# Publicatieblad C 78E/2004

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 78E |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 47e jaargang27 maart 2004 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 78E

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

47e jaargang27 maart 2004

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   Mededelingen |
| | EUROPEES PARLEMENT |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (Eerste deel) |
| 2004/C 078E/1 | E-0465/01 van Antonios Trakatellis en Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Schending van de communautaire milieuwetgeving: maatregelen ten behoeve van de zeeschildpad Caretta-Caretta | 1 |
| 2004/C 078E/2 | E-2369/02 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Richtlijn 1999/74/EG over de bescherming van leghennen | 2 |
| 2004/C 078E/3 | E-3463/02 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Economische integratie | 3 |
| 2004/C 078E/4 | E-3509/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de mogelijkheid voor kleine en incidentele handel tot grensoverschrijdende postverzending onder rembours | 3 |
| 2004/C 078E/5 | E-3522/02 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: De televisierechten voor de Champions League — conflict tussen nieuwsgaring en auteursrechten | 5 |
| 2004/C 078E/6 | E-3574/02 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Uitbreiding en de ultraperifere regio’s | 7 |
| 2004/C 078E/7 | E-3644/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Opsluiting van Shaiboub | 8 |
| 2004/C 078E/8 | E-3645/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Gevangenneming van Shakir | 8 |
| 2004/C 078E/9 | E-3652/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Nieuw proces over El Kosheh-kwestie | 9 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3644/02, E-3645/02 en E-3652/02 |
| 2004/C 078E/0 | E-3675/02 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Europa en het Palestijns terrorisme | 10 |
| 2004/C 078E/1 | P-3803/02 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Catalaans televisieprogramma over fraude in Spanje met subsidies uit het Europees Sociaal Fonds | 10 |
| 2004/C 078E/2 | E-3829/02 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Handelsovereenkomst tussen de EU en Mexico en waarborging van mensenrechten | 11 |
| 2004/C 078E/3 | E-0072/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De gevaren van de verkoop van ontdooid diepvriesvlees als vers vlees en een verplichting om consumenten te waarschuwen tegen opnieuw invriezen | 12 |
| 2004/C 078E/4 | E-0201/03 van Emilio Menéndez del Valle aan de CommissieBetreft: Gewelddadig optreden van de politie van Gibraltar (Aanvullend Antwoord) | 13 |
| 2004/C 078E/5 | E-0219/03 van Alexandros Baltas aan de CommissieBetreft: Landen die de wezenlijke onderdelen van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor communautaire steunregelingen hebben geïmplementeerd | 14 |
| 2004/C 078E/6 | E-0293/03 van Struan Stevenson aan de CommissieBetreft: Dierenwelzijn in Griekse slachthuizen | 16 |
| 2004/C 078E/7 | P-0439/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Draft proposal for an independent recourse mechanism van de Europese Bank voor wederopbouw en ontwikkeling (EBRD) | 17 |
| 2004/C 078E/8 | P-0487/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Uitspraak El-Kosheh | 18 |
| 2004/C 078E/9 | E-0559/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Documenten voor de identificatie van paarden | 19 |
| 2004/C 078E/0 | E-0622/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Strijd tegen kartels | 20 |
| 2004/C 078E/1 | E-0682/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Plan voor de aanleg van een stuwmeer in Rivas de Tereso (La Rioja — Spanje) | 20 |
| 2004/C 078E/2 | P-0733/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Veiligheid bij het vervoer per vliegtuig en gebruik van de moedertaal | 22 |
| 2004/C 078E/3 | E-0883/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Besteding van de fondsen uit het programma Douane 2002 door de gemeente Fiumicino | 22 |
| 2004/C 078E/4 | E-1061/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Ancona van de subsidies uit hoofde van het programma Douane 2002. | 23 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0883/03 en E-1061/03 |
| 2004/C 078E/5 | P-0895/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Agro-industriebank van Georgië | 24 |
| 2004/C 078E/6 | E-0912/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Racisme en racistisch geweld in kandidaatlanden | 24 |
| 2004/C 078E/7 | E-0922/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Servië. Moord op de eerste minister. Instabiliteit | 25 |
| 2004/C 078E/8 | E-1033/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Hongersnood in Afrika | 26 |
| 2004/C 078E/9 | E-1289/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Verstoorde markttoegang tot de Volksrepubliek China voor fotografische producten: specifieke importtarieven zijn niet overeenkomstig afspraken binnen de Wereldhandelsorganisatie | 27 |
| 2004/C 078E/0 | E-1309/03 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Mensenrechtenschendingen in Laos | 28 |
| 2004/C 078E/1 | P-1409/03 van Othmar Karas aan de CommissieBetreft: Europees beleid inzake de hervorming van belastingen voor het bedrijfsleven | 29 |
| 2004/C 078E/2 | E-1431/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Openluchtsteenkoolmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje) | 32 |
| 2004/C 078E/3 | E-1432/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Openluchtsteenkoolmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje) | 32 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1431/03 en E-1432/03 |
| 2004/C 078E/4 | E-1435/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Groeiende afhankelijkheid van de derde wereld van arbeidsmigratie naar rijke landen en overdracht van inkomsten uit de rijke landen | 34 |
| 2004/C 078E/5 | P-1483/03 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Bescherming van gegevens van vliegtuigpassagiers — Gezamenlijke Verklaring 4 maart 2003 | 35 |
| 2004/C 078E/6 | E-1550/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Oncontroleerbare geldstromen bij wijziging van eigendom van media in Polen en eventuele voorkeursbehandeling voor Polen als nieuw EU-lid | 36 |
| 2004/C 078E/7 | E-1551/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Etikettering van producten die asbest bevatten | 37 |
| 2004/C 078E/8 | E-1568/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Sterke inkrimping passagiersdiensten op spoorwegnet Slowakije als gevolg van geheime voorwaarden bij een in 1999 door de EIB verstrekte lening | 38 |
| 2004/C 078E/9 | P-1596/03 van Regina Bastos aan de CommissieBetreft: Sluiting van de Schuh-Union in Ponte de Lima, Portugal (Aanvullend Antwoord) | 40 |
| 2004/C 078E/0 | E-1670/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Toestemming van de Europese Commissie voor projecten die schadelijk zijn voor Netwerk Natura 2000. | 41 |
| 2004/C 078E/1 | E-1687/03 van Inger Schörling aan de CommissieBetreft: Botniabanan - rivierdelta van de Umeå | 43 |
| 2004/C 078E/2 | E-1688/03 van Anders Wijkman aan de CommissieBetreft: Aanleg van de Ladia Galaska-weg in de provincie Atjeh, Indonesië | 44 |
| 2004/C 078E/3 | E-1726/03 van Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Vermindering van geluidsoverlast door schietbanen | 45 |
| 2004/C 078E/4 | E-1781/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Het programma EQUAL na de uitbreiding | 46 |
| 2004/C 078E/5 | E-1817/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Luchtvervuiling | 47 |
| 2004/C 078E/6 | E-1820/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vlees in worst | 48 |
| 2004/C 078E/7 | E-1831/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Gegevens betreffende armoede en werkloosheid in Griekenland | 49 |
| 2004/C 078E/8 | E-1836/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Deeltjes | 50 |
| 2004/C 078E/9 | E-1867/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Gemiddelde kapitaalkosten in de eurozone | 51 |
| 2004/C 078E/0 | E-1868/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Beurscultuur | 52 |
| 2004/C 078E/1 | E-1900/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Vervuiling door nitraten in de Autonome Gemeenschap Valencia | 53 |
| 2004/C 078E/2 | E-1906/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Betrouwbaarheid van telestemmen (televoting) en de kosten ervan voor de Europese burger | 54 |
| 2004/C 078E/3 | E-1910/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Ondergrondse opslag nucleair afval | 55 |
| 2004/C 078E/4 | E-1927/03 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Rund- en varkens-eiwitten in kippenvlees | 56 |
| 2004/C 078E/5 | E-1955/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Verwerking van kip bestemd voor de menselijke consumptie | 56 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1927/03 en E-1955/03 |
| 2004/C 078E/6 | E-1937/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Planning spoorweg Korinthos-Patras | 57 |
| 2004/C 078E/7 | E-1946/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar Spaanse staatssteun voor het bedrijf Izar en hervatting van de bouw van koopvaardijschepen op de scheepswerf Izar-Fene in Galicië | 58 |
| 2004/C 078E/8 | P-1951/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Verbod vrachtvervoer op Oostenrijks grondgebied | 58 |
| 2004/C 078E/9 | E-1953/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Niet-gebruikte EU-middelen in Beieren ten belope van 17 miljoen euro voor het jaar 2002 | 59 |
| 2004/C 078E/0 | P-1961/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Vergadering over het Spaans nationaal waterbouwkundig plan in Ispra | 60 |
| 2004/C 078E/1 | E-1970/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Heffingen ten behoeve van het hergebruik van huishoudelijke apparatuur | 61 |
| 2004/C 078E/2 | E-1971/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Vlucht met ultralichte toestellen | 61 |
| 2004/C 078E/3 | E-1986/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Luchtverontreiniging in Athene en Thessaloniki | 62 |
| 2004/C 078E/4 | E-1987/03 van Piia-Noora Kauppi en Per-Arne Arvidsson aan de CommissieBetreft: Toepassing van nucleaire veiligheidsbeginselen op de kandidaat-lidstaten van de Europese Unie | 63 |
| 2004/C 078E/5 | E-1991/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Opheldering over omstandigheden in de organisatie van de Commissie die hebben bijgedragen tot de dood van Commissieambtenaar Quatraro in 1993 en geheimzinnigheid daarover | 65 |
| 2004/C 078E/6 | E-2001/03 van Jan Dhaene en Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Radioactieve lozingen vanuit Sellafield | 66 |
| 2004/C 078E/7 | P-2031/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Toepassing communautaire wetgeving betreffende afvalstoffen en het storten van afvalstoffen in Griekenland | 67 |
| 2004/C 078E/8 | E-2043/03 van Maurizio Turco, Emma Bonino, Marco Pannella, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco DellAlba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schendingen van de godsdienstvrijheid en instrumenten om de eerbiediging ervan te garanderen | 69 |
| 2004/C 078E/9 | E-2045/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco DellAlba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ernstige en voortdurende schending van de fundamentele mensenrechten jegens de Oeigoer-minderheid in de Chinese provincie Xinjiang (Oost Turkistan) | 70 |
| 2004/C 078E/0 | E-2051/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Etherische oliën en consumentenbescherming | 71 |
| 2004/C 078E/1 | E-2056/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Ethyleen | 72 |
| 2004/C 078E/2 | E-2059/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Leegpompen van de voor de kust van Galicië gezonken tanker Prestige met een jaar vertraagd door de Spaanse regering | 73 |
| 2004/C 078E/3 | P-2080/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Overzicht van steun aan bedrijven | 74 |
| 2004/C 078E/4 | E-2084/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Unesco-Verdrag 1970 | 75 |
| 2004/C 078E/5 | E-2087/03 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Erkenning van het Finse ingenieursdiploma in diverse landen rond de Middellandse Zee | 76 |
| 2004/C 078E/6 | E-2101/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid — plafonnering | 78 |
| 2004/C 078E/7 | E-2111/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Vergelijkende studie over de onderwijssystemen voor leerlingen met specifieke behoeften | 78 |
| 2004/C 078E/8 | E-2120/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van hernieuwbare energie in Moldavië | 79 |
| 2004/C 078E/9 | E-2127/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Waarborgen correctheid financiële gegevens ondernemingen | 80 |
| 2004/C 078E/0 | E-2166/03 van Giuseppe Di Lello Finuoli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken over de steun van de Italiaanse staat en de regio Campanië voor het programmacontract van de vennootschap Agrifuturo | 82 |
| 2004/C 078E/1 | E-2173/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Eerbiediging van de Europese wetgeving inzake asbest | 82 |
| 2004/C 078E/2 | E-2176/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Plaatsen van opdrachten | 83 |
| 2004/C 078E/3 | E-2180/03 van Samuli Pohjamo en Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Schade door wilde dieren in de Finse rendierteeltgebieden | 84 |
| 2004/C 078E/4 | E-2186/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Noodzaak verbetering bescherming consument bij grensoverschrijdende e-commerce tegen kwaadwillende of onzorgvuldige praktijken | 85 |
| 2004/C 078E/5 | E-2187/03 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Concrete maatregelen voor de deelneming van de ultraperifere regio’s in OTO-kaderprogramma’s | 87 |
| 2004/C 078E/6 | E-2191/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Financiering van de organisatie IRENE | 88 |
| 2004/C 078E/7 | P-2194/03 van Michael Cashman aan de CommissieBetreft: Namaakartikelen en piraterij | 89 |
| 2004/C 078E/8 | E-2196/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Burgerbescherming | 90 |
| 2004/C 078E/9 | E-2197/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Transport van vee - bevindingen CATRA | 90 |
| 2004/C 078E/0 | E-2206/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Waarborgen dat bepaalde producten uitsluitend in de Tsjechische Republiek in de handel gebracht worden | 91 |
| 2004/C 078E/1 | E-2207/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Etikettering van dierlijke producten, met inbegrip van pluimveeproducten, en problemen voor leden van religieuze minderheden die deze producten eten | 92 |
| 2004/C 078E/2 | P-2440/03 van Diana Wallis aan de CommissieBetreft: Toevoeging van water en proteïnen aan kippenvlees | 92 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2207/03 en P-2440/03 |
| 2004/C 078E/3 | E-2216/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Arrestatie van twaalf leden van een evangelische kerk in China | 93 |
| 2004/C 078E/4 | E-2221/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Positie Hoge Flux Reactor in Petten | 94 |
| 2004/C 078E/5 | E-2236/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Vernietiging van het milieu in Griekenland | 95 |
| 2004/C 078E/6 | E-2240/03 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Vervolg op het aanvragen van een rijbewijs in een andere EU-lidstaat | 96 |
| 2004/C 078E/7 | E-2241/03 van Kathalijne Buitenweg en Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Financiering gedwongen terugkeer | 97 |
| 2004/C 078E/8 | E-2250/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schending van de godsdienstvrijheid in China. Arrestatie van pater Lu Xiaozhou, priester van de clandestiene katholieke kerk | 99 |
| 2004/C 078E/9 | E-2251/03 van Joaquim Miranda aan de CommissieBetreft: Handvest kind en ziekenhuis | 99 |
| 2004/C 078E/0 | E-2277/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Slechte uitvoering van Ionische snelweg | 100 |
| 2004/C 078E/1 | E-2291/03 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling van lidstaten bij het vervullen van vacatures voor de Europese Unie | 101 |
| 2004/C 078E/2 | P-2301/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 1999/70/EG | 102 |
| 2004/C 078E/3 | E-2320/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Medische verzorging in noodgevallen op de plaats van een ongeval | 103 |
| 2004/C 078E/4 | P-2340/03 van Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Nationale stortplaats voor radioactief afval op Sardinië | 104 |
| 2004/C 078E/5 | E-2348/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Maatregelen tegen de voortdurende vervuiling van de kusten van Galicië en de Golf van Biskaje door olie uit het wrak van de Prestige | 105 |
| 2004/C 078E/6 | E-2349/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Galicië en de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid | 105 |
| 2004/C 078E/7 | E-2356/03 van Ria Oomen-Ruijten, Caroline Jackson, Johannes Blokland, Alexander de Roo en Karl-Heinz Florenz aan de CommissieBetreft: Interpretatie van de RoHS-richtlijn (2002/95/EG) | 106 |
| 2004/C 078E/8 | E-2380/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Nieuwe bedrijfsvorming | 108 |
| 2004/C 078E/9 | E-2381/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Interne markt | 109 |
| 2004/C 078E/0 | E-2382/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Interne markt | 109 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2381/03 en E-2382/03 |
| 2004/C 078E/1 | E-2391/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Varkens- en runderstapel in de vijftien lidstaten en de tien kandidaatlanden | 110 |
| 2004/C 078E/2 | E-2408/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Gebruik LCD-scherm tijdens het besturen van een voertuig | 111 |
| 2004/C 078E/3 | E-2422/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: LCD-scherm in auto | 111 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2408/03 en E-2422/03 |
| 2004/C 078E/4 | E-2436/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan vissers die op biologische gronden niet mogen uitvaren | 113 |
| 2004/C 078E/5 | E-2448/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Ongewenste aanmoediging voor de vernietiging van hagen | 114 |
| 2004/C 078E/6 | E-2450/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van de wetgeving inzake arbeidscontracten voor bepaalde duur door de Kamer van Koophandel van Salerno | 114 |
| 2004/C 078E/7 | E-2466/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Voorlichting aan politie, ondernemers en vakantiegangers om stelselmatig te vermijden dat buitenlandse toeristen worden bestraft voor onbekende overtredingen | 115 |
| 2004/C 078E/8 | E-2481/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Overdraagbare visserijquota | 117 |
| 2004/C 078E/9 | E-2484/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Galicië en de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid | 118 |
| 2004/C 078E/0 | E-2495/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid | 119 |
| 2004/C 078E/1 | E-2497/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Rechtstreekse buitenlandse investeringen | 120 |
| 2004/C 078E/2 | E-2521/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Taalkundig pluralisme op paspoorten in Spanje | 121 |
| 2004/C 078E/3 | E-2548/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Taalkundig pluralisme op Spaanse paspoorten | 121 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2521/03 en E-2548/03 |
| 2004/C 078E/4 | E-2535/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Landbouwinkomsten in Portugal | 122 |
| 2004/C 078E/5 | E-2540/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Overeenkomsten tussen de Spaanse staat en het Vaticaan die de fundamentele rechten schenden | 123 |
| 2004/C 078E/6 | E-2541/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: De zaak Gescartera en de overeenkomsten tussen de Spaanse staat en de Heilige Stoel | 124 |
| 2004/C 078E/7 | E-2546/03 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Evaluatie van tabaksproducten | 125 |
| 2004/C 078E/8 | E-2556/03 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Deelname aan de verkiezingen op Mallorca | 126 |
| 2004/C 078E/9 | E-2565/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Hormoon- en antibioticaresiduen en ftalaten (weekmakers) in het drinkwater | 127 |
| 2004/C 078E/0 | E-2566/03 van Markus Ferber aan de CommissieBetreft: EU-subsidie voor bouwproject van Italiaans bedrijf | 128 |
| 2004/C 078E/1 | E-2569/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Rijden met bifocale lenzen | 129 |
| 2004/C 078E/2 | E-2586/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Nieuwe cijfers over restituties bij de export van landbouwproducten uit lidstaten naar Vaticaanstad | 129 |
| 2004/C 078E/3 | P-2591/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Noodtoestand als gevolg van de droogte in de regio Lazio | 131 |
| 2004/C 078E/4 | E-2597/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Natuurramp in Italië | 132 |
| 2004/C 078E/5 | E-2605/03 van Elizabeth Lynne aan de CommissieBetreft: Erkenning van kwalificaties van taaldocenten (Aanvullend Antwoord) | 133 |
| 2004/C 078E/6 | P-2606/03 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Stopzetting van de inbreukprocedure tegen de Bondsrepubliek Duitsland wegens het grensoverschrijdende bedrijventerrein Avantis | 134 |
| 2004/C 078E/7 | E-2610/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: De consument laten betalen voor inlevering van afgedankte huishoudelijke apparatuur | 135 |
| 2004/C 078E/8 | E-2631/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO | 136 |
| 2004/C 078E/9 | E-2632/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO | 136 |
| 2004/C 078E/0 | E-2633/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO | 137 |
| 2004/C 078E/1 | E-2634/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO | 138 |
| 2004/C 078E/2 | E-2635/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998 | 139 |
| 2004/C 078E/3 | E-2636/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999 | 139 |
| 2004/C 078E/4 | E-2637/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000 | 140 |
| 2004/C 078E/5 | E-2638/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001 | 141 |
| 2004/C 078E/6 | E-2639/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998 | 142 |
| 2004/C 078E/7 | E-2640/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999 | 142 |
| 2004/C 078E/8 | E-2641/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000 | 143 |
| 2004/C 078E/9 | E-2642/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001 | 144 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2631/03, E-2632/03, E-2633/03, E-2634/03, E-2635/03, E-2636/03, E-2637/03, E-2638/03, E-2639/03, E-2640/03, E-2641/03 en E-2642/03 |
| 2004/C 078E/0 | E-2645/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Wijziging van artikel 25, lid 1 van het Protocol van Kyoto inzake de inwerkingtreding | 145 |
| 2004/C 078E/1 | P-2647/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Gebruik van op synthethische wijze nagemaakte pro-hormonen bij het vetmesten van dieren | 146 |
| 2004/C 078E/2 | E-2651/03 van Phillip Whitehead aan de CommissieBetreft: Het inschakelen van de consument bij de gemeenschappelijke implementatiestrategie voor de waterkaderrichtlijn 2000/60/EG | 147 |
| 2004/C 078E/3 | E-2663/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen | 148 |
| 2004/C 078E/4 | E-2669/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: ELSA-laboratorium - verkeersveiligheid (CCR Ispra) | 149 |
| 2004/C 078E/5 | E-2678/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Nitratenrichtlijn uit 1991 | 150 |
| 2004/C 078E/6 | P-2691/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Uitgaven voor EURES | 151 |
| 2004/C 078E/7 | P-2693/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde organismen | 152 |
| 2004/C 078E/8 | P-2695/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Het Promise-programma | 154 |
| 2004/C 078E/9 | E-2702/03 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Illegaal gekapt hout | 155 |
| 2004/C 078E/0 | E-2705/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Hernieuwbare energie | 156 |
| 2004/C 078E/1 | E-2708/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: City-Res Network-project | 157 |
| 2004/C 078E/2 | E-2732/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Mogelijke belangenconflicten bij DG mededinging | 158 |
| 2004/C 078E/3 | E-2736/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Zeeduivelquota | 159 |
| 2004/C 078E/4 | E-2739/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Leader+ - voorfinanciering door de projectorganisaties | 160 |
| 2004/C 078E/5 | E-2745/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) voor het milieu | 161 |
| 2004/C 078E/6 | E-2755/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Verplichte vermelding van de nationaliteit op het rijbewijs | 162 |
| 2004/C 078E/7 | E-2765/03 van Raffaele Lombardo en Francesco Musotto aan de CommissieBetreft: Wijziging Verordening (EG) nr. 1623/2000 wat het gebruik van geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost betreft | 162 |
| 2004/C 078E/8 | E-2769/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Examens voor veiligheidsadviseur voor het vervoer van gevaarlijke goederen | 163 |
| 2004/C 078E/9 | E-2770/03 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Uitkeringen bij lichamelijk letsel | 164 |
| 2004/C 078E/0 | P-2776/03 van Hans Kronberger aan de CommissieBetreft: Conflict tussen de doelstelling van de EU-richtlijn betreffende de hernieuwbare energiebronnen 2001/77/EG en de omzetting van de EU-waterkaderrichtlijn in Oostenrijk | 165 |
| 2004/C 078E/1 | P-2782/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: MER-verklaring en habitatrichtlijn | 167 |
| 2004/C 078E/2 | E-2788/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Gebruik van turf voor elektriciteitsopwekking | 168 |
| 2004/C 078E/3 | E-2802/03 van Pedro Marset Campos aan de CommissieBetreft: Speciale tol in Frankrijk en Duitsland voor het goederenvervoer over de weg | 169 |
| 2004/C 078E/4 | E-2805/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Zonne-energie | 170 |
| 2004/C 078E/5 | E-2809/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Innovatieve acties in de visserijsector, 2003/C 115/08 | 171 |
| 2004/C 078E/6 | P-2810/03 van Ari Vatanen aan de CommissieBetreft: Toelaten van langere vrachtwagencombinaties in Europa | 171 |
| 2004/C 078E/7 | P-2811/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Toestand van de visgronden in Mauritanië | 172 |
| 2004/C 078E/8 | E-2812/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Herziening van de Rijbewijsrichtlijn: rijbewijs voor lichte motorfietsen | 174 |
| 2004/C 078E/9 | E-2813/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Herziening van de Rijbewijsrichtlijn: vereisten voor het gezichtsvermogen | 174 |
| 2004/C 078E/0 | P-2823/03 van Françoise Grossetête aan de CommissieBetreft: Bijlage richtlijn 90/435/EEG | 175 |
| 2004/C 078E/1 | E-2845/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: De uitbreiding van de Europese Unie en het luchtvervoer | 176 |
| 2004/C 078E/2 | E-2846/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: De Europese richtlijn inzake vervoersinfrastructuurheffingen | 176 |
| 2004/C 078E/3 | P-2847/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Stedenbouwkundig project Salobrar de Campos - Es trenc | 177 |
| 2004/C 078E/4 | E-2849/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Klachten of overtredingen betreffende de toepassing van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland | 178 |
| 2004/C 078E/5 | E-2850/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Praktijken van bepaalde coöperaties voor de bouw van woningen en vakantieverblijven | 179 |
| 2004/C 078E/6 | P-2855/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Biocidenrichtlijn | 179 |
| 2004/C 078E/7 | E-2858/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Dagbouwmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje) | 180 |
| 2004/C 078E/8 | P-2864/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gegevens en bronnen voor de huidige rol van het financieel bestel van het Vaticaan in de uitbetaling van interest aan natuurlijke personen | 182 |
| 2004/C 078E/9 | E-2865/03 van Elisabeth Schroedter en Inger Schörling aan de CommissieBetreft: Vernietiging van unieke onderdelen van het Europees natuurlijk erfgoed in Brandenburg (Bondsrepubliek Duitsland) | 182 |
| 2004/C 078E/0 | E-2868/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Europese elektriciteitsmarkt | 184 |
| 2004/C 078E/1 | E-2886/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Moeilijkheden bij de liberalisering van het goederenvervoer per spoor | 185 |
| 2004/C 078E/2 | E-2887/03 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Dierlijke bijproducten | 186 |
| 2004/C 078E/3 | E-2907/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Uitgaven en structurele indicatoren voor onderzoek en innovatie in de EU en Griekenland | 186 |
| 2004/C 078E/4 | P-2909/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Toekomstige status van Tibet | 187 |
| 2004/C 078E/5 | E-2921/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Katoensubsidies | 188 |
| 2004/C 078E/6 | E-2924/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Europese Raad voor de energievoorziening | 190 |
| 2004/C 078E/7 | E-2927/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Noodzaak uitbreiding van de vrijwillige brandweer | 190 |
| 2004/C 078E/8 | E-2935/03 van Monica Frassoni en Guido Sacconi aan de CommissieBetreft: Afval als hernieuwbare energiebron | 191 |
| 2004/C 078E/9 | E-2943/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Bijdragen van de Europese belastingbetalers aan het stimuleren en in stand houden van stierengevechten en andere plaatselijke gebruiken van dierenmishandeling | 193 |
| 2004/C 078E/0 | E-2946/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Specifiek programma voor onderzoek | 195 |
| 2004/C 078E/1 | P-2947/03 van Peter Liese aan de CommissieBetreft: Industrieterrein Trupbach | 195 |
| 2004/C 078E/2 | P-2948/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Klokkenluidersregeling | 197 |
| 2004/C 078E/3 | P-2964/03 van Brigitte Langenhagen aan de CommissieBetreft: Digitaal controleapparaat | 197 |
| 2004/C 078E/4 | E-2965/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Financiering van het onderzoek naar endometriose | 199 |
| 2004/C 078E/5 | E-2969/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Beheer van 150000 EUR aan EU-middelen — betrokkenheid van een Roemeense minister | 199 |
| 2004/C 078E/6 | P-2971/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Toxische schepen | 200 |
| 2004/C 078E/7 | P-2973/03 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Het Marais Breton - september 2003 | 203 |
| 2004/C 078E/8 | E-2980/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Blokkering van de financiering van studies van openbare werken in Griekenland uit de communautaire begroting | 204 |
| 2004/C 078E/9 | E-2982/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Stabiliteitspact | 205 |
| 2004/C 078E/0 | E-2983/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Gevallen van schending van het communautair milieurecht | 206 |
| 2004/C 078E/1 | E-2984/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Bebouwing van kustgebieden | 207 |
| 2004/C 078E/2 | P-3010/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Italië | 208 |
| 2004/C 078E/3 | P-3011/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Visserij: nationale grenzen binnen de exclusieve economische zone (EEZ) van de Europese Unie | 209 |
| 2004/C 078E/4 | E-3018/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bevorderingen bij de Europese Commissie | 209 |
| 2004/C 078E/5 | E-3039/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Niet op feiten gebaseerde beschuldigingen tegen journalisten inzake omkoping | 210 |
| 2004/C 078E/6 | E-3044/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: T-Pods | 211 |
| 2004/C 078E/7 | E-3048/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Coördinatiestrijd tegen pedofilie | 211 |
| 2004/C 078E/8 | P-3052/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Opschorting communautaire steun voor studies i.v.m. openbare werken in Griekenland | 213 |
| 2004/C 078E/9 | E-3054/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Sanering van de illegale afvalstortplaats van Kouroupitos | 214 |
| 2004/C 078E/0 | E-3055/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Boekhoudschandalen en corporate governance | 215 |
| 2004/C 078E/1 | E-3058/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden en ongerijmdheden in de verklaringen van OLAF en Commissie over de kwestie Datashop | 216 |
| 2004/C 078E/2 | E-3070/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Concurrentiedistorsies door Duitse wet inzake de internationale economie | 217 |
| 2004/C 078E/3 | E-3072/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: ADSL-dienst in Griekenland | 218 |
| 2004/C 078E/4 | E-3073/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Kostprijs van de bankverrichtingen in Griekenland | 219 |
| 2004/C 078E/5 | E-3074/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Avermectine | 220 |
| 2004/C 078E/6 | E-3096/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Bescherming van monopolies en hoge tarieven door luchtvaartverdragen met derde landen en pogingen van potentiële concurrenten om zulke monopolies te omzeilen | 222 |
| 2004/C 078E/7 | E-3113/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Classificatie van de codes van de meeteenheden voor de hoeveelheden geëxporteerde goederen, vermeld in de gegevensbank CATS (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie | 223 |
| 2004/C 078E/8 | E-3124/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Werktaal | 224 |
| 2004/C 078E/9 | E-3126/03 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende kansspelen met een humanitair doel | 225 |
| 2004/C 078E/0 | E-3130/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Visserij - OASIS - Oceanic Seamounts | 226 |
| 2004/C 078E/1 | E-3134/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Nederland - Ecstasy | 227 |
| 2004/C 078E/2 | E-3151/03 van Herman Schmid aan de CommissieBetreft: Beoordeling van de welvaart in de Europese Unie | 229 |
| 2004/C 078E/3 | E-3155/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Mededingingsverstorende accijns op vanuit Noorwegen naar Denemarken ingevoerde vis | 230 |
| 2004/C 078E/4 | P-3160/03 van Ioannis Averoff aan de CommissieBetreft: Goedkeuring van de aanleg van een gecontroleerde stortplaats in het departement Ioannina | 231 |
| 2004/C 078E/5 | P-3165/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Spaans hydrologisch plan (Pyreneeën) | 233 |
| 2004/C 078E/6 | E-3169/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Vechthondenverbod | 234 |
| 2004/C 078E/7 | E-3174/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Europese filmindustrie | 234 |
| 2004/C 078E/8 | P-3178/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Nieuwe evaluatie van de schade veroorzaakt door de Prestige — Solidariteitsfonds | 236 |
| 2004/C 078E/9 | E-3187/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van failliet verklaarde personen in de Europese Unie | 237 |
| 2004/C 078E/0 | E-3192/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De zaak Eurostat: opheldering over de mogelijkheden die voorzitter Prodi heeft om in te grijpen | 237 |
| 2004/C 078E/1 | E-3198/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Nieuwe sluitingen van kampen en uitzetting van vluchtelingen in Ingoesjië | 239 |
| 2004/C 078E/2 | P-3201/03 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant Il Giornale: schending van de persvrijheid in Italië. | 240 |
| 2004/C 078E/3 | E-3219/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Erkenning van regelingen voor brandveiligheid in de Europese Unie | 240 |
| 2004/C 078E/4 | E-3231/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Subsidieprogramma’s KP5 en KP6 | 241 |
| 2004/C 078E/5 | E-3255/03 van Marie Isler Béguin en Yves Piétrasanta aan de CommissieBetreft: Eerbiediging van rechten en justitie na de ramp van Bhopal in India | 243 |
| 2004/C 078E/6 | P-3258/03 van María Ayuso González aan de CommissieBetreft: De invoerregeling voor knoflook | 244 |
| 2004/C 078E/7 | E-3260/03 van Michel Hansenne aan de CommissieBetreft: Erkenning van rijscholen | 244 |
| 2004/C 078E/8 | E-3262/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van personen met de nationaliteit van een andere lidstaat van het recht op aankoop van softdrugs of van het lidmaatschap van een gebruikersvereniging | 245 |
| 2004/C 078E/9 | E-3268/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Personeel van de Commissie | 246 |
| 2004/C 078E/0 | E-3273/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Uitstoot koelmiddelen (Nederlandse) zeeschepen | 246 |
| 2004/C 078E/1 | E-3278/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Forum voor economische en commerciële samenwerking in Macao | 248 |
| 2004/C 078E/2 | P-3279/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Door de Commissie uitgevoerde kwaliteitscontroles van de Commissie-databank CATS (Clearance Audit Trail System) | 249 |
| 2004/C 078E/3 | E-3280/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Ontbreken van specifieke controles op de hoeveelheden van de producten die door de lidstaten met exportrestituties worden uitgevoerd naar de Staat Vaticaanstad | 252 |
| 2004/C 078E/4 | E-3281/03 van Bartho Pronk, Maria Martens en Albert Maat aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag op E-1740/02 betreffende het vrij verkeer van kapiteins | 253 |
| 2004/C 078E/5 | P-3283/03 van Francesco Speroni aan de CommissieBetreft: Bananen | 255 |
| 2004/C 078E/6 | E-3293/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Structuurfondsen | 255 |
| 2004/C 078E/7 | E-3304/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Observatie van etnische en rassendiscriminatie tijdens grenscontroles | 256 |
| 2004/C 078E/8 | E-3317/03 vanÍñigo Méndez de Vigo aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende betalingen | 257 |
| 2004/C 078E/9 | E-3320/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Doorreisvisa in de Europese Unie | 258 |
| 2004/C 078E/0 | P-3323/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Overtreding van de regels betreffende overheidsopdrachten door het vervoerbedrijf van Rome, ATAC | 259 |
| 2004/C 078E/1 | E-3327/03 van Albert Maat en Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Zwartekoppenziekte (Blackhead) | 260 |
| 2004/C 078E/2 | P-3332/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Exportrestituties voor levende runderen | 262 |
| 2004/C 078E/3 | P-3334/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Vanuit politiek oogpunt achterlijke opiniepeilingen | 263 |
| 2004/C 078E/4 | E-3335/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Huiszoeking op de redactie van de Italiaanse krant Il Giornale | 264 |
| 2004/C 078E/5 | E-3336/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Vermoedelijke schending van de rechten van de werknemers van Alcatel Italia S.p.A | 265 |
| 2004/C 078E/6 | E-3339/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Mogelijkheden van subsidiëring van de Azienda Sanitaria Locale van Fiumicino (Rome XIII) | 266 |
| 2004/C 078E/7 | E-3342/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Economische steun aan Deense immigrantenverenigingen | 267 |
| 2004/C 078E/8 | E-3348/03 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Project Gutenberg — Digitalisering van boeken waarvan het auteursrecht is verlopen | 268 |
| 2004/C 078E/9 | E-3351/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Belemmering van het vrij verkeer van werknemers in het Groothertogdom Luxemburg | 269 |
| 2004/C 078E/0 | E-3352/03 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Interne-marktregels | 270 |
| 2004/C 078E/1 | E-3353/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling van vrouwen en mannen in de sport | 271 |
| 2004/C 078E/2 | E-3360/03 van Jean-Maurice Dehousse aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van personen | 271 |
| 2004/C 078E/3 | E-3362/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling nieuwe kerncentrales | 272 |
| 2004/C 078E/4 | E-3372/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid voor Denemarken van heronderhandeling over protocol 16 | 273 |
| 2004/C 078E/5 | E-3378/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Financiële Europese steun aan Europese contactpunten | 274 |
| 2004/C 078E/6 | E-3381/03 van David Martin aan de CommissieBetreft: Vervoer van paarden uit Roemenië naar Italië | 275 |
| 2004/C 078E/7 | E-3385/03 van Karin Junker aan de CommissieBetreft: Metaaldetectors in de archeologie | 275 |
| 2004/C 078E/8 | E-3388/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het geleidelijk afsterven van de rol van de nationale centrale banken naast de ECB en de gevolgen voor preventie van productie en distributie van vals geld | 276 |
| 2004/C 078E/9 | E-3395/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vrijheid van verkeer voor burgers van Kosovo in de EU en definitieve status van Kosovo | 278 |
| 2004/C 078E/0 | E-3397/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Tandheelkundige apparatuur en het risico van infecties | 279 |
| 2004/C 078E/1 | E-3406/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Plaatsing en werking van zendmasten voor mobiele telefonie in Chortiatis | 280 |
| 2004/C 078E/2 | E-3412/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Financiering door de Europese Unie van projecten van onafhankelijke NGO’s in Tunesië | 282 |
| 2004/C 078E/3 | E-3434/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Bescherming van de Bauhausstijl | 283 |
| 2004/C 078E/4 | E-3438/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Renovatie Berlaymontgebouw | 284 |
| 2004/C 078E/5 | E-3445/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan hulpbehoevende gehandicapten | 285 |
| 2004/C 078E/6 | E-3450/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Criteria voor structurele acties in de visserijsector | 286 |
| 2004/C 078E/7 | E-3458/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het definitief verdwijnen van het tropisch regenwoud en het nemen van maatregelen om roofbouw en import zonder keurmerk te verhinderen | 287 |
| 2004/C 078E/8 | E-3461/03 van Peder Wachtmeister aan de CommissieBetreft: Omkopingsschandaal in het Zweedse detailhandelsmonopolie Systembolaget AB | 288 |
| 2004/C 078E/9 | E-3469/03 van Bart Staes, Phillip Whitehead, Catherine Stihler en Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Post-poliosyndroom | 289 |
| 2004/C 078E/0 | E-3480/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Burgerrechten van mensen met een handicap | 290 |
| 2004/C 078E/1 | E-3483/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Gebruik van documenten als bewijs van criminele activiteiten | 291 |
| 2004/C 078E/2 | E-3489/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Extra ruwe suiker voor het bedrijf Sinaga — Autonome regio van de Azoren | 292 |
| 2004/C 078E/3 | P-3492/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Romano Prodi - Manifest | 292 |
| 2004/C 078E/4 | E-3498/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Iran - nucleaire activiteiten | 293 |
| 2004/C 078E/5 | E-3503/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Straathonden en de Olympische spelen | 294 |
| 2004/C 078E/6 | P-3509/03 van Helmuth Markov aan de CommissieBetreft: Interreg IIIA: toekomstige financiering van de kantoren van de euregio’s | 294 |
| 2004/C 078E/7 | E-3530/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Gezondheid en veiligheid van oudere mensen en personen met een handicap | 295 |
| 2004/C 078E/8 | E-3534/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Portugese werknemers in het buitenland | 296 |
| 2004/C 078E/9 | E-3535/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Humana Milchunion - gezondheid van het kind | 297 |
| 2004/C 078E/0 | E-3545/03 van Alexander de Roo, Karl-Heinz Florenz en Chris Davies aan de CommissieBetreft: Omzetting van de richtlijn inzake afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) in Frankrijk. | 298 |
| 2004/C 078E/1 | E-3556/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling medegefinancierde projecten in Lobios, provincie Ourense, Spanje | 299 |
| 2004/C 078E/2 | E-3588/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Mozambique - verkiezingen | 300 |
| 2004/C 078E/3 | P-3595/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Handicaps | 301 |
| 2004/C 078E/4 | E-3610/03 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Omzeilen van de importtarieven voor suiker | 302 |
| 2004/C 078E/5 | P-3618/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Bouwcoöperaties in Griekenland | 303 |
| 2004/C 078E/6 | E-3637/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Werkomgeving van werknemers die in aanraking komen met conserveringsmiddelen | 304 |
| 2004/C 078E/7 | E-3639/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Belasting met schadelijke stoffen in het Wipp- en Eisacktal (Oostenrijk en Italië) | 305 |
| 2004/C 078E/8 | E-3642/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Eurobarometerenquête | 306 |
| 2004/C 078E/9 | E-3658/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Dag tegen pesten op het werk - maatregelen in de toekomst | 307 |
| 2004/C 078E/0 | E-3659/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van goederen en diensten | 308 |
| 2004/C 078E/1 | E-3662/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Rundvlees uit Botswana, wildstand en duurzame ontwikkeling | 309 |
| 2004/C 078E/2 | E-3664/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Reproductieve gezondheid van vrouwen | 310 |
| 2004/C 078E/3 | P-3666/03 van Mario Mantovani aan de CommissieBetreft: Gezondheidszorg en vrij verkeer van patiënten | 311 |
| 2004/C 078E/4 | P-3693/03 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Niet-gepubliceerde studie over het antisemitisme van het EUMC | 313 |
| 2004/C 078E/5 | P-3696/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces | 314 |
| 2004/C 078E/6 | P-3761/03 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Verplichting tot het afmaken van paarden wegens gebruik van nandrolon | 315 |
| 2004/C 078E/7 | E-3764/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Spaans programma voor waterbeheer: prijs van het overgehevelde water en terugvordering van fondsen. | 316 |
| 2004/C 078E/8 | E-3765/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Carrara | 317 |
| 2004/C 078E/9 | E-3766/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Florence | 317 |
| 2004/C 078E/0 | E-3767/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Livorno | 318 |
| 2004/C 078E/1 | E-3768/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Macerata | 318 |
| 2004/C 078E/2 | E-3769/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Massa | 318 |
| 2004/C 078E/3 | E-3770/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Perugia | 319 |
| 2004/C 078E/4 | E-3771/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Pistoia | 319 |
| 2004/C 078E/5 | E-3772/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Prato | 319 |
| 2004/C 078E/6 | E-3773/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Siena | 320 |
| 2004/C 078E/7 | E-3774/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Terni | 320 |
| 2004/C 078E/8 | E-3775/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Ancona | 320 |
| 2004/C 078E/9 | E-3793/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het programma Leonardo da Vinci voor de gemeente Pisa | 321 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3765/03, E-3766/03, E-3767/03, E-3768/03, E-3769/03, E-3770/03, E-3771/03, E-3772/03, E-3773/03, E-3774/03, E-3775/03 en E-3793/03 |
| 2004/C 078E/0 | E-3794/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Afgifte van visserijcertificaten | 321 |
| 2004/C 078E/1 | E-3798/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Ancona | 322 |
| 2004/C 078E/2 | E-3799/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Pisa | 322 |
| 2004/C 078E/3 | E-3800/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Pistoia | 322 |
| 2004/C 078E/4 | E-3801/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Prato | 323 |
| 2004/C 078E/5 | E-3802/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Siena | 323 |
| 2004/C 078E/6 | E-3803/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Terni | 323 |
| 2004/C 078E/7 | E-3804/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Perugia | 323 |
| 2004/C 078E/8 | E-3805/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Carrara | 324 |
| 2004/C 078E/9 | E-3806/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Florence | 324 |
| 2004/C 078E/0 | E-3807/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Livorno | 324 |
| 2004/C 078E/1 | E-3808/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Macerata | 324 |
| 2004/C 078E/2 | E-3809/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Massa | 325 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3798/03, E-3799/03, E-3800/03, E-3801/03, E-3802/03, E-3803/03, E-3804/03, E-3805/03, E-3806/03, E-3807/03, E-3808/03 en E-3809/03 |
| 2004/C 078E/3 | P-3810/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: EU-voorschriften inzake het terugzetten van gezonde vis | 325 |
| 2004/C 078E/4 | P-3835/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Toepassing van richtlijn 89/48/EEG | 327 |
| 2004/C 078E/5 | E-3838/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Verlaten dieren in Griekenland | 328 |
| 2004/C 078E/6 | E-3867/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Studie naar ervaringen met timesharing- en vakantieclubformules | 328 |
| 2004/C 078E/7 | E-3883/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: Europese financiering van telecommunicatietechnologie | 330 |
| 2004/C 078E/8 | E-3884/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: vermoedelijke overtreding van de regels voor gebruikmaking van EU-subsidies | 331 |
| 2004/C 078E/9 | E-3885/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: controle op het gebruik van subsidies van de Europese Unie | 331 |
| 2004/C 078E/0 | P-3890/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Erkenning van diploma’s van communautaire universiteiten in Griekenland | 332 |
| 2004/C 078E/1 | P-3892/03 van Nicole Thomas-Mauro aan de CommissieBetreft: AFSSA-advies | 333 |
| 2004/C 078E/2 | E-3901/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Politiek activisme van voorzitter Prodi in Italië | 334 |
| 2004/C 078E/3 | P-3911/03 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Toegang tot Spaanse sportfederaties — discriminatie van minderjarigen | 335 |
| 2004/C 078E/4 | P-3925/03 van Raina Echerer aan de CommissieBetreft: Katten- en hondenbont - Interne markt | 336 |
| 2004/C 078E/5 | P-4008/03 van Fernando Fernández Martín aan de CommissieBetreft: Powerline Communications Systems | 337 |
| 2004/C 078E/6 | P-0001/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties voor de export naar Vaticaanstad | 338 |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (2de deel) |
| 2004/C 078E/7 | E-1653/01 van Professor Sir Neil MacCormick aan de CommissieBetreft: Restitutie van bezittingen in de kandidaat-landen | 340 |
| 2004/C 078E/8 | P-1721/01 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Netto-overschrijvingen van de begroting | 340 |
| 2004/C 078E/9 | E-1746/01 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Voltooiing van de bouw van de ziekenhuizen in Katerini, Pyrgos en Kerkyra | 341 |
| 2004/C 078E/0 | E-1897/01 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Rechtsgrondslag voor voorstellen van de Commissie inzake de oprichting en financiering van pan-Europese politieke partijen | 342 |
| 2004/C 078E/1 | P-2120/01 van Hans Modrow aan de CommissieBetreft: Uitlevering Milosevic aan Joegoslavië-Tribunaal | 343 |
| 2004/C 078E/2 | E-3711/01 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Nieuw handelsakkoord met de Verenigde Staten | 343 |
| 2004/C 078E/3 | E-0684/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Moldavië als het armste land van Europa en het opvallende verschil in behandeling door de EU in vergelijking met de Baltische staten | 344 |
| 2004/C 078E/4 | E-0685/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Negatieve gevolgen voor de EU-lidstaten van de voortdurende achterstelling en uitzonderingspositie van Moldavië | 345 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0684/02 en E-0685/02 |
| 2004/C 078E/5 | E-3467/02 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Effectieve behandeling van tuberculose - vooruitgang | 346 |
| 2004/C 078E/6 | E-3561/02 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Bush meat | 348 |
| 2004/C 078E/7 | E-3630/02 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Beperking op het aantal sigaretten dat uit Spanje mag worden meegenomen | 350 |
| 2004/C 078E/8 | E-3647/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: UPDF-gevangenen in Uganda | 350 |
| 2004/C 078E/9 | P-3769/02 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: GATS (Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten) | 351 |
| 2004/C 078E/0 | E-3863/02 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Noord-Koreaanse vluchtelingen | 352 |
| 2004/C 078E/1 | E-3882/02 van Helle Thorning-Schmidt aan de CommissieBetreft: Vrijhandelsovereenkomst met Mexico en schending van de mensenrechten | 353 |
| 2004/C 078E/2 | E-3900/02 van Lennart Sacrédeus aan de CommissieBetreft: De behandeling en situatie van meisjes en vrouwen in Afghanistan | 354 |
| 2004/C 078E/3 | P-0327/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Toepassing van Verordening (EG) nr. 2560/2001 inzake grensoverschrijdende betalingen in euro’s | 354 |
| 2004/C 078E/4 | E-0426/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Schending van de mensenrechten in Tsjetsjenië | 355 |
| 2004/C 078E/5 | E-0521/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: De vrouwenrechten in Pakistan | 356 |
| 2004/C 078E/6 | E-0586/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Verlaging BTW op CD’s | 358 |
| 2004/C 078E/7 | E-0819/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Genetisch gemanipuleerde plantaardige producten en liability | 358 |
| 2004/C 078E/8 | E-0906/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cuba, Overeenkomst van Cotonou, mensenrechten | 359 |
| 2004/C 078E/9 | E-1141/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Aardverschuivingen in Griekenland en gevolgen voor de infrastructuur | 360 |
| 2004/C 078E/0 | E-1143/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Toegankelijkheid van digitale diensten voor visueel gehandicapten | 361 |
| 2004/C 078E/1 | E-1230/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Versterking van de justitiële samenwerking | 362 |
| 2004/C 078E/2 | E-1232/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Het beleid van de lidstaten in verband met uitbreiding luchthavens | 363 |
| 2004/C 078E/3 | E-1272/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Ongelijke behandeling van Europeanen door de Turkse regering | 363 |
| 2004/C 078E/4 | E-1278/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: De Grieks-katholieke minderheid in Roemenië | 364 |
| 2004/C 078E/5 | E-1322/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Grondbezit in Zimbabwe - geweldpleging en nepotisme | 365 |
| 2004/C 078E/6 | E-1364/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitbuiting van EU-burgers door de Staat Vaticaanstad | 367 |
| 2004/C 078E/7 | E-1416/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Veroordeling van bank tot schadevergoeding aan klanten vanwege het uitlekken van informatie aan de belastingdienst van hun lidstaat | 367 |
| 2004/C 078E/8 | E-1418/03 van Maria Carrilho aan de CommissieBetreft: Herziening strategisch kader Europa-Azië | 368 |
| 2004/C 078E/9 | E-1451/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Samenwerking met het Slowaakse Instituut voor metrologie | 369 |
| 2004/C 078E/0 | E-1517/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Economische partnerschapsakkoorden | 370 |
| 2004/C 078E/1 | E-1526/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het ontbreken van een sanering voor met blauw en bruin asbest verontreinigde woningen en gebruiksruimten in de toekomstige EU-lidstaat Hongarije | 371 |
| 2004/C 078E/2 | E-1540/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Handel in apparaten die voor marteling of doodstraf kunnen worden gebruikt | 372 |
| 2004/C 078E/3 | E-1541/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verbod op de productie van apparatuur voor doodstraf en foltering | 373 |
| 2004/C 078E/4 | E-1542/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Het toezicht op de handel in producten die als martelwerktuig kunnen worden gebruikt | 373 |
| 2004/C 078E/5 | E-1543/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Productie van apparaten en producten voor doodstraf of foltering | 373 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1540/03, E-1541/03, E-1542/03 en E-1543/03 |
| 2004/C 078E/6 | P-1594/03 van Emilio Menéndez del Valle aan de CommissieBetreft: Handelsovereenkomst EG/Israël | 374 |
| 2004/C 078E/7 | P-1595/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende betalingen in euro’s | 375 |
| 2004/C 078E/8 | P-1632/03 van Renato Brunetta aan de CommissieBetreft: De verkoop van de onderneming Vittoriosa Gaming door de onderneming Casinò Municipale di Venezia | 375 |
| 2004/C 078E/9 | E-1636/03 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Zesde BTW-richtlijn | 376 |
| 2004/C 078E/0 | E-1647/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Wijze van inzet en beheer van financiële middelen van de EU voor de integratie en de verbetering van de levensomstandigheden van de Roma in Bulgarije | 378 |
| 2004/C 078E/1 | P-1653/03 van Joost Lagendijk aan de CommissieBetreft: Europees Civiel Vredeskorps — stand van zaken — mainstreaming van conflictpreventie in het buitenlandse beleid van de Europese Unie | 379 |
| 2004/C 078E/2 | P-1661/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Het proces tegen Leyla Zana | 380 |
| 2004/C 078E/3 | E-1668/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Schendingen van de mensenrechten in de Westelijke Sahara | 381 |
| 2004/C 078E/4 | E-1669/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Oliepijpleiding Baku-Ceyhan | 382 |
| 2004/C 078E/5 | E-1689/03 van Anders Wijkman aan de CommissieBetreft: Bushmeat (vlees uit de wildernis) | 383 |
| 2004/C 078E/6 | E-1739/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: EU-eenheid voor de bevrijding van ontvoerde Europese toeristen | 384 |
| 2004/C 078E/7 | E-1763/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Wetgeving in de EU, lidstaten en kandidaatlanden inzake het houden van paarden | 385 |
| 2004/C 078E/8 | E-1777/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in Veria | 386 |
| 2004/C 078E/9 | E-1827/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Lagere BTW-tarieven voor de huur of koop van video’s en DVD’s | 386 |
| 2004/C 078E/0 | E-1832/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Technische tekortkomingen in projecten in Griekenland | 387 |
| 2004/C 078E/1 | E-1838/03 van Roger Helmer, Charles Tannock, Sir Robert Atkins, Giles Chichester, Hartmut Nassauer en Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Vrijhandelsovereenkomst tussen Singapore en de Europese Unie | 388 |
| 2004/C 078E/2 | P-1839/03 van Ilka Schröder aan de CommissieBetreft: Betrekkingen van de EU met Syrië en associatieovereenkomst | 389 |
| 2004/C 078E/3 | E-1854/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Aardverschuivingen in Griekenland en schade aan infrastructuur | 390 |
| 2004/C 078E/4 | E-1869/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Pensioenverliezen | 391 |
| 2004/C 078E/5 | E-1873/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vereisten inzake beursnotering | 392 |
| 2004/C 078E/6 | E-1882/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Effect van de euro op de handel | 393 |
| 2004/C 078E/7 | P-1979/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Synthetische progestativa in contraceptieve pillen en hormoonvervangende medicatie | 394 |
| 2004/C 078E/8 | E-2121/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van infrastructuren op Madagaskar en bevordering van werkgelegenheid | 395 |
| 2004/C 078E/9 | E-2123/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Bevordering van hernieuwbare energie en afvalverwerking op het eiland Mauritius | 396 |
| 2004/C 078E/0 | E-2143/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Contracten van de Commissie met de firma Planistat | 397 |
| 2004/C 078E/1 | E-2173/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Eerbiediging van de Europese wetgeving inzake asbest (Aanvullend Antwoord) | 399 |
| 2004/C 078E/2 | E-2211/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Vorderingen op het gebied van asiel in Thessaloniki | 400 |
| 2004/C 078E/3 | E-2212/03 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van de mogelijkheden voor de EU-burgers om invloed uit te oefenen en te participeren, aan de hand van de interactieve informatietechnologie | 401 |
| 2004/C 078E/4 | E-2293/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Stopzetting van grensoverschrijdende nachttreinen binnen de EU door de vrije markt die leidt tot te hoge betalingen voor het rijden over het railnet van andere staten | 402 |
| 2004/C 078E/5 | E-2405/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verzekering motorvoertuigen | 403 |
| 2004/C 078E/6 | E-2406/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verzekering motorvoertuigen | 404 |
| 2004/C 078E/7 | E-2407/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verzekering motorvoertuigen | 405 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2405/03, E-2406/03 en E-2407/03 |
| 2004/C 078E/8 | P-2460/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsende maatregelen van de Ierse staat op de elektriciteitsmarkt | 407 |
| 2004/C 078E/9 | E-2537/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Nettobijdrage voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (Aanvullend Antwoord) | 407 |
| 2004/C 078E/0 | E-2580/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De verwachting van een toenemende productie van valse eurobiljetten in dunbevolkte landen waar de euro belangrijk wordt als parallelmunteenheid (Aanvullend Antwoord) | 408 |
| 2004/C 078E/1 | E-2601/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Herstel van de oude binnenstad van Rieti | 410 |
| 2004/C 078E/2 | E-2649/03 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Vergelijking elektriciteitstarieven in het tweede benchmarkingverslag van de Commissie | 411 |
| 2004/C 078E/3 | E-2650/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Werktijdenrichtlijn | 412 |
| 2004/C 078E/4 | E-2662/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: De ozonlaag afbrekende stoffen | 413 |
| 2004/C 078E/5 | E-2666/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Recyclage van printerpatronen | 413 |
| 2004/C 078E/6 | E-2670/03 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Het verbod om tegelijkertijd ingeschreven te staan bij verschillende instellingen voor hoog onderwijs | 415 |
| 2004/C 078E/7 | P-2672/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Toewijzing van slots op luchthavens | 416 |
| 2004/C 078E/8 | E-2689/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: GSM roaming tarieven | 416 |
| 2004/C 078E/9 | E-2711/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Vrije nicotine | 418 |
| 2004/C 078E/0 | E-2716/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Radardetectoren (Aanvullend Antwoord) | 419 |
| 2004/C 078E/1 | P-2722/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Toepassing van verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand | 420 |
| 2004/C 078E/2 | P-2746/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Overtredingen van de Europese regels inzake de speciale beschermingszones en de gebieden van communautair belang, alsmede het gebruik van Europese subsidies voor de herbebossing van het gebied Alta Murgia (Bari) | 421 |
| 2004/C 078E/3 | E-2771/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Europese middelen voor het Enable-project | 423 |
| 2004/C 078E/4 | E-2772/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Hoogte van de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering voor kleine verzekeringsfirma’s | 424 |
| 2004/C 078E/5 | E-2779/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van het vervoer van poststukken en goederen per spoor in Duitsland en stimulansen om in andere lidstaten hetzelfde te doen | 425 |
| 2004/C 078E/6 | P-2780/03 van António Campos aan de CommissieBetreft: Bosbranden in de Europese Unie | 426 |
| 2004/C 078E/7 | E-2789/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Banking-regels in de EU-handel in emissierechten: het recht van landen om emissierechten op te sparen. | 428 |
| 2004/C 078E/8 | E-2790/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Banking-regels in de EU-handel in emissierechten: het onveranderlijke karakter van de in het kader van het Burden Sharing Agreement (BSA) toegewezen eenheden (assigned amount units, AAU’s) | 429 |
| 2004/C 078E/9 | E-2791/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Probleem van double accounting in de emissierechtenhandel | 429 |
| 2004/C 078E/0 | E-2792/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Mogelijkheden van agressieve speculatie in de emissierechtenhandel | 430 |
| 2004/C 078E/1 | E-2793/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Definitie van warme lucht en verbodsbepalingen in het Protocol van Kyoto | 430 |
| 2004/C 078E/2 | E-2794/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Publicatie van de progressie in de richting van de Kyoto-doelstelling van de EU aan de hand van een mobiel gemiddelde voor de vijfjarige periode | 431 |
| 2004/C 078E/3 | E-2795/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Probleem met toewijzing voor de duur va de periode van de emissierechtenhandel | 431 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2789/03, E-2790/03, E-2791/03, E-2792/03, E-2793/03, E-2794/03 en E-2795/03 |
| 2004/C 078E/4 | P-2799/03 van Domenico Mennitti aan de CommissieBetreft: Realisatie van pan-Europese corridors | 433 |
| 2004/C 078E/5 | E-2819/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Milieu-effectbeoordelingen in Ierland | 434 |
| 2004/C 078E/6 | E-2826/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Eco-rijden | 434 |
| 2004/C 078E/7 | E-2827/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Isolatiecellen in ziekenhuizen | 435 |
| 2004/C 078E/8 | E-2832/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stabiliteits- en groeipact | 436 |
| 2004/C 078E/9 | E-2851/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Aanleg van een verkeersweg zonder milieueffectbeoordeling in het Gebied van Communautair Belang van de Gessi Triassici, in het Nationaal Park van de Etruskische Apennijnen (Appennino Tosco-Emilano) (Villa Minozzo (RE), Italië) | 438 |
| 2004/C 078E/0 | E-2853/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Havendienstenrichtlijn: kritiek op het Parlement door een ambtenaar van de Commissie | 439 |
| 2004/C 078E/1 | E-2877/03 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Internationale architectuurwedstrijd Sentiers de l’Europe en het Jean Reyplein | 440 |
| 2004/C 078E/2 | E-2895/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Ierse schapenhouders | 440 |
| 2004/C 078E/3 | E-2903/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Opschorting van samenwerkingsovereenkomsten en uitstel van de ondertekening van samenwerkingsakkoorden | 441 |
| 2004/C 078E/4 | P-2916/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Communautaire financiële steun aan transnationale telersverenigingen | 442 |
| 2004/C 078E/5 | E-2959/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Risico stroomuitval | 443 |
| 2004/C 078E/6 | E-2966/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Spaans nationaal hydrologisch plan: gevolgen van het stuwdamproject van La Breña voor de Iberische lynx en beschermde roofvogels | 444 |
| 2004/C 078E/7 | P-2975/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Contracten met CESD | 445 |
| 2004/C 078E/8 | E-2994/03 van Bernhard Rapkay aan de CommissieBetreft: Steun van de EU voor Noordrijn-Westfalen in 2001 en 2002 (Aanvullend Antwoord) | 447 |
| 2004/C 078E/9 | E-2996/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Normalisatie van computergegevens | 447 |
| 2004/C 078E/0 | E-3007/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Rol van de Informatie- en adviescentra voor het platteland (Carrefours) bij voorlichtingscampagnes over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid | 448 |
| 2004/C 078E/1 | P-3068/03 van Hugues Martin aan de CommissieBetreft: Financiering van structuren die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa | 448 |
| 2004/C 078E/2 | E-3112/03 van Giacomo Santini, Elena Paciotti, Luciana Sbarbati, Giovanni Pittella, Generoso Andria, Enrico Ferri, Carlo Fatuzzo, Gianfranco Dell’Alba, Roberta Angelilli, Stefano Zappalà, Paolo Pastorelli, Antonio Di Pietro, Mauro Nobilia, Sebastiano Musumeci, Michl Ebner, Roberto Bigliardo, Catherine Guy-Quint, Adriana Poli Bortone, Fiorella Ghilardotti, Monica Frassoni, Franz Turchi, Massimo Carraro, Guido Bodrato, Francesco Musotto, Vincenzo Lavarra, Vitaliano Gemelli en Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Informatiebeleid EU — Rechtsgrondslag van de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en Info-Point Europa (IPE) — Subsidies voor het functioneren van deze centra in 2004: noodzakelijk en dringend | 449 |
| 2004/C 078E/3 | P-3153/03 van Evelyne Gebhardt aan de CommissieBetreft: Euro-Infopoints | 450 |
| 2004/C 078E/4 | E-3240/03 van Thierry Cornillet aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de exploitatiesubsidie voor de Info-Point Europa | 450 |
| 2004/C 078E/5 | P-3265/03 van Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Info-points en Carrefours | 451 |
| 2004/C 078E/6 | E-3287/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Europese culturele centra | 451 |
| 2004/C 078E/7 | E-3301/03 van Nicole Thomas-Mauro aan de CommissieBetreft: Info-points Europe | 452 |
| 2004/C 078E/8 | P-3389/03 van John Hume aan de CommissieBetreft: Europese Carrefours | 452 |
| 2004/C 078E/9 | P-3403/03 van John Cushnahan aan de CommissieBetreft: Middelen voor Europese Carrefours | 452 |
| Gecombineerd Aanvullend Antwoord op de schritftelijke vragen E-3007/03, P-3068/03, E-3112/03, P-3153/03, E-3240/03, P-3265/03, E-3287/03, E-3301/03, P-3389/03 en P-3403/03 |
| 2004/C 078E/0 | E-3012/03 van Jaime Valdivielso de Cué aan de CommissieBetreft: Wijn | 454 |
| 2004/C 078E/1 | E-3030/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Gebruik van vaartuigen met zuiginstallaties | 454 |
| 2004/C 078E/2 | P-3037/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Overtreding van EU-milieurecht bij de uitbreiding van de luchthaven Frankfurt | 455 |
| 2004/C 078E/3 | E-3059/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: EU-gelden voor de instandhouding van het mariene milieu | 456 |
| 2004/C 078E/4 | E-3062/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Sanering van het waternetwerk | 457 |
| 2004/C 078E/5 | P-3069/03 van Luciana Sbarbati aan de CommissieBetreft: Adriatische corridor | 459 |
| 2004/C 078E/6 | P-3077/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Niet-tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/53/EG betreffende autowrakken | 460 |
| 2004/C 078E/7 | E-3086/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Tabakhandel in Frankrijk | 461 |
| 2004/C 078E/8 | E-3087/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Bedrijfsconcentratie: criteria van de Commissie | 462 |
| 2004/C 078E/9 | E-3099/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Steun aan de mosselteelt | 464 |
| 2004/C 078E/0 | E-3106/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó | 465 |
| 2004/C 078E/1 | E-3128/03 van Jaime Valdivielso de Cué aan de CommissieBetreft: Handel | 467 |
| 2004/C 078E/2 | E-3131/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Het Sorraia paard | 467 |
| 2004/C 078E/3 | P-3135/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Verwijdering gifschepen | 469 |
| 2004/C 078E/4 | E-3138/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: luchtvervuiling in Thessaloniki | 470 |
| 2004/C 078E/5 | E-3140/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Projecten i.v.m. doodstraf | 471 |
| 2004/C 078E/6 | E-3141/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Europese week tegen kanker - wetenschappelijk onderzoek | 472 |
| 2004/C 078E/7 | E-3144/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: EU-financiering voor Spaans Nationaal Watermanagementprogramma | 473 |
| 2004/C 078E/8 | P-3145/03 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: Batterijen van mobiele telefoons die ontploffen | 474 |
| 2004/C 078E/9 | P-3152/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Exploderende Nokia-telefoons | 476 |
| 2004/C 078E/0 | E-3156/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Urbanisatie in de Serra de la Renegà en het GCB Oropesa-Benicàssim (Castellón — Spanje) | 477 |
| 2004/C 078E/1 | E-3157/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de militaire basis in een Natura 2000-gebied op de Maddalena-archipel (Sardinië) | 478 |
| 2004/C 078E/2 | E-3173/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Stemrecht voor immigranten | 480 |
| 2004/C 078E/3 | E-3182/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van de communautaire wetgeving door de luchtvaartmaatschappij SATA | 481 |
| 2004/C 078E/4 | E-3183/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Berekening van de extra heffing voor de Autonome Regio der Azoren | 482 |
| 2004/C 078E/5 | E-3186/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende aankopen | 483 |
| 2004/C 078E/6 | E-3189/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Ontploffende batterijen in mobiele telefoons van Nokia | 484 |
| 2004/C 078E/7 | E-3193/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de voormalige directeur-generaal van Eurostat | 485 |
| 2004/C 078E/8 | E-3200/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Uiterlijke raciale kenmerken als criterium voor het door politie of douane wel of niet controleren van personen die een EU-binnengrens overschrijden | 487 |
| 2004/C 078E/9 | E-3204/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gebruik voor commerciële doeleinden van beschermde diersoorten in Griekenland | 487 |
| 2004/C 078E/0 | E-3207/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Peroxide in tandpasta | 488 |
| 2004/C 078E/1 | E-3212/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Beschuldiging in Britse krant betreffende onregelmatigheden bij financiering door Commissie | 489 |
| 2004/C 078E/2 | E-3216/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen in Griekenland en overtreding van de milieuwetgeving | 490 |
| 2004/C 078E/3 | E-3218/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Zeldzame ziektes: het syndroom van Evans | 492 |
| 2004/C 078E/4 | E-3222/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Vermiste personen | 493 |
| 2004/C 078E/5 | E-3226/03 van Felipe Camisón Asensio aan de CommissieBetreft: Hervorming van de tabakssector | 494 |
| 2004/C 078E/6 | E-3227/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Indonesië | 495 |
| 2004/C 078E/7 | E-3230/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Subsidieprogramma’s Interreg en Urban | 496 |
| 2004/C 078E/8 | P-3232/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Actualisering van de begrotingscijfers (Aanvullend Antwoord) | 498 |
| 2004/C 078E/9 | E-3236/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Training van ambtenaren in de nieuwe technologieën | 498 |
| 2004/C 078E/0 | E-3237/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Toegang tot Internet voor Griekse huishoudens | 499 |
| 2004/C 078E/1 | E-3239/03 van Martin Callanan aan de CommissieBetreft: Doden van vogels op Malta | 500 |
| 2004/C 078E/2 | E-3243/03 van Jan Wiersma aan de CommissieBetreft: De Buy American Act in de Amerikaanse defensiebegroting | 500 |
| 2004/C 078E/3 | E-3250/03 van Ruth Hieronymi, Christa Prets, Karin Junker, Raina Echerer en Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Bijstand van de Europese Commissie aan de lidstaten bij het aanmoedigen van migratie naar open standaarden en interoperabiliteit in digitale televisie | 502 |
| 2004/C 078E/4 | E-3259/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Stankoverlast door de stortplaats in Ano Liósia | 504 |
| 2004/C 078E/5 | E-3274/03 van Inger Schörling aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de aanleg van kunstmatige stranden in Caleta de la Guirra, gemeente van Antigua (Fuerteventura, Canarische eilanden) | 505 |
| 2004/C 078E/6 | E-3275/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Vernietiging van Russische bossen | 506 |
| 2004/C 078E/7 | E-3276/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Beperkingen ten aanzien van vluchten naar de luchthaven van Zürich | 507 |
| 2004/C 078E/8 | E-3284/03 van Lord Inglewood aan de CommissieBetreft: Overboekingen op vluchten van Air France | 507 |
| 2004/C 078E/9 | E-3285/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Openluchtsteenkoolmijn van Feixolín (gewest Valle de Laciana, Spanje) | 508 |
| 2004/C 078E/0 | E-3286/03 van Anne André-Léonard aan de CommissieBetreft: Harmonisatie van de Europese wetgeving op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen | 510 |
| 2004/C 078E/1 | E-3288/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Vestiging bedrijven gemeente Losser | 510 |
| 2004/C 078E/2 | E-3289/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Rechteloze Portugese werknemers op de Noordzee | 511 |
| 2004/C 078E/3 | P-3291/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Toezicht op de uitvoering van Europese besluiten in Portugal | 512 |
| 2004/C 078E/4 | E-3294/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Het vijfde kaderproject van de Europese Commissie | 513 |
| 2004/C 078E/5 | E-3296/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Legeskosten verblijfskaart | 514 |
| 2004/C 078E/6 | E-3300/03 van Robert Sturdy aan de CommissieBetreft: Ongewenste e-mails uit Afrika waarin wordt gevraagd om bankgegevens | 515 |
| 2004/C 078E/7 | E-3302/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Plannen ter vermindering van lawaai (EU-richtlijn 2002/49/EG) | 517 |
| 2004/C 078E/8 | E-3306/03 van Gary Titley aan de CommissieBetreft: Fluor in drinkwater | 518 |
| 2004/C 078E/9 | E-3309/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Responsible shopping week in de gebouwen van de Commissie | 518 |
| 2004/C 078E/0 | E-3321/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Tijdelijke stortplaatsen voor afval op Malta | 519 |
| 2004/C 078E/1 | P-3322/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Vice-voorzitter Kinnock en aanwijzingen van onregelmatigheden bij Eurostat | 520 |
| 2004/C 078E/2 | E-3326/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Emolumenten van Commissieleden | 521 |
| 2004/C 078E/3 | E-3328/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het moedwillig verloren gaan van het voor de gezamenlijke Europese geschiedenis belangrijk voormalige krijgsgevangenenkamp Stammlager X B Sandbostel | 522 |
| 2004/C 078E/4 | E-3329/03 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Opiniepeiling van Eurobarometer waaruit Israël naar voren komt als het land dat de grootste bedreiging voor de wereldvrede vormt | 523 |
| 2004/C 078E/5 | E-3340/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Verzoek om een onderzoek naar enkele berichten betreffende voorzitter Prodi | 524 |
| 2004/C 078E/6 | E-3341/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Albanië | 525 |
| 2004/C 078E/7 | E-3343/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens in de betrekkingen met derde landen | 526 |
| 2004/C 078E/8 | E-3345/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Villa’s van Palladio | 527 |
| 2004/C 078E/9 | P-3350/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Veenverschuiving Derrybrien windpark | 528 |
| 2004/C 078E/0 | E-3361/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Spoordossier IJzeren Rijn | 529 |
| 2004/C 078E/1 | E-3367/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Lasertechnologie en stralingsemissie | 530 |
| 2004/C 078E/2 | E-3368/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Opiniepeiling Eurobarometer over Irak en de wereldvrede | 530 |
| 2004/C 078E/3 | E-3370/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Commentaar van Commissievoorzitter Prodi op de uitslag van het Zweedse referendum over de EMU | 531 |
| 2004/C 078E/4 | E-3371/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Juridische consequenties van ratificatie van de ontwerpgrondwet van de Europese Unie | 532 |
| 2004/C 078E/5 | P-3376/03 van Christine De Veyrac aan de CommissieBetreft: Verlaagd BTW-tarief voor kappersdiensten | 533 |
| 2004/C 078E/6 | E-3379/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Uitbreiding aantal olieboorinstallaties in de Amvrakikós Kólpos | 534 |
| 2004/C 078E/7 | E-3384/03 van Gianfranco Dell’Alba, Emma Bonino, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis, Marco Pannella en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Corridor 5 | 535 |
| 2004/C 078E/8 | P-3390/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: BTW voor kleermakers | 536 |
| 2004/C 078E/9 | E-3393/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Goedkeuring bromfietsen | 537 |
| 2004/C 078E/0 | E-3404/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Ierland en schendingen van de EU-milieuwetgeving | 538 |
| 2004/C 078E/1 | E-3405/03 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Beheer van de Structuurfondsen (Aanvullend Antwoord) | 539 |
| 2004/C 078E/2 | E-3407/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cabinda - rapport over de mensenrechten | 541 |
| 2004/C 078E/3 | E-3413/03 van Olivier Duhamel aan de CommissieBetreft: Eurobarometer | 542 |
| 2004/C 078E/4 | E-3416/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 543 |
| 2004/C 078E/5 | E-3417/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 543 |
| 2004/C 078E/6 | E-3418/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 543 |
| 2004/C 078E/7 | E-3419/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 543 |
| 2004/C 078E/8 | E-3420/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 544 |
| 2004/C 078E/9 | E-3421/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 544 |
| 2004/C 078E/0 | E-3422/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 544 |
| 2004/C 078E/1 | E-3423/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 544 |
| 2004/C 078E/2 | E-3424/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 544 |
| 2004/C 078E/3 | E-3425/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 545 |
| 2004/C 078E/4 | E-3426/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 545 |
| 2004/C 078E/5 | E-3427/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 545 |
| 2004/C 078E/6 | E-3428/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 545 |
| 2004/C 078E/7 | E-3429/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 546 |
| 2004/C 078E/8 | E-3430/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 546 |
| 2004/C 078E/9 | E-3431/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 546 |
| 2004/C 078E/0 | E-3432/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 546 |
| 2004/C 078E/1 | E-3433/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen | 547 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3416/03, E-3417/03, E-3418/03, E-3419/03, E-3420/03, E-3421/03, E-3422/03, E-3423/03, E-3424/03, E-3425/03, E-3426/03, E-3427/03, E-3428/03, E-3429/03, E-3430/03, E-3431/03, E-3432/03 en E-3433/03 |
| 2004/C 078E/2 | E-3437/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Antisemitisme bij Noord-Afrikaanse en andere islamitische allochtonen in Europa | 547 |
| 2004/C 078E/3 | E-3442/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Discriminatie van atleten | 548 |
| 2004/C 078E/4 | P-3446/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Toestemming voor steunverlening in verband met tijdelijke stopzetting van de visserij in Sicilië in het jaar 2002 | 549 |
| 2004/C 078E/5 | E-3447/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Afzetmoeilijkheden en import in de wijnsector | 550 |
| 2004/C 078E/6 | E-3453/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Politiek standpunt EU-ambtenarenvakbond TAO-AFI over nachtvluchten boven Brusselse rand | 551 |
| 2004/C 078E/7 | E-3455/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Communautair actieprogramma om zeevogels te beschermen tegen visserij met de beuglijn | 552 |
| 2004/C 078E/8 | E-3456/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Cofinanciering van de niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) | 553 |
| 2004/C 078E/9 | E-3457/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Hervorming van de olijfoliesector | 554 |
| 2004/C 078E/0 | E-3459/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Maatregelen om het slopen van oude met chemicaliën, asbest en diesel verontreinigde Amerikaanse oorlogsschepen in Europa tegen te gaan | 554 |
| 2004/C 078E/1 | E-3460/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tegenwerking van de toekomstige lidstaat Tsjechië bij het uitroeien van kinderprostitutie in de grensstreken met Duitsland | 556 |
| 2004/C 078E/2 | E-3466/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Dierenwelzijn in Griekse slachthuizen | 557 |
| 2004/C 078E/3 | E-3472/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Omzetting van de Landesbank Nordrhein-Westfalen in subsidieverlenende instelling | 558 |
| 2004/C 078E/4 | E-3474/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Contracten met bedrijfsconsultants in de kabinetten van de Commissie | 559 |
| 2004/C 078E/5 | E-3477/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Vrouwelijke gevangenen | 560 |
| 2004/C 078E/6 | E-3479/03 van Christine De Veyrac aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2002/46/EG tot harmonisering van de wetgeving op voedingssupplementen | 561 |
| 2004/C 078E/7 | E-3482/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Legal privilege voor documenten tussen bedrijven en hun advocatenkantoren | 562 |
| 2004/C 078E/8 | E-3486/03 van Karl von Wogau aan de CommissieBetreft: Tarieven voor bankoverschrijvingen in euroland | 563 |
| 2004/C 078E/9 | E-3490/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Marktordening en inkomenspositie van olijfproducenten in het kader van de hervorming van de GMO voor olijfolie | 564 |
| 2004/C 078E/0 | E-3494/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cuba - politieke gevangenen | 565 |
| 2004/C 078E/1 | E-3502/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Normen voor de kwaliteit van de lucht in zones met veel verkeer | 566 |
| 2004/C 078E/2 | E-3506/03 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Communautaire wetgeving inzake DNA | 567 |
| 2004/C 078E/3 | P-3510/03 van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Rijbewijs in de Europese Unie | 568 |
| 2004/C 078E/4 | E-3516/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Commissiepersoneel | 569 |
| 2004/C 078E/5 | P-3519/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Onvoorzien en unilateraal besluit van de Italiaanse ministerraad om in de gemeente Scanzano Jonico een nationale opslagplaats voor kernafval te creëren | 570 |
| 2004/C 078E/6 | E-3520/03 van Rijk van Dam aan de CommissieBetreft: Speciaal Verslag van de Europese Rekenkamer nr. 4/2003 over Plattelandsontwikkeling: Steun aan Probleemgebieden | 572 |
| 2004/C 078E/7 | P-3522/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Specifieke importtarieven Volksrepubliek China voor fotografische producten | 573 |
| 2004/C 078E/8 | E-3523/03 van Struan Stevenson aan de CommissieBetreft: Voorgestelde nieuwe regelingen voor vervoer van levende dieren | 574 |
| 2004/C 078E/9 | P-3527/03 van Rijk van Dam aan de CommissieBetreft: Speciaal Verslag van de Europese Rekenkamer nr. 4/2003 over Plattelandsontwikkeling: Steun aan Probleemgebieden | 576 |
| 2004/C 078E/0 | E-3529/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Verslag van Amnesty International en Oxfam over wapenbeheersing | 578 |
| 2004/C 078E/1 | E-3536/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Problemen met de erkenning van diploma’s en beroepsbekwaamheid in Frankrijk | 578 |
| 2004/C 078E/2 | E-3542/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde organismen (GGO’s) | 579 |
| 2004/C 078E/3 | E-3543/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: vrij verkeer voor Bulgaren | 580 |
| 2004/C 078E/4 | E-3544/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Eurobarometer-enquête naar de bedreigingen van de vrede | 580 |
| 2004/C 078E/5 | E-3546/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Gebruik van het intelligente snelheidsadaptatiesysteem in het verkeer | 581 |
| 2004/C 078E/6 | P-3547/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Voortdurende en straffeloze olievervuiling voor de Portugese kusten | 582 |
| 2004/C 078E/7 | E-3549/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cohesiefonds - Portugal | 583 |
| 2004/C 078E/8 | E-3552/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: EU-financiering voor onderzoeksprogramma’s in Oekraïne | 584 |
| 2004/C 078E/9 | E-3553/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Vermiste Cyprioten | 585 |
| 2004/C 078E/0 | E-3554/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van kunstmatige virussen en bacteriën in Amerika en de gevolgen voor een mogelijke verwaarlozing van de milieuzorg in Europa | 586 |
| 2004/C 078E/1 | E-3555/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van kunstmatige virussen en bacteriën in Amerika en de gevolgen voor biodiversiteit en biologische oorlogsvoering in Europa | 587 |
| 2004/C 078E/2 | E-3559/03 van Margrietus van den Berg en Jan Wiersma aan de CommissieBetreft: Rail Service Centrum Groningen en het niet gebruiken van de spoorwegovergang bij Nieuweschans naar Noord-Duitsland | 589 |
| 2004/C 078E/3 | E-3561/03 van Jan Andersson aan de CommissieBetreft: Pseudo-zelfstandige werknemers en sociale dumping | 590 |
| 2004/C 078E/4 | E-3562/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Automatische verlenging concessie Brennersnelweg | 591 |
| 2004/C 078E/5 | E-3564/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Internationale telediensten en concurrentie | 591 |
| 2004/C 078E/6 | E-3566/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Terugvloeing van begrotingsmiddelen | 593 |
| 2004/C 078E/7 | P-3568/03 van Herman Schmid aan de CommissieBetreft: De ontwerpgrondwet kan het gebrek aan democratische legitimiteit van de EU niet wegnemen | 593 |
| 2004/C 078E/8 | E-3571/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Bedreiging van een beschermd watergebied door installaties in een andere lidstaat | 594 |
| 2004/C 078E/9 | E-3576/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Europese gehandicaptenkaart | 595 |
| 2004/C 078E/0 | E-3580/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: EU-wetgeving inzake arbeidstijden | 596 |
| 2004/C 078E/1 | E-3582/03 van Yasmine Boudjenah aan de CommissieBetreft: Betrokkenheid van multinationale ondernemingen bij conflicten | 597 |
| 2004/C 078E/2 | E-3584/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Ontvangen van aanvullend Antwoord | 599 |
| 2004/C 078E/3 | E-3585/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Geheim gehouden rapport van het EUMC inzake antisemitisme onder mohammedanen | 599 |
| 2004/C 078E/4 | E-3587/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Antisemitismerapport Europees Observatorium voor racismebestrijding | 600 |
| 2004/C 078E/5 | E-3607/03 van Olivier Duhamel aan de CommissieBetreft: Waarnemingscentrum in Wenen | 600 |
| 2004/C 078E/6 | E-3700/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Het verdonkeremanen van het onderzoek naar antisemitisme in Europa door de Europese waarnemingspost voor verschijnselen van racisme en vreemdelingenhaat (EUMC) | 601 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3585/03, E-3587/03, E-3607/03 en E-3700/03 |
| 2004/C 078E/7 | E-3590/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Iberisch-Amerikaanse top - conclusies en vooruitzichten | 602 |
| 2004/C 078E/8 | E-3596/03 van Brigitte Langenhagen aan de CommissieBetreft: EU-grenscontroles | 603 |
| 2004/C 078E/9 | E-3601/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Buy American Act | 605 |
| 2004/C 078E/0 | E-3602/03 van Anne Van Lancker aan de CommissieBetreft: Artikel 51 van de Europese Grondwet | 606 |
| 2004/C 078E/1 | E-3665/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Niet-confessionele organisaties | 606 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3602/03 en E-3665/03 |
| 2004/C 078E/2 | E-3603/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Voormalige militairen in de Portugese overzeese gebiedsdelen — handicaps | 607 |
| 2004/C 078E/3 | E-3604/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Oost-Timor - Noodhulp | 608 |
| 2004/C 078E/4 | E-3608/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schending door Griekenland van de rechten van de Çam-minderheid | 610 |
| 2004/C 078E/5 | E-3611/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Legalisering van immigratie | 611 |
| 2004/C 078E/6 | E-3620/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Toepassing van een mathematische formule bij de toewijzing van overheidsopdrachten | 612 |
| 2004/C 078E/7 | E-3621/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Clofeen in levensmiddelen uit verschillende Griekse regio’s | 613 |
| 2004/C 078E/8 | E-3622/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Kosten gratis onderwijs in Griekenland | 614 |
| 2004/C 078E/9 | E-3626/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Openstellen van de arbeidsmarkten in de lidstaten | 615 |
| 2004/C 078E/0 | E-3627/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Toegang tot de arbeidsmarkt voor nieuwe EU-burgers en niet-EU-burgers | 616 |
| 2004/C 078E/1 | E-3631/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Overleg met liefdadigheidsorganisaties met betrekking tot het voorstel BTW te gaan heffen op postdiensten | 617 |
| 2004/C 078E/2 | E-3632/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Verklaringen van André Sapir, de adviseur van Commissievoorzitter Prodi, over het cohesiebeleid van de Unie | 617 |
| 2004/C 078E/3 | E-3645/03 van Salvador Jové Peres en Pedro Marset Campos aan de CommissieBetreft: Akkoord EU-Marokko | 618 |
| 2004/C 078E/4 | E-3646/03 van Salvador Jové Peres en Pedro Marset Campos aan de CommissieBetreft: Akkoord EU-Marokko | 618 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3645/03 en E-3646/03 |
| 2004/C 078E/5 | E-3647/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Vertraging van uitdieping en verbreding van de rivier de Maas ten noorden van Maastricht als gevolg van bezwaren tegen ondershandse grindwinning | 619 |
| 2004/C 078E/6 | E-3648/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het verlangen van het internationale goederenvervoer per spoor naar vervanging van nationale spoorbeveiligingssystemen door de Europese standaard ECTS | 620 |
| 2004/C 078E/7 | E-3650/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het uitsterven van de iberische lynx in het natuurgebied Sierre Morena in Andalusië als gevolg van de aanleg van een groot stuwmeer en het falen van compensatie | 622 |
| 2004/C 078E/8 | E-3651/03 van Cees Bremmer en Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Slechte arbeidsomstandigheden van au pairs in Nederland | 623 |
| 2004/C 078E/9 | P-3660/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Rampzalige gezondheidstoestand van kinderen in Tsjetsjenië | 624 |
| 2004/C 078E/0 | E-3671/03 van Joost Lagendijk en Arie Oostlander aan de CommissieBetreft: Uitbreiding samenwerking in de strijd tegen terrorisme | 625 |
| 2004/C 078E/1 | E-3672/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Situatie bij Sorefame | 626 |
| 2004/C 078E/2 | E-3675/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Situatie van de Portugese micro-ondernemingen en KMO’s | 627 |
| 2004/C 078E/3 | E-3690/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Florence | 629 |
| 2004/C 078E/4 | E-3691/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Pesaro-Urbino | 629 |
| 2004/C 078E/5 | E-3692/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Siena | 629 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3690/03, E-3691/03 en E-3692/03 |
| 2004/C 078E/6 | P-3697/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Repatriëring van Turkse vluchtelingen naar Turkije | 630 |
| 2004/C 078E/7 | E-3699/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Doelstelling 1-gebieden in Connacht (Ulster) | 631 |
| 2004/C 078E/8 | E-3702/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Gemengde Commissie EG-Macao - tiende bijeenkomst | 631 |
| 2004/C 078E/9 | P-3703/03 van Ulla Sandbæk aan de CommissieBetreft: HIV en steun van de Commissie voor de ontwikkeling van een betaalbare microbicide | 632 |
| 2004/C 078E/0 | E-3718/03 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Ecologische vormgeving van energieverbruikende producten | 633 |
| 2004/C 078E/1 | E-3720/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Aanpassing van Richtlijn 97/24/EG aan de technische vooruitgang | 635 |
| 2004/C 078E/2 | P-3732/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vietnam | 637 |
| 2004/C 078E/3 | E-3733/03 van Constanze Krehl aan de CommissieBetreft: Initiatieven van de sociale partners in het kader van de regionale structuurontwikkeling in Saksen | 638 |
| 2004/C 078E/4 | E-3751/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Terni | 639 |
| 2004/C 078E/5 | E-3752/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Ancona | 640 |
| 2004/C 078E/6 | E-3753/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Firenze | 640 |
| 2004/C 078E/7 | E-3754/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Livorno | 640 |
| 2004/C 078E/8 | E-3755/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Macerata | 641 |
| 2004/C 078E/9 | E-3756/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Perugia | 641 |
| 2004/C 078E/0 | E-3757/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Pesaro | 641 |
| 2004/C 078E/1 | E-3758/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Pisa | 642 |
| 2004/C 078E/2 | E-3759/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Pistoia | 642 |
| 2004/C 078E/3 | E-3760/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Siena | 642 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3751/03, E-3752/03, E-3753/03, E-3754/03, E-3755/03, E-3756/03, E-3757/03, E-3758/03, E-3759/03 en E-3760/03 |
| 2004/C 078E/4 | E-3763/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Klinische proeven | 644 |
| 2004/C 078E/5 | E-3792/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelen in verband met subsidies uit hoofde van het programma Leonardo da Vinci voor de gemeente Pesaro-Urbino | 645 |
| 2004/C 078E/6 | E-3811/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Verspreiding van androgene alopecia | 645 |
| 2004/C 078E/7 | E-3813/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Venetië naar het gebruik van communautaire subsidies aan de landbouwbouwsector | 647 |
| 2004/C 078E/8 | E-3814/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Palermo naar een fraude van 6,5 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie | 647 |
| 2004/C 078E/9 | E-3815/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Salerno naar een fraude van 30 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie | 648 |
| 2004/C 078E/0 | E-3816/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Lecce naar een fraude van 6 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie | 649 |
| 2004/C 078E/1 | E-3818/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Voorwaarden voor het verwerven van pensioenen in Griekenland | 650 |
| 2004/C 078E/2 | E-3820/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Aansluiting op stroomnet en waterleiding | 651 |
| 2004/C 078E/3 | E-3827/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Financiering van het Europese Carrefour-netwerk en de Europese Info Centers | 651 |
| 2004/C 078E/4 | P-3830/03 van Juan Ferrández Lezaun aan de CommissieBetreft: Aanbesteding infrastructuurwerkzaamheden voor het Nationaal Programma voor watermanagement in Spanje | 652 |
| 2004/C 078E/5 | E-3833/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Zijn de provincies betrokken bij het beheer van de structuurfondsen van de EU? | 653 |
| 2004/C 078E/6 | E-3834/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Discriminatie van Portugese werknemers in het buitenland | 654 |
| 2004/C 078E/7 | P-3836/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: BTW voor aanbieders van vervoersdiensten | 655 |
| 2004/C 078E/8 | E-3839/03 van Monica Frassoni en Daniel Cohn-Bendit aan de CommissieBetreft: Herstelprogramma aardbeving Marmara (MERP) | 656 |
| 2004/C 078E/9 | E-3843/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Censuur door het gemeentebestuur van Milaan op de fototentoonstelling van Romano Cagnoni op verzoek van het Consulaat van Rusland in Milaan | 657 |
| 2004/C 078E/0 | E-3846/03 van Maj Theorin aan de CommissieBetreft: Vrouwen en conflicten | 658 |
| 2004/C 078E/1 | E-3849/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verzameling van informatie over de orgaantransplantatie in Europa | 658 |
| 2004/C 078E/2 | E-3850/03 van Jan Andersson aan de CommissieBetreft: Schadelijke isocyanaten | 659 |
| 2004/C 078E/3 | P-3853/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Financiering van het Spaanse Nationaal Hydrologisch Plan | 660 |
| 2004/C 078E/4 | P-3861/03 van Heide Rühle aan de CommissieBetreft: Exportgarantie van de Duitse regering voor Finse kernreactor | 661 |
| 2004/C 078E/5 | P-3862/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Communautaire subsidies voor de brug over de Straat van Messina | 661 |
| 2004/C 078E/6 | E-3872/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Gevolgen EU-investeringen in het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó | 662 |
| 2004/C 078E/7 | E-3874/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Invoer van farmaceutisch werkzame bestanddelen zonder certificaat in de Europese Unie | 663 |
| 2004/C 078E/8 | E-3877/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Schending van de Europese principes in artikel 24 van de wet 289/2002 | 664 |
| 2004/C 078E/9 | E-3878/03 van Johannes Blokland aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar de uitwerking van geneesmiddelen bij kinderen | 666 |
| 2004/C 078E/0 | E-3882/03 van Cristina Gutiérrez-Cortines, Bernd Lange, Karl-Heinz Florenz en Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Inspire-initiatief | 667 |
| 2004/C 078E/1 | P-3893/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Gezondheidswaarschuwingen op pakjes sigaretten | 669 |
| 2004/C 078E/2 | P-3894/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Regio met doelstelling 1 - Schotse Highlands and Islands | 669 |
| 2004/C 078E/3 | E-3899/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vergadering van de gemengde commissie Europese Unie — Democratische Volksrepubliek Laos | 670 |
| 2004/C 078E/4 | E-3903/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ongelijke behandeling op het gebied van bankkredieten met betrekking tot de niet-betaalde schulden van de Italiaanse Partij van linkse democraten | 671 |
| 2004/C 078E/5 | P-3910/03 van Amalia Sartori aan de CommissieBetreft: Ongevallen thuis - arbeidsplaats | 671 |
| 2004/C 078E/6 | E-3913/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Toekenning van vergunning voor oliewinning | 673 |
| 2004/C 078E/7 | E-3915/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De gedwongen repatriëring naar Vietnam van Montagnard-vluchtelingen door de Cambodjaanse regering en de voortdurende schending van de VN-Conventie betreffende vluchtelingen | 673 |
| 2004/C 078E/8 | P-3918/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Verlaagde BTW-tarieven | 675 |
| 2004/C 078E/9 | E-3922/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Door de Commissie meegefinancierde projecten in het kader van het nationale waterbeheerprogramma | 676 |
| 2004/C 078E/0 | E-3943/03 van Daniel Cohn-Bendit aan de CommissieBetreft: Tijdelijke wet inzake nationaliteit en toegang tot Israël | 676 |
| 2004/C 078E/1 | E-3951/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Genetisch gemanipuleerde gloeivisjes | 677 |
| 2004/C 078E/2 | E-3953/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Specificaties voor het ontwerp van rolstoelen | 678 |
| 2004/C 078E/3 | E-3960/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Angola — reïntegratie van ex-militairen en ontwapening van burgers | 678 |
| 2004/C 078E/4 | P-3998/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Reclamecampagne in Griekenland met geld van het communautair bestek | 680 |
| 2004/C 078E/5 | E-4001/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Overschrijving van studenten | 681 |
| 2004/C 078E/6 | E-4031/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Taalprogramma voor minderheidstalen | 681 |
| 2004/C 078E/7 | P-4059/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Kroostrijke gezinnen | 682 |
| 2004/C 078E/8 | P-4072/03 van John Cushnahan aan de CommissieBetreft: Toepassing associatieovereenkomst EG-Israël | 683 |
| 2004/C 078E/9 | P-4074/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Problemen in verband met de omzetting in nationale regelgeving van richtlijn 2002/2/EG | 684 |
| 2004/C 078E/0 | P-0037/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Maatregelen van de tien nieuwe lidstaten betreffende de vrijheid van verkeer en de vestiging van andere EU-burgers | 685 |
| 2004/C 078E/1 | E-0151/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gebrek aan eenheden intensieve zorgen in Griekenland | 686 |
| 2004/C 078E/2 | P-0230/04 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Absorptie communautaire middelen in EU-lidstaten eind 2003 | 686 |
| 2004/C 078E/3 | P-0417/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Ontslagen in de fabriek van de Finex-groep | 687 |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (3de deel) |
| 2004/C 078E/4 | E-1287/02 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Het planten van koolzaad | 688 |
| 2004/C 078E/5 | E-2931/02 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Voorkeur bij de toewijzing van EU-gelden aan HSL-trajecten die het territoriaal evenwicht en de economische en sociale samenhang versterken | 688 |
| 2004/C 078E/6 | E-3340/02 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Certificering van ecograan bij uitvoer op de interne markt | 690 |
| 2004/C 078E/7 | P-3636/02 van Niall Andrews aan de CommissieBetreft: Humanitaire hulp en immigratiecontroles | 691 |
| 2004/C 078E/8 | P-3857/02 van Mark Watts aan de CommissieBetreft: Het doodslaan van jonge zeehondjes aan de Witte Zee, Rusland | 691 |
| 2004/C 078E/9 | E-3878/02 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Communautaire harmonisatie van de verjaringstermijnen voor belastingschulden | 692 |
| 2004/C 078E/0 | E-3908/02 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Malta | 693 |
| 2004/C 078E/1 | E-0064/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Over Europese hulp om de voor de kust van Senegal gezonken veerboot Le Joola te lichten | 693 |
| 2004/C 078E/2 | E-0075/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het verdringen van regulier railvervoer in steden door concurrentie met kleine busjes die dure, onveilige en onoverzichtelijke diensten aanbieden | 694 |
| 2004/C 078E/3 | E-0115/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Toetreding van Malta tot de EU en de Wilde-vogelrichtlijn (79/409/EEG) | 695 |
| 2004/C 078E/4 | E-0118/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Afbakening van de uiteindelijke grenzen van de Europese Unie | 696 |
| 2004/C 078E/5 | E-0120/03 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Grensconflict over visserij aan de monding van de Guadiana | 697 |
| 2004/C 078E/6 | E-0192/03 van Lennart Sacrédeus aan de CommissieBetreft: Arrestatie zonder tenlastelegging van een Indiase pastoraal werker in Qatar | 697 |
| 2004/C 078E/7 | P-0281/03 van Ulpu Iivari aan de CommissieBetreft: Vernieuwing van het communautaire visserijbeleid en het herstel van de wilde zalm | 698 |
| 2004/C 078E/8 | E-0320/03 van Massimo Carraro en Vincenzo Lavarra aan de CommissieBetreft: Invoer van vlees van pluimvee | 700 |
| 2004/C 078E/9 | E-0450/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Opvangkampen en slavenhandelaren | 701 |
| 2004/C 078E/0 | P-0557/03 van Anne Van Lancker aan de CommissieBetreft: Regeling van melkquota in grensoverschrijdende bedrijven | 703 |
| 2004/C 078E/1 | E-0736/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Aanleg gecontroleerde stortplaatsen | 704 |
| 2004/C 078E/2 | E-0751/03 van Mary Banotti aan de CommissieBetreft: Iers Nationaal Ontwikkelingsplan 2000-2006 | 704 |
| 2004/C 078E/3 | E-0790/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Wetgeving inzake afvalverbranding | 705 |
| 2004/C 078E/4 | E-0816/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Onafhankelijk onderzoek naar interspecifieke rassen | 706 |
| 2004/C 078E/5 | E-0926/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Personeelsverplaatsing van Eastleigh in Groot-Brittannië naar Battipaglia in Zuid-Italië door Pirelli | 707 |
| 2004/C 078E/6 | P-1237/03 van Diana Wallis aan de CommissieBetreft: EER-overeenkomst inzake de uitbreiding van de Europese Unie | 707 |
| 2004/C 078E/7 | P-1266/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: TRIP’s-verdrag, UPOV-verdrag en rechten van landbouwers | 708 |
| 2004/C 078E/8 | E-1280/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Onjuiste omzetting van Richtlijn 2002/49/EG in Spaanse nationale wetgeving | 709 |
| 2004/C 078E/9 | E-1285/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Maatregelen van de Europese Unie met het oog op een waardige en fatsoenlijke behandeling van de krijgsgevangenen in Irak | 710 |
| 2004/C 078E/0 | E-1318/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Vrees voor behoud van niet-commerciële dienstverlening buiten Europa naar aanleiding van stellingname EU in onderhandelingen WTO-GATS 2 | 711 |
| 2004/C 078E/1 | E-1330/03 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Prestige: communautaire steun | 713 |
| 2004/C 078E/2 | E-1340/03 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Financiering van het onderzoek naar prionziekten in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek | 714 |
| 2004/C 078E/3 | E-1441/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Banden — toepassing van richtlijn 1999/31/EG inzake vuilnisstortplaatsen | 715 |
| 2004/C 078E/4 | P-1450/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Spoedmaatregelen in verband met de vergroting van de haven van Altea (Spanje) | 716 |
| 2004/C 078E/5 | E-1504/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Meetbaarheid van GGO-materiaal in voedselproducten | 717 |
| 2004/C 078E/6 | P-1531/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Import van tonijn in blik uit Thailand en de Filippijnen | 718 |
| 2004/C 078E/7 | E-1586/03 van Nuala Ahern aan de CommissieBetreft: Radioactieve besmetting vanuit Sellafield | 719 |
| 2004/C 078E/8 | E-1587/03 van Nuala Ahern aan de CommissieBetreft: Basisnormen op het gebied van de veiligheid van de kernenergie | 719 |
| 2004/C 078E/9 | E-1588/03 van Nuala Ahern aan de CommissieBetreft: Voorzorgsbeginsel | 720 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1586/03, E-1587/03 en E-1588/03 |
| 2004/C 078E/0 | E-1650/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Detentie van Oscar E. Biscet op Cuba | 720 |
| 2004/C 078E/1 | E-1667/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: BTW op postdiensten | 721 |
| 2004/C 078E/2 | E-1720/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gezamenlijke blokvorming van Europese Unie en Verenigde Staten tegenover de rest van de wereld door verruiming van de taakstelling voor de Trans-Atlantic Business Dialogue (TABD) | 722 |
| 2004/C 078E/3 | E-1747/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Israël - beperking van de toegang tot de bezette gebieden | 723 |
| 2004/C 078E/4 | E-1764/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Wapentransporten en uitvoerverbod | 724 |
| 2004/C 078E/5 | E-1795/03 van Terence Wynn aan de CommissieBetreft: Industrieproducten uit derde landen | 725 |
| 2004/C 078E/6 | E-1815/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Informatie van mevrouw Schreyer in verband met financiële manipulaties bij Eurostat | 726 |
| 2004/C 078E/7 | P-1826/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Hogesnelheidsspoorlijn in Italië, gemeenschappelijke markt, milieu-effect en rendement van investeringen. | 727 |
| 2004/C 078E/8 | P-1841/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: De opvatting van de Commissie dat terrorisme geen schending van de mensenrechten vormt | 729 |
| 2004/C 078E/9 | E-1855/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in de EU — Ontbreken van een communautair systeem voor het afleggen van verAntwoordelijkheid door de lidstaten in verband met overtredingen van de mensenrechten | 730 |
| 2004/C 078E/0 | E-1945/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Aanpassing Nederlandse Mediawet | 731 |
| 2004/C 078E/1 | P-2154/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Vertraging bij de uitbetaling van MKB-projecten | 732 |
| 2004/C 078E/2 | E-2160/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Verstrekking van omroepvergunningen, regeling voor overheidssteun aan de openbare omroep en reclamemarkt in de media in Griekenland | 733 |
| 2004/C 078E/3 | E-2218/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Transversale Italiaanse hogesnelheidslijn, tracé Milaan-Genua en Milaan-Verona | 735 |
| 2004/C 078E/4 | E-2265/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het inzetten van een fonds en misleiding om overheden en andere grootgebruikers te weerhouden van het gebruik van goedkopere software van de concurrent | 736 |
| 2004/C 078E/5 | E-2328/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Helicopterdiensten naar de Scilly-eilanden | 737 |
| 2004/C 078E/6 | E-2428/03 van Niels Busk aan de RaadBetreft: Staatssteun aan Italiaanse melkproducenten | 738 |
| 2004/C 078E/7 | E-2429/03 van Niels Busk aan de RaadBetreft: Staatsteun aan Italiaanse melkproducenten | 738 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2428/03 en E-2429/03 |
| 2004/C 078E/8 | E-2447/03 van Marie-Arlette Carlotti aan de CommissieBetreft: Uitvoeringsbepalingen voor de technische en financiële bijstand voor de traditionele leveranciers van bananen in de ACS-landen | 739 |
| 2004/C 078E/9 | E-2452/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Toenemende Amerikaanse druk op toekomstige lidstaten van de EU om hun medewerking aan het Internationaal Strafhof duurzaam te beëindigen | 740 |
| 2004/C 078E/0 | E-2464/03 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Prijzen van elementaire postdiensten | 741 |
| 2004/C 078E/1 | E-2485/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Dubbelebelastingverdragen en Verordening (EEG) nr. 1408/71 | 743 |
| 2004/C 078E/2 | E-2494/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Pensioenen | 744 |
| 2004/C 078E/3 | E-2553/03 van Marco Cappato aan de RaadBetreft: De zaak van de Tunesische journalist Abdallah Zouari | 745 |
| 2004/C 078E/4 | E-2584/03 van Graham Watson aan de RaadBetreft: Invoer van timmerhout uit Indonesië | 747 |
| 2004/C 078E/5 | E-2614/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Wijngaarden aanleggen met steun uit Europese fondsen | 747 |
| 2004/C 078E/6 | P-2616/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van feta, ouzo en Kalamon-olijven uit de lijst van producten met geografische vermelding waarover in de WHO zal worden onderhandeld | 748 |
| 2004/C 078E/7 | E-2627/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Gevolg dat is gegeven aan de resolutie over seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters | 749 |
| 2004/C 078E/8 | E-2652/03 van Emma Bonino, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba, Olivier Dupuis, Marco Pannella en Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Schendingen van de rechtsorde in Libanon | 750 |
| 2004/C 078E/9 | E-2706/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Daphne-programma | 752 |
| 2004/C 078E/0 | E-2737/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Vietnam | 752 |
| 2004/C 078E/1 | P-2751/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Strafbare manipulaties bij de gunning van opdrachten aan CSD-Roma | 753 |
| 2004/C 078E/2 | E-2753/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Aanpassing Nederlandse Mediawet | 755 |
| 2004/C 078E/3 | P-2767/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: De financiering van NGO’s | 756 |
| 2004/C 078E/4 | E-2797/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Bestrijding legionella | 756 |
| 2004/C 078E/5 | E-2801/03 van Pedro Marset Campos aan de RaadBetreft: Speciale tol in Frankrijk en Duitsland voor het goederenvervoer over de weg | 757 |
| 2004/C 078E/6 | E-2807/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De kruistocht van het Vaticaan tegen het homohuwelijk binnen de EU en het recht van het Vaticaan om inkomsten te verwerven door de uitgifte van euro-munten | 758 |
| 2004/C 078E/7 | E-2839/03 van Alexandros Alavanos aan de RaadBetreft: Zetel van Irak in de VN en houding van de Europese Unie | 760 |
| 2004/C 078E/8 | P-2875/03 van Hélène Flautre aan de RaadBetreft: Situatie van migranten en asielzoekers op Malta | 760 |
| 2004/C 078E/9 | E-2878/03 van Jan Dhaene aan de RaadBetreft: Technische controle dodehoeksystemen voor vrachtwagens | 761 |
| 2004/C 078E/0 | E-2880/03 van Jan Dhaene aan de RaadBetreft: Fietsendiefstal | 762 |
| 2004/C 078E/1 | E-2885/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Toepassing van de associatieovereenkomst tussen de EU en Israël | 763 |
| 2004/C 078E/2 | E-2900/03 van Antonio Tajani aan de RaadBetreft: Bescherming van de werkgelegenheid bij de Alcatel-vestiging van Rieti | 763 |
| 2004/C 078E/3 | E-2911/03 van Glenys Kinnock aan de RaadBetreft: Voetbalgeweld | 764 |
| 2004/C 078E/4 | E-2917/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: 2 SDA, Camire, Marcom, World Systems, Ariane II group, Sema Belgium | 765 |
| 2004/C 078E/5 | E-2918/03 van Marco Cappato en Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Het geval van de Italiaan Maurizio Trotta, die in Roemenië in hechtenis zit | 766 |
| 2004/C 078E/6 | E-2926/03 van Michl Ebner aan de RaadBetreft: Noodzaak uitbreiding van de vrijwillige brandweer | 766 |
| 2004/C 078E/7 | E-2929/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De situatie van Thich Tri Luc, Vietnamees staatsburger in het bezit van de door de UNHCR toegekende vluchtelingenstatus, die in Cambodja is ontvoerd en in afwachting is van berechting in Vietnam | 767 |
| 2004/C 078E/8 | E-2940/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de RaadBetreft: Toewijzingen uit het Solidariteitsfonds | 768 |
| 2004/C 078E/9 | E-2944/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Opheffing van de speciale trein voor de grote stroom van ambtenaren en fractiemedewerkers tussen de twee vergadersteden van het Europees Parlement | 769 |
| 2004/C 078E/0 | E-2960/03 van Armando Cossutta aan de RaadBetreft: Vredesproces in het Midden-Oosten | 770 |
| 2004/C 078E/1 | E-2962/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vernieling van kunstschatten in de Agia Sofia | 771 |
| 2004/C 078E/2 | P-3008/03 van Karin Riis-Jørgensen aan de CommissieBetreft: Ongelijke concurrentievoorwaarden voor de visverwerkende industrie van EU- landen | 772 |
| 2004/C 078E/3 | E-3061/03 van Elisabeth Schroedter aan de CommissieBetreft: Bedreiging van het FFH-gebied Falkenseer Kuhlaake (nr. 537) door wegenbouw die met geld uit Europese structuurfondsen wordt gesubsidieerd | 773 |
| 2004/C 078E/4 | P-3066/03 van Alain Esclopé aan de CommissieBetreft: Sloop oude Amerikaanse oorlogsbodems | 774 |
| 2004/C 078E/5 | E-3088/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Fusie Péchiney-Alcan | 775 |
| 2004/C 078E/6 | E-3089/03 van Bruno Gollnisch aan de RaadBetreft: Alstom | 777 |
| 2004/C 078E/7 | P-3090/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Wijziging status bosgebieden en bossen; wijziging van de definitie van bos in nieuw Grieks wetsvoorstel. | 777 |
| 2004/C 078E/8 | E-3098/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Margot Wallström en de EMU-campagne | 779 |
| 2004/C 078E/9 | E-3100/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Betrokkenheid van de Commissie bij nationale campagnes | 779 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3098/03 en E-3100/03 |
| 2004/C 078E/0 | E-3101/03 van Jonas Sjöstedt aan de RaadBetreft: EMU-referendum en vestiging van EU-orgaan | 780 |
| 2004/C 078E/1 | P-3102/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Discriminatie van vrouwen in het nieuwe beoordelingssysteem van de Commissie | 780 |
| 2004/C 078E/2 | E-3120/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Lawaaihinder | 782 |
| 2004/C 078E/3 | E-3137/03 van Mihail Papayannakis aan de RaadBetreft: Recht van asielaanvrage | 783 |
| 2004/C 078E/4 | P-3167/03 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Werk en gezondheidszorg in de toetredende landen | 783 |
| 2004/C 078E/5 | E-3168/03 van Michl Ebner aan de RaadBetreft: Vechthondenverbod | 784 |
| 2004/C 078E/6 | P-3180/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: De Europese Unie moet opkomen voor onze snijbloemenproductie | 785 |
| 2004/C 078E/7 | E-3188/03 van Adeline Hazan aan de CommissieBetreft: Harmonisering van de akten van de burgerlijke stand in Europa | 787 |
| 2004/C 078E/8 | E-3195/03 van Ursula Stenzel aan de CommissieBetreft: Erkenning van het beroep van (klinisch) optometrist | 788 |
| 2004/C 078E/9 | E-3196/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Problemen op het gebied van bebouwing, bescherming van de bossen en bouwcoöperaties in Griekenland | 788 |
| 2004/C 078E/0 | E-3203/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Afval van ziekenhuizen in Attika | 789 |
| 2004/C 078E/1 | E-3213/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Benutting communautaire middelen voor cultuur in Griekenland | 790 |
| 2004/C 078E/2 | E-3217/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Controle luchtvervuiling in Griekenland | 791 |
| 2004/C 078E/3 | E-3224/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Commissievoorstel ter vervanging van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad inzake rijtijden voor bestuurders | 793 |
| 2004/C 078E/4 | E-3229/03 van Raffaele Costa en Jas Gawronski aan de CommissieBetreft: Subsidiëring spoorlijn Turijn-Lyon | 794 |
| 2004/C 078E/5 | E-3238/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Nieuwe regeling voor cabotage in het zeevervoer in Griekenland | 795 |
| 2004/C 078E/6 | E-3254/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Lijst van prioritaire projecten van de Commissie | 796 |
| 2004/C 078E/7 | E-3266/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Gevolgen van genetisch gemodificeerde gewassen voor de natuur | 797 |
| 2004/C 078E/8 | P-3298/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Effect van klimaatverandering op kabeljauwbestanden | 799 |
| 2004/C 078E/9 | E-3299/03 van Horst Schnellhardt aan de CommissieBetreft: Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna | 800 |
| 2004/C 078E/0 | E-3316/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Correcties Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw | 801 |
| 2004/C 078E/1 | E-3318/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Uitgifte van bankbiljetten van 1 EUR | 802 |
| 2004/C 078E/2 | E-3338/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Milieubescherming bronnen van Peschiera | 802 |
| 2004/C 078E/3 | E-3346/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Wijziging van het wegenplan voor Mallorca | 804 |
| 2004/C 078E/4 | P-3364/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Nieuw regelgevend kader inzake telecommunicatie | 805 |
| 2004/C 078E/5 | E-3365/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Herinrichting van de wijk Psirrí | 806 |
| 2004/C 078E/6 | E-3373/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Overstromingen van september op Malta en in de stad Qormi | 807 |
| 2004/C 078E/7 | E-3392/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Toezicht op de economie | 808 |
| 2004/C 078E/8 | E-3398/03 van Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Dumping door China op de wereldkopermarkt | 809 |
| 2004/C 078E/9 | E-3408/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Illegale immigratie - Duitse consulaten | 810 |
| 2004/C 078E/0 | E-3410/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Subsidiëring van het NPW (Nationaal Programma voor waterbeheer) en de milieueffecten hiervan | 811 |
| 2004/C 078E/1 | E-3411/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Subsidiëring van het Nationaal Programma voor waterbeheer (NPW) en overheveling van water uit de Rhône | 812 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3410/03 en E-3411/03 |
| 2004/C 078E/2 | E-3436/03 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Harmonisatie van de Europese energiemarkt | 813 |
| 2004/C 078E/3 | E-3444/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Portugees taal- en cultuuronderwijs in Nederland | 814 |
| 2004/C 078E/4 | E-3452/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van niet-gouvernementele milieuorganisaties uit het milieuonderricht | 814 |
| 2004/C 078E/5 | E-3463/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Definitie van de maximale winstmarge bij de verkoop van verse producten | 815 |
| 2004/C 078E/6 | E-3465/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Dichlofluanide | 816 |
| 2004/C 078E/7 | E-3475/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Bescherming van de Caretta caretta schildpad | 817 |
| 2004/C 078E/8 | E-3507/03 van Paul Lannoye aan de CommissieBetreft: Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta-Caretta) in Griekenland | 817 |
| 2004/C 078E/9 | E-3528/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta) | 817 |
| 2004/C 078E/0 | E-3532/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta) | 818 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3475/03, E-3507/03, E-3528/03 en E-3532/03 |
| 2004/C 078E/1 | E-3481/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Valdastico Sud-autoweg | 819 |
| 2004/C 078E/2 | E-3488/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Uitspraken van individuele Europese Commissarissen tegen collegebesluiten | 820 |
| 2004/C 078E/3 | E-3505/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Informatie over de hoogte van de aan Saarland van januari 1997 tot en met december 2002 toegekende EU-subsidies (Aanvullend Antwoord) | 820 |
| 2004/C 078E/4 | E-3513/03 van Adriana Poli Bortone en Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Water | 821 |
| 2004/C 078E/5 | E-3518/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Bioptisch autorijden | 822 |
| 2004/C 078E/6 | E-3541/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: In het Verenigd Koninkrijk aangemeerde VS-spookschepen | 822 |
| 2004/C 078E/7 | E-3548/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Openbare werken in Griekenland: fouten en gebreken aan de haven van Igoumenitsa en de Egnatiasweg. | 824 |
| 2004/C 078E/8 | E-3551/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Steun aan geitenvlees — toepassing van Verordening nr. 2550/2001 van 21 december 2001 op de Azoren | 825 |
| 2004/C 078E/9 | E-3557/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanklacht van Rekenkamer tegen onregelmatigheden bij DG Landbouw | 826 |
| 2004/C 078E/0 | E-3558/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stemrecht voor immigranten in de EU-lidstaten | 827 |
| 2004/C 078E/1 | E-3578/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Milieuvriendelijke dieselbrandstof | 828 |
| 2004/C 078E/2 | E-3579/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Jachtseizoen voor zwarte kraaien in de Europese Unie | 829 |
| 2004/C 078E/3 | E-3581/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Garnaalvisserij rond de Svalbard Eilanden | 830 |
| 2004/C 078E/4 | E-3592/03 van Karl-Heinz Florenz aan de CommissieBetreft: Milieuaspecten van statiegeld op blik in Duitsland | 831 |
| 2004/C 078E/5 | E-3593/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Kosten van paspoorten in de lidstaten van de Europese Unie | 832 |
| 2004/C 078E/6 | E-3600/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Luchtverkeer over Brussel — Uitbreiding van de luchthaven Zaventem | 832 |
| 2004/C 078E/7 | E-3606/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Gunstige vervoersvoorwaarden voor vrachtauto’s | 833 |
| 2004/C 078E/8 | E-3614/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Teelt van zoete lijsterbes | 835 |
| 2004/C 078E/9 | E-3615/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Visserij op anadrome zalm | 835 |
| 2004/C 078E/0 | E-3616/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Vaststelling van de visserijquota voor de nieuwe lidstaten | 836 |
| 2004/C 078E/1 | E-3630/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Niet-bestede middelen van de structuurfondsen | 837 |
| 2004/C 078E/2 | P-3636/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Hervorming van de GMO voor olijfolie | 838 |
| 2004/C 078E/3 | E-3640/03 van Herbert Bösch en Johannes Swoboda aan de CommissieBetreft: Opheffing van rechtstreekse grensoverschrijdende spoorwegverbindingen | 839 |
| 2004/C 078E/4 | E-3641/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Verschillende definities van bos in een Grieks wetsvoorstel en in de verordening Forest Focus | 840 |
| 2004/C 078E/5 | E-3644/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Herziening van de GMO voor olijfolie | 842 |
| 2004/C 078E/6 | E-3649/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Sterke stagnatie bij uitkeringen door Internationale Organisatie voor Migratie in Genève ten behoeve van het project Duitse compensatie dwangarbeid | 843 |
| 2004/C 078E/7 | E-3971/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Duitsland keert niet uit aan de voormalige Italiaanse krijgsgevangenen | 843 |
| Gecombineerd Antwoord mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3649/03 en E-3971/03 |
| 2004/C 078E/8 | P-3652/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Stamcellen en stamcellijnen | 844 |
| 2004/C 078E/9 | E-3656/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Import van gerst van hoge kwaliteit van GN-code 100300 | 845 |
| 2004/C 078E/0 | P-3657/03 van Giovanni Procacci aan de CommissieBetreft: Opslag van nucleair afval | 846 |
| 2004/C 078E/1 | E-3663/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Niet gepubliceerde studies over biologische landbouw | 847 |
| 2004/C 078E/2 | P-3667/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Aanleg stuwdam in de benedenloop van de Sabor | 849 |
| 2004/C 078E/3 | E-3698/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Overtreding van het verbod op vissen met drijfnetten en van de habitat-richtlijn | 850 |
| 2004/C 078E/4 | E-3701/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Het onttrekken van voor de Palestijnse Nationale Autoriteit bestemde EU-gelden | 851 |
| 2004/C 078E/5 | E-3734/03 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Hoge legeskosten verblijfskaart | 853 |
| 2004/C 078E/6 | E-3749/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Massa | 854 |
| 2004/C 078E/7 | E-3750/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Firenze | 854 |
| 2004/C 078E/8 | E-3762/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Procedures van de Commissie tegen Griekenland voor schending van de communautaire wetgeving in de telecommunicatiesector | 855 |
| 2004/C 078E/9 | P-3776/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Algemeen aanvaarde boekhoudnormen (GAAP) van de Verenigde Staten | 856 |
| 2004/C 078E/0 | E-3795/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Het halen van de VN-streefcijfers voor duurzame visserij | 857 |
| 2004/C 078E/1 | E-3796/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Maríne Stewardship Council | 858 |
| 2004/C 078E/2 | E-3797/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Duurzame visserij | 859 |
| 2004/C 078E/3 | E-3821/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) voor het milieu | 859 |
| 2004/C 078E/4 | E-3825/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Gesloten mijnen | 860 |
| 2004/C 078E/5 | E-3826/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Milieuproblemen voor kleine en middelgrote veehoudersbedrijven | 861 |
| 2004/C 078E/6 | E-3837/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Privatisering van postbanken | 862 |
| 2004/C 078E/7 | E-3841/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Bescherming van consumentenbelangen volgens de nieuwe EU-kaderregeling voor elektronische communicatie (richtlijnen 2002/20/EG en 2002/21/EG) | 863 |
| 2004/C 078E/8 | P-3860/03 van Reimer Böge aan de CommissieBetreft: Afbakening van vogelbeschermingsgebieden in Sleeswijk-Holstein | 864 |
| 2004/C 078E/9 | P-3863/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Europees bewijsverkrijgingsbevel: een voorstel dat de persoonlijke vrijheden bedreigt? | 866 |
| 2004/C 078E/0 | E-3871/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Verbinding tussen het wateroverhevelingsproject van de Ebro en het wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó | 866 |
| 2004/C 078E/1 | E-3873/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Autoweg- en hoge snelheidstreinverbindingen in corridor 5 naar Friuli-Venezia Giulia | 867 |
| 2004/C 078E/2 | E-3875/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak | 869 |
| 2004/C 078E/3 | E-3879/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Regels voor de palingvisserij | 870 |
| 2004/C 078E/4 | E-3886/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië en de zetel van het Europees Satellietagentschap | 871 |
| 2004/C 078E/5 | E-3888/03 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Afwikkeling van contracten in de zaak-Eurostat | 872 |
| 2004/C 078E/6 | P-3891/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Hernieuwbare energie in Ierland | 873 |
| 2004/C 078E/7 | E-3908/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Het vrije verkeer in de EU en het risico op misbruik van het sociale-zekerheidsstelsel | 874 |
| 2004/C 078E/8 | E-3916/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ontbreken van een adequate controle door de Italiaanse staat die garandeert dat medisch personeel beschikt over de benodigde diploma 's en kwalificaties | 875 |
| 2004/C 078E/9 | E-3917/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Europese goedkeuring van overheidssteun aan de veemarkt te Leeuwarden | 876 |
| 2004/C 078E/0 | P-3926/03 van Jacqueline Foster aan de CommissieBetreft: Concurrentiedistorsie in de diamantsector | 877 |
| 2004/C 078E/1 | E-3927/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Uit modules bestaande vrachtwagencombinaties op de Europese wegen | 878 |
| 2004/C 078E/2 | E-3929/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Stijging van de inflatie in Griekenland | 879 |
| 2004/C 078E/3 | E-3932/03 van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Seksuele uitbuiting van kinderen | 881 |
| 2004/C 078E/4 | E-3933/03 van Samuli Pohjamo en Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Bekendmaking van de ergonomische zadelstoel binnen de stoelenclassificatie van de Europese Unie | 882 |
| 2004/C 078E/5 | E-3935/03 van Bert Doorn aan de CommissieBetreft: Bevoegde rechtbank bij grensoverschrijdende burgelijke en handelszaken onder verordening (EG) nr. 44/2001 | 883 |
| 2004/C 078E/6 | P-3937/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Europese verordening over yoghurt | 885 |
| 2004/C 078E/7 | E-3950/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Stimuleringsregeling om een eind te maken aan de voortgaande opheffing van snelle rechtstreekse grensoverschrijdende treinen over de lange afstand | 886 |
| 2004/C 078E/8 | P-3954/03 van Gian Gobbo aan de CommissieBetreft: De uitgifte van 1 Eurobiljetten | 887 |
| 2004/C 078E/9 | E-3982/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: De politieke rechten van de Macedonische minderheid in Griekenland | 888 |
| 2004/C 078E/0 | E-3997/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma Prince/Euro | 888 |
| 2004/C 078E/1 | E-4000/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Hervormingen bij Eurostat | 890 |
| 2004/C 078E/2 | E-4005/03 van Anna Terrón i Cusí aan de CommissieBetreft: Discriminatie van jongeren uit lidstaten van de Gemeenschap bij de toelating tot sportbonden in Spanje. | 891 |
| 2004/C 078E/3 | P-4009/03 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Hervorming GMO-tabak | 892 |
| 2004/C 078E/4 | E-4016/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van farmaceutische producten in de Europese Unie | 893 |
| 2004/C 078E/5 | P-4022/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Comparatieve gegevens in de sector olijfolie | 894 |
| 2004/C 078E/6 | P-4023/03 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Natura 2000 | 895 |
| 2004/C 078E/7 | E-4024/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vrijstaande ovens | 896 |
| 2004/C 078E/8 | E-4025/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: VN-onderzoek op Oost-Timor | 897 |
| 2004/C 078E/9 | E-4030/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Onderbesteding van betalingskredieten | 898 |
| 2004/C 078E/0 | E-4039/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Beoefening van optometrie in Griekenland | 899 |
| 2004/C 078E/1 | E-4040/03 van Glyn Ford, Kathalijne Buitenweg, Claude Moraes en Anna Terrón i Cusí aan de CommissieBetreft: MEDEA-programma en artikel 13 van het Verdrag | 900 |
| 2004/C 078E/2 | E-4041/03 van John Bowis en Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Uitvoering richtlijnen veiligheid werknemers en bescherming werknemers in de gezondheidszorg en hun patiënten | 901 |
| 2004/C 078E/3 | E-4042/03 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Pesten op school | 902 |
| 2004/C 078E/4 | E-4044/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Vrije toegang plaatselijke bevolking tot het terrein van culturele en toeristische trekpleisters | 903 |
| 2004/C 078E/5 | P-4049/03 van Francesco Speroni aan de CommissieBetreft: Producten die GGO’s bevatten | 904 |
| 2004/C 078E/6 | P-4050/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Voorstel voor een richtlijn inzake consumentenkrediet | 904 |
| 2004/C 078E/7 | E-4052/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Steun voor de diverse kerken | 906 |
| 2004/C 078E/8 | P-4060/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Europees burgerschap | 906 |
| 2004/C 078E/9 | E-4062/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gezondheid en veiligheid van werknemers — klacht 00/4404, SG(2000) A/3828/2 | 907 |
| 2004/C 078E/0 | E-4063/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Werknemers met een eendagscontract | 908 |
| 2004/C 078E/1 | P-4073/03 van Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Thermische afvalverwerker | 909 |
| 2004/C 078E/2 | E-4080/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Paspoorten voor huisdieren | 910 |
| 2004/C 078E/3 | E-4086/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Ondernemingsspecifieke steun aan Eftec in verband met overbrenging van het bedrijf van Hässleholm in Zweden naar Wales in Groot-Brittannië | 911 |
| 2004/C 078E/4 | E-4087/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Toezichthouder databescherming | 912 |
| 2004/C 078E/5 | E-0005/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vervolging van in de EU gevestigde Uighur organisaties | 912 |
| 2004/C 078E/6 | P-0014/04 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Verhouding afgelaste vluchten — naamgegevens van passagiers (PNR) | 914 |
| 2004/C 078E/7 | E-0024/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Financiële steun voor een organisatie die de onafhankelijkheid van gehandicapten bevordert | 915 |
| 2004/C 078E/8 | E-0025/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid van BSE (OSE?) bij schapen | 916 |
| 2004/C 078E/9 | P-0028/04 van Philip Bushill-Matthews aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van leeftijd | 917 |
| 2004/C 078E/0 | P-0029/04 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Sluiting van de diergeneeskundige controlepost aan de grensovergang Pomellen (Duitsland) | 917 |
| 2004/C 078E/1 | E-0036/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Uitbraak sars in China en Filipijnen | 919 |
| 2004/C 078E/2 | E-0040/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Omvang van het ambtelijk apparaat van de Commissie | 920 |
| 2004/C 078E/3 | E-0041/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Handelsverkeer tussen Schotland en de rest van de Europese Unie | 920 |
| 2004/C 078E/4 | E-0057/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Uitgaven voor de sociale zekerheid in Spanje — situatie in de Europese Unie | 921 |
| 2004/C 078E/5 | P-0058/04 van Giuseppe Di Lello Finuoli aan de CommissieBetreft: Steun van de Italiaanse staat en de regio Campania voor het programma van Agrofuturo | 922 |
| 2004/C 078E/6 | E-0060/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Chroom (VI) - Verontreiniging van leer | 923 |
| 2004/C 078E/7 | E-0064/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Alarmerende stijging van de werkloosheid in Galicië: 7465 nieuwe werklozen in december 2003, op een totaal van 23419 nieuwe werklozen in heel Spanje, waardoor het werkloosheidspercentage in Galicië is gestegen tot 12,36 % | 924 |
| 2004/C 078E/8 | P-0065/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Vliegen in Europa na 60 jaar | 925 |
| 2004/C 078E/9 | E-0067/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Pensioenuitkeringen | 926 |
| 2004/C 078E/0 | E-0069/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Subsidie voor het schoonmaken van de meren in de gemeente Cantanhede | 926 |
| 2004/C 078E/1 | E-0076/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de registratie van blinden en slechtzienden | 927 |
| 2004/C 078E/2 | P-0083/04 van Dirk Sterckx aan de CommissieBetreft: Beperkingen op het vrij verkeer van Vlaamse reisbegeleiders in het buitenland | 928 |
| 2004/C 078E/3 | E-0087/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De strijd van casinobedrijven met een beroep op EU-regels tegen het op beperking van gokverslaving gerichte Nederlandse overheidsbeleid | 929 |
| 2004/C 078E/4 | E-0095/04 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Overheidsziekenhuis INMI L. Spallanzani in Italië | 930 |
| 2004/C 078E/5 | E-0106/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De toepassing van roltrappen in warenhuizen die weliswaar voldoen aan Europese veiligheidsnormen maar gevaarlijk blijken te zijn voor kinderen | 931 |
| 2004/C 078E/6 | E-0108/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Fiat Italië dat via een joint venture in China bestelwagens levert aan de Volksrepubliek China voor het uitvoeren van mobiele executies | 932 |
| 2004/C 078E/7 | P-0109/04 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Sikhs en het verbieden van religieuze symbolen | 933 |
| 2004/C 078E/8 | P-0126/04 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Vergunningen voor het vangen, kweken en verhandelen van beschermde soorten in Griekenland in strijd met de EU-wetgeving | 933 |
| 2004/C 078E/9 | P-0147/04 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Strijd tegen dopinggebruik door sporters | 934 |
| 2004/C 078E/0 | P-0157/04 van Catherine Guy-Quint aan de CommissieBetreft: Jumeleringen met Bulgarije en Roemenië | 936 |
| 2004/C 078E/1 | P-0158/04 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Veiligheid van de luchtvaart | 937 |
| 2004/C 078E/2 | E-0178/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Financiering van het programma Cultuur 2000 voor het behoud van de schatten van de Aghia Sofia | 938 |
| 2004/C 078E/3 | P-0193/04 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Parallelle handel | 939 |
| 2004/C 078E/4 | P-0206/04 van Renato Brunetta aan de CommissieBetreft: Het onwettig opleggen van kentekens voor pleziervaartuigen in de lagune van Venetië | 940 |
| 2004/C 078E/5 | P-0207/04 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Follow-up van de Commissie betreffende de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenaanspraken | 941 |
| 2004/C 078E/6 | P-0208/04 van Ioannis Averoff aan de CommissieBetreft: Problemen met de werking van de jumelage van steden | 942 |
| 2004/C 078E/7 | E-0223/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Het werkloosheidspercentage in Griekenland | 943 |
| 2004/C 078E/8 | E-0224/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Militaria e Dintorni in Europa | 943 |
| 2004/C 078E/9 | P-0231/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: EIB-lening aan Luchthaven Schiphol | 944 |
| 2004/C 078E/00 | E-0243/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bedrijfsverplaatsingen en werkloosheid | 945 |
| 2004/C 078E/01 | E-0249/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Private Eye | 946 |
| 2004/C 078E/02 | P-0253/04 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten | 947 |
| 2004/C 078E/03 | E-0284/04 van Joachim Wuermeling aan de CommissieBetreft: BEUC | 948 |
| 2004/C 078E/04 | E-0300/04 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: financiering van nieuwe luchthaven van Athene | 949 |
| 2004/C 078E/05 | E-0310/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het opnieuw inperken van de onderwijsvoorzieningen in de Oost-Duitse streek Lausitz ten behoeve van de van oudsher gevestigde bevolkingsgroep met de Sorbische taal | 950 |
| 2004/C 078E/06 | P-0314/04 van Ulpu Iivari aan de CommissieBetreft: Invloed van steun van de EU op de verplaatsing van banen binnen de Europese Unie | 951 |
| 2004/C 078E/07 | E-0330/04 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Ziekenhuisfaciliteiten voor defensie in Italië | 953 |
| 2004/C 078E/08 | P-0454/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Werkloosheidsuitkeringen in Griekenland | 953 |
| 2004/C 078E/09 | P-0523/04 van Emmanouil Mastorakis aan de CommissieBetreft: Tweede en derde communautair bestek | 954 |
| 2004/C 078E/10 | E-0542/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Actieve openbaarheid van gegevens m.b.t. subsidies en verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid | 954 |
| 2004/C 078E/11 | E-0543/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: De afnemende bijdrage van EU-gelden aan het overleven van kleine boeren bij lage consumentenprijzen en lage wereldmarktprijzen | 955 |
| 2004/C 078E/12 | E-0544/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Nagestreefde wijziging in verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf, een plafond in de steun per bedrijf en beperking van nadelen voor derde landen | 956 |
| 2004/C 078E/13 | E-0545/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Gevolgen van de verdeling van de inkomensdaling in de landbouw en financiering van dier- en milieuvriendelijke technieken voor kleine bedrijven | 956 |
| 2004/C 078E/14 | E-0616/04 van Klaus Hänsch aan de CommissieBetreft: Toekenning van EU-middelen | 957 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   Mededelingen

