdens deze zomer, ernstige problemen kunnen veroorzaken, vooral bij kwetsbare personen zoals ouderen, kinderen en mensen met aandoeningen aan de bloedsomloop en het ademhalingsstelsel. Wat de door de lucht vervoerde deeltjes betreft, is de laatste jaren een groot aantal nieuwe wetenschappelijke gegevens over de oorsprong en het effect ervan op de gezondheid beschikbaar geworden. Deze bevindingen worden momenteel door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) bekeken om de Commissie te helpen bij de voorbereiding van een thematische strategie inzake luchtkwaliteit als onderdeel van het programma „Schone lucht voor Europa” (CAFE). Een voorlopige conclusie is dat er geen waarneembare drempel voor gezondheidseffecten van blootstelling aan deeltjes is. Daarom kan er geen veilig niveau worden bepaald, waarop er geen duidelijke effecten zijn.

Volgens het huidige wetgevingskader valt het echter onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde plaatselijke, regionale of nationale autoriteiten om specifieke maatregelen te nemen met betrekking tot problemen in de Londense of een andere ondergrondse.

---

(1)  PB L 296 van 21.11.1996.

(2)  Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, PB L 143 van 27.6.1995, Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, PB L 75 van 15.3.2001.

(3)  Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, PB L 340 van 11.12.1991, Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 91/628/EEG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer, PB L 148 van 30.6.1995.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/116 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/116

---

(2004/C 70 E/119)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2599/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 augustus 2003)

Betreft:   Stand van de werkzaamheden voor de aanleg van het voetbalveld van het Altamira-college, als

Op zijn vergadering van 15 oktober 2001 homologeerde en accepteerde de gemeenteraad van Salceda (Galicië) de betaling van een bedrag van 60 041 Euro (9 990 000 peseta's) voor de werkzaamheden voor de aanleg van het voetbalveld van het Altamira-college. Nu is gebleken dat die werkzaamheden nooit zijn uitgevoerd en dat het gemeentebestuur van Salceda tot uitbetaling heeft besloten vóór de aanleg van het voetbalveld. Een BNG-partijlid dat in de gemeenteraad zetelt had overigens vroeger al door een notaris officieel de stand van de werkzaamheden laten vaststellen. Op 21 mei 2003, d.w.z. anderhalf jaar later, bevestigde het gemeenteraadslid in kwestie dat het werk niet was uitgevoerd, maar slechts was aangevat, en dat alleen een prospectie van het grondstuk en de aanleg van een toegangsweg gerealiseerd waren.

Om de aangevoerde redenen is het van groot belang dat de Commissie de situatie nauwkeurig onderzoekt zodanig dat zij, wat de toegewezen EU-subsidies betreft, op de hoogte is van de werkelijk situatie van dit Proder-project, van de effectieve kostprijs en van de reële omstandigheden van de financiering ervan.

Is de Commissie van plan deze zaak naar behoren onder de loep te nemen? Heeft de Commissie de EU-subsidie voor het project al uitbetaald aan de Spaanse staat en de regering van Galicië? Zo ja, kent de Commissie de eindbestemming van dat krediet, wetende dat het tot nu toe niet is besteed aan de aanleg van een voetbalveld?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 september 2003)

De Commissie heeft de Spaanse autoriteiten, in het bijzonder die van de Comunidad Autónoma de Galicia, om informatie gevraagd betreffende de door het geachte parlementslid gestelde vraag.

Er dient op te worden gewezen dat in artikel 38 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (1) is bepaald dat de lidstaten in eerste instantie verantwoordelijk zijn voor de financiële controle van de maatregelen; derhalve moeten zij zich ervan vergewissen of de fondsen overeenkomstig de beginselen van goed financieel beheer worden gebruikt en bevestigen dat de bij de Commissie ingediende uitgavendeclaraties juist zijn.

De werken aan het „Complejo Deportivo Municipal” en met name die voor de aanleg van het voetbalveld in de gemeente Salceda, zijn gefinancierd in het kader van de „Proder”-maatregelen van het Geïntegreerd Operationeel Programma voor Galicië en beheerd door de lokale actiegroep „Mancomunidad del Condado”.

De totale investering voor dit project bedraagt 226 029 EUR, waarvan 63 243 EUR wordt ge- financierd uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). De kosten van het voetbalveld bedragen 59 500 EUR.

Dit project is voltooid en in oktober 2001 door een bevoegd ambtenaar gecertificeerd.

Bovendien heeft de Xunta de Galicia twee controlebezoeken afgelegd, in maart en in oktober 2002, om na te gaan of de installaties ook werden gebruikt.

In november 2002, en nog altijd volgens de door de Commissie ontvangen informatie, heeft de lokale actiegroep een rapport gekregen van de voor het project verantwoordelijke ingenieur, waarin hij meldde dat aan het voetbalveld bepaalde herstellingen moesten worden aangebracht.

Momenteel worden deze werken uitgevoerd.

De Commissie zal het geachte parlementslid op de hoogte houden van alle verdere informatie over dit dossier.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/117 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/117

---

(2004/C 70 E/120)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2600/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(6 augustus 2003)

Betreft:   Werkzaamheden van de adviesgroep op hoog niveau „Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied” en van de groep „Culturele en spirituele dimensie van Europa”

Onder verwijzing naar het antwoord van de heer Prodi namens de Commissie op vraag P-2200/03 (1) kan ik stellen dat ik volledig instem met de constatering dat het vraagstuk van de religieuze waarden voor elke burger zowel een zeer gevoelig als persoonlijk onderwerp is en derhalve ben ik van mening dat dit ook zo moet blijven en geen institutionele en vooral geen constitutionele kwestie mag worden. Het was geenszins mijn bedoeling de activiteiten en het persoonlijke gedachtegoed van voorzitter Prodi te censureren, maar alleen om ervan verzekerd te zijn dat het hierbij ging om een persoonlijke mening en niet om het standpunt van de Commissie.

De adviesgroep op hoog niveau „Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied” wordt georganiseerd door het kabinet van Romano Prodi en de groep beleidsadviseurs (GOPA)„en” de resultaten van deze bijeenkomsten zullen in de herfst van 2003 samen met een politieke verklaring worden gepubliceerd in de vorm van een verslag, dat — naar men hoopt — zal worden bestudeerd aan scholen en universiteiten.„De groep” Culturele en spirituele dimensie van Europa „is bijeengeroepen door Romano Prodi” en de resultaten „zullen worden opgenomen in een rapport dat eind 2003 zal uitkomen”.

De leden van genoemde groepen krijgen geen vergoeding, maar de Commissie betaalt de kosten die voortvloeien uit hun deelneming aan de bijeenkomsten.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Hoeveel hebben de organisatie en het houden van de bijeenkomsten van de groep adviseurs op hoog niveau „Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied” tot dusverre gekost? Hoeveel denkt men nog uit te geven voor eventuele latere vergaderingen en voor de publicatie en distributie van het verslag? Op welke begrotingslijn worden deze kosten geboekt? |
| --- | --- |

—

Hoeveel hebben de organisatie en het houden van de bijeenkomsten van de groep adviseurs op hoog niveau „Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied” tot dusverre gekost? Hoeveel denkt men nog uit te geven voor eventuele latere vergaderingen en voor de publicatie en distributie van het verslag? Op welke begrotingslijn worden deze kosten geboekt?

| — | Hoeveel hebben de organisatie en het houden van de bijeenkomsten van de groep „Culturele en spirituele dimensie van Europa” tot dusverre gekost? Hoeveel denkt men nog uit te geven voor eventuele latere vergaderingen en voor de publicatie en distributie van het rapport? Op welke begrotingslijn worden deze kosten geboekt? |
| --- | --- |

—

Hoeveel hebben de organisatie en het houden van de bijeenkomsten van de groep „Culturele en spirituele dimensie van Europa” tot dusverre gekost? Hoeveel denkt men nog uit te geven voor eventuele latere vergaderingen en voor de publicatie en distributie van het rapport? Op welke begrotingslijn worden deze kosten geboekt?

| — | Zullen het verslag en het rapport de persoonlijke mening van de adviseurs van voorzitter Prodi weergeven of een politiek standpunt van de Commissie? |
| --- | --- |

—

Zullen het verslag en het rapport de persoonlijke mening van de adviseurs van voorzitter Prodi weergeven of een politiek standpunt van de Commissie?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(30 oktober 2003)

In haar antwoord op vraag P-2200/03 (2) verstrekte de Commissie informatie over beide groepen van deskundigen die respectievelijk werken rond de interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied en de culturele en spirituele dimensie van Europa. Op de vraag over de kosten van de werkzaamheden van deze groepen kan de Commissie het volgende antwoorden:

Voor de adviesgroep op hoog niveau „Interculturele dialoog in het Middellandse-Zeegebied” is tot nu toe 75 000 EUR uitgegeven; nog eens 25 000 EUR zal worden uitgegeven totdat de werkgroep zijn activiteiten heeft afgerond. In deze cijfers zijn de kosten voor de publicatie en de verspreiding van de resultaten opgenomen. Het gaat hier voornamelijk om administratieve kredieten van de Commissie. Verwacht wordt dat de adviesgroep tegen december 2003 zijn werkzaamheden zal beëindigen.

Voor de reflectiegroep „Culturele en spirituele dimensie van Europa” is tot nu toe 110 000 EUR uitgegeven; nog eens ongeveer 50 000 EUR zal worden uitgegeven totdat de werkgroep zijn activiteiten, inclusief een eventuele publicatie van zijn verslag, heeft afgerond. De kredieten komen uit de begroting voor onderzoek, waarin is voorzien in financieringsmogelijkheden voor bijeenkomsten van deskundigen ter ondersteuning van activiteiten op het vlak van de sociale en geesteswetenschappen.

Naast de eigen bijeenkomsten heeft de reflectiegroep ook een aantal openbare debatten georganiseerd waarop bekende intellectuelen en journalisten aanwezig waren en die veel aandacht in de pers en andere media hebben gekregen. Rond maart 2004 zal het eindverslag worden gepubliceerd.

Zoals wordt aangegeven op de websites waarnaar het geachte parlementslid in een eerder antwoord (P-2200/03) werd verwezen, beogen beide groepen met hun publicaties bij te dragen tot het ontwerpen en ontwikkelen van beleid en geven ze niet het standpunt van de Commissie weer.

---

(1)  Zie blz. 79.

(2)  Zie blz. 79.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/119 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/119

---

(2004/C 70 E/121)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2612/03

van Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI), Marco Cappato (NI) en Gianfranco Dell'Alba (NI) aan de Raad

(28 augustus 2003)

Betreft:   De „Crimen Sollicitationis”-instructie van de Hoogste Congregatie van het Heilig Officie van de Heilige Stoel om door geestelijken begane seksuele misdrijven in de doofpot te houden

De Amerikaanse zender CBS heeft op 6 augustus 2003 een document gepubliceerd dat sedert 1962 geheim was gehouden. Het gaat om een document van de Hoogste Heilige Congregatie van het Heilig Officie (tegenwoordig de Congregatie voor de geloofsleer, oorspronkelijk de Heilige Congregatie van de Romeinse en Universele Inquisitie).

Dit document, de Crimen Sollicitationis-instructie was bestemd voor alle patriarchen, aartsbisschoppen, bisschoppen en hulpbisschoppen, ook die van de Oosters rite, over hoe men in deze zaken te werk moest gaan. Het document is gedateerd 16 maart 1962.

Het is bedoeld om zorgvuldig te worden bewaard in het geheim archief van de Curie en biedt gedetailleerde instructies die moeten worden gevolgd bij seksuele misdrijven die geestelijken hebben begaan aan gelovigen.

Uit dit document blijkt dat de Heilige Stoel heeft opgedragen aan de kerkelijke autoriteiten om alle gevallen van seksueel misbruik buiten de publiciteit en buiten justitie te houden op straffe van excommunicatie.

In de door Johannes Paulus II ondertekende apostolische brief d.d. 30 april 2001„Motu Proprio Datae Quibus Normae De Gravioribus Delictis” en in het herderlijk schrijven „De Delictis Gravioribus” van de Congregatie voor de geloofsleer, ondertekend door kardinaal Ratzinger op 18 mei 2001, staat te lezen dat de „Crimen Sollicitationis” althans in recente gevallen wordt bevestigd, terwijl de afgelopen decennia de zaken alleen maar erger zijn geworden en een ware plaag voor de Rooms-katholieke kerk, met alle schandalen vandien.

Uit allerlei hoeken is er kritiek op de weigering samen te werken met justitie en politie, wat duidt op obstructie van de rechtsgang.

Gezien de institutionele en diplomatieke banden die de Europese Unie met de Heilige Stoel onderhoudt, luidt de vraag:

| — | Welke initiatieven (onderzoek, preventie, sancties, diplomatieke druk) denkt hij te nemen gezien het feit dat de in dit document vervatte instructies strijdig zijn met het beleid van de Unie en de lidstaten ten aanzien van de mensenrechten en fundamentele vrijheden en bestrijding van seksueel misbruik, met name tegen kinderen en vrouwen? |
| --- | --- |

—

Welke initiatieven (onderzoek, preventie, sancties, diplomatieke druk) denkt hij te nemen gezien het feit dat de in dit document vervatte instructies strijdig zijn met het beleid van de Unie en de lidstaten ten aanzien van de mensenrechten en fundamentele vrijheden en bestrijding van seksueel misbruik, met name tegen kinderen en vrouwen?

| — | Denkt hij de Heilige Stoel zover te krijgen dat deze instructies worden ingetrokken omdat zij duidelijk en expliciet bedoeld zijn om een morele, maatschappelijke en politieke plaag te verdoezelen voor de samenleving en in het bijzonder voor justitie? |
| --- | --- |

—

Denkt hij de Heilige Stoel zover te krijgen dat deze instructies worden ingetrokken omdat zij duidelijk en expliciet bedoeld zijn om een morele, maatschappelijke en politieke plaag te verdoezelen voor de samenleving en in het bijzonder voor justitie?

| — | Is hij voornemens een onderzoek in te stellen naar de betrekkingen tussen de lidstaten en het Vaticaan om na te gaan of de juridische betrekkingen die aan deze betrekkingen ten grondslag liggen en die privileges verlenen aan de geestelijkheid ten aanzien van de regels van de lidstaten, niet in strijd zijn met de internationale en Europese voorschriften voor de fundamentele rechten en vrijheden? |
| --- | --- |

—

Is hij voornemens een onderzoek in te stellen naar de betrekkingen tussen de lidstaten en het Vaticaan om na te gaan of de juridische betrekkingen die aan deze betrekkingen ten grondslag liggen en die privileges verlenen aan de geestelijkheid ten aanzien van de regels van de lidstaten, niet in strijd zijn met de internationale en Europese voorschriften voor de fundamentele rechten en vrijheden?

| — | Is hij ook niet van mening dat het dringend nodig is artikel 51 van de Europese ontwerpgrondwet te herzien opdat het Europese en nationale recht gevrijwaard blijft van schaduwgebieden en straffeloosheid voor de geestelijkheid? |
| --- | --- |

—

Is hij ook niet van mening dat het dringend nodig is artikel 51 van de Europese ontwerpgrondwet te herzien opdat het Europese en nationale recht gevrijwaard blijft van schaduwgebieden en straffeloosheid voor de geestelijkheid?

Antwoord

(5 december 2003)

De Raad is niets bekend van de door de geachte parlementsleden verstrekte informatie.

De Raad is niet betrokken bij de onderhandelingen over het ontwerp-verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa, waarvoor de Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten bevoegd is.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/120 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/120

---

(2004/C 70 E/122)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2625/03

van Michel-Ange Scarbonchi (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps

De recente branden die Europa hebben geteisterd en die enkele duizenden hectaren vegetatie hebben verwoest, hebben duidelijk gemaakt dat er een chronisch gebrek is aan middelen voor de preventie en controle van bosbranden. De Commissie moet zo spoedig mogelijk reageren op dergelijke rampen.

Hoewel het bestaan van een Europees centrum voor burgerbescherming, waarbij alle EU-lidstaten, alsmede IJsland, Noorwegen en Liechtenstein zijn aangesloten, alsmede de oprichting op 18 augustus 2002 van een Europees solidariteitsfonds hoopvol stemmen, moeten de bestrijdingsmiddelen worden uitgebreid en moeten er op Europees niveau nieuwe regels worden vastgesteld op het vlak van preventie en bestrijding vanwege de dramatische gevolgen van bosbranden voor de bevolking en de plaatselijke overheden en de schade die zij veroorzaken aan het milieu en de economische bedrijvigheid, zoals bosbouw en toerisme.

Het beheer van de natuurreservaten, beschermde landschappen en bosgebieden die 60 miljoen hectare in 25 landen van het Middellandse Zee-bekken bedekken, moet zowel een economische als een sociale prioriteit blijven. De oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps zou dan ook de meest efficiënte manier zijn om de dergelijke rampen het hoofd te bieden.

Er zijn talrijke argumenten die pleiten voor een nieuwe administratieve en technische eenheid die onder het toezicht van het Europees Parlement zou kunnen worden geplaatst en onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteiten van de landen van de Unie zou moeten opereren, aangezien de burgerbescherming onder de bevoegdheid van de lidstaten valt.

Aan de vooravond van de uitbreiding van de Europese Unie zou zo een duidelijk signaal worden afgegeven ten gunste van het Europa van de bossen. Welk standpunt neemt de Europese Commissie in met betrekking tot dit voorstel? Is zij in staat te pleiten voor een Europees burgerbeschermingskorps?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 oktober 2003)

De Commissie is reeds actief op het gebied van civiele bescherming. Na een beschikking van de Raad is een communautair mechanisme ingesteld ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming (1). Dit biedt de 29 deelnemende landen een kader voor een betere coördinatie van de civiele bescherming binnen en buiten de Unie.

Het speciaal opgerichte centrum voor civiele bescherming, dat 24 uur per dag operationeel is, functioneert sinds 1 januari 2002. Dit centrum heeft tot taak de Europese samenwerking in noodsituaties te vergemakkelijken. Wanneer het centrum daartoe een verzoek krijgt, kan het onmiddellijk een beroep doen op de middelen van de deelnemende landen voor alle soorten belangrijke noodgevallen. Het is zeer actief geweest bij de recente branden in Europa en heeft alle binnen het kader van zijn mandaat beschikbare middelen ingezet.

Het idee van oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps behoeft een diepgaand onderzoek om de doeltreffendheid daarvan volledig te beoordelen. De Commissie is in september 2003 een overleg begonnen over de opportuniteit van het opzetten van een Europees burgerbeschermingskorps, in het kader van de door de Gemeenschap te nemen maatregelen als reactie op rampen.

Tenslotte is de Commissie voornemens haar steun aan lidstaten voort te zetten om preventiemaatregelen tegen bosbranden te treffen. Deze maatregelen werden tot nu toe gecoördineerd en gefinancierd uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad (2), die op 31 december 2002 afliep. De preventiemaatregelen op dit terrein zullen steun blijven ontvangen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad (3) inzake plattelandsontwikkeling. Het informatiesysteem over bosbranden zal deel uit maken van de Forest Focus-verordening, waarover nog politiek beraadslaagd wordt.

---

(1)  Beschikking 2001/792/EG Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming, PB L 297 van 15.11.2001.

(2)  Verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand, PB L 217 van 31.7.1992.

(3)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/121 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/121

---

(2004/C 70 E/123)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2628/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Gevolg dat is gegeven aan de resolutie over „seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters”

Op 5 april 2001 nam het Europees Parlement een resolutie aan over „seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters” (B5-0261, 0272, 0280 e 0298/2001) (1) waarin het onder meer de aandacht vestigde op het volgende:

| a) | het rapport van het Amerikaanse blad „National Catholic Reporter”, waarin melding werd gemaakt van talloze gevallen van verkrachting van katholieke zusters door priesters in ten minste 23 landen, |
| --- | --- |

a)

het rapport van het Amerikaanse blad „National Catholic Reporter”, waarin melding werd gemaakt van talloze gevallen van verkrachting van katholieke zusters door priesters in ten minste 23 landen,

| b) | de bevestiging van de Heilige Stoel dat hij op de hoogte is van gevallen van verkrachting en seksueel misbruik van vrouwen, o.a. zusters, door katholieke priesters, daar het Vaticaan sinds 1994 minstens vijf rapporten over dat onderwerp heeft ontvangen, volgens welke verschillende verkrachte zusters ook gedwongen zijn tot abortus, uit hun gemeenschap moesten treden en in bepaalde gevallen besmet zijn met HIV/AIDS, |
| --- | --- |

b)

de bevestiging van de Heilige Stoel dat hij op de hoogte is van gevallen van verkrachting en seksueel misbruik van vrouwen, o.a. zusters, door katholieke priesters, daar het Vaticaan sinds 1994 minstens vijf rapporten over dat onderwerp heeft ontvangen, volgens welke verschillende verkrachte zusters ook gedwongen zijn tot abortus, uit hun gemeenschap moesten treden en in bepaalde gevallen besmet zijn met HIV/AIDS,

in de resolutie sprak het Europees Parlement de wens uit dat:

| a) | de daders aangehouden en voor de rechter gebracht worden; |
| --- | --- |

a)

de daders aangehouden en voor de rechter gebracht worden;

| b) | de gerechtelijke autoriteiten van de 23 landen die in de rapporten genoemd worden, ervoor zorgen dat in een gerechtelijke procedure volledige opheldering wordt verschaft in deze gevallen van geweldpleging tegen vrouwen; |
| --- | --- |

b)

de gerechtelijke autoriteiten van de 23 landen die in de rapporten genoemd worden, ervoor zorgen dat in een gerechtelijke procedure volledige opheldering wordt verschaft in deze gevallen van geweldpleging tegen vrouwen;

| c) | de Heilige Stoel alle beweringen van seksuele uitbuiting in zijn eigen organisaties ernstig neemt, samenwerkt met de gerechtelijke overheden en de daders uit officiële functies verwijdert; |
| --- | --- |

c)

de Heilige Stoel alle beweringen van seksuele uitbuiting in zijn eigen organisaties ernstig neemt, samenwerkt met de gerechtelijke overheden en de daders uit officiële functies verwijdert;

| d) | de Heilige Stoel vrouwelijke religieuze gezagsdragers die uit hun ambt zijn gezet omdat zij de aandacht van hun meerderen op misbruiken gevestigd hebben, in hun functie herstelt en de slachtoffers de nodige bescherming verleent en schadeloos stelt voor de discriminatie waarvan zij als gevolg van de feiten mogelijk te lijden hebben; |
| --- | --- |

d)

de Heilige Stoel vrouwelijke religieuze gezagsdragers die uit hun ambt zijn gezet omdat zij de aandacht van hun meerderen op misbruiken gevestigd hebben, in hun functie herstelt en de slachtoffers de nodige bescherming verleent en schadeloos stelt voor de discriminatie waarvan zij als gevolg van de feiten mogelijk te lijden hebben;

| e) | de inhoud van de vijf rapporten die genoemd worden in de „National Catholic Reporter” volledig openbaar gemaakt wordt. |
| --- | --- |

e)

de inhoud van de vijf rapporten die genoemd worden in de „National Catholic Reporter” volledig openbaar gemaakt wordt.

| f) | het Parlement verzocht zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Heilige Stoel, de Raad van Europa, de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties, de regeringen van Botswana, Burundi, Brazilië, Colombia, de Democratische Republiek Kongo, de Filippijnen, Ghana, Ierland, India, Italië, Kenia, Lesotho, Malawi, Nigeria, Oeganda, Papoea-Nieuw-Guinea, Sierra Leone, Tanzania, Tonga, de Verenigde Staten van Amerika, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika. |
| --- | --- |

f)

het Parlement verzocht zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Heilige Stoel, de Raad van Europa, de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties, de regeringen van Botswana, Burundi, Brazilië, Colombia, de Democratische Republiek Kongo, de Filippijnen, Ghana, Ierland, India, Italië, Kenia, Lesotho, Malawi, Nigeria, Oeganda, Papoea-Nieuw-Guinea, Sierra Leone, Tanzania, Tonga, de Verenigde Staten van Amerika, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika.

Kan de Commissie mededelen:

| — | welke initiatieven zijn genomen na het doen toekomen van de resolutie? |
| --- | --- |

—

welke initiatieven zijn genomen na het doen toekomen van de resolutie?

| — | of contact is opgenomen met de Heilige Stoel en de regeringen van Ierland en Italië en wat dit heeft opgeleverd? |
| --- | --- |

—

of contact is opgenomen met de Heilige Stoel en de regeringen van Ierland en Italië en wat dit heeft opgeleverd?

| — | of de wensen van het Europees Parlement formeel zijn overgebracht aan de landen die enigerlei betrekkingen met de Europese Unie hebben en met welk gevolg? |
| --- | --- |

—

of de wensen van het Europees Parlement formeel zijn overgebracht aan de landen die enigerlei betrekkingen met de Europese Unie hebben en met welk gevolg?

Antwoord van de heer Patten Namens de Commissie

(28 oktober 2003)

De Commissie blijft internationale inspanningen stimuleren om vrouwen te beschermen tegen sexueel geweld. In dit kader hebben de Commissie, namens de Gemeenschap, en de 15 lidstaten het protocol inzake de voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, in het bijzonder vrouwenhandel en kinderhandel, tot aanvulling van het VN-Verdrag tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad ondertekend.

Wat betreft de feiten waarnaar in de schriftelijke vraag verwezen wordt, heeft de Commissie de Permanente vertegenwoordiging van de Heilige Stoel bij de Instellingen van de Unie benaderd, haar bezorgdheid geuit en verzocht om alle relevante informatie over dit onderwerp.

Het standpunt van de Unie is dus duidelijk en in internationale fora tot uiting gebracht. Het is niet aan de Commissie om de voorgestelde stappen tegen het Vaticaan te nemen, noch om in te grijpen in de betrekkingen tussen lidstaten en het Vaticaan.

---

(1)  PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 353.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/122 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/122

---

(2004/C 70 E/124)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2629/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   De affaire Eurostat: verdwijning van documenten uit de kantoren van OLAF

Volgens het Duitse weekblad Stern

| — | is het verslag van het verhoor in mei 2000 van een ambtenaar van Eurostat bij OLAF verdwenen, |
| --- | --- |

—

is het verslag van het verhoor in mei 2000 van een ambtenaar van Eurostat bij OLAF verdwenen,

| — | hebben ambtenaren van OLAF vorig jaar in een intern verslag opgemerkt dat OLAF geen besluit had genomen over het instellen van een onderzoek naar Eurostat en dat ook andere documenten „verdwenen” waren. |
| --- | --- |

—

hebben ambtenaren van OLAF vorig jaar in een intern verslag opgemerkt dat OLAF geen besluit had genomen over het instellen van een onderzoek naar Eurostat en dat ook andere documenten „verdwenen” waren.

Kan de Commissie meedelen

| — | wanneer OLAF het onderzoek naar Eurostat heeft geopend en wanneer het fraudebureau dit heeft afgesloten of wanneer het de eerste „bewijzen” heeft ontvangen ten laste van de personen die het vervolgens bij de rechtbank heeft aangeklaagd? |
| --- | --- |

—

wanneer OLAF het onderzoek naar Eurostat heeft geopend en wanneer het fraudebureau dit heeft afgesloten of wanneer het de eerste „bewijzen” heeft ontvangen ten laste van de personen die het vervolgens bij de rechtbank heeft aangeklaagd?

| — | als de informatie van Stern inderdaad klopt, welke maatregelen zijn dan genomen in verband met het verdwijnen van documenten uit het OLAF-dossier? |
| --- | --- |

—

als de informatie van Stern inderdaad klopt, welke maatregelen zijn dan genomen in verband met het verdwijnen van documenten uit het OLAF-dossier?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(17 oktober 2003)

In oktober 2000 heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) naar aanleiding van de indiening van een controleverslag en een onderzoek van de andere documenten een eerste onderzoek ingesteld naar een aspect van de activiteiten van Eurostat. Vervolgens heeft OLAF een aantal andere onderzoeken ingesteld naar aspecten die nog steeds betrekking hadden op Eurostat.

Volgens de informatie die door OLAF werd verstrekt, heeft OLAF vanaf 2001 gezorgd voor de coördinatie van de verschillende aspecten die in de affaire Eurostat in het geding zijn en besteedt OLAF aanzienlijke middelen aan de onderzoeken bij Eurostat. Als gevolg van deze coördinatie en de hierop volgende onderzoeken werden in juli 2002 twee dossiers overhandigd aan de Luxemburgse openbaar aanklager, die in beide zaken de aanvang van de gerechtelijke procedures heeft bevolen. Beide procedures bij de Luxemburgse rechter lopen nog. Bovendien heeft OLAF op 19 maart 2003 het Parijse parket in kennis gesteld van feiten die als strafbaar kunnen worden beschouwd. De gerechtelijke procedures lopen nog steeds.

Voorts heeft OLAF de Commissie medegedeeld dat het de verdwijning van documenten niet kan bevestigen, in het bijzonder de verdwijning van documenten die betrekking hebben op een verhoor van een ambtenaar van Eurostat in mei 2000.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/123 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/123

---

(2004/C 70 E/125)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2630/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   De affaire Eurostat

Gezien de volgende feiten:

| 1. | In een brief d.d. 18 maart 2003 van de directeur-generaal van OLAF aan het Openbaar Ministerie in Parijs, referentie „CMS No 10120021510”, is het volgende te lezen:






  a) | er is sprake geweest van frauduleuze activiteiten ten koste van de communautaire middelen die als strafbare feiten gekwalificeerd kunnen worden; |
| --- | --- | --- |

1.

In een brief d.d. 18 maart 2003 van de directeur-generaal van OLAF aan het Openbaar Ministerie in Parijs, referentie „CMS No 10120021510”, is het volgende te lezen:

a)

er is sprake geweest van frauduleuze activiteiten ten koste van de communautaire middelen die als strafbare feiten gekwalificeerd kunnen worden;

| b) | uit onderzoek is gebleken dat deze feiten het werk waren van medewerkers van de in Parijs gevestigde firma Planistat Europe SA, met de actieve medeplichtigheid van Europese ambtenaren. |
| --- | --- |

b)

uit onderzoek is gebleken dat deze feiten het werk waren van medewerkers van de in Parijs gevestigde firma Planistat Europe SA, met de actieve medeplichtigheid van Europese ambtenaren.

| c) | op grond van al deze elementen (...) kan worden geconstateerd dat OLAF te maken heeft met een grootschalige plundering van communautaire middelen. |
| --- | --- |

c)

op grond van al deze elementen (...) kan worden geconstateerd dat OLAF te maken heeft met een grootschalige plundering van communautaire middelen.

| d) | betrokken bij deze affaire zijn twee ambtenaren van de Europese Commissie is Luxemburg, Yves Franchet, directeur van Eurostat, en Daniel Byk, hoofd van een eenheid van Eurostat, beide van Franse nationaliteit, die de constructie mogelijk geheel of gedeeltelijk hebben opgezet. |
| --- | --- |

d)

betrokken bij deze affaire zijn twee ambtenaren van de Europese Commissie is Luxemburg, Yves Franchet, directeur van Eurostat, en Daniel Byk, hoofd van een eenheid van Eurostat, beide van Franse nationaliteit, die de constructie mogelijk geheel of gedeeltelijk hebben opgezet.

| 2. | In een perscommuniqué van 16 mei 2003 (IP/03/703) is te lezen dat de Commissie „slechts beschikt over voorlopige informatie over het dossier dat is toegezonden” aan het Openbaar Ministerie in Parijs. |
| --- | --- |

2.

In een perscommuniqué van 16 mei 2003 (IP/03/703) is te lezen dat de Commissie „slechts beschikt over voorlopige informatie over het dossier dat is toegezonden” aan het Openbaar Ministerie in Parijs.

| 3. | In een perscommuniqué van 21 mei 2003 (IP/03/723) staat dat de Commissie:






  a) | heeft besloten om (Franchet en Byk) te helpen bij het beschermen van hun goede naam en hun recht op verdediging. |
| --- | --- | --- |

3.

In een perscommuniqué van 21 mei 2003 (IP/03/723) staat dat de Commissie:

a)

heeft besloten om (Franchet en Byk) te helpen bij het beschermen van hun goede naam en hun recht op verdediging.

| b) | De Commissie wil tevens benadrukken dat een ieder recht heeft op het vermoeden van onschuld en wijst erop dat de informatie waarover zij op dit moment beschikt het niet mogelijk maakt om conclusies te trekken over de verantwoordelijkheid van specifieke ambtenaren. |
| --- | --- |

b)

De Commissie wil tevens benadrukken dat een ieder recht heeft op het vermoeden van onschuld en wijst erop dat de informatie waarover zij op dit moment beschikt het niet mogelijk maakt om conclusies te trekken over de verantwoordelijkheid van specifieke ambtenaren.

| 4. | In een perscommuniqué van 9 juli 2003 (IP/03/979) staat dat „zij een tuchtprocedure heeft geopend tegen drie ambtenaren van de Commissie”. |
| --- | --- |

4.

In een perscommuniqué van 9 juli 2003 (IP/03/979) staat dat „zij een tuchtprocedure heeft geopend tegen drie ambtenaren van de Commissie”.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | bevat de voorlopige informatie over het aan het Openbaar Ministerie in Parijs toegezonden dossier, die de Commissie van OLAF heeft ontvangen, de opmerking die wordt geciteerd in punt 1d? |
| --- | --- |

—

bevat de voorlopige informatie over het aan het Openbaar Ministerie in Parijs toegezonden dossier, die de Commissie van OLAF heeft ontvangen, de opmerking die wordt geciteerd in punt 1d?

| — | wat wordt de drie ambtenaren van de Commissie tegen wie een tuchtprocedure is geopend ten laste gelegd, welke maatregelen zijn ten aanzien van hen genomen, zijn hun namen door OLAF doorgegeven aan het Openbaar Ministerie in Parijs? |
| --- | --- |

—

wat wordt de drie ambtenaren van de Commissie tegen wie een tuchtprocedure is geopend ten laste gelegd, welke maatregelen zijn ten aanzien van hen genomen, zijn hun namen door OLAF doorgegeven aan het Openbaar Ministerie in Parijs?

| — | hoe denkt de Commissie de heren Franchet en Byk te helpen bij het beschermen van hun goede naam en recht op verdediging; indien de informatie die OLAF over hen heeft verstrekt aan het Openbaar Ministerie in Parijs onvoldoende onderbouwd of onjuist blijkt te zijn; zal de Commissie dan stappen tegen OLAF zetten en zo ja welke? |
| --- | --- |

—

hoe denkt de Commissie de heren Franchet en Byk te helpen bij het beschermen van hun goede naam en recht op verdediging; indien de informatie die OLAF over hen heeft verstrekt aan het Openbaar Ministerie in Parijs onvoldoende onderbouwd of onjuist blijkt te zijn; zal de Commissie dan stappen tegen OLAF zetten en zo ja welke?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(10 november 2003)

| 1. | De informatie die de directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) aan de Franse gerechtelijke autoriteiten heeft verstrekt, is een wezenlijk onderdeel van de lopende nationale onderzoeksprocedure, waarop het onderzoeksgeheim rust. De Commissie moet het geachte parlementslid dan ook meedelen dat zij zijn eerste vraag om wettelijke redenen niet kan beantwoorden. |
| --- | --- |

1.

De informatie die de directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) aan de Franse gerechtelijke autoriteiten heeft verstrekt, is een wezenlijk onderdeel van de lopende nationale onderzoeksprocedure, waarop het onderzoeksgeheim rust. De Commissie moet het geachte parlementslid dan ook meedelen dat zij zijn eerste vraag om wettelijke redenen niet kan beantwoorden.

| 2. | Op 9 juli heeft de Commissie tegen drie ambtenaren van de Commissie tuchtprocedures geopend wegens vermeende inbreuken op het Financieel Reglement en op het Statuut. Twee van die procedures moesten onmiddellijk worden opgeschort op juridische gronden die destijds aan het Parlement en het publiek werden bekendgemaakt, namelijk dat de voortzetting van die procedures zou betekenen dat ze samenvielen met een lopend onderzoek van OLAF naar dezelfde ambtenaren. |
| --- | --- |

2.

Op 9 juli heeft de Commissie tegen drie ambtenaren van de Commissie tuchtprocedures geopend wegens vermeende inbreuken op het Financieel Reglement en op het Statuut. Twee van die procedures moesten onmiddellijk worden opgeschort op juridische gronden die destijds aan het Parlement en het publiek werden bekendgemaakt, namelijk dat de voortzetting van die procedures zou betekenen dat ze samenvielen met een lopend onderzoek van OLAF naar dezelfde ambtenaren.

| 3. | De Commissie is van mening dat de rechten van de verdediging van de betrokken ambtenaren in alle procedures volledig gewaarborgd zijn. Zoals het geachte parlementslid weet, is OLAF op grond van de verordeningen 1073/99 (1) en 1074/99 (2) volstrekt onafhankelijk bij het verrichten van zijn onderzoek. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is van mening dat de rechten van de verdediging van de betrokken ambtenaren in alle procedures volledig gewaarborgd zijn. Zoals het geachte parlementslid weet, is OLAF op grond van de verordeningen 1073/99 (1) en 1074/99 (2) volstrekt onafhankelijk bij het verrichten van zijn onderzoek.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), PB L 136 van 31.5.1999.

(2)  Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad van 25 mei 1999 betreffende de door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) verrichte onderzoeken, PB L 136 van 31.5.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/124 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/124

---

(2004/C 70 E/126)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2653/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(28 augustus 2003)

Betreft:   Laat Prodi in Europa uitleg geven over de affaire rond Telekom Srbija

De laatste maanden zijn in Italië — zowel in het kader van de werkzaamheden van de parlementaire enquêtecommissie Telekom Srbija als bij het gerechtelijke onderzoek dat door het Openbaar Ministerie in Turijn is geopend vanwege het vermoeden dat in deze zaak smeergeld is betaald — enkele feiten bekend geworden die, als zij waar blijken te zijn, de verantwoordelijkheid van de toenmalige minister-president Romano Prodi in het geding zouden brengen.

Kan de heer Prodi, mede om de reputatie van de Europese instellingen te beschermen en om alle mogelijke twijfels over de vlekkeloosheid en doelmatigheid van zijn optreden weg te nemen, in het openbaar, zoals eerder in de zaak Cirio-SME, nadere uitleg geven over zijn rol in de operatie Telekom Srbija, die de Servische dictator Milosevic en zijn kliek de middelen verschafte om het militaire avontuur voort te zetten dat dit Europese land aan de rand van de afgrond heeft gebracht.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(17 september 2003)

Zoals het geachte parlementslid weet, onderzoekt een parlementaire enquêtecommissie van het Italiaanse parlement die werd opgericht bij wet nr. 99 van 21 mei 2002, de gebeurtenissen en de handelingen die betrekking hebben op deze transactie. Na afloop van haar werkzaamheden zal de enquêtecommissie aan het Italiaanse parlement een rapport voorleggen „dat geen betrekking mag hebben op in het kader van het buitenlands beleid van de regering gemaakte keuzen”.

Het openbaar ministerie in Turijn voert eveneens een onderzoek naar de gebeurtenissen rond de acquisitie van de participatie in Telekom Serbia om na te gaan of er smeergeld is betaald.

Naar aanleiding van deze kwestie wordt op basis van beschuldigingen van een persoon die op dit ogenblik in de gevangenis zit, sedert enkele maanden in Italië een bijzonder heftige politieke campagne gevoerd tegen voorzitter Prodi en andere leden van zijn toenmalige regering.

De advocaten van de heer Prodi hebben tegen deze beschuldigingen reeds wettelijke stappen gezet om zijn goede naam te beschermen en om ervoor te zorgen dat iedereen die de reputatie van de heer Prodi wilde bezoedelen, hiervoor verantwoording moet afleggen.

De enquêtecommissie van het Italiaanse parlement en het openbaar ministerie in Turijn weten heel goed welke procedures moeten worden gevolgd om de waarheid te achterhalen en de heer Prodi twijfelt er geen ogenblik aan dat dit voldoende zal zijn om een eind te maken aan deze lasterpraktijken.

Wat betreft het tweede onderdeel van de vraag, is de heer Prodi zich volkomen bewust van de plichten en de verantwoordelijkheden die verbonden zijn met de uitoefening van een openbare functie. Hij heeft dan ook reeds publiekelijk verklaard dat hij bereid was gehoord te worden om alle nuttige inlichtingen te kunnen verstrekken aan de rechtmatig met het onderzoek belaste instanties.

De heer Prodi heeft ook publiekelijk bekendgemaakt wat hij kan meedelen aan de enquêtecommissie van het Europees Parlement voorzover deze commissie hem wenst te horen, namelijk dat hij als burger en als minister-president nooit door iemand op welke manier dan ook, rechtstreeks of onrechtstreeks, in kennis is gesteld van de acquisitie van een participatie in Telekom Serbia door het Telecom Italia-concern. Er was trouwens geen enkele formele of fundamentele reden waarom dit noodzakelijk zou zijn geweest.

Om rechtstreeks te antwoorden op de vragen van het geachte parlementslid heeft de voorzitter in elk geval besloten om een uitvoerige toelichting te geven bij de redenen, de feiten en de procedures die de Italiaanse regering in de periode dat hij minister-president was, in deze zaak heeft gevolgd. Op 9 september 2003 werden alle documenten op de internetsite „http://europa.eu.int/comm/commissioners/prodi” ter beschikking gesteld van het brede publiek en van de pers. Een integrale kopie van deze documenten is evenwel aan het geachte parlementslid toegezonden.

Zoals hij reeds heeft gezegd in soortgelijke omstandigheden waarnaar het geachte parlementslid terecht verwijst, is de heer Prodi ervan overtuigd dat het uitoefenen van publieke verantwoordelijkheden gepaard gaat met een grootst mogelijke transparantieplicht. Zowel in Italië als in Europa heeft hij zich hieraan nooit onttrokken.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/125 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/125

---

(2004/C 70 E/127)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2654/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Raad

(2 september 2003)

Betreft:   Verkrachting van en handel in vrouwen in Irak

In een mededeling klaagt de voorzitster van de organisatie voor de bevrijding van de vrouwen in Irak, mevrouw Yanar Mohammed, de toename aan van het geweld tegen vrouwen in Irak tijdens de aanwezigheid van de coalitietroepen in het gebied. Naar schatting meer dan 400 vrouwen zijn ontvoerd, verkracht en in veel gevallen ook verkocht. Deze feiten worden zowel gepleegd door georganiseerde mensenhandelaars die de vrouwen ontvoeren en er vervolgens losgeld voor vragen of ze verkopen, als door criminelen die ze ontvoeren met als enige bedoeling ze te verkrachten. Dezelfde organisatie beschuldigt de Amerikaanse troepen ervan dat ze niets ondernemen en dat ze de straten hebben omgevormd „tot een zone zonder vrouwen”.

Is de Raad van plan bij de Amerikaanse regering druk uit te oefenen om ervoor te zorgen dat er onmiddellijk een einde komt aan deze gevallen van seksueel geweld, mishandeling van en handel in vrouwen, die een regelrechte schending van hun mensenrechten vormen, en dat dergelijke praktijken in de toekomst ook worden voorkomen?

Antwoord

(8 december 2003)

| 1. | De Raad is zich ten volle bewust van de precaire veiligheidssituatie die het gevolg is van het conflict in Irak. De Raad deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de omvang van het geweld en de criminaliteit waar de gewone Iraakse burgers, met name vrouwen, in hun dagelijks leven onder te lijden hebben. De veiligheid in Irak blijft een belangrijke prioriteit. De Europese Unie benadrukt in haar politieke contacten met de Verenigde Staten regelmatig dat de veiligheid vergroot moet worden. |
| --- | --- |

1.

De Raad is zich ten volle bewust van de precaire veiligheidssituatie die het gevolg is van het conflict in Irak. De Raad deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de omvang van het geweld en de criminaliteit waar de gewone Iraakse burgers, met name vrouwen, in hun dagelijks leven onder te lijden hebben. De veiligheid in Irak blijft een belangrijke prioriteit. De Europese Unie benadrukt in haar politieke contacten met de Verenigde Staten regelmatig dat de veiligheid vergroot moet worden.

| 2. | Hoewel het duidelijk is dat de bezettingsmachten in dit stadium verantwoordelijk zijn voor het scheppen van een veilig klimaat in Irak, is de Raad van oordeel dat het probleem, met het oog op de overgang naar volledig Iraaks zelfbestuur, aangepakt moet worden in het kader van bredere stabilisatieinspanningen, met name op het gebied van de politieke wederopbouw en het economisch herstel. |
| --- | --- |

2.

Hoewel het duidelijk is dat de bezettingsmachten in dit stadium verantwoordelijk zijn voor het scheppen van een veilig klimaat in Irak, is de Raad van oordeel dat het probleem, met het oog op de overgang naar volledig Iraaks zelfbestuur, aangepakt moet worden in het kader van bredere stabilisatieinspanningen, met name op het gebied van de politieke wederopbouw en het economisch herstel.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/126 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/126

---

(2004/C 70 E/128)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2655/03

van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Euronews

Kan de Commissie mededelen welke subsidie zij denkt te verlenen aan de televisiezender Euronews en welke voorwaarden aan deze subsidie verbonden zullen zijn? Kan de Commissie tevens mededelen welke maatregelen zij zal treffen om ervoor te zorgen dat Euronews zijn onafhankelijkheid kan bewaren wat de inhoud en de vorm van zijn reportages betreft?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(9 oktober 2003)

De Commissie verleent aan Euronews geen exploitatiesubsidie, maar kent deze zender — zoals vele andere radio- en televisiezenders — subsidies voor bepaalde acties toe, hetzij in de vorm van financiële bijdragen aan ad hoc projecten, hetzij op grond van een kaderovereenkomst inzake de coproductie van televisieprogramma's, die de periode 2001-2004 bestrijkt. Deze subsidies worden toegekend overeenkomstig de financiële bepalingen die gelden op het moment van de ondertekening van de overeenkomst. De begunstigde wordt in geen enkel opzicht in zijn redactionele vrijheid beperkt; hij mag het imago van de Europese instellingen evenwel niet schaden en moet de bestaansreden en de algemene doelstellingen van de Unie respecteren.

Naast die subsidies heeft het Parlement in de begroting voor 2003 in artikel B3-300 een bedrag van 3 miljoen euro laten opnemen, dat bestemd is voor de financiering van activiteiten van Euronews die verband houden met de Europese instellingen. Overeenkomstig het besluit van de Commissie van 9 juli 2003 is Euronews verzocht een lijst in te dienen met aanvullende acties die voor subsidies in aanmerking kunnen komen. Zoals in het Financieel Reglement (1) en de uitvoeringsvoorschriften (2) is bepaald, wordt deze lijst door een evaluatiecomité onderzocht. Op basis van het verslag van dat comité besluit de Commissie of het in artikel B3-300 opgenomen bedrag geheel of gedeeltelijk aan Euronews kan worden toegekend. Zoals dat bij de toekenning van subsidies voor acties meestal het geval is, blijft de redactionele vrijheid van Euronews daarbij volledig gewaarborgd.

Of de samenwerking met Euronews kan worden voortgezet of eventueel moet worden gewijzigd, hangt af van de resultaten van de evaluatie van de activiteiten van de zender die door de Gemeenschap worden gesubsidieerd.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad, PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/127 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/127

---

(2004/C 70 E/129)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2656/03

van Josu Ortuondo Larrea (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Visserijovereenkomst tussen Spanje en Frankrijk. Overeenkomst van Arcachon

Recentelijk is via de pers bekend geworden dat er in de vorm van een briefwisseling een overeenkomst is gesloten tussen de Spaanse en Franse ministeries van Landbouw en Visserij, op basis waarvan de in 1992 gesloten overeenkomst van Arcachon jaarlijks wordt verlengd.

Naar verluidt verbindt Spanje zich er met deze verlenging toe jaarlijks vóór 1 juni een quotum van 6 000 ton ansjovis te ruilen met Frankrijk, een hoeveelheid die naar boven zou kunnen worden bijgesteld naar gelang de ontwikkeling van de vangsten in beide landen. Genoemde overeenkomst is van groot belang, gezien de economische en sociale consequenties ervan, met name voor de Baskische visserijsector.

Kan de Commissie meedelen:

| — | Of zij overeenkomstig de artikelen 20, leden 3 en 5 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 (1) van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, de desbetreffende „kennisgeving” heeft ontvangen van het Koninkrijk Spanje over de toewijzingsmethode, voor de vaartuigen die zijn vlag voeren, van de voor deze lidstaat bestemde visserijmogelijkheden overeenkomstig het Gemeenschapsrecht, alsmede de „voorafgaande kennisgevingen” van de Spaanse en Franse staten inzake de ruil van de visserijmogelijkheden die zijn vastgelegd in de zogenoemde overeenkomst van Arcachon en haar laatste jaarlijkse verlenging? |
| --- | --- |

—

Of zij overeenkomstig de artikelen 20, leden 3 en 5 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 (1) van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, de desbetreffende „kennisgeving” heeft ontvangen van het Koninkrijk Spanje over de toewijzingsmethode, voor de vaartuigen die zijn vlag voeren, van de voor deze lidstaat bestemde visserijmogelijkheden overeenkomstig het Gemeenschapsrecht, alsmede de „voorafgaande kennisgevingen” van de Spaanse en Franse staten inzake de ruil van de visserijmogelijkheden die zijn vastgelegd in de zogenoemde overeenkomst van Arcachon en haar laatste jaarlijkse verlenging?

| — | Kan de Commissie mij de volledige letterlijke inhoud doen toekomen van de overeenkomst van Arcachon en van de laatste jaarlijkse verlenging, alsmede van de methode die Spanje heeft gehanteerd voor de toewijzing, voor de vaartuigen die zijn vlag voeren, van de voor Spanje in het licht van de met Frankrijk gesloten overeenkomst en overeenkomstig het Gemeenschapsrecht bestemde visserijmogelijkheden? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie mij de volledige letterlijke inhoud doen toekomen van de overeenkomst van Arcachon en van de laatste jaarlijkse verlenging, alsmede van de methode die Spanje heeft gehanteerd voor de toewijzing, voor de vaartuigen die zijn vlag voeren, van de voor Spanje in het licht van de met Frankrijk gesloten overeenkomst en overeenkomstig het Gemeenschapsrecht bestemde visserijmogelijkheden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 oktober 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van de in de vraag van het geachte parlementslid genoemde overeenkomst. Dientengevolge kan de Commissie noch een uitspraak doen over de geldigheid van de bepalingen van deze overeenkomst ten aanzien van het Gemeenschapsrecht noch kan zij een kopie hiervan verstrekken.

Tot op heden heeft Spanje de Commissie niet in kennis gesteld van de toewijzingsmethode die wordt gehanteerd voor de voor dit land bestemde visserijmogelijkheden.

De jaarlijkse quota van iedere lidstaat voor 2003 zijn toegewezen bij Verordening (EG) nr. 2341/2002 van de Raad van 20 december 2002 tot vaststelling, voor 2003, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (2). Artikel 4, onder a), van deze verordening houdt met name rekening met de mogelijkheid van het ruilen van quota tussen lidstaten.

Spanje heeft de Commissie op 18 maart 2003 in kennis gesteld van de overdracht van 9000 ton (in zone VIII) aan Frankrijk (zelfde hoeveelheid in 2002), dat hiermee een hoger jaarquotum krijgt.

Verordening (EG) nr. 728/2003 van de Commissie van 25 april 2003 houdende aanpassing van sommige vangstquota voor 2003 op grond van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC’s en quota (3) maakt het voorts mogelijk maximaal 10 % van het quotum van het voorgaande jaar over te dragen naar het lopende jaar.

De door Spanje verzochte overdracht van quota (voor zone VIII) betrof 1992 ton en voor Frankrijk 1050 ton.

---

(1)  PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

(2)  PB L 83 van 1.4.2003.

(3)  PB L 105 van 26.4.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/128 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/128

---

(2004/C 70 E/130)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2685/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Ontwikkeling van werkplaatsen ten behoeve van technisch onderwijs in Griekenland — Maatregel 5.2 van het Tweede operational programma voor onderwijs en basisvorming van het Derde communautair bestek

Aan de Technische Lycea in Griekenland bestaan dertien afdelingen met veertig vakken onder studierichting A en nog veertig andere vakken onder studierichting B. In antwoord op mijn vraag E-1208/03 (1) deelt de Commissie mee: „Tijdens de eerste twee jaar van de tenuitvoerlegging van het operationeel programma is een bedrag van 4 440 000 EUR besteed aan de aanschaf van basisuitrusting voor werkplaatsen”.

Mijn vraag aan de Commissie luidt als volgt:

| a) | aan wat voor werkplaatsuitrusting is genoemd bedrag van 4 440 000 EUR besteed? |
| --- | --- |

a)

aan wat voor werkplaatsuitrusting is genoemd bedrag van 4 440 000 EUR besteed?

| b) | Aan welke vakken en afdelingen is die werkplaatsuitrusting ten goede gekomen? |
| --- | --- |

b)

Aan welke vakken en afdelingen is die werkplaatsuitrusting ten goede gekomen?

| c) | Is, in aanmerking genomen dat de verschillende werkplaatsen een groot aantal benodigdheden omvatten, de werkplaatsuitrusting geleverd volgens opgave van de voor elke werkplaats afzonderlijk benodigde basisuitrusting (bijvoorbeeld welke en hoeveel benodigdheden) of volgens gedetailleerde, door het Pedagogisch Instituut en het Ministerie van Onderwijs goedgekeurde opgave van werkplaats-benodigdheden? |
| --- | --- |

c)

Is, in aanmerking genomen dat de verschillende werkplaatsen een groot aantal benodigdheden omvatten, de werkplaatsuitrusting geleverd volgens opgave van de voor elke werkplaats afzonderlijk benodigde basisuitrusting (bijvoorbeeld welke en hoeveel benodigdheden) of volgens gedetailleerde, door het Pedagogisch Instituut en het Ministerie van Onderwijs goedgekeurde opgave van werkplaats-benodigdheden?

| d) | In welk stadium van uitvoering bevinden zich de instructie van de leerkrachten en de ontwikkeling van de leer-en instructiemiddelen in verband met de werkplaatsen voor de aan de technische lycea onderwezen vakken? |
| --- | --- |

d)

In welk stadium van uitvoering bevinden zich de instructie van de leerkrachten en de ontwikkeling van de leer-en instructiemiddelen in verband met de werkplaatsen voor de aan de technische lycea onderwezen vakken?

| e) | Aan wie wordt de opdracht uiteindelijk gegund, in aanmerking genomen dat nog geen aankondiging van de opdracht heeft plaatsgevonden door de speciale dienst van beheer? |
| --- | --- |

e)

Aan wie wordt de opdracht uiteindelijk gegund, in aanmerking genomen dat nog geen aankondiging van de opdracht heeft plaatsgevonden door de speciale dienst van beheer?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(13 november 2003)

Het geachte parlementslid wordt ervan in kennis gesteld dat de Griekse autoriteiten informatie hebben verstrekt die bevestigt dat het bedrag van 4 440 000 EUR voor de aanschaf van basisuitrusting voor werkplaatsen niet door de Gemeenschap wordt gecofinancierd via het operationeel programma „Onderwijs en basisberoepsopleiding” of enig ander operationeel programma. Dit vormt een wijziging van de informatie die deze autoriteiten aan de Commissie hebben verstrekt in het kader van het antwoord op schriftelijke vraag E-1208/03 van het geachte parlementslid. Dit betekent dat het volledige bedrag uitsluitend uit de nationale begroting is gefinancierd.

De Commissie kan bijgevolg geen commentaar op deze uitgave en op de desbetreffende uitrusting van de werkplaatsen leveren (vragen a en b).

De enige maatregel voor de ontwikkeling van werkplaatsen in het Grieks technisch onderwijs is opgenomen in het operationele programma „Onderwijs en basisberoepsopleiding”. Maatregel 5.2.5 „Ontwikkeling van technisch beroepsonderwijs (TEE) en Schoollaboratoria (SEK)”, van het operationeel programma zijn gericht op het wegwerken van de behoeften in deze sector, met een totale begroting van 78 000 000 EUR.

De maatregelen zullen worden gefinancierd in het kader van de nationale specificaties voor de uitrusting van werkplaatsen. De tenuitvoerlegging van deze maatregelen (opleiding van opleiders enz.) heeft nog geen aanvang genomen, aangezien nog geen eindbegunstigde voor maatregel 5.2.5 is geselecteerd. In dit verband is een oproep voor blijken van interesse die op 25 augustus 2003 door de beheersautoriteit is gelanceerd, nog steeds hangende. De termijn voor het indienen van voorstellen is op 15 oktober 2003 verstreken en verwacht wordt dat in de nabije toekomst zal worden bekendgemaakt welke offerte wordt gekozen.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 166.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/129 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/129

---

(2004/C 70 E/131)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2696/03

van Heinz Kindermann (PSE) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Exportrestituties voor ovoalbuminen

Bij de vervaardiging van eierproducten worden hoeveelheden eiwitten geproduceerd die de absorptiecapa-citeit van de Europese markt te boven gaan, terwijl in derde landen een grote behoefte aan hoogwaardige eiwitten bestaat. Om op de wereldmarkt te kunnen concurreren is de Europese industrie van eierproducten aangewezen op exportrestituties.

Ovoalbuminen vallen onder de niet tot Bijlage I behorende producten (GN-code 3502 ...) en zijn daardoor — wat de exportrestituties betreft — gekoppeld aan graan- en melkproducten en niet aan vogeleieren uit de schaal (GN-code 0408 ...). Op grond van de toegenomen export van graan- en melkproducten heeft de Commissie onlangs een korting toegepast op de aangevraagde exportvergunningen (ruim 90 procent); door deze maatregel worden ook ovoalbuminen getroffen, hoewel de export daarvan niet is toegenomen.

Het aandeel van ovoalbuminen in de totale hoeveelheid van de onder GN-code 3502 vallende producten is zeer gering, maar voor de kleine en middelgrote ondernemingen in de industrie van eierproducten zijn zij van zeer groot belang.

| 1. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van de maatregelen waartoe op het gebied van de ovoalbuminen is besloten? |
| --- | --- |

1.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van de maatregelen waartoe op het gebied van de ovoalbuminen is besloten?

| 2. | Is de Commissie bereid tot een nieuwe tariefindeling van ovoalbuminen in de categorie van de landbouwproducten en derhalve tot een gelijkstelling met andere eierproducten zoals vogeleieren uit de schaal, eigeel en heelei (GN-code 0408 ...)? Zo ja, hoe ziet het verdere tijdpad daarvoor eruit, en zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie bereid tot een nieuwe tariefindeling van ovoalbuminen in de categorie van de landbouwproducten en derhalve tot een gelijkstelling met andere eierproducten zoals vogeleieren uit de schaal, eigeel en heelei (GN-code 0408 ...)? Zo ja, hoe ziet het verdere tijdpad daarvoor eruit, en zo nee, waarom niet?

Antwoord is van de heer Fischler namens de Commissie

(26 september 2003)

Ovoalbumine van GN-code 3502 valt inderdaad niet onder bijlage I bij het EG-Verdrag. Samen met andere niet in bijlage I vermelde producten die graan, suiker, melk of eieren bevatten, komt het echter in aanmerking voor uitvoerrestituties op basis van de voor de vervaardiging ervan gebruikte hoeveelheden landbouwproducten van de vier genoemde sectoren.

Tijdens de Uruguay-ronde heeft de Unie ermee ingestemd de uitvoerrestituties voor landbouwproducten te beperken. Daarbij werden afzonderlijke verbintenissen aangegaan voor de verschillende landbouwproducten en de niet in bijlage I vermelde producten.

Doordat het aantal aanvragen om uitvoercertificaten voor niet in bijlage I vermelde producten in 2002/2003 aanzienlijk toegenomen is, moest de Unie steeds hogere verminderingscoëfficiënten (42 % voor de eerste tranche, 95 % voor de laatste tranche) toepassen om haar verplichtingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) na te komen. Deze verminderingen hebben vooral de eiproducten-industrie getroffen omdat ovoalbumine, dat slechts uit een enkel basisproduct vervaardigd wordt, een unieke plaats inneemt onder de niet in bijlage I genoemde producten. Volgens de tot juni 2003 beschikbare handelsstatistieken is de uitvoer nog niet opvallend gedaald.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/130 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/130

---

(2004/C 70 E/132)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2709/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   OLAF-onderzoeken naar Eurostat

Op 8 juli 2002 publiceerde OLAF een persmededeling (OLAF/06/2002) „OLAF-onderzoeken naar Eurostat” waarin het liet weten dat het op diezelfde datum aan de Procureur de l'État van het Groothertogdom Luxemburg de inlichtingen had overgezonden die OLAF in de loop van twee onderzoeken naar strafbare feiten in verband met mogelijke fraude met betrekking tot contracten tussen Eurostat — het Instituut voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen — en particuliere ondernemingen had verzameld. OLAF heeft die twee onderzoeken gevoerd in het kader van een reeks onderzoeken naar Eurostat.

Kan de Commissie mededelen:

| — | of ze op de hoogte is van de werkzaamheden van de Procureur de l'État van het Groothertogdom Luxemburg in verband met de inlichtingen die OLAF heeft verzameld en op 8 juli 2002 heeft overgezonden, en of hij maatregelen, en zo ja welke, tegen ambtenaren en/of ondernemingen heeft genomen? |
| --- | --- |

—

of ze op de hoogte is van de werkzaamheden van de Procureur de l'État van het Groothertogdom Luxemburg in verband met de inlichtingen die OLAF heeft verzameld en op 8 juli 2002 heeft overgezonden, en of hij maatregelen, en zo ja welke, tegen ambtenaren en/of ondernemingen heeft genomen?

| — | of het onderzoek betrekking had op personen en/of ondernemingen die ook betrokken zijn in het onderzoek waarover sprake is in de brief van 18 maart 2003 (nr. 003411) die de directeur-generaal van OLAF met de vermelding „CMS No 10120021510” aan de Procureur van de Republiek in Parijs heeft gezonden? |
| --- | --- |

—

of het onderzoek betrekking had op personen en/of ondernemingen die ook betrokken zijn in het onderzoek waarover sprake is in de brief van 18 maart 2003 (nr. 003411) die de directeur-generaal van OLAF met de vermelding „CMS No 10120021510” aan de Procureur van de Republiek in Parijs heeft gezonden?

| — | of tot de „reeks onderzoeken” die op 8 juli 2002 aan de gang waren, ook het onderzoek behoort dat OLAF ertoe heeft gebracht op 18 maart 2003 inlichtingen aan de Franse gerechtelijke autoriteiten over te zenden en of er nog andere OLAF-onderzoeken naar Eurostat aan de gang zijn? |
| --- | --- |

—

of tot de „reeks onderzoeken” die op 8 juli 2002 aan de gang waren, ook het onderzoek behoort dat OLAF ertoe heeft gebracht op 18 maart 2003 inlichtingen aan de Franse gerechtelijke autoriteiten over te zenden en of er nog andere OLAF-onderzoeken naar Eurostat aan de gang zijn?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(22 oktober 2003)

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft de Commissie ervan op de hoogte gebracht dat naar aanleiding van de overhandiging op 8 juli 2002 van twee onderzoeken aan de Luxemburgse gerechtelijke autoriteiten, twee onderzoeksdossiers werden geopend ten aanzien van twee Luxemburgse particuliere ondernemingen die banden hadden met Eurostat. Deze beide onderzoeken, waarmee dezelfde rechter is belast, lopen nog steeds en zijn geheim.

Het op 19 maart 2003 aan het parket van Parijs toegezonden dossier staat volledig los van de twee dossiers die in Luxemburg werden overhandigd en heeft betrekking op een te Parijs gevestigde vennootschap naar Frans recht.

Het aan het parket van Parijs toegezonden onderzoeksdossier maakte deel uit van een „reeks onderzoeken” met betrekking tot Eurostat die op 8 juli 2002 aan de gang waren. Op dit ogenblik heeft OLAF nog andere dossiers geopend met betrekking tot Eurostat.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/131 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/131

---

(2004/C 70 E/133)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2721/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Raad

(11 september 2003)

Betreft:   Initiatieven om de ambities van de Europese Unie voor een dynamische kennismaatschappij in 2010 te beschermen tegen onbedoelde negatieve gevolgen van het Stabiliteitspact

| 1. | Is het de Raad bekend dat het Duitse dagblad „Handelsblatt” en daarna de Nederlandse „Staatscourant” van 14.8.2003 melden dat eurocommissaris Diamantopoulou van oordeel is dat het Europese Groei- en Stabiliteitspact in de komende jaren de budgetten voor onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in de EU-lidstaten ernstig dreigt te beperken als gevolg van de 3 % -grens voor begrotingstekorten, waardoor de in 2000 in Lissabon uitgesproken ambitie om de Europese Unie in 2010 tot de meest dynamische kennismaatschappij ter wereld te maken onuitvoerbaar wordt? |
| --- | --- |

1.

Is het de Raad bekend dat het Duitse dagblad „Handelsblatt” en daarna de Nederlandse „Staatscourant” van 14.8.2003 melden dat eurocommissaris Diamantopoulou van oordeel is dat het Europese Groei- en Stabiliteitspact in de komende jaren de budgetten voor onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in de EU-lidstaten ernstig dreigt te beperken als gevolg van de 3 % -grens voor begrotingstekorten, waardoor de in 2000 in Lissabon uitgesproken ambitie om de Europese Unie in 2010 tot de meest dynamische kennismaatschappij ter wereld te maken onuitvoerbaar wordt?

| 2. | Heeft de Raad er kennis van genomen dat eurocommissaris Diamantopoulou ervoor pleit dit ernstige probleem op te lossen door overheidsinvesteringen in onderwijs en onderzoek niet meer mee te tellen bij de toepassing van de in het Stabiliteitspact gestelde grenzen? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Raad er kennis van genomen dat eurocommissaris Diamantopoulou ervoor pleit dit ernstige probleem op te lossen door overheidsinvesteringen in onderwijs en onderzoek niet meer mee te tellen bij de toepassing van de in het Stabiliteitspact gestelde grenzen?

| 3. | Kan de Raad bevestigen dat thans een vrijwel onoplosbare situatie dreigt te ontstaan nu Duitsland, Frankrijk, Italië en Portugal voor langere tijd niet aan de 3 % -norm lijken te kunnen voldoen, nieuwe lidstaten met een zwakke begrotingspositie toetreden en de zware boetes die moeten worden opgelegd aan overtreders de situatie nog verder dreigen te verergeren? |
| --- | --- |

3.

Kan de Raad bevestigen dat thans een vrijwel onoplosbare situatie dreigt te ontstaan nu Duitsland, Frankrijk, Italië en Portugal voor langere tijd niet aan de 3 % -norm lijken te kunnen voldoen, nieuwe lidstaten met een zwakke begrotingspositie toetreden en de zware boetes die moeten worden opgelegd aan overtreders de situatie nog verder dreigen te verergeren?

| 4. | Is de Raad het met eurocommissaris Diamantopoulou eens dat het er thans naar uitziet dat niemand het noodzakelijke initiatief durft te nemen om het onwerkbaar geworden dogma van 3 % tijdig te hervormen, en dat daardoor lidstaten overgaan tot eenzijdige acties ten nadele van de economie van de Europese Unie? |
| --- | --- |

4.

Is de Raad het met eurocommissaris Diamantopoulou eens dat het er thans naar uitziet dat niemand het noodzakelijke initiatief durft te nemen om het onwerkbaar geworden dogma van 3 % tijdig te hervormen, en dat daardoor lidstaten overgaan tot eenzijdige acties ten nadele van de economie van de Europese Unie?

| 5. | Gebruikt de Raad zijn mogelijkheden om deze vastgelopen situatie te doorbreken, en gebeurt dat nog tijdens het Italiaanse voorzitterschap? |
| --- | --- |

5.

Gebruikt de Raad zijn mogelijkheden om deze vastgelopen situatie te doorbreken, en gebeurt dat nog tijdens het Italiaanse voorzitterschap?

| 6. | Hoelang duurt het naar verwachting nog voordat de dringend noodzakelijke wijzigingen van het Stabiliteitspact, bijv. door middel van de methode-Diamantopoulou, daadwerkelijk tot stand komen? |
| --- | --- |

6.

Hoelang duurt het naar verwachting nog voordat de dringend noodzakelijke wijzigingen van het Stabiliteitspact, bijv. door middel van de methode-Diamantopoulou, daadwerkelijk tot stand komen?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad geeft nooit commentaar op publieke verklaringen zoals die waarvan het geachte parlementslid gewag maakt.

De nadere bepalingen voor de indiening van begrotingsgegevens in het kader van het stabiliteits- en groeipact staan in Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad van 22 november 1993. De in verband met de nationale rekeningen verstrekte gegevens moeten in overeenstemming zijn met de bepalingen van Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Gemeenschap (gewoonlijk ESR 95 genoemd). Wijzigingen van deze verordeningen om bepaalde categorieën van uitgaven uit te sluiten, of van de Verordeningen (EG) nr. 1466/97 en nr. 1467/97 om de inhoud van het pact zelf te wijzigen, kunnen enkel plaatsvinden op basis van een voorstel van de Commissie. De Commissie heeft geen voorstel in die zin ingediend.

In het verslag van de Raad Ecofin betreffende verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid, dat door de Europese Raad in het voorjaar van 2003 is goedgekeurd, wordt gesteld „dat het niet nodig is het Verdrag of het stabiliteits- en groeipact te wijzigen of nieuwe begrotingsdoelstellingen of -regels te introduceren.” In hetzelfde verslag wordt opgemerkt dat „binnen de algemene beperkingen van het stabiliteits- en groeipact grotere aandacht moet worden besteed aan de kwaliteit van de openbare financiën teneinde het groeipotentieel van de economieën van de Europese Unie te vergroten, overeenkomstig de agenda van Lissabon”. De Raad zal het pact in overeenstemming met dit verslag blijven uitvoeren.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/132 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/132

---

(2004/C 70 E/134)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2724/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 september 2003)

Betreft:   Ongecontroleerde storting van toxisch afval en chemische stoffen in Griekenland en schending van de milieuwetgeving door een verwerkingsinstallatie voor toxisch afval te Larymna (arrondissement Fthiotida, Griekenland)

In 1998 verklaarden de Griekse autoriteiten aan de Commissie dat de totale hoeveelheid gevaarlijke afvalstoffen in Griekenland 287 000 ton bedraagt, waarvan 65 000 ton wordt hergebruikt. Volgens ramingen van onderzoeksinstellingen is de productie van gevaarlijke afvalstoffen momenteel evenwel opgelopen tot ongeveer 500 000 ton per jaar.

Bovendien is Griekenland op 13 juni 2002 door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen veroordeeld (zaak C-33/2001) omdat het niet de nodige maatregelen heeft getroffen om overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 91/689/EEG (1) gevaarlijke afvalstoffen te registreren en te identificeren op de plaats waar ze worden gestort.

| 1. | Welke is de hoeveelheid geproduceerde gevaarlijke afvalstoffen in Griekenland, hoeveel daarvan wordt hergebruikt respectievelijk gestort en in welke ruimten worden deze opgeslagen? |
| --- | --- |

1.

Welke is de hoeveelheid geproduceerde gevaarlijke afvalstoffen in Griekenland, hoeveel daarvan wordt hergebruikt respectievelijk gestort en in welke ruimten worden deze opgeslagen?

| 2. | Heeft Griekenland zich geschikt naar de bepalingen van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen en van het arrest in de zaak C-33/2001 van het Hof van Justitie? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat het milieu en de volksgezondheid in Griekenland worden beschermd tegen de ongecontroleerde dumping en storting van niet alleen gevaarlijke afvalstoffen maar ook van chemische stoffen zoals PCB's en PCT's die uitermate toxisch zijn en door hun neiging tot bioaccumulatie een ernstige bedreiging vormen voor het milieu en de menselijke gezondheid? |
| --- | --- |

2.

Heeft Griekenland zich geschikt naar de bepalingen van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen en van het arrest in de zaak C-33/2001 van het Hof van Justitie? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat het milieu en de volksgezondheid in Griekenland worden beschermd tegen de ongecontroleerde dumping en storting van niet alleen gevaarlijke afvalstoffen maar ook van chemische stoffen zoals PCB's en PCT's die uitermate toxisch zijn en door hun neiging tot bioaccumulatie een ernstige bedreiging vormen voor het milieu en de menselijke gezondheid?

| 3. | Is de Commissie op de hoogte van het feit dat de Griekse autoriteiten van plan zijn de bouw goed te keuren van een verwerkingsinstallatie voor toxisch afval in een bebouwde zone te Larymna (arrondissement Fthiotida), wat in strijd is met de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG (2) betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd door Richtlijn 97/11/EG (3)? Welke maatregelen denkt zij te nemen om ervoor te zorgen dat het milieu wordt beschermd en de communautaire regelgeving wordt nageleefd? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat de Griekse autoriteiten van plan zijn de bouw goed te keuren van een verwerkingsinstallatie voor toxisch afval in een bebouwde zone te Larymna (arrondissement Fthiotida), wat in strijd is met de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG (2) betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd door Richtlijn 97/11/EG (3)? Welke maatregelen denkt zij te nemen om ervoor te zorgen dat het milieu wordt beschermd en de communautaire regelgeving wordt nageleefd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 oktober 2003)

| Een | tabel met de gegevens over door Griekenland aan de Commissie gemelde hoeveelheden gevaarlijke afvalstoffen (4) wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.
  De gegevens zijn gebruikt voor het verslag van de Commissie aan de Raad en het Parlement (5).
  De Commissie weet niet op welke locaties de gevaarlijke afvalstoffen zijn gestort. |
| --- | --- |

Een

tabel met de gegevens over door Griekenland aan de Commissie gemelde hoeveelheden gevaarlijke afvalstoffen (4) wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.

De gegevens zijn gebruikt voor het verslag van de Commissie aan de Raad en het Parlement (5).

De Commissie weet niet op welke locaties de gevaarlijke afvalstoffen zijn gestort.

| 2. | In zijn arrest van 13 juni 2002 (6) heeft het Hof van Justitie verklaard dat „de Helleense Republiek, door de Commissie niet binnen de gestelde termijn alle gegevens te verstrekken, bedoeld in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni 1994, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.” De Griekse autoriteiten hebben de Commissie geïnformeerd over de maatregelen die zijn genomen om het arrest van het Hof na te leven, dat wil zeggen dat zij gegevens hebben verstrekt over de inrichtingen of ondernemingen die zorgen voor de verwijdering en/of nuttige toepassing van gevaarlijke afvalstoffen. De Griekse autoriteiten voeren aan dat zij zich hebben gehouden aan hun verplichtingen uit hoofde van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG. Deze informatie wordt thans onderzocht. Indien de Commissie vaststelt dat het arrest van 13 juni 2002 niet is uitgevoerd, zal zij niet aarzelen om de inbreukprocedure als bedoeld in artikel 228 van het EG-Verdrag in te leiden.
  Voor wat betreft de verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen, dient te worden opgemerkt dat de Commissie beroep heeft ingesteld bij het Hof (zaak C-163/03), daar zij van mening was dat Griekenland niet had voldaan aan haar verplichtingen uit hoofde van artikel 2, lid 1, en artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/689/EEG. Volgens de Commissie heeft Griekenland niet alle maatregelen genomen die nodig zijn voor het registreren en identificeren van gevaarlijke stoffen in de regio Thriassio Pedio, waar deze stoffen worden gestort, en geen beheersplannen heeft opgesteld voor de gevaarlijke afvalstoffen in deze regio/locatie Thriassio Pedio.
  Bovendien zij eraan herinnerd dat het Hof in zijn arrest van 5 juni 2003 (7) heeft verklaard dat „Griekenland, door niet binnen de gestelde termijn een samenvatting te maken van de inventarissen van apparaten die meer dan 5 dm3 PCB's bevatten, evenmin als een plan voor de reiniging en/of verwijdering van geïnventariseerde apparaten en de daarin aanwezige PCB's, of een schema voor de inzameling en latere verwijdering van de apparaten die niet hoeven te worden geïnventariseerd, als bedoeld in de artikelen 4, lid 1, en artikel 11 van Richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.” |
| --- | --- |

2.

In zijn arrest van 13 juni 2002 (6) heeft het Hof van Justitie verklaard dat „de Helleense Republiek, door de Commissie niet binnen de gestelde termijn alle gegevens te verstrekken, bedoeld in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni 1994, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.” De Griekse autoriteiten hebben de Commissie geïnformeerd over de maatregelen die zijn genomen om het arrest van het Hof na te leven, dat wil zeggen dat zij gegevens hebben verstrekt over de inrichtingen of ondernemingen die zorgen voor de verwijdering en/of nuttige toepassing van gevaarlijke afvalstoffen. De Griekse autoriteiten voeren aan dat zij zich hebben gehouden aan hun verplichtingen uit hoofde van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG. Deze informatie wordt thans onderzocht. Indien de Commissie vaststelt dat het arrest van 13 juni 2002 niet is uitgevoerd, zal zij niet aarzelen om de inbreukprocedure als bedoeld in artikel 228 van het EG-Verdrag in te leiden.

Voor wat betreft de verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen, dient te worden opgemerkt dat de Commissie beroep heeft ingesteld bij het Hof (zaak C-163/03), daar zij van mening was dat Griekenland niet had voldaan aan haar verplichtingen uit hoofde van artikel 2, lid 1, en artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/689/EEG. Volgens de Commissie heeft Griekenland niet alle maatregelen genomen die nodig zijn voor het registreren en identificeren van gevaarlijke stoffen in de regio Thriassio Pedio, waar deze stoffen worden gestort, en geen beheersplannen heeft opgesteld voor de gevaarlijke afvalstoffen in deze regio/locatie Thriassio Pedio.

Bovendien zij eraan herinnerd dat het Hof in zijn arrest van 5 juni 2003 (7) heeft verklaard dat „Griekenland, door niet binnen de gestelde termijn een samenvatting te maken van de inventarissen van apparaten die meer dan 5 dm3 PCB's bevatten, evenmin als een plan voor de reiniging en/of verwijdering van geïnventariseerde apparaten en de daarin aanwezige PCB's, of een schema voor de inzameling en latere verwijdering van de apparaten die niet hoeven te worden geïnventariseerd, als bedoeld in de artikelen 4, lid 1, en artikel 11 van Richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.”

| 3. | De afvalverwijderingsinstallaties voor verbranding, chemische omzetting of opslag in de grond van gevaarlijke afvalstoffen zijn opgenomen in bijlage I.9 van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997. Krachtens artikel 4, lid 1, van de richtlijn worden de in bijlage 1 genoemde projecten onderworpen aan een milieu-effectbeoordeling. De Commissie beschikt niet over gegevens op basis waarvan kan worden geconcludeerd dat de bewuste communautaire regelgeving is geschonden in het geval van het project voor een verwerkingsinstallatie voor toxisch afval te Larymna. Indien het geachte parlementslid beschikt over gegevens die mogelijk aantonen dat er sprake is van een inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG, dan wordt hij uitgenodigd deze de Commissie ter beschikking te stellen. |
| --- | --- |

3.