EUROPEES PARLEMENT

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (Eerste deel)

2004/C 078E/1

E-0465/01 van Antonios Trakatellis en Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Schending van de communautaire milieuwetgeving: maatregelen ten behoeve van de zeeschildpad Caretta-Caretta

1

2004/C 078E/2

E-2369/02 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Richtlijn 1999/74/EG over de bescherming van leghennen

2

2004/C 078E/3

E-3463/02 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Economische integratie

3

2004/C 078E/4

E-3509/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de mogelijkheid voor kleine en incidentele handel tot grensoverschrijdende postverzending onder rembours

3

2004/C 078E/5

E-3522/02 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: De televisierechten voor de Champions League — conflict tussen nieuwsgaring en auteursrechten

5

2004/C 078E/6

E-3574/02 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Uitbreiding en de ultraperifere regio’s

7

2004/C 078E/7

E-3644/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Opsluiting van Shaiboub

8

2004/C 078E/8

E-3645/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Gevangenneming van Shakir

8

2004/C 078E/9

E-3652/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Nieuw proces over El Kosheh-kwestie

9

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3644/02, E-3645/02 en E-3652/02

2004/C 078E/0

E-3675/02 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Europa en het Palestijns terrorisme

10

2004/C 078E/1

P-3803/02 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Catalaans televisieprogramma over fraude in Spanje met subsidies uit het Europees Sociaal Fonds

10

2004/C 078E/2

E-3829/02 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Handelsovereenkomst tussen de EU en Mexico en waarborging van mensenrechten

11

2004/C 078E/3

E-0072/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De gevaren van de verkoop van ontdooid diepvriesvlees als vers vlees en een verplichting om consumenten te waarschuwen tegen opnieuw invriezen

12

2004/C 078E/4

E-0201/03 van Emilio Menéndez del Valle aan de CommissieBetreft: Gewelddadig optreden van de politie van Gibraltar (Aanvullend Antwoord)

13

2004/C 078E/5

E-0219/03 van Alexandros Baltas aan de CommissieBetreft: Landen die de wezenlijke onderdelen van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor communautaire steunregelingen hebben geïmplementeerd

14

2004/C 078E/6

E-0293/03 van Struan Stevenson aan de CommissieBetreft: Dierenwelzijn in Griekse slachthuizen

16

2004/C 078E/7

P-0439/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Draft proposal for an independent recourse mechanism van de Europese Bank voor wederopbouw en ontwikkeling (EBRD)

17

2004/C 078E/8

P-0487/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Uitspraak El-Kosheh

18

2004/C 078E/9

E-0559/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Documenten voor de identificatie van paarden

19

2004/C 078E/0

E-0622/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Strijd tegen kartels

20

2004/C 078E/1

E-0682/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Plan voor de aanleg van een stuwmeer in Rivas de Tereso (La Rioja — Spanje)

20

2004/C 078E/2

P-0733/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Veiligheid bij het vervoer per vliegtuig en gebruik van de moedertaal

22

2004/C 078E/3

E-0883/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Besteding van de fondsen uit het programma Douane 2002 door de gemeente Fiumicino

22

2004/C 078E/4

E-1061/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Ancona van de subsidies uit hoofde van het programma Douane 2002.

23

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0883/03 en E-1061/03

2004/C 078E/5

P-0895/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Agro-industriebank van Georgië

24

2004/C 078E/6

E-0912/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Racisme en racistisch geweld in kandidaatlanden

24

2004/C 078E/7

E-0922/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Servië. Moord op de eerste minister. Instabiliteit

25

2004/C 078E/8

E-1033/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Hongersnood in Afrika

26

2004/C 078E/9

E-1289/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Verstoorde markttoegang tot de Volksrepubliek China voor fotografische producten: specifieke importtarieven zijn niet overeenkomstig afspraken binnen de Wereldhandelsorganisatie

27

2004/C 078E/0

E-1309/03 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Mensenrechtenschendingen in Laos

28

2004/C 078E/1

P-1409/03 van Othmar Karas aan de CommissieBetreft: Europees beleid inzake de hervorming van belastingen voor het bedrijfsleven

29

2004/C 078E/2

E-1431/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Openluchtsteenkoolmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje)

32

2004/C 078E/3

E-1432/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Openluchtsteenkoolmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje)

32

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1431/03 en E-1432/03

2004/C 078E/4

E-1435/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Groeiende afhankelijkheid van de derde wereld van arbeidsmigratie naar rijke landen en overdracht van inkomsten uit de rijke landen

34

2004/C 078E/5

P-1483/03 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Bescherming van gegevens van vliegtuigpassagiers — Gezamenlijke Verklaring 4 maart 2003

35

2004/C 078E/6

E-1550/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Oncontroleerbare geldstromen bij wijziging van eigendom van media in Polen en eventuele voorkeursbehandeling voor Polen als nieuw EU-lid

36

2004/C 078E/7

E-1551/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Etikettering van producten die asbest bevatten

37

2004/C 078E/8

E-1568/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Sterke inkrimping passagiersdiensten op spoorwegnet Slowakije als gevolg van geheime voorwaarden bij een in 1999 door de EIB verstrekte lening

38

2004/C 078E/9

P-1596/03 van Regina Bastos aan de CommissieBetreft: Sluiting van de Schuh-Union in Ponte de Lima, Portugal (Aanvullend Antwoord)

40

2004/C 078E/0

E-1670/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Toestemming van de Europese Commissie voor projecten die schadelijk zijn voor Netwerk Natura 2000.

41

2004/C 078E/1

E-1687/03 van Inger Schörling aan de CommissieBetreft: Botniabanan - rivierdelta van de Umeå

43

2004/C 078E/2

E-1688/03 van Anders Wijkman aan de CommissieBetreft: Aanleg van de Ladia Galaska-weg in de provincie Atjeh, Indonesië

44

2004/C 078E/3

E-1726/03 van Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Vermindering van geluidsoverlast door schietbanen

45

2004/C 078E/4

E-1781/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Het programma EQUAL na de uitbreiding

46

2004/C 078E/5

E-1817/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Luchtvervuiling

47

2004/C 078E/6

E-1820/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vlees in worst

48

2004/C 078E/7

E-1831/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Gegevens betreffende armoede en werkloosheid in Griekenland

49

2004/C 078E/8

E-1836/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Deeltjes

50

2004/C 078E/9

E-1867/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Gemiddelde kapitaalkosten in de eurozone

51

2004/C 078E/0

E-1868/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Beurscultuur

52

2004/C 078E/1

E-1900/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Vervuiling door nitraten in de Autonome Gemeenschap Valencia

53

2004/C 078E/2

E-1906/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Betrouwbaarheid van telestemmen (televoting) en de kosten ervan voor de Europese burger

54

2004/C 078E/3

E-1910/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Ondergrondse opslag nucleair afval

55

2004/C 078E/4

E-1927/03 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Rund- en varkens-eiwitten in kippenvlees

56

2004/C 078E/5

E-1955/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Verwerking van kip bestemd voor de menselijke consumptie

56

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1927/03 en E-1955/03

2004/C 078E/6

E-1937/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Planning spoorweg Korinthos-Patras

57

2004/C 078E/7

E-1946/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar Spaanse staatssteun voor het bedrijf Izar en hervatting van de bouw van koopvaardijschepen op de scheepswerf Izar-Fene in Galicië

58

2004/C 078E/8

P-1951/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Verbod vrachtvervoer op Oostenrijks grondgebied

58

2004/C 078E/9

E-1953/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Niet-gebruikte EU-middelen in Beieren ten belope van 17 miljoen euro voor het jaar 2002

59

2004/C 078E/0

P-1961/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Vergadering over het Spaans nationaal waterbouwkundig plan in Ispra

60

2004/C 078E/1

E-1970/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Heffingen ten behoeve van het hergebruik van huishoudelijke apparatuur

61

2004/C 078E/2

E-1971/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Vlucht met ultralichte toestellen

61

2004/C 078E/3

E-1986/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Luchtverontreiniging in Athene en Thessaloniki

62

2004/C 078E/4

E-1987/03 van Piia-Noora Kauppi en Per-Arne Arvidsson aan de CommissieBetreft: Toepassing van nucleaire veiligheidsbeginselen op de kandidaat-lidstaten van de Europese Unie

63

2004/C 078E/5

E-1991/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Opheldering over omstandigheden in de organisatie van de Commissie die hebben bijgedragen tot de dood van Commissieambtenaar Quatraro in 1993 en geheimzinnigheid daarover

65

2004/C 078E/6

E-2001/03 van Jan Dhaene en Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Radioactieve lozingen vanuit Sellafield

66

2004/C 078E/7

P-2031/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Toepassing communautaire wetgeving betreffende afvalstoffen en het storten van afvalstoffen in Griekenland

67

2004/C 078E/8

E-2043/03 van Maurizio Turco, Emma Bonino, Marco Pannella, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco DellAlba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schendingen van de godsdienstvrijheid en instrumenten om de eerbiediging ervan te garanderen

69

2004/C 078E/9

E-2045/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Emma Bonino, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco DellAlba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ernstige en voortdurende schending van de fundamentele mensenrechten jegens de Oeigoer-minderheid in de Chinese provincie Xinjiang (Oost Turkistan)

70

2004/C 078E/0

E-2051/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Etherische oliën en consumentenbescherming

71

2004/C 078E/1

E-2056/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Ethyleen

72

2004/C 078E/2

E-2059/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Leegpompen van de voor de kust van Galicië gezonken tanker Prestige met een jaar vertraagd door de Spaanse regering

73

2004/C 078E/3

P-2080/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Overzicht van steun aan bedrijven

74

2004/C 078E/4

E-2084/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Unesco-Verdrag 1970

75

2004/C 078E/5

E-2087/03 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Erkenning van het Finse ingenieursdiploma in diverse landen rond de Middellandse Zee

76

2004/C 078E/6

E-2101/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid — plafonnering

78

2004/C 078E/7

E-2111/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Vergelijkende studie over de onderwijssystemen voor leerlingen met specifieke behoeften

78

2004/C 078E/8

E-2120/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van hernieuwbare energie in Moldavië

79

2004/C 078E/9

E-2127/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Waarborgen correctheid financiële gegevens ondernemingen

80

2004/C 078E/0

E-2166/03 van Giuseppe Di Lello Finuoli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken over de steun van de Italiaanse staat en de regio Campanië voor het programmacontract van de vennootschap Agrifuturo

82

2004/C 078E/1

E-2173/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Eerbiediging van de Europese wetgeving inzake asbest

82

2004/C 078E/2

E-2176/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Plaatsen van opdrachten

83

2004/C 078E/3

E-2180/03 van Samuli Pohjamo en Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Schade door wilde dieren in de Finse rendierteeltgebieden

84

2004/C 078E/4

E-2186/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Noodzaak verbetering bescherming consument bij grensoverschrijdende e-commerce tegen kwaadwillende of onzorgvuldige praktijken

85

2004/C 078E/5

E-2187/03 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Concrete maatregelen voor de deelneming van de ultraperifere regio’s in OTO-kaderprogramma’s

87

2004/C 078E/6

E-2191/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Financiering van de organisatie IRENE

88

2004/C 078E/7

P-2194/03 van Michael Cashman aan de CommissieBetreft: Namaakartikelen en piraterij

89

2004/C 078E/8

E-2196/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Burgerbescherming

90

2004/C 078E/9

E-2197/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Transport van vee - bevindingen CATRA

90

2004/C 078E/0

E-2206/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Waarborgen dat bepaalde producten uitsluitend in de Tsjechische Republiek in de handel gebracht worden

91

2004/C 078E/1

E-2207/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Etikettering van dierlijke producten, met inbegrip van pluimveeproducten, en problemen voor leden van religieuze minderheden die deze producten eten

92

2004/C 078E/2

P-2440/03 van Diana Wallis aan de CommissieBetreft: Toevoeging van water en proteïnen aan kippenvlees

92

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2207/03 en P-2440/03

2004/C 078E/3

E-2216/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Arrestatie van twaalf leden van een evangelische kerk in China

93

2004/C 078E/4

E-2221/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Positie Hoge Flux Reactor in Petten

94

2004/C 078E/5

E-2236/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Vernietiging van het milieu in Griekenland

95

2004/C 078E/6

E-2240/03 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Vervolg op het aanvragen van een rijbewijs in een andere EU-lidstaat

96

2004/C 078E/7

E-2241/03 van Kathalijne Buitenweg en Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Financiering gedwongen terugkeer

97

2004/C 078E/8

E-2250/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schending van de godsdienstvrijheid in China. Arrestatie van pater Lu Xiaozhou, priester van de clandestiene katholieke kerk

99

2004/C 078E/9

E-2251/03 van Joaquim Miranda aan de CommissieBetreft: Handvest kind en ziekenhuis

99

2004/C 078E/0

E-2277/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Slechte uitvoering van Ionische snelweg

100

2004/C 078E/1

E-2291/03 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling van lidstaten bij het vervullen van vacatures voor de Europese Unie

101

2004/C 078E/2

P-2301/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 1999/70/EG

102

2004/C 078E/3

E-2320/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Medische verzorging in noodgevallen op de plaats van een ongeval

103

2004/C 078E/4

P-2340/03 van Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Nationale stortplaats voor radioactief afval op Sardinië

104

2004/C 078E/5

E-2348/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Maatregelen tegen de voortdurende vervuiling van de kusten van Galicië en de Golf van Biskaje door olie uit het wrak van de Prestige

105

2004/C 078E/6

E-2349/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Galicië en de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

105

2004/C 078E/7

E-2356/03 van Ria Oomen-Ruijten, Caroline Jackson, Johannes Blokland, Alexander de Roo en Karl-Heinz Florenz aan de CommissieBetreft: Interpretatie van de RoHS-richtlijn (2002/95/EG)

106

2004/C 078E/8

E-2380/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Nieuwe bedrijfsvorming

108

2004/C 078E/9

E-2381/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Interne markt

109

2004/C 078E/0

E-2382/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Interne markt

109

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2381/03 en E-2382/03

2004/C 078E/1

E-2391/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Varkens- en runderstapel in de vijftien lidstaten en de tien kandidaatlanden

110

2004/C 078E/2

E-2408/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Gebruik LCD-scherm tijdens het besturen van een voertuig

111

2004/C 078E/3

E-2422/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: LCD-scherm in auto

111

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2408/03 en E-2422/03

2004/C 078E/4

E-2436/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan vissers die op biologische gronden niet mogen uitvaren

113

2004/C 078E/5

E-2448/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Ongewenste aanmoediging voor de vernietiging van hagen

114

2004/C 078E/6

E-2450/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van de wetgeving inzake arbeidscontracten voor bepaalde duur door de Kamer van Koophandel van Salerno

114

2004/C 078E/7

E-2466/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Voorlichting aan politie, ondernemers en vakantiegangers om stelselmatig te vermijden dat buitenlandse toeristen worden bestraft voor onbekende overtredingen

115

2004/C 078E/8

E-2481/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Overdraagbare visserijquota

117

2004/C 078E/9

E-2484/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Galicië en de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

118

2004/C 078E/0

E-2495/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

119

2004/C 078E/1

E-2497/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Rechtstreekse buitenlandse investeringen

120

2004/C 078E/2

E-2521/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Taalkundig pluralisme op paspoorten in Spanje

121

2004/C 078E/3

E-2548/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Taalkundig pluralisme op Spaanse paspoorten

121

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2521/03 en E-2548/03

2004/C 078E/4

E-2535/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Landbouwinkomsten in Portugal

122

2004/C 078E/5

E-2540/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Overeenkomsten tussen de Spaanse staat en het Vaticaan die de fundamentele rechten schenden

123

2004/C 078E/6

E-2541/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: De zaak Gescartera en de overeenkomsten tussen de Spaanse staat en de Heilige Stoel

124

2004/C 078E/7

E-2546/03 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Evaluatie van tabaksproducten

125

2004/C 078E/8

E-2556/03 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Deelname aan de verkiezingen op Mallorca

126

2004/C 078E/9

E-2565/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Hormoon- en antibioticaresiduen en ftalaten (weekmakers) in het drinkwater

127

2004/C 078E/0

E-2566/03 van Markus Ferber aan de CommissieBetreft: EU-subsidie voor bouwproject van Italiaans bedrijf

128

2004/C 078E/1

E-2569/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Rijden met bifocale lenzen

129

2004/C 078E/2

E-2586/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Nieuwe cijfers over restituties bij de export van landbouwproducten uit lidstaten naar Vaticaanstad

129

2004/C 078E/3

P-2591/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Noodtoestand als gevolg van de droogte in de regio Lazio

131

2004/C 078E/4

E-2597/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Natuurramp in Italië

132

2004/C 078E/5

E-2605/03 van Elizabeth Lynne aan de CommissieBetreft: Erkenning van kwalificaties van taaldocenten (Aanvullend Antwoord)

133

2004/C 078E/6

P-2606/03 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Stopzetting van de inbreukprocedure tegen de Bondsrepubliek Duitsland wegens het grensoverschrijdende bedrijventerrein Avantis

134

2004/C 078E/7

E-2610/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: De consument laten betalen voor inlevering van afgedankte huishoudelijke apparatuur

135

2004/C 078E/8

E-2631/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

136

2004/C 078E/9

E-2632/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

136

2004/C 078E/0

E-2633/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

137

2004/C 078E/1

E-2634/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

138

2004/C 078E/2

E-2635/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998

139

2004/C 078E/3

E-2636/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999

139

2004/C 078E/4

E-2637/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000

140

2004/C 078E/5

E-2638/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001

141

2004/C 078E/6

E-2639/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998

142

2004/C 078E/7

E-2640/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999

142

2004/C 078E/8

E-2641/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000

143

2004/C 078E/9

E-2642/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001

144

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2631/03, E-2632/03, E-2633/03, E-2634/03, E-2635/03, E-2636/03, E-2637/03, E-2638/03, E-2639/03, E-2640/03, E-2641/03 en E-2642/03

2004/C 078E/0

E-2645/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Wijziging van artikel 25, lid 1 van het Protocol van Kyoto inzake de inwerkingtreding

145

2004/C 078E/1

P-2647/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Gebruik van op synthethische wijze nagemaakte pro-hormonen bij het vetmesten van dieren

146

2004/C 078E/2

E-2651/03 van Phillip Whitehead aan de CommissieBetreft: Het inschakelen van de consument bij de gemeenschappelijke implementatiestrategie voor de waterkaderrichtlijn 2000/60/EG

147

2004/C 078E/3

E-2663/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen

148

2004/C 078E/4

E-2669/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: ELSA-laboratorium - verkeersveiligheid (CCR Ispra)

149

2004/C 078E/5

E-2678/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Nitratenrichtlijn uit 1991

150

2004/C 078E/6

P-2691/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Uitgaven voor EURES

151

2004/C 078E/7

P-2693/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde organismen

152

2004/C 078E/8

P-2695/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Het Promise-programma

154

2004/C 078E/9

E-2702/03 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Illegaal gekapt hout

155

2004/C 078E/0

E-2705/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Hernieuwbare energie

156

2004/C 078E/1

E-2708/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: City-Res Network-project

157

2004/C 078E/2

E-2732/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Mogelijke belangenconflicten bij DG mededinging

158

2004/C 078E/3

E-2736/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Zeeduivelquota

159

2004/C 078E/4

E-2739/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Leader+ - voorfinanciering door de projectorganisaties

160

2004/C 078E/5

E-2745/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) voor het milieu

161

2004/C 078E/6

E-2755/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Verplichte vermelding van de nationaliteit op het rijbewijs

162

2004/C 078E/7

E-2765/03 van Raffaele Lombardo en Francesco Musotto aan de CommissieBetreft: Wijziging Verordening (EG) nr. 1623/2000 wat het gebruik van geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost betreft

162

2004/C 078E/8

E-2769/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Examens voor veiligheidsadviseur voor het vervoer van gevaarlijke goederen

163

2004/C 078E/9

E-2770/03 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Uitkeringen bij lichamelijk letsel

164

2004/C 078E/0

P-2776/03 van Hans Kronberger aan de CommissieBetreft: Conflict tussen de doelstelling van de EU-richtlijn betreffende de hernieuwbare energiebronnen 2001/77/EG en de omzetting van de EU-waterkaderrichtlijn in Oostenrijk

165

2004/C 078E/1

P-2782/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: MER-verklaring en habitatrichtlijn

167

2004/C 078E/2

E-2788/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Gebruik van turf voor elektriciteitsopwekking

168

2004/C 078E/3

E-2802/03 van Pedro Marset Campos aan de CommissieBetreft: Speciale tol in Frankrijk en Duitsland voor het goederenvervoer over de weg

169

2004/C 078E/4

E-2805/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Zonne-energie

170

2004/C 078E/5

E-2809/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Innovatieve acties in de visserijsector, 2003/C 115/08

171

2004/C 078E/6

P-2810/03 van Ari Vatanen aan de CommissieBetreft: Toelaten van langere vrachtwagencombinaties in Europa

171

2004/C 078E/7

P-2811/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Toestand van de visgronden in Mauritanië

172

2004/C 078E/8

E-2812/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Herziening van de Rijbewijsrichtlijn: rijbewijs voor lichte motorfietsen

174

2004/C 078E/9

E-2813/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Herziening van de Rijbewijsrichtlijn: vereisten voor het gezichtsvermogen

174

2004/C 078E/0

P-2823/03 van Françoise Grossetête aan de CommissieBetreft: Bijlage richtlijn 90/435/EEG

175

2004/C 078E/1

E-2845/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: De uitbreiding van de Europese Unie en het luchtvervoer

176

2004/C 078E/2

E-2846/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: De Europese richtlijn inzake vervoersinfrastructuurheffingen

176

2004/C 078E/3

P-2847/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Stedenbouwkundig project Salobrar de Campos - Es trenc

177

2004/C 078E/4

E-2849/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Klachten of overtredingen betreffende de toepassing van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland

178

2004/C 078E/5

E-2850/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Praktijken van bepaalde coöperaties voor de bouw van woningen en vakantieverblijven

179

2004/C 078E/6

P-2855/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Biocidenrichtlijn

179

2004/C 078E/7

E-2858/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Dagbouwmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje)

180

2004/C 078E/8

P-2864/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gegevens en bronnen voor de huidige rol van het financieel bestel van het Vaticaan in de uitbetaling van interest aan natuurlijke personen

182

2004/C 078E/9

E-2865/03 van Elisabeth Schroedter en Inger Schörling aan de CommissieBetreft: Vernietiging van unieke onderdelen van het Europees natuurlijk erfgoed in Brandenburg (Bondsrepubliek Duitsland)

182

2004/C 078E/0

E-2868/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Europese elektriciteitsmarkt

184

2004/C 078E/1

E-2886/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Moeilijkheden bij de liberalisering van het goederenvervoer per spoor

185

2004/C 078E/2

E-2887/03 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Dierlijke bijproducten

186

2004/C 078E/3

E-2907/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Uitgaven en structurele indicatoren voor onderzoek en innovatie in de EU en Griekenland

186

2004/C 078E/4

P-2909/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Toekomstige status van Tibet

187

2004/C 078E/5

E-2921/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Katoensubsidies

188

2004/C 078E/6

E-2924/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Europese Raad voor de energievoorziening

190

2004/C 078E/7

E-2927/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Noodzaak uitbreiding van de vrijwillige brandweer

190

2004/C 078E/8

E-2935/03 van Monica Frassoni en Guido Sacconi aan de CommissieBetreft: Afval als hernieuwbare energiebron

191

2004/C 078E/9

E-2943/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Bijdragen van de Europese belastingbetalers aan het stimuleren en in stand houden van stierengevechten en andere plaatselijke gebruiken van dierenmishandeling

193

2004/C 078E/0

E-2946/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Specifiek programma voor onderzoek

195

2004/C 078E/1

P-2947/03 van Peter Liese aan de CommissieBetreft: Industrieterrein Trupbach

195

2004/C 078E/2

P-2948/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Klokkenluidersregeling

197

2004/C 078E/3

P-2964/03 van Brigitte Langenhagen aan de CommissieBetreft: Digitaal controleapparaat

197

2004/C 078E/4

E-2965/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Financiering van het onderzoek naar endometriose

199

2004/C 078E/5

E-2969/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Beheer van 150000 EUR aan EU-middelen — betrokkenheid van een Roemeense minister

199

2004/C 078E/6

P-2971/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Toxische schepen

200

2004/C 078E/7

P-2973/03 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Het Marais Breton - september 2003

203

2004/C 078E/8

E-2980/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Blokkering van de financiering van studies van openbare werken in Griekenland uit de communautaire begroting

204

2004/C 078E/9

E-2982/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Stabiliteitspact

205

2004/C 078E/0

E-2983/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Gevallen van schending van het communautair milieurecht

206

2004/C 078E/1

E-2984/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Bebouwing van kustgebieden

207

2004/C 078E/2

P-3010/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Italië

208

2004/C 078E/3

P-3011/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Visserij: nationale grenzen binnen de exclusieve economische zone (EEZ) van de Europese Unie

209

2004/C 078E/4

E-3018/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bevorderingen bij de Europese Commissie

209

2004/C 078E/5

E-3039/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Niet op feiten gebaseerde beschuldigingen tegen journalisten inzake omkoping

210

2004/C 078E/6

E-3044/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: T-Pods

211

2004/C 078E/7

E-3048/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Coördinatiestrijd tegen pedofilie

211

2004/C 078E/8

P-3052/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Opschorting communautaire steun voor studies i.v.m. openbare werken in Griekenland

213

2004/C 078E/9

E-3054/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Sanering van de illegale afvalstortplaats van Kouroupitos

214

2004/C 078E/0

E-3055/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Boekhoudschandalen en corporate governance

215

2004/C 078E/1

E-3058/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden en ongerijmdheden in de verklaringen van OLAF en Commissie over de kwestie Datashop

216

2004/C 078E/2

E-3070/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Concurrentiedistorsies door Duitse wet inzake de internationale economie

217

2004/C 078E/3

E-3072/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: ADSL-dienst in Griekenland

218

2004/C 078E/4

E-3073/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Kostprijs van de bankverrichtingen in Griekenland

219

2004/C 078E/5

E-3074/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Avermectine

220

2004/C 078E/6

E-3096/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Bescherming van monopolies en hoge tarieven door luchtvaartverdragen met derde landen en pogingen van potentiële concurrenten om zulke monopolies te omzeilen

222

2004/C 078E/7

E-3113/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Classificatie van de codes van de meeteenheden voor de hoeveelheden geëxporteerde goederen, vermeld in de gegevensbank CATS (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie

223

2004/C 078E/8

E-3124/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Werktaal

224

2004/C 078E/9

E-3126/03 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende kansspelen met een humanitair doel

225

2004/C 078E/0

E-3130/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Visserij - OASIS - Oceanic Seamounts

226

2004/C 078E/1

E-3134/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Nederland - Ecstasy

227

2004/C 078E/2

E-3151/03 van Herman Schmid aan de CommissieBetreft: Beoordeling van de welvaart in de Europese Unie

229

2004/C 078E/3

E-3155/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Mededingingsverstorende accijns op vanuit Noorwegen naar Denemarken ingevoerde vis

230

2004/C 078E/4

P-3160/03 van Ioannis Averoff aan de CommissieBetreft: Goedkeuring van de aanleg van een gecontroleerde stortplaats in het departement Ioannina

231

2004/C 078E/5

P-3165/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Spaans hydrologisch plan (Pyreneeën)

233

2004/C 078E/6

E-3169/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Vechthondenverbod

234

2004/C 078E/7

E-3174/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Europese filmindustrie

234

2004/C 078E/8

P-3178/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Nieuwe evaluatie van de schade veroorzaakt door de Prestige — Solidariteitsfonds

236

2004/C 078E/9

E-3187/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van failliet verklaarde personen in de Europese Unie

237

2004/C 078E/0

E-3192/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De zaak Eurostat: opheldering over de mogelijkheden die voorzitter Prodi heeft om in te grijpen

237

2004/C 078E/1

E-3198/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Nieuwe sluitingen van kampen en uitzetting van vluchtelingen in Ingoesjië

239

2004/C 078E/2

P-3201/03 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant Il Giornale: schending van de persvrijheid in Italië.

240

2004/C 078E/3

E-3219/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Erkenning van regelingen voor brandveiligheid in de Europese Unie

240

2004/C 078E/4

E-3231/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Subsidieprogramma’s KP5 en KP6

241

2004/C 078E/5

E-3255/03 van Marie Isler Béguin en Yves Piétrasanta aan de CommissieBetreft: Eerbiediging van rechten en justitie na de ramp van Bhopal in India

243

2004/C 078E/6

P-3258/03 van María Ayuso González aan de CommissieBetreft: De invoerregeling voor knoflook

244

2004/C 078E/7

E-3260/03 van Michel Hansenne aan de CommissieBetreft: Erkenning van rijscholen

244

2004/C 078E/8

E-3262/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van personen met de nationaliteit van een andere lidstaat van het recht op aankoop van softdrugs of van het lidmaatschap van een gebruikersvereniging

245

2004/C 078E/9

E-3268/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Personeel van de Commissie

246

2004/C 078E/0

E-3273/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Uitstoot koelmiddelen (Nederlandse) zeeschepen

246

2004/C 078E/1

E-3278/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Forum voor economische en commerciële samenwerking in Macao

248

2004/C 078E/2

P-3279/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Door de Commissie uitgevoerde kwaliteitscontroles van de Commissie-databank CATS (Clearance Audit Trail System)

249

2004/C 078E/3

E-3280/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Ontbreken van specifieke controles op de hoeveelheden van de producten die door de lidstaten met exportrestituties worden uitgevoerd naar de Staat Vaticaanstad

252

2004/C 078E/4

E-3281/03 van Bartho Pronk, Maria Martens en Albert Maat aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag op E-1740/02 betreffende het vrij verkeer van kapiteins

253

2004/C 078E/5

P-3283/03 van Francesco Speroni aan de CommissieBetreft: Bananen

255

2004/C 078E/6

E-3293/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Structuurfondsen

255

2004/C 078E/7

E-3304/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Observatie van etnische en rassendiscriminatie tijdens grenscontroles

256

2004/C 078E/8

E-3317/03 vanÍñigo Méndez de Vigo aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende betalingen

257

2004/C 078E/9

E-3320/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Doorreisvisa in de Europese Unie

258

2004/C 078E/0

P-3323/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Overtreding van de regels betreffende overheidsopdrachten door het vervoerbedrijf van Rome, ATAC

259

2004/C 078E/1

E-3327/03 van Albert Maat en Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Zwartekoppenziekte (Blackhead)

260

2004/C 078E/2

P-3332/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Exportrestituties voor levende runderen

262

2004/C 078E/3

P-3334/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Vanuit politiek oogpunt achterlijke opiniepeilingen

263

2004/C 078E/4

E-3335/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Huiszoeking op de redactie van de Italiaanse krant Il Giornale

264

2004/C 078E/5

E-3336/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Vermoedelijke schending van de rechten van de werknemers van Alcatel Italia S.p.A

265

2004/C 078E/6

E-3339/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Mogelijkheden van subsidiëring van de Azienda Sanitaria Locale van Fiumicino (Rome XIII)

266

2004/C 078E/7

E-3342/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Economische steun aan Deense immigrantenverenigingen

267

2004/C 078E/8

E-3348/03 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Project Gutenberg — Digitalisering van boeken waarvan het auteursrecht is verlopen

268

2004/C 078E/9

E-3351/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Belemmering van het vrij verkeer van werknemers in het Groothertogdom Luxemburg

269

2004/C 078E/0

E-3352/03 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Interne-marktregels

270

2004/C 078E/1

E-3353/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling van vrouwen en mannen in de sport

271

2004/C 078E/2

E-3360/03 van Jean-Maurice Dehousse aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van personen

271

2004/C 078E/3

E-3362/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling nieuwe kerncentrales

272

2004/C 078E/4

E-3372/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid voor Denemarken van heronderhandeling over protocol 16

273

2004/C 078E/5

E-3378/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Financiële Europese steun aan Europese contactpunten

274

2004/C 078E/6

E-3381/03 van David Martin aan de CommissieBetreft: Vervoer van paarden uit Roemenië naar Italië

275

2004/C 078E/7

E-3385/03 van Karin Junker aan de CommissieBetreft: Metaaldetectors in de archeologie

275

2004/C 078E/8

E-3388/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het geleidelijk afsterven van de rol van de nationale centrale banken naast de ECB en de gevolgen voor preventie van productie en distributie van vals geld

276

2004/C 078E/9

E-3395/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vrijheid van verkeer voor burgers van Kosovo in de EU en definitieve status van Kosovo

278

2004/C 078E/0

E-3397/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Tandheelkundige apparatuur en het risico van infecties

279

2004/C 078E/1

E-3406/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Plaatsing en werking van zendmasten voor mobiele telefonie in Chortiatis

280

2004/C 078E/2

E-3412/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Financiering door de Europese Unie van projecten van onafhankelijke NGO’s in Tunesië

282

2004/C 078E/3

E-3434/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Bescherming van de Bauhausstijl

283

2004/C 078E/4

E-3438/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Renovatie Berlaymontgebouw

284

2004/C 078E/5

E-3445/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan hulpbehoevende gehandicapten

285

2004/C 078E/6

E-3450/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Criteria voor structurele acties in de visserijsector

286

2004/C 078E/7

E-3458/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het definitief verdwijnen van het tropisch regenwoud en het nemen van maatregelen om roofbouw en import zonder keurmerk te verhinderen

287

2004/C 078E/8

E-3461/03 van Peder Wachtmeister aan de CommissieBetreft: Omkopingsschandaal in het Zweedse detailhandelsmonopolie Systembolaget AB

288

2004/C 078E/9

E-3469/03 van Bart Staes, Phillip Whitehead, Catherine Stihler en Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Post-poliosyndroom

289

2004/C 078E/0

E-3480/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Burgerrechten van mensen met een handicap

290

2004/C 078E/1

E-3483/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Gebruik van documenten als bewijs van criminele activiteiten

291

2004/C 078E/2

E-3489/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Extra ruwe suiker voor het bedrijf Sinaga — Autonome regio van de Azoren

292

2004/C 078E/3

P-3492/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Romano Prodi - Manifest

292

2004/C 078E/4

E-3498/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Iran - nucleaire activiteiten

293

2004/C 078E/5

E-3503/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Straathonden en de Olympische spelen

294

2004/C 078E/6

P-3509/03 van Helmuth Markov aan de CommissieBetreft: Interreg IIIA: toekomstige financiering van de kantoren van de euregio’s

294

2004/C 078E/7

E-3530/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Gezondheid en veiligheid van oudere mensen en personen met een handicap

295

2004/C 078E/8

E-3534/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Portugese werknemers in het buitenland

296

2004/C 078E/9

E-3535/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Humana Milchunion - gezondheid van het kind

297

2004/C 078E/0

E-3545/03 van Alexander de Roo, Karl-Heinz Florenz en Chris Davies aan de CommissieBetreft: Omzetting van de richtlijn inzake afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) in Frankrijk.

298

2004/C 078E/1

E-3556/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling medegefinancierde projecten in Lobios, provincie Ourense, Spanje

299

2004/C 078E/2

E-3588/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Mozambique - verkiezingen

300

2004/C 078E/3

P-3595/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Handicaps

301

2004/C 078E/4

E-3610/03 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Omzeilen van de importtarieven voor suiker

302

2004/C 078E/5

P-3618/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Bouwcoöperaties in Griekenland

303

2004/C 078E/6

E-3637/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Werkomgeving van werknemers die in aanraking komen met conserveringsmiddelen

304

2004/C 078E/7

E-3639/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Belasting met schadelijke stoffen in het Wipp- en Eisacktal (Oostenrijk en Italië)

305

2004/C 078E/8

E-3642/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Eurobarometerenquête

306

2004/C 078E/9

E-3658/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Dag tegen pesten op het werk - maatregelen in de toekomst

307

2004/C 078E/0

E-3659/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van goederen en diensten

308

2004/C 078E/1

E-3662/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Rundvlees uit Botswana, wildstand en duurzame ontwikkeling

309

2004/C 078E/2

E-3664/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Reproductieve gezondheid van vrouwen

310

2004/C 078E/3

P-3666/03 van Mario Mantovani aan de CommissieBetreft: Gezondheidszorg en vrij verkeer van patiënten

311

2004/C 078E/4

P-3693/03 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Niet-gepubliceerde studie over het antisemitisme van het EUMC

313

2004/C 078E/5

P-3696/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces

314

2004/C 078E/6

P-3761/03 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Verplichting tot het afmaken van paarden wegens gebruik van nandrolon

315

2004/C 078E/7

E-3764/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Spaans programma voor waterbeheer: prijs van het overgehevelde water en terugvordering van fondsen.

316

2004/C 078E/8

E-3765/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Carrara

317

2004/C 078E/9

E-3766/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Florence

317

2004/C 078E/0

E-3767/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Livorno

318

2004/C 078E/1

E-3768/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Macerata

318

2004/C 078E/2

E-3769/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Massa

318

2004/C 078E/3

E-3770/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Perugia

319

2004/C 078E/4

E-3771/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Pistoia

319

2004/C 078E/5

E-3772/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Prato

319

2004/C 078E/6

E-3773/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Siena

320

2004/C 078E/7

E-3774/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Terni

320

2004/C 078E/8

E-3775/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Ancona

320

2004/C 078E/9

E-3793/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het programma Leonardo da Vinci voor de gemeente Pisa

321

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3765/03, E-3766/03, E-3767/03, E-3768/03, E-3769/03, E-3770/03, E-3771/03, E-3772/03, E-3773/03, E-3774/03, E-3775/03 en E-3793/03

2004/C 078E/0

E-3794/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Afgifte van visserijcertificaten

321

2004/C 078E/1

E-3798/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Ancona

322

2004/C 078E/2

E-3799/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Pisa

322

2004/C 078E/3

E-3800/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Pistoia

322

2004/C 078E/4

E-3801/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Prato

323

2004/C 078E/5

E-3802/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Siena

323

2004/C 078E/6

E-3803/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Terni

323

2004/C 078E/7

E-3804/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Perugia

323

2004/C 078E/8

E-3805/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Carrara

324

2004/C 078E/9

E-3806/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Florence

324

2004/C 078E/0

E-3807/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Livorno

324

2004/C 078E/1

E-3808/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Macerata

324

2004/C 078E/2

E-3809/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000 door de gemeente Massa

325

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3798/03, E-3799/03, E-3800/03, E-3801/03, E-3802/03, E-3803/03, E-3804/03, E-3805/03, E-3806/03, E-3807/03, E-3808/03 en E-3809/03

2004/C 078E/3

P-3810/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: EU-voorschriften inzake het terugzetten van gezonde vis

325

2004/C 078E/4

P-3835/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Toepassing van richtlijn 89/48/EEG

327

2004/C 078E/5

E-3838/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Verlaten dieren in Griekenland

328

2004/C 078E/6

E-3867/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Studie naar ervaringen met timesharing- en vakantieclubformules

328

2004/C 078E/7

E-3883/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: Europese financiering van telecommunicatietechnologie

330

2004/C 078E/8

E-3884/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: vermoedelijke overtreding van de regels voor gebruikmaking van EU-subsidies

331

2004/C 078E/9

E-3885/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: controle op het gebruik van subsidies van de Europese Unie

331

2004/C 078E/0

P-3890/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Erkenning van diploma’s van communautaire universiteiten in Griekenland

332

2004/C 078E/1

P-3892/03 van Nicole Thomas-Mauro aan de CommissieBetreft: AFSSA-advies

333

2004/C 078E/2

E-3901/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Politiek activisme van voorzitter Prodi in Italië

334

2004/C 078E/3

P-3911/03 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Toegang tot Spaanse sportfederaties — discriminatie van minderjarigen

335

2004/C 078E/4

P-3925/03 van Raina Echerer aan de CommissieBetreft: Katten- en hondenbont - Interne markt

336

2004/C 078E/5

P-4008/03 van Fernando Fernández Martín aan de CommissieBetreft: Powerline Communications Systems

337

2004/C 078E/6

P-0001/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties voor de export naar Vaticaanstad

338

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (2de deel)

2004/C 078E/7

E-1653/01 van Professor Sir Neil MacCormick aan de CommissieBetreft: Restitutie van bezittingen in de kandidaat-landen

340

2004/C 078E/8

P-1721/01 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Netto-overschrijvingen van de begroting

340

2004/C 078E/9

E-1746/01 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Voltooiing van de bouw van de ziekenhuizen in Katerini, Pyrgos en Kerkyra

341

2004/C 078E/0

E-1897/01 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Rechtsgrondslag voor voorstellen van de Commissie inzake de oprichting en financiering van pan-Europese politieke partijen

342

2004/C 078E/1

P-2120/01 van Hans Modrow aan de CommissieBetreft: Uitlevering Milosevic aan Joegoslavië-Tribunaal

343

2004/C 078E/2

E-3711/01 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Nieuw handelsakkoord met de Verenigde Staten

343

2004/C 078E/3

E-0684/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Moldavië als het armste land van Europa en het opvallende verschil in behandeling door de EU in vergelijking met de Baltische staten

344

2004/C 078E/4

E-0685/02 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Negatieve gevolgen voor de EU-lidstaten van de voortdurende achterstelling en uitzonderingspositie van Moldavië

345

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0684/02 en E-0685/02

2004/C 078E/5

E-3467/02 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Effectieve behandeling van tuberculose - vooruitgang

346

2004/C 078E/6

E-3561/02 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Bush meat

348

2004/C 078E/7

E-3630/02 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Beperking op het aantal sigaretten dat uit Spanje mag worden meegenomen

350

2004/C 078E/8

E-3647/02 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: UPDF-gevangenen in Uganda

350

2004/C 078E/9

P-3769/02 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: GATS (Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten)

351

2004/C 078E/0

E-3863/02 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Noord-Koreaanse vluchtelingen

352

2004/C 078E/1

E-3882/02 van Helle Thorning-Schmidt aan de CommissieBetreft: Vrijhandelsovereenkomst met Mexico en schending van de mensenrechten

353

2004/C 078E/2

E-3900/02 van Lennart Sacrédeus aan de CommissieBetreft: De behandeling en situatie van meisjes en vrouwen in Afghanistan

354

2004/C 078E/3

P-0327/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Toepassing van Verordening (EG) nr. 2560/2001 inzake grensoverschrijdende betalingen in euro’s

354

2004/C 078E/4

E-0426/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Schending van de mensenrechten in Tsjetsjenië

355

2004/C 078E/5

E-0521/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: De vrouwenrechten in Pakistan

356

2004/C 078E/6

E-0586/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Verlaging BTW op CD’s

358

2004/C 078E/7

E-0819/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Genetisch gemanipuleerde plantaardige producten en liability

358

2004/C 078E/8

E-0906/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cuba, Overeenkomst van Cotonou, mensenrechten

359

2004/C 078E/9

E-1141/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Aardverschuivingen in Griekenland en gevolgen voor de infrastructuur

360

2004/C 078E/0

E-1143/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Toegankelijkheid van digitale diensten voor visueel gehandicapten

361

2004/C 078E/1

E-1230/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Versterking van de justitiële samenwerking

362

2004/C 078E/2

E-1232/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Het beleid van de lidstaten in verband met uitbreiding luchthavens

363

2004/C 078E/3

E-1272/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Ongelijke behandeling van Europeanen door de Turkse regering

363

2004/C 078E/4

E-1278/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: De Grieks-katholieke minderheid in Roemenië

364

2004/C 078E/5

E-1322/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Grondbezit in Zimbabwe - geweldpleging en nepotisme

365

2004/C 078E/6

E-1364/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Uitbuiting van EU-burgers door de Staat Vaticaanstad

367

2004/C 078E/7

E-1416/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Veroordeling van bank tot schadevergoeding aan klanten vanwege het uitlekken van informatie aan de belastingdienst van hun lidstaat

367

2004/C 078E/8

E-1418/03 van Maria Carrilho aan de CommissieBetreft: Herziening strategisch kader Europa-Azië

368

2004/C 078E/9

E-1451/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Samenwerking met het Slowaakse Instituut voor metrologie

369

2004/C 078E/0

E-1517/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Economische partnerschapsakkoorden

370

2004/C 078E/1

E-1526/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het ontbreken van een sanering voor met blauw en bruin asbest verontreinigde woningen en gebruiksruimten in de toekomstige EU-lidstaat Hongarije

371

2004/C 078E/2

E-1540/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Handel in apparaten die voor marteling of doodstraf kunnen worden gebruikt

372

2004/C 078E/3

E-1541/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verbod op de productie van apparatuur voor doodstraf en foltering

373

2004/C 078E/4

E-1542/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Het toezicht op de handel in producten die als martelwerktuig kunnen worden gebruikt

373

2004/C 078E/5

E-1543/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Productie van apparaten en producten voor doodstraf of foltering

373

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1540/03, E-1541/03, E-1542/03 en E-1543/03

2004/C 078E/6

P-1594/03 van Emilio Menéndez del Valle aan de CommissieBetreft: Handelsovereenkomst EG/Israël

374

2004/C 078E/7

P-1595/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende betalingen in euro’s

375

2004/C 078E/8

P-1632/03 van Renato Brunetta aan de CommissieBetreft: De verkoop van de onderneming Vittoriosa Gaming door de onderneming Casinò Municipale di Venezia

375

2004/C 078E/9

E-1636/03 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Zesde BTW-richtlijn

376

2004/C 078E/0

E-1647/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Wijze van inzet en beheer van financiële middelen van de EU voor de integratie en de verbetering van de levensomstandigheden van de Roma in Bulgarije

378

2004/C 078E/1

P-1653/03 van Joost Lagendijk aan de CommissieBetreft: Europees Civiel Vredeskorps — stand van zaken — mainstreaming van conflictpreventie in het buitenlandse beleid van de Europese Unie

379

2004/C 078E/2

P-1661/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Het proces tegen Leyla Zana

380

2004/C 078E/3

E-1668/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Schendingen van de mensenrechten in de Westelijke Sahara

381

2004/C 078E/4

E-1669/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Oliepijpleiding Baku-Ceyhan

382

2004/C 078E/5

E-1689/03 van Anders Wijkman aan de CommissieBetreft: Bushmeat (vlees uit de wildernis)

383

2004/C 078E/6

E-1739/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: EU-eenheid voor de bevrijding van ontvoerde Europese toeristen

384

2004/C 078E/7

E-1763/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Wetgeving in de EU, lidstaten en kandidaatlanden inzake het houden van paarden

385

2004/C 078E/8

E-1777/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in Veria

386

2004/C 078E/9

E-1827/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Lagere BTW-tarieven voor de huur of koop van video’s en DVD’s

386

2004/C 078E/0

E-1832/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Technische tekortkomingen in projecten in Griekenland

387

2004/C 078E/1

E-1838/03 van Roger Helmer, Charles Tannock, Sir Robert Atkins, Giles Chichester, Hartmut Nassauer en Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Vrijhandelsovereenkomst tussen Singapore en de Europese Unie

388

2004/C 078E/2

P-1839/03 van Ilka Schröder aan de CommissieBetreft: Betrekkingen van de EU met Syrië en associatieovereenkomst

389

2004/C 078E/3

E-1854/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Aardverschuivingen in Griekenland en schade aan infrastructuur

390

2004/C 078E/4

E-1869/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Pensioenverliezen

391

2004/C 078E/5

E-1873/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vereisten inzake beursnotering

392

2004/C 078E/6

E-1882/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Effect van de euro op de handel

393

2004/C 078E/7

P-1979/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Synthetische progestativa in contraceptieve pillen en hormoonvervangende medicatie

394

2004/C 078E/8

E-2121/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van infrastructuren op Madagaskar en bevordering van werkgelegenheid

395

2004/C 078E/9

E-2123/03 van Isabelle Caullery aan de CommissieBetreft: Bevordering van hernieuwbare energie en afvalverwerking op het eiland Mauritius

396

2004/C 078E/0

E-2143/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Contracten van de Commissie met de firma Planistat

397

2004/C 078E/1

E-2173/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Eerbiediging van de Europese wetgeving inzake asbest (Aanvullend Antwoord)

399

2004/C 078E/2

E-2211/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Vorderingen op het gebied van asiel in Thessaloniki

400

2004/C 078E/3

E-2212/03 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van de mogelijkheden voor de EU-burgers om invloed uit te oefenen en te participeren, aan de hand van de interactieve informatietechnologie

401

2004/C 078E/4

E-2293/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Stopzetting van grensoverschrijdende nachttreinen binnen de EU door de vrije markt die leidt tot te hoge betalingen voor het rijden over het railnet van andere staten

402

2004/C 078E/5

E-2405/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verzekering motorvoertuigen

403

2004/C 078E/6

E-2406/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verzekering motorvoertuigen

404

2004/C 078E/7

E-2407/03 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Verzekering motorvoertuigen

405

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2405/03, E-2406/03 en E-2407/03

2004/C 078E/8

P-2460/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsende maatregelen van de Ierse staat op de elektriciteitsmarkt

407

2004/C 078E/9

E-2537/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Nettobijdrage voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (Aanvullend Antwoord)

407

2004/C 078E/0

E-2580/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De verwachting van een toenemende productie van valse eurobiljetten in dunbevolkte landen waar de euro belangrijk wordt als parallelmunteenheid (Aanvullend Antwoord)

408

2004/C 078E/1

E-2601/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Herstel van de oude binnenstad van Rieti

410

2004/C 078E/2

E-2649/03 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Vergelijking elektriciteitstarieven in het tweede benchmarkingverslag van de Commissie

411

2004/C 078E/3

E-2650/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Werktijdenrichtlijn

412

2004/C 078E/4

E-2662/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: De ozonlaag afbrekende stoffen

413

2004/C 078E/5

E-2666/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Recyclage van printerpatronen

413

2004/C 078E/6

E-2670/03 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Het verbod om tegelijkertijd ingeschreven te staan bij verschillende instellingen voor hoog onderwijs

415

2004/C 078E/7

P-2672/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Toewijzing van slots op luchthavens

416

2004/C 078E/8

E-2689/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: GSM roaming tarieven

416

2004/C 078E/9

E-2711/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Vrije nicotine

418

2004/C 078E/0

E-2716/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Radardetectoren (Aanvullend Antwoord)

419

2004/C 078E/1

P-2722/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Toepassing van verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand

420

2004/C 078E/2

P-2746/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Overtredingen van de Europese regels inzake de speciale beschermingszones en de gebieden van communautair belang, alsmede het gebruik van Europese subsidies voor de herbebossing van het gebied Alta Murgia (Bari)

421

2004/C 078E/3

E-2771/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Europese middelen voor het Enable-project

423

2004/C 078E/4

E-2772/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Hoogte van de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering voor kleine verzekeringsfirma’s

424

2004/C 078E/5

E-2779/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van het vervoer van poststukken en goederen per spoor in Duitsland en stimulansen om in andere lidstaten hetzelfde te doen

425

2004/C 078E/6

P-2780/03 van António Campos aan de CommissieBetreft: Bosbranden in de Europese Unie

426

2004/C 078E/7

E-2789/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Banking-regels in de EU-handel in emissierechten: het recht van landen om emissierechten op te sparen.

428

2004/C 078E/8

E-2790/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Banking-regels in de EU-handel in emissierechten: het onveranderlijke karakter van de in het kader van het Burden Sharing Agreement (BSA) toegewezen eenheden (assigned amount units, AAU’s)

429

2004/C 078E/9

E-2791/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Probleem van double accounting in de emissierechtenhandel

429

2004/C 078E/0

E-2792/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Mogelijkheden van agressieve speculatie in de emissierechtenhandel

430

2004/C 078E/1

E-2793/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Definitie van warme lucht en verbodsbepalingen in het Protocol van Kyoto

430

2004/C 078E/2

E-2794/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Publicatie van de progressie in de richting van de Kyoto-doelstelling van de EU aan de hand van een mobiel gemiddelde voor de vijfjarige periode

431

2004/C 078E/3

E-2795/03 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Probleem met toewijzing voor de duur va de periode van de emissierechtenhandel

431

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2789/03, E-2790/03, E-2791/03, E-2792/03, E-2793/03, E-2794/03 en E-2795/03

2004/C 078E/4

P-2799/03 van Domenico Mennitti aan de CommissieBetreft: Realisatie van pan-Europese corridors

433

2004/C 078E/5

E-2819/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Milieu-effectbeoordelingen in Ierland

434

2004/C 078E/6

E-2826/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Eco-rijden

434

2004/C 078E/7

E-2827/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Isolatiecellen in ziekenhuizen

435

2004/C 078E/8

E-2832/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stabiliteits- en groeipact

436

2004/C 078E/9

E-2851/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Aanleg van een verkeersweg zonder milieueffectbeoordeling in het Gebied van Communautair Belang van de Gessi Triassici, in het Nationaal Park van de Etruskische Apennijnen (Appennino Tosco-Emilano) (Villa Minozzo (RE), Italië)

438

2004/C 078E/0

E-2853/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Havendienstenrichtlijn: kritiek op het Parlement door een ambtenaar van de Commissie

439

2004/C 078E/1

E-2877/03 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Internationale architectuurwedstrijd Sentiers de l’Europe en het Jean Reyplein

440

2004/C 078E/2

E-2895/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Ierse schapenhouders

440

2004/C 078E/3

E-2903/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Opschorting van samenwerkingsovereenkomsten en uitstel van de ondertekening van samenwerkingsakkoorden

441

2004/C 078E/4

P-2916/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Communautaire financiële steun aan transnationale telersverenigingen

442

2004/C 078E/5

E-2959/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Risico stroomuitval

443

2004/C 078E/6

E-2966/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Spaans nationaal hydrologisch plan: gevolgen van het stuwdamproject van La Breña voor de Iberische lynx en beschermde roofvogels

444

2004/C 078E/7

P-2975/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Contracten met CESD

445

2004/C 078E/8

E-2994/03 van Bernhard Rapkay aan de CommissieBetreft: Steun van de EU voor Noordrijn-Westfalen in 2001 en 2002 (Aanvullend Antwoord)

447

2004/C 078E/9

E-2996/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Normalisatie van computergegevens

447

2004/C 078E/0

E-3007/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Rol van de Informatie- en adviescentra voor het platteland (Carrefours) bij voorlichtingscampagnes over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

448

2004/C 078E/1

P-3068/03 van Hugues Martin aan de CommissieBetreft: Financiering van structuren die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa

448

2004/C 078E/2

E-3112/03 van Giacomo Santini, Elena Paciotti, Luciana Sbarbati, Giovanni Pittella, Generoso Andria, Enrico Ferri, Carlo Fatuzzo, Gianfranco Dell’Alba, Roberta Angelilli, Stefano Zappalà, Paolo Pastorelli, Antonio Di Pietro, Mauro Nobilia, Sebastiano Musumeci, Michl Ebner, Roberto Bigliardo, Catherine Guy-Quint, Adriana Poli Bortone, Fiorella Ghilardotti, Monica Frassoni, Franz Turchi, Massimo Carraro, Guido Bodrato, Francesco Musotto, Vincenzo Lavarra, Vitaliano Gemelli en Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Informatiebeleid EU — Rechtsgrondslag van de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en Info-Point Europa (IPE) — Subsidies voor het functioneren van deze centra in 2004: noodzakelijk en dringend

449

2004/C 078E/3

P-3153/03 van Evelyne Gebhardt aan de CommissieBetreft: Euro-Infopoints

450

2004/C 078E/4

E-3240/03 van Thierry Cornillet aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de exploitatiesubsidie voor de Info-Point Europa

450

2004/C 078E/5

P-3265/03 van Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Info-points en Carrefours

451

2004/C 078E/6

E-3287/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Europese culturele centra

451

2004/C 078E/7

E-3301/03 van Nicole Thomas-Mauro aan de CommissieBetreft: Info-points Europe

452

2004/C 078E/8

P-3389/03 van John Hume aan de CommissieBetreft: Europese Carrefours

452

2004/C 078E/9

P-3403/03 van John Cushnahan aan de CommissieBetreft: Middelen voor Europese Carrefours

452

Gecombineerd Aanvullend Antwoord op de schritftelijke vragen E-3007/03, P-3068/03, E-3112/03, P-3153/03, E-3240/03, P-3265/03, E-3287/03, E-3301/03, P-3389/03 en P-3403/03

2004/C 078E/0

E-3012/03 van Jaime Valdivielso de Cué aan de CommissieBetreft: Wijn

454

2004/C 078E/1

E-3030/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Gebruik van vaartuigen met zuiginstallaties

454

2004/C 078E/2

P-3037/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Overtreding van EU-milieurecht bij de uitbreiding van de luchthaven Frankfurt

455

2004/C 078E/3

E-3059/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: EU-gelden voor de instandhouding van het mariene milieu

456

2004/C 078E/4

E-3062/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Sanering van het waternetwerk

457

2004/C 078E/5

P-3069/03 van Luciana Sbarbati aan de CommissieBetreft: Adriatische corridor

459

2004/C 078E/6

P-3077/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Niet-tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/53/EG betreffende autowrakken

460

2004/C 078E/7

E-3086/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Tabakhandel in Frankrijk

461

2004/C 078E/8

E-3087/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Bedrijfsconcentratie: criteria van de Commissie

462

2004/C 078E/9

E-3099/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Steun aan de mosselteelt

464

2004/C 078E/0

E-3106/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó

465

2004/C 078E/1

E-3128/03 van Jaime Valdivielso de Cué aan de CommissieBetreft: Handel

467

2004/C 078E/2

E-3131/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Het Sorraia paard

467

2004/C 078E/3

P-3135/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Verwijdering gifschepen

469

2004/C 078E/4

E-3138/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: luchtvervuiling in Thessaloniki

470

2004/C 078E/5

E-3140/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Projecten i.v.m. doodstraf

471

2004/C 078E/6

E-3141/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Europese week tegen kanker - wetenschappelijk onderzoek

472

2004/C 078E/7

E-3144/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: EU-financiering voor Spaans Nationaal Watermanagementprogramma

473

2004/C 078E/8

P-3145/03 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: Batterijen van mobiele telefoons die ontploffen

474

2004/C 078E/9

P-3152/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Exploderende Nokia-telefoons

476

2004/C 078E/0

E-3156/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Urbanisatie in de Serra de la Renegà en het GCB Oropesa-Benicàssim (Castellón — Spanje)

477

2004/C 078E/1

E-3157/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de militaire basis in een Natura 2000-gebied op de Maddalena-archipel (Sardinië)

478

2004/C 078E/2

E-3173/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Stemrecht voor immigranten

480

2004/C 078E/3

E-3182/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van de communautaire wetgeving door de luchtvaartmaatschappij SATA

481

2004/C 078E/4

E-3183/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Berekening van de extra heffing voor de Autonome Regio der Azoren

482

2004/C 078E/5

E-3186/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende aankopen

483

2004/C 078E/6

E-3189/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Ontploffende batterijen in mobiele telefoons van Nokia

484

2004/C 078E/7

E-3193/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over de voormalige directeur-generaal van Eurostat

485

2004/C 078E/8

E-3200/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Uiterlijke raciale kenmerken als criterium voor het door politie of douane wel of niet controleren van personen die een EU-binnengrens overschrijden

487

2004/C 078E/9

E-3204/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gebruik voor commerciële doeleinden van beschermde diersoorten in Griekenland

487

2004/C 078E/0

E-3207/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Peroxide in tandpasta

488

2004/C 078E/1

E-3212/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Beschuldiging in Britse krant betreffende onregelmatigheden bij financiering door Commissie

489

2004/C 078E/2

E-3216/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen in Griekenland en overtreding van de milieuwetgeving

490

2004/C 078E/3

E-3218/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Zeldzame ziektes: het syndroom van Evans

492

2004/C 078E/4

E-3222/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Vermiste personen

493

2004/C 078E/5

E-3226/03 van Felipe Camisón Asensio aan de CommissieBetreft: Hervorming van de tabakssector

494

2004/C 078E/6

E-3227/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Indonesië

495

2004/C 078E/7

E-3230/03 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Subsidieprogramma’s Interreg en Urban

496

2004/C 078E/8

P-3232/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Actualisering van de begrotingscijfers (Aanvullend Antwoord)

498

2004/C 078E/9

E-3236/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Training van ambtenaren in de nieuwe technologieën

498

2004/C 078E/0

E-3237/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Toegang tot Internet voor Griekse huishoudens

499

2004/C 078E/1

E-3239/03 van Martin Callanan aan de CommissieBetreft: Doden van vogels op Malta

500

2004/C 078E/2

E-3243/03 van Jan Wiersma aan de CommissieBetreft: De Buy American Act in de Amerikaanse defensiebegroting

500

2004/C 078E/3

E-3250/03 van Ruth Hieronymi, Christa Prets, Karin Junker, Raina Echerer en Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Bijstand van de Europese Commissie aan de lidstaten bij het aanmoedigen van migratie naar open standaarden en interoperabiliteit in digitale televisie

502

2004/C 078E/4

E-3259/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Stankoverlast door de stortplaats in Ano Liósia

504

2004/C 078E/5

E-3274/03 van Inger Schörling aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de aanleg van kunstmatige stranden in Caleta de la Guirra, gemeente van Antigua (Fuerteventura, Canarische eilanden)

505

2004/C 078E/6

E-3275/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Vernietiging van Russische bossen

506

2004/C 078E/7

E-3276/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Beperkingen ten aanzien van vluchten naar de luchthaven van Zürich

507

2004/C 078E/8

E-3284/03 van Lord Inglewood aan de CommissieBetreft: Overboekingen op vluchten van Air France

507

2004/C 078E/9

E-3285/03 van Pierre Jonckheer aan de CommissieBetreft: Openluchtsteenkoolmijn van Feixolín (gewest Valle de Laciana, Spanje)

508

2004/C 078E/0

E-3286/03 van Anne André-Léonard aan de CommissieBetreft: Harmonisatie van de Europese wetgeving op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen

510

2004/C 078E/1

E-3288/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Vestiging bedrijven gemeente Losser

510

2004/C 078E/2

E-3289/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Rechteloze Portugese werknemers op de Noordzee

511

2004/C 078E/3

P-3291/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Toezicht op de uitvoering van Europese besluiten in Portugal

512

2004/C 078E/4

E-3294/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Het vijfde kaderproject van de Europese Commissie

513

2004/C 078E/5

E-3296/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Legeskosten verblijfskaart

514

2004/C 078E/6

E-3300/03 van Robert Sturdy aan de CommissieBetreft: Ongewenste e-mails uit Afrika waarin wordt gevraagd om bankgegevens

515

2004/C 078E/7

E-3302/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Plannen ter vermindering van lawaai (EU-richtlijn 2002/49/EG)

517

2004/C 078E/8

E-3306/03 van Gary Titley aan de CommissieBetreft: Fluor in drinkwater

518

2004/C 078E/9

E-3309/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Responsible shopping week in de gebouwen van de Commissie

518

2004/C 078E/0

E-3321/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Tijdelijke stortplaatsen voor afval op Malta

519

2004/C 078E/1

P-3322/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Vice-voorzitter Kinnock en aanwijzingen van onregelmatigheden bij Eurostat

520

2004/C 078E/2

E-3326/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Emolumenten van Commissieleden

521

2004/C 078E/3

E-3328/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het moedwillig verloren gaan van het voor de gezamenlijke Europese geschiedenis belangrijk voormalige krijgsgevangenenkamp Stammlager X B Sandbostel

522

2004/C 078E/4

E-3329/03 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Opiniepeiling van Eurobarometer waaruit Israël naar voren komt als het land dat de grootste bedreiging voor de wereldvrede vormt

523

2004/C 078E/5

E-3340/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Verzoek om een onderzoek naar enkele berichten betreffende voorzitter Prodi

524

2004/C 078E/6

E-3341/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Albanië

525

2004/C 078E/7

E-3343/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens in de betrekkingen met derde landen

526

2004/C 078E/8

E-3345/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Villa’s van Palladio

527

2004/C 078E/9

P-3350/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Veenverschuiving Derrybrien windpark

528

2004/C 078E/0

E-3361/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Spoordossier IJzeren Rijn

529

2004/C 078E/1

E-3367/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Lasertechnologie en stralingsemissie

530

2004/C 078E/2

E-3368/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Opiniepeiling Eurobarometer over Irak en de wereldvrede

530

2004/C 078E/3

E-3370/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Commentaar van Commissievoorzitter Prodi op de uitslag van het Zweedse referendum over de EMU

531

2004/C 078E/4

E-3371/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Juridische consequenties van ratificatie van de ontwerpgrondwet van de Europese Unie

532

2004/C 078E/5

P-3376/03 van Christine De Veyrac aan de CommissieBetreft: Verlaagd BTW-tarief voor kappersdiensten

533

2004/C 078E/6

E-3379/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Uitbreiding aantal olieboorinstallaties in de Amvrakikós Kólpos

534

2004/C 078E/7

E-3384/03 van Gianfranco Dell’Alba, Emma Bonino, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis, Marco Pannella en Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Corridor 5

535

2004/C 078E/8

P-3390/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: BTW voor kleermakers

536

2004/C 078E/9

E-3393/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Goedkeuring bromfietsen

537

2004/C 078E/0

E-3404/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Ierland en schendingen van de EU-milieuwetgeving

538

2004/C 078E/1

E-3405/03 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Beheer van de Structuurfondsen (Aanvullend Antwoord)

539

2004/C 078E/2

E-3407/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cabinda - rapport over de mensenrechten

541

2004/C 078E/3

E-3413/03 van Olivier Duhamel aan de CommissieBetreft: Eurobarometer

542

2004/C 078E/4

E-3416/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

543

2004/C 078E/5

E-3417/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

543

2004/C 078E/6

E-3418/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

543

2004/C 078E/7

E-3419/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

543

2004/C 078E/8

E-3420/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

544

2004/C 078E/9

E-3421/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

544

2004/C 078E/0

E-3422/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

544

2004/C 078E/1

E-3423/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

544

2004/C 078E/2

E-3424/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

544

2004/C 078E/3

E-3425/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

545

2004/C 078E/4

E-3426/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

545

2004/C 078E/5

E-3427/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

545

2004/C 078E/6

E-3428/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

545

2004/C 078E/7

E-3429/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

546

2004/C 078E/8

E-3430/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

546

2004/C 078E/9

E-3431/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

546

2004/C 078E/0

E-3432/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

546

2004/C 078E/1

E-3433/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Schandaal bij Eurostat: onbeAntwoorde vragen

547

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3416/03, E-3417/03, E-3418/03, E-3419/03, E-3420/03, E-3421/03, E-3422/03, E-3423/03, E-3424/03, E-3425/03, E-3426/03, E-3427/03, E-3428/03, E-3429/03, E-3430/03, E-3431/03, E-3432/03 en E-3433/03

2004/C 078E/2

E-3437/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Antisemitisme bij Noord-Afrikaanse en andere islamitische allochtonen in Europa

547

2004/C 078E/3

E-3442/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Discriminatie van atleten

548

2004/C 078E/4

P-3446/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Toestemming voor steunverlening in verband met tijdelijke stopzetting van de visserij in Sicilië in het jaar 2002

549

2004/C 078E/5

E-3447/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Afzetmoeilijkheden en import in de wijnsector

550

2004/C 078E/6

E-3453/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Politiek standpunt EU-ambtenarenvakbond TAO-AFI over nachtvluchten boven Brusselse rand

551

2004/C 078E/7

E-3455/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Communautair actieprogramma om zeevogels te beschermen tegen visserij met de beuglijn

552

2004/C 078E/8

E-3456/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Cofinanciering van de niet-gouvernementele organisaties (NGO’s)

553

2004/C 078E/9

E-3457/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Hervorming van de olijfoliesector

554

2004/C 078E/0

E-3459/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Maatregelen om het slopen van oude met chemicaliën, asbest en diesel verontreinigde Amerikaanse oorlogsschepen in Europa tegen te gaan

554

2004/C 078E/1

E-3460/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tegenwerking van de toekomstige lidstaat Tsjechië bij het uitroeien van kinderprostitutie in de grensstreken met Duitsland

556

2004/C 078E/2

E-3466/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Dierenwelzijn in Griekse slachthuizen

557

2004/C 078E/3

E-3472/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Omzetting van de Landesbank Nordrhein-Westfalen in subsidieverlenende instelling

558

2004/C 078E/4

E-3474/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Contracten met bedrijfsconsultants in de kabinetten van de Commissie

559

2004/C 078E/5

E-3477/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Vrouwelijke gevangenen

560

2004/C 078E/6

E-3479/03 van Christine De Veyrac aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2002/46/EG tot harmonisering van de wetgeving op voedingssupplementen

561

2004/C 078E/7

E-3482/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Legal privilege voor documenten tussen bedrijven en hun advocatenkantoren

562

2004/C 078E/8

E-3486/03 van Karl von Wogau aan de CommissieBetreft: Tarieven voor bankoverschrijvingen in euroland

563

2004/C 078E/9

E-3490/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Marktordening en inkomenspositie van olijfproducenten in het kader van de hervorming van de GMO voor olijfolie

564

2004/C 078E/0

E-3494/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cuba - politieke gevangenen

565

2004/C 078E/1

E-3502/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Normen voor de kwaliteit van de lucht in zones met veel verkeer

566

2004/C 078E/2

E-3506/03 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Communautaire wetgeving inzake DNA

567

2004/C 078E/3

P-3510/03 van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Rijbewijs in de Europese Unie

568

2004/C 078E/4

E-3516/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Commissiepersoneel

569

2004/C 078E/5

P-3519/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Onvoorzien en unilateraal besluit van de Italiaanse ministerraad om in de gemeente Scanzano Jonico een nationale opslagplaats voor kernafval te creëren

570

2004/C 078E/6

E-3520/03 van Rijk van Dam aan de CommissieBetreft: Speciaal Verslag van de Europese Rekenkamer nr. 4/2003 over Plattelandsontwikkeling: Steun aan Probleemgebieden

572

2004/C 078E/7

P-3522/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Specifieke importtarieven Volksrepubliek China voor fotografische producten

573

2004/C 078E/8

E-3523/03 van Struan Stevenson aan de CommissieBetreft: Voorgestelde nieuwe regelingen voor vervoer van levende dieren

574

2004/C 078E/9

P-3527/03 van Rijk van Dam aan de CommissieBetreft: Speciaal Verslag van de Europese Rekenkamer nr. 4/2003 over Plattelandsontwikkeling: Steun aan Probleemgebieden

576

2004/C 078E/0

E-3529/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Verslag van Amnesty International en Oxfam over wapenbeheersing

578

2004/C 078E/1

E-3536/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Problemen met de erkenning van diploma’s en beroepsbekwaamheid in Frankrijk

578

2004/C 078E/2

E-3542/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde organismen (GGO’s)

579

2004/C 078E/3

E-3543/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: vrij verkeer voor Bulgaren

580

2004/C 078E/4

E-3544/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Eurobarometer-enquête naar de bedreigingen van de vrede

580

2004/C 078E/5

E-3546/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Gebruik van het intelligente snelheidsadaptatiesysteem in het verkeer

581

2004/C 078E/6

P-3547/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Voortdurende en straffeloze olievervuiling voor de Portugese kusten

582

2004/C 078E/7

E-3549/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Cohesiefonds - Portugal

583

2004/C 078E/8

E-3552/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: EU-financiering voor onderzoeksprogramma’s in Oekraïne

584

2004/C 078E/9

E-3553/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Vermiste Cyprioten

585

2004/C 078E/0

E-3554/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van kunstmatige virussen en bacteriën in Amerika en de gevolgen voor een mogelijke verwaarlozing van de milieuzorg in Europa

586

2004/C 078E/1

E-3555/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van kunstmatige virussen en bacteriën in Amerika en de gevolgen voor biodiversiteit en biologische oorlogsvoering in Europa

587

2004/C 078E/2

E-3559/03 van Margrietus van den Berg en Jan Wiersma aan de CommissieBetreft: Rail Service Centrum Groningen en het niet gebruiken van de spoorwegovergang bij Nieuweschans naar Noord-Duitsland

589

2004/C 078E/3

E-3561/03 van Jan Andersson aan de CommissieBetreft: Pseudo-zelfstandige werknemers en sociale dumping

590

2004/C 078E/4

E-3562/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Automatische verlenging concessie Brennersnelweg

591

2004/C 078E/5

E-3564/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Internationale telediensten en concurrentie

591

2004/C 078E/6

E-3566/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Terugvloeing van begrotingsmiddelen

593

2004/C 078E/7

P-3568/03 van Herman Schmid aan de CommissieBetreft: De ontwerpgrondwet kan het gebrek aan democratische legitimiteit van de EU niet wegnemen

593

2004/C 078E/8

E-3571/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Bedreiging van een beschermd watergebied door installaties in een andere lidstaat

594

2004/C 078E/9

E-3576/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Europese gehandicaptenkaart

595

2004/C 078E/0

E-3580/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: EU-wetgeving inzake arbeidstijden

596

2004/C 078E/1

E-3582/03 van Yasmine Boudjenah aan de CommissieBetreft: Betrokkenheid van multinationale ondernemingen bij conflicten

597

2004/C 078E/2

E-3584/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Ontvangen van aanvullend Antwoord

599

2004/C 078E/3

E-3585/03 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Geheim gehouden rapport van het EUMC inzake antisemitisme onder mohammedanen

599

2004/C 078E/4

E-3587/03 van Koenraad Dillen aan de CommissieBetreft: Antisemitismerapport Europees Observatorium voor racismebestrijding

600

2004/C 078E/5

E-3607/03 van Olivier Duhamel aan de CommissieBetreft: Waarnemingscentrum in Wenen

600

2004/C 078E/6

E-3700/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Het verdonkeremanen van het onderzoek naar antisemitisme in Europa door de Europese waarnemingspost voor verschijnselen van racisme en vreemdelingenhaat (EUMC)

601

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3585/03, E-3587/03, E-3607/03 en E-3700/03

2004/C 078E/7

E-3590/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Iberisch-Amerikaanse top - conclusies en vooruitzichten

602

2004/C 078E/8

E-3596/03 van Brigitte Langenhagen aan de CommissieBetreft: EU-grenscontroles

603

2004/C 078E/9

E-3601/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Buy American Act

605

2004/C 078E/0

E-3602/03 van Anne Van Lancker aan de CommissieBetreft: Artikel 51 van de Europese Grondwet

606

2004/C 078E/1

E-3665/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Niet-confessionele organisaties

606

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3602/03 en E-3665/03

2004/C 078E/2

E-3603/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Voormalige militairen in de Portugese overzeese gebiedsdelen — handicaps

607

2004/C 078E/3

E-3604/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Oost-Timor - Noodhulp

608

2004/C 078E/4

E-3608/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schending door Griekenland van de rechten van de Çam-minderheid

610

2004/C 078E/5

E-3611/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Legalisering van immigratie

611

2004/C 078E/6

E-3620/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Toepassing van een mathematische formule bij de toewijzing van overheidsopdrachten

612

2004/C 078E/7

E-3621/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Clofeen in levensmiddelen uit verschillende Griekse regio’s

613

2004/C 078E/8

E-3622/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Kosten gratis onderwijs in Griekenland

614

2004/C 078E/9

E-3626/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Openstellen van de arbeidsmarkten in de lidstaten

615

2004/C 078E/0

E-3627/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Toegang tot de arbeidsmarkt voor nieuwe EU-burgers en niet-EU-burgers

616

2004/C 078E/1

E-3631/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Overleg met liefdadigheidsorganisaties met betrekking tot het voorstel BTW te gaan heffen op postdiensten

617

2004/C 078E/2

E-3632/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Verklaringen van André Sapir, de adviseur van Commissievoorzitter Prodi, over het cohesiebeleid van de Unie

617

2004/C 078E/3

E-3645/03 van Salvador Jové Peres en Pedro Marset Campos aan de CommissieBetreft: Akkoord EU-Marokko

618

2004/C 078E/4

E-3646/03 van Salvador Jové Peres en Pedro Marset Campos aan de CommissieBetreft: Akkoord EU-Marokko

618

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3645/03 en E-3646/03

2004/C 078E/5

E-3647/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Vertraging van uitdieping en verbreding van de rivier de Maas ten noorden van Maastricht als gevolg van bezwaren tegen ondershandse grindwinning

619

2004/C 078E/6

E-3648/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het verlangen van het internationale goederenvervoer per spoor naar vervanging van nationale spoorbeveiligingssystemen door de Europese standaard ECTS

620

2004/C 078E/7

E-3650/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het uitsterven van de iberische lynx in het natuurgebied Sierre Morena in Andalusië als gevolg van de aanleg van een groot stuwmeer en het falen van compensatie

622

2004/C 078E/8

E-3651/03 van Cees Bremmer en Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Slechte arbeidsomstandigheden van au pairs in Nederland

623

2004/C 078E/9

P-3660/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Rampzalige gezondheidstoestand van kinderen in Tsjetsjenië

624

2004/C 078E/0

E-3671/03 van Joost Lagendijk en Arie Oostlander aan de CommissieBetreft: Uitbreiding samenwerking in de strijd tegen terrorisme

625

2004/C 078E/1

E-3672/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Situatie bij Sorefame

626

2004/C 078E/2

E-3675/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Situatie van de Portugese micro-ondernemingen en KMO’s

627

2004/C 078E/3

E-3690/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Florence

629

2004/C 078E/4

E-3691/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Pesaro-Urbino

629

2004/C 078E/5

E-3692/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Siena

629

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3690/03, E-3691/03 en E-3692/03

2004/C 078E/6

P-3697/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Repatriëring van Turkse vluchtelingen naar Turkije

630

2004/C 078E/7

E-3699/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Doelstelling 1-gebieden in Connacht (Ulster)

631

2004/C 078E/8

E-3702/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Gemengde Commissie EG-Macao - tiende bijeenkomst

631

2004/C 078E/9

P-3703/03 van Ulla Sandbæk aan de CommissieBetreft: HIV en steun van de Commissie voor de ontwikkeling van een betaalbare microbicide

632

2004/C 078E/0

E-3718/03 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Ecologische vormgeving van energieverbruikende producten

633

2004/C 078E/1

E-3720/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Aanpassing van Richtlijn 97/24/EG aan de technische vooruitgang

635

2004/C 078E/2

P-3732/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vietnam

637

2004/C 078E/3

E-3733/03 van Constanze Krehl aan de CommissieBetreft: Initiatieven van de sociale partners in het kader van de regionale structuurontwikkeling in Saksen

638

2004/C 078E/4

E-3751/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Terni

639

2004/C 078E/5

E-3752/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Ancona

640

2004/C 078E/6

E-3753/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Firenze

640

2004/C 078E/7

E-3754/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Livorno

640

2004/C 078E/8

E-3755/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Macerata

641

2004/C 078E/9

E-3756/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Perugia

641

2004/C 078E/0

E-3757/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Pesaro

641

2004/C 078E/1

E-3758/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Pisa

642

2004/C 078E/2

E-3759/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Pistoia

642

2004/C 078E/3

E-3760/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000 voor de gemeente Siena

642

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3751/03, E-3752/03, E-3753/03, E-3754/03, E-3755/03, E-3756/03, E-3757/03, E-3758/03, E-3759/03 en E-3760/03

2004/C 078E/4

E-3763/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Klinische proeven

644

2004/C 078E/5

E-3792/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelen in verband met subsidies uit hoofde van het programma Leonardo da Vinci voor de gemeente Pesaro-Urbino

645

2004/C 078E/6

E-3811/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Verspreiding van androgene alopecia

645

2004/C 078E/7

E-3813/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Venetië naar het gebruik van communautaire subsidies aan de landbouwbouwsector

647

2004/C 078E/8

E-3814/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Palermo naar een fraude van 6,5 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie

647

2004/C 078E/9

E-3815/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Salerno naar een fraude van 30 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie

648

2004/C 078E/0

E-3816/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gerechtelijk onderzoek door het parket van Lecce naar een fraude van 6 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie

649

2004/C 078E/1

E-3818/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Voorwaarden voor het verwerven van pensioenen in Griekenland

650

2004/C 078E/2

E-3820/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Aansluiting op stroomnet en waterleiding

651

2004/C 078E/3

E-3827/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Financiering van het Europese Carrefour-netwerk en de Europese Info Centers

651

2004/C 078E/4

P-3830/03 van Juan Ferrández Lezaun aan de CommissieBetreft: Aanbesteding infrastructuurwerkzaamheden voor het Nationaal Programma voor watermanagement in Spanje

652

2004/C 078E/5

E-3833/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Zijn de provincies betrokken bij het beheer van de structuurfondsen van de EU?

653

2004/C 078E/6

E-3834/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Discriminatie van Portugese werknemers in het buitenland

654

2004/C 078E/7

P-3836/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: BTW voor aanbieders van vervoersdiensten

655

2004/C 078E/8

E-3839/03 van Monica Frassoni en Daniel Cohn-Bendit aan de CommissieBetreft: Herstelprogramma aardbeving Marmara (MERP)

656

2004/C 078E/9

E-3843/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Censuur door het gemeentebestuur van Milaan op de fototentoonstelling van Romano Cagnoni op verzoek van het Consulaat van Rusland in Milaan

657

2004/C 078E/0

E-3846/03 van Maj Theorin aan de CommissieBetreft: Vrouwen en conflicten

658

2004/C 078E/1

E-3849/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verzameling van informatie over de orgaantransplantatie in Europa

658

2004/C 078E/2

E-3850/03 van Jan Andersson aan de CommissieBetreft: Schadelijke isocyanaten

659

2004/C 078E/3

P-3853/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Financiering van het Spaanse Nationaal Hydrologisch Plan

660

2004/C 078E/4

P-3861/03 van Heide Rühle aan de CommissieBetreft: Exportgarantie van de Duitse regering voor Finse kernreactor

661

2004/C 078E/5

P-3862/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Communautaire subsidies voor de brug over de Straat van Messina

661

2004/C 078E/6

E-3872/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Gevolgen EU-investeringen in het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó

662

2004/C 078E/7

E-3874/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Invoer van farmaceutisch werkzame bestanddelen zonder certificaat in de Europese Unie

663

2004/C 078E/8

E-3877/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Schending van de Europese principes in artikel 24 van de wet 289/2002

664

2004/C 078E/9

E-3878/03 van Johannes Blokland aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar de uitwerking van geneesmiddelen bij kinderen

666

2004/C 078E/0

E-3882/03 van Cristina Gutiérrez-Cortines, Bernd Lange, Karl-Heinz Florenz en Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Inspire-initiatief

667

2004/C 078E/1

P-3893/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Gezondheidswaarschuwingen op pakjes sigaretten

669

2004/C 078E/2

P-3894/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Regio met doelstelling 1 - Schotse Highlands and Islands

669

2004/C 078E/3

E-3899/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vergadering van de gemengde commissie Europese Unie — Democratische Volksrepubliek Laos

670

2004/C 078E/4

E-3903/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ongelijke behandeling op het gebied van bankkredieten met betrekking tot de niet-betaalde schulden van de Italiaanse Partij van linkse democraten

671

2004/C 078E/5

P-3910/03 van Amalia Sartori aan de CommissieBetreft: Ongevallen thuis - arbeidsplaats

671

2004/C 078E/6

E-3913/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Toekenning van vergunning voor oliewinning

673

2004/C 078E/7

E-3915/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De gedwongen repatriëring naar Vietnam van Montagnard-vluchtelingen door de Cambodjaanse regering en de voortdurende schending van de VN-Conventie betreffende vluchtelingen

673

2004/C 078E/8

P-3918/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Verlaagde BTW-tarieven

675

2004/C 078E/9

E-3922/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Door de Commissie meegefinancierde projecten in het kader van het nationale waterbeheerprogramma

676

2004/C 078E/0

E-3943/03 van Daniel Cohn-Bendit aan de CommissieBetreft: Tijdelijke wet inzake nationaliteit en toegang tot Israël

676

2004/C 078E/1

E-3951/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Genetisch gemanipuleerde gloeivisjes

677

2004/C 078E/2

E-3953/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Specificaties voor het ontwerp van rolstoelen

678

2004/C 078E/3

E-3960/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Angola — reïntegratie van ex-militairen en ontwapening van burgers

678

2004/C 078E/4

P-3998/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Reclamecampagne in Griekenland met geld van het communautair bestek

680

2004/C 078E/5

E-4001/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Overschrijving van studenten

681

2004/C 078E/6

E-4031/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Taalprogramma voor minderheidstalen

681

2004/C 078E/7

P-4059/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Kroostrijke gezinnen

682

2004/C 078E/8

P-4072/03 van John Cushnahan aan de CommissieBetreft: Toepassing associatieovereenkomst EG-Israël

683

2004/C 078E/9

P-4074/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Problemen in verband met de omzetting in nationale regelgeving van richtlijn 2002/2/EG

684

2004/C 078E/0

P-0037/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Maatregelen van de tien nieuwe lidstaten betreffende de vrijheid van verkeer en de vestiging van andere EU-burgers

685

2004/C 078E/1

E-0151/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gebrek aan eenheden intensieve zorgen in Griekenland

686

2004/C 078E/2

P-0230/04 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Absorptie communautaire middelen in EU-lidstaten eind 2003

686

2004/C 078E/3

P-0417/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Ontslagen in de fabriek van de Finex-groep

687

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (3de deel)

2004/C 078E/4

E-1287/02 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Het planten van koolzaad

688

2004/C 078E/5

E-2931/02 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Voorkeur bij de toewijzing van EU-gelden aan HSL-trajecten die het territoriaal evenwicht en de economische en sociale samenhang versterken

688

2004/C 078E/6

E-3340/02 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Certificering van ecograan bij uitvoer op de interne markt

690

2004/C 078E/7

P-3636/02 van Niall Andrews aan de CommissieBetreft: Humanitaire hulp en immigratiecontroles

691

2004/C 078E/8

P-3857/02 van Mark Watts aan de CommissieBetreft: Het doodslaan van jonge zeehondjes aan de Witte Zee, Rusland

691

2004/C 078E/9

E-3878/02 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Communautaire harmonisatie van de verjaringstermijnen voor belastingschulden

692

2004/C 078E/0

E-3908/02 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Malta

693

2004/C 078E/1

E-0064/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Over Europese hulp om de voor de kust van Senegal gezonken veerboot Le Joola te lichten

693

2004/C 078E/2

E-0075/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het verdringen van regulier railvervoer in steden door concurrentie met kleine busjes die dure, onveilige en onoverzichtelijke diensten aanbieden

694

2004/C 078E/3

E-0115/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Toetreding van Malta tot de EU en de Wilde-vogelrichtlijn (79/409/EEG)

695

2004/C 078E/4

E-0118/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Afbakening van de uiteindelijke grenzen van de Europese Unie

696

2004/C 078E/5

E-0120/03 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Grensconflict over visserij aan de monding van de Guadiana

697

2004/C 078E/6

E-0192/03 van Lennart Sacrédeus aan de CommissieBetreft: Arrestatie zonder tenlastelegging van een Indiase pastoraal werker in Qatar

697

2004/C 078E/7

P-0281/03 van Ulpu Iivari aan de CommissieBetreft: Vernieuwing van het communautaire visserijbeleid en het herstel van de wilde zalm

698

2004/C 078E/8

E-0320/03 van Massimo Carraro en Vincenzo Lavarra aan de CommissieBetreft: Invoer van vlees van pluimvee

700

2004/C 078E/9

E-0450/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Opvangkampen en slavenhandelaren

701

2004/C 078E/0

P-0557/03 van Anne Van Lancker aan de CommissieBetreft: Regeling van melkquota in grensoverschrijdende bedrijven

703

2004/C 078E/1

E-0736/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Aanleg gecontroleerde stortplaatsen

704

2004/C 078E/2

E-0751/03 van Mary Banotti aan de CommissieBetreft: Iers Nationaal Ontwikkelingsplan 2000-2006

704

2004/C 078E/3

E-0790/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Wetgeving inzake afvalverbranding

705

2004/C 078E/4

E-0816/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Onafhankelijk onderzoek naar interspecifieke rassen

706

2004/C 078E/5

E-0926/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Personeelsverplaatsing van Eastleigh in Groot-Brittannië naar Battipaglia in Zuid-Italië door Pirelli

707

2004/C 078E/6

P-1237/03 van Diana Wallis aan de CommissieBetreft: EER-overeenkomst inzake de uitbreiding van de Europese Unie

707

2004/C 078E/7

P-1266/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: TRIP’s-verdrag, UPOV-verdrag en rechten van landbouwers

708

2004/C 078E/8

E-1280/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Onjuiste omzetting van Richtlijn 2002/49/EG in Spaanse nationale wetgeving

709

2004/C 078E/9

E-1285/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Maatregelen van de Europese Unie met het oog op een waardige en fatsoenlijke behandeling van de krijgsgevangenen in Irak

710

2004/C 078E/0

E-1318/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Vrees voor behoud van niet-commerciële dienstverlening buiten Europa naar aanleiding van stellingname EU in onderhandelingen WTO-GATS 2

711

2004/C 078E/1

E-1330/03 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Prestige: communautaire steun

713

2004/C 078E/2

E-1340/03 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Financiering van het onderzoek naar prionziekten in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek

714

2004/C 078E/3

E-1441/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Banden — toepassing van richtlijn 1999/31/EG inzake vuilnisstortplaatsen

715

2004/C 078E/4

P-1450/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Spoedmaatregelen in verband met de vergroting van de haven van Altea (Spanje)

716

2004/C 078E/5

E-1504/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Meetbaarheid van GGO-materiaal in voedselproducten

717

2004/C 078E/6

P-1531/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Import van tonijn in blik uit Thailand en de Filippijnen

718

2004/C 078E/7

E-1586/03 van Nuala Ahern aan de CommissieBetreft: Radioactieve besmetting vanuit Sellafield

719

2004/C 078E/8

E-1587/03 van Nuala Ahern aan de CommissieBetreft: Basisnormen op het gebied van de veiligheid van de kernenergie

719

2004/C 078E/9

E-1588/03 van Nuala Ahern aan de CommissieBetreft: Voorzorgsbeginsel

720

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1586/03, E-1587/03 en E-1588/03

2004/C 078E/0

E-1650/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Detentie van Oscar E. Biscet op Cuba

720

2004/C 078E/1

E-1667/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: BTW op postdiensten

721

2004/C 078E/2

E-1720/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gezamenlijke blokvorming van Europese Unie en Verenigde Staten tegenover de rest van de wereld door verruiming van de taakstelling voor de Trans-Atlantic Business Dialogue (TABD)

722

2004/C 078E/3

E-1747/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Israël - beperking van de toegang tot de bezette gebieden

723

2004/C 078E/4

E-1764/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Wapentransporten en uitvoerverbod

724

2004/C 078E/5

E-1795/03 van Terence Wynn aan de CommissieBetreft: Industrieproducten uit derde landen

725

2004/C 078E/6

E-1815/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Informatie van mevrouw Schreyer in verband met financiële manipulaties bij Eurostat

726

2004/C 078E/7

P-1826/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Hogesnelheidsspoorlijn in Italië, gemeenschappelijke markt, milieu-effect en rendement van investeringen.

727

2004/C 078E/8

P-1841/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: De opvatting van de Commissie dat terrorisme geen schending van de mensenrechten vormt

729

2004/C 078E/9

E-1855/03 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in de EU — Ontbreken van een communautair systeem voor het afleggen van verAntwoordelijkheid door de lidstaten in verband met overtredingen van de mensenrechten

730

2004/C 078E/0

E-1945/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Aanpassing Nederlandse Mediawet

731

2004/C 078E/1

P-2154/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Vertraging bij de uitbetaling van MKB-projecten

732

2004/C 078E/2

E-2160/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Verstrekking van omroepvergunningen, regeling voor overheidssteun aan de openbare omroep en reclamemarkt in de media in Griekenland

733

2004/C 078E/3

E-2218/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Transversale Italiaanse hogesnelheidslijn, tracé Milaan-Genua en Milaan-Verona

735

2004/C 078E/4

E-2265/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het inzetten van een fonds en misleiding om overheden en andere grootgebruikers te weerhouden van het gebruik van goedkopere software van de concurrent

736

2004/C 078E/5

E-2328/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Helicopterdiensten naar de Scilly-eilanden

737

2004/C 078E/6

E-2428/03 van Niels Busk aan de RaadBetreft: Staatssteun aan Italiaanse melkproducenten

738

2004/C 078E/7

E-2429/03 van Niels Busk aan de RaadBetreft: Staatsteun aan Italiaanse melkproducenten

738

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2428/03 en E-2429/03

2004/C 078E/8

E-2447/03 van Marie-Arlette Carlotti aan de CommissieBetreft: Uitvoeringsbepalingen voor de technische en financiële bijstand voor de traditionele leveranciers van bananen in de ACS-landen

739

2004/C 078E/9

E-2452/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Toenemende Amerikaanse druk op toekomstige lidstaten van de EU om hun medewerking aan het Internationaal Strafhof duurzaam te beëindigen

740

2004/C 078E/0

E-2464/03 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Prijzen van elementaire postdiensten

741

2004/C 078E/1

E-2485/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Dubbelebelastingverdragen en Verordening (EEG) nr. 1408/71

743

2004/C 078E/2

E-2494/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Pensioenen

744

2004/C 078E/3

E-2553/03 van Marco Cappato aan de RaadBetreft: De zaak van de Tunesische journalist Abdallah Zouari

745

2004/C 078E/4

E-2584/03 van Graham Watson aan de RaadBetreft: Invoer van timmerhout uit Indonesië

747

2004/C 078E/5

E-2614/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Wijngaarden aanleggen met steun uit Europese fondsen

747

2004/C 078E/6

P-2616/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van feta, ouzo en Kalamon-olijven uit de lijst van producten met geografische vermelding waarover in de WHO zal worden onderhandeld

748

2004/C 078E/7

E-2627/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Gevolg dat is gegeven aan de resolutie over seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters

749

2004/C 078E/8

E-2652/03 van Emma Bonino, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Gianfranco Dell’Alba, Olivier Dupuis, Marco Pannella en Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Schendingen van de rechtsorde in Libanon

750

2004/C 078E/9

E-2706/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Daphne-programma

752

2004/C 078E/0

E-2737/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Vietnam

752

2004/C 078E/1

P-2751/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Strafbare manipulaties bij de gunning van opdrachten aan CSD-Roma

753

2004/C 078E/2

E-2753/03 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Aanpassing Nederlandse Mediawet

755

2004/C 078E/3

P-2767/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: De financiering van NGO’s

756

2004/C 078E/4

E-2797/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Bestrijding legionella

756

2004/C 078E/5

E-2801/03 van Pedro Marset Campos aan de RaadBetreft: Speciale tol in Frankrijk en Duitsland voor het goederenvervoer over de weg

757

2004/C 078E/6

E-2807/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De kruistocht van het Vaticaan tegen het homohuwelijk binnen de EU en het recht van het Vaticaan om inkomsten te verwerven door de uitgifte van euro-munten

758

2004/C 078E/7

E-2839/03 van Alexandros Alavanos aan de RaadBetreft: Zetel van Irak in de VN en houding van de Europese Unie

760

2004/C 078E/8

P-2875/03 van Hélène Flautre aan de RaadBetreft: Situatie van migranten en asielzoekers op Malta

760

2004/C 078E/9

E-2878/03 van Jan Dhaene aan de RaadBetreft: Technische controle dodehoeksystemen voor vrachtwagens

761

2004/C 078E/0

E-2880/03 van Jan Dhaene aan de RaadBetreft: Fietsendiefstal

762

2004/C 078E/1

E-2885/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Toepassing van de associatieovereenkomst tussen de EU en Israël

763

2004/C 078E/2

E-2900/03 van Antonio Tajani aan de RaadBetreft: Bescherming van de werkgelegenheid bij de Alcatel-vestiging van Rieti

763

2004/C 078E/3

E-2911/03 van Glenys Kinnock aan de RaadBetreft: Voetbalgeweld

764

2004/C 078E/4

E-2917/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: 2 SDA, Camire, Marcom, World Systems, Ariane II group, Sema Belgium

765

2004/C 078E/5

E-2918/03 van Marco Cappato en Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Het geval van de Italiaan Maurizio Trotta, die in Roemenië in hechtenis zit

766

2004/C 078E/6

E-2926/03 van Michl Ebner aan de RaadBetreft: Noodzaak uitbreiding van de vrijwillige brandweer

766

2004/C 078E/7

E-2929/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De situatie van Thich Tri Luc, Vietnamees staatsburger in het bezit van de door de UNHCR toegekende vluchtelingenstatus, die in Cambodja is ontvoerd en in afwachting is van berechting in Vietnam

767

2004/C 078E/8

E-2940/03 van Rosa Miguélez Ramos aan de RaadBetreft: Toewijzingen uit het Solidariteitsfonds

768

2004/C 078E/9

E-2944/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Opheffing van de speciale trein voor de grote stroom van ambtenaren en fractiemedewerkers tussen de twee vergadersteden van het Europees Parlement

769

2004/C 078E/0

E-2960/03 van Armando Cossutta aan de RaadBetreft: Vredesproces in het Midden-Oosten

770

2004/C 078E/1

E-2962/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vernieling van kunstschatten in de Agia Sofia

771

2004/C 078E/2

P-3008/03 van Karin Riis-Jørgensen aan de CommissieBetreft: Ongelijke concurrentievoorwaarden voor de visverwerkende industrie van EU- landen

772

2004/C 078E/3

E-3061/03 van Elisabeth Schroedter aan de CommissieBetreft: Bedreiging van het FFH-gebied Falkenseer Kuhlaake (nr. 537) door wegenbouw die met geld uit Europese structuurfondsen wordt gesubsidieerd

773

2004/C 078E/4

P-3066/03 van Alain Esclopé aan de CommissieBetreft: Sloop oude Amerikaanse oorlogsbodems

774

2004/C 078E/5

E-3088/03 van Bruno Gollnisch aan de CommissieBetreft: Fusie Péchiney-Alcan

775

2004/C 078E/6

E-3089/03 van Bruno Gollnisch aan de RaadBetreft: Alstom

777

2004/C 078E/7

P-3090/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Wijziging status bosgebieden en bossen; wijziging van de definitie van bos in nieuw Grieks wetsvoorstel.

777

2004/C 078E/8

E-3098/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Margot Wallström en de EMU-campagne

779

2004/C 078E/9

E-3100/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Betrokkenheid van de Commissie bij nationale campagnes

779

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3098/03 en E-3100/03

2004/C 078E/0

E-3101/03 van Jonas Sjöstedt aan de RaadBetreft: EMU-referendum en vestiging van EU-orgaan

780

2004/C 078E/1

P-3102/03 van Lissy Gröner aan de CommissieBetreft: Discriminatie van vrouwen in het nieuwe beoordelingssysteem van de Commissie

780

2004/C 078E/2

E-3120/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Lawaaihinder

782

2004/C 078E/3

E-3137/03 van Mihail Papayannakis aan de RaadBetreft: Recht van asielaanvrage

783

2004/C 078E/4

P-3167/03 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Werk en gezondheidszorg in de toetredende landen

783

2004/C 078E/5

E-3168/03 van Michl Ebner aan de RaadBetreft: Vechthondenverbod

784

2004/C 078E/6

P-3180/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: De Europese Unie moet opkomen voor onze snijbloemenproductie

785

2004/C 078E/7

E-3188/03 van Adeline Hazan aan de CommissieBetreft: Harmonisering van de akten van de burgerlijke stand in Europa

787

2004/C 078E/8

E-3195/03 van Ursula Stenzel aan de CommissieBetreft: Erkenning van het beroep van (klinisch) optometrist

788

2004/C 078E/9

E-3196/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Problemen op het gebied van bebouwing, bescherming van de bossen en bouwcoöperaties in Griekenland

788

2004/C 078E/0

E-3203/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Afval van ziekenhuizen in Attika

789

2004/C 078E/1

E-3213/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Benutting communautaire middelen voor cultuur in Griekenland

790

2004/C 078E/2

E-3217/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Controle luchtvervuiling in Griekenland

791

2004/C 078E/3

E-3224/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Commissievoorstel ter vervanging van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad inzake rijtijden voor bestuurders

793

2004/C 078E/4

E-3229/03 van Raffaele Costa en Jas Gawronski aan de CommissieBetreft: Subsidiëring spoorlijn Turijn-Lyon

794

2004/C 078E/5

E-3238/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Nieuwe regeling voor cabotage in het zeevervoer in Griekenland

795

2004/C 078E/6

E-3254/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Lijst van prioritaire projecten van de Commissie

796

2004/C 078E/7

E-3266/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Gevolgen van genetisch gemodificeerde gewassen voor de natuur

797

2004/C 078E/8

P-3298/03 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Effect van klimaatverandering op kabeljauwbestanden

799

2004/C 078E/9

E-3299/03 van Horst Schnellhardt aan de CommissieBetreft: Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna

800

2004/C 078E/0

E-3316/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Correcties Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw

801

2004/C 078E/1

E-3318/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Uitgifte van bankbiljetten van 1 EUR

802

2004/C 078E/2

E-3338/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Milieubescherming bronnen van Peschiera

802

2004/C 078E/3

E-3346/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Wijziging van het wegenplan voor Mallorca

804

2004/C 078E/4

P-3364/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Nieuw regelgevend kader inzake telecommunicatie

805

2004/C 078E/5

E-3365/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Herinrichting van de wijk Psirrí

806

2004/C 078E/6

E-3373/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Overstromingen van september op Malta en in de stad Qormi

807

2004/C 078E/7

E-3392/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Toezicht op de economie

808

2004/C 078E/8

E-3398/03 van Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Dumping door China op de wereldkopermarkt

809

2004/C 078E/9

E-3408/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Illegale immigratie - Duitse consulaten

810

2004/C 078E/0

E-3410/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Subsidiëring van het NPW (Nationaal Programma voor waterbeheer) en de milieueffecten hiervan

811

2004/C 078E/1

E-3411/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Subsidiëring van het Nationaal Programma voor waterbeheer (NPW) en overheveling van water uit de Rhône

812

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3410/03 en E-3411/03

2004/C 078E/2

E-3436/03 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Harmonisatie van de Europese energiemarkt

813

2004/C 078E/3

E-3444/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Portugees taal- en cultuuronderwijs in Nederland

814

2004/C 078E/4

E-3452/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van niet-gouvernementele milieuorganisaties uit het milieuonderricht

814

2004/C 078E/5

E-3463/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Definitie van de maximale winstmarge bij de verkoop van verse producten

815

2004/C 078E/6

E-3465/03 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Dichlofluanide

816

2004/C 078E/7

E-3475/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Bescherming van de Caretta caretta schildpad

817

2004/C 078E/8

E-3507/03 van Paul Lannoye aan de CommissieBetreft: Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta-Caretta) in Griekenland

817

2004/C 078E/9

E-3528/03 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta)

817

2004/C 078E/0

E-3532/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta)

818

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3475/03, E-3507/03, E-3528/03 en E-3532/03

2004/C 078E/1

E-3481/03 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Valdastico Sud-autoweg

819

2004/C 078E/2

E-3488/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Uitspraken van individuele Europese Commissarissen tegen collegebesluiten

820

2004/C 078E/3

E-3505/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Informatie over de hoogte van de aan Saarland van januari 1997 tot en met december 2002 toegekende EU-subsidies (Aanvullend Antwoord)

820

2004/C 078E/4

E-3513/03 van Adriana Poli Bortone en Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Water

821

2004/C 078E/5

E-3518/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Bioptisch autorijden

822

2004/C 078E/6

E-3541/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: In het Verenigd Koninkrijk aangemeerde VS-spookschepen

822

2004/C 078E/7

E-3548/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Openbare werken in Griekenland: fouten en gebreken aan de haven van Igoumenitsa en de Egnatiasweg.

824

2004/C 078E/8

E-3551/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Steun aan geitenvlees — toepassing van Verordening nr. 2550/2001 van 21 december 2001 op de Azoren

825

2004/C 078E/9

E-3557/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanklacht van Rekenkamer tegen onregelmatigheden bij DG Landbouw

826

2004/C 078E/0

E-3558/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Stemrecht voor immigranten in de EU-lidstaten

827

2004/C 078E/1

E-3578/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Milieuvriendelijke dieselbrandstof

828

2004/C 078E/2

E-3579/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Jachtseizoen voor zwarte kraaien in de Europese Unie

829

2004/C 078E/3

E-3581/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Garnaalvisserij rond de Svalbard Eilanden

830

2004/C 078E/4

E-3592/03 van Karl-Heinz Florenz aan de CommissieBetreft: Milieuaspecten van statiegeld op blik in Duitsland

831

2004/C 078E/5

E-3593/03 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Kosten van paspoorten in de lidstaten van de Europese Unie

832

2004/C 078E/6

E-3600/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Luchtverkeer over Brussel — Uitbreiding van de luchthaven Zaventem

832

2004/C 078E/7

E-3606/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Gunstige vervoersvoorwaarden voor vrachtauto’s

833

2004/C 078E/8

E-3614/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Teelt van zoete lijsterbes

835

2004/C 078E/9

E-3615/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Visserij op anadrome zalm

835

2004/C 078E/0

E-3616/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Vaststelling van de visserijquota voor de nieuwe lidstaten

836

2004/C 078E/1

E-3630/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Niet-bestede middelen van de structuurfondsen

837

2004/C 078E/2

P-3636/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Hervorming van de GMO voor olijfolie

838

2004/C 078E/3

E-3640/03 van Herbert Bösch en Johannes Swoboda aan de CommissieBetreft: Opheffing van rechtstreekse grensoverschrijdende spoorwegverbindingen

839

2004/C 078E/4

E-3641/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Verschillende definities van bos in een Grieks wetsvoorstel en in de verordening Forest Focus

840

2004/C 078E/5

E-3644/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Herziening van de GMO voor olijfolie

842

2004/C 078E/6

E-3649/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Sterke stagnatie bij uitkeringen door Internationale Organisatie voor Migratie in Genève ten behoeve van het project Duitse compensatie dwangarbeid

843

2004/C 078E/7

E-3971/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Duitsland keert niet uit aan de voormalige Italiaanse krijgsgevangenen

843

Gecombineerd Antwoord mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3649/03 en E-3971/03

2004/C 078E/8

P-3652/03 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Stamcellen en stamcellijnen

844

2004/C 078E/9

E-3656/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Import van gerst van hoge kwaliteit van GN-code 100300

845

2004/C 078E/0

P-3657/03 van Giovanni Procacci aan de CommissieBetreft: Opslag van nucleair afval

846

2004/C 078E/1

E-3663/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Niet gepubliceerde studies over biologische landbouw

847

2004/C 078E/2

P-3667/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Aanleg stuwdam in de benedenloop van de Sabor

849

2004/C 078E/3

E-3698/03 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Overtreding van het verbod op vissen met drijfnetten en van de habitat-richtlijn

850

2004/C 078E/4

E-3701/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Het onttrekken van voor de Palestijnse Nationale Autoriteit bestemde EU-gelden

851

2004/C 078E/5

E-3734/03 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Hoge legeskosten verblijfskaart

853

2004/C 078E/6

E-3749/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Massa

854

2004/C 078E/7

E-3750/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Firenze

854

2004/C 078E/8

E-3762/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Procedures van de Commissie tegen Griekenland voor schending van de communautaire wetgeving in de telecommunicatiesector

855

2004/C 078E/9

P-3776/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Algemeen aanvaarde boekhoudnormen (GAAP) van de Verenigde Staten

856

2004/C 078E/0

E-3795/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Het halen van de VN-streefcijfers voor duurzame visserij

857

2004/C 078E/1

E-3796/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Maríne Stewardship Council

858

2004/C 078E/2

E-3797/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Duurzame visserij

859

2004/C 078E/3

E-3821/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) voor het milieu

859

2004/C 078E/4

E-3825/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Gesloten mijnen

860

2004/C 078E/5

E-3826/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Milieuproblemen voor kleine en middelgrote veehoudersbedrijven

861

2004/C 078E/6

E-3837/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Privatisering van postbanken

862

2004/C 078E/7

E-3841/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Bescherming van consumentenbelangen volgens de nieuwe EU-kaderregeling voor elektronische communicatie (richtlijnen 2002/20/EG en 2002/21/EG)

863

2004/C 078E/8

P-3860/03 van Reimer Böge aan de CommissieBetreft: Afbakening van vogelbeschermingsgebieden in Sleeswijk-Holstein

864

2004/C 078E/9

P-3863/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Europees bewijsverkrijgingsbevel: een voorstel dat de persoonlijke vrijheden bedreigt?

866

2004/C 078E/0

E-3871/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Verbinding tussen het wateroverhevelingsproject van de Ebro en het wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó

866

2004/C 078E/1

E-3873/03 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Autoweg- en hoge snelheidstreinverbindingen in corridor 5 naar Friuli-Venezia Giulia

867

2004/C 078E/2

E-3875/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak

869

2004/C 078E/3

E-3879/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Regels voor de palingvisserij

870

2004/C 078E/4

E-3886/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië en de zetel van het Europees Satellietagentschap

871

2004/C 078E/5

E-3888/03 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Afwikkeling van contracten in de zaak-Eurostat

872

2004/C 078E/6

P-3891/03 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: Hernieuwbare energie in Ierland

873

2004/C 078E/7

E-3908/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Het vrije verkeer in de EU en het risico op misbruik van het sociale-zekerheidsstelsel

874

2004/C 078E/8

E-3916/03 van Maurizio Turco, Marco Pannella, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ontbreken van een adequate controle door de Italiaanse staat die garandeert dat medisch personeel beschikt over de benodigde diploma 's en kwalificaties

875

2004/C 078E/9

E-3917/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Europese goedkeuring van overheidssteun aan de veemarkt te Leeuwarden

876

2004/C 078E/0

P-3926/03 van Jacqueline Foster aan de CommissieBetreft: Concurrentiedistorsie in de diamantsector

877

2004/C 078E/1

E-3927/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Uit modules bestaande vrachtwagencombinaties op de Europese wegen

878

2004/C 078E/2

E-3929/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Stijging van de inflatie in Griekenland

879

2004/C 078E/3

E-3932/03 van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Seksuele uitbuiting van kinderen

881

2004/C 078E/4

E-3933/03 van Samuli Pohjamo en Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Bekendmaking van de ergonomische zadelstoel binnen de stoelenclassificatie van de Europese Unie

882

2004/C 078E/5

E-3935/03 van Bert Doorn aan de CommissieBetreft: Bevoegde rechtbank bij grensoverschrijdende burgelijke en handelszaken onder verordening (EG) nr. 44/2001

883

2004/C 078E/6

P-3937/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Europese verordening over yoghurt

885

2004/C 078E/7

E-3950/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Stimuleringsregeling om een eind te maken aan de voortgaande opheffing van snelle rechtstreekse grensoverschrijdende treinen over de lange afstand

886

2004/C 078E/8

P-3954/03 van Gian Gobbo aan de CommissieBetreft: De uitgifte van 1 Eurobiljetten

887

2004/C 078E/9

E-3982/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: De politieke rechten van de Macedonische minderheid in Griekenland

888

2004/C 078E/0

E-3997/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma Prince/Euro

888

2004/C 078E/1

E-4000/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Hervormingen bij Eurostat

890

2004/C 078E/2

E-4005/03 van Anna Terrón i Cusí aan de CommissieBetreft: Discriminatie van jongeren uit lidstaten van de Gemeenschap bij de toelating tot sportbonden in Spanje.

891

2004/C 078E/3

P-4009/03 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Hervorming GMO-tabak

892

2004/C 078E/4

E-4016/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer van farmaceutische producten in de Europese Unie

893

2004/C 078E/5

P-4022/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Comparatieve gegevens in de sector olijfolie

894

2004/C 078E/6

P-4023/03 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Natura 2000

895

2004/C 078E/7

E-4024/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vrijstaande ovens

896

2004/C 078E/8

E-4025/03 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: VN-onderzoek op Oost-Timor

897

2004/C 078E/9

E-4030/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Onderbesteding van betalingskredieten

898

2004/C 078E/0

E-4039/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Beoefening van optometrie in Griekenland

899

2004/C 078E/1

E-4040/03 van Glyn Ford, Kathalijne Buitenweg, Claude Moraes en Anna Terrón i Cusí aan de CommissieBetreft: MEDEA-programma en artikel 13 van het Verdrag

900

2004/C 078E/2

E-4041/03 van John Bowis en Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Uitvoering richtlijnen veiligheid werknemers en bescherming werknemers in de gezondheidszorg en hun patiënten

901

2004/C 078E/3

E-4042/03 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Pesten op school

902

2004/C 078E/4

E-4044/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Vrije toegang plaatselijke bevolking tot het terrein van culturele en toeristische trekpleisters

903

2004/C 078E/5

P-4049/03 van Francesco Speroni aan de CommissieBetreft: Producten die GGO’s bevatten

904

2004/C 078E/6

P-4050/03 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Voorstel voor een richtlijn inzake consumentenkrediet

904

2004/C 078E/7

E-4052/03 van Christos Folias aan de CommissieBetreft: Steun voor de diverse kerken

906

2004/C 078E/8

P-4060/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Europees burgerschap

906

2004/C 078E/9

E-4062/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gezondheid en veiligheid van werknemers — klacht 00/4404, SG(2000) A/3828/2

907

2004/C 078E/0

E-4063/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Werknemers met een eendagscontract

908

2004/C 078E/1

P-4073/03 van Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Thermische afvalverwerker

909

2004/C 078E/2

E-4080/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Paspoorten voor huisdieren

910

2004/C 078E/3

E-4086/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Ondernemingsspecifieke steun aan Eftec in verband met overbrenging van het bedrijf van Hässleholm in Zweden naar Wales in Groot-Brittannië

911

2004/C 078E/4

E-4087/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Toezichthouder databescherming

912

2004/C 078E/5

E-0005/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vervolging van in de EU gevestigde Uighur organisaties

912

2004/C 078E/6

P-0014/04 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Verhouding afgelaste vluchten — naamgegevens van passagiers (PNR)

914

2004/C 078E/7

E-0024/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Financiële steun voor een organisatie die de onafhankelijkheid van gehandicapten bevordert

915

2004/C 078E/8

E-0025/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid van BSE (OSE?) bij schapen

916

2004/C 078E/9

P-0028/04 van Philip Bushill-Matthews aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van leeftijd

917

2004/C 078E/0

P-0029/04 van Heinz Kindermann aan de CommissieBetreft: Sluiting van de diergeneeskundige controlepost aan de grensovergang Pomellen (Duitsland)

917

2004/C 078E/1

E-0036/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Uitbraak sars in China en Filipijnen

919

2004/C 078E/2

E-0040/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Omvang van het ambtelijk apparaat van de Commissie

920

2004/C 078E/3

E-0041/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Handelsverkeer tussen Schotland en de rest van de Europese Unie

920

2004/C 078E/4

E-0057/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Uitgaven voor de sociale zekerheid in Spanje — situatie in de Europese Unie

921

2004/C 078E/5

P-0058/04 van Giuseppe Di Lello Finuoli aan de CommissieBetreft: Steun van de Italiaanse staat en de regio Campania voor het programma van Agrofuturo

922

2004/C 078E/6

E-0060/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Chroom (VI) - Verontreiniging van leer

923

2004/C 078E/7

E-0064/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Alarmerende stijging van de werkloosheid in Galicië: 7465 nieuwe werklozen in december 2003, op een totaal van 23419 nieuwe werklozen in heel Spanje, waardoor het werkloosheidspercentage in Galicië is gestegen tot 12,36 %

924

2004/C 078E/8

P-0065/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Vliegen in Europa na 60 jaar

925

2004/C 078E/9

E-0067/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Pensioenuitkeringen

926

2004/C 078E/0

E-0069/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Subsidie voor het schoonmaken van de meren in de gemeente Cantanhede

926

2004/C 078E/1

E-0076/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de registratie van blinden en slechtzienden

927

2004/C 078E/2

P-0083/04 van Dirk Sterckx aan de CommissieBetreft: Beperkingen op het vrij verkeer van Vlaamse reisbegeleiders in het buitenland

928

2004/C 078E/3

E-0087/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De strijd van casinobedrijven met een beroep op EU-regels tegen het op beperking van gokverslaving gerichte Nederlandse overheidsbeleid

929

2004/C 078E/4

E-0095/04 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Overheidsziekenhuis INMI L. Spallanzani in Italië

930

2004/C 078E/5

E-0106/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De toepassing van roltrappen in warenhuizen die weliswaar voldoen aan Europese veiligheidsnormen maar gevaarlijk blijken te zijn voor kinderen

931

2004/C 078E/6

E-0108/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Fiat Italië dat via een joint venture in China bestelwagens levert aan de Volksrepubliek China voor het uitvoeren van mobiele executies

932

2004/C 078E/7

P-0109/04 van Claude Moraes aan de CommissieBetreft: Sikhs en het verbieden van religieuze symbolen

933

2004/C 078E/8

P-0126/04 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Vergunningen voor het vangen, kweken en verhandelen van beschermde soorten in Griekenland in strijd met de EU-wetgeving

933

2004/C 078E/9

P-0147/04 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: Strijd tegen dopinggebruik door sporters

934

2004/C 078E/0

P-0157/04 van Catherine Guy-Quint aan de CommissieBetreft: Jumeleringen met Bulgarije en Roemenië

936

2004/C 078E/1

P-0158/04 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Veiligheid van de luchtvaart

937

2004/C 078E/2

E-0178/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Financiering van het programma Cultuur 2000 voor het behoud van de schatten van de Aghia Sofia

938

2004/C 078E/3

P-0193/04 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Parallelle handel

939

2004/C 078E/4

P-0206/04 van Renato Brunetta aan de CommissieBetreft: Het onwettig opleggen van kentekens voor pleziervaartuigen in de lagune van Venetië

940

2004/C 078E/5

P-0207/04 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Follow-up van de Commissie betreffende de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenaanspraken

941

2004/C 078E/6

P-0208/04 van Ioannis Averoff aan de CommissieBetreft: Problemen met de werking van de jumelage van steden

942

2004/C 078E/7

E-0223/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Het werkloosheidspercentage in Griekenland

943

2004/C 078E/8

E-0224/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Militaria e Dintorni in Europa

943

2004/C 078E/9

P-0231/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: EIB-lening aan Luchthaven Schiphol

944

2004/C 078E/00

E-0243/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bedrijfsverplaatsingen en werkloosheid

945

2004/C 078E/01

E-0249/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Private Eye

946

2004/C 078E/02

P-0253/04 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten

947

2004/C 078E/03

E-0284/04 van Joachim Wuermeling aan de CommissieBetreft: BEUC

948

2004/C 078E/04

E-0300/04 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: financiering van nieuwe luchthaven van Athene

949

2004/C 078E/05

E-0310/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het opnieuw inperken van de onderwijsvoorzieningen in de Oost-Duitse streek Lausitz ten behoeve van de van oudsher gevestigde bevolkingsgroep met de Sorbische taal

950

2004/C 078E/06

P-0314/04 van Ulpu Iivari aan de CommissieBetreft: Invloed van steun van de EU op de verplaatsing van banen binnen de Europese Unie

951

2004/C 078E/07

E-0330/04 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Ziekenhuisfaciliteiten voor defensie in Italië

953

2004/C 078E/08

P-0454/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Werkloosheidsuitkeringen in Griekenland

953

2004/C 078E/09

P-0523/04 van Emmanouil Mastorakis aan de CommissieBetreft: Tweede en derde communautair bestek

954

2004/C 078E/10

E-0542/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Actieve openbaarheid van gegevens m.b.t. subsidies en verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

954

2004/C 078E/11

E-0543/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: De afnemende bijdrage van EU-gelden aan het overleven van kleine boeren bij lage consumentenprijzen en lage wereldmarktprijzen

955

2004/C 078E/12

E-0544/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Nagestreefde wijziging in verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf, een plafond in de steun per bedrijf en beperking van nadelen voor derde landen

956

2004/C 078E/13

E-0545/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Gevolgen van de verdeling van de inkomensdaling in de landbouw en financiering van dier- en milieuvriendelijke technieken voor kleine bedrijven

956

2004/C 078E/14

E-0616/04 van Klaus Hänsch aan de CommissieBetreft: Toekenning van EU-middelen

957

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Mededelingen

EUROPEES PARLEMENT

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (Eerste deel)

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/1

---

(2004/C 78 E/0001)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0465/01

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) en Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(20 februari 2001)

Betreft:   Schending van de communautaire milieuwetgeving: maatregelen ten behoeve van de zeeschildpad Caretta-Caretta

In haar antwoord op een eerdere vraag over de toepassing van de milieuwetgeving (P-3912/00 (1)) verklaart de Commissie dat zij heeft vastgesteld dat Griekenland niet de noodzakelijke maatregelen heeft genomen om de bescherming van de zeeschildpad Caretta-Caretta te waarborgen, hetgeen een schending inhoudt van artikel 12 van richtlijn 92/43/EEG (2), en zij heeft daarom op 17 maart 2000 een zaak aanhangig gemaakt bij het Hof van Justitie (zaak C-2000/103).

Deze schildpad is een bijzondere soort, die dreigt te verdwijnen, en in de Golf van Laganas op Zakynthos heeft de 30 à 50 % van deze soort die is overgebleven in de Middellandse Zee zijn toevlucht genomen; de stranden van deze Golf worden beschouwd als de belangrijkste legplaatsen voor eieren in de gehele Middellandse Zee. De Commissie heeft op grond van schending van de milieuwetgeving besloten de subsidiëring stop te zetten van projecten zoals de biologische reiniging van de Golf van Laganas.

| 1. | Welke maatregelen acht de Commissie toereikend om een einde te maken aan de schending van de communautaire milieuwetgeving op Zakynthos, en met name in de regio (GR2210002) van het netwerk Natura 2000, om een volledige bescherming te waarborgen van de biologische verscheidenheid en het behoud van de natuurlijke biotopen en de wilde flora en fauna? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen acht de Commissie toereikend om een einde te maken aan de schending van de communautaire milieuwetgeving op Zakynthos, en met name in de regio (GR2210002) van het netwerk Natura 2000, om een volledige bescherming te waarborgen van de biologische verscheidenheid en het behoud van de natuurlijke biotopen en de wilde flora en fauna?

| 2. | Kan de Griekse regering bij de toepassing en uitvoering van maatregelen voor een doeltreffende bescherming van de betrokken soort ook maatregelen nemen voor ruilverkaveling, schadevergoeding en onteigening van gronden tegen een gunstige prijs, zodat zowel wordt gezorgd voor de ecologische bescherming als voor de toeristische ontwikkeling van het eiland en de bescherming van de eigendom? |
| --- | --- |

2.

Kan de Griekse regering bij de toepassing en uitvoering van maatregelen voor een doeltreffende bescherming van de betrokken soort ook maatregelen nemen voor ruilverkaveling, schadevergoeding en onteigening van gronden tegen een gunstige prijs, zodat zowel wordt gezorgd voor de ecologische bescherming als voor de toeristische ontwikkeling van het eiland en de bescherming van de eigendom?

| 3. | Kunnen in de door de Gemeenschap gesubsidieerde plannen de kosten worden opgenomen van vergoedingsregelingen en voor ruilverkaveling en onteigening? |
| --- | --- |

3.

Kunnen in de door de Gemeenschap gesubsidieerde plannen de kosten worden opgenomen van vergoedingsregelingen en voor ruilverkaveling en onteigening?

| 4. | Kan de Commissie de ontbrekende beheersplannen cofinancieren wanneer het presidentieel decreet over de instelling van een instantie voor het mariene park Zakynthos tekortschiet omdat de plaatselijke gemeenschap, de sociale partners en de maatschappelijke instanties niet zijn vertegenwoordigd en eveneens de noodzakelijke maatregelen zijn genomen om tot strikte bescherming te komen, zoals voorgeschreven in artikel 12 van richtlijn 92/43/EEG? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie de ontbrekende beheersplannen cofinancieren wanneer het presidentieel decreet over de instelling van een instantie voor het mariene park Zakynthos tekortschiet omdat de plaatselijke gemeenschap, de sociale partners en de maatschappelijke instanties niet zijn vertegenwoordigd en eveneens de noodzakelijke maatregelen zijn genomen om tot strikte bescherming te komen, zoals voorgeschreven in artikel 12 van richtlijn 92/43/EEG?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(24 april 2001)

In artikel 12 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3) is bepaald dat de lidstaten de nodige maatregelen treffen voor de instelling van een systeem van strikte bescherming van de in bijlage IV, letter a) vermelde diersoorten, waarbij een verbod wordt ingesteld op het opzettelijk verstoren van die soorten, vooral tijdens de perioden van voortplanting, afhankelijkheid van de jongen, overwintering en trek, alsmede van de beschadiging of de vernieling van de voortplantings- of rustplaatsen.

Aangezien de Commissie van oordeel is dat de Griekse autoriteiten niet de maatregelen hebben genomen die zij zelf als noodzakelijk hadden beschouwd om de bescherming van de zeeschildpad Caretta caretta op het eiland Zakynthos te garanderen, heeft zij deze zaak op 17 maart 2000 bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakt. Daarbij valt op te merken dat de Griekse autoriteiten als noodzakelijke maatregel om de bescherming van de Caretta caretta te garanderen de goedkeuring van twee presidentiële decreten hadden aangekondigd, waarvan er één betrekking had op de oprichting van het mariene park in Zakynthos en de andere betrekking had op compenserende maatregelen. In december 1999 hebben de Griekse autoriteiten het presidentieel decreet goedgekeurd waarmee het mariene park wordt opgericht.

De Commissie is van oordeel dat afgezien van de goedkeuring van het tweede decreet betreffende de compenserende maatregelen de Griekse autoriteiten ook de nodige maatregelen zullen moeten nemen om de daadwerkelijke werking van het mariene park te garanderen en zich moeten voorbereiden op de permanente invoering van een aantal praktische maatregelen waarmee de stranden van Laganas waar de betrokken schildpadsoort zijn eieren legt, beschermd worden.

Richtlijn 92/43/EEG laat de lidstaten de keuze om de noodzakelijke maatregelen te treffen voor de instelling van een systeem van strikte bescherming voor de bedoelde soorten. Zo moeten de Griekse autoriteiten de concrete maatregelen nemen die onmisbaar zijn om de bescherming van de Caretta caretta op Zakynthos te garanderen.

De projecten welke zowel door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling als door het Cohesiefonds worden gecofinancierd dekken de kosten van de projecten en, wanneer dit noodzakelijk mocht zijn en dan binnen bepaalde grenzen, de kosten van de onteigeningen welke daarmee verband houden. Eventuele compenserende maatregelen, zoals het ruilen van gronden, dienen normaal gesproken te worden gefinancierd uit nationale fondsen zonder dat de Gemeenschap daaraan deelneemt.

Het soort project dat door het geachte parlementslid wordt genoemd (beheersplan voor een biotoop) zou in aanmerking kunnen komen voor steun uit het toekomstige operationeel programma „milieu” voor Griekenland gedurende de programmeringsperiode 2000-2006.

Het begrip „in aanmerking komen voor steun” houdt onder meer in dat het project beantwoordt aan een aantal objectieve en transparante selectiecriteria die van tevoren op het niveau van de beherende autoriteit van ieder operationeel programma zijn overeengekomen. Deze criteria zijn opgenomen in het communautair bestek voor de genoemde periode en houden onder meer in dat het project functioneel is en de promotoren van het project in staat zijn om dit tot een goed einde te brengen. Het is evenwel de taak van het toezichtcomité voor elk operationeel programma om de juiste criteria welke zullen worden gehanteerd tot in bijzonderheden vast te stellen en er vervolgens op toe te zien dat deze door de betrokken beherende autoriteit op correcte wijze worden toegepast.

---

(1)  PB C 174 E van 19.6.2001, blz. 182.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/2

---

(2004/C 78 E/0002)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2369/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft:   Richtlijn 1999/74/EG over de bescherming van leghennen

Op hoeveel kosten moet een bedrijf rekenen om te voldoen aan richtlijn 1999/74/EG (1) waarin minimum normen voor de bescherming van leghennen zijn neergelegd?

Hoeveel houderijen in de EU hebben minder dan 350 hennen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 oktober 2002)

De Commissie beschikt op dit ogenblik niet over cijfers om deze kosten te ramen. Bij de opstelling van het voorstel voor de richtlijn tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen heeft zij rekening gehouden met de economische ramingen in haar mededeling van 11 maart 1998 inzake de bescherming van legkippen in diverse houderijsystemen (2). Richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 zoals die uiteindelijk door de Raad is goedgekeurd, bevat echter nieuwe technische elementen die in de economische analyse van de Commissie niet volledig in overweging zijn genomen. Daarom moet de Commissie op grond van artikel 10 van Richtlijn 1999/74/EG uiterlijk op 1 januari 2005 een verslag indienen. Ook voorziet de richtlijn in een nadere evaluatie van de sociaal-economische gevolgen van de diverse systemen. De voor de bedrijven aan de uitvoering van de richtlijn verbonden kosten zullen in het sociaal-economische hoofdstuk van het verslag een belangrijke rol spelen.

Op het ogenblik beschikt de Commissie niet over recente statistieken betreffende het aantal bedrijven met minder dan 350 hennen. In 1997 (3) echter waren er 542 500 bedrijven met minder dan 100 hennen en 2200 bedrijven met tussen de 100 en 499 hennen, op een totaal van 549 250 houderijen in de hele EU.

---

(1)  PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53.

(2)  PB C 123 van 22.4.1998.

(3)  Eurostat: Resultaten van de landbouwstructuurenquête 1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/3 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/3

---

(2004/C 78 E/0003)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3463/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 december 2002)

Betreft:   Economische integratie

Kan de Commissie mededelen welke bedragen aan winsten en dividenden in de afgelopen vijf jaren jaarlijks in elke lidstaat zijn uitgekeerd aan niet-ingezetenen? Welk percentage is dat van de totale winst van de bedrijven per lidstaat, onder aftrek van de winst die naar buiten de Unie wordt overgemaakt?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(27 januari 2003)

De Commissie heeft de waarde van de aan niet-ingezetenen uitgekeerde winsten en dividenden berekend voor de jaren en lidstaten waarvoor er genoeg gegevens waren.

De Commissie heeft voorzover mogelijk ook het aandeel daarvan in de totale bedrijfswinsten (onder aftrek van buiten de Unie overgemaakte winsten) berekend.

Alle beschikbare gegevens staan in de tabel die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement is gestuurd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/3 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/3

---

(2004/C 78 E/0004)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3509/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 december 2002)

Betreft:   Afschaffing van de mogelijkheid voor kleine en incidentele handel tot grensoverschrijdende postverzending onder rembours

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de mogelijkheid tot „verzending onder rembours”, d.w.z. het via de postdienst verzenden van een pakket aan een ontvanger die daarvoor bij ontvangst moet betalen waarna het door de ontvanger betaalde bedrag per „postwissel” aan de verzender wordt uitbetaald, tot nu toe grensoverschrijdend mogelijk is maar dat deze dienst door het Nederlandse bedrijf „Koninklijke TPG Post BV” met ingang van 1 januari 2003 wordt afgeschaft voor verzendingen naar het buitenland? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de mogelijkheid tot „verzending onder rembours”, d.w.z. het via de postdienst verzenden van een pakket aan een ontvanger die daarvoor bij ontvangst moet betalen waarna het door de ontvanger betaalde bedrag per „postwissel” aan de verzender wordt uitbetaald, tot nu toe grensoverschrijdend mogelijk is maar dat deze dienst door het Nederlandse bedrijf „Koninklijke TPG Post BV” met ingang van 1 januari 2003 wordt afgeschaft voor verzendingen naar het buitenland?

| 2. | Is kleine en incidentele handel per post over de binnengrenzen van de EU heen voortaan alleen nog mogelijk voor diegenen die beschikken over elektronische betalingsmogelijkheden of een creditcard? Of ziet de Commissie andere, voor iedereen toepasbare alternatieven voor internationale transacties binnen de EU? |
| --- | --- |

2.

Is kleine en incidentele handel per post over de binnengrenzen van de EU heen voortaan alleen nog mogelijk voor diegenen die beschikken over elektronische betalingsmogelijkheden of een creditcard? Of ziet de Commissie andere, voor iedereen toepasbare alternatieven voor internationale transacties binnen de EU?

| 3. | Past deze afschaffing voor velen van de mogelijkheid tot grensoverschrijdende kleine handel op grondslag van het beginsel „gelijk oversteken” in het streven naar Europese integratie? |
| --- | --- |

3.

Past deze afschaffing voor velen van de mogelijkheid tot grensoverschrijdende kleine handel op grondslag van het beginsel „gelijk oversteken” in het streven naar Europese integratie?

| 4. | Wat is het verschil met de nationale rembourszendingen, die anders dan de grensoverschrijdende zendingen wel mogelijk blijven? |
| --- | --- |

4.

Wat is het verschil met de nationale rembourszendingen, die anders dan de grensoverschrijdende zendingen wel mogelijk blijven?

| 5. | Wegen naar het oordeel van de Commissie de argumenten voor afschaffing, zoals het arbeidsintensieve karakter van de procedure en de extra betalingen voor de klanten, op tegen de nadelen van afschaffing voor met name verzamelaars en handelaars in tweedehands goederen? |
| --- | --- |

5.

Wegen naar het oordeel van de Commissie de argumenten voor afschaffing, zoals het arbeidsintensieve karakter van de procedure en de extra betalingen voor de klanten, op tegen de nadelen van afschaffing voor met name verzamelaars en handelaars in tweedehands goederen?

| 6. | Zijn er naast Nederland andere lidstaten van de EU van waaruit in 2003 eveneens geen internationale verzending onder rembours meer mogelijk zal zijn? |
| --- | --- |

6.

Zijn er naast Nederland andere lidstaten van de EU van waaruit in 2003 eveneens geen internationale verzending onder rembours meer mogelijk zal zijn?

| 7. | Welke mogelijkheden heeft de Commissie om alsnog te bewerkstelligen dat deze wijze van verzending en betaling tussen de lidstaten van de EU de komende jaren kan worden voortgezet? Heeft zij het voornemen om van deze mogelijkheden gebruik te maken? |
| --- | --- |

7.

Welke mogelijkheden heeft de Commissie om alsnog te bewerkstelligen dat deze wijze van verzending en betaling tussen de lidstaten van de EU de komende jaren kan worden voortgezet? Heeft zij het voornemen om van deze mogelijkheden gebruik te maken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 januari 2003)

Een van de belangrijkste doelen van Richtlijn 97/67/EG (1) is de harmonisatie van de Europese universele postdienst.

In de postrichtlijn hebben het Parlement en de Raad vastgesteld welke diensten door alle lidstaten moeten worden geleverd en aan welke minimale eisen door hen moet worden voldaan. Volgens deze richtlijn omvat de universele postdienst brieven tot 2 kilo en postpakketten tot 10 of 20 kilo, diensten in verband met aangetekende zendingen en zendingen met aangegeven waarde enz, maar niet specifiek zendingen onder rembours.

De postrichtlijn is een kaderrichtlijn en biedt de lidstaten de mogelijkheid om aanvullende diensten aan de nationale universele postdienst toe te voegen. Voorzover wij weten heeft Nederland de werkingssfeer van de universele postdienst echter niet uitgebreid tot zendingen onder rembours. Sommige lidstaten hebben dezelfde beslissing genomen, terwijl andere deze dienst wel in de nationale universele dienst hebben opgenomen.

Volgens het verdrag en de overeenkomsten van de Wereldpostunie (WPU) staat het de leden van de WPU vrij zendingen onder rembours aan hun diensten toe te voegen. Er is dus geen internationale regelgeving die Nederland verplicht deze dienst te verlenen.

Gezien het voorgaande is de Commissie van mening dat er geen rechtsgrond bestaat om de aanbieder van de Nederlandse universele postdienst te verzoeken de grensoverschrijdende dienst voor zendingen onder rembours voort te zetten.

Gezien de ervaringen in de lidstaten en de ontwikkeling van alternatieve betalingsmethodes in de voorbije jaren, acht de Commissie het niet noodzakelijk de postrichtlijn te wijzigen teneinde verzendingen onder rembours toe te voegen aan de universele diensten.

---

(1)  Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, PB L 15 van 21.1.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/5

---

(2004/C 78 E/0005)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3522/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 december 2002)

Betreft:   De televisierechten voor de Champions League — conflict tussen nieuwsgaring en auteursrechten

De Europese Commissie heeft onlangs besloten dat de vorm waarin de UEFA haar televisierechten aan één nationale partner verkocht onrechtmatig is. Waar de verslaggeving nu door meerdere televisiestations kan worden verzorgd, waren voordien de uitzendrechten per land in het bezit van één televisiestation.

Onlangs werd België met een variatie op het thema geconfronteerd. Tijdens de thuiswedstrijden in de Champions League van de voetbalclub Racing Genk (België) wilde het regionale TV-station TV Limburg sfeerbeelden (géén wedstrijdbeelden!) schieten van voor, tijdens en na de wedstrijd ook in (!) het stadion. De Vlaamse openbare omroep VRT en de UEFA-officials ontzegden TV Limburg echter de toegang tot het stadion. Hierop trok TV Limburg naar de rechter en kreeg in eerste aanleg gelijk.

Dit vonnis lijkt alle overeenkomsten die de UEFA heeft afgesloten met TV-stations voor alle Champions League-wedstrijden te ondermijnen en zou mogelijk een precedent kunnen zijn. Omdat TV Limburg met hoge regelmaat bericht over geheel het wedervaren van deze club (zowel sportief als extra-sportief) zette het lokaal TV-station de procedure niet verder. Een en ander leidde uiteindelijk tot een soort van code van „goede praktijk”. Deze heeft geen juridische afdwingbaarheid.

| 1. | Kan de Commissie meedelen of regionale televisiestations onder het mom van de vrije nieuwsgaring inderdaad vrij zijn dit te doen ongeacht het feit of het gebeuren al dan niet auteursrechtelijk beschermd is? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie meedelen of regionale televisiestations onder het mom van de vrije nieuwsgaring inderdaad vrij zijn dit te doen ongeacht het feit of het gebeuren al dan niet auteursrechtelijk beschermd is?

| 2. | Dient een lokale rechtbank in deze te schikken naar de Europese regels wanneer het erom gaat dit conflict op te lossen? |
| --- | --- |

2.

Dient een lokale rechtbank in deze te schikken naar de Europese regels wanneer het erom gaat dit conflict op te lossen?

| 3. | Deelt de Commissie de mening dat de auteursrechten zoals die worden beheerd door de UEFA op een monopolistische manier worden uitgebaat? |
| --- | --- |

3.

Deelt de Commissie de mening dat de auteursrechten zoals die worden beheerd door de UEFA op een monopolistische manier worden uitgebaat?

| 4. | Acht de Commissie het wenselijk dat deze sport die door de grote massa wordt beoefend in feite volledig toebehoort aan een particuliere belangenorganisatie als de UEFA? |
| --- | --- |

4.

Acht de Commissie het wenselijk dat deze sport die door de grote massa wordt beoefend in feite volledig toebehoort aan een particuliere belangenorganisatie als de UEFA?

| 5. | Erkent de Commissie dat het randgebeuren bij een voor deze regio unieke voetbalwedstrijd een evenement is dat van groot belang is voor de samenleving en dat de houding van de UEFA én de VRT dus in strijd is met de richtlijn 97/36/EG (1) die de toegang van het publiek tot dit soort evenementen tracht te verzekeren. Erkent zij m.a.w. dat de eenmaligheid én de grootschaligheid van het evenement dermate uniek zijn dat hier kan worden gesproken van nieuws, zeker wanneer het station in kwestie bij hoge regelmaat verslag doet over de actoren in kwestie? |
| --- | --- |

5.

Erkent de Commissie dat het randgebeuren bij een voor deze regio unieke voetbalwedstrijd een evenement is dat van groot belang is voor de samenleving en dat de houding van de UEFA én de VRT dus in strijd is met de richtlijn 97/36/EG (1) die de toegang van het publiek tot dit soort evenementen tracht te verzekeren. Erkent zij m.a.w. dat de eenmaligheid én de grootschaligheid van het evenement dermate uniek zijn dat hier kan worden gesproken van nieuws, zeker wanneer het station in kwestie bij hoge regelmaat verslag doet over de actoren in kwestie?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(29 januari 2003)

| 1. | De Commissie was geen partij in de door de geachte afgevaardigde vermelde rechtszaak en kan over deze uitspraak geen formeel standpunt innemen.
  De Commissie kan ook de mogelijke uitkomst van een rechtszaak voor hogere of Europese rechtbanken niet voorspellen.
  Bij de huidige stand van de communautaire wetgeving is het aan de lidstaten om de toegang tot nieuws te reglementeren, rekening houdend met de betreffende communautaire wetsinstrumenten inzake intellectueel eigendom (die op hun beurt rekening houden met het grondrecht van vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de EU (2)).
  In het werkprogramma bij het vierde verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 89/552/EEG „Televisie zonder grenzen” (3) kondigde de Commissie aan dat zij van plan is te onderzoeken of er reden is om in de toekomst bepalingen in te voeren over de toegang tot flitsen van gebeurtenissen die onder exclusieve rechten vallen.
  Gezien de belangen die op het spel staan (organisatoren van evenementen, houders van rechten, agentschappen, televisieomroepen, het publiek) en gezien het feit dat sommige lidstaten al specifieke bepalingen ter zake hebben goedgekeurd, zal in deze kwestie worden onderzocht of het ontbreken van communautaire bepalingen een belemmering voor de interne markt vormt. |
| --- | --- |

1.

De Commissie was geen partij in de door de geachte afgevaardigde vermelde rechtszaak en kan over deze uitspraak geen formeel standpunt innemen.

De Commissie kan ook de mogelijke uitkomst van een rechtszaak voor hogere of Europese rechtbanken niet voorspellen.

Bij de huidige stand van de communautaire wetgeving is het aan de lidstaten om de toegang tot nieuws te reglementeren, rekening houdend met de betreffende communautaire wetsinstrumenten inzake intellectueel eigendom (die op hun beurt rekening houden met het grondrecht van vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de EU (2)).

In het werkprogramma bij het vierde verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 89/552/EEG „Televisie zonder grenzen” (3) kondigde de Commissie aan dat zij van plan is te onderzoeken of er reden is om in de toekomst bepalingen in te voeren over de toegang tot flitsen van gebeurtenissen die onder exclusieve rechten vallen.

Gezien de belangen die op het spel staan (organisatoren van evenementen, houders van rechten, agentschappen, televisieomroepen, het publiek) en gezien het feit dat sommige lidstaten al specifieke bepalingen ter zake hebben goedgekeurd, zal in deze kwestie worden onderzocht of het ontbreken van communautaire bepalingen een belemmering voor de interne markt vormt.

| 2. | Ja, indien deze van toepassing zijn. |
| --- | --- |

2.

Ja, indien deze van toepassing zijn.

| 3. | De Commissie heeft overeenkomstig Verordening nr. 17 gerechtelijke stappen ondernomen om te onderzoeken in welke mate de regeling van de Union of European Football Associations (UEFA) voor de gezamenlijke verkoop van de commerciële rechten op de UEFA Champions League (4) een beperking van de concurrentie zoals bedoeld in artikel 81, lid 2, van het EG-Verdrag inhoudt en of overeenkomstig artikel 81, lid 3, van het EG-Verdrag een vrijstelling kan worden verleend.
  Het Hof van Justitie heeft herhaaldelijk geoordeeld dat sport vanuit economisch oogpunt onder de communautaire wetgeving valt, maar heeft tegelijk een aantal bijzondere kenmerken van deze sector erkend. In de door de Europese Raad van Nice (7-9 december 2000) goedgekeurde verklaring over het specifieke karakter van sport wordt benadrukt dat bij alle maatregelen van de Gemeenschap rekening moet worden gehouden met „de maatschappelijke, educatieve en culturele functie van de sport, die het specifieke karakter ervan bepaalt, teneinde de ethiek en de solidariteit die noodzakelijk zijn voor het behoud van de maatschappelijke rol van de sport, te eerbiedigen en te bevorderen”.
  De Commissie was van oordeel dat de standaardovereenkomst van de UEFA voor de uitzendrechten van de UEFA Champions League door haar duur en draagwijdte een beperking van de concurrentie inhoudt en in haar oorspronkelijke vorm geen vrijstelling kan krijgen.
  De UEFA heeft daarop haar beleid gewijzigd. Vanaf het voetbalseizoen 2003-2004 zal de UEFA de rechten in verscheidene pakketten van kortere duur verkopen en kunnen individuele voetbalclubs sommige rechten ten behoeve van hun supporters exploiteren. De voorgestelde schikking omvat echter geen specifieke bepalingen voor toegang tot nieuws, aangezien dit punt in de meeste gevallen door bovengenoemde nationale regels inzake vrije nieuwsgaring wordt gereglementeerd.
  Naar aanleiding van de voorgestelde schikking heeft de Commissie een bekendmaking overeenkomstig artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 gepubliceerd, waarin derden wordt verzocht hun opmerkingen in te dienen en waarin de Commissie aankondigt dat zij van plan is de gewijzigde regeling goed te keuren. De ontvangen opmerkingen van derden worden momenteel door de Commissie onderzocht. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft overeenkomstig Verordening nr. 17 gerechtelijke stappen ondernomen om te onderzoeken in welke mate de regeling van de Union of European Football Associations (UEFA) voor de gezamenlijke verkoop van de commerciële rechten op de UEFA Champions League (4) een beperking van de concurrentie zoals bedoeld in artikel 81, lid 2, van het EG-Verdrag inhoudt en of overeenkomstig artikel 81, lid 3, van het EG-Verdrag een vrijstelling kan worden verleend.

Het Hof van Justitie heeft herhaaldelijk geoordeeld dat sport vanuit economisch oogpunt onder de communautaire wetgeving valt, maar heeft tegelijk een aantal bijzondere kenmerken van deze sector erkend. In de door de Europese Raad van Nice (7-9 december 2000) goedgekeurde verklaring over het specifieke karakter van sport wordt benadrukt dat bij alle maatregelen van de Gemeenschap rekening moet worden gehouden met „de maatschappelijke, educatieve en culturele functie van de sport, die het specifieke karakter ervan bepaalt, teneinde de ethiek en de solidariteit die noodzakelijk zijn voor het behoud van de maatschappelijke rol van de sport, te eerbiedigen en te bevorderen”.

De Commissie was van oordeel dat de standaardovereenkomst van de UEFA voor de uitzendrechten van de UEFA Champions League door haar duur en draagwijdte een beperking van de concurrentie inhoudt en in haar oorspronkelijke vorm geen vrijstelling kan krijgen.

De UEFA heeft daarop haar beleid gewijzigd. Vanaf het voetbalseizoen 2003-2004 zal de UEFA de rechten in verscheidene pakketten van kortere duur verkopen en kunnen individuele voetbalclubs sommige rechten ten behoeve van hun supporters exploiteren. De voorgestelde schikking omvat echter geen specifieke bepalingen voor toegang tot nieuws, aangezien dit punt in de meeste gevallen door bovengenoemde nationale regels inzake vrije nieuwsgaring wordt gereglementeerd.

Naar aanleiding van de voorgestelde schikking heeft de Commissie een bekendmaking overeenkomstig artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 gepubliceerd, waarin derden wordt verzocht hun opmerkingen in te dienen en waarin de Commissie aankondigt dat zij van plan is de gewijzigde regeling goed te keuren. De ontvangen opmerkingen van derden worden momenteel door de Commissie onderzocht.

| 4. | Het EG-Verdrag laat de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet (arikel 295 van het EG-Verdrag). Exclusieve rechten op wedstrijden kunnen naargelang van de betreffende nationale wetgeving en de omstandigheden het eigendom zijn van verschillende organisaties (de UEFA, de Fédération Internationale de Football Association (FIFA), nationale organisaties en/of de deelnemende clubs, enz). Artikel 3 bis van Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- omroepactiviteiten, hierna de richtlijn „Televisie zonder grenzen” (TVZ) genoemd, moet voor evenwicht zorgen tussen de belangen van de houders van rechten en de belangen van het grote publiek, rekening houdend met het bijzondere belang van degelijke wedstrijden voor de samenleving. |
| --- | --- |

4.

Het EG-Verdrag laat de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet (arikel 295 van het EG-Verdrag). Exclusieve rechten op wedstrijden kunnen naargelang van de betreffende nationale wetgeving en de omstandigheden het eigendom zijn van verschillende organisaties (de UEFA, de Fédération Internationale de Football Association (FIFA), nationale organisaties en/of de deelnemende clubs, enz). Artikel 3 bis van Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- omroepactiviteiten, hierna de richtlijn „Televisie zonder grenzen” (TVZ) genoemd, moet voor evenwicht zorgen tussen de belangen van de houders van rechten en de belangen van het grote publiek, rekening houdend met het bijzondere belang van degelijke wedstrijden voor de samenleving.

| 5. | Overeenkomstig artikel 3 bis van de richtlijn „Televisie zonder grenzen” kan iedere lidstaat (in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht) maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat onder zijn bevoegdheid vallende omroeporganisaties evenementen die van aanzienlijk belang voor de samenleving worden geacht, niet op een exclusieve basis zodanig uitzenden dat een belangrijk deel van het publiek in die lidstaat dergelijke evenementen niet via rechtstreekse of uitgestelde verslaggeving op de kosteloze televisie kan volgen. In dat geval stelt de betrokken lidstaat een lijst van aangewezen nationale of niet-nationale evenementen op die hij van aanzienlijk belang voor de samenleving acht. In België is er geen dergelijke lijst. Er kan bijgevolg geen sprake zijn van een inbreuk op Belgische nationale wetgeving op basis van artikel 3 bis van de richtlijn. Indien België overeenkomstig artikel 3 bis van de richtlijn maatregelen wil voorstellen, moeten deze volgens de procedure van dat artikel worden beoordeeld.
  Voorts wijst de Commissie erop dat artikel 3 bis van de richtlijn niet op dergelijke wijze mag worden geïnterpreteerd dat het onmogelijk wordt om de exclusieve rechten van een bepaald evenement te verkopen.
  Doel van artikel 3 bis is ervoor te zorgen dat het publiek het evenement in kwestie op ten minste één gratis televisiezender kan volgen, maar niet ervoor te zorgen dat het publiek het evenement in kwestie kan volgen op om het even welke gratis televisiezender die mogelijk in de uitzending ervan geïnteresseerd is. |
| --- | --- |

5.

Overeenkomstig artikel 3 bis van de richtlijn „Televisie zonder grenzen” kan iedere lidstaat (in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht) maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat onder zijn bevoegdheid vallende omroeporganisaties evenementen die van aanzienlijk belang voor de samenleving worden geacht, niet op een exclusieve basis zodanig uitzenden dat een belangrijk deel van het publiek in die lidstaat dergelijke evenementen niet via rechtstreekse of uitgestelde verslaggeving op de kosteloze televisie kan volgen. In dat geval stelt de betrokken lidstaat een lijst van aangewezen nationale of niet-nationale evenementen op die hij van aanzienlijk belang voor de samenleving acht. In België is er geen dergelijke lijst. Er kan bijgevolg geen sprake zijn van een inbreuk op Belgische nationale wetgeving op basis van artikel 3 bis van de richtlijn. Indien België overeenkomstig artikel 3 bis van de richtlijn maatregelen wil voorstellen, moeten deze volgens de procedure van dat artikel worden beoordeeld.

Voorts wijst de Commissie erop dat artikel 3 bis van de richtlijn niet op dergelijke wijze mag worden geïnterpreteerd dat het onmogelijk wordt om de exclusieve rechten van een bepaald evenement te verkopen.

Doel van artikel 3 bis is ervoor te zorgen dat het publiek het evenement in kwestie op ten minste één gratis televisiezender kan volgen, maar niet ervoor te zorgen dat het publiek het evenement in kwestie kan volgen op om het even welke gratis televisiezender die mogelijk in de uitzending ervan geïnteresseerd is.

---

(1)  PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.

(2)  Artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de EU luidt als volgt:

1. Eenieder heeft recht op vrijheid van meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid een mening te koesteren en de vrijheid om inlichtingen of denkbeelden te ontvangen of te verstrekken, zonder inmenging van enig openbaar gezag en ongeacht grenzen.

2. De vrijheid en de pluriformiteit van de media worden geëerbiedigd.

(3)  Vierde verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 89/552/EEG „Televisie zonder grenzen”, COM(2002) 778 def, (http://europa.eu.int/comm/avpolicy/regul/twf/applica/comm2002_778final_nl.pdf).

(4)  PB C 196 van 17.8.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/7

---

(2004/C 78 E/0006)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3574/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft:   Uitbreiding en de ultraperifere regio's

In een op 25 oktober 2000 door het Europees Parlement aangenomen resolutie over de ultraperifere regio's (1) wordt met een verwijzing naar artikel 299, lid 2 van het Verdrag expliciet gesteld dat alle algemene maatregelen vergezeld dienen te gaan van een door de interservicegroep uitgegeven vereenvoudigd dossier waarin wordt aangegeven welke gevolgen deze maatregelen zullen hebben voor de ultraperifere regio's. Mochten die gevolgen negatief uitvallen, dan zal de bijlage ook bepalingen moeten bevatten om daarvoor te compenseren. Er wordt in dit verband bijzondere aandacht gevraagd voor de financiële gevolgen van de uitbreiding.

Ik zou daarom van de Commissie graag het volgende willen weten:

| — | Is er onderzoek verricht en bestaan er vereenvoudigde dossiers met betrekking tot de gevolgen van algemene maatregelen voor de ultraperifere regio's, inzonderheid de autonome regio's van Madeira en de Azoren? Zo ja, welke? |
| --- | --- |

—

Is er onderzoek verricht en bestaan er vereenvoudigde dossiers met betrekking tot de gevolgen van algemene maatregelen voor de ultraperifere regio's, inzonderheid de autonome regio's van Madeira en de Azoren? Zo ja, welke?

| — | Wat voor onderzoek is er verricht naar de mogelijke financiële gevolgen van de uitbreiding voor de ultraperifere regio's, inzonderheid de autonome regio's van Madeira en de Azoren, en welke maatregelen worden overwogen om te compenseren voor eventuele negatieve gevolgen? |
| --- | --- |

—

Wat voor onderzoek is er verricht naar de mogelijke financiële gevolgen van de uitbreiding voor de ultraperifere regio's, inzonderheid de autonome regio's van Madeira en de Azoren, en welke maatregelen worden overwogen om te compenseren voor eventuele negatieve gevolgen?

Antwoord van Günter Verheugen namens de Commissie

(10 februari 2003)

De Commissie voert algemeen gesproken een omvattende strategie voor de ultraperifere regio's, met name door maatregelen die een effect hebben op dergelijke regio's te coördineren en te stimuleren. Zij brengt regelmatig verslag uit over de doelstellingen van het gemeenschappelijk beleid en reeds genomen of nog te nemen maatregelen, met inbegrip van een algemene evaluatie van dergelijke maatregelen en een tijdschema.

Het meest recente verslag is op 19 december 2002 (2) door de Commissie goedgekeurd en aan het Parlement toegestuurd. Algemeen gesproken komt uit het verslag naar voren dat voor duurzame ontwikkeling van de ultraperifere regio's afgepaste oplossingen nodig zijn die steunen op gemeenschappelijk beleid. Ook wordt in het verslag bevestigd dat de Commissie voornemens is haar omvattende strategie voor de regio's voort te zetten. De Commissie plant momenteel een verslag over dit onderwerp. Dit verslag zal zij in het derde kwartaal van 2003 ter goedkeuring voorleggen, tezamen met het derde verslag over het beleid inzake economische en sociale cohesie.

Door de impact van de uitbreiding op het beleid inzake economische en sociale cohesie zal uiteraard het nodige veranderen. Het grondgebied van de EU met 25 lidstaten is 23% groter dan het huidige grondgebied en ook de bevolking zal met 20 % toenemen. De rijkdom zal na de uitbreiding echter slechts met 4 % zijn toegenomen. De uitbreiding drukt het gemiddelde bbp in de Gemeenschap naar omlaag.

De uitbreiding dient in een bredere context te worden bezien. Volgens Eurostat wonen 10 miljoen mensen op in totaal 286 kleinere Europese eilanden, waarvan 95 % in het Middellandse-Zeegebied. In 2000 bedroeg het bbp per capita op deze eilanden 72 % van het EU-gemiddelde, terwijl 87% van deze eilandbewoners woonachtig was in regio's die in aanmerking kwamen voor doelstelling 1 van de structuurfondsen.

In de regio Madeira nam het bbp per capita in de periode 1995-1999 toe van 63% van het communautair gemiddelde (EUR=15) tot 71 % van dat gemiddelde, terwijl het in de Azoren steeg van 50% tot 53 %. Het risico bestaat derhalve dat de uitbreiding, doordat het algemene gemiddelde bbp daalt, van invloed zal zijn op de vraag of onder doelstelling 1 vallende regio's, die nu nog in aanmerking komen voor steun, ook in de toekomst daarvoor in aanmerking komen.

Een van de nu lopende onderzoeken heeft betrekking op insulaire regio's en omvat een sectie over ultraperifere regio's. Het onderzoek is bijna afgerond, maar nog niet beschikbaar.

De Commissie onderzoekt momenteel enkele opties voor de status van ultraperifere regio's in het toekomstige beleid inzake economische en sociale cohesie. De besprekingen zijn nog gaande, en er is nog geen besluit gevallen. De ultraperifere regio's blijven echter, net als andere gebieden met zwaarwegende geografische of natuurlijke handicaps, een prioriteit vormen in het kader van het cohesiebeleid in de toekomst, en de gekozen opties dienen objectieve en onpartijdige oplossingen te bieden die beantwoorden aan de specifieke behoeften van de ultraperifere regio's.

---

(1)  PB C 197 van 12.7.2001, blz. 197.

(2)  COM(2002) 723 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/8

---

(2004/C 78 E/0007)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3644/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft:   Opsluiting van Shaiboub

Is de Commissie op de hoogte van de zaak-Shaiboub William Arsal? Deze Koptische christen is sinds september 1998 opgesloten in verband met de moord op twee christenen in zijn dorp El Kosheh. Weet zij dat het beroep dat tegen dit vonnis werd aangetekend nu reeds twee en een half jaar hangende is en dat Shaiboub nog steeds tot op de dag van vandaag in de gevangenis zit? Is zij van mening dat dit in overeenstemming is met artikel 2 van de associatieovereenkomst tussen de EU en Egypte?

Kan de Commissie informatie verstrekken over eventuele acties die zij in de zaak-Shaiboub William Arsal heeft ondernomen? Is zij bereid haar invloed aan te wenden om ervoor te zorgen dat Shaiboubs beroep met spoed wordt behandeld en dat al het relevante feitenmateriaal beschikbaar wordt gesteld voor grondig onderzoek ter waarborging van een rechtvaardig vonnis?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/8

---

(2004/C 78 E/0008)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3645/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft:   Gevangenneming van Shakir

Is de Commissie op de hoogte van de zaak-Adly Shakir? Deze Koptische christen afkomstig van Beni Suef, Egypte, zit volgens mensenrechtenorganisaties op dit ogenblik een straf uit van 25 jaar nadat hij in een zaak van 1997 ten onrechte werd veroordeeld voor de moord op het grootste deel van zijn directe familie. Is zij van mening dat de manier waarop het proces tegen Shakir is gevoerd in overeenstemming is met artikel 2 van de associatieovereenkomst tussen de EU en Egypte?

Welke stappen denkt zij in het belang van Shakir bij de Egyptische autoriteiten te ondernemen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/9

---

(2004/C 78 E/0009)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3652/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft:   Nieuw proces over El Kosheh-kwestie

Weet de Commissie dat de laatste fase van het nieuwe proces over het geweld in januari 2000 in El Kosheh gepland is voor januari 2003? Wat heeft de Commissie sinds deze gewelddadige gebeurtenissen gedaan om de Egyptische autoriteiten te bewegen tot het garanderen van meer godsdiensttolerantie en vrede tussen de verschillende religieuze gemeenschappen?

Is de Commissie van plan er bij de Egyptische autoriteiten op aan te dringen een grondig analyse van alle beschikbare bewijzen en een rechtvaardige uitspraak te waarborgen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3644/02, E-3645/02 en E-3652/02

(17 januari 2003)

De Commissie heeft de gebeurtenissen in het in hoofdzaak christelijke dorp El Khosheh van nabij gevolgd sedert augustus 1998, toen de politie algemeen in opspraak kwam in verband met ernstig wangedrag bij het ondervragen van getuigen en verdachten na de moord op twee koptische christenen. De Commissie is eveneens op de hoogte van de beroering rond de latere aanhouding in september 1998 van William Shaiboub Arsal, de neef van een van de slachtoffers. Na zijn opsluiting in juni 2000 hebben zijn advocaten tegen het vonnis onmiddellijk beroep aangetekend maar er eveneens op gewezen dat verscheidene jaren konden verlopen vóór de zaak in beroep wordt behandeld. De Commissie beschouwt het lange tijdsverloop tussen de aanhouding en het eerste proces, en tussen het proces en de behandeling van het beroep (waarvoor nog geen datum is vastgesteld) als onrustwekkend. Ofschoon soortgelijke vertragingen veel voorkomen, neemt de Commissie zich voor ze bij de Egyptische autoriteiten ter sprake te brengen indien zij nog veel langer aanhouden.

De Commissie heeft eveneens aandacht besteed aan de follow-up van de gewelddadige gebeurtenissen van begin januari 2000 toen 21 koptische christenen werden gedood. De Commissie heeft in haar verklaring aan het Parlement (spoeddebat op 20 januari 2000) opgemerkt dat zij een bemoedigende indruk kreeg bij de eerste maatregelen van de Egyptische autoriteiten die gericht waren op het herstellen van kalmte in het gebied en het voor het gerecht brengen van de voor de gewelddaden verantwoordelijke personen. De Commissie heeft echter eveneens de algemene ongerustheid waargenomen met betrekking tot het vonnis in het daaropvolgende proces, te weten een zeer lichte straf voor vier beklaagden en vrijspraak voor alle andere. De Commissie beschouwde het daarom als bemoedigend dat het hof van beroep op verzoek van de eisende partij besloot tot een nieuw onderzoek. Dit nieuwe onderzoek is op dit ogenblik aan de gang en wordt door de delegatie van de Commissie en de ambassades van de lidstaten in Kaïro van nabij gevolgd.

Het is de Commissie bekend dat Adly Shakir ter dood werd veroordeeld voor het vermoorden van vier familieleden en dat het vonnis door het hof van cassatie werd vernietigd. Op het herzieningsgeding in maart 2001 werd hij veroordeeld tot levenslang met dwangarbeid.

De Commissie kan op de zaak Adly Shakir geen commentaar leveren maar wenst op te merken dat, ondanks de vertragingen waarnaar in schriftelijke vraag E-3644/02 wordt verwezen, de juridische middelen met betrekking tot William Shaiboub Arsal zeker niet zijn uitgeput. Met betrekking tot de vraag of de zaken William Shaiboub Arsal en Adly Shakir in overeenstemming met artikel 2 van de associatieovereenkomst zijn behandeld, zij erop gewezen dat de associatieovereenkomst wel is ondertekend maar nog niet in werking is getreden. Zodra zij door alle partijen is geratificeerd, zal zij een belangrijk forum vormen waarin belangrijke politieke aangelegenheden en beginselen, met inbegrip van de mensenrechten, op constructieve wijze en grondig kunnen worden besproken.

Het Parlement kan erop rekenen dat de Commissie afzonderlijke mensenrechtengevallen bij de Egyptische autoriteiten ter sprake zal blijven brengen telkens zij daartoe aanleiding meent te zien.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/10 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/10

---

(2004/C 78 E/0010)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3675/02

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft:   Europa en het Palestijns terrorisme

De terroristische aanvallen tegen Israëlische burgers volgen elkaar met tragische regelmaat op. Enkel de aanpak varieert: de ene keer pleegt een kamikaze zelfmoord in een autobus, pizzeria of discotheek, de andere keer openen sluipschutters het vuur, nog een andere keer wordt een moeder in haar huis in een kibboets voor de ogen van haar twee kinderen om het leven gebracht. Er wordt onophoudelijk terreur gezaaid door de meest uiteenlopende gruwelijkheden. Nu en dan is er een enkele politiek leider, niet-partijgebonden intellectueel, of zeldzame krant die deze wrede daden aan de kaak stelt en erkent dat ze de uitdrukking zijn van verzet tegen de hervatting van de dialoog en van een bikkelharde strijd tegen de enige democratie in die regio. Europa blijft echter zwijgen, wat schijnt aan te tonen dat de Unie niet in staat is daadwerkelijk bij te dragen tot het scheppen van een evenwichtstoestand in het Midden Oosten met het oog op de toekomst van deze regio. Omdat Europa het laat afweten, zullen vanzelfsprekend alleen de andere wereldmachten de hand hebben in deze toekomst.

Is de Commissie niet van oordeel dat een echt evenwicht enkel kan gerealiseerd worden door deze gruweldaden te veroordelen en te erkennen dat ze het vredesproces in de weg staan? Acht de Commissie, in het licht van de EU-subsidies aan de Palestijnse Autoriteit, het niet noodzakelijk sterke politieke pressie uit te oefenen om de Palestijnse Autoriteit ertoe te bewegen het terrorisme zelf openlijk te veroordelen en alles in het werk te zetten om een einde te maken aan deze vicieuze cirkel van aanslagen? Vindt de Commissie niet dat Europa er juist alle baat bij zou hebben om geloofwaardige inspanningen te leveren voor evenwicht in de regio, en wel met het doel vrede tot stand te brengen en de democratie in Israël te beschermen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 januari 2003)

De Commissie heeft in de meest duidelijke bewoordingen alle gewelds- en terroristische daden veroordeeld die aan zowel Israëlische als Palestijnse zijde levens kosten.

Wat geweld en terrorisme betreft, heeft de Europese Unie de Palestijnse Autoriteit gewezen op haar verantwoordelijkheden wat betreft het bestrijden van terrorisme en ze zal de Palestijnse Autoriteit, zijnde het bestuursorgaan dat verantwoordelijk is voor het handhaven van de openbare orde in de Palestijnse gebieden, erop blijven wijzen dat zij al het mogelijke moet doen om een einde te maken aan terrorisme en de gewapende intifadah, de daders te vervolgen en alle terroristische netwerken te ontmantelen. Op 20 december 2002 heeft de Unie samen met de andere internationale partners van het Kwartet de gruwelijke terroristische aanslagen van Palestijnse extremistische organisaties veroordeeld. Het internationale Kwartet heeft de Arabische staten opgeroepen alle publieke en particuliere financiering en alle andere vormen van steun aan groeperingen die geweld en terreur ondersteunen of plegen stop te zetten.

Tegelijkertijd worden pogingen gedaan tot een staakt-het-vuren te komen dat een einde moet maken aan alle terreurdaden tegen Israëliërs, op welke plaats dan ook. Het is zeker de moeite waard alle onderhandelingskanalen te benutten om een einde te maken aan deze vreselijke aanslagen.

Zoals de Europese Raad herhaaldelijk heeft verklaard, kan een vreedzame oplossing van het conflict in het Midden-Oosten alleen bereikt worden als het recht van Israël erkend wordt om in vrede en veiligheid te leven binnen internationaal erkende grenzen, als er een levensvatbare, onafhankelijke en democratische Palestijnse staat tot stand komt en als er een einde komt aan de bezetting van de Palestijnse gebieden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/10 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/10

---

(2004/C 78 E/0011)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3803/02

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft:   Catalaans televisieprogramma over fraude in Spanje met subsidies uit het Europees Sociaal Fonds

Op zondagavond 1 december 2002 zond de Catlaanse televisiezender TV3 — die in handen is van de Catalaanse regering — een programma uit („30 minuten”) dat geheel gewijd was aan fraude met overheidssubsidies voor beroepsopleidingsprogramma's, heromscholingsprogramma's e.d. in Spanje.

In deze uitzending waren met behulp van verborgen camera's opgenomen beelden te zien van gesprekken waarin verschillende betrokkenen — ondernemers, vakbondsvertegenwoordigers, docenten, werknemers en zogenaamde leerlingen aan dergelijke opleidingen — uitweidden over de verschillende vormen die deze fraude aannam. De beelden waren hoofdzakelijk, doch niet uitsluitend, opgenomen in de autonome gebieden Madrid en Catalonië.

In de gesprekken werd expliciet medling gemaakt van Europees Sociaal Fonds-programma's. Een van de personen die hierbij aan het woord kwamen, gaf aan op welke wijze voorstellen moesten worden ingediend om illegaal steungelden binnen te halen en hoe makkelijk het was om de controles te omzeilen. In dit verband kwam ook de kwetsbaarheid van het OLAF zelf aan de orde.

Heeft de Commissie kennis genomen van deze uitzending?

Is zij nagegaan of de hierin geschetste feiten kloppen?

Heeft zij maatregelen genomen of overweegt zij deze te nemen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(28 januari 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van het door de Catalaanse televisiezender TV3 uitgezonden programma over fraude in Spanje met subsidies uit het Europees Sociaal Fonds (ESF), waarop de geachte afgevaardigde doelt.