De afvalverwijderingsinstallaties voor verbranding, chemische omzetting of opslag in de grond van gevaarlijke afvalstoffen zijn opgenomen in bijlage I.9 van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997. Krachtens artikel 4, lid 1, van de richtlijn worden de in bijlage 1 genoemde projecten onderworpen aan een milieu-effectbeoordeling. De Commissie beschikt niet over gegevens op basis waarvan kan worden geconcludeerd dat de bewuste communautaire regelgeving is geschonden in het geval van het project voor een verwerkingsinstallatie voor toxisch afval te Larymna. Indien het geachte parlementslid beschikt over gegevens die mogelijk aantonen dat er sprake is van een inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG, dan wordt hij uitgenodigd deze de Commissie ter beschikking te stellen.

---

(1)  PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.

(2)  PB L 175 van 5.7.1991, blz. 40.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(4)  Brief van 6 december 2002 van het ministerie van Milieu, Regionale planning en Openbare werken.

(5)  COM(2003) 250 def.

(6)  Arrest van 13 juni 2002, Commissie tegen Helleense Republiek, zaak C-33/01, Jurisprudentie 2002, blz. 5447.

(7)  Arrest van 5 juni 2003, Commissie tegen Helleense Republiek, zaak C-83/02, nog niet gepubliceerd.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/133 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/133

---

(2004/C 70 E/135)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2733/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Steunverlening aan staalfabriek Georgsmarienhütte

In de Neue Osnabrücker Zeitung (NOZ) van 1 maart 2003 stond een artikel over een kavelruil tussen de staalfabriek Georgsmarienhütte GmbH en de stad Georgsmarienhütte. Op 23 april 2003 meldde de NOZ in aanvulling daarop dat de deelstaat Nedersaksen daarvoor 1,9 miljoen euro ter beschikking stelt. Deze betaling houdt verband met een perceel dat de stad Georgsmarienhütte ongeveer tien jaar geleden tegen een kennelijk volkomen overtrokken prijs van ca.15 miljoen DM van de staalfabriek heeft gekocht. De Europese Unie heeft al kritiek geuit op een deel van de ongeveer 80 miljoen DM die de deelstaat Nedersaksen zo'n tien jaar geleden aan de staalfabriek heeft betaald. Verder doen de herhaalde verkooptransacties tussen de staalfabriek en gemeentelijke instanties de verdenking rijzen van onrechtmatige steunverlening.

| 1. | In hoeverre is de gemelde betaling van 1,9 miljoen euro door de deelstaat verenigbaar met de EU-voorschriften? |
| --- | --- |

1.

In hoeverre is de gemelde betaling van 1,9 miljoen euro door de deelstaat verenigbaar met de EU-voorschriften?

| 2. | Heeft de regering van de deelstaat de Commissie in kennis gesteld van de betaling? |
| --- | --- |

2.

Heeft de regering van de deelstaat de Commissie in kennis gesteld van de betaling?

| 3. | Wanneer is tegenover de EU aangetoond dat er door de EU bekritiseerde bedragen die de deelstaat aan de staalfabriek Georgsmarienhütte had overgemaakt, zijn terugbetaald, en om welke bedragen gaat het daarbij? |
| --- | --- |

3.

Wanneer is tegenover de EU aangetoond dat er door de EU bekritiseerde bedragen die de deelstaat aan de staalfabriek Georgsmarienhütte had overgemaakt, zijn terugbetaald, en om welke bedragen gaat het daarbij?

| 4. | In hoeverre is het met het EU-recht verenigbaar dat de door de staalfabriek gebruikte „Hüttenbahn” sinds 1990 herhaaldelijk is verkocht tussen staalfabriek en gemeentelijke instanties, laatstelijk aan de Verkehrsgesellschaft Landkreis Osnabrück (VLO)? |
| --- | --- |

4.

In hoeverre is het met het EU-recht verenigbaar dat de door de staalfabriek gebruikte „Hüttenbahn” sinds 1990 herhaaldelijk is verkocht tussen staalfabriek en gemeentelijke instanties, laatstelijk aan de Verkehrsgesellschaft Landkreis Osnabrück (VLO)?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(21 oktober 2003)

| 1. | Op basis van de in de schriftelijke vraag verstrekte informatie kan de Commissie niet nagaan waarvoor de deelstaat Nedersaksen 1,9 miljoen euro heeft betaald en of deze betaling een voordeel vormt voor de staalfabriek Georgsmarienhütte. In dit stadium is het derhalve onmogelijk te beoordelen of deze betaling in overeenstemming is met de EU-voorschriften. De Commissie zal Duitsland om informatie vragen in verband met de kavelruil en de betaling van 1,9 miljoen euro door de deelstaat Nedersaksen. |
| --- | --- |

1.

Op basis van de in de schriftelijke vraag verstrekte informatie kan de Commissie niet nagaan waarvoor de deelstaat Nedersaksen 1,9 miljoen euro heeft betaald en of deze betaling een voordeel vormt voor de staalfabriek Georgsmarienhütte. In dit stadium is het derhalve onmogelijk te beoordelen of deze betaling in overeenstemming is met de EU-voorschriften. De Commissie zal Duitsland om informatie vragen in verband met de kavelruil en de betaling van 1,9 miljoen euro door de deelstaat Nedersaksen.

| 2. | De regering van de deelstaat Nedersaksen heeft de betaling niet aangemeld bij de Commissie. |
| --- | --- |

2.

De regering van de deelstaat Nedersaksen heeft de betaling niet aangemeld bij de Commissie.

| 3. | Zoals reeds werd uiteengezet in het antwoord op de schriftelijke vraag E-0057/01 van het geachte parlementslid (1), zond de Duitse bondsregering in januari 2000 de Commissie informatie toe, waaruit bleek dat Georgsmarienhütte 46 miljoen DEM aan staatssteun, inclusief rente, had terugbetaald aan de deelstaat Nedersaksen.
  Bovendien zond de Duitse regering, zoals ook in dit antwoord stond vermeld, de Commissie op 8 mei 2000 informatie toe waaruit bleek dat de verkoop van het terrein „Westerkamp” was geannuleerd.
  Georgsmarienhütte Holding GmbH heeft dus alle als onverenigbaar aangemerkte staatssteun aan de deelstaat Nedersaksen terugbetaald. |
| --- | --- |

3.

Zoals reeds werd uiteengezet in het antwoord op de schriftelijke vraag E-0057/01 van het geachte parlementslid (1), zond de Duitse bondsregering in januari 2000 de Commissie informatie toe, waaruit bleek dat Georgsmarienhütte 46 miljoen DEM aan staatssteun, inclusief rente, had terugbetaald aan de deelstaat Nedersaksen.

Bovendien zond de Duitse regering, zoals ook in dit antwoord stond vermeld, de Commissie op 8 mei 2000 informatie toe waaruit bleek dat de verkoop van het terrein „Westerkamp” was geannuleerd.

Georgsmarienhütte Holding GmbH heeft dus alle als onverenigbaar aangemerkte staatssteun aan de deelstaat Nedersaksen terugbetaald.

| 4. | Volgens de bondsregering hebben de verkoop van „Hüttenbahn” door Klöckner Werke (1978) en de terugkoop door Georgsmarienhütte (1996), de staalfabriek geen aanzienlijke winst opgeleved. Op basis van de beschikbare informatie is de Commissie derhalve niet van mening dat in dit kader staatssteun werd toegekend.
  De Commissie beschikt niet over informatie omtrent een eventuele verdere verkoop van „Hüttenbahn” door Georgsmarienhütte aan Verkehrsgesellschaft Landkreis Osnabrück (vervoermaatschappij van het district Osnabrück, VLO). De Commissie zal Duitsland verzoeken om nadere informatie over deze verkoop. |
| --- | --- |

4.

Volgens de bondsregering hebben de verkoop van „Hüttenbahn” door Klöckner Werke (1978) en de terugkoop door Georgsmarienhütte (1996), de staalfabriek geen aanzienlijke winst opgeleved. Op basis van de beschikbare informatie is de Commissie derhalve niet van mening dat in dit kader staatssteun werd toegekend.

De Commissie beschikt niet over informatie omtrent een eventuele verdere verkoop van „Hüttenbahn” door Georgsmarienhütte aan Verkehrsgesellschaft Landkreis Osnabrück (vervoermaatschappij van het district Osnabrück, VLO). De Commissie zal Duitsland verzoeken om nadere informatie over deze verkoop.

---

(1)  PB C 235 E van 21.8.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/134 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/134

---

(2004/C 70 E/136)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2734/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Encryptie van EU-communicatie

Kan de Commissie, naar aanleiding van het verslag over het Echelonsysteem, waarin haar werd aanbevolen haar communicatie te coderen, informatie verstrekken over de vorderingen gemaakt inzake deze encryptie, vooral voor de overzeese bureaus?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(4 november 2003)

De Commissie heeft alle nodige stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat de veiligheidsaspecten van haar mededelingen worden ontwikkeld om de in het verslag over Echelon vastgestelde risico's te kunnen aanpakken.

De Commissie werkt nauw samen met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten in verband met de keuze van de systemen. Het geachte parlementslid zal wellicht begrijpen dat de Commissie om veiligheidsredenen niet in staat is verdere bijzonderheden in de context van een parlementaire vraag te verstrekken. De Commissie biedt echter aan het geachte parlementslid omvattender te informeren, als hij direct contact met de betrokken dienst wil opnemen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/135 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/135

---

(2004/C 70 E/137)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2740/03

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Terugvordering van minimale bedragen bij steunprogramma's van de Europese Unie

De laatste tijd wordt er steeds vaker over geklaagd dat voor steunprogramma's van de Europese Unie zo'n nauwkeurige afrekening wordt voorgeschreven dat soms zelfs minimale bedragen van enkele centen moeten worden teruggevorderd.

Nog afgezien van de enorme hoeveelheid werk die hiervoor nodig is, brengt deze aanpak onevenredig hoge kosten met zich. Soortgelijke subsidieprogramma's op regionaal daarentegen niveau bieden meestal een zekere discretionaire speelruimte, zodat het terug vorderen van zeer kleine bedragen niet nodig is.

Is de Commissie dit probleem bekend?

Is de Commissie voornemens de subsidieprogramma's voortaan zo op te zetten dat er een zekere discretionaire bevoegdheid wordt toegekend met betrekking tot de afrekening van zeer kleine bedragen?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(22 oktober 2003)

In het kader van het rechtstreeks beheer past de Commisse voor de invordering van haar schuldvorderingen de regels toe die zijn vastgelegd in het financieel reglement (1) en in de uitvoeringsvoorschriften van dit reglement (2).

Volgens artikel 79 van deze laatste verordening, „vergewist de bevoegde ordonnateur (om een schuldvordering vast te stellen) zich van (...) g) de overeenstemming met het beginsel van goed financieel beheer”, wat met name een onderzoek inhoudt door deze ordonnateur naar de verwachte kosten van de invordering in vergelijking met het te innen bedrag en naar de gevolgen van een eventueel afzien van invordering voor de reputatie van de Gemeenschappen (artikel 87, lid 1, onder a) van dezelfde verordening).

Deze bepaling heeft betrekking op het punt dat door het geachte parlementslid naar voren is gebracht en de rekenplichtige van de Commissie vestigt op gezette tijden de aandacht van de ordonnateurs die belast zijn met de vaststelling van schuldvorderingen in de sectoren waarvoor ze verantwoordelijk zijn, op die bepaling.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002, PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/135 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/135

---

(2004/C 70 E/138)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2754/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft:   Mogelijkheid voor vertalers van de Commissie om vanuit hun land van herkomst te werken

Mij is een voorstel voorgelegd om de mogelijkheden voor vertalers van de Commissie om in hun land van herkomst te werken te verruimen. Met de huidige stand van de technologie is dit alleszins mogelijk. Onder de vaste en freelance-vertalers van de Commissie wordt de „verplichte” verhuizing naar Brussel ervaren als een verslechtering van de levensstandaard.

Als bijzonder problematisch ervaart men de hoge woonlasten en de nadelige gevolgen die het zich vestigen in een grote stad met zich meebrengt. Er zij tevens op gewezen dat het voor de Commissie goedkoper zou zijn indien vertalers in hun land van herkomst zouden mogen werken. Een langduriger verblijf in het land van herkomst kan er in belangrijke mate toe bijdragen dat de vertaler voeling blijft houden met de cultuur van zijn land, hetgeen zijn vakkennis ten goede komt.

Kan de Commissie aangeven of het werk van vertalers zodanig flexibeler kan worden gemaakt dat zij in hoofdzaak vanuit hun land van herkomst kunnen werken?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(25 november 2003)

De Commissie heeft begrip voor de argumenten die het geachte parlementslid aanvoert, maar gaat ervan uit dat ambtenaren die werken als vertaler dezelfde rechten en plichten hebben als andere ambtenaren en dat alle ambtenaren onderworpen zijn aan de „verordeningen en regelingen van toepassing op de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen”. Zij moeten zich dan ook voegen naar artikel 20 van het Statuut, waarin het volgende wordt bepaald:

| | De ambtenaar is verplicht in zijn standplaats te wonen of op zodanige afstand daarvan dat hij niet gehinderd wordt in de uitoefening van zijn werkzaamheden. |
| --- | --- |

De ambtenaar is verplicht in zijn standplaats te wonen of op zodanige afstand daarvan dat hij niet gehinderd wordt in de uitoefening van zijn werkzaamheden.

Een regeling waarbij ambtenaren die niet afkomstig zijn van het land waarin zij hun standplaats hebben de toelating krijgen om doorlopend en voltijds te werken vanuit hun land van herkomst, kan normaliter dan ook niet worden beschouwd als in overeenstemming met de vereisten van het Statuut. Hetzelfde geldt voor vertalers die in uitzonderlijke gevallen werken als hulpfunctionaris of tijdelijk functionaris.

De Commissie is niet van plan om van deze regel af te wijken in het kader van de invoering van telewerkregelingen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/136 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/136

---

(2004/C 70 E/139)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2757/03

van Marco Cappato (NI) aan de Raad

(10 september 2003)

Betreft:   Nucleaire crisis rond Noord-Korea

Onlangs is er in Beijing onderhandeld over een oplossing voor de nucleaire crisis rond Noord-Korea. Aan deze onderhandelingen deden mee: Noord-Korea, Zuid-Korea, China, Japan, Rusland en de Verenigde Staten.

De Europese Unie is — zoals blijkt uit het onlangs verschenen rapport van de Europese Commissie over het Agentschap voor humanitaire hulp (1) — de voornaamste donor van humanitaire hulp aan Noord-Korea; een groot deel van de humanitaire hulp voor Azië wordt aan dit land geschonken.

Op de recente top van Thessalonika heeft het voorzitterschap van de Europese Raad in zijn conclusies nogmaals gehamerd op „zijn bereidheid om bij te dragen aan een multilaterale diplomatieke oplossing van de crisis”.

Kan de Raad uitleggen waarom de Europese Unie niet vertegenwoordigd was bij de onderhandelingen in Beijing?

Hoe denkt de Raad ervoor te zorgen dat bij toekomstige politieke en diplomatieke onderhandelingen over het netelige vraagstuk van de Noord-Koreaanse nucleaire ontwapening ook Europese vertegenwoordigers aanwezig kunnen zijn?

Antwoord

(8 december 2003)

De Europese Unie verleent haar nadrukkelijke steun aan de diplomatieke inspanningen van de zes partijen om het proliferatieprobleem omtrent Noord Korea tot een oplossing te brengen. De Europese Unie hoopt dat het proces spoedig tot concrete maatregelen zal leiden om de spanning in de regio te doen afnemen en vooruitgang te boeken bij het kernwapenvrijmaken van het Koreaanse schiereiland, hetgeen voor de hele internationale gemeenschap van fundamenteel belang is.

De Europese Unie blijft bereid bij te dragen aan de internationale inspanningen om beweging in deze zaak te brengen en handelt in nauw overleg met de belangrijkste actoren. De Europese Unie beraadt zich over de vraag hoe zij te zijner tijd en in samenwerking met de hoofdsteden van de zes betrokken landen steun aan de multilaterale besprekingen kan verlenen.

---

(1)  COM(2003) 430.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/137 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/137

---

(2004/C 70 E/140)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2766/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Internationale bouwfraude

In januari van dit jaar heb ik de Commissie vragen gesteld met betrekking tot de mogelijke betrokkenheid van bouwbedrijven uit België en Duitsland bij bouwfraude in Nederland. Tevens was er sprake van betrokkenheid van Nederlandse bedrijven bij verboden prijs- en werkafspraken in andere lidstaten.

De Commissie heeft in haar antwoord aangegeven dat de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMA) een aantal gevallen onderzoekt en de Commissie daar regelmatig van op de hoogte stelt. Tevens heeft de Commissie kenbaar gemaakt te zullen optreden, wanneer zij beschikt over geloofwaardige informatie over een kartel waarbij de handel tussen de lidstaten noemenswaardig wordt beïnvloed.

| 1. | Is de Commissie op basis van de door de NMA verstrekte informatie tot het oordeel gekomen dat er sprake is van ongeoorloofde kartelvorming? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op basis van de door de NMA verstrekte informatie tot het oordeel gekomen dat er sprake is van ongeoorloofde kartelvorming?

| 2. | Zo ja, heeft de Commissie in verband hiermee stappen ondernomen? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, heeft de Commissie in verband hiermee stappen ondernomen?

| 3. | Zijn bij de Commissie door de NMA nieuwe zaken aangemeld waarin mogelijk sprake is van ongeoorloofde kartelvorming? |
| --- | --- |

3.

Zijn bij de Commissie door de NMA nieuwe zaken aangemeld waarin mogelijk sprake is van ongeoorloofde kartelvorming?

| 4. | Zo ja, welk oordeel heeft de Commissie hierover uitgesproken? |
| --- | --- |

4.

Zo ja, welk oordeel heeft de Commissie hierover uitgesproken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 november 2003)

| 1. en 2. | Zoals reeds vermeld in het antwoord op de schriftelijke vraag P-308/03 van het geachte parlementslid (1), is de Commissie via de Nederlandse mededingingsautoriteit (NMa) en de media op de hoogte van gevallen van vermeende fraude en prijsafspraken in de Nederlandse bouwindustrie. De Commissie heeft eveneens vernomen dat buitenlandse ondernemingen op de Nederlandse markt en Nederlandse ondernemingen op de buitenlandse markt bij dergelijke praktijken zouden zijn betrokken.
  De Commissie is evenwel niet voornemens zich te bemoeien met de lopende onderzoeken van de NMa in de Nederlandse bouwsector. Volgens de informatie van de Commissie wordt de mogelijke betrokkenheid van buitenlandse ondernemingen ook onderzocht door de NMa. Bijgevolg heeft de Commissie nog geen afzonderlijke formele onderzoeken ingesteld op grond van de bovenstaande gegevens.
  Bevindt het zwaartepunt van een vermeende inbreuk zich in een lidstaat, dan is de nationale mededingingsautoriteit vaak het best geplaatst om een dergelijke aantijging te onderzoeken. Zelfs in deze gevallen en op voorwaarde dat er een invloed is op het handelsverkeer tussen lidstaten, kan de Commissie evenwel beslissen dat het in het belang van de Gemeenschap is dat de Commissie een onderzoek instelt naar deze praktijken.
  Op dit ogenblik onderzoekt de Commissie bijvoorbeeld mogelijke inbreuken op de Europese mededingingsregels in de bitumensector. Dit onderzoek — dat verband houdt met kartels op nationale markten, met name de Nederlandse markt — heeft betrekking op de praktijken van bitumenproducenten en hun belangrijkste klanten, namelijk de wegenbouwbedrijven. |
| --- | --- |

1. en 2.

Zoals reeds vermeld in het antwoord op de schriftelijke vraag P-308/03 van het geachte parlementslid (1), is de Commissie via de Nederlandse mededingingsautoriteit (NMa) en de media op de hoogte van gevallen van vermeende fraude en prijsafspraken in de Nederlandse bouwindustrie. De Commissie heeft eveneens vernomen dat buitenlandse ondernemingen op de Nederlandse markt en Nederlandse ondernemingen op de buitenlandse markt bij dergelijke praktijken zouden zijn betrokken.

De Commissie is evenwel niet voornemens zich te bemoeien met de lopende onderzoeken van de NMa in de Nederlandse bouwsector. Volgens de informatie van de Commissie wordt de mogelijke betrokkenheid van buitenlandse ondernemingen ook onderzocht door de NMa. Bijgevolg heeft de Commissie nog geen afzonderlijke formele onderzoeken ingesteld op grond van de bovenstaande gegevens.

Bevindt het zwaartepunt van een vermeende inbreuk zich in een lidstaat, dan is de nationale mededingingsautoriteit vaak het best geplaatst om een dergelijke aantijging te onderzoeken. Zelfs in deze gevallen en op voorwaarde dat er een invloed is op het handelsverkeer tussen lidstaten, kan de Commissie evenwel beslissen dat het in het belang van de Gemeenschap is dat de Commissie een onderzoek instelt naar deze praktijken.

Op dit ogenblik onderzoekt de Commissie bijvoorbeeld mogelijke inbreuken op de Europese mededingingsregels in de bitumensector. Dit onderzoek — dat verband houdt met kartels op nationale markten, met name de Nederlandse markt — heeft betrekking op de praktijken van bitumenproducenten en hun belangrijkste klanten, namelijk de wegenbouwbedrijven.

| 3. | De NMa is niet verplicht bij de Commissie aanmelding te maken van mogelijke nieuwe kartelzaken waarnaar zij een onderzoek instelt. Het is evenwel gangbare praktijk dat de NMa de Commissie op de hoogte brengt van haar lopende kartelzaken die voor de Commissie van belang kunnen zijn. |
| --- | --- |

3.

De NMa is niet verplicht bij de Commissie aanmelding te maken van mogelijke nieuwe kartelzaken waarnaar zij een onderzoek instelt. Het is evenwel gangbare praktijk dat de NMa de Commissie op de hoogte brengt van haar lopende kartelzaken die voor de Commissie van belang kunnen zijn.

| 4. | De Commissie heeft recentelijk geen beschikkingen gegeven die tot stand zijn gekomen op basis van door de Nederlandse mededingingsautoriteit verstrekte informatie. |
| --- | --- |

4.

De Commissie heeft recentelijk geen beschikkingen gegeven die tot stand zijn gekomen op basis van door de Nederlandse mededingingsautoriteit verstrekte informatie.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 81.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/138 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/138

---

(2004/C 70 E/141)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2768/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Uitvoering van bestellingen van de Griekse spoorwegmaatschappij OSE door het bedrijf Ellinika Nafpijia A.E.

Volgens berichten in de Griekse pers en officiële mededelingen verklaart het bedrijf Ellinika Nafpijia A.E. (Griekse scheepswerven NV) dat het niet in staat is binnen de overeengekomen termijnen de bestellingen uit te voeren voor de levering van rollend materieel (metrostellen, slaaprijtuigen, reizigerstreinen, enz), die de Griekse spoorwegmaatschappij OSE op grond van programma-overeenkomsten heeft geplaatst. Deze programma-overeenkomsten, die eind 1997 werden ondertekend en goed zijn voor een bedrag van ongeveer 180 miljard drachmen, voorzien in boeteclausules en schadeloosstellingen indien Ellinika Nafpijia zijn verplichtingen niet nakomt.

| 1. | Stel dat de Griekse spoorwegmaatschappij geen aanspraak maakt op de boetes en de schadeloosstellingen die Ellinika Nafpijia moet betalen bij niet-uitvoering van de bestellingen die het in het kader van de programma-overeenkomsten heeft aangenomen, creëert dit dan juridische problemen inzake mededinging of overheidssteun? |
| --- | --- |

1.

Stel dat de Griekse spoorwegmaatschappij geen aanspraak maakt op de boetes en de schadeloosstellingen die Ellinika Nafpijia moet betalen bij niet-uitvoering van de bestellingen die het in het kader van de programma-overeenkomsten heeft aangenomen, creëert dit dan juridische problemen inzake mededinging of overheidssteun?

| 2. | Ondanks het feit dat de bestellingen in het kader van de programma-overeenkomsten tussen de Griekse spoorwegmaatschappij en Ellinika Nafpijia werden toegewezen om de binnenlandse industrie en productie te steunen en de werkgelegenheid te behouden, heeft Ellinika Nafpijia nadien een groot deel van de bestellingen (voor een bedrag van ongeveer 103 miljard drachmen) uitbesteed aan bedrijven in het buitenland. Is de Commissie van oordeel dat deze uitbesteding aan derden verenigbaar is met de voorwaarden die aan de goedkeuring van de programma-overeenkomsten ten grondslag lagen? |
| --- | --- |

2.

Ondanks het feit dat de bestellingen in het kader van de programma-overeenkomsten tussen de Griekse spoorwegmaatschappij en Ellinika Nafpijia werden toegewezen om de binnenlandse industrie en productie te steunen en de werkgelegenheid te behouden, heeft Ellinika Nafpijia nadien een groot deel van de bestellingen (voor een bedrag van ongeveer 103 miljard drachmen) uitbesteed aan bedrijven in het buitenland. Is de Commissie van oordeel dat deze uitbesteding aan derden verenigbaar is met de voorwaarden die aan de goedkeuring van de programma-overeenkomsten ten grondslag lagen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(4 november 2003)

| 1. | Het antwoord op de vraag of het feit dat een openbare onderneming, zoals de Griekse spoorwegmaatschappij OSE, geen aanspraak maakt op schadeloosstelling wegens het niet-naleven van contractuele verplichtingen, neerkomt op staatssteun overeenkomstig artikel 87 van het EG-Verdrag, hangt af van een aantal factoren zoals de precieze voorwaarden van de overeenkomst met betrekking tot onder andere de uiterste datum voor de levering van het rollend materieel en de boetebedingen voor niet tijdige levering of niet-uitvoering enz. Op dit ogenblik heeft de Commissie onvoldoende informatie over deze aspecten om de vraag van het geachte parlementslid te kunnen beantwoorden.
  Om als staatssteun te worden beschouwd, moeten maatregelen van openbare ondernemingen die tot gevolg hebben dat een financieel voordeel wordt toegekend, bovendien aan de staat kunnen worden toegerekend. Het feit dat OSE een onderneming is die door de staat wordt gecontroleerd, is op zich niet voldoende om door deze onderneming genomen maatregelen toe te rekenen aan de staat.
  Hoewel de informatie die door het geachte parlementslid werd verstrekt, onvoldoende is om een antwoord te geven op de vraag of er sprake is van steun, neemt de Commissie nota van de kwesties waarop haar aandacht werd gevestigd. |
| --- | --- |

1.

Het antwoord op de vraag of het feit dat een openbare onderneming, zoals de Griekse spoorwegmaatschappij OSE, geen aanspraak maakt op schadeloosstelling wegens het niet-naleven van contractuele verplichtingen, neerkomt op staatssteun overeenkomstig artikel 87 van het EG-Verdrag, hangt af van een aantal factoren zoals de precieze voorwaarden van de overeenkomst met betrekking tot onder andere de uiterste datum voor de levering van het rollend materieel en de boetebedingen voor niet tijdige levering of niet-uitvoering enz. Op dit ogenblik heeft de Commissie onvoldoende informatie over deze aspecten om de vraag van het geachte parlementslid te kunnen beantwoorden.

Om als staatssteun te worden beschouwd, moeten maatregelen van openbare ondernemingen die tot gevolg hebben dat een financieel voordeel wordt toegekend, bovendien aan de staat kunnen worden toegerekend. Het feit dat OSE een onderneming is die door de staat wordt gecontroleerd, is op zich niet voldoende om door deze onderneming genomen maatregelen toe te rekenen aan de staat.

Hoewel de informatie die door het geachte parlementslid werd verstrekt, onvoldoende is om een antwoord te geven op de vraag of er sprake is van steun, neemt de Commissie nota van de kwesties waarop haar aandacht werd gevestigd.

| 2. | In verband met de tweede vraag van het geachte parlementslid lijken zich geen problemen voor te doen op het vlak van de verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht. Een beding dat de mogelijkheid uitsluit voor Hellenic Shipyards om bestellingen te plaatsen bij buitenlandse ondernemingen, kan daarentegen wel als strijdig met het Gemeenschapsrecht worden beschouwd. |
| --- | --- |

2.

In verband met de tweede vraag van het geachte parlementslid lijken zich geen problemen voor te doen op het vlak van de verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht. Een beding dat de mogelijkheid uitsluit voor Hellenic Shipyards om bestellingen te plaatsen bij buitenlandse ondernemingen, kan daarentegen wel als strijdig met het Gemeenschapsrecht worden beschouwd.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/139 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/139

---

(2004/C 70 E/142)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2773/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Regels inzake bezetting van alarmcentrales in de landen van de Europese Unie

Tijdens zijn vakantie in Italië werd een Deense automobilist op een snelweg aangereden door een Italiaanse vrachtwagen. De chauffeur van de vrachtwagen wilde niet langs de kant van de weg blijven staan en reed door. De Deense automobilist probeerde vervolgens contact op te nemen met de Italiaanse politie door 113 te bellen. Hier was er niemand die Engels of Duits kon begrijpen. Na vier telefoontjes zag betrokkene zich genoopt zijn pogingen te staken. De Deense weggebruiker liep bij de aanrijding geen lichamelijk letsel op, maar het had veel erger kunnen aflopen.

Kan de Commissie meedelen welke regels er bestaan inzake de bezetting van alarmcentrales in de lidstaten met personen die andere talen spreken dan die van het land zelf? Acht zij het verder aanvaardbaar dat burgers uit een ander EU-land niet met de politie in contact kunnen komen omdat het de medewerkers van de alarmcentrale in het verblijfsland aan talenkennis ontbreekt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 oktober 2003)

Het actieterrein van de Commissie op het gebied van politiële samenwerking in de Unie wordt vastgesteld in artikel 30 van het Verdrag betreffende de Europese Unie dat de terreinen bepaalt waarop het gezamenlijk optreden van de lidstaten betrekking heeft. De regelgeving en de interne organisatie van de politie- en de hulpdiensten behoren tot de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten. Op grond van artikel 33 behoort de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid namelijk tot de bevoegdheid van de lidstaten.

Er bestaat dus geen communautaire regelgeving die van toepassing is op het personeel van de alarmcentrales in de lidstaten voor de contacten met personen die andere talen spreken dan die van het land zelf. De Commissie is evenwel van mening dat het van belang is bij de totstandbrenging van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid dat nationale politieagenten een of meerdere vreemde talen kennen om vragen van burgers uit andere landen te kunnen beantwoorden. In het communautair financieringsprogramma AGIS werd rekening gehouden met deze kwestie. Een deel van de middelen van het programma wordt besteed aan projecten die ervoor moeten zorgen dat de politiediensten beter kunnen inspelen op de uitdagingen van deze nieuwe Europese ruimte. Tegelijk verleent ook de Europese politieacademie (EPA) zijn medewerking bij de ontwikkeling van het vreemdetalenonderricht in het kader van de opleiding van leidinggevenden bij de politiediensten.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/140 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/140

---

(2004/C 70 E/143)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2774/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Opneming van Hamas in de lijst met terroristische organisaties

| 1. | Beschouwt de Commissie Hamas als een terroristische organisatie? |
| --- | --- |

1.

Beschouwt de Commissie Hamas als een terroristische organisatie?

| 2. | Zo niet, hoe rechtvaardigt de Commissie dit standpunt? |
| --- | --- |

2.

Zo niet, hoe rechtvaardigt de Commissie dit standpunt?

| 3. | Is de Commissie van mening dat de weigering om Hamas als een terroristische organisatie te beschouwen een gevaarlijk obstakel vormt voor de vrede in het Midden-Oosten, nu het vredesproces zich in een cruciale fase bevindt? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van mening dat de weigering om Hamas als een terroristische organisatie te beschouwen een gevaarlijk obstakel vormt voor de vrede in het Midden-Oosten, nu het vredesproces zich in een cruciale fase bevindt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(10 oktober 2003)

Volgende op Resolutie 1373(2001) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (VN), heeft de Unie Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme goedgekeurd (1). In het gemeenschappelijk standpunt is bepaald dat deze specifieke maatregelen van toepassing zijn op personen, groepen en entiteiten die betrokken zijn bij terroristische daden en die zijn vermeld in de bijlage bij dit gemeenschappelijk standpunt. Genoemde lijst wordt door de Raad opgesteld en bijgewerkt.

In december 2001 heeft de Raad Izz al-Din al-Qassem, de terroristische vleugel van Hamas, op de lijst gezet. Op 12 september 2003 besloot hij Hamas in zijn geheel in de lijst op te nemen (2).

In de lijst te worden opgenomen betekent hoofdzakelijk dat lidstaten elkaar de ruimst mogelijke bijstand bieden bij het voorkomen en bestrijden van terroristische daden via politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (3), alsook dat de financiële beperkingen die zijn gesteld in Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (4) van toepassing zijn.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001.

(2)  Gemeenschappelijk standpunt 2003/651/GBVB, PB L 229 van 13.9.2003.

(3)  Zie voor de modaliteiten van deze samenwerking Besluit 2003/48/JBZ van de Raad in PB L 16 van 22.1.2003, blz. 68.

(4)  PB L 344 van 28.12.2001. Zie tevens Besluit 2003/646/EG van de Raad van 12 september 2003 voor de tenuitvoerlegging van artikel 2, onder 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme en tot intrekking van Besluit 2003/480/EG, in PB L 229 van 13.9.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/140 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/140

---

(2004/C 70 E/144)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2783/03

van Cristiana Muscardini (UEN), Antonio Mussa (UEN) en Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Raad

(17 september 2003)

Betreft:   Verkiezingen in Albanië

In Albanië worden op 10 oktober 2003 parlementsverkiezingen gehouden. Om de verkiezingen inzichtelijker te maken en een hervorming daarvan te bestuderen heeft de OESO uitdrukkelijk de wens uitgesproken dat het nationale kiescomité de politieke situatie van het land weerspiegelt en is samengesteld uit gelijke aantallen leden van de meerderheid en van de oppositie (3 + 3).

Kan de Raad de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Weet zij dat dit kiescomité nu bestaat uit vijf leden van de huidige socialistische meerderheid en slechts twee leden van de democratische oppositie? |
| --- | --- |

1.

Weet zij dat dit kiescomité nu bestaat uit vijf leden van de huidige socialistische meerderheid en slechts twee leden van de democratische oppositie?

| 2. | Is zij niet van mening dat de huidige samenstelling van dit comité onbillijk is en ernstige verdenking van partijdigheid doet rijzen? |
| --- | --- |

2.

Is zij niet van mening dat de huidige samenstelling van dit comité onbillijk is en ernstige verdenking van partijdigheid doet rijzen?

| 3. | Moet er geen observatiepost in het leven worden geroepen die toeziet op het verloop van de verkiezingen op 10 oktober? |
| --- | --- |

3.

Moet er geen observatiepost in het leven worden geroepen die toeziet op het verloop van de verkiezingen op 10 oktober?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad is zich ten volle bewust van het belang van de plaatselijke verkiezingen in Albanië die op 12 oktober 2003 hebben plaatsgevonden. De Raad (Externe Betrekkingen) heeft in zijn conclusies van 29 september 2003„onderstreept dat een ordelijk verloop van eerlijke plaatselijke verkiezingen in oktober deel uitmaakt van het proces dat Albanië dichter bij de EU moet brengen”.

De verkiezingswaarnemingsmissie van de OVSE/ODIHR, waaraan veel lidstaten van de Europese Unie reeds waarnemers ter beschikking hebben gesteld, heeft toezicht uitgeoefend op de plaatselijke verkiezingen van 12 oktober 2003 in Albanië, inclusief op de uitvoering van het nieuwe kieswetboek en de prestaties van het kiescomité. Korte tijd na de verkiezingen zal een internationale evaluatie van het verloop van de plaatselijke verkiezingen in Albanië worden verstrekt.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/141 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/141

---

(2004/C 70 E/145)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2800/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(17 september 2003)

Betreft:   Uitvoering van Verordening (EG) nr. 1227/2001 van 18 juni 2001

De Portugese belastingsdienst heeft onlangs degenen die in aanmerking komen voor de steunregeling bij tijdelijke stillegging van de activiteiten van de vaartuigen en de bemanning die opereren in het kader van de visserijovereenkomst van de Europese Gemeenschap met Marokko (Verordening (EG) nr. 1227/2001 (1)) laten weten dat er persoonlijke inkomstenbelasting wordt geheven over deze uitkeringen.

| 1. | Meent de Commissie dat de verleende steun moet worden beschouwd als een „werkloosheidsuitkering”, die volgens de Portugese wet uitgezonderd is van inkomstenbelasting, of meent zij dat het een ander soort compensatie is waarover terecht belasting wordt geheven? |
| --- | --- |

1.

Meent de Commissie dat de verleende steun moet worden beschouwd als een „werkloosheidsuitkering”, die volgens de Portugese wet uitgezonderd is van inkomstenbelasting, of meent zij dat het een ander soort compensatie is waarover terecht belasting wordt geheven?

| 2. | Vindt de Commissie dat het beginsel van gelijkheid van de burgers voor de wet, zoals vastgelegd in het Europees Handvest van de grondrechten, strookt met de toekenning van verschillende bedragen aan burgers, die weliswaar ingezetenen zijn van verschillende landen, Portugal en Spanje, maar tegelijk Europese burgers zijn? |
| --- | --- |

2.

Vindt de Commissie dat het beginsel van gelijkheid van de burgers voor de wet, zoals vastgelegd in het Europees Handvest van de grondrechten, strookt met de toekenning van verschillende bedragen aan burgers, die weliswaar ingezetenen zijn van verschillende landen, Portugal en Spanje, maar tegelijk Europese burgers zijn?

| 3. | Denkt de Commissie ook niet dat de communautaire wetgeving van het FIOV, die een nationale cofinanciering van communautaire maatregelen verplicht stelt, in de praktijk wordt uitgehold als het bedrag van de nationale bijdrage geheel of gedeeltelijk wordt teniet gedaan door een belastingheffing? |
| --- | --- |

3.

Denkt de Commissie ook niet dat de communautaire wetgeving van het FIOV, die een nationale cofinanciering van communautaire maatregelen verplicht stelt, in de praktijk wordt uitgehold als het bedrag van de nationale bijdrage geheel of gedeeltelijk wordt teniet gedaan door een belastingheffing?

| 4. | Denkt de Commissie ook niet dat het nuttig is om zo spoedig mogelijk haar standpunt hierover te verduidelijken aan de Portugese instanties zodat degenen die in aanmerking komen voor de regeling kunnen weten op hoeveel steun zij werkelijk kunnen rekenen? |
| --- | --- |

4.

Denkt de Commissie ook niet dat het nuttig is om zo spoedig mogelijk haar standpunt hierover te verduidelijken aan de Portugese instanties zodat degenen die in aanmerking komen voor de regeling kunnen weten op hoeveel steun zij werkelijk kunnen rekenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 oktober 2003)

Omdat de visserijovereenkomst met Marokko niet werd verlengd, heeft de Raad Verordening (EG) nr. 2561/2001 (2) vastgesteld met het doel de omschakeling van vaartuigen en vissers die tot in 1999 van deze overeenkomst afhankelijk waren, te bevorderen. Verordening (EG) nr. 1227/2001 (3) bevat enkele afwijkingen op de bepalingen van Verordening (EG) nr. 2792/1999 (4), om het juridisch kader aan te passen aan de specifieke acties voor Marokko.

De rechtsgrondslag voor de vergoedingen aan vissers die hun activiteiten tijdelijk stilleggen, wordt gevormd door artikel 16 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 (5).

Volgens dit artikel moeten de nationale beheersautoriteiten aan de hand van relevante parameters het bedrag van de individuele schadeloosstellingen en vergoedingen bepalen. Om deze reden verschillen de aan Portugese vissers toegekende vergoedingen van de Spaanse.

Op de betaling van deze steun wordt, in overeenstemming met de relevante communautaire regelgeving (6), geen enkele inhouding of korting toegepast. De fiscale aspecten betreffende de inkomstenbelasting vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten; het is dan ook de taak van de lidstaten om met deze aspecten rekening te houden bij de vaststelling van het bedrag van de vergoedingen.

---

(1)  PB L 168 van 23.6.2001, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 2561/2001 van de Raad van 17 december 2001 ter bevordering van de omschakeling van vaartuigen en vissers die tot in 1999 afhankelijk waren van de visserijovereenkomst met Marokko, PB L 344 van 28.12.2001.

(3)  Verordening (EG) nr. 1227/2001 van de Raad van 18 juni 2001 houdende afwijking van enkele bepalingen van Verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, PB L 168 van 23.6.2001.

(4)  Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, PB L 337 van 30.12.1999.

(5)  PB L 358 van 31.12.2002.

(6)  Artikel 42 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/142 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/142

---

(2004/C 70 E/146)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2824/03

van Marie Isler Béguin (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Autosnelweg A28, Habitat-richtlijn

Uit de beschikbare informatie blijkt dat de werkzaamheden aan de autosnelweg A28 zijn hervat, met name de grondwerken over 40 km ten noorden van Tours tot aan de vallei van de Loir in het departement Sarthe.

Dit wijst er duidelijk op dat de Franse autoriteiten voornemens zijn de wegwerkzaamheden in het gebied tussen Montabon en Ecommoy voort te zetten. Een en ander dus zonder de evaluatie door de diensten van de Commissie af te wachten van de door Frankrijk aan de Commissie verstrekte antwoorden op het met redenen omklede advies van de Commissie d.d. 21 december 2001 betreffende de verwoesting van habitats en voortplantingsgebieden van een prioritaire soort, opgenomen in bijlage IV van richtlijn 92/43, de Osmoderma Eremita.

Kan de Commissie, gezien de ernst van de situatie, meedelen welke follow-up zij voornemens is te geven aan dit dossier, vóórdat deze wegwerkzaamheden onherstelbaar ver zijn gevorderd?

Kan zij garanderen dat de Franse regering geen enkele vorm van druk op haar heeft uitgeoefend om de geschillen inzake de vogel- en habitatrichtlijnen tot de komende Europese verkiezingen te bevriezen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 oktober 2003)

De Commissie heeft reeds een met redenen omkleed advies naar de Franse autoriteiten gestuurd vanwege niet-naleving van de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (1) betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2) en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 (3) inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, in verband met ruilverkavelingswerkzaamheden in samenhang met de aanleg van het weggedeelte tussen Le Mans en Tours van de autosnelweg A 28.

De Franse autoriteiten hebben naar aanleiding van het met redenen omkleed advies van de Commissie verscheidene antwoorden ingediend. Over het dossier is met name gesproken tijdens een bijeenkomst tussen de Commissie en de Franse autoriteiten die in februari 2003 in Brussel heeft plaatsgevonden. Tijdens deze bijeenkomst hebben de Franse autoriteiten zich ertoe verplicht de Commissie te voorzien van aanvullende gegevens over de naleving van artikel 12, lid 1, onder d), en artikel 16 van Richtlijn 92/43/EEG, van een lokaal en nationaal beheersplan voor de Osmoderma eremita, van aanvullende voorstellen voor locaties van communautair belang en van garanties voor het toezicht op ruilverkavelingswerkzaamheden ter plaatse. De Franse autoriteiten hebben deze gegevens in april 2003 formeel medegedeeld aan de Commissie bij schrijven van de permanente vertegenwoordiging van Frankrijk bij de Unie. Deze brief bevat omvangrijke bijlagen. De Commissie is bezig het officiële antwoord van de Franse autoriteiten te bestuderen teneinde zo spoedig mogelijk een besluit te nemen over het gevolg dat zij zal geven aan dit dossier.

Bij de behandeling van deze zaak alsmede bij de behandeling van iedere inbreuk waaraan de Commissie zich als hoedster van de verdragen wijdt, vervult zij haar taken in volledige onafhankelijkheid en met nauwgezette naleving van het Gemeenschapsrecht.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/143 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/143

---

(2004/C 70 E/147)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2831/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(23 september 2003)

Betreft:   De verklaringen van de Spaanse premier, waarin hij de Conventie bekritiseert en zijn verzet aankondigt tegen de belangrijkste punten van de overeengekomen grondwet

Wat is het standpunt van de Raad over de resoluties van het Europees Parlement waarin wordt gevraagd om de in het kader van de Conventie bereikte compromissen niet ter discussie te stellen? Hoe staat de Raad tegenover de verklaringen van de Spaanse premier José Maria Aznar, die de werkzaamheden van de Conventie in het openbaar heeft bekritiseerd, en meende dat zij van het haar toegekende mandaat is afgeweken en dat de Intergouvernementele Conferentie belangrijke onderdelen van het gepresenteerde ontwerp voor een grondwet moet wijzigen?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad heeft tijdens de zitting van 29 september 2003 nota genomen van het advies van het Europees Parlement, dat hij overeenkomstig artikel 48 van het Verdrag betreffende de Europese Unie geraadpleegd had.

De Raad heeft geen standpunt ingenomen met betrekking tot verklaringen van individuele lidstaten en het zou ook niet gepast zijn zulks te doen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/144 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/144

---

(2004/C 70 E/148)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2833/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(23 september 2003)

Betreft:   Programma's voor de opleiding van werklozen via het Nationale Bureau voor arbeidsbemiddeling in Griekenland

Met het ministerieel besluit 4001 van 3 januari 2002 van de Griekse minister van Arbeid en Sociale Zekerheid werd besloten activiteiten op te zetten voor de opleiding van werklozen in het kader van de grote technische projecten in Griekenland, die worden medegefinancierd door het Europees Sociaal Fonds in het kader van het derde communautair bestek. Ondertussen is dit besluit gewijzigd en werd de begroting vastgelegd op 41 miljoen euro. Op 7 april 2003, na zeven maanden onderhandelen, legde de directeur van het Bureau voor arbeidsbemiddeling de goedkeuring voor van het contract tussen het Bureau en elk van de technische ondernemingen die de programma's zullen uitvoeren.

| 1. | Wat denkt de Commissie over de wettigheid van de procedure om rechtstreeks met een contract deze programma's uit te besteden aan technische ondernemingen, zonder openbare aanbesteding, overeenkomstig richtlijn 92/50/EEG (1) van de Europese Unie, die is omgezet in het Griekse nationaal recht met het presidentieel besluit 346/1998 en gewijzigd is met het presidentieel decreet 18/2000? |
| --- | --- |

1.

Wat denkt de Commissie over de wettigheid van de procedure om rechtstreeks met een contract deze programma's uit te besteden aan technische ondernemingen, zonder openbare aanbesteding, overeenkomstig richtlijn 92/50/EEG (1) van de Europese Unie, die is omgezet in het Griekse nationaal recht met het presidentieel besluit 346/1998 en gewijzigd is met het presidentieel decreet 18/2000?

| 2. | Is de Commissie, overwegende dat de middelen die voor bovengenoemd doel zijn uitgetrokken niet onbeperkt zijn, het eens met de volgorde waarin de Griekse regering haar prioriteiten vastlegt? Is het gevaar niet reëel dat andere sectoren van de economie worden verwaarloosd of genegeerd? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie, overwegende dat de middelen die voor bovengenoemd doel zijn uitgetrokken niet onbeperkt zijn, het eens met de volgorde waarin de Griekse regering haar prioriteiten vastlegt? Is het gevaar niet reëel dat andere sectoren van de economie worden verwaarloosd of genegeerd?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(7 november 2003)

De opleidingsprogramma's waarnaar het geachte parlementslid verwijst, betreffen geïntegreerde acties ten bate van werklozen in vakgebieden die verband houden met grote infrastructuurwerken in Griekenland. Deze en andere acties in Griekenland worden door het Europees Sociaal Fonds (ESF) medegefinancierd via het operationeel programma „Werkgelegenheid en beroepsopleiding” op grond van het communautair bestek voor 2000-2006.

Volgens het operationeel programma omvatten deze acties theoretische en praktische opleidingen op bepaalde vakgebieden. Als de stagiairs de opleiding met succes beëindigen, wordt er gedurende een bepaalde periode een werkgelegenheidssubsidie verleend. Van deze acties, die een onderdeel van het actief arbeidsmarktbeleid vormen, wordt verwacht dat zij de arbeidskansen van werklozen aanzienlijk verhogen in specifieke gebieden van de arbeidsmarkt waar een hoge vraag bestaat. Dit is een van de belangrijkste prioriteiten van het operationeel programma in kwestie. Bovendien zorgen deze opleidingsprogramma's voor de noodzakelijke synergie tussen door het Europees Sociaal Fonds en door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) medegefinancierde acties.

Volgens de informatie van de beheersautoriteit van het programma, die verantwoordelijk is voor het beheer, het toezicht en de controle op door het Europees Sociaal Fonds medegefinancierde acties, werd er een oproep tot het indienen van voorstellen gedaan overeenkomstig de Griekse wetgeving terzake (wet 1262/1982 en 2601/1998). De beoordeling en selectie van de opleidingsacties werd verricht op grond van vooraf vastgestelde criteria voor het geven van kwalitatief hoogstaande theoretische en praktische opleiding en de arbeidskansen van de stagiairs.

Er wordt op gewezen dat op grond van de aan de Commissie verstrekte informatie, de Griekse Rekenkamer een positief advies heeft gegeven over de wettigheid van de gevolgde procedures. Dit advies kwam er voordat de beheersautoriteit en de OAED, die voor dit project de uiteindelijke begunstigde is, van start zijn gegaan met de uitvoering van de geplande acties.

---

(1)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/145 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/145

---

(2004/C 70 E/149)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2834/03

van Gilles Savary (PSE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Luchtvaartakkoorden met de Verenigde Staten

De Europese Unie onderhandelt vanaf 1 oktober 2003 in Washington met de Verenigde Staten over de vaststelling van een nieuw algemeen juridisch kader voor de transatlantische betrekkingen op het gebied van de luchtvaart.

De doelstelling is ambitieus en de te behandelen onderwerpen zijn uiterst complex. Wanneer kan volgens de Commissie de sluiting van een akkoord worden verwacht?

Acht de Commissie het in het licht van het haar door de Raad in juni 2003 verleende onderhandelingsmandaat redelijk dat de komende maanden reeds een akkoord wordt gesloten, en bestaat in dat geval niet het risico dat niet op alle onderhandelingsterreinen reële vooruitgang wordt geboekt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 oktober 2003)

Overeenkomstig het onderhandelingsmandaat dat de Raad in juni 2003 aan de Commissie heeft verleend, beogen de op 1 oktober in Washington gestarte onderhandelingen een globaal akkoord te sluiten met de Verenigde Staten met het oog op een nieuwe omschrijving van het juridisch kader dat op de transatlantische luchtvaartverbindingen van toepassing is. Het juridisch kader dat ter discussie staat moet grondig worden hervormd. Het belang van de gewenste hervorming maakt dat sommige aanpassingen en veranderingen in wetten en regels van de Verenigde Staten en zelfs in bepaalde teksten van het Gemeenschapsrecht moeten worden aangebracht.

Omdat in 2004 belangrijke politieke besluiten moeten worden genomen, zowel in de Gemeenschap als in de Verenigde Staten, lijkt het niet realistisch in de huidige omstandigheden een akkoord vóór 2005 te verwachten.

De Commissie is echter van mening dat het tijdens deze periode wel mogelijk is de nodige aanpassingen in de bestaande bilaterale akkoorden aan te brengen zodat ze in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht. Voorstellen in die zin zijn aan de Amerikaanse autoriteiten gedaan. Deze voorstellen zullen in een ander kader dan dat van het globale akkoord worden besproken.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/145 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/145

---

(2004/C 70 E/150)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2835/03

van Heinz Kindermann (PSE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Goedkeuring van het Terra-project „Geoplantour” — onderzoek OLAF

Het Europese Bureau voor fraudebestrijding OLAF doet onder dossiernummer IO/2001/4030 onderzoek naar vermeende onregelmatigheden in verband met de goedkeuring van een projectaanvraag onder de naam „Geoplantour” in het kader van het EU-programma TERRA in 1997.

In dit verband dringen zich de volgende vragen op:

| 1. | Gaat het bij de in 1997 goedgekeurde projectaanvraag „Geoplantour” slechts om een gewijzigde variant van de oorspronkelijk ingediende projectaanvraag Nr. 57 Β „Bugewitzer Oderhaff-Zone” of echt om een geheel nieuw project? |
| --- | --- |

1.

Gaat het bij de in 1997 goedgekeurde projectaanvraag „Geoplantour” slechts om een gewijzigde variant van de oorspronkelijk ingediende projectaanvraag Nr. 57 Β „Bugewitzer Oderhaff-Zone” of echt om een geheel nieuw project?

| 2. | Hoe verklaart de Commissie dat Directoraat-generaal XVI (thans Regionaal beleid) — in strijd met de uitvoeringsbepalingen van het TERRA-programma en het beginsel van gelijke behandeling — nog in de zomer van 1997, dus een jaar na de peildatum van 8 juli 1996, de projectaanvraag „Geoplantour” goedkeurde? |
| --- | --- |

2.

Hoe verklaart de Commissie dat Directoraat-generaal XVI (thans Regionaal beleid) — in strijd met de uitvoeringsbepalingen van het TERRA-programma en het beginsel van gelijke behandeling — nog in de zomer van 1997, dus een jaar na de peildatum van 8 juli 1996, de projectaanvraag „Geoplantour” goedkeurde?

| 3. | Hoe verklaart de Commissie dat het Directoraat-generaal regionaal beleid tot op heden twee schriftelijke verzoeken om informatie van OLAF met betrekking tot deze gang van zaken niet heeft beantwoord en op die manier het onderzoek van OLAF in deze zaak vertraagt? |
| --- | --- |

3.

Hoe verklaart de Commissie dat het Directoraat-generaal regionaal beleid tot op heden twee schriftelijke verzoeken om informatie van OLAF met betrekking tot deze gang van zaken niet heeft beantwoord en op die manier het onderzoek van OLAF in deze zaak vertraagt?

| 4. | Wat denkt de Commissie te doen om het onderzoek in deze zaak te bespoedigen? |
| --- | --- |

4.

Wat denkt de Commissie te doen om het onderzoek in deze zaak te bespoedigen?

Aanvullend antwoord van dhr. Barnier namens de Commissie

(1 december 2003)

| 1. | Geoplantour is een nieuw project, met een nieuw samenwerkingsverband, dat gebaseerd is op een eerste voorstel — Project nr. 57 Β „Bugewitzer Oderhaff-Zone” — dat is ingediend in het kader van een uitnodiging tot het indienen van projecten ten behoeve van het TERRA-programma, ingediend door de Gemeinde (gemeente) Bugewitz/Amt Ducherow (Duitsland). |
| --- | --- |

1.

Geoplantour is een nieuw project, met een nieuw samenwerkingsverband, dat gebaseerd is op een eerste voorstel — Project nr. 57 Β „Bugewitzer Oderhaff-Zone” — dat is ingediend in het kader van een uitnodiging tot het indienen van projecten ten behoeve van het TERRA-programma, ingediend door de Gemeinde (gemeente) Bugewitz/Amt Ducherow (Duitsland).

| 2. | Het Geoplantour-project is goedgekeurd in overeenstemming met de projectselectieprocedures zoals die zijn vastgesteld in artikel 10 van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor de periode 1994-1999 en de procedure zoals aangegeven in de uitnodiging tot het indienen van voorstellen. Bovendien maakte de tekst zoals die in het Publicatieblad is gepubliceerd duidelijk dat de Commissie zich het recht voorbehield om amendementen in het programma of de strategie voor te stellen alvorens haar definitieve goedkeuring te verlenen aan voorstellen die als innovatief werden beschouwd.
  De einddatum voor het indienen van voorstellen, zoals die is vastgelegd in de uitnodiging tot het indienen van voorstellen, (1) was 8 juli 1996. Op 23 en 24 september 1996 heeft een comité van 12 onafhankelijke deskundigen een diepgaand onderzoek uitgevoerd naar de ontvangen projecten. Op 22 oktober 1996 zijn deze projecten nogmaals onderzocht door een interdepartementale werkgroep voor ruimtelijke ordening. Er zijn vijftien pilotprojecten geselecteerd. De financieringsbesluiten zijn na uitgebreid overleg tussen de Commissie, de lokale verantwoordelijke instanties en hun partners bij de succesvolle projecten, ondertekend met de belangrijkste partners van elk project, in overeenstemming met de uitnodiging tot het indienen van voorstellen.
  Het Bugewitz/Ducherow-project was oorspronkelijk niet geselecteerd omdat het niet aan alle geschikt-heidscriteria voldeed (er was met name geen sprake van een grensoverschrijdend samenwerkingsverband). De Commissie heeft de mensen achter het project er echter toe over gehaald om samen te werken met een Griekse partner uit één van de 15 succesvolle projecten. Op basis hiervan werd het oorspronkelijke voorstel opnieuw uitgewerkt door het nieuwe samenwerkingsverband. Het projectsamenwerkingsverband, dat nu Geoplantour werd genoemd, werd in Duitsland uitgebreid tot regionaal niveau en de inhoud werd verbeterd.
  Tijdens de onderhandelingsperiode die vooraf ging aan het uiteindelijke besluit om financiering toe te kennen ontving de Commissie klachten over het project van een adviseur die met de Duitse partner had samengewerkt. De Commissie heeft overleg met de Duitse autoriteiten gepleegd om de situatie te verduidelijken alvorens haar definitieve besluit te nemen, hetgeen de late goedkeuring van het project eind 1997 verklaart.
  De Commissie kende in het kader van het TERRA-programma uiteindelijk financiering toe aan de gemeente Bugewitz/Amt Ducherow, die als lokale overheid verantwoordelijk was voor de uitvoering van het project. Het is niet aan de Commissie om commentaar te leveren op de problemen tussen het verantwoordelijke orgaan voor het project en de adviseur die betrokken was bij de opstelling van het oorspronkelijke voorstel.
  De Commissie heeft het project begin 2003 afgesloten. |
| --- | --- |

2.

Het Geoplantour-project is goedgekeurd in overeenstemming met de projectselectieprocedures zoals die zijn vastgesteld in artikel 10 van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor de periode 1994-1999 en de procedure zoals aangegeven in de uitnodiging tot het indienen van voorstellen. Bovendien maakte de tekst zoals die in het Publicatieblad is gepubliceerd duidelijk dat de Commissie zich het recht voorbehield om amendementen in het programma of de strategie voor te stellen alvorens haar definitieve goedkeuring te verlenen aan voorstellen die als innovatief werden beschouwd.

De einddatum voor het indienen van voorstellen, zoals die is vastgelegd in de uitnodiging tot het indienen van voorstellen, (1) was 8 juli 1996. Op 23 en 24 september 1996 heeft een comité van 12 onafhankelijke deskundigen een diepgaand onderzoek uitgevoerd naar de ontvangen projecten. Op 22 oktober 1996 zijn deze projecten nogmaals onderzocht door een interdepartementale werkgroep voor ruimtelijke ordening. Er zijn vijftien pilotprojecten geselecteerd. De financieringsbesluiten zijn na uitgebreid overleg tussen de Commissie, de lokale verantwoordelijke instanties en hun partners bij de succesvolle projecten, ondertekend met de belangrijkste partners van elk project, in overeenstemming met de uitnodiging tot het indienen van voorstellen.

Het Bugewitz/Ducherow-project was oorspronkelijk niet geselecteerd omdat het niet aan alle geschikt-heidscriteria voldeed (er was met name geen sprake van een grensoverschrijdend samenwerkingsverband). De Commissie heeft de mensen achter het project er echter toe over gehaald om samen te werken met een Griekse partner uit één van de 15 succesvolle projecten. Op basis hiervan werd het oorspronkelijke voorstel opnieuw uitgewerkt door het nieuwe samenwerkingsverband. Het projectsamenwerkingsverband, dat nu Geoplantour werd genoemd, werd in Duitsland uitgebreid tot regionaal niveau en de inhoud werd verbeterd.

Tijdens de onderhandelingsperiode die vooraf ging aan het uiteindelijke besluit om financiering toe te kennen ontving de Commissie klachten over het project van een adviseur die met de Duitse partner had samengewerkt. De Commissie heeft overleg met de Duitse autoriteiten gepleegd om de situatie te verduidelijken alvorens haar definitieve besluit te nemen, hetgeen de late goedkeuring van het project eind 1997 verklaart.

De Commissie kende in het kader van het TERRA-programma uiteindelijk financiering toe aan de gemeente Bugewitz/Amt Ducherow, die als lokale overheid verantwoordelijk was voor de uitvoering van het project. Het is niet aan de Commissie om commentaar te leveren op de problemen tussen het verantwoordelijke orgaan voor het project en de adviseur die betrokken was bij de opstelling van het oorspronkelijke voorstel.

De Commissie heeft het project begin 2003 afgesloten.

| 3. | OLAF heeft als onderdeel van haar onderzoek contact opgenomen met het DG Regionaal Beleid. In de tussentijd heeft de Commissie OLAF in overeenstemming met de geldende regels voorzien van de gevraagde documenten en informatie, en alle relevante informatie. |
| --- | --- |

3.

OLAF heeft als onderdeel van haar onderzoek contact opgenomen met het DG Regionaal Beleid. In de tussentijd heeft de Commissie OLAF in overeenstemming met de geldende regels voorzien van de gevraagde documenten en informatie, en alle relevante informatie.

| 4. | De onderzoeken van OLAF vallen volledig onder het toezicht van OLAF; de Commissie voorziet OLAF van bestaande documenten, waarborgt de samenwerking tussen haar departementen en herinnert haar departementen eventueel aan hun verplichting tot samenwerking als OLAF melding maakt van problemen. OLAF werkt reeds samen met de Duitse autoriteiten om het onderzoek te versnellen. |
| --- | --- |

4.

De onderzoeken van OLAF vallen volledig onder het toezicht van OLAF; de Commissie voorziet OLAF van bestaande documenten, waarborgt de samenwerking tussen haar departementen en herinnert haar departementen eventueel aan hun verplichting tot samenwerking als OLAF melding maakt van problemen. OLAF werkt reeds samen met de Duitse autoriteiten om het onderzoek te versnellen.

---

(1)  PB C 119 van 24.4.1996.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/147 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/147

---

(2004/C 70 E/151)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2844/03

van Isabelle Caullery (UEN) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Steun aan goedkope luchtvaartmaatschappijen

Goedkope of „low-costs”-luchtvaartmaatschappijen krijgen allerlei vormen van steun, zoals kortingen en andere tegemoetkomingen. Hoe staat de Commissie hier tegenover en wat is de stand van zaken in haar onderzoek naar het exploitatiebeleid van de luchthaven van Charleroi?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 oktober 2003)

Het doel van het op 11 december 2002 door de Commissie gestarte onderzoek is te bepalen of de door het Waalse Gewest en de beheerder van het vliegveld (BSCA) verleende voordelen aan luchtvaartmaatschappij Ryanair toen zij zich in april 2001 in Charleroi vestigde (korting op de landingsrechten, overname van kosten in verband met het personeel van Ryanair, bekostiging van marketinguitgaven, financiële stimulerende maatregelen iedere keer dat een nieuwe route wordt geopend, enz.) met staatssteun gelijk te stellen zijn en, zo ja, of deze voordelen al dan niet verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.

De talrijke opmerkingen die zijn ontvangen van betrokken partijen (een twaalftal in totaal, in hoofdzaak afkomstig van luchtvaartmaatschappijen en particuliere luchthavenbeheerders), van Ryanair en van de Belgische autoriteiten, worden thans binnen de Commissie onderzocht.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/147 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/147

---

(2004/C 70 E/152)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2848/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Toepassing van richtlijn 2000/53/EG

Volgens artikel 5 van richtlijn 2000/53/EG (1) betreffende autowrakken nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat alle autowrakken aan door het bevoegd gezag erkende verwerkers worden overgedragen, waar ze worden opgeslagen en verwerkt volgens de nationale en communautaire bepalingen inzake volksgezondheid en milieu.

Kan de Commissie zeggen of deze richtlijn is omgezet in het Grieks nationaal recht? Kan zij ook zeggen of de bevoegde Griekse overheid gegevensbanken heeft opgesteld over autowrakken en hun verwerking, zoals de richtlijn dat voorschrijft?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 oktober 2003)

| Volgens | artikel 10, lid 1, van Richtlijn 2000/53/EG (2) doen de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op 21 april 2002 aan deze richtlijn te voldoen en stellen zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Aangezien Griekenland bij het verstrijken van de voorziene termijn de Commissie niet in kennis had gesteld van de nationale maatregelen tot omzetting van deze richtlijn, heeft de Commissie de inbreukprocedure ingeleid overeenkomstig artikel 226 van het EG-verdrag.
  De Griekse autoriteiten hebben noch op de schriftelijke aanmaning noch op het met redenen omkleed advies geantwoord. Aangezien Griekenland niet alle nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking had doen treden om aan Richtlijn 2000/53/EG te voldoen, heeft de Commissie besloten de zaak aan het Hof van Justitie voor te leggen. De zaak is aanhangig bij het Hof (zaak C-246/2003). |
| --- | --- |

Volgens

artikel 10, lid 1, van Richtlijn 2000/53/EG (2) doen de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op 21 april 2002 aan deze richtlijn te voldoen en stellen zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Aangezien Griekenland bij het verstrijken van de voorziene termijn de Commissie niet in kennis had gesteld van de nationale maatregelen tot omzetting van deze richtlijn, heeft de Commissie de inbreukprocedure ingeleid overeenkomstig artikel 226 van het EG-verdrag.

De Griekse autoriteiten hebben noch op de schriftelijke aanmaning noch op het met redenen omkleed advies geantwoord. Aangezien Griekenland niet alle nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking had doen treden om aan Richtlijn 2000/53/EG te voldoen, heeft de Commissie besloten de zaak aan het Hof van Justitie voor te leggen. De zaak is aanhangig bij het Hof (zaak C-246/2003).

| 2. | Aangezien Griekenland de Commissie niet in kennis heeft gesteld van de nationale maatregelen tot omzetting van deze richtlijn, is het op dit moment op basis van de beschikbare informatie niet mogelijk na te gaan of de Griekse autoriteiten gegevensbanken hebben opgesteld over autowrakken en hun verwerking. |
| --- | --- |

2.

Aangezien Griekenland de Commissie niet in kennis heeft gesteld van de nationale maatregelen tot omzetting van deze richtlijn, is het op dit moment op basis van de beschikbare informatie niet mogelijk na te gaan of de Griekse autoriteiten gegevensbanken hebben opgesteld over autowrakken en hun verwerking.

---

(1)  PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.

(2)  Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken — Verklaringen van de Commissie, PB L 269 van 21.10.2000.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/148 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/148

---

(2004/C 70 E/153)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2860/03

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Raad

(26 september 2003)

Betreft:   Artikel III-302 van de ontwerpgrondwet voor Europa

Deze vraag betreft artikel III-302 van de grondwet, de meerderheid in de Raad tijdens de eerste lezing.

Artikel III-302, leden 4 en 5 luiden als volgt:

| 4. | Indien de Raad van Ministers het standpunt van het Europees Parlement goedkeurt, is de voorgestelde handeling aangenomen. |
| --- | --- |

4.

Indien de Raad van Ministers het standpunt van het Europees Parlement goedkeurt, is de voorgestelde handeling aangenomen.

| 5. | Indien de Raad van Ministers het standpunt van het Europees Parlement niet goedkeurt, stelt hij zijn standpunt in eerste lezing vast en deelt hij dit mee aan het Europees Parlement. |
| --- | --- |

5.

Indien de Raad van Ministers het standpunt van het Europees Parlement niet goedkeurt, stelt hij zijn standpunt in eerste lezing vast en deelt hij dit mee aan het Europees Parlement.

Artikel 251, lid 3 van het EG-Verdrag (waarvoor artikel III-302, leden 4 en 5 in de plaats komen) luidt als volgt: „ ... de Raad ... de amendementen van het Europees Parlement ... met gekwalificeerde meerderheid van stemmen goedkeurt, ...” Het lijkt er dus op dat de procedure voor eerste lezing door de Raad wordt veranderd van gekwalificeerde naar eenvoudige meerderheid.

Deze interpretatie wordt nog eens bevestigd in lid 8 van artikel III-302: „Indien de Raad van Ministers binnen een termijn van drie maanden na ontvangst van de amendementen van het Europees Parlement met gekwalificeerde meerderheid van stemmen: ...” Hieruit blijkt duidelijk dat een gekwalificeerde meerderheid bedoeld is.

Kan de Raad, dit alles in overweging nemende, mededelen bij welke meerderheid hij besluit overeenkomstig artikel III-302, leden 4 en 5, en in welk(e) artikel(en) dit is vastgelegd?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad heeft geen standpunt ingenomen met betrekking tot specifieke bepalingen van het door de Conventie opgestelde ontwerp-verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Dat ontwerp staat op de agenda van de Intergouvernementele Conferentie die op dit ogenblik plaatsvindt.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/148 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/148

---

(2004/C 70 E/154)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2862/03

van Anne André-Léonard (ELDR) aan de Commissie

(22 september 2003)

Betreft:   „Het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten” van de scientology-kerk

De vestiging van het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten van de scientology-kerk in Brussel en de lobbypraktijken ervan kunnen verwarring oproepen tussen de werkzaamheden van de Europese instellingen en die van de leden van de scientology-kerk.

Zij presenteren zich niet als leden van de scientology-kerk en maken gebruik van dochterorganisaties om binnen te dringen in de Europese instellingen.

Hoe hanteert de Commissie de voorwaarden voor selectie en accreditering van dochterorganisaties van de scientology-kerk en hoe gaat zij om met de lobbypraktijken van deze beweging?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(15 oktober 2003)

De Commissie heeft zich altijd gehouden aan het principe van een open en transparante dialoog met alle externe partijen zonder daarbij evenwel gebruik te maken van een registratie- of accreditatiesysteem.

Dit werd beklemtoond in verscheidene documenten: de mededeling „Een open en gestructureerde dialoog tussen de Commissie en belangengroepen” (1), het witboek over de administratieve hervorming (2), het witboek over Europese Governance (3) en ten slotte de mededeling inzake algemene beginselen en minimumnormen voor raadpleging van de betrokken partijen (4). De mededeling inzake raadpleging wil in het bijzonder door een transparanter raadplegingsproces bijdragen tot een grotere betrokkenheid van de belanghebbende partijen.

In dit open functioneel kader verschaft Coneccs (5), de databank over de civiele samenleving (vroeger de databank van de lobby's), informatie over ongeveer 700 op Europees niveau werkzame maatschappelijke organisaties. Het is een informatiehulpmiddel dat op vrijwillige basis is opgebouwd: de organisaties kunnen zichzelf registreren en hun informatie actualiseren. Om opgenomen te worden in de databank, moeten de organisaties voldoen aan een aantal voorwaarden inzake transparantie en moeten ze zelf informatie verschaffen over hun statuten en leden. Het is onder andere op grond van deze vrijwillig verstrekte informatie dat de Commissie de maatschappelijke organisaties die verzoeken om in de databank te worden opgenomen, kan beoordelen. Het doel van de Coneccs databank is louter informatie te verstrekken. Opname in de lijst kan dus niet worden beschouwd als een accreditatie of registratie vanwege de Commissie. Tot nu toe heeft de in de vraag vermelde organisatie nog niet verzocht om te worden opgenomen in de Coneccs databank.

---

(1)  PB C 63 van 5.3.1993.

(2)  COM(2000) 200 def.

(3)  COM(2001) 428 def.

(4)  COM(2002) 704 def.

(5)  (http://europa.eu.int/comm/civil_society/coneccs/index_en.htm).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/149 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/149

---

(2004/C 70 E/155)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2866/03

van Anne André-Léonard (ELDR) aan de Raad

(26 september 2003)

Betreft:   „Het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten” van de scientology-kerk

De vestiging van het Europees Bureau voor openbare aangelegenheden en mensenrechten van de scientology-kerk in Brussel en de lobbypraktijken ervan kunnen verwarring oproepen tussen de werkzaamheden van de Europese instellingen en die van de leden van de scientology-kerk.

Zij presenteren zich namelijk niet als leden van de scientology-kerk en maken gebruik van dochterorganisaties om in de Europese instellingen te infiltreren.

Wat denkt de Raad van de lobbypraktijken van de scientology-kerk, die in concreto religie als een commercieel product gebruikt?

Antwoord

(8 december 2003)

De Raad heeft de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie niet besproken.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/150 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/150

---

(2004/C 70 E/156)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2870/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Gerechtelijk onderzoek naar de gebruikmaking van de middelen voor beroepsopleiding van het gewest Lombardije

Gezien de volgende feiten:

| — | Er loopt momenteel een gerechtelijk onderzoek naar het gebruik dat er van de middelen voor beroepsopleiding van het gewest Lombardije gemaakt is. |
| --- | --- |

—

Er loopt momenteel een gerechtelijk onderzoek naar het gebruik dat er van de middelen voor beroepsopleiding van het gewest Lombardije gemaakt is.

| — | Op 17 september 2003 schrijft het gezaghebbend blad Corriere della Sera:






  a) | dat de directie van de instelling Eapa — te weten Francesco Guerrini en Manuela Chiossi — sinds 12 september huisarrest heeft wegens ernstig bedrog voor een bedrag van 2,3 miljoen euro; |
| --- | --- | --- |

—

Op 17 september 2003 schrijft het gezaghebbend blad Corriere della Sera:

a)

dat de directie van de instelling Eapa — te weten Francesco Guerrini en Manuela Chiossi — sinds 12 september huisarrest heeft wegens ernstig bedrog voor een bedrag van 2,3 miljoen euro;

| b) | dat Guerrini bij een eerste verhoor volgehouden heeft dat hij enkel leerlingen van de ene naar de andere cursus „overgeheveld” heeft om voor iedereen te waarborgen dat ook minder bezochte lessen gevolgd kunnen worden. Zijn vrouwelijke vennoot — een gewezen secretaresse van een raadslid van de Nationale Alliantie (AN) in de regionale raad van Lombardije, die tot directielid van Eapa verkozen is dankzij haar politieke relaties — heeft wel nog iets meer toegegeven, namelijk dat een aantal van de cursussen die door het gewest gesubsidieerd worden, nooit gegeven zijn; |
| --- | --- |

b)

dat Guerrini bij een eerste verhoor volgehouden heeft dat hij enkel leerlingen van de ene naar de andere cursus „overgeheveld” heeft om voor iedereen te waarborgen dat ook minder bezochte lessen gevolgd kunnen worden. Zijn vrouwelijke vennoot — een gewezen secretaresse van een raadslid van de Nationale Alliantie (AN) in de regionale raad van Lombardije, die tot directielid van Eapa verkozen is dankzij haar politieke relaties — heeft wel nog iets meer toegegeven, namelijk dat een aantal van de cursussen die door het gewest gesubsidieerd worden, nooit gegeven zijn;

| c) | dat de beschuldigden zich op hun goede trouw beroepen en volhouden dat de inspecteurs van het gewestelijk bestuur op de hoogte geweest zouden zijn van de kunstgrepen om de omvang van de cursussen beroepsopleiding op te blazen met valse inschrijvingen van leerlingen en leraars, die er in wekelijkheid nooit geweest zijn, en dat die kunstgrepen zelfs op hun goedkeuring mochten rekenen; |
| --- | --- |

c)

dat de beschuldigden zich op hun goede trouw beroepen en volhouden dat de inspecteurs van het gewestelijk bestuur op de hoogte geweest zouden zijn van de kunstgrepen om de omvang van de cursussen beroepsopleiding op te blazen met valse inschrijvingen van leerlingen en leraars, die er in wekelijkheid nooit geweest zijn, en dat die kunstgrepen zelfs op hun goedkeuring mochten rekenen;

| d) | dat het gewest Lombardije ook in verlegenheid gebracht wordt door de verklaringen van een jonge Milanees, die voor het eerst het bedrog aangegeven heeft: hij was ingeschreven voor een cursus die alleen op papier bestond en heeft de onregelmatigheid vorig jaar persoonlijk aan het hoofd van de gewestelijke inspecteurs gemeld; als enig antwoord heeft hij een grove dreigbrief van de Eapa ontvangen, met het verwijt dat hij de gewestelijke diensten op de hoogte gebracht had en het dreigement dat de schade op hem verhaald zou worden. Daarop heeft hij van alles aangifte gedaan bij het parket. |
| --- | --- |

d)

dat het gewest Lombardije ook in verlegenheid gebracht wordt door de verklaringen van een jonge Milanees, die voor het eerst het bedrog aangegeven heeft: hij was ingeschreven voor een cursus die alleen op papier bestond en heeft de onregelmatigheid vorig jaar persoonlijk aan het hoofd van de gewestelijke inspecteurs gemeld; als enig antwoord heeft hij een grove dreigbrief van de Eapa ontvangen, met het verwijt dat hij de gewestelijke diensten op de hoogte gebracht had en het dreigement dat de schade op hem verhaald zou worden. Daarop heeft hij van alles aangifte gedaan bij het parket.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie op de hoogte van de feiten, en welke maatregelen neemt ze of denkt te nemen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie op de hoogte van de feiten, en welke maatregelen neemt ze of denkt te nemen?

| — | Is de Olaf op de hoogte gebracht, of met andere woorden: heeft de Commissie een onderzoek geopend of is ze van plan om een onderzoek te openen? |
| --- | --- |

—

Is de Olaf op de hoogte gebracht, of met andere woorden: heeft de Commissie een onderzoek geopend of is ze van plan om een onderzoek te openen?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(11 november 2003)

De Commissie stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) ervan op de hoogte is dat de Italiaanse autoriteiten een gerechtelijk onderzoek naar de onderneming EAPA hebben ingesteld betreffende het gebruik van de middelen van het gewest Lombardije en de bijdrage voor beroepsopleiding uit het Europees Sociaal Fonds.

OLAF is bereid de nodige hulp te verlenen aan de betrokken gerechtelijke autoriteiten.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/151 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/151

---

(2004/C 70 E/157)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2871/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 september 2003)

Betreft:   Onderzoek aan menselijke embryo's en embryonale stamcellen

In het voorstel van de Commissie (1) voor een beschikking van de Raad tot wijziging van beschikking 2002/834/EG wordt het volgende gezegd: Tijdens de zitting van de Raad van 30 september 2002 zijn de Raad en de Commissie overeengekomen dat „nadere bepalingen inzake de financiering van onderzoeksactiviteiten waarbij menselijke embryo's en stamcellen van menselijke embryo's worden gebruikt, vóór 31 december 2003 zullen worden vastgesteld”. Tot die tijd zal de Commissie niet komen met voorstellen om dergelijke onderzoeksprojecten te financieren, met uitzondering van voorstellen voor projecten waarbij opgeslagen of geïsoleerde menselijke embryonale stamcellen in een kweek worden gebruikt. Uit deze bewoordingen kan worden geconcludeerd dat naar de mening van de Commissie onderzoeksactiviteiten waarbij gebruik wordt gemaakt van „overtallige” menselijke embryo's of daaruit gewonnen stamcellen vanaf 2004 kunnen worden gefinancierd, ook wanneer de uitvoeringsbepalingen nog niet zijn goedgekeurd, nog niet van kracht zijn en nog niet worden toegepast. Dit is echter in tegenspraak met de verklaring van de Commissie dat zij in de tussentijd (tot 31 december 2003) geen financiering van dergelijke onderzoeksactiviteiten zal voorstellen, zolang nog geen gedetailleerde uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld (cf. 12374/02 ADD 1, blz. 5).