De Commissie zal de Spaanse autoriteiten (UAFSE) dan ook om een reactie verzoeken en om de nodige andere informatie voor een adequate beoordeling van de inhoud van dit programma.

Zodra deze informatie in haar bezit is, zal de Commissie de eventuele gevolgen voor de operationele programma's van het Europees Sociaal Fonds onderzoeken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/11

---

(2004/C 78 E/0012)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3829/02

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(9 januari 2003)

Betreft:   Handelsovereenkomst tussen de EU en Mexico en waarborging van mensenrechten

Het afgelopen jaar is het herhaaldelijk voorgekomen dat personen door politieke instanties niet correct zijn behandeld of dat zij zijn ontvoerd. Een aantal van deze ontvoeringen zou door leden van de strijdkrachten zijn uitgevoerd. Desondanks heeft Mexico in verband met de rectificatie van de „Inter-American Convention on Forced Disappearances of Persons” in juni 2001 voorbehoud aangetekend tegen artikel IX, waarin met name wordt bepaald dat leden van de strijdkrachten die hebben meegewerkt aan ontvoeringen of die deze hebben uitgevoerd, berecht worden door een burgerrechtbank zonder dat zij aanspraak kunnen maken op voorrechten.

Kan de Commissie mededelen welke relatie er bestaat tussen de handelsovereenkomsten tussen de EU en Mexico en eerbiediging van de mensenrechten en naleving van genoemd verdrag, alsook hoe zij erop denkt toe te zien dat Mexico een aantal verdragen inzake mensenrechten nakomt en op federaal, regionaal en plaatselijk niveau ten uitvoer legt?

De EU moet Mexico onder druk zetten, zodat het land alle mechanismen ongedaan maakt die ervoor zorgen dat personen die de fundamentele rechten van anderen schenden vrijuit gaan!

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 februari 2003)

De inzet van de Commissie ter bevordering van mensenrechten is een centraal onderdeel van alle bilaterale overeenkomsten. De bescherming en garantie van de mensenrechten is geïnstitutionaliseerd in de „democratische clausule” die een centrale plaats inneemt in de betrekkingen tussen de Unie en Mexico die worden geregeld bij de overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking (algemene overeenkomst) die op 1 oktober 2000 in werking trad en op 3 pijlers is gebaseerd: politiek, samenwerking en handel.

Artikel 1 van de overeenkomst stelt het volgende: „De eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele mensenrechten ... vormt de grondslag voor het binnenlands en buitenlands beleid van de partijen en is een essentieel onderdeel van deze overeenkomst”. De overeenkomst omvat ook een clausule over het voldoen aan de verplichtingen, zodat de Commissie rekening kan houden met de ontwikkeling van de mensenrechten in Mexico en de lidstaten als essentieel onderdeel van hun betrekkingen; tevens is bij de overeenkomst een mechanisme ingesteld voor reacties van de partijen indien men zich niet aan de doelstellingen van de overeenkomst houdt.

Het bij de overeenkomst ingestelde institutionele kader wordt momenteel gevormd door het forum waar een open en productieve politieke dialoog plaatsvindt op alle niveaus: presidentieel, ministerieel en op het niveau van hoge ambtenaren. Zo kan de Unie standpunten uitwisselen over de ontwikkeling van de mensenrechten bij beide partijen, naast andere bilaterale en multilaterale kwesties. De Commissie vindt deze regeling bevredigend en streeft in dit stadium niet naar aanvullende maatregelen op dit terrein.

In september 2002 heeft Mexico de Inter-American Convention on Forced Disappearance of Persons geratificeerd. Hoewel de Commissie tevreden is over de ratificatie van dit verdrag, heeft zij geen directe bevoegdheid op het gebied van de handhaving, aangezien het verdrag werd opgesteld door de organisatie van Amerikaanse staten. De Commissie gebruikt echter de bestaande mechanismen om standpunten uit te wisselen en om waar nodig de partners aan te moedigen de overeenkomsten en verdragen op het gebied van mensenrechten op alle niveaus te respecteren en ten uitvoer te leggen.

Hoewel de Commissie zich bewust is van een zekere mate van straffeloosheid en van het aanhouden van bepaalde schendingen van de mensenrechten, wordt gehoopt dat een intensievere politieke dialoog en een gerichtere samenwerking op dit terrein ervoor zal zorgen dat Mexico's huidige hervormingsinspanningen met succes worden bekroond.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/12 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/12

---

(2004/C 78 E/0013)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0072/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 januari 2003)

Betreft:   De gevaren van de verkoop van ontdooid diepvriesvlees als vers vlees en een verplichting om consumenten te waarschuwen tegen opnieuw invriezen

| 1. | Is het de Commissie bekend dat binnen de EU geïmporteerd diepvriesvlees in ontdooide staat wordt verkocht als vers vlees, zoals het begin 2002 uit China in Nederland geïmporteerde konijnenvlees dat rond Kerstmis 2002 in supermarkten werd verkocht maar toen bedorven bleek te zijn? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat binnen de EU geïmporteerd diepvriesvlees in ontdooide staat wordt verkocht als vers vlees, zoals het begin 2002 uit China in Nederland geïmporteerde konijnenvlees dat rond Kerstmis 2002 in supermarkten werd verkocht maar toen bedorven bleek te zijn?

| 2. | Is de Commissie het eens met de informatie van de Nederlandse Keuringsdienst van Waren dat het heel gebruikelijk is dat diepvriesvlees wordt ingevoerd en als vers vlees wordt verkocht, zonder dat dit aan de kopers wordt gemeld? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie het eens met de informatie van de Nederlandse Keuringsdienst van Waren dat het heel gebruikelijk is dat diepvriesvlees wordt ingevoerd en als vers vlees wordt verkocht, zonder dat dit aan de kopers wordt gemeld?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat hetzelfde het geval is met in het wild levende dieren die gedurende het hele jaar door jagers zijn doodgeschoten en pas na langdurige invriezing gedurende de feestdagen aan het eind van het jaar als vers worden verkocht? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat hetzelfde het geval is met in het wild levende dieren die gedurende het hele jaar door jagers zijn doodgeschoten en pas na langdurige invriezing gedurende de feestdagen aan het eind van het jaar als vers worden verkocht?

| 4. | Kan de Commissie bevestigen dat een dergelijke gang van zaken vooral problemen oplevert als de koper het ontdooide vlees thuis opnieuw in een diepvriezer bewaart om het pas op een latere datum op te eten, waardoor de kwaliteit snel achteruit gaat? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie bevestigen dat een dergelijke gang van zaken vooral problemen oplevert als de koper het ontdooide vlees thuis opnieuw in een diepvriezer bewaart om het pas op een latere datum op te eten, waardoor de kwaliteit snel achteruit gaat?

| 5. | Zijn er lidstaten van de EU waar het inmiddels verplicht is om op de verpakking te vermelden dat het vlees reeds eerder bevroren is geweest? Zo ja, welke? |
| --- | --- |

5.

Zijn er lidstaten van de EU waar het inmiddels verplicht is om op de verpakking te vermelden dat het vlees reeds eerder bevroren is geweest? Zo ja, welke?

| 6. | Wil de Commissie bevorderen dat overal binnen de EU de verplichting bestaat om bij de verkoop van verpakt vlees duidelijk een onderscheid te maken tussen vlees dat eerder in een diepvriezer is bewaard en vlees dat afkomstig is van kort tevoren gedode dieren, en een verplichte waarschuwing op te nemen tegen het opnieuw invriezen van vlees dat eerder bevroren is geweest? |
| --- | --- |

6.

Wil de Commissie bevorderen dat overal binnen de EU de verplichting bestaat om bij de verkoop van verpakt vlees duidelijk een onderscheid te maken tussen vlees dat eerder in een diepvriezer is bewaard en vlees dat afkomstig is van kort tevoren gedode dieren, en een verplichte waarschuwing op te nemen tegen het opnieuw invriezen van vlees dat eerder bevroren is geweest?

Bron: „Rotterdams Dagblad” van 28 december 2002.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 maart 2003)

| 1. | De Commissie is niet op de hoogte van klachten of rapportage over op de markt gebracht bedorven konijnenvlees uit China. Als dit gebeurd is, veronderstelt de Commissie dat de bevoegde Nederlandse autoriteiten de vereiste beschermende maatregelen hebben genomen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is niet op de hoogte van klachten of rapportage over op de markt gebracht bedorven konijnenvlees uit China. Als dit gebeurd is, veronderstelt de Commissie dat de bevoegde Nederlandse autoriteiten de vereiste beschermende maatregelen hebben genomen.

| 2. | De Commissie onderzoekt thans bij de bevoegde Nederlandse instanties de in vraag 2 geuite beschuldiging. Zij zal de geachte afgevaardigde schriftelijk van de resultaten van dit onderzoek in kennis stellen. |
| --- | --- |

2.

De Commissie onderzoekt thans bij de bevoegde Nederlandse instanties de in vraag 2 geuite beschuldiging. Zij zal de geachte afgevaardigde schriftelijk van de resultaten van dit onderzoek in kennis stellen.

| 3. | De Commissie beschikt niet over informatie omtrent de praktijken die naar verluidt in de lidstaten met betrekking tot het vlees van huisdieren, konijnen en wild plaats hebben.
  Richtlijn nr. 2000/13/EG van het Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (1). Artikel 2 (1) hiervan bepaalt dat het etiket de koper niet mag misleiden ten aanzien van de kenmerken van de levensmiddelen of effecten dan wel eigenschappen aan levenmiddelen mag toeschrijven die deze niet hebben. |
| --- | --- |

3.

De Commissie beschikt niet over informatie omtrent de praktijken die naar verluidt in de lidstaten met betrekking tot het vlees van huisdieren, konijnen en wild plaats hebben.

Richtlijn nr. 2000/13/EG van het Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (1). Artikel 2 (1) hiervan bepaalt dat het etiket de koper niet mag misleiden ten aanzien van de kenmerken van de levensmiddelen of effecten dan wel eigenschappen aan levenmiddelen mag toeschrijven die deze niet hebben.

| 4. | Het bevriezen van vlees kan van invloed zijn op de organoleptische kenmerken van het uiterlijk, de geur en de smaak. Het ontdooien van bevroren vlees kan tot de afgifte van vocht leiden. Dit vocht is een goede voedingsbodem voor bacteriëngroei en kan bederf en groei van pathogene bacteriën bevorderen. Het opnieuw invriezen en vervolgens ontdooien van vlees kan dit proces versnellen. |
| --- | --- |

4.

Het bevriezen van vlees kan van invloed zijn op de organoleptische kenmerken van het uiterlijk, de geur en de smaak. Het ontdooien van bevroren vlees kan tot de afgifte van vocht leiden. Dit vocht is een goede voedingsbodem voor bacteriëngroei en kan bederf en groei van pathogene bacteriën bevorderen. Het opnieuw invriezen en vervolgens ontdooien van vlees kan dit proces versnellen.

| 5. | en 6. Volgens Richtlijn 89/108/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake voor menselijke voeding bestemde diepvries-produkten (2) moet op consumentenverpakkingen met deze levensmiddelen duidelijk vermeld staan „na ontdooiing niet opnieuw invriezen” of een boodschap van gelijke strekking. Bovendien bepaalt Verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee (3) dat vlees van pluimvee dat verkocht wordt als „vers”, „bevroren” of „diepgevroren” altijd in die toestand moet worden bewaard. |
| --- | --- |

5.

en 6. Volgens Richtlijn 89/108/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake voor menselijke voeding bestemde diepvries-produkten (2) moet op consumentenverpakkingen met deze levensmiddelen duidelijk vermeld staan „na ontdooiing niet opnieuw invriezen” of een boodschap van gelijke strekking. Bovendien bepaalt Verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee (3) dat vlees van pluimvee dat verkocht wordt als „vers”, „bevroren” of „diepgevroren” altijd in die toestand moet worden bewaard.

---

(1)  PB L 109 van 6.5.2000.

(2)  PB L 40 van 11.2.1989.

(3)  PB L 173 van 6.7.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/13

---

(2004/C 78 E/0014)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0201/03

van Emilio Menéndez del Valle (PSE) aan de Commissie

(3 februari 2003)

Betreft:   Gewelddadig optreden van de politie van Gibraltar

Op 20 januari 2003 hielden actievoerders van Greenpeace in de baai van Algeciras, dat door Spanje als zijn grondgebied wordt beschouwd, een vreedzame demonstratie tegen de onder Maltese vlag varende enkelwandige olietanker Vemamagna.

Zoals bekend is de publieke opinie in Spanje, evenals in sommige andere Europese landen, zeer gevoelig voor dit soort onderwerpen, als gevolg van de ramp met de „Prestige”, maar ook omdat bovendien op 21 januari 2003 in genoemde baai van Algeciras een barkas met meer dan 1000 ton brandstof aan boord is gezonken.

Om deze reden was er dan ook grote journalistieke belangstelling voor de actie van Greenpeace. Verslaggevers van El País, El Mundo, Tele-5, Antena 3, RTVE, Canal Sur en Associated Press die hun werk kwamen doen, werden echter door de politie van Gibraltar met geweld verjaagd, aangehouden (in wateren die op zijn minst volkenrechtenlijk omstreden zijn) en de verslaggever van Tele-5 werd door een Gibraltarese politieman geslagen, aldus de voorpagina van El Mundo (21 januari 2003).

Afgezien van de onwil van de staat waarvan Gibraltar afhankelijk is om duidelijk te maken dat ook Gibraltar de communautaire richtlijnen inzake enkelwandige olietankers dient te respecteren, is het verbazingwekkend dat een van de beginselen of waarden die ons tot Europeanen maken — de eerbiediging van het recht op vrije meningsuiting van de media — op dusdanig flagrante wijze in Gibraltar is geschonden.

Is de Commissie voornemens zich tot de Raad te wenden — een voor de hand liggende stap tijdens het lopende uitbreidingsproces — opdat deze er omwille van de goede reputatie van de Unie bij de staat waarvan Gibraltar een kolonie vormt op aandringt dat diens regering voornoemd beginsel eerbiedigt en doet eerbiedigen?

Aanvullend antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(9 januari 2004)

Nadat het antwoord op de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid van 27 maart 2003 werd uitgesteld, kan de Commissie, nu zij een reactie heeft ontvangen van de Britse autoriteiten, meer informatie geven over het betrokken onderwerp.

De Britse autoriteiten hebben verklaard dat slechts zes van de twintig mensen die werden gearresteerd, zullen worden aangeklaagd. Die zaken zijn op 22 september 2003 voor het Hof gekomen.

Uit hun antwoord is tevens gebleken dat de beslissingen tot arrestatie en vervolging zijn genomen overeenkomstig het rechtsbeginsel en op basis van specifieke wetgeving. Er kan ook beroep worden aangetekend tegen maatregelen van de politie.

De Commissie betreurt dat geweld werd gebruikt tegen de media, maar, als het geachte parlementslid geen verdere vragen heeft, stelt zij voor haar huidige onderzoek stop te zetten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/14

---

(2004/C 78 E/0015)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0219/03

van Alexandros Baltas (PSE) aan de Commissie

(3 februari 2003)

Betreft:   Landen die de wezenlijke onderdelen van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor communautaire steunregelingen hebben geïmplementeerd.

Wij stellen er belang in te weten hoe de situatie in de lidstaten precies is en of de respectieve lidstaten de intentie hebben de regeling voor controle op communautaire steunregelingen volledig na te komen, en stellen daarom de volgende vragen:

| 1. | Hoe staat het met de implementatie van het GBCS in de EU-landen? In welke landen is het systeem nog niet voltooid en wanneer is voltooiing daar te verwachten? |
| --- | --- |

1.

Hoe staat het met de implementatie van het GBCS in de EU-landen? In welke landen is het systeem nog niet voltooid en wanneer is voltooiing daar te verwachten?

| 2. | Welke landen hebben volledige statistische GBCS-gegevens ingediend en aan welke landen zijn financiële correcties opgelegd wegens niet-indiening van die gegevens? |
| --- | --- |

2.

Welke landen hebben volledige statistische GBCS-gegevens ingediend en aan welke landen zijn financiële correcties opgelegd wegens niet-indiening van die gegevens?

| 3. | Tot welk percentage hebben plaatselijke controles plaatsgevonden en wat is de betrouwbaarheidsgraad van die controles? |
| --- | --- |

3.

Tot welk percentage hebben plaatselijke controles plaatsgevonden en wat is de betrouwbaarheidsgraad van die controles?

| 4. | Is er een uniform geautomatiseerd gegevensbestand voor het programma en staat dat ter beschikking van de betrokken instanties die het programma uitvoeren? |
| --- | --- |

4.

Is er een uniform geautomatiseerd gegevensbestand voor het programma en staat dat ter beschikking van de betrokken instanties die het programma uitvoeren?

| 5. | In welke landen is de codificatie voltooid aan de hand van luchtfoto's? |
| --- | --- |

5.

In welke landen is de codificatie voltooid aan de hand van luchtfoto's?

| 6. | In welk stadium is Griekenland met de implementatie van de GCBS-onderdelen en wat is uw verwachting voor het jaar 2003? |
| --- | --- |

6.

In welk stadium is Griekenland met de implementatie van de GCBS-onderdelen en wat is uw verwachting voor het jaar 2003?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 maart 2003)

| 1. | Het GBCS is reeds enkele jaren in alle lidstaten met uitzondering van Griekenland grotendeels en tot een acceptabel niveau geïmplementeerd. Het GBCS wordt echter periodiek in alle lidstaten bijgesteld teneinde rekening te houden met nieuwe beleidsinstrumenten, zoals de compatibiliteitseis die vanaf 1 januari 2003 met betrekking tot bepaalde steunregelingen van kracht is. De Griekse autoriteiten hebben toegezegd de implementatie van het GBCS in Griekenland vóór november 2003 te voltooien. |
| --- | --- |

1.

Het GBCS is reeds enkele jaren in alle lidstaten met uitzondering van Griekenland grotendeels en tot een acceptabel niveau geïmplementeerd. Het GBCS wordt echter periodiek in alle lidstaten bijgesteld teneinde rekening te houden met nieuwe beleidsinstrumenten, zoals de compatibiliteitseis die vanaf 1 januari 2003 met betrekking tot bepaalde steunregelingen van kracht is. De Griekse autoriteiten hebben toegezegd de implementatie van het GBCS in Griekenland vóór november 2003 te voltooien.

| 2. | Alle lidstaten verstrekken jaarlijks statistische gegevens in het kader van GBCS-steunregelingen. Deze voorwaarde is sinds 2000 in de verordeningen die van toepassing zijn op het GBCS neergelegd en in de afgelopen jaren heeft een aanzienlijke verbetering hierin plaatsgevonden.
  Er zijn in het kader van de procedure voor de vereffening van de rekeningen van de Commissie geen financiële correcties opgelegd wegens niet-indiening van gegevens door lidstaten. De gegevens die de landbouwkundige auditdienst van de Commissie ontvangt, worden evenwel nauwkeurig onderzocht, zowel in administratief opzicht als ter plaatse gedurende auditbezoeken, hetgeen in veel gevallen tot opmerkingen en waar nodig tot financiële consequenties leidt. |
| --- | --- |

2.

Alle lidstaten verstrekken jaarlijks statistische gegevens in het kader van GBCS-steunregelingen. Deze voorwaarde is sinds 2000 in de verordeningen die van toepassing zijn op het GBCS neergelegd en in de afgelopen jaren heeft een aanzienlijke verbetering hierin plaatsgevonden.

Er zijn in het kader van de procedure voor de vereffening van de rekeningen van de Commissie geen financiële correcties opgelegd wegens niet-indiening van gegevens door lidstaten. De gegevens die de landbouwkundige auditdienst van de Commissie ontvangt, worden evenwel nauwkeurig onderzocht, zowel in administratief opzicht als ter plaatse gedurende auditbezoeken, hetgeen in veel gevallen tot opmerkingen en waar nodig tot financiële consequenties leidt.

| 3. | In Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire regelingen (1) zijn minimumpercentages voor controles ter plaatse neergelegd ter hoogte van 5 % voor areaalsteun, van 5 % of 10 % voor runderpremieregelingen, afhankelijk van de betrouwbaarheid van de werking van de nationale Identificatie- en Registratiedatabase, en van 10 % voor de schapen- en geitenpremieregeling. In de praktijk wordt over het algemeen in alle lidstaten het minimumpercentage voor controles overschreden.
  De landbouwkundige auditdienst van de Commissie controleert de activiteiten van de lidstaten stelselmatig door middel van analytische controles, nauwkeurig onderzoek van instructies en verslagen en door het heruitvoeren van een steekproef van de inspecties. De kwaliteit van de nationale controles is over het algemeen bevredigend, grotendeels als gevolg van de instelling van identificatiesystemen voor percelen landbouwgrond en dieren, de technologische vooruitgang die volledige kruisverwijzing en risicobeoordeling mogelijk maakt, en als gevolg van rationalisatie van controles door middel van opeenvolgende verbeteringen van de regelgeving. |
| --- | --- |

3.

In Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire regelingen (1) zijn minimumpercentages voor controles ter plaatse neergelegd ter hoogte van 5 % voor areaalsteun, van 5 % of 10 % voor runderpremieregelingen, afhankelijk van de betrouwbaarheid van de werking van de nationale Identificatie- en Registratiedatabase, en van 10 % voor de schapen- en geitenpremieregeling. In de praktijk wordt over het algemeen in alle lidstaten het minimumpercentage voor controles overschreden.

De landbouwkundige auditdienst van de Commissie controleert de activiteiten van de lidstaten stelselmatig door middel van analytische controles, nauwkeurig onderzoek van instructies en verslagen en door het heruitvoeren van een steekproef van de inspecties. De kwaliteit van de nationale controles is over het algemeen bevredigend, grotendeels als gevolg van de instelling van identificatiesystemen voor percelen landbouwgrond en dieren, de technologische vooruitgang die volledige kruisverwijzing en risicobeoordeling mogelijk maakt, en als gevolg van rationalisatie van controles door middel van opeenvolgende verbeteringen van de regelgeving.

| 4. | Artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 3508/92 (2) verplicht lidstaten een GBCS op te zetten dat is opgebouwd uit 5 hoofdonderdelen, waaronder een geautomatiseerde databank. Artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3508/92 luidt: „De lidstaten kunnen gedecentraliseerde databanken opzetten, op voorwaarde dat deze databanken en de administratieve procedures voor het registreren en invoeren van de gegevens homogeen van opzet zijn voor het gehele grondgebied van de lidstaat, en onderling compatibel zijn”. Er is derhalve geen sprake van één enkele databank. |
| --- | --- |

4.

Artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 3508/92 (2) verplicht lidstaten een GBCS op te zetten dat is opgebouwd uit 5 hoofdonderdelen, waaronder een geautomatiseerde databank. Artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3508/92 luidt: „De lidstaten kunnen gedecentraliseerde databanken opzetten, op voorwaarde dat deze databanken en de administratieve procedures voor het registreren en invoeren van de gegevens homogeen van opzet zijn voor het gehele grondgebied van de lidstaat, en onderling compatibel zijn”. Er is derhalve geen sprake van één enkele databank.

| 5. | Overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3508/92 zijn de lidstaten niet wettelijk verplicht tot een identificatiesysteem op basis van orthofotokaarten. In België, Ierland, Portugal en Finland berusten de systemen volledig op orthofoto's. Het systeem van Griekenland is op gelijksoortige wijze opgebouwd maar is nog niet voltooid. Denemarken en Italië kennen systemen met een volledige dekking op basis van orthofoto's en maken tevens gebruik van digitale kaarttechnieken. Nederland en Zweden voeren een systeem in waarbij gedeeltelijk gebruik wordt gemaakt van orthofotografie. |
| --- | --- |

5.

Overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3508/92 zijn de lidstaten niet wettelijk verplicht tot een identificatiesysteem op basis van orthofotokaarten. In België, Ierland, Portugal en Finland berusten de systemen volledig op orthofoto's. Het systeem van Griekenland is op gelijksoortige wijze opgebouwd maar is nog niet voltooid. Denemarken en Italië kennen systemen met een volledige dekking op basis van orthofoto's en maken tevens gebruik van digitale kaarttechnieken. Nederland en Zweden voeren een systeem in waarbij gedeeltelijk gebruik wordt gemaakt van orthofotografie.

| 6. | Griekenland heeft zijn runderidentificatie- en registratiesysteem, dat uiterlijk met ingang van 1 januari 2000 overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (3) volledig operationeel diende te zijn, nog niet volledig ingevoerd. Evenzo functioneert de regeling volgens welke houders van schapen of geiten, overeenkomstig Richtlijn 92/102/EEG van de Raad van 27 november 1992 met betrekking tot de identificatie en de registratie van dieren (4), verplicht zijn een register bij te houden van de verplaatsingen van hun kuddes, niet goed. Het systeem van Griekenland voor de identificatie van de percelen landbouwgrond dat overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3508/92 uiterlijk met ingang van 1 januari 1997 van toepassing diende te zijn, is nog steeds niet voltooid.
  Deze tekortkomingen hebben betrekking op essentiële onderdelen van het GBCS. Dientengevolge kunnen de voorgeschreven en administratieve controles, zoals geautomatiseerde kruiscontroles, niet worden uitgevoerd en zijn inspecties ter plaatse niet volledig betrouwbaar.
  De Commissie houdt de situatie in Griekenland constant in de gaten en heeft bepaalde garanties van de Griekse autoriteiten gekregen met betrekking tot de voortgang die voor 2003 wordt verwacht die, als een dergelijke programma doorgang vindt, een aanzienlijke verbetering zou betekenen van de werking van het GBCS voor het aanvraagjaar 2004, te betalen in begrotingsjaar 2005. |
| --- | --- |

6.

Griekenland heeft zijn runderidentificatie- en registratiesysteem, dat uiterlijk met ingang van 1 januari 2000 overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (3) volledig operationeel diende te zijn, nog niet volledig ingevoerd. Evenzo functioneert de regeling volgens welke houders van schapen of geiten, overeenkomstig Richtlijn 92/102/EEG van de Raad van 27 november 1992 met betrekking tot de identificatie en de registratie van dieren (4), verplicht zijn een register bij te houden van de verplaatsingen van hun kuddes, niet goed. Het systeem van Griekenland voor de identificatie van de percelen landbouwgrond dat overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3508/92 uiterlijk met ingang van 1 januari 1997 van toepassing diende te zijn, is nog steeds niet voltooid.

Deze tekortkomingen hebben betrekking op essentiële onderdelen van het GBCS. Dientengevolge kunnen de voorgeschreven en administratieve controles, zoals geautomatiseerde kruiscontroles, niet worden uitgevoerd en zijn inspecties ter plaatse niet volledig betrouwbaar.

De Commissie houdt de situatie in Griekenland constant in de gaten en heeft bepaalde garanties van de Griekse autoriteiten gekregen met betrekking tot de voortgang die voor 2003 wordt verwacht die, als een dergelijke programma doorgang vindt, een aanzienlijke verbetering zou betekenen van de werking van het GBCS voor het aanvraagjaar 2004, te betalen in begrotingsjaar 2005.

---

(1)  PB L 327 van 12.12.2001.

(2)  Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, PB L 355 van 5.12.1992.

(3)  PB L 204 van 11.8.2000.

(4)  PB L 355 van 5.12.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/16 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/16

---

(2004/C 78 E/0016)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0293/03

van Struan Stevenson (PPE-DE) aan de Commissie

(7 februari 2003)

Betreft:   Dierenwelzijn in Griekse slachthuizen

In een verslag van het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Europese Commissie van 2000 (DG(SANCO)/1060/2000) werd de vinger gelegd op ernstige problemen met dierenwelzijn in de Griekse slachthuizen. Uit een nieuwe film is nu duidelijk geworden dat er nog steeds ernstige problemen zijn met het dierenwelzijn in de Griekse slachthuizen. In de film werd getoond hoe geiten werden geslacht zonder voorafgaande verdoving, dit in strijd met de richtlijn van de Raad 93/119/EG (1), en hoe schapen zo ineffectief werden verdoofd dat het grootste deel ervan weer was bijgekomen vooraleer ze gekeeld werden, hetgeen eveneens in strijd is met richtlijn 93/119/EG.

Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om de Griekse regering onder druk te zetten zodat zij ervoor zorgt dat de dieren in de Griekse slachthuizen worden geslacht overeenkomstig de richtlijn van de Raad 93/119/EG?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 maart 2003)

De Commissie is zowel op de hoogte van vroegere inspectieverslagen van het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) als van informatie van dierenwelzijnsorganisaties waaruit ernstige tekortkomingen van Griekse slachthuizen blijken wat de naleving betreft van de voorschriften van Richtlijn 93/119/EEG van de Raad van 22 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden.

De gebrekkige situatie in het verleden heeft de Commissie ertoe aangezet tegen deze lidstaat ingebrekestellingsprocedures in te stellen. Het VVB heeft onlangs een inspectiebezoek uitgevoerd met het oog op de follow-up van het door de geachte afgevaardigde vermelde inspectiebezoek. Dat inspectiebezoek vond plaats tussen 13 en 17 januari 2003. Hoewel het eindverslag van het inspectiebezoek nog niet beschikbaar is, blijkt toch reeds dat zich sinds het vorige verslag een aantal positieve ontwikkelingen hebben voorgedaan. De bevoegde Griekse autoriteiten hebben bijvoorbeeld de nodige instructies met betrekking tot het dierenwelzijn verstrekt aan de officiële dierenartsen die in de slachthuizen werken, ze hebben het systeem voor het rapporteren van tekortkomingen verbeterd en hebben ook bijkomende officiële dierenartsen aangeworven. Het inspectieteam vermeldde dat er in de drie bezochte slachthuizen weliswaar tekortkomingen bleven bestaan, maar dat die niet zo ernstig waren als in de vorige verslagen was aangegeven. De mate van vooruitgang wordt evenwel niet als toereikend beschouwd. Daarom is in 2003 een nieuw inspectiebezoek van het VVB met het oog op de follow-up gepland.

Zodra het verslag van het inspectiebezoek af is, wordt het overeenkomstig de gebruikelijke procedures van de Commissie aan het Parlement toegezonden en wordt het gepubliceerd op de website van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming: (http://europa.eu.int/comm/food/fs/inspecti-ons/index_nl.html)

De Commissie blijft zeer bezorgd over het aantal tekortkomingen van Griekenland aan de communautaire wetgeving inzake dierenwelzijn, en met name over de ontoereikende handhaving van de regels. Ze zal indien nodig verdere maatregelen nemen om een betere naleving van de Gemeenschapswetgeving op dit gebied veilig te stellen, en zal in het bijzonder gebruik maken van de inbreukprocedure overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag.

---

(1)  PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/17 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/17

---

(2004/C 78 E/0017)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0439/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(12 februari 2003)

Betreft:   „Draft proposal for an independent recourse mechanism” van de Europese Bank voor wederopbouw en ontwikkeling (EBRD)

De G7 heeft in 2002 in Genua vastgelegd dat Multilaterale Financiële instellingen een onafhankelijk „compliance mechanism” dienen op te zetten. De EBRD heeft naar aanleiding hiervan onlangs een voorstel voor een dergelijk „compliance mechanism” uitgebracht. In Europa is tot nu toe weinig aandacht aan het voorstel besteed.

De Wereldbank in Washington heeft al in 1993 een vergelijkbare instantie ingesteld door het „Inspection Panel” in het leven te roepen. Dit panel is ingesteld om als „open deur” te functioneren voor het publiek om klachten in te dienen bij de Bank wanneer mensen denken dat zij worden geschaad of kunnen worden geschaad door een project waarbij sprake is van financiering door de Wereldbank.

Door twee voormalige voorzitters van dit „Inspection Panel” is commentaar geleverd op het voorstel van de EBRD, bestaande uit de volgende punten:

| — | In het voorgestelde „compliance mechanism” is onafhankelijkheid van het panelorgaan niet gewaarborgd. |
| --- | --- |

—

In het voorgestelde „compliance mechanism” is onafhankelijkheid van het panelorgaan niet gewaarborgd.

| — | Het mechanisme bestrijkt slechts een deel van de activiteiten van de EBRD. |
| --- | --- |

—

Het mechanisme bestrijkt slechts een deel van de activiteiten van de EBRD.

| — | De openbaarmaking van informatie met betrekking tot onderwerpen die aan het mechanisme zijn onderworpen is voorwaardelijk en vaag. |
| --- | --- |

—

De openbaarmaking van informatie met betrekking tot onderwerpen die aan het mechanisme zijn onderworpen is voorwaardelijk en vaag.

| — | Personen die in het compliance panel zijn benoemd beschikken niet over voldoende duidelijke autonomie en effectiviteit. |
| --- | --- |

—

Personen die in het compliance panel zijn benoemd beschikken niet over voldoende duidelijke autonomie en effectiviteit.

| — | Uit het voorstel vloeit voort dat de nadruk veel meer op het oplossen van problemen gericht is dan op „compliance”. |
| --- | --- |

—

Uit het voorstel vloeit voort dat de nadruk veel meer op het oplossen van problemen gericht is dan op „compliance”.

| 1. | Is de Commissie bekend met het voorstel van de EBRD en, zo ja, heeft zij dit getoetst aan de door de G8 in juli 2000 opgestelde criteria, zoals onafhankelijkheid, transparantie, etc? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met het voorstel van de EBRD en, zo ja, heeft zij dit getoetst aan de door de G8 in juli 2000 opgestelde criteria, zoals onafhankelijkheid, transparantie, etc?

| 2. | Deelt de Commissie de kritiekpunten zoals hiervoor genoemd? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de kritiekpunten zoals hiervoor genoemd?

| 3. | Zo ja, is de Commissie van plan in verband hiermee stappen te gaan ondernemen richting EBRD? |
| --- | --- |

3.

Zo ja, is de Commissie van plan in verband hiermee stappen te gaan ondernemen richting EBRD?

| 4. | Is de Commissie van plan het voorstel meer onder de aandacht te brengen, en zo ja op welke wijze? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie van plan het voorstel meer onder de aandacht te brengen, en zo ja op welke wijze?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(11 maart 2003)

Het voorontwerp voor een onafhankelijk klachtenmechanisme waarvan het geachte parlementslid spreekt, is reeds voorwerp van overleg tussen de directie en de raad van bestuur van de EBRD geweest en principieel goedgekeurd door haar comité voor financiële verrichtingen en maatregelen, dat verantwoordelijk is voor dit soort vraagstukken.

Sedert oktober 2002 wordt over dit ontwerp uitgebreid overleg gepleegd, onder meer via de internetsite van de Bank; de in dit verband gemaakte opmerkingen zullen worden geanalyseerd en worden meegenomen bij de definitieve formulering van het mechanisme. De opmerkingen van het geachte parlementslid zijn met hetzelfde doel door de Commissie overgemaakt aan de directie van de EBRD.

Opgemerkt moet evenwel worden dat het definitieve besluit, dat in april 2003 wordt verwacht, slechts kan worden genomen door de raad van bestuur van de EBRD. Hierin zetelen alle landen van de G8, alsook de Gemeenschap en al haar lidstaten, maar de raad moet ook rekening houden met de opdracht en de bijzondere operationele kenmerken van de Bank.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/18

---

(2004/C 78 E/0018)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0487/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2003)

Betreft:   Uitspraak El-Kosheh

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3652/02 (1) van 17 januari 2003, stelt de Commissie dat: „De Commissie ... bemoedigende indruk kreeg bij de eerste maatregelen van de Egyptische autoriteiten die gericht waren op het herstellen van kalmte in het gebied en het voor het gerecht brengen van de voor de gewelddadigheden verantwoordelijke personenen”.

Weet de Commissie dat de politie zich bij de rellen in El-Kosheh in januari 2000 afzijdig heeft gehouden en is de rol van de politie door de Commissie bij de Egyptische autoriteiten ter sprake gebracht?

Weet de Commissie dat er in de zaak betreffende de gewelddadigheden in januari 2000 in El Kosheh een gerechtelijke uitspraak zal worden gedaan op 27 februari 2003?

Zal de Commissie bij deze uitspraak aanwezig zijn en kan zij hiervan verslag uitbrengen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 maart 2003)

De veiligheidstroepen werden naar weten van de Commissie snel overgebracht naar El Khosheh om de openbare orde te herstellen, mogelijk omdat men besefte dat de plaatselijke politie van El Khosheh hiertoe niet bij machte was. Ministers en hooggeplaatste ambtenaren brachten vrijwel onmiddellijk een bezoek aan de dorpen in een uitdrukkelijke poging om de kalmte te laten terugkeren en de bevolking te verzekeren dat de personen die verantwoordelijk waren voor de geweldadigheden voor het gerecht zouden worden gebracht. Deze onmiddellijke reacties stonden in sterk en positief contrast tot de officiële reacties bij eerdere gebeurtenissen in El Khosheh hoewel er wel degelijk vragen blijven bij het optreden van de plaatselijke veiligheidsdiensten.

De Commissie is zich ervan bewust dat de aanvankelijke uitspraken bij het eerste proces in de ogen van veel Koptische commentatoren nauwelijks konden worden beschouwd als het laten boeten van de schuldigen. De uitspraak in het nieuwe proces die op 27 februari 2003 werd bekendgemaakt (slechts twee beklaagden werden veroordeeld terwijl er in het eerste proces vier beklaagden werden veroordeeld) zou wellicht opnieuw kunnen leiden tot kritiek op de rechtbank. Sommige mensenrechten- en Koptische bronnen hebben echter gewaarschuwd tegen speculatie dat het hof bevooroordeeld zou zijn geweest ten gunste van de beklaagden. Het gaat namelijk om een civiele rechtbank en geen militaire of noodrechtbank en het is zeer wel mogelijk dat de openbare aanklager het vonnis opnieuw voorlegt aan het Hof van Cassatie nadat de voorzitter van de rechtbank zijn redenen voor het vonnis heeft bekendgemaakt.

Hoewel de Commissie niet aanwezig was in de rechtbank hebben de delegatie van de Commissie en de ambassades van de lidstaten in Caïro deze zaak op de voet gevolgd en zullen dit ook blijven doen. Indien nodig zullen ook stappen worden ondernomen via de gebruikelijke kanalen.

---

(1)  Zie blz. 9.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/19

---

(2004/C 78 E/0019)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0559/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(27 februari 2003)

Betreft:   Documenten voor de identificatie van paarden

| 1. | De Commissie heeft zich in het kader van besluit 2000/68 (1) enthousiast getoond om paspoorten uit te geven voor alle paardachtigen om te voorkomen dat vlees waarin resten van geneesmiddelen voorkomen in de voedselketen terechtkomt. Welke aanvullende maatregelen stelt de Commissie voor om een soortgelijke besmetting bij de import uit derde landen te voorkomen? |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft zich in het kader van besluit 2000/68 (1) enthousiast getoond om paspoorten uit te geven voor alle paardachtigen om te voorkomen dat vlees waarin resten van geneesmiddelen voorkomen in de voedselketen terechtkomt. Welke aanvullende maatregelen stelt de Commissie voor om een soortgelijke besmetting bij de import uit derde landen te voorkomen?

| 2. | Welk percentage paardenvlees voor menselijke consumptie is afkomstig uit derde landen en hoeveel ton is in het afgelopen jaar ingevoerd? |
| --- | --- |

2.

Welk percentage paardenvlees voor menselijke consumptie is afkomstig uit derde landen en hoeveel ton is in het afgelopen jaar ingevoerd?

| 3. | Wanneer denkt de Commissie soortgelijke maatregelen voor te stellen voor soorten die veel vaker worden gegeten, zoals varkens, schapen en runderen? |
| --- | --- |

3.

Wanneer denkt de Commissie soortgelijke maatregelen voor te stellen voor soorten die veel vaker worden gegeten, zoals varkens, schapen en runderen?

| 4. | Waarom beveelt de Commissie aan dat dergelijke maatregelen ook in New Forest, een gebied in het zuidoosten van Engeland, waar veel wilde en halfwilde pony's voorkomen, in Dartmoor of in de Camargue moeten worden toegepast? |
| --- | --- |

4.

Waarom beveelt de Commissie aan dat dergelijke maatregelen ook in New Forest, een gebied in het zuidoosten van Engeland, waar veel wilde en halfwilde pony's voorkomen, in Dartmoor of in de Camargue moeten worden toegepast?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 april 2003)

Met betrekking tot de invoer van levensmiddelen van dierlijke oorsprong uit derde landen en overeenkomstig Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG (2) dienen deze landen bij de Commissie een plan ter goedkeuring in, waarin de garanties worden gegeven dat het toezicht en de controle op residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik ten minste zo doeltreffend zijn als het toezicht en de controle voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de lidstaten zelf worden geproduceerd. Met name moet in de derde landen de relevante wetgeving van kracht zijn, met inbegrip van wetgeving betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die bestemd zijn voor voedselproducerende dieren.

Het fokken van paardachtigen en de productie van vlees van eenhoevigen vallen niet onder de communautaire marktmaatregelen. Om deze reden zijn gedetailleerde cijfers over de productie van dit type vlees niet beschikbaar. Volgens de statistische en economische gegevens voor 2001 waarover de Commissie beschikt, bedraagt het cijfer voor zelfvoorziening in de 15 lidstaten voor vlees van eenhoevigen echter tussen 30 en 35 %. De „Equus 2000”-conferentie van de Unie schatte de totale paardenpopulatie in de EU van de 15 op 4,5 miljoen dieren. Volgens Eurostat is in de Unie van de 15 in 2002 voor een totaal aan 84 404 paardachtigen voor de slacht ingevoerd, naast 59 457 ton vlees van eenhoevigen.

Wat de motivering betreft voor de goedkeuring door de Commissie van Beschikking 2000/68/EG van de Commissie van 22 december 1999 houdende wijziging van Beschikking 93/623/EEG en tot vaststelling van de identificatievoorschriften voor als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen, herinnert de Commissie eraan dat zowel het Parlement, als de Raad, internationale veeartsenijorganisaties, en, niet in de laatste plaats, de betrokken paardenfokkers en -bezitters zelf met aandrang hadden verzocht om een oplossing voor het werkelijke of vermeende gebrek aan geneesmiddelen voor de behandeling van paarden. De meeste verzoeken tot een speciale oplossing voor paardachtigen die de Commissie ontving, kwamen van lidstaten waar de consumptie van vlees van eenhoevigen het minst populair is.

In 2001 heeft de Commissie wijzigingen voorgesteld op Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (3), onder meer om rekening te houden met de identificatievoorschriften van paardachtigen en met een afwijking inzake de behandeling van paardachtigen met geneesmiddelen overeenkomstig de voorwaarden van Beschikking 2000/68/EG van de Commissie. Momenteel bevindt dit voorstel zich in de medebeslissingsprocedure.

De Commissie is niet van plan vergelijkbare maatregelen voor te stellen voor varkens, schapen en runderen. Deze dieren worden gewoonlijk uitsluitend voor de vleesproductie gefokt en zijn in het kader van de communautaire wetgeving onderworpen aan identificatienormen die rekening houden met de relevante productievoorwaarden.

De Commissie is zich natuurlijk bewust van de problemen die zich in bepaalde lidstaten bij de uitvoering van Beschikking 2000/68/EG stellen. De paarden van de wilde en halfwilde rassen waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zijn echter geregistreerd bij hun respectieve fokkerijorganisatie die goedgekeurd is overeenkomstig Richtlijn 90/427/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen (4). Geregistreerde paarden die na 1 januari 1998 zijn geboren, moeten een paspoort hebben overeenkomstig Beschikking 93/623/EEG van de Commissie van 20 oktober 1993 tot vaststelling van het identificatiedocument (paspoort) dat geregistreerde paardachtigen moet vergezellen (5). Het gebruik van een paspoort voor paarden in de Camargue heeft zijn deugdelijkheid bewezen bijvoorbeeld in 2000, toen naar aanleiding van de aldaar ten gevolge van het West-Nijlvirus geldende beperkingen op het verkeer, de traceerbaarheid gehandhaafd moest blijven, ook voor paarden die gebruikt worden om halfwilde runderen in de Camargue samen te drijven, die net als andere runderen volledig traceerbaar zijn d.m.v. dubbele oormerken, een paspoort en een gegevensbank voor runderen.

---

(1)  PB L 23 van 28.1.2000, blz. 72.

(2)  PB L 125 van 23.5.1996.

(3)  PB L 311 van 28.11.2001.

(4)  PB L 224 van 18.8.1990.

(5)  PB L 298 van 3.12.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/20

---

(2004/C 78 E/0020)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0622/03

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2003)

Betreft:   Strijd tegen kartels

Als lid van de Economische en monetaire commissie van het Europees Parlement volg ik met grote belangstelling alle initiatieven van Commissaris Mario Monti op het punt van onwettige afspraken, misbruik van machtspositie en de vorming van kartels.

Ik wil hem dan ook vooral dank zeggen voor zijn vaak moedige standpunten, al proberen de betrokken ondernemingen de leden van het Parlement vaak van hun onbegrip deelgenoot te maken.

Kan de Commissie een lijst overleggen van Europese ondernemingen die sinds 1999 een sanctie is opgelegd en de hoogte van de opgelegde boetes?

Kan zij tevens aangeven hoe hoog het invorderingspercentage is?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(2 april 2003)

Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/20

---

(2004/C 78 E/0021)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0682/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(7 maart 2003)

Betreft:   Plan voor de aanleg van een stuwmeer in Rivas de Tereso (La Rioja — Spanje)

Sinds 1997 werkt het Ministerie van Landbouw aan plannen voor de bouw van een irrigatiestuwmeer in Páganos (jurisdictie van Laguardia), zoals blijkt uit het officiële publicatieblad van la Rioja van 13 oktober 1998. De drijvende kracht achter dit project is de Vereniging van irrigatiebedrijven van Rioja Alavesa en Sonsierra. In een overzichtsnota waarin de milieugevolgen worden geëvalueerd, wordt als nieuwe optie genoemd Rivas de Tereso. Deze laatste optie lijkt de voorkeur te hebben, zogenaamd omdat tegen de optie „Páganos” maatschappelijk verzet zou zijn gerezen en sprake zou zijn van gevaar voor de bevolking van Páganos in geval van een dambreuk, en tenslotte omdat de te onteigenen grondstukken duurder zouden zijn. Het stuwmeer, met een capaciteit van 2,8 hm3 en een stuwdam van 38 m hoogte, zou betekenen dat tenminste 25 ha bouwgrond (graan en wijngaarden) onder water zouden komen te staan.

De bewoners van de gemeente San Vicente en het gewest Sonsierra hebben verzet aangetekend tegen dit project op grond van het volgende:

| — | in Rivas bestaat minstens zoveel maatschappelijk verzet tegen het project, hetgeen niet blijkt uit de studie, |
| --- | --- |

—

in Rivas bestaat minstens zoveel maatschappelijk verzet tegen het project, hetgeen niet blijkt uit de studie,

| — | de waardebeoordeling van de grondstukken is niet rigoureus ter hand genomen waarbij bovendien kan worden aangevoerd dat de onteigening maar een bijzonder klein gedeelte van de totale bouwkosten vertegenwoordigt. Daarom mag dit geen enkel gewicht in de schaal leggen bij de vaststelling van de plaats waar het stuwmeer moet komen. Er moet een studie komen waarin de totale bouwkosten van beide opties goed in kaart worden gebracht, |
| --- | --- |

—

de waardebeoordeling van de grondstukken is niet rigoureus ter hand genomen waarbij bovendien kan worden aangevoerd dat de onteigening maar een bijzonder klein gedeelte van de totale bouwkosten vertegenwoordigt. Daarom mag dit geen enkel gewicht in de schaal leggen bij de vaststelling van de plaats waar het stuwmeer moet komen. Er moet een studie komen waarin de totale bouwkosten van beide opties goed in kaart worden gebracht,

| — | het stuwmeer zou vlak bij een dorp komen (ca. 50 m afstand) en de lage waterstand in het meer gedurende de zomermaanden zou voor de bevolking een ernstig probleem met zich meebrengen van insecten, stankoverlast en vervuiling, |
| --- | --- |

—

het stuwmeer zou vlak bij een dorp komen (ca. 50 m afstand) en de lage waterstand in het meer gedurende de zomermaanden zou voor de bevolking een ernstig probleem met zich meebrengen van insecten, stankoverlast en vervuiling,

| — | een meer zal aanzienlijke economische en sociale gevolgen hebben voor deze zone vanwege de verdwijning van bovengenoemde landbouwvormen (die ongeveer een tiende van het landbouw-oppervlak van Rivas beslaan), |
| --- | --- |

—

een meer zal aanzienlijke economische en sociale gevolgen hebben voor deze zone vanwege de verdwijning van bovengenoemde landbouwvormen (die ongeveer een tiende van het landbouw-oppervlak van Rivas beslaan),

| — | een meer zal negatieve milieugevolgen hebben voor een gewas als de wijnstok (die hiervoor zeer gevoelig is), gevolgen waar geen rekening mee is gehouden bij de milieueffectbeoordeling (mistbanken, temperatuurschommelingen, aardverschuivingen, modderstromen, enz). |
| --- | --- |

—

een meer zal negatieve milieugevolgen hebben voor een gewas als de wijnstok (die hiervoor zeer gevoelig is), gevolgen waar geen rekening mee is gehouden bij de milieueffectbeoordeling (mistbanken, temperatuurschommelingen, aardverschuivingen, modderstromen, enz).

Algemeen is men van oordeel dat onvoldoende is gekeken naar bestaande alternatieven (zoals de aanleg van verschillende kleine stuwmeertjes) die het ecologisch en economisch evenwicht in deze regio minder zouden aantasten.

Kan de Commissie waarborgen dat de milieueffectbeoordeling, met name voor fase III (het irrigatiestuwmeer), is geschiedt in overeenstemming met het bepaalde in richtlijn 85/337/EEG (1) en daaropvolgende wijzigingen, en dat rekening is gehouden met het feit dat verplicht moet worden gekeken naar alternatieven die minder ernstige gevolgen hebben voor de omgeving? Is de Commissie niet van oordeel dat hier sprake is van een duidelijke schending van de verschillende wettelijke bepalingen inzake toegang voor het publiek tot milieuinformatie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 april 2003)

De door het geachte parlementslid in verband met deze vraag verschafte documenten bevatten niet de volledige milieueffectbeoordeling die voor de Spaanse autoriteiten is opgesteld. De Commissie kan derhalve niet zeggen of de beoordeling is uitgevoerd in overeenstemming met de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2).

Wat de vraag betreft of er een inbreuk is gepleegd op de bepalingen van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieuinformatie (3), wenst de Commissie erop te wijzen dat deze richtlijn de overheid verplicht te antwoorden op verzoeken om toegang tot milieuinformatie. Behalve de verplichting om aan de bevolking algemene informatie te verstrekken over de toestand van het milieu, houdt deze richtlijn voor de overheid geen verplichting in om actief milieuinformatie te verspreiden. De door het geachte parlementslid verstrekte informatie bevat geen gegevens waaruit blijkt dat een verzoek om toegang tot milieuinformatie tot de bevoegde autoriteiten was gericht en of deze al dan niet toegang hebben verleend. Bij gebrek aan dergelijke informatie kan de Commissie niet zeggen dat er een inbreuk is gepleegd op de bepalingen van deze richtlijn.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 158 van 23.6.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/22

---

(2004/C 78 E/0022)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0733/03

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(4 maart 2003)

Betreft:   Veiligheid bij het vervoer per vliegtuig en gebruik van de moedertaal

De veiligheid van reizigers in het vliegverkeer hangt mede af van de mogelijkheid voor de crew om zowel preventief als in een eventuele noodsituatie informatie te geven en zonder problemen te communiceren.

Op internationale vluchten spreken de leden van de crew niet altijd de talen van de landen van aankomst en vertrek.

Ook vandaag de dag spreekt een groot deel van de passagiers (vooral ouderen, minder welgestelden en personen met een lagere opleiding) in het luchtverkeer uitsluitend de eigen moedertaal.

Daardoor wordt alle communicatie met de crew onmogelijk, zodat in noodsituaties gevoelens van paniek en isolement nog verergerd worden en het voor hen moeilijk of zelfs onmogelijk is om de veiligheidsvoorschriften voor het verlaten van het vliegtuig in acht te nemen.

Kan de Commissie, in het licht van het bovenstaande, mededelen:

| 1. | of zij het ermee eens is dat deze situatie, die het gevolg is van opzet van de kant van de luchtvaartmaatschappijen, een ernstige schending vormt van het elementairste recht van de passagier, namelijk dat op veiligheid? |
| --- | --- |

1.

of zij het ermee eens is dat deze situatie, die het gevolg is van opzet van de kant van de luchtvaartmaatschappijen, een ernstige schending vormt van het elementairste recht van de passagier, namelijk dat op veiligheid?

| 2. | welke maatregelen zij voornemens is te nemen om te garanderen dat in het Europese luchtverkeer ook aan burgers die het ongeluk hebben de meest verbreide en door de crew gebruikte talen, namelijk Engels en Frans, niet te kennen, de noodzakelijke assistentie wordt verleend? |
| --- | --- |

2.

welke maatregelen zij voornemens is te nemen om te garanderen dat in het Europese luchtverkeer ook aan burgers die het ongeluk hebben de meest verbreide en door de crew gebruikte talen, namelijk Engels en Frans, niet te kennen, de noodzakelijke assistentie wordt verleend?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(31 maart 2003)

De meeste luchtvaartmaatschappijen spannen zich in om cabinepersoneel te gebruiken dat de taal kent van de meerderheid van de passagiers die op hun lijnen worden vervoerd. Voorts dienen zij, volgens internationale normen, hun toestellen uit te rusten met door middel van pictogrammen geïllustreerde veiligheidskaarten waarmee vitale handelingen in geval van nood kunnen worden begrepen zonder gebruik te maken van een of andere taal.

De Commissie is niet op de hoogte van gevallen waarbij het niet kennen van een taal ertoe zou hebben bijgedragen dat het leven van passagiers bij ongevallen in gevaar werd gebracht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/22

---

(2004/C 78 E/0023)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0883/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(21 maart 2003)

Betreft:   Besteding van de fondsen uit het programma „Douane 2002” door de gemeente Fiumicino

In september 2002 heeft het Comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken zijn verslag gepubliceerd over de besteding van de fondsen die door de EU ter beschikking waren gesteld.

Bij dit onderzoek is onder meer naar voren gekomen hoe onrustbarend langzaam en inefficiënt sommige lokale overheden te werk gaan bij het toewijzen van fondsen aan projecten.

Deze alarmerende situatie — de onvoldoende besteding van de Europese fondsen door de lokale overheden — is al meermaals door de Europese Commissie onder de aandacht gebracht.

Sommige lokale overheden, bijvoorbeeld de gemeente Fiumicino, kunnen deze Europese fondsen goed gebruiken voor de versterking van de geest van partnerschap en samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten, voor toezicht op en bestrijding van fraude en voor de verbetering van de administratieve procedures bij de douane. Kan de Commissie, in het licht van het bovenstaande, mededelen:

| 1. | of de gemeente Fiumicino projecten heeft ingediend om te kunnen profiteren van het programma „Douane 2002”? |
| --- | --- |

1.

of de gemeente Fiumicino projecten heeft ingediend om te kunnen profiteren van het programma „Douane 2002”?

| 2. | of de gemeente Fiumicino kredieten heeft ontvangen voor deze projecten? |
| --- | --- |

2.

of de gemeente Fiumicino kredieten heeft ontvangen voor deze projecten?

| 3. | of deze fondsen zijn besteed? |
| --- | --- |

3.

of deze fondsen zijn besteed?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/23 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/23

---

(2004/C 78 E/0024)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1061/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 maart 2003)

Betreft:   Aanwending door de gemeente Ancona van de subsidies uit hoofde van het programma „Douane 2002”

In september 2002 heeft het Comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Ancona, hebben de Europese subsidies hard nodig voor maatregelen tot versterking van de partnerschaps- en samenwerkingsgeest tussen de Commissie en de lidstaten, voor maatregelen inzake toezicht op en bestrijding van fraude, en voor maatregelen ter verbetering van de arbeidsinstrumenten van de douane-instanties.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

| 1. | of de gemeente Ancona projecten heeft ingediend in het kader van het programma „Douane 2002”; |
| --- | --- |

1.

of de gemeente Ancona projecten heeft ingediend in het kader van het programma „Douane 2002”;

| 2. | of de gemeente Ancona subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen; |
| --- | --- |

2.

of de gemeente Ancona subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen;

| 3. | of deze subsidies gebruikt zijn? |
| --- | --- |

3.

of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Bolkestein namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0883/03 en E-1061/03

(8 mei 2003)

Met het programma Douane 2002 werden activiteiten gefinancierd die tot doel hadden de samenwerking tussen de douanediensten van de lidstaten in de interne markt te verbeteren (1). Het programma maakte een onderscheid tussen IT-activiteiten (2) enerzijds en gemeenschappelijke en andere acties (3) anderzijds.

De IT-activiteiten hadden betrekking op de IT-systemen van de douane, zoals Transit. De gemeenschappelijke en andere acties werden op touw gezet door de Commissie en de douanediensten van de lidstaten. De deelnemers waren ambtenaren van deze diensten.

Het financiële beheer van de gemeenschappelijke en andere acties in het kader van het programma verliep als volgt: de Commissie betaalde een voorschot aan de douanediensten van de betrokken lidstaten, terwijl deze de nodige betalingen verrichtten. Het gaat hier bijvoorbeeld om de betaling van een vliegticket van een deelnemer of van een factuur voor conferentiefaciliteiten wanneer een dienst een seminar organiseerde. De douanediensten van de lidstaten moesten tweemaal per jaar verslag uitbrengen bij de Commissie over de uitgaven die uit het programmabudget werden gefinancierd.

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat de gemeenten Ancona en Fiumicino niet voldeden aan de criteria voor deelname aan het programma Douane 2002 en bijgevolg geen projecten hebben ingediend noch kredieten hebben ontvangen.

---

(1)  De beschikking betreffende Douane 2002 omvat een gedetailleerd overzicht van de programmadoelstellingen (Beschikking nr. 210/97/EG van 19 december 1996, gewijzigd bij Beschikking nr. 105/2000/EG van 17 december 1999).

(2)  Systemen voor communicatie en informatie-uitwisseling.

(3)  Bijvoorbeeld seminars, uitwisselingen, werk- en benchmarkgroepen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/24

---

(2004/C 78 E/0025)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0895/03

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft:   Agro-industriebank van Georgië

Is de Commissie voornemens de aanbestedingsprocedure voor de Agro-industriebank in Georgië te heropenen?

Mocht dit, met het oog op nieuwe ontwikkelingen het geval zijn, wanneer wordt deze procedure naar verwachting dan hervat?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 mei 2003)

De aanbestedingsprocedure voor het project „versterking van de capaciteit van de Agro Industriebank in Georgië” werd in 2002 afgerond. Omdat een teamleider van een vorig project de heer Shaw werd gekidnapt besloot de Commissie dit en andere projecten in Georgië op te schorten. Nadat deze situatie was opgelost en een zorgvuldige analyse was gemaakt van de meest geschikte opties voor de toekomst van de Agro Industriebank werd onlangs besloten het contract te ondertekenen met de kandidaat die de aanbesteding van het vorige jaar in de wacht had gesleept. Met de tenuitvoerlegging van het programma is net begonnen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/24

---

(2004/C 78 E/0026)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0912/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(24 maart 2003)

Betreft:   Racisme en racistisch geweld in kandidaatlanden

Naar aanleiding van het verslag van het Europees Parlement over de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme in de kandidaatlanden (A5-0055/2000) en recente verslagen van het Engelse Hogerhuis waarin staat dat de verslagen van de uitbreidingscommissie-Ellis geen juist beeld geven van de vervolging van de Roma in Hongarije, Polen en de Tsjechische respectievelijk Slovaakse Republiek: wat doet de Commissie om de regeringen van de kandidaatlanden te herinneren aan hun verantwoordelijkheid voor de bestrijding van discriminatie jegens de Roma?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(8 mei 2003)

In de context van de bescherming van de mensenrechten en de rechten van minderheden beschouwt de Commissie het non-discriminatiebeginsel als een zeer belangrijk onderdeel van het acquis van de Gemeenschap. Dit beginsel is met name vastgelegd in artikel 13 van het EG-Verdrag en in Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1) en Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2), en het is opnieuw bevestigd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

De Commissie heeft nauwlettend toegezien op de vervulling van deze criteria. In haar periodieke verslagen over de Tsjechische Republiek, Hongarije, Polen en Slowakije heeft de Commissie veel belang gehecht aan de situatie van de Roma-minderheid. In de verslagen is zowel gewezen op de vooruitgang die in de loop van een aantal jaren is geboekt, als op de resterende problemen, en zijn blijvende inspanningen gevraagd om de resterende zwakke punten te verhelpen. In de verslagen is er tevens op gewezen dat de Richtlijnen 2000/43/EG en 2000/78/EG volledig moeten worden omgezet, en dat verdere inspanningen noodzakelijk zijn om artikel 13 van het EG-Verdrag volledig na te leven, onder andere door een orgaan voor de bevordering van gelijke behandeling in te stellen. Elke gelegenheid, ook op het hoogste politieke niveau, wordt benut om deze kwesties aan te kaarten.

Voorts zijn de nodige regelingen getroffen om deelname van de kandidaat-lidstaten aan het communautaire programma tegen discriminatie mogelijk te maken. Verder financiert Phare belangrijke en specifieke bijstandsprogramma's op dit gebied. Zo werd in het Phare-programma van 2001 3 miljoen euro uitgetrokken voor een project voor maatschappelijke organisaties in de Tsjechische Republiek om de Roma tot deelname aan het openbare leven aan te moedigen, en 5 miljoen euro voor een programma voor sociale integratie in Hongarije met bijzondere aandacht voor de Roma-bevolking. Nog eens 10 miljoen euro werd toegekend voor infrastructuur- en onderwijsprojecten in Slowakije, die ook de Roma ten goede zullen komen. In het Phare-programma van 2002 werd 0,5 miljoen euro uitgetrokken om het beleid en de programma's rond de integratie van de Roma in Hongarije doeltreffender te maken, en nog eens 3 miljoen euro om in Hongarije de discriminatie van de Roma te bestrijden en de verdraagzaamheid tegenover deze bevolkingsgroep te bevorderen. In het Phare-programma van 2003 is 1 miljoen euro uitgetrokken voor een project in de Tsjechische Republiek dat de Roma meer kansen op de lange termijn wil bieden.

De Commissie zal de toetredingsvoorbereidingen op het gebied van non-discriminatie op de voet volgen en ondersteunen.

---

(1)  PB L 180 van 19.7.2000.

(2)  PB L 303 van 2.12.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/25

---

(2004/C 78 E/0027)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0922/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 maart 2003)

Betreft:   Servië. Moord op de eerste minister. Instabiliteit

Op 12 maart is de Servische premier, Zoran Djindjic, op brute wijze vermoord. Naar het schijnt heeft de moord te maken met de strijd die Djindjic had aangebonden tegen de georganiseerde misdaad.

| — | Beschikt de Commissie over informatie betreffende de daders van deze misdaad? |
| --- | --- |

—

Beschikt de Commissie over informatie betreffende de daders van deze misdaad?

| — | Is de Commissie van mening dat de Unie Servië te hulp moet komen in deze periode van grote nood en sociaal-politieke instabiliteit? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van mening dat de Unie Servië te hulp moet komen in deze periode van grote nood en sociaal-politieke instabiliteit?

| — | Is de Commissie bereid deze hulp te verlengen met het oog op bestrijding van de misdaad en consolidering van de democratische instellingen in Servië? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid deze hulp te verlengen met het oog op bestrijding van de misdaad en consolidering van de democratische instellingen in Servië?

| — | Op welke manieren kan de Commissie dit doen? |
| --- | --- |

—

Op welke manieren kan de Commissie dit doen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 mei 2003)

De Commissie heeft deze afschuwelijke daad diverse malen scherp veroordeeld, onder meer tijdens een persoonlijk bezoek van het voor buitenlandse betrekkingen bevoegde Commissielid de dag na de moord en door de aanwezigheid van voorzitter Prodi op de begrafenis van premier Ðinðiæ, en in deze kritieke periode nadrukkelijk haar steun voor Servië en Montenegro uitgesproken.

De Commissie kan geen commentaar leveren op het lopende strafrechtelijke onderzoek in Servië. Servië is de laatste weken vastberaden opgetreden tegen de georganiseerde misdaad en politiek extremisme, hetgeen vruchten lijkt af te werpen.

De Commissie heeft onmiddellijk gereageerd door met de autoriteiten te overleggen over mogelijke verdere bijstand, ter aanvulling van de reeds zeer genereuze steun van de Unie. Het is uiteraard belangrijk alles te doen wat in ons vermogen ligt om de democratische, politieke en economische hervormingen die nodig zijn voor een goed functionerende Federatie Servië en Montenegro te ondersteunen.

Ter illustratie van deze verdere bijstand omvat het nog goed te keuren jaarprogramma 2003 voor Servië (CARDS, 229 miljoen euro in 2003) grootschalige hulp voor justitie en binnenlandse zaken en institutionele opbouw. In een gezamenlijk schrijven van de Commissie en de heer Javier Solana, dat voor de Raad Algemene Zaken en de Raad Buitenlandse Betrekkingen van 14 april 2003 aan de EU-ministers van Buitenlandse Zaken is toegezonden, worden ook mogelijke extra steunmaatregelen genoemd, waaronder macro-economische financiële bijstand, technisch advies, coördinatie van de inspanningen van de lidstaten en meer handelsmogelijkheden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/26

---

(2004/C 78 E/0028)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1033/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(28 maart 2003)

Betreft:   Hongersnood in Afrika

De Commissie heeft ongetwijfeld kennis genomen van het recente persbericht dat door Nairobi is verspreid en waarin de FAO meedeelt dat in Ethiopië 14 miljoen mensen — op een bevolking van ongeveer 63 miljoen — dringend behoefte hebben aan levensmiddelen. De internationale organisaties die de hongersnood bestrijden, hebben tot nu toe slechts 40 % van de meest elementaire levensmiddelen bijeen kunnen krijgen. De voorraden zullen vóór juni zijn uitgeput, ook indien de hulp tot 12,5 kilo graan per persoon per maand verminderd wordt, ten opzichte van de 15 kilo die onontbeerlijk worden geacht om te kunnen overleven. Percentueel gezien is de situatie nog dramatischer in Eritrea, waar op een totale bevolking van ongeveer 3,5 miljoen, twee miljoen mensen voedsel nodig hebben, terwijl de huidige voorraden uiterlijk tot eind april toereikend zijn. Intussen is meer dan 28 % van de kinderen onder de vijf jaar sterk ondervoed. In Eritrea is ook sprake van een massaal sterven van het vee wegens de reeds vier jaar durende extreme droogte.

Kan de Commissie:

| 1. | gegevens verstrekken over de hulp aan Ethiopië en Eritrea? |
| --- | --- |

1.

gegevens verstrekken over de hulp aan Ethiopië en Eritrea?

| 2. | mededelen, met het oog op de vermindering van de graanoogsten (vier vijfde minder dan de gemiddelde productie in de afgelopen tien jaar), welke initiatieven zij in overleg met de FAO heeft genomen of denkt te nemen om het herstel van de productie te bevorderen? |
| --- | --- |

2.

mededelen, met het oog op de vermindering van de graanoogsten (vier vijfde minder dan de gemiddelde productie in de afgelopen tien jaar), welke initiatieven zij in overleg met de FAO heeft genomen of denkt te nemen om het herstel van de productie te bevorderen?

| 3. | mededelen of zij het met het oog op de verwezenlijking van deze doelstelling wenselijk acht bijstand te verlenen om de landbouwers vertrouwd te maken met het gebruik van adequate landbouw-technologieën? |
| --- | --- |

3.

mededelen of zij het met het oog op de verwezenlijking van deze doelstelling wenselijk acht bijstand te verlenen om de landbouwers vertrouwd te maken met het gebruik van adequate landbouw-technologieën?

| 4. | mededelen of zij van mening is dat de tenuitvoerlegging van projecten voor het zoeken naar en eventueel exploiteren van waterhoudende grondlagen, in samenwerking met de regeringen van de door droogte getroffen landen en met andere internationale humanitaire instellingen, een prioritaire doelstelling is? |
| --- | --- |

4.

mededelen of zij van mening is dat de tenuitvoerlegging van projecten voor het zoeken naar en eventueel exploiteren van waterhoudende grondlagen, in samenwerking met de regeringen van de door droogte getroffen landen en met andere internationale humanitaire instellingen, een prioritaire doelstelling is?

| 5. | mededelen of er naast de humanitaire hulp ook samenwerking met het oog op genoemde projecten plaatsvindt tussen de Commissie en de instellingen zonder winstoogmerk die in de desbetreffende Afrikaanse gebieden werkzaam zijn? |
| --- | --- |

5.

mededelen of er naast de humanitaire hulp ook samenwerking met het oog op genoemde projecten plaatsvindt tussen de Commissie en de instellingen zonder winstoogmerk die in de desbetreffende Afrikaanse gebieden werkzaam zijn?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(8 mei 2003)

De Commissie is op de hoogte van het verslag van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) over de huidige voedselcrisis in Ethiopië, ook al is zij het niet eens met de daarin vervatte beweringen over het aantal slachtoffers (dat voor Ethiopië werd teruggebracht tot 11,3 miljoen in december 2002), en bij uitbreiding het percentage van de behoeften waarin is voorzien. De bewering dat in Eritrea meer dan 28 % van de kinderen onder de vijf jaar zwaar ondervoed is, is eveneens zeer twijfelachtig, en vormt een pijnlijke illustratie van de neiging van sommige betrokken partners om een overdreven beeld te schetsen van noodsituaties.

Niettemin is de voedselcrisis in de Hoorn van Afrika natuurlijk zeer reëel, ook al heeft deze zich dankzij de sterk verbeterde vroegtijdige waarschuwingssystemen en de gulle reactie van de donoren niet ontwikkeld tot een rampzalige hongersnood, zoals er in het verleden zijn geweest.

De Commissie zelf heeft op een tot dusver ongekende wijze gereageerd op de crisis in Ethiopië en Eritrea en samen met de lidstaten circa 35 tot 40 % van de geschatte voedselbehoeften tot eind 2003 voor haar rekening genomen. Een tabel is het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegezonden.

De ondersteuning van inspanningen om voedselzekerheid te bewerkstelligen vormt voor de Commissie, met name met betrekking tot Ethiopië, een hoge prioriteit inzake beleidsdoelstellingen, aangezien naar verwachting ongeveer vier tot vijf miljoen Ethiopiërs elk jaar, inclusief jaren met goede oogsten, structureel te kampen hebben met voedselonzekerheid. Daarom heeft de Commissie in het 9e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) voor Ethiopië een bedrag van 54 miljoen euro gereserveerd voor programma's ter ondersteuning van de voedselzekerheid. De met dit bedrag te financieren programma's worden op dit moment nog vastgesteld en geëvalueerd, maar zullen waarschijnlijk betere veterinaire diensten, betere toegang tot waterputten en bijstand voor een beter graandistributiesysteem omvatten.

De Commissie zal ongetwijfeld blijven samenwerken met charitatieve organisaties die ter ondersteuning van de voedselzekerheid actief zijn in Afrikaanse landen die met voedselonzekerheid te kampen hebben, en natuurlijk ook bij het verlenen van humanitaire hulp.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/27

---

(2004/C 78 E/0029)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1289/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(4 april 2003)

Betreft:   Verstoorde markttoegang tot de Volksrepubliek China voor fotografische producten: specifieke importtarieven zijn niet overeenkomstig afspraken binnen de Wereldhandelsorganisatie

Sinds 1997 heft de Volksrepubliek China een importtarief op fotografische producten, in de vorm van een specifiek tarief van een aantal renminbi per eenheid product (gemeten per vierkante meter).

China heeft zich er in het kader van zijn toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) toe verplicht dit specifieke tarief gefaseerd te vervangen door een ad valorem tarief. Deze verplichtingen zijn vastgelegd in de bilaterale overeenkomst tussen de Europese Unie en China alsmede in China's toetredingsprotocol tot de Wereldhandelsorganisatie. In januari 2002 heeft China echter aangekondigd dat het de specifieke importtarieven op fotografische producten zou handhaven. Dit is niet overeenkomstig de afspraken binnen de Wereldhandelsorganisatie.

Zo heeft China zich er bijvoorbeeld aan gecommitteerd in 2002 een importtarief op 35 mm fotorollen te heffen van 42 % ad valorem. China heeft echter in werkelijkheid een specifiek tarief van 155 renminbi per vierkante meter geheven. Dit heeft geresulteerd in een effectief tarief van 89 % ad valorem. Het specifieke tarief overschrijdt dus de toegestane hoogte.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van deze specifieke heffingen per eenheid product op een aantal fotografische producten? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van deze specifieke heffingen per eenheid product op een aantal fotografische producten?

| 2. | Is zij van mening dat dit een onrechtmatige tarifaire belemmering is in het kader van China's verplichtingen binnen de Wereldhandelsorganisatie? |
| --- | --- |

2.

Is zij van mening dat dit een onrechtmatige tarifaire belemmering is in het kader van China's verplichtingen binnen de Wereldhandelsorganisatie?

| 3. | Heeft de Commissie dit reeds aanhangig gemaakt bij de bevoegde autoriteit in China? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie dit reeds aanhangig gemaakt bij de bevoegde autoriteit in China?

| 4. | Zo ja, wat is hun reactie? Zo nee, waarom niet en is de Commissie voornemens op korte termijn actie te ondernemen? |
| --- | --- |

4.

Zo ja, wat is hun reactie? Zo nee, waarom niet en is de Commissie voornemens op korte termijn actie te ondernemen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(8 mei 2003)

| 1. | De Commissie is ervan op de hoogte dat China op een aantal producten, waaronder fotografische producten, geen ad valorem-recht, doch een specifiek recht toepast. Opgemerkt zij dat de toepassing van specifieke rechten in plaats van ad valorem-rechten door China als zodanig niet onverenigbaar is met de WTO-verplichtingen van dit land (zelfs wanneer de door China aangegane verbintenissen — de zogenaamde geconsolideerde rechten — in ad valorem-rechten zijn uitgedrukt). |
| --- | --- |

1.

De Commissie is ervan op de hoogte dat China op een aantal producten, waaronder fotografische producten, geen ad valorem-recht, doch een specifiek recht toepast. Opgemerkt zij dat de toepassing van specifieke rechten in plaats van ad valorem-rechten door China als zodanig niet onverenigbaar is met de WTO-verplichtingen van dit land (zelfs wanneer de door China aangegane verbintenissen — de zogenaamde geconsolideerde rechten — in ad valorem-rechten zijn uitgedrukt).

| 2. | China zou zijn WTO-verplichtingen niet nakomen wanneer de toepassing van specifieke rechten in de praktijk tot hogere rechten dan de geconsolideerde ad valorem-rechten leidt. Volgens informatie die bij bepaalde bedrijven werd ingewonnen, zou dit voor het jaar 2002 het geval zijn voor een gering aantal specifieke rechten voor fotografische producten. |
| --- | --- |

2.

China zou zijn WTO-verplichtingen niet nakomen wanneer de toepassing van specifieke rechten in de praktijk tot hogere rechten dan de geconsolideerde ad valorem-rechten leidt. Volgens informatie die bij bepaalde bedrijven werd ingewonnen, zou dit voor het jaar 2002 het geval zijn voor een gering aantal specifieke rechten voor fotografische producten.

| 3. | Einde 2002 heeft de Commissie, na overleg met bepaalde bedrijven, dit probleem zowel bilateraal met de Chinese autoriteiten als in het kader van het mechanisme voor de evaluatie van het overgangsproces aan de orde gesteld. Dit is een WTO-instrument dat in het kader van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie werd ingesteld met het oog op de jaarlijkse evaluatie van de naleving van de WTO-verplichtingen door China.
  Opgemerkt zij dat deze kwestie eveneens aan de orde is gesteld door Japan, dat als handelspartner van China blijkbaar de grootste handelsbelangen heeft op dit gebied. |
| --- | --- |

3.

Einde 2002 heeft de Commissie, na overleg met bepaalde bedrijven, dit probleem zowel bilateraal met de Chinese autoriteiten als in het kader van het mechanisme voor de evaluatie van het overgangsproces aan de orde gesteld. Dit is een WTO-instrument dat in het kader van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie werd ingesteld met het oog op de jaarlijkse evaluatie van de naleving van de WTO-verplichtingen door China.

Opgemerkt zij dat deze kwestie eveneens aan de orde is gesteld door Japan, dat als handelspartner van China blijkbaar de grootste handelsbelangen heeft op dit gebied.

| 4. | De Chinese autoriteiten hebben verklaard het verzoek van de Europese Unie en Japan aan een grondig onderzoek te zullen onderwerpen. De Commissie wacht de resultaten van deze officiële contacten af. |
| --- | --- |

4.

De Chinese autoriteiten hebben verklaard het verzoek van de Europese Unie en Japan aan een grondig onderzoek te zullen onderwerpen. De Commissie wacht de resultaten van deze officiële contacten af.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/28 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/28

---

(2004/C 78 E/0030)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1309/03

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(7 april 2003)

Betreft:   Mensenrechtenschendingen in Laos

De Commissie is wellicht op de hoogte van de aanhoudende mensenrechtenschendingen, met name de behandeling van christenen, in Laos.

Heeft de Commissie

| 1. | protest aangetekend bij de regering van Laos? |
| --- | --- |

1.

protest aangetekend bij de regering van Laos?

| 2. | andere plannen om verbetering in de situatie te brengen? |
| --- | --- |

2.

andere plannen om verbetering in de situatie te brengen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 mei 2003)

De Commissie is op de hoogte van de berichten dat de godsdienstvrijheid in Laos beperkt blijft en dat leden van christelijke groepen vervolgd en/of aangehouden worden op grond van hun religieuze overtuiging.

Dat gebeurt ondanks het feit dat de grondwet bepaalt dat „iedereen het recht en de vrijheid heeft al dan niet in religie te geloven”. De tolerantiegraad tegenover religieuze praktijken verschilt naargelang van de streek. Er zijn berichten over de arrestatie en aanhouding van gelovigen en hun geestelijke leiders zonder tenlastelegging. Ook zijn sommige christenen veroordeeld omdat ze bijeenkwamen „om sociale onrust te stoken”. Volgens enkele berichten ondervinden ook godsdienstige groepen die nieuwe plaatsen voor erediensten willen oprichten in bepaalde provincies moeilijkheden. In andere delen van het land kunnen zowel katholieke als protestantse gelovigen hun godsdienst openlijk belijden.

De Commissie volgt deze en andere zaken in Laos die te maken hebben met de mensenrechten nauwlettend, en geeft regelmatig uiting aan haar bezorgdheid tijdens bilaterale bijeenkomsten tussen de Gemeenschap en Laos. De Commissie neemt ook actief deel aan alle demarches van de Unie om haar bezorgdheid aan de Laotiaanse overheid kenbaar te maken.

De Commissie is vastbesloten er met klem op te wijzen dat het nodig is de eerbiediging van de burgerrechten en de politieke rechten in Laos te versterken, waaronder de vrijheid van meningsuiting, vergadering, vereniging en godsdienst. Begin dit jaar opent de Commissie een delegatie in Vientiane in Laos. Dat zal de kansen vergroten om met betrekking tot mensenrechtenvraagstukken een meer diepgaande en constructieve dialoog aan te gaan met de Laotiaanse regering.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/29 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/29

---

(2004/C 78 E/0031)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1409/03

van Othmar Karas (PPE-DE) aan de Commissie

(14 april 2003)

Betreft:   Europees beleid inzake de hervorming van belastingen voor het bedrijfsleven

Prioritair doel van de Europese integratie is bevordering van de welvaart in de lidstaten door afschaffing van de tussen hen bestaande belemmeringen voor het vrij verkeer van goederen en diensten. Evenredig groot zijn de uitdagingen waarvoor de Europese interne markt zich op belastinggebied geplaatst ziet om dit doel te bereiken. Met EU-belastinginitiatieven moet worden bereikt dat de belastingstelsels tot een efficiënte werking van de interne markt bijdragen!

Het Parlement is zich terdege bewust van de problemen waarmee met name kleine bedrijven als gevolg van de 15 (spoedig 25) uiteenlopende belastingstelsels te maken hebben en van de daaruit voortvloeiende knelpunten en belemmeringen voor grensoverschrijdende activiteiten, en beklaagt de administratieve rompslomp in verband met uiteenlopende BTW-regelingen en de enorme administratieve beslommeringen voor bedrijven als gevolg van de uiteenlopende belastingregelingen voor het bedrijfsleven en de talloze overeenkomsten inzake voorkoming van dubbele belastingheffing.

Welk tijdschema en welke mijlpalen heeft de Commissie op het oog om schot te brengen in deze uiterst controversiële zaak?

Welke mogelijkheden en eventuele problemen bij de realisering ziet de Commissie wat betreft

| — | goedkeuring en uitvoering van het EU-belastingpakket (dichten van de mazen in het belastingnet, geen fiscale faciliteiten voor buitenlandse rechtstreekse investeerders en holdingconstructies); |
| --- | --- |

—

goedkeuring en uitvoering van het EU-belastingpakket (dichten van de mazen in het belastingnet, geen fiscale faciliteiten voor buitenlandse rechtstreekse investeerders en holdingconstructies);

| — | coördinatie van de belastingregelingen voor het bedrijfsleven om de internationale speelruimte voor belastingontduiking te verkleinen (transfer-pricing); |
| --- | --- |

—

coördinatie van de belastingregelingen voor het bedrijfsleven om de internationale speelruimte voor belastingontduiking te verkleinen (transfer-pricing);

| — | gelijke belasting voor kapitaalvennootschappen en personenvennootschappen alsmede voor eenmanszaken; |
| --- | --- |

—

gelijke belasting voor kapitaalvennootschappen en personenvennootschappen alsmede voor eenmanszaken;

| — | beperking van de belasting bij de overname van ondernemingen in eigendom; |
| --- | --- |

—

beperking van de belasting bij de overname van ondernemingen in eigendom;

| — | verwezenlijking van het modelproject „belastingheffing in het land van de zetel” (bedrijfsbelastingen en inkomensbelastingen) voor alle kleine en middelgrote ondernemingen, inclusief personenvennootschappen; |
| --- | --- |

—

verwezenlijking van het modelproject „belastingheffing in het land van de zetel” (bedrijfsbelastingen en inkomensbelastingen) voor alle kleine en middelgrote ondernemingen, inclusief personenvennootschappen;

| — | harmonisatie van de overeenkomsten inzake voorkoming van dubbele belastingheffing binnen de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

harmonisatie van de overeenkomsten inzake voorkoming van dubbele belastingheffing binnen de Europese Unie;

| — | aangifte, in het land van de zetel, van in het buitenland gemaakte omzet, indien het bedrijf geen vaste vestiging in het buitenland heeft; |
| --- | --- |

—

aangifte, in het land van de zetel, van in het buitenland gemaakte omzet, indien het bedrijf geen vaste vestiging in het buitenland heeft;

| — | volledige harmonisatie van de administratieve regelingen in het kader van het BTW-stelsel; |
| --- | --- |

—

volledige harmonisatie van de administratieve regelingen in het kader van het BTW-stelsel;

| — | garandering van terugbetaling van de BTW binnen een redelijke termijn (hervorming van de achtste BTW-richtlijn); |
| --- | --- |

—

garandering van terugbetaling van de BTW binnen een redelijke termijn (hervorming van de achtste BTW-richtlijn);

| — | voortzetting van het experiment met verlaagde BTW-tarieven voor arbeidsintensieve diensten, en uitbreiding tot alle betrokken branches. |
| --- | --- |

—

voortzetting van het experiment met verlaagde BTW-tarieven voor arbeidsintensieve diensten, en uitbreiding tot alle betrokken branches.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 mei 2003)

De Commissie heeft een brede waaier van initiatieven op touw gezet die tot doel hebben de bestaande problemen op de interne markt met betrekking tot belastingen aan te pakken, teneinde deze in het algemeen beter en efficiënter te laten functioneren. Het geachte parlementslid wordt in het bijzonder geattendeerd op de verschillende activiteiten die de Commissie heeft ontplooid naar aanleiding van haar mededelingen „Naar een interne markt zonder belastingbelemmeringen — Een strategie voor het verschaffen van een geconsolideerde heffingsgrondslag aan ondernemingen voor de vennootschapsbelasting op hun activiteiten in de gehele EU” (1) en „Strategie ter verbetering van de werking van het BTW-stelsel in het kader van de interne markt” (2). De administratieve problemen en nalevingskosten waarmee kleine en middelgrote ondernemingen worden geconfronteerd, krijgen hierin bijzondere aandacht. De Commissie staat bijvoorbeeld op het punt bij 3 000 Europese bedrijven een zeer uitgebreide enquête over nalevingskosten te lanceren. Er wordt gehoopt dat deze enquête nieuwe inzichten zal opleveren over de kosten die bedrijven oplopen doordat zij met 15 verschillende belastingstelsels te maken hebben, en over de belangrijkste oorzaken van die kosten.

Het is belangrijk erop te wijzen dat de meeste maatregelen die de Commissie heeft voorgesteld of zal voorstellen, unaniem door de lidstaten moeten worden goedgekeurd. Daarom kan zij geen precies tijdschema voor de tenuitvoerlegging ervan verstrekken.

Wat de afzonderlijke initiatieven betreft, kan wel het volgende worden opgemerkt:

| — | „Goedkeuring en uitvoering van het EU-belastingpakket (dichten van de mazen in het belastingnet, geen fiscale faciliteiten voor directe buitenlandse investeringen en holdingconstructies)”: de Commissie heeft het voorzitterschap gesteund in zijn inspanningen om tot definitieve conclusies te komen over het belastingpakket dat schadelijke belastingconcurrentie uit de weg moet ruimen. Op het voorbehoud van één lidstaat na werd overeenkomst over het pakket bereikt. Met name de werkzaamheden in verband met de gedragscode voor de belastingheffing op ondernemingen, die schadelijke belastingconcurrentie uit de weg moet ruimen door in te gaan tegen maatregelen die in een belastingniveau voor ondernemingen voorzien dat lager ligt dan het gebruikelijke niveau in de betrokken lidstaat, werden met succes afgerond. |
| --- | --- |

—

„Goedkeuring en uitvoering van het EU-belastingpakket (dichten van de mazen in het belastingnet, geen fiscale faciliteiten voor directe buitenlandse investeringen en holdingconstructies)”: de Commissie heeft het voorzitterschap gesteund in zijn inspanningen om tot definitieve conclusies te komen over het belastingpakket dat schadelijke belastingconcurrentie uit de weg moet ruimen. Op het voorbehoud van één lidstaat na werd overeenkomst over het pakket bereikt. Met name de werkzaamheden in verband met de gedragscode voor de belastingheffing op ondernemingen, die schadelijke belastingconcurrentie uit de weg moet ruimen door in te gaan tegen maatregelen die in een belastingniveau voor ondernemingen voorzien dat lager ligt dan het gebruikelijke niveau in de betrokken lidstaat, werden met succes afgerond.

| — | „Coördinatie van de belastingregelingen voor het bedrijfsleven om de internationale speelruimte voor belastingontduiking te verkleinen (verrekenprijzen)”: in het Gezamenlijk Forum over verrekenprijzen, dat in 2002 op initiatief van de Commissie werd opgericht, onderzoeken momenteel hooggeplaatste belastingdeskundigen uit de nationale belastingdiensten en het bedrijfsleven de mogelijkheden om de problematiek van de verrekenprijzen op de interne markt op te lossen. Het Forum zal tegen eind 2004 een eindverslag over zijn werkzaamheden presenteren. |
| --- | --- |

—

„Coördinatie van de belastingregelingen voor het bedrijfsleven om de internationale speelruimte voor belastingontduiking te verkleinen (verrekenprijzen)”: in het Gezamenlijk Forum over verrekenprijzen, dat in 2002 op initiatief van de Commissie werd opgericht, onderzoeken momenteel hooggeplaatste belastingdeskundigen uit de nationale belastingdiensten en het bedrijfsleven de mogelijkheden om de problematiek van de verrekenprijzen op de interne markt op te lossen. Het Forum zal tegen eind 2004 een eindverslag over zijn werkzaamheden presenteren.

| — | „Gelijk belastingtarief voor kapitaalvennootschappen, personenvennootschappen en eenmanszaken”: voor personenvennootschappen en eenmanszaken gelden hoofdzakelijk de regels inzake de inkomstenbelasting. Zoals aangegeven in de mededeling van de Commissie „Fiscaal beleid in de Europese Unie — prioriteiten voor de komende jaren” (3), moet „over de hoogte van de belastingen voor dit terrein (directe belastingen) echter door de lidstaten zelf worden beslist overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel”, mits de wetgeving van de lidstaten in overeenstemming is met de beginselen van het EG-Verdrag. |
| --- | --- |

—

„Gelijk belastingtarief voor kapitaalvennootschappen, personenvennootschappen en eenmanszaken”: voor personenvennootschappen en eenmanszaken gelden hoofdzakelijk de regels inzake de inkomstenbelasting. Zoals aangegeven in de mededeling van de Commissie „Fiscaal beleid in de Europese Unie — prioriteiten voor de komende jaren” (3), moet „over de hoogte van de belastingen voor dit terrein (directe belastingen) echter door de lidstaten zelf worden beslist overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel”, mits de wetgeving van de lidstaten in overeenstemming is met de beginselen van het EG-Verdrag.

| — | „Vermindering van de belastingdruk op de overdracht van ondernemingen in handen van een particuliere persoon”: overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel is de overdracht van ondernemingen in handen van een particuliere persoon doorgaans een nationale bevoegheid, waarbij de lidstaten evenwel hun Verdragsverplichtingen moeten naleven. Dit geldt met name voor successierechten. De Commissie heeft echter in 1994 een aanbeveling inzake de overdracht van kleine en middelgrote ondernemingen (94/1069/EG) en in 1998 een mededeling over de uitvoering daarvan (98/C93/02) gepubliceerd. Dit thema werd verder behandeld door een groep van deskundigen die in juli 2002 een eindverslag heeft gepubliceerd (4), waarin de maatregelen van de lidstaten ter vergemakkelijking van de overdracht van kleine en middelgrote ondernemingen worden gepresenteerd en voorstellen voor verdere actie worden gedaan. De werkzaamheden van de deskundigen kregen een vervolg in een project dat tot doel heeft de lidstaten te helpen verdere vooruitgang te boeken met de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van de Commissie en te reageren op de voorstellen van de groep van deskundigen. De resultaten van dit project worden binnenkort gepubliceerd. |
| --- | --- |

—

„Vermindering van de belastingdruk op de overdracht van ondernemingen in handen van een particuliere persoon”: overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel is de overdracht van ondernemingen in handen van een particuliere persoon doorgaans een nationale bevoegheid, waarbij de lidstaten evenwel hun Verdragsverplichtingen moeten naleven. Dit geldt met name voor successierechten. De Commissie heeft echter in 1994 een aanbeveling inzake de overdracht van kleine en middelgrote ondernemingen (94/1069/EG) en in 1998 een mededeling over de uitvoering daarvan (98/C93/02) gepubliceerd. Dit thema werd verder behandeld door een groep van deskundigen die in juli 2002 een eindverslag heeft gepubliceerd (4), waarin de maatregelen van de lidstaten ter vergemakkelijking van de overdracht van kleine en middelgrote ondernemingen worden gepresenteerd en voorstellen voor verdere actie worden gedaan. De werkzaamheden van de deskundigen kregen een vervolg in een project dat tot doel heeft de lidstaten te helpen verdere vooruitgang te boeken met de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van de Commissie en te reageren op de voorstellen van de groep van deskundigen. De resultaten van dit project worden binnenkort gepubliceerd.

| — | „Uitvoering van een proefproject op het gebied van” belastingheffing volgens de regels van de staat van vestiging„(vennootschapsbelasting en inkomstenbelasting) voor alle kleine en middelgrote ondernemingen (MKB), inclusief personenvennootschappen”: naar aanleiding van een geslaagde workshop met de betrokkenen in december 2002 heeft de Commissie een raadplegingsprocedure over dit mogelijke proefproject in gang gezet. De termijn voor het indienen van een bijdrage over het gedetailleerde consultatiedocument werd verlengd tot 30 april 2003. Een analyse van alle bijdragen zal nadien worden gepubliceerd. De Commissie is voornemens omstreeks oktober 2003 in een mededeling verslag uit te brengen over de conclusies die zij zal trekken uit deze raadpleging en interne technische werkzaamheden terzake. In deze mededelding zal ook verslag worden gedaan over de follow-up van andere aspecten van de studie naar de belastingheffing op ondernemingen (5) en de mededeling (6) van 2001. |
| --- | --- |

—

„Uitvoering van een proefproject op het gebied van” belastingheffing volgens de regels van de staat van vestiging„(vennootschapsbelasting en inkomstenbelasting) voor alle kleine en middelgrote ondernemingen (MKB), inclusief personenvennootschappen”: naar aanleiding van een geslaagde workshop met de betrokkenen in december 2002 heeft de Commissie een raadplegingsprocedure over dit mogelijke proefproject in gang gezet. De termijn voor het indienen van een bijdrage over het gedetailleerde consultatiedocument werd verlengd tot 30 april 2003. Een analyse van alle bijdragen zal nadien worden gepubliceerd. De Commissie is voornemens omstreeks oktober 2003 in een mededeling verslag uit te brengen over de conclusies die zij zal trekken uit deze raadpleging en interne technische werkzaamheden terzake. In deze mededelding zal ook verslag worden gedaan over de follow-up van andere aspecten van de studie naar de belastingheffing op ondernemingen (5) en de mededeling (6) van 2001.

| — | „Onderlinge aanpassing van dubbelbelastingverdragen binnen de Unie”: de Commissie is zich ten volle bewust van de uiteenlopende en complexe problemen die verband houden met de dubbelbelastingverdragen op de interne markt. Zij is van plan in 2004 een initiatief te nemen dat tot doel heeft het beleid van de lidstaten met betrekking tot dubbelbelastingverdragen binnen een communautair kader te coördineren. Mogelijke oplossingsrichtingen voor de problemen in verband met dubbele belasting op de interne markt en voor de onverenigbaarheden met het Gemeenschapsrecht die momenteel niet afdoende worden geregeld in bilaterale overeenkomsten, zijn onder andere het sluiten van een multilateraal belastingverdrag tussen alle lidstaten en de opstelling van een modelbelastingverdrag voor de Unie. |
| --- | --- |

—

„Onderlinge aanpassing van dubbelbelastingverdragen binnen de Unie”: de Commissie is zich ten volle bewust van de uiteenlopende en complexe problemen die verband houden met de dubbelbelastingverdragen op de interne markt. Zij is van plan in 2004 een initiatief te nemen dat tot doel heeft het beleid van de lidstaten met betrekking tot dubbelbelastingverdragen binnen een communautair kader te coördineren. Mogelijke oplossingsrichtingen voor de problemen in verband met dubbele belasting op de interne markt en voor de onverenigbaarheden met het Gemeenschapsrecht die momenteel niet afdoende worden geregeld in bilaterale overeenkomsten, zijn onder andere het sluiten van een multilateraal belastingverdrag tussen alle lidstaten en de opstelling van een modelbelastingverdrag voor de Unie.

| — | „Aangifte van in het buitenland gemaakte omzet in het land van vestiging indien een bedrijf geen vaste inrichting in het buitenland heeft”: het mechanisme waarbij bedrijven zich op één enkele plaats kunnen registreren en aangifte doen van transacties in verschillende lidstaten, geldt tot dusver uitsluitend voor niet-Europese bedrijven die via e-commerce aan klanten in de Unie verkopen. De Commissie en de lidstaten zullen nauwlettend op dit mechanisme, dat op 1 juli 2003 in werking treedt, toezien om na te gaan hoe effectief het functioneert en op welke wijze het eventueel tot andere transacties, en ook EU-bedrijven, kan worden uitgebreid. |
| --- | --- |

—

„Aangifte van in het buitenland gemaakte omzet in het land van vestiging indien een bedrijf geen vaste inrichting in het buitenland heeft”: het mechanisme waarbij bedrijven zich op één enkele plaats kunnen registreren en aangifte doen van transacties in verschillende lidstaten, geldt tot dusver uitsluitend voor niet-Europese bedrijven die via e-commerce aan klanten in de Unie verkopen. De Commissie en de lidstaten zullen nauwlettend op dit mechanisme, dat op 1 juli 2003 in werking treedt, toezien om na te gaan hoe effectief het functioneert en op welke wijze het eventueel tot andere transacties, en ook EU-bedrijven, kan worden uitgebreid.

| — | „Volledige harmonisatie van de administratieve regelingen in het kader van het BTW-stelsel”: de Commissie heeft een brede raadpleging gelanceerd onder Europese bedrijven over de uitkomst van een studie inzake de vereenvoudiging en de modernisering van BTW-verplichtingen. Afhankelijk van het resultaat van dit raadplegingsproces zal de Commissie zich uitspreken over de wenselijkheid van een wetgevend initiatief op dit gebied. |
| --- | --- |

—

„Volledige harmonisatie van de administratieve regelingen in het kader van het BTW-stelsel”: de Commissie heeft een brede raadpleging gelanceerd onder Europese bedrijven over de uitkomst van een studie inzake de vereenvoudiging en de modernisering van BTW-verplichtingen. Afhankelijk van het resultaat van dit raadplegingsproces zal de Commissie zich uitspreken over de wenselijkheid van een wetgevend initiatief op dit gebied.

| — | „Garandering van terugbetaling van de BTW binnen een redelijke termijn (herziening van de achtste BTW-richtlijn)”: de Commissie heeft in juni 1998 een voorstel ingediend om de procedure van de achtste richtlijn te vervangen en belastingplichtigen het recht te geven de BTW rechtstreeks in mindering te brengen op de BTW-aangifte die zij indienen in de lidstaat waar zij gevestigd zijn. Dit voorstel ligt momenteel ter bespreking bij de Raad. |
| --- | --- |

—

„Garandering van terugbetaling van de BTW binnen een redelijke termijn (herziening van de achtste BTW-richtlijn)”: de Commissie heeft in juni 1998 een voorstel ingediend om de procedure van de achtste richtlijn te vervangen en belastingplichtigen het recht te geven de BTW rechtstreeks in mindering te brengen op de BTW-aangifte die zij indienen in de lidstaat waar zij gevestigd zijn. Dit voorstel ligt momenteel ter bespreking bij de Raad.

| — | „Voortzetting van het experiment met verlaagde BTW-tarieven voor arbeidsintensieve diensten, en uitbreiding ervan tot alle betrokken branches”: de Commissie is voornemens voor de zomer van 2003 een voorstel inzake verlaagde BTW-tarieven in te dienen waarin rekening wordt gehouden met de resultaten van dit experiment. |
| --- | --- |

—

„Voortzetting van het experiment met verlaagde BTW-tarieven voor arbeidsintensieve diensten, en uitbreiding ervan tot alle betrokken branches”: de Commissie is voornemens voor de zomer van 2003 een voorstel inzake verlaagde BTW-tarieven in te dienen waarin rekening wordt gehouden met de resultaten van dit experiment.

---

(1)  COM(2001) 582 def.

(2)  COM(2000) 348 def.

(3)  COM(2001) 260 def.

(4)  (http://europa.eu.int/comm/enterprise/entrepreneurship/support_measures/transfer_business/best_project.htm).

(5)  SEC(2001)1681.

(6)  COM(2001) 582 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/32 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/32

---

(2004/C 78 E/0032)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1431/03

van Pierre Jonckheer (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 april 2003)

Betreft:   Openluchtsteenkoolmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje)

Het Departement voor Milieu en Ruimtelijke Ordening van Castilië-Leon heeft op 14 juni 1999 de verklaring goedgekeurd volgens welke de exploitatie van de openluchtsteenkoolmijnen Fonfría geen schadelijke gevolgen voor het milieu heeft. Daarbij heeft men zich gebaseerd op de maatregelen die zijn voorgesteld in het herstelplan en in het controleplan, omdat men van mening is dat deze maatregelen een bijdrage kunnen leveren aan de verbetering van de huidige situatie waardoor de bodemgesteldheid grotendeels onveranderd zal blijven.