Kan de Commissie bevestigen dat zij geen voorstel zal indienen tot financiering van de onderhavige onderzoeksactiviteiten, voordat de gedetailleerde uitvoeringsbepalingen zijn goedgekeurd, van kracht zijn en worden toegepast?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(17 oktober 2003)

De Raad en de Commissie zijn op 30 september 2002 overeengekomen dat nadere uitvoeringsbepalingen inzake onderzoeksactiviteiten waarbij menselijke embryo's en menselijke embryonale stamcellen worden gebruikt en die in het kader van het zesde kaderprogramma kunnen worden gefinancierd, vóór 31 december 2003 moeten worden vastgesteld.

Hiertoe heeft de Commissie op 9 juli 2003 haar goedkeuring gehecht aan een voorstel tot wijziging van het specifiek onderzoeksprogramma (2). De Raad en de Commissie zijn de verbintenis aangegaan om een akkoord te bereiken en het wetgevingsproces, na het advies van het Parlement, uiterlijk op 31 december 2003 te voltooien.

De Commissie bevestigt dat zij alles in werking zal stellen om deze verbintenis na te komen en hoopt op actieve steun van het Parlement.

---

(1)  COM(2003) 390.

(2)  COM(2003) 390 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/151 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/151

---

(2004/C 70 E/158)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2873/03

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Roetmeting bij personenauto's; Richtlijnen 92/55/EEG, 96/96/EG en 1999/52/EG

| 1. | Is de Commissie bekend met de risico's die de in Richtlijn 92/55/EEG (1) (herzien in 1996, 96/96/EG (2) en in 1999, 1999/52/EG (3)) verplichtgestelde roetmeting met zich meebrengen voor zowel automonteurs als autoeigenaren? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met de risico's die de in Richtlijn 92/55/EEG (1) (herzien in 1996, 96/96/EG (2) en in 1999, 1999/52/EG (3)) verplichtgestelde roetmeting met zich meebrengen voor zowel automonteurs als autoeigenaren?

| 2. | Is de Commissie op de hoogte van het feit dat in België omwille van deze risico's de roetmetingen geruime tijd niet werden uitgevoerd en dat deze metingen in Duitsland slechts één keer in de twee jaar worden uitgevoerd? Dit terwijl een Nederlandse autoeigenaar zijn auto elk jaar aan een dergelijke roetmeting moet onderwerpen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat in België omwille van deze risico's de roetmetingen geruime tijd niet werden uitgevoerd en dat deze metingen in Duitsland slechts één keer in de twee jaar worden uitgevoerd? Dit terwijl een Nederlandse autoeigenaar zijn auto elk jaar aan een dergelijke roetmeting moet onderwerpen?

| 3. | Is de Commissie bekend met het feit dat bij de implementatie van deze richtlijnen de Nederlandse overheid heeft gekozen voor een metingsmethode die vooral voor (diesel)automaten extra belastend is omdat er bij deze test geen normale wegsituatie wordt nagebootst en dat hierdoor een buitengewoon belastende situatie ontstaat in de versnellingsbak? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bekend met het feit dat bij de implementatie van deze richtlijnen de Nederlandse overheid heeft gekozen voor een metingsmethode die vooral voor (diesel)automaten extra belastend is omdat er bij deze test geen normale wegsituatie wordt nagebootst en dat hierdoor een buitengewoon belastende situatie ontstaat in de versnellingsbak?

| 4. | Is het de Commissie bekend dat er een alternatief (waarbij gebruik wordt gemaakt van een rollertestbank) bestaat voor de in Nederland verplicht gestelde methode van roetmeting? En dat deze methode weliswaar duurder is, maar bovendien een stuk minder belastend voor de auto? |
| --- | --- |

4.

Is het de Commissie bekend dat er een alternatief (waarbij gebruik wordt gemaakt van een rollertestbank) bestaat voor de in Nederland verplicht gestelde methode van roetmeting? En dat deze methode weliswaar duurder is, maar bovendien een stuk minder belastend voor de auto?

| 5. | Is het de Commissie bekend dat in Duitsland inmiddels wel metingen worden gedaan met behulp van de rollertestbank? |
| --- | --- |

5.

Is het de Commissie bekend dat in Duitsland inmiddels wel metingen worden gedaan met behulp van de rollertestbank?

| 6. | Is de Commissie het ermee eens dat het feit dat de Nederlandse consument geen keuzevrijheid heeft met betrekking tot de methode van de roetmeting een belemmering vormt van de vrije markt? En is de Commissie bereid de Nederlandse overheid hierop aan te spreken? |
| --- | --- |

6.

Is de Commissie het ermee eens dat het feit dat de Nederlandse consument geen keuzevrijheid heeft met betrekking tot de methode van de roetmeting een belemmering vormt van de vrije markt? En is de Commissie bereid de Nederlandse overheid hierop aan te spreken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 november 2003)

De Commissie is zich bewust van het feit dat er problemen zijn geweest bij de tenuitvoerlegging van de test inzake de uitlaatgassen als voorgeschreven bij Richtlijn 1992/55/EC (4). Daarom heeft de Commissie een wijziging voorgesteld via Richtlijn 1999/52/EC (5). Deze richtlijn houdt een aanpassing in van de oorspronkelijke testtechniek waardoor het voertuig voortaan voorafgaand moet worden geconditioneerd alvorens de uitlaatgassen worden gecontroleerd. Deze eis heeft, voor zover de Commissie weet, het probleem met de motoren van dieselauto's opgelost. In België worden bij de technische controles dan ook roetmetingen uitgevoerd.

In Richtlijn 96/96/EC (6) zijn minimumnormen neergelegd die door de lidstaten moeten worden nageleefd. Overeenkomstig de richtlijn mogen de lidstaten een hogere testfrequentie of stringentere technische eisen opleggen op voorwaarde dat deze normen niet strenger zijn dan de eisen waaraan het voertuig oorspronkelijk moest voldoen. Bijgevolg heeft de Nederlandse overheid het recht te eisen dat personenwagens (en bestelwagens) jaarlijks worden gecontroleerd, ook al is de bij de richtlijn vastgestelde minimumtestfrequentie om de twee jaar.

Het doel van de technische controle op het gebied van de voertuigemissies is vast te stellen welke motorvoertuigen grote vervuilers zijn, i.e. aanzienlijk meer vervuilen dan de vastgelegde grenswaarden. De technische controle moet vrij snel en op eenvoudige en kosteneffectieve wijze kunnen worden uitgevoerd. Het doel is niet de normale wegsituatie na te bootsen, maar voertuigen op te sporen die slecht worden onderhouden. Hoewel de Duitse apparatuur voor de controle van de uitlaatgassen wellicht geschikter is, zijn de kosten ervan aanzienlijk hoger. Bijgevolg meent de Commissie niet dat het noodzakelijk is de testmethoden op één lijn te brengen met de duurdere praktijken waarvoor Duitsland heeft gekozen.

---

(1)  PB L 225 van 10.8.1992, blz. 68.

(2)  PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1.

(3)  PB L 142 van 5.6.1999, blz. 26.

(4)  Richtlijn 92/55/EEG van de Raad van 22 juni 1992 tot wijziging van Richtlijn 77/143/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (uitlaatemissies).

(5)  Richtlijn 1999/52/EG van de Commissie van 26 mei 1999 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 96/96/EG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens.

(6)  Richtlijn 96/96/EG van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/153 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/153

---

(2004/C 70 E/159)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2874/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Verwijdering en bewaring van organen van kinderen zonder toestemming van de ouders

Kan de Commissie als aanvulling op haar antwoord op mijn vraag E-1666/03 (1) meedelen welke lidstaten het protocol van de Verenigde Naties over de voorkoming, verhindering en bestraffing van mensenhandel, dat een aanvulling vormt op het Verdrag van de VN over grensoverschrijdende georganiseerde misdaad, nog moeten ondertekenen en bekrachtigen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 oktober 2003)

Volgens de informatie die door het United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) werd verstrekt in verband met het Protocol ter voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, inzonderheid handel in vrouwen en kinderen, ter aanvulling van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de grensoverschrijdende georganiseerde criminaliteit (2), ondertekenden alle lidstaten het protocol in december 2000, maar is het alleen door Spanje en Frankrijk geratificeerd.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 122.

(2)  (http://www.unodc.org/unodc/en/crime_cicp_signatures_trafficking.html).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/153 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/153

---

(2004/C 70 E/160)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2879/03

van Jan Dhaene (PSE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Technische controle dodehoeksystemen voor vrachtwagens

Uit de pers vernemen wij dat in België slechts 1,02 % van de vrachtwagens niet door de technische keuring geraakt naar aanleiding van slecht geplaatste of kwalititief onvoldoende dodehoeksystemen. 4,64% van de vrachtwagens werden weggestuurd met een defectmelding maar zonder verplichting tot hercontrole. In Nederland bleek bij politiecontroles dat 85% van de dodehoeksystemen niet goed is afgesteld. (Bron Goca)

Ondertussen staat de technologische ontwikkeling niet stil: grote vrachtwagenproducenten ontwikkelen technologie die door middel van sensoren mensen en objecten in de blinde hoek verklikt aan de chauffeur.

Daarom de volgende vragen aan de Commissie:

| — | Zullen de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG (1) en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 (2) ook gelden voor dodehoeksystemen zoals die geïnstalleerd zullen worden onder de verplichtingen die vastgelegd zullen worden door de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG (3) in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD) (4). |
| --- | --- |

—

Zullen de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG (1) en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 (2) ook gelden voor dodehoeksystemen zoals die geïnstalleerd zullen worden onder de verplichtingen die vastgelegd zullen worden door de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG (3) in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD) (4).

| — | Gelden de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 ook voor dodehoeksystemen zoals die nu reeds geïnstalleerd zijn onder de verplichtingen die vastgelegd zijn in nationale wetgeving die voorafgaat aan de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD). |
| --- | --- |

—

Gelden de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 ook voor dodehoeksystemen zoals die nu reeds geïnstalleerd zijn onder de verplichtingen die vastgelegd zijn in nationale wetgeving die voorafgaat aan de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD).

| — | Overweegt de Commissie wijzigingen in de wetgeving en in de voorstellen tot wetgeving die nu voorliggen bij de Raad om ook op sensoren gebaseerde dodehoek-technologie toe te laten? |
| --- | --- |

—

Overweegt de Commissie wijzigingen in de wetgeving en in de voorstellen tot wetgeving die nu voorliggen bij de Raad om ook op sensoren gebaseerde dodehoek-technologie toe te laten?

| — | Heeft de Commissie statistische gegevens over plaatsing, kwaliteit van plaatsing en kwaliteit van geplaatste dodehoek-systemen? |
| --- | --- |

—

Heeft de Commissie statistische gegevens over plaatsing, kwaliteit van plaatsing en kwaliteit van geplaatste dodehoek-systemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 november 2003)

Het technische controlebeleid voor voertuigen van de Gemeenschap werd meer dan vijfentwintig jaar geleden opgezet (Kaderrichtlijn 77/143/EEG (5)) en was oorspronkelijk enkel op vrachtwagens, bussen, taxi's en ziekenwagens van toepassing. Sindsdien werd de richtlijn 11 keer gewijzigd en nu heeft zij ook betrekking op controle van privé-wagens en lichte bestelwagens. De richtlijn omvat ook gedetailleerde eisen voor het testen van voertuigremmen en uitlaatemissies.

De kaderrichtlijn en alle wijzigingen werden geconsolideerd in Richtlijn 96/96/EG van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens. Deze Richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/27/EG van de Commissie van 3 april 2003 (6), die een strengere emissiecontrole voor „Euro 3” -benzine- en „Euro 4”-dieselwagens vereist.

Ook bepaalt de onlangs ingevoerde Richtlijn 2000/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2000 betreffende de technische controle langs de weg van bedrijfsvoertuigen die in de Gemeenschap deelnemen aan het verkeer (7) dat zware bedrijfsvoertuigen „gerichte” technische controles langs de weg moeten ondergaan en vormt zij zo een aanvulling op de reguliere voorschriften voor technische controle van Richtlijn 96/96/EG. Richtlijn 2000/30/EG werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/26/EG (8), die deze op één lijn brengt met de technische bepalingen van Richtlijn 96/96/EG.

De Commissie heeft een voorstel ingediend met betrekking tot typegoedkeuring van spiegels en aanvullende systemen voor indirect zicht en van voertuigen met deze inrichtingen, dat momenteel in het Parlement en de Raad besproken wordt. Dit voorstel staat toe dat bepaalde voertuigen onder duidelijk bepaalde voorwaarden andere inrichtingen dan spiegels voor indirect zicht gebuiken, waaronder systemen op basis van sensoren.

Voor vrachtwagens zonder bediening voorin met een maximummassa van meer dan 7,5 ton die met behulp van een vooruitkijkspiegel niet aan de voorschriften inzake het gezichtsveld naar de voorzijde van het voertuig kunnen voldoen, moet een camera-beeldscherminrichting worden gebruikt. Indien geen van deze mogelijkheden het vereiste gezichtsveld biedt, moet een andere inrichting voor indirect zicht worden gebruikt. Die inrichting moet binnen het bepaalde gezichtsveld een object van 50 cm hoogte en met een diameter van 30 cm kunnen waarnemen (Bijlage III, punt 5.6.1 van het bovenvermelde voorstel).

Bovendien kunnen zowel voor het vervoer van personen bestemde voertuigen met meer dan acht zitplaatsen (bovenop die van de chauffeur), als vrachtwagens met een maximummassa van meer dan 7,5 ton met een speciale carrosserie voor vuilophaling aan de achterzijde van de carrosserie zijn uitgerust met een andere inrichting voor indirect zicht dan een spiegel, teneinde het gezichtsveld achter het voertuig te bestrijken. Indien aan deze voorschriften niet kan worden voldaan middels een camera-beeldscherminrichting, mogen andere inrichtingen voor indirect zicht die aan de waarnemingseisen voldoen, worden gebruikt (Bijlage III, punt 10.1 en 10.2).

De Commissie beschikt niet over relevante statististische gegevens. Zij staat echter op het punt een studie te starten betreffende de kosten en baten van het inbouwen van blindehoekspiegels in bestaande voertuigen. Het resultaat van deze studie moet aanwijzingen geven over de plaatsing, de kwaliteit van de plaatsing, en de kwaliteit van de ingebouwde systemen voor indirect zicht. Verwacht wordt dat de studie voor de zomer van 2004 zal zijn afgerond en de resultaten zullen op de internetsite van de Commissie bekend gemaakt worden.

---

(1)  PB L 47 van 8.2.1977, blz. 47.

(2)  PB C 116 E van 26.4.2000, blz. 7.

(3)  PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.

(4)  PB C 126 E van 28.5.2002, blz. 225.

(5)  Richtlijn van de Raad van 29 december 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (77/143/EEG).

(6)  PB L 90 van 8.4.2003.

(7)  PB L 203 van 10.8.2000.

(8)  Richtlijn 2003/26/EG van de Commissie van 3 april 2003 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 2000/30/EG van het Europees Parlement en de Raad voor wat betreft snelheidsbegrenzers en uitlaatemissies van bedrijfsvoertuigen, PB L 90 van 8.4.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/155 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/155

---

(2004/C 70 E/161)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2888/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Luchtverbindingen met eilanden — kwalificatie als openbare dienstverlening

Het luchtverkeer met de Balearen is voor veel Europese burgers de toegangsweg naar hun vakantieoord. Voor de eilandbewoners is het een noodzaak omdat het hun verbinding met het continent geeft.

Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad (1) stelt in artikel 4, paragraaf 1, letter a: „Een lidstaat kan, na overleg met de andere betrokken lidstaten en na de Commissie en de luchtvaartmaatschappijen die de betrokken route exploiteren, op de hoogte te hebben gesteld, een openbare dienstverplichting opleggen met betrekking tot geregelde luchtdiensten naar een luchthaven die de luchtverbindingen voor een perifeer of ontwikkelingsgebied op zijn grondgebied verzorgt of op een weinig geëxploiteerde route naar een regionale luchthaven op zijn grondgebied, wanneer een dergelijke route van vitaal belang wordt geacht voor de economische ontwikkeling van de regio waarin de luchthaven is gelegen en voor zover zulks noodzakelijk is om op die route een toereikend aanbod te waarborgen van geregelde luchtdiensten die voldoen aan vastgestelde normen inzake continuïteit, regelmaat, capaciteit en prijzen, aan welke normen luchtvaartmaatschappijen niet zouden voldoen indien zij alleen op hun eigen commerciële belangen zouden letten.”

Bestaat er volgens de Commissie enig bezwaar tegen dat de Spaanse regering de luchtverbindingen tussen de luchthavens van Menorca, Eivissa (Ibiza) en Palma, en het Iberisch schiereiland tot openbare dienstverlening verklaart?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 november 2003)

Volgens de criteria van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, valt de mogelijkheid tot het instellen van openbare dienstverplichtingen onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat. Overeenkomstig artikel 4, lid 3, kan de Commissie pas na analyse van de door de betrokken lidstaat geleverde gegevens beoordelen of reeds ingestelde openbare dienstverplichtingen overeenkomstig de verordening zijn opgelegd.

---

(1)  PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/155 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/155

---

(2004/C 70 E/162)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2890/03

van Anne Jensen (ELDR) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Steun voor bedrijven in het voormalige Oost-Duitsland

Deense distributeurs van bronwater klagen momenteel over concurrentievervalsing op de Europese markt, doordat bedrijven in het voormalige Oost-Duitsland — o.a. Harboe Bryggerier A/S — steun uit overheidsmiddelen ontvangen. Dankzij deze steun kunnen zij hun producten tegen zeer lage prijzen naar de buurlanden uitvoeren.

Welke steunregimes zijn er in verband met de wederopbouw ingesteld voor bedrijven in het voormalige Oost-Duitsland, en is het de Commissie bekend wat voor steun de betrokken onderneming, Harboe Bryggerier A/S, ontvangen heeft?

Aanvaardt de Commissie in het onderhavige geval de voorwaarden waarop de steun wordt verleend, of levert dit problemen op met de vigerende regels inzake overheidssteun?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(18 november 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van de feiten waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Zij heeft de betrokken lidstaat dan ook om informatie verzocht. Als uit het antwoord blijkt dat er sprake is van onrechtmatige steun, zal de Commissie de gepaste maatregelen nemen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/156 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/156

---

(2004/C 70 E/163)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2891/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Ontoereikende veiligheidsmaatregelen op het werk in Griekenland

Het recente arbeidsongeval in het vleesverwerkende bedrijf „Floridi”, gelegen op de grens van de gemeenten Agios Ioannis Rentis en Moschato in Attica, waarbij twee arbeiders op tragische wijze om het leven zijn gekomen, heeft het probleem van de ontoereikende preventieve veiligheidsmaatregelen op het werk opnieuw op de voorgrond geplaatst.

Ondanks het feit dat in Griekenland een daling van het aantal dodelijke arbeidsongevallen kan worden vastgesteld (van 181 dodelijke slachtoffers in 2001 naar 153 in 2002, en 62 arbeiders die in de eerste helft van 2003 het leven hebben gelaten op het werk), blijft het probleem vrij omvangrijk.

| 1. | Kan de Commissie mededelen welke plaats Griekenland ten opzichte van de overige lidstaten bekleedt in absolute en relatieve (bijv. per duizend inwoners) cijfers inzake het aantal slachtoffers en verliezen van mensenlevens op het werk in de periode 2000-2002? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen welke plaats Griekenland ten opzichte van de overige lidstaten bekleedt in absolute en relatieve (bijv. per duizend inwoners) cijfers inzake het aantal slachtoffers en verliezen van mensenlevens op het werk in de periode 2000-2002?

| 2. | Is de Commissie tevreden over de omzetting en de toepassing van de communautaire regelgeving in Griekenland op het gebied van veiligheid en preventie van arbeidsongevallen en, zo neen, welke maatregelen denkt zij te nemen om deze te doen toepassen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie tevreden over de omzetting en de toepassing van de communautaire regelgeving in Griekenland op het gebied van veiligheid en preventie van arbeidsongevallen en, zo neen, welke maatregelen denkt zij te nemen om deze te doen toepassen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(14 november 2003)

| 1. | De Commissie deelt de zorg van het geachte parlementslid over het aantal dodelijke ongevallen op het werk. Zoals vermeld in de mededeling Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006 (1), probeert de Commissie het aantal arbeidsongevallen, waaronder die met dodelijke afloop, voortdurend terug te brengen. De nieuwe strategie berust op de consolidering van de preventiecultuur, op de combinatie van diverse beleidsinstrumenten — wetgeving, sociale dialoog, een proces van vooruitgang en de vaststelling van beste praktijken, de sociale verantwoordelijkheid van de ondernemingen, economische prikkels — en op de totstandbrenging van partnerschappen tussen alle spelers op het gebied van gezondheid en veiligheid.
  De Commissie beschikt over geharmoniseerde cijfers over het aantal arbeidsongevallen in de lidstaten vanaf 1994. Zij wijst het geachte parlementslid erop dat Eurostat deze gegevens van het Griekse bureau voor de statistiek ontvangt volgens de harmonisatiemethode ESAO (2). Voor Griekenland betreffen de ESAO-gegevens uitsluitend werknemers, waardoor ongelukken van zelfstandigen niet in de statistieken zijn opgenomen. Bovendien omvatten de ESAO-gegevens omwille van de harmonisatie tussen de bronnen uit de verschillende landen alleen de ongelukken die zich tijdens het werk voordoen en niet de ongelukken tijdens het woon-werkverkeer.
  De jongste ESAO-cijfers betreffen het jaar 2000 en wijzen op een verbetering in Griekenland, zowel wat het totale aantal ongelukken betreft als ten aanzien van de genormaliseerde frequentie van dodelijke arbeidsongevallen per 100 000 werkenden. Terwijl in 1994 nog 83 werknemers overleden, was dit aantal in 2000 gedaald naar 57. Het frequentiecijfer daalde in dezelfde periode van 4,3 naar 2,7. Ook voor de arbeidsongevallen die leiden tot een arbeidsongeschiktheid van meer dan drie werkdagen is het beeld in Griekenland positief. Absoluut gezien daalde het aantal van 53 829 in 1994 naar 39 098 in 2000, terwijl het genormaliseerde frequentiecijfer afnam van 3 702 in 1994 naar 2 595 in 2000. Hoewel de ESAO-methode het mogelijk maakt geharmoniseerde statistische gegevens te verkrijgen, blijft de vergelijkbaarheid van de gegevens van de diverse lidstaten problemen opleveren aangezien de meldingspercentages van de ongelukken per land variëren. |
| --- | --- |

1.

De Commissie deelt de zorg van het geachte parlementslid over het aantal dodelijke ongevallen op het werk. Zoals vermeld in de mededeling Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006 (1), probeert de Commissie het aantal arbeidsongevallen, waaronder die met dodelijke afloop, voortdurend terug te brengen. De nieuwe strategie berust op de consolidering van de preventiecultuur, op de combinatie van diverse beleidsinstrumenten — wetgeving, sociale dialoog, een proces van vooruitgang en de vaststelling van beste praktijken, de sociale verantwoordelijkheid van de ondernemingen, economische prikkels — en op de totstandbrenging van partnerschappen tussen alle spelers op het gebied van gezondheid en veiligheid.

De Commissie beschikt over geharmoniseerde cijfers over het aantal arbeidsongevallen in de lidstaten vanaf 1994. Zij wijst het geachte parlementslid erop dat Eurostat deze gegevens van het Griekse bureau voor de statistiek ontvangt volgens de harmonisatiemethode ESAO (2). Voor Griekenland betreffen de ESAO-gegevens uitsluitend werknemers, waardoor ongelukken van zelfstandigen niet in de statistieken zijn opgenomen. Bovendien omvatten de ESAO-gegevens omwille van de harmonisatie tussen de bronnen uit de verschillende landen alleen de ongelukken die zich tijdens het werk voordoen en niet de ongelukken tijdens het woon-werkverkeer.

De jongste ESAO-cijfers betreffen het jaar 2000 en wijzen op een verbetering in Griekenland, zowel wat het totale aantal ongelukken betreft als ten aanzien van de genormaliseerde frequentie van dodelijke arbeidsongevallen per 100 000 werkenden. Terwijl in 1994 nog 83 werknemers overleden, was dit aantal in 2000 gedaald naar 57. Het frequentiecijfer daalde in dezelfde periode van 4,3 naar 2,7. Ook voor de arbeidsongevallen die leiden tot een arbeidsongeschiktheid van meer dan drie werkdagen is het beeld in Griekenland positief. Absoluut gezien daalde het aantal van 53 829 in 1994 naar 39 098 in 2000, terwijl het genormaliseerde frequentiecijfer afnam van 3 702 in 1994 naar 2 595 in 2000. Hoewel de ESAO-methode het mogelijk maakt geharmoniseerde statistische gegevens te verkrijgen, blijft de vergelijkbaarheid van de gegevens van de diverse lidstaten problemen opleveren aangezien de meldingspercentages van de ongelukken per land variëren.

| 2. | In verband met de vragen van het geachte parlementslid over de omzetting en de toepassing in Griekenland van de Gemeenschapswetgeving inzake veiligheid en preventie van arbeidsongevallen zij opgemerkt dat de lidstaten de richtlijnen moeten omzetten en dat zij tevens moeten zorgen voor voldoende controle en toezicht op de naleving van de nationale bepalingen ter omzetting van de Gemeenschapsrichtlijnen inzake de gezondheid en de veiligheid van werknemers op het werk (zie artikel 4 van Richtlijn 89/391/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (3)). Het is derhalve een taak van de Griekse autoriteiten, in casu de arbeidsinspectie, om te zorgen dat deze bepalingen doeltreffend en juist worden toegepast.
  Indien er echter concrete aanwijzingen zijn dat de nationale wetgeving ter omzetting van de Gemeenschapsrichtlijnen op grote schaal niet wordt toegepast, kan de Commissie gebruikmaken van de mogelijkheden die het Verdrag haar, met name in artikel 226, biedt.
  Griekenland heeft kennis gegeven van omzettingsmaatregelen voor de richtlijnen inzake de gezondheid en de veiligheid op het werk. Naar aanleiding van een klacht waarin melding wordt gemaakt van feiten die zouden kunnen wijzen op een situatie waarin de Griekse wetgeving tot omzetting van de Gemeenschapsrichtlijnen „gezondheid en veiligheid van werknemers” op grote schaal niet worden toegepast heeft de Commissie de Griekse regering echter een aanmaningsbrief betreffende de toepassing van Richtlijn 89/391/EEG gezonden, waarop de Griekse autoriteiten tot op heden nog niet hebben geantwoord. |
| --- | --- |

2.

In verband met de vragen van het geachte parlementslid over de omzetting en de toepassing in Griekenland van de Gemeenschapswetgeving inzake veiligheid en preventie van arbeidsongevallen zij opgemerkt dat de lidstaten de richtlijnen moeten omzetten en dat zij tevens moeten zorgen voor voldoende controle en toezicht op de naleving van de nationale bepalingen ter omzetting van de Gemeenschapsrichtlijnen inzake de gezondheid en de veiligheid van werknemers op het werk (zie artikel 4 van Richtlijn 89/391/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (3)). Het is derhalve een taak van de Griekse autoriteiten, in casu de arbeidsinspectie, om te zorgen dat deze bepalingen doeltreffend en juist worden toegepast.

Indien er echter concrete aanwijzingen zijn dat de nationale wetgeving ter omzetting van de Gemeenschapsrichtlijnen op grote schaal niet wordt toegepast, kan de Commissie gebruikmaken van de mogelijkheden die het Verdrag haar, met name in artikel 226, biedt.

Griekenland heeft kennis gegeven van omzettingsmaatregelen voor de richtlijnen inzake de gezondheid en de veiligheid op het werk. Naar aanleiding van een klacht waarin melding wordt gemaakt van feiten die zouden kunnen wijzen op een situatie waarin de Griekse wetgeving tot omzetting van de Gemeenschapsrichtlijnen „gezondheid en veiligheid van werknemers” op grote schaal niet worden toegepast heeft de Commissie de Griekse regering echter een aanmaningsbrief betreffende de toepassing van Richtlijn 89/391/EEG gezonden, waarop de Griekse autoriteiten tot op heden nog niet hebben geantwoord.

---

(1)  COM(2002)118 def van 11.3.2002.

(2)  Europese statistiek van arbeidsongevallen.

(3)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/157 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/157

---

(2004/C 70 E/164)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2893/03

van Ole Krarup (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 september 2003)

Betreft:   Schending van de databeschermingsvoorschriften

Zou de Commissie ons exact kunnen meedelen op welke onderdelen van de Europese wetgeving inzake de databescherming inbreuk gemaakt wordt als gevolg van de door de USA vereiste overdracht van persoonsgegevens door luchtvaartmaatschappijen in samenhang met transatlantische vluchten?

Zou de Commissie ons kunnen meedelen wanneer en hoe aan deze praktijk een eind gemaakt wordt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 november 2003)

Er moet eerst op gewezen worden dat de richtlijn gegevensbescherming 95/46/EG (1) niet van toepassing is op de verwerking van gegevens met betrekking tot de openbare veiligheid, defensie, staatsveiligheid en staatsactiviteiten op strafrechtelijk gebied, zoals de rechtstreekse verwerking van persoonsgegevens door de politie. Wanneer de verwerking van persoonsgegevens wel binnen het toepassingsgebied van de richtlijn valt, zoals bij de verwerking van bestanden van passagiersnamen door luchtvaartmaatschappijen en computerreservatiesystemen, legt de richtlijn gegevensverwerking de lidstaten de verplichting op om in de uitvoeringsbepalingen een aantal regels op te nemen. Zo onder meer de principes dat persoonsgegevens eerlijk en rechtmatig moeten worden verwerkt en dat ze slechts aan een derde land mogen worden doorgegeven indien dat land een passend beschermingsniveau waarborgt. Een „passende” bescherming betekent dat een aantal wezenlijke principes inzake gegevensbescherming worden toegepast en dat er in het land van bestemming voldoende mechanismen bestaan om te waarborgen dat die principes in acht worden genomen. De richtlijn voorziet in een aantal uitzonderingen, bijvoorbeeld dat het ook mogelijk is om de gegevens door te geven wanneer dit wettelijk verplicht is vanwege een zwaarwegend algemeen belang. Die wettelijke verplichting kan het gevolg zijn van nationale wetgeving of een internationaal akkoord. Op grond van dergelijke juridische instrumenten kunnen ook uitzonderingen worden gemaakt ter beperking van de reikwijdte van een aantal rechten en plichten waarin de richtlijn voorziet, met name van het principe dat gegevens moeten worden gebruikt voor doeleinden die verenigbaar zijn met die waarvoor zij werden verzameld. In die gevallen moeten wettelijke maatregelen worden getroffen en moet de beperking noodzakelijk zijn ter vrijwaring van een belangrijk openbaar belang, zoals de veiligheid van de staat, de openbare veiligheid, het voorkomen, het onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten, of een taak op het gebied van controle, inspectie of regelgeving, verbonden, ook al is dit incidenteel, met de bovenvermelde vrijwaringsmaatregelen.

Wanneer luchtvaartmaatschappijen de autoriteiten van de Verenigde Staten in de huidige omstandigheden toegang verlenen tot de volledige bestanden met informatie over alle passagiers die van en naar de Verenigde Staten vliegen, moeten zij de nationale wetgeving in acht nemen die werd aangenomen ingevolge die bepalingen van de richtlijn, en kunnen de op de gegevensbescherming toezichthoudende autoriteiten in de lidstaten tegen hen handhavingsmaatregelen nemen wegens de niet-naleving van die bepalingen.

Zoals gemeld in de uiteenzetting van de Commissaris voor de interne markt van 9 september 2003 voor de Parlementaire Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (LIBE-commissie), onderhandelt de Commissie met de autoriteiten van de Verenigde Staten over een verbetering van de verwerking van persoonsgegevens in de Verenigde Staten, zodat de Commissie op grond van artikel 25, lid 6, van de richtlijn gegevensbescherming een formeel besluit kan nemen waarbij de geboden bescherming als „passend” wordt erkend.

De inspanningen om verbeteringen te verkrijgen, zijn thans gericht op vier belangrijke kwesties, namelijk:

| 1. | Beperking van de doeleinden: tot dusver weigeren de Verenigde Staten om het gebruik van de gegevens van de Passenger Name Record (PNR) te beperken tot de bestrijding van terrorisme. Zij willen ze ook kunnen gebruiken voor de bestrijding van „andere ernstige strafbare feiten”; |
| --- | --- |

1.

Beperking van de doeleinden: tot dusver weigeren de Verenigde Staten om het gebruik van de gegevens van de Passenger Name Record (PNR) te beperken tot de bestrijding van terrorisme. Zij willen ze ook kunnen gebruiken voor de bestrijding van „andere ernstige strafbare feiten”;

| 2. | Omvang van de vereiste gegevens: de Verenigde Staten eisen 39 verschillende PNR-elementen, wat kennelijk verder gaat dan wat nodig is voor of in verhouding zou staan tot het beoogde doel; |
| --- | --- |

2.

Omvang van de vereiste gegevens: de Verenigde Staten eisen 39 verschillende PNR-elementen, wat kennelijk verder gaat dan wat nodig is voor of in verhouding zou staan tot het beoogde doel;

| 3. | De te lange opslagtijd van de gegevens (zeven jaar); en |
| --- | --- |

3.

De te lange opslagtijd van de gegevens (zeven jaar); en

| 4. | Het feit dat de Verenigde Staten onvoldoende wettelijk bindende garanties bieden: aangezien de beschikbare buitengerechtelijke herstelmechanismen niet volledig onafhankelijk zijn, vragen wij nadrukkelijk dat men bij de rechtbanken van de Verenigde Staten zijn rechten zou kunnen doen gelden. |
| --- | --- |

4.

Het feit dat de Verenigde Staten onvoldoende wettelijk bindende garanties bieden: aangezien de beschikbare buitengerechtelijke herstelmechanismen niet volledig onafhankelijk zijn, vragen wij nadrukkelijk dat men bij de rechtbanken van de Verenigde Staten zijn rechten zou kunnen doen gelden.

Een besluit waarbij de bescherming als passend wordt erkend, zal aleen mogelijk zijn als de Verenigde Staten bereid zijn hun garanties aanzienlijk te verbeteren. Als de bescherming niet passend wordt bevonden, kan via een bilaterale internationale overeenkomst een geschikt kader worden gecreëerd om de rechtszekerheid van de gegevensoverdracht te waarborgen, maar ook die overeenkomst kan alleen worden gesloten als de huidige garanties van de Verenigde Staten met betrekking tot de bescherming van de overgedragen gegevens aanzienlijk verbeterd worden.

De Commissie heeft de Verenigde Staten meegedeeld dat tegen december 2003 een oplossing moet worden gevonden en de Verenigde Staten hebben met dit tijdsschema ingestemd.

---

(1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 281 van 23.11.1995.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/158 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/158

---

(2004/C 70 E/165)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2894/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Programma voor het verwerven van beroepservaring (STAGE) in Griekenland

Het programma voor het verwerven van beroepservaring voor werkloze gediplomeerden in de sector informatica en communicatie (STAGE) werd voor het jaar 2002 opgenomen in het operationeel programma „Informatiemaatschappij” van het derde communautair bestek voor steunverlening in Griekenland. Dit programma is volgens de Griekse regering een groot succes en naar verluidt werden gedurende het verloop van programma (negen maanden) 4100 werklozen volledig gesubsidieerd. Er zijn echter klachten dat de deelnemers aan het programma STAGE gedurende de hele looptijd ervan geen werkloosheidsstempels hebben gekregen en dat dit programma door de nationale Hoge Raad voor personeelsselectie in het openbaar bestuur (ASEP) niet als professionele ervaring of anciënniteit wordt erkend. De deelnemers krijgen ook geen attest waaruit blijkt dat zij de programma's voor beroepsopleiding van het instituut voor arbeidsbemiddeling met succes hebben doorlopen, ofschoon dit de dienst is die uitvoering geeft aan het STAGE-programma.

Vindt de Commissie niet dat deze stagiaires onbillijk worden behandeld en dat dit een negatief element is voor het programma zelf? Is zij voornemens deze kwestie aan te kaarten bij de Griekse overheid?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 november 2003)

De vraag van het geachte parlementslid betreft een actie op grond van maatregel 3.5 van het operationeel programma „Informatiemaatschappij” van het derde communautair bestek voor steunverlening in Griekenland. Doel van deze actie, die door het Europees Sociaal Fonds (ESF) wordt medegefinancierd, is jonge werkloze afgestudeerden de mogelijkheid te bieden om negen maanden opleiding te volgen op het gebied van de informatiemaatschappij.

Volgens de beheersautoriteit van dit operationeel programma:

| — | zijn de deelnemers gedurende de opleidingsperiode alleen gedekt door de ziektekostenverzekering; |
| --- | --- |

—

zijn de deelnemers gedurende de opleidingsperiode alleen gedekt door de ziektekostenverzekering;

| — | wordt hun deelname door de overheid niet erkend als werkervaring. De Griekse minister van Binnenlandse Zaken en Openbaar Bestuur wil in het Griekse parlement echter een amendement op de wet laten goedkeuren, zodat deze opleidingsperiodes ook als werkervaring worden erkend. |
| --- | --- |

—

wordt hun deelname door de overheid niet erkend als werkervaring. De Griekse minister van Binnenlandse Zaken en Openbaar Bestuur wil in het Griekse parlement echter een amendement op de wet laten goedkeuren, zodat deze opleidingsperiodes ook als werkervaring worden erkend.

| — | wordt door het Griekse Instituut voor Tewerkstelling (OAED) aan alle deelnemers die de opleiding hebben afgemaakt een attest afgegeven. |
| --- | --- |

—

wordt door het Griekse Instituut voor Tewerkstelling (OAED) aan alle deelnemers die de opleiding hebben afgemaakt een attest afgegeven.

De Commissie bespreekt momenteel met de Griekse autoriteiten hoe de directe en indirecte effecten van deze actie kunnen worden verbeterd.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/159 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/159

---

(2004/C 70 E/166)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2899/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft:   Ontwikkeling van de overheidsschuld en het overheidstekort in Griekenland in 2003

Kan de Commissie zeggen wat zij denkt over de ontwikkeling van de overheidsschuld en het overheidstekort in Griekenland als percentage van het BBP in 2003?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(4 november 2003)

In de overheidsbegroting voor 2003 en het stabiliteitsprogramma voor 2002 wordt de schuld van de centrale overheid geraamd op 171,05 miljard euro, terwijl de bruto geconsolideerde overheidsschuld wordt geschat op 150,4 miljard euro of 100,2 % van het bruto binnenlands product (BBP). Volgens de voorjaarsprognoses van de Commissie zal het overheidstekort in Griekenland 1,1 % van het BBP bedragen, terwijl de schuldquote tegen eind 2003 wordt geraamd op 101 % van het BBP.

Momenteel is de Commissie bezig met de voorbereiding van haar najaarsprognoses, waarbij kunnen die ramingen kunnen worden herzien.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/159 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/159

---

(2004/C 70 E/167)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2901/03

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft:   Bescherming van de werkgelegenheid bij de Alcatel-vestiging van Rieti

De telecommunicatiesector maakt op het ogenblijk een recessie door. Om de ongunstige conjunctuur het hoofd te bieden kiest de groep Alcatel voor een politiek van drastische personeelsinkrimping. Zo'n bedrijfspolitiek ontneemt niet alleen de nodige middelen aan de onderzoeksafdeling maar houdt ook het gevaar in dat er activiteiten verplaatst worden naar landen waar de arbeidskosten laag liggen.

Als de herstructureringsplannen van Alcatel uitgevoerd worden, dan zouden ze de vestigingen in het zuiden van Italië treffen, en meer in het bijzonder die van Rieti, die op het ogenblijk één van de meest vooruitstrevende is.

Beseft de Raad het gevaar dat de economie van de streek van Rieti loopt waar er omvangrijke investeringen in de elektronische industrie verricht zijn?

Gesteld dat de toestand van Alcatel een herstel te zien geeft, welke initiatieven denkt de Commissie dan te nemen om te voorkomen dat moeilijkheden van voorbijgaande aard uiteindelijk in ernstige schade voor de werkgelegenheid resulteren?

Hoe denkt de Commissie vestigingen te beschermen die zoals die van Rieti te beschouwen zijn als van strategisch belang voor de aanwezigheid van hoog gespecialiseerde vakkennis en infrastructuur?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/160 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/160

---

(2004/C 70 E/168)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2908/03

van Franz Turchi (UEN) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft:   De plannen van Alcatel

Alcatel heeft plannen met zijn vestigingen in Italië en de rest van Europa. De jongste tijd heeft het bedrijf belangrijke beslissingen genomen wat de werkgelegenheid betreft (sluiting van de vestiging in Rieti, waar meer dan 1000 banen verdwijnen). Vooral de vestigingen Battipaglia en Rieti worden getroffen. Alcatel is als onderdeel van een consortium betrokken bij het Galileo-project in het kader van het TEN-project, met name in Italië. Kan de Commissie duidelijkheid verstrekken over de strategie voor de toekomst, met name of er plannen zijn om bedrijfsonderdelen nieuw leven in te blazen, af te stoten of te sluiten?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2901/03 en E-2908/03

(18 november 2003)

De Commissie is niet bevoegd om zich te mengen in de beslissingen van bedrijven, voor zover zij niet strijdig zijn met het gemeenschapsrecht. Met betrekking tot het werkgelegenheidsaspect van de beslissing van Alcatel om de vestiging in Rieti te sluiten, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag P-2897/03 van mevrouw Angelilli (1).

Het Galileo-project zit thans in de ontwikkelings- en validatiefase. De gemeenschappelijke onderneming Galileio is bijgevolg volledig verantwoordelijk voor deze fase, maar de industriële contracten voor het ruimtesegment (en het daaraan gekoppelde grondsegment) zullen worden beheerd door het Europees Ruimteagentschap (ESA). Het ESA zal binnenkort een aanbesteding uitschrijven voor de eerste satellieten en de basis van het grondsegment. Verscheidene Europese bedrijven hebben belangstelling voor die activiteiten. Een aantal producenten van ruimtevaartapparatuur, met name Astrium, Alcatel en Alenia Spazio, hebben een joint venture opgericht onder de naam „Galileo Industries”, die waarschijnlijk op deze contracten zal bieden. Maar in dit stadium bestaat er hoegenaamd geen zekerheid dat Galileo Industries (en dus Alcatel) ze in de wacht zal slepen.

Met betrekking tot Galileo heeft de Commissie geen rechten of verplichtingen ten aanzien van de toekomst van de vestigingen van Alcatel in Battipaglia en Rieta. Er moet echter op gewezen worden dat het allereerste contract voor een satelliet voor „demonstratie en frequentiebescherming” ter waarde van 72 miljoen euro aan Galileo Industries is toegewezen. Deze activiteit zal wellicht werk opleveren voor die vestigingen.

Met betrekking tot het negatief effect op de economie, kan worden vermeld dat de provincie Rieti gedeeltelijk in aanmerking komt voor bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) op grond van doelstelling 2 en dat de gemeente Cittaducale, waar één van de vestigingen van Alcatel zich bevindt, een zone is die in aanmerking komt. Ook de gemeente Battipaglia in Campania is gelegen in een regio die in aanmerking komt voor doelstelling 1.

In dit verband kunnen acties met het oog op de omschakeling van de productie worden gefinancierd op initiatief van de regio Lazio en de regio Campania, die de verantwoordelijke autoriteiten zijn voor de selectie en de implementatie van de maatregelen op hun grondgebied

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 242.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/161 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/161

---

(2004/C 70 E/169)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2905/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft:   Werkloosheid in Griekenland op basis van de statistische gegevens van 2001

Volgens een artikel van een vooraanstaand academicus en voormalig minister is het werkloosheidspercentage in Griekenland circa 9,5 % en niet circa 8,9 %, zoals het Nationaal Bureau voor de Statistiek van Griekenland mededeelt.

Dit percentage is gebaseerd op het feit dat het Nationaal Bureau voor de Statistiek het werkloosheidspercentage berekent aan de hand van statistische gegevens uit 1991, en niet van 2001, met als gevolg dat de beroepsbevolking tussen 15 en 44 jaar te laag en de beroepsbevolking van 45 jaar en ouder te hoog wordt ingeschat, waardoor de cijfers voor het tweede kwartaal van 2003 voor de beroepsbevolking 461,6 duizend personen (waarvan 390,3 duizend actieve beroepsbevolking en 71,3 duizend werklozen) te laag uitvallen.

Kan de Commissie mededelen wat haar standpunt in dezen is? Is de berekeningsmethode van het Nationaal Bureau voor de Statistiek van Griekenland of het standpunt van voornoemde academicus correct? Wat is het werkloosheidspercentage in Griekenland op basis van de meest recente beschikbare gegevens?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(5 november 2003)

Overeenkomstig de toepasselijke communautaire wetgeving, dient de werkloosheid te worden berekend volgens de definitie van de artikels 1 en 2 van Verordening (EG) nr. 1897/2000 van de Commissie van 7 september 2000 houdende uitvoering van Verordening (EG) nr. 577/98 van de Raad betreffende de organisatie van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap, wat de operationele definitie van werkloosheid betreft (1). Griekenland heeft dit strikt nageleefd.

Met betrekking tot de bron die voor de berekening van de wegingsfactoren wordt gebruikt, wordt in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 577/98 van de Raad van 9 maart 1998 (2) geen duidelijkheid gegeven (bevolkingsregister, volkstelling, enz).

De laatste niet-seizoengecorrigeerde gegevens die voor Griekenland beschikbaar zijn bij Eurostat dateren van het tweede kwartaal van 2003 en tonen een werkloosheidsgraad van 8,9 %. Deze gegevens zijn beschikbaar in de New Cronos-databank: Thema 3 \ Arbeidskrachtenenquête \ werkloosheid. De seizoens-gecorrigeerde werkloosheidsgegevens, zoals gepubliceerd in de jongste maandelijkse persmededeling van Eurostat (nr. 113/2003 van 1 oktober 2003) geven voor Griekenland een werkloosheidsgraad van 9,2 % in het tweede kwartaal van 2003.

De Commissie wenst zich niet uit te spreken over uiteenlopende academische standpunten.

---

(1)  PB L 228 van 8.9.2000.

(2)  PB L 77 van 14.3.1998.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/162 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/162

---

(2004/C 70 E/170)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2906/03

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft:   Omzetting van richtlijn 2001/97/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld

Op 4 december 2001 is richtlijn 2001/97/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 91/308/EEG (2) van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld in werking getreden. Uiterste datum voor omzetting door de lidstaten was de 15de juni 2003.

Voorzover mij bekend is de richtlijn tot dusver in Groot-Brittannië nog niet omgezet.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Met welke motivering heeft Groot-Brittannië de richtlijn nog niet omgezet? |
| --- | --- |

1.

Met welke motivering heeft Groot-Brittannië de richtlijn nog niet omgezet?

| 2. | Welke andere lidstaten hebben de richtlijn nog niet omgezet? |
| --- | --- |

2.

Welke andere lidstaten hebben de richtlijn nog niet omgezet?

| 3. | Welke toekomstige lidstaten hebben de richtlijn nog niet omgezet? |
| --- | --- |

3.

Welke toekomstige lidstaten hebben de richtlijn nog niet omgezet?

| 4. | Wat denkt de Commissie in deze gevallen — vooral in het geval van Groot-Brittannië — te doen? |
| --- | --- |

4.

Wat denkt de Commissie in deze gevallen — vooral in het geval van Groot-Brittannië — te doen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 november 2003)

Met betrekking tot de eerste vraag deelt de Commissie het geachte parlementslid mede dat op 16 juli 2003 een schriftelijke aanmaning aan het Verenigd Koninkrijk is gezonden, omdat het Verenigd Koninkrijk de bepalingen van richtlijn 2001/97/EG (hierna de richtlijn genoemd) niet had omgezet vóór 15 juni 2003, de in artikel 3 van de richtlijn vastgestelde termijn voor uitvoering. Momenteel heeft de Commissie nog geen antwoord ontvangen op de schriftelijke aanmaning.

Met betrekking tot de tweede vraag kan de Commissie het geachte parlementslid meedelen dat behalve het Verenigd Koninkrijk ook België, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg en Portugal de uitvoeringsmaatregelen niet aan de Commissie hebben medegedeeld. Voor zover de Commissie bekend, hebben deze lidstaten de richtlijn momenteel nog niet omgezet in nationaal recht. Oostenrijk heeft maatregelen medegedeeld die een gedeeltelijke omzetting van de richtlijn in nationaal recht vormen.

Met betrekking tot de derde vraag wijst de Commissie erop dat de tenuitvoerlegging in de toetredende landen op de datum van toetreding moet zijn afgerond.

Met betrekking tot de vierde vraag kan de Commissie het geachte parlementslid verzekeren dat ze de ingeleide inbreukprocedures zal voortzetten wanneer het Verenigd Koninkrijk of enige andere lidstaat de tenuitvoerlegging van de richtlijn blijft uitstellen. De Commissie zal evenwel rekening houden met alle informatie die ondertussen werd verstrekt door de lidstaten die de richtlijn niet hebben omgezet.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001, blz. 76.

(2)  PB L 166 van 28.6.1991, blz. 77.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/162 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/162

---

(2004/C 70 E/171)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2914/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Prodi gaat met zijn verklaringen over Arafat zijn bevoegdheden te buiten

Om welke reden heeft de heer Prodi in zijn hoedanigheid van voorzitter van de EG-Commissie verklaard — daarmee zijn bevoegdheden te buiten gaande — dat de terrorist Arafat noodzakelijkerwijs de gesprekspartner van de Europese Unie moet zijn?

Zijn dergelijke verklaringen niet in strijd met de duidelijke bepalingen van artikel 13 van het EU-Verdrag, volgens welke het optreden op het gebied van het buitenslands beleid is voorbehouden aan de Raad?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 november 2003)

Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet, heeft de voorzitter van de Commissie publiekelijk het standpunt bekendgemaakt dat in december 2001 werd ingenomen op de Top van Laken en op 28 januari 2002 door de Raad van ministers van Buitenlandse Zaken als volgt werd herhaald: „Om het terrorisme uit te roeien en vrede te stichten, heeft Israël de Palestijnse Autoriteit en haar gekozen president nodig als partner”.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/163 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/163

---

(2004/C 70 E/172)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2915/03

van Francesco Speroni (NI) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Partijdigheid van Prodi tijdens de campagne voor het referendum in Zweden

Om welke reden heeft de heer Romano Prodi, voorzitter van de EG-Commissie, zich tijdens de recente campagne voor het referendum in Zweden duidelijk voorstander verklaard van toetreding van dit land tot de euro, waardoor hij zich partijdig heeft opgesteld zonder de soevereine wil van het Zweedse volk te eerbiedigen, dat de keuze had tussen twee opties die beide verenigbaar zijn met de normen van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 november 2003)

Tijdens de plenaire vergadering van het Parlement op 16 januari 2002 heeft de voorzitter van de Commissie beklemtoond dat „voor miljoenen Europese burgers de bankbiljetten en munten die zij nu in hun zak hebben, het tastbare bewijs (zijn) van het verenigd Europa, van ons grote politieke project. Symbolisch gezien gaat de betekenis hiervan veel verder dan de ongetwijfeld enorme emotionele weerslag die de afschaffing van de identiteitscontrole aan de binnengrenzen van de Gemeenschap had. De euro was reeds een tastbaar bewijs van het onomkeerbaar karakter van de Europese integratie en is nu tevens een sleutelelement geworden in het Europees identiteitsbewustzijn en in het besef van een gemeenschappelijke lotsbestemming. (...) Laat dit een les voor ons zijn en laten wij daarvan uitgaande al onze stappen voorbereiden die wij in het integratieproces gaan zetten.”

Er was geen enkele reden om dit welbekende standpunt, dat door het hele College wordt gedeeld, te wijzigen naar aanleiding van de campagne voor het referendum over de invoering van de euro in Zweden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/163 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/163

---

(2004/C 70 E/173)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2925/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Europees productiviteitspact

Europa en Spanje hebben traditioneel een lage productiviteit, die in hoofdzaak te wijten is aan het schaarse gebruik van de nieuwe technologieën in de productieprocédés. Dit in tegenstelling tot de Verenigde Staten, die volgens de IAO het meest productieve land ter wereld zijn, met een gemiddelde groei van 2,2 % over de laatste zeven jaar.

Het is duidelijk dat Europa lessen moet trekken uit zijn achterstand op het gebied van productiviteit. Daarom is een intracommunautair pact op Europees niveau noodzakelijk om de lage productiviteitscijfers in Europa op te krikken.

Acht de Commissie het wenselijk om, na het succes van het Pact voor Stabiliteit en Groei, een Europees Pact voor de productiviteit voor te stellen om het verloren terrein op de Verenigde Staten terug te winnen en ervoor te zorgen dat het oude continent dezelfde productiviteitscijfers haalt als de Amerikaanse economie?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(4 november 2003)

De Commissie is het eens met de vaststelling dat de Unie — in tegenstelling tot de Verenigde Staten in de tweede helft van de jaren negentig — niet erin geslaagd is om tegelijkertijd werkgelegenheid te creëren en de groei van de arbeidsproductiviteit te laten toenemen. De voorbije jaren is de Unie erin geslaagd de arbeidsparticipatie te verhogen, terwijl de groei van de arbeidsproductiviteit in tegenstelling tot de Verenigde Staten is vertraagd.

Gezien de achterblijvende prestaties van de Unie in de tweede helft van de jaren negentig heeft de Europese van Raad van Lissabon van maart 2000 als doelstelling voor de Unie vastgesteld om binnen een decennium de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld te worden die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang. De Europese Raad kwam ook tot overeenstemming over een agenda van structurele hervormingen, bekend als de strategie van Lissabon.

Sedertdien is de Europese Raad jaarlijks bijeengekomen om de vooruitgang bij de uitvoering van de strategie van Lissabon te beoordelen en de prioriteiten voor actie vast te stellen. Het recente groei-initiatief van het Italiaanse voorzitterschap en de Commissie benadrukte de noodzaak van versnelde structurele hervormingen en de bevordering van investeringen in infrastructuur en menselijk kapitaal als de voornaamste prioriteiten voor het verbeteren van de economische groeiresultaten van de Unie. In die optiek is een Europees pact voor productiviteit reeds in werking getreden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/164 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/164

---

(2004/C 70 E/174)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2928/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Europees ruimtelijk ontwikkelingsperspectief en het SRUNA-project

Het SRUNA-project (Sustainable Recreational Use of Natural Assets), in het kader waarvan planningsmethoden voor duurzame recreatie in natuurgebieden in de regio's Dublin en Mid-East werden bestudeerd en dat werd gefinancierd uit hoofde van het TERRA-programma van de EU, werd in juni 2000 afgerond.

Hoe zijn de aanbevelingen van het SRUNA-project meegenomen in de follow-up van het Europees ruimtelijk ontwikkelingsperspectief?

Welke lopende (of beoogde) door de Europese Unie gefinancierde programma's en initiatieven zouden relevant zijn met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de SRUNA-aanbevelingen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 november 2003)

Het TERRA-programma is in 1997 van start gegaan in de context van de innovatieve acties die werden gefinancierd op grond van artikel 10 van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). Het betrof vijftien experimentele, grensoverschrijdende en interregionale innovatieve proefprojecten op het gebied van ruimtelijke ordening in heel Europa; een van deze projecten was het project SRUNA (Sustainable Recreational Use of Natural Assets).

Voor het TERRA-programma werd in totaal een bedrag van EUR 40 miljoen gereserveerd (waarvan EUR 20 miljoen vanuit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling). TERRA werd opgevat als een proeftuin voor het testen van nieuwe benaderingen van en methodieken voor ruimtelijke ordening. Bovendien wilde TERRA — samen met de Interreg IIC-programma's — bijdragen aan de beoordeling van de relevantie van de door het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP) voorgestelde beleidsopties.

Het definitieve TERRA-rapport, dat begin 2000 door de Commissie is uitgegeven, concludeerde dat het SRUNA-project met de ontwikkeling van een bottom-up partnerschap voor duurzame ontwikkeling, een inventarisatie van voor recreatie toegankelijke natuurgebieden en op beste praktijken gebaseerde richtsnoeren voor geïntegreerde ruimtelijke ontwikkeling (inclusief een rapport over de toegang tot voor recreatie toegankelijke natuurgebieden door invaliden) zeer goede resultaten had geboekt. Deze resultaten werden verspreid via de TERRA-seminars en -workshops als onderdeel van de inspanningen om ruimtelijke ontwikkeling in zeer uiteenlopende culturele en institutionele contexten te stimuleren. Meer informatie is te vinden op de volgende website: „http://europa.eu.int/comm/regional_policy/innovation/innovating/terra/expplan/toc.html”

Zoals al werd aangegeven tijdens de in het voorjaar van 2000 in Brussel gehouden afsluiting van TERRA, waarbij partners van alle vijftien projecten bijeen waren, is er geen verlenging van het TERRA-programma als zodanig voorzien. Het Communautair Initiatief Interreg III, 2000-2006, vormt daarentegen het natuurlijke kader waarin de voortzetting van dit type samenwerking mogelijk is. Op 28 april 2000 heeft de Commissie de richtsnoeren goedgekeurd voor het Communautair Initiatief Interreg III (1). Specifieke richtsnoeren voor interregionale samenwerking zijn goedgekeurd op 4 mei 2001 (2).

---

(1)  PB C 143 van 23.5.2000.

(2)  PB C 141 van 15.5.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/165 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/165

---

(2004/C 70 E/175)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2931/03

van Marco Cappato (NI), Maurizio Turco (NI), Emma Bonino (NI), Marco Pannella (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Benoeming van generaal Ammar tot voorzitter van het Nationaal organiserend comité voor de Wereldtopconferentie over de informatiemaatschappij

In de jaren 1984 tot 1987, de tijd dat generaal Habib Ammar opnieuw de functie van bevelhebber van de Nationale Garde vervuld heeft, is foltering een vaste praktijk geworden in de posten van de Tunesische gendarmerie.

Generaal Habib Ammar heeft in 1986 het Nationaal directoraat opsporingen en onderzoek opgericht („abhaas wa taftiesj”), met als hoofdkwartier de kazerne van Awina, waar honderden gevangenen, voor het merendeel tegenstanders van het regiem-Bourguiba, stelselmatig en voortdurend gefolterd zijn.

Na de staatsgreep van generaal Ben Ali in november 1987 is generaal Habib Ammar tot minister van Binnenlandse Zaken in de Tunesische regering benoemd. In de tijd dat hij het departement geleid heeft, zijn de gebouwen van het Ministerie van Binnnenlandse Zaken omgevormd tot detentie- en foltercentrums.

Om de organisatie van de Wereldtopconferentie over de informatiemaatschappij (WSIS) in goede banen te leiden — de tweede fase van de werkzaamheden vindt van 16 tot 18 november 2005 in Tunesië plaats — heeft de Tunesische regering een nationaal organiserend comité opgericht, en aan het hoofd daarvan generaal Habib Ammar geplaatst.

De politieke tostand in Tunesië wordt bovendien gekenmerkt door gedurige en onophoudelijke schendingen van het recht van vrije meningsuiting, zowel op het computerscherm als in het dagelijks leven, en journalisten en gebruikers van het internet worden gearresteerd, gefolterd en tot zware gevangenisstraffen veroordeeld.

Acht de Commissie het daarom niet geboden om met alle middelen politieke, diplomatieke en economische druk uit te oefenen op de Tunesische regering zodat ze de benoeming van generaal Amman tot voorzitter van het Nationaal organiserend comité voor de WSIS ongedaan maakt?

Is het niet geboden om zich uit te spreken en in te zetten voor opheffing van het besluit om de tweede zitting van de Wereldtop over de informatiemaatschappij in 2005 in Tunesië te laten plaatsvinden zolang als de Tunesische regering niet de verzekering geeft dat volledige uitoefening van het recht van vrije meningsuiting door de Tunesische wet daadwerkelijk gewaarborgd wordt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van de door de geachte parlementsleden bedoelde benoeming.

Zoals de Commissie al duidelijk heeft gezegd in haar antwoord op schriftelijke vraag E-2554/03 van de heer Cappato (1) betreffende de Wereldtopconferentie over de Informatiemaatschappij (WSIS) dient met verschillende factoren rekening te worden gehouden.

Ten eerste is het organiseren van de tweede sessie van de WSIS-topconferentie in Tunesië een beslissing van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN), zodat de Commissie slechts indirect hierbij is betrokken.

Ten tweede houdt het feit dat de top volgens het model van Johannesburg zal worden gehouden, een reeks positieve neveneffecten in die waarschijnlijk ten goede van de civiele samenleving in Tunesië zullen komen: een hele reeks verschillende actoren zullen zowel bij de voorbereidende fase als bij de top zelf worden betrokken.

Ten derde stelt de Commissie in haar mededeling (2) aan de Raad en het Parlement „Naar een wereldwijd partnerschap in de informatiemaatschappij: EU-standpunten voor de Wereldtop over de informatiemaatschappij van de Verenigde Naties” dat de volgende principes plechtig moeten worden „verdedigd en verspreid binnen de informatiemaatschappij: het recht op vrije meningsuiting overeenkomstig de bepalingen van de algemene VN-verklaring van de mensenrechten”. Dit zal ook haar aanpak tegenover Tunesië zijn.

Voorzover de benoeming van generaal Ammar meer is dan een binnenlandse Tunesische aangelegenheid, hangt de organisatie van de WSIS af van de algemene VN-vergadering en haar leden.

De Commissie zal evenwel de situatie blijven volgen en indien wenselijk de dialoog met de Tunesische autoriteiten aanknopen in nauwe samenwerking met de lidstaten.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 175.

(2)  COM(2003) 271 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/166 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/166

---

(2004/C 70 E/176)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2932/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Strijd tegen namaak

Namaak is een verschijnsel dat ontoelaatbare afmetingen begint aan te nemen. Uit een studie van de Amerikaanse Kamer van Koophandel in Italië, in samenwerking met KPMG blijkt welke schadelijke gevolgen het heeft voor de Italiaanse bedrijven en de inkomsten van de staat. De jaarlijkse economische schade voor het bedrijfsleven wordt op 8 miljard euro geschat, en het overeenkomstig verlies aan belastinginkomsten voor de Italiaanse staat ligt bij de 3 miljard euro per jaar. Veel van de benadeelde bedrijven zijn Italiaanse ondernemingen, maar een groot aantal ook Europese of Amerikaanse. Vooral de Amerikaanse ondernemingen zijn in de sectoren van de spitstechnologie werkzaam. De schade ontstaat niet alleen voor de ondernemingen, zoals het een oppervlakkkige waarnemer zou kunnen voorkomen, maar vormt ook een enorm verlies voor de Italiaanse economie, omdat namaak, zoals de roofkopieën, investeringen in Italië sterk ontmoedigt. Zoals bekend zijn de productgroepen die het meeste van namaak te lijden hebben de audiovisuele apparatuur, betaaltelevisie, muziek, programmatuur, videospelen, mode, boeken, horloges, sportartikelen, huishoudelijke producten, alcoholische dranken en speelgoed.

Ik neem aan dat de toestand in Italië gelijklopend is met die in de andere geïndustrialiseerde landen van Europa.

| 1. | Acht de Commissie het niet geboden om het verschijnsel in alle landen van de Europese Unie grondig te onderzoeken om gegevens te verzamelen zodat de schade voor het bedrijfsleven en de fiscus cijfermatig uitgedrukt kan worden? |
| --- | --- |

1.

Acht de Commissie het niet geboden om het verschijnsel in alle landen van de Europese Unie grondig te onderzoeken om gegevens te verzamelen zodat de schade voor het bedrijfsleven en de fiscus cijfermatig uitgedrukt kan worden?

| 2. | Denkt ze geen initiatieven aan te moedigen om gemeenschappelijke maatregelen in te voeren






  — | om de originele productie, en dus ook de merken en het copyright te beschermen? |
| --- | --- | --- |

2.

Denkt ze geen initiatieven aan te moedigen om gemeenschappelijke maatregelen in te voeren

—

om de originele productie, en dus ook de merken en het copyright te beschermen?

| — | om speciaal toezicht te houden op producten die een kwaliteitskeurmerk bezitten (zoals b.v. „CE”) om te voorkomen dat ze verward worden met die van de Europese Unie en de verbruikers misleid worden? |
| --- | --- |

—

om speciaal toezicht te houden op producten die een kwaliteitskeurmerk bezitten (zoals b.v. „CE”) om te voorkomen dat ze verward worden met die van de Europese Unie en de verbruikers misleid worden?

| 3. | Denkt ze niet dat het voorstel van richtlijn van 30 januari 2003, dat bedoeld is om de eerbied voor intellectuele eigendomsrechten te waarborgen (2003/2004 COD), volkomen ondoeltreffend is om het hoofd te bieden aan het fenomeen van de namaak, dat in een uitgebreid Europa om zich heen grijpt? |
| --- | --- |

3.

Denkt ze niet dat het voorstel van richtlijn van 30 januari 2003, dat bedoeld is om de eerbied voor intellectuele eigendomsrechten te waarborgen (2003/2004 COD), volkomen ondoeltreffend is om het hoofd te bieden aan het fenomeen van de namaak, dat in een uitgebreid Europa om zich heen grijpt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 november 2003)

| 1. | De Commissie heeft kennis genomen van de studie inzake de namaak van producten die door de Amerikaanse Kamer van Koophandel in Italië is verricht. In de studie is sprake van een tendens die al zichtbaar was in eerdere op nationaal, Europees en mondiaal niveau gepubliceerde statistieken over de geraamde schade. Onafhankelijke studies hebben aangetoond dat namaak en piraterij voortdurend toenemende verschijnselen zijn die steeds meer schade toebrengen aan het bedrijfsleven (laag investeringsniveau, sluiting van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's)), de maatschappij (banenverlies, consumentenveiligheid, bedreiging voor de creativiteit) en overheden (derving van belastinginkomsten).
  Om dit soort criminaliteit beter te kunnen bestrijden heeft de Commissie een aantal jaren geleden besloten jaarlijks studie te verrichten naar dit verschijnsel aan de buitengrenzen van de Unie om het probleem nader in kaart te brengen en in cijfers te vertalen. In dit verband publiceert de Commissie jaarlijks ongeveer zeventig bladzijden met statistieken over de activiteiten van de douaneautoriteiten van de Unie inzake de bestrijding van namaak en piraterij. Om een beter beeld te krijgen van de internationale criminaliteit op dit vlak worden alle gegevens geanalyseerd die verband houden met de aard van de namaakproducten, hun herkomst, de gebruikte transportmiddelen en hun tegenwaarde op de interne markt.
  Aangezien namaak en piraterij buiten de economische hoofdstroom vallen is het per definitie moeilijk om exacte en objectieve cijfers hieromtrent te vergaren binnen de interne markt. In 2002 is een in opdracht van de Commissie verrichte studie gepubliceerd waarin efficiënte onderzoeksmethoden zijn ontwikkeld en aanbevolen met betrekking tot het verzamelen, analyseren en vergelijken van gegevens over namaak en piraterij (1). Lidstaten en particuliere organisaties kunnen de in de studie ontwikkelde methode toepassen om de omvang van het verschijnsel te meten in een reeks van verschillende productsectoren. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft kennis genomen van de studie inzake de namaak van producten die door de Amerikaanse Kamer van Koophandel in Italië is verricht. In de studie is sprake van een tendens die al zichtbaar was in eerdere op nationaal, Europees en mondiaal niveau gepubliceerde statistieken over de geraamde schade. Onafhankelijke studies hebben aangetoond dat namaak en piraterij voortdurend toenemende verschijnselen zijn die steeds meer schade toebrengen aan het bedrijfsleven (laag investeringsniveau, sluiting van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's)), de maatschappij (banenverlies, consumentenveiligheid, bedreiging voor de creativiteit) en overheden (derving van belastinginkomsten).

Om dit soort criminaliteit beter te kunnen bestrijden heeft de Commissie een aantal jaren geleden besloten jaarlijks studie te verrichten naar dit verschijnsel aan de buitengrenzen van de Unie om het probleem nader in kaart te brengen en in cijfers te vertalen. In dit verband publiceert de Commissie jaarlijks ongeveer zeventig bladzijden met statistieken over de activiteiten van de douaneautoriteiten van de Unie inzake de bestrijding van namaak en piraterij. Om een beter beeld te krijgen van de internationale criminaliteit op dit vlak worden alle gegevens geanalyseerd die verband houden met de aard van de namaakproducten, hun herkomst, de gebruikte transportmiddelen en hun tegenwaarde op de interne markt.

Aangezien namaak en piraterij buiten de economische hoofdstroom vallen is het per definitie moeilijk om exacte en objectieve cijfers hieromtrent te vergaren binnen de interne markt. In 2002 is een in opdracht van de Commissie verrichte studie gepubliceerd waarin efficiënte onderzoeksmethoden zijn ontwikkeld en aanbevolen met betrekking tot het verzamelen, analyseren en vergelijken van gegevens over namaak en piraterij (1). Lidstaten en particuliere organisaties kunnen de in de studie ontwikkelde methode toepassen om de omvang van het verschijnsel te meten in een reeks van verschillende productsectoren.

| 2. en 3. | De strijd tegen namaak en piraterij is een van de prioriteiten van de Commissie. Zij is al bezig met de goedkeuring van strenge maatregelen om de bestrijding ervan te verbeteren en op te voeren.
  Op 22 juli 2003 hechtte de Raad van ministers op basis van een voorstel van de Commissie (2) zijn goedkeuring aan een nieuwe verordening (3) ter verbetering van douanecontroles om de inbreuk op intellectuele-eigendomsrechten tegen te gaan. Deze nieuwe wetgeving zal bredere bescherming bieden dan voorgaande maatregelen en zal ertoe leiden dat de bescherming voor houders van rechten van alle nationaliteiten beter, eenvoudiger en goedkoper kan geschieden.
  Behalve aan versterking van de wetgeving werkt de Commissie ook aan een betere douanecontrole op dit terrein. Hiertoe heeft zij een aantal nieuwe criteria voor een betere risicoanalyse opgezet en gepoogd die op elkaar af te stemmen. Op basis hiervan heeft alleen al de Italiaanse douane in 2002 bijna 36 miljoen namaakproducten kunnen onderscheppen.
  Voorts werkt de Commissie aan de tenuitvoerlegging van haar in november 2000 (4) goedgekeurde actieplan over de bestrijding van namaak en piraterij in de interne markt. Een cruciaal onderdeel van het actieplan betrof de presentatie in januari 2003 van een voorstel voor een richtlijn (5) betreffende de maatregelen en procedures om de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (IP) binnen de interne markt te waarborgen. Het voorstel omvat inbreuken op alle intellectuele-eigendomsrechten die in de Unie geharmoniseerd zijn, met inbegrip van handelsmerken en auteursrechten. De voorgestelde maatregelen behelzen onder andere sommaties om de verkoop van namaakproducten en productpiraterij een halt toe te roepen, voorlopige voorzorgsmaatregelen zoals de bevriezing van bankrekeningen van verdachten, bevoegdheden bij de bewijsgaring voor justitiële autoriteiten en bevoegdheden om wetsovertreders schadevergoeding te laten betalen aan houders van rechten ter vergoeding van gederfde inkomsten. Daarnaast verlangt het voorstel van de lidstaten dat zij verzekeren dat alle ernstige inbreuken op intellectuele-eigendomsrechten worden behandeld als strafbare feiten die strafrechtelijk vervolgd kunnen worden. De lidstaten blijven vrij om maatregelen in hun rechtsstelsel in te voeren of te handhaven die de houders van rechten in een gunstigere positie plaatsen. De Commissie gelooft dat zodra de Raad en het Parlement formeel hun goedkeuring aan de richtlijn hebben gehecht, de Gemeenschap over een belangrijk en doeltreffend instrument beschikt in de bestrijding van namaak en piraterij in een uitgebreide Unie.
  Voorts is de Commissie voornemens in 2004 met een initiatief te komen gericht op de goedkeuring van een kaderbesluit ter versterking van het strafrechtelijk kader voor de bestrijding van namaak. Een en ander behelst de vaststelling van minimum gevangenisstraffen voor plegers van namaak, met name wanneer de begane strafbare feiten hun herkomst vinden in de georganiseerde misdaad. Bovendien wordt getracht een maximale samenwerking te bewerkstelligen tussen politie en justitie op dit terrein.
  De Commissie hecht eraan te verduidelijken dat de „CE”-markering geen kwaliteitsaanduiding is. De afkorting „CE” (die staat voor „conformità europea”) betekent dat een product voldoet aan de bepalingen van de van toepassing zijnde technische richtlijnen van de Gemeenschap (de zogeheten nieuwe-aanpakrichtlijnen) en dat uitvoering is gegeven aan de betreffende voorgeschreven procedures voor de overeenstemmingsbeoordeling ter controle van de naleving. Volgens deze richtlijn is het vervolgens aan de organen voor markttoezicht in de lidstaten om te verifiëren of een en ander ook daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en om, waar nodig, het op de markt brengen van producten die niet aan de regels voldoen te beteugelen of te verbieden dan wel deze producten van de markt te verwijderen (zie ook Besluit 93/465/EEG van de Raad van 22 juli 1993 (6) betreffende de modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming, alsmede Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid (7)).
  In de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement „Verbetering van de tenuitvoerlegging van de nieuwe-aanpakrichtlijnen” van 7 mei 2003 (8) wordt opgeroepen tot grotere administratieve samenwerking tussen de nationale autoriteiten voor markttoezicht om het niveau van markttoezicht naar een hoger plan te tillen, met dien verstande dat de verantwoordelijkheid op dit vlak bij de lidstaten moet blijven berusten.
  Verder heeft de Gemeenschap reeds haar fiat gegeven aan maatregelen die moeten waarborgen dat consumenten nationale of particuliere kwaliteitsetiketten niet verwarren met andere aanduidingen die beschermd zijn op grond van communautaire wetgeving. Etikettering, aanduidingen en reclame zijn bijvoorbeeld onderworpen aan algemene bepalingen vervat in communautaire wetgeving, zoals de richtlijn betreffende misleidende en vergelijkende reclame (Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (9) tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 (10).
  Het voorstel van de Commissie voor een richtlijn betreffende oneerlijke „business-to-consumer”-handels-praktijken (11) bevat tevens een bepaling die aanstuurt op een specifiek verbod op enige vorm van marketing, waaronder reclame, die waarschijnlijk zou leiden tot verstoring van de besluitvorming van de consument doordat verwarring wordt geschapen met producten, handelsmerken, handelsnamen en andere onderscheidende kenmerken van een concurrent. |
| --- | --- |

2. en 3.

De strijd tegen namaak en piraterij is een van de prioriteiten van de Commissie. Zij is al bezig met de goedkeuring van strenge maatregelen om de bestrijding ervan te verbeteren en op te voeren.

Op 22 juli 2003 hechtte de Raad van ministers op basis van een voorstel van de Commissie (2) zijn goedkeuring aan een nieuwe verordening (3) ter verbetering van douanecontroles om de inbreuk op intellectuele-eigendomsrechten tegen te gaan. Deze nieuwe wetgeving zal bredere bescherming bieden dan voorgaande maatregelen en zal ertoe leiden dat de bescherming voor houders van rechten van alle nationaliteiten beter, eenvoudiger en goedkoper kan geschieden.

Behalve aan versterking van de wetgeving werkt de Commissie ook aan een betere douanecontrole op dit terrein. Hiertoe heeft zij een aantal nieuwe criteria voor een betere risicoanalyse opgezet en gepoogd die op elkaar af te stemmen. Op basis hiervan heeft alleen al de Italiaanse douane in 2002 bijna 36 miljoen namaakproducten kunnen onderscheppen.

Voorts werkt de Commissie aan de tenuitvoerlegging van haar in november 2000 (4) goedgekeurde actieplan over de bestrijding van namaak en piraterij in de interne markt. Een cruciaal onderdeel van het actieplan betrof de presentatie in januari 2003 van een voorstel voor een richtlijn (5) betreffende de maatregelen en procedures om de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (IP) binnen de interne markt te waarborgen. Het voorstel omvat inbreuken op alle intellectuele-eigendomsrechten die in de Unie geharmoniseerd zijn, met inbegrip van handelsmerken en auteursrechten. De voorgestelde maatregelen behelzen onder andere sommaties om de verkoop van namaakproducten en productpiraterij een halt toe te roepen, voorlopige voorzorgsmaatregelen zoals de bevriezing van bankrekeningen van verdachten, bevoegdheden bij de bewijsgaring voor justitiële autoriteiten en bevoegdheden om wetsovertreders schadevergoeding te laten betalen aan houders van rechten ter vergoeding van gederfde inkomsten. Daarnaast verlangt het voorstel van de lidstaten dat zij verzekeren dat alle ernstige inbreuken op intellectuele-eigendomsrechten worden behandeld als strafbare feiten die strafrechtelijk vervolgd kunnen worden. De lidstaten blijven vrij om maatregelen in hun rechtsstelsel in te voeren of te handhaven die de houders van rechten in een gunstigere positie plaatsen. De Commissie gelooft dat zodra de Raad en het Parlement formeel hun goedkeuring aan de richtlijn hebben gehecht, de Gemeenschap over een belangrijk en doeltreffend instrument beschikt in de bestrijding van namaak en piraterij in een uitgebreide Unie.

Voorts is de Commissie voornemens in 2004 met een initiatief te komen gericht op de goedkeuring van een kaderbesluit ter versterking van het strafrechtelijk kader voor de bestrijding van namaak. Een en ander behelst de vaststelling van minimum gevangenisstraffen voor plegers van namaak, met name wanneer de begane strafbare feiten hun herkomst vinden in de georganiseerde misdaad. Bovendien wordt getracht een maximale samenwerking te bewerkstelligen tussen politie en justitie op dit terrein.

De Commissie hecht eraan te verduidelijken dat de „CE”-markering geen kwaliteitsaanduiding is. De afkorting „CE” (die staat voor „conformità europea”) betekent dat een product voldoet aan de bepalingen van de van toepassing zijnde technische richtlijnen van de Gemeenschap (de zogeheten nieuwe-aanpakrichtlijnen) en dat uitvoering is gegeven aan de betreffende voorgeschreven procedures voor de overeenstemmingsbeoordeling ter controle van de naleving. Volgens deze richtlijn is het vervolgens aan de organen voor markttoezicht in de lidstaten om te verifiëren of een en ander ook daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en om, waar nodig, het op de markt brengen van producten die niet aan de regels voldoen te beteugelen of te verbieden dan wel deze producten van de markt te verwijderen (zie ook Besluit 93/465/EEG van de Raad van 22 juli 1993 (6) betreffende de modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming, alsmede Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid (7)).

In de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement „Verbetering van de tenuitvoerlegging van de nieuwe-aanpakrichtlijnen” van 7 mei 2003 (8) wordt opgeroepen tot grotere administratieve samenwerking tussen de nationale autoriteiten voor markttoezicht om het niveau van markttoezicht naar een hoger plan te tillen, met dien verstande dat de verantwoordelijkheid op dit vlak bij de lidstaten moet blijven berusten.