Mijns inziens is dit plan niet aanvaardbaar, omdat er geen rekening wordt gehouden met een groot aantal factoren, te weten (1):

| a) | bij de exploitatie van deze mijnen wordt 18 579 705 kubieke meter materiaal gewonnen waarvan 3 500 000 kubieke meter op twee stortplaatsen terecht komt. Op dit moment wordt het afval gestort in de stroombedding van de bron de Fonfría, waardoor deze tussen de afvalhopen verdwijnt, ofschoon deze bron juist door middel van de voorgestelde herstelmaatregelen moet worden beschermd; |
| --- | --- |

a)

bij de exploitatie van deze mijnen wordt 18 579 705 kubieke meter materiaal gewonnen waarvan 3 500 000 kubieke meter op twee stortplaatsen terecht komt. Op dit moment wordt het afval gestort in de stroombedding van de bron de Fonfría, waardoor deze tussen de afvalhopen verdwijnt, ofschoon deze bron juist door middel van de voorgestelde herstelmaatregelen moet worden beschermd;

| b) | de stortplaats in het noorden ligt in een gebied dat opnieuw bebost is met communautaire middelen; |
| --- | --- |

b)

de stortplaats in het noorden ligt in een gebied dat opnieuw bebost is met communautaire middelen;

| c) | in de milieueffectbeoordeling wordt geen melding gemaakt van lagunes met een grote ecologische waarde of van verschillende bronnen, afgezien van de Fonfría. Er wordt evenmin gesproken over de verandering of de verdwijning van verscheidene beken of over het bestaan van een groot bos met jonge eikenbomen van verschillende afmetingen als gevolg van opeenvolgende branden (in de bergen bij Orallo); |
| --- | --- |

c)

in de milieueffectbeoordeling wordt geen melding gemaakt van lagunes met een grote ecologische waarde of van verschillende bronnen, afgezien van de Fonfría. Er wordt evenmin gesproken over de verandering of de verdwijning van verscheidene beken of over het bestaan van een groot bos met jonge eikenbomen van verschillende afmetingen als gevolg van opeenvolgende branden (in de bergen bij Orallo);

| d) | de milieueffectbeoordeling heeft slechts betrekking op die ene mijn. Er wordt geen rekening mee gehouden dat er in de buurt nog meer mijnen worden geëxploiteerd (onder andere de Feixolín), dat er inmiddels al bossen zijn gerooid en ook nu nog steeds worden gerooid, en dat het rooien van andere bossen nog in de administratieve molen zit of dat er onderzoek naar wordt verricht. Uiteindelijk zal een strook bos van een aantal kilometers lang zijn gerooid en zullen duizenden hectaren verwoest zijn. |
| --- | --- |

d)

de milieueffectbeoordeling heeft slechts betrekking op die ene mijn. Er wordt geen rekening mee gehouden dat er in de buurt nog meer mijnen worden geëxploiteerd (onder andere de Feixolín), dat er inmiddels al bossen zijn gerooid en ook nu nog steeds worden gerooid, en dat het rooien van andere bossen nog in de administratieve molen zit of dat er onderzoek naar wordt verricht. Uiteindelijk zal een strook bos van een aantal kilometers lang zijn gerooid en zullen duizenden hectaren verwoest zijn.

Kan de Commissie een onderzoek laten uitvoeren naar de factoren die in deze vraag worden genoemd? Is de Commissie niet van mening dat de exploitatie van de mijn stilgelegd zou moeten worden, dat het aangetaste gebied hersteld zou moeten worden en dat de Europese subsidies terugbetaald zouden moeten worden (2)?

---

(1)  De Europese Commissie heeft hierover uitgebreide documentatie ontvangen van de Asociación Laciana para la Defensa de la Naturaleza op 18 mei, 9 juli en 10 oktober 2002, registratienummer 2001/4914, SG(2001) A/10264. Zie eveneens schriftelijke vraag E-1892/02.

(2)  Zoals de Commissie zelf heeft bevestigd, heeft het bedrijf MSP sinds de aanvang van het kolenprogramma in 1998 miljarden peseta's ontvangen van de regering van Castilië-Leon, hetgeen in overeenstemming is met het EGKS-besluit. Desalniettemin zijn deze subsidies in strijd met de subsidies die in het kader van de LIFE-projecten tussen 1992 en 1996 zijn verleend teneinde de bruine beer en zijn habitat in de Cordillera Cantábrica te beschermen (8 625 266 ecu waarvan 75 % door de EU is betaald).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/32 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/32

---

(2004/C 78 E/0033)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1432/03

van Pierre Jonckheer (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 april 2003)

Betreft:   Openluchtsteenkoolmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje)

Het Departement voor Milieu en Ruimtelijke Ordening van Castilië-Leon heeft op 14 juni 1999 de verklaring goedgekeurd volgens welke de exploitatie van de openluchtsteenkoolmijn Fonfría geen schadelijke gevolgen voor het milieu heeft. Daarbij heeft men zich gebaseerd op de maatregelen die zijn voorgesteld in het herstelplan en in het controleplan, omdat men van mening is dat deze maatregelen een bijdrage kunnen leveren aan de verbetering van de huidige situatie waardoor de bodemgesteldheid grotendeels onveranderd zal blijven.

Mijns inziens is dit plan niet aanvaardbaar, omdat er geen rekening wordt gehouden met een groot aantal factoren, te weten (1):

| a) | het onderzoek voldoet niet aan de eisen van decreet 209/1995 van 5 oktober, want niemand in het team van deskundigen voor dit project heeft een titel die volgens dit decreet vereist is (bioloog of milieu-ingenieur); |
| --- | --- |

a)

het onderzoek voldoet niet aan de eisen van decreet 209/1995 van 5 oktober, want niemand in het team van deskundigen voor dit project heeft een titel die volgens dit decreet vereist is (bioloog of milieu-ingenieur);

| b) | overeenkomstig decreet 108/1990 van 21 juni is de bruine beer in de Autonome Regio Castilië-Leon tot beschermde diersoort verklaard en is er een plan voor het herstel van de populatie bruine beren goedgekeurd en met het Koninklijk Besluit 439/1990 van 30 maart is de bruine beer verklaard tot beschermde diersoort die met uitsterven bedreigd is. Desalniettemin zijn openluchtsteenkoolmijnen toegestaan in de habitat van de bruine beer; |
| --- | --- |

b)

overeenkomstig decreet 108/1990 van 21 juni is de bruine beer in de Autonome Regio Castilië-Leon tot beschermde diersoort verklaard en is er een plan voor het herstel van de populatie bruine beren goedgekeurd en met het Koninklijk Besluit 439/1990 van 30 maart is de bruine beer verklaard tot beschermde diersoort die met uitsterven bedreigd is. Desalniettemin zijn openluchtsteenkoolmijnen toegestaan in de habitat van de bruine beer;

| c) | het wetenschappelijk onderzoek dat door de regering van Castilië-Leon is uitgevoerd (2) bevestigt dat de openluchtsteenkoolmijnen in dit gebied zeer schadelijk zijn voor deze belangrijke en vitale biogeografische corridor voor de bruine beer in de Cordillera Cantábrica. Op 22 mei 2002 heeft een bruine beer op nog geen 500 meter van de toegang tot de mijn en op minder dan 1 kilometer van de mijn zelf een kalf gedood; |
| --- | --- |

c)

het wetenschappelijk onderzoek dat door de regering van Castilië-Leon is uitgevoerd (2) bevestigt dat de openluchtsteenkoolmijnen in dit gebied zeer schadelijk zijn voor deze belangrijke en vitale biogeografische corridor voor de bruine beer in de Cordillera Cantábrica. Op 22 mei 2002 heeft een bruine beer op nog geen 500 meter van de toegang tot de mijn en op minder dan 1 kilometer van de mijn zelf een kalf gedood;

| d) | in de eikenbossen bij de mijn zitten ook auerhanen, die een beschermde diersoort zijn op basis van richtlijn 79/409/EEG (3). Met geen woord wordt daarover gerept. Datzelfde geldt voor andere soorten (wilde flora en fauna) die worden beschermd op basis van richtlijn 92/43/EEG (4). |
| --- | --- |

d)

in de eikenbossen bij de mijn zitten ook auerhanen, die een beschermde diersoort zijn op basis van richtlijn 79/409/EEG (3). Met geen woord wordt daarover gerept. Datzelfde geldt voor andere soorten (wilde flora en fauna) die worden beschermd op basis van richtlijn 92/43/EEG (4).

Kan de Commissie een onderzoek laten uitvoeren naar de factoren die in deze vraag worden genoemd? Heeft de Commissie een inbreukprocedure tegen Spanje ingesteld wegens het niet-naleven van het communautair recht met betrekking tot de milieueffectbeoordeling en de bescherming van habitats en planten- en diersoorten?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1431/03 en E-1432/03

(26 juni 2003)

Er moet in de eerste plaats worden opgemerkt dat de Commissie niet over de bevoegdheid beschikt om van de lidstaten te eisen dat zij een project waarover een onderzoek loopt stilleggen. Dit gezegd zijnde, heeft de Commissie, rekening houdend met de procedureregels waaraan zij zich moet houden, alle nodige maatregelen genomen om de naleving van het gemeenschapsrecht in deze kwestie te waarborgen. Nadat zij via verscheidene klachten in kennis was gesteld over de feiten die in deze schriftelijke vragen worden aangeklaagd, heeft de Commissie zich meer bepaald gericht tot de Spaanse autoriteiten om hen te vragen hun opmerkingen te geven over de toepassing van het gemeenschapsrecht in deze kwestie.

Momenteel analyseert de Commissie het antwoord van de Spaanse autoriteiten om op die basis te besluiten welke maatregelen moeten worden genomen om te waarborgen dat bedoelde autoriteiten de communautaire wetgeving naleven, met name Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (5), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (6), en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (7). Bij de analyse van het door de Spaanse autoriteiten opgestelde milieueffectrapport zal de Commissie een bijzondere aandacht geven aan de door het geachte parlementslid in schriftelijke vraag E-1431/03 te berde gebrachte punten.

---

(1)  De Europese Commissie heeft hierover uitgebreide documentatie ontvangen van de Asociación Laciana para la Defensa de la Naturaleza op 18 mei, 9 juli en 10 oktober 2002, registratienummer 2001/4914, SG(2001) A/10264. Zie eveneens schriftelijke vraag E-1892/02.

(2)  Áreas Críticas y Unidades de Gestión para el oso pardo en el occidente de León, Revisión y Propuestas (Gevoelige gebieden en Beheerseenheden voor de bruine beer in het oosten van Leon, Bewerking en Aanbevelingen), door A. Fernández, J. Naves en E. García, 2001. De beste deskundigen op dit gebied — onder wie de heer Francisco J. Purroy, hoogleraar dierlijke biologie aan de universiteit van Leon — bevestigen dit.

(3)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(4)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(5)  PB L 175 van 5.7.1985.

(6)  PB L 73 van 14.3.1997.

(7)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/34 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/34

---

(2004/C 78 E/0034)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1435/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 april 2003)

Betreft:   Groeiende afhankelijkheid van de derde wereld van arbeidsmigratie naar rijke landen en overdracht van inkomsten uit de rijke landen

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van de op 2 april 2003 door de Wereldbank uitgegeven „Global Development Finance”, waarin migranten die een deel van hun in economisch hoogontwikkelde landen verkregen inkomsten naar achtergebleven familieleden in de derde wereld sturen of op een andere wijze in die landen investeren, worden aangemerkt als een inmiddels onontbeerlijke financieringsbron voor ontwikkelingslanden die bovendien meer stabiliteit brengt dan de gebruikelijke leningen? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de op 2 april 2003 door de Wereldbank uitgegeven „Global Development Finance”, waarin migranten die een deel van hun in economisch hoogontwikkelde landen verkregen inkomsten naar achtergebleven familieleden in de derde wereld sturen of op een andere wijze in die landen investeren, worden aangemerkt als een inmiddels onontbeerlijke financieringsbron voor ontwikkelingslanden die bovendien meer stabiliteit brengt dan de gebruikelijke leningen?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat deze financieringsbron zeer omvangrijke bedragen betreft en dat het totale uit alle rijke landen afkomstige bedrag is gestegen van 64,5 miljard euro in 2000 naar 74 miljard euro in 2002, en dat de bijdragen uit EU-lidstaten over het jaar 2002 in miljarden Amerikaanse dollars waren verdeeld als volgt: Duitsland 8,2; België 8,1; Frankrijk 3,9; Luxemburg 3,1; Italië 2,6; Spanje 2,2; Nederland 1,5; Verenigd Koninkrijk 1,3? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat deze financieringsbron zeer omvangrijke bedragen betreft en dat het totale uit alle rijke landen afkomstige bedrag is gestegen van 64,5 miljard euro in 2000 naar 74 miljard euro in 2002, en dat de bijdragen uit EU-lidstaten over het jaar 2002 in miljarden Amerikaanse dollars waren verdeeld als volgt: Duitsland 8,2; België 8,1; Frankrijk 3,9; Luxemburg 3,1; Italië 2,6; Spanje 2,2; Nederland 1,5; Verenigd Koninkrijk 1,3?

| 3. | Hoe denkt de Commissie om te gaan met de conclusie van Wereldbank-onderzoeker Dilip Ratha dat meer migratie de wereld grote voordelen kan bieden en dat daarom rijke landen internationale migratie moeten vergemakkelijken? Is deze visie naar haar oordeel verenigbaar met problemen van ruimtebeslag, mogelijke tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen met verschillende culturen en met de neiging van de lidstaten van de EU om slechts een beperkt aantal arbeidsmigranten toe te laten die kunnen voorzien in behoeften die door de eigen inwoners niet of onvoldoende worden vervuld? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt de Commissie om te gaan met de conclusie van Wereldbank-onderzoeker Dilip Ratha dat meer migratie de wereld grote voordelen kan bieden en dat daarom rijke landen internationale migratie moeten vergemakkelijken? Is deze visie naar haar oordeel verenigbaar met problemen van ruimtebeslag, mogelijke tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen met verschillende culturen en met de neiging van de lidstaten van de EU om slechts een beperkt aantal arbeidsmigranten toe te laten die kunnen voorzien in behoeften die door de eigen inwoners niet of onvoldoende worden vervuld?

| 4. | Op welke wijze kan de EU ertoe bijdragen dat landen in de derde wereld niet steeds meer maar juist minder afhankelijk worden van door werkzaamheden in Europa verworven inkomsten, bijvoorbeeld door in plaats van binnen de EU economische groei te bevorderen en de baten daarvan vervolgens elders te investeren, rechtstreeks te bewerkstelligen dat die groei elders in de wereld versterkt plaatsvindt? |
| --- | --- |

4.

Op welke wijze kan de EU ertoe bijdragen dat landen in de derde wereld niet steeds meer maar juist minder afhankelijk worden van door werkzaamheden in Europa verworven inkomsten, bijvoorbeeld door in plaats van binnen de EU economische groei te bevorderen en de baten daarvan vervolgens elders te investeren, rechtstreeks te bewerkstelligen dat die groei elders in de wereld versterkt plaatsvindt?

Bron: Het Nederlandse dagblad „De Volkskrant” van 3 april 2003.

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(19 juni 2003)

| 1. | Ja, de Commissie is op de hoogte van het genoemde rapport van de Wereldbank. Een van de hoofdstukken is getiteld „Workers' Remittances: an important and stable source of external development finance” (Overmakingen door werknemers: een belangrijke en stabiele bron van buitenlandse ontwikkelingsfinanciering), geschreven door Dilip Ratha, onderzoeker bij de Wereldbank. |
| --- | --- |

1.

Ja, de Commissie is op de hoogte van het genoemde rapport van de Wereldbank. Een van de hoofdstukken is getiteld „Workers' Remittances: an important and stable source of external development finance” (Overmakingen door werknemers: een belangrijke en stabiele bron van buitenlandse ontwikkelingsfinanciering), geschreven door Dilip Ratha, onderzoeker bij de Wereldbank.

| 2. | De Commissie heeft kennis genomen van deze in het rapport genoemde cijfers. |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft kennis genomen van deze in het rapport genoemde cijfers.

| 3. | In het rapport staat dat „het vergemakkelijken van de arbeidsmobiliteit tussen landen van herkomst en landen van bestemming misschien de belangrijkste — en meest controversiële — manier is om de geldstroom naar ontwikkelingslanden te vergroten”. Dat klopt misschien, maar is volgens de Commissie op zich geen reden om de internationale arbeidsmobiliteit te doen toenemen. Vanuit de ontwikkelingslanden gezien kan internationale migratie negatieve gevolgen hebben, zoals de „brain drain” (het wegtrekken van hoger opgeleiden), wat in verschillende sectoren en regio's al het geval is (bijvoorbeeld in de medische sector in Afrikaanse landen). Netto hoeft dit effect voor ontwikkelingslanden niet negatief te zijn aangezien het verlies aan inkomsten door de migratie van goed opgeleide werknemers in zekere mate gecompenseerd wordt door inkomsten vanwege overmakingen en netwerkeffecten (zakelijke contacten, investeringen, technologische bijstand, steun voor onderwijs, enz), maar migratie dient zorgvuldig beheerst te worden. Binnen de Europese Unie zijn er zoals bekend goede redenen om niet te kiezen voor een volledig geliberaliseerde internationale arbeidsmarkt. Het Europese migratiebeleid is en blijft gebaseerd op het beheersen van de migratiestromen, waardoor onder andere ontwikkeling en beleidsdoelstellingen op het gebied van migratie op elkaar afgestemd kunnen worden.
  Wat betreft het specifieke thema van overmakingen door migranten kan onder andere zinvolle steun verleend worden — bijvoorbeeld in het kader van ontwikkelingssamenwerking — door de overmakingen goedkoper en veiliger te maken. In het rapport staat dat de kosten van overmakingen vaak meer dan 20 % bedragen. Als dergelijke kosten tot minder dan 10 % teruggebracht zouden kunnen worden, zouden migranten jaarlijks 3,5 miljard euro kunnen besparen, aldus het rapport. |
| --- | --- |

3.

In het rapport staat dat „het vergemakkelijken van de arbeidsmobiliteit tussen landen van herkomst en landen van bestemming misschien de belangrijkste — en meest controversiële — manier is om de geldstroom naar ontwikkelingslanden te vergroten”. Dat klopt misschien, maar is volgens de Commissie op zich geen reden om de internationale arbeidsmobiliteit te doen toenemen. Vanuit de ontwikkelingslanden gezien kan internationale migratie negatieve gevolgen hebben, zoals de „brain drain” (het wegtrekken van hoger opgeleiden), wat in verschillende sectoren en regio's al het geval is (bijvoorbeeld in de medische sector in Afrikaanse landen). Netto hoeft dit effect voor ontwikkelingslanden niet negatief te zijn aangezien het verlies aan inkomsten door de migratie van goed opgeleide werknemers in zekere mate gecompenseerd wordt door inkomsten vanwege overmakingen en netwerkeffecten (zakelijke contacten, investeringen, technologische bijstand, steun voor onderwijs, enz), maar migratie dient zorgvuldig beheerst te worden. Binnen de Europese Unie zijn er zoals bekend goede redenen om niet te kiezen voor een volledig geliberaliseerde internationale arbeidsmarkt. Het Europese migratiebeleid is en blijft gebaseerd op het beheersen van de migratiestromen, waardoor onder andere ontwikkeling en beleidsdoelstellingen op het gebied van migratie op elkaar afgestemd kunnen worden.

Wat betreft het specifieke thema van overmakingen door migranten kan onder andere zinvolle steun verleend worden — bijvoorbeeld in het kader van ontwikkelingssamenwerking — door de overmakingen goedkoper en veiliger te maken. In het rapport staat dat de kosten van overmakingen vaak meer dan 20 % bedragen. Als dergelijke kosten tot minder dan 10 % teruggebracht zouden kunnen worden, zouden migranten jaarlijks 3,5 miljard euro kunnen besparen, aldus het rapport.

| 4. | Het bevorderen van sterke en duurzame groei binnen de ontwikkelingslanden zelf is een van de prioriteiten van het buitenlandse beleid van de Europese Unie en dit wordt wereldwijd ondersteund door verschillende instrumenten voor financiële en technische bijstand. In haar recente Mededeling over de „Integratie van migratievraagstukken in de betrekkingen van de Europese Unie met ontwikkelingslanden” (1) stelt de Commissie in dit verband verschillende beleidsmaatregelen voor, waaronder „bevordering van effectieve markttoegang voor producten uit ontwikkelingslanden in de EU”, „bevordering van de Zuid-Zuidhandel”, „bevordering van buitenlandse directe investeringen in ontwikkelingslanden”, „bevordering van outsourcing-regelingen tussen geïndustrialiseerde landen en ontwikkelingslanden” (met name in de sectoren informatietechnologie en onderzoek & technische ontwikkeling), „het voor migranten gemakkelijker maken om bij te dragen tot de economische en sociale ontwikkeling van hun land van herkomst” (zonder daar permanent naar terug te keren), enz. Overmakingen door migranten kunnen bijdragen aan meer en duurzamere groei in de landen van herkomst, zoals blijkt uit het feit dat dit geld in toenemende mate gebruikt wordt voor investeringen. |
| --- | --- |

4.

Het bevorderen van sterke en duurzame groei binnen de ontwikkelingslanden zelf is een van de prioriteiten van het buitenlandse beleid van de Europese Unie en dit wordt wereldwijd ondersteund door verschillende instrumenten voor financiële en technische bijstand. In haar recente Mededeling over de „Integratie van migratievraagstukken in de betrekkingen van de Europese Unie met ontwikkelingslanden” (1) stelt de Commissie in dit verband verschillende beleidsmaatregelen voor, waaronder „bevordering van effectieve markttoegang voor producten uit ontwikkelingslanden in de EU”, „bevordering van de Zuid-Zuidhandel”, „bevordering van buitenlandse directe investeringen in ontwikkelingslanden”, „bevordering van outsourcing-regelingen tussen geïndustrialiseerde landen en ontwikkelingslanden” (met name in de sectoren informatietechnologie en onderzoek & technische ontwikkeling), „het voor migranten gemakkelijker maken om bij te dragen tot de economische en sociale ontwikkeling van hun land van herkomst” (zonder daar permanent naar terug te keren), enz. Overmakingen door migranten kunnen bijdragen aan meer en duurzamere groei in de landen van herkomst, zoals blijkt uit het feit dat dit geld in toenemende mate gebruikt wordt voor investeringen.

---

(1)  COM(2002) 703 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/35 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/35

---

(2004/C 78 E/0035)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1483/03

van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) aan de Commissie

(23 april 2003)

Betreft:   Bescherming van gegevens van vliegtuigpassagiers — Gezamenlijke Verklaring 4 maart 2003

Sinds begin maart worden vliegtuigmaatschappijen volgens een Amerikaanse wet op straffe van hoge boetes verplicht tot het verstrekken van allerlei informatie over hun passagiers. De Europese Commissie heeft hierover onlangs met de Verenigde Staten een Gezamenlijke Verklaring afgegeven.

Deelt de Commissie de mening dat het hier, in het licht van de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie, om een zogenaamde gemengde bevoegdheid gaat?

Zo ja, wanneer heeft de Europese Commissie de lidstaten van de ontwikkelingen op de hoogte gesteld?

Op welke wijze worden de lidstaten op de hoogte gehouden van de laatste ontwikkelingen op dit gebied?

Waren de lidstaten op enigerlei wijze betrokken bij de besluitvorming die resulteerde in de Gezamenlijke Verklaring van 4 maart 2003?

Is de Amerikaanse wet in strijd met nationale wetgeving van een van de lidstaten?

Zo ja, om welke lidstaten gaat het en welke consequenties vloeien daaruit voort?

Zijn er lidstaten die hierover individueel een akkoord met de Verenigde Staten hebben gesloten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 mei 2003)

De verwerking van persoonsgegevens door luchtvaartmaatschappijen in het kader van hun economische activiteiten wordt duidelijk geregeld door het Gemeenschapsrecht conform artikel 3 („Werkingssfeer”) van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens.

Sinds 2002 houdt de Commissie de lidstaten regelmatig van de situatie op de hoogte tijdens de vergaderingen van werkgroepen van de Raad, met name de groep die bevoegd is voor vervoer maar ook van andere werkgroepen zoals de groep die bevoegd is voor transatlantische betrekkingen. De Commissie heeft eveneens gedetailleerde informatie verstrekt aan het comité dat is ingesteld bij artikel 31 van Richtlijn 95/46/EG (1) dat uit vertegenwoordigers van de lidstaten bestaat. Deze informatie is respectievelijk op 12 december 2002 en 21 februari 2003 verstrekt. De Commissie heeft ten slotte de ontwikkeling van het dossier voor het Coreper gepresenteerd, met name in februari 2003 in het kader van de besprekingen over de door het geachte parlementslid genoemde Gezamenlijke Verklaring.

De lidstaten waren niet rechtstreeks betrokken bij het besluitvormingsproces dat in de Gezamenlijke Verklaring heeft geresulteerd. De Commissie wijst er echter op dat deze verklaring alleen bedoeld is om een methode voor het voeren van besprekingen met de Amerikaanse autoriteiten te bepalen, om uiteindelijk te komen tot een oplossing die in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht. In dit kader heeft de Commissie met name aandacht besteed aan de situatie van de Europese luchtvaartmaatschappijen die met tegenstrijdige eisen van twee verschillende rechtsstelsels werden geconfronteerd en werden bedreigd met zware economische sancties die zelfs tot de intrekking van hun landingsrechten in de Verenigde Staten kunnen leiden.

De door de Commissie overwogen oplossing is gebaseerd op artikel 25, lid 6, van Richtlijn 95/46/EG. Op grond van deze bepaling kan de Commissie erkennen dat een derde land een passend beschermingsniveau waarborgt voor de gegevens die aan dit land worden doorgegeven. Het besluitvormingsproces houdt de deelneming in van de lidstaten die vertegenwoordigd zijn in het Comité artikel 31 dat is opgericht bij Richtlijn 95/46/EG. Dit comité moet namelijk overeenkomstig de comitologieregels advies uitbrengen over ontwerpen van te nemen maatregelen.

De Commissie heeft geen diepgaand onderzoek verricht naar de verenigbaarheid van de Amerikaanse wetgeving met de nationale wetgevingen van de lidstaten daar de voorgestelde maatregelen een probleem vormden gezien de eisen van Richtlijn 95/46/EG, waarmee de wetgevingen van de lidstaten in overeenstemming moeten zijn.

Ten slotte is de Commissie niet op de hoogte van akkoorden terzake die door bepaalde lidstaten individueel met de Verenigde Staten zouden zijn gesloten.

---

(1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 281 van 23.11.1995.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/36 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/36

---

(2004/C 78 E/0036)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1550/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft:   Oncontroleerbare geldstromen bij wijziging van eigendom van media in Polen en eventuele voorkeursbehandeling voor Polen als nieuw EU-lid

| 1. | Heeft de Poolse regering financiële bijdragen gevraagd van een dagblad in ruil voor een wetswijziging die overname van televisiezenders door die krant beter mogelijk zou maken? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Poolse regering financiële bijdragen gevraagd van een dagblad in ruil voor een wetswijziging die overname van televisiezenders door die krant beter mogelijk zou maken?

| 2. | Zijn de in vraag 1 bedoelde bijdragen terechtgekomen in de Poolse staatskas, ten behoeve van door regering en parlement vast te stellen bestedingen die voor iedereen terug te vinden zijn in de staatsbegroting en de eindafrekening over het desbetreffende boekjaar, of zijn deze gelden terechtgekomen in een niet aan het publiek bekend circuit van privé-personen en/of organisaties? |
| --- | --- |

2.

Zijn de in vraag 1 bedoelde bijdragen terechtgekomen in de Poolse staatskas, ten behoeve van door regering en parlement vast te stellen bestedingen die voor iedereen terug te vinden zijn in de staatsbegroting en de eindafrekening over het desbetreffende boekjaar, of zijn deze gelden terechtgekomen in een niet aan het publiek bekend circuit van privé-personen en/of organisaties?

| 3. | Indien in strijd met de Poolse wet is gehandeld, leidt dit dan tot een afhandeling via de rechter, of krijgt de politie onder politieke druk de opdracht om opsporing en onderzoek te beperken, waarna de zaak wordt geseponeerd wegens gebrek aan bewijs? |
| --- | --- |

3.

Indien in strijd met de Poolse wet is gehandeld, leidt dit dan tot een afhandeling via de rechter, of krijgt de politie onder politieke druk de opdracht om opsporing en onderzoek te beperken, waarna de zaak wordt geseponeerd wegens gebrek aan bewijs?

| 4. | Leidt het door commissaris Verheugen in het Nederlandse TV-programma „Spel zonder grenzen” (KRO-Reporter) van 10 april 2003 benadrukken van de grote omvang van de Poolse bevolking ten opzichte van de negen andere gelijktijdig in 2004 toetredende EU-lidstaten samen ertoe dat het Poolse lidmaatschap een speciale prioriteit krijgt? Kan die prioriteit ertoe leiden dat strijdigheid met het EU-acquis voor Polen soepeler wordt beoordeeld dan voor andere staten? |
| --- | --- |

4.

Leidt het door commissaris Verheugen in het Nederlandse TV-programma „Spel zonder grenzen” (KRO-Reporter) van 10 april 2003 benadrukken van de grote omvang van de Poolse bevolking ten opzichte van de negen andere gelijktijdig in 2004 toetredende EU-lidstaten samen ertoe dat het Poolse lidmaatschap een speciale prioriteit krijgt? Kan die prioriteit ertoe leiden dat strijdigheid met het EU-acquis voor Polen soepeler wordt beoordeeld dan voor andere staten?

| 5. | Worden de normen waarmee Polen wordt beoordeeld tevens de normen waarmee andere nieuwe lidstaten, die tot nu toe beter aan hun verplichtingen hebben voldaan, voortaan zullen worden beoordeeld? |
| --- | --- |

5.

Worden de normen waarmee Polen wordt beoordeeld tevens de normen waarmee andere nieuwe lidstaten, die tot nu toe beter aan hun verplichtingen hebben voldaan, voortaan zullen worden beoordeeld?

| 6. | Op grond waarvan komt commissaris Verheugen tot het oordeel dat Polen op het moment van toetreding op 1 mei 2004 wel volledig aan de binnen de EU geldende normen zal voldoen? Welke garanties zijn er dat dit op tijd zal gebeuren? Wat onderneemt de Commissie om na 1 mei 2004 een terugval naar het huidige niveau van corruptie te voorkomen? |
| --- | --- |

6.

Op grond waarvan komt commissaris Verheugen tot het oordeel dat Polen op het moment van toetreding op 1 mei 2004 wel volledig aan de binnen de EU geldende normen zal voldoen? Welke garanties zijn er dat dit op tijd zal gebeuren? Wat onderneemt de Commissie om na 1 mei 2004 een terugval naar het huidige niveau van corruptie te voorkomen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(19 juni 2003)

De Commissie ziet er nauwlettend op toe dat Polen de tijdens de toetredingsonderhandelingen gemaakte afspraken nakomt. Dit geldt ook voor de wijziging van de wet op de audiovisuele media, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, evenals voor alle andere terreinen waarover met Polen onderhandeld is.

De Commissie verkeert echter niet in de positie om te oordelen over de corruptiezaak „Rywin-gate”, waarop de eerste drie vragen betrekking hebben. Deze affaire wordt momenteel grondig onderzocht door de Poolse justitie. De openbaar aanklager heeft zijn werk afgerond en zal naar verwachting binnen enkele dagen de resultaten daarvan voorleggen aan de betreffende rechtbank. In de tussentijd zal een speciale onderzoekscommissie van het Poolse parlement de zaak nader onderzoeken. Hoewel de Commissie het betreurt dat pogingen tot omkoping op dergelijke schaal zouden hebben kunnen plaatsvinden, wijst zij ook op de openheid en vastberadenheid waarmee deze zaak momenteel door de Poolse overheid wordt aangepakt.

Wat betreft vraag 4 en 5, benadrukt de Commissie dat zowel de onderhandelingen over toetreding met de tien kandidaat-lidstaten als het toezicht op de daaruit voortgekomen verplichtingen op uiterst objectieve basis geschieden, waarbij geen enkele kandidaat-lidstaat gunstiger behandeld wordt dan een andere. Tijdens de onderhandelingen golden voor iedereen dezelfde normen, en dat zal ook het geval zijn tijdens het toezicht.

Wat betreft de laatste vraag, concludeerde de Commissie in haar periodieke verslag van oktober 2001 (1) over de vorderingen van Polen op de weg naar toetreding dat Polen vanaf 2004 aan alledrie de toetredingscriteria (politieke, economische en criteria met betrekking tot het acquis communautaire) zou voldoen. De lidstaten besloten de uitbreiding op 1 mei 2004 te laten plaatsvinden en de Commissie houdt, zoals hierboven beschreven, nauwlettend toezicht op de verdere vooruitgang van alle kandidaat-lidstaten. Naar verwachting zal begin november 2003 een uitgebreid verslag van de resultaten van dit toezicht gepresenteerd worden aan het Parlement en de Raad en openbaar gemaakt worden. Op basis van dit verslag kan de Commissie besluiten vrijwaringsclausules in te stellen voor bepaalde specifieke terreinen als dat nodig mocht zijn.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/enlargement/report2002/pl_en.pdf).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/37 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/37

---

(2004/C 78 E/0037)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1551/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft:   Etikettering van producten die asbest bevatten

Richtlijn 83/478/EEG (1) van de Raad van 19 september 1983 bepaalt dat producten die asbest bevatten moeten worden voorzien van een etiket waarop wordt gewezen op de gevaarlijke aard ervan.

In Portugal worden echter asbest bevattende producten verkocht, zoals eterniet, die niet zijn voorzien van deze waarschuwing.

Kan de Commissie me zeggen hoe het staat met de omzetting in nationale wetgeving van deze richtlijn in Portugal?

Heeft de Commissie een verklaring voor deze nalatigheid?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(17 juni 2003)

Richtlijn 83/478/EEG van de Raad van 19 september 1983 houdende vijfde wijziging (asbest) van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid- Staten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten is op 14 januari 1987 als „Decreto-Lei n. 28/87 de 14.1.1987. Limita a comercialização e a utilização do amianto e dos produtos que o contenham, Diário da República I Série n. 11 de 14.1.1987 Página 183” in de nationale wetgeving van Portugal omgezet.

Portugal heeft daarmee voldaan aan zijn verplichting de richtlijn in nationaal recht om te zetten; dit geldt ook voor de bepalingen betreffende de etikettering van producten die asbest bevatten (bijlage II van Richtlijn 83/478/EEG).

Wel moet worden opgemerkt dat bijlage I van Richtlijn 83/478/EEG niet langer van kracht is, maar bijlage II wel. De richtlijn is nadien ook herhaaldelijk gewijzigd (2) of aangepast (3)
   (4), zodat per 1 januari 2005 alle soorten asbestvezels (met uitzondering van diafragma's voor elektrolyse-installaties) verboden zijn. Nu al is het op de markt brengen van asbestcement, behalve indien dit chrysotiel bevat, in de Unie verboden.

Handhaving van de bepalingen van Richtlijn 83/478/EEG (etikettering) en de wijzigingen hiervan in de nationale wetgeving valt in de eerste plaats onder de verantwoordelijkheid van de betrokken lidstaat. Wel moet de Commissie ervoor zorgen dat de bepalingen van het EG-Verdrag en de door de instellingen in verband hiermee genomen maatregelen, waaronder richtlijnen, worden toegepast. Daarom zal zij contact met de Portugese autoriteiten opnemen om ervoor te zorgen dat ze de nodige maatregelen nemen om deze richtlijn te handhaven.

---

(1)  PB L 263 van 24.9.1983, blz. 33.

(2)  PB L 375 van 31.12.1985; omgezet in Portugees nationaal recht als „Decreto-Lei n. 138/88 de 22.4.1988”.

(3)  PB L 363 van 31.12.1991; omgezet in Portugees nationaal recht als „Decreto-Lei n. 228/94 de 13.9.1994”.

(4)  PB L 142 van 5.6.1999; nog niet omgezet in Portugees nationaal recht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/38 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/38

---

(2004/C 78 E/0038)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1568/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft:   Sterke inkrimping passagiersdiensten op spoorwegnet Slowakije als gevolg van geheime voorwaarden bij een in 1999 door de EIB verstrekte lening

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de Europese Investeringsbank (EIB) in 1999 aan de regering van Slowakije een lening van 120 miljoen euro heeft verstrekt, waarvan pas later openbaar werd dat daaraan de door de EIB eenzijdig opgelegde voorwaarde zou zijn verbonden dat de passagiersdiensten sterk zouden moeten worden ingekrompen door het afstoten van 32 lijnen in 2002? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de Europese Investeringsbank (EIB) in 1999 aan de regering van Slowakije een lening van 120 miljoen euro heeft verstrekt, waarvan pas later openbaar werd dat daaraan de door de EIB eenzijdig opgelegde voorwaarde zou zijn verbonden dat de passagiersdiensten sterk zouden moeten worden ingekrompen door het afstoten van 32 lijnen in 2002?

| 2. | Acht de Commissie het reëel dat zonder aanvullende overheidssubsidies ter compensatie van verliezen en ter verkrijging van winsten een particuliere onderneming de verantwoordelijkheid voor de af te stoten passagiersdiensten zal willen overnemen? |
| --- | --- |

2.

Acht de Commissie het reëel dat zonder aanvullende overheidssubsidies ter compensatie van verliezen en ter verkrijging van winsten een particuliere onderneming de verantwoordelijkheid voor de af te stoten passagiersdiensten zal willen overnemen?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat in oktober 2001 niet alleen de Slowaakse regering en de Slowaakse spoorwegmaatschappij ZSR weigerden om de voorwaarden voor de lening bekend te maken aan de internationale milieuorganisatie Friends of the Earth, maar dat ook de EIB dit ondanks zijn in november 2000 aangekondigde nieuwe informatiebeleid weigerde onder verwijzing naar de verantwoordelijheid van de andere betrokken partijen? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat in oktober 2001 niet alleen de Slowaakse regering en de Slowaakse spoorwegmaatschappij ZSR weigerden om de voorwaarden voor de lening bekend te maken aan de internationale milieuorganisatie Friends of the Earth, maar dat ook de EIB dit ondanks zijn in november 2000 aangekondigde nieuwe informatiebeleid weigerde onder verwijzing naar de verantwoordelijheid van de andere betrokken partijen?

| 4. | Acht de Commissie het correct dat geheimhouding bestaat over diep in het overheidsbeleid ingrijpende gevolgen van leningen aan overheden die worden verstrekt door een bank die eigendom is van overheden? Past dat in een goede werking van de binnen de EU als norm gehanteerde parlementaire democratie en de daarvoor benodigde openbaarheid? |
| --- | --- |

4.

Acht de Commissie het correct dat geheimhouding bestaat over diep in het overheidsbeleid ingrijpende gevolgen van leningen aan overheden die worden verstrekt door een bank die eigendom is van overheden? Past dat in een goede werking van de binnen de EU als norm gehanteerde parlementaire democratie en de daarvoor benodigde openbaarheid?

| 5. | Passen de gevolgen van deze lening in het beleid van de Commissie om het verkeer per rail te stimuleren en te voorkomen dat in nieuwe lidstaten een onnodige verschuiving van rail naar weg plaatsvindt? |
| --- | --- |

5.

Passen de gevolgen van deze lening in het beleid van de Commissie om het verkeer per rail te stimuleren en te voorkomen dat in nieuwe lidstaten een onnodige verschuiving van rail naar weg plaatsvindt?

| 6. | Wat onderneemt de Commissie om de toekomstige EU-lidstaat Slowakije in staat te stellen zijn publieke dienstverlening op het gebied van passagiersdiensten per spoor te behouden? |
| --- | --- |

6.

Wat onderneemt de Commissie om de toekomstige EU-lidstaat Slowakije in staat te stellen zijn publieke dienstverlening op het gebied van passagiersdiensten per spoor te behouden?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(19 juni 2003)

| 1. | Dat er zogezegd geheime voorwaarden zouden zijn verbonden aan de toekenning in 1999 door de Europese Investeringsbank (EIB) van een lening aan de Slowaakse Regering is de Commissie onbekend.
  De Commissie werd overeenkomstig artikel 21 van de statuten van de Bank over het voorstel geraadpleegd en bracht over het project een gunstig advies uit voordat het aan de raad van bewind van de Bank werd voorgelegd. De Commissie is eveneens vertegenwoordigd in de raad van bewind van de Bank, die op 20 juli 1999 zijn goedkeuring heeft gehecht aan een lening van 200 miljoen euro aan de Slowaakse spoorwegmaatschappij ZSR voor het verbeteren en moderniseren van het Slowaakse spoorwegnet en de aanschaf van rollend materieel.
  De EIB heeft bij de ondertekening van de lening op 26 juli 1999 een perscommuniqué gepubliceerd. Dit communiqué werd op de website van de Bank (http://www.eib.org/news/press/press.asp?Press=1026) geplaatst.
  Leningsvoorwaarden worden nooit eenzijdig door de EIB opgelegd; bij onderhandelingen over leningsovereenkomsten treden de EIB en de potentiële leningnemers altijd als gelijke partners op. De voorwaarden van bedoelde lening waren gebaseerd op onafhankelijke studies en herstructureringsplannen van de Slowaakse Regering, die de financiële situatie van de spoorwegonderneming van het land spoedig opnieuw wenste te stabiliseren. |
| --- | --- |

1.

Dat er zogezegd geheime voorwaarden zouden zijn verbonden aan de toekenning in 1999 door de Europese Investeringsbank (EIB) van een lening aan de Slowaakse Regering is de Commissie onbekend.

De Commissie werd overeenkomstig artikel 21 van de statuten van de Bank over het voorstel geraadpleegd en bracht over het project een gunstig advies uit voordat het aan de raad van bewind van de Bank werd voorgelegd. De Commissie is eveneens vertegenwoordigd in de raad van bewind van de Bank, die op 20 juli 1999 zijn goedkeuring heeft gehecht aan een lening van 200 miljoen euro aan de Slowaakse spoorwegmaatschappij ZSR voor het verbeteren en moderniseren van het Slowaakse spoorwegnet en de aanschaf van rollend materieel.

De EIB heeft bij de ondertekening van de lening op 26 juli 1999 een perscommuniqué gepubliceerd. Dit communiqué werd op de website van de Bank (http://www.eib.org/news/press/press.asp?Press=1026) geplaatst.

Leningsvoorwaarden worden nooit eenzijdig door de EIB opgelegd; bij onderhandelingen over leningsovereenkomsten treden de EIB en de potentiële leningnemers altijd als gelijke partners op. De voorwaarden van bedoelde lening waren gebaseerd op onafhankelijke studies en herstructureringsplannen van de Slowaakse Regering, die de financiële situatie van de spoorwegonderneming van het land spoedig opnieuw wenste te stabiliseren.

| 2. | In overeenstemming met de communautaire richtlijnen werd de ZSR opgesplitst in een openbaar lichaam belast met het beheer van de infrastructuur (ZSR) en een met de exploitatie van de vervoerdiensten belaste maatschappij (ZS). Voor deze opsplitsing werd uitgegaan van een door het Parlement goedgekeurde resolutie van de Regering van 18 oktober 2000, die op 1 januari 2002 in werking is getreden. De met de reizigersdiensten belaste ZS is een vennootschap op aandelen die voor 100 % in handen is van de Staat. ZS krijgt inderdaad exploitatiesubsidies waarin jaarlijks in de staatsbegroting wordt voorzien, en het zou de Slowaakse Regering toekomen dit subsidiesysteem eveneens toe te passen voor een eventueel particuliere exploitatiemaatschappij.
  De Commissie kent de voorwaarden niet waaronder de Slowaakse autoriteiten voornemens zijn de exploitatie van de diensten voor personenvervoer per rail aan een andere spoorwegonderneming te laten overgaan. In het algemeen kan evenwel worden aangenomen dat ondernemingen niet gretig zijn op het overnemen van diensten waarvan zij de exploitatie als niet levensvatbaar beoordelen. |
| --- | --- |

2.

In overeenstemming met de communautaire richtlijnen werd de ZSR opgesplitst in een openbaar lichaam belast met het beheer van de infrastructuur (ZSR) en een met de exploitatie van de vervoerdiensten belaste maatschappij (ZS). Voor deze opsplitsing werd uitgegaan van een door het Parlement goedgekeurde resolutie van de Regering van 18 oktober 2000, die op 1 januari 2002 in werking is getreden. De met de reizigersdiensten belaste ZS is een vennootschap op aandelen die voor 100 % in handen is van de Staat. ZS krijgt inderdaad exploitatiesubsidies waarin jaarlijks in de staatsbegroting wordt voorzien, en het zou de Slowaakse Regering toekomen dit subsidiesysteem eveneens toe te passen voor een eventueel particuliere exploitatiemaatschappij.

De Commissie kent de voorwaarden niet waaronder de Slowaakse autoriteiten voornemens zijn de exploitatie van de diensten voor personenvervoer per rail aan een andere spoorwegonderneming te laten overgaan. In het algemeen kan evenwel worden aangenomen dat ondernemingen niet gretig zijn op het overnemen van diensten waarvan zij de exploitatie als niet levensvatbaar beoordelen.

| 3. | De Commissie was niet op de hoogte van de bewering dat de Slowaakse Regering en de Slowaakse spoorwegmaatschappij ZSR zouden hebben besloten de leningvoorwaarden niet bekend te maken aan de milieuorganisatie Friends of the Earth.
  Met betrekking tot de weigering van de EIB om informatie te verstrekken, heeft de Commissie vernomen dat de Bank inderdaad in 1999 en 2001 van Friends of the Earth (en CEE Bankwatch) het verzoek om informatie over de voorwaarden van de aan de ZSR toegekende lening heeft ontvangen en heeft geweigerd die te verstrekken zonder de instemming van de andere partijen bij de leningsovereenkomst. De EIB is van oordeel dat zij ten opzichte van haar cliënten door het beroepsgeheim gebonden is en geen gegevens kan vrijgeven ten aanzien waarvan zij een vertrouwelijkheidsgarantie meent te hebben verstrekt. De Bank neemt op dit ogenblik een nieuw verzoek van Friends of the Earth (van 3 mei 2003) in overweging en heeft dit verzoek naar de leningnemer doorgestuurd. |
| --- | --- |

3.

De Commissie was niet op de hoogte van de bewering dat de Slowaakse Regering en de Slowaakse spoorwegmaatschappij ZSR zouden hebben besloten de leningvoorwaarden niet bekend te maken aan de milieuorganisatie Friends of the Earth.

Met betrekking tot de weigering van de EIB om informatie te verstrekken, heeft de Commissie vernomen dat de Bank inderdaad in 1999 en 2001 van Friends of the Earth (en CEE Bankwatch) het verzoek om informatie over de voorwaarden van de aan de ZSR toegekende lening heeft ontvangen en heeft geweigerd die te verstrekken zonder de instemming van de andere partijen bij de leningsovereenkomst. De EIB is van oordeel dat zij ten opzichte van haar cliënten door het beroepsgeheim gebonden is en geen gegevens kan vrijgeven ten aanzien waarvan zij een vertrouwelijkheidsgarantie meent te hebben verstrekt. De Bank neemt op dit ogenblik een nieuw verzoek van Friends of the Earth (van 3 mei 2003) in overweging en heeft dit verzoek naar de leningnemer doorgestuurd.

| 4. | De Commissie heeft de toetredende landen in het algemeen verzocht de transparantie en de toegang tot informatie te vergroten. De wet inzake vrije toegang tot informatie werd in Slowakije van kracht in januari 2001 en heeft aan de transparantie in het openbaar bestuur en de corruptiebestrijding bijgedragen. Zoals in het periodiek verslag van 2002 evenwel werd vermeld, is het bewustzijn bij de bevolking weliswaar toegenomen, maar blijft het moeilijk om te komen tot een uniforme behandeling door de bestuursorganen van documenten die als geheim worden beschouwd. Dit vraagstuk wordt in de pretoetredingsfase nog steeds besproken in het kader van de algemene beoordelingsopdracht.
  Overigens verwacht de EIB dat leningnemers de informatie verstrekken die zij op grond van de communautaire wetgeving verplicht zijn te verstrekken, maar wordt openheid met betrekking tot andere zakelijke of politieke overwegingen aan hun oordeel overgelaten. De Commissie is ervan overtuigd dat de EIB er geen bezwaar zou tegen hebben dat de leningnemer/de Slowaakse Regering de informatie vervat in de financieringsovereenkomst met de Bank bekendmaakt. |
| --- | --- |

4.

De Commissie heeft de toetredende landen in het algemeen verzocht de transparantie en de toegang tot informatie te vergroten. De wet inzake vrije toegang tot informatie werd in Slowakije van kracht in januari 2001 en heeft aan de transparantie in het openbaar bestuur en de corruptiebestrijding bijgedragen. Zoals in het periodiek verslag van 2002 evenwel werd vermeld, is het bewustzijn bij de bevolking weliswaar toegenomen, maar blijft het moeilijk om te komen tot een uniforme behandeling door de bestuursorganen van documenten die als geheim worden beschouwd. Dit vraagstuk wordt in de pretoetredingsfase nog steeds besproken in het kader van de algemene beoordelingsopdracht.

Overigens verwacht de EIB dat leningnemers de informatie verstrekken die zij op grond van de communautaire wetgeving verplicht zijn te verstrekken, maar wordt openheid met betrekking tot andere zakelijke of politieke overwegingen aan hun oordeel overgelaten. De Commissie is ervan overtuigd dat de EIB er geen bezwaar zou tegen hebben dat de leningnemer/de Slowaakse Regering de informatie vervat in de financieringsovereenkomst met de Bank bekendmaakt.

| 5. | In haar witboek betreffende „het Europees vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen” (1) heeft de Commissie als doelstelling opgenomen het aandeel van de spoorwegen in het vervoer tegen 2010 op het niveau van 1998 te handhaven. Teneinde het concurrentievermogen van de spoorwegen op te voeren en het mogelijk te maken deze doelstelling te verwezenlijken, dienen spoorwegondernemingen de voorschriften na te leven van gewijzigde Richtlijn 91/440/EEG (2), waarin wordt bepaald dat spoorwegondernemingen dienen te worden beheerd overeenkomstig de voor commerciële ondernemingen geldende beginselen. Dit voorschrift is eveneens van toepassing op diensten verstrekt door spoorwegondernemingen in het kader van tussen de spoorwegondernemingen en de autoriteiten van een lidstaat tot stand gekomen openbare dienstcontracten en -verplichtingen.
  De lening was de eerste verrichting van de Bank in de spoorwegsector in Slowakije. De voordelen van het project hielden verband met het in staat stellen van de spoorwegonderneming om haar concurrentievermogen ten opzichte van het in de LMOE sterk toegenomen wegvervoer te vergroten, hetgeen een doelstelling van de Unie is die door de Bank in de gehele Unie van 25 wordt ondersteund. De maatregelen van de EIB ter ondersteuning van spoorwegprojecten in de laatste vijf jaar (16,4 miljard euro) zijn inderdaad omvangijker dan die ter ondersteuning van projecten in de wegvervoersector (13 miljard euro). De resultaten waren eveneens in overeenstemming met het Partnerschap voor de Toetreding van Slowakije tot de Unie, in het kader waarvan speciaal werd gewezen op de behoefte aan modernisering, met inbegrip van de totstandbrenging van TEN-corridors en herstructurering in de spoorwegsector. |
| --- | --- |

5.

In haar witboek betreffende „het Europees vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen” (1) heeft de Commissie als doelstelling opgenomen het aandeel van de spoorwegen in het vervoer tegen 2010 op het niveau van 1998 te handhaven. Teneinde het concurrentievermogen van de spoorwegen op te voeren en het mogelijk te maken deze doelstelling te verwezenlijken, dienen spoorwegondernemingen de voorschriften na te leven van gewijzigde Richtlijn 91/440/EEG (2), waarin wordt bepaald dat spoorwegondernemingen dienen te worden beheerd overeenkomstig de voor commerciële ondernemingen geldende beginselen. Dit voorschrift is eveneens van toepassing op diensten verstrekt door spoorwegondernemingen in het kader van tussen de spoorwegondernemingen en de autoriteiten van een lidstaat tot stand gekomen openbare dienstcontracten en -verplichtingen.

De lening was de eerste verrichting van de Bank in de spoorwegsector in Slowakije. De voordelen van het project hielden verband met het in staat stellen van de spoorwegonderneming om haar concurrentievermogen ten opzichte van het in de LMOE sterk toegenomen wegvervoer te vergroten, hetgeen een doelstelling van de Unie is die door de Bank in de gehele Unie van 25 wordt ondersteund. De maatregelen van de EIB ter ondersteuning van spoorwegprojecten in de laatste vijf jaar (16,4 miljard euro) zijn inderdaad omvangijker dan die ter ondersteuning van projecten in de wegvervoersector (13 miljard euro). De resultaten waren eveneens in overeenstemming met het Partnerschap voor de Toetreding van Slowakije tot de Unie, in het kader waarvan speciaal werd gewezen op de behoefte aan modernisering, met inbegrip van de totstandbrenging van TEN-corridors en herstructurering in de spoorwegsector.

| 6. | Openbare dienstcontracten en -verplichtingen worden geregeld bij de gewijzigde Verordening 1191/69 (3). Slowakije heeft tijdens de toetredingsonderhandelingen niet verzocht om een afwijking van deze Verordening.
  Bovendien wenst de Commissie erop te wijzen dat zij een voorstel (4) heeft ingediend voor een nieuwe verordening betreffende openbare dienstcontracten, waarin meer nadruk komt te liggen op de verantwoordelijkheid van de autoriteiten om te zorgen voor toereikend en doeltreffend openbaar vervoer voor de burgers. De Verordening zou eveneens voorzien in regelingen voor het op transparante en concurrerende basis gunnen van openbare dienstcontracten, een aanpak die in de huidige lidstaten heeft bewezen tot grotere efficiency (en derhalve een meer doeltreffend gebruik van overheidsmiddelen) en meer steun aanleiding te geven. Bedoeld voorstel is op dit ogenblik in behandeling bij de Raad. |
| --- | --- |

6.

Openbare dienstcontracten en -verplichtingen worden geregeld bij de gewijzigde Verordening 1191/69 (3). Slowakije heeft tijdens de toetredingsonderhandelingen niet verzocht om een afwijking van deze Verordening.

Bovendien wenst de Commissie erop te wijzen dat zij een voorstel (4) heeft ingediend voor een nieuwe verordening betreffende openbare dienstcontracten, waarin meer nadruk komt te liggen op de verantwoordelijkheid van de autoriteiten om te zorgen voor toereikend en doeltreffend openbaar vervoer voor de burgers. De Verordening zou eveneens voorzien in regelingen voor het op transparante en concurrerende basis gunnen van openbare dienstcontracten, een aanpak die in de huidige lidstaten heeft bewezen tot grotere efficiency (en derhalve een meer doeltreffend gebruik van overheidsmiddelen) en meer steun aanleiding te geven. Bedoeld voorstel is op dit ogenblik in behandeling bij de Raad.

---

(1)  COM(2001) 317 def, PB C 240 E van 28.8.2001.

(2)  Richtlijn 91/440/EEG van 29 juli 1991, PB L 237 van 24.8.1991, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, PB L 75 van 15.3.2001.

(3)  Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969, PB L 156 van 28.6.1969, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1893/91 van de Raad van 20 juni 1991 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren, PB L 169 van 29.6.1991.

(4)  Gewijzigd voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren, (COM(2002) 107 def — 2000/0212(COD)), PB C 151 E van 25.6.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/40 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/40

---

(2004/C 78 E/0039)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1596/03

van Regina Bastos (PPE-DE) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft:   Sluiting van de „Schuh-Union” in Ponte de Lima, Portugal

Het Duitse schoenenconcern Schuh-Union heeft op 30 april 2003 zijn fabriek in Ponte de Lima gesloten waardoor meer dan 180 werknemers op straat zijn komen te staan. Via een enkele bekendmaking die op de ingang van de fabriek was bevestigd liet de directie de werknemers weten dat de fabriek haar poorten had gesloten.

Het concern had schriftelijk laten vastleggen dat de fabriek minstens 20 jaar in Ponte de Lima zou blijven, maar na 12 jaar werd dus besloten de productie stop te zetten.

De directie noemde als oorzaak dat er niet genoeg bestellingen waren binnengekomen, maar in werkelijkheid werden deze bestellingen naar andere fabrieken in Roemenië en Turkije doorgespeeld waar de lonen lager liggen.

In mei 2002 heeft het concern Schuh-Union al een fabriek in Maia (Portugal) gesloten om de productie naar Roemenië over te hevelen. Hierdoor kwamen 460 werknemers op straat te staan. De directie beweerde toen dat de fabriek in Ponte de Lima dankzij deze sluiting op volle kracht kon blijven produceren zonder dat er van een personeelsinkrimping sprake zou zijn.

Desalniettemin sloot Schuh-Union in oktober 2002 het snij- en naaiatelier van zijn fabriek in Ponte de Lima waarbij 172 werknemers met onmiddellijke ingang werden ontslagen.

Er zij op gewezen dat 97% van de werknemers in deze fabriek vrouwen zijn van tussen de 40 en 50 jaar die natuurlijk grote problemen zullen ondervinden bij het vinden van een nieuwe baan, met name in een regio waar het aanbod zeer beperkt is.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| — | of het concern Schuh-Union financiële steun van de EU heeft ontvangen, |
| --- | --- |

—

of het concern Schuh-Union financiële steun van de EU heeft ontvangen,

| — | en zo ja, hoeveel, wanneer en onder welke voorwaarden? |
| --- | --- |

—

en zo ja, hoeveel, wanneer en onder welke voorwaarden?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 september 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat de onderneming „Schuh-Union” geen steun uit het Europees Sociaal Fonds heeft ontvangen. De onderneming heeft echter wel cofinanciering genoten uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) ten bedrage van 199 431000 PTE (totale kosten 280 735 000 PTE) in het kader van twee projecten die respectievelijk zijn goedgekeurd op 12 november 1992 uit hoofde van het programma PNICIAP en op 2 maart 1998 uit hoofde van het programma voor de modernisering van de Portugese economie

Deze steun is toegekend door de lidstaat in het kader van een door de Commissie goedgekeurde steunregeling. De lidstaat dient toe te zien op de inachtneming van de communautaire mededingingsregels. De Commissie zal de Portugese autoriteiten vragen na te gaan of de regels inzake de aan „Schuh-Union” toegekende steun in acht zijn genomen.

De verantwoordelijkheid voor de vestigingsplaats van ondernemingen ligt in de eerste plaats bij de directeuren van ondernemingen. In het kader van nieuwe regelgeving voor de periode 2000-2006 dienen de lidstaten er echter op toe te zien dat projecten die steun ontvangen uit de Structuurfondsen in de eerste vijf jaar na toekenning van de steun geen belangrijke veranderingen ondergaan, waaronder een „overbrenging van een productieve activiteit naar een andere plaats” (1). Volgens de op 10 maart 1998 door de Commissie goedgekeurde richtsnoeren inzake regionale staatssteun moeten gefinancierde activa en gecreëerde arbeidsplaatsen ten minste vijf jaar in stand worden gehouden, vanaf het moment waarop de investering waarvoor steun is toegezegd, is gerealiseerd.

---

(1)  Artikel 30, lid 4 b), van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/41 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/41

---

(2004/C 78 E/0040)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1670/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(19 mei 2003)

Betreft:   Toestemming van de Europese Commissie voor projecten die schadelijk zijn voor Netwerk Natura 2000

Eind april zijn er in de Spaanse pers berichten verschenen dat de Europese Commissie uit economische overwegingen zou hebben besloten toestemming te verlenen voor drie projecten die een sterke impact hebben voor het milieu. In concreto gaat het om uitbreidingsplannen van de haven van Rotterdam (Nederland), steenkoolwinning in Noordrijn-Westfalen (Duitsland) en een nieuwe spoorlijn langs de Botnische Golf (Zweden). Het blijkt dat in alle drie deze gevallen de communautaire autoriteiten het erover eens waren dat deze projecten „rampzalige gevolgen” zouden hebben voor natuurgebieden die zijn opgenomen in het Netwerk Natura 2000.

Dit besluit heeft tot grote ongerustheid geleid bij burgerij en milieubeschermers, want aantasting van natuurgebieden is op zich al ernstig, maar nog ernstiger wanneer om economische redenen de enclaves van Natura 2000 worden verwoest, terwijl de Europese Unie zelf heeft besloten deze enclaves in het leven te roepen.

Aangezien volgens de regels van de communautaire fondsen geen steun kan worden verleend aan projecten die beschermde gebieden of het milieu in het algemeen schade toebrengen, luidt de vraag:

Kan de Commissie al of niet de berichten bevestigen die over de drie bovengenoemde projecten zijn verschenen?

Krijgen deze projecten financiële steun van de Gemeenschap?

Kan de Commissie ervoor instaan dat men zich houdt aan de opdracht uit te zien naar duurzame alternatieven in de genoemde gevallen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 juli 2003)

Op 24 april 2003 heeft de Commissie vier adviezen aangenomen overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1) (de „habitatrichtlijn”). Deze adviezen hebben betrekking op een algemeen bedrijfsplan van de Prosper Haniel-kolenmijn bij Bottrop (Noordrijn-Westfalen), een gepland industrieel gebied bij Siegen/Freudenberg (Noordrijn-Westfalen), het ontwikkelingsplan „Mainport Rotterdam” en het project voor een spoorlijn langs de Botnische golf van Nordmaling naar Umea (Zweden).

Volgens artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG kan, ondanks aanzienlijke negatieve gevolgen voor een Natura 2000-gebied, een plan of een project bij ontstentenis van alternatieve oplossingen toch worden gerealiseerd om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van redenen van sociale of economische aard. In dat geval moeten de lidstaten alle nodige compenserende maatregelen nemen om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. Wanneer het betrokken gebied een gebied met een prioritair type natuurlijke habitat en/of een prioritaire soort is en indien geen argumenten die verband houden met de menselijke gezondheid, de openbare veiligheid of met voor het milieu wezenlijke gunstige effecten kunnen worden aangevoerd, kan het project, na advies van de Commissie, worden gerechtvaardigd om andere dwingende redenen van groot openbaar belang.

De Commissie kan bevestigen dat voor de drie door het geachte parlementslid bedoelde ontwikkelingsprojecten op 24 april 2003 een gunstig advies is uitgebracht, zeggende dat de respectieve ontwikkelingsprojecten om dwingende redenen van groot openbaar belang kunnen worden uitgevoerd op voorwaarde dat de nodige compenserende maatregelen worden genomen om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. Een negatief advies werd uitgebracht met betrekking tot het geplande industriegebied bij Trupbach/Siegen, omdat in dit geval niet op behoorlijke wijze naar alternatieve oplossingen was gezocht en ook niet voorzien was in voldoende compenserende maatregelen. De vier adviezen van de Commissie omvatten relevante informatie over de projecten en de gevolgen ervan alsmede over het onderzoek naar mogelijke alternatieve oplossingen en de geplande compenserende maatregelen. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar de volledige tekst van de adviezen voor meer bijzonderheden over deze aspecten.

In de drie door het geachte parlementslid genoemde gevallen zijn de bepalingen van artikel 6, lid 4, van de habitatrichtlijn voor het toestaan van projecten die tot een aanzienlijke aantasting van een Natura 2000-gebied kunnen leiden, toegepast en heeft de Commissie gunstig advies uitgebracht. Voor zover aan alle andere aspecten van de milieuwetgeving van de Unie wordt voldaan, is er uit dit oogpunt dan ook geen enkele juridische belemmering voor mogelijke steun van de Gemeenschap voor deze projecten. Tot dusver heeft de Commissie evenwel nog geen verzoek in die zin ontvangen.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/43 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/43

---

(2004/C 78 E/0041)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1687/03

van Inger Schörling (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 mei 2003)

Betreft:   Botniabanan — rivierdelta van de Umeå

Zoals de Commissie bekend is, vormt de Botniabanan-spoorlijn in Zweden een bedreiging voor de rivierdelta van de Umeå, een gebied in het kader van Natura 2000 dat veel vogelhabitats en als prioritair aangemerkte habitats kent.

Er is aangetoond dat er levensvatbare alternatieven zijn naar het westen, zodat er geen goederentransport meer door de stad Umeå hoeft plaats te vinden, en naar het oosten, waarmee wordt voorkomen dat het spoor in de stad Umeå doodloopt. Wat is de mening van de Commissie over deze alternatieven?

De zorg is geuit dat de in 1998 voor dit project gemaakte milieueffectrapportage (MER) onvolledig is. Is de Commissie ervan overtuigd dat de door de Zweedse autoriteiten gemaakte MER voldoet aan de vereisten van richtlijn 85/337/EEG (1) (bijgewerkte versie 97/11/EG (2))? Verstrekt deze MER naar de mening van de Commissie alle relevante informatie over de vermoedelijke milieueffecten van de aanleg van de spoorweg en geeft deze een volledige evaluatie van de opties met betrekking tot de alternatieve routes? Acht de Commissie het voorstel om het roestgebied van 10 000 watervogels vier km naar het noorden te verplaatsen een wetenschappelijk onderbouwde aanbeveling voor een compenserende maatregel? Is de Commissie van mening dat de algemene conclusies van de MER door wetenschappelijk bewijs worden gestaafd?

Hoe beoordeelt de Commissie deze beide thema's: de alternatieve routes en de mogelijke problemen met de MER? Worden deze door de betreffende diensten van de Commissie in één pakket behandeld? Vreest de Commissie, gezien het bewijs van alternatieve routes en de mogelijke problemen met de MER, dat Zweden wellicht de Habitat-richtlijn, de Vogel-richtlijn en de MER-wetgeving overtreedt?

Vooraanstaande deskundigen hebben aangetoond dat de geluidsberekeningen die door de Zweedse autoriteiten in de stad en de regio van de rivierdelta van de Umeå zijn verricht, ver beneden de resultaten liggen van de in de jaren '90 in Zweden gedane metingen van het geluid van honderden treinpassages. Heeft de Commissie rekening gehouden met het effect van dit verschil in geluidstoename van tenminste 15 dB(A) op het vogelleven in de delta?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde kwesties. Op verzoek van het Koninkrijk Zweden heeft de Commissie op 24 april 2003 over dit project advies uitgebracht overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3) (hierna de „habitatrichtlijn” genoemd).

Krachtens artikel 6, lid 4, van de habitatrichtlijn mag een plan of project, ondanks negatieve gevolgen voor een Natura 2000-gebied, bij ontstentenis van alternatieve oplossingen, om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van redenen van sociale of economische aard, toch worden gerealiseerd op voorwaarde dat de lidstaat alle nodige compenserende maatregelen neemt om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. Wanneer het betrokken gebied een gebied met een prioritair type natuurlijke habitat en/of een prioritaire soort is en er geen argumenten die verband houden met de menselijke gezondheid, de openbare veiligheid of met voor het milieu wezenlijke gunstige effecten kunnen worden aangevoerd, kan het project eventueel toch, na advies van de Commissie, om andere dwingende redenen van groot openbaar belang worden uitgevoerd.

In bovengenoemd advies heeft de Commissie het argument van de Zweedse regering aanvaard dat uit ramingen van de verwachte inkomsten blijkt dat alternatieve routes economisch niet levensvatbaar zijn. De Commissie heeft daarom de algemene conclusie aanvaard dat de voorgestelde route de enige levensvatbare oplossing is.

Afgezien daarvan is de Commissie van oordeel dat de voorgestelde compenserende maatregelen tot dusverre niet volstaan om de negatieve effecten van het project op Natura 2000 te compenseren. Het compensatiepakket moet de uitwerking omvatten van een algemeen beheersplan voor de Natura 2000-gebieden dat een kader vormt voor zowel de tenuitvoerlegging van de langetermijndoelstellingen van de compenserende maatregelen als het toekomstige beheer van de gebieden in kwestie. Het pakket moet ook de verbintenis van de Zweedse regering behelzen dat zij zal zorgen voor een afdoende financiering en een doeltreffende uitvoering van en toezicht op de compenserende maatregelen om te waarborgen dat de doelstellingen daadwerkelijk worden bereikt.

Wat de toepassing betreft van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, heeft de Commissie wel degelijk nagegaan of de door de Zweedse autoriteiten uitgevoerde milieueffectbeoordeling voldoet aan de eisen van de richtlijn. Na onderzoek van de desbetreffende klacht over niet-naleving van het gemeenschapsrecht is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen inbreuken op de richtlijn betreffende de milieueffectbeoordeling kunnen worden vastgesteld. Het is voorts aan de Zweedse autoriteiten om te waarborgen dat een volledige milieueffectrapportage wordt gemaakt alvorens een definitieve toestemming voor uitvoering van het project wordt gegeven.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/44 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/44

---

(2004/C 78 E/0042)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1688/03

van Anders Wijkman (PPE-DE) aan de Commissie

(21 mei 2003)

Betreft:   Aanleg van de Ladia Galaska-weg in de provincie Atjeh, Indonesië

Het ecosysteem van het Leuser-Nationaal Park in de door oorlog verscheurde provincie Atjeh, Indonesië, herbergt een schat aan biodiversiteit waardoor het een van de belangrijkste habitatgebieden ter wereld is en van vitaal belang is voor de duurzame ontwikkeling van meer dan 4 miljoen mensen in de omgeving. De Europese Unie geeft al vele jaren steun voor instandhoudingsmaatregelen en heeft onlangs geïnvesteerd in het programma voor de ontwikkeling van het Leuser-Nationaal Park. In de EU-landenstrategie 2002-2006 voor Indonesië wordt een koppeling voorgesteld van de prioriteiten goed bestuur en instandhouding en duurzaam beheer van de natuurlijke hulpbronnen.

Het is bijzonder verontrustend dat de regering van Atjeh een groot wegennet wil aanleggen, de zgn. Ladia Galaska, dwars door het ecosysteem van het Leuser-Nationaal Park. Dat project zou leiden tot de eventuele vernietiging van het park, omdat de illegale houtkap en het stropen op bedreigde diersoorten door de aanleg van de weg worden vergemakkelijkt en, zoals de recente ervaring heeft uitgewezen, tot grote overstromingen. Het project is niet onderworpen geweest aan een eerlijke, objectieve en omvattende milieueffectrapportage en schendt diverse milieuwetten en -verordeningen.

Hoewel het bemoedigend is dat president Megawati van Indonesië een herijking van het project heeft verordonneerd, is de strijd om het behoud van het ecosysteem van het Leuser-Nationaal Park nog lang niet gestreden.

| 1. | Kan de Commissie, gelet op de investeringen van de EU in de regio, de beleidsprioriteiten van de EU voor Indonesië en het commitment van de EU van Götenburg om de teloorgang van de biodiversiteit een halt toe te roepen, mededelen welke maatregelen zij zal nemen om de aanleg van de Ladia Galaska-weg te voorkomen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie, gelet op de investeringen van de EU in de regio, de beleidsprioriteiten van de EU voor Indonesië en het commitment van de EU van Götenburg om de teloorgang van de biodiversiteit een halt toe te roepen, mededelen welke maatregelen zij zal nemen om de aanleg van de Ladia Galaska-weg te voorkomen?

| 2. | Kan de Commissie, gezien haar engagement om het milieu in alle vormen van beleid te integreren, verder de verzekering geven dat zij geen enkel infrastructuurproject zal financieren dat het ecosysteem van het Leuser-Nationaal Park dreigt te schaden? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie, gezien haar engagement om het milieu in alle vormen van beleid te integreren, verder de verzekering geven dat zij geen enkel infrastructuurproject zal financieren dat het ecosysteem van het Leuser-Nationaal Park dreigt te schaden?

| 3. | En tot slot, zal de Commissie bij de Indonesische regering, de regering van de provincie Atjeh en de regeringen van de plaatselijke districten invloed uitoefenen om te waarborgen dat de relevante wetgeving met betrekking tot de aanleg van infrastructuurprojecten in acht wordt genomen? |
| --- | --- |

3.

En tot slot, zal de Commissie bij de Indonesische regering, de regering van de provincie Atjeh en de regeringen van de plaatselijke districten invloed uitoefenen om te waarborgen dat de relevante wetgeving met betrekking tot de aanleg van infrastructuurprojecten in acht wordt genomen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(20 juni 2003)

De Commissie is zich bewust van het ecologisch belang van het Leuser-gebied in Aceh en verleent dan ook steun aan deze regio middels het programma voor de ontwikkeling van het Leuser Park (met steun van de Gemeenschap ten bedrage van 31 000 000 EUR).

De Commissie heeft tevens steun verleend aan de oprichting en zelfvoorziening van de „Internationale Leuser Stichting” (LIF). Deze stichting is volgens haar namelijk van fundamenteel belang voor de duurzame bescherming van het Leuser Ecosysteem op lange termijn. Bij Ministerieel Decreet nr. 227 van 1995 kreeg de LIF het recht het beheer van de instandhouding van het Leuser Ecosysteem op zich te nemen. Dit werd versterkt bij het Presidentieel Decreet nr. 33 in 1998 toen dit recht werd verlengd tot 30 jaar. De EU-steun aan de Internationale Leuser Stichting helpt de regering bij haar inspanningen om ervoor te zorgen dat de bestaande wetgeving die gericht is op de instandhouding van het Leuser Ecosysteem naar behoren wordt nageleefd.

De Commissie beseft dat de aanleg van wegen en de aansluitende ontginning voor een dergelijk delicaat ecosysteem zouden leiden tot milieuafbraak en mogelijk nefaste gevolgen zouden hebben voor de door het Leuser Ecosysteem gesteunde duurzame economische groei op lange termijn en de sociale ontwikkeling en bovendien zeer wel de biodiversiteit in het gebied in het gedrang zouden kunnen brengen.

Om escalatie van milieuschade en economische verliezen te voorkomen werd in het kader van het programma voor de ontwikkeling van het Leuser gebied en de LIF actief gepleit bij de regering van Aceh, de districtbesturen, de donorgemeenschap en de centrale overheid om de voorstellen voor wegenaanleg opnieuw onder de loep te nemen en de meest omstreden plannen zelfs te annuleren.

De Delegatie van de Commissie heeft een actieplan uitgevoerd over dit thema in het kader waarvan een aantal ontmoetingen werden georganiseerd met vakministers. Doel hierbij was het standpunt van de Gemeenschap ten aanzien van Ladia Galaska te belichten en met eventuele gezamenlijke alternatieven voor het project te komen.

Omdat een vervoernetwerk over land ernstige schade zou toebrengen aan het gebied heeft de Commissie voorts steun verleend aan de aanleg van een landingsbaan in Kutacane. De regering van Aceh Tenggara beschouwt dit als een alternatief voor het verlies van voordelen die zij anders zou hebben ontvangen uit de aanleg van wegen door het Leuser ecosysteem. De steun voor de aanleg van deze landingsbaan in Kutacane is gekoppeld aan degelijke voorwaarden zowel op het gebied van het milieu, als van technische, juridische en financiële aard.

De Commissie zal trachten ervoor te zorgen dat haar fondsen niet worden aangewend voor infrastructuurprojecten die schade zouden kunnen toebrengen aan het Leuser Ecosysteem.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/45 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/45

---

(2004/C 78 E/0043)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1726/03

van Mikko Pesälä (ELDR) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft:   Vermindering van geluidsoverlast door schietbanen

De schietsport is een zeer breed beoefende vorm van sport die in de hele wereld een lange traditie kent. Het probleem van deze sport is echter dat het nogal wat geluidsoverlast met zich meebrengt, wat vaak hinder veroorzaakt in de buurt van schietbanen die zich vlak bij de bebouwde kom bevinden. Daarmee wordt de geluidsoverlast van schietbanen een milieuprobleem.

In sommige lidstaten zijn voor dit probleem bevredigende oplossingen gevonden, met name door gebruik te maken van geluiddempers. In Finland was het gebruik van geluiddempers voor 1993 verboden. Na het opheffen van dit verbod zijn er echter alleen maar positieve ervaringen opgedaan met geluiddempers. In Noorwegen heeft men soortgelijke ervaringen opgedaan. In Zweden is men momenteel bezig met een wetswijziging die hetzelfde beoogt.

Het gebruik van geluiddempers is niet in alle lidstaten toegestaan. Dit heeft tot gevolg dat nieuwe soorten geluiddempers niet op de interne markt verkrijgbaar zijn en dat de ontwikkeling van nieuwe producten op dit gebied wordt bemoeilijkt.

Ziet de Commissie in deze kwestie factoren die de werking van de interne markt belemmeren? Ziet de Commissie mogelijkheden om met communautaire maatregelen het terugdringen van geluidsoverlast door schietbanen te bevorderen? Zou de Commissie bij bepaalde lidstaten kunnen aandringen op het opheffen van wettelijke beperkingen op het gebruik van geluiddempers, onder verwijzing naar de goede ervaringen die in de noordelijke landen zijn opgedaan?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 juli 2003)

Het gebruik van geluiddempers is in de Gemeenschap niet geharmoniseerd. Deze kwestie valt dus rechtstreeks binnen de werkingssfeer van de artikelen 28, 29 en 30 van het EG-Verdrag.

In dit verband kunnen de lidstaten maatregelen nemen om het gebruik van en de handel in bepaalde producten te beperken voor zover deze beperking gerechtvaardigd is uit hoofde van bijvoorbeeld de bescherming van de openbare orde of veiligheid. De vraag is dan ook of de door sommige lidstaten gehanteerde beperkingen waar de geachte afgevaardigde op doelt, door dergelijke redenen zijn ingegeven. Aangezien de Commissie niet op de hoogte is van de aard, omvang en reikwijdte van de beperkingen, kan zij de geachte afgevaardigde slechts verzoeken de door hem genoemde beperkingen en met name de motivering daarvan, nader toe te lichten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/46 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/46

---

(2004/C 78 E/0044)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1781/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft:   Het programma EQUAL na de uitbreiding

Kan de Commissie informatie verschaffen over of een analyse maken van de vraag wat de gevolgen zullen zijn van de uitbreiding van de EU in 2004 voor het programma EQUAL?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(14 juli 2003)

Onderstaand vindt u een overzicht van de financiële kredieten voor de toetredende landen in het kader van EQUAL. Het overzicht strookt volledig met de besluiten van de Europese Raad van Kopenhagen (12 en 13 december 2002).

De cijfers voor elk jaar zijn aan de prijzen van het betreffende jaar geïndexeerd en de totale bedragen voor de periode 2004-2006 vindt u in het onderstaande overzicht.

| — | Cyprus: 1 808 504 EUR |
| --- | --- |

—

Cyprus: 1 808 504 EUR

| — | Tsjechië: 32 095 830 EUR |
| --- | --- |

—

Tsjechië: 32 095 830 EUR

| — | Estland: 4 067 447 EUR |
| --- | --- |

—

Estland: 4 067 447 EUR

| — | Hongarije: 30 287 325 EUR |
| --- | --- |

—

Hongarije: 30 287 325 EUR

| — | Letland: 8 024 512 EUR |
| --- | --- |

—

Letland: 8 024 512 EUR

| — | Litouwen: 11 864 504 EUR |
| --- | --- |

—

Litouwen: 11 864 504 EUR

| — | Malta: 1 240 962 EUR |
| --- | --- |

—

Malta: 1 240 962 EUR

| — | Polen:133 916 932 EUR |
| --- | --- |

—

Polen:133 916 932 EUR

| — | Slowakije: 22 262 812 EUR |
| --- | --- |

—

Slowakije: 22 262 812 EUR

| — | Slovenië: 6 441 243 EUR |
| --- | --- |

—

Slovenië: 6 441 243 EUR

De financiële kredieten voor de huidige lidstaten blijven onveranderd. De totale begroting van EQUAL zal bijgevolg met 252 010 071 EUR stijgen ten gevolge van de uitbreiding.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/47 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/47

---

(2004/C 78 E/0045)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1817/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft:   Luchtvervuiling

Kan de Commissie mededelen welk soort luchtvervuiling als regel wordt veroorzaakt door de uitworp van passagiersvoertuigen, lichte en zware vrachtwagens als deze in een file staan en als zij met hun gebruikelijke kruissnelheid rijden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De door dezelfde hoeveelheid emissies van een voertuig veroorzaakte mate van luchtverontreiniging kan nogal uiteenlopen naar gelang van bv. de weersomstandigheden (windsnelheid, inversie, enz), de zoninstraling (ozonvorming) en de topografische gesteldheid (bijvoorbeeld met hoge gebouwen omzoomde smalle straten, zgn. „street canyons”). Daarom is in het auto-olieprogramma gebruik gemaakt van een model (Tremove) om het effect van emissies in een aantal Europese steden te beoordelen. De door de Commissie voorgestelde grenswaarden voor de uitstoot van motorvoertuigen zijn op deze berekeningen gebaseerd. Het is derhalve niet mogelijk het niveau van door emissies veroorzaakte „karakteristieke” luchtverontreinigingsniveaus te definiëren.

Het is gemakkelijker inzicht te krijgen in de uitgestoten hoeveelheden luchtverontreinigende stoffen dan in de daardoor veroorzaakte luchtverontreiniging, omdat deze hoeveelheden rechtstreeks gemeten kunnen worden. Deze spelen dan ook een rol in de typegoedkeuringsprocedure voor motorvoertuigen. Het is echter moeilijk „typische” kruissnelheden te bepalen en daarom is in de voorschriften voor lichte bedrijfsvoertuigen gewag gemaakt van een rijcyclus die bedoeld is om de reële rijsituatie na te bootsen. De in Richtlijn 1998/69/EG (1) vastgelegde emissiegrenswaarden (in g/km) geven derhalve een goede aanwijzing van de door lichte bedrijfswagens veroorzaakte luchtverontreiniging.

De situatie is enigszins complexer voor vrachtwagens, waarvan de emissies niet per gereden kilometer, maar per door de motor geleverde arbeidseenheid (g/kWh) gemeten worden. De overeenkomstige emissiegrenswaarden zijn vastgesteld in Richtlijn 1999/96/EG (2). Wanneer de emissies per kilometer gemeten zouden worden, zouden deze naar gelang van de verschillende vrachtwagentypes sterk verschillen, omdat bv. dezelfde soort motoren voor zeer uiteenlopende vrachtwagentypes gebruikt wordt en omdat het gewicht van de lading aanzienlijk kan variëren. Voor de berekening van waarden op kilometerbasis zou een simulatiemodel als Tremove nodig zijn.

Het stationair draaien van de motor is een onderdeel van de rijcyclus die wordt toegepast voor de typegoedkeuring van personenauto's. De emissiewaarden bij stationair draaien zijn derhalve mede begrepen onder de Gemeenschapsvoorschriften betreffende de typegoedkeuring. Toch dient erop gewezen te worden dat de emissiewaarden in een file sterk beïnvloed worden door de mate waarin het verkeer gestremd wordt (discontinu verkeer) en dat derhalve geen algemeen geldend antwoord kan worden gegeven. De Commissie beschikt voor het ogenblik niet over nadere gegevens over dit punt.

In vele vervoersmodellen worden emissiefactoren gebruikt om de uitstoot van motorvoertuigen bij verschillende constante rijsnelheden te bepalen en deze emissiefactoren worden telkens weer bijgewerkt wanneer nieuwe voertuigen die aan strengere emissienormen voldoen, op de markt komen, en de gegevens waarop de emissiefactoren berusten, verfijnd worden.

Wanneer wordt uitgegaan van typische emissiefactorgegevens en uitsluitend dieselvoertuigen en de belangrijkste gereglementeerde verontreinigingen, namelijk stikstofoxiden (NOX) en deeltjes, in aanmerking worden genomen, kan een moderne personenwagen met dieselmotor tot 40 % minder NOX en 20 % minder deeltjes uitstoten wanneer een constante snelheid van 50 km/uur in plaats van 120 km/uur aangehouden wordt.

Een licht bedrijfsvoertuig met dieselmotor kan tot 43 % minder NOX en 70 % minder deeltjes uitstoten wanneer het constant 50 km/uur rijdt in plaats van 120 km/uur.

De uitstoot van NOX en deeltjes kan bij een vrachtwagen met dieselmotor respectievelijk met 3 % en 12 % verminderen wanneer deze 50 km/uur rijdt in plaats van 120 km/uur.

Uiteraard kunnen deze cijfers door omgevingsfactoren, zoals temperatuur, vochtigheidsgraad en weghelling, worden beïnvloed.

---

(1)  Richtlijn 98/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen en tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG van de Raad, PB L 350 van 28.12.1998; desbetreffende tabel op blz. 15.

(2)  Richtlijn 1999/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad, PB L 44 van 16.2.2000; desbetreffende tabellen op blz. 22.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/48 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/48

---

(2004/C 78 E/0046)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1820/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft:   Vlees in worst

Is de Commissie er zeker van dat het gebruik van varkenswang of -halskwab als vlees voor worst nog strookt met gezonde voedingsgewoonten, met name voor kinderen en ouderen, daar het mogelijk is dat in de hypofyse steeds meer resten van farmaceutische middelen en ziektekiemen worden geconcentreerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 juli 2003)

De begrippen „vlees” en „vers vlees” worden in Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees (1) gedefinieerd. Alle delen van tamme varkens die geschikt zijn voor menselijke consumptie en ter bevordering van de houdbaarheid geen andere behandeling dan een koelbehandeling hebben ondergaan, mogen als vers vlees worden beschouwd. De richtlijn legt antemortem- en postmortemkeuringen op en bevat een lijst van vlees dat door de officiële dierenarts ongeschikt voor menselijke consumptie moet worden verklaard. Krachtens de richtlijn kan hygiënisch geproduceerd vlees van de varkenswang of de varkenshalskwab dus in principe gebruikt worden als grondstof voor de bereiding van vlees voor worsten. Het begrip „vlees voor worsten” zelf wordt in Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 tot vaststelling van voorschriften voor de productie en het in de handel brengen van gehakt vlees en vleesbereidingen (2) niet gedefinieerd. Vlees voor worsten moet worden bereid in overeenstemming met de bepalingen van Richtlijn 94/65/EG inzake vleesbereidingen.

De hypofyse, die zich aan de basis van de hersenen in de schedelholte bevindt, wordt niet verzameld bij de verwijdering van vlees van de varkenswang.

Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan (3) voorziet in statistisch significant toezicht op voedselproducerende dieren. De richtlijn verplicht de lidstaten ook maatregelen ter bescherming van de consument te nemen wanneer verboden stoffen of residuen boven de toegestane grenswaarden worden aangetroffen. De Commissie brengt jaarlijks verslag over deze acties uit.

---

(1)  PB Ρ 121 van 29.7.1964.

(2)  PB L 368 van 31.12.1994.

(3)  PB L 125 van 23.5.1996.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/49 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/49

---

(2004/C 78 E/0047)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1831/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft:   Gegevens betreffende armoede en werkloosheid in Griekenland

Op 16 mei 2003 werd in Griekenland bekendgemaakt dat opnieuw een Griekse onderneming, de cosmeticaketen „Ybonnh Stores”, failliet is gegaan, waardoor 100 vrouwen hun baan kwijtraakten. Dit betreurenswaardige feit volgt op de sluiting, tien dagen eerder, van het bedrijf „Siser-Palko”, waarbij 500 Griekse werkneemsters werkloos werden. Volgens gegevens van Eurostat (mededeling 8/2003 en persbericht 43/2003), gepubliceerd in „Agense Europe” op 10 mei 2003, scoort Griekenland in de categorieën „totale langdurige werkloosheid” en „totale zeer langdurige werkloosheid” 60 % tot 70 % hoger dan het communautaire gemiddelde. De kans dat iemand onder de armoedegrens terechtkomt, is 21 % in Griekenland en in Portugal, waarmee deze landen het slechts scoren van alle EU-lidstaten.

Ook bij een gedetailleerdere bestudering van de cijfers betreffende mannen en vrouwen in de categorieën „langdurige werkloosheid” en „zeer langdurige werkloosheid” doet Griekenland het slecht. Met name bij de vrouwenwerkloosheid is de situatie zorgwekkend: bij „langdurige werkloosheid” is de index voor Griekenland 8,7 (tegenover het communautair gemiddelde van 3,7) en bij „zeer langdurige werkloosheid” is de index voor Griekenland 5,1 (tegenover het communautair gemiddelde van 2,4). Volgens gegevens van het panel van huishoudens van de Europese Gemeenschap (ECHP) bedraagt de index van de personen die tenminste één keer in hun leven onder de armoedegrens terecht zijn gekomen in Griekenland 25,1 (EU: 19,2) en de index van chronisch armen in Griekenland 6,5 (EU: 3,8). (De gegevens werden gepubliceerd in „Agense Europe” op 10 mei 2003).

Wat is het standpunt van de Commissie ten opzichte van de langdurige en chronische werkloosheid in Griekenland en ten opzichte van het hoge aantal mensen dat onder de armoedegrens leeft? Heeft de Commissie gegevens over het aantal bedrijven dat tussen 1994 en nu in Griekenland de poorten heeft moeten sluiten, hoeveel bedrijven naar derde landen zijn overgeplaatst en hoeveel banen er in totaal in Griekenland verloren zijn gegaan? Heeft de Commissie de Griekse regering maatregelen voorgesteld om een ommekeer in de bovenvermelde situatie tot stand te brengen en zo ja, wat was daarop de reactie van de Griekse regering?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(24 juli 2003)

Langdurige werkloosheid is een belangrijk structureel arbeidsmarktprobleem. Zij treft de meest benadeelde bevolkingsgroepen, vrouwen en jongeren, en leidt tot volledige verbanning uit het actieve leven en tot sociale uitsluiting. Wat de werkgelegenheidssituatie in Griekenland betreft, blijkt uit het nationaal actieplan voor de werkgelegenheid van 2002 dat de langdurige werkloosheid weliswaar aan het afnemen is, maar nog steeds boven het EU-gemiddelde ligt. Bovendien is ook het aandeel van de langdurige werkloosheid in de totale werkloosheid groter dan het EU-gemiddelde.

Volgens de Commissie moet de langdurige werkloosheid verder worden teruggedrongen om tot een op integratie gerichte arbeidsmarkt te komen; ondanks de geboekte vooruitgang blijft de werkgelegenheids-positie van de kansarmen zwak. Dit vraagt om een beter toegesneden beleid, een integrale aanpak, zowel aan de aanbods- als aan de vraagzijde van de arbeidsmarkt, en een nauwe samenhang met het algemene beleid inzake sociale integratie.

Dit wordt duidelijk gesteld in het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid en in de aanbevelingen van de Unie aan het adres van Griekenland. Volgens de Commissie vormt de hervorming van de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling en de invoering van een preventieve en individuele benadering (rekening houdend met de persoonlijke kenmerken van de betrokkenen) een belangrijk instrument in de bestrijding van langdurige werkloosheid. Dit wordt ook duidelijk uit de aanbeveling inzake „Preventie en activering”, waarin wordt gesteld dat „de herstructurering van de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling moet worden voltooid en de preventieve en individuele benadering, met name voor vrouwen en jongeren, volledig moet worden geïmplementeerd; de voorzieningen op statistisch gebied moeten worden bijgesteld, zodat er tijdig beleidsindicatoren over preventie en activering beschikbaar komen en de geboekte vooruitgang op doeltreffende wijze gemonitord kan worden”.

De Griekse autoriteiten hebben op bovenstaande aanbeveling gereageerd met wettelijke maatregelen om haast te maken met de reorganisatie van de Griekse dienst voor arbeidsbemiddeling (OAED), en met het opzetten van nieuwe centra ter bevordering van de werkgelegenheid.

Bovendien vormde het nationale actieplan van 2001 tegen armoede en sociale uitsluiting de laatste twee jaar een belangrijk instrument in de bestrijding van armoede — een proces dat wordt voortgezet met de opstelling van het plan voor 2003-2005. Het duidelijke verband tussen toegang tot de arbeidsmarkt en monetaire armoede zal worden erkend in het gezamenlijke verslag over sociale integratie van 2003: in de tijdens de Europese Raad van Laken (14 en 15 december 2001) goedgekeurde gemeenschappelijke lijst van indicatoren zijn bijvoorbeeld diverse indicatoren opgenomen met betrekking tot de werkgelegenheids-positie, en daarnaast onderverdelingen van het armoederisico naar activiteitsstatus. Bovendien duiden de statistieken over armoededynamiek van het huishoudpanel van de Europese Gemeenschap erop dat een vermindering van de armoede na herintreding op de arbeidsmarkt na een periode van werkloosheid — hoe kort ook — niet gemakkelijk te bewerkstelligen is. Gemiddeld hebben personen die in armoede dreigen af te glijden, in Griekenland een inkomen dat ver onder de armoederisicodrempel ligt.

Het armoederisico (gedurende de referentieperiode van het huishoudpanel van de Europese Gemeenschap (ECHP) 1995-2000) ligt in Griekenland bij 38 %: het is gelijk aan dat in Spanje, Ierland en Italië, lager dan in Portugal (40 %), maar hoger dan in de andere lidstaten (EU15-gemiddelde: 30 %). Hierbij is geen rekening gehouden met de blootstelling van de betrokkenen aan het armoederisico in een vroegere fase van hun leven. Over het algemeen wordt de voorkeur gegeven aan de meting van het persistente armoederisico boven continue meting om het ongewenste neveneffect te vermijden waarbij het inkomen van personen die in armoede dreigen af te glijden, in één jaar net boven de drempel uitkomt en vervolgens weer daaronder.

Opgemerkt zij dat het Europees Sociaal Fonds (ESF) in Griekenland actief is op het gebied van werkgelegenheid en sociale integratie en maatregelen financiert die gericht zijn op een verbetering van de werkgelegenheid voor kwetsbare groepen, waaronder vergemakkelijking van de toegang tot het onderwijs en de gezondheidszorg.

De Commissie beschikt niet over statistische informatie over het aantal ondernemingen die in Griekenland hun deuren hebben moeten sluiten of hun activiteiten naar een land buiten de Unie hebben verplaatst, noch over het aantal banen dat daardoor verloren is gegaan. Volgens Eurostat is er echter sprake van een lichte toename van de werkgelegenheid tussen 1995 en 2002, vooral in de dienstensector.

Ten slotte financiert de Commissie in het kader van het communautair bestek voor Griekenland voor de periode 2000-2006 maatregelen ter bevordering van het ondernemerschap (aanmoedigingspremies voor beginnende ondernemingen, opleiding van jonge ondernemers) en ter versterking van het concurrentievermogen van Griekse ondernemingen (technologische modernisering van bestaande bedrijven).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/50 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/50

---

(2004/C 78 E/0048)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1836/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(3 juni 2003)

Betreft:   Deeltjes

Bestaan er, gezien het beleid van de Commissie plannen om het gebruik te stimuleren van biodiesel of uitlaatfilters ter vermindering van de verontreiniging, met name door de uitstoot van PM 10- en PM 2.5-deeltjes uit dieselmotoren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 augustus 2003)

De Mededeling van de Commissie over alternatieve brandstoffen voor het wegvervoer en een pakket maatregelen ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen (1), het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot bevordering van het gebruik van biotransportbrandstoffen (2) en het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 92/81/EEG wat betreft de mogelijkheid een verlaagd accijnstarief toe te passen op bepaalde minerale oliën die biobrandstoffen bevatten en op biobrandstoffen (2) worden door de instellingen voltooid en regelen de invoering van biobrandstoffen op de markt van de Gemeenschap.

In verband met roetfilters is uit verscheidene testprogramma's gebleken dat roetfilters niet alleen de totale roetemissie van zware bedrijfsvoertuigen en bussen doen dalen, maar ook de emissie van de veel kleinere nanodeeltjes, waarvan vermoed wordt dat ze schadelijk zijn voor de volksgezondheid.

Om te kunnen voldoen aan de emissienormen die in 2005 van kracht worden voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen en de nieuwe normen waarin voor 2008 is voorzien bij Richtlijn 1999/96/EG (3) (de zogenaamde Euro 4- en Euro 5-normen), zullen fabrikanten het gebruik van roetfilters moeten overwegen. De prestatiedoelstellingen die in deze normen zijn vastgesteld, kunnen alleen worden gehaald door gebruik te maken van geschikte duurzame technologie. Roetfilters zijn niet de beste technische oplossing voor vrachtwagens voor langeafstandsvervoer, maar zijn wel geschikt voor bussen en andere voertuigen die vooral in de stad worden gebruikt. De Euro 6-emissienormen, die momenteel door de Commissie worden voorbereid, zijn niet alleen gericht op een verdere verlaging van de deeltjesmassa (de meeteenheid die tegenwoordig wordt gebruikt), maar ook op terugdringing van de emissie van nanodeeltjes. Hiertoe worden nieuwe meetprocedures voor nanodeeltjes ontwikkeld.

Artikel 3 van Richtlijn 1999/96/EG voorziet in een mechanisme waarbij de lidstaten fiscale stimuleringsmaatregelen kunnen vaststellen voor voertuigen die al aan toekomstige emissienormen beantwoorden voordat deze verplicht moeten worden nageleefd. Er bestaan dus al communautaire maatregelen om het gebruik van roetfilters in de lidstaten aan te moedigen.

Met betrekking tot personenauto's heeft de Commissie in september 2002 een mededeling ingediend over de belasting van personenauto's in de Europese Unie (4). In deze mededeling stelt de Commissie onder andere voor de mototrijtuigenbelasting nauwer te koppelen aan de uitstoot van kooldioxide (CO2). Ook wordt de mogelijkheid genoemd elementen toe te voegen om rekening te houden met andere milieudoelstellingen, bijvoorbeeld in verband met de luchtvervuiling door roetdeeltjes. Het voorstel wordt momenteel door de instellingen besproken.

Het vraagstuk van de nanodeeltjes is eveneens aan de orde bij de volgende fase van de Euro 6-emissienormen voor personenauto's, die de Commissie nu bestudeert.

---

(1)  COM(2001) 547 def.

(2)  PB C 103 E van 30.4.2002.

(3)  Richtlijn 1999/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad — PB L 44 van 16.2.2000.

(4)  COM(2002)431 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/51 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/51

---

(2004/C 78 E/0049)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1867/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Gemiddelde kapitaalkosten in de eurozone

Kan de Commissie mededelen of de gemiddelde kapitaalkosten voor ondernemingen in de eurozone in reële termen zijn gedaald als gevolg van de invoering van de euro en of daardoor de markt voor in euro's luidende bedrijfsobligaties is gegroeid?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(8 juli 2003)

De Commissie heeft de ontwikkelingen op de markt voor in euro luidende bedrijfsobligaties sinds 1999 gevolgd, maar heeft de invloed van deze ontwikkelingen op de gemiddelde kapitaalkosten van ondernemingen in de eurozone niet rechtstreeks gemeten. De kapitaalkosten zijn het resultaat van zowel cyclische als structurele factoren die elkaar onderling beïnvloeden, zodat het moeilijk is de afzonderlijke invloed van een grotere toegang tot de rechtstreekse financiering van schulden in euro te bepalen. De beschikbaarheid van een ruimere en liquidere markt voor bedrijfsobligaties in euro heeft niettemin de financieringsmogelijkheden van ondernemingen in de eurozone uitgebreid en er zijn aanwijzingen dat dit een daling van de financieringskosten tot gevolg heeft gehad. In een recent in opdracht van de Commissie uitgevoerd onderzoek (1) wordt geraamd dat door de snelle toename van in euro luidende bedrijfsobligaties sinds 1999 het verschil tussen bedrijfskrediet en door de overheid verstrekt krediet met 90 basispunten is verminderd en dat, indien de marktintegratie en -groei zich aan hetzelfde tempo voortzetten, een verdere vermindering van de kosten voor bedrijfsfinanciering met 40 basispunten mogelijk is. In het onderzoek wordt tevens geconcludeerd dat de brutokosten voor obligatie-emissies in de eurozone reeds aanzienlijk zijn verminderd, tot op een niveau dat min of meer overeenstemt met dat van de Verenigde Staten. Met betrekking tot handelskosten wordt in het verslag opgemerkt dat de secundaire markt voor in euro luidende bedrijfsschulden nog in zijn kinderschoenen staat, maar dat deze kosten in de toekomst waarschijnlijk zullen verminderen, naargelang de primaire markt groeit en nieuwe, meer transparante en liquide handelsplatforms worden ontwikkeld. Algemeen kan worden verwacht dat een efficiënte markt voor bedrijfsobligaties, die een aantrekkelijke alternatieve financieringsbron vormt, tevens een stimulans zal zijn voor een grotere efficiëntie van de aandelenmarkt en de banksector.

---

(1)  Zie hoofdstuk 4 van het „Final Report on 'Quantification of the Macro-Economic Impact of Integration of EU Financial Markets” to the European Commission — Directorate-General for the Internal Market, door London Economics in association with PricewaterhouseCoopers and Oxford Economic Forecasting, november 2002, beschikbaar op (http://europa.eu.int/comm/internal_market/en/finances/mobil/overview.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/52 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/52

---

(2004/C 78 E/0050)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1868/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Beurscultuur

Kan de Commissie cijfers verstrekken met betrekking tot het aantal beursgenoteerde ondernemingen in elke lidstaat in elk van de laatste tien jaar? Kan zij ook een schatting geven van de marktkapitalisatie aan het eind van elk jaar als percentage van het BBP? Kan zij verder de globale cijfers voor de eurozone geven?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 juli 2003)

Hoe gedetailleerd de data zijn, kan verschillen van land tot land en naargelang de statistische bronnen op de aandelenmarkt. Lacunes in gegevensbestanden kunnen soms gewoon een gevolg zijn van een gebrek aan data.