Verder heeft de Gemeenschap reeds haar fiat gegeven aan maatregelen die moeten waarborgen dat consumenten nationale of particuliere kwaliteitsetiketten niet verwarren met andere aanduidingen die beschermd zijn op grond van communautaire wetgeving. Etikettering, aanduidingen en reclame zijn bijvoorbeeld onderworpen aan algemene bepalingen vervat in communautaire wetgeving, zoals de richtlijn betreffende misleidende en vergelijkende reclame (Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (9) tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 (10).

Het voorstel van de Commissie voor een richtlijn betreffende oneerlijke „business-to-consumer”-handels-praktijken (11) bevat tevens een bepaling die aanstuurt op een specifiek verbod op enige vorm van marketing, waaronder reclame, die waarschijnlijk zou leiden tot verstoring van de besluitvorming van de consument doordat verwarring wordt geschapen met producten, handelsmerken, handelsnamen en andere onderscheidende kenmerken van een concurrent.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/internal_market/en/indprop/productpiraterij/index.htm).

(2)  COM(2003) 20 def.

(3)  Verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, PB L 196 van 2.8.2003.

(4)  COM(2000) 789 def.

(5)  COM(2003) 46 def.

(6)  PB L 220 van 30.8.1993.

(7)  PB L 228 van 11.8.1992.

(8)  COM(2003) 240 def.

(9)  PB L 290 van 23.10.1997.

(10)  PB L 250 van 19.9.1984.

(11)  COM(2003) 356 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/169 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/169

---

(2004/C 70 E/177)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2933/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Grenswaarden voor de totale concentratie van DDT in vis

Zoals de Commissie ongetwijfeld bekend is, heeft de ontdekking van DDT in het Lago Maggiore de beroepsvisserij sins juni 1996 bijna volledig stilgelegd, met bijzonder ernstige gevolgen voor de beroepsgroep en de toeristische nijverheid van de streek. Ondanks de sluiting en buitenbedrijfstelling van de productie-eenheden voor de insecticide in de tweede helft van 1996 is het probleem nog niet opgelost omdat er nog altijd een visverbod geldt op het Italiaanse deel van het meer. De totale DDT-concentraties die in bepaalde vissoorten aangetroffen worden — o.a. een aantal soorten met belangrijke handelswaarde — liggen boven de maximumwaarden van de Italiaanse wet — terwijl van de andere kant op het Zwitsers deel van het meer dezelfde soorten gevangen en in de handel gebracht mogen worden omdat de wettelijke limietwaarden er 10 tot 20 keer hoger liggen dan de Italiaanse. Hetzelfde onderscheid doet zich ook voor met alle landen van de Europese Unie die grenswaarden voor het totaal gehalte aan DDT vastgelegd hebben — met als gevolg dat de vis die gevangen en gegeten mag worden in Duitsland, Oostenrijk en Nederland, in Italië verboden is.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Vindt de Commissie niet dat die abnormale situatie een verstoring van de handel en productie van een levensmiddel vertegenwoordigt dat van belang is voor een uitgestrekt gebied? |
| --- | --- |

1.

Vindt de Commissie niet dat die abnormale situatie een verstoring van de handel en productie van een levensmiddel vertegenwoordigt dat van belang is voor een uitgestrekt gebied?

| 2. | Acht ze het niet geboden om de lidstaten een normering van de grenswaarden voor DDT in vis voor te stellen, eventueel met als referentiepunt de dosissen die voor de mens toelaatbaar zijn zoals vastgesteld door de Wereldgezondheidsorganisatie (zoals Zwitserland gedaan heeft voor de vastlegging van zijn normen in 1995)? |
| --- | --- |

2.

Acht ze het niet geboden om de lidstaten een normering van de grenswaarden voor DDT in vis voor te stellen, eventueel met als referentiepunt de dosissen die voor de mens toelaatbaar zijn zoals vastgesteld door de Wereldgezondheidsorganisatie (zoals Zwitserland gedaan heeft voor de vastlegging van zijn normen in 1995)?

| 3. | Ligt er haar een aanvraag in die zin van de Italiaanse regering voor? |
| --- | --- |

3.

Ligt er haar een aanvraag in die zin van de Italiaanse regering voor?

| 4. | Zo ja, hoe ver staat het met de behandeling? |
| --- | --- |

4.

Zo ja, hoe ver staat het met de behandeling?

| 5. | Zo nee, is de Commissie bereid om zelf voorstellen te doen? |
| --- | --- |

5.

Zo nee, is de Commissie bereid om zelf voorstellen te doen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 november 2003)

De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit blijkt dat de door het geachte parlementslid beschreven situatie in Lago Maggiore een verstoring van de intracommunautaire handel vormt.

De Commissie is het ermee eens dat een vergelijkbare methode voor de vaststelling van toelaatbare grenswaarden op nationaal niveau voor residuen van ongewenste stoffen in vis wenselijk zou zijn. Daarbij zou men kunnen uitgaan van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) beschreven methode.

Er zijn de Commissie geen aanvragen van de Italiaanse regering in die zin ter kennis gekomen.

De Commissie heeft momenteel geen plannen om voorstellen te doen.

Bovendien verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag E-1460/98 van Umberto Bossi (1).

---

(1)  PB C 13 van 20.1.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/170 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/170

---

(2004/C 70 E/178)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2937/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid — Economische rol van de immigratie

In de mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid (1) wordt gewag gemaakt van „studies uit de hele wereld” (p.10) die zouden bevestigen dat immigratie voornamelijk positieve effecten heeft op de economie.

Heeft de Commissie ook studies geraadpleegd die tot de tegenovergestelde conclusie komen? Een recent voorbeeld is de studie „Immigration and the Dutch economy”, uitgevoerd door het Centraal Planbureau (CPB) in Nederland. De conclusies van dit onderzoek luiden o.m. „For all entry ages, however, immigrants turn out to be a burden to the public budget if their social and economic characteristics correspond to those of the present average non-Western resident. Accordingly, budget balances are affected negatively”. (...) „The results indicate that immigration can not offer a major contribution to alleviate public finances, and thus become a compensating factor for the rising costs for government due to the ageing of the population”.

Op verzoek van de Senaat voerde het Belgisch Planbureau een studie uit naar aanleiding van een nota van de Verenigde Naties waarin gepleit werd voor nieuwe massale immigratiegolven naar Europa. Ook hier werd aangetoond dat verdere immigratie — onder meer door de hoge kostprijs voor de sociale zekerheid — geen oplossing biedt voor de vergrijzing van de Europese bevolking.

Is de Commissie op de hoogte van deze studies? Zal de Commissie, bij het opstellen van nieuwe teksten terzake, rekening houden met de resultaten ervan?

---

(1)  COM(2003)336.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/170 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/170

---

(2004/C 70 E/179)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2938/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid

In de mededeling (1) wordt op blz. 10 gesteld dat de „kosten en voordelen (van de immigratie) niet gelijkelijk zijn verdeeld”. Op blz. 11 stelt men verder: „(...) Dit sluit niet uit dat bepaalde groepen of sectoren nadelige gevolgen ondervinden. De praktijk wijst veelal uit dat vooral arbeiders in de industrie en ongeschoolde arbeidskrachten in de dienstensector het slachtoffer zijn van deze ongewenste gevolgen.”

Het gaat om een ernstig probleem, al was het maar door de omvang van de bedoelde groep. Het zijn voornamelijk de sociaal zwakste groepen in onze samenleving die het hardst getroffen worden door de nadelige gevolgen van de immigratie, niet alleen sociaal-economisch, maar ook op andere vlakken (vervreemding in hele stadsdelen als gevolg van stadsvlucht door autochtonen, verdwijnen van de sociale structuur, criminaliteit ...). De Commissie erkent het probleem wel, maar loopt er voor het overige nogal snel overheen.

Welke maatregelen stelt de Commissie voor om dit probleem te verhelpen?

Lopen er momenteel desbetreffende programma's?

---

(1)  COM(2003)336.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/171 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/171

---

(2004/C 70 E/180)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2986/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid, brain drain

In de mededeling COM(2003) 336 def wordt op bladzijde 16 gesteld: „Het beroep op immigranten mag niet ten nadele van de ontwikkelingslanden verlopen, in het bijzonder met betrekking tot de zgn. hersenvlucht (brain drain).” Het vertrekken van hoger opgeleide elementen uit de ontwikkelingslanden naar Europa is dan ook een fenomeen dat deze landen in een vicieuze cirkel brengt: het tekort aan hoog opgeleide, dynamische arbeidskrachten (bedrijfsleiders, kaderleden, enz.) maakt de situatie ginds alleen maar erger.

Eerder in de tekst wordt echter gewezen op het probleem van de autochtone ongeschoolde of laaggeschoolde arbeidskrachten, die het slachtoffer worden van grootschalige immigratie van laaggeschoolde mensen van buiten de Unie. In onze kenniseconomie is de behoefte aan laaggeschoolde arbeidskrachten (zeker van buiten de Unie) klein. Verdere immigratie van dat type is, onder meer om sociaal-economische redenen, niet wenselijk.

Enerzijds wil de Commissie geschikte arbeidskrachten aantrekken (weliswaar zonder aan brain drain te doen), anderzijds erkent zij het probleem van de ongelijke spreiding van de lasten van de immigratie in Europa (situatie van de laaggeschoolden). Hoe denkt de Commissie een en ander te kunnen verzoenen?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/171 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/171

---

(2004/C 70 E/181)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3004/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid-stemrecht voor vreemdelingen

In de mededeling COM(2003) 336 wordt herhaaldelijk gepleit voor het toekennen van „politieke rechten” aan vreemdelingen in Europa. „Vanuit het standpunt van de integratie is het duidelijk dat lokaal stemrecht zou moeten afhangen van permanent verblijf, en niet van het staatsburgerschap. De Commissie is van mening dat het van belang is voor het integratieproces om langdurig in het land verblijvende vreemdelingen politieke rechten toe te kennen en dat het Verdrag daartoe een rechtsgrond dient te bieden.” (blz. 24).

Het al dan niet toekennen van stemrecht aan vreemdelingen is een zeer controversieel thema waarvoor in de meeste lidstaten wellicht geen democratisch draagvlak te vinden is: de publieke opinie is daar niet voor gewonnen.

Is de Commissie van oordeel dat de democratische legitimiteit van de Europese Unie versterkt wordt indien het vreemdelingenstemrecht langs verdragrechtelijke weg opgedrongen wordt aan een publieke opinie die daar niet van wil weten?

Wat verstaat de Commissie concreet onder de term „politieke rechten”: enkel stemrecht op lokaal niveau, of ook op andere niveaus (gewestelijk, provinciaal, nationaal, Europees)?

Hoe hoog schat de Commissie de kans in dat het Verdrag, in de huidige omstandigheden, een rechtsgrond zou kunnen bieden aan het vreemdelingenstemrecht?

Waarop steunt de suggestie dat het toekennen van stemrecht aan vreemdelingen bevorderlijk zou zijn voor de integratie? In werkelijkheid is veeleer het omgekeerde het geval, wanneer bepaalde rechten (stemrecht, nationaliteit) automatisch of quasi-automatisch worden toegekend zonder enige tegenprestatie van de betrokkenen. Een concrete impuls om zich te integreren valt immers weg wanneer de toekenning van deze rechten onafhankelijk wordt gemaakt van de integratiewil.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/172 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/172

---

(2004/C 70 E/182)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3029/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en tewerkstelling — Integratiebelemme-rende factoren

In de mededeling van de Commissie over dit onderwerp (1) wordt op blz. 23 gesteld: „Correcte informatie over immigranten en hun positieve bijdrage, zowel economisch als cultureel, tot onze maatschappij moet nadrukkelijk worden verstrekt (...)”. Niemand zal de noodzaak van correcte informatie betwisten. Daarom is het essentieel dat deze informatie volledig is, en er geen rekening wordt gehouden met taboe-thema's. Lange tijd was het immers „bon ton” om bepaalde onderwerpen gelieerd aan de problematische kanten van de grote aanwezigheid van immigranten dood te zwijgen of minstens stiefmoederlijk te behandelen: hogere werkloosheidsgraad bij bepaalde groepen, hoge criminaliteitsgraad, cultureel gedetermineerde praktijken die strijdig zijn met onze fundamentele principes van mensenrechten en gelijkwaardigheid (ondergeschikte positie van de vrouw, uithuwelijkingen, e.d.). Hogergenoemde gebruiken vormen een domper voor de integratie, en problemen worden niet opgelost door erover te zwijgen.

De Commissie pleit ook voor een gemakkelijker toegang tot de nationaliteit van het Europese gastland, en voor stemrecht, zonder daar evenwel voorwaarden aan te koppelen. De praktijk wijst echter uit dat een dergelijke vrijblijvendheid de integratie eerder tegenwerkt dan aanmoedigt.

Ook gezinshereniging wordt toegejuicht. Nu vormt de omvang van gezinshereniging en gezinsvorming tussen in Europa woonachtige allochtonen en mensen uit hun land van oorsprong precies voor hinderpaal integratie. In Nederland bijvoorbeeld werd vastgesteld dat 70 tot 80 % van de daar aanwezige Marokkanen en Turken trouwen met een partner uit het thuisland. De grote meerderheid van de betrokkenen spreken doorgaans geen Nederlands en kennen de waarden en normen van hun gastland niet, zodat de geringe vooruitgang die geboekt werd op het vlak van de integratie, automatisch terug op nul komt te staan.

Nergens wordt in het document aandacht geschonken aan de verantwoordelijkheid die allochtonen zelf kunnen hebben in een deel van de huidige problemen, en in de oplossing ervan. Is de Commissie bereid maatregelen te nemen of te steunen die gericht zijn op een versterking van de koppeling rechten-plichten (het leren van de taal van het gastland, het eerbiedigen van de wetten, van de gelijkwaardigheid van man en vrouw, het aanvaarden van het principe van de scheiding van kerk en staat)? Zo ja, welke maatregelen worden voorzien?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Vitorino namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2937/03, E-2938/03, E-2986/03, E-3004/03 en E-3029/03

(17 november 2003)

De vijf vragen die door het geachte parlementslid werden gesteld hebben alle rechtstreeks betrekking op de Mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid en moeten derhalve gezamenlijk worden beantwoord.

De Commissie is op de hoogte van de resultaten van de studies die door het geachte parlementslid worden vermeld en deze studies, alsmede de resultaten van andere relevante studies die op dit gebied zijn verricht, zullen door de Commissie als informatiebron in aanmerking worden genomen. In het algemeen is het globale netto budgettaire effect van immigratie vrij gering. Immigratie vormt dan ook geen oplossing voor de financiële problemen van een verouderende bevolking. Evenmin vormt het een significante fiscale last.

De Commissie is zich ervan bewust dat de studies over het budgettaire effect van immigratie het netto budgettaire effect van immigratie verschillend beoordelen. De verschillende resultaten kunnen hoofdzakelijk worden verklaard door verschillende nationale omstandigheden, zoals de integratiegraad van immigranten, en waarschijnlijk ook ten dele door methodologische problemen.

Twee vaak tegengestelde factoren zijn met name van belang voor het bepalen van het effect op de overheidsfinanciën: enerzijds is de leeftijdssamenstelling van immigranten voordelig voor de overheidsfinanciën omdat immigranten doorgaans vrij jonge, beroepsactieve mensen zijn met een meer dan gemiddeld vermogen om een bedrag aan belastingen te betalen dat hoger is dan de individueel door de overheid verstrekte uitkeringen en diensten; anderzijds kan de vrij lage werkgelegenheidsgraad bij immigranten in de meeste huidige lidstaten het budgettaire effect van een voordelige leeftijdssamenstelling gedeeltelijk of volledig tenietdoen. Bovendien verschilt de verhouding tussen de werkgelegenheidsgraad van immigranten en de werkgelegenheidsgraad van de autochtone bevolking sterk naargelang de lidstaat.

De Commissie is bezorgd over de mogelijke ongewenste gevolgen van immigratie voor bepaalde categorieën van binnenlandse arbeiders, zoals handarbeiders in de verwerkende industrie en ongeschoolde arbeidskrachten in de dienstensector. In haar Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de voorwaarden inzake toegang en verblijf van onderdanen van derde landen met het oog op arbeid in loondienst en economische activiteiten als zelfstandige (2) stelt de Commissie uitdrukkelijk voor om op gemeenschapsniveau het principe van voorkeur voor de communautaire arbeidsmarkt vast te leggen als juridisch bindende regel die in heel de Unie toepasselijk is. Dit principe, dat een weerspiegeling is van de reeds in de lidstaten van kracht zijnde voorschriften, vereist een grondige beoordeling van de binnenlandse arbeidsmarktsituatie voordat arbeiders van derde landen worden toegelaten. Concreet betekent dit dat onderdanen van derde landen slechts toegang tot de arbeidsmarkt van de Unie krijgen indien een arbeidsplaats niet door binnenlandse arbeiders (van de Unie) kan worden bezet.

De omvang van het probleem van braindrain verschilt sterk naargelang het zendland en naargelang de sector. In sommige gevallen lijken de nadelen van braindrain ruimschoots te worden gecompenseerd door andere voordelen voor het zendland, zoals overdracht van geld en knowhow en de ontwikkeling van nauwere commerciële banden door de aanwezigheid van natuurlijke personen. Een beleid dat een duidelijke regeling van een tijdelijke status vastlegt en terugkeer aanmoedigt is cruciaal om mogelijke negatieve gevolgen te voorkomen. De ontwikkelde landen kunnen de ontwikkelingslanden bovendien helpen door aansluitend een gericht beleid te voeren inzake onderwijs en opleiding, de uitwisseling van studenten en integratie in informatie- en communicatietechnologie.

Volgens het door de Europese Raad van Tampere in 1999 uiteengezette asiel- en immigratiebeleid van de Unie moet dit beleid ook voorzien in de eerlijke behandeling van onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven. Volgens de conclusies van de Europese Raad moet de wettelijke status van legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijvende onderdanen van derde landen meer in overeenstemming worden gebracht met die van de onderdanen van de lidstaten. Deze personen zouden een aantal uniforme rechten moeten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van EU-burgers liggen.

De Commissie heeft een Voorstel voor een richtlijn betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (3) ingediend, waarover de Raad op 5 juni 2003 een politiek akkoord heeft bereikt. Naast gelijke behandeling met nationale onderdanen betreffende bijvoorbeeld toegang tot werkgelegenheid, onderwijs, sociale hulp, vrijheid van vereniging, waarin door de richtlijn moet worden voorzien, moeten de lidstaten bij de omzetting van de richtlijn in nationaal recht volgens de Commissie overwegen om aan langdurig ingezetenen ook politieke rechten te verlenen, met name op lokaal niveau. Deze kwestie behoort evenwel tot de bevoegdheid van de lidstaten.

Immigranten worden rechtstreeks geraakt door het beleid inzake sociale woningen, gezondheidsdiensten en onderwijs, gebieden waarvoor de gemeentelijke autoriteiten doorgaans grote bevoegdheden hebben. Door het verlenen van stemrecht bij lokale verkiezingen wordt politieke vertegenwoordiging mogelijk voor de besluitvorming betreffende kwesties die de belangen van de immigranten rechtstreeks raken; bijgevolg zal tevens het integratieproces worden bevorderd. Verschillende lidstaten hebben onderdanen van derde landen reeds stemrecht verleend bij lokale verkiezingen. Er is dan ook geen reden om aan te nemen dat er dienaangaande in alle lidstaten grote oppositie van het publiek is. De Commissie wijst er ook op dat geen van de landen die het stemrecht voor onderdanen van derde landen hebben ingevoerd, overweegt om het af te schaffen. Het lijkt in die maatschappijen dan ook geen negatieve invloed te hebben gehad.

De Europese Raad van Tampere heeft uitdrukkelijk opgeroepen tot een „krachtiger integratiebeleid” dat erop moet gericht zijn om onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven „rechten en verplichtingen te geven die vergelijkbaar zijn met die van de EU-burgers”. De Commissie is het er volledig mee eens dat de immigranten ook zelf verantwoordelijk zijn voor hun integratie in het gastland. De Commissie is van oordeel dat integratie een tweerichtingsproces is, dat gebaseerd is op wederzijdse rechten en overeenkomstige verplichtingen. Dit impliceert, enerzijds, dat het gastland de verantwoordelijkheid heeft om de formele rechten van immigranten op zodanige wijze vast te leggen dat zij de mogelijkheid hebben om aan het economische, sociale, culturele en civiele leven deel te nemen en, anderzijds, dat de immigranten de fundamentele normen en waarden van het gastland eerbiedigen en actief aan het integratieproces deelnemen. Het zij opgemerkt dat de lidstaten volgens het Voorstel voor een richtlijn betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (4), waarover in juni 2003 een politiek akkoord is bereikt, onderdanen van derde landen de verplichting kunnen opleggen om aan de integratievoorwaarden volgens het nationale recht te voldoen, als voorwaarde voor het verwerven van de status van langdurig ingezetene. De voorwaarden voor toegang tot het staatsburgerschap vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten, maar het is duidelijk dat het staatsburgerschap, dat de betrokkene zowel rechten toekent als verplichtingen oplegt, een belangrijke stap in het integratieproces kan zijn.

---

(1)  COM(2003) 336 def.

(2)  PB C 332 E van 27.11.2001.

(3)  PB C 240 E van 28.8.2001.

(4)  PB C 240 E van 28.8.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/174 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/174

---

(2004/C 70 E/183)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2939/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   EURES — Promotie en voorlichting

Bij de toelichting en bespreking van het op 31 mei 2001 goedgekeurde verslag over het verslag van de Commissie over de EURES-activiteiten in de periode 1998/1999: „Naar een Europese arbeidsmarkt: de bijdrage van EURES” van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5-0169/2001) waarvan ik de rapporteur was, werd ik in de gelegenheid gesteld om bij ontstentenis van een toelichting te waarschuwen voor het feit dat het grote publiek nauwelijks van het EURES-netwerk op de hoogte is.

Ik heb toen gepleit voor het ontplooien van meer activiteiten op het gebied van promotie en voorlichting door middel van permanente, langdurige publiciteitscampagnes om het louter tijdelijke karakter van voorlichtingscampagnes te doorbreken.

Ik gaf toen als voorbeeld dat de internetsite van EURES links bevat met de vraag- en aanbodadvertenties voor personeel die de diverse kranten van de lidstaten op hun on-line edities plaatsen. Ik vroeg me toen af waarom we deze kranten niet als tegenprestatie zouden vragen om op hun websites en in hun papieren edities een link met EURES op te nemen, resp. kleine advertenties van EURES te plaatsen.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| — | Welke maatregelen zij heeft genomen of denkt te nemen om het EURES-netwerk te promoten en aan dit netwerk meer bekendheid te geven? Heeft zij bijvoorbeeld reeds contact opgenomen met de media, zoals ik heb bepleit? Zo ja, welke reacties heeft zij hierop gekregen? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen zij heeft genomen of denkt te nemen om het EURES-netwerk te promoten en aan dit netwerk meer bekendheid te geven? Heeft zij bijvoorbeeld reeds contact opgenomen met de media, zoals ik heb bepleit? Zo ja, welke reacties heeft zij hierop gekregen?

| — | Hoeveel maal is er gebruik gemaakt van de nieuwe EURES-portal kort nadat deze portal in een nieuw jasje was gestoken en weer geopend was? Welke problemen zijn daarbij gerezen? Kan er gesproken worden van een uniform gebruik van de inwoners van de diverse lidstaten? Of maken de inwoners van het ene land er meer gebruik van dan die van het andere land? |
| --- | --- |

—

Hoeveel maal is er gebruik gemaakt van de nieuwe EURES-portal kort nadat deze portal in een nieuw jasje was gestoken en weer geopend was? Welke problemen zijn daarbij gerezen? Kan er gesproken worden van een uniform gebruik van de inwoners van de diverse lidstaten? Of maken de inwoners van het ene land er meer gebruik van dan die van het andere land?

| — | Welk percentage van de „markt van de eerste baan” denkt zij in EURES te concentreren? |
| --- | --- |

—

Welk percentage van de „markt van de eerste baan” denkt zij in EURES te concentreren?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(11 november 2003)

In verband met de lancering van het nieuwe EURES-portaal voor beroepsmobiliteit op 19 september 2003 werd een persconferentie georganiseerd en het evenement heeft in heel Europa behoorlijk wat aandacht van de media gekregen. Met de begeleidende voorlichtingscampagne over mobiliteit, die op dezelfde dag van start ging, zal worden gezorgd voor verdere publicitaire ondersteuning van EURES gedurende 2003/2004 aangezien in al het voor de campagne gebruikte materiaal wordt verwezen naar: het EURES-portaal, dat ook de website voor de campagne is: (http://europa.eu.int/eures/index.jsp).

EURES is eigenlijk een samenwerkingsnetwerk tussen de nationale arbeidsbureaus. Zij verstrekken materiaal voor de EURES-site, onder meer links naar de media in de lidstaten. Volgens het subsidiariteitsbeginsel worden specifieke afspraken met de nationale media gewoonlijk gemaakt door de respectieve arbeidsbureaus van de lidstaten. De Commissie (EURESco) moedigt de arbeidsbureaus echter sterk aan alle mogelijke maatregelen te nemen om het netwerk en zijn site te bevorderen.

In de eerste twee weken na de lancering van het nieuwe EURES-portaal op 19 september telde de site 150 000 bezoekers vergeleken met 256 800 voor de hele maand september 2003 en 206 000 voor de hele maand augustus 2003.

Afgezien van enkele kleine technische problemen, die zich alleen de eerste dagen voordeden, zoals lange responstijden vanuit de server, werden geen moeilijkheden of problemen geconstateerd.

Het gebruik van de EURES-site is goed verspreid over de lidstaten, maar voor een aanzienlijk gedeelte van de bezoekers kan het land van verblijf niet worden geïdentificeerd. Wat het aandeel in het bezoekersaantal betreft, kunnen voor enkele landen de volgende voorlopige statistieken voor september 2003 worden gegeven: Italië 10,41 %, Duitsland 6,86 %, België 5,03 %, Nederland 3,43 %.

De Commissie beschikt niet over specifieke cijfers betreffende het aandeel van degenen die naar hun eerste baan op zoek zijn in het totale aantal EURES-gebruikers, aangezien de gebruikers in dat verband geen vragen worden gesteld. De jongere leeftijdsgroepen zijn echter doorgaans meer bereid om over de grenzen werk te zoeken en daarom vertegenwoordigen zij waarschijnlijk een aanzienlijk deel van de EURES-gebruikers.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/175 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/175

---

(2004/C 70 E/184)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2941/03

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Toewijzingen uit het Solidariteitsfonds

Naar aanleiding van de ramp met de olietanker Prestige heeft het Europees Parlement twee resoluties aangenomen waarin de Commissie wordt verzocht „ ... onverwijld het gebruik van alle nodige financiële instrumenten te bestuderen om de economische, sociale en ecologische gevolgen van de schipbreuk met de Prestige het hoofd te bieden en de getroffen economische sectoren te steunen” en „de onmiddellijke goedkeuring van maatregelen om de schade die door de getroffenen is geleden te verlichten, en wel door middel van het inzetten van het Solidariteitsfonds” (1) alsook „ ... hulp te bieden aan de bevolking en economische activiteiten die getroffen zijn door de zwarte vloed”, terwijl bovendien wordt aangedrongen op „ecologisch herstel van de betrokken regio's” (2).

Volgens antwoord E-3659/02 (3) van commissaris Barnier dat ik op 26 februari 2003 heb ontvangen, heeft de Commissie op 14 januari 2003 formeel het verzoek van de Spaanse autoriteiten gekregen om een financiële bijdrage van het Solidariteitsfonds in de kosten van de reiniging van de kust van Gallicië die door het zinken van de Prestige onder de olieplakken zit.

In dit antwoord herinnert de Commissie eraan dat het Solidariteitsfonds naar aanleiding van de overstromingen in verschillende landen van Midden-Europa de afgelopen zomer is opgezet om steun te verlenen bij natuurrampen en dat de subsidiecriteria vrij specifiek zijn. Het fonds kan alleen worden gebruikt om overeenkomstig de in de betreffende verordening opgenomen subsidiecriteria financiële spoedhulp te verlenen.

Vertegenwoordigers van de communautaire instellingen, waaronder mevrouw Schreyer, commissaris voor de begroting, en de heer Magri, voorzitter van de Raad, bereikten op 23 september overeenstemming om de inschakeling van het Solidariteitsfonds voor de drie lidstaten Spanje, Italië en Portugal te bevorderen. Overeengekomen werd 8,6 miljoen euro te bestemmen voor de Spaanse regio's die zijn getroffen door de ramp met de Prestige, 47, 6 miljoen euro voor de Italiaanse regio's die onlangs door een aardbeving zijn getroffen en 48,5 miljoen euro ter verlichtinging van de gevolgen van de aangestoken branden in Portugal.

Wat zijn de schattingen van de Commissie met betrekking tot de economische schade als gevolg van deze drie rampen?

Welke bedragen uit hoofde van het Solidariteitsfonds hebben de regeringen van respectievelijk Spanje, Portugal en Italië aan de Europese Unie gevraagd om de gevolgen van deze rampen te ondervangen?

Hoe komt het dat de door de ramp met de Prestige getroffen regio's minder dan eenvijfde deel ontvangen in vergelijking met de regio's die zijn getroffen door de aardbeving in Italië en de branden in Portugal?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(21 november 2003)

De Commissie zou het geachte parlementslid erop willen wijzen dat het bij het interinstitutionele begrotingsproces van 23 september 2003, wat de beschikbaarstelling van het Solidariteitsfonds betreft, om in totaal vier aanvragen gaat. In het eerste geval betreft de steun 48 539 miljoen euro ingevolge het Portugese verzoek in verband met de bosbranden. Het tweede geval heeft betrekking op een bedrag van 8 626 miljoen euro ingevolge het Spaanse verzoek in verband met de olieramp die door het zinken van de Prestige ontstaan is. Het derde geval betreft een bedrag van 30 826 miljoen euro ingevolge het Italiaanse verzoek in verband met de aardbevingen in de provincies Campobasso (Molise) en Foggia (Puglia). In het vierde geval heeft de hulpverlening betrekking op een bedrag van 16 798 miljoen euro ingevolge een tweede Italiaans verzoek in verband met de uitbarsting van de Etna in de provincie Catania op Sicilië.

Het bedrag van het Solidariteitsfonds dat bij een ontvankelijk verzoek wordt toegekend wordt op billijke wijze berekend op grond van het soort ramp, de omvang van de rechtstreekse schade, het bedrag voor de in aanmerking komende maatregelen en het beschikbare budget met betrekking tot het soort ramp op het moment dat de begrotingsautoriteit de beschikbaarstelling van het Fonds voorstelt. Het totale jaarbuget dat voor het Solidariteitsfonds ter beschikking kan worden gesteld is 1 000 miljoen euro per jaar. Van dit bedrag kan ongeveer 75% (d.w.z. 750 miljoen euro) vóór 1 oktober 2003 toegewezen worden.

Het totale bedrag bij rechtstreekse schade die in aanmerking komt in het kader van de verordening betreffende het Solidariteitsfonds (4) met betrekking tot elk van de vier verzoeken is naar schatting: Spanje 486 000 000 EUR, Italië (Molise) 1 558 000 000 EUR, Italië (Etna) 932 000 000 EUR, Portugal 1 227 885 900 EUR. Er zij op gewezen dat deze bedragen voor rechtstreekse schade geen economische verliezen omvatten zoals die in de toeristensector, enz.

In overeenstemming met de bepalingen van de verordening heeft het Portugese verzoek betrekking op een grote ramp, terwijl de andere drie verzoeken overeenkomen met de definiëring van een buitengewone regionale ramp.

Dit jaar wordt een bedrag voor buitengewone regionale rampen beschikbaar gesteld van in totaal 75 miljoen euro. Op grond van de verordening kan maximaal 56,250 EUR (75 %) vòòr 1 oktober van ieder jaar worden toegekend. Om rekening te houden met de algemene budgettaire verplichtingen wordt voor het vaststellen van de toewijzingen voor buitengewone regionale rampen een percentage van 2,5% toegepast van de totale rechtstreekse schade. Om een gelijke behandeling van de Italiaanse en Spaanse verzoeken te garanderen werd voorgesteld dit percentage van 2,5% toe te passen en vervolgens de steun per aanvraag proportioneel te beperken om rekening te houden met de in de verordening vastgestelde limiet voor toewijzingen tot 1 oktober. Dientengevolge vertegenwoordigen de voor elk van deze drie verzoeken toegewezen bedragen een billijk aandeel van 1,98% van al hun respectievelijke rechtstreekse schade.

---

(1)  Aangenomen teksten van 19.12.2002— P5_TA(2002)0629.

(2)  Aangenomen teksten van 21.11.2002— P5_TA(2002)0575.

(3)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 125.

(4)  Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, PB L 311 van 14.11.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/177 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/177

---

(2004/C 70 E/185)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2950/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(2 oktober 2003)

Betreft:   Toekomst van LIFE-natuurprogramma

Er is heel wat onduidelijkheid over hoe de toekomst van het „LIFE-Natuur”-financieringsinstrument er zal uitzien in een eventuele vierde periode, want zelfs óf die er komt lijkt nog niet zeker te zijn. Dé grote troef van LIFE is de mogelijkheid om te werken aan zeer concrete acties op het terrein met rechtstreekse impact op de plaatselijke biodiversiteit. Vaak zijn de acties eerder kleinschalig, meestal met een belangrijke voorbeeldfunctie en in het overgrote deel van de gevallen met een grote lokale betrokkenheid, niet alleen van natuur- en milieuorganisaties en overheden, maar ook van landbouwers, toeristische ondernemers en omwonenden.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden?

| 1. | Het gemiddelde totale budget per project steeg dit jaar met 7,5 % ten opzichte van 2002, na al een stijging van 15 % het jaar daarvoor. Met andere woorden, projecten worden jaar na jaar grootschaliger. Wil de Commissie deze trend verder versterken of juist niet? Kan de Commissie cijfers geven over het aandeel kleine(re) projecten die niet in aanmerking kwamen en dit voor de laatste vijf jaar? Zijn er indicaties dat er hierdoor toenemende problemen zijn bij de projectpartners om hun eigen (niet EU-) aandeel financieel rond te krijgen? |
| --- | --- |

1.

Het gemiddelde totale budget per project steeg dit jaar met 7,5 % ten opzichte van 2002, na al een stijging van 15 % het jaar daarvoor. Met andere woorden, projecten worden jaar na jaar grootschaliger. Wil de Commissie deze trend verder versterken of juist niet? Kan de Commissie cijfers geven over het aandeel kleine(re) projecten die niet in aanmerking kwamen en dit voor de laatste vijf jaar? Zijn er indicaties dat er hierdoor toenemende problemen zijn bij de projectpartners om hun eigen (niet EU-) aandeel financieel rond te krijgen?

| 2. | Betekent deze toenemende grootschaligheid een relatieve toename van overheden als projectaanvragers, ten nadele van NGO's? Kan de Commissie cijfers voorleggen inzake de verhouding tussen overheden en NGO's als projectaanvrager tijdens de volledige looptijd van LIFE sinds 1992? Zullen NGO's nog projecten kunnen aanmelden bij de Commissie of enkel nog de lidstaten zelf? |
| --- | --- |

2.

Betekent deze toenemende grootschaligheid een relatieve toename van overheden als projectaanvragers, ten nadele van NGO's? Kan de Commissie cijfers voorleggen inzake de verhouding tussen overheden en NGO's als projectaanvrager tijdens de volledige looptijd van LIFE sinds 1992? Zullen NGO's nog projecten kunnen aanmelden bij de Commissie of enkel nog de lidstaten zelf?

| 3. | Wil de Commissie de zones waar LIFE-Natuur-geld kan aangewend worden ook in de toekomst beperken tot de door de lidstaten aangemelde habitatrichtlijngebieden, vogelrichtlijngebieden en gebieden waar soorten voorkomen die door de Europese Unie als prioritair te beschermen worden beschouwd of mogen de lidstaten in de toekomst de middelen horizontaal op hun volledig grondgebied aanwenden? |
| --- | --- |

3.

Wil de Commissie de zones waar LIFE-Natuur-geld kan aangewend worden ook in de toekomst beperken tot de door de lidstaten aangemelde habitatrichtlijngebieden, vogelrichtlijngebieden en gebieden waar soorten voorkomen die door de Europese Unie als prioritair te beschermen worden beschouwd of mogen de lidstaten in de toekomst de middelen horizontaal op hun volledig grondgebied aanwenden?

| 4. | Blijft LIFE een apart financieringsmechanisme of gaat het een plaats krijgen in het plattelandsbeleid of wordt het een onderdeel van de structuurfondsen? |
| --- | --- |

4.

Blijft LIFE een apart financieringsmechanisme of gaat het een plaats krijgen in het plattelandsbeleid of wordt het een onderdeel van de structuurfondsen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 oktober 2003)

Een voorstel tot tweejarige verlenging van de huidige LIFE-verordening (Financial Instrument for the Environment) wordt momenteel op punt gezet om bij het Parlement en de Raad ingediend te worden rond eind oktober 2003. Deze verlenging kan de periode tussen 2004 en de vaststelling van de nieuwe financiële perspectieven overbruggen. Het gaat slechts om kleine wijzigingen. Een snelle goedkeuring door het Parlement en de Raad kan dan de noodzakelijke continuïtiet vrijwaren.

Op de vragen van het geachte parlementslid kunnen de volgende antwoorden worden gegeven:

| 1. | Het gemiddelde totaalbedrag van de LIFE-Natuurprojecten steeg tussen 2001 en 2002 met 18 % (0,84 miljoen euro in 2001 vergeleken met 1,03 miljoen euro in 2002). Daarna daalde het bedrag in 2003 met 12 % in vergelijking met 2002 (0,92 miljoen euro in 2003). Uit de bovenstaande gegevens kan geen belangrijke tendens afgeleid worden en we kunnen dan ook besluiten dat kleine projecten niet benadeeld worden. Er is tenslotte geen reden om aan te nemen dat projectpartners steeds meer problemen ondervinden om hun eigen aandeel in het bedrag rond te krijgen. De verplichting voor de partners om een deel van de kosten zelf te dragen werd voor het eerst gelanceerd met de LIFE III-projecten en we hebben sindsdien geen enkele daling van het aantal ontvangen voorstellen vastgesteld. |
| --- | --- |

1.

Het gemiddelde totaalbedrag van de LIFE-Natuurprojecten steeg tussen 2001 en 2002 met 18 % (0,84 miljoen euro in 2001 vergeleken met 1,03 miljoen euro in 2002). Daarna daalde het bedrag in 2003 met 12 % in vergelijking met 2002 (0,92 miljoen euro in 2003). Uit de bovenstaande gegevens kan geen belangrijke tendens afgeleid worden en we kunnen dan ook besluiten dat kleine projecten niet benadeeld worden. Er is tenslotte geen reden om aan te nemen dat projectpartners steeds meer problemen ondervinden om hun eigen aandeel in het bedrag rond te krijgen. De verplichting voor de partners om een deel van de kosten zelf te dragen werd voor het eerst gelanceerd met de LIFE III-projecten en we hebben sindsdien geen enkele daling van het aantal ontvangen voorstellen vastgesteld.

| 2. | In 2003 bedroeg het aantal rechtstreeks gefinanceerde projecten voor niet-gouvernementele organisaties (NGO's) ongeveer 35 %. Tijdens de periode 1992-2001 lag hun aandeel gemiddeld op 25 %. De vergelijking van deze cijfers geeft aan dat het aandeel van NGO's stabiel blijft of in stijgende lijn gaat. Overheidsdiensten (locale en nationale) blijven echter de belangrijkste begunstigden van de LIFE-Natuurprojecten met een gemiddeld aandeel van 73 % tussen 1992 en 2001. Ook moet worden aangestipt dat NGO's vaak als partner meewerken aan door overheidsdiensten geleide projecten, waardoor hun aandeel in de begroting van de LIFE-Natuurprojecten in werkelijkheid groter is. Tot slot de verandert de geplande verlenging niets aan de mogelijkheid voor NGO's om LIFE-Natuurvoorstellen in te dienen en verwacht de Commissie dat ze een sleutelrol zullen blijven spelen in de uitvoering van LIFE-Natuurprojecten. |
| --- | --- |

2.

In 2003 bedroeg het aantal rechtstreeks gefinanceerde projecten voor niet-gouvernementele organisaties (NGO's) ongeveer 35 %. Tijdens de periode 1992-2001 lag hun aandeel gemiddeld op 25 %. De vergelijking van deze cijfers geeft aan dat het aandeel van NGO's stabiel blijft of in stijgende lijn gaat. Overheidsdiensten (locale en nationale) blijven echter de belangrijkste begunstigden van de LIFE-Natuurprojecten met een gemiddeld aandeel van 73 % tussen 1992 en 2001. Ook moet worden aangestipt dat NGO's vaak als partner meewerken aan door overheidsdiensten geleide projecten, waardoor hun aandeel in de begroting van de LIFE-Natuurprojecten in werkelijkheid groter is. Tot slot de verandert de geplande verlenging niets aan de mogelijkheid voor NGO's om LIFE-Natuurvoorstellen in te dienen en verwacht de Commissie dat ze een sleutelrol zullen blijven spelen in de uitvoering van LIFE-Natuurprojecten.

| 3. | In de toekomst zal LIFE-Natuur de uitvoering van de habitatrichtlijn (1) en de vogelrichtlijn (2) en met name de oprichting en het actieve beheer van het Natura 2000-netwerk blijven ondersteunen. Beide richtlijnen bevatten een aantal maatregelen die losstaan van de vaststelling van gebieden en die ten uitvoer moeten worden gelegd. Overigens vereist het „netwerk”-concept voor Natura 2000 een benadering die de grenzen van afzonderlijke gebieden overstijgt. Daarom wil de Commissie het gebruik van LIFE-Natuurfondsen niet enkel beperken tot de Natura 2000-gebieden. Toch zal de nadruk van de LIFE-Natuurprojecten, althans tijdens de geplande verlenging, liggen op actief beheer van Natura 2000 om versnippering van de beperkte financiële middelen te vermijden. |
| --- | --- |

3.

In de toekomst zal LIFE-Natuur de uitvoering van de habitatrichtlijn (1) en de vogelrichtlijn (2) en met name de oprichting en het actieve beheer van het Natura 2000-netwerk blijven ondersteunen. Beide richtlijnen bevatten een aantal maatregelen die losstaan van de vaststelling van gebieden en die ten uitvoer moeten worden gelegd. Overigens vereist het „netwerk”-concept voor Natura 2000 een benadering die de grenzen van afzonderlijke gebieden overstijgt. Daarom wil de Commissie het gebruik van LIFE-Natuurfondsen niet enkel beperken tot de Natura 2000-gebieden. Toch zal de nadruk van de LIFE-Natuurprojecten, althans tijdens de geplande verlenging, liggen op actief beheer van Natura 2000 om versnippering van de beperkte financiële middelen te vermijden.

| 4. | De Commissie is ervan overtuigd dat LIFE een instrument moet blijven dat onafhankelijk is van reeds andere bestaande middelen. Het is een zeer specifiek programma met eigen accenten. Tegelijkertijd moet complementariteit en synergie met andere instrumenten bevorderd worden om te garanderen dat LIFE op volle toeren draait. Deze stelling komt overeen met de bevindingen van de intergouvernementele werkgroep die zich gebogen heeft over artikel 8 van Richtlijn 92/43/EEG. |
| --- | --- |

4.

De Commissie is ervan overtuigd dat LIFE een instrument moet blijven dat onafhankelijk is van reeds andere bestaande middelen. Het is een zeer specifiek programma met eigen accenten. Tegelijkertijd moet complementariteit en synergie met andere instrumenten bevorderd worden om te garanderen dat LIFE op volle toeren draait. Deze stelling komt overeen met de bevindingen van de intergouvernementele werkgroep die zich gebogen heeft over artikel 8 van Richtlijn 92/43/EEG.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 31 van 6.2.1998.

(2)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/178 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/178

---

(2004/C 70 E/186)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2958/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Prijsstijgingen in de landen van de eurozone

Op 16 september 2003 had in Italië een proteststaking plaats tegen de voortdurende en ongecontroleerde stijging van de consumptieprijzen. Het Italiaanse ADICONSUM schat dat in 2003 ieder gezin gemiddeld duizend euro aan koopkracht zal inboeten. De gemiddelde inflatie in euroland bedraagt 2,1 %, met een maximum van 3,9 % in Ierland. Het percentage steeg in Italië tot 2,9 %, in Griekenland tot 3,5 % en in Portugal tot 3,7 %.

Aangezien de inflatie in Italië op het niveau van afgelopen januari staat en in ieder geval de trend schijnt te bevestigen dat de consumptieprijzen constant stijgen, wilde ik de Commissie vragen:

| 1. | welke initiatieven zij van plan is te nemen om de desbetreffende interventieplannen van de afzonderlijke regeringen, en met name de Italiaanse regering, in detail te analyseren; |
| --- | --- |

1.

welke initiatieven zij van plan is te nemen om de desbetreffende interventieplannen van de afzonderlijke regeringen, en met name de Italiaanse regering, in detail te analyseren;

| 2. | welke dringende maatregelen zij wil nemen om de koopkracht van de consumenten te beschermen? |
| --- | --- |

2.

welke dringende maatregelen zij wil nemen om de koopkracht van de consumenten te beschermen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(14 november 2003)

De Commissie wijst erop dat de verantwoordelijkheid voor de prijsstabiliteit in de eurozone als geheel bij de Europese Centrale Bank berust en dat het, aangezien de inflatieontwikkelingen in de afzonderlijke landen niet door middel van het gemeenschappelijke monetaire beleid kunnen worden bijgestuurd, aan de lidstaten staat maatregelen tegen ongewenst geachte nationale inflatieontwikkelingen te nemen.

Uit de meest recente gegevens betreffende het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen (HICP) blijkt dat de consumptieprijzen in de eurozone in haar geheel tussen september 2002 en september 2003 gestegen zijn met 2,1 %. De vijf lidstaten met het hoogste jaarlijkse groeipercentage zijn Ierland (3,8 %), Griekenland (3,3 %, over de periode van augustus tot augustus), Portugal (3,2 %), Spanje (3,0 %) en Italië (3,0 %).

De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op het onderdeel over de eurozone in de Globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB) voor de periode 2003-2005, die in juni 2003 door de Raad werden goedgekeurd. In dat onderdeel wordt erkend dat inflatieverschillen in een monetaire unie een feit zijn en dat de inflatieverschillen tussen de lidstaten van de eurozone grotendeels de verschillen in de economieën en de groeicijfers weerspiegelen. In de GREB wordt de nationale beleidsactoren geadviseerd „de oorzaken van de inflatieverschillen te analyseren om vast te stellen wanneer deze verschillen ongewenst zijn, zodat zij door de lidstaten kunnen worden aangepakt via de tot hun beschikking staande hefbomen”. Zoals gewoonlijk zal de Commissie de macro-economische situatie in alle lidstaten nauwgezet blijven volgen en verslag uitbrengen over de tenuitvoerlegging van de GREB.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/179 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/179

---

(2004/C 70 E/187)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2963/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Vermindering van kredieten voor onderzoek en voorkoming van ongevallen

In een brief aan het Directoraat Gezondheid van de Europese Commissie, geeft het Europees netwerk voor Ongevallenpreventie zijn ongerustheid te kennen over de korting van het budget voor ongevallenonder-zoek en -preventie met 30 %. Volgens gegevens van het laboratorium voor gezondheid en epidemiologie is het budget van de Gemeenschap voor volksgezondheid verhoogd, terwijl het programma voor ongevallenpreventie voor de volgende periode van vijf jaar zal worden gefinancierd met bedragen van 1,7-1,8 miljoen euro per jaar tegenover 2,5 EUR miljoen per jaar gedurende de voorgaande periode.

Omdat ongevallen in de ontwikkelde landen de belangrijkste doodsoorzaak vormen in de productieve leeftijd beneden de 45 jaar, is het sterftecijfer als gevolg van ongevallen van grotere invloed op de gemiddelde levensverwachting dan de sterftecijfers door andere ziekten (cardiovasculaire aandoeningen en tumoren) en de sociale en financiële gevolgen voor de zwaar gewonden vormen een zware last voor onze samenleving:

| 1. | Wat zijn de redenen voor de ingrijpende korting van de gefinancierde uitgaven in deze sector? |
| --- | --- |

1.

Wat zijn de redenen voor de ingrijpende korting van de gefinancierde uitgaven in deze sector?

| 2. | Is de Commissie van plan in te grijpen en op welke wijze, om te zorgen dat het onderzoek naar ongevallenpreventie wordt geïntensiveerd? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van plan in te grijpen en op welke wijze, om te zorgen dat het onderzoek naar ongevallenpreventie wordt geïntensiveerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 november 2003)

De Commissie heeft de kredieten voor onderzoek naar en preventie van ongevallen in de Unie onlangs niet met 30 % gekort.

De voorstellen voor financiële steun betreffende de preventie van ongevallen en letsels die in het kader van de financieringsronde voor 2003 van het communautaire programma op het gebied van de volksgezondheid zijn ontvangen, worden momenteel beoordeeld. Verwacht wordt dat binnenkort een besluit over de selectie van de te financieren projecten wordt genomen. In het kader van de selectieprocedure zijn diverse projecten op het gebied van ongevallen en letsels ingediend.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/180 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/180

---

(2004/C 70 E/188)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2967/03

van Marie-Thérèse Hermange (PPE-DE) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Europese ombudsman voor kinderen

In 1997 is in Trondheim in Noorwegen het Europees Netwerk van kinderombudsmannen (ENOC) opgericht door de Unicef, als verbindingsorgaan tussen de kinderombudsmannen in Europa. Bij dit netwerk zijn momenteel verschillende leden van de Europese Unie aangesloten: Oostenrijk, België, Denemarken, Spanje, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Zweden.

Elk land en elke regio met een onafhankelijk kinderombudsman kan lid worden van het netwerk, dat als belangrijkste doelstelling heeft de naleving van de rechten van het kind in Europa te verbeteren, door toe te zien op de toepassing van het Verdrag van de rechten van het kind, door individuele en collectieve acties op dit gebied te steunen en door te helpen bij de invoering van een kinderrechtenbeleid op nationaal niveau.

Tevens is het netwerk een forum voor uitwisseling van informatie, ervaringen en ideeën tussen Europese landen, met name door vergelijkende onderzoeken.

Kan de Commissie geen „Europese kinderombudsman” oprichten om de transparantie en de zichtbaarheid van de acties die in Europa worden georganiseerd voor de bescherming van het kind te vergroten? Door de benoeming van een Europese kinderombudsman zou het Europees netwerk beter gecoördineerd kunnen worden en zou het vooral ook beter mogelijk zijn op te komen voor de belangen en behoeften van het kind.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(19 november 2003)

Gezien de huidige stand van de Verdragen beschikt de Commissie niet over de rechtsgrond om, zoals het geachte parlementslid voorstelt, de werkzaamheden te coördineren van ombudsmannen die door de lidstaten zijn aangesteld.

Bovendien hebben de ministers van de 15 lidstaten die verantwoordelijk zijn voor de rechten van het kind tijdens hun bijeenkomst te Lucca (IT) op 25 en 26 september 2003 de eventuele aanstelling van een dergelijke Europese ombudsman niet opgenomen in hun conclusies.

In april 2003 heeft ENOC de Commissie om financiële steun gevraagd voor de oprichting van een permanent secretariaat.

De Commissie heeft ENOC in detail uitgelegd hoe financiering via exploitatiesubsidies in haar werk gaat en heeft erop gewezen dat de financiering moet worden goedgekeurd door de begrotingsautoriteit, namelijk het Parlement en de Raad.

Om aanspraak te kunnen maken op Europese financiering, zal ENOC een dossier moeten indienen. ENOC heeft hierover nog geen besluit genomen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/180 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/180

---

(2004/C 70 E/189)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2968/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Eurojust

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | welke lidstaten hebben hun nationaal recht gewijzigd binnen de termijn van 6 september 2003, zoals bepaald in artikel 42 van Besluit 2002/187/JBZ (1)? Wat zijn de twee uitersten van deze wetten en wat zijn de grootste verschillen ertussen? |
| --- | --- |

—

welke lidstaten hebben hun nationaal recht gewijzigd binnen de termijn van 6 september 2003, zoals bepaald in artikel 42 van Besluit 2002/187/JBZ (1)? Wat zijn de twee uitersten van deze wetten en wat zijn de grootste verschillen ertussen?

| — | In welke nationale wetten zijn in de periode tussen de inwerkingtreding van het besluit en vandaag het statuut en de bevoegdheden van de nationale leden van Eurojust omschreven? Wat zijn de twee extreme wetgevingen op dat vlak en de grootste verschillen ertussen? |
| --- | --- |

—

In welke nationale wetten zijn in de periode tussen de inwerkingtreding van het besluit en vandaag het statuut en de bevoegdheden van de nationale leden van Eurojust omschreven? Wat zijn de twee extreme wetgevingen op dat vlak en de grootste verschillen ertussen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 november 2003)

Bij schrijven van 23 juni 2003 verzocht de Commissie de lidstaten informatie te verstrekken over de maatregelen die ze hebben genomen met het oog op de tenuitvoerlegging van het besluit van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust. Op basis van de verstrekte informatie zal de Commissie een verslag opstellen.

Momenteel (13 oktober 2003) hebben acht lidstaten een schriftelijk antwoord verstrekt.

Volgende voorlopige conclusies kunnen worden getrokken op grond van de beschikbare informatie:

| — | Drie lidstaten hebben geantwoord dat ze het besluit van de Raad volledig hebben omgezet en dat nationale wetgeving niet nodig is (hoewel ze van plan zijn aanvullende maatregelen te nemen, zijn deze maatregelen niet uitdrukkelijk vereist door het besluit van de Raad). Een lidstaat heeft een wet aangenomen om het besluit van de Raad uit te voeren. Een lidstaat heeft een regeringsverordening aangenomen over de rechtspersoonlijkheid van Eurojust en de voorrechten en immuniteit van zijn nationale leden, terwijl een wet tot uitvoering van het besluit van de Raad nog steeds wordt besproken door het nationale parlement. De overige antwoorden verwijzen naar hangende wetgevingsvoorstellen. |
| --- | --- |

—

Drie lidstaten hebben geantwoord dat ze het besluit van de Raad volledig hebben omgezet en dat nationale wetgeving niet nodig is (hoewel ze van plan zijn aanvullende maatregelen te nemen, zijn deze maatregelen niet uitdrukkelijk vereist door het besluit van de Raad). Een lidstaat heeft een wet aangenomen om het besluit van de Raad uit te voeren. Een lidstaat heeft een regeringsverordening aangenomen over de rechtspersoonlijkheid van Eurojust en de voorrechten en immuniteit van zijn nationale leden, terwijl een wet tot uitvoering van het besluit van de Raad nog steeds wordt besproken door het nationale parlement. De overige antwoorden verwijzen naar hangende wetgevingsvoorstellen.

| — | Wat betreft het statuut en de bevoegdheden van de nationale leden, hebben bijna alle leden het formele statuut van een nationaal openbaar aanklager (twee leden hebben eerder het statuut van een rechter en een lid is plaatsvervangend hoofd van politie). Slechts enkelen onder hen beschikken evenwel over rechterlijke en/of vervolgingsbevoegdheden. De meeste nationale leden vallen onder de bevoegdheid van het ministerie van Justitie, sommigen onder de bevoegdheid van een procureur-generaal. De goedkeuring van verdere nationale uitvoeringswetgeving kan hierin verandering brengen. |
| --- | --- |

—

Wat betreft het statuut en de bevoegdheden van de nationale leden, hebben bijna alle leden het formele statuut van een nationaal openbaar aanklager (twee leden hebben eerder het statuut van een rechter en een lid is plaatsvervangend hoofd van politie). Slechts enkelen onder hen beschikken evenwel over rechterlijke en/of vervolgingsbevoegdheden. De meeste nationale leden vallen onder de bevoegdheid van het ministerie van Justitie, sommigen onder de bevoegdheid van een procureur-generaal. De goedkeuring van verdere nationale uitvoeringswetgeving kan hierin verandering brengen.

| — | Voor meer uitvoerige informatie verwijst de Commissie naar het volgende uitvoeringsverslag. Het is de bedoeling dit verslag tegen eind 2003 te publiceren. |
| --- | --- |

—

Voor meer uitvoerige informatie verwijst de Commissie naar het volgende uitvoeringsverslag. Het is de bedoeling dit verslag tegen eind 2003 te publiceren.

---

(1)  PB L 63 van 6.3.2002, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/181 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/181

---

(2004/C 70 E/190)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2970/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Terugtrekking uit het Gemeenschappelijk Visserijbeleid

Voorzien de huidige Verdragen en de Europese ontwerp-grondwet naar het oordeel van de Commissie in de mogelijkheid dat een lidstaat uit het Gemeenschappelijk Visserijbeleid stapt?

Zou een dergelijke actie of het onder nationale controle brengen van het visserijbeleid betekenen dat de betrokken lidstaat uit de Europese Unie stapt of dat opnieuw over de Verdragen zou moeten worden onderhandeld, waarbij unanieme goedkeuring van alle lidstaten vereist zou zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 oktober 2003)

Krachtens artikel 3, lid 1, onder e), van het EG-Verdrag omvat het optreden van de Gemeenschap een gemeenschappelijk beleid op het gebied van de visserij. Dit houdt in dat de Gemeenschap exclusief bevoegd is voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden op haar eigen grondgebied en op volle zee. Deze exclusieve bevoegdheid inzake de organisatie van de sector en de instandhouding van de mariene biologische rijkdommen berust op artikel 37 van het EG-Verdrag en artikel 102 van de Toetredingsakte van 1972. Het Hof van Justitie heeft de reikwijdte van de communautaire bevoegdheid vastgesteld door te bevestigen dat deze bevoegdheid inmiddels die van de lidstaten vervangt, zowel in als buiten de communautaire wateren (de Gemeenschap oefent haar externe exclusieve bevoegdheid in deze sector uit in het kader van internationale verbintenissen op bilateraal niveau — onderhandelingen en overeenkomsten met derde landen — en op multilateraal niveau — vertegenwoordiging van de Gemeenschap in voor de visserijsector bevoegde internationale organisaties) (1).

Het toepassingsgebied van het gemeenschappelijk visserijbeleid is onlangs bevestigd in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (2). De communautaire bevoegdheid is tweeërlei: enerzijds is zij van toepassing op de levende aquatische hulpbronnen, de aquacultuur en de verwerking en afzet van visserij- en aquacultuurproducten afkomstig uit de wateren die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van de lidstaten vallen, en geldt zij voor alle visserijactiviteiten in die wateren, ongeacht of die door vissers en vaartuigen van de lidstaten of van derde landen worden verricht, anderzijds betreft zij ook alle visserijactiviteiten die de vissers en vaartuigen van de lidstaten in de communautaire wateren, op volle zee en — overeenkomstig de regels van het internationaal recht — in de visserijgebieden van derde landen verrichten.

De wetgeving betreffende het gemeenschappelijk visserijbeleid is rechtstreeks toepasselijk in de interne rechtsorde van de lidstaten en heeft voorrang op de nationale wetgeving van de lidstaten (3) Daarom zou er sprake zijn van een inbreuk indien de nationale autoriteiten interne wetten aannemen die afwijken van het EG-Verdrag of van de communautaire regelgeving die op grond van dat Verdrag is vastgesteld. Een lidstaat mag geen afbreuk doen aan het principe dat het Gemeenschapsrecht op het gehele grondgebied van de Gemeenschap op uniforme wijze van toepassing is.

Het EG-Verdrag kan alleen worden gewijzigd bij een nieuw, door alle lidstaten geratificeerd Verdrag.

In artikel 59 van het ontwerp-verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa is de mogelijkheid ingebouwd voor lidstaten om zich vrijwillig uit de Unie terug te trekken; in terugtrekking uit een bepaald beleid is in die bepaling evenwel niet voorzien.

Het moge op basis van het voorgaande duidelijk zijn dat noch het bestaande Gemeenschapsrecht noch de ontwerp-grondwet een lidstaat de mogelijkheid biedt om af te wijken van de gemeenschappelijke regelgeving die in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid is vastgesteld.

---

(1)  Arresten van het Hof van 14 juli 1976, in de zaken 3, 4 et 6/76, Jurisprudentie, 1976, blz. 1279; van 16 februari 1978, in zaak 61/77, Jurisprudentie, 1978, blz. 417; van 25 juli 1991, in zaak C-258/89, Jurisprudentie, 1991, blz. 3977; van 24 november 1992, in zaak C-286/90, Jurisprudentie, 1992, blz. 1-6019; van 24 november 1993, in zaak C-405/92, Jurisprudentie, 1993-I, blz. 6133.

(2)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB L 358 van 31.12.2002.

(3)  Het Hof van Justitie heeft het beginsel dat Gemeenschapsrecht voorrang heeft op nationaal recht, vastgesteld in zijn arrest van 25 juli 1964, in de zaak 6/64, Jurisprudentie, 1964, Engelse uitgave, blz. 614.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/182 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/182

---

(2004/C 70 E/191)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2976/03

van Heinz Kindermann (PSE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Exportvergoedingen voor ei-albuminen — vraag P-2696/03

In vraag P-2696/03 (1) zijn twee vragen aan de orde gesteld over de situatie op het gebied van de exportvergoedingen van de ei-albuminen. In haar antwoord ging de Commissie echter slechts op de eerste van de twee vragen in, maar niet op vraag 2, die het belangrijkste deel van mijn vraag was.

Naast de beschrijving van de gevolgen van de vastgestelde maatregelen op het gebied van de ei-albuminen in het antwoord wordt de beantwoording van de volgende vragen op prijs gesteld:

| — | Is de Commissie bereid om ei-albuminen in een andere tariefgroep onder te brengen, te weten de categorie van de landbouwproducten en aldus gelijk te stellen aan andere eiproducten, zoals eieren met schaal, eigeel en hele eieren (KN-Code 0408 ...)? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid om ei-albuminen in een andere tariefgroep onder te brengen, te weten de categorie van de landbouwproducten en aldus gelijk te stellen aan andere eiproducten, zoals eieren met schaal, eigeel en hele eieren (KN-Code 0408 ...)?

| — | Zo ja, hoe zou dan het tijdschema eruit zien en zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

—

Zo ja, hoe zou dan het tijdschema eruit zien en zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 november 2003)

De Commissie is van mening dat de Gemeenschap alleen niet de huidige tariefindeling voor ovoalbumine (GN-code 3502) kan veranderen door het product onder te brengen bij GN-code 0408, omdat de huidige tariefindeling gebaseerd is op het Verdrag betreffende het Geharmoniseerd Systeem.

Wel zou kunnen worden overwogen ovoalbumine op te nemen in de gemeenschappelijk marktordening voor eieren, maar dan zou de Gemeenschap in het kader van haar WTO-verbintenissen voor eieren geen restituties kunnen toekennen, omdat ovoalbumine (post 3502) niet voorkomt in de bijlage bij de EG-WTO-verbintenissen inzake uitvoersubsidies in het kader van deze productgroep.

---

(1)  Zie blz. 129.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/183 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/183

---

(2004/C 70 E/192)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2978/03

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Structuurfondsen in Bretagne

Met de nieuwe begrotingskoers van de Franse regering zal de regio Bretagne ernstig te lijden krijgen van het feit dat de Franse overheid haar financiële steun intrekt en daarmee ook de overmaking van Europese kredieten op het spel zet. Naar verluidt zal namelijk een deel van de aan Bretagne toegewezen kredieten voor de periode 2000-2006 worden geblokkeerd omdat de Franse staat niet langer bereid zou zijn de door haar eerder toegezegde financiële steun in het kader van het plancontract Staat-Regio te verstrekken. Dit is met name zeer slecht nieuws voor het Pays de Lorient, dat een ernstige economische crisis doormaakt sinds het vertrek van de Maríne en de ontmanteling en het ombouwen van de marinewerf aldaar, en voor het Pays de Brest, de Trégor en het midwestelijk gedeelte van Bretagne.

Is de Commissie, die altijd heeft toegezien op strikte toepassing van het additionaliteitsbeginsel, niet van oordeel dit beginsel wordt geschonden door het dichtdraaien van de nationale geldkraan halverwege de looptijd van het structuurfonds? Leidt een en ander niet tot grote economische en financiële onzekerheid voor een regio die de toegezegde Europese kredieten hard nodig heeft?

Is de Commissie voornemens bij de Franse overheid om opheldering te vragen? Zo zij dit reeds heeft gedaan, welke verdere stappen denkt zij naar aanleiding hiervan te nemen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 november 2003)

Op grond van het financieringsplan van het enkelvoudig programmeringsdocument voor de structurele bijstandsverlening in de regio Bretagne voor de periode 2000-2006 moet de lidstaat (nationale, regionale of plaatselijke overheden) 583 902 092 EUR bijdragen in de subsidiabele kosten, die in totaal 1 400 926 184 EUR bedragen (inclusief de bijdrage van particuliere sector). Op 1 september 2003 was 65 % van de totale in het EPD vastgestelde overheidsbijdrage van de lidstaat geprogrammeerd.

De Commissie beschikt niet over enige informatie betreffende een eventuele intrekking van de financiële steun door de Franse staat, die zou leiden tot een vermindering van zijn overheidsbijdrage voor met name het EPD 2000-2006 in Bretagne.

De inachtneming van het additionaliteitsbeginsel voor de programma's van Doelstelling 2 wordt halverwege de looptijd getoetst. Deze toetsing betreft alle Franse programma's van Doelstelling 2 en niet de verschillende programma's afzonderlijk. De Franse autoriteiten moeten de Commissie vóór 31 december 2003 de nodige informatie verstrekken. Los van deze toetsingen moet de lidstaat de Commissie op ieder tijdstip van de programmeringsperiode informeren als zijn vermogen om het vastgestelde uitgavenniveau te handhaven in gevaar komt.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/184 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/184

---

(2004/C 70 E/193)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2979/03

van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ELDR) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Posterijen in de Europese Unie

Richtlijn 97/67/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 over de gemeenschappelijke regels voor het ontwikkelen van de interne markt voor postverkeer in de Europese Gemeenschap en verbetering van de kwaliteit van de dienstverlening is gewijzigd door richtlijn 2002/39/EG (2) van het Parlement en de Raad van 10 juni 2002 om door te kunnen gaan met het opengooien van de posterijen in de Europese Unie. Deze richtlijn had vooral ten doel om de interne markt door te voeren voor de posterijen met handhaving van de dienstverlening in overeenstemming met de conclusies van de Top van Lissabon.

In lid 1 van artikel 2 en in lid 4 van artikel 3 van deze richtlijn staat dat periodieken zoals tijdschriften tot een gewicht van maximaal 2 kilo binnen het bestek van de universele postdienstverlening blijven vallen.

In Spanje heeft wet 24/1998 van 13 juli over de universele posterijen en de liberalisering van de postdiensten, gewijzigd door de wetten 50/1998 van 30 december en 53/2002 van 30 december, periodieken zoals tijdschriften tot een gewicht van 2 kilogram uitgesloten of zij stelt hieraan ten onrechte extra eisen. Zo wordt geëist dat het tijdschrift verpakt is of wordt gepresenteerd als brief dan wel postpakket.

Meent de Commissie ook niet dat deze Spaanse regels strijdig zijn met de Europese richtlijn en een belemmering vormen van de universalisering van de posterijen in de Europese interne markt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 november 2003)

Zoals het geachte parlementslid terecht vermeldt, vereist artikel 3 van richtlijn 97/67/EG (3), in combinatie met artikel 2, punt 6, dat de bestelling van poststukken zoals kranten en tijdschriften, met het voorgeschreven maximumgewicht, in de universele postdienst begrepen is.

De Spaanse wetgeving bepaalt in artikel 15 van wet 24/1998 en artikel 27 van koninklijk besluit 1829/1999 dat de bestelling van tijdschriften in de vorm van een brief of postpakket onder de universele postdienst valt.

De Commissie is het bijgevolg niet eens met de bewering van het geachte parlementslid dat de bestelling van tijdschriften krachtens de Spaanse wet buiten het bestek valt van de universele postdienst die Spanje dient te waarborgen. De Spaanse wet laat integendeel toe dat poststukken zoals tijdschriften onder de voorwaarden van de universele postdienst kunnen worden besteld, wat het door de richtlijn beoogde resultaat is.

Dat de Spaanse wetgeving vereist dat deze poststukken als brief of postpakket worden verstuurd, valt onder de discretionaire bevoegdheid van de lidstaat om de vorm en de gebruikte methodes te bepalen waarmee de doelstelling van de richtlijn wordt bereikt.

---

(1)  PB L 15 van 21.1.1998, blz. 14.

(2)  PB L 176 van 5.7.2002, blz. 21.

(3)  Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst. Gewijzigd door Richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/185 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/185

---

(2004/C 70 E/194)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2989/03

van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Financiering door de Commissie van European Policy Center (EPC)

Het European Policy Center (EPC) in Brussel zegt in een uitnodiging die het aan de leden van het Europees Parlement heeft gestuurd dat het „zijne hoogheid de president van Noord-Cyprus, Raouf Denktash” (sic) voor een „breakfast policy briefing” zal ontvangen en roept de parlementariërs op bij deze briefing acte de présence te geven. Zoals bekend erkent echter geen enkel land in de wereld (met uitzondering van Turkije, dat 37 % van Cyprus militair bezet houdt) de heer Denktash in de hoedanigheid van president, noch de pseudostaat Noord-Cyprus als zodanig. De VN en de Europese Unie hebben de heer Denktash zelfs herhaaldelijk bekritiseerd vanwege zijn separatistische neigingen. Bovendien vindt de briefing plaats aan de vooravond van „presidentsverkiezingen” en kan derhalve worden opgevat als steun voor de heer Denktash tegen zijn politieke tegenstanders.

Kan de Commissie mij meedelen of het EPC subsidie ontvangt met middelen van de communautaire begroting en zo ja, vanaf welk jaar en hoeveel? Wat gaat de Commissie doen om, als het EPC inderdaad financiële steun van de Unie krijgt, de leiding van het Center ervan te doordringen dat het niet aangaat communautaire middelen te gebruiken voor acties die neerkomen op een de facto erkenning van een bewind dat stoelt op geweld en onwettigheid?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(12 november 2003)

Het European Policy Centre (EPC) is een onafhankelijk studiecentrum dat onderzoek verricht over Europese aangelegenheden en sinds zijn oprichting in 1996 kon rekenen op financiële steun van de Gemeenschap.

De begrotingsautoriteit trekt jaarlijks middelen uit voor het EPC als studiecentrum op begrotingsonderdeel A-3026 (in 1999, 2000 en 2001 werden subsidies voor huishoudelijke uitgaven toegekend ten belope van 125 000 EUR en in 2002 en 2003 ten belope van 150 000 EUR).

De Commissie brengt jaarlijks gedetailleerd verslag uit bij het Parlement over de begunstigden van subsidies uit hoofdstuk A-30. De verslagen kunnen worden geraadpleegd op de Europa-website van de Commissie.

Bovendien heeft de Commissie specifieke acties van het EPC ondersteund. Vanaf 1999 tot op heden werd hiervoor in totaal 90 400 EUR aan middelen uitbetaald.

De Commissie heeft vernomen dat de geplande vergadering waarnaar het geachte Parlemementslid verwijst, uiteindelijk niet heeft plaatsgevonden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/186 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/186

---

(2004/C 70 E/195)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2991/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Verbod mechanische kokkelvisserij Waddenzee

In vervolg op mijn vraag P-2375/03 (1) d.d. 10 juli met betrekking tot sterfte onder eidereenden als gevolg van de schelpdiervisserij in de Waddenzee, wil ik de Commissie wijzen op de Natuurbalans van het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) met voorlopige conclusies van evaluatieonderzoek naar effecten van schelpdiervisserij (EVA II).

De uitgevoerde tweede fase (1988-2003) van het onderzoek naar de effecten van de schelpdiervisserij in de Nederlandse kustwateren EVA II bevat een aantal belangrijke voorlopige resultaten:

| — | Mosselbanken op de platen in de oostelijke Waddenzee hebben zich recent hersteld. Dit blijkt deels het gevolg te zijn van de instelling van gebieden waarin geen schelpdieren gevist mochten worden. |
| --- | --- |

—

Mosselbanken op de platen in de oostelijke Waddenzee hebben zich recent hersteld. Dit blijkt deels het gevolg te zijn van de instelling van gebieden waarin geen schelpdieren gevist mochten worden.

| — | Bevissing van mosselbanken is niet gunstig gebleken voor de ontwikkeling van die banken. |
| --- | --- |

—

Bevissing van mosselbanken is niet gunstig gebleken voor de ontwikkeling van die banken.

| — | De verhoogde sterfte van eidereenden blijkt veroorzaakt te zijn door een tekort aan geschikt voedsel. |
| --- | --- |

—

De verhoogde sterfte van eidereenden blijkt veroorzaakt te zijn door een tekort aan geschikt voedsel.

| — | Het systeem van voedselreserving draagt bij aan de overleving van schelpdieretende vogels in voedselarme jaren. Desondanks zijn de aantallen eidereenden en scholeksters in de Waddenzee afgenomen, hetgeen kan wijzen op ontoereikende reservering. De invloed van de aanwezigheid van mosselkweekpercelen in de Waddenzee op het totale schelpdieraanbod is afhankelijk van het beheer. In de periode 1970-1980 leidde dat tot een goede bezetting van de percelen met mosselen (en daardoor mogelijk extra eidereenden). Lokaal en op korte termijn treden als gevolg van omwoeling van de bodem door de mechanische kokkelvisserij veranderingen in het sediment op waardoor de kokkels minder snel groeien. Dat betekent minder voedsel voor de schelpdieretende vogels, zoals de eidereend. Deze soort neemt vanaf 1996 in aantal af. De sterfte onder eidereenden wordt de laatste jaren in verband gebracht met het tekort aan schelpdieren als voedsel. Volgens de laatste telling in 2003 concentreren eidereenden zich steeds meer in de Waddenzee, een Vogelrichtlijngebied. Ook zeven andere soorten broedvogels en acht wintergasten (kanoet, scholekster) nemen in aantal af. |
| --- | --- |

—

Het systeem van voedselreserving draagt bij aan de overleving van schelpdieretende vogels in voedselarme jaren. Desondanks zijn de aantallen eidereenden en scholeksters in de Waddenzee afgenomen, hetgeen kan wijzen op ontoereikende reservering. De invloed van de aanwezigheid van mosselkweekpercelen in de Waddenzee op het totale schelpdieraanbod is afhankelijk van het beheer. In de periode 1970-1980 leidde dat tot een goede bezetting van de percelen met mosselen (en daardoor mogelijk extra eidereenden). Lokaal en op korte termijn treden als gevolg van omwoeling van de bodem door de mechanische kokkelvisserij veranderingen in het sediment op waardoor de kokkels minder snel groeien. Dat betekent minder voedsel voor de schelpdieretende vogels, zoals de eidereend. Deze soort neemt vanaf 1996 in aantal af. De sterfte onder eidereenden wordt de laatste jaren in verband gebracht met het tekort aan schelpdieren als voedsel. Volgens de laatste telling in 2003 concentreren eidereenden zich steeds meer in de Waddenzee, een Vogelrichtlijngebied. Ook zeven andere soorten broedvogels en acht wintergasten (kanoet, scholekster) nemen in aantal af.

Is de Europese Commissie bereid de mechanische kokkelvisserij in de Waddenzee te verbieden nu de negatieve effecten wetenschappelijk zijn vastgesteld?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 november 2003)

Zoals aangegeven in haar antwoord op schriftelijke vraag P-2375/03 van het geachte parlementslid, heeft de Commissie rechtzaken aangespannen onder andere met betrekking tot de negatieve effecten van de schelpdiervisserij in de Waddenzee op de vogelpopulatie. De Waddenzee werd door Nederland als speciale beschermingszone aangewezen overeenkomstig Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) en als gebied van communautair belang voorgesteld overeenkomstig Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3). De Commissie heeft kennis genomen van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie inzake de mogelijke negatieve effecten van dergelijke activiteiten op deze vogelpopulaties.

In het kader van de vermelde rechtzaken heeft de Commissie onlangs een schrijven tot de Nederlandse autoriteiten gericht.

De Commissie zal alle door de Nederlandse overheidsdiensten verstrekte informatie onderzoeken, onder meer ook de resultaten van het door het geachte parlementslid genoemde onderzoek, zodra deze definitief zijn, en zal dan nagaan welke verdere stappen in dit verband kunnen worden genomen.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 256.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/187 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/187

---

(2004/C 70 E/196)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2998/03

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Tegenstrijdige belastingvrijstellingen in het Verenigd Koninkrijk

In de lidstaat die ik het best ken, wordt er accijns geheven op loodvrije benzine voor vaartuigen van zeilclubs die op binnenwateren, zoals stuwmeren of rivieren, worden gebruikt. Als diezelfde vaartuigen echter in havens of kustwateren worden gebruikt, behoeft deze accijns niet te worden betaald, of kan hij worden teruggevorderd.

Kan de Commissie iets aan deze kwestie doen, of gaat het hier zuiver om een kwestie van nationaal beleid en subsidiariteit?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 november 2003)

De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder c), van Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën (1), de lidstaten, onder de voorwaarden die zij vaststellen, de minerale oliën die worden geleverd voor gebruik als brandstof ten behoeve van scheepvaart op de binnenwateren van de Gemeenschap door andere schepen dan particuliere pleziervaartuigen, dienen vrij te stellen van de geharmoniseerde accijns. Voorzover het de belasting op minerale oliën betreft die gebruikt worden als brandstof door schepen voor de binnenvaart, met uitzondering van de particuliere pleziervaart, wordt het in artikel 8, lid 2, onder b), van genoemde richtlijn overgelaten aan het Verenigd Koninkrijk om onder bepaalde omstandigheden te besluiten tot gehele of gedeeltelijke vrijstelling van het percentage van het geharmoniseerde accijnsrecht op deze brandstof.

Daarenboven heeft het Verenigd Koninkrijk een specifieke vergunning van de Raad verkregen, krachtens artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG, om tot en met 31 december 2006 een gehele of gedeeltelijke vrijstelling te verlenen van het geharmoniseerd accijnsrecht op minerale oliën die worden gebruikt als brandstof voor de particuliere pleziervaart.

Het Verenigd Koninkrijk zou deze vrijstelling eveneens kunnen uitbreiden, gebaseerd op de specifieke, door de Raad verleende machtiging, zodat daarmee ook particuliere pleziervaartuigen die op de binnenwateren varen worden bestreken.

De Commissie is van mening dat de positie van de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk op dezelfde lijn lijkt te liggen als de bepalingen van de huidige communautaire belastingwetgeving en dat hier derhalve geen specifieke maatregelen noodzakelijk lijken. Er zij op gewezen dat soortgelijke bepalingen zijn overeengekomen en het licht zullen zien in de nieuwe richtlijn van de Raad betreffende de belasting op energieproducten die per 1 januari 2004 in de plaats zal komen van genoemde Richtlijn 92/81/EEG.