De data zijn afkomstig van: World Federation of Exchanges, FESE, nationale instellingen, Eurostat. Wanneer de data van internationale organisaties afwijken of onvolledig zijn, baseert Eurostat zich op de data van nationale instellingen.

Om de vergelijkbaarheid van de voorgestelde statistische informatie met andere bonnen te vergroten, wordt hierna een definitie van de marktkapitalisatie en van het aantal genoteerde ondernemingen gegeven.

| — | Het aantal ondernemingen waarvan de aandelen op een bepaalde beurs genoteerd zijn, uitgesplitst in nationale en buitenlandse beurzen, met uitzondering van investeringsfondsen, beleggingsfondsen, wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegezonden. Ondernemingen met verschillende categorieën aandelen worden slechts eenmaal gerekend. |
| --- | --- |

—

Het aantal ondernemingen waarvan de aandelen op een bepaalde beurs genoteerd zijn, uitgesplitst in nationale en buitenlandse beurzen, met uitzondering van investeringsfondsen, beleggingsfondsen, wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegezonden. Ondernemingen met verschillende categorieën aandelen worden slechts eenmaal gerekend.

| — | Een tabel betreffende de marktkapitalisatie wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement toegezonden. De kapitalisatie van de aandelenmarkten (eind van de periode, in miljard ECU/EUR en percentage van het bruto binnenlands product (BBP), enkel cijfers op jaarbasis) wordt berekend door het volume van de beursgenoteerde aandelen te vermenigvuldigen met hun marktwaarde. De reeks heeft betrekking op gewone en preferente aandelen en aandelen zonder stemrecht. Niet opgenomen zijn investeringsfondsen; voorkeurrechten, warrants, converteerbare instrumenten; opties, termijntransacties; buitenlandse beursgenoteerde aandelen; ondernemingen die uitsluitend tot doel hebben aandelen te verwerven van andere beursgenoteerde ondernemingen. De aggregaten van de Euro-zone en de EU-15 zijn de som van de individuele landen. Sinds 2001 vervangt de Euronext-reeks de nationale reeksen van België, Frankrijk en Nederland voor de berekening van de Europese aggregaten. Vanaf 2002 geldt dit ook voor Portugal. De data betreffende de Verenigde Staten omvatten gegevens van de beurs van New York (de NYSE) en Nasdaq; de data van Japan hebben enkel betrekking op de beurs van Tokyo. Vergelijkingen tussen landen moeten met voorzichtigheid worden behandeld omdat verschillende nationale definities, rapporteringsvoorschriften en berekeningsmethoden worden gebruikt. Op 22 september 2000 zijn de beurzen van Brussel, Parijs en Amsterdam gefuseerd tot een nieuwe beurs, Euronext genaamd. Einde 2002 zijn de beurzen van Oporto en Lissabon ook opgenomen in Euronext. De data van deze reek zijn geconsolideerd. Met uitzondering van Portugal, Ierland en Griekenland gaan de reeksen meestal terug tot 1991. De reeksen van Nederland en Portugal stoppen in januari 2002. |
| --- | --- |

—

Een tabel betreffende de marktkapitalisatie wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement toegezonden. De kapitalisatie van de aandelenmarkten (eind van de periode, in miljard ECU/EUR en percentage van het bruto binnenlands product (BBP), enkel cijfers op jaarbasis) wordt berekend door het volume van de beursgenoteerde aandelen te vermenigvuldigen met hun marktwaarde. De reeks heeft betrekking op gewone en preferente aandelen en aandelen zonder stemrecht. Niet opgenomen zijn investeringsfondsen; voorkeurrechten, warrants, converteerbare instrumenten; opties, termijntransacties; buitenlandse beursgenoteerde aandelen; ondernemingen die uitsluitend tot doel hebben aandelen te verwerven van andere beursgenoteerde ondernemingen. De aggregaten van de Euro-zone en de EU-15 zijn de som van de individuele landen. Sinds 2001 vervangt de Euronext-reeks de nationale reeksen van België, Frankrijk en Nederland voor de berekening van de Europese aggregaten. Vanaf 2002 geldt dit ook voor Portugal. De data betreffende de Verenigde Staten omvatten gegevens van de beurs van New York (de NYSE) en Nasdaq; de data van Japan hebben enkel betrekking op de beurs van Tokyo. Vergelijkingen tussen landen moeten met voorzichtigheid worden behandeld omdat verschillende nationale definities, rapporteringsvoorschriften en berekeningsmethoden worden gebruikt. Op 22 september 2000 zijn de beurzen van Brussel, Parijs en Amsterdam gefuseerd tot een nieuwe beurs, Euronext genaamd. Einde 2002 zijn de beurzen van Oporto en Lissabon ook opgenomen in Euronext. De data van deze reek zijn geconsolideerd. Met uitzondering van Portugal, Ierland en Griekenland gaan de reeksen meestal terug tot 1991. De reeksen van Nederland en Portugal stoppen in januari 2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/53 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/53

---

(2004/C 78 E/0051)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1900/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Vervuiling door nitraten in de Autonome Gemeenschap Valencia

Ofschoon de Commissie tegen Spanje reeds diverse inbreukprocedures ingeleid heeft en het Europese Hof van Justitie Spanje reeds diverse keren heeft veroordeeld (1), blijft Spanje -en meer in het bijzonder de regering van de Autonome Gemeenschap Valencia- de regelgeving inzake water en nitraten schenden.

Volgens recente, door Miliarium (2) gepubliceerde gegevens, dreigen in de Gemeenschap in totaal 192 waterhoudende grondlagen te worden vervuild door nitraten. Het meest getroffen gebied is de provincie Valencia, met 152 risicopunten.

De gevaarlijke stoffen -vooral nitraten- zijn inzonderheid afkomstig van lozingen van de industrie, het stedelijk afval en de intensieve landbouw, waar overvloedig gebruik wordt gemaakt van meststoffen.

Aangezien volgens ramingen een nitraatgehalte van meer dan 10 milligram/liter schadelijk is voor de gezondheid, zijn de recente door Miliarium verrichte metingen, waaruit blijkt dat het nitraatgehalte in de 192 getroffen waterhoudende grondlagen 50 à 100 milligram per liter bedraagt, bijzonder zorgwekkend. Er dient wat dat betreft met name te worden gewezen op de alarmerende resultaten voor de rivier de Vinalopó, waar meer dan 100 milligram per liter is gemeten.

De uitspraken van het Europese Hof van Justitie hebben blijkbaar weinig effect gehad op de houding van de Spaanse nationale en regionale autoriteiten, die de regels inzake bescherming van de gezondheid van de burgers blijven schenden en de terzake in de Verdragen geformuleerde doelstellingen dus niet in acht nemen. Welke nieuwe maatregelen is de Commissie van plan te treffen om te garanderen dat de kwaliteitsnormen inzake water in Spanje, en met name in de Autonome Gemeenschap Valencia, worden nageleefd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De door Miliarium gepubliceerde gegevens waarvan het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag gewag maakt, waren de Commissie niet bekend. Met deze gegevens zal echter terdege rekening worden gehouden in het kader van de informatie die zij reeds verzameld heeft om na te gaan of de Spaanse autoriteiten Richtlijn 91/676/EEG van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit de agrarische bronnen (3) correct toepassen.

Het geachte parlementslid wordt erop geattendeerd dat de Commissie reeds inbreukprocedures tegen Spanje ingeleid heeft omdat dit land nagelaten heeft een voldoende aantal kwetsbare gebieden in verscheidene autonome regio's, waaronder Valencia, aan te wijzen. In het kader van deze inbreukprocedures heeft de Commissie de Spaanse autoriteiten een kennisgeving toegezonden. Hun antwoord wordt momenteel onderzocht.

Tevens onderzoekt de Commissie of de Gemeenschapsvoorschriften op het gebied van de bescherming van water tegen verontreiniging, en meer in het bijzonder Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (4) door de Spaanse autoriteiten worden toegepast. De Commissie zal derhalve alle nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat deze voorschriften correct worden nageleefd.

---

(1)  Zaak C-214/96, wegens niet-naleving van richtlijn 76/464/EEG; zaak C-71/97 en zaak C-274/98, wegens niet-naleving van richtlijn 91/676/EEG.

(2)  (http://www.miliarium.com/monografías/nitratos).

(3)  PB L 375 van 31.12.1991.

(4)  PB L 135 van 30.5.1991.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/54 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/54

---

(2004/C 78 E/0052)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1906/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juni 2003)

Betreft:   Betrouwbaarheid van telestemmen (televoting) en de kosten ervan voor de Europese burger

De laatste jaren wordt steeds meer gebruik gemaakt van het zogenaamde telestemmen (televoting) om de televisiekijkers de indruk te geven dat zij direct deelnemen aan het verloop van een uitzending.

Onlangs op 24 mei 2003 werd hiervan ook gebruik gemaakt voor het Eurovisie-songfestival, waar de Europese televisiekijkers — zo wordt toch verondersteld — gestemd hebben voor het beste lied. De stemming verliep via telefoontjes op speciale lijnen en het zenden van SMS-jes en dit duurde in het totaal nauwelijks 5 minuten. Turkije kwam als eerste uit de bus, en de pers in Griekenland en Cyprus vond het bijzonder eigenaardig dat Cyprus volledig onverwacht een groot aantal punten aan Turkije had gegeven via het telestemmen. Er werden geen informatie gegeven over het aantal mensen dat in elk land had gestemd en evenmin werd gezegd welke onafhankelijke instelling ervoor moest zorgen dat de stemming geloofwaardig verliep. Telestemmen en SMS-jes sturen is over het algemeen zeer duur en in Griekenland liepen de kosten voor een oproep of een boodschap de avond van de wedstrijd op tot ongeveer 0,50 EUR (inclusief BTW).

Bestaat er communautaire wetgeving in verband met het telestemmen, de manier waarop de betrouwbaarheid van de resultaten wordt gecontroleerd en de kosten voor de consument die van deze dienst gebruik maakt? En meer algemeen, vindt de Commissie telestemmen betrouwbaar?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(4 augustus 2003)

Er zijn geen Gemeenschapsvoorschriften voor procedures in verband met omroepprogramma's. De Commissie beschikt niet over gegevens onder de betrouwbaarheid van SMS-diensten met het oog op televoting. De organisator van de stemming moet ervoor zorgen dat de betrouwbaarheid van de daarbij gebruikte methode in verhouding staat tot de belangen die op het spel staan. De prijs van tekstberichten wordt door de markt bepaald, maar op grond van het nationale recht kunnen de SMS-aanbieders verplicht zijn de gebruiker vooraf in te lichten over de geldende tarieven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/55 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/55

---

(2004/C 78 E/0053)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1910/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(12 juni 2003)

Betreft:   Ondergrondse opslag nucleair afval

De Commissie heeft op 6 november 2002 een mededeling doen uitgaan naar Parlement en Raad onder de titel „Nucleaire veiligheid in het kader van de Europese Unie” (1). Hierin wordt aangegeven dat de ondergrondse opslag van nucleair afval de meest veilige oplossing is. De lidstaten worden verplicht om voor 2008 locaties te hebben aangewezen en vanaf 2018 moet de ondergrondse opslag daadwerkelijk plaatsvinden.

Ook geeft de Commissie aan dat de opslag moet gebeuren in geologisch stabiele rotsformaties. Maar nucleair afval moet herneembaar blijven. Bij ondergrondse opslag in bijvoorbeeld de zoutkoepels in Groningen en Drenthe (Nederland) is dit niet mogelijk omdat de klei- en zoutlagen in Nederland geen geologisch stabiele rotsformaties zijn zoals bedoeld in de mededeling.

Op 12 mei jl. heeft het Nederlands kabinet bij monde van staatssecretaris Van Geel gereageerd op deze voorstellen door middel van een brief aan de Tweede Kamer. Voorop staat dat in de komende 100 jaar in Nederland geen sprake is van ondergrondse opslag. Daarnaast noemt hij de deadlines voor de implementatie van de voorstellen onrealistisch.

Wat is de reactie van de Commissie op de verschillende punten in de brief van staatssecretaris Van Geel, waaronder het punt dat in Nederland de komende 100 jaar geen sprake is van ondergronds opslag?

Kan de Commissie aangeven hoe zij om zal gaan met zout- en kleiformaties die niet de geologische structuur bevatten zoals bedoeld in de mededeling, zoals de zoutkoepels in Groningen en Drenthe?

Is de Commissie bereid tot een herziening van haar voorstellen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 juli 2003)

Uit de in het raam van het communautaire onderzoekskaderprogramma uitgevoerde PAGIS-studie blijkt dat er in de Unie vele verschillende soorten gastgesteenten in aanmerking komen voor de opberging van radioactieve afvalstoffen. Dit zijn met name klei- en zoutformaties en kristallijne gesteenten. In de PAGIS-studie wordt meer bepaald het bestaan van potentieel geschikte zoutformaties in Nederland vermeld.

Aangezien geologische opberging is gebaseerd op de „concentreren en insluiten”-strategie zijn de houders die het radioactief afval bevatten in normale omstandigheden nog talrijke jaren terughaalbaar na hun opberging in de relevante geologische formaties. De Commissie is van mening dat het huidige voorstel voor een Richtlijn (Euratom) van de Raad inzake het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval (2).

reeds een grote flexibiliteit biedt om de verschillen tussen de diverse lidstaten in rekening te brengen. De Commissie heeft steeds beklemtoond dat zij bereid is tot verder overleg tussen de lidstaten en de Raad over voorstellen om die flexibiliteit wellicht nog te vergroten.

---

(1)  COM(2002)605 def.

(2)  COM(2003)32 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/56 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/56

---

(2004/C 78 E/0054)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1927/03

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Rund- en varkens-eiwitten in kippenvlees

| 1. | Is de Europese Commissie bekend met de aflevering van het BBC-programma panorama van 22 mei 2003 waarin werd bericht dat Nederlands kippenvlees eiwitten van rund- en varkensvlees zouden bevatten, terwijl dit op de etikettering niet vermeld wordt. Ook zouden Nederlandse bedrijven eiwitten gebruiken die niet meer door instanties als het Voedsel- en Veterinair Bureau zouden kunnen worden getraceerd. |
| --- | --- |

1.

Is de Europese Commissie bekend met de aflevering van het BBC-programma panorama van 22 mei 2003 waarin werd bericht dat Nederlands kippenvlees eiwitten van rund- en varkensvlees zouden bevatten, terwijl dit op de etikettering niet vermeld wordt. Ook zouden Nederlandse bedrijven eiwitten gebruiken die niet meer door instanties als het Voedsel- en Veterinair Bureau zouden kunnen worden getraceerd.

| 2. | Is de Commissie op de hoogte van deze handelwijze? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie op de hoogte van deze handelwijze?

| 3. | Acht de Commissie deze handelwijze verantwoord en veilig voor de consument? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie deze handelwijze verantwoord en veilig voor de consument?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/56 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/56

---

(2004/C 78 E/0055)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1955/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Verwerking van kip bestemd voor de menselijke consumptie

In het televisieprogramma van de BBC „Panorama” in het Verenigd Koninkrijk werd onlangs aandacht besteed aan een in de voedingsindustrie veelvoorkomende praktijk die erin bestaat om eiwitten uit varkens-en rundvlees te gebruiken als additief in kipfilets om de hoeveelheid water die het vlees kan vasthouden en dus het gewicht te verhogen.

Dit product wordt veel geleverd aan de cateringsector, zodat de consument over weinig of geen informatie beschikt. Kan de Commissie toezeggen dat zij een einde zal maken aan deze praktijk, die niets meer of minder is dan consumentenbedrog en een inbreuk op het recht van de consument om te kiezen wat hij eet?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Byrne namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1927/03 en E-1955/03

(28 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van het programma dat de BBC op 22 mei 2003 heeft uitgezonden, alsook van de resultaten van de controles door de Britse en de Ierse autoriteiten, die op 12 maart 2003 zijn bekend gemaakt (1) en die bereidingen op basis van kipfilet betreffen die in Nederland zijn vervaardigd en voor de horeca bestemd zijn.

Het betreft praktijken om het watergehalte van het eindproduct op te drijven door toevoeging van ingrediënten die het water vasthouden zoals zouten, polyfosfaten, proteïnen (caseïnen, eiwithydrolysaten).

Zoals de Commissie in haar antwoorden op de schriftelijke vragen E-2418/02 van mevrouw Jackson (2) en E-2331/02 van mevrouw Corby (3) over hetzelfde onderwerp heeft vermeld, zijn dergelijke vleesver-werkingsprocédés niet onwettig, op voorwaarde dat de regels inzake de levensmiddelenhygiëne en de veiligheid van levensmiddelen in acht worden genomen en de koper duidelijk wordt geïnformeerd over de werkelijke aard van het product. Wat dat laatste punt betreft, heeft de Commissie in het kader van de werkzaamheden van haar Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid trouwens een nieuwe maatregel voorgesteld om in de verkoopbenaming van het product de aanwezigheid van toegevoegd water te doen vermelden.

Wat de moeilijkheid betreft om de traceerbaarheid van de gebruikte proteïnen te verzekeren, zou het volgens het programma op de BBC onmogelijk zijn om het desoxyribonucleïnezuur (DNA) van de gebruikte proteïnen te detecteren, en bijgevolg evenmin om de diersoort vast te stellen waarvan de proteïnen afkomstig zijn. De Commissie en de deskundigen uit de lidstaten zullen het procédé onderzoeken.

Toch moet nu reeds worden onderstreept dat het detecteren van het DNA op zich niet de traceerbaarheid betreft, maar een instrument is voor de controle a posteriori van de traceerbaarheid. Er moeten andere controle-instrumenten worden gebruikt om de ingrediënten van een product te traceren.

Wat de etikettering van deze vleesbereidingen betreft, vereist de geldende Europese wetgeving (4) met name dat de verkoopbenaming en de ingrediëntenlijst de koper niet misleiden en dat het gehalte van het karakteristieke ingrediënt in het levensmiddel (in dit geval het gehalte aan vlees) wordt vermeld.

Deze wetgeving geldt voor levensmiddelen die bestemd zijn om als zodanig aan de eindverbruiker te worden geleverd. Het betreft levensmiddelen die, al dan niet voorverpakt, worden verkocht in zelfbediening of als meeneemmaaltijd. De gerechten die in restaurants worden opgediend, vallen hier evenwel niet onder. Aangezien deze wetgeving ook van toepassing is op de levensmiddelen die aan de restaurants worden geleverd, kunnen zij de informatie verstrekken die hen met betrekking tot de ingrediënten en de eigenschappen van die levensmiddelen wordt gevraagd.

---

(1)  Hyperlinks:

(http://www.foodstandards.gov.uk/news/pressreleases/chickenwater0303)

(http://www.foodstandards.gov.uk/news/pressreleases/chickenwater0303)

(http://www.fsai.ie/press_releases/120303.htm).

(2)  PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 234.

(3)  PB C 52 E van 6.3.2003, blz. 152.

(4)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame — PB L 109 van 6.5.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/57 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/57

---

(2004/C 78 E/0056)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1937/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Planning spoorweg Korinthos-Patras

Verschillende lokale organisaties beklagen zich over het feit dat bij de planning van de spoorweg Korinthos-Patras geen rekening is gehouden met de speciale planologische studie van het gebied rondom Korinthos. Deze studie is gefinancierd in het kader van het Envireg-programma van de EU. Bovendien is de methode die normaliter wordt toegepast in dergelijke omstandigheden (tunnels en bruggen, afstand van kust en bewoonde gebieden) totaal genegeerd. Aangezien de planning van de spoorweg van cruciaal belang is voor het gehele gebied, vraag ik de Commissie of zij kan onderzoeken in hoeverre bij de planning pogingen zijn ondernomen om het milieu optimaal te beschermen en zo min mogelijk schade te berokkenen.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(29 juli 2003)

Ontwerp en uitvoering van grote infrastructuurprojecten, zoals de aanleg van een nieuwe spoorweg, vallen onder de bevoegdheid van de autoriteiten in de betreffende lidstaat, overeenkomstig de beginselen van gedecentraliseerd beheer die voor structuurfondsen gelden. Het is de taak van deze autoriteiten om een passend evenwicht te vast te stellen tussen economische, maatschappelijke en milieuoverwegingen, en ervoor te zorgen dat aan de wettelijke vereisten wordt voldaan.

De aanvraag die door de Griekse autoriteiten is ingediend voor Europese medefinanciering van de spoorweg Korinthos-Patras voldeed aan alle gestelde voorwaarden, waaronder de milieutechnische bepalingen en voorwaarden.

De studie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, dateert van begin jaren negentig. Deze studie heeft niet geleid tot een juridisch bindend kader voor ruimtelijke ordening van het erin beschreven gebied, en had niet specifiek betrekking op het ontwerp van de spoorweg.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/58 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/58

---

(2004/C 78 E/0057)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1946/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Onderzoek naar Spaanse staatssteun voor het bedrijf Izar en hervatting van de bouw van koopvaardijschepen op de scheepswerf Izar-Fene in Galicië

In hoeverre kan het onderzoek van de Commissie naar eventuele Spaanse staatssteun voor de groep Izar van belang zijn voor de gerechtvaardigde klachten tegen de hervatting van de bouw van koopvaardijschepen op de werf Izar-Fene (het vroegere Astano) in Galicië?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 augustus 2003)

De Commissie ziet geen rechtstreeks verband tussen het onderzoek naar de mogelijke subsidiëring van de IZAR-groep door de Spaanse regering en het verbod op de bouw van koopvaardijschepen, opgelegd aan de scheepswerf Fene.

Het onderzoek naar de mogelijke subsidiëring van IZAR maakt deel uit van het onderzoek inzake staatssteun voor de periode na 2000. Het verbod op de bouw van koopvaardijschepen voor de scheepswerf Fene werd in 1997 uitgevaardigd door de Commissie (1) om zo staatssteun mogelijk te maken voor een grondige herstructurering van de Spaanse openbare scheepswerven. Hoewel de scheepswerf Fene deel uitmaakt van de groep van Spaanse openbare scheepswerven, is er toch geen rechtstreeks verband tussen de twee kwesties.

---

(1)  PB C 354 van 21.11.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/58 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/58

---

(2004/C 78 E/0058)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1951/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(5 juni 2003)

Betreft:   Verbod vrachtvervoer op Oostenrijks grondgebied

Met verbijstering hebben wij kennis genomen van de recente besluiten van de voorzitter van de regionale regering van Tirol, Herwing van Staa, betreffende een rijverbod voor vrachtwagens met een totaal gewicht van meer dan 7,5 ton in Tirol op het snelwegtraject tussen Kundl en Ampass, op de volgende voorwaarden:

| — | per 1 juni 2003 wordt het verbod van kracht voor het nachtverkeer, dat al voor de winterperiode gold; |
| --- | --- |

—

per 1 juni 2003 wordt het verbod van kracht voor het nachtverkeer, dat al voor de winterperiode gold;

| — | per 1 augustus geldt een vervoerverbod van 24 uur op 24 voor afval, schroot, granen, hout, ertsen, auto's, staal en stenen; |
| --- | --- |

—

per 1 augustus geldt een vervoerverbod van 24 uur op 24 voor afval, schroot, granen, hout, ertsen, auto's, staal en stenen;

| — | het verbod zal ook gevolgen hebben voor de sector van de winning en het vervoer van porfier, die in de Alpenstreek de enige en onvervangbare bron van inkomsten vormen voor duizenden gezinnen en honderden kleine en middelgrote ondernemingen, die nu een onschatbaar verlies gaan lijden. |
| --- | --- |

—

het verbod zal ook gevolgen hebben voor de sector van de winning en het vervoer van porfier, die in de Alpenstreek de enige en onvervangbare bron van inkomsten vormen voor duizenden gezinnen en honderden kleine en middelgrote ondernemingen, die nu een onschatbaar verlies gaan lijden.

Hoewel wij het volste begrip hebben voor de beweegredenen van de regering van Tirol, willen wij er op wijzen dat dergelijke oplossingen indruisen tegen het Europees Verdrag omdat zij het vrij verkeer van goederen op de Interne Markt belemmeren. Het lijkt ons onaanvaardbaar dat regionale overheden de vele eerder geleverde inspanningen op losse schroeven zetten met autonome beslissingen die haaks staan op de communautaire regelgeving.

Gezien ook de al jarenlang voortslepende kwestie van het systeem van de ecopunten, dat Oostenrijk eenzijdig toepast en dat door alle overige lidstaten wordt betwist, en dat nu onder druk van het Europees Parlement toch zou worden opgeheven, wilde ik de Commissie het volgende vragen:

| 1. | Vindt de Commissie niet dat, eens te meer, de Oostenrijkse regering en de regionale regering van Noord-Tirol de Europese Verdragen en met name de regelgeving betreffende het vrij verkeer van goederen en personen met voeten treden? |
| --- | --- |

1.

Vindt de Commissie niet dat, eens te meer, de Oostenrijkse regering en de regionale regering van Noord-Tirol de Europese Verdragen en met name de regelgeving betreffende het vrij verkeer van goederen en personen met voeten treden?

| 2. | Wat is de Commissie voornemens te doen opdat deze eenzijdige besluiten die indruisen tegen de communautaire wetgeving worden ingetrokken? |
| --- | --- |

2.

Wat is de Commissie voornemens te doen opdat deze eenzijdige besluiten die indruisen tegen de communautaire wetgeving worden ingetrokken?

| 3. | Vindt de Commissie niet dat deze nieuwe schending van het Verdrag aanhangig kan worden gemaakt bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in Luxemburg? |
| --- | --- |

3.

Vindt de Commissie niet dat deze nieuwe schending van het Verdrag aanhangig kan worden gemaakt bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in Luxemburg?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 augustus 2003)

De diensten van de Commissie hebben de op 27 mei jongstleden door de gouverneur van Tirol genomen maatregel onderzocht krachtens welke op een gedeelte van de snelweg A12 in het Inntal in Tirol een rijverbod geldt voor zware vrachtwagens die bepaalde goederen vervoeren. In het licht van de door de Oostenrijkse autoriteiten gegeven uitleg heeft de Commissie op 24 juni 2003 besloten tegen Oostenrijk een inbreukprocedure in te leiden omdat het rijverbod, dat op 1 augustus 2003 zal ingaan, een belemmering vormt voor het vrij verrichten van diensten op het gebied van het wegvervoer en voor het vrije verkeer van goederen. Bovendien lijkt het rijverbod niet in verhouding te staan tot het beoogde doel, namelijk verbetering van de luchtkwaliteit. Op 23 juli 2003 heeft de Commissie besloten het Hof van Justitie te verzoeken maatregelen te treffen in kortgeding. Op 30 juli 2003 heeft de president van het Hof van Justitie de Republiek Oostenrijk bij beschikking bevolen de toepassing van de door de Commissie aangevochten regeling op te schorten in afwachting van de voortzetting van de procedure in kortgeding.

Wat het nachtelijke rijverbod betreft, onderzoekt de Commissie momenteel of de uitbreiding van dit verbod tot het hele jaar verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht. Zij zal later beslissen of ook daartegen een inbreukprocedure moet worden ingeleid.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/59 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/59

---

(2004/C 78 E/0059)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1953/03

van Lissy Gröner (PSE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Niet-gebruikte EU-middelen in Beieren ten belope van 17 miljoen euro voor het jaar 2002

De Duitse deelstaat Beieren heeft in het EU-begrotingsjaar 2002 geen verplichtingen kunnen aangaan voor een bedrag van 17 miljoen euro uit het programma voor de ontwikkeling van het platteland en deze middelen weer naar Brussel laten terugvloeien.

| 1. | Zijn er ook middelen uit Beieren teruggevloeid uit het Europees Sociaal Fonds? |
| --- | --- |

1.

Zijn er ook middelen uit Beieren teruggevloeid uit het Europees Sociaal Fonds?

| 2. | Om welke bedragen gaat het hier? |
| --- | --- |

2.

Om welke bedragen gaat het hier?

| 3. | Welke subsidiabele gebieden betreft het hier? |
| --- | --- |

3.

Welke subsidiabele gebieden betreft het hier?

| 4. | Heeft de Commissie een overzicht over de lopende projecten uit de andere communautaire programma's, bijvoorbeeld Leader+? |
| --- | --- |

4.

Heeft de Commissie een overzicht over de lopende projecten uit de andere communautaire programma's, bijvoorbeeld Leader+?

| 5. | Welke voor Beieren bestemde projecten worden uit deze programma's gefinancierd? |
| --- | --- |

5.

Welke voor Beieren bestemde projecten worden uit deze programma's gefinancierd?

| 6. | Heeft de Commissie een overzicht over de financiering van andere communautaire programma's en projecten, bijvoorbeeld uit Daphne of de opleidingsprogramma's? |
| --- | --- |

6.

Heeft de Commissie een overzicht over de financiering van andere communautaire programma's en projecten, bijvoorbeeld uit Daphne of de opleidingsprogramma's?

| 7. | Welke projecten betreft het hier en hoe hoog is de financiële ondersteuning? |
| --- | --- |

7.

Welke projecten betreft het hier en hoe hoog is de financiële ondersteuning?

| 8. | Welke grensoverschrijdende projecten worden er momenteel uitgevoerd tussen Beieren en Tsjechië? |
| --- | --- |

8.

Welke grensoverschrijdende projecten worden er momenteel uitgevoerd tussen Beieren en Tsjechië?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 oktober 2003)

| 1. t/m 3. | Beieren hoeft geen middelen uit het Europees Sociaal Fonds te laten terugvloeien. Alle vastleggingen voor het jaar 2000 zijn gebruikt. |
| --- | --- |

1. t/m 3.

Beieren hoeft geen middelen uit het Europees Sociaal Fonds te laten terugvloeien. Alle vastleggingen voor het jaar 2000 zijn gebruikt.

| 4. en 5. | In het kader van het communautair initiatief Leader+ is de Commissie niet betrokken bij de selectie en goedkeuring van projecten. Het is de taak van de Leader-actiegroep om projecten te selecteren en ten uitvoer te leggen overeenkomstig het bijbehorende concept en het betreffende wetgevend kader. Lidstaten hebben op projectniveau geen rapportageplicht. |
| --- | --- |

4. en 5.

In het kader van het communautair initiatief Leader+ is de Commissie niet betrokken bij de selectie en goedkeuring van projecten. Het is de taak van de Leader-actiegroep om projecten te selecteren en ten uitvoer te leggen overeenkomstig het bijbehorende concept en het betreffende wetgevend kader. Lidstaten hebben op projectniveau geen rapportageplicht.

| 6. en 7. | Een lijst met Duitse verenigingen die steun ontvangen uit Daphne wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.
  In het kader van onderwijs worden de middelen niet toegewezen aan een bepaalde regio. Voor de steunmaatregelen in het mobiliteitsgedeelte van de onderwijsprogramma's kunnen de lidstaten die aan de programma's deelnemen over de middelen beschikken. De middelen worden gedecentraliseerd beheerd. Wat betreft de steunmaatregelen die betrekking hebben op andere delen van deze programma's, volgt de steuntoewijzing op een oproep tot het indienen van voorstellen en is zij afhankelijk van de resultaten van de selectie.
  In het kader van de programma's Socrates, Leonardo da Vinci en Jeugd beloopt het bedrag aan steun dat in 2002 is toegewezen aan projecten met een in Beieren gevestigde initiatiefnemer in totaal 2,9 miljoen euro. Dit bedrag is exclusief de mobiliteitsbeurzen die door nationale agentschappen welke de leiding hebben over middelen voor gedecentraliseerde programma's in Duitsland aan begunstigden uit Beieren worden verstrekt. |
| --- | --- |

6. en 7.

Een lijst met Duitse verenigingen die steun ontvangen uit Daphne wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

In het kader van onderwijs worden de middelen niet toegewezen aan een bepaalde regio. Voor de steunmaatregelen in het mobiliteitsgedeelte van de onderwijsprogramma's kunnen de lidstaten die aan de programma's deelnemen over de middelen beschikken. De middelen worden gedecentraliseerd beheerd. Wat betreft de steunmaatregelen die betrekking hebben op andere delen van deze programma's, volgt de steuntoewijzing op een oproep tot het indienen van voorstellen en is zij afhankelijk van de resultaten van de selectie.

In het kader van de programma's Socrates, Leonardo da Vinci en Jeugd beloopt het bedrag aan steun dat in 2002 is toegewezen aan projecten met een in Beieren gevestigde initiatiefnemer in totaal 2,9 miljoen euro. Dit bedrag is exclusief de mobiliteitsbeurzen die door nationale agentschappen welke de leiding hebben over middelen voor gedecentraliseerde programma's in Duitsland aan begunstigden uit Beieren worden verstrekt.

| 8. | Een lijst van grensoverschrijdende projecten die momenteel worden uitgevoerd tussen Beieren en Tsjechië wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden. |
| --- | --- |

8.

Een lijst van grensoverschrijdende projecten die momenteel worden uitgevoerd tussen Beieren en Tsjechië wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/60 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/60

---

(2004/C 78 E/0060)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1961/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 juni 2003)

Betreft:   Vergadering over het Spaans nationaal waterbouwkundig plan in Ispra

Kan de Europese Commissie, in aansluiting op mijn vraag nr. 39 (H-211/03), die ze tijdens het vragenuur van 8 april ll. beantwoord heeft, nadere details verstrekken over de voorgenomen vergadering over het Spaans nationaal waterbouwkundig plan met technische en wetenschappelijke deskundigen in Ispra?

Wanneer vindt de vergadering plaats?

Welke technische en wetenschappelijke deskundigen nemen er deel aan?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(24 juli 2003)

In verband met de voorgestelde omleiding van water van de Ebro-rivier is de Commissie voornemens om op een later te bepalen datum in september een vergadering met deskundigen te houden om bepaalde aspecten van dit plan te bespreken.

De Commissie gaat ervan uit dat op die vergadering objectieve en deskundige informatie beschikbaar zal komen.

In dit kader zal de Commissie de Spaanse autoriteiten vragen om de geschikte technische deskundigen naar deze vergadering te sturen. Er wordt ook een uitnodiging verstuurd naar het Europees Milieubureau (EEB), het Wereldnatuurfonds (WWF) Brussel, het WWF Spanje en de Stichting voor een nieuwe watercultuur, Platform voor de verdediging van de Ebro en de regio van Aragon.

Er wordt verwacht dat alle deelnemers aan deze vergadering de nodige technische achtergrond en een gedetailleerde kennis van de Ebro-rivier en -delta zullen hebben.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/61 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/61

---

(2004/C 78 E/0061)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1970/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Heffingen ten behoeve van het hergebruik van huishoudelijke apparatuur

Welk standpunt neemt de Commissie in ten aanzien van de heffing die sommige, maar niet alle lokale overheden en particuliere afvalverwerkingsbedrijven in Ierland opleggen aan burgers voor het ter recycling inleveren van huishoudelijke apparatuur (bijv. radio's, haardrogers, fluitketels, enz)? Is de Commissie van mening dat deze heffingen verenigbaar zijn met de doelstellingen voor hergebruik van het EU-beleid inzake het afvalstoffenbeheer en van de AEEA-richtlijn, die tegen augustus 2004 ten uitvoer dient te worden gelegd? Is de Commissie het ermee eens dat dergelijke heffingen averechts werken en burgers niet stimuleren apparatuur ter recycling in te leveren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 juli 2003)

De Commissie is zich ervan bewust dat het negatieve gevolgen kan hebben voor het niveau van de inzameling wanneer bij het inleveren van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (1) heffingen worden opgelegd aan consumenten. Dit is waarom in de artikel 5, lid 2, onder a), van Richtlijn 2002/96 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) (2) de verplichting is opgenomen huishoudelijke apparatuur zonder kosten terug te nemen. In dit artikel is het volgende bepaald: „Wat AEEA van particuliere huishoudens betreft, dragen de lidstaten er zorg voor dat uiterlijk op 13 augustus 2005 systemen zijn ingevoerd waardoor de laatste houders en de distributeurs dergelijke afvalstoffen ten minste zonder kosten kunnen inleveren.”

Tot die datum is er evenwel geen communautaire wetgeving die het opleggen van heffingen aan burgers voor het terugbrengen van huishoudelijke elektrische en elektronische apparatuur verbiedt.

---

(1)  PB C 365 E van 19.12.2000.

(2)  PB L 37 van 13.2.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/61 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/61

---

(2004/C 78 E/0062)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1971/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Vlucht met ultralichte toestellen

Sport- en pleziervluchten met ultralichte toestellen schijnen in alle landen van de Unie gereglementeerd te zijn. Overeenkomstig de Italiaanse regelgeving krijgen piloten van dit type vliegtuigen een machtiging om te vliegen zonder een vluchtplan te hoeven indienen, hetgeen wel verplicht is voor de piloten van de algemene luchtvaart. Vluchten met deze toestellen, zelfs grensoverschrijdende vluchten, worden tegenwoordig door bijna alle lidstaten toegestaan. Toch hebben de Italiaanse autoriteiten onlangs een negatief advies uitgebracht met betrekking tot de erkenning van de Duitse machtiging voor vluchten boven Italiaans grondgebied, en dit omdat de respectieve machtigingsdocumenten van de desbetreffende landen niet gelijkgesteld zijn.

Kan de Commissie, hoewel de kwestie van gelijkstelling een bevoegdheid van de lidstaten is, meedelen of zij het niet wenselijk acht de regeringen van de lidstaten te verzoeken hun regelgevingen inzake de procedures en de vereiste documenten voor het verkrijgen van toestemming om met dit type vliegtuig te vliegen, te harmoniseren, met name gezien het feit dat hierdoor een obstakel uit de weg zou worden geruimd voor het beoefenen van een sport die bij veel jongeren populair is?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(24 juli 2003)

De Commissie juicht alle inspanningen voor de afschaffing van belemmeringen voor het vrije verkeer in het algemeen en de sportbeoefening in het bijzonder toe.

Op grond van de verstrekte informatie kan de Commissie echter geen concreet antwoord geven op de vraag in hoeverre in dit geval het Gemeenschapsrecht in het geding is, omdat aan de door de geachte afgevaardigde genoemde voorschriften geen discriminatie op grond van nationaliteit ten grondslag schijnt te liggen.

De geachte afgevaardigde gelieve te bedenken dat de Gemeenschap niet bevoegd is inzake de harmonisatie tussen de lidstaten van de regelgeving inzake de procedures en vereiste documenten voor de verlening van vliegvergunningen met ultralichte toestellen.

De problemen rond de harmonisatie van deze documenten vallen dus uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/62 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/62

---

(2004/C 78 E/0063)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1986/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft:   Luchtverontreiniging in Athene en Thessaloniki

Volgens berichten uit de Griekse kranten van begin juni 2003 is recentelijk voor rekening van de Commissie een onderzoek ingesteld naar het gehalte aan schadelijke stofdeeltjes in 19 Europese steden. Uit deze berichten blijkt dat Athene en Thessaloniki de hoogste percentages troposferische ozon of benzol hebben: 2,6 procent boven de maximaal toegestane waarden van de communautaire milieuwetgeving. Meer in het bijzonder wordt vermeld dat de maximaal toegestane waarde van bovengenoemde verontreinigende stof in de EU 48 μgr/m3 is, maar dat dit gehalte in de twee genoemde steden oploopt tot 125 μgr/m3. Bovendien erkent het ministerie van Milieubeheer, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken dat er een probleem bestaat met gesuspendeerd stof, zeer zeker met het oog op de bepalingen van het Protocol van Kyoto voor het jaar 2005.

Kan de Commissie mij mededelen:

| 1. | Tot welke fundamentele conclusies men in genoemd onderzoek is gekomen met betrekking tot deze verontreinigende stof in Athene en Thessaloniki? |
| --- | --- |

1.

Tot welke fundamentele conclusies men in genoemd onderzoek is gekomen met betrekking tot deze verontreinigende stof in Athene en Thessaloniki?

| 2. | In welke mate deze stof bijdraagt aan de totale luchtverontreiniging in Athene en Thessaloniki? |
| --- | --- |

2.

In welke mate deze stof bijdraagt aan de totale luchtverontreiniging in Athene en Thessaloniki?

| 3. | Of zij tot nu toe aanbevelingen heeft gedaan aan de Griekse autoriteiten voor de beperking van deze verontreinigende stof, en zo ja, welke acties de Griekse regering heeft ondernomen? Als er geen aanbevelingen zijn gedaan aan de Griekse regering, is de Commissie dan van mening dat de bevoegde Griekse autoriteiten op eigen initiatief preventieve maatregelen hadden kunnen nemen met betrekking tot deze verontreinigende stof? |
| --- | --- |

3.

Of zij tot nu toe aanbevelingen heeft gedaan aan de Griekse autoriteiten voor de beperking van deze verontreinigende stof, en zo ja, welke acties de Griekse regering heeft ondernomen? Als er geen aanbevelingen zijn gedaan aan de Griekse regering, is de Commissie dan van mening dat de bevoegde Griekse autoriteiten op eigen initiatief preventieve maatregelen hadden kunnen nemen met betrekking tot deze verontreinigende stof?

| 4. | In welke waarden voorziet het Protocol van Kyoto voor de uitstoot van deze verontreinigende stof en hoever is Griekenland gevorderd bij de voorbereidingen op de naleving van deze verplichtingen? |
| --- | --- |

4.

In welke waarden voorziet het Protocol van Kyoto voor de uitstoot van deze verontreinigende stof en hoever is Griekenland gevorderd bij de voorbereidingen op de naleving van deze verplichtingen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 juli 2003)

Gezien een vergelijkbare schriftelijke vraag (E-3254/02 van het geachte parlementslid) (1) die in november 2002 aan de Commissie is toegezonden, gaat het hier waarschijnlijk om het Earlinet-project (European Eurosol Research Lidar Network). Een belangrijke conclusie van dit project is dat het mogelijk is om een infrastructuur te ontwikkelen voor het opzetten van een Europees netwerk van LIDAR-systemen om de verticale distributie van aerosolen te onderzoeken. Aangezien er niet het gehele jaar door permanent metingen zijn verricht, moet men voorzichtig zijn bij het trekken van andere conclusies. Zo ging het bij het project niet om het monitoren van deeltjesconcentraties op grondniveau.

Zwevende deeltjes in de lucht (PM-particulate matter) behoren tot de belangrijkste schadelijke stoffen voor de gezondheid van de mens. Volgens verslagen die officieel bij de Commissie zijn ingediend op grond van bepalingen in de huidige communautaire wetgeving, bedragen de jaarlijkse concentraties van PM10 (d.w.z. deeltjes met een diameter van minder dan 10 micrometer (μm)) in Athene en Thessaloniki 50 tot 70 microgram per m3 (μg/m3). Dit is duidelijk hoger dan de grenswaarde (plus marge) van 46 μg/m3 voor het jaar 2003. Hier is dan ook duidelijk sprake van een belangrijke fractie van de totale luchtvervuiling, evenals in andere grote Europese steden. Andere schadelijke stoffen zoals ozon, benzeen, stikstofoxiden en zwaveloxiden zijn echter eveneens van belang.

De huidige communautaire wetgeving inzake luchtkwaliteit (Kaderrichtlijn Luchtkwaliteit (1996/62/EG (2)) en de afgeleide richtlijnen (1999/30/EG (3), 2000/69/EG (4), 2002/3/EG (5))) bevat grenswaarden voor specifieke verontreinigingen (waaronder PM10) waaraan voor bepaalde data moet zijn voldaan (2005 voor PM10). Wanneer de grenswaarde plus een vastgestelde overschrijdingsmarge (die jaarlijks wordt verlaagd, zodat hij op de ingangsdatum van de grenswaarde nul is) wordt overschreden, zijn de lidstaten verplicht plannen en programma's in te dienen om duidelijk te maken hoe de grenswaarde kan worden bereikt. Deze moeten voor de eerste keer eind 2003 worden ingediend. Het is de taak van de lidstaten om passende maatregelen te treffen om de luchtvervuiling te verlagen. Deze kunnen van lidstaat tot lidstaat verschillen. De Commissie doet geen specifieke aanbevelingen voor de manier waarop de grenswaarden in afzonderlijke gevallen moeten worden bereikt.

Deeltjes beïnvloeden de stralingsbalans door hun specifieke absorptie en verstrooiing van licht, maar worden niet gezien als een belangrijke oorzaak van de klimaatverandering. Derhalve behoren zij niet tot de stoffen die onder het Protocol van Kyoto vallen.

---

(1)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 119.

(2)  Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit, PB L 296 van 21.11.1996.

(3)  Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, PB L 163 van 29.6.1999.

(4)  Richtlijn 2000/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht, PB L 313 van 13.12.2000.

(5)  Richtlijn 2002/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 februari 2002 betreffende ozon in de lucht, PB L 67 van 9.3.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/63 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/63

---

(2004/C 78 E/0064)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1987/03

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) en Per-Arne Arvidsson (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft:   Toepassing van nucleaire veiligheidsbeginselen op de kandidaat-lidstaten van de Europese Unie

Wij verwijzen naar het voorstel voor een richtlijn (Euratom) van de Raad tot vaststelling van fundamentele verplichtingen en algemene beginselen op het gebied van de veiligheid van nucleaire installaties (1). In de richtlijn wordt een voorstel gedaan voor gemeenschappelijke veiligheidsnormen en controlemechanismen om de toepassing van gemeenschappelijke methoden en criteria op het gebied van de nucleaire veiligheid binnen de gehele uitgebreide EU te waarborgen. De richtlijn is gebaseerd op het Verdrag inzake Nucleaire Veiligheid, dat onder auspiciën van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) is gesloten, en bevat een gespecificeerd wettelijk kader voor het nucleaire veiligheidssysteem.

Kan de Commissie — gezien de aanstaande harmonisatie van regels en praktijken op veiligheidsgebied in de context van het IAEA-veiligheidssysteem, gelet op het standpunt van het Europees Parlement zoals neergelegd in een resolutie van juni 2002 betreffende het toetredingsproces, waarin bepaald is dat er in de toekomst een open aanpak gehanteerd zou moeten worden ten opzichte van de twee nucleaire reactoren 3 en 4 in Kozloduy in Bulgarije, en gezien de waarnemingen en aanbevelingen van de IAEA-inspecteurs — nader omschrijven hoe het standpunt van het Europees Parlement en de bevindingen van de IAEA in de toetredingsonderhandelingen met Bulgarije geïntegreerd worden?

Kan de Commissie — gezien de aanzienlijke verbeteringen aan de nucleaire reactoren 3 en 4 in Kozloduy in de periode tussen 1991 en 2002, waardoor volgens de IAEA-Missie voor veiligheidscontroles van juni 2002 alle oorspronkelijke veiligheidsproblemen zijn opgelost en de reactoren voldoen aan de veiligheidsnormen van de IAEA, en daarnaast overwegende dat er een onafhankelijke regelgevende instantie met deskundig personeel op nucleair gebied operationeel is, en gelet op de eis van de Unie inzake vervroegde sluiting van deze reactoren in het kader van de onderhandelingen over het energiehoofdstuk in de toetredingsconferentie — aangeven op welke wijze zij voornemens is de beginselen van het Verdrag inzake Nucleaire Veiligheid toe te passen om de kwestie omtrent de reactoren 3 en 4 in Kozloduy op te lossen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(24 juli 2003)

Voor wat betreft de huidige stand van de toetredingsonderhandelingen betreffende de kwestie van de nucleaire veiligheid in de reactoren drie en vier van de centrale van Kozloduy herinnert de Commissie eraan dat, in de context van de conferentie voor de toetreding tot de Unie, hoofdstuk 14 „energie” voorlopig is afgesloten met Bulgarije op 18 november 2002. In het gemeenschappelijk standpunt van de Unie worden de voorwaarden geformuleerd van het akkoord tussen de lidstaten en Bulgarije over nucleaire veiligheid en met name wat betreft de reactoren drie en vier van de centrale van Kozloduy. De Bulgaarse regering heeft zich ertoe verbonden de reactoren drie en vier van de centrale van Kozloduy te sluiten in 2006. Voor wat betreft het mechanisme van evaluatie door een vakgenoot („Peer Review”), onder de auspiciën van de Raad van de Unie zal de Unie opdracht geven tot het zo spoedig mogelijk sturen van een afvaardiging van deskundigen naar Bulgarije vóór de volledige beëindiging van de toetredingsonderhandelingen. De Unie neemt ook nota van de verwachtingen van Bulgarije dat de Gemeenschap financiële bijstand blijft verschaffen (in verband met de gevolgen van de vervroegde sluiting van bepaalde reactoren van de centrale van Kozloduy) en verklaart zich bereid deze zaak in overweging te nemen.

Vanuit het standpunt van de Commissie moeten de door de geachte parlementsleden gestelde vragen betreffende de reactoren drie en vier van de centrale van Kozloduy in die context worden opgevat en opnieuw bekeken. Voor wat de vragen aangaat die betrekking hebben op de periode vóór dit akkoord zou de Commissie de geachte parlementsleden willen verwijzen naar de antwoorden die toen door de Commissie zijn gegeven, met name op schriftelijke vraag E-3164/02 van dhr. Matikainen-Kallström en dhr. Rovsing (2).

De Commissie is van oordeel dat het belangrijk is eraan te herinneren dat met betrekking tot de reactoren drie en vier van de centrale van Kozloduy een evaluatie is uitgevoerd door, zoals dat met alle nucleaire installaties van de kandidaat-lidstaten het geval is, de Working Party on Nuclear Safety (WPNS) onder de auspiciën van de Raad van de Unie. Deze evaluatie heeft aanleiding gegeven tot het doen van aanbevelingen, met betrekking tot de uitvoering waarvan door de WPNS een voortgangscontrole is uitgevoerd in het eerste semester van 2002. De WPNS was van oordeel dat met betrekking tot de uitvoering van vijf aanbevelingen nog altijd een specifieke voortgangscontrole moest worden gehouden en herinnerde er in zijn rapporten van juni 2001 en 2002 aan dat de verbeteringen aan de reactoren drie en vier moesten worden opgevat in de context van een sluiting ervan in 2006.

---

(1)  COM(2003) 32 def.

(2)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 30.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/65 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/65

---

(2004/C 78 E/0065)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1991/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft:   Opheldering over omstandigheden in de organisatie van de Commissie die hebben bijgedragen tot de dood van Commissieambtenaar Quatraro in 1993 en geheimzinnigheid daarover

| 1. | Is er ooit een administratief rapport en/of een Uclaf-rapport verschenen waarin duidelijk de verantwoordelijkheid van toenmalig Commissieambtenaar Antonio Quatraro voor fraude in verband met het tabaksbeleid van de EU is vastgesteld? |
| --- | --- |

1.

Is er ooit een administratief rapport en/of een Uclaf-rapport verschenen waarin duidelijk de verantwoordelijkheid van toenmalig Commissieambtenaar Antonio Quatraro voor fraude in verband met het tabaksbeleid van de EU is vastgesteld?

| 2. | Wat is de Commissie bekend over een in verband met deze kwestie door Robert Dougal Watt genoemd netwerk van personen binnen de instellingen van de EU dat bevoordeling van zichzelf, verlegging van EU-geldstromen en geheimhouding zou nastreven? |
| --- | --- |

2.

Wat is de Commissie bekend over een in verband met deze kwestie door Robert Dougal Watt genoemd netwerk van personen binnen de instellingen van de EU dat bevoordeling van zichzelf, verlegging van EU-geldstromen en geheimhouding zou nastreven?

| 3. | Kan de Commissie mij de rapporten doen toekomen die de Commissie over dit onderwerp heeft vervaardigd, inclusief het rapport geschreven door de heer Hans-Helmut Wachter? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie mij de rapporten doen toekomen die de Commissie over dit onderwerp heeft vervaardigd, inclusief het rapport geschreven door de heer Hans-Helmut Wachter?

| 4. | Op welke manier heeft de Commissie de Belgische politie geholpen om de oorzaken van de dood van de heer Quatraro in 1993 vast te stellen? |
| --- | --- |

4.

Op welke manier heeft de Commissie de Belgische politie geholpen om de oorzaken van de dood van de heer Quatraro in 1993 vast te stellen?

| 5. | Heeft de Commissie de Belgische politie toegang verleend of geweigerd tot het kantoor van de heer Quatraro? |
| --- | --- |

5.

Heeft de Commissie de Belgische politie toegang verleend of geweigerd tot het kantoor van de heer Quatraro?

| 6. | Heeft de Commissie de Belgische politie toegestaan om interviews af te nemen aan de Commissieambtenaren die de heer Quatraro het laatst gezien hebben? |
| --- | --- |

6.

Heeft de Commissie de Belgische politie toegestaan om interviews af te nemen aan de Commissieambtenaren die de heer Quatraro het laatst gezien hebben?

| 7. | Zo niet, wat heeft de Commissie dan gedaan om de omstandigheden rondom de dood van de heer Quatraro op te helderen? |
| --- | --- |

7.

Zo niet, wat heeft de Commissie dan gedaan om de omstandigheden rondom de dood van de heer Quatraro op te helderen?

| 8. | Heeft de Commissie tegenwerking ondervonden bij het vinden van de waarheid? |
| --- | --- |

8.

Heeft de Commissie tegenwerking ondervonden bij het vinden van de waarheid?

| 9. | Welke garantie heeft de Commissie dat problemen zoals die zich 10 jaar geleden rondom het werk van de heer Quatraro voordeden zich thans niet meer kunnen voordoen? |
| --- | --- |

9.

Welke garantie heeft de Commissie dat problemen zoals die zich 10 jaar geleden rondom het werk van de heer Quatraro voordeden zich thans niet meer kunnen voordoen?

| 10. | Welke aanvullende maatregelen in verband met deze kwestie behoren tot de voornemens van de Commissie? |
| --- | --- |

10.

Welke aanvullende maatregelen in verband met deze kwestie behoren tot de voornemens van de Commissie?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(12 augustus 2003)

| 1. | Op grond van een administratief onderzoeksrapport uit het voorjaar van 1991 werd de betrokken ambtenaar van kwade praktijken verdacht. Het beschikbare bewijsmateriaal werd echter onvoldoende geacht om onmiddellijke actie te rechtvaardigen. Derhalve werd besloten een tuchtprocedure in te leiden en een formeel onderzoek in te stellen naar de verenigbaarheid van de activiteiten van de desbetreffende persoon met zijn taken als ambtenaar van de Commissie. Na het overlijden van de ambtenaar op 30 maart 1993 werd deze procedure gestaakt. |
| --- | --- |

1.

Op grond van een administratief onderzoeksrapport uit het voorjaar van 1991 werd de betrokken ambtenaar van kwade praktijken verdacht. Het beschikbare bewijsmateriaal werd echter onvoldoende geacht om onmiddellijke actie te rechtvaardigen. Derhalve werd besloten een tuchtprocedure in te leiden en een formeel onderzoek in te stellen naar de verenigbaarheid van de activiteiten van de desbetreffende persoon met zijn taken als ambtenaar van de Commissie. Na het overlijden van de ambtenaar op 30 maart 1993 werd deze procedure gestaakt.

| 2. | Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft geen bewijs gevonden dat de in de vraag van de geachte afgevaardigde geuite beschuldiging staaft. |
| --- | --- |

2.

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft geen bewijs gevonden dat de in de vraag van de geachte afgevaardigde geuite beschuldiging staaft.

| 3. | De Commissie zal toezending van dit onderzoeksrapport aan het Europees Parlement in overweging nemen wanneer zij daartoe een verzoek ontvangt overeenkomstig de aangewezen procedures van bijlage III bij het kaderakkoord van 2000 over de betrekkingen tussen onze instellingen. |
| --- | --- |

3.

De Commissie zal toezending van dit onderzoeksrapport aan het Europees Parlement in overweging nemen wanneer zij daartoe een verzoek ontvangt overeenkomstig de aangewezen procedures van bijlage III bij het kaderakkoord van 2000 over de betrekkingen tussen onze instellingen.

| 4. | en 5. Kort na het overlijden van de heer Quatraro kreeg de Commissie bezoek van de Belgische politie. De politie heeft onmiddellijk en onvoorwaardelijk toegang gekregen tot het gebouw en het kantoor waar de overleden ambtenaar officieel werkte. |
| --- | --- |

4.

en 5. Kort na het overlijden van de heer Quatraro kreeg de Commissie bezoek van de Belgische politie. De politie heeft onmiddellijk en onvoorwaardelijk toegang gekregen tot het gebouw en het kantoor waar de overleden ambtenaar officieel werkte.

| 6. | en 7. In een zaak als deze behoren de gerechtelijke autoriteiten van de betrokken lidstaat zeker een onderzoek in te stellen. De Commissie verleent alle nodige medewerking aan een dergelijk onderzoek en heft zo nodig zelfs iemands immuniteit op, hetgeen in dit geval is gebeurd. De Belgische politie werd in de gelegenheid gesteld om wie dan ook als getuige te verhoren. |
| --- | --- |

6.

en 7. In een zaak als deze behoren de gerechtelijke autoriteiten van de betrokken lidstaat zeker een onderzoek in te stellen. De Commissie verleent alle nodige medewerking aan een dergelijk onderzoek en heft zo nodig zelfs iemands immuniteit op, hetgeen in dit geval is gebeurd. De Belgische politie werd in de gelegenheid gesteld om wie dan ook als getuige te verhoren.

| 8. | Het is de Commissie niet gebleken dat zij zelf bij haar eerste onderzoek of dat de Belgische politie en de gerechtelijke autoriteiten zijn tegengewerkt bij hun pogingen de gehele toedracht vast te stellen. |
| --- | --- |

8.

Het is de Commissie niet gebleken dat zij zelf bij haar eerste onderzoek of dat de Belgische politie en de gerechtelijke autoriteiten zijn tegengewerkt bij hun pogingen de gehele toedracht vast te stellen.

| 9. | Als er met complexe subsidieregelingen grote sommen geld gemoeid zijn, kan de Commissie noch enig ander orgaan absoluut garanderen dat er geen fraude wordt gepleegd of een poging daartoe wordt gedaan. Er zij echter op gewezen dat de gemeenschappelijke marktordening (COM) in de sector ruwe tabak sinds 1992 grondig is hervormd. Zo zijn onder meer de drie regelingen die aanleiding gaven tot frauduleuze activiteiten — met name interventie en verkoop bij opbod, uitvoerrestituties en van soort tot soort uiteenlopende premies — stopgezet. Zie Verordening (EEG) nr. 2075/92 (1).
  De structuur van de COM is later, in 1996 en 1998, vereenvoudigd. Zie Verordening (EG) nr. 415/96 van 4 maart 1996 (2) en Verordening (EG) nr. 1636/98 van 20 juli 1998 (3).
  De Commissie voert regelmatig kwijtingsprocedures en preventieve audits uit. |
| --- | --- |

9.

Als er met complexe subsidieregelingen grote sommen geld gemoeid zijn, kan de Commissie noch enig ander orgaan absoluut garanderen dat er geen fraude wordt gepleegd of een poging daartoe wordt gedaan. Er zij echter op gewezen dat de gemeenschappelijke marktordening (COM) in de sector ruwe tabak sinds 1992 grondig is hervormd. Zo zijn onder meer de drie regelingen die aanleiding gaven tot frauduleuze activiteiten — met name interventie en verkoop bij opbod, uitvoerrestituties en van soort tot soort uiteenlopende premies — stopgezet. Zie Verordening (EEG) nr. 2075/92 (1).

De structuur van de COM is later, in 1996 en 1998, vereenvoudigd. Zie Verordening (EG) nr. 415/96 van 4 maart 1996 (2) en Verordening (EG) nr. 1636/98 van 20 juli 1998 (3).

De Commissie voert regelmatig kwijtingsprocedures en preventieve audits uit.

| 10. | Er vindt momenteel een externe onafhankelijke beoordeling van de tabaksector plaats, die in de komende weken zal worden afgerond. De Commissie werkt momenteel aan het kader voor een verdere ingrijpende hervorming van de COM in deze sector, die zij in overeenstemming wil brengen met de doelstellingen zoals vermeld in haar aan de Europese Raad van Göteborg (15 en 16 juni 2001) gepresenteerde mededeling over duurzame ontwikkeling.
  De Commissie zal in het najaar van 2003 bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel indienen. |
| --- | --- |

10.

Er vindt momenteel een externe onafhankelijke beoordeling van de tabaksector plaats, die in de komende weken zal worden afgerond. De Commissie werkt momenteel aan het kader voor een verdere ingrijpende hervorming van de COM in deze sector, die zij in overeenstemming wil brengen met de doelstellingen zoals vermeld in haar aan de Europese Raad van Göteborg (15 en 16 juni 2001) gepresenteerde mededeling over duurzame ontwikkeling.

De Commissie zal in het najaar van 2003 bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel indienen.

---

(1)  PB L 215 van 30.7.1992.

(2)  PB L 59 van 8.3.1996.

(3)  PB L 210 van 28.7.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/66 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/66

---

(2004/C 78 E/0066)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2001/03

van Jan Dhaene (PSE) en Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft:   Radioactieve lozingen vanuit Sellafield

Het Afdelingscomité Visserij van de Internationale Transportarbeidersfederatie (ITF) heeft Noordzeestaten verzocht van het Verenigd Koninkrijk te eisen dat het de radioactieve lozingen vanuit Sellafield stopzet. Verschillende nationale vervoersbonden hebben inmiddels aan dit verzoek gehoor gegeven. Het probleem beperkt zich overigens niet tot het Verenigd Koninkrijk; ook Cogéma in La Hague veroorzaakt grootschalige radioactieve vervuiling van het plaatselijk milieu.

Een van de isotopen die de ITF het meest zorgen baren is Technetium-99 (Tc99). Deze isotoop wordt in de Ierse Zee geloosd, hoewel het technisch mogelijk is hem uit het afvalwater te filteren en te verzamelen voordat het water in zee terechtkomt.

| 1. | Is de Raad zich ervan bewust dat het maritieme milieu en in het bijzonder vis en schaaldieren en de consumenten daarvan, worden bedreigd als gevolg van het lozen van radioactief afval vanuit fabrieken zoals Sellafield? |
| --- | --- |

1.

Is de Raad zich ervan bewust dat het maritieme milieu en in het bijzonder vis en schaaldieren en de consumenten daarvan, worden bedreigd als gevolg van het lozen van radioactief afval vanuit fabrieken zoals Sellafield?

| 2. | Is de Raad zich bewust van de gevolgen voor de vissers en andere bemanningsleden van schepen die regelmatig in deze gebieden vissen, dicht bij de vervuilingsbron (Sellafield en La Hague)? |
| --- | --- |

2.

Is de Raad zich bewust van de gevolgen voor de vissers en andere bemanningsleden van schepen die regelmatig in deze gebieden vissen, dicht bij de vervuilingsbron (Sellafield en La Hague)?

| 3. | Wat vindt de Raad van het voorstel van de ITF om het Technetium-99 uit het afvalwater te filteren dat vanuit Sellafield en La Hague wordt geloosd? |
| --- | --- |

3.

Wat vindt de Raad van het voorstel van de ITF om het Technetium-99 uit het afvalwater te filteren dat vanuit Sellafield en La Hague wordt geloosd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(30 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van de door de geachte parlementsleden genoemde problemen.

De Gemeenschap is partij bij het Oslo-Parijs-Verdrag (OSPAR) en wordt op de OSPAR-vergaderingen vertegenwoordigd door de Commissie. De centrale doelstelling van de door de OSPAR-Commissie vastgestelde strategieën is de bescherming van de maritieme zone die tot het toepassingsgebied van OSPAR behoort. Een van deze strategieën heeft betrekking op radioactieve stoffen en heeft als specifieke doelstelling tegen 2020 de lozingen, emissies en verliezen van radioactieve stoffen terug te brengen tot niveaus die zo laag liggen dat de historische niveaus in het mariene milieu nauwelijks nog stijgen.

De OSPAR-Commissie wordt bij de tenuitvoerlegging van haar strategie voor radioactieve stoffen bijgestaan door het „Radioactive Substances Committee” (RSC) dat ten minste jaarlijks vergadert. De Commissie neemt actief deel aan de werkzaamheden van dit comité en speelt een grote rol bij het vergroten van de kennis en het bewustzijn over de lozing van radioactieve stoffen van allerlei aard in het mariene milieu. In het kader van deze bijdrage heeft de Commissie onlangs een studie afgerond, Marína II genoemd, waarin alle radioactieve lozingen en de effecten daarvan op de OSPAR-zone worden bestudeerd, inclusief de effecten op biota, consumenten van vis en schaaldieren en personen die vissen in de omgeving van de lozingspunten.

De Commissie schaart zich vastberaden achter de doelstellingen van de OSPAR-strategie in verband met radioactieve afvalstoffen, die de geleidelijke, maar aanzienlijke vermindering van alle radioactieve lozingen tegen 2020 inhoudt. Op de eerste ministeriële vergadering van de OSPAR-Commissie in Sintra, in juli 1998, hebben verschillende partijen bij het verdrag hun bezorgdheid uitgesproken over de lozing van technetium-99 uit de installaties van Sellafield. De ministers van het Verenigd Koninkrijk hebben daarbij gemeld dat er aan een oplossing wordt gewerkt. Op de recente ministeriële OSPAR-vergadering in Bremen in juni 2003 is dit probleem opnieuw te berde gebracht. De partijen hebben gunstig gereageerd op het initiatief van het Verenigd Koninkrijk om van de Sellafield-exploitant te eisen alle lozingen ten gevolge van de behandeling van middelactief afval gedurende een periode van negen maanden stop te zetten, in afwachting van verder onderzoek naar en de ontwikkeling van technologieën om de activiteit terug te dringen.

Er moet echter worden opgemerkt dat, hoewel de activiteitsconcentraties van technetium-99 vrij hoog liggen, de stralingsimpact op het milieu ten gevolge van de lozing van technetium-99 klein is in vergelijking met die van andere radionucliden, met inbegrip van de radionucliden die van nature aanwezig zijn.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/67 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/67

---

(2004/C 78 E/0067)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2031/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juni 2003)

Betreft:   Toepassing communautaire wetgeving betreffende afvalstoffen en het storten van afvalstoffen in Griekenland

In een studie van de Nationale Milieudienst wordt melding gemaakt van het feit dat in Griekenland meer dan 90 % van al het stedelijk afval op (legale en illegale) stortplaatsen terechtkomt, en dat slechts 8 % wordt gerecycleerd en 1 % wordt gecomposteerd. Bovendien wordt gemeld dat de eenheid voor het mechanisch scheiden van de afvalstoffen niet operationeel is, niet aan de Europese voorschriften voldoet en technologisch is verouderd.

De Commissie heeft tegen Griekenland een klacht ingediend in verband met de niet-naleving van richtlijn 75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen. Daarnaast zijn alle lidstaten krachtens richtlijn 1999/31/EG (2) betreffende het storten van afvalstoffen verplicht om i) een nationale strategie te ontwikkelen, ii) de Commissie uiterlijk op 16 juli 2003 van deze strategie in kennis te stellen en iii) concrete maatregelen voor bestaande stortplaatsen vast te stellen. Kan de Commissie tegen de achtergrond van het boververmelde antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Eerbiedigt Griekenland de communautaire wetgeving betreffende afvalstoffen en in het bijzonder betreffende vaste afvalstoffen, en welke maatregelen neemt Griekenland ter bescherming van het milieu en de volksgezondheid tegen risico's ten gevolg van het ongecontroleerd storten van (gevaarlijke) afvalstoffen in Griekenland? |
| --- | --- |

1.

Eerbiedigt Griekenland de communautaire wetgeving betreffende afvalstoffen en in het bijzonder betreffende vaste afvalstoffen, en welke maatregelen neemt Griekenland ter bescherming van het milieu en de volksgezondheid tegen risico's ten gevolg van het ongecontroleerd storten van (gevaarlijke) afvalstoffen in Griekenland?

| 2. | Hoe beoordeelt de Commissie het functioneren van de eenheid voor het mechanisch scheiden van afvalstoffen in Liosia (uitgaande van de milieucriteria en de regels inzake de beste beschikbare technologieën), en hoeveel geld heeft de Gemeenschap ter beschikking gesteld voor de bouw van deze fabriek, die niet operationeel is? |
| --- | --- |

2.

Hoe beoordeelt de Commissie het functioneren van de eenheid voor het mechanisch scheiden van afvalstoffen in Liosia (uitgaande van de milieucriteria en de regels inzake de beste beschikbare technologieën), en hoeveel geld heeft de Gemeenschap ter beschikking gesteld voor de bouw van deze fabriek, die niet operationeel is?

| 3. | Heeft Griekenland de Commissie in kennis gesteld van een nationale strategie voor het storten van afvalstoffen, en voor hoeveel van de bestaande stortplaatsen in Griekenland is er een goedgekeurd aanpassingsplan met maatregelen voor het monitoren en opvangen van stortplaatsgas, maatregelen voor gevaarlijke afvalstoffen en maatregelen voor het verminderen van de naar stortplaatsen over te brengen biologisch afbreekbare afvalstoffen door middel van met name hergebruik, compostering, productie van biogas of terugwinning van materialenenergie, zoals bepaald in richtlijn 1999/31/EG? |
| --- | --- |

3.

Heeft Griekenland de Commissie in kennis gesteld van een nationale strategie voor het storten van afvalstoffen, en voor hoeveel van de bestaande stortplaatsen in Griekenland is er een goedgekeurd aanpassingsplan met maatregelen voor het monitoren en opvangen van stortplaatsgas, maatregelen voor gevaarlijke afvalstoffen en maatregelen voor het verminderen van de naar stortplaatsen over te brengen biologisch afbreekbare afvalstoffen door middel van met name hergebruik, compostering, productie van biogas of terugwinning van materialenenergie, zoals bepaald in richtlijn 1999/31/EG?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 juli 2003)

| 1. | De Commissie is zich bewust van het probleem met betrekking tot de ongecontroleerde verwijdering van afvalstoffen in Griekenland. Op basis van door de Griekse autoriteiten toegezonden informatie en na een groot aantal klachten heeft de Commissie in juli 2002 een inbreukprocedure ingeleid op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag. De Griekse autoriteiten hebben erkend dat eind 2002 nog 1399 illegale of ongecontroleerde stortplaatsen in bedrijf waren en hebben verklaard dat een nieuw afvalbeheersplan in behandeling was. Volgens hun tijdschema zouden alle illegale stortplaatsen eind 2007 gesloten zijn en worden zij door permanente installaties vervangen. De Commissie heeft in december 2002 een met redenen omkleed advies op grond van artikel 226 van the EG-Verdrag uitgebracht waarin Griekenland werd verzocht de nodige maatregelen te nemen om te voldoen aan de eisen van Richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (3) betreffende afvalstoffen zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (4). Indien Griekenland zijn verplichtingen niet nakomt zal de Commissie niet aarzelen om de zaak voor het Hof van Justitie te brengen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is zich bewust van het probleem met betrekking tot de ongecontroleerde verwijdering van afvalstoffen in Griekenland. Op basis van door de Griekse autoriteiten toegezonden informatie en na een groot aantal klachten heeft de Commissie in juli 2002 een inbreukprocedure ingeleid op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag. De Griekse autoriteiten hebben erkend dat eind 2002 nog 1399 illegale of ongecontroleerde stortplaatsen in bedrijf waren en hebben verklaard dat een nieuw afvalbeheersplan in behandeling was. Volgens hun tijdschema zouden alle illegale stortplaatsen eind 2007 gesloten zijn en worden zij door permanente installaties vervangen. De Commissie heeft in december 2002 een met redenen omkleed advies op grond van artikel 226 van the EG-Verdrag uitgebracht waarin Griekenland werd verzocht de nodige maatregelen te nemen om te voldoen aan de eisen van Richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (3) betreffende afvalstoffen zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (4). Indien Griekenland zijn verplichtingen niet nakomt zal de Commissie niet aarzelen om de zaak voor het Hof van Justitie te brengen.

| 2. | Het door het geachte parlementslid vermelde project bestaat uit een eenheid voor het scheiden van afvalstoffen en een composteerfabriek. Het werd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling medegefinancierd in het kader van het Regionaal operationeel programma (ROP) van Attica. De communautaire medefinanciering bedroeg in totaal 54,3 miljoen euro, waarvan 33,2 miljoen euro in het kader van het ROP Attica 1994-1999 en 21,1 miljoen euro in het kader van het ROP Attica 2000-2006. De totale kostprijs van de medegefinancierde installaties bedraagt 72,4 miljoen euro.
  Volgens de informatie waarover de Commissie momenteel beschikt zouden de installaties enkele malen hebben geproefdraaid. Tengevolge van problemen en een ongeval dat zich intussen op de locatie heeft voorgedaan zouden de installaties momenteel niet in werking zijn. Tot dusver hebben de verantwoordelijke instanties geen verklaring voor deze situatie gegeven. De Commissie zal deze zaak volgen en zou in voorkomende gevallen de communautaire medefinancieringen die voor de bouw gediend hebben kunnen terugvorderen. De Commissie bezit geen informatie over de locatie vanuit het oogpunt van de milieuprestaties ervan. |
| --- | --- |

2.

Het door het geachte parlementslid vermelde project bestaat uit een eenheid voor het scheiden van afvalstoffen en een composteerfabriek. Het werd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling medegefinancierd in het kader van het Regionaal operationeel programma (ROP) van Attica. De communautaire medefinanciering bedroeg in totaal 54,3 miljoen euro, waarvan 33,2 miljoen euro in het kader van het ROP Attica 1994-1999 en 21,1 miljoen euro in het kader van het ROP Attica 2000-2006. De totale kostprijs van de medegefinancierde installaties bedraagt 72,4 miljoen euro.

Volgens de informatie waarover de Commissie momenteel beschikt zouden de installaties enkele malen hebben geproefdraaid. Tengevolge van problemen en een ongeval dat zich intussen op de locatie heeft voorgedaan zouden de installaties momenteel niet in werking zijn. Tot dusver hebben de verantwoordelijke instanties geen verklaring voor deze situatie gegeven. De Commissie zal deze zaak volgen en zou in voorkomende gevallen de communautaire medefinancieringen die voor de bouw gediend hebben kunnen terugvorderen. De Commissie bezit geen informatie over de locatie vanuit het oogpunt van de milieuprestaties ervan.

| 3. | Griekenland heeft nog geen nationale strategie betreffende de reductie van voor stortplaatsen bestemd bioafbreekbaar afval voorgelegd. Richtlijn 1999/31/EG van 26 april 1999 (5) betreffende het storten van afvalstoffen vereist van de lidstaten dat zij voor 16 juli 2003 deze strategie opstellen en zo snel mogelijk aan de Commissie voorleggen. Voor bestaande stortplaatsen vereist de richtlijn dat elke exploitant bij de autoriteiten een aanpassingsplan indient dat voorziet in de nodige maatregelen om de stortplaats aan de eisen van de richtlijn aan te passen. De Commissie beschikt niet over informatie betreffende het aantal bestaande stortplaatsen waarvoor aanpassingsplannen zijn opgesteld. |
| --- | --- |

3.

Griekenland heeft nog geen nationale strategie betreffende de reductie van voor stortplaatsen bestemd bioafbreekbaar afval voorgelegd. Richtlijn 1999/31/EG van 26 april 1999 (5) betreffende het storten van afvalstoffen vereist van de lidstaten dat zij voor 16 juli 2003 deze strategie opstellen en zo snel mogelijk aan de Commissie voorleggen. Voor bestaande stortplaatsen vereist de richtlijn dat elke exploitant bij de autoriteiten een aanpassingsplan indient dat voorziet in de nodige maatregelen om de stortplaats aan de eisen van de richtlijn aan te passen. De Commissie beschikt niet over informatie betreffende het aantal bestaande stortplaatsen waarvoor aanpassingsplannen zijn opgesteld.

---

(1)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

(2)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

(3)  PB L 194 van 25.7.1975.

(4)  PB L 78 van 26.3.1991.

(5)  PB L 182 van 16.7.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/69 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/69

---

(2004/C 78 E/0068)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2043/03

van Maurizio Turco (NI), Emma Bonino (NI), Marco Pannella (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(19 juni 2003)

Betreft:   Schendingen van de godsdienstvrijheid en instrumenten om de eerbiediging ervan te garanderen

In mei van dit jaar heeft de „U.S. Commission on International Religious Freedom”, een onafhankelijk bureau van de federale VS-regering, haar jaarverslag over de godsdienstvrijheid in de wereld gepubliceerd. Volgens dat verslag:

| — | vertoont de situatie in de Russische Republiek aspecten die grote bezorgdheid wekken, zoals de mogelijke inmenging van de Russisch-orthodoxe kerk in het beleid van Moskou, de strenge controle op de godsdienstige praktijken van de Russische burgers door de Staat en de weigering van visa aan religieuzen en hun medewerkers; |
| --- | --- |

—

vertoont de situatie in de Russische Republiek aspecten die grote bezorgdheid wekken, zoals de mogelijke inmenging van de Russisch-orthodoxe kerk in het beleid van Moskou, de strenge controle op de godsdienstige praktijken van de Russische burgers door de Staat en de weigering van visa aan religieuzen en hun medewerkers;

| — | wordt de toestand in de Chinese Volksrepubliek gekenmerkt door de voortdurende verbanning, marteling en opsluiting van Chinese burgers wegens hun godsdienstige overtuiging en door het strenge toezicht op godsdienstige activiteiten in Tibet; |
| --- | --- |

—

wordt de toestand in de Chinese Volksrepubliek gekenmerkt door de voortdurende verbanning, marteling en opsluiting van Chinese burgers wegens hun godsdienstige overtuiging en door het strenge toezicht op godsdienstige activiteiten in Tibet;

| — | wordt de situatie in Laos gekenmerkt door het optreden van regeringsambtenaren in het kader van stelselmatige schendingen van de godsdienstvrijheid in de vorm van opsluiting en gedwongen bekering; |
| --- | --- |

—

wordt de situatie in Laos gekenmerkt door het optreden van regeringsambtenaren in het kader van stelselmatige schendingen van de godsdienstvrijheid in de vorm van opsluiting en gedwongen bekering;

| — | worden in Vietnam religieuze dissidenten in de gevangenis opgesloten en wordt een campagne van gedwongen bekering gevoerd tegen de Vietnamese religieuze minderheden in de noordwestelijke provincies en op de door de Montagnards bewoonde centrale hoogvlakten, ernstige feiten op grond waarvan de USCIRF heeft voorgesteld niet langer steun te verlenen voor de financiering van andere dan humanitaire projecten totdat de Vietnamese autoriteiten zich inspannen om de godsdienstvrijheid te eerbiedigen. |
| --- | --- |

—

worden in Vietnam religieuze dissidenten in de gevangenis opgesloten en wordt een campagne van gedwongen bekering gevoerd tegen de Vietnamese religieuze minderheden in de noordwestelijke provincies en op de door de Montagnards bewoonde centrale hoogvlakten, ernstige feiten op grond waarvan de USCIRF heeft voorgesteld niet langer steun te verlenen voor de financiering van andere dan humanitaire projecten totdat de Vietnamese autoriteiten zich inspannen om de godsdienstvrijheid te eerbiedigen.

Kan de Commissie meedelen:

| — | of ze op de hoogte is van de ernstige en stelselmatige schendingen van de godsdienstvrijheid in Rusland, China, Laos en Vietnam; |
| --- | --- |

—

of ze op de hoogte is van de ernstige en stelselmatige schendingen van de godsdienstvrijheid in Rusland, China, Laos en Vietnam;

| — | of ze voornemens is in te gaan op het voorstel van de USCIRF om geen steun meer te verlenen voor de financiering van andere dan humanitaire projecten totdat de Vietnamese autoriteiten om de godsdienstvrijheid te eerbiedigen; |
| --- | --- |

—

of ze voornemens is in te gaan op het voorstel van de USCIRF om geen steun meer te verlenen voor de financiering van andere dan humanitaire projecten totdat de Vietnamese autoriteiten om de godsdienstvrijheid te eerbiedigen;

| — | of ze meent dat de schorsing van elke andere dan humanitaire hulp zolang de godsdienstvrijheid niet wordt geëerbiedigd, een goed afschrikkingsmiddel is en wat anders een efficiënt instrument kan zijn? |
| --- | --- |

—

of ze meent dat de schorsing van elke andere dan humanitaire hulp zolang de godsdienstvrijheid niet wordt geëerbiedigd, een goed afschrikkingsmiddel is en wat anders een efficiënt instrument kan zijn?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van de situatie inzake de vrijheid van godsdienst in de Russische Federatie, China, Laos en Vietnam, en volgt deze nauwlettend.

Deze kwestie is bij de nationale autoriteiten van deze landen aan de orde gesteld in het kader van de politieke dialoog die de Unie met hen voert. De Commissie zal deze problemen, waar passend, via alle beschikbare kanalen verder aan de orde blijven stellen.

De Commissie zal ook druk blijven uitoefenen op de Russische autoriteiten en hen erop wijzen dat de ontwikkelingen op het gebied van de vrijheid van godsdienst — en andere gerelateerde mensenrechten-vraagstukken — onaanvaardbaar en ook onverenigbaar zijn met de belangrijke internationale en Europese mensenrechtenverdragen die Rusland heeft geratificeerd en die betrekking hebben op de vrijheid van godsdienst of overtuiging.

Wat Laos betreft, geeft de Commissie regelmatig uiting aan haar bezorgdheid over de vrijheid van godsdienst tijdens bilaterale bijeenkomsten met de regering van de Democratische Volksrepubliek Laos. De mensenrechtensituatie, waaronder de vrijheid van godsdienst, zal dan ook op de agenda staan van de bijeenkomst van de Gemengde Commissie EU-Democratische Volksrepubliek Laos, die voor het najaar van 2003 is gepland. De recente opening van een delegatie van de Commissie in Vientiane biedt voor de Commissie nieuwe kansen om met betrekking tot mensenrechtenvraagstukken een meer diepgaande dialoog aan te gaan met de autoriteiten.

De Commissie is op de hoogte van de ernstige bezorgdheid van de VN-mensenrechtencommissie dat de praktijken van de Vietnamese staatspartij niet voldoen aan de vereisten van artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten. De Unie, Commissie en lidstaten, heeft deze kwestie herhaaldelijk bij de autoriteiten aan de orde gesteld in het kader van EU-demarches en regelmatig overleg over de mensenrechten.

In het bijzondere geval China heeft de Unie herhaaldelijk haar bezorgdheid geuit over beperkingen voor niet-officiële kerken, religieuze groeperingen en de islam. Zij heeft de vrijheid van godsdienst en overtuiging regelmatig aan de orde gesteld in het kader van de structurele dialoog tussen de Unie en China over de mensenrechten, en zal dit waar passend blijven doen.

De Unie heeft herhaaldelijk bevestigd dat de mensenrechten en de democratisering een integraal deel moeten vormen van de politieke dialoog met derde landen. De vrijheid van godsdienst, als één van de fundamentele mensenrechten, en de rechten van religieuze minderheden worden dan ook aan de orde gesteld in het kader van de bilaterale politieke dialoog van de Unie en, indien nodig, via demarches en publieke verklaringen, alsmede via het optreden van de Unie in fora als de VN-mensenrechtencommissie of de Derde Commissie van de Algemene Vergadering van de VN.

Wat de verlening van bijstand betreft, is de Commissie, als vervat in haar mededeling van mei 2001 (1) over de rol van de Europese Unie bij de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen, vastbesloten de mensenrechten en de democratisering in alle communautaire bijstandsprogramma's te integreren. Nationale strategiedocumenten zijn gebruikt als hulpmiddel om de bevordering van de mensenrechten en de democratisering op een meer samenhangende en consistente wijze aan te pakken. Daarvoor is gebruik gemaakt van de diverse, voor derde landen beschikbare financiële instrumenten, naast de bijstand die wordt verleend in het kader van het Europees Initiatief voor de democratie en de mensenrechten (EIDHR).

In het specifieke geval van de bijstand aan Vietnam bestaat het algemene Commissiebeleid ten aanzien van dit land erin de vooruitgang op het gebied van de mensenrechten en de democratisering aan te moedigen en te ondersteunen, en bezorgdheid te uiten wanneer schendingen plaatsvinden of de situatie verslechtert. De Commissie heeft de bevordering van goed bestuur, optimale bestuurspraktijken en een goed functionerend gerechtelijk apparaat omschreven als prioriteiten voor de samenwerking met Vietnam in het kader van de nationale strategie 2002-2006. De Commissie is van mening dat haar samenwerkingsprogramma, met name dankzij haar specifieke steun voor institutionele hervormingen en de integratie van bestuursgerelateerde opleidingsactiviteiten in alle samenwerkingsprojecten, zal bijdragen tot de versterking van het bestuur in het algemeen en de verbintenissen op het gebied van de mensenrechten van Vietnam.

In het algemeen is de Commissie van mening dat een stimulerende aanpak de beste kansen biedt om tot verbeteringen te komen op het gebied van de mensenrechten, waaronder de vrijheid van godsdienst. De Commissie zal in haar betrekkingen met derde landen de voorkeur blijven geven aan dialoog en bijstand. De opschorting van hulp tot de vrijheid van godsdienst en de andere vrijheden worden geëerbiedigd kan slechts een laatste redmiddel zijn, waarvan de gevolgen hoogstwaarschijnlijk negatief zijn voor de bevolkingsgroepen wier rechten worden geschonden.

---

(1)  COM(2001)252 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/70 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/70

---

(2004/C 78 E/0069)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2045/03

van Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI), Emma Bonino (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(19 juni 2003)

Betreft:   Ernstige en voortdurende schending van de fundamentele mensenrechten jegens de Oeigoer-minderheid in de Chinese provincie Xinjiang (Oost Turkistan)

Tegen de volgende achtergrond:

| — | in de provincie Xinjiang (Oost Turkistan), de grootste provincie van China, wonen 7 miljoen Oeigoeren, een Shiitische minderheid, die al sinds decennia, maar sinds de oorlog in het naburige Afghanistan nog extra fanatiek door de centrale overheid worden onderdrukt; |
| --- | --- |

—

in de provincie Xinjiang (Oost Turkistan), de grootste provincie van China, wonen 7 miljoen Oeigoeren, een Shiitische minderheid, die al sinds decennia, maar sinds de oorlog in het naburige Afghanistan nog extra fanatiek door de centrale overheid worden onderdrukt;

| — | in 1990 richtte de centrale regering zich op grotere stabiliteit in de provincie, waarbij zij miljarden dollars investeerde in de aanleg van wegen en spoorwegen, in de bouw van ziekenhuizen en kazernes en in boorprojecten naar olie, en vooral een massale immigratie aanmoedigde uit het oosten van het land; in 1950 maakten Chinezen van de etnische groep Han nog 5 % van de bevolking uit, terwijl dat nu 50 % van de 18 miljoen inwoners zijn; |
| --- | --- |

—

in 1990 richtte de centrale regering zich op grotere stabiliteit in de provincie, waarbij zij miljarden dollars investeerde in de aanleg van wegen en spoorwegen, in de bouw van ziekenhuizen en kazernes en in boorprojecten naar olie, en vooral een massale immigratie aanmoedigde uit het oosten van het land; in 1950 maakten Chinezen van de etnische groep Han nog 5 % van de bevolking uit, terwijl dat nu 50 % van de 18 miljoen inwoners zijn;

| — | ook nu nog belooft de regering aan emigranten die naar Xinjiang komen een gegarandeerde arbeidsplaats, uiteraard ten koste van de Oeigoeren; |
| --- | --- |

—

ook nu nog belooft de regering aan emigranten die naar Xinjiang komen een gegarandeerde arbeidsplaats, uiteraard ten koste van de Oeigoeren;

| — | volgens Amnesty International zijn onlangs 3000 Oeigoeren gearresteerd en enige honderden van hen in summiere processen berecht; in de scholen worden de jonge Oeigoeren gedwongen indoctrinatie-lessen te volgen; wie wordt betrapt bij het luisteren naar Radio Free Asia wordt gearresteerd; |
| --- | --- |

—

volgens Amnesty International zijn onlangs 3000 Oeigoeren gearresteerd en enige honderden van hen in summiere processen berecht; in de scholen worden de jonge Oeigoeren gedwongen indoctrinatie-lessen te volgen; wie wordt betrapt bij het luisteren naar Radio Free Asia wordt gearresteerd;

| — | voor de aanleg van de nieuwe spoorlijn is de oudste wijk van Kashgar gesloopt en wordt thans de duizend jaar oude bazar afgebroken om plaats te maken voor een Chinese hypermarkt; |
| --- | --- |

—

voor de aanleg van de nieuwe spoorlijn is de oudste wijk van Kashgar gesloopt en wordt thans de duizend jaar oude bazar afgebroken om plaats te maken voor een Chinese hypermarkt;

| — | de bekendste Oeigoerische zanger, Abdurihim, werd gedwongen zijn baard af te scheren, kreeg een verbod om op de openbare weg te zingen en op de deur van zijn huis werd een aankondiging geplakt met de tekst: „eindelijk heropgevoed”, |
| --- | --- |

—

de bekendste Oeigoerische zanger, Abdurihim, werd gedwongen zijn baard af te scheren, kreeg een verbod om op de openbare weg te zingen en op de deur van zijn huis werd een aankondiging geplakt met de tekst: „eindelijk heropgevoed”,

en in aanmerking genomen dat de economische en commerciële samenwerkingsverhoudingen tussen EU en China uitstekend zijn en de dialoog over de mensenrechten naar zeggen van de Commissie plaatsvindt in een „open en constructieve sfeer”, wordt de Commissie gevraagd:

| — | of zij bekend is met de hierboven beschreven feiten; |
| --- | --- |

—

of zij bekend is met de hierboven beschreven feiten;

| — | of en wanneer het probleem van de Oeigoeren in het openbaar en officieel (anders dan langs diplomatieke weg, naar mag worden gehoopt) aan China is voorgehouden en met welk resultaat; |
| --- | --- |

—

of en wanneer het probleem van de Oeigoeren in het openbaar en officieel (anders dan langs diplomatieke weg, naar mag worden gehoopt) aan China is voorgehouden en met welk resultaat;

| — | welke initiatieven in het kader van de samenwerkingsbetrekkingen zouden een serieus en doelmatig instrument kunnen zijn om China ertoe te bewegen de fundamentele mensenrechten te eerbiedigen? |
| --- | --- |

—

welke initiatieven in het kader van de samenwerkingsbetrekkingen zouden een serieus en doelmatig instrument kunnen zijn om China ertoe te bewegen de fundamentele mensenrechten te eerbiedigen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(25 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van meldingen van repressie en discriminatie van de Oeigoerse minderheid. Sinds de start van de bilaterale mensenrechtendialoog tussen de Europese Unie en China staat het mensenrechtenvraagstuk hoog op de agenda. De basisrechten alsmede de religieuze en culturele identiteit van de Oeigoeren werden besproken tijdens elke bijeenkomst in het kader van deze dialoog. Daarnaast is het voorstel gedaan om na de volgende gespreksronde, die in december 2003 in China zal plaatsvinden, een werkbezoek te brengen aan de provincie Xinjiang. De situatie is tot op heden nog niet wezenlijk verbeterd.

Enkele jaren geleden lanceerde de Commissie een uitgebreid samenwerkingsprogramma op het gebied van mensenrechten, dat volgens haar een nuttig instrument is om China aan te sporen fundamentele rechten te eerbiedigen. Het programma richt zich tot nu toe voornamelijk op juridische samenwerking, steun voor lokaal bestuur, de rechten van kwetsbare groepen zoals vrouwen en gehandicapten en de ratificatie en uitvoering van de mensenrechtenverdragen van de Verenigde Naties.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/71 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/71

---

(2004/C 78 E/0070)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2051/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(20 juni 2003)

Betreft:   Etherische oliën en consumentenbescherming

Het zevende amendement van de Cosmeticarichtlijn ging vrij ver om de bescherming van de consument met betrekking tot het gebruik van etherische oliën te waarborgen. Dergelijke oliën zijn verwerkt in producten die door de consument worden gegeten, bijvoorbeeld yoghurt met lavendelolie. Zou het niet consequent zijn om op dergelijke levensmiddelen dezelfde waarschuwing aan te brengen als op cosmetische producten? Is de Commissie voornemens daartoe strekkende voorstellen te doen? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(31 juli 2003)

Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (1) beperkt het gebruik van etherische oliën als zodanig in cosmetische producten niet, maar schrijft voor dat sommige stoffen op het etiket moeten worden vermeld indien de concentratie ervan in cosmetische producten bepaalde grenzen overschrijdt.

Voor het gebruik van aroma's en ingrediënten van levensmiddelen met aromatiserende eigenschappen (bv. kruiden en specerijen) volgt de Gemeenschapswetgeving een andere aanpak ter bescherming van de gezondheid van de mens. Kaderrichtlijn 88/388/EEG betreffende aroma's (2) verbiedt de toevoeging van stoffen als zodanig aan levensmiddelen indien zij in toxicologisch opzicht aanleiding geven tot bezorgdheid. Met betrekking tot de onvermijdelijke aanwezigheid ervan in gearomatiseerde/gekruide levensmiddelen doordat ze van nature in planten voorkomen, stelt de richtlijn maximumgehaltes vast. Etherische oliën vallen onder de definitie van „aromatiserende preparaten” waarop de maximumgehaltes voor die stoffen ook van toepassing zijn. Vanwege deze strenge aanpak eist Richtlijn 2000/13/EG (3) niet dat specifieke namen van stoffen op het etiket worden vermeld, maar wel dat de consumenten over de aanwezigheid van aroma's in levensmiddelen worden voorgelicht met de term „aroma”.

Op verzoek van de Commissie heeft het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding de afgelopen twee jaar een aantal van die van nature voorkomende stoffen beoordeeld. De adviezen zijn beschikbaar op de website „Flavourings” van directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming: (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sfp/addit_flavor/flavourings/index_en.html).

Op basis van deze adviezen doet de Commissie momenteel het nodige om de lijst van van nature voorkomende stoffen die als zodanig niet aan levensmiddelen mogen worden toegevoegd, bij te werken en de maximumgehaltes ervan in levensmiddelen aan te passen. Deze bijgewerkte versie zal deel uitmaken van een voorstel voor een nieuwe kaderverordening inzake aroma's, die Richtlijn 88/388/EEG moet vervangen.

---

(1)  PB L 262 van 27.9.1976.

(2)  Richtlijn 88/388/EEG van de Raad van 22 juni 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake aroma's voor gebruik in levensmiddelen en de uitgangsmaterialen voor de bereiding van die aroma's, PB L 184 van 15.7.1988.

(3)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, PB L 109 van 6.5.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/72 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/72

---

(2004/C 78 E/0071)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2056/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(20 juni 2003)

Betreft:   Ethyleen

Ethyleen is één van de vluchtige organische stoffen die door verbrandingsprocessen, petrochemische industrie, wegverkeer, houtverbranding, enz. vrijkomt in de atmosfeer. Ethyleen is echter ook een natuurlijk plantenhormoon betrokken bij de veroudering van planten en zorgt voor o.a. fruitrijping, bladval, opheffing van dormantie, veroudering van bloemdelen en is fysiologisch actief in zeer lage concentraties (0,01 -0,1 ppm). Door zijn rol als plantenhormoon is ethyleen de belangrijkste VOS met een direct effect op planten, waardoor lichte verontreinigingen met dit hormoon zware gevolgen (kunnen) hebben voor diverse planten en landbouwgewassen. Ethyleen blijkt op verschillende locaties in veel hogere concentraties voor te komen dan de waarden die in de literatuur worden beschouwd als de normale omgevingsconcentraties. Tot op heden is er echter voor ethyleen geen kritisch niveau vastgelegd voor de blootstelling van vegetatie aan deze stoffen, evenmin als specifieke emissienormen voor ethyleen, waardoor de buitensporige emissies van puntbronnen zouden kunnen ingeperkt worden. Een landbouwer met schade aan zijn planten veroorzaakt door ethyleen kan op geen enkele manier aanspraak maken op enige schadevergoeding als er geen normen noch kritische waarden zijn vastgesteld.

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat er sinds de jaren '70 een stijgende evolutie is waar te nemen in de gemiddelde waarden van ethyleen in de lucht van ongeveer 5 ppb naar 30-50 ppb? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat er sinds de jaren '70 een stijgende evolutie is waar te nemen in de gemiddelde waarden van ethyleen in de lucht van ongeveer 5 ppb naar 30-50 ppb?

| 2. | Heeft de Commissie emissiegegevens van ethyleen evenals meetgegevens van ethyleen in de omgevingslucht die een duidelijk zicht geven over de grootteorde en spreiding van dit probleem in Europa, over de verschillen tussen platteland en stad, en over de mogelijke piekwaarden in bepaalde gebieden, zoals in de nabijheid van petrochemische nijverheid of andere emissiebronnen? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie emissiegegevens van ethyleen evenals meetgegevens van ethyleen in de omgevingslucht die een duidelijk zicht geven over de grootteorde en spreiding van dit probleem in Europa, over de verschillen tussen platteland en stad, en over de mogelijke piekwaarden in bepaalde gebieden, zoals in de nabijheid van petrochemische nijverheid of andere emissiebronnen?

| 3. | Is de Commissie van plan een meer gerichte monitoring van ethyleen op te starten, een kritische drempelwaarde vast te leggen, specifieke maatregelen te nemen en normen voor industriële productieprocessen vast te leggen, en dit alles eventueel bij de herziening van het CAFE-programma in 2004? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van plan een meer gerichte monitoring van ethyleen op te starten, een kritische drempelwaarde vast te leggen, specifieke maatregelen te nemen en normen voor industriële productieprocessen vast te leggen, en dit alles eventueel bij de herziening van het CAFE-programma in 2004?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 juli 2003)

Afgezien van zijn rol als plantenhormoon en de daaruit eventueel voortvloeiende effecten van omgevingsconcentraties op de vegetatie, is ethyleen (etheen) een van de zogenaamde vluchtige organische stoffen (VOS) die de ozonverontreiniging bevorderen. De stof valt daarom onder de maatregelen ter beperking van de emissies van vluchtige organische stoffen, hoewel de relevante normen gebaseerd zijn op een gewogen gemiddelde, dat gebaseerd is op het vermogen tot foto-oxidatie, veeleer dan op maximumconcentraties voor specifieke stoffen.

De communautaire wetgeving voorziet in een specifiek mechanisme voor de lidstaten om gegevens over de luchtkwaliteit uit te wisselen, maar gegevensuitwisseling over ethyleenconcentraties is niet verplicht en dergelijke uitwisseling heeft tot dusverre dan ook bijna nergens plaatsgehad. Om die reden kan de Commissie de door het geachte parlementslid genoemde waarden voor de gemiddelde ethyleenconcentraties in de lucht bevestigen noch ontkennen. Deze situatie kan in de toekomst wellicht verbeteren ten gevolge van de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2002/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 februari 2002 betreffende ozon in de lucht (1). Krachtens die richtlijn moeten de lidstaten meetstations installeren voor het toezicht van de omgevingsconcentraties van vluchtige organische stoffen als ozonprecursoren. In deze context wordt ethyleen aanbevolen als een van de stoffen die kunnen worden gevolgd.

Ook inzake de emissiegegevens geldt het bovenstaande, aangezien de lidstaten doorgaans rapporteren over de uitstoot van vluchtige organische stoffen als geheel, veeleer dan stof per stof.

De Commissie heeft momenteel geen overtuigende aanwijzingen die ertoe strekken te geloven dat de huidige niveaus van ethyleen in de lucht aanzienlijke effecten hebben op de vegetatie. Zij is bijgevolg momenteel niet van plan om de aanzet te geven tot een meer gericht monitoringsprogramma.

---

(1)  PB L 67 van 9.3.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/73 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/73

---

(2004/C 78 E/0072)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2059/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 juni 2003)

Betreft:   Leegpompen van de voor de kust van Galicië gezonken tanker „Prestige” met een jaar vertraagd door de Spaanse regering

De Spaanse regering deelde kort geleden mee dat het wegpompen door het bedrijf Repsol van de 35 000 ton olie die zich nog in het wrak van de „Prestige” bevinden met een jaar uitgesteld wordt. De ruiming zou nu pas in het voorjaar van 2004 plaatsvinden. Deze ernstige vertraging staat volkomen haaks op de belofte van de Spaanse regering en doet het enorme gevaar dat uitgaat van de aanwezigheid van dit wrak op 4000 meter diepte nog toenemen.

De Commissie heeft eerder verklaard dat de aanwezigheid van het scheepswrak met de helft van de oorspronkelijke lading nog aan boord een Europees probleem is en dat zij bereid is met de Spaanse regering samen te werken om er een oplossing voor te vinden.

Is de Commissie op de hoogte van het besluit van de Spaanse regering? Vindt zij dat besluit gerechtvaardigd? Wat is de Commissie van plan te doen opdat de Spaanse regering haar belofte nakomt en ervoor zorgt dat de resterende olie nog dit jaar uit het wrak van de Prestige wordt weggepompt? Heeft de Commissie in die zin al contact opgenomen met de Spaanse regering? Zijn er contacten met de autonome regering van Galicië met het oog op het vinden van een oplossing voor het probleem?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(31 juli 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: zijn vorige schriftelijke vragen E-3595/02 (1), E-1259/03 (2) en zijn mondelinge vraag H-69/03 in het vragenuur van de Parlementszitting van maart 2003 (3).

In eerste instantie zijn de Spaanse autoriteiten bevoegd voor de maatregelen in verband met het wegpompen van de olie die zich nog aan boord van de Prestige bevindt.

Een delegatie van het Spaanse ministerie voor Ontwikkeling en vertegenwoordigers van Repsol hebben onlangs de bijzonderheden van het plan voor het wegpompen van de resterende olie uit het wrak van de Prestige voorgelegd aan de diensten van de Commissie en de directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA).

De Commissie gaat ervan uit dat de Spaanse autoriteiten deze informatie ook aan de door het Parlement naar aanleiding van de ramp met de Prestige aangewezen rapporteur verschaft hebben.

Een kopie van de door de Spaanse autoriteiten overhandigde CD-ROM wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid toegezonden.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 63.

(2)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 121

(3)  Schriftelijk antwoord, 11.3.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/74 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/74

---

(2004/C 78 E/0073)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2080/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 juni 2003)

Betreft:   Overzicht van steun aan bedrijven

Het is in verschillende mate toegestaan geweest steun van de lidstaten en uit de structuurfondsen van de EU ter beschikking te blijven stellen van diverse ondernemingen in de EU.

Beschikt de Commissie over gegevens inzake de omvang van de financiële middelen die diverse bedrijven ontvangen in de vorm van door de EU goedgekeurde overheidssteun en als bijdrage uit de structuurfondsen van de EU?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(18 juli 2003)

Twee keer per jaar publiceert de Commissie een scorebord voor staatssteun. De voorjaarseditie bevat gedetailleerde informatie over de jaarlijkse uitgaven voor staatssteun van elke lidstaat, het doel van de steun en de sector waarvoor deze bestemd is. Het scorebord bestrijkt staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag die door de vijftien lidstaten wordt verleend en door de Commissie is onderzocht. Algemene steunmaatregelen zijn dan ook niet in de cijfergegevens verwerkt, zo wordt een algemeen belastingvoordeel voor uitgaven op het gebied van onderzoek en ontwikkeling bijvoorbeeld niet beschouwd als staatssteun, ook al wordt dit voordeel in de nationale begroting van de lidstaten aangemerkt als openbare steun voor onderzoek en ontwikkeling. Communautaire fondsen en instrumenten zijn in het scorebord niet uitdrukkelijk genoemd, hoewel de cijfers door nationale en/of regionale overheden verleende steun omvatten, die door de structuurfondsen is medegefinancierd. Het scorebord kan worden geraadpleegd op de website van de Commissie: (http://europa.eu.int/comm/competition/state_aid/score-board/).

Om praktische redenen is het echter onmogelijk om precieze informatie te verstrekken over het bedrag aan steun dat aan iedere onderneming afzonderlijk is toegekend.

De Commissie publiceert voorts regelmatig verslagen over de structuurfondsen (http://europa.eu.int/comm/regionalpolicy/sources/docoffic/official/repor_fr.htm). Deze omvatten een beschrijving van de lopende programma's voor elke lidstaat. In 1999 werd een evaluatieonderzoek verricht naar de financiering van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) in de periode 1994-1999. (http://europa.eu.int/comm/regionalpolicy/sources/docgener/evaluation/sme/index_en.htm).

Wat de financiering door de structuurfondsen in de periode 2000-2006 betreft, baseert de Commissie haar analyses op een zeer gedetailleerde database die de door de lidstaten medegedeelde financieringsplannen bevat voor elke maatregel in het kader van de programma's. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de maatregelen en de keuze van de individuele begunstigden. Op grond van deze programmering — in het kader waarvan de steunbedragen kunnen variëren teneinde rekening te houden met de om economische en sociale redenen vereiste wijzigingen — bedraagt de steun voor KMO's (en de ambachtelijke sector) uit de structuurfondsen ongeveer 21 miljard euro, of 11 % van de totale bijdrage van de structuurfondsen voor de periode 2000-2006.

Hierna wordt een overzicht gegeven van de verdeling van de communautaire middelen, uitgedrukt als percent van het totale bedrag van 21 miljard euro:

| — | Installaties en outillage: 37,3 % |
| --- | --- |

—

Installaties en outillage: 37,3 %

| — | Milieutechnologieën: 3,3 % |
| --- | --- |

—

Milieutechnologieën: 3,3 %

| — | Bedrijfsadvisering: 14,1 % |
| --- | --- |

—

Bedrijfsadvisering: 14,1 %

| — | Gemeenschappelijke diensten voor bedrijven: 15,6 % |
| --- | --- |

—

Gemeenschappelijke diensten voor bedrijven: 15,6 %

| — | Financiële instrumentering: 6,2 % |
| --- | --- |

—

Financiële instrumentering: 6,2 %

| — | Dienstverlening in het kader van de sociale economie: 3,7 % |
| --- | --- |

—

Dienstverlening in het kader van de sociale economie: 3,7 %

| — | Beroepsopleiding: 4,2 % |
| --- | --- |

—

Beroepsopleiding: 4,2 %

| — | Andere: 15,6 % |
| --- | --- |

—

Andere: 15,6 %

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/75 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/75

---

(2004/C 78 E/0074)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2084/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(24 juni 2003)

Betreft:   Unesco-Verdrag 1970

Vindt de Commissie dat de lidstaten afdoende maatregelen hebben genomen om te voldoen aan het Unesco-Verdrag over de illegale handel in cultuureigendommen van 1970?

Zo niet, gaat de Commissie de desbetreffende lidstaten hierop nog eens wijzen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 september 2003)

Met betrekking tot de relatie tussen de lidstaten en derde landen blijft het Verdrag van 1970 van de United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation (Unesco) verder van belang als het voornaamste rechtsinstrument op universeel niveau ter bestrijding van de illegale handel in cultuurgoederen. Momenteel zijn negen lidstaten en acht toetredende landen partij bij het verdrag, terwijl de ratificatie ervan in een aantal andere lidstaten wordt onderzocht. Uit de recente toetreding door drie lidstaten in 2003 blijkt dat er een sterkere bewustwording is van de noodzaak om de illegale handel in cultuurgoederen te bestrijden, alsmede een grotere acceptatie van het verdrag, waartoe nu honderd staten zijn toegetreden.

Binnen de specifieke EU-Afrika-dialoog is de „Teruggave van gestolen en onrechtmatig uitgevoerde cultuurgoederen” sinds het actieplan van Caïro een van de prioritaire thema's. In november 2002 heeft de ministeriële bijeenkomst EU-Afrika in Ouagadougou een reeks leidende beginselen en concrete aanbevelingen voor actie op dit gebied goedgekeurd. In haar recente mededeling over de dialoog tussen de EU en Afrika (1) heeft de Commissie een reeks maatregelen ter ondersteuning van de dialoog over cultuurgoederen aangegeven, waartoe ook de toepassing door alle landen in de EU en Afrika van de relevante internationale verdragen, met name het Unesco-Verdrag van 1970, en de ondersteuning van de werkzaamheden van de Unesco in het kader van het Verdrag van 1970 behoren.

Het Unesco-Verdrag van 1970 heeft niet alleen een diplomatiek mechanisme voor de teruggave van gestolen cultuurgoederen ingesteld, maar bevat bovendien een aantal verplichtingen voor de verdragspartijen om op hun grondgebied beschermende en capaciteitsopbouwende maatregelen aan te moedigen, zoals de ontwikkeling van museumstructuren en -inventarissen of de uitvoering van educatieve programma's. De Commissie van haar kant heeft reeds capaciteitsopbouwende activiteiten op het gebied van cultuurgoederen ondernomen in het kader van haar externe hulpprogramma's; de mogelijkheid om in het kader van de EU-Afrika-dialoog een concreet project inzake cultuurgoederen te ondersteunen, wordt momenteel onderzocht.

De goedkeuring van maatregelen op communautair niveau werd noodzakelijk geacht omdat deze bescherming niet in voldoende mate kon worden gegarandeerd via de ratificatie van het Unesco-Verdrag van 1970 inzake de middelen om de onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht van cultuurgoederen te verbieden en te verhinderen. Vanaf 1 januari 1993 zijn echter vanwege de afschaffing van de controles aan de fysieke binnengrenzen begeleidende maatregelen bij het proces ter voltooiing van de interne markt nodig gebleken teneinde te voorzien in aanvullende middelen voor een adequate bescherming van cultuurgoederen.

In het kader van de werking van de interne markt hebben Verordening (EEG) nr. 3911/92 (2) en Richtlijn 93/7/EEG (3) tot doel het grondbeginsel van het vrije verkeer van cultuurgoederen te verzoenen met het beginsel van de bescherming van het nationaal bezit.

De verordening voert een eenvormige preventieve controle op de uitvoer van cultuurgoederen aan de buitengrenzen van de Gemeenschap in, waardoor de bevoegde instanties van de lidstaten (cultuur en douane) vanwaar de cultuurgoederen naar een derde land worden uitgevoerd, rekening kunnen houden met de belangen van de overige lidstaten. Zonder deze controle zou de afschaffing van de controles aan de fysieke binnengrenzen immers tot gevolg hebben gehad dat nationaal bezit dat op onrechtmatige wijze buiten een lidstaat werd gebracht, aan het douanekantoor van een andere lidstaat kon worden aangeboden zodat het gemakkelijk naar een derde land kon worden uitgevoerd.

Richtlijn 93/7/EG dient als aanvulling op Verordening (EEG) nr. 3911/92 doordat zij voorziet in mechanismen voor administratieve samenwerking tussen de lidstaten met betrekking tot hun nationaal bezit in het kader van de interne markt en in een procedure voor de teruggave van nationaal bezit wanneer dit op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een lidstaat is gebracht. Terwijl de verordening tot doel heeft te voorkomen dat nationaal bezit zonder controle buiten het communautaire grondgebied kan worden gebracht, organiseert de richtlijn de teruggave van dat bezit aan de staat van herkomst wanneer het op onrechtmatige wijze buiten die staat is gebracht.

Om de drie jaar beoordeelt de Commissie de tenuitvoerlegging door de lidstaten van de bovenvermelde communautaire instrumenten en stelt zij daarover een verslag op. Het recentste verslag werd op 25 mei 2000 gepubliceerd (4).

---

(1)  COM(2003) 316 def.

(2)  Verordening (EEG) nr. 3911/92 van de Raad van 9 december 1992 betreffende de uitvoer van cultuurgoederen, PB L 395 van 31.12.1992.

(3)  Richtlijn 93/7/EEG van de Raad van 15 maart 1993 betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een lidstaat zijn gebracht, PB L 74 van 27.3.1993.

(4)  COM(2000) 325 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/76 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/76

---

(2004/C 78 E/0075)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2087/03

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juni 2003)

Betreft:   Erkenning van het Finse ingenieursdiploma in diverse landen rond de Middellandse Zee

Finse ingenieurs hebben praktische moeilijkheden ondervonden om hun beroep uit te oefenen in diverse landen rond de Middellandse Zee. Problemen hebben zich voorgedaan in Portugal, Italië, Griekenland en Cyprus. Oorzaak is ofwel de wetgeving van het land in kwestie, ofwel de gang van zaken in de praktijk. Op beide manieren wordt in de genoemde landen het werken voor Finse ingenieurs rechtstreeks of onrechtstreeks verhinderd of bemoeilijkt.

De moeilijkheden houden verband met het feit dat de beroepsverenigingen van de betrokken landen het recht is verleend te beslissen over het gebruik van de diplomatitel. De beroepsverenigingen aanvaarden op hun beurt enkel burgers van het land in kwestie als leden. In de praktijk wil men het Finse ingenieursdiploma dus niet erkennen, of men is van mening dat de uitoefening van het ingenieursberoep om andere redenen is voorbehouden aan de burgers van het eigen land of diegenen die in het land in kwestie hun diploma hebben behaald.

Artikel 39 van het EG-Verdrag garandeert het vrije verkeer van werknemers en verbiedt elke discriminatie op grond van de nationaliteit tussen de werknemers der lidstaten, wat betreft de werkgelegenheid, de beloning en de overige arbeidsvoorwaarden. Wanneer de diploma's van de inwoners van een andere lidstaat niet worden erkend, leidt dit in de praktijk tot discriminatie op de arbeidsmarkt.

Wat is de Commissie van plan te ondernemen om aan de in de genoemde landen rond de Middellandse Zee bestaande indirecte discriminatie van ingenieurs op grond van de nationaliteit een einde te maken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 augustus 2003)

Wat de erkenning van beroepsbekwaamheden betreft, wordt het beroep „ingenieur” geregeld bij Richtlijn 89/48/EEG (1). Krachtens deze richtlijn kan een lidstaat een EU-burger in principe de toegang tot een gereglementeerd beroep niet weigeren noch hem de uitoefening daarvan op zijn grondgebied verbieden, wanneer de betrokkene in het bezit is van een door zijn land van oorsprong voorgeschreven diploma waarmee hij aldaar hetzelfde beroep kan uitoefenen. Indien de door de aanvrager gevolgde opleiding echter wezenlijk verschilt van de opleiding die in de tweede lidstaat wordt verlangd, kan deze van de aanvrager ofwel een bewijs van beroepservaring vragen, ofwel eisen dat de aanvrager zich aan een compenserende maatregel onderwerpt, zoals een aanpassingsstage of een proeve van bekwaamheid.

Bij de Commissie zijn inderdaad een aantal klachten ingediend inzake de slechte toepassing van Richtlijn 89/48/EEG in Griekenland en meer bepaald inzake de weigering van de technische Kamer van Griekenland (beroepsvereniging) om op basis van het besluit tot erkenning door de nationale bevoegde autoriteit overeenkomstig Richtlijn 89/48/EEG ingenieurs in te schrijven die in een andere lidstaat hun diploma hebben behaald. Uit de klachten die bij de Commissie zijn ingediend, blijkt niet dat deze weigering voortvloeit uit de nationaliteit van de aanvrager, maar wel uit het feit dat de betrokkenen in het bezit zijn van een diploma dat in een andere lidstaat is uitgereikt en dat niet academisch is erkend. Op basis van de haar aldus bekend geworden feiten, waarbij nog een aantal elementen komen van niet-conformiteit van de omgezette wetgeving, heeft de Commissie een inbreukprocedure tegen Griekenland ingeleid en heeft zij op 17 december 2002 besloten Griekenland voor het Hof van Justitie te dagen.

Wat Cyprus betreft, zal Richtlijn 89/48/EEG pas van toepassing zijn na de inwerkingtreding van het toetredingsverdrag.

Wat Italië en Portugal betreft, heeft een onderzoek van de omzettingswetgeving van Richtlijn 89/48/EEG geen conformiteitsproblemen aan het licht gebracht. De Commissie heeft overigens ook geen weet van een administratieve praktijk in deze lidstaten die een inbreuk zou vormen op de voorschriften van deze richtlijn. Mocht de Commissie klachten krijgen over een slechte toepassing van Richtlijn 89/48/EEG in deze lidstaten, zullen deze klachten vanzelfsprekend worden onderzocht om na te gaan welk gevolg eraan gegeven kan worden.

Wat ten slotte de inschrijving betreft in een beroepsvereniging in Griekenland, Italië of Portugal, zou een beperking van het lidmaatschap tot eigen staatsburgers een inbreuk vormen op het niet-discriminatie-beginsel van de artikelen 39, 43 en 49 van het EG-Verdrag. De geachte afgevaardigde wordt verzocht meer precieze informatie hieromtrent naar de Commissie te sturen, zodat zij eventueel bij de betrokken nationale autoriteiten tussenbeide kan komen.

---

(1)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/78 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/78

---

(2004/C 78 E/0076)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2101/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft:   Hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid — plafonnering

In de debatten over de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid is er dikwijls sprake van een duidelijk maximum bedrag voor subsidies of steun die op verschillende gronden aan één en hetzelfde landbouwbedrijf of een individuele landbouwer toegekend kunnen worden — gewoonlijk plafonnering genoemd.

Voor de plafonnering worden er over het algemeen indrukwekkende sociale, en onder de huidige omstandigheden ook financiële argumenten aangevoerd, omdat ze betekenisvolle middelen van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid zou kunnen vrijmaken voor nieuwe beleidslijnen en daarmee de druk op andere beleidsonderdelen zoals de modulatie kan verlichten.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Waarom verdedigt de Commissie geen strenge en strikte plafonnering van de subsidies in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid? |
| --- | --- |

—

Waarom verdedigt de Commissie geen strenge en strikte plafonnering van de subsidies in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid?

| — | Is dat volgens haar niet een dwingend rechtvaardigheidsgebod? |
| --- | --- |

—

Is dat volgens haar niet een dwingend rechtvaardigheidsgebod?

| — | En waarom doet ze afstand van de omvangrijke financiële middelen die de plafonnering zou opleveren voor betere verdeling van de bijstand en stimulansen en krachtiger ondersteuning van de nieuwe beleidslijnen van het vernieuwd Gemeenschappelijk Landbouwbeleid? |
| --- | --- |

—

En waarom doet ze afstand van de omvangrijke financiële middelen die de plafonnering zou opleveren voor betere verdeling van de bijstand en stimulansen en krachtiger ondersteuning van de nieuwe beleidslijnen van het vernieuwd Gemeenschappelijk Landbouwbeleid?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 juli 2003)

In haar Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement — Tussenbalans van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van 10 juli 2002 (1) pleit de Commissie voor het plafonneren van de rechtstreekse betalingen. In de daaropvolgende discussies bleken de lidstaten evenwel geen consensus te kunnen bereiken over de invoering van een strikte plafonnering.

De Commissie heeft derhalve voorgesteld om in het kader van modulatie en degressiviteit de rechtstreekse betalingen te verlagen en een franchise toe te kennen aan landbouwers die minder rechtstreekse betalingen ontvangen. Volgens het voorstel zouden de verlagingen van de rechtstreekse betalingen voor ontvangen rechtstreekse betalingen tot een bedrag van 5 000 EUR volledig moeten worden terugbetaald en voor bedragen van 5 000 EUR tot 50 000 EUR voor de helft. Het geld moet worden besteed aan plattelands-ontwikkelingsmaatregelen.

In de definitieve besluiten van de Raad is de modulatie goedgekeurd met een franchise van 5 000 EUR. Het voorstel van de Commissie inzake degressiviteit is niet aangenomen. In plaats daarvan is aangekondigd dat een mechanisme voor financiële discipline zal worden ingesteld. In dit verband is in een mededeling van de Commissie bepaald dat het voorstel inzake financiële discipline zal voorzien in een franchise van 5 000 EUR en eventueel ook in andere franchises.

De bepalingen betreffende de optionele regionale toepassing van de regeling inzake de ene bedrijfstoeslag zijn aangevuld met verdere opties voor de herverdeling van de middelen onder de verschillende regio's en landbouwsectoren.

---

(1)  COM(2002)394 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/78 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/78

---

(2004/C 78 E/0077)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2111/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft:   Vergelijkende studie over de onderwijssystemen voor leerlingen met specifieke behoeften

In EP-resolutie A5-0377/2001 (1) van 15 november 2001 wordt de Commissie opgeroepen om een vergelijkende studie uit te voeren over de werking, de financiering en de resultaten van de verschillende onderwijssystemen voor leerlingen met specifieke behoeften in de Europese Unie. Welk gevolg heeft de Commissie aan deze oproep gegeven en wanneer zal ze deze studie publiceren, indien dit nog niet is gebeurd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(24 juli 2003)

De Commissie besteedt veel aandacht aan de verschillende onderwijsmethoden voor leerlingen met speciale behoeften. Al in 1998 heeft het Europees Agentschap voor Speciaal Onderwijs een door de Commissie medegefinancierde studie uitgevoerd over „Integratie in Europa, voorzieningen voor leerlingen met speciale onderwijsbehoeften”. In het middelpunt van deze studie stonden de ontwikkelingen in 14 Europese landen. Aan een bijwerking ervan wordt momenteel gewerkt.

Wat de EP-resolutie in kwestie betreft, heeft de Commissie in 2003 een verslag gecofinancierd over „Speciaal onderwijs in Europa”, dat in samenwerking met Eurydice (Net voor uitwisseling van informatie over onderwijs in de Europese Gemeenschap) door het Agentschap is opgesteld en gepubliceerd. De elektronische versie hiervan is reeds in het Frans en Engels beschikbaar op de website van het Agentschap op het volgende adres: (www.european-agency.org). De studie, die 26 Europese landen bestrijkt, wordt op het ogenblik in elf andere talen vertaald.

Bestudeerd zijn de huidige praktijken in Europa op vijf kerngebieden:

| — | integratief onderwijsbeleid en integratieve onderwijspraktijken; |
| --- | --- |

—

integratief onderwijsbeleid en integratieve onderwijspraktijken;

| — | financiering van speciaal onderwijs; |
| --- | --- |

—

financiering van speciaal onderwijs;

| — | leraren en speciaal onderwijs; |
| --- | --- |

—

leraren en speciaal onderwijs;

| — | informatie- en communicatietechnologie in het speciaal onderwijs; |
| --- | --- |

—

informatie- en communicatietechnologie in het speciaal onderwijs;

| — | en vroegtijdig ingrijpen. |
| --- | --- |

—

en vroegtijdig ingrijpen.

De Commissie is voornemens de ontwikkelingen op het gebied van het speciaal onderwijs regelmatig te blijven volgen.

---

(1)  PB C 140 E van 13.6.2002, blz. 589.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/79 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/79

---

(2004/C 78 E/0078)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2120/03

van Isabelle Caullery (UEN) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft:   Ontwikkeling van hernieuwbare energie in Moldavië

| 1. | Kan de Commissie gegevens verstrekken over de verschillende soorten steun, acties, programma's en/of begrotingslijnen waarop een beroep kan worden gedaan ter bevordering van de ontwikkeling van hernieuwbare energie, met name windenergie, in Moldavië, gelet op het feit dat dit land voor 99 % van zijn energievoorziening afhankelijk is van olie- en gasinvoer? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie gegevens verstrekken over de verschillende soorten steun, acties, programma's en/of begrotingslijnen waarop een beroep kan worden gedaan ter bevordering van de ontwikkeling van hernieuwbare energie, met name windenergie, in Moldavië, gelet op het feit dat dit land voor 99 % van zijn energievoorziening afhankelijk is van olie- en gasinvoer?

| 2. | Kan de Commissie tevens mededelingen verstrekken over de faciliteiten die door de EIB worden geboden voor de bevordering van deze energievorm in Moldavië, Roemenië en Bulgarije? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie tevens mededelingen verstrekken over de faciliteiten die door de EIB worden geboden voor de bevordering van deze energievorm in Moldavië, Roemenië en Bulgarije?

| 3. | Is de Commissie, voor wat betreft deze twee laatste landen, die streven naar toetreding tot de Europese Unie in 2007, van oordeel dat deze landen eveneens de doelstelling van de Europese richtlijn, waarin ernaar wordt gestreefd dat uiterlijk 2010 12 % van de in Europa verbruikte energie afkomstig is van hernieuwbare energiebronnen, over zouden moeten nemen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie, voor wat betreft deze twee laatste landen, die streven naar toetreding tot de Europese Unie in 2007, van oordeel dat deze landen eveneens de doelstelling van de Europese richtlijn, waarin ernaar wordt gestreefd dat uiterlijk 2010 12 % van de in Europa verbruikte energie afkomstig is van hernieuwbare energiebronnen, over zouden moeten nemen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 augustus 2003)

Het voornaamste programma voor financiële bijstandsverlening aan Moldavië is Tacis. Dit programma biedt technische bijstand op basis van gemeenschappelijke waarden en prioriteiten die met de betrokken landen zijn overeengekomen. Momenteel houdt Tacis zich niet bezig met activiteiten op het gebied van de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen in Moldavië, omdat deze geen deel uitmaken van de nationale prioriteiten.

Tacis is echter wel betrokken bij de ontwikkeling van de energiemarkt en -bronnen door middel van het regionale Inogate programma dat ook Moldavië bestrijkt.

Voorts treedt Moldavië op als waarnemer bij de door de Commissie georganiseerde dialoog over de Regionale Energiemarkt in Zuidoost-Europa. Deze dialoog biedt een forum waar Moldavië kan leren van de ervaringen van andere landen over de wijze waarop kan worden gezorgd voor een evenwichtige aanpak van de energieproductie.

Tot slot is er het meerjaren programma Intelligente Energie voor Europa (IEE), dat de periode 2003-2006 bestrijkt en waaraan ook de kandidaat-lidstaten kunnen deelnemen. Dit programma omvat ondermeer het zogenaamde Coopener onderdeel dat is gewijd aan samenwerking met derde landen. Momenteel moet echter nog een definitief besluit worden genomen over de landen die hiervoor in aanmerking kunnen komen.

De leningen en projecten van de Europese Investeringsbank (EIB) zijn niet toegankelijk voor Moldavië. Dit soort activiteiten zouden in Moldavië echter gefinancierd kunnen worden via leningen van de Europese Bank voor Wederopbouw en Herstel (EBWH). Bulgarije en Roemenië komen wel in aanmerking voor EIB-leningen in het kader van het algemeen leningsmandaat voor landen in midden- en oost-Europa die worden gegarandeerd door de EU-begroting en in het kader van de pretoetredingsfaciliteit van drie jaar die niet onder deze garantie valt. De EIB heeft belangstelling om zijn steun voor investeringen in hernieuwbare energie, met inbegrip van windenergie, uit te breiden. De bank beoogt de omvang van de leningen (zowel individuele als speciale aan dit thema gewijde globale leningen) voor hernieuwbare energie tussen 2002 en 2007 ten minste te verdubbelen.

Het streven om 12 % van het energieverbruik in de Unie te betrekken uit hernieuwbare energiebronnen werd opgenomen in het Witboek van de Commissie van 1997 (1). Richtlijn 2001/77/EG van het Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (2) maakt deel uit van het acquis dat Roemenië en Bulgarije voor de toetreding dienen uit te voeren. Beide landen werden regelmatig aangemoedigd het gebruik van hernieuwbare energiebronnen op te voeren en nationale indicatieve streefcijfers te bepalen die overeenstemmen met het globale indicatieve streefcijfer van 12 % van het bruto nationaal energieverbruik tegen 2010.

---

(1)  COM(97) 599 def.

(2)  PB L 283 van 27.10.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/80 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/80

---

(2004/C 78 E/0079)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2127/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft:   Waarborgen correctheid financiële gegevens ondernemingen

De Vlaamse krant De Standaard meldt op 13 juni 2003 dat een meerderheid (driekwart) van de financieeldirecteuren twijfelt aan de juistheid en kwaliteit van de beschikbare financiële informatie over hun bedrijven. Deze bevindingen komen van een studie van een Franse onderneming, gespecialiseerd in software voor financiële rapportage. De resultaten zijn gebaseerd op de medewerking van honderdvijftig financieel-directeuren van grote internationale ondernemingen.

Is de Europese Commissie op de hoogte van deze verontrustende vaststelling en zal zij — met enkele recente grote bedrijfsschandalen nog vers in het geheugen:

| a) | deze gegevens verifïëren en |
| --- | --- |

a)

deze gegevens verifïëren en

| b) | maatregelen nemen om werknemers, beleggers, investeerders en klanten (lees: de samenleving) van dit soort ondernemingen te waarborgen dat zij correcte financiële gegevens krijgen? |
| --- | --- |

b)

maatregelen nemen om werknemers, beleggers, investeerders en klanten (lees: de samenleving) van dit soort ondernemingen te waarborgen dat zij correcte financiële gegevens krijgen?

Zo ja, welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om dit doel te bereiken?

Zo neen, welke argumenten gebruikt de Commissie om de bevindingen van deze studie verder ongemoeid te laten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 augustus 2003)

| a) | De Commissie was niet op de hoogte van het bestaan van deze specifieke studie van een Franse onderneming die gespecialiseerd is in software voor financiële rapportage. Zij zal deze studie echter bestuderen. De bevindingen van de studie zijn, als zij juist zijn, inderdaad verontrustend en ook verrassend. Verrassend omdat de financieel-directeuren van grote internationale ondernemingen uit de Unie normaliter als lid van de raad van bestuur met hun handtekening instaan voor de juistheid van de financiële staten. |
| --- | --- |

a)

De Commissie was niet op de hoogte van het bestaan van deze specifieke studie van een Franse onderneming die gespecialiseerd is in software voor financiële rapportage. Zij zal deze studie echter bestuderen. De bevindingen van de studie zijn, als zij juist zijn, inderdaad verontrustend en ook verrassend. Verrassend omdat de financieel-directeuren van grote internationale ondernemingen uit de Unie normaliter als lid van de raad van bestuur met hun handtekening instaan voor de juistheid van de financiële staten.

| b) | Toen de Commissie in 1999 de strategie inzake financiële verslaggeving op basis van internationale standaarden voor jaarrekeningen (International Accounting Standards — IAS) voorstelde, benadrukte zij dat Europa behoefte heeft aan strikte en consequente handhaving van de IAS. Enron en andere schandalen hebben onderstreept hoe belangrijk deze handhaving van financiële verslaggevingsstandaarden is. De Commissie werkt op diverse fronten aan een IAS-handhaving van goede kwaliteit, samen met de nationale effectenregelgevers in Europa via het netwerk van het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER), door middel van het actieplan betreffende vennootschapsrecht en corporate governance en door middel van verbetering van de accountantscontrole in de Unie. |
| --- | --- |

b)

Toen de Commissie in 1999 de strategie inzake financiële verslaggeving op basis van internationale standaarden voor jaarrekeningen (International Accounting Standards — IAS) voorstelde, benadrukte zij dat Europa behoefte heeft aan strikte en consequente handhaving van de IAS. Enron en andere schandalen hebben onderstreept hoe belangrijk deze handhaving van financiële verslaggevingsstandaarden is. De Commissie werkt op diverse fronten aan een IAS-handhaving van goede kwaliteit, samen met de nationale effectenregelgevers in Europa via het netwerk van het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER), door middel van het actieplan betreffende vennootschapsrecht en corporate governance en door middel van verbetering van de accountantscontrole in de Unie.

Om te zorgen van accurate financiële verslaggeving zijn de volgende maatregelen voorgesteld of goedgekeurd:

| — | Het CEER heeft in april 2003 zijn eerste standaard over financiële verslaggeving goedgekeurd: „Enforcement of standards on financial information in Europe” (Handhaving van financiële verslaggevingsstandaarden in Europa). Deze standaard levert een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een gezamenlijke aanpak voor de handhaving van IAS in Europa. |
| --- | --- |

—

Het CEER heeft in april 2003 zijn eerste standaard over financiële verslaggeving goedgekeurd: „Enforcement of standards on financial information in Europe” (Handhaving van financiële verslaggevingsstandaarden in Europa). Deze standaard levert een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een gezamenlijke aanpak voor de handhaving van IAS in Europa.

| — | Het actieplan van de Commissie „Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie” (1) (verschenen op 21 mei 2003) bepleitte naast vele andere acties een wetgevingsmaatregel om de collectieve verantwoordelijkheid van de leden van de raad van bestuur voor financiële overzichten op het niveau van de Unie te bevestigen als kortetermijnprioriteit. |
| --- | --- |

—

Het actieplan van de Commissie „Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie” (1) (verschenen op 21 mei 2003) bepleitte naast vele andere acties een wetgevingsmaatregel om de collectieve verantwoordelijkheid van de leden van de raad van bestuur voor financiële overzichten op het niveau van de Unie te bevestigen als kortetermijnprioriteit.

| — | De Commissie beschreef in haar mededeling „Versterking van de wettelijke accountantscontrole in de EU” (2) van 21 mei 2003 een reeks maatregelen om de kwaliteit van de wettelijke accountantscontrole in de Unie verder te verbeteren. Belangrijke kortetermijnprioriteiten hierbij zijn de modernisering van de wetgeving van de Unie inzake accountantscontrole (de Achtste Richtlijn Vennootschapsrecht (3)), de versterking van de controle van buitenaf en het gebruik van internationale standaarden voor accountantscontrole vanaf 2005. |
| --- | --- |

—

De Commissie beschreef in haar mededeling „Versterking van de wettelijke accountantscontrole in de EU” (2) van 21 mei 2003 een reeks maatregelen om de kwaliteit van de wettelijke accountantscontrole in de Unie verder te verbeteren. Belangrijke kortetermijnprioriteiten hierbij zijn de modernisering van de wetgeving van de Unie inzake accountantscontrole (de Achtste Richtlijn Vennootschapsrecht (3)), de versterking van de controle van buitenaf en het gebruik van internationale standaarden voor accountantscontrole vanaf 2005.

Uit deze maatregelen blijkt dat de Commissie er alles aan doet om te zorgen voor gedegen financiële verslaggeving, die essentieel is voor de bescherming van de belangen van aandeelhouders, crediteuren, werknemers en andere belanghebbenden.

---

(1)  COM(2003)284 def.

(2)  COM(2003)286 def.

(3)  Achtste Richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april 1984 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag inzake de toelating van personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden, PB L 126 van 12.5.1984.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/82 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/82

---

(2004/C 78 E/0080)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2166/03

van Giuseppe Di Lello Finuoli (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Stand van zaken over de steun van de Italiaanse staat en de regio Campanië voor het programmacontract van de vennootschap Agrifuturo

Uit het antwoord van de Commissie van 5 juni 2003 op twee schriftelijke vragen (P-0126/03 (1) en P-1530/03 (2)) blijkt dat de Italiaanse autoriteiten informatie dienaangaande hebben doen toekomen, die echter nog bestudeerd moest worden.

Kan de Commissie meedelen wat haar bevindingen zijn na de informatie te hebben bestudeerd, en welke maatregelen zij heeft genomen of van plan is te nemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 augustus 2003)

De Commissie heeft inderdaad informatie ontvangen over de financiering van het programmacontract van de onderneming Agrifuturo Scarl. Het onderzoek van deze informatie is nog steeds aan de gang.

Bij voltooiing van dit onderzoek zullen er twee mogelijkheden zijn:

| — | als aan de voorwaarden van de betrokken regelingen blijkt te zijn voldaan, zal aan de zaak geen verder gevolg worden gegeven, |
| --- | --- |

—

als aan de voorwaarden van de betrokken regelingen blijkt te zijn voldaan, zal aan de zaak geen verder gevolg worden gegeven,

| — | als blijkt dat bepaalde voorwaarden van de geldende regelingen niet in acht zijn genomen, zal de Commissie de onderzoekprocedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag inleiden. |
| --- | --- |

—

als blijkt dat bepaalde voorwaarden van de geldende regelingen niet in acht zijn genomen, zal de Commissie de onderzoekprocedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag inleiden.

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 180.

(2)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 77.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/82 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/82

---

(2004/C 78 E/0081)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2173/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Eerbiediging van de Europese wetgeving inzake asbest

In het antwoord op schriftelijke vraag E-1551/03 (1), heeft de Commissie haar voornemen bevestigd om contact op te nemen met de Portugese autoriteiten om erop toe te zien dat de nodige maatregelen worden genomen om te voldoen aan de communautaire wetgeving inzake asbest. Mijn bezorgdheid over deze materie lijkt hierdoor te worden bevestigd.

Kan de Commissie meedelen wanneer zij haar voornemen denkt uit te voeren om „erop toe te zien dat de nodige maatregelen worden genomen zodat de desbetreffende richtlijn wordt nageleefd”?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(31 juli 2003)

Overeenkomstig haar recente antwoord op schriftelijke vraag E-1551/03 (1) van het geachte parlementslid heeft de Commissie op 16 juni 2003 een brief naar de Portugese autoriteiten gezonden waarin zij worden verzocht na te gaan of de Gemeenschapswetgeving betreffende asbest in Portugal correct en volledig wordt toegepast zoals voorgeschreven bij Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (2).

De Commissie wacht nu tot zij het antwoord van de Portugese autoriteiten heeft ontvangen alvorens, indien nodig, verdere maatregelen te nemen.

---

(1)  Zie blz. 37.

(2)  PB L 262 van 27.9.1976.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/83 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/83

---

(2004/C 78 E/0082)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2176/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Plaatsen van opdrachten

Zal de Commissie een raming doen voor elk van de laatste vijf jaar van het aandeel van de overheidsaanbestedingen die zijn toegekend in het kader van de richtlijnen inzake de overheidsaanbestedingen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(28 juli 2003)

De Commissie heeft een raming verricht van de waarde der overeenkomsten die sinds 1998 in het Publicatieblad van de Europese Unie overeenkomstig de richtlijnen inzake de overheidsopdrachten zijn gepubliceerd. Op basis van door de nationale bureaus voor de statistiek bij Eurostat ingediende statistieken is ook de waarde geraamd van het totaal van de overheidsopdrachten binnen de Europese Unie.

De geraamde waarde van de overeenkomsten die in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn gepubliceerd (overheidsopdrachten overeenkomstig de richtlijnen inzake de overheidsopdrachten) tegenover het totaalcijfer van de overheidsopdrachten voor de jaren 1998 tot 2001 worden voor alle lidstaten in de volgende tabel gedetailleerd. Een dergelijke raming voor 2002 zal pas later dit jaar beschikbaar zijn.

Waarde (in %) van de in het Publicatieblad van de Europese Unie gepubliceerde overheidsopdrachten tegenover het totaalcijfer van de overheidsopdrachten

| | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| België | 10,9 | 13,8 | 15,6 | 15,6 | 18,6 |
| Denemarken | 13,4 | 13,5 | 14,3 | 20,9 | 16,0 |
| Duitsland | 6,3 | 6,5 | 5,2 | 5,6 | 5,7 |
| Griekenland | 42,9 | 45,1 | 39,5 | 32,7 | 35,1 |
| Spanje | 11,5 | 11,5 | 16,8 | 25,3 | 23,4 |
| Frankrijk | 8,4 | 11,0 | 11,7 | 14,6 | 16,6 |
| Ierland | 19,3 | 16,0 | 16,7 | 21,1 | 18,9 |
| Italië | 11,3 | 10,7 | 13,2 | 17,6 | 15,5 |
| Luxemburg | 9,2 | 14,3 | 12,8 | 12,1 | 10,6 |
| Nederland | 5,5 | 5,2 | 5,9 | 10,8 | 12,5 |
| Oostenrijk | 7,5 | 8,3 | 7,0 | 13,5 | 14,5 |
| Portugal | 15,1 | 15,5 | 14,6 | 15,0 | 17,9 |
| Finland | 8,0 | 9,0 | 9,6 | 13,2 | 15,3 |
| Zweden | 12,9 | 12,9 | 14,0 | 20,1 | 26,2 |
| Ver. Koninkrijk | 17,9 | 16,9 | 15,1 | 21,4 | 21,4 |
| EU 15 | 10,7 | 11,1 | 11,2 | 15,0 | 15,4 |

1997

1998

1999

2000

2001

België

10,9

13,8

15,6

15,6

18,6

Denemarken

13,4

13,5

14,3

20,9

16,0

Duitsland

6,3

6,5

5,2

5,6

5,7

Griekenland

42,9

45,1

39,5

32,7

35,1

Spanje

11,5

11,5

16,8

25,3

23,4

Frankrijk

8,4

11,0

11,7

14,6

16,6

Ierland

19,3

16,0

16,7

21,1

18,9

Italië

11,3

10,7

13,2

17,6

15,5

Luxemburg

9,2

14,3

12,8

12,1

10,6

Nederland

5,5

5,2

5,9

10,8

12,5

Oostenrijk

7,5

8,3

7,0

13,5

14,5

Portugal

15,1

15,5

14,6

15,0

17,9

Finland

8,0

9,0

9,6

13,2

15,3

Zweden

12,9

12,9

14,0

20,1

26,2

Ver. Koninkrijk

17,9

16,9

15,1

21,4

21,4

EU 15

10,7

11,1

11,2

15,0

15,4

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/84 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/84

---

(2004/C 78 E/0083)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2180/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) en Mikko Pesälä (ELDR) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Schade door wilde dieren in de Finse rendierteeltgebieden

De rendierteelt heeft in Finland een lange traditie. Rendierteelt en rendierhandel kunnen niet direct worden gelijkgesteld met landbouw. De rendieren lopen vrij rond in de natuur, in wijde onontgonnen gebieden.

Als gevolg van de door de EU-Habitatrichtlijn (92/43/EEG (1)) vereiste bescherming zijn de wildedieren-bestanden zorgwekkend gegroeid. Wilde dieren dringen binnen in de gebieden waar voedsel gemakkelijk verkrijgbaar is, dus in rendierteeltgebieden. Vooral de telers van de verenigingen van rendiereigenaars tegen de Russische grens hebben de laatste jaren aanzienlijke hoeveelheden rendieren verloren. Op 31 mei van dit jaar hadden wilde dieren volgens de vaststellingen 160 rendieren gedood in de regio van Suomussalmi alleen. In het gebied van de eigenaarsvereniging van Halla hebben de wolven ervoor gezorgd dat het aantal rendieren dat kan worden geslacht, is gedaald tot een derde van de normale hoeveelheid.

Opgemerkt zij dat een groot deel van de overblijfselen van de door wilde dieren gedode rendieren in de wijde wildernis niet wordt teruggevonden. Het zoeken ernaar en de kosten hiervoor komen ten laste van de telers. De bescherming van de rendieren tegen wilde dieren legt beslag op een groot deel van de beschikbare middelen, kost tijd die niet kan worden besteed aan het eigenlijke telerswerk en neemt de basis weg van de rendabiliteit van de rendierhandel. Het eveneens gegroeide berenstand heeft gezorgd voor grote verliezen van rendierkalveren. Dit is deels het gevolg van de afschaffing van het recht op jagen in het voorjaar.

De rendiertelers verwijzen naar de Habitatrichtlijn, artikel 6, lid 1, met name naar punt b) hiervan. De rendieren zijn hun eigendom en de wilde dieren brengen er bijzonder ernstige schade aan toe. De gegroeide wildedierenbestanden dreigen de traditionele bestaansmiddelen weg te nemen van de enige oorspronkelijke bevolkingsgroep in de EU, de Sami. De meeste door wilde dieren veroorzaakte schade situeert zich in de rendierteeltgebieden, zodat het wildedierenbestand in deze gebieden drastisch moet worden beperkt.

Keuren de Europese Unie en de Europese Commissie het goed dat de voortdurend groeiende wildedierenbestanden in deze dun bevolkte gebieden, waar beperkte middelen voorhanden zijn om in het levensonderhoud te voorzien, de rendieren, die daar de traditionele bestaansmiddelen zijn, vernietigen?

Kunnen de nationale autoriteiten sneller en flexibeler vergunningen uitreiken om de wildedierenbestanden in de rendierteeltgebieden onder controle te houden, zodat de voorwaarden voor de haalbaarheid van rendieren als bestaansmiddel blijven behouden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 juli 2003)

Verschillende grote roofdieren, zoals wolven, bruine beren en lynxen, worden beschermd door Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), bijlage IV (a). Voor deze soorten is derhalve een systeem van strikte bescherming ingesteld dat onder meer het opzettelijk doden verbiedt. Afwijking van het beschermingssysteem kan in geval van ernstige schade aan eigendom worden toegestaan op grond van artikel 16, lid 1, waarbij dieren die schade veroorzaken mogen worden gedood.

Volgens officiële informatie van de Finse autoriteiten zijn de beren- en de lynxpopulatie stabiel en nemen ze niet toe. De voorjaarsjacht op beren werd reeds lang voor de toetreding van Finland tot de Unie afgeschaft, en wel om nationale redenen — de jacht werd niet langer als verdedigbaar beschouwd en het aanzienlijke aantal wijfjesdieren met jongen dat in het voorjaar door jagers werd gedood. De dichtheid van de wolvenpopulatie in de rendierteeltgebieden is veel lager dan elders in Oost-Finland, omdat ze daar minder beschermd zijn. Dat de grote roofdierpopulaties in de rendierteeltgebieden gestaag toenemen kan niet met bewijzen worden gestaafd.

Wolvenpopulaties in de rendierteeltgebieden in Finland vallen niet onder bijlage IV(a), maar zijn wel in bijlage V van dezelfde richtlijn vermeld. Dit betekent dat beheersmaatregelen kunnen worden getroffen om de populatie onder controle te houden. Alle niet-selectieve middelen voor het vangen of doden die de plaatselijke verdwijning of ernstige verstoring van de populaties tot gevolg kunnen hebben, zijn evenwel verboden (3). Het valt onder de bevoegdheid van de nationale autoriteiten om geëigende maatregelen te nemen met inachtneming van het bovenstaande. Overeenkomstig artikel 211 van het EG-Verdrag moet de Commissie erop toezien dat de bescherming van deze soorten door Finland aan de bepalingen van de richtlijn voldoet.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

(3)  Artikel 15 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/85 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/85

---

(2004/C 78 E/0084)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2186/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Noodzaak verbetering bescherming consument bij grensoverschrijdende e-commerce tegen kwaadwillende of onzorgvuldige praktijken

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van de onderzoeksgegevens van het Europees Centrum voor de consument, waaruit blijkt dat grensoverschrijdend winkelen op het Internet te vaak leidt tot het niet leveren van de bestelde goederen (34 %), tot het afboeken van betalingen voor niet-geleverde goederen (8 %), tot het niet-terugbetalen van door de ontvanger teruggezonden goederen (33 %) en tot het niet-terugbetalen van leveringskosten voor teruggezonden goederen (37 %)? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van de onderzoeksgegevens van het Europees Centrum voor de consument, waaruit blijkt dat grensoverschrijdend winkelen op het Internet te vaak leidt tot het niet leveren van de bestelde goederen (34 %), tot het afboeken van betalingen voor niet-geleverde goederen (8 %), tot het niet-terugbetalen van door de ontvanger teruggezonden goederen (33 %) en tot het niet-terugbetalen van leveringskosten voor teruggezonden goederen (37 %)?

| 2. | Deelt de Commissie, gezien deze gegevens, de conclusie van het Centrum voor de consument dat de positie van de consument op dit punt als zeer onbevredigend moet worden beschouwd? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie, gezien deze gegevens, de conclusie van het Centrum voor de consument dat de positie van de consument op dit punt als zeer onbevredigend moet worden beschouwd?

| 3. | Bent u het met mij eens dat aanvullende bescherming noodzakelijk is?
  Zo ja, op welke wijze denkt de Commissie regels tot stand te kunnen brengen die de consument wel afdoende bescherming bieden tegen misbruik door kwaadwillende en welbewust misbruik makende grensoverschrijdende e-commerce-bedrijven die voor de consument slecht opspoorbaar zijn en waarvan de hoofdactiviteit lijkt te zijn het ontvangen van geld voor niet-geleverde goederen? Welke initiatieven neemt u daartoe? |
| --- | --- |

3.

Bent u het met mij eens dat aanvullende bescherming noodzakelijk is?

Zo ja, op welke wijze denkt de Commissie regels tot stand te kunnen brengen die de consument wel afdoende bescherming bieden tegen misbruik door kwaadwillende en welbewust misbruik makende grensoverschrijdende e-commerce-bedrijven die voor de consument slecht opspoorbaar zijn en waarvan de hoofdactiviteit lijkt te zijn het ontvangen van geld voor niet-geleverde goederen? Welke initiatieven neemt u daartoe?

| 4. | Hoe vindt de controle op e-commerce ondernemingen plaats, en met name controle die misbruik door kwaadwillende ondernemingen moet verhinderen? |
| --- | --- |

4.

Hoe vindt de controle op e-commerce ondernemingen plaats, en met name controle die misbruik door kwaadwillende ondernemingen moet verhinderen?

| 5. | Acht u het mogelijk bedrijven te verbieden om betalingen te ontvangen voordat de goederen geleverd en/of eventueel teruggezonden zijn? Op welke wijze kan naleving van een dergelijk verbod op toereikende wijze worden gecontroleerd? |
| --- | --- |

5.

Acht u het mogelijk bedrijven te verbieden om betalingen te ontvangen voordat de goederen geleverd en/of eventueel teruggezonden zijn? Op welke wijze kan naleving van een dergelijk verbod op toereikende wijze worden gecontroleerd?

| 6. | Is het eventueel nodig te erkennen dat — zolang een sluitende bescherming tegen misbruik niet mogelijk is — het door consumenten kopen via Internet ernstig dient te worden ontraden, of zelfs dient te worden stopgezet indien niet is voldaan aan aanvullende veiligheidseisen die misbruik uitsluiten? |
| --- | --- |

6.

Is het eventueel nodig te erkennen dat — zolang een sluitende bescherming tegen misbruik niet mogelijk is — het door consumenten kopen via Internet ernstig dient te worden ontraden, of zelfs dient te worden stopgezet indien niet is voldaan aan aanvullende veiligheidseisen die misbruik uitsluiten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(13 augustus 2003)

De Commissie is inderdaad op de hoogte van de onderzoeksgegevens van het rapport. Zij heeft het desbetreffende initiatief van de Europese bureaus voor consumentenvoorlichting gesteund en steunt ook hun initiatief om de werkzaamheden op dit gebied voort te zetten.

De Commissie heeft ook nota genomen van de conclusies van het rapport. Hoewel de resultaten van het rapport op een nogal gering aantal proefbestellingen zijn gebaseerd, lijkt het aan te tonen dat de EU-markt voor elektronische handel niet naar behoren werkt.

In dit verband is de Commissie evenwel van mening dat kwaadwillige praktijken en misbruik weliswaar een deel van het probleem vormen, maar dat het beeld hiermee niet compleet is. Kwesties in verband met de kennis van consument en bedrijfsleven, met name het midden- en kleinbedrijf, over de regels ter bescherming van de belangen van de consument zullen hierbij een belangrijke rol spelen. Bovendien moet onderzoek worden verricht naar het aantal onjuist verlopen transacties in de lidstaten zelf, afgezet tegen die in de grensoverschrijdende handel, in verhouding tot de omvang van nationale en internationale aankopen. De Commissie en de Europese bureaus voor consumentenvoorlichting zijn voornemens aan hun werkzaamheden een vervolg te geven.

De Commissie is zich ervan bewust dat er op EU-niveau meer moet worden gedaan om de consument te beschermen. Dit probleem reikt verder dan de elektronische handel en omvat alle aspecten van de grensoverschrijdende B2C-handel.

De bestaande regelgeving, met name de richtlijn inzake verkoop op afstand (1) (hoewel de omzetting ervan in de lidstaten traag verloopt) en de richtlijn inzake elektronische handel (2), biedt al een solide bescherming.

Bovendien heeft de Commissie onlangs een voorstel voor een kaderrichtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken gepresenteerd (3). De richtlijn zou de consument na invoering ervan met name door harmonisatie van de voorschriften een betere bescherming tegen oneerlijke praktijken in de gehele EU moeten bieden en zal tevens een aanvulling op de bestaande wetgeving terzake vormen.

Controle van en toezicht op de activiteiten van bedrijven en handhaving van de consumentenbeschermingswetgeving vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten. De Commissie werkt echter aan versterking van de samenwerking tussen de lidstaten op dit gebied. Met name heeft zij daartoe op 18 juli 2003 een voorstel voor een verordening betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (4) aangenomen.

Zoals het geachte parlementslid weet, vormen betalingen bij de elektronische handel een complex vraagstuk, waarbij het onder meer gaat om de „chargeback” (waarbij de creditcardmaatschappij van de consument bij een geschil een betaling van de verkoper naar de koper terugboekt) of de mogelijkheid om bedrijven te verplichten vóór levering geen geld te innen. De Commissie onderzoekt momenteel al deze opties.

De Commissie deelt niet de mening van de geachte afgevaardigde dat het de consument moet worden afgeraden om te kopen via internet. Hoewel uit het rapport van de Europese bureaus voor consumentenvoorlichting over de elektronische handel blijkt dat er in bepaalde opzichten sprake is van tekortkomingen, trekt de Commissie daaruit niet de conclusie dat kopen via internet op zich onveilig is.

Volgens de Commissie is het van belang dat de consument wordt geïnformeerd over hetgeen mag worden verwacht en geëist van verkopers via internet. Evenzo zouden deze verkopers moeten worden geïnformeerd over de wettelijke voorschriften die van toepassing zijn, en zouden zij moeten worden aangemoedigd om de klant duidelijk te wijzen op diens rechten.

De Commissie wil ook de aandacht van de geachte afgevaardigde vestigen op „eConfidence”, een initiatief van het Commissielid voor gezondheid en consumentenbescherming, dat resulteerde in een gezamenlijk document van Europese consumenten en werkgevers. Dit initiatief, dat is gericht op de opstelling van een reeks Europese normen voor keurmerken voor de elektronische handel, maakt deel uit van een algemeen pakket initiatieven van de Commissie ter bescherming van de consument.

---

(1)  Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten, PB L 144 van 4.6.1997.

(2)  Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt, PB L 178 van 17.7.2000.

(3)  COM(2003)356 def.

(4)  COM(2003)443 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/87 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/87

---

(2004/C 78 E/0085)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2187/03

van Sérgio Marques (PPE-DE) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Concrete maatregelen voor de deelneming van de ultraperifere regio's in OTO-kaderprogramma's

De Europese Commissie stemt in haar verslag van 2000 over de maatregelen voor de toepassing van artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag — de perifere EU-regio's — in met het voorstel om de strategische ontwikkelingssectoren te stimuleren, die de perifere regio's in 1990 hebben voorgelegd, en begroet de noodzaak om strategieën te ontwikkelen waardoor een optimale betrokkenheid van de perifere regio's bij OTO-kaderprogramma's mogelijk wordt. Ook wijst de Commissie er in de mededeling van oktober 2001 over de regionale dimensie van de Europese onderzoeksruimte op dat versterking van onderzoek, technologische ontwikkeling en een innoverende strategie in deze regio's tot haar prioriteiten behoren.

Overweging 14 van het zesde OTO-kaderprogramma bepaalt dat de deelname van perifere regio's aan OTO-maatregelen van de Gemeenschap door middel van passende mechanismen moet worden gestimuleerd, die zijn aangepast aan hun specifieke situatie. In overweging 9 van de verordening over de vastlegging van de bepalingen voor de uitvoering daarvan en in de overwegingen 10 en 11 van de specifieke programma's, die deze in de praktijk omzetten, staat dezelfde uitspraak. Afgezien daarvan heeft de EU nog geen enkele maatregel vastgesteld om de reikwijdte en de inhoud van deze overwegingen in praktijk te brengen.

Kan de Commissie, met het oog op het grote belang van het stimuleren van onderzoek, technologische ontwikkeling, demonstratie en innovatie in de perifere regio's door de uitbreiding van de feitelijke betrokkenheid bij de activiteiten in de Europese onderzoeksruimte meedelen:

| 1. | wanneer en hoe zij een feitelijke en actieve deelname van de perifere regio's aan het zesde OTO-kaderprogramma denkt te bevorderen? |
| --- | --- |

1.

wanneer en hoe zij een feitelijke en actieve deelname van de perifere regio's aan het zesde OTO-kaderprogramma denkt te bevorderen?

| 2. | Wat zij, met het oog op de noodzakelijke technische steun bij de indiening van projecten, steun bij het opzetten van partnerschappen en de creatie van beoordelingscriteria die zijn aangepast aan de specifieke situatie van de perifere regio's, op dit gebied denkt te doen? |
| --- | --- |

2.

Wat zij, met het oog op de noodzakelijke technische steun bij de indiening van projecten, steun bij het opzetten van partnerschappen en de creatie van beoordelingscriteria die zijn aangepast aan de specifieke situatie van de perifere regio's, op dit gebied denkt te doen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(6 augustus 2003)

De Commissie besteedt bijzondere aandacht aan de deelname van de ultraperifere regio's (UPR's) aan het kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling. Het versterken van de banden tussen de onderzoekers uit de UPR's en de Europese topcentra is wederzijds voordelig, want de klimatologische, geografische en geologische omstandigheden die voorkomen in de UPR's zijn van groot belang voor het Europese onderzoek.

Aangezien het doel van het kaderprogramma erin bestaat de in termen van wetenschappelijke topkwaliteit beste Europese teams voor financiering te selecteren, is het niet mogelijk de deelnamecriteria voor de UPR's aan te passen zoals het geachte parlementslid voorstelt. Daarentegen heeft de Commissie een geheel van bepalingen vastgesteld die het mogelijk maken de deelname van de UPR's aan het kaderprogramma voor onderzoek te steunen en optimaliseren.

Allereerst kunnen de instellingen uit de regio's van doelstelling 1 die geselecteerd worden om deel te nemen aan een project van het kaderprogramma voortaan een aanvullende financiering aanvragen uit de structuurfondsen. Deze nieuwe maatregel, die zopas werd ingevoerd naar aanleiding van het 6de kaderprogramma voor onderzoek, zal met name de UPR's ten goede komen, die alle regio's van doelstelling 1 zijn. De lidstaten zijn op de hoogte gebracht van deze mogelijkheid en werden verzocht de relevante regionale steunpunten uitvoerig van deze mogelijkheid op de hoogte te brengen.

Meer algemeen draagt de steun uit de structuurfondsen voor de ontwikkeling van onderzoeksinfrastructuren in de UPR's bij tot het versterken van de wetenschappelijke topkwaliteit van deze regio's, en worden derhalve hun mogelijkheden om deel te nemen aan het kaderprogramma voor onderzoek groter.

Bovendien draagt de Commissie actief bij aan de voorlichting van de UPR's over hun mogelijkheden tot deelname aan het kaderprogramma. Zo werden deze mogelijkheden door de Commissie gepresenteerd tijdens de jongste conferentie van de Presidenten van de UPR's in La Palma. Het 6de kaderprogramma (2002-2006) biedt nieuwe gelegenheden voor de UPR's, met name voor wat betreft de mobiliteit van hun onderzoekers, aangezien het beschikbare budget voor mobiliteitsbeurzen fors werd verhoogd, alsook voor wat betreft de coördinatie van de nationale en regionale onderzoeksprogramma's door middel van het nieuwe instrument tot bevordering van de samenwerking en coördinatie van de activiteiten voor onderzoek en innovatie (ERA-NET).

Tenslotte heeft de Commissie een studie laten uitvoeren over de integratie van de UPR's in de Europese Onderzoeksruimte, waaruit een aantal voorstellen resulteert die zich zowel tot de Commissie als tot de nationale en regionale autoriteiten richten. Deze studie heeft er de auteurs ook toe gebracht een database samen te stellen van de onderzoekscapaciteiten in de UPR's, die zal bijdragen tot het beter bekend maken van het onderzoekspotentieel van deze regio's, en derhalve hun integratie in de op grond van het kaderprogramma gefinancierde onderzoekspartnerschappen zal bevorderen. De studie en de database zijn beschikbaar op de internetsite (www.erup.net), die een directe link krijgt naar het nieuwe informaticapor-taal over onderzoek in de regio's dat door de Commissie werd opgezet.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/88 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/88

---

(2004/C 78 E/0086)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2191/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Financiering van de organisatie IRENE

Als antwoord op andere, recentelijk aan de Commissie gestelde vragen (E-0344/03 (1) en P-1436/03 (2)), heeft commissaris Diamantopolou verklaard dat de nieuwe begrotingslijn A-3046 volledig is bestemd voor een organisatie met de naam IRENE, volgens de voorwaarden waarop die is ingesteld. Ik wil daar meer inzicht in hebben.

Derhalve vraag ik aan de Commissie: welke communautaire subsidies en andere soorten financiële steun werden in de jaren 2000, 2001, 2002 en, voor zover de informatie reeds beschikbaar is, in 2003 door de Commissie rechtstreeks of middellijk aan genoemde organisatie IRENE toegekend? Met welke bedragen en uit hoofde van welke begrotingslijnen en/of communautaire programma's in het bijzonder?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(14 augustus 2003)

Overeenkomstig de gegevensbanken van de Commissie inzake contracten zijn de volgende bedragen aan de organisatie Irene toegekend:

| — | in 2001 een bedrag van 36 402 EUR in het kader van het STOP-programma (begrotingslijn B5-820); |
| --- | --- |

—

in 2001 een bedrag van 36 402 EUR in het kader van het STOP-programma (begrotingslijn B5-820);

| — | in 2002 een bedrag van 99 494,36 EUR in het kader van begrotingslijn B3-4105 (Voorbereidende acties ter bestrijding en voorkoming van sociale uitsluiting) en een bedrag van 300 000 EUR in het kader van begrotingslijn A-3046 (vrouwenorganisaties). |
| --- | --- |

—

in 2002 een bedrag van 99 494,36 EUR in het kader van begrotingslijn B3-4105 (Voorbereidende acties ter bestrijding en voorkoming van sociale uitsluiting) en een bedrag van 300 000 EUR in het kader van begrotingslijn A-3046 (vrouwenorganisaties).

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 211.

(2)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 198.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/89 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/89

---

(2004/C 78 E/0087)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2194/03

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(26 juni 2003)

Betreft:   Namaakartikelen en piraterij

In januari 2003 heeft de Commissie een forum georganiseerd over het voorkomen en bestrijden van de productie van namaakartikelen en piraterij. Welke maatregelen bereidt de Commissie nu voor ter versterking van de samenwerking in het kader van de derde pijler tegen het illegaal smokkelen van accijnsgoederen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(29 juli 2003)

Schendingen van de intellectuele eigendom zoals namaak van producten en productpiraterij vormen een grote uitdaging bij de bestrijding van de georganiseerde misdaad. Zij hebben een nadelige invloed op heel wat sectoren. Namaak van producten en productpiraterij zijn een internationaal fenomeen en moeten als dusdanig worden aangepakt.

Op 30 januari 2003 heeft de Commissie in de context van het Forum voor de bestrijding van de georganiseerde misdaad een bijeenkomst georganiseerd inzake de bestrijding van namaak van producten en productpiraterij.

Aan de bijeenkomst hebben een honderdtal deskundigen deelgenomen en de vertegenwoordigers van ondernemingen, nationale gerechtelijke autoriteiten, politie, douane en Europese en internationale organisaties hadden de mogelijkheid er een constructieve dialoog te voeren.

De conclusies van de bijeenkomst omvatten:

| — | de erkenning dat het van belang is de strafwetgeving in de Unie inzake namaak van producten te harmoniseren en de politiële en justitiële samenwerking te verbeteren, met name wanneer de georganiseerde criminaliteit betrokken partij is, en tevens dat de strafrechtelijke sancties proportioneel moeten zijn en een ontradend effect moeten hebben; |
| --- | --- |

—

de erkenning dat het van belang is de strafwetgeving in de Unie inzake namaak van producten te harmoniseren en de politiële en justitiële samenwerking te verbeteren, met name wanneer de georganiseerde criminaliteit betrokken partij is, en tevens dat de strafrechtelijke sancties proportioneel moeten zijn en een ontradend effect moeten hebben;

| — | de behoefte aan bepalingen betreffende de confiscatie van opbrengsten van misdrijven; |
| --- | --- |

—

de behoefte aan bepalingen betreffende de confiscatie van opbrengsten van misdrijven;

| — | de erkenning dat de wetgeving ter verbetering van de politiële en justitiële samenwerking in de Unie volledig moet worden toegepast bij de bestrijding van namaak van producten en productpiraterij, met name wanneer de misdrijven verband houden met de georganiseerde criminaliteit, en dat het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken in strafzaken voor dergelijke misdrijven zo ruim mogelijk moet worden toegepast; |
| --- | --- |

—

de erkenning dat de wetgeving ter verbetering van de politiële en justitiële samenwerking in de Unie volledig moet worden toegepast bij de bestrijding van namaak van producten en productpiraterij, met name wanneer de misdrijven verband houden met de georganiseerde criminaliteit, en dat het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken in strafzaken voor dergelijke misdrijven zo ruim mogelijk moet worden toegepast;

| — | de erkenning dat de lidstaten een goede coördinatie tussen de verschillende diensten die bevoegd zijn voor de bestrijding van namaak moeten waarborgen, bijvoorbeeld door het opzetten van nationale gespecialiseerde centrale diensten met medewerkers uit zowel de politiediensten als de douane; |
| --- | --- |

—

de erkenning dat de lidstaten een goede coördinatie tussen de verschillende diensten die bevoegd zijn voor de bestrijding van namaak moeten waarborgen, bijvoorbeeld door het opzetten van nationale gespecialiseerde centrale diensten met medewerkers uit zowel de politiediensten als de douane;

| — | om namaak van producten en productpiraterij te helpen voorkomen moeten publiek/private partnerschappen worden opgezet en er is behoefte aan intensere opleidingsprogramma's voor de gerechtelijke autoriteiten en de handhavingsdiensten. |
| --- | --- |

—

om namaak van producten en productpiraterij te helpen voorkomen moeten publiek/private partnerschappen worden opgezet en er is behoefte aan intensere opleidingsprogramma's voor de gerechtelijke autoriteiten en de handhavingsdiensten.

Als follow-up voor het forum van 30 januari 2003 werkt de Commissie aan een tekst betreffende de onderlinge aanpassing van strafrechtelijke sancties op het niveau van de Unie en de verbetering van de grensoverschrijdende samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten.

Dit instrument zal voorzien in maatregelen in het kader van de derde pijler die het voorstel voor een richtlijn betreffende de maatregelen en procedures om de handhaving van intellectuele eigendomsrechten te waarborgen (1) aanvullen.

De Commissie organiseert verdere bijeenkomsten met het doel de strijd tegen de namaak van producten en productpiraterij nog op te drijven en om een goede werkrelatie met Europol te handhaven, dat ter zake een nieuwe werkgroep heeft opgericht.

Wat het smokkelen van accijnsgoederen zoals sigaretten betreft, is op 1 juli 2003 een nieuwe procedure voor de uitwisseling van informatie tussen de Werelddouaneorganisatie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) in werking getreden, die vanaf 1 september 2003 zal worden toegepast.

---

(1)  COM(2003)46 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/90 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/90

---

(2004/C 78 E/0088)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2196/03

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Burgerbescherming

Wat zijn de mogelijkheden en voorzieningen van de Europese Commissie voor burgerbescherming, en hoe is de Commissie uitgerust om dat soort problemen te behandelen? Wat is haar budget voor burgerbescherming voor elk jaar in de periode 2000 tot 2005? Welke stappen worden er ondernomen om zeker te zijn dat ze niet parallel optreedt met het Coördinatiecentrum voor Euro-Atlantische rampenbestrijding op het NAVO-hoofdkwartier? Welke voorzieningen zijn er om te zorgen dat in geval van crisis de oproep van de Commissie om de capaciteiten te mobiliseren en de burgerbeschermingsprocedures uit te voeren, volledig gecoördineerd met het optreden van de NAVO verloopt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 juli 2003)

Krachtens Beschikking 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming (1) heeft de Commissie een interventiecentrum opgericht dat dag en nacht toegankelijk is en 24 uur per dag kan worden ingezet. Wanneer zich binnen of buiten de Unie een natuurramp of een door menselijk toedoen veroorzaakte noodsituatie voordoet, kan het centrum ingrijpen. Loopt er een verzoek om bijstand binnen, dan neemt het centrum onmiddellijk contact op met de dag en nacht ter beschikking staande contactpunten in de landen die aan het mechanisme deelnemen (lidstaten, toetredingslanden en landen van de Europese Economische Ruimte — EER). Het centrum brengt dan de beschikbare middelen die op vrijwillige basis door de nationale bevoegde autoriteiten ter beschikking worden gesteld samen en faciliteert de inzet daarvan.

Voor 2003 is 6,5 miljoen euro aan begrotingsmiddelen voor civiele bescherming uitgetrokken. Op basis van cofinanciering worden daarmee uiteenlopende activiteiten gefinancierd, gaande van cursussen, oefeningen en uitwisselingen van deskundigen voor in de civiele bescherming werkzaam personeel, over workshops en projecten ter verbetering van de publieksvoorlichting, tot bewustmakingsprojecten.

Twee miljoen euro van de totale begrotingsmiddelen is door het Parlement gereserveerd voor projecten ter voorspelling van overstromingen en aardbevingen.

De Commissie heeft geregeld contact met alle instanties en internationale organisaties die actief zijn op het gebied van civiele bescherming, zoals het Coördinatiecentrum voor Euro-Atlantische rampenbestrijding van de NAVO. Lidstaten die aan een of meer coördinatiecentra voorzieningen op het gebied van civiele bescherming hebben aangeboden, kunnen zelf bepalen hoe hun middelen in een bepaalde noodsituatie het beste kunnen worden ingezet. Beschikking 1999/847/EG van de Raad betreffende een communautair actieprogramma voor civiele bescherming (2) dient in dit verband ook te worden genoemd.

---

(1)  PB L 297 van 15.11.2001.

(2)  PB L 327 van 21.12.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/90 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/90

---

(2004/C 78 E/0089)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2197/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Transport van vee — bevindingen CATRA

In haar mededeling IP/03/854 laat de Commissie weten dat het onderzoeksproject CATRA aanbevelingen doet inzake het transport van vee (over lange afstanden).

Volgens de bevindingen van het onderzoek ondervinden de dieren de meeste stress tijdens het laden en lossen. Daartoe dienen de veewagens een verbeterd, aangepast design te krijgen. De studie spreekt tezelfdertijd van een aanpassing van de vormgeving van veeloodsen.

Welke concrete maatregelen zal de Commissie op deze vlakken nemen om niet alleen de kwaliteit van het vlees erop te doen vooruitgaan — zoals zij stelt in haar mededeling — maar ook om het vervoer van de dieren in voor hen zo optimaal mogelijke omstandigheden te laten verlopen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De Commissie heeft op 16 juli 2003 een wetsvoorstel goedgekeurd over de bescherming van dieren tijdens het vervoer. Wetenschappelijk advies biedt een betrouwbare basis voor beleidsvoorstellen van de Commissie en het door de Gemeenschap gefinancierde onderzoeksproject CATRA heeft onlangs in dit opzicht waardevolle informatie opgeleverd. Er is ook een beroep gedaan op een advies van het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren en op de resultaten van grondig overleg met alle betrokken partijen en het publiek.

Het wetsvoorstel houdt met al deze elementen rekening met het oog op een betere bescherming van dieren tijdens het vervoer. Het voorstel van de Commissie bestrijkt onder meer het laden en lossen van dieren, het materiaal om met dieren om te gaan, de normen voor voertuigen en de opleiding van personeel. De Commissie verkiest een stapsgewijze aanpak om het welzijn van de dieren op korte en middellange termijn daadwerkelijk te verbeteren. Het voorstel van de Commissie beoogt de door wetenschappers aanbevolen hoge normen af te dwingen door geschikte juridische instrumenten te ontwikkelen. Dankzij deze instrumenten kunnen de bevoegde nationale autoriteiten beter toezicht uitoefenen en de normen doen naleven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/91 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/91

---

(2004/C 78 E/0090)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2206/03

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Waarborgen dat bepaalde producten uitsluitend in de Tsjechische Republiek in de handel gebracht worden

In Bijlage V van de Akte van Toetreding wordt het aan de in Bijlage A vermelde bedrijven in de Tsjechische Republiek op het terrein van het veterinair recht toegestaan pas op 31 december 2006 aan de structurele verplichtingen van de desbetreffende richtlijnen inzake vers vlees, vers gevogeltevlees, vleesproducten, eiproducten en melk te voldoen. De producten van deze bedrijven mogen gedurende deze tijd slechts op de binnenlandse markt in de handel gebracht, respectievelijk verder verwerkt worden.

Derhalve stel ik de Commissie de vraag hoe zonder warencontroles aan de grens gewaarborgd kan worden dat de genoemde producten van de Tsjechische bedrijven ook feitelijk alleen op de binnenlandse markt in de handel gebracht worden of verder verwerkt worden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 augustus 2003)

De bepalingen van bijlage V bij de Toetredingsakte bevatten specifieke regels die waarborgen dat producten afkomstig van inrichtingen waarvoor een overgangsperiode is toegestaan, niet in de interne markt in de handel worden gebracht. Bovendien geeft bijlage V de Commissie het recht om gedetailleerde uitvoeringsbepalingen vast te stellen voor de productie en het in de handel brengen (inclusief een speciaal keuringsmerkteken) van en het toezicht op producten afkomstig van inrichtingen waarvoor een overgangsperiode is toegestaan.

De Commissie heeft besprekingen met de bestaande en de nieuwe lidstaten aangevat betreffende aanvullende maatregelen van toezicht op de productie en het in de handel brengen van producten waarvoor een overgangsperiode geldt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/92 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/92

---

(2004/C 78 E/0091)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2207/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Etikettering van dierlijke producten, met inbegrip van pluimveeproducten, en problemen voor leden van religieuze minderheden die deze producten eten

Het Britse Bureau voor levensmiddelennormen (FSA) heeft onlangs met aandrang aan de Commissie gevraagd de hoeveelheid water die aan kippenproducten mag worden toegevoegd tot 15 % te beperken en een verbod te leggen op het gebruik van andere proteïnen zoals rundvlees en varkensvlees in dergelijke producten. Deze vraag volgt op twee studies die in december 2001 en maart 2003 zijn verricht, waaruit bleek dat een aantal kippenproducten wel 55 % toegevoegd water bevatten. Het toevoegen van deze andere dierlijke proteïnen dient enkel en alleen om zeer veel toegevoegd water vast te houden. Met deze praktijk worden echter niet alleen de consumenten bedrogen, maar ontstaan er ook problemen voor religieuze gemeenschappen zoals joden, Hindoes en moslims, die geen rund- of varkensvlees eten, zelfs indien zij niet specifiek vleesproducten kopen die bereid zijn en goedgekeurd zijn door hun respectieve religieuze overheden.

Kan de Commissie zeggen of het al dan niet juist is dat er geen beperkingen zijn op de hoeveelheid water die kan worden toegevoegd aan kippen- en pluimveeproducten, en zo ja, of de Commissie van oordeel is dat er een bepaalde grens moet worden vastgelegd? Is de Commissie het ermee eens dat dit volledig in overeenstemming zou zijn met de WTO-regels, overwegende dat artikel 2, lid 2 van de Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen alleen bepaalt dat etiketteringsvereisten niet meer handels-beperkend mogen zijn dan noodzakelijk om een gewettigd doel te bereiken, rekening houdend met de risico's die niet-naleving zou doen ontstaan en dat dergelijke doelstellingen onder meer het voorkomen van bedrieglijke praktijken omvatten?

Kan de Commissie ook toelichten of het verplicht dan wel facultatief is om op het etiket van een levensmiddel aan te geven of er al dan niet dierlijke ingrediënten zijn toegevoegd aan het product, of, in het geval van levende dieren, voedingsmiddelen zijn toegediend die dierlijke proteïnen bevatten? Zo niet, denkt de Commissie dat de consumenten het recht hebben om dergelijke informatie te krijgen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/92 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/92

---

(2004/C 78 E/0092)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2440/03

van Diana Wallis (ELDR) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Toevoeging van water en proteïnen aan kippenvlees

De Commissie zal wel op de hoogte zijn van de schandalige invoer van grote hoeveelheden kippenvlees in het Verenigd Koninkrijk, waarvan de kwaliteit en de etikettering vervalst zijn. Ambtenaren van de handelsdiensten in Hull zijn de praktijk al jaren op het spoor. De meeste van die vleesproducten worden ingevoerd uit Nederland. In het permanent comité voor de voedselketen en diergezondheid beweren de Nederlandse autoriteiten dat ze per 13 juni van vorig jaar een einde gemaakt hebben aan de zwendelpraktijken, maar dat is duidelijk niet juist. Het probleem wordt er integendeel zelfs nog ernstiger op, want de fabrikanten gebruiken nu effectblokkerende middelen die voor de meeste tests een negatief pcr-resultaat te zien geven.

De verbruiker en sommige godsdienstige gemeenschappen worden misleid door de immorele praktijk om runds- en varkensvlees toe te voegen aan kippenvlees, dat dan op het etiket „halaal” (eetbaar volgens de islamitische wet) genoemd wordt, een volkomen onaanvaardbare praktijk. Welke maatregelen wil de Commissie treffen om de uitvoer van dergelijke producten onmiddellijk te laten stopzetten? Denkt ze voorstellen in te dienen voor de dringend benodigde wetgeving om de toevoeging van water te beperken tot maximum 15 % en het gebruik van proteïnenadditieven te verbieden?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2207/03 en P-2440/03

(12 september 2003)

In de huidige Gemeenschapsvoorschriften is geen begrenzing vastgesteld voor de hoeveelheid water die aan pluimveevleesbereidingen en -producten mag worden toegevoegd. Wel moet de bevoegde instantie van de lidstaat er streng op toezien of de op het etiket vermeld is dat het gewicht door de toevoeging van eiwitten en water kunstmatig verhoogd werd, en moet zij optreden tegen alle frauduleuze praktijken ter zake. De Commissie is zich reeds bewust van het probleem en overweegt de mogelijkheid het watergehalte bij de etikettering van vleesbereidingen beter te doen uitkomen. Daarnaast onderzoekt te Commissie of normen vastgesteld kunnen worden om de aan deze producten toegevoegde hoeveelheid water te begrenzen.

Bij elk mogelijk toekomstig initiatief dat de Commissie op dit gebied zal nemen, zal zij ten volle rekening houden met de verplichtingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie, en meer bepaald met de regels inzake technische handelsbelemmeringen.

Op grond van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (1) moeten alle bij de bereiding van het levensmiddel gebruikte ingrediënten die in het eindproduct nog aanwezig zijn, worden vermeld. Ook voor het gebruik van dierlijk eiwit in veevoeder in de Unie gelden vaste regels; met ingang van 6 november 2003 moeten alle voederbestanddelen bij de etikettering worden vermeld.

---

(1)  PB L 109 van 6.5.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/93 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/93

---

(2004/C 78 E/0093)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2216/03

van Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI),Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Arrestatie van twaalf leden van een evangelische kerk in China

Twaalf leden van een evangelische kerk, niet erkend door de autoriteiten in Peking en sinds 6 juni laatstleden gesloten na een inval van de Chinese politie in vier particuliere woningen waar religieuze plechtigheden werden gehouden, zijn gearresteerd. Acht van hen riskeren opsluiting in werkkampen als het Hof hen schuldig acht aan „verspreiding van feodaal bijgeloof”. De voor het toezicht op de religieuze organisaties bevoegde autoriteiten hebben de arrestatie gerechtvaardigd met het argument dat de verdachten „twee keer per week naar de dorpen gingen om bijgeloof te verspreiden onder de boeren en die arme mensen om giften verzochten”.

Die mensen riskeren tot opsluiting in een werkkamp te worden veroordeeld alleen maar omdat ze hun geloof hebben beleden door onderwijs, eredienst en inachtneming van de rituele voorschriften, een recht dat hun in artikel 18 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens wordt erkend.

Kan de Commissie mededelen:

| — | of ze over meer informatie over het lot van die twaalf Chinese burgers beschikt? |
| --- | --- |

—

of ze over meer informatie over het lot van die twaalf Chinese burgers beschikt?

| — | op welke wijze ze hun proces wil volgen en hun recht op verdediging wil beschermen? |
| --- | --- |

—

op welke wijze ze hun proces wil volgen en hun recht op verdediging wil beschermen?

| — | of ze de autoriteiten in Peking een boodschap wil doen toekomen waarin ze een krachtige veroordeling uitspreekt van deze ernstige gebeurtenissen, waaruit blijkt dat die autoriteiten geen enkele belangstelling hebben voor de in de Universele Verklaring van de rechten van de mens vastgelegde principes, wat blijkt uit het feit dat ze de uitoefening van het recht op godsdienstvrijheid afhankelijk maken van de toestemming van de Staat en religieuze activiteiten ook in particuliere woningen verbieden? |
| --- | --- |

—

of ze de autoriteiten in Peking een boodschap wil doen toekomen waarin ze een krachtige veroordeling uitspreekt van deze ernstige gebeurtenissen, waaruit blijkt dat die autoriteiten geen enkele belangstelling hebben voor de in de Universele Verklaring van de rechten van de mens vastgelegde principes, wat blijkt uit het feit dat ze de uitoefening van het recht op godsdienstvrijheid afhankelijk maken van de toestemming van de Staat en religieuze activiteiten ook in particuliere woningen verbieden?

Antwoord van heer Patten namens de Commissie

(31 juli 2003)

De Commissie beschikt niet over aanvullende gegevens over de situatie van de twaalf leden van de Evangelische Kerk en zal trachten meer informatie te verkrijgen. In het kader van de bilaterale dialoog EU-China over de mensenrechten brengt de Unie regelmatig de kwestie van religieuze en geloofsvrijheid ter sprake, en zal in deze context niet nalaten de situatie van de personen die zijn aangehouden omdat zij hun geloof wilden belijden aan de orde te stellen. Mocht het tot een proces komen, dan zal de Unie de meest geschikte middelen aanwenden om een dergelijk proces te volgen en zich ervan te overtuigen dat het proces in bevredigende omstandigheden plaatsvindt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/94 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/94

---

(2004/C 78 E/0094)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2221/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Positie Hoge Flux Reactor in Petten

Volgens een bericht in de Volkskrant (18 juni 2003) zou „Europa af willen van de reactor in Petten”. De Europese Unie als eigenaar van de Hoge Flux Reactor (HFR) wil zo snel mogelijk af van haar vergunning voor deze reactor, waarvan de bedrijfsvoering in handen is van NRG (Nuclear Research and consultancy Group). Voor het einde van 2003 moet de overname bezegeld zijn.

Uit het overdrachtsdossier van het Ministerie van VROM d.d. 15 mei 2003 (zie: http://www.vrom.nl/ pagina.html?id=2686) blijkt dat er drie opties bestaan (Nederlands bedrijf wordt eigenaar van de reactor, Nederlands bedrijf wordt operationeel vergunninghouder, vergunning blijft bij Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek), die momenteel worden onderzocht.

In de afgelopen twee jaar is de exploitatie van en de situatie rond de HFR regelmatig onderwerp geweest van zorg en onrust bij politiek, media en publiek. De veiligheidscultuur zou tanende zijn, er zouden scheuren in het reactorvat bestaan, er is sprake van betonrot en er is gevaar voor een mogelijke ontploffing.

In hoeverre is de Europese Commissie bereid afstand te doen van haar huidige eigendomsrechten?

Welke motieven spelen hierbij een rol?

Ware het niet beter dat de Europese Commissie toezicht blijft uitoefenen op de HFR, gezien de problemen met de veiligheidscultuur en vermeende technische mankementen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(7 augustus 2003)

De Commissie heeft geen plannen voor de overdracht van de eigendomsrechten van de Hoge FLux Reactor (HFR), en staakt geenszins haar betrokkenheid bij het gebruik van de HFR voor onderzoeksdoeleinden.

De Commissie is echter wel voornemens een andere structuur te geven aan de bevoegdheidsketen voor de veiligheid van de reactor. In het najaar van 2002 heeft zij de Nederlandse bevoegde instantie daarom medegedeeld dat de HFR-vergunning zou moeten worden overgedragen aan de NRG, die momenteel de reactor exploiteert.

De Commissie is van mening dat de veiligheid potentieel kan worden verbeterd door kortere communicatielijnen in te voeren, de bevoegdheden en aansprakelijkheden duidelijker te omschrijven en de organisationele interfaces te vereenvoudigen en af te slanken. In februari-maart 2002 heeft het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA) een audit uitgevoerd over de veiligheidscultuur bij de HFR in Petten. Een van de in het eindverslag van de audit opgenomen aanbevelingen van het IAEA was de vergunning voor de bedrijfsvoering over te dragen van de Commissie op de feitelijke exploitant, i.e. de NRG.

Wat de veiligheidscultuur betreft, is na de IAEA-audit een actieplan opgesteld dat door de Nederlandse bevoegde instantie is goedgekeurd. Deze laatste controleert op gezette tijden de voortgang bij de uitvoering van dit plan. Het actieplan zal volgens tijdschema worden afgerond, namelijk tegen het einde van 2003.

In verband met de aanwijzingen betreffende zwakke punten in een lasnaad van het reactorvat is een zeer stringent actieplan opgesteld dat van nabij wordt gevolgd door de Nederlandse autoriteiten en door onafhankelijke deskundigen.

De Nederlandse autoriteiten hebben onderzoek verricht naar vermeende technische mankementen, zoals betonrot in de insluiting, en hebben na de nodige inspecties en na uitgebreide, door onafhankelijke deskundigen gecontroleerde analyses de beweringen in kwestie ongegrond bevonden.

De bewering dat de reactor eventueel zou kunnen ontploffen is grondig onderzocht door de Nederlandse bevoegde instantie en de resultaten van dit onderzoek zijn voorgelegd aan een onafhankelijk panel van internationale deskundigen. De conclusies hielden in dat de reactor niet kan ontploffen. De staatssecretaris voor milieuzaken heeft deze conclusies in januari 2003 aan het Nederlandse Parlement toegezonden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/95 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/95

---

(2004/C 78 E/0095)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2236/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft:   Vernietiging van het milieu in Griekenland

Volgens een rapport van het Grieks „Nationaal Milieucentrum” over de zogenaamde opbrengstindicatoren is de hoeveelheid ongecontroleerd gestort afval in Griekenland bijzonder hoog in vergelijking met de overige EU-landen en bedraagt dit zelfs 40 %, terwijl het percentage herbruikbare materialen zeer laag is.

Wat herbebossing betreft, blijkt uit berekeningen dat in Griekenland ieder jaar 10 000 tot 130 000 hectare bos door bosbranden verloren gaat, waarvan jaarlijks slechts 1 500 hectare opnieuw wordt aangeplant (gegevens voor 2000), waar dit in 1990 nog 4 500 hectare was.

Het rapport wijst er verder op dat het gebruik van water en pesticiden sneller stijgt dan de toegevoegde waarde van de globale landbouwproductie, en dat biologische teelt slechts 1 % van het totale landbouwareaal in beslag neemt.

Wat de waterconsumptie betreft, benadrukt het rapport dat het oppompen van grondwater ten opzichte van 1990 is verdubbeld en momenteel voorziet in 40 % van de vraag, wat uiteraard tot bezorgdheid leidt over het feit of er in de toekomst nog voldoende watervoorraden zullen zijn, te meer daar Griekenland een achterstand heeft bij de uitvoering van infrastructuurwerken voor watervoorziening.

Wat zijn de cijfers met betrekking tot bosbranden, het herbebossingspercentage en de hoeveelheid ongecontroleerd gestort afval in de overige EU-landen? Welk percentage van het landbouwareaal bestrijkt de biologische teelt in de overige lidstaten van de Unie? Maakt de Commissie zich zorgen over en welke stappen heeft zij bij de Griekse autoriteiten ondernomen in verband met de te grote hoeveelheid opgepompt grondwater in Griekenland en de ontbossing van de Griekse wouden die de afgelopen twintig jaar sterk is toegenomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 juli 2003)

De Commissie erkent reeds lange tijd het milieubelang van bossen en het feit dat deze bossen ernstige schade kunnen lijden door bosbranden, met name in Zuid-Europa.

Hoewel in de eerste plaats de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de coördinatie en de tenuitvoerlegging van het bosbeleid, heeft de Gemeenschap besloten hen bij te staan bij de bestrijding van bosbranden. Bij Verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad van 23 juli 1992 (1) is een systeem ingevoerd om bossen te bewaken en tegen brand te beschermen, dat in 2002 is afgelopen.

Via de nieuwe „Forest Focus”-verordening (die nog steeds ter tafel ligt) en Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (2), blijft de Gemeenschap de lidstaten steunen in hun strijd tegen bosbranden. Bij deze verordeningen worden alle eerdere maatregelen tegen bosbranden, met name preventiemaatregelen in situ en bewakingsacties, voortgezet.

Het Gemeenschappelijk Onderzoekscentrum heeft officiële cijfers betreffende bosbranden in Griekenland bekendgemaakt waaruit blijkt dat de afgebrande oppervlakte in 2001 onder het gemiddelde van de laatste decennia lag en relatief gering was, gelet op het grote aantal branden in dat gebied. Voor 2002 zijn nog geen definitieve cijfers beschikbaar, maar wordt een vergelijkbare daling van de afgebrande oppervlakte verwacht.

De Commissie is zich ook bewust van de noodzaak om de beboste oppervlakte te vergroten via steun voor bebossingsmaatregelen. In het kader van Verordening (EEG) nr. 2080/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een communautaire steunregeling voor bosbouwmaatregelen in de landbouw (3), hebben de lidstaten 1 miljoen hectare bos aangelegd met de financiële steun van de Gemeenschap. In 1999 is deze maatregel opgenomen in Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad.

Uit de recentste publicatie van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) over de algemene toestand van de bossen („State of the World's Forests”), van maart 2003, blijkt dat de beboste oppervlakte in Europa elk jaar langzaam maar gestaag stijgt (volgens berekeningen voor de periode 1990-2000 met ongeveer 0,1 %). Voor Griekenland is dat 0,9 %. Er zijn geen officiële cijfers die wijzen op een vermindering van de beboste oppervlakte in Griekenland.

Statistische gegevens met het aandeel van de biologische landbouw in Europa in de totale oppervlakte cultuurgrond zijn beschikbaar in de bijlage.

Wat afval betreft, beschikt de Commissie over onvoldoende gegevens om een algemeen overzicht te kunnen geven van het ongecontroleerd storten van afval in de lidstaten. Naar aanleiding van individuele klachten en andere gegevens die de Commissie heeft ontvangen, zijn tegen een groot aantal lidstaten inbreukprocedures ingeleid voor niet-naleving van de communautaire wetgeving inzake afvalverwerking.

Oppompen van water wordt niet geregeld bij Richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (4), doch veeleer bij Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (5). Eind 2003 moet door de lidstaten uitvoering worden gegeven aan deze richtlijn. Daarom zijn geen inbreukprocedures ingeleid.

---

(1)  PB L 217 van 31.7.1992.

(2)  PB L 160 van 26.6.1999.

(3)  PB L 215 van 30.7.1992.

(4)  PB L 20 van 26.1.1980.

(5)  PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/96 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/96

---

(2004/C 78 E/0096)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2240/03

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft:   Vervolg op het aanvragen van een rijbewijs in een andere EU-lidstaat

Op 15 mei 2003 beantwoordde de Commissie mijn vraag E-1269/03 (1). De beantwoording is echter niet volledig. De Commissie erkent dat het mogelijk is dat sommige betrokkenen in geen enkele lidstaat aan de eis van 185 dagen voldoen, maar gaat vervolgens niet in op het tweede deel van mijn vraag, namelijk wat personen en lidstaten in een dergelijk geval moeten doen.

Aansluitend daarom de volgende vragen:

| 1. | Wat moeten burgers en lidstaten doen om in bovengenoemde situatie aan de volgens de Commissie duidelijke bepaling van richtlijn 91/439/EEG (2) te voldoen? |
| --- | --- |

1.

Wat moeten burgers en lidstaten doen om in bovengenoemde situatie aan de volgens de Commissie duidelijke bepaling van richtlijn 91/439/EEG (2) te voldoen?

| 2. | Zou het niet beter zijn wanneer, in het geval een vraag uit drie delen bestaat, de Commissie elk deel afzonderlijk beantwoordt, zodat de Commissie niet het gevaar loopt delen van de vraag te vergeten? |
| --- | --- |

2.

Zou het niet beter zijn wanneer, in het geval een vraag uit drie delen bestaat, de Commissie elk deel afzonderlijk beantwoordt, zodat de Commissie niet het gevaar loopt delen van de vraag te vergeten?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 september 2003)

Zoals de Commissie het geachte parlementslid reeds heeft medegedeeld, is in de definitie van de gewone verblijfplaats in artikel 9 van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, uitvoerig omschreven waar iemand zijn gewone verblijfplaats heeft. In deze definitie is tevens de oplossing aangegeven die in specifieke gevallen moet worden toegepast, zoals wanneer iemand in geen enkele lidstaat 185 dagen verblijft. In dit geval wordt de gewone verblijfplaats „geacht zich op dezelfde plaats als zijn persoonlijke bindingen te bevinden”. Iedereen heeft dus een gewone verblijfplaats in een van de lidstaten en moet zich tot de autoriteiten van deze lidstaat wenden om een rijbewijs te verkrijgen. Aangezien het principe van de gewone verblijfplaats ook dient om andere betrekkingen met de autoriteiten, zoals de fiscale autoriteiten, tot stand te brengen, dienen de burgers in principe over deze informatie te beschikken.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 171.

(2)  PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/97 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/97

---

(2004/C 78 E/0097)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2241/03

van Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE) en Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft:   Financiering gedwongen terugkeer

In haar document „Integratie van migratievraagstukken in de betrekkingen van de Europese Unie met ontwikkelingslanden” (1), spreekt de Europese Commissie over de mogelijkheid van „de instelling van een financieel instrument ter ondersteuning van het terugkeerbeleid”. In deze mededeling staat ook dat zo'n voorstel „een herschikking van een deel van de kredieten van het Vluchtelingenfonds noodzakelijk maakt, gezien de beperkte speelruimte die de financiële vooruitzichten bieden voor het interne beleid”. Dat zou „de financiële basis van de oprechte poging tot solidariteit die ten grondslag lag aan de oprichting van het Vluchtelingenfonds, ernstig verzwakken”.

In haar mededeling van 11 juni 2003 (2) stelt de Europese Commissie een programma voor financiële bijstand aan derde landen op het gebied van migratie en asiel voor ter vervanging van B7-667. Blijkens het voorstel behoort gedwongen terugkeer niet tot de maatregelen die de Commissie met dit programma beoogt te steunen.

In conclusie 23 van de Top van Thessaloniki van 20 juni 2003 wordt de Europese Commissie verzocht in rubriek 3 van de financiële vooruitzichten (intern beleid) op zoek te gaan naar middelen voor o.a. gedwongen terugkeer van illegaal in de EU verblijvende derdelanders.

| 1. | Is volgens de Commissie het financieren van gedwongen terugkeer in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, zeker gezien het feit dat er nog geen Europese minimumnormen zijn om te bepalen wie legaal in een lidstaat mag verblijven (als vluchteling of migrant) en wie niet? |
| --- | --- |

1.

Is volgens de Commissie het financieren van gedwongen terugkeer in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, zeker gezien het feit dat er nog geen Europese minimumnormen zijn om te bepalen wie legaal in een lidstaat mag verblijven (als vluchteling of migrant) en wie niet?

| 2. | Als het vrij maken van middelen voor gedwongen terugkeer niet ten koste mag gaan van solidariteit bij de opvang, integratie en vrijwillige terugkeer van vluchtelingen (de doelstellingen van het Vluchtelingenfonds), waar binnen B5-8/rubriek 3 denkt de Commissie dan de middelen voor het financieren van gedwongen terugkeer te vinden? |
| --- | --- |

2.

Als het vrij maken van middelen voor gedwongen terugkeer niet ten koste mag gaan van solidariteit bij de opvang, integratie en vrijwillige terugkeer van vluchtelingen (de doelstellingen van het Vluchtelingenfonds), waar binnen B5-8/rubriek 3 denkt de Commissie dan de middelen voor het financieren van gedwongen terugkeer te vinden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 september 2003)

In haar mededeling van 10 oktober 2002 over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal in de Europese Unie verblijven (3), die is ingediend om een Actieprogramma inzake terugkeer voor te bereiden zoals door de Europese Raad van Sevilla in juni 2002 was gevraagd, wees de Commissie op de noodzaak van een gemeenschappelijke aanpak van terugkeer van illegaal in de Europese Unie verblijvende personen. Voor een optimaal resultaat moet er in het gemeenschappelijk terugkeerbeleid een nauwe aansluiting zijn met een zorgvuldig beheer van migratiekwesties, waarvoor heldere consolidatie vereist is van legale immigratiekanalen en van de situatie van legale immigranten, een doeltreffend en grootmoedig asielsysteem op basis van snelle procedures die toegang bieden tot echte bescherming voor hen die dit nodig hebben, en een ruimere dialoog met derde landen. De ontwikkeling van een gemeenschappelijk beleid inzake de terugkeer van illegale immigranten moet gebaseerd zijn op een aantal maatregelen op de korte en middellange termijn, dat een grotere operationele samenwerking op basis van gemeenschappelijke coördinatie en — waar noodzakelijk — aanpassing van de wetgeving moet omvatten. Zoals onlangs werd bevestigd in de mededeling van de Commissie van 3 juni 2003 betreffende de ontwikkeling van een gemeenschappelijk beleid inzake illegale immigratie, mensensmokkel en mensenhandel, buitengrenzen en de terugkeer van illegaal verblijvende personen (4), wil de Commissie het initiatief nemen voor het opstellen van een voorstel voor een Richtlijn van de Raad inzake minimumnormen voor terugkeerprocedures en de wederzijdse erkenning van terugkeerbesluiten. De Commissie stelt voorts dat een financieel instrument in overweging moet worden genomen dat de zelfstandige en gedwongen terugkeer kan dekken en steun voor de terugkeer van onwettige migranten in doorreislanden kan verlenen.

Wat gedwongen terugkeer betreft werd gesteld dat een onderdeel van een financiële-steunregeling voor terugkeer — strikt beperkt tot illegaal in de EU verblijvende personen — als een van de maatregelen ter verbetering van de samenwerking tussen de lidstaten de met deze samenwerkingsoperaties verbonden financiële steun voor terugkeermaatregelen zou kunnen zijn. Dit onderdeel zou erin bestaan dat de noodzaak van solidariteit en lastenverdeling tussen de lidstaten wordt benadrukt, bij voorbeeld met betrekking tot de reiskosten van repatrianten en begeleiders.

De Commissie liet in haar mededeling van 3 juni 2003 duidelijk de financiële gevolgen zien van de ontwikkeling van een gemeenschappelijk beleid inzake illegale immigratie, mensensmokkel en mensenhandel, buitengrenzen en de terugkeer van illegaal verblijvende personen. De Commissie gaf daarin ook de moeilijkheden aan om in het kader van de huidige financiële vooruitzichten toereikende financiële middelen te vinden. De Commissie gaf echter aan bereid te zijn om, in overleg met de begrotingsautoriteit en met inachtneming van de beginselen inzake het gebruik van de begroting, de mogelijkheid te onderzoeken om een gedeelte van de budgettaire marge die uit hoofde van rubriek 3 van de financiële vooruitzichten beschikbaar is voor intern beleid te gebruiken ter dekking van een deel van de middelen die nodig zijn voor de totstandbrenging van het Visum Informatie Systeem (VIS), een lastenverdelingssysteem met betrekking tot het beheer van de buitengrenzen en een geïntegreerd terugkeerprogramma. Bij dit proces zou ook de mogelijkheid kunnen worden onderzocht van herschikking van de middelen van instrumenten die reeds gedeeltelijk operaties inzake terugkeer, zoals het Europees Vluchtelingenfonds, bestrijken. Gelet echter op een aantal onzekere factoren die de begrotingsmarge zouden kunnen verkleinen, zoals met name schommelingen van het groei- en inflatiepeil ten opzichte van de huidige ramingen, is het mogelijk dat gezien de beschikbare middelen niet al deze initiatieven op korte termijn kunnen worden uitgevoerd. Het kan niet worden uitgesloten dat om deze redenen de invoering van een geïntegreerd terugkeerprogramma moet worden uitgesteld tot de goedkeuring van de nieuwe post-2006 financiële vooruitzichten.

De Commissie onderzoekt op dit ogenblik welke specifieke concrete follow-up zij zal voorstellen van de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003, met name conclusies nrs. 17 en 18. De Commissie zal eind 2003 hierover verslag uitbrengen zoals gevraagd is door de Europese Raad.

---

(1)  COM(2002) 703.

(2)  COM(2003) 355.

(3)  COM(2002) 564 def.

(4)  COM(2003) 323 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/99 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/99

---

(2004/C 78 E/0098)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2250/03

van Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft:   Schending van de godsdienstvrijheid in China. Arrestatie van pater Lu Xiaozhou, priester van de „clandestiene” katholieke kerk

Het katholieke persbureau „Uca News” heeft bericht dat op 16 juni jongstleden pater Lu Xiaozhou, een priester van de „clandestiene” katholieke kerk, is gearresteerd in Wenzhou (1 416 kilometer ten zuiden van Peking), terwijl hij op weg was naar het ziekenhuis om zieken te verzorgen.

Tijdens de middag van dezelfde dag heeft de politie zijn woning doorzocht en al zijn bezittingen in beslag genomen.

Op 17 juni is pater Lu Xiaozhou overgebracht naar het Bureau voor godsdienstzaken om hem daar een brief te laten ondertekenen waarin hij verklaart te zullen toetreden tot de Patriottische katholieke vereniging, die door de regering wordt erkend.

Volgens het persbureau wordt de priester waarschijnlijk pas vrijgelaten wanneer hij dit document heeft ondertekend.