---

(1)  PB L 316 van 31.10.1992, blzn. 12-15.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/187 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/187

---

(2004/C 70 E/197)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2999/03

van Olivier Duhamel (PSE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Informatiebrochure

De Commissie heeft onlangs een informatiebrochure uitgegeven (Panorama van de Europese Unie), die een historisch overzicht van de Europese Unie bevat, dat eigenaardig genoeg wel volkomen terecht Robert Schuman noemt, die met zijn toespraak van 9 mei 1950 aan de grondslag ligt van wat vandaag de dag de Europese Unie is, maar met geen woord van Jean Monnet rept — terwijl uit alle getuigenissen van de betrokkenen van destijds en alle historisch onderzoek blijkt dat hij eigenlijk de inspiratie voor de toespraak van Schuman geleverd heeft.

Hoe verklaart de Commissie die vergetelheid? Zij zal het er toch wel mee eens zijn dat de stoutmoedige toespraak van Schuman niets van zijn waarde verliest door ook met een paar woorden te herinneren aan de stoutmoedige gedachte van Monnet?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(3 november 2003)

Het geachte parlementslid wijst er terecht op dat Jean Monnet, evenals het feit dat hij een bron van inspiratie was voor Robert Schuman, in alle publicaties over de historische oorsprong van de Unie moet worden vermeld, hoe kort die ook mogen zijn. Deze vergetelheid zal onmiddellijk worden rechtgezet in de on line-versie (1) en in de volgende uitgave van de brochure „Panorama van de Europese Unie”.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/publications/booklets/eu_glance/20/index_nl.htm).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/188 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/188

---

(2004/C 70 E/198)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3001/03

van Marco Pannella (NI), Emma Bonino (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Olivier Dupuis (NI) en Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de „Montagnard”-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 2 augustus 2003 heeft de politieagent Bui Quang Thuan, in het dorp Buon Kdun, Y-Tao Eban, geboren in 1979, gearresteerd op beschuldiging van het verstrekken van voedsel aan Y-Jon Enuol die in het gebied ondergedoken is. De politieagent heeft enkele Montagnards die voor de politie werken (namelijk Y-Kren Nie, geboren in 1945, Y-Dialm Eban, geboren in 1960, Y-Hoc Eban, geboren in 1952, Y-Jam Eban, geboren in 1958, Y-Sot Buon Ya, geboren in 1956, Y-Wik Nie, geboren in 1945, Y-Suai Enuol, geboren in 1945, en Y-Hue Buon Ya, geboren in 1946) betaald om Y-Tao Eban te molesteren. Na te zijn gefolterd, werd hij gedwongen een verklaring te ondertekenen dat hij een wapen had gekocht met de bedoeling het Vietnamese regime te bestrijden. |
| --- | --- |

—

Op 2 augustus 2003 heeft de politieagent Bui Quang Thuan, in het dorp Buon Kdun, Y-Tao Eban, geboren in 1979, gearresteerd op beschuldiging van het verstrekken van voedsel aan Y-Jon Enuol die in het gebied ondergedoken is. De politieagent heeft enkele Montagnards die voor de politie werken (namelijk Y-Kren Nie, geboren in 1945, Y-Dialm Eban, geboren in 1960, Y-Hoc Eban, geboren in 1952, Y-Jam Eban, geboren in 1958, Y-Sot Buon Ya, geboren in 1956, Y-Wik Nie, geboren in 1945, Y-Suai Enuol, geboren in 1945, en Y-Hue Buon Ya, geboren in 1946) betaald om Y-Tao Eban te molesteren. Na te zijn gefolterd, werd hij gedwongen een verklaring te ondertekenen dat hij een wapen had gekocht met de bedoeling het Vietnamese regime te bestrijden.

| — | De Vietnamese regering heeft 11 inwoners van het dorp Buon Kdun laten arresteren en opsluiten. Zij werden gedwongen een verklaring te ondertekenen volgens welke ook Y-Jon Enuol een pistool had gekocht om het regime te bedreigen. Het gaat om de volgende personen: Y-Nam Nie, geboren in 1986, opgesloten sinds 3 augustus 2003; Y-Wer Enuol, 1973, opgesloten sinds 4 augustus 2003; Y-Huan Enuol, (geboortejaar onleesbaar), opgesloten sinds 5 augustus 2003; H'Nge Nie, 1963, opgesloten sinds 6 augustus 2003; H'Gir Eban, 1976, opgesloten sinds 7 augustus 2003; H'Tanyan Enuol, 1981, opgesloten sinds 7 augustus 2003; Y-Duol Buonya, 1975, opgesloten sinds 8 augustus 2003; H'Bi Nie, 1960, opgesloten sinds 8 augustus 2003; H'Prin Enuol, 1978, opgesloten sinds 18 augustus 2003. |
| --- | --- |

—

De Vietnamese regering heeft 11 inwoners van het dorp Buon Kdun laten arresteren en opsluiten. Zij werden gedwongen een verklaring te ondertekenen volgens welke ook Y-Jon Enuol een pistool had gekocht om het regime te bedreigen. Het gaat om de volgende personen: Y-Nam Nie, geboren in 1986, opgesloten sinds 3 augustus 2003; Y-Wer Enuol, 1973, opgesloten sinds 4 augustus 2003; Y-Huan Enuol, (geboortejaar onleesbaar), opgesloten sinds 5 augustus 2003; H'Nge Nie, 1963, opgesloten sinds 6 augustus 2003; H'Gir Eban, 1976, opgesloten sinds 7 augustus 2003; H'Tanyan Enuol, 1981, opgesloten sinds 7 augustus 2003; Y-Duol Buonya, 1975, opgesloten sinds 8 augustus 2003; H'Bi Nie, 1960, opgesloten sinds 8 augustus 2003; H'Prin Enuol, 1978, opgesloten sinds 18 augustus 2003.

| — | Op 6 augustus 2003 hebben Vietnamese agenten drie personen gearresteerd op beschuldiging van het verlenen van steun aan de Montagnard Foundation Inc ende Transnationale Radicale Partij. |
| --- | --- |

—

Op 6 augustus 2003 hebben Vietnamese agenten drie personen gearresteerd op beschuldiging van het verlenen van steun aan de Montagnard Foundation Inc ende Transnationale Radicale Partij.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie van plan de regering van Vietnam om uitleg te vragen over de redenen waarom de „Montagnards” gearresteerd worden? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van plan de regering van Vietnam om uitleg te vragen over de redenen waarom de „Montagnards” gearresteerd worden?

| — | Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Vietnamese autoriteiten opdat ze inspecteurs van het UNHCR en andere NGO's vrije toegang zouden verlenen tot de centrale hoogvlakten van Vietnam en het gebied langs de Cambodjaanse grens? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Vietnamese autoriteiten opdat ze inspecteurs van het UNHCR en andere NGO's vrije toegang zouden verlenen tot de centrale hoogvlakten van Vietnam en het gebied langs de Cambodjaanse grens?

| — | Is de Commissie bereid, indien de Vietnamese regering niet op deze verzoeken ingaat, de samenwerkingsovereenkomst met Vietnam op te zeggen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid, indien de Vietnamese regering niet op deze verzoeken ingaat, de samenwerkingsovereenkomst met Vietnam op te zeggen?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/189 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/189

---

(2004/C 70 E/199)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3002/03

van Marco Pannella (NI), Emma Bonino (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Olivier Dupuis (NI) en Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de „Montagnard”-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 21 augustus 2003, om middernacht, hebben circa 30 soldaten en 10 politiemannen het huis van Y-Pho Eban in het dorp Buon Cuoi omsingeld. Y-Pho Eban werd gearresteerd en opgesloten op verdenking van het verschaffen van voedsel aan „Montagnar”-vluchtelingen die zich in het gebied verborgen houden. |
| --- | --- |

—

Op 21 augustus 2003, om middernacht, hebben circa 30 soldaten en 10 politiemannen het huis van Y-Pho Eban in het dorp Buon Cuoi omsingeld. Y-Pho Eban werd gearresteerd en opgesloten op verdenking van het verschaffen van voedsel aan „Montagnar”-vluchtelingen die zich in het gebied verborgen houden.

| — | De politie en de soldaten hebben de man en de overige leden van zijn familie, H'Luin Eban, geboren in 1970 en zwanger, Y-Chui Buon Krong, geboren in 1982, en Y-Kun Buondap, geboren in 1992, met hun ΑΚ-47-geweren geslagen en hun ook elektrische schokken toegebracht. |
| --- | --- |

—

De politie en de soldaten hebben de man en de overige leden van zijn familie, H'Luin Eban, geboren in 1970 en zwanger, Y-Chui Buon Krong, geboren in 1982, en Y-Kun Buondap, geboren in 1992, met hun ΑΚ-47-geweren geslagen en hun ook elektrische schokken toegebracht.

| — | Alle dorpelingen zijn daarbij wakker geworden en zijn uit zelfverdediging op het politievoertuig (nummerplaat 47C2133) beginnen te kloppen en hebben de soldaten en de politieagenten op de vlucht gedreven. |
| --- | --- |

—

Alle dorpelingen zijn daarbij wakker geworden en zijn uit zelfverdediging op het politievoertuig (nummerplaat 47C2133) beginnen te kloppen en hebben de soldaten en de politieagenten op de vlucht gedreven.

| — | Op 22 augustus 2003 heeft de regering drie voertuigen vol soldaten en politieagenten naar het dorp Buon Cuoi gestuurd om alle bewoners te arresteren. Tot nu toe ontbreekt enig nieuws. |
| --- | --- |

—

Op 22 augustus 2003 heeft de regering drie voertuigen vol soldaten en politieagenten naar het dorp Buon Cuoi gestuurd om alle bewoners te arresteren. Tot nu toe ontbreekt enig nieuws.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie van plan de regering van Vietnam om uitleg te vragen over de redenen waarom de „Montagnards” gearresteerd worden? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van plan de regering van Vietnam om uitleg te vragen over de redenen waarom de „Montagnards” gearresteerd worden?

| — | Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Vietnamese autoriteiten opdat ze inspecteurs van het UNHCR en andere NGO's vrije toegang zouden verlenen tot de centrale hoogvlakten van Vietnam en het gebied langs de Cambodjaanse grens? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Vietnamese autoriteiten opdat ze inspecteurs van het UNHCR en andere NGO's vrije toegang zouden verlenen tot de centrale hoogvlakten van Vietnam en het gebied langs de Cambodjaanse grens?

| — | Is de Commissie bereid, indien de Vietnamese regering niet op deze verzoeken ingaat, de samenwerkingsovereenkomst met Vietnam op te zeggen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid, indien de Vietnamese regering niet op deze verzoeken ingaat, de samenwerkingsovereenkomst met Vietnam op te zeggen?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/189 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/189

---

(2004/C 70 E/200)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3003/03

van Marco Pannella (NI), Emma Bonino (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Olivier Dupuis (NI) en Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Toename van de schendingen van de fundamentele mensenrechten van de „Montagnard”-bevolking op de hoogvlakten van Vietnam

Gezien de volgende feiten:

| — | De laatste maanden hebben zich een aantal gevallen voorgedaan van inbeslagname van bijbels, pesterijen en verkrachtingen van „Montagnard”-vrouwen. |
| --- | --- |

—

De laatste maanden hebben zich een aantal gevallen voorgedaan van inbeslagname van bijbels, pesterijen en verkrachtingen van „Montagnard”-vrouwen.

| — | Op 18 augustus 2003 stuurde de Vietnamese regering Majoor Nguyen Vinh Chinh met 100 soldaten naar het dorp Buon Yang Reh, in het district Krong Bong (provincie Daklak) en werd de woning van H'Duen Buondap's doorzocht. |
| --- | --- |

—

Op 18 augustus 2003 stuurde de Vietnamese regering Majoor Nguyen Vinh Chinh met 100 soldaten naar het dorp Buon Yang Reh, in het district Krong Bong (provincie Daklak) en werd de woning van H'Duen Buondap's doorzocht.

| — | Er werden bijbels, psalmboeken en 150 000 VND in beslag genomen. Majoor Vinh Chinh heeft H'Duen Buondap's verkracht. Daarna heeft hij ieder huis doorzocht en wie zich verzette geslagen. |
| --- | --- |

—

Er werden bijbels, psalmboeken en 150 000 VND in beslag genomen. Majoor Vinh Chinh heeft H'Duen Buondap's verkracht. Daarna heeft hij ieder huis doorzocht en wie zich verzette geslagen.

| — | Ook op 18 augustus 2003 werd in het dorp Buon Kram, in het district Krong Ana (provincie Daklak) Y-Thiep Enuol, geboren in 1985, door de politie gearresteerd en overgebracht naar het politiebureau van Buonmathuot; de politie heeft sindsdien niets losgelaten over zijn toestand. |
| --- | --- |

—

Ook op 18 augustus 2003 werd in het dorp Buon Kram, in het district Krong Ana (provincie Daklak) Y-Thiep Enuol, geboren in 1985, door de politie gearresteerd en overgebracht naar het politiebureau van Buonmathuot; de politie heeft sindsdien niets losgelaten over zijn toestand.

| — | Op 20 augustus 2003 heeft Majoor Nguyen Y-Lum Buon Ya, geboren in 1983, gearresteerd in het dorp Buon Cuor Knia, in het district Buon Don, op beschuldiging van het verstrekken van voedsel aan Y-Kre Buon Ya, een vluchteling die zich in het gebied verborgen houdt. |
| --- | --- |

—

Op 20 augustus 2003 heeft Majoor Nguyen Y-Lum Buon Ya, geboren in 1983, gearresteerd in het dorp Buon Cuor Knia, in het district Buon Don, op beschuldiging van het verstrekken van voedsel aan Y-Kre Buon Ya, een vluchteling die zich in het gebied verborgen houdt.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie van plan de regering van Vietnam om uitleg te vragen over de redenen waarom de „Montagnards” gearresteerd worden? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van plan de regering van Vietnam om uitleg te vragen over de redenen waarom de „Montagnards” gearresteerd worden?

| — | Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Vietnamese autoriteiten opdat ze inspecteurs van het UNHCR en andere NGO's vrije toegang zouden verlenen tot de centrale hoogvlakten van Vietnam en het gebied langs de Cambodjaanse grens? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Vietnamese autoriteiten opdat ze inspecteurs van het UNHCR en andere NGO's vrije toegang zouden verlenen tot de centrale hoogvlakten van Vietnam en het gebied langs de Cambodjaanse grens?

| — | Is de Commissie bereid, indien de Vietnamese regering niet op deze verzoeken ingaat, de samenwerkingsovereenkomst met Vietnam op te zeggen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid, indien de Vietnamese regering niet op deze verzoeken ingaat, de samenwerkingsovereenkomst met Vietnam op te zeggen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3001/03, E-3002/03 en E-3003/03

(19 november 2003)

Sinds februari 2001, toen de sociale onrust zich in delen van de Centrale Hooglanden van Vietnam begon uit te breiden, is het moeilijk onafhankelijke en controleerbare informatie over de situatie te verkrijgen, omdat bezoeken van buitenlandse diplomaten en journalisten drastisch werden beperkt. De Commissie kan de huidige situatie ter plaatse dan ook moeilijk beoordelen.

Het aantal bezoeken dat door het Vietnamese ministerie van Buitenlandse Zaken werd georganiseerd en geleid is de afgelopen maanden echter toegenomen. Aan dergelijke bezoeken werd onder meer deelgenomen door een plaatselijke EU trojka op werkniveau in juni 2003 en door de ambassadeur voor godsdienstvrijheid van de Verenigde Staten J. Hanford in oktober 2003. Deze toename van het aantal bezoeken lijkt te duiden op meer openheid van de kant van de Vietnamese regering wat betreft de situatie in de Centrale Hooglanden. Zij besteedt tevens meer aandacht aan de regio en tracht een aantal van de vraagstukken aan te pakken die aanleiding gaven tot de onrust in 2001, zoals slechte economische vooruitzichten, te grote afhankelijkheid van koffie als marktgewas, gebrek aan sociale dienstverlening zoals gezondheidszorg, onderwijs, enz.

Tegelijkertijd blijkt uit betrouwbare meldingen dat de sociale conflicten echter aanhouden. Deze zijn grotendeels het gevolg van toenemende migratiedruk op de plaatselijke etnische minderheden, het streven naar meer erkenning voor hun specifieke identiteit, geschillen over grondeigendomsrechten, verschillende religies en het verlangen naar een vorm van politieke autonomie voor de regio. Daarnaast blijkt uit berichten dat zware druk wordt uitgeoefend op alle vormen van plaatselijk andersdenken, waarvan met name plaatselijke protestanten het slachtoffer zijn. Zij worden er door de regering van verdacht steun te verlenen aan de oprichting van een „Degar thuisland”. Hoewel zij deze berichten tegenspreekt, maakt de regering wel sporadisch processen bekend tegen leden van etnische minderheden die ervan beschuldigd worden anderen te helpen de grens over te gaan naar Cambodja, wat beschouwd moet worden als een teken van aanhoudend ongenoegen bij plaatselijke etnische minderheden. Er zijn echter ook signalen van externe inmenging in de regio.

De Commissie zal de situatie in de Centrale Hooglanden op de voet blijven volgen via haar delegaties in Vietnam en Cambodja en via deelname aan EU-missies in de regio. Zij zal tevens haar bezorgdheid bij de Vietnamese regering aan de orde blijven stellen. Zo is zij in staat in het oog te houden of de godsdienstvrijheid en het recht van etnische minderheden om hun culturele identiteit te behouden gerespecteerd worden. De Unie heeft herhaaldelijk bevestigd dat de mensenrechten en democratisering onderdeel van alle politieke dialogen met derde landen moeten uitmaken. Ook wordt vaak besproken of de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) en mensenrechtenrapporteurs van de VN vrij toegang kunnen krijgen. De kwestie van godsdienstvrijheid, één van de fundamentele mensenrechten, wordt aan de orde gesteld via politieke dialogen van de Unie en eventueel via initiatieven en openbare verklaringen alsmede via initiatieven van de Unie in het kader van organisaties als de commissie voor mensenrechten van de Verenigde Naties of de derde commissie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De verwijzing naar respect voor de mensenrechten en democratische beginselen in de samenwerkingsovereenkomst tussen de EG en Vietnam biedt de Commissie de mogelijkheid mensenrechtenkwesties aan de orde te stellen tijdens haar bilaterale contacten met de regering van Vietnam.

De Vietnamese regering heeft overigens verklaard binnenkort een delegatie van het Parlement te willen uitnodigen voor een bezoek aan het land. Tijdens zo'n bezoek zou het Parlement de situatie in het land zelf kunnen beoordelen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/191 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/191

---

(2004/C 70 E/201)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3005/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Classificatie eiwit

Op het ogenblik is kipeiwit in de EU geclassificeerd in de „non annex 1” productgroep (CN 3502/1190/1990/2091/2099). Hierdoor is de situatie ontstaan dat bij een gescheiden ei eigeel agrarisch blijft, maar eiwit als een industrieel product wordt aangemerkt. Alhoewel eiwit in het verleden industrieel werd toegepast, is de situatie nu geheel gewijzigd en wordt het gebruikt in de voedingssector.

De eierproducenten die eiwit exporteren worden door deze oneigenlijke classificatie ernstig gedupeerd, omdat zij een belangrijk deel aan exportrestituties mislopen.

Kan de Commissie aangeven hoe zij denkt deze „anomalie”, met belangrijke ongunstige consequenties voor de Europese eierproducenten, op te lossen en op welke termijn dit zal gebeuren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 december 2003)

De geachte afgevaardigde wordt verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen P-2696/03 (1) en P-2976/03 van de heer Kindermann (2).

---

(1)  Zie blz. 129.

(2)  Zie blz. 182.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/191 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/191

---

(2004/C 70 E/202)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3007/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Rol van de Informatie- en adviescentra voor het platteland (Carrefours) bij voorlichtingscampagnes over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

In het Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 814/2000 van de Raad betreffende voorlichtingsacties op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (1) wordt tevredenheid uitgesproken over de resultaten die zijn behaald in de voorlichtingscampagnes in 2000, 2001 en 2002. Tevens wordt echter vastgesteld dat de campagnes vanuit het oogpunt van effect op het publiek en de kosten-batenverhouding voor verbetering vatbaar waren. De Commissie bevestigt op basis van Eurobarometer flash-enquêtes dat het algemene gebrek aan kennis bij het publiek van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, de Wereldhandelsorganisatie, voedselveiligheid en andere met het landbouwbeleid verbonden onderwerpen lijkt te onderstrepen dat het meer dan ooit noodzakelijk is de effectiviteit van de campagnes te verbeteren.

Het netwerk van Carrefours vervult al sinds jaren een rol bij de verspreiding van informatie over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid dankzij de lokale aanwezigheid van circa 140 Europese „Informatie-en adviescentra voor het platteland”, die beschikken over eigen publicaties, nieuwsbrieven, websites en personeel met kennis van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Het netwerk kan derhalve een waardevolle bijdrage leveren tot het verwezenlijken van de doelstellingen van Verordening (EG) nr. 814/2000 (2), zowel ten aanzien van het effect op het publiek als ten aanzien van de kosten-batenverhouding. Om een dergelijk resultaat te bereiken, zou het DG Landbouw van de Commissie kunnen kiezen voor structurele samenwerking met deze centra met het oog op een betere opzet van de voorlichtingscampagnes van de Commissie.

Een van de acties van de Commissie is gericht op scholing van het personeel van Carrefours op het gebied van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Dit gebeurt onder auspiciën van DG Landbouw, hetgeen de noodzaak van een functionele band met deze centra aantoont. De Carrefours bemannen bovendien samen met personeel van de Commissie informatiestands op beurzen.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Is zij voornemens de samenwerking met het Europese netwerk van Carrefours bij activiteiten in het kader van door de Commissie opgezette acties uit te breiden? |
| --- | --- |

1.

Is zij voornemens de samenwerking met het Europese netwerk van Carrefours bij activiteiten in het kader van door de Commissie opgezette acties uit te breiden?

| 2. | Wat is de rol van de Carrefours bij acties van de Commissie krachtens de hierboven genoemde Verordening (EG) nr. 814/2000? |
| --- | --- |

2.

Wat is de rol van de Carrefours bij acties van de Commissie krachtens de hierboven genoemde Verordening (EG) nr. 814/2000?

---

(1)  COM(2003) 235.

(2)  PB L 100 van 20.4.2000, blz. 7.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/192 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/192

---

(2004/C 70 E/203)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3068/03

van Hugues Martin (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Financiering van structuren die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa

Ingevolge de inwerkingtreding op 1 januari 2003 van het nieuwe Financieel Reglement, van toepassing op alle Europese instellingen (verordening (EG) nr. 1605/2002 (1) van de Raad van 25 juni 2002) en de uitvoeringsbepalingen hiervan, zullen functioneringssubsidies die tot op heden werden toegekend aan instanties die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa volgens mijn bronnen in het vervolg worden toegewezen volgens een nieuwe procedure. In plaats van in aanmerking te komen voor automatische financiering, zullen deze Infocentra moeten reageren op een aanbesteding, op straffe van uitsluiting van subsidies.

Deze instanties ontvingen naast functioneringssubsidies tevens een logistieke ondersteuning, zoals levering van publicaties, toegang tot „het intranet van steunpunten en netwerken”, de diensten van de help desk-steunpunten en -netwerken, technische ondersteuning en documentatiesteun, steun voor het bijeenbrengen van verantwoordelijken van de steunpunten, enz. Bij wijze van overgangsmaatregel is besloten de instanties die hiertoe een verzoek indienen voor het jaar 2004 in aanmerking te laten komen voor deze logistieke ondersteuning.

Deze nieuwe procedure, die erop is gericht de transparantie bij de toewijzing van kredieten te vergroten, doet echter drie vragen rijzen, waarop de Europese Commissie wel heeft gezinspeeld, maar geen gedetailleerd antwoord heeft gegeven:

| — | Welke selectiecriteria zullen worden gehanteerd voor de instanties die reageren op de aanbestedingen? |
| --- | --- |

—

Welke selectiecriteria zullen worden gehanteerd voor de instanties die reageren op de aanbestedingen?

| — | Zullen de logistieke steunmaatregelen ook na 2004 blijven bestaan? |
| --- | --- |

—

Zullen de logistieke steunmaatregelen ook na 2004 blijven bestaan?

| — | De Europese Commissie buigt zich momenteel over nieuwe samenwerkingsvormen in de toekomst die rechtstreekse informatieverstrekking aan de burger zouden moeten garanderen, en tegelijkertijd in overeenstemming zijn met de nieuwe regels van bovengenoemd Financieel Reglement. Kan de Commissie een en ander nader toelichten? |
| --- | --- |

—

De Europese Commissie buigt zich momenteel over nieuwe samenwerkingsvormen in de toekomst die rechtstreekse informatieverstrekking aan de burger zouden moeten garanderen, en tegelijkertijd in overeenstemming zijn met de nieuwe regels van bovengenoemd Financieel Reglement. Kan de Commissie een en ander nader toelichten?

---

(1)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/193 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/193

---

(2004/C 70 E/204)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3112/03

van Giacomo Santini (PPE-DE), Elena Paciotti (PSE), Luciana Sbarbati (ELDR), Giovanni Pittella (PSE), Generoso Andria (PPE-DE), Enrico Ferri (PPE-DE), Carlo Fatuzzo (PPE-DE), Gianfranco Dell'Alba (NI), Roberta Angelilli (UEN), Stefano Zappalà (PPE-DE), Paolo Pastorelli (PPE-DE), Antonio Di Pietro (ELDR), Mauro Nobilia (UEN), Sebastiano Musumeci (UEN), Michl Ebner (PPE-DE), Roberto Bigliardo (UEN), Catherine Guy-Quint (PSE), Adriana Poli Bortone (UEN), Fiorella Ghilardotti (PSE), Monica Frassoni (Verts/ALE), Franz Turchi (UEN), Massimo Carraro (PSE), Guido Bodrato (PPE-DE), Francesco Musotto (PPE-DE), Vincenzo Lavarra (PSE), Vitaliano Gemelli (PPE-DE) en Giovanni Fava (PSE) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Informatiebeleid Europese Unie — Rechtsgrondslag van de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en Info-Point Europa (IPE) — Subsidies voor het functioneren van deze centra in 2004: noodzakelijk en dringend

Gezien de volgende feiten:

| — | Het EP heeft herhaaldelijk gewezen op het belang — in het kader van het informatie- en communicatiebeleid — van de netwerken die door de Europese Unie in de lidstaten zijn opgericht en waarvan de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de Info-Points Europa (IPE) deel uitmaken. |
| --- | --- |

—

Het EP heeft herhaaldelijk gewezen op het belang — in het kader van het informatie- en communicatiebeleid — van de netwerken die door de Europese Unie in de lidstaten zijn opgericht en waarvan de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de Info-Points Europa (IPE) deel uitmaken.

| — | In de mededelingen COM(2001)354 def. en COM(2002)350 def. wordt over deze netwerken het volgende gezegd: „Door hun ervaring en flexibiliteit en het feit dat zij zeer dicht bij de vertegenwoordigers van de civiele maatschappij en de burgers staan, vormen zij een uiterst waardevol instrument ...”. |
| --- | --- |

—

In de mededelingen COM(2001)354 def. en COM(2002)350 def. wordt over deze netwerken het volgende gezegd: „Door hun ervaring en flexibiliteit en het feit dat zij zeer dicht bij de vertegenwoordigers van de civiele maatschappij en de burgers staan, vormen zij een uiterst waardevol instrument ...”.

| — | De Commissie heeft altijd duidelijk gemaakt dat zij in dit beleid gelooft, zoals blijkt uit het antwoord dat op 27 september 2002 door voorzitter Prodi is gegeven op een schriftelijke vraag van enkele parlementsleden (E-2357/02 (1)), waarin hij het volgende verklaart: „Dankzij het voorlichtings- en documentatienetwerk ... leren steeds meer mensen ter plaatse de activiteiten en het ideeëngoed van de Europese Unie kennen en begrijpen”. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft altijd duidelijk gemaakt dat zij in dit beleid gelooft, zoals blijkt uit het antwoord dat op 27 september 2002 door voorzitter Prodi is gegeven op een schriftelijke vraag van enkele parlementsleden (E-2357/02 (1)), waarin hij het volgende verklaart: „Dankzij het voorlichtings- en documentatienetwerk ... leren steeds meer mensen ter plaatse de activiteiten en het ideeëngoed van de Europese Unie kennen en begrijpen”.

Het DG Pers heeft in een brief van 29 september 2003 aan de nationale structuren waarbij de netwerken ondergebracht zijn, medegedeeld — anders dan van te voren was aangekondigd — dat de vernieuwing van de overeenkomst voor 2004 tot gevolg heeft dat er geen subsidies meer worden verstrekt, en dat de Commissie voor de toekomst nieuwe vormen van samenwerking zal overwegen, en wel op grond van de inwerkingtreding per 1 januari 2003 van de Financiële Reglementen 1605/2002 (2) en 2342/2002 (3).

— Deze nieuwe en onvoorziene situatie zet het voortbestaan van de netwerken op het spel en vermindert in ieder geval hun capaciteit om een dialoog te voeren met de burgers, juist op een cruciaal moment van het bestaan van de Europese Unie, nu deze capaciteit juist versterkt zou moeten worden.

Zou de Commissie kunnen mededelen:

| — | of zij het niet wenselijk acht snel te reageren — om te het teloor gaan te voorkomen van de schat aan betrekkingen, contacten, kennis en materiële en immateriële goederen, die tijdens de lange periode van activiteiten van de informatienetwerken is opgebouwd — door een voorstel voor een rechtsgrondslag uit te werken die de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de IPE's rechtspersoonlijkheid verleent en die het in ieder geval mogelijk maakt deze netwerken als gedelegeerde organen of als communautaire organen in de zin van de artikelen 54, 55 of 185 van verordening nr. 1605/02 van de Raad te beschouwen? |
| --- | --- |

—

of zij het niet wenselijk acht snel te reageren — om te het teloor gaan te voorkomen van de schat aan betrekkingen, contacten, kennis en materiële en immateriële goederen, die tijdens de lange periode van activiteiten van de informatienetwerken is opgebouwd — door een voorstel voor een rechtsgrondslag uit te werken die de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de IPE's rechtspersoonlijkheid verleent en die het in ieder geval mogelijk maakt deze netwerken als gedelegeerde organen of als communautaire organen in de zin van de artikelen 54, 55 of 185 van verordening nr. 1605/02 van de Raad te beschouwen?

| — | of zij van plan is begrotingslijn 16501, die sinds geruime tijd bestemd is voor de financiering van de voorlichtingsantennes, in 2004 zodanig ten uitvoer te leggen dat deze antennes, die zich al jarenlang ingezet hebben op dit gebied, versterkt en niet benadeeld worden? |
| --- | --- |

—

of zij van plan is begrotingslijn 16501, die sinds geruime tijd bestemd is voor de financiering van de voorlichtingsantennes, in 2004 zodanig ten uitvoer te leggen dat deze antennes, die zich al jarenlang ingezet hebben op dit gebied, versterkt en niet benadeeld worden?

---

(1)  PB C 92 E van 17.4.2003, blz. 158.

(2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

(3)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/194 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/194

---

(2004/C 70 E/205)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3153/03

van Evelyne Gebhardt (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Euro-Infopoints

Eind september 2003 heeft de Commissie de Europese informatiecentra meegedeeld dat op grond van het nieuwe Financieel Reglement met ingang van januari 2004 de bedrijfskosten niet meer kunnen worden gesubsidieerd. Daardoor komt het bestaansrecht van de info-points en carrefours in gevaar, die tot dusver gewaardeerd een goed werk voor de burgers, voor het Europees Parlement en niet in de laatste plaats voor de Europese Commissie hebben geleverd. De info-points zijn echter voor de ontwikkeling van een vertrouwensbasis tussen de burgers van Europa en de instanties van de Europese Unie onmisbaar.

| 1. | Waarom komt deze mededeling pas zo laat en zo als een verrassing zodat de verantwoordelijken van de info-points en carrefours zich bij hun begrotingsplanning voor 2004 niet meer op de nieuwe situatie kunnen instellen? |
| --- | --- |

1.

Waarom komt deze mededeling pas zo laat en zo als een verrassing zodat de verantwoordelijken van de info-points en carrefours zich bij hun begrotingsplanning voor 2004 niet meer op de nieuwe situatie kunnen instellen?

| 2. | Waarom is er geen regeling getroffen waarmee het voortbestaan van de beproefde info-points wordt gegarandeerd, hoewel het Financieel Reglement, waarop de Commissie zich beroept, reeds meer dan een jaar (sinds juni 2002!) beschikbaar is? |
| --- | --- |

2.

Waarom is er geen regeling getroffen waarmee het voortbestaan van de beproefde info-points wordt gegarandeerd, hoewel het Financieel Reglement, waarop de Commissie zich beroept, reeds meer dan een jaar (sinds juni 2002!) beschikbaar is?

| 3. | Is de Commissie bereid met behulp van een overgangsregeling een ononderbroken werking van de info-points in het jaar 2004 te garanderen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid met behulp van een overgangsregeling een ononderbroken werking van de info-points in het jaar 2004 te garanderen?

| 4. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ook in de toekomst een duurzaam functioneren van de info-points en carrefours te waarborgen? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ook in de toekomst een duurzaam functioneren van de info-points en carrefours te waarborgen?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/194 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/194

---

(2004/C 70 E/206)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3240/03

van Thierry Cornillet (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Afschaffing van de exploitatiesubsidie voor de „Info-Point Europa”

Het recente besluit van de Commissie om de exploitatiesubsidie voor de „Info-Point Europa” te schrappen komt op een beslissend moment voor de toekomst van de Europese Unie.

Is de Commissie zich ervan bewust dat dit besluit op het slechtst mogelijke moment is genomen, in de context van de Intergouvernementele Conferentie, de nationale campagnes voor de aanneming van de toekomstige Grondwet en de komende Europese verkiezingen?

Is de Commissie werkelijk geïnformeerd over het grote nut van de „Info-Point Europa”, in termen van voorlichting en communicatie, teneinde Europa dichter bij de burgers te brengen?

Waarom werd, rekening houdend met het nieuwe Financieel Reglement en de omvang van de door de Commissie verleende exploitatiesubsidie, niet voorzien in een progressieve verlaging in plaats van een bruuske stopzetting, met alle financiële problemen van dien voor deze centra, die hun personeel zullen moeten inkrimpen en in sommige gevallen zelfs definitief zullen moeten sluiten?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/194 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/194

---

(2004/C 70 E/207)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3265/03

van Maria Sanders-ten Holte (ELDR) aan de Commissie

(29 oktober 2003)

Betreft:   Info-points en Carrefours

In zijn resolutie van 13 maart 2002 roept het Europees Parlement de Europese instellingen op om de bestaande informatienetwerken, waaronder de Info-Points en de Carrefours, meer en beter te ondersteunen. Op 10 april 2003 wees het Europees Parlement in een volgende resolutie erop dat het essentieel is dat er in 2004 extra inspanningen worden geleverd op het gebied van communicatie en informatie over het Europees beleid.

De Info-points en Carrefours zijn informatiecentra die het dichtst bij de bevolking staan. Met het oog op de verkiezingen, de uitbreiding en de nieuwe Europese Grondwet in 2004 is het van het grootste belang dat juist deze centra op volle toeren kunnen draaien. Desondanks heeft de Commissie besloten de subsidie voor deze centra per 1 januari 2004 stop te zetten.

Kan de Commissie aangeven waarom ze de jaarlijkse werksubsidie voor de Info-Points en de Carrefours per 1 januari 2004 stopzet?

Heeft de Commissie een geldige reden om dit op zo korte termijn te doen?

Voorziet de Commissie een overgangsregeling om de Info-points en Carrefours door het zware jaar 2004 heen te helpen?

Wanneer denkt de Commissie met concrete voorstellen te komen voor de ondersteuning van de Informatie — centra in de toekomst?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/195 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/195

---

(2004/C 70 E/208)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3287/03

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Europese culturele centra

Het „democratisch tekort” is een begrip dat met name aangeeft dat de Europese Unie te weinig democratisch is en dat zij voor de burger ontoegankelijk lijkt te zijn omdat haar werking zo ingewikkeld is. Dit begrip vertaalt het gevoel dat het communautair institutioneel systeem bijzonder ondoorzichtig is voor de niet-geïnformeerde Europeaan.

Een van de taken die de Europese culturele centra bij hun stichting hebben gekregen was met name dat ver-van-mijn-bed-gevoel en het gevoel van ontoegankelijkheid ten aanzien van de Europese instellingen weg te nemen. Hun voornaamste doel was de Europese burger en de instellingen dichter bij elkaar te brengen door de waas van geheimzinnigheid die rond de communautaire werking hangt, weg te halen en informatie te verstrekken.

Het moet gezegd zijn: de Europese culturele centra kwijten zich dagelijks zeer eervol van deze taak en zij doen dat met veel competentie en overgave. Ik was dan ook stomverbaasd toen ik hoorde dat de Europese Commissie hun werkingstoelage voor 2004 simpelweg wil schrappen en daarvoor op 29 september 2003 een opzeggingsbrief heeft gestuurd! Naast alle problemen van organisatie die daardoor ontstaan (met name op het gebied van werkgelegenheid voor de jonge en overtuigde Europeanen die zich al jaren voor deze fantastische onderneming inzetten), moet ook worden gedacht aan de gevolgen voor het imago van de Europese Unie. Op een moment dat de Europese Unie onderhandelt over haar nieuwe grondwet (en de modaliteiten van zijn inwerkingtreding) en dat de Europeanen nogmaals hun stem moeten laten horen in de Europese verkiezingen van aanstaande juni (en iedereen weet hoe moeilijk het is de kiezers voor deze verkiezingen warm te maken), breekt de Europese Commissie bruusk met het grootste informatienetwerk dat zij in de lidstaten heeft ...

Aangezien het moeilijk is om de redenen te begrijpen die aan de basis van deze beslissing liggen, kan de Commissie enige uitleg hierover geven?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/195 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/195

---

(2004/C 70 E/209)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3301/03

van Nicole Thomas-Mauro (UEN) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   „Info-points Europe”

Onlangs is aan de „Info-points Europe” een schrijven gezonden waarin deze over het verlies van Europese subsidies worden geïnformeerd.

De „Info-points Europe” zijn opgezet om de burger de mogelijkheid te bieden informatie over Europa in te winnen.

Vastgesteld moet worden dat een en ander volledig in strijd is met de nieuwe, in 2002 goedgekeurde voorlichtingsstrategie. De Commissie lijkt van mening te zijn dat de inwerkingtreding per 1 januari 2003 van het nieuwe financieel reglement voldoende reden is om de subsidies in te trekken.

Welke systemen voor financiële steunverlening denkt de Commissie in te voeren?

Worden andere middelen overwogen, zodat de „Info-points Europe” kunnen functioneren?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/196 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/196

---

(2004/C 70 E/210)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3389/03

van John Hume (PSE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Europese Carrefours

Kan de Commissie uitleggen waarom het Directoraat-Generaal Pers en Communicatie de plotselinge beëindiging heeft aangekondigd van de operationele subsidies voor de 138 leden van het netwerk van Europese Carrefours? Is de Commissie voornemens dit besluit te heroverwegen en ervoor te zorgen dat de financiering in 2004 wordt voortgezet?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/196 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/196

---

(2004/C 70 E/211)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3403/03

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie

(11 november 2003)

Betreft:   Middelen voor Europese Carrefours

Naar ik heb begrepen heeft DG Pers en voorlichting kortgeleden besloten de huidige contracten met de Europese Carrefours op te schorten, en de Carrefours in plaats daarvan contracten aan te bieden zonder de jaarlijkse subsidie van 20 000 EUR voor administratieve kosten in 2004. Hoewel de relevante financiële verordening reeds op 1 januari 2003 in werking is getreden, zijn de Europese Carrefours pas op 29 september 2003 van het besluit op de hoogte gebracht.

De Europese Carrefours vormen een belangrijk bron van informatie over de Europese Unie. Het zou dan ook een slechte timing zijn om nu het beleid op dit gebied te wijzigen, aangezien de Carrefours op dit moment maatregelen voorbereiden om het publiek voor te lichten over de uitbreiding, de nieuwe grondwet en de Europese verkiezingen.

Waarom is bovengenoemd besluit genomen en hoe moeten de Europese Carrefours in 2004 functioneren met een dermate gekorte begroting?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Prodi namens de Commissie

op de schritftelijke vragen 3007/03, P-3068/03, E-3112/03, P-3153/03, E-3240/03, P-3265/03, E-3287/03, E-3301/03, P-3389/03 en P-3403/03

(21 november 2003)

De Commissie dankt de geachte parlementsleden voor hun vragen, die het mogelijk maken bepaalde punten kort te beschrijven.

Alle 1 300 informatiepunten voor het grote publiek, waarvan de organisatie door de Commissie is toevertrouwd aan het directoraat-generaal Pers en communicatie, ontvangen logistieke steun in de vorm van technische ondersteunende diensten in natura (1), steun waarvan is bevestigd dat hij zal worden voortgezet.

Alleen de ongeveer 270 gaststructuren van een informatiepunt die deel uitmaken van de netwerken „voorlichtingscentra voor het platteland” of „Info Points Europe” hebben in het verleden een jaarlijkse forfaitaire subsidie voor huishoudelijke uitgaven ontvangen. Deze subsidie werd hen toegekend op basis van een met de Commissie gesloten overeenkomst, die jaarlijks via een aanvullende overeenkomst kon worden verlengd.

Voor 2004 werd de Commissie geconfronteerd met twee beperkingen: ten eerste is de toekenning van deze subsidie niet in overeenstemming met het nieuwe Financieel Reglement (2), dat op 1 januari 2003 in werking is getreden, en ten tweede wordt in de overeenkomsten bepaald dat elke partij de overeenkomst aan het einde van elk kalenderjaar kan opzeggen, met inachtneming van een opzegtermijn van drie maanden.

Aangezien de Commissie de financiering van de informatiepunten voor 2004 niet kon voortzetten overeenkomstig de in het verleden geldende formule, heeft zij de gaststructuren van een „voorlichtingscentrum voor het platteland” of van een „Info Point Europe” daarvan in kennis gesteld, met inachtneming van de toepasselijke opzegtermijn.

Voorts herinnert de Commissie eraan dat de infopunten — via hun gaststructuur, daar de infopunten geen rechtspersoonlijkheid bezitten en dus niet zelf kunnen handelen — ook kunnen reageren op oproepen tot het indienen van voorstellen van de Europese instellingen, en dat sommige dit met succes hebben gedaan. De berichten worden bekendgemaakt in de bijlage „overheidsopdrachten” van het Publicatieblad van de Europese Unie en zijn toegankelijk via de website Europa.

De Commissie dient zich binnenkort uit te spreken over de algemene problematiek van de informatiepunten en -netwerken voor het grote publiek met name met het oog op de uitbreiding. Zij zal niet nalaten de geachte parlementsleden daarvan zo snel mogelijk op de hoogte te brengen.

---

(1)  Kosteloze verstrekking van documentatie en publicaties voor „het grote publiek” (ongeveer 3 miljoen exemplaren per jaar), toegang tot „het intranet van de contactpunten en netwerken”, gespecialiseerde diensten op het gebied van bijstand via een help desk van contactpunten en netwerken (jaarlijkse kosten ongeveer 1 500 000 EUR), gratis opleiding voor het personeel (800 mandagen per jaar), acties op het gebied van begeleiding en het opzetten van netwerken: periodieke coördinatievergaderingen, bezoeken, uitwisselingsprogramma's voor het personeel van de contactpunten (meer dan 3 000 mandagen per jaar), originele voorlichtingsproducten die op de specifieke behoeften van de netwerken zijn toegesneden, enz.

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002; deze verordening omvat voor het eerst de subsidies van de Europese instellingen en regelt de gebruiksvoorwaarden ervan. Toepassingsmaatregelen: Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002, PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/197 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/197

---

(2004/C 70 E/212)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3017/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Insolventie van Grundig AG — bescherming van de werkgelegenheid in Portugal

In haar antwoord van 20 juni 2003 op vraag nr. E-1507/03 (1) schrijft de Commissie dat zij nog informatie inzamelde om op de vraag betreffende de insolventie van Grundig AG en de bescherming van de werkgelegenheid in Portugal te kunnen antwoorden.

Beschikt de Commissie inmiddels al over deze informatie en zo ja, kan zij mij die doen toekomen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(2 december 2003)

De Commissie heeft de informatie waar ze de Portugese autoriteiten om had verzocht, thans ontvangen en verwijst het geachte parlementslid naar haar aanvullende antwoord op schriftelijke vraag E-1507/03 (1).

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 203.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/198 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/198

---

(2004/C 70 E/213)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3019/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   EU-financiering en behoud van de werkgelegenheid

Soflusa, een binnenvaartbedrijf tussen Lissabon en Barreiro/Moita, is zijn vloot aan het moderniseren voor een totale investering van 9 819 608 EUR. De helft daarvan wordt gefinancierd en in 2002 al gedeeltelijk is betaald door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

In het project dat Soflusa voor de aanvraag van de subsidie heeft ingediend, verbond het bedrijf er zich toe de bestaande 254 werknemers in dienst te houden en 50 nieuwe arbeidsplaatsen te creëren.

Volgens een verklaring van de vakbonden in het bedrijf, zou de bedrijfsleiding van Soflusa hebben laten uitschijnen dat zij zich niet zal kunnen houden aan de belofte om de werkgelegenheid in stand te houden en nieuwe posten te creëren en dat die belofte overigens op een vergissing berustte, hetgeen de verplichtingen van het bedrijf als voorwaarde om voor EU-steun in aanmerking te komen, onderuit haalt. Dit is onaanvaardbaar.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om ervoor te zorgen dat de leiding van Soflusa haar beloftes nakomt om werkgelegenheid te scheppen, die de voorwaarde waren voor het verkrijgen van EU-steun?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 november 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat dit probleem reeds door de vakbondsafgevaardigden ter kennis van de voorzitter van de Commissie is gebracht bij brief van 6 oktober 2003. Zoals vermeld in het antwoord aan de vakbonden, heeft de Commissie op 3 november 2003 een verzoek om bijkomende informatie gericht aan de nationale autoriteiten.

Daarnaast kan de Commissie bevestigen dat aan de onderneming Soflusa geen steun is toegekend uit het Europees Sociaal Fonds.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/198 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/198

---

(2004/C 70 E/214)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3022/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Financiering van onderzoek betreffende preventie van ongevallen

Volgens het Europees netwerk voor de preventie van ongevallen zijn ongevallen in de ontwikkelde landen de derde belangrijkste doodsoorzaak, met name op jongere leeftijd.

In Griekenland lopen de dodelijke ongevallen van diverse categorieën bijzonder hoog op, zowel wat het aantal als de frequentie betreft.

Ondanks deze enorm verontrustende situatie heeft de Commissie onlangs beslist de kredieten voor onderzoek naar en preventie van ongevallen in de lidstaten van de Unie met 30 % te korten, wat tot gevolg heeft dat de inspanningen van de bevoegde diensten om hun werkzaamheden te verrichten, sterk in het gedrang komen.

Is de Commissie van plan de voorstellen en de verzoeken van het Europees netwerk voor de preventie van ongevallen te steunen en welke maatregelen denkt zij verder te treffen om het aantal dodelijke ongevallen terug te dringen en de veiligheid van de burgers te vergroten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 november 2003)

De Commissie heeft de kredieten voor onderzoek naar en preventie van ongevallen in de Unie onlangs niet met 30 % gekort.

De voorstellen voor financiële steun betreffende de preventie van ongevallen en letsels die in het kader van de financieringsronde voor 2003 van het communautaire programma op het gebied van de volksgezondheid zijn ontvangen, worden momenteel beoordeeld. Verwacht wordt dat binnenkort een besluit over de selectie van de te financieren projecten wordt genomen. In het kader van de selectieprocedure zijn diverse projecten op het gebied van ongevallen en letsels ingediend.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/199 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/199

---

(2004/C 70 E/215)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3024/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Noodzakelijke opschorting en herziening Stabiliteitspact

Sinds 2000 gaat de Europese Unie gebukt onder een zware economische crisis en een aanzwellende werkloosheid. De vooruitzichten voor 2003 zijn niet rooskleurig. Alle signalen bevestigen de overtuiging dat de enige uitweg uit de recessie via een expansionistisch begrotingsbeleid gaat, waarbij de economische groei en de werkgelegenheid worden gestimuleerd. Dit komt echter toevallig niet overeen met de benadering waarvoor de Commissie heeft geopteerd voor haar „Groei-initiatief”. Daarbij komt nog de hittegolf van afgelopen zomer: duizenden hectare bos en woongebied gingen in de vlammen op, mensen zijn omgekomen en goederen, infrastructuur en sociale voorzieningen werden verwoest, onder meer in Portugal, waar 5 % van het nationale grondgebied werd verwoest, hetgeen het land in een nog diepere crisis deed belanden.

Tegen de achtergrond van deze realiteit, waarvan de gevolgen zich dag na dag meer en meer doen gevoelen, neemt men steeds meer aanstoot aan de toepassing van de irrationele criteria van het Stabiliteitspact. Ondanks de vele kritiek blijven de doelstellingen van het pact als in steen gebeiteld, en dat terwijl de economische realiteit landen als Duitsland en Frankrijk ertoe drijft zich al voor het derde jaar na elkaar niet te houden aan de grens van 3 % begrotingstekort.

Dit beleid heeft geleid tot desinvestering in de sociale beleidssector, een al maar doorgedreven privatisering en blinde vervreemding van het openbaar vermogen, en tot de meest uiteenlopende vormen van creatief boekhouden die de staatsboekhouding minder transparant maken. Zelfs in het verslag-Sapir wordt toegegeven dat het stabiliteitsstreefdoel de oorzaak is van de zwakke economische groei. In regeringskringen en in de Europese Commissie gaan stemmen op voor een moderner en soepeler Stabiliteitspact.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Meent zij niet dat de toepassing van het Stabiliteitspact de factoren van de economische recessie in de Europese Unie nog versterkt en de economische groei bemoeilijkt, en dat het bijgevolg dringend noodzakelijk is dat het pact onmiddellijk wordt opgeschort om een algemene herziening van de economische richtsnoeren mogelijk te maken en maatregelen te nemen om de economische groei en de werkgelegenheid te stimuleren? |
| --- | --- |

—

Meent zij niet dat de toepassing van het Stabiliteitspact de factoren van de economische recessie in de Europese Unie nog versterkt en de economische groei bemoeilijkt, en dat het bijgevolg dringend noodzakelijk is dat het pact onmiddellijk wordt opgeschort om een algemene herziening van de economische richtsnoeren mogelijk te maken en maatregelen te nemen om de economische groei en de werkgelegenheid te stimuleren?

| — | Is zij niet van mening dat de uitvoering van het pact sinds 1997 de openbare dienst aan de kaak heeft gesteld en de staten heeft geconfronteerd met hun verantwoordelijkheid jegens de burgers? |
| --- | --- |

—

Is zij niet van mening dat de uitvoering van het pact sinds 1997 de openbare dienst aan de kaak heeft gesteld en de staten heeft geconfronteerd met hun verantwoordelijkheid jegens de burgers?

| — | Meent zij niet dat de openbare investeringen niet in aanmerking mogen worden genomen bij de berekening van het tekort? Meent de Commissie niet dat, wat met name Portugal en 's lands huidige economische situatie betreft, de investeringsuitgaven in verband met de bosbranden van afgelopen zomer niet in aanmerking mogen worden genomen bij de berekening van het begrotingstekort? |
| --- | --- |

—

Meent zij niet dat de openbare investeringen niet in aanmerking mogen worden genomen bij de berekening van het tekort? Meent de Commissie niet dat, wat met name Portugal en 's lands huidige economische situatie betreft, de investeringsuitgaven in verband met de bosbranden van afgelopen zomer niet in aanmerking mogen worden genomen bij de berekening van het begrotingstekort?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(7 november 2003)

Volgens de Commissie zijn de begrotingsdoelstellingen en -regels van het EG-Verdrag en het stabiliteits- en groeipact nog steeds geldig. Een begrotingssituatie die „vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont” vormt een passend kader voor een voorzichtig begrotingsbeheer dat in het economisch eigenbelang is van alle landen. De doelstelling van een begroting die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, laat voldoende ruimte zodat de automatische stabilisatoren volledig hun werk kunnen doen en conjunctuurverzwakkingen en de budgettaire gevolgen van ingrijpende hervormingen kunnen worden opgevangen. Gezien de hoge schuldquote van vele landen, de aanzienlijke latente verplichtingen en de vergrijzing van de bevolking, die tot veel hogere uitgaven voor pensioenen en gezondheidszorg zal leiden, is dat zowel op middellange als lange termijn een passende doelstelling. Aan genoemde uitdagingen kan alleen het hoofd worden geboden indien de landen inspanningen blijven leveren om de overheidsschuld in de komende tien jaar terug te dringen.

Wat de openbare financiën betreft, kunnen de regeringen bijdragen tot de realisatie van de doelstellingen van Lissabon door overheidsgelden — met inachtneming van de algemene budgettaire beperkingen — zo efficiënt mogelijk te besteden, overheidsuitgaven te heroriënteren naar groeibevorderende rendabele uitgaven en een groter hefboomeffect van de overheidssteun op particuliere investeringen na te streven. Dit is de redenering achter richtsnoer nr. 14 van de op 26 juni 2003 door de Raad vastgestelde globale richtsnoeren voor het economisch beleid. Een van de manieren waarop de openbare sector in het kader van dit richtsnoer zijn bijdrage tot de groei dient te verhogen, is door „de overheidsuitgaven — met inachtname van de budgettaire beperkingen — te heroriënteren naar groeibevorderende rendabele investeringen in materieel en menselijk kapitaal en in kennis”. De tenuitvoerlegging van dit richtsnoer en de structurele hervormingen waaraan de Raad herhaaldelijk prioriteit heeft verleend, zullen de economische groei en de werkgelegenheid bevorderen.

De wisselwerking tussen de begrotingsregels van de Unie en de openbare investeringen is grondig onderzocht in het verslag over de openbare financiën in de economische en monetaire unie (EMU) — 2003 (1). Uit zorgvuldig onderzoek van de gegevens blijkt dat er geen duidelijk verband bestaat tussen de veranderingen in de investeringsratio's en de bepalingen in het communautaire kader voor de begrotingscontrole. Na de aanvang van de monetaire unie is immers in veel lidstaten een einde gekomen aan de daling van de overheidsinvesteringen.

Wat meer in het bijzonder Portugal betreft, heeft de Commissie op 17 september voorgesteld het land in het kader van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie een subsidie te verlenen van 48,5 miljoen euro naar aanleiding van de bosbranden. Ten slotte heeft de Raad op 11 november 2002 in verband met de budgettaire ontwikkelingen aanbevelingen gericht aan Portugal met de bedoeling tegen 2003 een einde te maken aan het buitensporige begrotingstekort. Om na te gaan of de Portugese autoriteiten de aanbevelingen van de Raad in acht nemen, houdt de Commissie rekening met alle relevante informatie, zoals onder meer de laatste economische prognoses waarin de gebeurtenissen in de zomer van 2003 in aanmerking worden genomen.

---

(1)  COM(2003)283 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/200 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/200

---

(2004/C 70 E/216)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3028/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Goedkeuring van steunmaatregelen voor de Belgische autofabriek Ford Genk en voor de toeleveringsbedrijven

Op 12 september jl. bevestigde de Commissie naar verluidt aan de Vlaamse regering haar goedkeuring voor steunverlening aan een investeringsprogramma voor de autofabriek van autoconstructeur Ford te Genk (België — provincie Limburg), alsook aan een aantal toeleveringsbedrijven. Concreet zou de Commissie er mee ingestemd hebben dat 45,06 miljoen euro als steun wordt toegekend aan Ford Genk en 2 miljoen euro aan de toeleveringsbedrijven.

Kan de Commissie mededelen of zij deze steunmaatregel inderdaad heeft goedgekeurd en zo ja voor welke bedragen? Kan de Commissie mededelen of, en zo ja, welke voorwaarden werden gesteld aan uitkering van deze steun en binnen welk(e) programma(s) deze steun kan worden toegekend?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(26 november 2003)

De Commissie heeft op 5 september 2003 besloten geen bezwaar te maken tegen steun ten bedrage van 45,06 miljoen euro, die de Belgische autoriteiten voornemens zijn toe te kennen aan Ford Werke AG in Genk en van 2,57 miljoen euro ten gunste van vijf eersterangsleveranciers.

De voorgenomen steunmaatregel werd beoordeeld op grond van de bepalingen van de Multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten (1) die sinds 1 januari 2003 op de automobielindustrie van toepassing is. Aangezien de maatregel ad hoc-steun betreft — dit wil zeggen geen steunmaatregel in het kader van een goedgekeurde steunregeling is — was individuele aanmelding nodig. Volgens de kaderregeling bedraagt de steunintensiteit voor regionale investeringssteun aan de automobielindustrie maximaal 30 % van het regionale steunplafond.

Genk is een steungebied in de zin van artikel 87, lid 3, onder c), met een regionaal steunplafond van 14,46 % bruto-subsidie-equivalent (10 % netto-subsidie-equivalent). De maximaal toelaatbare steunintensiteit was derhalve 4,3 %. België wilde een steunintensiteit van 4,2 % toekennen. Met een voor steun in aanmerking komende investering van 1 073 miljoen euro en de voorgenomen steunintensiteit van 4,2 % bedraagt de ten gunste van Ford toelaatbare steun 45,06 miljoen euro. Op basis van dezelfde steunintensiteit werd een steunmaatregel van 2,57 miljoen euro ten gunste van vijf eersterangsleveranciers goedgekeurd.

De steun mag enkel worden toegekend in zoverre de aangemelde investeringen daadwerkelijk worden verricht. Het besluit wordt binnenkort in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.

---

(1)  PB C 70 van 19.3.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/201 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/201

---

(2004/C 70 E/217)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3031/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Europese subsidies voor de culturele sector

Het verenigingswezen is een van de hoekstenen van de sociale ontwikkeling van een land, niet alleen omdat het de actieve deelneming en de zelfbeschikking van de burgers belichaamt, maar ook wegens de diensten die de verenigingen verlenen, in het bijzonder op het vlak van de cultuur en de sport. De recreatieve verenigingen zijn dikwijls de voornaamste actoren van de verspreiding en de instandhouding van het culturele erfgoed van vele regio's en leveren een waardevolle bijdrage aan de rijkdom en de culturele diversiteit van de Europese Unie. De verenigingen zijn het medium bij uitstek voor amateurtoneel, folkloristische groepen, muziekgezelschappen, muziekscholen en tentoonstellingsruimtes. De meeste van deze verenigingen hebben gebrek aan middelen en vooral aan geld, om hun werk voor de maatschappij te kunnen blijven verrichten, met name op het gebied van de vrijetijdsbesteding. Ik word persoonlijk vaak geconfronteerd met deze realiteit en ook met het gebrek aan informatie over de beschikbare steun, met name op het niveau van de Europese Unie.

Ik wilde graag een antwoord van de Commissie op de volgende vragen:

| — | welke communautaire instrumenten ter ondersteuning van de cultuur en in het bijzonder van de verenigingen bestaan er? |
| --- | --- |

—

welke communautaire instrumenten ter ondersteuning van de cultuur en in het bijzonder van de verenigingen bestaan er?

| — | Wat het specifieke geval van de recreatieve muziekgezelschappen betreft, welke communautaire steunregelingen bestaan er, met name voor de aanschaf van instrumenten, leermiddelen voor muziekscholen, en voor de inrichting van auditoria en zalen? |
| --- | --- |

—

Wat het specifieke geval van de recreatieve muziekgezelschappen betreft, welke communautaire steunregelingen bestaan er, met name voor de aanschaf van instrumenten, leermiddelen voor muziekscholen, en voor de inrichting van auditoria en zalen?

| — | Wat is het totale bedrag dat in de Europese begroting is uitgetrokken en effectief uitgegeven voor cultuur? Hoe is deze cultuurbegroting geëvolueerd van 1994 tot 2003? Wat is de distributie van deze kredieten per lidstaat en het aantal gefinancierde projecten? |
| --- | --- |

—

Wat is het totale bedrag dat in de Europese begroting is uitgetrokken en effectief uitgegeven voor cultuur? Hoe is deze cultuurbegroting geëvolueerd van 1994 tot 2003? Wat is de distributie van deze kredieten per lidstaat en het aantal gefinancierde projecten?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(20 november 2003)

De Commissie wint de nodige informatie in om de gestelde vraag te kunnen beantwoorden. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk meedelen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/202 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/202

---

(2004/C 70 E/218)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3035/03

van Marit Paulsen (ELDR) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Traceerbaarheid overeenkomstig artikel 18, lid 2 van verordening (EG) nr. 178/2002

In artikel 18, lid 2, van de algemene verordening (EG) nr. 178/2002 (1) inzake levensmiddelen wordt volgens de Zweedse versie bepaald dat levensmiddelen- en diervoederbedrijven „alla personer” („alle personen”) moeten kunnen identificeren waarvan zij levensmiddelen, diervoeders, voedselproducerende dieren of andere stoffen die bestemd zijn om in levensmiddelen of diervoeders te worden verwerkt, of waarvan kan worden verwacht dat zij daarin worden verwerkt, hebben ontvangen.

Volgens de Engelse versie van dezelfde bepaling moet „any person” kunnen worden geïdentificeerd, hetgeen in het Zweeds het best kan worden vertaald met „varje person” („elke persoon”).

Met alle respect voor de tolken van het Hof van Justitie luidt de vraag dan ook hoe deze bepaling volgens de Commissie moet worden geïnterpreteerd. Gaat het hier om een feitelijk of slechts om een taalkundig verschil?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 december 2003)

De eis inzake traceerbaarheid in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (Verordening inzake algemene levensmiddelenwetgeving) is beperkt tot de identificatie van de rechtstreekse leverancier van een bepaald product en de rechtstreekse ontvanger.

De genoemde bepaling betekent niet dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven en diervoederbedrijven moeten kunnen nagaan welke weg een bepaald product of ingrediënt aflegt door identificatie van alle leveranciers en afnemers die zich hoger, respectievelijk lager in de keten bevinden.

De wetgeving vertrouwt op een „one up, one down”-benadering onder bedrijven om volledige traceerbaarheid te waarborgen.

Elke taalvariant die de betekenis en het toepassingsgebied van bovengenoemde algemene traceerbaarheid-seis zou kunnen wijzigen, moet als een louter taalkundige discrepantie worden beschouwd en niet als een opzettelijk wezenlijk verschil.

In het geval van de Zweedse tekst zijn „alla personer” of „varje person” echter twee gelijkwaardige uitdrukkingen die beide aan de „one up, one down”-benadering voldoen. De betekenis van de zin wordt niet beïnvloed door het gebruik van een van beide termen. In de Deense en Nederlandse versie bestaan soortgelijke stilistische verschillen.

---

(1)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/203 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/203

---

(2004/C 70 E/219)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3038/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Opzegging van contracten bij Eurostat

Als reactie op de gebeurtenissen bij Eurostat heeft de Commissie op 23 juli 2003 besloten de contracten met vier bedrijven op te zeggen. Het gaat daarbij om de bedrijven Planistat, CESD, 2SDA en TES.

| 1. | Wanneer werden deze bedrijven ervan op de hoogte gesteld dat de contracten met de Commissie worden opgezegd? |
| --- | --- |

1.

Wanneer werden deze bedrijven ervan op de hoogte gesteld dat de contracten met de Commissie worden opgezegd?

| 2. | Kan de Commissie mij de correspondentie met deze bedrijven over de opzegging van de contracten doen toekomen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie mij de correspondentie met deze bedrijven over de opzegging van de contracten doen toekomen?

| 3. | Waarom is, indien deze bedrijven niet op de hoogte zijn gesteld van de opzegging van de contracten, dit niet gebeurd? |
| --- | --- |

3.

Waarom is, indien deze bedrijven niet op de hoogte zijn gesteld van de opzegging van de contracten, dit niet gebeurd?

| 4. | Kan de Commissie meedelen wie de door de vier bedrijven uitgevoerde werkzaamheden thans uitvoert en of er in dit verband een openbare aanbesteding heeft plaatsgevonden? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie meedelen wie de door de vier bedrijven uitgevoerde werkzaamheden thans uitvoert en of er in dit verband een openbare aanbesteding heeft plaatsgevonden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(16 december 2003)

Op 23 juli 2003 heeft de Commissie haar gedelegeerde ordonnateurs de opdracht gegeven zo snel mogelijk de bestaande contractuele banden met vier bedrijven te verbreken, overeenkomstig de in de contracten vastgestelde bepalingen. Naar aanleiding van deze beslissing is de Commissie geval per geval nagegaan in welke opzeggingsmogelijkheden deze contracten voorzagen.

Voorzover het contract zelf in een opzeggingsmogelijkheid voorzag, is de opzegging, overeenkomstig de contractuele verplichtingen eigen aan elk contract, meegedeeld tussen 28 juli en 17 oktober 2003.

Aangezien de opzeggingsbrieven vertrouwelijke informatie bevatten, zullen ze naar de voorzitter van de bevoegde Parlementscommissie en naar de rapporteur van het verslag betreffende de beoordeling van de activiteiten van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) worden gestuurd, overeenkomstig de procedure van bijlage III, punt 3.2, eerste streepje, van de kaderovereenkomst tussen de Commissie en het Europees Parlement.

Contracten waarvan de looptijd bijna was verstreken, werden niet opgezegd omdat de opzeggingstermijn langer was dan de nog resterende duur van het contract; het toezicht op deze contracten werd echter wel versterkt indien dit noodzakelijk was met het oog op de specifieke vereisten van het werkprogramma van de desbetreffende dienst. De contracten die, in het kader van communautaire programma's, door derde landen met de bedrijven in kwestie zijn gesloten, zonder dat de Commissie partij was bij deze contracten (gedecentraliseerd beheer), konden niet door de Commissie worden opgezegd. De desbetreffende derde landen zijn in kennis gesteld van de beslissing van de Commissie om alle contractuele banden met deze bedrijven te verbreken. De Commissie beschikt niet over juridische middelen om de contracten tussen de derde landen en deze bedrijven te verbreken, maar heeft voorgesteld alle pogingen hiertoe te steunen. Een ander contract, waarbij TES betrokken is in de hoedanigheid van lid van een consortium dat een onderzoeksproject uitvoert, kon niet worden opgezegd omdat het contract niet voorziet in een opzeggingsclausule waarop in dit geval een beroep kan worden gedaan. De Commissie bestudeert alle relevante contractclausules en toepasselijke regelgevende bepalingen om na te gaan of dit toch niet mogelijk is.

Wat de toekomstige uitvoering van reeds eerder aan deze bedrijven toevertrouwde taken betreft, wordt een actieplan voor Eurostat voorbereid, waarin met name wordt nagegaan of Eurostat de taken kan overnemen die totnogtoe in het kader van deze contracten werden uitbesteed.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/204 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/204

---

(2004/C 70 E/220)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3046/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Mensenrechten in Bangladesh

De Commissie houdt permanent toezicht op de politieke ontwikkelingen in Bangladesh via haar delegatie in Dhaka en verschillende andere initiatieven. Desondanks blijven de schendingen van de mensenrechten in dit land blijkbaar voortduren.

Bij vroegere aanslagen met politieke motieven, waarvan meer dan een jaar geleden melding werd gemaakt, werd het tijdelijke machtsvacuüm dat was ontstaan voordat de nieuwe regering volledig was ingesteld als oorzaak aangewezen. Dergelijke aanslagen, arrestaties en martelingen van mensenrechtenactivisten en politieke opposanten blijven echter voortduren.

Kan de Commissie een gedetailleerde beschrijving geven van de eventuele vooruitgang die is geboekt om de eerbiediging van de mensenrechten in Bangladesh te bevorderen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 november 2003)

De Commissie deelt de opvattingen van het geachte parlementslid dat de operatie Clean Heart zijn doelstellingen niet heeft gehaald en dat de toestand van de mensenrechten in Bangladesh in de loop van 2003 is verslechterd. De Commissie is vooral bezorgd over de volgende ontwikkelingen: de rechtshandhaving is verslechterd, zoals mag blijken uit endemische criminaliteit en het onvermogen van de politie om hier passend weerwerk te bieden. Bijzonder verontrustend zijn de verbindingen tussen politie, misdadigers en bepaalde politici. Bij gebrek aan vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van de vredesovereenkomst van 1997 nemen de spanningen tussen de stammen in de Chittagong Hill Tracts toe. De toestand van de minderheden is vooral in deze streek hachelijk te noemen, getuige de gewelddadige voorvallen in Mahalchari op 26 augustus 2003. Doodvonnissen zijn eenvoudigweg rondgestrooid. Er is nog steeds weinig vooruitgang bij het gescheiden houden van rechterlijke macht en uitvoerende macht en bij de vestiging van onafhankelijke toezichthoudende instanties, met name de anticorruptie-commissie, de mensenrechtencommissie en de ombudsman.

De Commissie heeft bij de regering herhaaldelijk haar bijzondere bezorgdheid over deze toestand geuit. Bovendien heeft de delegatie van de Commissie in Dhaka een voortdurende dialoog in stand gehouden over goed bestuur en mensenrechtkwesties met hogergeplaatste gesprekspartners binnen de regering. De Commissie heeft in haar onlangs tot stand gebrachte dialoog over mensenrechten een hele reeks kwesties aan de orde gesteld waaronder de scheiding van de rechterlijke en de uitvoerende macht, het onderzoek naar de vele gevallen van overlijden op politiekantoren of in strafinrichtingen, martelingen, de status van de anticorruptie-commissie, de mensenrechtencommissie, de ombudsman, de vrijheid van de drukpers en de situatie van de vluchtelingen uit Birma. De Commissie blijft zich onverminderd inspannen om de discussie met de regering van Bangladesh in gang te houden en hoopt uit te vinden waarin gezamenlijk optreden bij de bevordering en verbetering van de mensenrechtensituatie mogelijk is. De Commissie heeft tot op heden steun verleend aan verschillende mensenrechtenprojecten via het Europees Initiatief voor democratie en mensenrechten en is voornemens in de context van het Nationale indicatieve programma steun te blijven verlenen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/204 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/204

---

(2004/C 70 E/221)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3049/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Elektronische identificatie van asielzoekers

Volgens een artikel in de Britse krant The Independent van 28 september 2003 voeren het Britse Ministerie van Binnenlandse Zaken en de Immigration Service gesprekken met de firma Securicor over middelen om asielzoekers en illegalen in Groot-Brittannië met een elektronische identificatie uit te rusten teneinde een betere controle op het immigratie- en asielprobleem te verwerven. In de Amerikaanse staten Florida en Alaska wordt sedert de oprichting van het Department for Homeland Security met een gelijksoortig systeem gewerkt. De Britse socialistische minister van Binnenlandse Zaken David Blunkett heeft, bij wijze van uitleg voor deze ingrijpende plannen, zelf toegegeven niet te weten hoeveel asielzoekers zich momenteel in Engeland bevinden. Vandaar het Britse voorstel om asielzoekers elektronisch, eventueel via een enkelband, te identificeren teneinde te verhinderen dat ze in de illegaliteit verdwijnen tijdens de periode dat hun asielaanvraag wordt behandeld. Het nijpende asielprobleem en de toename van illegale immigatie in alle lidstaten vergen anderzijds coördinerende maatregelen op Europees niveau. Het Ontwerp van Grondwet zoals voorgesteld door de Conventie bepaalt immers dat het immigratie- en asielbeleid een in hoofdzaak Europese bevoegdheid wordt.

Is de Commissie op de hoogte van deze Britse plannen? Deelt de Commissie de bezorgdheid van de socialistische Britse minister van Binnenlandse Zaken aangaande de dramatische ontsporing van het asielbeleid in Groot-Brittannië, en, bij uitbreiding, ook in de meeste andere lidstaten van de Europese Unie?

Zo ja, is de Commissie bereid een gunstig advies over dergelijke maatregelen te geven teneinde de voorgestelde elektronische identificatie op termijn in alle lidstaten van de Unie in te voeren?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 november 2003)

Ondank het artikel in „The Independent” van 28 september 2003 is de Commissie niet op hoogte van plannen om asielzoekers in één van de lidstaten elektronisch te identificeren. De Commissie zelf is niet voornemens op Europees niveau dergelijke maatregelen te nemen.

Het Verdrag van Amsterdam verschaft het juridische kader voor een gemeenschappelijk immigratie- en asielbeleid en er zijn reeds maatregelen overeengekomen of besproken om te komen tot een gemeenschappelijke benadering. Zo is het Eurodac-systeem, dat het mogelijk maakt de vingerafdrukken van alle asielzoekers in de Unie te vergelijken, sinds 15 januari 2003 operationeel. Eurodac werd opgezet om de werking van de Overeenkomst van Dublin te ondersteunen (en de in de plaats daarvan gekomen Verordening Dublin II (1), die in september 2003 in werking is getreden), die helpt te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek en verschillende asielverzoeken voorkomt door de identificatie van individuele asielzoekers mogelijk te maken.

In februari 2003 heeft de Raad overeenstemming bereikt over minimumnormen voor opvangvoorwaarden. Minimumnormen inzake asielprocedures en een gemeenschappelijke definitie van het begrip vluchteling worden nog steeds besproken. In juli 2003 stelde de Europese Raad van Thessaloniki eind 2003 vast als uiterste datum voor de goedkeuring van deze instrumenten. Dit werd nog eens bevestigd door de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 oktober 2003. De Commissie stelt een halfjaarlijkse bijwerking op van de vorderingen op dat gebied, waarin wordt toegelicht in welke fase de onderhandelingen over alle maatregelen die nodig zijn om de doelstellingen van het Verdrag van Amsterdam te bereiken zich bevinden (2).

De Commissie is niet van oordeel dat het asielbeleid in de lidstaten is ontspoord; in haar mededeling „over het gemeenschappelijk asielbeleid en de Agenda voor bescherming” (3) merkte de Commissie evenwel op dat er sprake is van toenemend misbruik van de asielprocedures en van steeds grotere (vaak door mensensmokkel gevoede) gemengde migratiestromen, die zowel bestaan uit personen die bescherming nodig hebben als uit personen die geen bescherming nodig hebben. In haar mededeling „naar toegankelijker, rechtvaardiger en beter beheerde asielstelsels” (4) concludeerde de Commissie dat er duidelijk nieuwe wegen moeten worden gezocht ter aanvulling van de door het Verdrag van Amsterdam vereiste gemeenschappelijke benadering. Opgemerkt zij dat in het kader van deze nieuwe benadering maatregelen ter bestrijding van illegale immigratie in overeenstemming moeten zijn met de mensenrechten (4). Terwijl nieuwe benaderingen een verscheidenheid aan antwoorden zouden omvatten die voortbouwen op een globale visie van het internationale beschermingssysteem, moet in eerste instantie prioriteit worden verleend aan de inachtneming van het tijdschema voor de verschillende bouwstenen van het hierboven geschetste gemeenschappelijke beleid. Nieuwe benaderingen zouden ook partnerschap met en tussen landen van herkomst, eerste opvang en bestemming omvatten alsmede de noodzaak de internationale verplichtingen inzake mensenrechten volledig na te leven. De Europese Raad van Thessaloniki verzocht de Commissie verder te onderzoeken hoe een beter georganiseerde binnenkomst in de Unie van personen die bescherming nodig hebben kan worden gewaarborgd en hoe de beschermingscapaciteit in de regio's van herkomst kan worden vergroot. Vóór juni 2004 moet een uitvoerig verslag worden opgesteld.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1560/2003 van de Commissie van 2 september 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, PB L 222 van 5.9.2003.

(2)  COM(2003)291 def: Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement — halfjaarlijkse bijwerking van het scorebord van de vorderingen op het gebied van de totstandbrenging van een ruimte van „vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid” in de Europese Unie (Eerste halfjaar van 2003).

(3)  Tweede verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van Mededeling COM(2000) 755 def. van 22 november 2000: COM(2003) 152 def.

(4)  COM(2003) 315 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/206 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/206

---

(2004/C 70 E/222)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3051/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Kyoto-ratificatie door Rusland

Op 29 september 2003 maakte de Russische President Poetin bekend dat Rusland nog steeds geen besluit heeft genomen over de ratificatie van het Kyoto-Protocol. Dit is een grote tegenslag voor het internationale klimaatbeleid en voor de Europese Unie, die voorstander is van Russische ratificatie. Er is echter Russische kritiek op de EU diplomatie rond Kyoto, die wordt betiteld als „rampzalig” en „onhandig” (1). Zolang Rusland niet ratificeert zijn er geen internationale verplichtingen, de Europese Unie heeft echter aangegeven de reductie-doelstellingen te bijven nastreven.

| 1. | Is de Commissie van mening dat de EU heeft gefaald in de diplomatie rond Kyoto en kan zij aangeven in hoeverre er sprake is geweest van goede en effectieve samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten om Rusland in bi- en multilaterale contacten ertoe te bewegen snel tot ratificatie over te gaan, mede in het licht van de „groene diplomatie” zoals die door de Europese Raad in Thessaloniki is ingesteld? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat de EU heeft gefaald in de diplomatie rond Kyoto en kan zij aangeven in hoeverre er sprake is geweest van goede en effectieve samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten om Rusland in bi- en multilaterale contacten ertoe te bewegen snel tot ratificatie over te gaan, mede in het licht van de „groene diplomatie” zoals die door de Europese Raad in Thessaloniki is ingesteld?

| 2. | Kan de Commissie aangeven wat de strategische en juridische consequenties zijn van het Russische uitstel en hoe zij nu verder wil gaan met Kyoto en de Europese maatregelen (zoals emissiehandel) die hiervan een uitwerking zijn? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie aangeven wat de strategische en juridische consequenties zijn van het Russische uitstel en hoe zij nu verder wil gaan met Kyoto en de Europese maatregelen (zoals emissiehandel) die hiervan een uitwerking zijn?

| 3. | Is het juist dat — zolang het Kyoto-Protocol niet in werking is getreden — lidstaten „credits” uit CDM (Clean Development Mechanism) en JI (Joint Implementation) niet kunnen gebruiken voor het bereiken van de verplichtingen die in EU-verband zijn afgesproken, en zo ja, wat denkt de Commissie hieraan te gaan doen? |
| --- | --- |

3.

Is het juist dat — zolang het Kyoto-Protocol niet in werking is getreden — lidstaten „credits” uit CDM (Clean Development Mechanism) en JI (Joint Implementation) niet kunnen gebruiken voor het bereiken van de verplichtingen die in EU-verband zijn afgesproken, en zo ja, wat denkt de Commissie hieraan te gaan doen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 november 2003)

| 1. | Neen, de Commissie beschouwt de diplomatieke inspanningen die de Unie heeft geleverd om Rusland ervan te overtuigen het Protocol van Kyoto te ratificeren in geen geval als een mislukking. De Commissie verwacht dat Rusland zal ratificeren wanneer het zijn eigen onderzoek van de feiten en argumenten heeft voltooid. Diplomatie betekent niet het onderwerpen van een ander land aan de wil van de Unie of het opleggen van een tijdschema voor de besluitvorming, maar houdt veeleer een voortdurend tweerichtingsproces van wederzijdse toelichting en begrip in.
  Het initiatief tot „groene diplomatie” heeft de uitwisseling van informatie en de coördinatie versterkt. De afgelopen twee jaar is er een goede coördinatie tussen de Commissie en de lidstaten geweest. Uit vele verklaringen van Russische vertegenwoordigers is gebleken dat zij de mondiale en nationale voordelen die uit ratificatie voortvloeien, goed kunnen inschatten. Naarmate de discussie vorderde, zijn er af en toe ook wat meer negatieve meningen geuit. De Commissie is er echter van overtuigd dat Rusland het Protocol van Kyoto te zijner tijd wel degelijk zal ratificeren. De Unie, evenals de andere partijen die het Protocol van Kyoto hebben bekrachtigd, moeten Rusland in deze richting blijven aansporen.
  Daartoe bespreekt de Unie regelmatig met haar Russische tegenhangers de voordelen die het Protocol van Kyoto met zich mee kan brengen. Met dit doel worden geregeld seminars, workshops, bezoeken en andere activiteiten georganiseerd. |
| --- | --- |

1.

Neen, de Commissie beschouwt de diplomatieke inspanningen die de Unie heeft geleverd om Rusland ervan te overtuigen het Protocol van Kyoto te ratificeren in geen geval als een mislukking. De Commissie verwacht dat Rusland zal ratificeren wanneer het zijn eigen onderzoek van de feiten en argumenten heeft voltooid. Diplomatie betekent niet het onderwerpen van een ander land aan de wil van de Unie of het opleggen van een tijdschema voor de besluitvorming, maar houdt veeleer een voortdurend tweerichtingsproces van wederzijdse toelichting en begrip in.

Het initiatief tot „groene diplomatie” heeft de uitwisseling van informatie en de coördinatie versterkt. De afgelopen twee jaar is er een goede coördinatie tussen de Commissie en de lidstaten geweest. Uit vele verklaringen van Russische vertegenwoordigers is gebleken dat zij de mondiale en nationale voordelen die uit ratificatie voortvloeien, goed kunnen inschatten. Naarmate de discussie vorderde, zijn er af en toe ook wat meer negatieve meningen geuit. De Commissie is er echter van overtuigd dat Rusland het Protocol van Kyoto te zijner tijd wel degelijk zal ratificeren. De Unie, evenals de andere partijen die het Protocol van Kyoto hebben bekrachtigd, moeten Rusland in deze richting blijven aansporen.

Daartoe bespreekt de Unie regelmatig met haar Russische tegenhangers de voordelen die het Protocol van Kyoto met zich mee kan brengen. Met dit doel worden geregeld seminars, workshops, bezoeken en andere activiteiten georganiseerd.

| 2. | Het Protocol van Kyoto treedt niet in werking voordat Rusland het ratificeert. Maar wat de Unie betreft, gaat de tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen om te voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering en het Protocol van Kyoto, met inbegrip van de regeling van de Unie voor de handel in uitstootrechten (ETS), door zoals gepland, aangezien het hierbij meestal om interne maatregelen van de Unie gaat. Samen met de bijna 120 andere partijen die het Protocol van Kyoto hebben geratificeerd, zal de Unie immers tot onmiddellijke tenuitvoerlegging overgaan. Het is van essentieel belang dat de Unie hieraan vasthoudt, omdat dit een indicatie van politiek leiderschap is en een duidelijk signaal aan de andere partijen dat de Unie haar verplichtingen zeer ernstig neemt. |
| --- | --- |

2.

Het Protocol van Kyoto treedt niet in werking voordat Rusland het ratificeert. Maar wat de Unie betreft, gaat de tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen om te voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering en het Protocol van Kyoto, met inbegrip van de regeling van de Unie voor de handel in uitstootrechten (ETS), door zoals gepland, aangezien het hierbij meestal om interne maatregelen van de Unie gaat. Samen met de bijna 120 andere partijen die het Protocol van Kyoto hebben geratificeerd, zal de Unie immers tot onmiddellijke tenuitvoerlegging overgaan. Het is van essentieel belang dat de Unie hieraan vasthoudt, omdat dit een indicatie van politiek leiderschap is en een duidelijk signaal aan de andere partijen dat de Unie haar verplichtingen zeer ernstig neemt.

| 3. | Kredieten uit JI en CDM kunnen worden verstrekt zodra het Protocol van Kyoto in werking treedt. De Commissie heeft onlangs voorgesteld JI- en CDM-kredieten te koppelen aan de regeling van de Unie voor de handel in uitstootrechten, zodat bedrijven deze kredieten kunnen gebruiken om te voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van de regeling van de Unie voor de handel in uitstootrechten.
  Aangezien de Commissie ervan uitgaat dat Rusland het Protocol zal bekrachtigen, vindt zij het momenteel niet nodig om in dit opzicht verdere maatregelen te nemen. |
| --- | --- |

3.

Kredieten uit JI en CDM kunnen worden verstrekt zodra het Protocol van Kyoto in werking treedt. De Commissie heeft onlangs voorgesteld JI- en CDM-kredieten te koppelen aan de regeling van de Unie voor de handel in uitstootrechten, zodat bedrijven deze kredieten kunnen gebruiken om te voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van de regeling van de Unie voor de handel in uitstootrechten.

Aangezien de Commissie ervan uitgaat dat Rusland het Protocol zal bekrachtigen, vindt zij het momenteel niet nodig om in dit opzicht verdere maatregelen te nemen.

---

(1)  De Standaard van 22 september 2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/207 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/207

---

(2004/C 70 E/223)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3056/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening

Op 23 september 2003 heeft het Parlement gestemd over de voorstellen van de Commissie betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening en continuïteit van de voorziening met aardolieproducten. In beide voorstellen probeert de Commissie meer greep te krijgen op deze energiebronnen. Het Europees Parlement heeft met een absolute meerderheid het voorstel inzake de continuïteit van de voorziening met aardolieproducten terugverwezen naar: de Commissie. Het voorstel betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening werd door het Parlement flink aangepast.

| 1. | Kan de Commissie aangeven op welke wijze Nederland geconsulteerd is tijdens het opstellen van het gasvoorstel? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie aangeven op welke wijze Nederland geconsulteerd is tijdens het opstellen van het gasvoorstel?

| 2. | Kan de Commissie aangeven op welke wijze ze de fundamentele bezwaren van Nederland, de grootste aardgasproducent in de Europese Unie, heeft meegenomen in het voorstel betreffende de aardgasvoorziening? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie aangeven op welke wijze ze de fundamentele bezwaren van Nederland, de grootste aardgasproducent in de Europese Unie, heeft meegenomen in het voorstel betreffende de aardgasvoorziening?

| 3. | Is de Commissie van plan, gezien de grote overeenkomsten tussen de beide voorstellen, beide voorstellen in te trekken naar aanleiding van de stemming in het Parlement? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van plan, gezien de grote overeenkomsten tussen de beide voorstellen, beide voorstellen in te trekken naar aanleiding van de stemming in het Parlement?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(24 november 2003)

Nederland werd op dezelfde manier als alle andere lidstaten geraadpleegd. Bovendien vonden een aantal bilaterale gesprekken tussen de Commissie en industriële vertegenwoordigers op verschillende niveaus plaats om belangrijke kwesties inzake de zekerheid van de voorziening te bespreken. De door de Europese gasindustrie uitgegeven documenten werden ten volle in aanmerking genomen bij het ontwerpvoorstel.

De Commissie moet de fundamentele belangen van de Gemeenschap behartigen met inachtneming van het in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Daarnaast spant de Commissie zich steeds in om rekening te houden met de in lidstaten heersende nationale omstandigheden. Dit geldt dus ook voor Nederland, een van de grootste gasproducenten van de Unie.

Het voorstel voor een richtlijn betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening (1) roept op tot:

| — | het bepalen van taken en verantwoordelijkheden van de spelers in de nieuwe vrijgemaakte en de mededinging bevorderende omgeving van een concurrende markt voor gas; |
| --- | --- |

—

het bepalen van taken en verantwoordelijkheden van de spelers in de nieuwe vrijgemaakte en de mededinging bevorderende omgeving van een concurrende markt voor gas;

| — | het instellen van minimumnormen voor bepaalde afnemers; |
| --- | --- |

—

het instellen van minimumnormen voor bepaalde afnemers;

| — | het zorgen voor een vangnet voor langetermijncontracten; |
| --- | --- |

—

het zorgen voor een vangnet voor langetermijncontracten;

| — | het creëren van een solidariteitsmechanisme om buitengewone voorzieningssituaties aan te pakken (grote voorzieningsonderbreking). |
| --- | --- |

—

het creëren van een solidariteitsmechanisme om buitengewone voorzieningssituaties aan te pakken (grote voorzieningsonderbreking).

Een en ander moet worden gezien in het licht van een concurrende en goed werkende markt voor aardgas waarin de mate van zekerheid van de gasvoorziening kan dalen ten gevolge van toegenomen concurrentie tussen gasproducenten. Terwijl grote aardgasafnemers meestal zelf bepalen welke mate van zekerheid van gasvoorziening aan hun behoeften voldoet, kunnen kleine afnemers dit niet (huishoudens, kleine commerciële en publieke organen die niet op een alternatieve brandstof kunnen omschakelen).

Op lange termijn zal de zekerheid van gasvoorziening in de Unie steeds meer afhankelijk zijn van externe producenten. Deze invoer uit verder afgelegen gebieden zal meer risico's inhouden.

Om deze problemen het hoofd te bieden, is een gemeenschappelijk kader noodzakelijk dat zorgt voor de zekerheid van gasvoorziening in een concurrende aardgasmarkt op lange termijn.

Daarom werden de overeenkomsten tussen de twee voorstellen beperkt gehouden.

---

(1)  PB C 331 E van 31.12.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/208 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/208

---

(2004/C 70 E/224)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3065/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Discriminatie van vrouwen

In artikel 6 van de arbeidsovereenkomst van 44 nieuwe landbouwdeskundigen van de ELGA (Griekse landbouwverzekeringen), waarop door het Ministerie van Landbouw toezicht wordt uitgeoefend, staat: „Indien een zwangere werknemer vanwege de aard van de werkzaamheden die zij uitoefent haar werk niet kan verrichten, wordt haar arbeidsovereenkomst ontbonden. Na haar zwangerschapsverlof en indien er vacatures bij de dienst zijn, kan zij opnieuw worden aangeworven”. Dit artikel van de arbeidsovereenkomst staat lijnrecht op het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, het Handvest van de Grondrechten, de communautaire wetgeving, bijv. richtlijn 76/207/EEG (1) en richtlijn 86/613/EEG (2), alsook op de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie.

Acht de Commissie een dergelijke formulering in een arbeidsovereenkomst aanvaardbaar? Welke maatregelen gaat de Commissie nemen teneinde te bewerkstelligen dat deze arbeidsovereenkomst niet meer wordt gebruikt?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(4 december 2003)

Het geachte parlementslid wil van de Commissie weten of zij een bepaling in een arbeidsovereenkomst aanvaardbaar acht die stelt dat „indien een zwangere werknemer vanwege de aard van de werkzaamheden die zij uitoefent haar werk niet kan verrichten, haar arbeidsovereenkomst wordt ontbonden. Na haar zwangerschapsverlof en indien er vacatures bij de dienst zijn, kan zij opnieuw worden aangeworven”.

Op grond van Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (3) zijn werkgevers verplicht een risico-evaluatie uit te voeren voor werkzaamheden die een risico kunnen inhouden voor werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling of tijdens de lactatie. Mocht de evaluatie een risico voor de veiligheid of de gezondheid aan het licht brengen, dan moet dat risico worden geëlimineerd, moet de werkneemster een andere arbeidsplaats krijgen of moet zij van arbeid worden vrijgesteld. Tijdens dit verlof worden de aan de arbeidsovereenkomst verbonden rechten, met inbegrip van het behoud van een bezoldiging en/of het genot van een adequate uitkering, gewaarborgd. Op grond van Richtlijn 92/85/EEG is het ook verboden werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling of tijdens de lactatie te ontslaan gedurende de periode vanaf het begin van hun zwangerschap tot het einde van het zwangerschapsverlof, behalve in uitzonderingsgevallen die geen verband houden met de zwangerschap, de bevalling of de lactatie. Daarnaast verbiedt Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden discriminatie op grond van geslacht. Volgens vaste rechtspraak van het Europese Hof van Justitie staat discriminatie op grond van zwangerschap gelijk aan rechtstreekse discriminatie op grond van geslacht.

De door het geachte parlementslid bedoelde bepaling in de arbeidsovereenkomst lijkt dus in strijd met Richtlijn 92/85/EEG. Zij is mogelijk ook in strijd met Richtlijn 76/207/EEG. Aangezien de Griekse Organisatie van Landbouwverzekeringen ELGA onder het Ministerie van Landbouw ressorteert, zal de Commissie contact opnemen met de Griekse autoriteiten om nadere informatie hierover in te winnen en zal zij het geachte parlementslid op de hoogte brengen zodra zij deze informatie heeft ontvangen.

---

(1)  PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.

(2)  PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56.

(3)  PB L 348 van 28.11.1992.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/209 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/209

---

(2004/C 70 E/225)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3067/03

van Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Biometrische gegevens in visa en paspoorten

De Europese Commissie werkt momenteel, via diverse voorstellen, aan de follow-up van een van de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki van juni 2003, waarin wordt gesteld dat „er in de EU een coherente aanpak nodig (is) inzake biometrische identificatiemiddelen of biometrische gegevens, om te komen tot geharmoniseerde oplossingen voor documenten ten behoeve van onderdanen van derde landen, paspoorten voor EU-burgers, en voor informatiesystemen (VIS en SIS II)”. Tegelijkertijd voert de Europese Commissie onderhandelingen met de Verenigde Staten om ervoor te zorgen dat het verzamelen van gegevens van vliegtuigpassagiers door de Amerikaanse autoriteiten niet onrechtmatig is volgens de Europese normen en dat de gegevens worden verzameld voor een beperkt doel, dat zij worden opgeslagen gedurende een beperkte periode en dat mensen effectieve mogelijkheden krijgen met betrekking tot herziening van de gegevens.

Is het waar dat het voor douaneautoriteiten van derde landen gemakkelijker wordt om gegevens, waaronder biometrische informatie, van paspoorten en visa langdurig op te slaan en naar eigen goeddunken te gebruiken als zij op een chip zijn opgeslagen? Zo ja, hoe denkt de Commissie dit te voorkomen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 november 2003)

Overeenkomstig het verzoek van de Europese Raad van Thessaloniki (19 en 20 juni 2003) heeft de Commissie in een eerste fase twee wetgevingsvoorstellen (1) gedaan voor verordeningen tot wijziging van Verordening nr. 1683/95 van de Raad van 29 mei 1995 betreffende de invoering van een uniform visummodel (2), en tot wijziging van Verordening nr. 1030/2002 van de Raad (EG) van 13 juni 2002 betreffende de invoering van een uniform model voor verblijfstitels van onderdanen van derde landen (3). In een tweede fase zal de Commissie in december 2003 een voorstel indienen inzake biometrische informatie op paspoorten.

De voorstellen betreffende visa en verblijfsvergunningen beogen de integratie door de lidstaten van twee biometrische identificatiemiddelen, de gezichtsopname en twee vingerafdrukken. Die persoonsgegevens zullen op geharmoniseerde wijze worden opgeslagen op een informatiedrager in het visum of de verblijfsvergunning voor onderdanen van derde landen, zodat de informatie door elke lidstaat kan worden geraadpleegd.

Volgens de Commissie kan het gebruik van een fictieve of valse identiteit het best worden voorkomen door te zorgen voor een betrouwbaardere methode om na te gaan of een persoon die een document voorlegt dezelfde is als de persoon aan wie het document werd afgegeven. De integratie van de twee genoemde biometrische identificatiemiddelen zorgen voor een verbetering van de huidige veiligheidsnormen.

Bij de keuze van de meest aangewezen biometrische identificatiemiddelen is rekening gehouden met de resultaten van de werkzaamheden van de ICAO (Internationale Burgerluchtvaartorganisatie), die het voortouw heeft genomen bij de ontwikkeling van internationale normen op dit gebied. Voorts beveelt de ICAO een contactloze microchip aan als opslagmedium.

De Commissie besteedt bijzondere aandacht aan de bescherming van persoonsgegevens. Zij herinnert eraan dat Richtlijn 95/46/EG (4) betreffende gegevensbescherming van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens, inclusief biometrische gegevens. De Commissie is van plan overeenkomstig artikel 30 van deze richtlijn alle bovenvermelde voorstellen voor advies voor te leggen aan de werkgroep die bij artikel 29 van genoemde richtlijn werd opgericht en die bestaat uit leden van nationale gegevensbeschermingsautoriteiten.

De twee voorstellen bevatten ook een specifieke verplichting om de veiligheid van gegevens te waarborgen. Technisch gezien bestaan er veel middelen om de opgeslagen informatie te beveiligen, maar een definitieve technische oplossing moet nog worden vastgelegd.

De huidige onderhandelingen tussen de Commissie en de Verenigde Staten inzake de bescherming van gegevens van vliegtuigpassagiers hebben geen betrekking op genoemde voorstellen.

---

(1)  COM(2003) 558 def.

(2)  PB L 164 van 14.7.1995.

(3)  PB L 157 van 15.6.2002.

(4)  Richtlijn 95/46/EG van het Parlement of de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 281 van 23.11.1995.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/210 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/210

---

(2004/C 70 E/226)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3071/03

van Lissy Gröner (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   „Gender budgeting”

In de begrotingsdiscussie in de plenaire vergadering van 23 september 2003 sprak het Commissielid Schreyer over de horizontale integratie van „gender budgeting” in de begroting van de Europese Unie.

| 1. | Welke concrete maatregelen heeft de Commissie genomen, om de voorstellen uit het verslag-Ghilardotti (A5-0214/2003) om te zetten? |
| --- | --- |

1.

Welke concrete maatregelen heeft de Commissie genomen, om de voorstellen uit het verslag-Ghilardotti (A5-0214/2003) om te zetten?

| 2. | Wordt „gender budgeting” reeds op de begroting van 2004 toegepast? |
| --- | --- |

2.

Wordt „gender budgeting” reeds op de begroting van 2004 toegepast?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(21 november 2003)

Het geachte parlementslid vraagt aan de Commissie welke concrete maatregelen de Commissie heeft genomen om de voorstellen uit het verslag (A5-0214/2003) om te zetten en of „gender budgeting” reeds op de begroting van 2004 wordt toegepast.

In antwoord op de vraag van het Parlement om informatie over „gender budgeting” te verspreiden, wordt de aandacht van het geachte parlementslid erop gevestigd dat de Commissie het advies van het Raadgevend Comité voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen reeds heeft verspreid binnen de Commissie, het Parlement en in de lidstaten. Dit document bevat waardevolle informatie over de beginselen, methodes en instrumenten voor „gender budgeting”. Het is beschikbaar voor het grote publiek op de website van de Commissie (1). De Commissie zou ook kunnen overwegen om een brochure over „gender budgeting” te verspreiden.

Het bevorderen van de gelijkheid van mannen en vrouwen in het economisch leven is één van de doelstellingen van de raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen 2001-2005 en het daaraan verbonden programma. Hoewel het prioritaire thema voor het actieprogramma in 2004 en 2005 de „bevordering van het doorbreken van rollenpatronen en stereotypen” is, kunnen voorstellen voor projecten over andere thema's ook voor financiële steun in aanmerking komen als de projecten aan de vereiste voorwaarden voldoen. In deze context zouden projecten inzake „gender budgeting” in overweging kunnen worden genomen.

Tot op heden zijn de overheidsbegrotingen in Europa evenals de begroting van de Unie in grote mate gender-blind.

Er is evenwel enige vooruitgang in zicht aangezien heel wat programma's binnen de Gemeenschapsbegroting, zoals de Structuurfondsen, programma's op het vlak van onderwijs, onderzoek, ontwikkelingssamenwerking enz, expliciet ten doel hebben de discriminatie te bestrijden, de gelijkheid tussen mannen en vrouwen te bevorderen en de positie van de vrouw te versterken. „Gender budgeting” vereist de ontwikkeling van indicatoren, en statistische informatie over de stand van zaken. Omdat de lidstaten ongeveer 80 % van de Gemeenschapsbegroting beheren, baseert de Commissie zich op informatie van de lidstaten. De gegevens bestaan meestal enkel in geaggregeerde vorm zodat een genderspecifieke analyse onmogelijk is. Er moeten verdere inspanningen worden geleverd op alle niveaus om statistieken en indicatoren te ontwikkelen die gespecificeerd zijn naar geslacht.

De integratie van het genderperspectief in het begrotingsproces maakt deel uit van de gendermain-streamingstrategie en de Commissie zal methodes en instrumenten blijven ontwikkelen, waaronder genderstatistieken en indicatoren, voor de tenuitvoerlegging van de gendermainstreaming.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/employment_social/equ_opp/index_en.htm).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/211 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/211

---

(2004/C 70 E/227)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3076/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Resultaten van onderzoek naar bedreigingen voor de gezondheid van mensen die wonen of werken in de nabijheid van antennemasten voor het nieuwe UMTS-systeem

| 1. | Heeft de Commissie de afgelopen jaren kennis genomen van klachten over de zendmasten voor mobiele telefonie (gsm), die hinderlijk en mogelijk schadelijk kunnen zijn voor diegenen die wonen of werken in gebouwen waarop deze zendmasten geplaatst zijn, zonder dat deze schade reeds door middel van wetenschappelijk onderzoek afdoende kon worden bewezen? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie de afgelopen jaren kennis genomen van klachten over de zendmasten voor mobiele telefonie (gsm), die hinderlijk en mogelijk schadelijk kunnen zijn voor diegenen die wonen of werken in gebouwen waarop deze zendmasten geplaatst zijn, zonder dat deze schade reeds door middel van wetenschappelijk onderzoek afdoende kon worden bewezen?

| 2. | Verwacht de Commissie dat na de aanvankelijke stagnatie bij de opmars van het nieuwe system UMTS, dat snel internet en beelden op de mobiele telefoon mogelijk maakt, de komende jaren een sterke uitbreiding zal plaatsvinden van UMTS en daarmee ook van het aantal speciaal daarvoor bestemde antennemasten met bijbehorende elektromagnetische velden? |
| --- | --- |

2.

Verwacht de Commissie dat na de aanvankelijke stagnatie bij de opmars van het nieuwe system UMTS, dat snel internet en beelden op de mobiele telefoon mogelijk maakt, de komende jaren een sterke uitbreiding zal plaatsvinden van UMTS en daarmee ook van het aantal speciaal daarvoor bestemde antennemasten met bijbehorende elektromagnetische velden?

| 3. | Heeft de Commissie kennis genomen van het onderzoek naar de gevolgen van de nieuwe UMTS-techniek dat is verricht door het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO, waaruit blijkt dat mensen in de omgeving van UMTS-zendmasten anders dan die bij GSM-zendmasten wel aantoonbaar last kunnen krijgen van duizelingen, tintelingen, hoofdpijn, rusteloosheid en afnemende concentratie, zodat zij tijdelijk of blijvend schade kunnen oplopen voor hun gezondheid? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie kennis genomen van het onderzoek naar de gevolgen van de nieuwe UMTS-techniek dat is verricht door het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO, waaruit blijkt dat mensen in de omgeving van UMTS-zendmasten anders dan die bij GSM-zendmasten wel aantoonbaar last kunnen krijgen van duizelingen, tintelingen, hoofdpijn, rusteloosheid en afnemende concentratie, zodat zij tijdelijk of blijvend schade kunnen oplopen voor hun gezondheid?

| 4. | Waarin onderscheiden de strengere veiligheidsnormen voor UMTS in Italië, de Oostenrijkse provincie Salzburg en Zwitserland zich van het EU-gemiddelde? Zijn er binnen de EU lidstaten of regio's waar UMTS-zendmasten worden geweerd van plaatsen waar mensen daarvan nadeel kunnen ondervinden? In welke gebieden moet het in gebruik nemen van UMTS wachten op wetenschappelijke duidelijkheid over de gevolgen van straling voor de volksgezondheid, of worden er andere beperkingen aan opgelegd? |
| --- | --- |

4.

Waarin onderscheiden de strengere veiligheidsnormen voor UMTS in Italië, de Oostenrijkse provincie Salzburg en Zwitserland zich van het EU-gemiddelde? Zijn er binnen de EU lidstaten of regio's waar UMTS-zendmasten worden geweerd van plaatsen waar mensen daarvan nadeel kunnen ondervinden? In welke gebieden moet het in gebruik nemen van UMTS wachten op wetenschappelijke duidelijkheid over de gevolgen van straling voor de volksgezondheid, of worden er andere beperkingen aan opgelegd?

| 5. | Stimuleert de Commissie maatregelen om de negatieve gevolgen voor de gezondheid van de inwoners van de lidstaten tegen te gaan? Welke initiatieven op dit terrein kunnen de komende tijd van haar worden verwacht? |
| --- | --- |

5.

Stimuleert de Commissie maatregelen om de negatieve gevolgen voor de gezondheid van de inwoners van de lidstaten tegen te gaan? Welke initiatieven op dit terrein kunnen de komende tijd van haar worden verwacht?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 1.10.2003.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 december 2003)

| 1. | De installatie van zendmasten voor mobiele telefonie is een kwestie die, zoals het geachte parlementslid vermeldt, aanleiding geeft tot bezorgdheid onder de bevolking in de lidstaten. De publieke perceptie van de aan zendmasten verbonden risico's staat evenwel niet in verhouding tot de gemeten blootstellingsniveaus. Dit lijkt vooral toe te schrijven aan het feit dat de laatste jaren in buitengewoon snel tempo GSM-netwerken zijn opgericht, in veel gevallen zonder dat het publiek werd geraadpleegd. Europese burgers hebben zich (hetzij rechtstreeks, hetzij via hun parlementsleden) in verband hiermee tot de Commissie gewend, met name met vragen over de veiligheidsnormen en de risico's van blootstelling aan elektrische en magnetische velden.
  De Commissie beantwoordt al deze vragen en herinnert er steeds aan dat de Gemeenschap:






  — | Aanbeveling van de Raad 1999/59/EEG van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden van 0 Hz — 300 (1) heeft goedgekeurd; |
| --- | --- | --- |

1.

De installatie van zendmasten voor mobiele telefonie is een kwestie die, zoals het geachte parlementslid vermeldt, aanleiding geeft tot bezorgdheid onder de bevolking in de lidstaten. De publieke perceptie van de aan zendmasten verbonden risico's staat evenwel niet in verhouding tot de gemeten blootstellingsniveaus. Dit lijkt vooral toe te schrijven aan het feit dat de laatste jaren in buitengewoon snel tempo GSM-netwerken zijn opgericht, in veel gevallen zonder dat het publiek werd geraadpleegd. Europese burgers hebben zich (hetzij rechtstreeks, hetzij via hun parlementsleden) in verband hiermee tot de Commissie gewend, met name met vragen over de veiligheidsnormen en de risico's van blootstelling aan elektrische en magnetische velden.

De Commissie beantwoordt al deze vragen en herinnert er steeds aan dat de Gemeenschap:

—

Aanbeveling van de Raad 1999/59/EEG van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden van 0 Hz — 300 (1) heeft goedgekeurd;

| — | er door middel van regelgeving voor zorgt dat haar producten aan die limieten voldoen, via Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (2) (de R & TTE-richtlijn) en Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (3) (laagspanningsrichtlijn); |
| --- | --- |

—

er door middel van regelgeving voor zorgt dat haar producten aan die limieten voldoen, via Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (2) (de R & TTE-richtlijn) en Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (3) (laagspanningsrichtlijn);

| — | regelmatig de wetenschappelijke literatuur opnieuw laat evalueren teneinde de vastgestelde veiligheids-limieten te herzien. |
| --- | --- |

—

regelmatig de wetenschappelijke literatuur opnieuw laat evalueren teneinde de vastgestelde veiligheids-limieten te herzien.

| 2. | Hoewel wordt verwacht dat een vrij groot aantal antennes zal worden geïnstalleerd, bestaat er momenteel geen reden om aan te nemen dat de uitrol van UMTS-netwerken een aanzienlijke invloed op de blootstelling van het publiek aan elektromagnetische velden zal hebben. Uit metingen van de reële blootstelling in diverse lidstaten is gebleken dat de waarden normaliter onder de veiligheidsniveaus blijven die in Aanbeveling 1999/519/EEG van de Raad worden aanbevolen. Alleen in de directe nabijheid van zendmasten (d.w.z. binnen een afstand van enkele meters van het basisstation zelf) zouden de waarden dezelfde orde van grootte bereiken als die welke in de aanbeveling zijn vastgesteld. De aanbrenging van de UMTS-systemen op masten die reeds voor GSM worden gebruikt, heeft bijgevolg alleen een effect op de blootstelling in de onmiddellijke nabijheid van de mast. |
| --- | --- |

2.

Hoewel wordt verwacht dat een vrij groot aantal antennes zal worden geïnstalleerd, bestaat er momenteel geen reden om aan te nemen dat de uitrol van UMTS-netwerken een aanzienlijke invloed op de blootstelling van het publiek aan elektromagnetische velden zal hebben. Uit metingen van de reële blootstelling in diverse lidstaten is gebleken dat de waarden normaliter onder de veiligheidsniveaus blijven die in Aanbeveling 1999/519/EEG van de Raad worden aanbevolen. Alleen in de directe nabijheid van zendmasten (d.w.z. binnen een afstand van enkele meters van het basisstation zelf) zouden de waarden dezelfde orde van grootte bereiken als die welke in de aanbeveling zijn vastgesteld. De aanbrenging van de UMTS-systemen op masten die reeds voor GSM worden gebruikt, heeft bijgevolg alleen een effect op de blootstelling in de onmiddellijke nabijheid van de mast.

| 3. | De Commissie is op de hoogte van het in Nederland verrichte onderzoek. Bij dat onderzoek werd vooral aandacht besteed aan de relatie tussen blootstelling aan zwakke velden van basisstations die worden gebruikt voor GSM 900-, GSM 800- en UMTS- (derdegeneratie-) netwerken. Er werd een onverwacht, maar zwak negatief verband geconstateerd tussen het welbevinden en de blootstelling aan UMTS. Er werd geen dergelijk verband waargenomen voor blootstelling aan GSM-velden. Een positief verband tussen cognitieve vaardigheden en blootstelling aan GSM-velden, dat ook in andere studies werd waargenomen, werd bevestigd. Uit het onderzoek wordt niet de conclusie getrokken dat de waargenomen effecten een invloed op de gezondheid hebben. Er wordt opgeroepen de resultaten te bevestigen en de onderzoeksmethode uit te breiden. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is op de hoogte van het in Nederland verrichte onderzoek. Bij dat onderzoek werd vooral aandacht besteed aan de relatie tussen blootstelling aan zwakke velden van basisstations die worden gebruikt voor GSM 900-, GSM 800- en UMTS- (derdegeneratie-) netwerken. Er werd een onverwacht, maar zwak negatief verband geconstateerd tussen het welbevinden en de blootstelling aan UMTS. Er werd geen dergelijk verband waargenomen voor blootstelling aan GSM-velden. Een positief verband tussen cognitieve vaardigheden en blootstelling aan GSM-velden, dat ook in andere studies werd waargenomen, werd bevestigd. Uit het onderzoek wordt niet de conclusie getrokken dat de waargenomen effecten een invloed op de gezondheid hebben. Er wordt opgeroepen de resultaten te bevestigen en de onderzoeksmethode uit te breiden.

| 4. | De Commissie is ervan op de hoogte dat in sommige lidstaten en in Zwitserland lagere veiligheidsniveaus zijn goedgekeurd. Zoals reeds vermeld liggen de reële blootstellingsniveaus onder de veiligheidsniveaus. Zij hebben alleen gevolgen voor de veiligheidszones onmiddellijk rond zendmasten. Indien de Italiaanse niveaus zouden worden toegepast, zou deze veiligheidszone driemaal groter moeten zijn vergeleken met de in de aanbeveling vastgestelde niveaus (normaliter tien in plaats van drie tot vier meter van de mast). |
| --- | --- |

4.

De Commissie is ervan op de hoogte dat in sommige lidstaten en in Zwitserland lagere veiligheidsniveaus zijn goedgekeurd. Zoals reeds vermeld liggen de reële blootstellingsniveaus onder de veiligheidsniveaus. Zij hebben alleen gevolgen voor de veiligheidszones onmiddellijk rond zendmasten. Indien de Italiaanse niveaus zouden worden toegepast, zou deze veiligheidszone driemaal groter moeten zijn vergeleken met de in de aanbeveling vastgestelde niveaus (normaliter tien in plaats van drie tot vier meter van de mast).

| 5. | Voorzover de Commissie weet, worden de Europese burgers door de geldende limieten en normen beschermd tegen negatieve gevolgen voor de gezondheid. Niettemin volgt de Commissie het onderzoek op dit gebied van nabij en zal zij rekening houden met nieuw wetenschappelijk bewijsmateriaal wanneer zij in 2004 Aanbeveling 1999/519/EEG van de Raad herziet. |
| --- | --- |

5.

Voorzover de Commissie weet, worden de Europese burgers door de geldende limieten en normen beschermd tegen negatieve gevolgen voor de gezondheid. Niettemin volgt de Commissie het onderzoek op dit gebied van nabij en zal zij rekening houden met nieuw wetenschappelijk bewijsmateriaal wanneer zij in 2004 Aanbeveling 1999/519/EEG van de Raad herziet.

---

(1)  PB L 199 van 30.7.1999.

(2)  PB L 91 van 7.4.1999.

(3)  PB L 77 van 26.3.1973.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/213 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/213

---

(2004/C 70 E/228)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3079/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Verordening (EG) nr. 1221/97 inzake steun voor de bijenteelt

In Verordening (EG) nr. 1221/97 (1) worden onder meer regels vastgesteld voor de verbetering van de productie en de afzet van honing. Niettemin staat de bijenteelt op diverse plaatsen in Europa onder druk en lopen de volkeren in enkele gebieden aanzienlijk terug. O.a. daarom probeert een aantal lidstaten de situatie van imkers te bevorderen door onder meer het onderzoek te subsidiëren. In Denemarken heeft de regering vrij paradoxaal voorgesteld de subsidie aan de bijenhouderij af te schaffen ondanks de moeilijke situatie waarin de sector verkeert.

Kan de Commissie in dit verband een overzicht geven van de wijze waarop diverse lidstaten hun nationale bijeenteelt steunen, en evalueren hoe de voorstellen voor een Deense financiële wetgeving voor 2004 aansluiten op Verordening (EG) nr. 1221/97 en andere desbetreffende EU-wetgeving. Kan de Commissie ten slotte mededelen op welke wijze de Europese Unie de situatie van de imkers bevordert via diverse verordeningen, en mededelen welke EU-voorstellen op stapel staan ter verbetering van de situatie van de imkers en de honingproductie in de Europese Unie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 november 2003)

Zoals vermeld door het geachte parlementslid heeft Verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad van 25 juni 1997 houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing (2) als doel de Europese bijenhouderijsector te steunen.

In artikel 1, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1221/97 is bepaald dat de lidstaten voor elk jaar nationale programma's „kunnen” opstellen. De beslissing al dan niet een nationaal programma op te zetten berust dus bij de lidstaat. Indien een programma wordt opgesteld moet het echter wel een of meer prioritaire maatregelen zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, van genoemde verordening omvatten. Bovendien is in artikel 4 van de verordening bepaald dat de nationale programma's in nauwe samenwerking met de representatieve beroepsorganisaties en de coöperaties van de bijenhouderijsector moeten worden vastgesteld.

Wat de toepassing van de verordening betreft, heeft de Commissie een aan de Raad en het Parlement gericht verslag (3) opgesteld over de eerste drie jaren waarin dergelijke programma's ten uitvoer zijn gelegd; dit verslag kan worden geraadpleegd op de website van het Directoraat-generaal Landbouw (4).

Aan de bijenteelt kan ook steun worden verleend in het kader van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (5). Deze steun kan onder andere betrekking hebben op investeringen in landbouwbedrijven die gericht zijn op diversificatie van de bedrijvigheid naar de bijenteelt en op verbetering van de verwerking en afzet van honing. Van de nieuwe maatregelen die zijn ingevoerd bij de herziening van het landbouwbeleid (6) kunnen met name die in het hoofdstuk „Voedselkwaliteit” onder bepaalde voorwaarden nieuwe mogelijkheden bieden voor de honingsector. Elke steunmaatregel in het kader van de plattelandsontwikkeling moet echter onderdeel zijn van de plattelandsontwikkelings-plannen die worden opgesteld en uitgevoerd — na goedkeuring door de Commissie — door de lidstaten en/of de regio's daarvan.

---

(1)  PB L 173 van 1.7.1997, blz. 1.

(2)  Gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2070/98 van de Raad van 28 september 1998, PB L 265 van 30.9.1998.

(3)  COM(2001) 70 def.

(4)  (http://europa.eu.int/comm/agriculture/markets/honey/index_en.htm).

(5)  PB L 160 van 26.6.1999.

(6)  Verordening (EG) nr. 1783/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1257/1999, PB L 270 van 21.10.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/214 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/214

---

(2004/C 70 E/229)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3084/03

van Koldo Gorostiaga Atxalandabaso (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Sit-in van Baskische politieke gevangenen

In Baskenland is zonder twijfel sprake van een politiek geschil omdat aan het Baskische volk zijn democratische rechten worden ontzegd. Doordat denkbeelden en politieke projecten buiten de wet zijn gesteld, is de confrontatie slechts geïntensiveerd en het lijden toegenomen.

Sinds 27 september houdt de gemeenschap van bijna 700 Baskische politieke gevangenen in de gevangenissen van het Spaanse koninkrijk en de Franse republiek een sit-in om haar rechten te verdedigen. Zij wensen geen bezoek te ontvangen van vrienden en verwanten. In feite zijn de reizen zo lang dat bezoek onmogelijk is en 13 mensen zijn op weg van en naar de gevangenissen reeds overleden.

De Spaanse regering legt ieder verzoek om beëindiging van dit lijden naast zich neer en de Spaanse rechtbanken durven niet aan te dringen op het democratische beginsel van de scheiding der machten.

Op 4 september 2003 heeft het Europees Parlement een verslag aangenomen over de situatie met betrekking tot de grondrechten in de Europese Unie (2002) (A5-0281/2003), waarin veel nadruk wordt gelegd op het in beweging brengen van het Europese vermogen een eind te maken aan deze onaanvaardbare mishandeling van gevangenen.

Kan de Commissie een voorstel bij het Europees Parlement indienen zodat dit probleem onverwijld kan worden aangepakt?

Is de Commissie bereid de participatie van Baskische gevangenen te steunen om een oplossing te vinden voor het huidige geschil in Baskenland?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 november 2003)

De Commissie is van oordeel dat geen van de haar krachtens het Verdrag betreffende de Europese Unie en tot oprichting van de Europese Gemeenschap verleende bevoegdheden haar de mogelijkheid geeft op te treden in de zin zoals gewenst door het geachte parlementslid.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/215 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/215

---

(2004/C 70 E/230)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3085/03

van Bruno Gollnisch (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Crédit Lyonnais/Executive Life

Het Amerikaans gerecht eist van Crédit Lyonnais een boete van 575 miljoen dollar wegens zogenaamd illegale overname van een verzekeringsmaatschappij door een bank.

Nu zijn er twee mogelijkheden:

Ofwel heeft de bedrijfsleiding van Crédit Lyonnais inderdaad een fout begaan.

Als dat het geval is, hoe is het dan te verklaren dat de Franse overheid de persoonlijke aansprakelijkheid van de bedrijfsleiders van Crédit Lyonnais op zich neemt? Meent de Commissie, die zich de laatste tijd zo kittelorig getoond heeft op het stuk van staatssteun, dat het conform het Europees recht is dat de Franse staat, of met andere woorden de belastingbetaler, voor 4/5 van de boete opdraait die opgelegd is aan de bank?

Ofwel kan er de bedrijfsleiding van Crédit Lyonnais geen fout ten laste gelegd worden. Kan de Commissie, die zich ongetwijfeld met de operatie heeft moeten bezighouden op het ogenblik dat de overname plaatsgevonden heeft, dan uitleggen hoe het komt dat ze nu geen enkele reactie vertoont? Kan ze ook laten weten of Amerikaanse banken volgens het wederkerigheidsprincipe verbod hebben om meer dan 25 % van het kapitaal van Europese verzekeringsmaatschappijen te bezitten, en eventueel welke sancties er op een overtreding van die verbodsbepaling staan?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 november 2003)

De Commissie heeft op 26 juli 1995 en 20 mei 1998 de beschikkingen gegeven betreffende de door Frankrijk aan Crédit Lyonnais verleende steun. Het risico van een boete die Crédit Lyonnais en de Franse staat mogelijk aan de Verenigde Staten moeten betalen wegens vermeend wanbeheer in verband met de overname van de Californische verzekeringsmaatschappij Executive Life in 1991 was reeds voorzien in het herstructureringsplan van Crédit Lyonnais. Bij het onderzoek van het herstructureringsplan van Crédit Lyonnais door de Commissie hebben de Franse autoriteiten informatie betreffende ondeugdelijke activa en risico's meegedeeld. Een speciale afgesplitste onderneming, „Consortium de Réalisation” (CDR), bedoeld voor de overname van de gecompromitteerde activa van Crédit Lyonnais, werd opgericht met het oog op de herstructurering van de bank en om haar opnieuw levensvatbaar te maken. Het met de overname van de Californische verzekeringsmaatschappij Executive Life in 1991 verband houdende risico behoorde tot de afgesplitste activa.

Gelet op het voorgaande voert de Commissie momenteel geen onderzoek inzake overheidssteun en de juridische gevolgen van de verwerving van Executive Life, uitgevoerd in 1991, aangezien deze kwestie in aanmerking is genomen in de reeds door de Commissie gegeven beschikkingen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/215 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/215

---

(2004/C 70 E/231)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3094/03

van Harald Ettl (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Pesterij op het werk

De Europese Commissie heeft reeds meermaals onderstreept dat zij terzake van „pesterij op het werk” met efficiënte politieke maatregelen zal komen om dit verschijnsel tegen te gaan en een Groenboek met een gedetailleerde analyse, een actieprogramma en een specifiek tijdschema zal opstellen.

Welke maatregelen is de Europese Commissie voornemens te treffen om de wenselijkheid en reikwijdte van een specifiek Gemeenschapsinstrument terzake van pesterij op het werk te beoordelen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 november 2003)

In haar mededeling „Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006” (1), heeft de Commissie aangekondigd dat zij zal „nagaan of een communautair instrument betreffende mobbing en geweld op het werk wenselijk is en zo ja, wat de reikwijdte ervan moet zijn”.

De Commissie verzamelt en analyseert momenteel alle elementen die op dit gebied beschikbaar zijn, waarbij zij onder meer rekening houdt met de wetgevende en/of regelgevende initiatieven die terzake in de lidstaten zijn goedgekeurd of gepland.

In deze context zal ook rekening worden gehouden met de resolutie van het Europees Parlement over pesten op het werk (2) en met het advies over geweld op het werk (3) dat door het raadgevend comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats is goedgekeurd.

Overeenkomstig artikel 138 van het EG-Verdrag zal de Commissie in de loop van 2004 op basis van bovenvermelde elementen de sociale partners raadplegen betreffende eventuele communautaire maatregelen op dit gebied.

---

(1)  COM(2002)118 def.

(2)  A5-0283/2001 van 19.9.2001.

(3)  COM(2003) 346 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/216 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/216

---

(2004/C 70 E/232)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3095/03

van Koldo Gorostiaga Atxalandabaso (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Erkenning Baskenland via repressie

In mijn schriftelijke vraag E-0645/03 (1) van 24 februari 2003 verwijs ik naar de 634 personen die in de loop van 2002 in Baskenland om politieke redenen zijn gearresteerd.

Op 8 oktober jl. vroeg in de morgen werden aan beide zijden van de grens die ons land scheidt (ons IJzeren Gordijn) door de Spaanse en de Franse politie 34 personen gearresteerd. Ik wijs erop dat Duitsland vorige week de dertiende verjaardag van zijn hereniging heeft gevierd, terwijl het Baskenland nog altijd een verscheurd land is: geen enkele erkenning in het noordelijke deel onder Frans bestuur en twee aparte administraties in het Koninkrijk Spanje, het zuidelijke deel.

Is erkenning van het Baskenland, zie de gedetineerden in het hele land, alleen via repressie mogelijk?

Kan de Commissie haar goedkeuring hechten aan een voorstel voor een communautair actieplan dat het Baskische volk bestaansrecht garandeert?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 november 2003)

De Commissie is van oordeel dat de door het geachte parlementslid aangehaalde feiten niet onder de bevoegdheden vallen die krachtens het Verdrag betreffende de Europese Unie en tot oprichting van de Europese Gemeenschap aan de Commissie werden verleend.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 102.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/217 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/217

---

(2004/C 70 E/233)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3097/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Openbaarmaking van fondsen voor de EMU-campagne

Tijdens de onlangs afgesloten EMU-campagne in Zweden was het hoogst waarschijnlijk dat de Zweedse „ja-zijde” over meer fondsen beschikte dan de „nee-zijde”.

Is de Commissie van mening dat het positief zou zijn als er duidelijkheid zou komen over de fondsen waarover men aan beide zijden van de campagne kon beschikken?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(21 november 2003)

Aangezien het op 14 september 2003 in Zweden gehouden referendum een uitsluitend nationale aangelegenheid is, heeft de Commissie geen mening over het feit of gegevens over andere fondsen die ter beschikking van de respectievelijke campagnes waren gesteld, al dan niet moeten worden bekendgemaakt.

De Commissie heeft na de aankondiging van het referendum geen financiële middelen voor informatie of communicatie inzake de euro in Zweden ter beschikking gesteld.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/217 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/217

---

(2004/C 70 E/234)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3103/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Kindsoldaten in de Republiek Congo

De mobilisering van kinderen, soms nog niet eens twaalf jaar, en hun inzet als soldaten in de reeds zeven jaren durende oorlog in de Republiek Congo heeft als triest gevolg dat duizenden van hen gewond raken en gedood worden.

Volgens Amnesty International (zie het rapport „De Republiek Congo en de kindsoldaten”, dat op 9 oktober 2003 in Brussel werd gepresenteerd) zijn gedwongen mobilisering, hardhandige opleiding, de inzet bij zware en uiterst gevaarlijke werkzaamheden en seksuele mishandeling van deze kinderen door andere soldaten en officieren veelvoorkomende misstanden.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen teneinde de naleving te bewerkstelligen van de mensenrechten, de internationale overeenkomsten inzake de bescherming van de rechten van het kind en de bepalingen van de overeenkomst betreffende beëindiging van de vijandelijkheden van Lusaka (1999), en de interimregering van de Republiek Congo ertoe te brengen een eind te maken aan de mobilisering van kinderen én omstandigheden te creëren voor de soepele herintegratie in de samenleving van deze kinderen met al hun traumatische ervaringen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(18 november 2003)

De Commissie is bezorgd over het verschijnsel dat kinderen als soldaten worden ingezet in de reeds zeven jaar durende oorlog in de Democratische Republiek Kongo met voor de kinderen allerlei tragische gevolgen.

Dit is een van de redenen waarom de Commissie deelneemt aan het regionale meerlandenprogramma voor demobilisering en herintegratie, onder leiding van de Wereldbank, met een bijdrage van 20 miljoen euro. Het doel van dit programma is oudstrijders in het gebied van de Grote Meren in ruime zin, daaronder ook de Democratische Republiek Kongo, te demobiliseren en te herintegreren. Onder dit programma vallen ook de kindsoldaten. Speciale maatregelen moeten ervoor zorgen dat zij op juiste wijze opnieuw in de samenleving worden opgenomen.

Onder genoemd programma zijn er speciale projecten ontwikkeld die speciaal gericht zijn op de behoeften van voormalige kindsoldaten. Tevens wordt verwacht dat het Nationale programma voor demobilisering en herintegratie in de Democratische Republiek Kongo een specifiek op kinderen gericht gedeelte zal gaan omvatten.

Algemener genomen bevordert de Commissie de naleving van de mensenrechten en de internationale overeenkomsten inzake de bescherming van rechten van kinderen door middel van haar lopende project van steun aan de sector justitie in genoemd Kongo ten belope van 28 miljoen euro. Dit programma wordt in het bestek van het nieuwe Overgangsproces voor Kongo bijgesteld om te beantwoorden aan het probleem van de straffeloosheid en de niet-naleving van de mensenrechten, vooral in het oostelijk deel van het land.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/218 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/218

---

(2004/C 70 E/235)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3105/03

van Marianne Eriksson (GUE/NGL), Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) en Joke Swiebel (PSE) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Financiering van EQUAL-projecten en discriminatie op grond van seksuele gerichtheid

Artikel 13 van het EG-Verdrag, artikel 21 van het Handvest van de grondrechten en artikel 1 van Richtlijn 2000/78/EG (1) tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep verbieden discriminatie op grond van seksuele gerichtheid. Op communautair niveau bestaat er een geïntegreerde strategie om discriminatie (vooral op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid) en sociale uitsluiting te bestrijden. Meer bepaald voor wat betreft de arbeidsmarkt, maakt EQUAL deel uit van die strategie. De lidstaten moeten hun strategie met betrekking tot EQUAL kenbaar maken op basis van een thematische indeling binnen de vier pijlers van de Europese werkgelegenheidsstrategie. Binnen deze thema's moeten de lidstaten ervoor zorgen dat hun voorstellen vooral personen ten goede komen die het slachtoffer zijn van de belangrijkste vormen van discriminatie (op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid) en ongelijkheid.

Ons werd meegedeeld dat onder het huidige EQUAL-programma slechts vier van de 1400 partnerschappen betrekking hebben op discriminatie op grond van seksuele gerichtheid. Kan de Commissie aangeven of deze informatie correct is?

Kan de Commissie ook aangeven of alle lidstaten discriminatie op grond van seksuele gerichtheid hebben opgenomen in hun oproepen tot het indienen van projectvoorstellen onder het huidige EQUAL-programma? Zo niet, kan de Commissie verduidelijken welke actie zij heeft ondernomen om het aantal partnerschappen dat zich toespitst op discriminatie op grond van seksuele gerichtheid, te doen toenemen?

Zal de Commissie ervoor zorgen dat discriminatie op grond van seksuele gerichtheid uitdrukkelijk wordt vermeld in het EQUAL-programma en in de oproepen tot het indienen van projectvoorstellen voor het volgende EQUAL-programma, zowel in de huidige lidstaten als in de toetredende landen, in de lente van 2004?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 november 2003)

Het communautair initiatief Equal heeft tot doel nieuwe manieren te ontwikkelen, te testen en te mainstreamen om alle vormen van discriminatie en ongelijkheid in verband met de arbeidsmarkt te bestrijden. Equal is dan ook een experimentele tak van de Europese strategie ter bestrijding van discriminatie (met name op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid).

Aangezien het subsidiariteitsbeginsel wordt toegepast, wordt het Equal-initiatief door de lidstaten ten uitvoer gelegd op basis van een programmadocument waarover de lidstaten en de Commissie overeenstemming hebben bereikt. Deze documenten beschrijven de algemene aanpak en prioriteiten van het programma en de fundamentele administratieve en financiële procedures voor de tenuitvoerlegging.

De Commissie houdt uitsluitend toezicht op de tenuitvoerlegging van Equal door de lidstaten op het niveau van de programma's en niet op het niveau van de ontwikkelingspartnerschappen. De lidstaten hebben er evenwel mee ingestemd om in een openbare gegevensbank informatie over de ontwikkelingspartnerschappen te verstrekken.

De lidstaten gingen er ook mee akkoord om openbare oproepen tot het indienen van voorstellen uit te schrijven op basis van de bepalingen van hun nationale Equal-programmadocument. Zoals uit punt 8 (2) van de Equal-mededeling blijkt, is er een duidelijk verband met het doel van het Equal-programma en de vermelding van alle gronden voor discriminatie. Verderop in dezelfde mededeling, in punt 14 (3), staat te lezen: „De lidstaten dragen er (...) zorg voor dat hun voorstellen in eerste instantie van nut zijn voor de mensen die te maken hebben met de belangrijkste vormen van discriminatie (op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid) en ongelijkheid.” Dat betekent dat alle activiteiten die verband houden met één van de vermelde gronden voor discriminatie in alle lidstaten voor het Equal-programma in aanmerking komen.

Aangezien alle nationale Equal-programmadocumenten een strategie presenteren die gebaseerd is op een analyse van de situatie inzake alle vormen van discriminatie én op nationale beleidsprioriteiten, heeft de Commissie geen specifieke maatregelen genomen om de bestrijding van één van de specifieke gronden voor discriminatie te bevorderen.

Uit een doorlichting van de hierboven genoemde openbare gegevensbank blijkt dat veel meer dan vier ontwikkelingspartnerschappen activiteiten ontplooien die met discriminatie op grond van seksuele geaardheid verband houden. Geografische ontwikkelingspartnerschappen zijn soms gericht op alle discriminatiegronden in een specifiek geografisch gebied, terwijl bepaalde activiteiten in sommige ontwikkelingspartnerschappen op discriminatie op grond van seksuele geaardheid zijn toegespitst. Er zijn ook voorbeelden van ontwikkelingspartnerschappen waar dit het thema van één van de verschillende subprojecten is. In Groot-Brittannië bijvoorbeeld houdt een ontwikkelingspartnerschap zich bezig met HIV (human immunodeficiency virus) en uitsluiting. Het aspect discriminatie op grond van seksuele geaardheid is één dimensie van hun werk, maar niet hun hoofddoel.

Het is inderdaad zo dat slechts weinig ontwikkelingspartnerschappen vooral of hoofdzakelijk aandacht hebben voor discriminatie op grond van seksuele geaardheid.

Discriminatie op grond van seksuele geaardheid is opgenomen en vastgesteld in het Equal-programma, zoals in de Equal-mededeling vermeld. Deze beleidsinhoud is duidelijk en zal behouden blijven. Voorts zal de Commissie erop toezien dat in de geplande Equal-mededeling een duidelijke verwijzing wordt opgenomen naar het artikel 13 van het EG-Verdag, het artikel 21 van het Handvest van de grondrechten en de Richtlijn 2000/78/EG (4) die u in uw vraag vermeldt. Tijdens de lopende onderhandelingen met de nieuwe lidstaten zal de Commissie er ook voor zorgen dat Equal alle vermelde gronden voor discriminatie omvat.

Wat de oproepen tot het indienen van voorstellen betreft, moeten de lidstaten alle toepasselijke bepalingen van de Equal-mededeling naleven en alle vormen van discriminatie omvatten.

Om een beter inzicht te krijgen in de gevarieerde activiteiten en de veelbelovende resultaten van de eerste Equal-ronde, hebben de lidstaten contracten toegekend voor de evaluatie van Equal op nationaal niveau en heeft de Commissie een contract toegekend op het niveau van de Unie. De halftijdse resultaten van deze evaluaties zullen pas in december 2003 beschikbaar zijn. Indien uit deze evaluaties blijkt dat actie moet worden ondernomen om discriminatie op specifieke gronden te bestrijden, dan zal de Commissie tijdens de tweede Equal-ronde rekening houden met deze aanbevelingen.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

(2)  „Op het niveau van de Gemeenschap is een integrale strategie ontwikkeld ter bestrijding van discriminatie (in het bijzonder discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid) en sociale uitsluiting. Equal, dat op de arbeidsmarkt gericht is, zal deel gaan uitmaken van deze strategie” (PB C 127 van 5.5.2000, blz. 2).

(3)  Punt 14. Equal-mededeling (PB C 127 van 5.5.2000, blz. 2) „De lidstaten leggen hun strategie voor Equal vast aan de hand van de thematische terreinen die onder de vier pijlers van de Europese werkgelegenheidsstrategie vallen. De lidstaten dragen er in het kader van deze terreinen zorg voor dat hun voorstellen in eerste instantie van nut zijn voor de mensen die te maken hebben met de belangrijkste vormen van discriminatie (op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid) en ongelijkheid. Ieder thematisch terrein moet voor al deze groepen volledig openstaan.”.

(4)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/220 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/220

---

(2004/C 70 E/236)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3107/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   TEN-netwerken

In lijst 3 in het stuk van Van Miert is een corridor 8 opgenomen, die in het Commissievoorstel van 1 oktober 2003 niet langer deel uitmaakt van de 29 prioritaire projecten. Nadat de Italiaanse afvaardiging hiertegen had geprotesteerd tijdens de bijeenkomst van de Raad vervoer, telecommunicatie en energie, schijnt commissaris de Palacio als reden voor de schrapping genoemd te hebben dat deze corridor niet door landen kan lopen die nog geen lid van de Europese Unie zijn.

Een dergelijke beslissing zonder debat is echter niet toegepast op de prioritaire projecten van de lijst van 1 oktober nrs. 7 (autosnelweg Igoumenitsa-Patras-Athene-Sofia-Boedapest), 18 (rivierverbinding Rijn-Moezel — Main-Donau) en 22 (spoorweg Athene-Sofia-Boedapest-Wenen-Praag-Neurenberg-Dresden).

Zal de Commissie de schrapping van corridor 8 van de lijst van prioritaire projecten ongedaan maken gezien het enorme belang van deze corridor voor het democratiseringsproces in de Balkan?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 november 2003)

Het verslag van de Groep op Hoog Niveau die bestond uit vertegenwoordigers van de 15 lidstaten, de 10 nieuwe lidstaten, Bulgarije, Roemenië, de EIB en de Commissie en door de heer Karel Van Miert werd voorgezeten, is op 30 juni 2003 aan de Commissie overhandigd. In lijst 3 (andere belangrijke projecten voor territoriale samenhang) wordt onder meer de spoorweg Bari-Varna vermeld. Deze spoorweglijn behoort tot de pan-Europese corridor VIII zoals die door de Ministeriële Conferenties op Kreta en in Helsinki in 1994 en 1997 werd vastgelegd.

De Groep op Hoog Niveau had als opdracht om prioritaire projecten aan te wijzen voor het transEuropees vervoersnet (TEN-T). Aangezien corridor VIII zich buiten het grondgebied van de Unie bevindt, (met uitzondering van de havens van Bari en Brindisi), en ook na de uitbreiding nog steeds buiten de Unie zal liggen, was het niet aan de Groep om deze, of enige andere corridor, in overweging te nemen voor opname in de lijst van prioritaire TEN-T- projecten.

Om dezelfde reden nam de Commissie corridor VIII niet op in haar voorstel tot wijziging van de beschikking betreffende richtsnoeren voor een trans-Europees vervoersnet van 1 oktober 2003 (1). De projecten 18 en 22 die de route van bepaalde pan-Europese corridors volgen, hebben uitsluitend betrekking op werkzaamheden die op het grondgebied van de Unie of de toetredende landen plaatsvinden.

---

(1)  COM(2003) 564 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/220 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/220

---

(2004/C 70 E/237)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3108/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Subsidies

Kan de Commissie mededelen of ze geldelijke en/of andere steun verleent aan de volgende organisaties, die zich naar eigen zeggen inzetten voor de strijd tegen het racisme.

Zo dat het geval is, kan zij dan — per organisatie — meedelen over welke bedragen het ging in respectievelijk 2000, 2001, 2002 en eventueel ook 2003?

In het kader van welk(e) programma's werden subsidies aan deze organisaties toegekend:

| — | Searchlight (Groot-Brittannië) |
| --- | --- |

—

Searchlight (Groot-Brittannië)

| — | Council for Racial Equality, CRE (Groot-Brittannië) |
| --- | --- |

—

Council for Racial Equality, CRE (Groot-Brittannië)

| — | Liga voor Mensenrechten (Vlaanderen, België) |
| --- | --- |

—

Liga voor Mensenrechten (Vlaanderen, België)

| — | Mouvement contre le Racisme, l'Antisémitisme et la Xénophobie, MRAX (België) |
| --- | --- |

—

Mouvement contre le Racisme, l'Antisémitisme et la Xénophobie, MRAX (België)

| — | Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (België) |
| --- | --- |

—

Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (België)

| — | Antifascistische Onderzoeksgroep Kafka (Nederland) |
| --- | --- |

—

Antifascistische Onderzoeksgroep Kafka (Nederland)

| — | Ras l'Front (Frankrijk) |
| --- | --- |

—

Ras l'Front (Frankrijk)

| — | SOS Racisme (Frankrijk) |
| --- | --- |

—

SOS Racisme (Frankrijk)

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(4 december 2003)

Geen van de acht opgegeven organisaties ontvangt directe financiële steun uit communautaire middelen. In het kader van het communautaire programma ter bestrijding van discriminatie 2001-2006 zijn enkele van die organisaties momenteel partner of zijn in het verleden partner geweest bij transnationale projecten die door andere organisaties worden gecoördineerd en beheerd.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/221 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/221

---

(2004/C 70 E/238)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3111/03

van Regina Bastos (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Overheids- of communautaire steun voor de Duitse holding RIEKER

De Duitse holding RIEKER is onlangs een fusie aangegaan met SCHUH-UNION. Daarnaast heeft de onderneming RIEKER haar schoenproductie onder de bedrijfsnaam „RIEKER Romania S.R.L.” naar Roemenië verplaatst. Tevens zijn er diverse productie-eenheden naar Polen en Turkije verplaatst.

Nu zijn er twijfels gerezen over de vraag of deze onderneming al dan niet heeft geprofiteerd van de door de Europese Unie toegekende subsidies om zich in een land te vestigen en zich daarna naar andere regio's of landen te verplaatsen om ook daar weer van nieuwe subsidies te profiteren.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen of er pre-toetredingssubsidies aan de kandidaat-landen zijn verstrekt, met name aan Polen in zijn hoedanigheid van toetredend land en eventueel ook aan Roemenië in zijn hoedanigheid van kandidaat-land, teneinde de economische structuur van deze landen te moderniseren?

Heeft de onderneming RIEKER van dergelijke steun geprofiteerd via de toekenning van communautaire of overheidssteun van bovengenoemde landen waarnaar productie-eenheden zijn verplaatst?

En zo ja, wanneer zijn deze subsidies verstrekt en om welke bedragen gaat het hierbij?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 november 2003)

Om kandidaat-lidstaten te helpen bij het tot stand brengen van de noodzakelijke hervormingen, verstrekt de Unie financiële bijstand op verschillende terreinen: op het institutionele vlak met het Phare-programma, voor investeringen op het gebied van transport en milieu met het ISPA-programma en voor landbouw- en plattelandsontwikkeling met het Sapard-programma. De volledige lijst van de financiële bijstand die door de Unie wordt toegekend, kan worden geraadpleegd op de internetsite van het directoraat-generaal Uitbreiding.

In afwijking van het verbod op steunmaatregelen, zoals vastgesteld in artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag, kan investeringssteun worden goedgekeurd op basis van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1) of op basis van Verordening (EG) nr. 70/2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag voor kleine en middelgrote ondernemingen (2). Om de potentiële negatieve effecten van eventuele verplaatsingen van bedrijven te verminderen, wordt deze steun enkel toegekend wanneer de investering gedurende ten minste vijf jaar in de achtergebleven regio wordt gehandhaafd.

Roemenië heeft het statuut van kandidaat-lidstaat en is dus op dit ogenblik het communautair acquis aan het omzetten in wetgeving en intern beleid. In Polen, dat op 16 april 2003 het toetredingsverdrag heeft ondertekend, is het communautair acquis, inclusief de regelgeving inzake staatssteun, reeds van toepassing. De Commissie is niet op de hoogte van individuele steun die aan de onderneming Rieker is toegekend. Dergelijke steun kon worden toegekend in het kader van een steunregeling die aan de Commissie moest worden voorgelegd. De Commissie gaat de bevoegde overheden van de betrokken landen vragen of steun is toegekend aan de onderneming Rieker en onder welke voorwaarden dit is gebeurd. Het geachte parlementslid zal op de hoogte worden gebracht van de resultaten van deze raadpleging.

---

(1)  PB C 74 van 10.3.1998 en wijzigingen: PB C 285 van 9.9.2000.

(2)  Verordening (EG) nr. 70/2001 van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen, PB L 10 van 13.1.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/222 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/222

---

(2004/C 70 E/239)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3118/03

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Versoepeling van de restricties op het gebruik van paraquat

De Internationale Unie van werknemers in de voedingsmiddelenindustrie en aanverwante bedrijfstakken (International Union of Food and Agricultural Workers. IUF) is bezorgd over de versoepeling van de huidige restricties op het gebruik van de toxische herbicide paraquat. Geschat wordt dat paraquat, waarvoor geen bekent tegengif bestaat, verantwoordelijk is voor een aanzienlijk deel van de jaarlijks 40 000 sterfgevallen ten gevolge van het gebruik van pesticiden. De versoepeling van de restricties op het gebruik van paraquat zou een ruimer gebruik van deze giftige substantie aanmoedigen en zou zorgen dat paraquat ook beschikbaar komt op de EU-markt, waar het momenteel verboden is. Ook zou het de inspanningen ondermijnen om strengere normen voor gezondheid en veiligheid in de landbouw vast te stellen en om landbouwmethoden aan te moedigen die uit maatschappelijk en milieuoogpunt bezien duurzaam zijn.

Wat is het resultaat van de bijeenkomst van het Permanent Comité inzake de voedselketen en dierlijke gezondheid van de Europese Unie begin oktober ten aanzien van paraquat? Kan de Commissie officieel opheldering verschaffen over haar standpunt inzake paraquat?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(13 november 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3093/03 van de heer Ettl (1).

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 266.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/223 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/223

---

(2004/C 70 E/240)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3119/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Niet-naleving richtlijn 1999/70/EG

Volgens de Vereniging van Arbeidscontractanten van het Griekse Telecombedrijf (OTE) heeft de directie van het bedrijf bij de recente publicatie van 800 posten bij de afdeling „telefonische dienstverlening” in eerste instantie de leeftijdsgrens op maximaal 30 jaar gesteld en deze in een tweede fase naar 26 jaar verlaagd, waarmee de arbeidscontractanten die reeds vele jaren voor het OTE werken en in vaste dienst zouden willen treden, worden uitgesloten.

Kan de Commissie mij laten weten of de bovenvermelde praktijk in overeenstemming met richtlijn 1999/70/EG (1) is en zo nee, welke maatregelen zij van plan is te nemen teneinde de naleving van het Gemeenschapsrecht te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 november 2003)

Volgens Richtlijn 1999/70/EG van de Raad (2) inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moeten werkgevers werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in kennis stellen van vacatures in de onderneming of vestiging teneinde hun dezelfde kans op een vaste betrekking te garanderen als andere werknemers. Deze informatie mag worden verstrekt door middel van een algemene bekendmaking op een geschikte plaats in de onderneming of vestiging (clausule 6.1). De richtlijn bevat ook een non-discriminatiebeginsel met betrekking tot arbeidsvoorwaarden en stelt dat de vaststelling van de anciënniteit met betrekking tot bepaalde arbeidsvoorwaarden voor werknemers met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet gebeuren aan de hand van dezelfde criteria als voor werknemers in vaste dienst, behalve wanneer verschillende periodes van anciënniteit op basis van objectieve gronden gerechtvaardigd zijn (clausule 4.1 en 4). De Richtlijn bepaalt evenwel niet dat werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd voorrang moeten krijgen bij vacatures.

Het feit dat werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd geen voorrang hadden bij deze vacatures vormt bijgevolg geen inbreuk op de richtlijn. De regels inzake informatie over vacatures en de vaststelling van anciënniteit zijn door Griekenland omgezet. Het is dan ook aan de Griekse autoriteiten om na te gaan of de vacature in overeenstemming is met deze regels.

---

(1)  PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43.

(2)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV), de Unie van Industrie- en Werkgeversfederaties der Europese Gemeenschap (UNICE) en het Europees Centrum van gemeenschapsbedrijven (CEEP) gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/223 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/223

---

(2004/C 70 E/241)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3136/03

van Lissy Gröner (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Niet-gebruikte EU-middelen in Beieren ten belope van EUR 17 miljoen voor het jaar 2002

Begin oktober heb ik het antwoord van de Commissie ontvangen op mijn vraag E-1953/03 (1) betreffende de middelen van het Europees Sociaal Fonds die Beieren voor 2002 had ontvangen en die wegens niet-gebruiking weer naar Brussel waren teruggevloeid. Bij de beantwoording van deze vraag is evenwel een fout gemaakt. De Commissie refereert niet naar het jaar 2002, maar naar het jaar 2000.

De Duitse deelstaat Beieren heeft in het EU-begrotingsjaar 2002 geen verplichtingen kunnen aangaan voor een bedrag van EUR 17 miljoen uit het programma voor de ontwikkeling van het platteland en deze middelen weer naar Brussel laten terugvloeien.

Ik verzoek de Commissie per ommegaande antwoord te geven op de volgende vragen:

| 1. | Zijn er ook middelen uit Beieren teruggevloeid uit het Europees Sociaal Fonds? |
| --- | --- |

1.

Zijn er ook middelen uit Beieren teruggevloeid uit het Europees Sociaal Fonds?

| 2. | Om welke bedragen gaat het hier? |
| --- | --- |

2.

Om welke bedragen gaat het hier?

| 3. | Welke subsidiabele gebieden betreft het hier? |
| --- | --- |

3.

Welke subsidiabele gebieden betreft het hier?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 november 2003)

| De | voor 2000 aangegane betalingsverplichtingen voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) moesten voor eind 2002 betaald zijn wegens de „n+2”-regel (artikel 31 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (2)). Aangezien dat het geval was, moest er voor het Europees Sociaal Fonds in het enig programmeringsdocument (EPD) voor doelstelling 2 geen ambtshalve annulering worden voorbereid. |
| --- | --- |

De

voor 2000 aangegane betalingsverplichtingen voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) moesten voor eind 2002 betaald zijn wegens de „n+2”-regel (artikel 31 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (2)). Aangezien dat het geval was, moest er voor het Europees Sociaal Fonds in het enig programmeringsdocument (EPD) voor doelstelling 2 geen ambtshalve annulering worden voorbereid.

| 2. | Voor 2001 en 2002 geldt de „n+2”-regel respectievelijk eind 2003 en 2004. Eind 2003 zal bekend zijn of Beieren door de n+2-regel wordt getroffen voor de voor 2001 aangegane betalingsverplichtingen. |
| --- | --- |

2.

Voor 2001 en 2002 geldt de „n+2”-regel respectievelijk eind 2003 en 2004. Eind 2003 zal bekend zijn of Beieren door de n+2-regel wordt getroffen voor de voor 2001 aangegane betalingsverplichtingen.

| 3. | Over deze kwestie werd met de Beierse autoriteiten reeds technisch overleg gevoerd en ze zal tijdens de jaarlijkse beoordeling (datum nog onbekend) en de vergadering van het toezichtscomité voor het programma (13 en 14 november 2003) opnieuw aan bod komen. |
| --- | --- |

3.

Over deze kwestie werd met de Beierse autoriteiten reeds technisch overleg gevoerd en ze zal tijdens de jaarlijkse beoordeling (datum nog onbekend) en de vergadering van het toezichtscomité voor het programma (13 en 14 november 2003) opnieuw aan bod komen.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 206.

(2)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/224 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/224

---

(2004/C 70 E/242)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3149/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Verplaatsing van de confectiefabriek Melka

De confectiemultinational Melka, een bedrijf met Zweeds en Brits kapitaal, is voornemens zijn fabriek in Sulin, in het district Sintra, Portugal, te sluiten en circa 100 werknemers te ontslaan. Naar het schijnt, is deze multinational van plan de productie over te hevelen naar de Aziatische markt, hoewel de fabriek financieel gezond is. Er zij op gewezen dat Melka reeds twee van zijn vier fabrieken heeft gesloten, en wel in Évora en Palmela, waardoor het aantal werknemers van 1200 naar 200 is gedaald.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande meedelen:

| 1. | Of de multinational Melka gedurende zijn verblijf in Portugal communautaire steun heeft ontvangen? |
| --- | --- |

1.

Of de multinational Melka gedurende zijn verblijf in Portugal communautaire steun heeft ontvangen?

| 2. | Welke maatregelen zij voornemens is te treffen om de werkgelegenheid van deze werknemers veilig te stellen, wetende dat Portugal momenteel het land met het hoogste werkloosheidspercentage van de Europese Unie is? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen zij voornemens is te treffen om de werkgelegenheid van deze werknemers veilig te stellen, wetende dat Portugal momenteel het land met het hoogste werkloosheidspercentage van de Europese Unie is?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(4 december 2003)

| 1. | De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat het bedrijf Melka tijdens CB I (1990-1993) communautaire steun heeft ontvangen, namelijk 1 095,44 EUR in het kader van het Europees Sociaal Fonds (ESF) in 1991. |
| --- | --- |

1.

De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat het bedrijf Melka tijdens CB I (1990-1993) communautaire steun heeft ontvangen, namelijk 1 095,44 EUR in het kader van het Europees Sociaal Fonds (ESF) in 1991.

| 2. | De Unie heeft de voorbije jaren een beleid inzake de betrokkenheid van werknemers ontwikkeld om bij bedrijfsherstructureringen op gepaste wijze met de sociale gevolgen om te gaan. Zo moeten de vertegenwoordigers van de werknemers vóór de herstructurering worden geïnformeerd en geraadpleegd om de sociale impact te voorkomen of te beperken, overeenkomstig de Europese richtlijnen inzake „collectief ontslag” (1), „overgang van ondernemingen” (2), „Europese ondernemingsraden” (3) en vanaf maart 2005, „informatie en raadpleging” (4).
  Wat deze zaak betreft, heeft de Commissie geen informatie ontvangen over de manier waarop Melka de sociale gevolgen wil aanpakken.
  Bovengenoemde richtlijnen zijn in het nationale recht van de desbetreffende lidstaat omgezet. Bijgevolg moeten de nationale autoriteiten erop toezien dat de in deze richtlijnen vastgestelde werknemersrechten worden gerespecteerd. Richtlijn 2002/14/EG tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers moet uiterlijk op 25 maart 2005 in nationaal recht zijn omgezet.
  De Commissie steunt de opvatting dat bedrijven bij herstructureringen altijd rekening moeten houden met de gevolgen voor hun werknemers en voor de maatschappelijke en regionale context. Dat is onlangs nog benadrukt in de mededeling van de Commissie over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven: een bijdrage van het bedrijfsleven aan duurzame ontwikkeling (5).
  In januari 2002 heeft de Commissie de Europese sociale partners uitgenodigd om een dialoog aan te gaan over het anticiperen op en het omgaan met verandering, teneinde de sociale aspecten van bedrijfs-herstructureringen op dynamische wijze aan te pakken. De sociale partners hebben de Commissie onlangs de resultaten van hun gezamenlijke werkzaamheden op dit gebied toegezonden. Het gaat om enkele richtsnoeren die bedrijven en hun werknemers moeten helpen bij herstructureringen. De Commissie hoopt van ganser harte dat heel Europa dankzij deze resultaten en andere follow-upacties kennis maakt met goede praktijkvoorbeelden van bedrijfsherstructureringen, zodat bedrijven en hun werknemers worden geholpen om op gepaste wijze met de sociale aspecten om te gaan. |
| --- | --- |

2.

De Unie heeft de voorbije jaren een beleid inzake de betrokkenheid van werknemers ontwikkeld om bij bedrijfsherstructureringen op gepaste wijze met de sociale gevolgen om te gaan. Zo moeten de vertegenwoordigers van de werknemers vóór de herstructurering worden geïnformeerd en geraadpleegd om de sociale impact te voorkomen of te beperken, overeenkomstig de Europese richtlijnen inzake „collectief ontslag” (1), „overgang van ondernemingen” (2), „Europese ondernemingsraden” (3) en vanaf maart 2005, „informatie en raadpleging” (4).

Wat deze zaak betreft, heeft de Commissie geen informatie ontvangen over de manier waarop Melka de sociale gevolgen wil aanpakken.

Bovengenoemde richtlijnen zijn in het nationale recht van de desbetreffende lidstaat omgezet. Bijgevolg moeten de nationale autoriteiten erop toezien dat de in deze richtlijnen vastgestelde werknemersrechten worden gerespecteerd. Richtlijn 2002/14/EG tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers moet uiterlijk op 25 maart 2005 in nationaal recht zijn omgezet.

De Commissie steunt de opvatting dat bedrijven bij herstructureringen altijd rekening moeten houden met de gevolgen voor hun werknemers en voor de maatschappelijke en regionale context. Dat is onlangs nog benadrukt in de mededeling van de Commissie over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven: een bijdrage van het bedrijfsleven aan duurzame ontwikkeling (5).

In januari 2002 heeft de Commissie de Europese sociale partners uitgenodigd om een dialoog aan te gaan over het anticiperen op en het omgaan met verandering, teneinde de sociale aspecten van bedrijfs-herstructureringen op dynamische wijze aan te pakken. De sociale partners hebben de Commissie onlangs de resultaten van hun gezamenlijke werkzaamheden op dit gebied toegezonden. Het gaat om enkele richtsnoeren die bedrijven en hun werknemers moeten helpen bij herstructureringen. De Commissie hoopt van ganser harte dat heel Europa dankzij deze resultaten en andere follow-upacties kennis maakt met goede praktijkvoorbeelden van bedrijfsherstructureringen, zodat bedrijven en hun werknemers worden geholpen om op gepaste wijze met de sociale aspecten om te gaan.

---

(1)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, PB L 225 van 12.8.1998 (deze richtlijn consolideert de Richtlijnen 75/129/EEG en 92/56/EEG).

(2)  Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, PB L 82 van 22.3.2001.

(3)  Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, PB L 254 van 30.9.1994.

(4)  Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap, PB L 80 van 23.3.2002.

(5)  COM(2002) 347 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/225 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/225

---

(2004/C 70 E/243)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3158/03

van Antonio Mussa (UEN) aan de Commissie

(24 oktober 2003)

Betreft:   Erkenning van diploma's

Nog steeds bestaan er in de Europese Unie ernstige problemen op het gebied van de erkenning van diploma's door de lidstaten. De burgers zijn er direct de dupe van: hun recht op vrij verkeer en vrije vestiging in een andere lidstaat met als doel er te gaan werken, wordt er fel door beknot.

Omdat dankzij de Europese integratie het vrije verkeer van burgers en de mobiliteit van studenten en werknemers gestaag zijn toegenomen, heeft de Gemeenschap regels uitgewerkt voor de erkenning van diploma's.

Er bestaat geen automatische erkenning van diploma's en de voorwaarden voor erkenning van een diploma vallen binnen de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten.

Al te vaak wordt de erkenning van een diploma voor de houder ervan een ware nachtmerrie, omdat de voorwaarden die de lidstaten opleggen buitensporig zijn en de bureaucratische procedures zeer lang en moeizaam zijn.

Is de Commissie van plan initiatieven te nemen om de vigerende regelgeving betreffende de erkenning van diploma's te consolideren en te vereenvoudigen door te zorgen voor een meer automatische erkenning, gebaseerd op gemeenschappelijke criteria, en door een maximumtermijn vast te stellen voor de beëindiging van de erkenningsprocedure?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 december 2003)

De Unie beschikt over een welomschreven rechtskader op het gebied van de erkenning van beroepskwalificaties voor de gereglementeerde beroepen. Het is belangrijk een onderscheid te maken tussen deze erkenning en de erkenning van titels voor academische doeleinden alsmede de mechanismen die zorgen voor de transparantie van de titels op de arbeidsmarkt.

Het „algemene stelsel” van erkenning van beroepskwalificaties, dat gebaseerd is op het beginsel van onderlinge erkenning, is van toepassing op alle gereglementeerde beroepen die niet vallen onder een van de specifieke regelingen van automatische erkenning die gelden voor bepaalde ambachtelijke, industriële en commerciële werkzaamheden, alsmede voor het beroep van arts, algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, apotheker en architect. De onderlinge erkenning is gebaseerd op de aanvaarding door de lidstaten van de beroepskwalificaties die door de overige lidstaten zijn afgegeven en toegang tot hetzelfde beroep verlenen. Voor de erkenning van deze beroepskwalificaties kunnen van de migrant in voorkomend geval compenserende maatregelen (een test of een stage) worden verlangd. Deze compenserende maatregelen hebben tot doel de bestaande wezenlijke verschillen tussen de opleiding van de migrant en die welke voor toegang tot hetzelfde beroep in de ontvangende lidstaat wordt verlangd, op te heffen.

In maart 2002 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1) ingediend, waardoor de terzake bestaande Gemeenschapswetgeving wordt geconsolideerd, vereenvoudigd en verduidelijkt. Voorts worden enkele nieuwe elementen ingevoerd zoals de liberalisering van de grensoverschrijdende dienstverrichtingen en de vaststelling van gemeenschappelijke platformen voor de beroepen die onder de op onderlinge erkenning gebaseerde algemene regeling vallen. Dit voorstel is momenteel in behandeling met het oog op de goedkeuring door het Parlement en de Raad.

In de zin van het voorstel wordt onder gemeenschappelijk platform verstaan een geheel van beroeps-kwalificatiecriteria die getuigen van een toereikend bekwaamheidsniveau voor de uitoefening van een bepaald beroep en op basis waarvan de beroepsverenigingen de in de lidstaten verworven kwalificaties aanvaarden. Wanneer de Commissie van mening is dat het gemeenschappelijke platform de onderlinge erkenning van beroepskwalificaties kan vergemakkelijken op basis van de technische werkzaamheden die door de desbetreffende beroepsverenigingen op Europees niveau zijn uitgevoerd, neemt zij een beslissing overeenkomstig de regelgevingsprocedure (comitologie). Dit communautaire besluit heeft tot gevolg dat, wanneer de migranten aan de desbetreffende kwalificatievoorwaarden voldoen, de lidstaten geen compenserende maatregelen verlangen. De aldus beoogde gemeenschappelijke platformen hebben tot doel het vrije verkeer van beroepsbeoefenaren verder te vergemakkelijken door de erkenning van kwalificaties meer automatisch te laten plaatsvinden voor migranten die voldoen aan de voor het beroep in kwestie gehanteerde criteria.

Daarmee wordt geen afbreuk gedaan aan de bevoegdheden van de lidstaten om de beroepen te reglementeren en om te bepalen aan welke opleidingsvoorwaarden moet worden voldaan om toegang tot de beroepen te krijgen en om ze uit te oefenen. Bovendien kunnen de lidstaten nog steeds de duur en de inhoud van de opleiding van de aanvrager onderzoeken en deze vergelijken met de op hun grondgebied gestelde eisen, terwijl zij tevens compenserende maatregelen kunnen verlangen wanneer de migrant niet voldoet aan de voorwaarden van het platform in kwestie.

Met betrekking tot de termijnen waarover de lidstaten beschikken om zich uit te spreken over aanvragen om erkenning voor de gereglementeerde beroepen, bevatten de geldende richtlijnen reeds precieze bepalingen. Volgens de toepasselijke richtlijn bedraagt deze termijn drie of vier maanden. In haar bovengenoemde voorstel voor een richtlijn heeft de Commissie één enkele termijn van drie maanden voorgesteld. Aanzienlijke vertragingen bij het nemen van een besluit over de erkenning van kwalificaties kunnen worden gerechtvaardigd door het feit dat de migrant zijn dossier moet completeren. Het richtlijnvoorstel voorziet in een termijn van een maand voor de bevoegde instantie om de ontvangst van de aanvraag te bevestigen en de migrant in voorkomend geval te laten weten welke documenten ontbreken, en het bepaalt tevens dat tussen de bevoegde instanties nauw moet worden samengewerkt om de erkenningsprocedure te vergemakkelijken.

---

(1)  COM(2002) 119 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/227 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/227

---

(2004/C 70 E/244)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3162/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(24 oktober 2003)

Betreft:   Fraude met kredieten van het Europees Sociaal Fonds

Via het Europees Sociaal Fonds, dat rechtstreeks onder de Commissie ressorteert, wordt per jaar 500 miljoen kroon verdeeld in Denemarken. Doel is dat de gelden bijdragen tot waarborging van een hoge mate van werkgelegenheid, integratie van vluchtelingen en immigranten, gelijke behandeling van mannen en vrouwen, een duurzame ontwikkeling in alle gebieden van Denemarken en economische en maatschappelijke coherentie.

In Denemarken is aan het overkoepelend orgaan voor de etnische minderheden (POEM) uit het Sociaal Fonds twee miljoen kroon toegewezen. Dit bedrag wordt beheerd door het Deense ministerie van Integratie en door de gemeente Kopenhagen. Voor het geld heeft POEM een particulier bedrijf (Implacement) ingehuurd dat cursussen aanbiedt om werkloze immigranten aan het werk te helpen. In het Deense dagblad Ekstra Bladet is in een artikel van 15 oktober 2003 aangetoond dat allen die de cursus volgen, zakken en dat de cursisten na de cursus niet voor een baan in aanmerking komen. Voorts kan POEM kennelijk moeilijk maatregelen nemen in verband met Implacement, daar is gebleken dat de vice-president van POEM een zus is van de directeur van Implacement. Dit alles in overweging nemend heeft het ministerie van Integratie de betalingen aan POEM stopgezet.

Om in aanmerking te komen voor steun van Europese Unie en Denemarken heeft POEM o.m. gefraudeerd met het aantal leden door organisaties van leden op te geven die nooit hebben bestaan. Er zijn fondsen ter beschikking gesteld voor schijncursussen die de cursisten niet opleidden voor een baan, maar door middel waarvan EU-gelden in plaats daarvan zijn omgeleid naar particuliere ondernemingen, met de leiding waarvan delen van de organisatie familiebanden hadden. De immigrantenorganisatie heeft niet voldaan aan de doelstelling van het Sociaal Fonds dat immigranten moesten worden opgeleid voor de arbeidsmarkt, en zij zou geen kroon hebben moeten ontvangen uit de kredieten van het Sociaal Fonds.

Welke maatregelen overweegt de Commissie om ervoor te zorgen dat uit het Sociaal Fonds geen kredieten meer worden betaald aan organisaties die frauderen met de gelden van het Fonds, en die voorts de doelen van het Fonds niet vervullen, en op welke wijze denkt de Commissie de gelden terug te krijgen die onder valse voorwendselen ter beschikking zijn gesteld?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 november 2003)

Overeenkomstig artikel 38 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1), is de Deense beheersautoriteit de hoofdverantwoordelijke voor de uitvoering van audits en controles voor het Europees Sociaal Fonds in Denemarken die een regelmatig gebruik van het Gemeenschapsgeld moeten waarborgen. De verantwoordelijkheid van de Commissie is in de eerste plaats om na te gaan of iedere lidstaat een audit- en controlesysteem heeft dat voldoende waarborgen biedt voor een goed beheer van de structuurfondsen. In juli 2003 hebben de auditen controlediensten van de Commissie een dergelijk onderzoek verricht in Denemarken. De Commissie heeft destijds geconcludeerd dat het Deense systeem wel degelijk voldoende waarborgen bood.

De Deense beheersautoriteit is zich bewust van de aantijgingen tegen POEM en is begonnen met een verdere controle van het project om na te gaan of deze aantijgingen kloppen en welke maatregelen moeten worden genomen. De Commissie ziet nauwlettend toe op deze controle van het project en de te nemen maatregelen. Als er ten onrechte betalingen zijn verricht uit het Europees Sociaal Fonds, zullen zij door de Deense beheersautoriteit worden teruggevorderd.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/228 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/228

---

(2004/C 70 E/245)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3164/03

van Säid El Khadraoui (PSE) aan de Commissie

(24 oktober 2003)

Betreft:   Waarschuwingslabels op alcohol

In het Verenigd Koninkrijk gaan al langer stemmen op om, naar analogie met tabaksproducten, waarschuwingslabels op alcoholproducten te plaatsen. De bierbrouwerij „Cains Brewery” uit Liverpool wacht niet op de wetgever en plaatst een label op haar speciaalbier „2008 Celebration Ale” om alcoholmisbruik te ontraden. Op het label staat de volgende boodschap „Alcohol advice: Robert Cain supports responsible drinking. Excessive drinking can cause harm. Observe the daily guidelines for sensible drinking. Do not drink and drive.” (Robert Cain is voor verantwoord drinken. Overmating drinken kan schadelijk zijn. Houd u aan de aanbevolen dagelijkse hoeveelheden voor verstandig drinken. Drink niet als u moet rijden).

Alcoholmisbruik zorgt voor heel wat leed in de maatschappij. Wat is volgens de Commissie de verantwoordelijkheid van alcoholproducenten hierin?

Wat is de mening van de Commissie over waarschuwingslabels op alcohol?

Zal de Commissie stappen zetten om waarschuwingslabels op alcoholproducten te verplichten? Zo ja, kan de Commissie meedelen welke stappen ze wanneer zal nemen? Aan welke boodschap en/of uitbeeldingen denkt de Commissie?

Zo neen, wat doet de Commissie om alcoholproducenten op hun verantwoordelijkheid te wijzen om hun klanten te waarschuwen voor overdreven alcoholgebruik?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 december 2003)

De Commissie deelt ten volle de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de problemen in verband met alcoholmisbruik. Volgens haar heeft de industrie hierbij een belangrijke rol omdat zij verantwoordelijk is voor de ontwikkeling, marketing en verkoop van haar producten. Dit betreft met name de activiteiten die de industrie voor kinderen en jongeren ontplooit. In dit verband wil de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid ook vestigen op de Aanbeveling van de Raad van 5 juni 2001 betreffende alcoholgebruik door jongeren, in het bijzonder kinderen en adolescenten (1).

Waarschuwingen op alcohol kunnen een doeltreffend middel zijn om belangrijke gezondheidsboodschap-pen over alcohol aan het publiek over te brengen. Voor zover de Commissie weet, is dit in geen van de lidstaten al gangbare praktijk, terwijl dergelijke waarschuwingen in de Verenigde Staten al lang verplicht zijn.

Momenteel heeft de Commissie geen plannen voor wetgeving om waarschuwingen op alcoholproducten verplicht te stellen. De huidige communautaire wetgeving over de etikettering van gedistilleerde dranken is te vinden in Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad van 29 mei 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gedistilleerde dranken (2).

De Commissie besteedt speciale aandacht aan de bescherming van jongeren omdat de laatste jaren in diverse lidstaten problemen zijn gerezen als gevolg van alcoholgebruik door kinderen en adolescenten. In verband hiermee wordt in bovengenoemde Aanbeveling van de Raad betreffende alcoholgebruik door jongeren voorgesteld dat de lidstaten in samenwerking met de producenten van en de detailhandelaren in alcoholhoudende dranken de instelling van doeltreffende mechanismen aanmoedigen om ervoor te zorgen dat deze dranken niet worden gepromoot om bij kinderen en adolescenten in de smaak te vallen, en er hierbij speciaal op wordt gelet dat wordt vermeden dat sportsuccessen worden gekoppeld aan alcoholgebruik.

De Commissie legt de nadruk op een doeltreffende zelfregulering. In recente vergaderingen van de Commissie met vertegenwoordigers van de alcoholindustrie heeft zij erop gewezen dat de industrie de aanbeveling van de Raad en de bestaande gedragscodes moet naleven. De industrie moet zich meer inspannen om de werking en de doeltreffendheid van dergelijke codes te verbeteren.

---

(1)  PB L 161 van 16.6.2001.

(2)  PB L 160 van 12.6.1989.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/229 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/229

---

(2004/C 70 E/246)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3166/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Naleving door de Commissie van de uitspraak van het Hof van Justitie

Ik heb met genoegen kennis genomen van het antwoord van de Commissie op vraag E-1804/03 (1), waarin zij meedeelt dat zij haar processen tegen SINAGA heeft stopgezet, hetgeen impliceert dat procedure C 2002-1098 met het oog op het verbieden van de uitvoer van suiker uit de Azoren vervalt en dat de Commissie gevolg geeft aan het arrest van het Hof van Justitie van 15 mei 2003 in Zaak C-282/00.

Bijgevolg vervallen ook de gronden waarop de Commissie zich baseerde om de Poseima-verordeningen slechts gedeeltelijk na te leven en is er ook geen enkele reden meer om niet in te gaan op het verzoek van Sinaga voor de extra levering van 3 000 ton witte suiker op basis van ruwe suiker.

Kan de Commissie mij bevestigen dat zij inderdaad gevolg heeft gegeven aan het arrest van het Hof?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 november 2003)

De Commissie ziet in haar hoedanigheid van hoedster van de verdragen toe op de juiste toepassing van het Gemeenschapsrecht en leeft meer in het bijzonder de jurisprudentie van het Hof van Justitie na.

In zijn arrest in de zaak C-282/00 heeft het Hof van Justitie het door de Commissie gesteunde beginsel bevestigd van vrije verzending of export van suiker die is verkregen uit op de Azoren geoogste suikerbieten.

In hetzelfde arrest heeft het Hof van Justitie de gegrondheid bevestigd van het standpunt van de Commissie met betrekking tot herverzending naar het vasteland of wederuitvoer van de door de onderneming op de Azoren geraffineerde suiker die is verkregen uit ruwe suiker waarvan deze eilandengroep wordt voorzien uit hoofde van de specifieke voorzieningregeling (SVR) die is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1600/92, welke is vervangen door Verordening (EG) nr. 1453/2001 (2).

De voorziening van de ultraperifere regio's is beperkt tot de behoeften van de eilandengroep aan producten voor menselijke consumptie, aan productiemiddelen voor de landbouw en voor verwerking. Suiker die van de voordelen van de SVR heeft geprofiteerd (vrijstelling van invoerrechten of uitbetaling van steun die gelijk is aan de restitutie voor de uit de Gemeenschap afkomstige suiker) mag de Azoren niet verlaten.

Er bestaat één uitzondering op het beginsel van niet-herverzending of niet-wederuitvoer en wel voor op de Azoren verwerkte producten. Herverzending of wederuitvoer van deze producten is binnen de grenzen van „traditionele hoeveelheden” toegestaan. In dit opzicht heeft het Hof van Justitie voor recht verklaard (3): „Hieruit volgt dat de verzendingen van suiker aan betrekkelijk strenge voorwaarden moeten voldoen om te kunnen worden aangemerkt als traditionele handelsstromen of traditionele verzendingen. Deze voorwaarden betreffen zowel de omvang als de regelmaat en het ogenblik van de betrokken verzendingen.”„Om uit te maken of de verzendingen van suiker naar het Portugese vasteland en naar Madeira (...) traditionele verzendingen vormen, moet dus worden nagegaan of deze verzendingen bij de uitvoering van het Poseima-programma bij verordening nr. 1600/92, die op 1 juni 1992 in werking is getreden, actueel waren en regelmatig en in zekere omvang plaatsvonden.”„Sporadische verzendingen van geringe omvang in het verleden kunnen immers niet voldoen aan die voorwaarden.”

De Portugese autoriteiten hebben niet het bewijs voor het bestaan van verzendingen van suiker met de door het Hof van Justitie aangegeven eigenschappen geleverd. Omdat geen beroep op voornoemde uitzondering kan worden gedaan, moet bij het bepalen van de ruwe suiker waarmee de eilandengroep dient te worden voorzien de plaatselijke consumptie als uitgangspunt worden genomen.

Uit geen enkel gegeven kan worden afgeleid dat de consumptie van de Azoren met 3 000 ton per jaar zou zijn toegenomen. Derhalve kan geen gevolg worden gegeven aan het verzoek tot bijstelling van de voorzieningsbalans van de eilanden dat het bedrijf Sinaga tot de Commissie heeft gericht.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 173.

(2)  Verordening (EG) nr. 1453/2001 van de Raad van 28 juni 2001 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 1600/92 (Poseima), PB L 198 van 21.7.2001.

(3)  Rechtsoverwegingen 44 en 45 van het arrest.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/230 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/230

---

(2004/C 70 E/247)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3175/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Financiering van preventieprogramma's en surveillance van ziekten

Via COM/2003/0441 (oprichting van een Europees Centrum (voor ziektepreventie en bestrijding) dat zich zal bezig houden met de surveillance van overdraagbare ziekten) heeft de Commissie belangrijke werkzaamheden op gezondheidsgebied op gang gebracht. Overeenkomstig het voorstel beheert het centrum het Gemeenschapsnetwerk van bevoegde nationale instanties of instellingen (zie beschikking nr. 2119/98/EG (1)) en de specifieke netwerken voor de surveillance van bepaalde ziekten o.m. aids, tuberculose, griep, enz.

Kan de Commissie bevestigen dat zijn tegelijkertijd heeft besloten de specifieke netwerken (SN) in het kader van het nieuwe preventieprogramma niet meer te steunen, met het gevolg dat een aantal netwerken, o.m. EUVAC.NET wordt opgeheven — hetgeen lijnrecht indruist tegen de bedoeling van COM(2003)441?

Kan de Commissie in hetzelfde verband mededelen of er andere besluiten zijn genomen die het surveillanceinitiatief van de Europese Unie al dan niet rechtstreeks tegenwerken, en hoe zij andere daarmee verband houdende werkzaamheden op gezondheidsgebied denkt te financieren, met name indien deze betrekking hebben op surveillance en het opzetten van netwerken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 december 2003)

Volgens het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding zou een van de taken van dat centrum zijn om de netwerkactiviteiten en de specifieke surveillancenetwerken te ondersteunen van de instanties en structuren die zijn aangewezen krachtens Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 tot oprichting van een netwerk voor epidemiologische surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap (2), en te zorgen voor integratie van de werkzaamheden van deze instanties en structuren. Het centrum zou dit doen door de Commissie en de lidstaten technische en wetenschappelijke expertise te verstrekken. Deze werkzaamheden zouden uit de begroting van het centrum worden gefinancierd, maar tijdens de eerste jaren ook gedeeltelijk uit het volksgezondheidsprogramma (4,9 miljoen in 2005 en 6 miljoen euro in 2006).

Surveillancewerkzaamheden vormen een belangrijk deel van het bij Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 (3) vastgestelde volksgezondheidsprogramma. Overeenkomstig de prioriteiten van het werkprogramma 2003 (4), dat door het programmacomité unaniem werd gesteund, heeft de Commissie voorgesteld een aantal projecten, waaronder verschillende programma's voor surveillancenetwerken, te financieren. Aangezien de middelen beperkt zijn, kunnen echter niet alle ingediende financieringsaanvragen worden ingewilligd. De voorstellen van de Commissie om geselecteerde projecten te financieren zijn door het programmacomité unaniem gesteund. De laatste stappen van de selectieprocedure vinden momenteel plaats.

De Commissie zal werkzaamheden in verband met het toezicht op overdraagbare ziekten op zo doeltreffend en doelmatig mogelijke wijze blijven steunen, met inachtneming van de door het Parlement en de Raad hiervoor uitgetrokken middelen. Haar voorstel voor een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding moet in dit licht worden gezien en geeft de prioriteit weer die de Commissie hecht aan de versterking van de capaciteiten van de Gemeenschap op dit gebied.

---

(1)  PB L 268 van 3.10.1998, blz. 1.

(2)  PB L 268 van 3.10.1998.

(3)  PB L 271 van 9.10.2002.

(4)  PB C 62 van 15.3.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/231 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/231

---

(2004/C 70 E/248)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3176/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Voedselveiligheid en ontwikkelingslanden

De Europese Unie heeft de afgelopen jaren werk gemaakt van voedselveiligheid. Na de goedkeuring van de algemene levensmiddelenwetgeving stonden nog uitwerkingen op de agenda zoals het pakket hygiëne- en controlerichtlijnen (1).

| 1. | Kan de Commissie aangeven welke gevolgen de ontwikkelingslanden ondervinden en zullen ondervinden van de verscherpte aandacht voor voedselveiligheid binnen de Europese Unie? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie aangeven welke gevolgen de ontwikkelingslanden ondervinden en zullen ondervinden van de verscherpte aandacht voor voedselveiligheid binnen de Europese Unie?

| 2. | Kan de Commissie aangeven welke landen hun voedselexport naar de EU hebben zien verminderen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie aangeven welke landen hun voedselexport naar de EU hebben zien verminderen?

| 3. | Verwacht de Commissie ten gevolge van de hygiëne- en controlewetgeving (1) een vermindering of vermeerdering van de voedselexport naar de Europese Unie vanuit Afrikaanse, Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen? Welke landen zullen bijzonder geraakt worden? |
| --- | --- |

3.

Verwacht de Commissie ten gevolge van de hygiëne- en controlewetgeving (1) een vermindering of vermeerdering van de voedselexport naar de Europese Unie vanuit Afrikaanse, Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen? Welke landen zullen bijzonder geraakt worden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(5 december 2003)

Met het pakket nieuwe wetgeving op het gebied van voedselveiligheid zijn de eisen en de bijbehorende controle vollediger geworden. De Commissie heeft enige flexibiliteit ingebouwd door het gelijkwaardig-heidsbeginsel in het controlevoorstel en HACCP in de hygiënevoorstellen op te nemen. Er is gekozen voor een geheel nieuwe aanpak, met de introductie van integrale ketenbeheersing van primaire productie tot aan de verkoop aan de consument waarbij de verantwoordelijkheid bij de producent ligt, met de introductie van een systematische wetenschappelijke risicoanalyse en het voorzorgsbeginsel, met het vereiste van volledige traceerbaarheid, met de introductie van moderne vleeskeuringstechnieken en de toepassing van HACCP. De Commissie heeft er nauw op toegezien dat de voorstellen voldeden aan de bepalingen van de SPS-overeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie. Verder zijn de nieuwe beginselen in overeenstemming met de Codex Alimentarius. Niettemin moeten de lidstaten en exporterende derde landen zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Met de invoering van nieuwe wetgeving moeten niet alleen de werkwijzen van de producenten en toezichthoudende autoriteiten maar ook de productie- en handelsstructuren worden aangepast. Wat ontwikkelingslanden betreft heeft de Commissie een aantal bepalingen in het controle-voorstel opgenomen. Deze bepalingen zijn bedoeld om ontwikkelingslanden door middel van technische ondersteuning beter in staat te stellen te voldoen aan de invoervereisten van de EU, met name wat betreft het opstellen van jaarlijkse controleplannen.

Aangezien de nieuwe wetgeving nog maar gedeeltelijk van kracht is, kan nu nog geen uitspraak worden gedaan over het effect dat de nieuwe wetgeving op de bestaande uitvoer naar de EU kan hebben. De invoervereisten van de Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedsel-veiligheidsaangelegenheden (Algemene Levensmiddelenwetgeving) worden pas op 1 januari 2005 van kracht. Het hygiënepakket met betrekking tot het controlevoorstel moet nog worden goedgekeurd.

---

(1)  COM(2000) 438 def. en COM(2003) 52 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/232 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/232

---

(2004/C 70 E/249)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3177/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Hergebruik van medische instrumenten en medische hulpmiddelen

Medische instrumenten en hulpmiddelen beslaan een aanzienlijk deel van de kosten van volksgezondheid. Het hergebruik van medische instrumenten en hulpmiddelen kan de kosten tot 40 % verminderen en is vanuit milieuoogpunt zeer gunstig. Producenten van medische instrumenten en hulpmiddelen bestempelen hun producten echter vaak als „single use”, hetgeen hergebruik in de weg staat en kosten onnodig opjaagt. Een ander negatief gevolg van deze handelwijze is dat — omwille van kostenbesparing — instrumenten en hulpmiddelen toch worden hergebruikt terwijl zij niet op deskundige wijze behandeld, gereinigd en gesteriliseerd zijn. Een groot deel van de ziekenhuisinfecties zou te wijten zijn aan het onprofessioneel hergebruik van hulpmiddelen en instrumenten.

| 1. | Zijn er bij de Commissie afspraken bekend tussen producenten van medische hulpmiddelen en instrumenten om zoveel mogelijk producten als „single use” te bestempelen? |
| --- | --- |

1.

Zijn er bij de Commissie afspraken bekend tussen producenten van medische hulpmiddelen en instrumenten om zoveel mogelijk producten als „single use” te bestempelen?

| 2. | Is de Commissie bereid een onderzoek in te stellen naar dergelijke afspraken? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie bereid een onderzoek in te stellen naar dergelijke afspraken?

| 3. | Kan de Commissie een indicatie geven van de voordelen van professioneel herbruik in termen van economische kosten, milieuwinst en vermeden ziekenhuisinfecties? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie een indicatie geven van de voordelen van professioneel herbruik in termen van economische kosten, milieuwinst en vermeden ziekenhuisinfecties?

| 4. | Is de Commissie bereid om (al dan niet in het kader van de thematische strategie recycling) het hergebruik van medische instrumenten en hulpmiddelen te bevorderen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid om (al dan niet in het kader van de thematische strategie recycling) het hergebruik van medische instrumenten en hulpmiddelen te bevorderen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(12 december 2003)

| 1. en 2. | De Commissie is niet op de hoogte van het bestaan van afspraken tussen producenten van medische hulpmiddelen en instrumenten met het doel zo veel mogelijk producten als „voor eenmalig gebruik” te bestempelen en heeft op het eerste gezicht geen reden om na te gaan of dergelijke afspraken werkelijk bestaan. |
| --- | --- |

1. en 2.

De Commissie is niet op de hoogte van het bestaan van afspraken tussen producenten van medische hulpmiddelen en instrumenten met het doel zo veel mogelijk producten als „voor eenmalig gebruik” te bestempelen en heeft op het eerste gezicht geen reden om na te gaan of dergelijke afspraken werkelijk bestaan.

| 3. | De Commissie is niet in staat een indicatie te geven van de economische kosten en de milieuwinst die verbonden zijn aan het hergebruik van hulpmiddelen voor eenmalig gebruik. Ziekenhuisinfectie is een complex probleem waarvan het gebruik van medische hulpmiddelen slechts een onderdeel is, dat waarschijnlijk moeilijk te identificeren en te isoleren is. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is niet in staat een indicatie te geven van de economische kosten en de milieuwinst die verbonden zijn aan het hergebruik van hulpmiddelen voor eenmalig gebruik. Ziekenhuisinfectie is een complex probleem waarvan het gebruik van medische hulpmiddelen slechts een onderdeel is, dat waarschijnlijk moeilijk te identificeren en te isoleren is.

| 4. | De Commissie deelt de mening van vrijwel alle lidstaten dat het hergebruik van hulpmiddelen voor eenmalig gebruik niet mag worden bevorderd om redenen van gezondheidsbescherming. Zij vestigt de aandacht op het feit dat de lidstaten via hun aankoopbeleid het gebruik van medische hulpmiddelen die als herbruikbare hulpmiddelen zijn ontworpen en in de handel worden gebracht, kunnen bevorderen. De rol die het aankoopbeleid en andere instrumenten kunnen spelen bij het beperken van de afvalproductie, zal aan bod komen in de mededeling van de Commissie „Naar een thematische strategie inzake afvalpreventie en afvalrecycling” (1). In die strategie zal echter niet specifiek aandacht worden besteed aan het hergebruik van medische instrumenten en hulpmiddelen. |
| --- | --- |

4.

De Commissie deelt de mening van vrijwel alle lidstaten dat het hergebruik van hulpmiddelen voor eenmalig gebruik niet mag worden bevorderd om redenen van gezondheidsbescherming. Zij vestigt de aandacht op het feit dat de lidstaten via hun aankoopbeleid het gebruik van medische hulpmiddelen die als herbruikbare hulpmiddelen zijn ontworpen en in de handel worden gebracht, kunnen bevorderen. De rol die het aankoopbeleid en andere instrumenten kunnen spelen bij het beperken van de afvalproductie, zal aan bod komen in de mededeling van de Commissie „Naar een thematische strategie inzake afvalpreventie en afvalrecycling” (1). In die strategie zal echter niet specifiek aandacht worden besteed aan het hergebruik van medische instrumenten en hulpmiddelen.

---

(1)  COM(2003) 301 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/233 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/233

---

(2004/C 70 E/250)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3184/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Arrogantie van de Laotiaanse autoriteiten

Op 26 oktober 1999 werden vijf jonge Laotianen — Thongpaseuth Keuakoun, Sengaloun Phengphanh, Bouavanh Chanmanivong, Khamphouvieng Sisaat en Keochay — samen met tientallen andere demonstranten gearresteerd omdat zij in Vientiane een vreedzame optocht hadden georganiseerd waaraan werd deelgenomen door Laotiaanse studenten, docenten, ambtenaren en burgers die democratische hervormingen, maatregelen tegen corruptie, meer sociale rechtvaardigheid en een meerpartijenstelsel eisten.

Vier jaar later hebben de Laotiaanse autoriteiten zich ondanks vele verzoeken en ondanks de preferentiële handelsakkoorden en de kolossale ontwikkelingshulp van de EU en haar lidstaten niet verwaardigd om ook maar het geringste gebaar te maken om het lot van deze vijf politieke gevangenen te verlichten. Noch het internationale Rode Kruis noch de ambassadeurs van de lidstaten noch de vertegenwoordiger van de Commissie noch enige andere hoge vertegenwoordiger van de Verenigde Naties of andere internationale organisaties hebben toestemming gekregen om hen in de gevangenis op te zoeken. Bovendien hebben de autoriteiten in Vientiane geen enkel gevolg gegeven aan de toezeggingen die hun vertegenwoordiger tijdens een zitting van het Parlement in Straatsburg had gedaan om opheldering te verschaffen over de tegenstrijdige uitspraken van verschillende regeringswoordvoerders over de omstandigheden waarin de vijf verdwenen leiders van de demonstratie van 26 oktober zijn berecht.

Volgens goed ingelichte bron schijnt Khamphouvieng Sisaat al meer dan een jaar niet meer gezien te zijn terwijl Thongpaseuth Keuakoun sterk verzwakt zou zijn en niet meer op zijn benen kan staan.

Heeft de Commissie exacte en betrouwbare informatie ontvangen over de berechting en de gezondheidstoestand van de vijf verdwenen leiders van de „Beweging van 26 oktober”?

Is de Commissie niet van mening dat het optreden van de Laotiaanse autoriteiten tegenover de Unie lijkt op minachting en de grenzen van het fatsoen verre overschrijdt?

Is de Commissie niet van mening dat Laos het meer nog dan Birma (en dat zegt genoeg) zou verdienen dat de Unie krachtig en vastberaden optreedt om de autoriteiten van dit land te bewegen om met spoed een begin te maken met democratisering en nationale verzoening?

Is de Commissie daarom bereid de Laotiaanse autoriteiten te kennen te geven, met name tijdens de bilaterale ontmoeting die in november in Brussel zal plaatsvinden in het kader van de samenwerkingsovereenkomst, dat zij de EU-fondsen voor Laos zal bevriezen als de autoriteiten in Vientiane geen precieze toezeggingen doen dat zij vergaande democratische hervormingen zullen uitvoeren en duidelijkheid zullen verschaffen over de toestand van alle politieke gevangenen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(14 november 2003)

De Commissie staat volledig achter de noodzaak om het respect voor de mensenrechten in Laos te versterken, onder meer de vrijheid van meningsuiting, van vergadering, van vereniging en van religie alsmede het lidmaatschap van internationale mensenrechtenorganisaties.

In verband met de algemene mensenrechtensituatie in de democratische volksrepubliek Laos heeft de Commissie verschillende malen diverse kwesties bij de regering van Laos aangekaart, met inbegrip van de zaak van de vijf leiders van de „beweging van 26 oktober”, jammer genoeg met geringe resultaten tot nog toe.

De Commissie zal alle aspecten van de mensenrechtensituatie in Laos onderzoeken, met inbegrip van mogelijke antwoorden van de kant van de Commissie, met het oog op de volgende gemengde commissie EG-Laos, die in de eerste helft van 2004 in Vientiane zal plaatsvinden en verslag bij het Parlement dient uit te brengen.

Intussen volgt de Commissie een beleid voor een constructieve politieke dialoog met de Laotiaanse regering, die gepaard gaat met blijvende steun voor de meest kwetsbare groepen in de Laotiaanse samenleving via door de Commissie gesteunde ontwikkelingsprogramma's.

De schorsing van hulp zolang de fundamentele mensenrechten niet worden gerespecteerd zou moeten worden beschouwd als een ultieme noodmaatregel, aangezien hiervan waarschijnlijk een negatief effect zou uitgaan op de bevolking waarvan de rechten zijn geschonden.

Indien er geen sprake zou zijn van significante vorderingen in de mensenrechtensituatie en indien kan worden aangevoerd dat het tot nog toe gevolgde constructieve beleid niet tot enige positieve resultaten leidt, zou de Commissie bereid zijn het huidige samenwerkingskader met Laos te herzien en na te denken over passende maatregelen, in volledige coördinatie met de lidstaten en het Parlement.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/234 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/234

---

(2004/C 70 E/251)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3197/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Zweeds euro-referendum

| 1. | Heeft de Commissie hetzij direct hetzij indirect bijgedragen aan het Zweedse euro-referendum? Zo ja, details graag. |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie hetzij direct hetzij indirect bijgedragen aan het Zweedse euro-referendum? Zo ja, details graag.

| 2. | Heeft de Commissie voorafgaand aan het referendum euroreclamemateriaal toegezonden aan de Zweedse regering of een andere instantie? Zo ja, details graag. |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie voorafgaand aan het referendum euroreclamemateriaal toegezonden aan de Zweedse regering of een andere instantie? Zo ja, details graag.

| 3. | Was de Commissie betrokken bij het referendum? En zo ja, hoe? |
| --- | --- |

3.

Was de Commissie betrokken bij het referendum? En zo ja, hoe?

| 4. | Heeft de Commissie het afgelopen jaar reclamemateriaal over de euro verspreid in het Verenigd Koninkrijk, Zweden of Denemarken of heeft zij plannen in die richting? |
| --- | --- |

4.

Heeft de Commissie het afgelopen jaar reclamemateriaal over de euro verspreid in het Verenigd Koninkrijk, Zweden of Denemarken of heeft zij plannen in die richting?

| 5. | Welke rol bedeelt de Commissie zichzelf toe bij een eventueel euro-referendum in het Verenigd Koninkrijk? |
| --- | --- |

5.

Welke rol bedeelt de Commissie zichzelf toe bij een eventueel euro-referendum in het Verenigd Koninkrijk?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 december 2003)

| 1. | De Commissie heeft noch rechtstreeks noch onrechtstreeks een financiële bijdrage geleverd aan het Zweedse referendum over de euro. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft noch rechtstreeks noch onrechtstreeks een financiële bijdrage geleverd aan het Zweedse referendum over de euro.

| 2. | De Commissie heeft noch de Zweedse regering noch enige andere instantie reclamemateriaal toegezonden naar aanleiding van het Zweedse referendum over de euro. Het is mogelijk dat in 2003 nog een kleine hoeveelheid informatiemateriaal in omloop was om de burgers te informeren over de invoering van eurobankbiljetten en -munten in de eurozone in 2002. |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft noch de Zweedse regering noch enige andere instantie reclamemateriaal toegezonden naar aanleiding van het Zweedse referendum over de euro. Het is mogelijk dat in 2003 nog een kleine hoeveelheid informatiemateriaal in omloop was om de burgers te informeren over de invoering van eurobankbiljetten en -munten in de eurozone in 2002.

| 3. | De Commissie was niet betrokken bij het Zweedse referendum over de euro. |
| --- | --- |

3.

De Commissie was niet betrokken bij het Zweedse referendum over de euro.

| 4. | De laatste 2 jaar heeft de Commissie geen reclamemateriaal vervaardigd of verspreid over de vraag of Denemarken, Zweden of het Verenigd Koninkrijk de euro moeten invoeren. |
| --- | --- |

4.

De laatste 2 jaar heeft de Commissie geen reclamemateriaal vervaardigd of verspreid over de vraag of Denemarken, Zweden of het Verenigd Koninkrijk de euro moeten invoeren.

| 5. | De Commissie is helemaal niet van plan een rol te spelen bij een eventueel euro-referendum in het Verenigd Koninkrijk. |
| --- | --- |

5.

De Commissie is helemaal niet van plan een rol te spelen bij een eventueel euro-referendum in het Verenigd Koninkrijk.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/235 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/235

---

(2004/C 70 E/252)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3199/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Overname door de Belgische regering van het pensioenfonds van telefoonoperator Belgacom

Zoals de Commissie weet, heeft de Belgische regering beslist het pensioenfonds van Belgacom (telefoonoperator) over te nemen. In ruil voor het passief van dit fonds zal de regering in december 2003 een bedrag van 5 miljard euro ontvangen. De regering heeft aangekondigd dit bedrag als ontvangst voor de rekening van het financieringssaldo te beschouwen. Bovendien blijkt de Belgische regering van plan het bedrag van 5 miljard euro, dat in 2003 verschuldigd wordt en betaald zou worden, te splitsen over twee budgettaire jaren, zijnde het jaar van de effectieve ontvangst en het jaar dat erop volgt.

Kan de Commissie, uitgaande van de vaststelling dat de ESR-normen een instrument zijn ter naleving van het stabiliteitspact en dat een strikte toepassing ervan derhalve een voorwaarde is voor de transparantie en waarachtigheid van de rekeningen van de lidstaten; uitgaande ook van het gegeven dat een lakse interpretatie of slappe toepassing van de ESR-normen gelijkstaat aan een tersluikse afzwakking van het stabiliteitspact en de engagementen van het stabiliteitsprogramma, mededelen:

| 1. | of ze al dan niet en met welke motieven zal toelaten dat het bedrag van 5 miljard euro in de begroting geboekt wordt als een netto-ontvangst, waarbij abstractie gemaakt wordt van de hieraan gekoppelde overgenomen schulden; |
| --- | --- |

1.

of ze al dan niet en met welke motieven zal toelaten dat het bedrag van 5 miljard euro in de begroting geboekt wordt als een netto-ontvangst, waarbij abstractie gemaakt wordt van de hieraan gekoppelde overgenomen schulden;

| 2. | wat de Commissie denkt van het voornemen van de Belgische regering om, door middel van het splitsen van de „ontvangst” over twee budgetjaren, niet een maar twee begrotingen kunstmatig op te smukken? |
| --- | --- |

2.

wat de Commissie denkt van het voornemen van de Belgische regering om, door middel van het splitsen van de „ontvangst” over twee budgetjaren, niet een maar twee begrotingen kunstmatig op te smukken?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(8 december 2003)

Eurostat is ervan in kennis gesteld dat de Belgische regering de pensioenverplichtingen die Belgacom voor zijn personeel is aangegaan, zal overnemen.

Eurostat volgt de kwestie op de voet en zal zijn opinie over de behandeling van de transactie in de nationale rekeningen geven, met name ten aanzien van de gevolgen voor het overheidstekort en de overheidsschuld.

Eurostat is er ook van op de hoogte dat de Belgische regering voornemens is de gevolgen van de overdracht over de begrotingsjaren 2003 en 2004 uit te smeren. Ook in dit geval moet nader worden onderzocht of dit in overeenstemming is met de bepalingen van het Europees stelsel van nationale en regionale rekeningen (ESR 1995) met betrekking tot het beginsel dat stromen worden geregistreerd op transactiebasis.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/236 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/236

---

(2004/C 70 E/253)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3205/03

van Giles Chichester (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Formele klacht over doelstelling-2 financiering aan het Broadband4Devon Project

Is er bij de Commissie een formele klacht binnengekomen van Colin Coleman uit Devon over doelstelling-2 financiering van het door de Devon County Council voorgestelde „Broadband4Devon Project”?

Wat wil de Commissie met deze klacht doen? Wanneer kan de inwoner van mijn kiesdistrict antwoord verwachten?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 december 2003)

De Commissie heeft in de loop van dit jaar de zeven brieven ontvangen van de heer Coleman, resp. op 4 juli, 8 augustus, 12 september, 17 september, 6 oktober, 30 oktober en 7 november. Daarin ging het om de verstrekking van doelstelling 2-steunmiddelen aan het door de Devon County Council voorgesteld broadband4Devon Project. Het antwoord is op 10 november 2003 rechtstreeks per brief toegestuurd aan de heer Coleman.

Volgens het subsidiariteitsbeginsel valt, zodra met de Commissie overeenstemming is bereikt over de strategische prioriteiten van de met de structuurfondsen gesteunde programma's, het dagelijks beheer daarvan onder de gedecentraliseerde verantwoordelijkheid van de autoriteiten van de lidstaten of de regio's. Uit hoofde van artikel 38 van Verordening (EG) Nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999, houdende de algemene bepalingen met betrekking tot de structuurfondsen (1), is het de verantwoordelijkheid van de beheersautoriteiten om ervoor te zorgen dat het programma efficiënt en correct, met inachtneming van de communautaire beleidsvormen, wordt beheerd en uitgevoerd. De beoordelingsprocedure die werd gevolgd bij het besluit over de subsidiëring van de afzonderlijke projecten uit het programma, werd door het toezichtcomité van het programma, overeenkomstig artikel 35 van voornoemde Verordening en het subsidiariteitsbeginsel, aangenomen.

Deze bepalingen hebben tot doel ervoor te zorgen dat degenen die steun aanvragen voor programma's gelijk worden behandeld en dat alle gekozen projecten de communautaire wetgeving, met name op het gebied van de staatssteun en de overheidsopdrachten, eerbiedigen.

Uit de inlichtingen die de Commissie ter beschikking staan blijkt niet dat bij de goedkeuring van het Broadband4Devon-project de communautaire wetgeving is geschonden.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/236 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/236

---

(2004/C 70 E/254)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3208/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Crisis rond financiering van scholen in Hillingdon en Barnet

De Britse parlementsleden John Randall en Sydney Chapman hebben mij benaderd met betrekking tot de crisis rond de financiering van scholen in hun respectieve kiesdistricten in Hillingdon en Barnet. Door een wijziging van de manier waarop de regering financiële steun toekent aan het onderwijs, gaat er minder geld naar scholen in en rond Londen en meer naar scholen in het noorden van Engeland. De crisis wordt nog aangewakkerd doordat de regering de sociale lasten en pensioenkosten voor de werknemers heeft verhoogd, waardoor veel scholen leraren moeten ontslaan, met grotere groepen leerlingen per klas moeten werken en met een tekort op hun budget te kampen hebben. Enkele van de ergst getroffen scholen zijn Friern Barnet School, Ashmole School en East Barnet Comprehensive.

Kan de Commissie verduidelijken welke EU-fondsen voor scholen beschikbaar zijn en of deze gebruikt kunnen worden om te voorkomen dat scholen zich verplicht zien leraren te ontslaan omdat de Labour-regering er niet in slaagt de scholen in en rond Londen degelijke financiële steun toe te kennen?

Zijn er fondsen beschikbaar om schoolgebouwen te herstellen en weer op te bouwen, daar veel scholen genoodzaakt waren om het geld dat hiervoor was voorzien, te gebruiken om ontslag van leraren te voorkomen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(28 november 2003)

In artikel 149, lid 1, van het EG-Verdrag worden de bevoegdheden van respectievelijk de lidstaten en de Gemeenschap op het gebied van onderwijs duidelijk afgebakend. De Gemeenschap ondersteunt de ontwikkeling van goed onderwijs, waarbij de bevoegdheid van de lidstaten ten aanzien van de inhoud van het onderwijs en de organisatie van het onderwijssysteem volledig gerespecteerd wordt. Er is communautaire financiering beschikbaar om de samenwerking tussen de lidstaten te bevorderen, met name in het kader van het Socratesprogramma, maar deze mag niet gebruikt worden als bijdrage aan de exploitatiekosten van scholen.

Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de EFRO-Verordening (1) komen in het kader van de Structuurfondsen van de Europese Unie alleen de kosten van investeringen in de onderwijssector in de minst ontwikkelde regio's van de Gemeenschap in aanmerking voor steun in het kader van doelstelling 1 van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO).

Overeenkomstig artikel 2 en 3 van de ESF-Verordening (2) kan het Europees Sociaal Fonds wel in de hele Europese Unie steun verlenen aan acties op het gebied van onderwijs en opleiding in verband met de arbeidsmarkt, de ontwikkeling van het menselijk potentieel en werkgelegenheid.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1783/1999 van 12 juli 1999.

(2)  Verordening (EG) nr. 1784/1999 van 12 juli 1999.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/237 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/237

---

(2004/C 70 E/255)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3209/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Richtlijn inzake klinische proeven

Is de Commissie zich ervan bewust dat de tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake klinische proeven (2001/20/EG (1)) ertoe zal leiden dat liefdadigheidsinstellingen, zoals Leukaemia Busters, hun onderzoek, dat mensenlevens kan redden, moeten stopzetten? Is de Commissie bereid dit te voorkomen door in de richtlijn een uitzondering te maken voor niet-commerciële klinische proeven?

---

(1)  PB L 121 van 1.5.2001, blz. 34.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/237 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/237

---

(2004/C 70 E/256)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3215/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Klinische proeven richtlijn

| 1. | I.v.m. de omzetting van Richtlijn 2001/20/EG (1) waarvan de bepalingen per 1 mei 2004 moeten zijn omgezet, luidt de vraag: kan de Commissie bevestigen dat sommige lidstaten proberen ontheffing te krijgen voor niet-commerciële klinische proeven? |
| --- | --- |

1.

I.v.m. de omzetting van Richtlijn 2001/20/EG (1) waarvan de bepalingen per 1 mei 2004 moeten zijn omgezet, luidt de vraag: kan de Commissie bevestigen dat sommige lidstaten proberen ontheffing te krijgen voor niet-commerciële klinische proeven?

| 2. | Kan de Commissie bevestigen dat de Britse regering bij haar heeft aangeklopt om zo'n ontheffing te krijgen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie bevestigen dat de Britse regering bij haar heeft aangeklopt om zo'n ontheffing te krijgen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Liikanen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-3209/03 en E-3215/03

(12 november 2003)

Er werd rekening gehouden met de bezorgdheid over potentiële belemmeringen voor het onderzoek en op een vergadering van het Geneesmiddelencomité op 15 mei 2003 tussen de lidstaten en de Commissie werd daaraan een bespreking gewijd.

De Commissie en de lidstaten hebben de verantwoordelijkheid van de lidstaten besproken om de in Richtlijn 2001/20/EG (2), overweging 14, voor niet-commerciële proeven gedane aanbeveling in acht te nemen.

Het is duidelijk niet de bedoeling van de Commissie dat de omzetting van de richtlijn inzake klinische proeven in nationale wetgeving een remmend effect heeft op de vooruitzichten voor het Europese onderzoek.

Het is daarentegen wel de bedoeling van de Commissie het Europese klimaat voor klinische proeven te verbeteren in het belang van de Europese Onderzoeksruimte en de Europese burgers, zoals in de G10-aanbevelingen staat.

De Commissie begrijpt de bezorgdheid van de onderzoekers, maar is in dit stadium niet van plan een wijziging van Richtlijn 2001/20/EG voor te stellen.

De Commissie werkt momenteel samen met de lidstaten aan het opstellen van de richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Wij vertrouwen er dan ook op dat tijdens die werkzaamheden aan de meeste van die punten van bezorgdheid aandacht zal worden besteed.

---

(1)  PB L 121 van 1.5.2001, blz. 34.

(2)  Richtlijn 2001/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de toepassing van goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik, PB L 121 van 1.5.2001.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/238 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/238

---

(2004/C 70 E/257)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3210/03

van Pietro-Paolo Mennea (NI) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de textielsector

De Italiaanse textielsector bevindt zich al enkele jaren in een crisissituatie.

Een van de voornaamste oorzaken ervan is de concurrentie van de oosterse landen, na hun toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie. Zij werken immers niet alleen met onvergelijkbaar lage arbeidskosten maar kennen ook geen adequate minimumregelingen voor de arbeidsmarkt en de bescherming van de werknemers, die overigens vaak minderjarig zijn, hetgeen impliceert dat in deze bedrijven de meest elementaire mensenrechten en de vrijheid van het individu flagrant met voeten worden getreden.

Deze illegale praktijken vinden wij concreet terug bij de inklaring in de communautaire havens. Goederen worden ingevoerd vaak zonder overlegging van enige factuur, ofwel staat er een andere kwaliteit of hoeveelheid op dan werkelijk het geval is; plaatselijke merkartikelen worden systematisch nagemaakt, zelfs het meer algemene label „Made in Italy”, en dikwijls wordt een loopje genomen met de belastingwetgeving.

Deze wetteloosheid leidt ertoe dat de ingevoerde afgewerkte producten worden verkocht tegen veel lagere prijzen dan de communautaire, met als mogelijk risico dat een groot deel van de textielbedrijven uit de EU moeten sluiten en dat bijgevolg talrijke arbeidsplaatsen verloren gaan.

Wij hebben dus zonder enige twijfel te maken met een geval van regelrechte concurrentievervalsing en wetteloosheid door extracommunautaire bedrijven op de Europese markt.

Kan de Commissie er bij de bevoegde instanties van de lidstaten op aandringen dat zij de uit derde landen ingevoerde goederen meer en strenger zouden controleren?

Kan de Commissie erop toezien dat de niet-communautaire rechtspersonen die eigenaar zijn van particuliere bedrijven en vennootschappen die actief zijn op het grondgebied van de Unie het recht van de Unie naleven, in het bijzonder het mededingingsrecht, alsook het recht van de lidstaten betreffende de arbeidsmarkt?

Kan de Commissie in het kader van haar bevoegdheden een formeel onderzoek voor de textielsector op gang brengen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(19 november 2003)

De textiel- en kledingsector staat zowel in Europa als daarbuiten voor enkele moeilijke uitdagingen die van cruciaal belang zijn. In de in Brussel georganiseerde conferentie om de toekomst van de sector na 2005 te bespreken kon de aandacht op enkele problematieken worden gevestigd. De Commissie heeft in verband hiermee op 29 oktober 2003 een mededeling goedgekeurd (1) met maatregelen die, vooruitlopend op de afschaffing van de textielcontingenten in 2005, de competitiviteit van de textiel- en kledingsector moeten versterken. Het standpunt van de Commissie is ondubbelzinnig en is duidelijk in lijn met aan de orde gestelde problemen, teneinde concrete antwoorden te geven aan een voor de Unie essentiële sector, met name ten aanzien van de punten die het geachte parlementslid naar voren heeft gebracht.

De Commissie is zich ten zeerste bewust van de problemen in verband met fraude en namaak. Er bestaan al communautaire regels en programma's om de Europese producenten een eerlijke concurrentie op wereldvlak te garanderen. Toch moet worden gezegd dat het succes van de verschillende communautaire initiatieven ook te danken is aan de sterkere en gecoördineerde betrokkenheid van de autoriteiten van de lidstaten. Datzelfde geldt ook waar het de intellectuele eigendom betreft. De Commissie intensiveert haar inspanningen om de bescherming en de toepassing van de intellectuele eigendomsrechten in de derde landen te verbeteren, alsook de controle van de conformiteit met de TRIPS-overeenkomst (inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom) van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Deze initiatieven zullen bijdragen tot een efficiëntere bestrijding van de handel in namaakgoederen en onze sterke punten in die sector beschermen, te weten innovatie, de merken, mode en design.

Om meer in het bijzonder op de twee vragen terug te komen moet worden gezegd dat de Commissie al een aantal acties heeft ondernomen. De douanecontroles zijn uiteraard op communautair niveau geharmoniseerd en beantwoorden aan de eisen van de verschillende vigerende verordeningen. Bovendien komen alle goederen overeen met een geharmoniseerde nomenclatuur. De douanediensten zijn op de hoogte van de belangrijkste fraudegevallen en deze worden onderworpen aan een risicoanalyse die ook geharmoniseerd wordt.

Wat de hoeveelheid geïmporteerde producten betreft spreekt het vanzelf dat de douaneautoriteiten van de lidstaten niet alle textiel- en kledingproducten kunnen controleren die het douanegebied van de Unie binnenkomen. Het gaat daarbij in principe om steekproefsgewijze en niet om systematische controles. Toch is het evident dat als er concrete aanwijzingen zijn dat er in een bepaalde sector van fraude is, de douaneadministraties zeer snel, via het Europees Bureau voor antifraudebestrijding (OLAF), informatie ter zake uitwisselen en een onderzoek instellen.

Wat de tweede vraag betreft moet de economische of juridische, of zelfs niet-communautaire entiteit die zich op het grondgebied van de Unie heeft gevestigd, de geldende bepalingen eerbiedigen in de lidstaat waarin ze zich bevindt. Het is de taak van de autoriteiten van de lidstaten om toe te zien op de naleving van de geldende wetten onder meer die betreffende de arbeidsmarkt, waarvan sommige op het niveau van de Unie zijn geharmoniseerd.

Wat de suggestie betreft om een onderzoek in de textielsector op gang te brengen, beschikt de Commissie over bepaalde instrumenten die haar in staat stellen tegen bepaalde praktijken op te treden (b.v. handelsbeschermende maatregelen), maar zij doet dat normaliter op basis van klachten die naargelang het geval, door de lidstaten of door de getroffen partijen zijn geformuleerd, en betrekking hebben op specifieke aspecten of praktijken, die allereerst concreet vastgesteld en beoordeeld moeten worden, voordat er een besluit over een eventuele opening van een onderzoek kan worden genomen.

---

(1)  COM(2003) 649 def.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/240 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/240

---

(2004/C 70 E/258)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3211/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:Steun   van de Europese Unie voor het „European Network Against Racism” (ENAR)

In een serie artikelen die van 13 tot 17 oktober 2003 zijn verschenen, heeft het Deense dagblad Ekstra Bladet een groot aantal onthullingen gepubliceerd over onregelmatigheden in de boekhouding, fraude met het ledental enz. bij de grootste immigrantenorganisatie van Denemarken, „Paraplyorganisationen for de Etniske Mindretal” (POEM).

Als gevolg van de onthulling van tal van onregelmatigheden bij POEM hebben alle overheidsinstanties in Denemarken de financiële steun aan de organisatie stopgezet. POEM heeft ook, zoals in een eerdere vraag aan de Commissie (van 15 oktober 2003) vermeld, middelen uit het Europees Sociaal Fonds ontvangen. In een artikel van 17 oktober 2003 schrijft Ekstra Bladet dat de voorzitter van POEM, Bashy Qureishy, die volgens Ekstra Bladet niet onwetend kan zijn geweest van de uitgebreide fraude en er naar alle waarschijnlijkheid nauw bij betrokken is geweest, ook voorzitter is van de internationale organisatie European Network Against Racism (ENAR). In het artikel staat vermeld dat ENAR met gelden van de EU wordt gefinancierd.

Kan de Commissie tegen de achtergrond van de uitgebreide fraude met overheidsmiddelen bij de Deense immigrantenorganisatie meedelen welk bedrag aan EU-steun op jaarbasis aan ENAR wordt verstrekt, en hoe erop wordt toegezien dat er van de kant van de organisatie geen misbruik wordt gemaakt van deze middelen? Kan de Commissie voorts meedelen welke consequenties de eventuele betrokkenheid van Bashy Qureishy bij genoemde fraude zal hebben voor de toekomstige toewijzing van EU-middelen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 december 2003)

„Stichting Steun European Network Against Racism” (ENAR) is een van de organisaties die van de Commissie een exploitatiesubsidie ontvangen in het kader van het communautaire actieprogramma ter bestrijding van discriminatie 2001-2006. Voor de periode 2003-2004 ontvangt ENAR een bedrag van 851,241 EUR als bijdrage in zijn exploitatiekosten.

ENAR heeft tot dusver geen medefinanciering in het kader van doelstelling 2 of 3 of Equal uit het Europees Sociaal Fonds ontvangen tijdens de momenteel lopende programmaperiode 2000-2006.

De Commissie heeft een audit uitgevoerd betreffende alle communautaire middelen die in 2003 aan ENAR zijn verstrekt. Er werden geen onregelmatigheden geconstateerd. De Commissie wijst erop dat de financiële middelen van ENAR volledig gescheiden zijn van de financiële middelen van POEM, die een andere organisatie is. Het voorzitterschap van ENAR is een functie die eershalve wordt vervuld en bijgevolg ontvangt de voorzitter geen vergoeding voor de verleende diensten.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/240 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/240

---

(2004/C 70 E/259)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3225/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Directe uitzending van stierengevechten

Is de Commissie van mening dat Spanje op de juiste wijze uitvoering geeft aan richtlijn 89/552/EEG (1) van de Raad, die in artikel 22 voorschrijft dat „de lidstaten passende maatregelen moeten nemen om ervoor te zorgen dat in de televisie-uitzendingen van de onder hun bevoegdheid vallende televisie-omroeporganisaties geen programma's voorkomen die de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen ernstig zouden kunnen aantasten, inzonderheid programma's met pornografische scènes of met nodeloos geweld”?

Is het de Commissie bekend dat Spaanse omroeporganisaties stierengevechten uitzenden op tijdstippen waarop wellicht ook kinderen naar de televisie kijken?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(28 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid aangehaalde feiten en onderzoekt momenteel of de uitzending van deze programma's in overeenstemming is met de bepalingen van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten.

---

(1)  PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/241 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/241

---

(2004/C 70 E/260)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3232/03

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Actualisering van de begrotingscijfers

Kan de Commissie de volgende cijfers verschaffen:

| — | plafonds van de financiële vooruitzichten voor de jaren 1988 tot en met 2003, |
| --- | --- |

—

plafonds van de financiële vooruitzichten voor de jaren 1988 tot en met 2003,

| — | bedragen in euro van de plafonds van de eigen middelen voor dezelfde periode, |
| --- | --- |

—

bedragen in euro van de plafonds van de eigen middelen voor dezelfde periode,

| — | uitvoering van de begroting (vastleggings- en betalingskredieten) voor de begrotingsjaren 1988 tot en met 2002, |
| --- | --- |

—

uitvoering van de begroting (vastleggings- en betalingskredieten) voor de begrotingsjaren 1988 tot en met 2002,

Deze gegevens graag:

| — | geactualiseerd in prijzen 2004; |
| --- | --- |

—

geactualiseerd in prijzen 2004;

| — | en daarbij, in voorkomend geval, voor elk jaarcijfer, alle veranderingen aangeven die het oorspronkelijke cijfer heeft ondergaan: technische aanpassingen, wijzigingen, herzieningen, gebruik van het flexibiliteitsinstrument, enz, met uitzondering van de aanpassingen aan de uitvoeringsvoor-waarden van rubriek 2? |
| --- | --- |

—

en daarbij, in voorkomend geval, voor elk jaarcijfer, alle veranderingen aangeven die het oorspronkelijke cijfer heeft ondergaan: technische aanpassingen, wijzigingen, herzieningen, gebruik van het flexibiliteitsinstrument, enz, met uitzondering van de aanpassingen aan de uitvoeringsvoor-waarden van rubriek 2?

Kan zij tevens alle wijzigingen vermelden die in de financiële vooruitzichten sinds 1988 zijn aangebracht, naar het model van het begrotingsvademecum dat vroeger jaarlijks werd gepubliceerd?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(21 november 2003)

De door het geachte parlementslid gestelde vraag vereist de samenstelling van een lange en complexe reeks statistieken, waaraan de Commissie momenteel werkt.

De gegevens worden meegedeeld zodra zij beschikbaar zijn.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/241 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/241

---

(2004/C 70 E/261)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3233/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Eenvormigheid van het onderricht over de Europese Unie in de studieprogramma's

Europa zet een nieuwe stap in de richting van totale convergentie. Het is het tijdperk van het universitair onderwijs. Drieëndertig landen zijn op zoek naar een Europese ruimte voor het hoger onderwijs. Een ruimte waarin de diploma's, het onderricht en de kwaliteit van het universitair onderwijs overal dezelfde waarde hebben, ongeacht in welke universiteit het diploma werd behaald of het land waar men het wil gebruiken.

Om die reden is wellicht de tijd gekomen om het onderricht over de Europese Unie aan universiteiten eenvormig te maken, zodat al onze Europese studenten de politieke entiteit die het verenigde Europa is, en waarin zij naast de andere Europese burgers zullen leven, op dezelfde manier bekijken.

Is de Commissie niet van oordeel dat thans moet worden voorzien in een uniform universitair studieplan wat het onderricht over de Europese Unie betreft, zodat alle jongeren die een universitaire opleiding krijgen, van welke lidstaat ze ook zijn, dezelfde visie hebben van de Europese Unie?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(1 december 2003)

De Commissie beroept zich in de eerste plaats op de bepalingen van artikel 149 van het EG-Verdrag, waarin is bepaald dat de inhoud van het onderwijs een verantwoordelijkheid is van de lidstaten.

Daarnaast zijn de beginselen van de academische vrijheid en de universitaire autonomie, die een essentieel aspect zijn van het hoger onderwijs, moeilijk verenigbaar met een uniformisering van het studieplan op een of ander gebied van het onderwijs of het onderzoek.

Toch deelt de Commissie met het geachte parlementslid een grote belangstelling voor het onderwijs over Europese integratie op de universiteiten. Een van haar permanente specifieke activiteiten inzake onderwijs, nl. de Jean-Monnet-actie, beoogt immers door een subsidiebeleid het opstarten van specifieke onderwijsprojecten over communautair recht, Europese economische integratie, Europese politieke wetenschappen en geschiedenis van de Europese eenmaking mogelijk te maken. In al deze studiegebieden vormt de ontwikkeling van de Europese eenmaking een steeds toenemend aandeel van de leerstof.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/242 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/242

---

(2004/C 70 E/262)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3235/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Stimulansen voor investeringen in obligaties van de Europese Investeringsbank

De 15 hebben er duidelijk voor gekozen de groei in de Europese Unie opnieuw op gang te brengen door een verhoging van de particuliere en overheidsinvesteringen in infrastructuur, alsmede in onderzoek, ontwikkeling en innovatie.

Het is algemeen bekend dat de ontwikkeling van de infrastructuur in de Europese Unie voor een groot deel wordt gerealiseerd via de Europese Investeringsbank (EIB), de grote motor van de vooruitgang in onze EU. Inschrijving op door de EIB uitgegeven obligaties zou dan ook heel speciaal moeten worden gestimuleerd.

Is de Commissie bereid te overwegen om, op de wijze die zij geschikt acht en op grond van een voorafgaande studie, de EU-burgers ertoe aan te sporen meer in te schrijven op obligaties van de EIB, als een bijdrage aan de tenuitvoerlegging van de zogeheten strategie van Lissabon, die van de EU de meest dynamische economie in de wereld wil maken?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 december 2003)

De Europese Investeringsbank (EIB) behoort tot de grootste emittenten van schulden ter wereld. Dit jaar heeft de EIB al 41 miljard euro aan middelen opgenomen, waarmee de EIB binnen de doelstelling voor 2003 is gebleven (40 tot 42 miljard euro). In slechts vijf jaar tijd is het jaarlijks aantal leningen van de EIB bijna verdubbeld.

Om te kunnen voldoen aan deze groeiende behoefte aan middelen, als gevolg van de toename van de door de EIB verstrekte leningen, werd een samenhangende en evenwichtige strategie inzake middelenopname gevolgd. Deze strategie omvat een proactieve benadering van zowel institutionele als particuliere beleggers, die beiden een belangrijke rol vervullen als kopers van EIB-effecten.

Wat betreft de specifieke betrokkenheid van burgers van de Unie bij de uitgiftes van EIB-obligaties, moet worden gewezen op de sterke positie van de EIB bij de particuliere beleggers. Ze kopen een heel brede waaier van EIB-obligaties, maar bepaalde uitgiftes van obligaties beantwoorden aan de specifieke vereisten van particuliere beleggers.

Marketing voor particuliere beleggers moet zorgvuldig worden afgewogen tegen marketing voor institutionele beleggers. Een sleuteloverweging hierbij is dat institutionele beleggers van cruciaal belang blijven voor het succes van de uitgiftes van EIB-obligaties en voor de verdere prestaties van de EIB-obligaties op de secundaire markt. Bovendien moet ook sterk rekening worden gehouden met de aanzienlijke kosten van bepaalde vormen van marketing voor particuliere beleggers, zoals het maken van publiciteit.

Ten slotte is de wijze waarop particuliere beleggers in de Unie door de EIB worden benaderd, al goed ontwikkeld en sluit ze voldoende aan bij de doelstellingen van de EIB als een „beleidsgeoriënteerde openbare bank”. Deze strategie kadert echter binnen de leidende rol van de institutionele beleggers op de kapitaalmarkten in Europa. Rekening houdend met de snel veranderende marktvoorwaarden, blijft de EIB evenwel zoeken naar mogelijkheden voor de verdere duurzame ontwikkeling van deze strategie.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/243 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/243

---

(2004/C 70 E/263)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3241/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Het slechten van grenzen en bureaucratische muren

Na een bureaucratische odyssee van meer dan vijf jaar en nadat zij de hulp had ingeroepen van de ombudsman heeft een Italiaanse staatsburger in Spanje bereikt dat de Italiaanse titel van Laurea in Lingue et letterature straniere gelijkwaardig is verklaard aan de Spaanse titel Filologia Hispanica. Nadat de afdeling onderwijs van de Baskische deelregering in Bilbao in september 2001 een lijst had opgesteld met invallers voor Italiaanse taal op talenscholen is de Italiaanse hierbuiten gehouden in tegenstelling tot de Spanjaarden die afgestudeerd zijn in Romaanse filologie met Italiaans als hoofdvak, hoewel zij de titel van de talenschool voor Italiaans had voorgelegd en haar dienstjaren als lerares in het Italiaans openbaar onderwijs van 1980 tot 1989 zouden worden meegerekend alsook haar jaren als lerares Italiaanse taal en cultuur voor buitenlanders sinds 1990. Om dezelfde rechten te verwerven als haar Spaanse collega's was zij verplicht een tweede keer af te studeren in Italiaanse filologie aan de Universiteit van Salamanca. In de tussentijd is zij geschrapt van de bovengenoemde lijst omdat zij gedurende schooljaar 2001-2002 niet in dienst was geweest bij de overheid, hoewel zij op dat moment was aangenomen als invallend universitair docent voor Italiaanse taal en letterkunde op de Baskische Universiteit die valt onder de afdeling onderwijs, universiteiten en onderzoek van het Baskenland. Om weer op de lijst te komen is haar gevraagd om een diploma Baskische taal dat zij dit jaar heeft behaald. De Italiaanse taalkundige stuit inmiddels op nieuwe problemen om op de lijst voor invaller op de talenschool van de gemeenschap van Navarra te komen: daar worden haar jaren in Italië bij het openbaar onderwijs niet meegeteld (de consulaire vertaling wordt niet als „beëdigde” vertaling beschouwd). De titel Laurea die in Spanje is erkend, wordt niet meegerekend als een tweede doctoraal omdat het noodzakelijk wordt geacht dat iemand blijk geeft van kennis van de Spaanse taal hoewel de betrokkene ook is afgestudeerd aan een universiteit van het gastland.

| 1. | Vindt de Commissie ook niet dat hetgeen deze burger van de Unie is overkomen, een onmiskenbaar bewijs is van heimelijke discriminatie? |
| --- | --- |

1.

Vindt de Commissie ook niet dat hetgeen deze burger van de Unie is overkomen, een onmiskenbaar bewijs is van heimelijke discriminatie?

| 2. | Welke bevoegdheden heeft de Commissie om iets te doen aan deze hatelijke hindernissen die een uitdrukking zijn van bureaucratische stupiditeit maar ook van het gebrek van de regering van het gastland aan goede wil om deze discriminatie uit de wereld te helpen? |
| --- | --- |

2.

Welke bevoegdheden heeft de Commissie om iets te doen aan deze hatelijke hindernissen die een uitdrukking zijn van bureaucratische stupiditeit maar ook van het gebrek van de regering van het gastland aan goede wil om deze discriminatie uit de wereld te helpen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 december 2003)

De Italiaanse burger naar wie de geachte afgevaardigde verwijst heeft de Commissie twee brieven gestuurd. Uit de informatie die de Commissie tot dusverre heeft ontvangen, blijkt geen duidelijke schending van het Gemeenschapsrecht in het geval van deze persoon. Onderstaande analyse is haar in augustus 2003 medegedeeld. De procedures voor academische erkenning vallen onder het nationaal recht, daar de lidstaten krachtens artikel 149 van het EG-Verdrag verantwoordelijk zijn voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van hun onderwijsstelsel. Alleen het verbod op discriminatie op grond van nationaliteit is van toepassing. Er is geen bewijs dat een dergelijke discriminatie heeft plaatsgehad in het geval van de Italiaanse. Bovendien lijkt de verschillende behandeling van de betreffende persoon in vergelijking met Spaanse afgestudeerden in Romaanse filologie niet discriminerend aangezien haar diploma niet gelijkwaardig is aan dit diploma maar aan het diploma Spaanse filologie. Wat de kennis van de Baskische taal betreft, zijn de Spaanse autoriteiten bevoegd — indien Baskisch een officiële taal is — te eisen dat docenten over voldoende kennis van deze taal beschikken voor het uitoefenen van hun beroep, overeenkomstig de door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen vastgestelde beginselen in de zaken „Groener” (C-379/87) en „Angonese” (C-281/98).

Ten aanzien van de erkenning van beroepservaring, luidt het standpunt van de Commissie dat eerdere perioden van vergelijkbare werkervaring van migrerende werknemers in andere lidstaten door de autoriteiten van de lidstaten bij toegang tot de publieke sector op dezelfde wijze in aanmerking moeten worden genomen als de binnen hun eigen stelsel opgedane ervaring. De Commissie heeft de klaagster verzocht te specificeren of haar beroepservaring principieel niet wordt erkend of alleen vanwege vertaalproblemen.

Tot slot is er met betrekking tot de erkenning van haar Italiaanse diploma als tweede diploma, meer informatie vereist over de voorwaarden voor opneming op de lijst van invallers om de situatie van de klaagster te kunnen beoordelen. Er is haar dan ook gevraagd deze informatie te verstrekken.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/244 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/244

---

(2004/C 70 E/264)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3245/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Verhoging kosten voor ziekenhuisbehandeling en opruimen van afval door belemmeringen voor kostenbesparend hergebruik van medische instrumenten

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat de wijze waarop sinds 1993 binnen de EU een onderscheid wordt gemaakt tussen eenmalig gebruik („single use”) en meermalig gebruik („multiple use”) voor gebruik van medische instrumenten die door ziekenhuizen tijdelijk in een menselijk lichaam worden geplaatst, verhindert dat sommige dure instrumenten na een operatie opnieuw worden gebruikt, zodat bijvoorbeeld een in het hart geplaatste pompkatheter die 8 000 tot 13 000 EUR kost na gebruik moet worden weggegooid? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat de wijze waarop sinds 1993 binnen de EU een onderscheid wordt gemaakt tussen eenmalig gebruik („single use”) en meermalig gebruik („multiple use”) voor gebruik van medische instrumenten die door ziekenhuizen tijdelijk in een menselijk lichaam worden geplaatst, verhindert dat sommige dure instrumenten na een operatie opnieuw worden gebruikt, zodat bijvoorbeeld een in het hart geplaatste pompkatheter die 8 000 tot 13 000 EUR kost na gebruik moet worden weggegooid?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat zulke eenmalige instrumenten in Europa niet alleen worden ingezameld, schoongemaakt en hersteld ten behoeve van de Derde Wereld maar ook voor gebruik binnen Europa, met name in Duitsland en België? Is het haar tevens bekend dat in Duitsland het bedrijf Vanguard anderhalf miljoen instrumenten van 400 ziekenhuizen heeft gerecycleerd, wat daar leidt tot de verlaging van ziekenhuiskosten met 1 tot 2 miljard euro per jaar? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat zulke eenmalige instrumenten in Europa niet alleen worden ingezameld, schoongemaakt en hersteld ten behoeve van de Derde Wereld maar ook voor gebruik binnen Europa, met name in Duitsland en België? Is het haar tevens bekend dat in Duitsland het bedrijf Vanguard anderhalf miljoen instrumenten van 400 ziekenhuizen heeft gerecycleerd, wat daar leidt tot de verlaging van ziekenhuiskosten met 1 tot 2 miljard euro per jaar?

| 3. | Heeft de Commissie kennis genomen van het standpunt van de „European Association for Medical Device Reprocessing” (EAMDR) dat ziekenhuizen miljoenen euro's per jaar kunnen besparen als meer geneeskundig materiaal wordt gerecycleerd, en dat deze vereniging in de afgelopen 2 jaar al 20 000 eenmalige instrumenten heeft uitgetest op hun hergebruiksmogelijkheid? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie kennis genomen van het standpunt van de „European Association for Medical Device Reprocessing” (EAMDR) dat ziekenhuizen miljoenen euro's per jaar kunnen besparen als meer geneeskundig materiaal wordt gerecycleerd, en dat deze vereniging in de afgelopen 2 jaar al 20 000 eenmalige instrumenten heeft uitgetest op hun hergebruiksmogelijkheid?

| 4. | Hoe beoordeelt de Commissie het standpunt van de EAMDR dat de bestaande voorschriften m.b.t. single use in de praktijk thans meer de belangen van de industrie (verenigd in Eucomed) blijken te beschermen dan die van de patiënten, en dat voortzetting van deze praktijk vooral bijdraagt tot negatieve gevolgen voor het milieu en/of tot geldverspilling aangezien het door verplicht weggooien ontstane afval opgeruimd moet worden? |
| --- | --- |

4.

Hoe beoordeelt de Commissie het standpunt van de EAMDR dat de bestaande voorschriften m.b.t. single use in de praktijk thans meer de belangen van de industrie (verenigd in Eucomed) blijken te beschermen dan die van de patiënten, en dat voortzetting van deze praktijk vooral bijdraagt tot negatieve gevolgen voor het milieu en/of tot geldverspilling aangezien het door verplicht weggooien ontstane afval opgeruimd moet worden?

| 5. | Is de Commissie bereid om het initiatief te nemen tot een zo groot mogelijke verruiming van „multiple use” als thans verantwoord blijkt te zijn, en daarmee de stijgende kosten van de gezondheidszorg te verminderen zonder patiënten minder kwaliteit te bieden of de werkers in de gezondheidszorg te overbelasten? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie bereid om het initiatief te nemen tot een zo groot mogelijke verruiming van „multiple use” als thans verantwoord blijkt te zijn, en daarmee de stijgende kosten van de gezondheidszorg te verminderen zonder patiënten minder kwaliteit te bieden of de werkers in de gezondheidszorg te overbelasten?

Bron: De Belgische krant „De Morgen” van 17 oktober 2003.

Antwoord van de heer Liikanen Namens de Commissie

(1 december 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar de achtergrondinformatie die in het antwoord op schriftelijke vraag E-3177/03 van mevrouw Corbey (1) wordt verstrekt.

| 1. | Nee. De Commissie is van oordeel dat de vraag of bepaalde hulpmiddelen al dan niet opnieuw kunnen worden gebruikt, volledig afhangt van de vraag of de gezondheid voldoende wordt beschermd. De kwestie van het hergebruik van hulpmiddelen voor eenmalig gebruik is niet specifiek voor de invoering van de richtlijn medische hulpmiddelen en is ook in andere landen zoals de Verenigde Staten, Australië en Canada voorwerp van discussie. |
| --- | --- |

1.

Nee. De Commissie is van oordeel dat de vraag of bepaalde hulpmiddelen al dan niet opnieuw kunnen worden gebruikt, volledig afhangt van de vraag of de gezondheid voldoende wordt beschermd. De kwestie van het hergebruik van hulpmiddelen voor eenmalig gebruik is niet specifiek voor de invoering van de richtlijn medische hulpmiddelen en is ook in andere landen zoals de Verenigde Staten, Australië en Canada voorwerp van discussie.

| 2. | De Commissie is ervan op de hoogte dat hergebruik van medische hulpmiddelen voor eenmalig gebruik plaatsvindt. Sommige lidstaten hebben ofwel regelgeving, ofwel richtsnoeren betreffende het hergebruik van medische hulpmiddelen voor eenmalig gebruik. Gedetailleerde marktgegevens zijn haar niet bekend. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is ervan op de hoogte dat hergebruik van medische hulpmiddelen voor eenmalig gebruik plaatsvindt. Sommige lidstaten hebben ofwel regelgeving, ofwel richtsnoeren betreffende het hergebruik van medische hulpmiddelen voor eenmalig gebruik. Gedetailleerde marktgegevens zijn haar niet bekend.

| 3. | en 4. De Commissie draagt geen kennis van standpunten die door de „European Association for Medical Device Reprocessing” (EAMDR) zijn ingenomen. De Commissie werd verzocht, en heeft ermee ingestemd, de EAMDR te ontmoeten. |
| --- | --- |

3.

en 4. De Commissie draagt geen kennis van standpunten die door de „European Association for Medical Device Reprocessing” (EAMDR) zijn ingenomen. De Commissie werd verzocht, en heeft ermee ingestemd, de EAMDR te ontmoeten.

| 5. | Het in de handel brengen van bepaalde categorieën hulpmiddelen hangt af van diverse factoren, zoals technologie, overwegingen inzake gezondheidsbescherming en nationale vergoedingsregelingen, en het is hoofdzakelijk aan de fabrikanten, de instellingen voor gezondheidszorg en de lidstaten om met die factoren rekening te houden. Bijgevolg ziet de Commissie in dit stadium geen reden om een initiatief ter bevordering van het in de handel brengen van herbruikbare hulpmiddelen te ontwikkelen. |
| --- | --- |

5.

Het in de handel brengen van bepaalde categorieën hulpmiddelen hangt af van diverse factoren, zoals technologie, overwegingen inzake gezondheidsbescherming en nationale vergoedingsregelingen, en het is hoofdzakelijk aan de fabrikanten, de instellingen voor gezondheidszorg en de lidstaten om met die factoren rekening te houden. Bijgevolg ziet de Commissie in dit stadium geen reden om een initiatief ter bevordering van het in de handel brengen van herbruikbare hulpmiddelen te ontwikkelen.

---

(1)  Zie blz. 232.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/245 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/245

---

(2004/C 70 E/265)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3256/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Nieuw offensief van Hanoi tegen de godsdienstvrijheid

De Vietnamese autoriteiten hebben elf dissidente monniken van de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam (VBKV, niet erkend) de facto of de jure voor twee jaar onder huisarrest geplaatst. Onder hen bevinden zich de patriarch Thich Huyen Quang, die al meer dan twintig jaar onrechtmatig gevangen wordt gehouden, en zijn rechterhand Thich Quang Do, die in juni jl. zogenaamd was vrijgelaten. De woordvoerder van het Vietnamese Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft zich beroepen op „schendingen van de wetgeving inzake de nationale veiligheid”. Volledig in strijd met de internationale regels hebben de plaatselijke instanties krachtens het Vietnamese recht de bevoegdheid om personen 6 à 24 maanden zonder proces in „administratieve gevangenschap” te houden wegens aantasting van de nationale veiligheid (decreet 31/CP van 1997 over „administratieve gevangenhouding”). Het repressieve optreden tegen de VBKV is gevolgd op de verkiezing van 41 monniken (waaronder de 11 gearresteerden) op sleutelposten van deze kerk tijdens een algemene vergadering op 1 oktober 2003 in de Pagode Nguyen Thieu (provincie Binh Dinh) en bij het vertrek van de patriarch Thich Huyen Quang en van Thich Quang Do naar Ho Chi Minh-Stad. De Vietnamese veiligheidsdiensten hebben hun konvooi meer dan tien uur tegengehouden, waarna zij de eerbiedwaardige Thich Huyen Quang, 86 jaar, manu militari hebben teruggebracht naar de Pagode Nguyen Thieu en de eerbiedwaardige Thich Quang Do, 75 jaar, naar het klooster Zen Thanh Minh in Ho Chi Minh-Stad. Volgens het in Parijs gevestigde Internationale Bureau voor boeddhistische informatie (IBIB) heeft deze harde actie van de politie plaatsgevonden enige dagen na de afronding van de werkzaamheden van de eerste buitengewone vergadering van de VBKV sinds het verbod van deze kerk door de communistische autoriteiten in 1981.

Over welke informatie beschikt de Commissie betreffende de veroordeling tot twee jaar huisarrest van drie monniken van de VBKV en de onrechtmatige gevangenhouding van acht anderen, waaronder de twee leiders van de VBKV? Is de Commissie niet van mening dat deze zoveelste episode van repressie door de Vietnamese autoriteiten tegen leiders van de VBKV de kwade trouw van deze autoriteiten aantoont alsmede hun onwil om het recht op godsdienstvrijheid daadwerkelijk te waarborgen en de VBKV te legaliseren? Vindt de Commissie niet dat deze situatie vereist dat zij uiterst krachtig reageert, met inbegrip van het bevriezen van de samenwerkingsovereenkomst EU-Vietnam? Is de Commissie niet van oordeel dat de uiterst ernstige situatie in Vietnam, Laos, Myanmar en, in mindere mate, Cambodja haar ertoe zou moeten aanzetten de Raad en het Europees Parlement voor te stellen om een speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor deze landen te benoemen?

Antwoord van dhr. Patten namens de Commissie

(1 december 2003)

In de tweewekelijkse persconferentie op 6 november 2003 heeft het Vietnamese ministerie van Buitenlandse Zaken erkend dat momenteel drie monniken in administratieve hechtenis worden gehouden of onder huisarrest zijn geplaatst, op grond van Decreet 31/CP, dat de mogelijkheid biedt om mensen twee jaar gevangen te houden zonder tenlastelegging of proces. Het ministerie heeft tevens erkend dat momenteel onderzoek plaatsvindt naar „ernstige misdrijven” die gepleegd zouden zijn door zowel de heer Do als de heer Quang en dat de betreffende personen mogelijk in staat van beschuldiging worden gesteld zodra het onderzoek is afgerond. De Commissie beschikt in deze fase niet over specifieke informatie over de exacte wettelijke positie van de acht andere monniken, hoewel het erop lijkt dat zij bij de Vietnamese autoriteiten in hechtenis zullen blijven.

De Commissie en de lidstaten hebben bij de Vietnamese overheid herhaaldelijk hun bezorgdheid geuit over de recente incidenten. De Unie heeft tevens bij diverse gelegenheden haar bezorgdheid geuit over de beperkingen van de godsdienstvrijheid in Vietnam, en heeft de Vietnamese regering opgeroepen om verbetering aan te brengen in de huidige gang van zaken. De Commissie zal haar bezwaren inzake de behandeling van religieuze en andere dissidenten nogmaals uiten tijdens de komende gemengde commissie EU-Vietnam. Bovenstaande zal tevens aan de orde worden gesteld op de komende vergadering van de Europese Unie en Vietnam in Hanoi, waar een dialoog over mensenrechten zal plaatsvinden.

De Commissie zal alle beschikbare instrumenten blijven inzetten om verbeteringen te bewerkstelligen in de mensenrechtensituatie van Vietnam. Eén van deze instrumenten is het samenwerkingsprogramma Commissie-Vietnam dat is geïmplementeerd in het kader van de bilaterale samenwerkingsovereenkomst, en programma's omvat die gericht zijn op verbetering van het bestuur, de rechtsgang en de toegang tot rechtspraak in het land.

De Commissie is van mening dat de benoeming van een speciale EU-vertegenwoordiger geen toegevoegde waarde zou hebben voor de bestaande dialogen met de betrokken landen over mensenrechten. Verder biedt de Commissie reeds ondersteuning aan bestaande speciale en reeds geïmplementeerde mechanismen van de Verenigde Naties (VN) die een aantal internationale problemen in de regio aan de orde stellen (dat wil zeggen de speciale VN-gezant voor Birma/Myanmar; speciale VN-rapporteurs).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/246 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/246

---

(2004/C 70 E/266)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3261/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft:   Allergische reacties na eten van Quorn

Quorn is een vleesvervangend product, dat gefabriceerd wordt op basis van Fusarium venenatum, een schimmel. Quorn wordt, in verschillende vormen, op de markt gebracht door Marlow Foods. Eind mei berichtte de BBC op zijn website (http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/2949510.stm) over een onderzoek waarin Zwitserse en Duitse wetenschappers beschrijven dat een man zware allergische reacties vertoonde na het eten van Quorn. Ook de Amerikaanse consumentenorganisatie CSPI (Center for Science in the Public Interest) beweert een zeshonderdtal klachten te hebben verzameld van personen die na het eten van Quorn zware allergische reacties vertoonden. In september 2003 berichtte diezelfde organisatie over een studie die aantoont dat 4,5 % van de Quorn etende Britse bevolking allergisch reageert op de vleesvervanger (http://www.cspinet.org/new/200309231.html).

Is de Europese Commissie op de hoogte van de vermelde studies over allergische reacties op de vleesvervanger Quorn? Zo ja, wat is de opinie van de Europese Commissie over deze zaak?

Op 21 maart 2002 stuurde het CSPI een brief aan de heer David Byrne, Commissaris voor Consumentenzaken, om deze problematiek aan te kaarten. Heeft Commissaris Byrne op deze brief geantwoord? Zo ja, wat was de inhoud van dit antwoord?

Wat denkt de Europese Commissie te ondernemen om deze zaak verder te onderzoeken, en eventueel op te lossen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 december 2003)

Het eten van elk levensmiddel of levensmiddeleningrediënt kan bij een aantal personen gepaard gaan met ongewenste reacties, allergie of intolerantie. Naar schatting ten minste 8 % van alle kinderen en 4 % van alle volwassenen lijden aan allergie of intolerantie voor een of meer levensmiddelen. De levensmiddelen of ingrediënten die het vaakst tot ongewenste reacties leiden zijn aardnoten, eieren, vis, schaaldieren, melk, noten, granen met gluten, soja, sesamzaad, mosterd, selderie en sulfieten.

Ook andere levensmiddelen kunnen echter bij een aanzienlijk aantal personen tot ongewenste reacties leiden. Het is dus niet abnormaal dat er reacties op het schimmeleiwit Quorn zijn opgetekend, daar er volgens een mededeling van het Food Standards Agency van 3 september 2002 over dit onderwerp in het Verenigd Koninkrijk in 2000 13 miljoen producteenheden die Quorn bevatten zijn verkocht.

Voor personen met een allergie of intolerantie voor een levensmiddel zit er niets anders op dan dat levensmiddel geheel te mijden. Daarom is het ook nodig dat op het etiket wordt aangegeven of een levensmiddel een bepaald ingrediënt bevat. Het Parlement en de Raad hebben daartoe onlangs naar aanleiding van een voorstel van de Commissie van september 2001 Richtlijn 2003/89/EG (1) over de vermelding van de ingrediënten van levensmiddelen goedgekeurd om te waarborgen dat alle ingrediënten op het etiket staan.

Een levensmiddel mag dus alleen ingrediënten als dit schimmeleiwit bevatten als dat duidelijk op het etiket is aangegeven. Wel blijven bepaalde afwijkingen op de etiketteringsregels toegestaan, bijvoorbeeld voor hulpstoffen, tenzij die stoffen afgeleid zijn van een allergeen in de lijst in de bijlage bij de richtlijn.

Deze lijst zal zo nodig worden aangepast en de Commissie verwacht een advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), die ze hierover heeft geraadpleegd. Wat de door het CSPI aangehaalde studie betreft, stelt de Commissie vast dat het in werkelijkheid om een telefonische enquête gaat waaruit geen betrouwbare conclusies kunnen worden getrokken. De Commissie heeft geen weet van recent wetenschappelijk onderzoek over het voorkomen van intolerantie voor schimmeleiwitten en zal de EFSA alle relevante informatie die haar daarover ter ore komt, doorgeven.

Naar aanleiding van drie berichten van het CSPI heeft het Commissielid voor gezondheid en consumentenbescherming deze organisatie in mei, juli en oktober 2002 soortgelijke informatie en opmerkingen als die in dit antwoord meegedeeld.

---

(1)  PB L 308 van 25.11.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/248 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/248

---

(2004/C 70 E/267)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3264/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(29 oktober 2003)

Betreft:   Herstelplan voor zwarte heilbot: uitzonderlijke sociaal-economische maatregelen voor de communautaire vloot

Van 15 tot 19 september ll. vond in Dartmouth-Halifax de 25ste jaarlijkse vergadering plaats van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO). Het belangrijkste doel van de vergadering was de vaststelling van richtsnoeren voor het beheer van deze viswateren voor 2004. Het resultaat van de vergadering was een meerjarig herstelplan voor zwarte heilbot, met voor de komende vier jaren 2004, 2005, 2006 en 2007 een TAC van respectievelijk 20 000, 19 000, 18 500 en 16 000 ton. De TAC vermindert aldus van 42 000 ton in 2003 tot 16 000 ton in 2007. Deze drastische verlaging is gebaseerd op een wetenschappelijk advies dat is opgesteld volgens een nieuwe methodologie, zonder rekening te houden met technische, sociale en economische aspecten in deze visserijtak. De verschillende contracterende partijen, waaronder de Europese Unie, moeten zich houden aan de maatregelen die in het kader van het herstelplan voor zwarte heilbot in NAFO-gebied zijn vastgesteld.

Deze maatregelen treffen een zeer moderne en technologisch geavanceerde vloot en bedreigen direct of indirect 4 000 arbeidsplaatsen.

De maatregelen zijn zeer drastisch. Bovendien is geen rekening gehouden met de sociaal-economische aspecten en met de andere herstructureringsplannen die de Europese Unie reeds heeft uitgevoerd.

| 1. | Kan de Commissie meedelen of zij voornemens is om voor de periode 2004-2007 een parallel plan met begeleidende sociaal-economische maatregelen vast te stellen, gefinancierd met extra middelen bovenop het bestaande FIOV, dat de getroffen communautaire vloot in staat moet stellen haar activiteiten te heroriënteren? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie meedelen of zij voornemens is om voor de periode 2004-2007 een parallel plan met begeleidende sociaal-economische maatregelen vast te stellen, gefinancierd met extra middelen bovenop het bestaande FIOV, dat de getroffen communautaire vloot in staat moet stellen haar activiteiten te heroriënteren?

| 2. | Zo ja, kan de Commissie informatie verstrekken over het tijdschema en de toepassingsvoorwaarden van dit plan, alsmede over de omvang en de herkomst van de bijkomende financiering? Is het mogelijk de middelen die bestemd waren voor sloopregelingen en die in 2003 niet voor dat doel werden benut te herschikken en te gebruiken voor de financiering van de noodzakelijk sociaal-economische maatregelen? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, kan de Commissie informatie verstrekken over het tijdschema en de toepassingsvoorwaarden van dit plan, alsmede over de omvang en de herkomst van de bijkomende financiering? Is het mogelijk de middelen die bestemd waren voor sloopregelingen en die in 2003 niet voor dat doel werden benut te herschikken en te gebruiken voor de financiering van de noodzakelijk sociaal-economische maatregelen?

| 3. | Kan de Commissie meedelen of er plannen zijn om de vloot naar andere visgronden te verplaatsen en of zij voor de periode na 2004 onder meer maatregelen voor tijdelijke stillegging en maatregelen ter bevordering van gemengde vennootschappen of tijdelijke samenwerkingsverbanden overweegt? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie meedelen of er plannen zijn om de vloot naar andere visgronden te verplaatsen en of zij voor de periode na 2004 onder meer maatregelen voor tijdelijke stillegging en maatregelen ter bevordering van gemengde vennootschappen of tijdelijke samenwerkingsverbanden overweegt?

| 4. | Zo niet, hoe rechtvaardigt de Commissie dat zij een dergelijke ingrijpende verandering aanvaardt zonder te voorzien in maatregelen om de sociale en economische gevolgen ervan te verzachten? |
| --- | --- |

4.

Zo niet, hoe rechtvaardigt de Commissie dat zij een dergelijke ingrijpende verandering aanvaardt zonder te voorzien in maatregelen om de sociale en economische gevolgen ervan te verzachten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 november 2003)

De Commissie is zich ten zeerste bewust van de gevolgen voor de communautaire vloot van de besluiten die zijn genomen in de jaarlijkse vergadering van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) van 2003 over een herstelplan voor zwarte heilbot, in het licht van het unanieme wetenschappelijke advies waaruit is gebleken dat dit bestand angstwekkend is gedaald. De door de NAFO vastgestelde maatregelen hebben ten doel een volledige instorting van het bestand te voorkomen en ervoor te zorgen dat de mogelijkheden om op deze bestanden te vissen op duurzame wijze kunnen worden gevrijwaard. Dat is volledig in overeenstemming met de sociaal-economische belangen van onze vissersvloot op de lange termijn.

Onmiddellijk na het besluit van de NAFO is binnen het directoraat-generaal Visserij een Task Force ingesteld die als opdracht kreeg alle consequenties voor de communautaire vloot te onderzoeken. De Commissie werkt hierbij nauw samen met de bevoegde autoriteiten van de twee lidstaten die er het nauwst bij zijn betrokken, namelijk Spanje en Portugal, ten einde een juiste inschatting te kunnen maken van de exacte gevolgen van het herstelplan voor de betrokken vissersvaartuigen. In dit opzicht wacht de Commissie op de indiening van nauwkeurige visserijplannen voor de betrokken vloten voor 2004 en de daaropvolgende jaren.

In afwachting dat deze plannen zijn onderzocht en dat met de betrokken lidstaten wordt overlegd, is het voorbarig reeds nu aan te geven welke structuurmaatregelen precies vereist zijn. Wel kan worden gesteld dat dergelijke maatregelen kunnen worden uitgevoerd binnen het huidige financiële kader, in casu het financieel instrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV).

De Commissie bestudeert de diverse opties die uiteindelijk moeten leiden tot een reorganisatie van de activiteiten van de communautaire vissersvloot in het kader van de NAFO, inclusief het zoeken naar alternatieve vangstmogelijkheden. Deze vangstmogelijkheden zullen evenwel afhangen van de inhoud van de visserijplannen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/249 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/249

---

(2004/C 70 E/268)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3269/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft:   Intrekking van wetgevingsbesluiten

Hoeveel wetgevingsbesluiten (richtlijnen, verordeningen, besluiten en beschikkingen) zijn, gespecificeerd per jaar, de afgelopen vijf jaar ingetrokken?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(20 november 2003)

De gegevens betreffende het aantal wetgevingsbesluiten die jaarlijks zijn opgeheven of verstreken, worden opgenomen in het Algemeen Verslag over de werkzaamheden van de Europese Unie:

| — | - Jaarverslag 2002, punt1095, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/2002/pt1095.htm); |
| --- | --- |

—

- Jaarverslag 2002, punt1095, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/2002/pt1095.htm);

| — | Jaarverslag 2001, punt 1212, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/2001/pt1212.htm); |
| --- | --- |

—

Jaarverslag 2001, punt 1212, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/2001/pt1212.htm);

| — | Jaarverslag 2000, punt 1154, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/2000/pt1154.htm); |
| --- | --- |

—

Jaarverslag 2000, punt 1154, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/2000/pt1154.htm);

| — | Jaarverslag 1999, punt 1036, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/1999/pt1036.htm); |
| --- | --- |

—

Jaarverslag 1999, punt 1036, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/1999/pt1036.htm);

| — | - Jaarverslag 1998, punt 1090, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/1998/pt1090.htm). |
| --- | --- |

—

- Jaarverslag 1998, punt 1090, (http://europa.eu.int/abc/doc/off/rg/fr/1998/pt1090.htm).

Deze gegevens worden medio januari uit het interinstitutionele geautomatiseerde documentatiesysteem voor het gemeenschapsrecht CELEX gehaald. De besluiten die niet in het Publicatieblad werden gepubliceerd of in kleine letters werden gepubliceerd (besluiten van lopend beheer met een beperkte werktijd) worden niet opgenomen.

Deze gegevens zijn samengevat in de tabel die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat van het Parlement zijn gezonden.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/249 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/249

---

(2004/C 70 E/269)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3271/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Kankerverwekkende stof Bisfenol A in plastic babyflessen

Op 26 september jongstleden vond in Antwerpen (België) een internationaal congres plaats rond het thema vruchtbaarheid. De Amerikaanse wetenschapper en hormoonspecialist Frederick vom Saal lichtte er o.m. de resultaten toe van zijn onderzoek naar de gezondheidseffecten van Bisfenol A, een chemische stof die o.m. aanwezig is in plastic drinkflessen voor baby's.

Onderzoek zou hebben aangetoond dat Bisfenol A gevaarlijker is dan aanvankelijk gedacht werd. De stof zou op lange termijn een aantal ernstige gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken: prostaatkanker, vruchtbaarheidsproblemen bij mannen en mentale afwijkingen zoals parkinson en ADHD. Ook borstkanker en een vervroegde puberteit bij meisjes zouden het gevolg kunnen zijn van de inname van deze stof, o.m. via de drinkfles.

Is de Commissie op de hoogte van de mogelijk gevaarlijke effecten van Bisfenol A? Als wetenschappelijk onderzoek uitwijst dat de stof inderdaad gevaarlijk is, acht de Commissie het dan niet dringend noodzakelijk te verbieden dat producenten bij de samenstelling van hun product nog van deze stof gebruik maken? Is de Commissie niet van oordeel dat zij, in het tegenovergestelde geval, het grote publiek eveneens informatie moet verschaffen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 december 2003)

De Commissie is bekend met de toxicologische eigenschappen van Bisfenol A. Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding onderzocht op verzoek van de Commissie deze stof in 1986. Het Comité stelde toen een toelaatbare dagelijkse dosis van 0,05 mg/kg lichaamsgewicht vast. Op basis van dit advies werd in Richtlijn 90/128/EEG inzake materialen en voorwerpen van kunststof (1) een specifieke migratielimiet van 3 mg/kg levensmiddelen vastgesteld. Zodra de Commissie bekend werd dat nieuw onderzoek naar deze stof was verricht, waaronder ook door de Amerikaanse onderzoeker Frederick vom Saal, verzocht zij het Wetenschappelijk Comité om een herzien advies. In zijn advies van 17 april 2002 verlaagde het Comité de toelaatbare dagelijkse dosis naar 0,01 mg/kg lichaamsgewicht en verlangde het van de industrie verdere gegevens. In de wetenschap dat momenteel verder onderzoek wordt verricht, suggereerde het Wetenschappelijk Comité een verdere aanpassing van de toelaatbare dagelijkse dosis in het licht van toekomstige nieuwe gegevens. Het Comité stelde ook vast dat de schattingen voor blootstelling van de consument ver beneden de toelaatbare dagelijkse dosis liggen (0,48-1,6 μg/kg lichaamsgewicht per dag). De Commissie is van plan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid te vragen deze stof opnieuw te evalueren zodra deze nieuwe gegevens beschikbaar zijn.

De Commissie gelooft niet dat het noodzakelijk is om het gebruik van Bisfenol A te verbieden aangezien het Wetenschappelijk Comité voor deze stof een toelaatbare dagelijkse dosis heeft vastgesteld. Op grond van het advies van het Wetenschappelijk Comité van april 2002 stelt de Commissie echter een wijziging voor van Richtlijn 2002/72/EG inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (2), ten einde de specifieke migratielimiet te verlagen tot 0,6 mg/kg. Deze voorgestelde wijziging zal in december 2003 voor advies aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid worden voorgelegd. Bij gunstig advies van het Comité zal de nieuwe richtlijn wellicht begin 2004 worden gepubliceerd.

De Commissie zorgt ervoor dat alle informatie die verband houdt met voedselveiligheid op de website van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming voor het publiek beschikbaar is. Daarnaast is op het volgende adres een specifieke website beschikbaar voor materialen die met levensmiddelen in aanraking komen: „http://europa.eu.int/comm/food/fs/sfp/food_contact/index_en.html”. Hier staan met name alle relevante wetenschappelijke adviezen over stoffen die worden gebruikt in voorwerpen van kunststof voor levensmiddelen.

Onlangs zijn een hele reeks door de Commissie financieel gesteunde onderzoeksprojecten afgesloten (binnen het vierde kaderprogramma) en andere nog aan de gang (binnen het vijfde kaderprogramma) waarin Bisfenol A een van de stoffen is waarvan het effect op wilde dieren, landbouwhuisdieren en mensen is onderzocht. Laatstgenoemde omvatten tevens onderzoek naar blootstelling op jonge leeftijd en langetermijneffecten. Gegevens van risico-evaluaties zullen aan regelgevende instanties worden medegedeeld en zouden in de toekomst beschikbaar moeten zijn. Meer details over deze projecten zijn toegankelijk op het volgende internetadres: „http://europa.eu.int/comm/research/endocrine/index_en.html”

---

(1)  Richtlijn 90/128/EEG van de Commissie van 23 februari 1990 inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, PB L 75 van 21.3.1990, gecorrigeerd PB L 349 van 13.12.1990.

(2)  Richtlijn 2002/72/EG van de Commissie van 6 augustus 2002 inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, PB L 220 van 15.8.2002, gecorrigeerd PB L 39 van 13.2.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/251 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/251

---

(2004/C 70 E/270)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3272/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Overgangsperiode voor de verkoop van sigaretten

Artikel 14 van Richtlijn 2001/37/EG (1) betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten, bepaalt dat de lidstaten de richtlijn uiterlijk op 30 september 2002 in nationale wetgeving moeten omzetten. Wel mochten producten die niet aan deze richtlijn voldeden, nog gedurende één jaar na deze datum, dus tot 30 september jongstleden, worden verkocht.

In de Belgische wetgeving wordt deze uiterste datum voor de verkoop en distributie van niet-reglementaire sigaretten nauwgezet gerespecteerd. Ik heb echter vernomen dat de wetgeving in Duitsland, Luxemburg, Frankrijk en Portugal langere overgangsperiodes toekent dan de richtlijn toestaat. Bijgevolg zijn er in die landen nu nog steeds sigarettenpakjes in omloop die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen.

Kan de Commissie mij meedelen of deze berichten juist zijn? Zo ja, welke maatregelen heeft de Commissie genomen om tegen deze inbreuk op te treden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 december 2003)

De Commissie deelt ten volle de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten (1), met name wat de tenuitvoerlegging van de bepaling over de gezondheidswaarschuwingen betreft.

Ingevolge artikel 14, lid 1, van de richtlijn moesten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 30 september 2002 aan deze richtlijn te voldoen. De tijdslimieten lopen evenwel van bepaling tot bepaling uiteen. Wat de etiketteringsvoorschriften, en met name de gezondheidswaarschuwingen, betreft, zegt artikel 14, lid 2, dat producten die niet aan deze richtlijn voldoen, nog gedurende één jaar na de in lid 1 bedoelde datum mogen worden verkocht. Na die datum (30 september 2003) moeten alle sigarettenverpakkingen die zich in de handel bevinden, met de richtlijn in overeenstemming zijn. Bovendien is volgens artikel 14, lid 3, 30 september 2004 de uiterste datum voor de overgangsperiode voor andere tabaksproducten dan sigaretten.

Artikel 14, lid 1, bepaalt verder dat de lidstaten de Commissie in kennis moeten stellen van de opneming van de richtlijn in hun nationale wetgeving. In november 2002 heeft de Commissie aanmaningen gestuurd naar de lidstaten die hun nationale maatregelen tot omzetting van de richtlijn niet vóór 30 september 2002 hadden meegedeeld, waarna zij een inbreukprocedure is begonnen tegen de lidstaten die de verlangde informatie niet hadden verstrekt.

Thans hebben alle lidstaten hun omzettingsmaatregelen ter kennis van de Commissie gebracht. De laatste kennisgevingen werden pas in oktober 2003 ontvangen. De Commissie kijkt nu of de maatregelen met de bepalingen van de richtlijn in overeenstemming zijn. Wanneer dit niet goed gedaan is, zal de Commissie de nodige stappen nemen en zo nodig een inbreukprocedure beginnen.

De lidstaten zijn zelf verantwoordelijk voor de handhaving van de nationale omzettingsmaatregelen.

---

(1)  PB L 194 van 18.7.2001, blz. 26.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/252 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/252

---

(2004/C 70 E/271)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3295/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   Statuut van de Europese scholen

Ik bevestig de ontvangst van het antwoord van de Commissie op mijn parlementaire vraag E-2583/03 (1) en wil de Commissie bij deze gelegenheid vragen wat haar standpunt is ten aanzien van de onderstaande punten:

| 1. | Britse onderwijzers op de Europese scholen die vóór hun aanstelling de drempel ontvingen, krijgen niet het salarisincrement van het Ministerie van Onderwijs. |
| --- | --- |

1.

Britse onderwijzers op de Europese scholen die vóór hun aanstelling de drempel ontvingen, krijgen niet het salarisincrement van het Ministerie van Onderwijs.

| 2. | Britse onderwijzers op de Europese scholen die door hun directeur (hoofdonderwijzer) voor bevordering waren voorgedragen, wordt deze bevordering door het Ministerie van Onderwijs consequent geweigerd. |
| --- | --- |

2.

Britse onderwijzers op de Europese scholen die door hun directeur (hoofdonderwijzer) voor bevordering waren voorgedragen, wordt deze bevordering door het Ministerie van Onderwijs consequent geweigerd.

| 3. | Onderwijzers die voorheen toelagen bovenop hun nationale salaris ontvingen, wordt deze toelagen op het moment van benoeming op de Europese scholen afgenomen door het Ministerie van Onderwijs. |
| --- | --- |

3.

Onderwijzers die voorheen toelagen bovenop hun nationale salaris ontvingen, wordt deze toelagen op het moment van benoeming op de Europese scholen afgenomen door het Ministerie van Onderwijs.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(8 december 2003)

De Commissie hecht het grootste belang aan de eerbiediging van alle arbeidsvoorwaarden door de werkgevers en zou zich ongerust maken over iedere vorm van oneerlijke behandeling en discriminatie. De Commissie is echter niet in staat een gemotiveerd standpunt in te nemen ten aanzien van de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde hypothetische gevallen als zij niet over preciezere informatie beschikt. Indien het geachte parlementslid specifieke gevallen op het oog heeft, wordt hij verzocht de Commissie de bijzonderheden daarvan schriftelijk mede te delen met de desbetreffende bewijsstukken, zodat de Commissie de gevallen kan bestuderen en zo nodig passende maatregelen kan treffen. Het spreekt vanzelf dat de persoonlijke gegevens van de betrokkenen met de vereiste discretie zullen worden behandeld.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 180.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/252 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/252

---

(2004/C 70 E/272)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3307/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Vrijstaande ovens

Kan de Commissie mededelen of er EU-wetgeving bestaat uit hoofde waarvan het om redenen van veiligheid verboden is vrijstaande ovens (met een oven/grillcompartiment op schouderhoogte) te verkopen en te produceren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 december 2003)

Elektrisch materiaal (bv. elektrische ovens) dat in de Unie in de handel wordt gebracht, moet voldoen aan de in Richtlijn 73/23/EEG (1) van de Raad vastgestelde essentiële gezondheids- en veiligheidsvoorschriften.

In artikel 2 van deze richtlijn is vastgesteld dat de lidstaten de nodige maatregelen moeten treffen om te garanderen dat elektrisch materiaal alleen in de handel kan worden gebracht als het:

| — | volgens de in de Gemeenschap geldende regels van goed vakmanschap op het gebied van de veiligheid is vervaardigd; |
| --- | --- |

—

volgens de in de Gemeenschap geldende regels van goed vakmanschap op het gebied van de veiligheid is vervaardigd;

| — | de veiligheid van mensen, huisdieren en goederen niet in gevaar brengt bij correcte installatie, degelijk onderhoud en gebruik overeenkomstig de bestemming. |
| --- | --- |

—

de veiligheid van mensen, huisdieren en goederen niet in gevaar brengt bij correcte installatie, degelijk onderhoud en gebruik overeenkomstig de bestemming.

De hoofdelementen van de veiligheidsdoeleinden zijn opgesomd in bijlage I bij de richtlijn.

Een fabrikant van elektrische ovens kan aan de verplichtingen van de richtlijn voldoen door vrijwillig de bij deze richtlijn geharmoniseerde Europese normen na te leven. Hij heeft dan immers de garantie dat zijn product voldoet aan de in de richtlijn vastgestelde verplichtingen die onder deze normen vallen.

De lidstaten zijn verplicht maatregelen te nemen tegen het in de handel brengen van onveilige producten en producten die niet aan de richtlijn voldoen. Zij moeten de Commissie en de andere lidstaten hiervan in kennis stellen en de redenen van hun beslissing vermelden.

---

(1)  Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (PB L 77 van 26.3.1973), gewijzigd bij Richtlijn 93/68/EEG van 22 juli 1993 (PB L 220 van 30.8.1993).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/253 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/253

---

(2004/C 70 E/273)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3308/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Museum van Europa

In 2006 zal de vzw „Museum van Europa” zijn deuren openen. Het Europees Parlement heeft daar ruimte voor ter beschikking gesteld. De kostprijs voor het opstarten van dat museum wordt geraamd op 22,5 miljoen euro. Verschillende instanties hebben steun beloofd, waaronder de Belgische regering en een aantal privé-ondernemingen. Ook de Europese instellingen plannen steun.

Op welk bedrag wordt de steun van de Europese Commissie en andere Europese instellingen geraamd voor het opstarten van het museum? Wat is de planning inzake financiële steun voor de jaarlijkse werkingskosten van het museum na 2006?

Wie maakt deel uit van de beheersinstellingen van het museum (raad van bestuur, directiecomité, wetenschappelijke raad, ...)? Volgens welke criteria werden de betrokkenen geselecteerd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie verleent geen financiële steun voor de oprichting van het museum van Europa en kan deze vraag niet beantwoorden in naam van de andere Europese instellingen.

Voor de werking van het museum van Europa in 2006 is geen financiële steun gepland.

De Commissie heeft geen enkele bevoegdheid inzake de keuze en benoeming van de bestuursleden van het museum van Europa. Voor alle informatie hierover wendt het geachte parlementslid zich het best rechtstreeks tot het museum van Europa.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/254 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/254

---

(2004/C 70 E/274)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3312/03

van Enrico Ferri (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Voorwaarden voor inschrijving in het dekhengstenregister — omzetting communautaire wetgeving

Meent de Commissie niet dat de manier waarop Italië de communautaire wetgeving betreffende de voorwaarden voor de registratie van dekhengsten (vereisten waaraan de lidstaten moeten voldoen) heeft omgezet een belemmering vormt voor het vrije verkeer van goederen, de vrije dienstverlening en dus voor het intracommunautaire handelsverkeer?

Italië (bevoegde instantie: het Ministerie van Land- en Bosbouw) is het enige land dat, naast het opleggen van bepaalde verplichtingen als voorwaarde voor inschrijving van dekhengsten in het register, voorziet in de instelling van een ad hoc commissie voor morfologische keuring, wier uitspraak definitief en onaanvechtbaar is.

Is de Commissie niet van mening dat deze commissie in Italië het gebruik van en de handel in dekhengsten die niet door de keuring geraken belemmert, terwijl de dieren aan de vereisten voldoen op basis waarvan zij in een andere lidstaat (het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld, waar een dergelijke commissie niet bestaat) wel zouden kunnen worden gebruikt?

Meent de Commissie voorts niet dat de onmogelijkheid om tegen de uitspraak van de commissie beroep aan te tekenen indruist tegen het Gemeenschapsrecht en de procedures ervan?

Onder verwijzing naar Richtlijn 90/427/EG (1) van 26 juni 1990 (vaststelling van zootechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen) en daaropvolgende wijzigingen, de beschikking van de Commissie 92/353/EEG (2) van 11 juni 1992 (organisaties en verenigingen die stamboeken voor geregistreerde paardachtigen bijhouden of aanleggen) en wijzigingen, en de beschikking van de Commissie 96/78/EG (3) van 10 januari 1996 (criteria voor de inschrijving en de registratie van paardachtigen in de stamboeken voor de fokkerij) en wijzigingen, wens ik de Commissie de volgende vragen te stellen:

| — | kan de Commissie nagaan of Italië de communautaire wetgeving betreffende deze sector correct en adequaat heeft omgezet? |
| --- | --- |

—

kan de Commissie nagaan of Italië de communautaire wetgeving betreffende deze sector correct en adequaat heeft omgezet?

| — | Kan de Commissie de wettigheid nagaan van de hierboven genoemde keuringscommissie, die alleen in Italië bestaat en tegen het oordeel waarvan geen beroepsmogelijkheden bestaan, waardoor in Italië vergeleken met de andere lidstaten de handel bemoeilijkt wordt, hetgeen haaks staat op de beginselen van de vrije mededinging? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie de wettigheid nagaan van de hierboven genoemde keuringscommissie, die alleen in Italië bestaat en tegen het oordeel waarvan geen beroepsmogelijkheden bestaan, waardoor in Italië vergeleken met de andere lidstaten de handel bemoeilijkt wordt, hetgeen haaks staat op de beginselen van de vrije mededinging?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(21 november 2003)

De Commissie had geen kennis van de door het geachte parlementslid uiteengezette feiten.

Zij verbindt zich ertoe de kwestie te onderzoek en eventueel het nodige te doen voor de naleving van de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 55.

(2)  PB L 192 van 11.7.1992, blz. 63.

(3)  PB L 19 van 25.1.1996, blz. 39.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/254 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/254

---

(2004/C 70 E/275)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3314/03

van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Invoer van Brits rundvlees in Frankrijk

In december 2001 heeft het Europese Hof van Justitie bepaald dat het invoerverbod van de Franse regering voor Brits rundvlees onwettig was. De Commissie heeft vervolgens voorgesteld Frankrijk aanzienlijke boetes op te leggen vanwege niet-nakoming van de uitspraak van het Hof.

Kan de Commissie gezien deze feiten mededelen of Frankrijk aansprakelijk is gesteld voor zijn optreden en of sindsdien een schadevergoeding is betaald? Kan de Commissie, in het geval dat Frankrijk deze uitspraak naast zich neer heeft gelegd, uitleggen waarom dit is gebeurd en welke boetes Frankrijk had moeten betalen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(21 november 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2871/02 van de heer Parish (1).

---

(1)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 25.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/255 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/255

---

(2004/C 70 E/276)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3315/03

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Schadeloosstelling voor de gevolgen van mond- en klauwzeer

De Britse regering eist een bedrag van 948,6 miljoen GBP van de Europese Commissie als schadeloosstelling voor de kosten van maatregelen ter bestrijding van de mond- en klauwzeerepidemie.

De Commissie heeft tot dusverre 217 miljoen GBP uitbetaald.

Op grond van de Europese wetgeving wordt een schadevergoeding alleen uitgekeerd aan boeren wier dieren, voor zover bekend, blootgesteld zijn geweest aan de ziekte.

Keert de Commissie de schadevergoeding niet uit omdat het slachten van dieren in aangrenzende bedrijven volgens de destijds geldende EU-richtlijn en ook de herziene versie daarvan niet als bestrijdingsmaatregel wordt beschouwd?

Op welke termijn denkt de Commissie de schadevergoedingen uit te keren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 december 2003)

De communautaire terugbetaling van de uitroeiingskosten van de lidstaten bij epidemieën zoals mond- en klauwzeer is geregeld in Beschikking 90/424/EEG (1). Het algemene beginsel is dat de uitgaven die in artikel 11 van deze beschikking worden opgesomd en die als subsidiabel worden erkend, voor cofinanciering (60 % ) in aanmerking komen.

Wat de uitgaven van het Verenigd Koninkrijk in het kader van de epidemie van 2001 betreft, heeft de Commissie drie specifieke financieringsbeschikkingen aangenomen op basis van de genoemde beschikking 90/424/EEG:

| — | Beschikking 2001/654/EG (2) voor cofinanciering van de schadevergoedingen die de Britse autoriteiten hebben betaald voor de slachtingen tussen februari en juni 2001; |
| --- | --- |

—

Beschikking 2001/654/EG (2) voor cofinanciering van de schadevergoedingen die de Britse autoriteiten hebben betaald voor de slachtingen tussen februari en juni 2001;

| — | Beschikking 2003/23/EG (3) voor cofinanciering van de schadevergoedingen die de Britse autoriteiten hebben betaald voor de slachtingen tussen juli en oktober 2001; |
| --- | --- |

—

Beschikking 2003/23/EG (3) voor cofinanciering van de schadevergoedingen die de Britse autoriteiten hebben betaald voor de slachtingen tussen juli en oktober 2001;

| — | Beschikking 2003/676/EG (4) voor de operationele kosten van de uitroeiing (reiniging, ontsmetting, vernietiging van de karkassen enz). |
| --- | --- |

—

Beschikking 2003/676/EG (4) voor de operationele kosten van de uitroeiing (reiniging, ontsmetting, vernietiging van de karkassen enz).

De verzoeken om cofinanciering (60 %) die het Verenigd Koninkrijk in het kader van deze drie beschikkingen heeft ingediend, hebben betrekking op respectievelijk 887, 102 en 510 miljoen euro.

De Commissie is klaar met de financiële controle van de krachtens Beschikking 2001/654/EG ingediende verzoeken en erkent 378,2 miljoen euro als subsidiabel. 355 miljoen euro daarvan werd reeds bij wijze van voorschot betaald. De niet-aanvaarde uitgaven hebben geen betrekking op maatregelen die volgens het Gemeenschapsrecht niet-subsidiabel zijn, maar hebben te maken met te hoge schattingen van de waarde van de dieren door de Commissie en met een vaste financiële correctie wegens tekortkomingen in het administratieve controlesysteem.

De audits van de verzoeken die in het kader van de twee andere financieringsbeschikkingen zijn ingediend, worden naar verwachting in 2004 afgerond. De financiële bijdragen van de Gemeenschap worden gestort na afloop van deze audits.

Weldra wordt een voorschot van 40 miljoen euro betaald voor de uitgaven die onder Beschikking 2003/676/EG vallen.

---

(1)  90/424/EEG: Beschikking van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied, PB L 224 van 18.8.1990.

(2)  2001/654/EG: Beschikking van de Commissie van 16 augustus 2001 inzake een financiële bijdrage voor de uitroeiing van mond- en klauwzeer in het Verenigd Koninkrijk in 2001, PB L 230 van 28.8.2001.

(3)  2003/23/EG: Beschikking van de Commissie van 30 december 2002 inzake een financiële bijdrage voor het verplicht slachten van dieren tussen 1 juli en 31 oktober 2001 in verband met mond- en klauwzeer in het Verenigd Koninkrijk, PB L 8 van 14.1.2003.

(4)  2003/676/EG: Beschikking van de Commissie van 24 september 2003 over een aanvullende financiële bijdrage van de Gemeenschap in de kosten van de uitroeiing van mond- en klauwzeer in het Verenigd Koninkrijk in 2001, PB L 249 van 1.10.2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/256 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/256

---

(2004/C 70 E/277)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3324/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Toelating van het gevaarlijke gewasbeschermingsmiddel paraquat

Naar verwachting staat de Commissie binnenkort toe dat het gevaarlijke gewasbeschermingsmiddel paraquat wordt opgenomen op de positieve EU-lijst van goedgekeurde stoffen. In Denemarken is het sinds 1994 verboden dit gewasbeschermingsmiddel op de markt te brengen en in te voeren. Toelating op EU-niveau kan ertoe leiden dat de lidstaten in mindere mate voorschriften kunnen handhaven ter bescherming van milieu en consumenten; Denemarken kan bij voorbeeld worden gedwongen toe te staan dat voedingsmiddelen worden ingevoerd die residuen bevatten van deze giftige stof, die dodelijk wordt geacht voor zoogdieren en vogels.

Kan de Commissie mededelen uit welke overwegingen deze stof thans wordt goedgekeurd en welke wetenschappelijke gegevens haar bekend zijn inzake de gevaarlijke eigenschappen van paraquat en beschikbare vervangingsmiddelen? Op welke wijze kunnen Denemarken en andere lidstaten strengere beperkingen voor paraquat handhaven of vaststellen, zodat consumenten, dieren en milieu tegen de stof kunnen worden beschermd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 november 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3093/03 van de heer Ettl (1).

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 266.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/257 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/257

---

(2004/C 70 E/278)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3337/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Wettelijke bescherming industriële onderwateractiviteiten

Al jaren lang houdt de „European Diving Technology Committee” (EDTC) zich bezig met de verspreiding van de normen voor beroepskwalificaties van personeel belast met industriële duikwerkzaamheden (Certificate Commercial Diving) met als doel de huidige nationale normen van de EU-lidstaten te vereenvoudigen. Momenteel hebben alleen de noordelijke lidstaten de onderzeese werkzaamheden gereglementeerd als dienstverlening aan de oliesector, zonder echter rekening te houden met de recreatieve en toeristische sector, die economisch belangrijk en nog in volle expansie is. Op Europees niveau ontbreekt momenteel een rechtsgrond voor harmonisatie. Al in 1994 heeft het EDTC met de steun van DG „Werkgelegenheid” van de Europese Commissie een document gepubliceerd, onder de titel „Goalsetting Principles for Harmonised Diving Standards in Europe”, met als doel de Europese wetgeving betreffende de industriële onderzeese werkzaamheden te verbeteren.

Nu blijkt de sector in kwestie niet te zijn opgenomen in de ontwerprichtlijn COM(2002) 119 def. (1) betreffende de erkenning van beroepskwalificaties.

Toch was het een van de hoofddoelstellingen van de Europese Raad van Stockholm van maart 2001 de arbeidsmarkt flexibeler te maken, onder meer door de mobiliteit te bevorderen, de nodige juridische instrumenten in het leven te roepen en alle reglementaire hinderpalen die de erkenning van beroepskwalificaties in de weg staan op te ruimen.

Kan de Commissie mij meedelen:

| 1. | of zij niet meent dat het ontbreken van harmonisatie in de sector in kwestie indruist tegen het principe van het vrij verkeer van personen en goederen? |
| --- | --- |

1.

of zij niet meent dat het ontbreken van harmonisatie in de sector in kwestie indruist tegen het principe van het vrij verkeer van personen en goederen?

| 2. | welke maatregelen zij wil nemen om de afzonderlijke wetgevingen nader tot elkaar te brengen, als bepaald door de artikelen 40, 47 en 55 van het EG-Verdrag? |
| --- | --- |

2.

welke maatregelen zij wil nemen om de afzonderlijke wetgevingen nader tot elkaar te brengen, als bepaald door de artikelen 40, 47 en 55 van het EG-Verdrag?

| 3. | wat de situatie in dat verband is? |
| --- | --- |

3.

wat de situatie in dat verband is?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 december 2003)

Het recht van vrij verkeer van werknemers, het recht van vestiging en de vrijheid van het verrichten van diensten zijn grondbeginselen van het EG-Verdrag. Om de uitoefening van deze vrijheden mogelijk te maken, werden op Europees niveau diverse rechtsinstrumenten betreffende de erkenning van diploma's goedgekeurd op grond van artikel 47 van het EG-Verdrag.

De op EU-niveau goedgekeurde bepalingen hebben hoofdzakelijk tot doel de nodige voorwaarden te scheppen voor de erkenning van kwalificaties binnen de gereglementeerde beroepen. In de regel is het aan elke lidstaat zelf om te bepalen of een beroepsactiviteit al dan niet moet worden gereglementeerd.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt met betrekking tot beroepsduikers, hebben de meeste lidstaten dit beroep niet gereglementeerd en bestaat er geen coördinatie op Europees niveau van onderwijs en opleiding in deze sector.

Indien iemand echter de erkenning van een diploma verlangt teneinde een gereglementeerd beroep uit te oefenen in de sector industriële duikwerkzaamheden in een andere lidstaat dan die waar de persoon in kwestie een beroepskwalificatie heeft verworven, kan een van de volgende twee richtlijnen van toepassing zijn, afhankelijk van het door het diploma erkende studieniveau: Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (2) (secundair onderwijs + drie jaar), of Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen (3), die betrekking heeft op diploma's, certificaten en andere beroepsopleidingstitels op een lager niveau dan die waarop Richtlijn 89/48/EEG (algemeen stelsel) betrekking heeft.

Dankzij deze richtlijnen hebben de burgers van de Unie het recht om een specifiek gereglementeerd beroep in gelijk welke lidstaat uit te oefenen onder dezelfde voorwaarden als de houders van diploma's uit die lidstaat. Wanneer er wezenlijke verschillen bestaan tussen de kwalificaties en de ervaring van de aanvrager en de eisen van de ontvangende staat, kan de ontvangende staat een compenserende maatregel van de aanvrager verlangen in de vorm van een periode van relevante beroepservaring, een proeve van bekwaamheid of een stage. Het is met name zo dat, wanneer het beroep in kwestie in de ontvangende lidstaat gereglementeerd is, maar niet in de lidstaat waaruit de aanvrager komt, de ontvangende lidstaat de aanvrager de toegang tot of de uitoefening van dat beroep onder dezelfde voorwaarden als die welke voor eigen onderdanen gelden, niet mag weigeren indien de aanvrager dat beroep gedurende een voldoende lange periode in een andere lidstaat heeft uitgeoefend. Niettemin kan de ontvangende lidstaat ook compenserende maatregelen van de aanvrager verlangen wanneer ondanks die periode van praktijkervaring wezenlijke verschillen worden geconstateerd tussen de bekwaamheden van de persoon in kwestie en de lokale kwalificatie-eisen (zie Richtlijn 89/48/EEG, artikel 3, onder b), en artikel 4, lid 1, onder b), en Richtlijn 92/51/EEG, artikel 3, onder b), en artikel 4, lid 1, onder b)).

Het voorstel voor een richtlijn betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (4), dat zich momenteel in het stadium van de eerste lezing in het Parlement bevindt, consolideert het bestaande mechanisme dat gericht is op de erkenning van beroepskwalificaties, terwijl het dit tevens vereenvoudigt en verduidelijkt. In dit verband biedt artikel 15 van het voorstel aan beroepsverenigingen de mogelijkheid om gemeenschappelijke platformen vast te stellen die tot doel hebben de erkenningsprocedure door middel van kwalificatiecriteria te vergemakkelijken. Zodra een platform in een besluit van de Commissie is goedgekeurd, kunnen van beroepsbeoefenaren die aan de desbetreffende criteria voldoen, geen compenserende maatregelen worden verlangd.

Dit mechanisme, dat ook kan worden toegepast voor het beroep van beroepsduiker, is dan ook zeer flexibel en lijkt bijzonder geschikt voor situaties betreffende beroepen die niet in alle lidstaten gereglementeerd zijn.

---

(1)  PB C 181 E van 30.7.2002, blz. 183.

(2)  PB L 19 van 24.1.1989.

(3)  PB L 209 van 24.7.1992.

(4)  PB C 181 van 30.7.2002.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/258 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/258

---

(2004/C 70 E/279)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3344/03

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Erkenning van de universitaire diploma's van Griekse burgers

In Griekenland is het DIKATSA werkzaam, het interuniversitair centrum voor de erkenning van buitenlandse studiediploma's. Dit centrum houdt zich bezig met de erkenning van de universitaire diploma's van Griekse burgers die universitaire studies hebben afgerond op het niveau van Bachelor, Masters en Phd, of een gelijkwaardig niveau in universitaire faculteiten van landen buiten de EU, maar ook in een aantal EU-landen.

De vertragingen, de bureaucratische procedures, de omstreden besluiten en de daaropvolgende klachten van de betrokkenen veroorzaken problemen in het carrièreverloop van vele jonge wetenschappers in Griekenland.

Kan de Commissie in het licht hiervan antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Hoe is de situatie op dit punt in de andere EU-landen? |
| --- | --- |

1.

Hoe is de situatie op dit punt in de andere EU-landen?

| 2. | Wat zijn de regelingen op EU-niveau inzake de erkenning van universiteitsdiploma's, zowel van EU-landen als van derde landen? |
| --- | --- |

2.

Wat zijn de regelingen op EU-niveau inzake de erkenning van universiteitsdiploma's, zowel van EU-landen als van derde landen?

| 3. | Heeft zij zich beziggehouden met de kwestie van het DIKATSA? Zo ja tot welke conclusies is zij gekomen? |
| --- | --- |

3.

Heeft zij zich beziggehouden met de kwestie van het DIKATSA? Zo ja tot welke conclusies is zij gekomen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(11 december 2003)

De Commissie is op de hoogte van de grote vertragingen en andere problemen met de procedure voor erkenning van academische diploma's in Griekenland.

In het huidige stadium van de communautaire wetgeving valt de erkenning van academische diploma's onder de bevoegdheid van de lidstaten. Er bestaan geen voorschriften op communautair niveau voor de wederzijdse erkenning van diploma's. Elke lidstaat is bevoegd voor de inhoud en organisatie van zijn eigen onderwijsstelsel. Er bestaan momenteel geen diploma's die in heel Europa erkenning genieten. De universiteiten, die autonome instellingen zijn, bepalen volledig zelf de inhoud van hun curricula en de voorwaarden voor toekenning van diploma's en certificaten aan hun studenten. De autoriteiten in de lidstaten hebben het recht de erkenning van academische kwalificaties te eisen, alvorens toegang te verlenen tot onderwijs; zij kunnen ook nagaan of de inhoud van het onderwijs dat de houder van een diploma heeft genoten, overeenstemt met het niveau dat door de nationale wetgeving wordt geeist. Momenteel bestaan er ook geen vaste regels voor deze procedure.

Overeenkomstig artikel 12 van het EG-Verdrag mogen zij echter geen directe of indirecte discriminatie toepassen op grond van nationaliteit.

In Griekenland zijn vele houders van diploma's uit andere lidstaten Griekse onderdanen die in een andere lidstaat hebben gestudeerd en in Griekenland zelf hun studies wensen voort te zetten.

Hoewel zoals gezegd de academische erkenning van diploma's onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, is de Commissie van mening dat de overdreven vertragingen van louter administratieve aard bij de academische erkenningsprocedure in Griekenland studenten kunnen ontmoedigen om van het recht op vrij verkeer gebruik te maken. De overdreven lengte van de academische erkenningsprocedure kan een belemmering zijn voor het vrije verkeer van studenten.

De vrijheid van verkeer binnen het grondgebied van de lidstaten is een van de fundamentele vrijheden die is gewaarborgd door het EG-Verdrag (artikel 18).

Artikel 8 van het EG-Verdrag bepaalt dat elke burger die onderdaan is van een lidstaat ook burger van de Unie is. Het Europees Hof van Justitie heeft in zaak C-224/98 (D'Hoop) verklaard: „Aangezien een burger van de Unie in elke lidstaat recht heeft op dezelfde behandeling rechtens als de onderdanen van deze lidstaat die zich in dezelfde situatie bevinden, zou het in strijd zijn met het beginsel van het vrije verkeer indien hij in de lidstaat waarvan hij onderdaan is, minder gunstig kon worden behandeld dan wanneer hij geen gebruik zou hebben gemaakt van de door het Verdrag verleende rechten inzake vrij verkeer. Deze rechten kunnen hun volle werking immers niet ontplooien indien een onderdaan van een lidstaat ervan kan worden weerhouden deze rechten uit te oefenen door belemmeringen die bij zijn terugkomst in zijn land van herkomst worden opgeworpen ... ". Artikel 149, lid 2, van het EG-Verdrag beoogt de mobiliteit van studenten te bevorderen.

Op basis van deze beschouwingen heeft de Europese Commissie contact opgenomen met de Griekse overheid en deze verzocht een verklaring te geven voor de vertragingen in de academische erkenningsprocedure. De Griekse autoriteiten hebben geantwoord dat de vertragingen ten dele veroorzaakt werden door het grote aantal aanvragen dat bij Dikatsa was ingediend. Om de erkenningsprocedure te versnellen, hebben de Griekse autoriteiten de relevante nationale voorschriften herzien en de invoering van nieuwe procedures voorgesteld. Dikatsa is geherstructureerd zodat een doeltreffender verwerking van het grote aantal aanvragen mogelijk wordt.

De Commissie blijft de evolutie van de academische erkenningsprocedure in Griekenland op de voet volgen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/260 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/260

---

(2004/C 70 E/280)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3355/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Taalminderheden in Griekenland en officiële statistieken

Commissaris Reding voert haar taak op onberispelijke wijze uit en zij heeft ongetwijfeld een grote bijdrage geleverd tot de verbetering van het DG Onderwijs en Cultuur. Een aantal ambtenaren van deze DG geven haar echter onvoldoende informatie en door de ontoereikende antwoorden die zij opstellen creëren zij — zonder dat daartoe reden is — een vertekend beeld over de Commissie.

In mijn vraag nr. E-2777/03 (1) had ik aangestipt dat in de Euromosaic-studie van 1996 (blz. 41 van de Engelse versie) wordt vermeld dat het aantal personen dat Aroemees, Albanees en Slavisch-Macedonisch spreekt in Griekenland, schommelt tussen de 50 000 en de 80 000, en had ik gevraagd wie deze statistieken had opgesteld en of deze betrouwbaar en officieel waren. Mevrouw Reding heeft geantwoord dat de drie mensen die verantwoordelijk zijn voor het rapport hebben samengewerkt met een wetenschappelijk comité dat bestaat uit 10 leden die afkomstig zijn uit de Unie, de Verenigde Staten en Canada.

Wat zijn de officiële gegevens die de Commissie heeft ontvangen van de Griekse overheid over het aantal mensen dat Aroemees, Albanees en Slavisch-Macedonisch spreekt? Is het deontologisch correct dat geen gebruik wordt gemaakt van de officiële statistieken van een EU-lidstaat voor het schatten van het aantal leden van een taalgroep? Vindt de Commissie dat Europese wetenschappers niet voldoen voor het opstellen van rapporten in verband met de taalgroepen van de Unie? Wat vindt zij ervan dat bij kwesties die louter Europees zijn (en die uiterst gevoelig liggen) wetenschappers uit derde landen worden betrokken, die dan oordelen formuleren over het al dan niet bestaan van taalminderheden in Europa? Welke concrete maatregelen heeft de Commissie de afgelopen 10 jaar genomen voor de (internationaal erkende en talrijke) Griekse etnische minderheid in Noord-Ipiros, die al ongeveer 50 jaar gebukt gaat onder pogingen van het Albanese regime om hun van hun taal en godsdienst te beroven? Wat zijn de zichtbare resultaten van haar eventuele inspanningen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(16 december 2003)

Zoals de Commissie reeds aan het geachte parlementslid heeft meegedeeld in haar antwoord op zijn schriftelijke vraag E-2777/03, is de Euromosaicstudie gefinancierd nadat, overeenkomstig alle regels terzake en in alle transparantie, een aanbesteding werd gehouden. Bovendien weerspiegelt de informatie die in door de Commissie gefinancierde studies is opgenomen, niet noodzakelijk het standpunt van de Commissie.

De door het Bureau voor Officiële Publicaties der Europese Gemeenschappen gepubliceerde samenvatting van het verslag over deze studie (2) bevat alle nuttige informatie over de gebruikte theoretische benadering, over de uitgevoerde vergelijkende analyse van de gegevens en over de geïdentificeerde taalgroepen.

De gegevens- en informatiebronnen die gebruikt zijn door het team van tien wetenschappers, afkomstig uit zeven lidstaten en aangevuld met twee onderzoekers uit Canada en de Verenigde Staten, zijn eveneens in detail beschreven op bladzijde 16 tot en met 21 van deze publicatie. Daar wordt onder meer verwezen naar: de vragenlijsten die naar de nationale autoriteiten van de lidstaten zijn gestuurd en die een van de belangrijkste vijf gegevens- en informatiebronnen vormen.

Wat de laatste vraag van het geachte parlementslid betreft: Albanië is geen lidstaat. Sinds 1991, het begin van de overgangsperiode, geniet Albanië echter steun van het PHARE-programma (tot 2000) en het CARDS-programma (sinds 2001). Het doel van deze programma's is de rechtsstaat te versterken en bij te dragen tot de socio-economische ontwikkeling van het hele land en met name ook van de Griekse minderheid die er woont.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 215.

(2)  ISBN 92-827-5513-4.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/261 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/261

---

(2004/C 70 E/281)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3374/03

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Herclassificatie van heup-, knie- en schoudergewrichtsprotheses

Heeft de Commissie de wetenschappelijke motivering van haar mogelijke komende voorstel om hulpmiddelen ter vervanging van heup-, knie- en schoudergewrichten te herclassificeren als hulpmiddelen van Klasse III krachtens Richtlijn 93/42/EEG (1) (volledige gewrichtsprotheses vallen momenteel onder Klasse IIb van deze richtlijn) nader geëvalueerd, en in het bijzonder gevallen waaruit kan blijken dat er een verband bestaat tussen ongevallen met zulke protheses en het ontwerp ervan? Heeft de Commissie alle beschikbare onderzoeken in haar overwegingen betrokken alsmede de effecten van een herclassificatie op de kosten, de beschikbaarheid en innovatie, en welke conclusies heeft zij hieruit getrokken? Is zij op de hoogte van met name de drie onafhankelijke onderzoeken die zijn uitgevoerd in opdracht van ECOMED en voltooid in oktober?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 december 2003)

De Commissie heeft in samenwerking met de nationale autoriteiten de drie door Eucomed voorgelegde onderzoeken zorgvuldig bestudeerd. Volgens Eucomed gaat het hierbij om onafhankelijke onderzoeken die de standpunten van de auteurs weergeven en niet die van Eucomed.

Tijdens de besprekingen met de nationale autoriteiten wees een overweldigende meerderheid erop dat het hun ervaring was dat klinische gegevens voor volledige gewrichtsprotheses dikwijls ontbreken en dat veranderingen in het ontwerp dikwijls onvoldoende worden gecontroleerd op hun langetermijneffecten. Volgens hen moeten de aan herstelchirurgie verbonden risico's tot een minimum worden beperkt.

Aangezien steeds jongere patiënten gewrichtsprotheses ontvangen, moeten volgens de nationale autoriteiten slechts de strengste conformiteitsbeoordelingsprocedures gevolgd worden.

In de tijdens de besprekingen voorgelegde documenten duidt niets erop dat strengere conformiteits-beoordelingsprocedures uit het oogpunt van kosten, beschikbaarheid en innovatie een negatief effect hebben voor de patiënten.

---

(1)  PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/261 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/261

---

(2004/C 70 E/282)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3386/03

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Chinees homologatiesysteem — Niet-tarifaire handelsbarrière

Onder Europese bedrijven is grote onrust ontstaan over een nieuw Chinees systeem voor de homologatie van producten (elektrische apparaten en onderdelen, landbouwmachines, banden en latex-producten) voor dagelijkse toepassingen en op het gebied van de gezondheid, planten en dieren, milieubescherming en nationale veiligheid, waardoor vooralsnog 132 producten worden getroffen.

De Europese Kamer van Koophandel in China maakt melding van tien of twaalf gevallen van containers die worden vastgehouden, procedures die worden vertraagd en uit de nieuwe regels voortvloeiende problemen in verband met de intellectuele eigendom.

Kan de Commissie mededelen of op de laatste bilaterale Top met China over deze problemen is gesproken? Zo nee, wat denkt de Commissie te doen om ervoor te zorgen dat deze niet-tarifaire handelsbelemmeringen verdwijnen en om een eerlijke toegang tot de Chinese markt te waarborgen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie is op de hoogte van de problemen die voor de Europese import worden gecreëerd door de toepassing van het nieuwe Chinese systeem voor de homologatie van producten.

Tot 2002 bestonden in China twee certificeringssystemen voor de veiligheid van producten naast elkaar.

Teneinde te voldoen aan zijn verplichtingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), heeft China in 2002 de bestaande regelingen in één enkel systeem van veiligheidscertificering bijeengebracht, namelijk het China Compulsory Certificate (CCC), dat per 1 augustus 2003 van toepassing is op alle voor de Chinese markt bestemde producten.

Het CCC-systeem krijgt echter heel wat kritiek van buitenlandse ondernemingen.

De Commissie, die zich bewust was van de verwarring die door het nieuwe systeem werd teweeggebracht nog voordat het in werking was getreden, had de aandacht van de Chinese autoriteiten meermaals op dit thema gevestigd. Naar aanleiding van deze demarches hebben de Chinese autoriteiten besloten de inwerkingtreding van het nieuwe systeem van verplichte certificering, die aanvankelijk voor 1 mei 2003 was gepland, tot 1 augustus 2003 uit te stellen.

Een maand na de inwerkingtreding van het systeem heeft de Commissie in Peking een seminar over de CCC-certificering georganiseerd in samenwerking met de Chinese autoriteiten, de betrokken Europese brancheorganisaties (auto's, machines, elektronica) en de certificeringsinstanties van de lidstaten. Tijdens dit seminar werd de aandacht van de Chinese autoriteiten gevestigd op de moeilijkheden die de Europese ondernemingen in de praktijk ondervonden en werden enkele richtingen aangegeven waarin kon worden gewerkt om die te verhelpen.

Deze werkrichtingen zullen worden bestudeerd in het kader van de ad-hocwerkgroep die door de Europese en de Chinese autoriteiten is opgericht in het kader van de bilaterale dialoog EU-China over de reglementering voor industriële producten. De werkgroep heeft als mandaat het aantonen van de conformiteit van producten met de in China geldende veiligheidsvoorschriften te vergemakkelijken, en in het kader van die groep zouden de Chinese en Europese deskundigen, inclusief de vertegenwoordigers van de industrie, dit jaar meermaals bijeen moeten komen.

Overigens heeft de Gemeenschap onlangs, bij de indiening van een document (1) bij de Commissie technische handelsbelemmeringen van 7 november 2003, die gewijd was aan het jaarlijkse mechanisme voor het onderzoek van de verplichtingen die China bij zijn toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie heeft aangegaan, de Chinese autoriteiten verzocht om verduidelijkingen betreffende de Europese bezorgdheid over de CCC-certificering.

De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij een niet aflatende waakzaamheid aan de dag legt met betrekking tot de voorwaarden voor toegang tot de Chinese markt in het algemeen en de toepassing van het certificeringssysteem CCC op de Europese ondernemingen in het bijzonder.

---

(1)  Document G/TBT/W/227 van 6 oktober 2003.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/262 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/262

---

(2004/C 70 E/283)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3394/03

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Dierenmishandeling in kandidaat-lidstaten

De dansende beer kent een lange en wrede geschiedenis. In Bulgarije worden tientallen beren gevangen door stropers of gekocht op de zwarte markt, waarna ze worden onderworpen aan een hardvochtige training. Ook in Roemenië zijn dansende beren nog steeds een alledaags fenomeen. De gangbare trainingsmethode bestaat erin een dikke ijzeren ring door de neus van de beer te drijven. Een ruk aan die ring veroorzaakt hevige pijn, die de beer probeert te vermijden door te dansen. Een andere methode is de beer op hete platen te laten staan terwijl er muziek gespeeld wordt, waardoor hij begint te dansen om zich niet te verbranden. Elke keer als hij muziek hoort, zal hij beginnen te dansen. Tussen de optredens door worden de beren geketend, met weinig of geen beschutting, zonder beweging en met weinig voedsel en water. Misleide toeristen onderhouden de traditie door geld te geven.

Heeft de Commissie tijdens de toetredingsonderhandelingen enige aandacht besteed aan het feit dat Roemenië en Bulgarije deze dierenmishandeling toestaan en aldus de huidige wetgeving van de Europese Unie schenden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 december 2003)

De Commissie betreurt dierenmishandeling in al haar vormen. De Commissie is echter niet in staat op te treden in dierenwelzijnsaangelegenheden waarvoor zij geen wettelijke bevoegdheid bezit.

Krachtens het relevante protocol bij het EG-Verdrag moeten overwegingen in verband met dierenwelzijn in aanmerking worden genomen met betrekking tot het communautaire landbouw-, vervoer-, internemarkten onderzoekbeleid. Het gebruik van dieren voor amusementsdoeleinden valt buiten de werkingssfeer van de communautaire wetgeving inzake dierenwelzijn. De preventie van de mishandeling van dergelijke dieren is een bevoegdheid van de afzonderlijke lidstaten.

Het is daarom niet mogelijk de door het geachte parlementslid genoemde kwestie tijdens de toetredingsonderhandelingen aan de orde te stellen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/263 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/263

---

(2004/C 70 E/284)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3400/03

van Niels Busk (ELDR) aan de Commissie

(11 november 2003)

Betreft:   Interpretatie van verordening (EG) nr. 1774/2002

Is de Commissie van mening dat de formulering van artikel 5, lid 2, letter g) van verordening (EG) nr. 1774/2002 (1) de mogelijkheid opent om andere ontsmettingsmethoden toe te passen dan de warmtebehandeling?

Is de Commissie op de hoogte van alternatieve ontsmettingsmethoden en wanneer zullen deze methoden naar verwachting worden goedgekeurd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 december 2003)

Artikel 5, lid 2, onder g), van Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten bepaalt dat dierlijke bijproducten van categorie 2 kunnen worden verwijderd volgens een andere methode, dan wel gebruikt op een andere manier, in overeenstemming met de voorschriften die, na raadpleging van het betrokken wetenschappelijke comité, volgens de comitéprocedure zijn vastgesteld. Deze methode of manier kan de methoden en manieren onder a) tot en met f) van hetzelfde artikel 5, lid 2, aanvullen of vervangen.

Derhalve zijn andere methoden dan warmtebehandeling mogelijk, op voorwaarde dat deze aan een wetenschappelijke risicobeoordeling zijn onderworpen en veilig zijn bevonden op het gebied van diergezondheid, volksgezondheid en milieu.

De Commissie heeft een aantal goedkeuringsaanvragen voor dergelijke methoden ontvangen, die voor advies naar de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) zijn gezonden. Op basis van de adviezen van de WS bespreekt de Commissie met de lidstaten en de belanghebbenden onder welke voorwaarden sommige methoden kunnen worden goedgekeurd. Verwacht wordt dat weldra toestemming wordt gegeven.

---

(1)  PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/264 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/264

---

(2004/C 70 E/285)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3405/03

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Beheer van de Structuurfondsen

Kan de Commissie mededelen welke instanties voor de maatregelen in het kader van doelstellingen 1, 2 en 3 van de Structuurfondsen (2000-2006) zijn aangewezen als betalings- en beheerautoriteiten in België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk en Spanje?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(11 december 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/264 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/264

---

(2004/C 70 E/286)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3487/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Franse acties tegen varkensvlees uit andere EU-landen

Onlangs heeft het vervoer van varkensvlees naar Frankrijk ernstige hinder ondervonden door hardhandige acties van Franse boeren, waarbij vrachtwagens werden aangehouden, vleesverwerkende bedrijven werden binnengevallen en Nederlands, Spaans, Deens en Duits varkensvlees is vernietigd. Doordat ingrijpen door de Franse politie uitblijft, worden dergelijke acties niet ontmoedigd en blijft het vrije verkeer van varkensvlees binnen de Europese Unie verstoord.

Hoe denkt de Europese Commissie deze belemmering van het vrije verkeer weg te nemen?

Waarom wacht de Europese Commissie zo lang om de Franse overheid aan te spreken op deze belemmering van de interne markt?

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/264 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/264

---

(2004/C 70 E/287)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3540/03

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Verstoring interne (vlees)markt in Frankrijk

De laatste weken hebben Franse (varkens)boeren vanwege de slechte Europese marktsituatie herhaaldelijk hardhandig actie gevoerd tegen de import van o.a. Nederlands, Spaans en Duits vlees in Frankrijk. Bij deze acties worden vrachtwagens met vlees tegengehouden, waarna het vlees wordt vernietigd en de wagens beschadigd. Tevens zijn actievoerders bij verscheidene Franse vleesverwerkende bedrijven en supermarkten binnengedrongen, waarbij de aanwezige voorraad geïmporteerd vlees is vernietigd.

Vervolgens heeft men gedreigd met verdere acties indien verder wordt gegaan met verwerking c.q. verkoop van niet-Frans vlees. Het resultaat hiervan is dat leveringscontracten met bedrijven uit andere Europese landen zijn opgezegd. Tot op heden weigert de Franse overheid om tegen deze acties die de interne markt verstoren op te treden. Deze afscherming van de eigen markt en belemmering van het vrij verkeer van goederen brengt de werking van de interne markt voor de (varkens)vleessector ernstig in gevaar. Op korte termijn zal de verzekering de directe schade dekken, maar op lange termijn verliest de vleesverwerkende industrie aan afzetmarkt.

Het resultaat hiervan is dat de Nederlandse en andere exporteurs gedwongen zijn Frankrijk te mijden en dat de Franse varkenshouders het door hen beoogde doel bereiken, namelijk een effectieve importstop met mogelijk banenverlies voor de sector in de omringende landen als gevolg. Gezien de ernstige schade voor de interne markt en de dreiging van herhaling zijn maatregelen van de Europese Commissie noodzakelijk.

Bij niet tijdig ingrijpen wordt het risico gelopen dat vleesproducerende boeren uit de omringende landen soortgelijke acties zullen gaan opzetten tegen Franse producten zoals wijn, champagne en kaas. Een en ander zal voor veel Europese burgers de Kerstsfeer kunnen bederven en derhalve is snel ingrijpen gewenst.

| 1. | Is de Europese Commissie op de hoogte van de zorgwekkende situatie in Frankrijk zoals hierboven beschreven? |
| --- | --- |

1.

Is de Europese Commissie op de hoogte van de zorgwekkende situatie in Frankrijk zoals hierboven beschreven?

| 2. | Is de Commissie ook niet van mening dat bovenstaand gedrag van Franse boeren en de Franse overheid een inbreuk vormt op het vrij verkeer van goederen en zodanig een ernstige verstoring vormt van de interne markt? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie ook niet van mening dat bovenstaand gedrag van Franse boeren en de Franse overheid een inbreuk vormt op het vrij verkeer van goederen en zodanig een ernstige verstoring vormt van de interne markt? Zo nee, waarom niet?

| 3. | Is de Commissie voornemens actie te ondernemen tegen de passieve houding van de Franse overheid die niet ingrijpt om deze ernstige handelsbelemmering ongedaan te maken? Zo ja, welke maatregelen neemt zij op korte termijn. Zo nee, waarom wenst zij niet in te grijpen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens actie te ondernemen tegen de passieve houding van de Franse overheid die niet ingrijpt om deze ernstige handelsbelemmering ongedaan te maken? Zo ja, welke maatregelen neemt zij op korte termijn. Zo nee, waarom wenst zij niet in te grijpen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Bolkestein namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3487/03 en P-3540/03

(16 december 2003)

Het door het geachte parlementslid genoemde probleem is zeer onlangs door marktdeelnemers onder de aandacht van de Commissie gebracht.

Daar de Commissie onvoldoende gegevens heeft om dit probleem te onderzoeken, heeft ze deze marktdeelnemers op 26 november 2003 schriftelijk om meer informatie over de datum, plaats en precieze aard van de feiten gevraagd.

De Commissie heeft deze informatie nodig om na te gaan of een inbreuk is gepleegd op artikel 28 van het EG-Verdrag. Als dat zo blijkt te zijn en deze situatie aanhoudt, zal de Commissie overwegen Verordening (EG) nr. 2679/98 van de Raad van 7 december 1998 inzake de werking van de interne markt wat het vrije verkeer van goederen tussen de lidstaten betreft (1) toe te passen. Deze verordening beoogt een snellere en doeltreffendere toepassing van het beginsel van het vrije verkeer van goederen om dergelijke inbreuken tegen te gaan.

De analyse van de feitelijke en juridische situatie hangt van deze informatie af. De Commissie zal na ontvangst van de informatie de gepaste conclusies trekken.

---

(1)  PB L 337 van 12.12.1998.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/265 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/265

---

(2004/C 70 E/288)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3514/03

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Cursus gefinancierd uit Structuurfondsen

Op 11 november 2002 begon aan het Italiaanse nationale opleidingsinstituut voor cultuurondernemingen in Napels de cursus „Content Specialist & Designer — Specont” in het kader van het nationaal operationeel programma „Asse III misura III 6/D-Codice progetto 5387”, gefinancierd door het Europees Sociaal Fonds.

De geselecteerde deelnemers aan de cursus hebben de overeengekomen studiebeurs van 10 389,14 EUR niet ontvangen omdat de organisator van de cursus, de heer Palladino, door het ministerie van Onderwijs, universiteiten en wetenschappelijk onderzoek als onbetrouwbaar werd beschouwd wegens zijn gerechtelijk verleden. Het ministerie besliste op 30 april 2003 (20 dagen voor het einde van de cursus) de cofinanciering op te schorten en het opleidingsprogramma stop te zetten.

Meent de Commissie in dat verband niet dat, zonder een oordeel over de heer Palladino te willen vellen, de 19 geselecteerde vrouwen in ieder geval recht hebben op de studiebeurs en het getuigschrift?

Meent de Commissie niet dat, overeenkomstig de voorschriften, de 19 deelneemsters, die werkloos zijn en van de door de structuurfondsen gefinancierde cursus waarvoor zij waren geselecteerd wilden profiteren om hun situatie te verbeteren, moeten worden beschermd?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/266 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/266

---

(2004/C 70 E/289)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3537/03

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Brandbeveiliging in hotels

In een in opdracht van de Commissie opgesteld verslag van oktober 2000 over de impact van de aanbevelingen betreffende de brandbeveiliging in hotels wordt geconcludeerd dat de aanbevelingen niet tot een uniform beveiligingsniveau in de EU hebben geleid. In een verslag van juni 2001 erkent de Commissie dat meer inspanningen moeten worden geleverd om de brandbeveiliging in hotels in de EU te verbeteren. Wanneer is de Commissie van plan een richtlijn terzake voor te stellen om een consistent en adequaat beveiligingsniveau te verzekeren voor alle Europese burgers die logeren of werken in een hotel?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(12 december 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-3172/03 van mevrouw Jackson (1).

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 271.

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/266 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/266

---

(2004/C 70 E/290)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3538/03

van Edward McMillan-Scott (PPE-DE) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Pensioenen

Welle andere lidstaten werken net als België met een discretionaire pensioenregeling op basis van een onderzoek naar de bestaansmiddelen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 december 2003)

In alle 15 lidstaten ontvangen ouderen een minimuminkomen in de een of andere vorm. Daarbij kan het gaan om een uniforme pensioenuitkering op basis van ingezetenschap (Nederland, Denemarken), een niet-premievrij minimumpensioen (afhankelijk van een minimumaantal premiejaren) of een sociale bijstandsuitkering die geheel afhankelijk is gesteld van een inkomenstoets. Binnen één lidstaat kunnen diverse voorzieningen naast elkaar bestaan.

In het gezamenlijk verslag van de Commissie en de Raad inzake toereikende en betaalbare pensioenen (1), dat in maart 2003 is goedgekeurd, wordt in tabel 1 een overzicht gegeven van de door de instanties van de lidstaten verstrekte informatie over dergelijke gegarandeerde minimuminkomens voor ouderen. De tabel geeft voor elke lidstaat aan of de toekenning van een dergelijk gegarandeerd inkomen al of niet afhankelijk is van een inkomenstoets. Meer informatie is te vinden in het Missoc-verslag 2001 „Social protection in the EU Member States and the EEA” (sociale bescherming in de EU-lidstaten en de EER), Europese Commissie (2).

---

(1)  Beschikbaar op: (http://europa.eu.int/comm/employment_social/soc-prot/pensions/index_en.htm).

(2)  Beschikbaar op: (http://europa.eu.int/comm/employment_social/missoc/index_en.html).

---

| 20.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 70/267 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 70/267

---

(2004/C 70 E/291)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3931/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Herstel van het gebied dat in de zomer van 2003 in Portugal door brand is verwoest

De bosbranden van afgelopen zomer in Portugal hebben een gebied van 410 000 ha verwoest, d.w.z. 5 % van het totale grondgebied en 12 % van het bosbestand van Portugal. In uitgerekend een van de kwetsbaarste en armste plattelandsgebieden van Portugal verwoestten de branden talrijke zones van het Natura 2000-netwerk, een groot areaal van kurkeiken, steeneiken en groene eiken; mensen kwamen om en huizen, dieren en teelten werden de prooi van de vlammen.

De financiële steun uit het Solidariteitsfonds was weliswaar zeer nuttig maar beantwoordt in de verste verte niet aan de titanische uitdaging van het herstel van een natuurlijk erfgoed van onschatbare waarde en de bescherming van een plattelandseconomie tegen volledige verdwijning.

In het kader van het debat over de bijdrage uit het Solidariteitsfonds aan Portugal op de vergadering van de Begrotingscommissie werd gezegd dat een krediet van 180 miljoen euro uit de structuurfondsen zou worden gebruikt om aan deze enorme uitdaging het hoofd te bieden.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Om welke redenen kunnen de kredieten die bestemd waren voor de structuurfondsen van 2000 tot 2003 en nog niet zijn uitgegeven, niet voor het herstel van de brandramp worden herbestemd? |
| --- | --- |

1.

Om welke redenen kunnen de kredieten die bestemd waren voor de structuurfondsen van 2000 tot 2003 en nog niet zijn uitgegeven, niet voor het herstel van de brandramp worden herbestemd?

| 2. | Heeft de Portugese overheid al concrete voorstellen ingediend om die 180 miljoen euro een nieuwe bestemming te geven en dient dit krediet voor het herstel van het natuurlijke erfgoed en de plattelandseconomie van de door de ramp getroffen gebieden? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Portugese overheid al concrete voorstellen ingediend om die 180 miljoen euro een nieuwe bestemming te geven en dient dit krediet voor het herstel van het natuurlijke erfgoed en de plattelandseconomie van de door de ramp getroffen gebieden?

| 3. | Aan welke andere manieren denkt de Commissie om dat herstel te ondersteunen, gelet op het feit dat dit probleem behalve Portugal de rest van Europa minder rechtstreeks aangaat? |
| --- | --- |

3.

Aan welke andere manieren denkt de Commissie om dat herstel te ondersteunen, gelet op het feit dat dit probleem behalve Portugal de rest van Europa minder rechtstreeks aangaat?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(14 januari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---