Dit voorval doet zich voor enkele dagen na de arrestatie van twaalf protestanten van de clandestiene christelijke kerk in een dorp van de provincie Yunnan.

| — | Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen over welke informatie zij beschikt over de zoveelste schending van de godsdienstvrijheid, die is verankerd in artikel 18 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen over welke informatie zij beschikt over de zoveelste schending van de godsdienstvrijheid, die is verankerd in artikel 18 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens?

| — | Wat denkt zij te ondernemen met het oog op de onmiddellijke vrijlating van de katholieke priester en de twaalf protestanten die in juni zijn gearresteerd? |
| --- | --- |

—

Wat denkt zij te ondernemen met het oog op de onmiddellijke vrijlating van de katholieke priester en de twaalf protestanten die in juni zijn gearresteerd?

| — | Is zij voornemens om bij de Chinese regering een officiële veroordeling in te dienen van de intimidatiepraktijken die worden georganiseerd door de Bureaus voor godsdienstzaken en die tot doel hebben de gelovigen van de clandestiene kerken ertoe te dwingen hun geloof af te zweren en toe te treden tot de officieel door de overheid erkende kerken? |
| --- | --- |

—

Is zij voornemens om bij de Chinese regering een officiële veroordeling in te dienen van de intimidatiepraktijken die worden georganiseerd door de Bureaus voor godsdienstzaken en die tot doel hebben de gelovigen van de clandestiene kerken ertoe te dwingen hun geloof af te zweren en toe te treden tot de officieel door de overheid erkende kerken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(7 augustus 2003)

De Commissie weet niets over de situatie van Pater Lu Xiaozhou maar zal proberen daar achter te komen. Zoals zij in het antwoord op schriftelijke vraag E-2216/03 (1) van de geachte parlementsleden heeft verklaard is godsdienstvrijheid een van de prioriteiten die de Europese Unie in haar dialoog met China over de mensenrechten heeft vastgesteld. Zoals zij in het verleden al bij verschillende gelegenheden heeft gedaan zal zij in deze context niet nalaten het geval ter sprake te brengen van de personen die vervolgd zijn omdat zij hun geloof wilden belijden.

---

(1)  Zie blz. 93.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/99 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/99

---

(2004/C 78 E/0099)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2251/03

van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft:   Handvest kind en ziekenhuis

In 1988 werd in Leiden het „Handvest kind en ziekenhuis” opgesteld om de behandeling van kinderen in ziekenhuizen te humaniseren.

Inmiddels hebben negentien Europese landen zich bij dit Handvest aangesloten, zoals Portugal, Frankrijk, Italië, België, Nederland, Duitsland, Zwitserland, Verenigd Koninkrijk, Zweden, Noorwegen, Denemarken, Finland en IJsland. Gezamenlijk hebben zij de „European Association of Children in Hospital” opgericht die tijdens haar zevende Internationale Conferentie, die in 2002 in Brussel plaatsvond, heeft besloten deze problematiek aan de instellingen van de Europese Unie voor te leggen. Kan de Commissie mededelen of zij, hoewel het hier niet om een terrein gaat waarop de Gemeenschap bevoegd is, van zins is dit vraagstuk aan te pakken, en met name de Raad voor te stellen maatregelen goed te keuren die overeenstemmen met de aanbevelingen die in genoemd Handvest zijn opgenomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 augustus 2003)

Zoals het geachte parlementslid vermeldt, valt de kwestie ziekenhuisopname van kinderen niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.

De verantwoordelijkheid voor de gezondheidszorg berust bij de lidstaten. De Commissie kan op dit gebied niet optreden en zal daarom niet voorstellen dat de Raad maatregelen goedkeurt overeenkomstig de aanbevelingen die in het Handvest kind en ziekenhuis zijn opgenomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/100 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/100

---

(2004/C 78 E/0100)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2277/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 juli 2003)

Betreft:   Slechte uitvoering van Ionische snelweg

Binnen enkele maanden wordt de brug Rios-Antirios voltooid, die het zuidelijke met het noordelijke deel van West-Griekenland moet verbinden. Bij deze brug komt de as van het zuiden van de Peloponnesos naar Patras samen met de as Athene-Korinthe-Patras. En aan de overkant van de brug (Antirios) begint de as naar Eipiros en de Albaanse grens, die op een gegeven moment kruist met de Egnatia-snelweg. Het is duidelijk welke theoretische ontwikkelingsmogelijkheden dit nieuwe werk voor geheel West-Griekenland en een nog wijder gebied zal brengen. De weg van Antirios tot de grens is in feite echter een absoluut ontoereikende landweg die de daaraan toegewezen rol niet kan vervullen.

Kan de Commissie mij meedelen hoe en wanneer die as (Ionische snelweg), werkelijkheid zal worden, waardoor de investering in de brug pas werkelijk zin krijgt? Is het waar dat delen daarvan reeds door de EU zijn gefinancierd maar dat de rondweg bij Agrinios problemen ondervindt, terwijl de rondweg bij Arta helemaal niet functioneert wegens ernstige constructiefouten? Zal de Commissie het nodige doen om hierin verbetering te brengen en eventueel nagaan wie voor deze toestand verantwoordelijk zijn?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(22 augustus 2003)

Met betrekking tot de vragen inzake de cofinanciering met middelen van de Europese Unie en de programmering betreffende de aanleg van de rondwegen rond Agrinio en Arta en van de gehele Ionische snelweg, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar de antwoorden op schriftelijke vragen E-1799/03 van de heer Hatzidakis (1) en P-0386/03 van de heer Averoff (2).

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zijn de rondwegen rond Agrinio en Arta op dit ogenblik in aanleg. Zij zijn nog niet volledig aangelegd en operationeel. Er werden door de nationale autoriteiten voor deze projecten geen fouten of andere specifieke problemen gerapporteerd.

De Commissie wordt op de hoogte gehouden van alle nieuwe ontwikkelingen met betrekking tot deze projecten en de gehele Ionische snelweg, en zij zal op basis van deze en alle andere relevante informatie optreden in overeenstemming met de van kracht zijnde verordeningen betreffende de Structuurfondsen en het Cohesiefonds.

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 97.

(2)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 194.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/101 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/101

---

(2004/C 78 E/0101)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2291/03

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft:   Gelijke behandeling van lidstaten bij het vervullen van vacatures voor de Europese Unie

Tot de belangrijkste grondbeginselen van de EU behoren de gelijkheid en de gelijke behandeling van lidstaten. Op dit moment worden deze beginselen bij het vervullen van de hoogste functies niet verwezenlijkt. Finland is de enige lidstaat van de EU die geen directeur-generaal bij de instellingen heeft. Er zijn echter genoeg competente Finse sollicitanten voor posten op A1-niveau.

Deze situatie wordt in Finland als uiterst betreurenswaardig ervaren, en kan alleen maar schadelijk zijn voor het imago van de EU in Finland. Ook het zich lang voortslepende meningsverschil over de vestigingsplaats van de Europese voedselautoriteit heeft het Finse vertrouwen in de EU geen goed gedaan. Finland heeft niet alleen geen directeur-generaal, maar evenmin een EU-orgaan. De Finse bezorgdheid hierover is met het oog op de naderende uitbreiding zeer groot geworden.

Hoe komt het dat er van het gelijkheidsbeginsel en het hanteren van quota's niets terecht komt bij het benoemen van de hoogste ambtenaren van de Unie? Op welke wijze en op welke termijn wil de Commissie deze misstand bij de vervulling van vacatures rechtzetten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 september 2003)

Met betrekking tot de door het geachte parlementslid aangehaalde kwestie kan de Commissie zich vanzelfsprekend alleen uitspreken over de Commissie zelf. Andere vragen over de functie van directeur-generaal bij andere Europese instellingen moeten aan deze instellingen zelf worden gericht.

De Commissie hanteert geen quota voor de selectie van haar ambtenaren, ongeacht of dit via algemeen vergelijkende onderzoeken of voor hogere functies gebeurt. In artikel 27, lid 3, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen wordt gestipuleerd dat „geen enkel ambt mag worden bestemd voor onderdanen van een bepaalde lidstaat.”

Het handhaven van een zekere aardrijkskundige spreiding is niet alleen een beleidsdoelstelling en een praktijk in een multinationale en meertalige openbare dienst als de Commissie, het is ook een eis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, weliswaar ondergeschikt aan het primaire criterium van de verdienste. Dit blijkt heel duidelijk uit de formulering van artikel 27, lid 1, van het Statuut: „De aanwerving dient erop gericht te zijn, de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen en die uit de onderdanen van de lidstaten der Gemeenschappen zijn aangeworven met inachtneming van een zo breed mogelijke aardrijkskundige spreiding.”

Het Gerecht van eerste aanleg heeft van deze regel een duidelijke interpretatie gegeven: krachtens het Statuut zijn de verdienste en de kwalificaties het eerste criterium en kunnen criteria als nationaliteit pas worden ingeroepen om een verschil te maken tussen kandidaten die overigens gelijk gekwalificeerd zijn.

Bij haar aantreden in september 1999 heeft de Commissie Prodi enkele algemene beginselen inzake hogere functies duidelijk bevestigd, met name:

| — | verdienste is het eerste criterium voor het nemen van een benoemingsbesluit, |
| --- | --- |

—

verdienste is het eerste criterium voor het nemen van een benoemingsbesluit,

| — | er dient te worden toegezien om voor hogere functies een zekere aardrijkskundige spreiding te handhaven, en |
| --- | --- |

—

er dient te worden toegezien om voor hogere functies een zekere aardrijkskundige spreiding te handhaven, en

| — | er moeten inspanningen worden geleverd om een betere balans tussen gekwalificeerde vrouwen en mannen op hoge functies in de Commissie te verzekeren. |
| --- | --- |

—

er moeten inspanningen worden geleverd om een betere balans tussen gekwalificeerde vrouwen en mannen op hoge functies in de Commissie te verzekeren.

Sindsdien is dit beleid toegepast en alle benoemingen zijn gebeurd in volledige overeenstemming met de verbintenis van de Commissie om deze beginselen waar te maken, zoals blijkt uit de interne procedures voor de selectie en aanstelling van hogere ambtenaren.

Wat de vertegenwoordiging betreft van Finse onderdanen op A1-niveau, betekent het feit dat er op dit ogenblik geen directeur-generaal van Finse nationaliteit is niet dat de Commissie het beginsel van de aardrijkskundige spreiding voor hogere functies naast zich neer legt.

Sinds juni 2002, toen de Commissie een Finse onderdaan op A1-niveau benoemde tot adjunct-directeur-generaal in het directoraat-generaal Gezondheids- en consumentenbescherming, zijn er immers twee Finnen met een A1-functie binnen de Commissie. Het spreekt vanzelf dat het relatieve cijfer van EU-burgers met een A1-functie van tijd tot tijd schommelt. Momenteel is bijvoorbeeld het aantal Finnen met een A1-functie groter dan het aantal A1-functies voor andere lidstaten met een vergelijkbare of grotere bevolking.

Er bestaat geen ander „tijdschema” voor het invullen van hogere functies dan het door deze Commissie besloten „rotatieprincipe” dat voor alle directeuren-generaal, adjunct-directeuren-generaal en directeuren een mutatie om de vijf jaar (of in sommige bijzondere omstandigheden maximaal 7 jaar) naar een andere vergelijkbare functie impliceert. Naast deze algemene beurtrol — die overigens geen automatische of gewaarborgde beweging inhoudt van één directoraat-generaal naar een ander — worden vacatures in deze hoge functies opgevuld als zij zich voordoen.

Bij het doen van benoemingen, hetzij via het „rotatiesysteem” hetzij anderszins, houdt de Commissie vanzelfsprekend voortdurend rekening met het beginsel van de aardrijkskundige spreiding en van gelijke kansen, zonder het essentiële criterium van de verdienste uit het oog te verliezen.

Zoals het geachte parlementslid bekend is, heeft de Commissie geen zeg over de locatie van EU-organen. Dit soort besluiten wordt uitsluitend door de staatshoofden en regeringsleiders binnen de Europese Raad getroffen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/102 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/102

---

(2004/C 78 E/0102)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2301/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 juli 2003)

Betreft:   Tenuitvoerlegging van richtlijn 1999/70/EG

In haar antwoord op mijn vraag H-0293/03 (1) over de tenuitvoerlegging van richtlijn 1999/70/EG (2) in Griekenland inzake misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd verklaarde de bevoegde commissaris onder verwijzing naar presidentieel decreet 81/2003, waarbij de bewuste richtlijn in Grieks recht is omgezet, dat de diensten van de Commissie het presidentieel decreet nader onderzoeken en dat „vóór de zomer een evaluatie zal kunnen worden gegeven”.

Aangezien de Griekse rechterlijke instanties uitspraak zullen moeten doen in de honderden door arbeidscontractanten ingestelde beroepen en de zomer reeds is verstreken, luidt de vraag aan de Commissie, of de evaluatie van het presidentieel decreet reeds heeft plaatsgevonden.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 augustus 2003)

De diensten van de Europese Commissie zijn bezig met het onderzoek van de omzetting van Richtlijn 1999/70/EG in de 15 lidstaten.

Wat de omzetting van de richtlijn door Griekenland betreft, wijst een eerste onderzoek van presidentieel decreet 81/2003 op mogelijke conformiteitsproblemen.

Als na een verzoek aan de Griekse autoriteiten om toelichtingen te verstrekken deze analyse wordt bevestigd, zal de Commissie overwegen de in artikel 226 van het EG-Verdrag bedoelde procedure tegen Griekenland in te stellen.

---

(1)  Mondelinge beantwoording van 3.6.2003.

(2)  PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/103 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/103

---

(2004/C 78 E/0103)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2320/03

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(14 juli 2003)

Betreft:   Medische verzorging in noodgevallen op de plaats van een ongeval

De Commissie van de EU heeft onlangs gewezen op het grote aantal verkeersslachtoffers in de lidstaten van de EU en een uitgebreid actieprogramma voor de verkeersveiligheid voorgelegd. Tegen deze achtergrond heeft de Commissie op 20 juni 2003 een voorstel voor richtlijn aangenomen waarmee vanaf juli 2004 de inbouw van veiligheidsgordels in alle voor het eerst op de weg komende voertuigtypen wordt voorgeschreven.

In dit verband vraagt een aantal verdere kwesties om een antwoord:

| 1. | Zou volgens de Commissie de situatie worden verbeterd wanneer iedereen die in de EU een rijbewijs wil halen ertoe zou worden verplicht een korte cursus „Onmiddellijke maatregelen op de plaats van een ongeval” te volgen, zoals bijvoorbeeld in Duitsland en Oostenrijk verplicht is? Zo ja, is de Commissie voornemens binnen afzienbare tijd een wetsvoorstel hiertoe voor te leggen? |
| --- | --- |

1.

Zou volgens de Commissie de situatie worden verbeterd wanneer iedereen die in de EU een rijbewijs wil halen ertoe zou worden verplicht een korte cursus „Onmiddellijke maatregelen op de plaats van een ongeval” te volgen, zoals bijvoorbeeld in Duitsland en Oostenrijk verplicht is? Zo ja, is de Commissie voornemens binnen afzienbare tijd een wetsvoorstel hiertoe voor te leggen?

| 2. | Zou een gekwalificeerde eerstehulpcursus, zoals deze bij voorbeeld in Groot-Brittannië door St. John Ambulance voor alle rijbewijsbezitters wordt aangeboden volgens de Commissie de medische verzorging in noodgevallen aanzienlijk verbeteren? Zo ja, is de Commissie voornemens binnen afzienbare tijd een wetsvoorstel hiertoe voor te leggen? |
| --- | --- |

2.

Zou een gekwalificeerde eerstehulpcursus, zoals deze bij voorbeeld in Groot-Brittannië door St. John Ambulance voor alle rijbewijsbezitters wordt aangeboden volgens de Commissie de medische verzorging in noodgevallen aanzienlijk verbeteren? Zo ja, is de Commissie voornemens binnen afzienbare tijd een wetsvoorstel hiertoe voor te leggen?

| 3. | Acht de Commissie de geldende regelingen voor de uitrusting van in de EU-lidstaten en in de toetredende staten goedgekeurde voertuigen met eerstehulpsets voldoende en is zij niet van mening dat de verplichting tot het meevoeren van een dergelijke set hand in hand zou moeten gaan met een minimale instructie voor een adequate toepassing? Zo ja, is de Commissie voornemens binnen afzienbare tijd een wetsvoorstel hiertoe voor te leggen? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie de geldende regelingen voor de uitrusting van in de EU-lidstaten en in de toetredende staten goedgekeurde voertuigen met eerstehulpsets voldoende en is zij niet van mening dat de verplichting tot het meevoeren van een dergelijke set hand in hand zou moeten gaan met een minimale instructie voor een adequate toepassing? Zo ja, is de Commissie voornemens binnen afzienbare tijd een wetsvoorstel hiertoe voor te leggen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 september 2003)

De Commissie heeft op 14 september 2000 een richtlijn aangenomen betreffende het rijbewijs die de minimumeisen voor rijexamens gevoelig verstrengt. In deze richtlijn, die op 1 oktober 2003 in werking zal treden, wordt op verschillende plaatsen het onderwerp „eerste hulp” behandeld. Zo moet elke kandidaatbestuurder kennis hebben van de algemene regels voor de door de bestuurder te volgen gedragslijn bij ongevallen (plaatsen van de gevarendriehoek, waarschuwen) en maatregelen die hij in voorkomend geval kan nemen om hulp te verlenen aan verkeersslachtoffers. De vereisten voor kandidaat-vrachtwagen- of busbestuurders zijn strenger: deze kandidaten dienen de maatregelen te kennen die ze moeten nemen na een ongeval of een gelijkaardige gebeurtenis, met name noodmaatregelen zoals de evacuatie van passagiers en de grondbeginselen van eerste hulp.

De Commissie vestigt eveneens de aandacht van het geachte parlementslid op de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de basisberoepsopleiding en bijscholing van chauffeurs (1). De lijst met onderwerpen van de basisopleiding en de bijscholing omvat eveneens het thema hulpverlening bij ongevallen en is veel uitgebreider dan de vereisten voor het behalen van een rijbewijs. De chauffeur moet namelijk de situatie kunnen inschatten, erger voorkomen, de hulpdiensten waarschuwen, eerste hulp verlenen aan gewonden, optreden bij brand, de inzittenden evacueren.

De Commissie meent dat deze twee communautaire besluiten voldoende zijn en plant geen verdere wetgeving op dit domein.

De verplichting een eerstehulpset in het voertuig te hebben, behoort tot de bevoegdheid van de lidstaten, evenals de verplichting voor bestuurders om een speciale opleiding te volgen. Op dit ogenblik beschikt de Commissie niet over gegevens die het voorstellen van Europese wetgeving op dit gebied zou rechtvaardigen. Ze is daarentegen van mening dat duizenden levens gered zouden kunnen worden als de hulpdiensten sneller op de plaats van het ongeval zouden zijn. Ze bestudeert hoe het waarschuwings- en hulpdienstennetwerk te automatiseren is. Ondertussen vormt het besluit aan de hulpdiensten de informatie te verstrekken die hen in staat stelt te achterhalen waar een noodoproep via het nummer 112 vandaan komt, een belangrijke stap (2).

---

(1)  COM(2003) 296 def.

(2)  Bepaald in Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische communicatienetwerken en -diensten, PB L 108 van 24.4.2003 en beoogd door de aanbeveling van de Commissie van 25 juli 2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/104 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/104

---

(2004/C 78 E/0104)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2340/03

van Giovanni Fava (PSE) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft:   Nationale stortplaats voor radioactief afval op Sardinië

Onlangs is in de Italiaanse pers het bericht verschenen dat de regering van plan zou zijn Sardinië te kiezen als plaats waar alle resten radioactief materiaal in Italië opgeslagen kunnen worden.

In een rapport van het Instituut voor nieuwe technologieën, energie en milieu (Enea) wordt insulariteit nu juist genoemd als een van de criteria op grond waarvan een gebied niet in aanmerking komt voor de opslag van afval, en wel gezien het risico van milieurampen door een ongeval tijdens het vervoer over zee.

De Italiaanse regering heeft bij beschikking van maart 2003 het bedrijf Sogin gevolmachtigd om een nationale plaats voor de opslag van radioactief materiaal te vinden. Anders dan de schrijvers van het Enea-rapport heeft Sogin besloten dat insulariteit niet meer als uitsluitingscriterium beschouwd zal worden bij het zoeken naar een opslagplaats voor dit afval.

Is de Commissie gezien bovenstaande overwegingen niet van mening dat:

| 1. | de keuze van één nationale opslagplaats voor radioactief afval gemaakt moet worden nadat eerst de betrokken bevolking is geraadpleegd, zoals de Europese wet bepaalt? |
| --- | --- |

1.

de keuze van één nationale opslagplaats voor radioactief afval gemaakt moet worden nadat eerst de betrokken bevolking is geraadpleegd, zoals de Europese wet bepaalt?

| 2. | insulariteit en de economische problemen die dat impliceert een goede reden moet zijn om een plaats uit te sluiten? |
| --- | --- |

2.

insulariteit en de economische problemen die dat impliceert een goede reden moet zijn om een plaats uit te sluiten?

| 3. | een kernwapenvrij gebied als Sardinië, dat hoofdzakelijk van het toerisme leeft, het recht heeft om zich te verzetten tegen een eventueel besluit om daar een opslagplaats voor radioactief afval te vestigen? |
| --- | --- |

3.

een kernwapenvrij gebied als Sardinië, dat hoofdzakelijk van het toerisme leeft, het recht heeft om zich te verzetten tegen een eventueel besluit om daar een opslagplaats voor radioactief afval te vestigen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 augustus 2003)

De verantwoordelijkheid voor het beheer van radioactieve afvalstoffen ligt bij het land van jurisdictie. In het belang van alle betrokken partijen moeten bij elk programma voor het langetermijnbeheer van afvalstoffen alle belanghebbenden volledig bij het besluitvormingsproces betrokken worden zodat een volledige beoordeling van alle effecten gewaarborgd is.

In deze context is het belangrijk te onderstrepen dat met betrekking tot elke locatie voor de definitieve opberging van radioactieve afvalstoffen — of voor de opslag van dergelijk afval gedurende meer dan 10 jaar — een milieueffectbeoordeling (MEB) overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) (als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2)) moet worden gemaakt alvorens vergunning voor het project kan worden gegeven. Krachtens deze wetgeving moet de MEB de directe en indirecte effecten beschrijven en beoordelen van het voorgenomen project op de volksgezondheid, fauna en flora, bodem, water, lucht, de klimatologische factoren, het landschap en materiële goederen, met inbegrip van het architectonisch en archeologisch erfgoed. Ook de interrelatie tussen genoemde factoren moet naar aanleiding van de MEB worden bestudeerd. Het publiek en de instanties die op grond van hun specifieke verantwoordelijkheid inzake het milieu, met het project te maken kunnen krijgen, moeten worden geraadpleegd en in het besluit om vergunning te verlenen voor het project moet rekening zijn gehouden met de bovengenoemde raadpleging en de ingewonnen informatie. Tenslotte moet de inhoud van het besluit voor het publiek beschikbaar worden gemaakt.

Momenteel wordt 85 % van dit soort afvalstoffen in de Unie opgeslagen in bovengrondse opslagruimten of op lage diepte. Vergeleken bij andere types afvalstoffen zijn de desbetreffende volumes zijn zeer beperkt en in de omgeving van de opslagruimten in kwestie zijn geen gezondheids- of veiligheidseffecten waargenomen. Het is daarentegen mogelijk dat een regio waarin een dergelijke opslagruimte gevestigd wordt, daar economische baten bij heeft.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/105 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/105

---

(2004/C 78 E/0105)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2348/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Maatregelen tegen de voortdurende vervuiling van de kusten van Galicië en de Golf van Biskaje door olie uit het wrak van de „Prestige”

Begin juli, nu acht maanden na de ramp met de „Prestige”, blijft olie uit het wrak op de kusten van Galicië en de Golf van Biskaje aanspoelen. Het vertrouwen van de bevolking is volkomen zoek omdat men ziet dat de overheid haar beloftes systematisch niet nakomt. Kan de Commissie tezamen met de Spaanse overheid en de Galicische regering niets ondernemen om een duidelijk beeld te krijgen van de omvang van het probleem en om te vermijden dat het zich ook in de toekomst nog voordoet?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 september 2003)

Het geachte Parlementlid wordt verzocht de antwoorden op zijn vorige schriftelijke vragen E-3595/02 (1), E-1259/03 (2) en E-2059/03 (3) te raadplegen, evenals het antwoord op zijn mondelinge vraag H-69/03 in het vragenuurtje van het Parlement tijdens de vergaderperiode van maart 2003 (4).

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 63.

(2)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 121

(3)  Zie blz. 73.

(4)  Schriftelijk antwoord van 12.3.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/105 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/105

---

(2004/C 78 E/0106)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2349/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Galicië en de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

Hoe zal na de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid zoals goedgekeurd door de Raad de Galicische landbouw er uitzien, een landbouw die gekenmerkt is door een overwicht van de melkproductie, lokaal verankerde familieondernemingen, een duidelijke moderniseringswil en -capaciteit, maar anderzijds een volstrekt ontoereikende melkquota om te kunnen hopen op een niet-Malthusiaanse ontwikkeling? Welke impact zullen de maatregelen met het oog op de plattelandsontwikkeling hebben op de Galicische samenleving? Volgens de Galicische regering zal de zuivelsector, als compensatie voor de daling van de melkprijs, tot 2014 een bedrag van 530 miljoen euro aan directe steun ontvangen. Wat betekent dat en waar komt dat geld vandaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 september 2003)

De Commissie is van oordeel dat, als gevolg van de laatste hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, de Europese landbouwers nu beschikken over een duidelijk kader voor de planning van bedrijfsvoeringbeslissingen op lange termijn, waardoor zij flexibel kunnen reageren op elke nieuwe vraag van de markt, wat terzelfder tijd een zeer gunstig effect heeft op de stabiliteit van hun inkomen. Volgens de Commissie heeft de hervorming een gunstig effect op de kwaliteit, zullen de prijzen beter zijn afgestemd op de vraag, en zal het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid sneller en beter kunnen inspelen op sociale vraagstukken met betrekking tot milieu en dierenwelzijn. Dat alles zal ertoe leiden dat het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid meer bijval ondervindt bij zowel consumenten als belastingbetalers, wat het imago van de landbouwers in Europa aanzienlijk ten goede zal komen.

Met betrekking tot de hervorming in de zuivelsector weet het geachte parlementslid ongetwijfeld nog dat de Commissie heeft voorgesteld de quota met 1 % te verhogen in 2007 en in 2008, maar dat dat voorstel is afgewezen en dat de Raad heeft besloten om de toepassing van de verhoging met 1,5 %, die reeds was vastgelegd in de hervorming in het kader van Agenda 2000, namelijk 0,5 % in 2005, in 2006 en in 2007, uit te stellen tot 2006. De extra verlagingen van de interventieprijs voor boter zijn gecompenseerd door hogere zuivelpremies en extra betalingen aan de producenten, momenteel tot 35,5 EUR per ton, die met ingang van 2007 zullen worden opgenomen in de bedrijfstoeslagregeling. Deze zuivelpremies, die worden verleend aan zuivelproducenten, worden berekend door het te betalen eenheidsbedrag te vermenigvuldigen met de individuele referentiehoeveelheid voor melk, waarover het bedrijf beschikt op 31 maart van het betrokken kalenderjaar.

Wat de plattelandsontwikkeling betreft zijn in de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid diverse nieuwe of verbeterde maatregelen opgenomen die gunstig kunnen uitvallen voor de landbouw in Galicië, in de periode van overgang naar de nieuwe economische omstandigheden. Deze maatregelen omvatten met name steun voor de deelneming aan regelingen inzake de productie van kwaliteitsvoedsel en tijdelijke steun voor de inachtneming van de nieuwe regelgevingsvoorschriften en voor de deelneming aan een facultatieve regeling inzake bedrijfsadvisering. Voorts worden de steunregelingen voor jonge landbouwers uitgebreid en wordt ook meer steun verleend voor milieumaatregelen in de landbouw. Met ingang van 2006 worden ook extra middelen ter beschikking gesteld van de plattelandsontwikkeling via de regeling inzake verplichte modulatie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/106 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/106

---

(2004/C 78 E/0107)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2356/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE), Caroline Jackson (PPE-DE), Johannes Blokland (EDD), Alexander de Roo (Verts/ALE) en Karl-Heinz Florenz (PPE-DE) aan de Commissie

(17 juli 2003)

Betreft:   Interpretatie van de RoHS-richtlijn (2002/95/EG)

Het antwoord op schriftelijke vraag E-0789/03 (1), dat op 8 mei 2003 door Mevrouw Wallström namens de Commissie werd gegeven, luidt: „Artikel 2, lid 3, is niet van toepassing op het hergebruik van reserveonderdelen in nieuwe elektrische en elektronische apparatuur die vóór 1 juli 2006 op de markt wordt gebracht”. Met „het hergebruik” wordt hier verwezen naar: reserveonderdelen. De vraag had echter niet betrekking op hergebruik als reserveonderdelen voor elektrische en elektronische apparatuur die vóór 1 juli 2006 op de markt is gebracht. Zij betrof het hergebruik in nieuwe apparatuur van onderdelen die stoffen bevatten die aan beperkingen onderhevig zijn op grond van de RoHS-richtlijn (2002/95/EG (2)), maar afkomstig zijn van gebruikte elektrische en elektronische apparatuur die vóór 1 juli 2006 op de markt is gebracht.

In artikel 3, onder d) van de AEEA-richtlijn (2002/96/EG (3)) wordt „hergebruik” gedefinieerd als „handelingen waardoor AEEA of onderdelen daarvan opnieuw worden gebruikt voor hetzelfde doel als waarvoor zij oorspronkelijk zijn ontworpen, daaronder begrepen verder gebruik van de apparatuur of onderdelen daarvan (...)”. Bij toepassing van deze definitie is het blijven gebruiken van gerecupereerde onderdelen in elke apparatuur, of het nu om reeds bestaande apparatuur of nieuwe gaat, toegestaan. Zo zal het voortijdig uitrangeren van gebruikte onderdelen die uitstekend voor hergebruik geschikt zijn, worden voorkomen, overeenkomstig de milieudoelstellingen van de AEEA-richtlijn.

Indien artikel 2, lid 3 van de RoHS-richtlijn zodanig strikt wordt geïnterpreteerd dat het hierboven beschreven hergebruik niet is toegestaan, dan is dit rechtstreeks strijdig met artikel 4, productontwerp, van de AEEA-richtlijn. Artikel 4 luidt: „De lidstaten stimuleren ontwerp en productie van elektrische en elektronische apparatuur met oog op het vergemakkelijken van de ontmanteling en nuttige toepassing, en in het bijzonder van het hergebruik en recyclen van AEEA, onderdelen en materialen.” Derhalve is een vroegtijdige verwijdering en vernietiging van onderdelen uit elektrische en elektronische apparatuur die vóór 1 juli 2006 op de markt is gebracht en die weliswaar bepaalde door de RoHS-richtlijn aan banden gelegde stoffen bevatten, maar overigens goed geschikt voor hergebruik zijn, strijdig met het doel van artikel 4 van de AEEA-richtlijn.

Deelt de Commissie de mening dat het toegestaan is dat nieuwe elektrische en elektronische apparatuur die voor het eerst na 1 juli 2006 op de markt is gebracht onderdelen bevat die worden hergebruikt van elektrische en elektronische apparatuur die vóór deze datum op de markt werd gebracht, zelfs wanneer deze onderdelen de stoffen bevatten waarvan het gebruik op grond van de RoHS-richtlijn beperkt is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 september 2003)

Naar de mening van de Commissie is één van de belangrijkste doelstellingen van Richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (4), de zogenaamde RoHS-richtlijn, dat nieuwe elektrische en elektronische apparatuur, d.w.z. apparatuur die voor het eerst op de markt wordt gebracht vanaf 1 juli 2006, geen lood, kwik, cadmium, zeswaardig chroom, polybroombifenylen (PBB's) of polybroomdifenylethers (PBDE's) meer bevat. Om deze reden is een expliciet verbod in deze zin vastgesteld in artikel 4, lid 1, van de RoHS-richtlijn. Er zijn twee reeksen afwijkingen van deze beperking van het gebruik van gevaarlijke stoffen in het kader van de RoHS- Richtlijn. Ten eerste geldt zij niet voor de toepassingen als opgenomen in een bijlage bij de RoHS-richtlijn (5). Voorts bepaalt artikel 2, lid 3: „Deze richtlijn is niet van toepassing op het hergebruik van elektrische en elektronische apparatuur die vóór de in artikel 4, lid 1, genoemde datum op de markt is gebracht, noch op reserveonderdelen voor de herstelling daarvan”. Dit is bedoeld om het mogelijk te maken dat oude apparatuur wordt onderhouden met reserveonderdelen en ervoor te zorgen dat oude elektrische en elektronische apparatuur wordt hergebruikt. Deze afwijking is uitdrukkelijk beperkt tot oude apparatuur, d.w.z. apparatuur die vóór 1 juli 2006 op de markt is gebracht. In het kader van de richtlijn is het daarom toegestaan reserveonderdelen die deze gevaarlijke stoffen bevatten op de markt te brengen voor de reparatie van oude apparatuur, evenals oude apparatuur voor hergebruik op de markt te brengen.

Om op de vraag van de geachte parlementsleden te antwoorden: de Commissie acht het niet toelaatbaar dat nieuwe elektrische en elektronische apparatuur componenten bevat die hergebruikt zijn van elektrische en elektronische apparatuur, wanneer deze componenten de stoffen bevatten waarvan het gebruik bij de RoHS-richtlijn wordt beperkt.

Ten eerste zou dit naar de mening van de Commissie strijdig zijn met bovengenoemde belangrijkste doelstelling van de richtlijn, alsook met de uitdrukkelijke formulering van artikel 2, lid 3, van de richtlijn. Met iedere andere benadering loopt men het risico dat het achteraf inbouwen van componenten die gevaarlijke stoffen bevatten in nieuwe apparatuur wordt toegestaan. Dit zou de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen in de afvalstroom verlengen en grotere recyclingsinspanningen beperken. Voorts zou natuurlijk ook de handhaving van de RoHS-richtlijn, evenals van Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur, de zogenaamde AEEA-richtlijn (4), hierdoor worden bemoeilijkt.

Het achteraf inbouwen van componenten die stoffen bevatten waarvan het gebruik bij de RoHS-richtlijn wordt beperkt in nieuwe apparatuur is wel overwogen tijdens de bemiddelingsprocedure, maar verworpen.

Naar de mening van de Commissie is bovengenoemde interpretatie van artikel 2, lid 3, van de RoHS-richtlijn niet strijdig met artikel 4 van de AEEA-richtlijn. De RoHS-richtlijn heeft betrekking op het beperken van het gebruik van gevaarlijke stoffen in nieuwe apparatuur en de AEEA-richtlijn op het vermijden van een bedreiging voor de volksgezondheid en het milieu door oude elektrische en elektronische apparatuur. De aanwezigheid van deze gevaarlijke stoffen in nieuwe elektrische en elektronische apparatuur zou, om bovengenoemde redenen, onverenigbaar zijn met de doelstellingen als genoemd in artikel 4 van de AEEA-richtlijn, namelijk het stimuleren van hergebruik en recyclen.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 118.

(2)  PB L 37 van 13.2.2003, blz. 19.

(3)  PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.

(4)  PB L 37 van 13.2.2003.

(5)  Artikel 4, lid 2, artikel 5 en bijlage.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/108 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/108

---

(2004/C 78 E/0108)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2380/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(18 juli 2003)

Betreft:   Nieuwe bedrijfsvorming

Wat is naar schatting van de Commissie het aandeel van de beroepsbevolking dat werkzaam is in nieuwe ondernemingen — hoe die ook te definiëren zijn — in elk van de lidstaten, de Europese Unie in haar geheel en de Verenigde Staten?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(12 september 2003)

Momenteel worden op Europees niveau niet regelmatig gegevens verzameld over nieuwe ondernemingen of het aantal personen dat bij nieuwe ondernemingen werkt. Daarom hebben het directoraat-generaal Ondernemingen en Eurostat een geharmoniseerde gegevensverzameling over „de demografie van ondernemingen” in de lidstaten opgezet. Een tabel met de eerste resultaten voor het referentiejaar 2000 betreffende tien lidstaten is rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gezonden.

In de tien lidstaten waarvoor gegevens beschikbaar zijn, hebben nieuwe ondernemingen in de markteconomie zo'n 1,5 miljoen banen gecreëerd, wat overeenkomt met ongeveer 2,8 % van het totale aantal personen dat in die lidstaten in de markteconomie werkzaam is. In de meeste lidstaten zorgden met name nieuwe ondernemingen in de bouw en de zakelijke dienstverlening voor relatief veel nieuwe banen: respectievelijk 4,7 % en 4,5 % van het totale aantal personen dat in die bedrijfstakken werkt. Opgemerkt zij dat de werkgelegenheidscijfers van Denemarken, Nederland en Finland zijn weergegeven als voltijdequivalent (de gegevens van personen die minder dan het standaardaantal uren van een voltijdwerknemer die het hele jaar werkt zijn omgerekend in voltijdequivalenten). Daarmee moet rekening worden gehouden wanneer de gegevens van de diverse landen worden vergeleken en bij het gebruik van de totalen voor de tien lidstaten.

Het directoraat-generaal Ondernemingen en Eurostat zijn van plan de geharmoniseerde verzameling van gegevens over de oprichting van nieuwe ondernemingen en, naast andere indicatoren, de gevolgen ervan voor de werkgelegenheid in de lidstaten voort te zetten en tot alle lidstaten uit te breiden. De opzet van de gegevensverzameling omvat gegevens over het aandeel van de beroepsbevolking dat bij nieuwe ondernemingen werkt. De resultaten zullen naar verwachting vanaf het voorjaarsverslag van 2004 in de structurele indicatoren worden opgenomen.

Voor de Verenigde Staten van Amerika en Japan zijn geen gegevens beschikbaar over het aantal personen dat bij nieuwe ondernemingen werkt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/109 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/109

---

(2004/C 78 E/0109)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2381/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(18 juli 2003)

Betreft:   Interne markt

Wat verstaat de Commissie juist onder een succesvolle interne markt? Hoe weet ze wanneer de interne markt een feit is?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/109 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/109

---

(2004/C 78 E/0110)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2382/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(18 juli 2003)

Betreft:   Interne markt

Denkt de Commissie in de toekomst referentiecriteria aan te leggen voor het succes van de interne markt van de Europese Unie in vergelijking met die van de Verenigde Staten, o.a. voor wat betreft prijsschommelingen en -verschillen voor verschillende goederen en diensten?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Bolkestein namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2381/03 en E-2382/03

(7 augustus 2003)

Om het succes van de interne markt te beoordelen, maakt de Commissie gebruik van een reeks standaardindicatoren voor marktintegratie, zowel juridische als economische; deze hebben betrekking op prijsconvergentie, interne handel en interne grensoverschrijdende investeringen, alsmede de omzetting en toepassing van Gemeenschapswetgeving in de lidstaten.

De resultaten van Europa voor elk van deze indicatoren kunnen dan worden vergeleken met de resultaten die van een succesvolle interne markt kunnen worden verwacht. Deze laatste kunnen op verschillende wijzen worden gedefinieerd: theoretisch (zie bijvoorbeeld de kaders 4 en 5 van de statistische bijlage bij het verslag over de product- en kapitaalmarkten 2001 van directoraat-generaal Interne markt) of ten opzichte van de resultaten die door een bestaande interne markt (vaak, maar niet altijd, de Verenigde Staten (VS)) worden bereikt.

In het geval van prijsconvergentie gebruikt de Commissie reeds de Verenigde Staten als benchmark voor haar toezicht op de interne markt. Zolang dit uit technisch oogpunt mogelijk en aangewezen is, zal zij dit blijven doen. De Commissie is echter van oordeel dat, hoewel de Verenigde Staten een relevante benchmark voor de Unie vormen omdat de twee gebieden vergelijkbaar zijn qua oppervlakte, bevolking enz, het soms relevanter is een Europese benchmark te gebruiken, bv. een van de grotere lidstaten (Duitsland, Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk). Dit biedt het voordeel dat de afzetstructuur, de beschikbaarheid van producten en de consumptiepatronen in die lidstaten veel gelijkenis vertonen met die van de Unie in haar geheel (meer dan met die van de Verenigde Staten).

Tot dusver geeft de prijsconvergentie een gemengd beeld te zien. Zo is bijvoorbeeld de prijsdispersie in kruidenierszaken de laatste jaren sterk verminderd (de variatiecoëfficiënt is van meer dan 20 % begin jaren negentig gedaald tot ca. 10 % momenteel). Maar ze is nog steeds bijna dubbel zo groot als in de Verenigde Staten (5,6 %). En ze blijft groter dan de maximale prijsdispersie voor deze goederen binnen de individuele lidstaten.

Naast het meten van de bereikte mate van marktintegratie is het ook belangrijk de voordelen te evalueren die deze integratie voor de ondernemingen en de consumenten in de Gemeenschap heeft opgeleverd. Dit is het doel van het recente verslag van de Commissie dat is opgesteld ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de interne markt die in 1992 tot stand is gekomen. Daarin wordt met name geraamd dat de interne markt voor nagenoeg 900 miljoen euro aan extra rijkdom en 2,5 miljoen extra banen heeft gezorgd. Voorts wordt aangetoond dat de consumenten van de extra concurrentie in de interne markt profijt hebben getrokken in de vorm van lagere prijzen, betere goederen en diensten, en een ruimere keuze.

Ondanks deze successen is het echter duidelijk dat de interne markt nog niet is voltooid. Er valt nog veel te doen, met name op het gebied van diensten in het algemeen en financiële diensten in het bijzonder. De Commissie is van mening dat het, met de aanstaande uitbreiding, bijzonder belangrijk is nu een krachtige inspanning te leveren om de interne markt te verbeteren. Daartoe heeft zij pas haar nieuwe internemarktstrategie gepresenteerd waarin de prioriteiten voor de komende drie jaar worden aangegeven. Om doeltreffend te zijn, moet deze strategie de steun krijgen van de Raad, het Parlement en de lidstaten.

Ten slotte is de totstandbrenging van een volledig geïntegreerde markt geen vastomlijnde taak met een duidelijk eindpunt, maar veeleer een doorlopend proces dat een voortdurende inspanning, waakzaamheid en actualisering vergt. Er zijn altijd nieuwe uitdagingen en terwijl belemmeringen voor het functioneren van de interne markt worden verwijderd, duiken nieuwe hinderpalen op die moeten worden aangepakt. Daarom is het van het grootste belang dat een nieuw verdrag voorziet in de nodige wettelijke macht en bevoegdheden om verder te werken aan de totstandbrenging en het doen functioneren van een geïntegreerde markt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/110 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/110

---

(2004/C 78 E/0111)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2391/03

van Elisabeth Jeggle (PPE-DE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Varkens- en runderstapel in de vijftien lidstaten en de tien kandidaatlanden

Ter beantwoording van een vraag uit mijn kiesdistrict wil ik de Commissie vragen hoe groot de varkens-en runderstapel (zonder nadere specificatie) in de vijftien lidstaten en tien kandidaatlanden is?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 september 2003)

In december 2002 bedroeg de totale rundveestapel 78 281 022 stuks in de EU-15 en 10 280 171 stuks in de 10 toetredende landen. De totale varkensstapel bedroeg 122 015 941 stuks in de EU-15 en 32 222 296 stuks in de 10 toetredende landen.

| Stuks | Runderstapel | Varkensstapel |
| --- | --- | --- |
| BE België | 2 758 463 | 6 600 158 |
| DK Denemarken | 1 740 000 | 12 879 000 |
| D Duitsland | 13 731 958 | 26 251 490 |
| GR Griekenland | 573 000 | 903 000 |
| E Spanje | 6 278 519 | 23 518 039 |
| F Frankrijk | 19 729 162 | 15 296 000 |
| IRL Ierland | 6 337 818 | 1 781 500 |
| I Italië | 6 695 000 | 9 166 000 |
| L Luxemburg | 189 850 | 76 478 |
| NL Nederland | 3 780 000 | 11 154 000 |
| AT Oostenrijk | 2 066 942 | 3 304 650 |
| P Portugal | 1 395 128 | 2 343 705 |
| FI Finland | 1 011 672 | 1 422 800 |
| SE Zweden | 1 612 300 | 1 989 000 |
| UK Verenigd Koninkrijk | 1 0381 210 | 5 330 121 |
| Totaal EU-15 | 78 281 022 | 122 015 941 |
| CY Cyprus | 58 139 | 490 818 |
| CZ Tsjechië | 1 511 000 | 3 505 000 |
| EE Estland | 253 000 | 345 400 |
| HU Hongarije | 770 000 | 5 082 000 |
| LT Litouwen | 779 100 | 1 061 000 |
| LV Letland | 388 100 | 453 200 |
| MT Malta | 18 770 | 78 303 |
| PL Polen | 5 420 987 | 18 997 030 |
| SI Slovenië | 473 240 | 655 665 |
| SK Slovakije | 607 835 | 1 553 880 |
| Totaal kandidaatlanden | 10 280 171 | 32 222 296 |

Stuks

Runderstapel

Varkensstapel

BE België

2 758 463

6 600 158

DK Denemarken

1 740 000

12 879 000

D Duitsland

13 731 958

26 251 490

GR Griekenland

573 000

903 000

E Spanje

6 278 519

23 518 039

F Frankrijk

19 729 162

15 296 000

IRL Ierland

6 337 818

1 781 500

I Italië

6 695 000

9 166 000

L Luxemburg

189 850

76 478

NL Nederland

3 780 000

11 154 000

AT Oostenrijk

2 066 942

3 304 650

P Portugal

1 395 128

2 343 705

FI Finland

1 011 672

1 422 800

SE Zweden

1 612 300

1 989 000

UK Verenigd Koninkrijk

1 0381 210

5 330 121

Totaal EU-15

78 281 022

122 015 941

CY Cyprus

58 139

490 818

CZ Tsjechië

1 511 000

3 505 000

EE Estland

253 000

345 400

HU Hongarije

770 000

5 082 000

LT Litouwen

779 100

1 061 000

LV Letland

388 100

453 200

MT Malta

18 770

78 303

PL Polen

5 420 987

18 997 030

SI Slovenië

473 240

655 665

SK Slovakije

607 835

1 553 880

Totaal kandidaatlanden

10 280 171

32 222 296

Bron: Eurostat, Cattle and pig survey, december 2002

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/111 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/111

---

(2004/C 78 E/0112)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2408/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Gebruik LCD-scherm tijdens het besturen van een voertuig

Volgens een bericht in het Vlaams dagblad Het Belang van Limburg d.d. 28 juni 2003 installeren autobestuurders steeds vaker een LCD-scherm in hun wagen. Op dit scherm kunnen DVD's worden afgespeeld en bekeken en kunnen er games op worden gespeeld. Het gaat hierbij niet steeds om een „functioneel” gebruik zoals het volgen van een wegbeschrijving of het entertainen van passagiers, maar in veel gevallen ook ter amusement van de chauffeur zelf. Hoewel sommige van deze toestellen zijn uitgerust met een veiligheid — die ervoor zorgt dat het product alleen kan worden gebruikt met opgetrokken handrem — wordt deze vaak omzeild.

In veel Europese landen is het verboden te telefoneren tijdens het besturen van een voertuig indien de chauffeur niet beschikt over een handenvrije uitrusting. Omdat ook het kijken naar zo'n scherm enerzijds en het aandachtig volgen van het verkeer anderzijds niet samengaan heeft de Nederlandse overheid inmiddels beslist om LCD-schermen waarnaar de chauffeur kan kijken terwijl hij rijdt, te verbieden.

Is de Commissie op de hoogte van de trend tot het installeren van LCD-schermen bestemd voor de chauffeur en overweegt zij, naar analogie met Nederland, een Europees verbod in te voeren op dit soort producten die de aandacht afleiden tijdens het besturen van een voertuig?

Zo ja, welke precieze maatregelen denkt zij te treffen en zal dit verbod zowel gelden voor het „functioneel” als voor het „ontspannend” gebruik?

Zo neen, welke argumenten gebruikt zij om de Nederlandse overheid niét te volgen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/111 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/111

---

(2004/C 78 E/0113)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2422/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   LCD-scherm in auto

Computerschermen op de dashboards in auto's zijn een rage in België en Nederland. Vooral bij jonge mannen is het mode om een LCD-scherm met computerspelen of tv-functies in de auto te plaatsen. In dure wagens dienen ze om de chauffeur zo snel mogelijk naar zijn bestemming te loodsen en vallen tv-functies uit tijdens het rijden. Maar bij de exemplaren die worden geïnstalleerd in autocenters is deze veiligheid niet altijd voorzien. In Nederland worden LCD-schermen waarnaar de chauffeur kan kijken terwijl hij rijdt, verboden, omdat ze te gevaarlijk zijn. In België is dat nog niet het geval.

Is de Europese Commissie op de hoogte van het toenemend gebruik van LCD-schermen ter vermaak in auto's?

Wat is de mening van de Commissie hierover? Beoordeelt ze dit als een gevaarlijke trend?

Wat zijn de acties die de Europese Commissie onderneemt om het veilige rijgedrag van chauffeurs met auto's met LCD-scherm te waarborgen? Denkt ze aan een verbod op LCD-schermen met spelcomputer- en tv-functies op het dashboard?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Liikanen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2408/03 en E-2422/03

(29 september 2003)

De aandacht van de Commissie wordt gevestigd op het feit dat meer en meer automobilisten het LCD-scherm dat eigenlijk voor verkeersinformatie of navigatiegegevens is bedoeld of uitsluitend ter vermaak van de passagiers dient, onder het rijden voor eigen vermaak gebruiken. Omdat dit tot gevaarlijk rijgedrag kan leiden heeft de Nederlandse wet de installatie van LCD-schermen door bestuurders uitdrukkelijk verboden. De vraag wordt nu gesteld of aan dit probleem ook op het niveau van de Gemeenschap iets wordt gedaan.

De ontwikkeling van telematicahulpmiddelen voor in de auto en het eventuele gebruik ervan door de bestuurder tijdens het rijden worden sinds 1990 bestudeerd bij evaluatiestudies in het kader van de Gemeenschapsprogramma's. De verenigbaarheid van deze hulpmiddelen met de taak van de bestuurder is vanuit verschillende standpunten bestudeerd onder toeziend oog van verschillende directoraten-generaal (DG's) van de Commissie (de DG's Energie en vervoer, Ondernemingen, Onderzoek en Informatiemaat-schapij).

Zich bewust van de potentiële gevaren van het gebruik van deze nieuwe apparatuur die de bestuurder kan afleiden van zijn taak, heeft de Commissie op 21 december 1999 een „aanbeveling betreffende veilige en efficiënte informatie- en communicatiesystemen aan boord van voertuigen: Europese verklaring inzake beginselen voor de mens/machine-interface” (1) gepubliceerd.

In dit document heeft de Commissie onder meer het volgende aanbevolen:

| — | Beginsel 4: Het systeem moet zo worden ontworpen dat de bestuurder niet wordt afgeleid en dat het geen visueel amusement biedt. |
| --- | --- |

—

Beginsel 4: Het systeem moet zo worden ontworpen dat de bestuurder niet wordt afgeleid en dat het geen visueel amusement biedt.

| — | Beginsel 8: Visuele informatie die geen verband houdt met de besturing en die de bestuurder in aanzienlijke mate kan afleiden (bijvoorbeeld tv, video en automatisch over het scherm rollende beelden en tekst) moeten worden uitgeschakeld of mag alleen worden gepresenteerd op een zodanige wijze dat de bestuurder deze niet kan zien wanneer het voertuig in beweging is. |
| --- | --- |

—

Beginsel 8: Visuele informatie die geen verband houdt met de besturing en die de bestuurder in aanzienlijke mate kan afleiden (bijvoorbeeld tv, video en automatisch over het scherm rollende beelden en tekst) moeten worden uitgeschakeld of mag alleen worden gepresenteerd op een zodanige wijze dat de bestuurder deze niet kan zien wanneer het voertuig in beweging is.

Na de publicatie van deze aanbeveling is in het kader van eSafety, een gezamenlijk initiatief van de Europese autofabrikanten en de Commissie, de discussie hierover opnieuw geopend om tot een handleiding van goed gedrag voor deze boordsystemen te komen.

Ten slotte wordt eraan herinnerd dat voor motorvoertuigen in het kader van artikel 95 van het Verdrag een EG-typegoedkeuring plaatsvindt en dat elk unilateraal initiatief van een lidstaat aan de Commissie moet worden gemeld. Omdat de Gemeenschap daarnaast internationale verdragen heeft ondertekend, bijvoorbeeld in het kader van de VN, dient ook te worden gekeken naar de internationale gevolgen van elk initiatief.

---

(1)  Kennisgeving gedaan onder nummer C (1999) 4786 en verschenen in Publicatieblad PB L 19 van 25.1.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/113 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/113

---

(2004/C 78 E/0114)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2436/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 juli 2003)

Betreft:   Steun aan vissers die op biologische gronden niet mogen uitvaren

In Zuid-Portugal wordt de korvisserij ieder jaar wegens biologische redenen 45 dagen lang verboden. Ook dit jaar is dit weer gebeurd zonder dat de vissers op enigerlei wijze schadeloos zijn gesteld, hetgeen gezien hun lage inkomen hoogst onrechtvaardig is.

De vakbond van Zuid-Portugese vissers heeft er niet alleen op aangedrongen om over deze periode een compensatiebedrag uit te keren, maar ook om de periode van 45 dagen tot 30 dagen terug te brengen.

De Portugese regering beweert echter dat het op grond van de communautaire wetgeving niet mogelijk is een dergelijke vergoeding uit te betalen, of de verbodsperiode van 45 dagen tot 30 dagen terug te brengen. Er zijn namelijk biologische redenen in het spel en wanneer deze niet in acht worden genomen kan de omvang van de visbestanden in de nabije toekomst in gevaar komen.

Maar hoewel het belangrijk is de visbestanden te beschermen en de huidige visserijinspanningen in stand te houden, is het toch onrechtvaardig de vissers voor deze instandhouding op te laten draaien.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij overweegt te treffen om de betrokken vissers schadeloos te stellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 september 2003)

De vergoedingen die aan vissers en eigenaars van vaartuigen worden toegekend voor de tijdelijke stillegging van hun activiteiten vinden hun rechtsgrond in artikel 16 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (2).

De lidstaten kunnen steun toekennen, met communautaire medefinanciering, in geval van een niet te voorziene gebeurtenis, in het bijzonder als gevolg van biologische oorzaken. De vergoeding wordt toegekend voor ten hoogste drie opeenvolgende maanden of voor zes maanden tijdens de hele periode 2000-2006. De beheersinstantie verstrekt de Commissie vooraf het wetenschappelijke bewijs van de gebeurtenis. Per lidstaat en voor de gehele periode mag de financiële bijstand van het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV) niet hoger zijn dan het hoogste van de volgende twee bedragen: 1 miljoen euro of 4 % van de financiële bijstand van de Gemeenschap die in de betrokken lidstaat aan de sector is toegekend. Overschrijding van deze maxima is evenwel toegestaan wanneer door de Raad een herstel- of beheersplan voor de visbestanden wordt vastgesteld of de Commissie tot noodmaatregelen besluit.

De tijdelijke stillegging van de korvisserij wegens biologische redenen in Zuid-Portugal dient in dit regelgevend kader te worden geplaatst. Het is aan de Portugese autoriteiten die voor het beheer van deze sector verantwoordelijk zijn, te onderzoeken of de in de verordening bepaalde voorwaarden worden vervuld en zich vervolgens, als dat het geval is, tot de Commissie te wenden alvorens de noodzakelijk geachte maatregelen te nemen en de hoogte van de toe te kennen financiële compensaties vast te stellen. Ook de vaststelling en de bepaling van de duur van de acties valt in eerste instantie onder de bevoegdheid van de Portugese autoriteiten. Bovendien kunnen de nationale overheden in het kader van artikel 9 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (2) voor de instandhouding van visbestanden en mariene ecosystemen binnen de zone van 12 zeemijl niet-discriminerende maatregelen nemen die ten minste even strikt zijn als de bestaande communautaire regelgeving.

---

(1)  PB L 337 van 30.12.1999.

(2)  PB L 358 van 31.12.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/114 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/114

---

(2004/C 78 E/0115)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2448/03

van Georges Berthu (NI) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Ongewenste aanmoediging voor de vernietiging van hagen

Verordening (EG) nr. 2419/2001 (1) van de Commissie van 11 december 2001 stelt in artikel 22, lid 2 dat de breedte van de hagen die meegerekend wordt voor het bepalen van de oppervlakte van de landbouwpercelen die in aanmerking kom en voor compenserende oppervlaktesteun „moet overeenstemmen met de traditionele breedte in de betrokken regio en (...) niet meer dan 2 m (mag) bedragen. De lidstaten kunnen, (...) een breedte van meer dan 2 m toestaan indien de desbetreffende oppervlakte in aanmerking is genomen bij de vaststelling van de opbrengsten van de betrokken regio's.”

Het gevolg van de bepaling is dat de boeren ertoe aangezet worden om hagen die de toegelaten breedte overschrijden, te vernietigen, terwijl het dikwijls in het algemeen belang blijkt om ze te behouden.

Kan de Commissie de Raad en het Europees Parlement een wijziging van de bepaling voorstellen om haar averechtse uitwerking op te heffen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 september 2003)

De Commissie streeft ernaar het plattelandsmilieu te verbeteren en in stand te houden in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Hagen en grachten zijn volgens de Commissie zeer belangrijk voor alle in het wild levende dieren, maar ook voor andere op het milieu betrekking hebbende functies van de landbouw in al zijn aspecten. De Commissie moet er evenwel op toezien dat de steun van de Gemeenschap alleen wordt verleend voor grond die daarvoor in aanmerking komt, en dus kunnen de lidstaten, op grond van artikel 22 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (vastgesteld met inachtneming van alle betrokken milieuaspecten) beslissen dat bepaalde elementen, bijvoorbeeld hagen, kunnen worden beschouwd als volledig deel uitmakend van de oppervlakte van een landbouwperceel.

De Commissie is bijgevolg van oordeel dat de door het geachte parlementslid genoemde bepaling de lidstaten voldoende ruimte laat om rekening te houden met specifieke milieueisen, en zij is het derhalve niet eens met de bewering dat de bepalingen van Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie de landbouwers er toe aanzetten hagen te vernietigen.

De Commissie is derhalve niet voornemens het betrokken artikel te wijzigen.

---

(1)  PB L 327 van 12.12.2001, blz. 11.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/114 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/114

---

(2004/C 78 E/0116)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2450/03

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Niet-naleving van de wetgeving inzake arbeidscontracten voor bepaalde duur door de Kamer van Koophandel van Salerno

De mogelijkheid van het sluiten van arbeidscontracten voor bepaalde duur wordt in Italië geregeld door een wetsbesluit van 6 september 2001 (nr. 368, tot uitvoering van Richtlijn 1999/70/EG (1)).

De Kamer van Koophandel van Salerno — een openbaar bestuursorgaan onder de voogdij van het Italiaanse Ministerie voor „Productieve Activiteiten” overeenkomstig artikel 4 l.1993/580 — kent al ruim tien jaar „studiebeurzen” voor de duur van een jaar toe.

Deze beurzen zijn echter niets anders dan een regelrechte vorm van zwartwerk: de bursalen genieten niet de minste sociale zekerheid, zij zijn verplicht 36 uur per week te werken (evenveel als bepaald door de cao voor de werknemers van de Kamer van Koophandel) en hun taken verschillen niet van die van de bedienden en het hulppersoneel van de kamer (geen gelegenheid voor onderzoek en studie).

De tien bursalen die dit jaar in dienst zijn hebben per aangetekende brief van 5 april 2003 de kwestie voorgelegd aan de arbeidsinspectie van Salerno (onderdeel van het Ministerie van Werkgelegenheid en Sociale Zaken), die drie maanden later nog niets heeft meegedeeld over de bevindingen van eventuele controles, die absoluut nodig zijn voor het lopende jaar maar ook voor de jaren ervoor).

Artikel 136 van het EG-Verdrag bepaalt in dat verband het volgende: „De Gemeenschap en de lidstaten stellen zich, indachtig sociale grondrechten zoals vastgelegd in het op 18 oktober 1961 te Turijn ondertekend Europees Sociaal Handvest en in het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden van 1989, ten doel de bevordering van de werkgelegenheid, de gestage verbetering van de levensomstandigheden en de arbeidsvoorwaarden, zodat de onderlinge aanpassing daarvan op de weg van de vooruitgang wordt mogelijk gemaakt, alsmede een adequate sociale bescherming (...)”

Aangezien de Europese Commissie volgens artikel 211 van het EG-Verdrag moet toezien op de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag, wens ik de volgende vragen te stellen:

Welke initiatieven is de Commissie van plan te ontplooien om de Italiaanse staat ertoe aan te zetten eventuele misbruiken door de Kamer van Koophandel van Salerno op te sporen en te bestraffen?

Met welke maatregelen wil de Commissie ervoor zorgen dat in Italië de onpartijdigheid gewaarborgd wordt van de organen die belast zijn met de controle op eventuele misbruiken op het gebied van de arbeidswetgeving voor het geval het openbaar bestuur er zelf bij betrokken is?

Welke initiatieven wil de Commissie nemen op ervoor te zorgen dat de Italiaanse overheid zich niet schuldig maakt aan praktijken waarbij de studiebeurs als instituut wordt misbruikt om de wetgeving op de arbeidscontracten van beperkte duur te omzeilen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(14 augustus 2003)

Het geachte parlementslid verwijst naar Richtlijn 1999/70/EG van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (2).

Deze richtlijn legt een beginsel van non-discriminatie vast wat betreft de arbeidsvoorwaarden voor werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in vergelijking met werknemers in vaste dienst. De richtlijn omschrijft een „werknemer” niet maar verwijst naar de definitie overeenkomstig de wetgeving, collectieve overeenkomsten of praktijken in elke lidstaat. Verder kunnen de lidstaten bepalen dat de richtlijn niet van toepassing is op leerovereenkomsten en het leerlingwezen of arbeidsovereenkomsten en arbeidsverhoudingen die zijn gesloten in het kader van een speciaal door of met steun van de overheid uitgevoerd opleidings-, arbeidsinpassings- en omscholingsprogramma.

Als de bursalen vinden dat zij overeenkomstig de Italiaanse wetgeving of praktijk als werknemers moeten worden beschouwd, moeten zij de zaak voorleggen aan een bevoegde Italiaanse autoriteit.

---

(1)  PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43.

(2)  PB L 175 van 10.7.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/115 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/115

---

(2004/C 78 E/0117)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2466/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Voorlichting aan politie, ondernemers en vakantiegangers om stelselmatig te vermijden dat buitenlandse toeristen worden bestraft voor onbekende overtredingen

| 1. | Ik verneem van een vakantieganger uit Nederland dat hij begin juli op het Griekse eiland Kreta (Chersonissos) een scooter huurde, waarbij geen helm werd meegeleverd, waarna de politie in een andere stad (Neopali) aan hem zonder waarschuwing een boete van 78 EUR oplegde. Eerder stelde ik enigszins daaraan verwante zaken aan de orde in mijn vragen E-3455/00 (1) en E-0958/01 (2). Is het de Commissie bekend dat het verontrustend vaak voorkomt dat ingezetenen van een EU-lidstaat die op vakantie gaan in een andere lidstaat worden verrast door het feit dat zij door politie, verkeerspolitie, controleurs in het openbaar vervoer, strandwachters, douane, brandweer of andere functionarissen worden betrapt op het begaan van een overtreding waarvan het bestaan ze niet bekend was en die ze redelijkerwijze niet hadden kunnen vermijden? |
| --- | --- |

1.

Ik verneem van een vakantieganger uit Nederland dat hij begin juli op het Griekse eiland Kreta (Chersonissos) een scooter huurde, waarbij geen helm werd meegeleverd, waarna de politie in een andere stad (Neopali) aan hem zonder waarschuwing een boete van 78 EUR oplegde. Eerder stelde ik enigszins daaraan verwante zaken aan de orde in mijn vragen E-3455/00 (1) en E-0958/01 (2). Is het de Commissie bekend dat het verontrustend vaak voorkomt dat ingezetenen van een EU-lidstaat die op vakantie gaan in een andere lidstaat worden verrast door het feit dat zij door politie, verkeerspolitie, controleurs in het openbaar vervoer, strandwachters, douane, brandweer of andere functionarissen worden betrapt op het begaan van een overtreding waarvan het bestaan ze niet bekend was en die ze redelijkerwijze niet hadden kunnen vermijden?

| 2. | Ziet de Commissie voor de EU een taak in het zo mogelijk bewerkstelligen van preventieve bescherming voor onderdanen van verschillende lidstaten tegen wat zij steeds opnieuw ervaren als onbegrip, onredelijkheid, willekeur of gelegaliseerde afpersing in andere lidstaten? |
| --- | --- |

2.

Ziet de Commissie voor de EU een taak in het zo mogelijk bewerkstelligen van preventieve bescherming voor onderdanen van verschillende lidstaten tegen wat zij steeds opnieuw ervaren als onbegrip, onredelijkheid, willekeur of gelegaliseerde afpersing in andere lidstaten?

| 3. | Kan de Commissie bijdragen tot een betere onderlinge afstemming van datgene wat toeristen redelijkerwijze van de politie en andere ordediensten kunnen verwachten in de veelvuldig door hen bezochte gebieden? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bijdragen tot een betere onderlinge afstemming van datgene wat toeristen redelijkerwijze van de politie en andere ordediensten kunnen verwachten in de veelvuldig door hen bezochte gebieden?

| 4. | Kan de Commissie bijdragen tot een goede voorlichting over opmerkelijke uitzonderingen op voorspelbare en gangbare regels die mensen onverwacht maken tot daders van een strafbaar feit en over de wijze waarop ondernemers in de toeristische sector stelselmatig kunnen helpen voorkomen dat zulke situaties ontstaan? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie bijdragen tot een goede voorlichting over opmerkelijke uitzonderingen op voorspelbare en gangbare regels die mensen onverwacht maken tot daders van een strafbaar feit en over de wijze waarop ondernemers in de toeristische sector stelselmatig kunnen helpen voorkomen dat zulke situaties ontstaan?

| 5. | Ontwikkelt de Commissie concrete plannen daarvoor, mede in het kader van de vaak gepropageerde maar weinig concreet ingevulde rol van de EU bij het wegnemen van belemmeringen voor grensoverschrijdend toerisme? |
| --- | --- |

5.

Ontwikkelt de Commissie concrete plannen daarvoor, mede in het kader van de vaak gepropageerde maar weinig concreet ingevulde rol van de EU bij het wegnemen van belemmeringen voor grensoverschrijdend toerisme?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 september 2003)

| 1. | Het is aan de lidstaten om over hun nationale wetgeving te beslissen, behalve op gebieden waarvoor het dienstig is beschouwd de wetgevingen te harmoniseren of onderling aan te passen. In artikel 33 van het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt bepaald dat de Europese wetgeving de uitoefening van de verantwoordelijkheden van de lidstaten ten aanzien van de handhaving van de openbare orde onverlet laat. Het blijft de verantwoordelijkheid van vakantiegangers zich vertrouwd te maken met de relevante wetgeving van een andere lidstaat die zij eventueel willen bezoeken. Het niet op de hoogte zijn van de wet kan door de onderdanen van een lidstaat niet als verdediging worden aangevoerd. De Commissie vindt niet dat buitenlandse bezoekers anders moeten worden behandeld dan de onderdanen van het land zelf.
  De Commissie heeft geen reden om aan te nemen dat hetzij de wet waar het hier om gaat hetzij de wijze waarop deze wordt gehandhaafd discriminerend is tegen onderdanen van andere lidstaten. |
| --- | --- |

1.

Het is aan de lidstaten om over hun nationale wetgeving te beslissen, behalve op gebieden waarvoor het dienstig is beschouwd de wetgevingen te harmoniseren of onderling aan te passen. In artikel 33 van het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt bepaald dat de Europese wetgeving de uitoefening van de verantwoordelijkheden van de lidstaten ten aanzien van de handhaving van de openbare orde onverlet laat. Het blijft de verantwoordelijkheid van vakantiegangers zich vertrouwd te maken met de relevante wetgeving van een andere lidstaat die zij eventueel willen bezoeken. Het niet op de hoogte zijn van de wet kan door de onderdanen van een lidstaat niet als verdediging worden aangevoerd. De Commissie vindt niet dat buitenlandse bezoekers anders moeten worden behandeld dan de onderdanen van het land zelf.

De Commissie heeft geen reden om aan te nemen dat hetzij de wet waar het hier om gaat hetzij de wijze waarop deze wordt gehandhaafd discriminerend is tegen onderdanen van andere lidstaten.

| 2. | In de vraag worden geen bewijzen aangehaald van „onbegrip, onredelijkheid, willekeur”. In ieder geval valt het bij wet vastleggen van regels voor dit soort gedrag niet onder de bevoegdheid van de Unie en is er geen rechtsgrondslag om tegen dit soort gedrag in algemene zin op te treden. Ieder geval van „gelegaliseerde afpersing” dat voortvloeit uit discriminatie tegen onderdanen van een andere lidstaat zou in strijd zijn met artikel 12 van het EG-Verdrag. Voorts zij opgemerkt dat de Commissie voornemens is in het najaar 2003 een voorstel in te dienen voor een kaderbesluit betreffende procedurele waarborgen voor verdachten in strafzaken in de gehele Europese Unie. Hiermee moet worden gezorgd voor gemeenschappelijke minimumnormen betreffende procesrechten in strafzaken. |
| --- | --- |

2.

In de vraag worden geen bewijzen aangehaald van „onbegrip, onredelijkheid, willekeur”. In ieder geval valt het bij wet vastleggen van regels voor dit soort gedrag niet onder de bevoegdheid van de Unie en is er geen rechtsgrondslag om tegen dit soort gedrag in algemene zin op te treden. Ieder geval van „gelegaliseerde afpersing” dat voortvloeit uit discriminatie tegen onderdanen van een andere lidstaat zou in strijd zijn met artikel 12 van het EG-Verdrag. Voorts zij opgemerkt dat de Commissie voornemens is in het najaar 2003 een voorstel in te dienen voor een kaderbesluit betreffende procedurele waarborgen voor verdachten in strafzaken in de gehele Europese Unie. Hiermee moet worden gezorgd voor gemeenschappelijke minimumnormen betreffende procesrechten in strafzaken.

| 3. | De Europese Unie heeft geen bevoegdheid om op Europees niveau wetgeving vast te stellen voor „uniformiteit” in het gedrag van de politie en andere ordediensten. |
| --- | --- |

3.

De Europese Unie heeft geen bevoegdheid om op Europees niveau wetgeving vast te stellen voor „uniformiteit” in het gedrag van de politie en andere ordediensten.

| 4. | Er is de Commissie niets bekend over „opmerkelijke uitzonderingen op voorspelbare en gangbare regels die mensen onverwacht maken tot daders van een strafbaar feit” en zij heeft om hogervermelde redenen hoe dan ook geen bevoegdheid om op te treden.
  De Commissie zal binnenkort een aanbeveling doen voor een aantal procedurele waarborgen waarmee wordt beoogd ervoor te zorgen dat verdachten overal in de EU eerlijk worden behandeld.
  De Commissie is van oordeel dat de kwestie die door het geachte parlementslid aan de orde wordt gesteld geen hinderpaal is die een meetbaar effect op het Europese toerisme in het algemeen zou hebben, ook al kan deze in afzonderlijke gevallen problemen veroorzaken. Zij is het er evenwel ook mee eens dat aan bezoekers voldoende plaatselijke informatie moet worden verschaft om hun verblijf plezierig te maken. Gelet echter op het reeds eerder genoemde gebrek aan specifieke bevoegdheid van de Europese Gemeenschap op het gebied van toerisme, is het vooral aan de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten en aan de particuliere sector en maatschappelijke organisaties om de desbetreffende informatie aan toeristen ter beschikking te stellen. |
| --- | --- |

4.

Er is de Commissie niets bekend over „opmerkelijke uitzonderingen op voorspelbare en gangbare regels die mensen onverwacht maken tot daders van een strafbaar feit” en zij heeft om hogervermelde redenen hoe dan ook geen bevoegdheid om op te treden.

De Commissie zal binnenkort een aanbeveling doen voor een aantal procedurele waarborgen waarmee wordt beoogd ervoor te zorgen dat verdachten overal in de EU eerlijk worden behandeld.

De Commissie is van oordeel dat de kwestie die door het geachte parlementslid aan de orde wordt gesteld geen hinderpaal is die een meetbaar effect op het Europese toerisme in het algemeen zou hebben, ook al kan deze in afzonderlijke gevallen problemen veroorzaken. Zij is het er evenwel ook mee eens dat aan bezoekers voldoende plaatselijke informatie moet worden verschaft om hun verblijf plezierig te maken. Gelet echter op het reeds eerder genoemde gebrek aan specifieke bevoegdheid van de Europese Gemeenschap op het gebied van toerisme, is het vooral aan de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten en aan de particuliere sector en maatschappelijke organisaties om de desbetreffende informatie aan toeristen ter beschikking te stellen.

| 5. | Concrete plannen van de Gemeenschap die specifiek zijn gericht op de bevordering van het toerisme in Europa zijn door de Commissie in haar mededeling „Een gezamenlijke aanpak voor de toekomst van het Europese toerisme” (3) uiteengezet. Daarnaast is uitgebreide informatie met dit doel voor het publiek toegankelijk op de speciale toerismewebsite van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/enterprise/ services/tourism/index_en.htm). |
| --- | --- |

5.

Concrete plannen van de Gemeenschap die specifiek zijn gericht op de bevordering van het toerisme in Europa zijn door de Commissie in haar mededeling „Een gezamenlijke aanpak voor de toekomst van het Europese toerisme” (3) uiteengezet. Daarnaast is uitgebreide informatie met dit doel voor het publiek toegankelijk op de speciale toerismewebsite van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/enterprise/ services/tourism/index_en.htm).

---

(1)  PB C 151 E van 22.5.2001, blz. 174.

(2)  PB C 318 E van 13.11.2001, blz. 161.

(3)  COM(2001) 665 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/117 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/117

---

(2004/C 78 E/0118)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2481/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2003)

Betreft:   Overdraagbare visserijquota

Tijdens een ontmoeting met de Commissie visserij op 10 juni jl. kondigde commissaris Fischler aan dat de Europese Commissie vóór het eind van het jaar een discussiestuk inzake overdraagbare visserijquota in de communautaire wateren zal publiceren.

Kan de Commissie gezien het belang van dit stuk voor het toekomstige gemeenschappelijk visserijbeleid:

| 1. | meer informatie ter zake geven? |
| --- | --- |

1.

meer informatie ter zake geven?

| 2. | Weet zij al wanneer precies dit stuk beschikbaar zal zijn? |
| --- | --- |

2.

Weet zij al wanneer precies dit stuk beschikbaar zal zijn?

| 3. | Bestudeert de Commissie de mogelijke toepassing ervan op de verschillende visserijactiviteiten, zones en vloten? |
| --- | --- |

3.

Bestudeert de Commissie de mogelijke toepassing ervan op de verschillende visserijactiviteiten, zones en vloten?

| 4. | Zal zij het voorstel van het EP volgen om een begin te maken met de invoering van overdraagbare quota door middel van proef- en modelprojecten? |
| --- | --- |

4.

Zal zij het voorstel van het EP volgen om een begin te maken met de invoering van overdraagbare quota door middel van proef- en modelprojecten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 september 2003)

In haar mededeling betreffende de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) (1) verklaart de Commissie dat zij voornemens is het economisch beheer van de visserij in de Unie nader te bezien en daarom studiebijeenkomsten te organiseren met alle belanghebbenden, teneinde een discussiedocument te kunnen overleggen waarin het probleem van de verhandelbare visrechten (individuele of collectieve) zal worden aangepakt.

Momenteel heeft de Commissie contact opgenomen met alle belanghebbenden, en zij heeft hen gevraagd hun ervaringen ter zake kenbaar te maken. In Europa en in de wereld worden zeer uiteenlopende beheerssystemen toegepast, de kenmerken van de visserij lopen sterk uiteen en de beperkingen waaraan de visserij is onderworpen, zijn vaak niet vergelijkbaar. Aangezien de Commissie van mening is dat het debat liefst zo ruim mogelijk, zo volledig mogelijk en in de grootst mogelijke openheid wordt gevoerd, en aangezien de Commissie reeds een overladen werkprogramma heeft voor het lopende jaar, moet de verspreiding van het verslag worden uitgesteld tot 2004.

Met het rapport over het economisch beheer van de visserij wenst de Commissie de belanghebbenden in de eerste plaats in het bezit te stellen van een document waarover kan worden nagedacht. Het is niet de bedoeling de toepassing van een of ander systeem voor het beheer van de visserij à priori naar voren te schuiven. Overigens moet de Commissie de jaarlijkse vangstpercentages (TAC's) en quota voorstellen, maar het behoort niet tot haar bevoegdheden die quota op nationaal of regionaal niveau toe te wijzen, of de aanzet te geven voor het opzetten van proefprojecten of modelprojecten voor het invoeren van regelingen inzake overdraagbare quota binnen de lidstaten.

---

(1)  Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement betreffende de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid („de roadmap”) COM(2002)181 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/118 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/118

---

(2004/C 78 E/0119)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2484/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2003)

Betreft:   Galicië en de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

Om de mogelijke gevolgen op korte, middellange en lange termijn van de nieuwe tussentijdse hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en de concrete toepassing ervan in een onder doelstelling 1 vallende achterstandsregio als Galicië te beoordelen zou het zeer nuttig zijn om bekend te zijn met de gegevens, studies, verslagen en adviezen van de Europese Commissie over dit onderwerp. Zou de Commissie daarom antwoord kunnen geven op de volgende vragen:

| 1. | Beschikt de Commissie over studies inzake de mogelijke gevolgen van de toepassing van deze hervorming in een veeteeltregio als Galicië, waar de bedrijven klein en nog weinig gemechaniseerd zijn en weinig landbouwsteun ontvangen? |
| --- | --- |

1.

Beschikt de Commissie over studies inzake de mogelijke gevolgen van de toepassing van deze hervorming in een veeteeltregio als Galicië, waar de bedrijven klein en nog weinig gemechaniseerd zijn en weinig landbouwsteun ontvangen?

| 2. | Heeft de Commissie er voldoende rekening mee gehouden dat middelgrote gemeenten in bepaalde gebieden in het binnenland van Galicië economisch sterk afhankelijk zijn van de zuivelproductie? Heeft zij oog gehad voor de gevolgen die loskoppeling van de steun van de productie zou kunnen hebben? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie er voldoende rekening mee gehouden dat middelgrote gemeenten in bepaalde gebieden in het binnenland van Galicië economisch sterk afhankelijk zijn van de zuivelproductie? Heeft zij oog gehad voor de gevolgen die loskoppeling van de steun van de productie zou kunnen hebben?

| 3. | Kan de Commissie ons een studie voorleggen waarin de gevolgen van deze maatregelen worden onderzocht? Is de Commissie niet van mening dat dergelijke projecties zeker in landbouwgebieden met een achterstand gemaakt moeten worden om de gevolgen van de hervorming op middellange en lange termijn (10-20 jaar) te analyseren? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie ons een studie voorleggen waarin de gevolgen van deze maatregelen worden onderzocht? Is de Commissie niet van mening dat dergelijke projecties zeker in landbouwgebieden met een achterstand gemaakt moeten worden om de gevolgen van de hervorming op middellange en lange termijn (10-20 jaar) te analyseren?

| 4. | Kan de Commissie ons de volgende informatie verschaffen over de toepassing van de GLB-hervorming in Galicië? Hoe zal de plattelandsbevolking ter plaatse zich getalsmatig ontwikkelen? Welk deel daarvan zal als hoofdberoep de landbouw en/of veeteelt uitoefenen? Welke productiehoeveelheden worden verwacht? Wat zullen de gevolgen zijn voor de plaatselijke levensmiddelenindustrie? Wat zullen de indirecte gevolgen zijn voor de lokale en zelfs de regionale economie? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie ons de volgende informatie verschaffen over de toepassing van de GLB-hervorming in Galicië? Hoe zal de plattelandsbevolking ter plaatse zich getalsmatig ontwikkelen? Welk deel daarvan zal als hoofdberoep de landbouw en/of veeteelt uitoefenen? Welke productiehoeveelheden worden verwacht? Wat zullen de gevolgen zijn voor de plaatselijke levensmiddelenindustrie? Wat zullen de indirecte gevolgen zijn voor de lokale en zelfs de regionale economie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 september 2003)

De laatste jaren heeft de Commissie een tot nu toe ongeëvenaard aantal studies uitgevoerd om de mogelijke gevolgen van de voorstellen inzake de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) te evalueren.

In juli 2002 heeft de Commissie, tegelijk met haar mededeling inzake de tussentijdse herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (Mid-Term Review), de voornaamste resultaten meegedeeld van een studie naar de mogelijke gevolgen van eventuele nieuwe maatregelen voor de melkquotaregeling en voor de gemeenschappelijke marktordening voor melk en zuivelproducten. Verdere gegevens over deze studie zijn gepubliceerd in oktober 2002.

In januari 2003 heeft de Commissie een analyse gepubliceerd van de gevolgen van de voorstellen van juli 2002 in het kader van de Mid-Term Review, met name vier studies die werden uitgevoerd door onafhankelijke deskundigen en twee interne analyses door de diensten van de Commissie zelf.

In maart 2003 heeft de Commissie een analyse gepubliceerd van de gevolgen van de regelgevingsvoor-stellen van januari 2003 met betrekking tot de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, met name twee interne analyses die werden uitgevoerd door de diensten van de Commissie zelf.

In de komende maanden zal de Commissie nog een analyse publiceren van de gevolgen van de besluiten inzake de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, die zijn vastgesteld in de Landbouwraad van juni in Luxemburg.

Deze studies zijn gebaseerd op macro-economische modellen die werden uitgewerkt voor de Unie als geheel (de huidige 15 lidstaten en de uitgebreide Unie), alsmede in sommige gevallen voor elke lidstaat afzonderlijk. Voor de raming, de ijking en de validering van deze modellen zijn enorme hoeveelheden betrouwbare statistische gegevens en parameters vereist. Bij gebrek aan betrouwbare informatie op regionaal niveau is het zeer moeilijk om op dat niveau kwantitatieve instrumenten uit te werken en zijn derhalve ook de mogelijkheden beperkt om op regionaal niveau de gevolgen van een en ander te onderzoeken. De weinige kwantitatieve studies die zijn uitgevoerd, zijn onlangs gepubliceerd door onderzoeksinstellingen over heel Europa, en zij hebben soms verwarrende en weinig waarschijnlijke resultaten opgeleverd, waarvoor moeilijk een verklaring kan worden gegeven op grond van ervaring en economische theorieën. Om al die redenen heeft de Commissie geen analyses betreffende de gevolgen op regionaal niveau gepubliceerd. Toch kunnen aan de conclusies van de onderzoeken naar de gevolgen op het niveau van de Unie enkele bedenkingen worden vastgeknoopt met betrekking tot de evaluatie van de gevolgen op regionaal niveau.

| 1. | De gevolgen van de meest recente overeenkomst inzake de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid worden momenteel door de Commissie onderzocht en de resultaten daarvan zullen de komende maanden worden bekendgemaakt. Uit vorige onderzoeken is evenwel gebleken dat de invoering van één enkele bedrijfstoeslag op basis van historische verworvenheden naar verwachting slechts een geringe invloed zal hebben op het inkomen van de landbouwers in de Unie, aangezien de te verwachten productiedaling zou worden gecompenseerd door hogere producentenprijzen. In een op de veehouderij afgestemde regio zoals Galicië, kunnen soortgelijke resultaten worden verwacht. |
| --- | --- |

1.

De gevolgen van de meest recente overeenkomst inzake de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid worden momenteel door de Commissie onderzocht en de resultaten daarvan zullen de komende maanden worden bekendgemaakt. Uit vorige onderzoeken is evenwel gebleken dat de invoering van één enkele bedrijfstoeslag op basis van historische verworvenheden naar verwachting slechts een geringe invloed zal hebben op het inkomen van de landbouwers in de Unie, aangezien de te verwachten productiedaling zou worden gecompenseerd door hogere producentenprijzen. In een op de veehouderij afgestemde regio zoals Galicië, kunnen soortgelijke resultaten worden verwacht.

| 2. | De Commissie is zich zeer goed bewust van het belang van de melksector voor een regio als Galicië, waar meer dan 50 % van alle Spaanse melkproducenten gevestigd zijn die samen goed zijn voor meer dan 30 % van de Spaanse melkproductie. De Commissie is van oordeel dat de laatste hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid een duidelijk kader biedt voor de planning van bedrijfsvoeringsbeslissingen op lange termijn, en dat de landbouwers de mogelijkheid wordt geboden om de herstructureringsbehoeften nauwkeurig in te schatten met inachtneming van de toekomstige ontwikkeling van de vraag op de markt. Door de steun los te koppelen van de werkelijke melkproductie zal naar verwachting een veeleer gering effect worden gesorteerd in vergelijking met andere sectoren, aangezien de melkquotaregeling, waarvan de geldigheidsduur is verlengd tot en met 2015, zeer belangrijk zal blijven om de melkaanvoer te controleren. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is zich zeer goed bewust van het belang van de melksector voor een regio als Galicië, waar meer dan 50 % van alle Spaanse melkproducenten gevestigd zijn die samen goed zijn voor meer dan 30 % van de Spaanse melkproductie. De Commissie is van oordeel dat de laatste hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid een duidelijk kader biedt voor de planning van bedrijfsvoeringsbeslissingen op lange termijn, en dat de landbouwers de mogelijkheid wordt geboden om de herstructureringsbehoeften nauwkeurig in te schatten met inachtneming van de toekomstige ontwikkeling van de vraag op de markt. Door de steun los te koppelen van de werkelijke melkproductie zal naar verwachting een veeleer gering effect worden gesorteerd in vergelijking met andere sectoren, aangezien de melkquotaregeling, waarvan de geldigheidsduur is verlengd tot en met 2015, zeer belangrijk zal blijven om de melkaanvoer te controleren.

| 3. | Zoals hierboven reeds is gezegd, zal de Commissie binnen enkele maanden een analyse publiceren van de gevolgen van de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid die in de Landbouwraad van juni in Luxemburg is vastgesteld. Dat verslag zal twee interne studies omvatten, een eerste naar de gevolgen voor de huidige lidstaten en een tweede naar de gevolgen voor de verruimde Unie op middellange termijn (2003-2010).
  Het afnemen van de plattelandsbevolking is een algemeen verschijnsel in de meeste geïndustrialiseerde landen. De voorbije decennia heeft het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid voldoende middelen aangereikt om die tendens tegen te gaan, waarbij werd uitgegaan van de gunstige rol van de landbouw voor het overleven van plattelandsgemeenschappen. De laatste hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid omvat een uitgebreid plattelandsontwikkelingspakket dat met name voorziet in enkele nieuwe of bijgestelde maatregelen die gunstig kunnen uitvallen voor de landbouw in Galicië, in de periode van de overgang naar de nieuwe economische omstandigheden. |
| --- | --- |

3.

Zoals hierboven reeds is gezegd, zal de Commissie binnen enkele maanden een analyse publiceren van de gevolgen van de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid die in de Landbouwraad van juni in Luxemburg is vastgesteld. Dat verslag zal twee interne studies omvatten, een eerste naar de gevolgen voor de huidige lidstaten en een tweede naar de gevolgen voor de verruimde Unie op middellange termijn (2003-2010).

Het afnemen van de plattelandsbevolking is een algemeen verschijnsel in de meeste geïndustrialiseerde landen. De voorbije decennia heeft het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid voldoende middelen aangereikt om die tendens tegen te gaan, waarbij werd uitgegaan van de gunstige rol van de landbouw voor het overleven van plattelandsgemeenschappen. De laatste hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid omvat een uitgebreid plattelandsontwikkelingspakket dat met name voorziet in enkele nieuwe of bijgestelde maatregelen die gunstig kunnen uitvallen voor de landbouw in Galicië, in de periode van de overgang naar de nieuwe economische omstandigheden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/119 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/119

---

(2004/C 78 E/0120)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2495/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 juli 2003)

Betreft:   Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

Kan de Commissie op basis van het gemiddelde pakket voedingsproducten dat een doorsneehuishouden in iedere lidstaat inkoopt, ramen hoeveel de consument, in vergelijking met een situatie waarin alle steun losgekoppeld was van de productie en de wereldmarktprijzen zouden gelden, extra betaalt ten gevolge van de landbouwsubsidies? Kan zij eveneens andere ramingen aanhalen die andere onderzoekers van een soortgelijke berekening hebben opgesteld voor één of meer lidstaten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 september 2003)

De Commissie is er niet van op de hoogte dat een dergelijke specifieke berekening zou zijn gemaakt door individuele onderzoekers of door internationale organisaties. De voornaamste reden daarvan is dat dergelijke ramingen uit economisch oogpunt niet echt betrouwbaar zijn. De Commissie is het ermee eens dat consumenten uit de Unie voor sommige levensmiddelen een hogere prijs betalen dan de wereldmarktprijs. Afgezien evenwel van de vraag of een perfect functionerende en efficiënte wereldmarkt — en een daaruit voortvloeiende wereldprijs — wel kan bestaan, dient erop te worden gewezen dat het prijsverschil niet veel groter is dan dat tussen de landen van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). Voorts mag niet worden vergeten dat de steunprijzen voor de belangrijkste landbouwproducten in de Unie sedert 1992 sterk zijn verlaagd (met 45 % voor granen en met 35 % voor rundvlees) en dat die tendens bij de huidige hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid wordt voortgezet.

Er zijn vele redenen om de enigszins hogere consumentprijs in de Unie voor een aantal levensmiddelen te verklaren:

| — | de eisen die de consument in de Unie stelt op het gebied van diversiteit, versheid, kwaliteit en voedselveiligheid zijn uiterst hoog; |
| --- | --- |

—

de eisen die de consument in de Unie stelt op het gebied van diversiteit, versheid, kwaliteit en voedselveiligheid zijn uiterst hoog;

| — | de levensmiddelenproducenten in de Unie hebben te maken met hogere kosten voor lonen, sociale zekerheid en energie dan de meeste van hun concurrenten; |
| --- | --- |

—

de levensmiddelenproducenten in de Unie hebben te maken met hogere kosten voor lonen, sociale zekerheid en energie dan de meeste van hun concurrenten;

| — | de door de consument betaalde prijzen zijn ook de afspiegeling van de lichtjes hogere prijzen die voor landbouwproducten worden betaald aan landbouwers in de Unie, wat in hoofdzaak te maken heeft met de specifieke economische, sociale, structurele en milieuomstandigheden waarmee de landbouwers in de Unie te maken hebben. |
| --- | --- |

—

de door de consument betaalde prijzen zijn ook de afspiegeling van de lichtjes hogere prijzen die voor landbouwproducten worden betaald aan landbouwers in de Unie, wat in hoofdzaak te maken heeft met de specifieke economische, sociale, structurele en milieuomstandigheden waarmee de landbouwers in de Unie te maken hebben.

Al deze overwegingen zijn evenwel gebaseerd op de veronderstelling dat de wereldprijzen niet aanzienlijk zouden stijgen indien de handel in landbouwproducten volledig wordt geliberaliseerd, wat een totaal onrealistische voorstelling van zaken is. Bovendien dient erop te worden gewezen dat de basislandbouwproducten slechts 20 % uitmaken van de totale waarde van de levensmiddelen die door de consumenten worden aangekocht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/120 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/120

---

(2004/C 78 E/0121)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2497/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 juli 2003)

Betreft:   Rechtstreekse buitenlandse investeringen

Kan de Commissie een overzicht geven van de uiteenlopende cijfers die verschillende internationale organisaties (zoals Eurostat en eveneens de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) en de lidstaten verstrekken met betrekking tot rechtstreekse buitenlandse investeringen, en kan zij eventuele verschillen in definities toelichten die wellicht tot gevolg hebben dat de cijfers onderlinge afwijkingen vertonen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(12 september 2003)

Deel 1 (van de bijlagen die het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks worden toegezonden) bevat een vergelijking tussen de door Eurostat gepubliceerde gegevens over de directe buitenlandse investeringen (DBI) en die van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). Deel 2 (van de bijlagen die het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks worden toegezonden) geeft dezelfde vergelijking voor de gegevens van de Europese Centrale Bank (ECB). Deel 3 tot slot betreft de nationale gegevens die door de lidstaten zijn gepubliceerd. De verzonden documenten bevatten ook een samenvatting van de door Eurostat gevolgde procedure voor de verzameling van DBI-gegevens (met name in deel 1), waarbij de verbindingen en verschillen tussen de gegevensverzamelingen van de OESO en de ECB en die van Eurostat worden belicht.

De voornaamste conclusies kunnen als volgt worden samengevat:

| — | Er zijn geen methodologische verschillen tussen Eurostat en de OESO met betrekking tot DBI-gegevens. De bestaande verschillen tussen de gepubliceerde gegevens voor EU15 (de beschouwde periode is 1995-2002) hebben slechts weinig effect op de totale cijfers en zijn het gevolg van afronding (wisselkoerseffect, gegevens in miljarden of in miljoenen) of van tijdelijke verschillen door de uiteenlopende tijdstippen waarop de gegevens voor de meest recente jaren worden herzien. Het totale verschil bedraagt maximaal 2 % (tabel 2). |
| --- | --- |

—

Er zijn geen methodologische verschillen tussen Eurostat en de OESO met betrekking tot DBI-gegevens. De bestaande verschillen tussen de gepubliceerde gegevens voor EU15 (de beschouwde periode is 1995-2002) hebben slechts weinig effect op de totale cijfers en zijn het gevolg van afronding (wisselkoerseffect, gegevens in miljarden of in miljoenen) of van tijdelijke verschillen door de uiteenlopende tijdstippen waarop de gegevens voor de meest recente jaren worden herzien. Het totale verschil bedraagt maximaal 2 % (tabel 2).

| — | Er is één methodologisch verschil van betekenis tussen de gegevens van Eurostat en die van de ECB voor de eurozone. Dit verschil betreft Nederland en Eurostat en de ECB werken actief met Nederland samen om dit verschil in de loop van 2004 te elimineren. |
| --- | --- |

—

Er is één methodologisch verschil van betekenis tussen de gegevens van Eurostat en die van de ECB voor de eurozone. Dit verschil betreft Nederland en Eurostat en de ECB werken actief met Nederland samen om dit verschil in de loop van 2004 te elimineren.

| — | De lidstaten passen de internationale methodologische definities toe bij de verzameling van hun gegevens, die de basis vormen voor de cijfers van Eurostat, de OESO en de ECB. Wat de publicatie van gegevens betreft, zijn enkele tijdelijke verschillen mogelijk door de uiteenlopende tijdstippen waarop de gegevens voor de meest recente jaren worden herzien. |
| --- | --- |

—

De lidstaten passen de internationale methodologische definities toe bij de verzameling van hun gegevens, die de basis vormen voor de cijfers van Eurostat, de OESO en de ECB. Wat de publicatie van gegevens betreft, zijn enkele tijdelijke verschillen mogelijk door de uiteenlopende tijdstippen waarop de gegevens voor de meest recente jaren worden herzien.

Deze conclusies zijn verder uitgewerkt in bijlage A met behulp van de tabellen 1, 2 en 3. Deze bijlage wordt het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegestuurd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/121 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/121

---

(2004/C 78 E/0122)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2521/03

van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ELDR) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Taalkundig pluralisme op paspoorten in Spanje

Ter uitvoering van de resolutie van 10 juli 1995 (1) moeten alle lidstaten hun paspoorten aanpassen en de vermelding „Europese Gemeenschappen” vervangen door „Europese Unie”.

In het kader van deze aanpassing is in het Spaanse parlement een voorstel ingediend dat is gebaseerd op de erkenning van het pluralisme van de officiële talen in het paspoort van een burger die woont in een autonome regio met meer dan één officiële taal. De Spaanse regering wijst dit voorstel echter onder verwijzing naar de resolutie van 23 juni 1981 (2) van de hand.

In dit verband zij verwezen naar: artikel I-3 van het ontwerpverdrag voor een grondwet van de Europese Unie dat als volgt luidt: „De Unie eerbiedigt haar rijke verscheidenheid van cultuur en taal”, naar artikel II-22 dat als volgt luidt: „De Europese Unie eerbiedigt de verscheidenheid van cultuur, godsdienst en taal”, welke zinsnede ook is opgenomen in het Handvest van de grondrechten, en naar de conclusies van het Europees Jaar van de Talen krachtens besluit van het Parlement en de Raad. Is de Commissie voornemens een wijziging van genoemde resolutie voor te stellen om in elk geval de officiële talen van een EU-lidstaat op te nemen?

---

(1)  PB C 200 van 4.8.1995, blz. 1.

(2)  PB C 241 van 19.9.1981, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/121 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/121

---

(2004/C 78 E/0123)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2548/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(31 juli 2003)

Betreft:   Taalkundig pluralisme op Spaanse paspoorten

Ter uitvoering van de resolutie van 10 juli 1995 (1) moeten alle lidstaten hun paspoorten aanpassen en de vermelding „Europese Gemeenschappen” vervangen door „Europese Unie”.

In het kader van deze aanpassing is in het Spaanse parlement een voorstel ingediend dat is gebaseerd op de erkenning van het pluralisme van de officiële talen in het paspoort van een burger die woont in een autonome regio met meer dan één officiële taal. De Spaanse regering wijst dit voorstel echter onder verwijzing naar de resolutie van 23 juni 1981 (2) van de hand.

In dit verband zij verwezen naar: artikel I-3 van het ontwerpverdrag voor een grondwet van de Europese Unie dat als volgt luidt: „De Unie eerbiedigt haar rijke verscheidenheid van cultuur en taal”, naar artikel II-22 dat als volgt luidt: „De Europese Unie eerbiedigt de verscheidenheid van cultuur, godsdienst en taal”, welke zinsnede ook is opgenomen in het Handvest van de grondrechten, en naar de conclusies van het Europees Jaar van de Talen krachtens besluit van het Parlement en de Raad. Is de Commissie voornemens een wijziging van genoemde resolutie voor te stellen om in elk geval de officiële talen van een EU-lidstaat op te nemen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Vitorino namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2521/03 en E-2548/03

(24 september 2003)

De Commissie wijst erop dat volgens de de resolutie van 23 juni 1981 van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen, in het kader van de Raad bijeen, de gegevens op het paspoort gesteld moeten zijn in de officiële taal/talen van de staat die het paspoort afgeeft.

Het is aan de lidstaten om te bepalen wat hun officiële ta(a)l(en) is/zijn.

De Commissie is bijgevolg niet van plan om een wijziging van genoemde resolutie voor te stellen.

---

(1)  PB C 200 van 4.8.1995, blz. 1.

(2)  PB C 241 van 19.9.1981, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/122 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/122

---

(2004/C 78 E/0124)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2535/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Landbouwinkomsten in Portugal

In het verslag over de situatie van de Portugese landbouw bevestigt de Commissie in overeenstemming met de economische landbouwrekeningen van Eurostat dat het landbouwinkomen in Portugal tussen 1986 en 1995 met ongeveer 30 % en tussen 1995 en 2002 met 32 % is gestegen. Bij deze berekeningen is echter geen rekening gehouden met de verspreiding van de stijging van het inkomen, afgezet tegen de omvang van het landbouwbedrijf (economische grootte en areaal) en het soort productie.

Kan de Commissie mededelen:

| — | hoe het landbouwinkomen (voor Portugal en de EU) tussen 1986 en 2002 (met jaarlijkse gegevens) geëvolueerd is, afgezet tegen de economische grootte en het areaal van de landbouwers — met name ten aanzien van landbouwers met minder dan vijf hectare (en/of minder dan 4 EGE) en ten aanzien van landbouwers met meer dan 50 hectare (en/of meer dan 100 EGE)? |
| --- | --- |

—

hoe het landbouwinkomen (voor Portugal en de EU) tussen 1986 en 2002 (met jaarlijkse gegevens) geëvolueerd is, afgezet tegen de economische grootte en het areaal van de landbouwers — met name ten aanzien van landbouwers met minder dan vijf hectare (en/of minder dan 4 EGE) en ten aanzien van landbouwers met meer dan 50 hectare (en/of meer dan 100 EGE)?

| — | Hoe het landbouwinkomen in dezelfde periode geëvolueerd is ten aanzien van groente- en fruittelers, wijnboeren, olijventelers, bosbouwers, melk- en rundvleesproducenten? |
| --- | --- |

—

Hoe het landbouwinkomen in dezelfde periode geëvolueerd is ten aanzien van groente- en fruittelers, wijnboeren, olijventelers, bosbouwers, melk- en rundvleesproducenten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 september 2003)

In het „Verslag van de Commissie over de situatie in de Portugese landbouw” (1) werd de stijging van landbouwinkomens in Portugal beschreven op grond van de economische landbouwberekeningen van Eurostat. Helaas staat deze benadering geen verdeling van inkomen toe afgezet tegen de omvang van het landbouwbedrijf of tegen het soort landbouwbedrijf.

Ofschoon de inkomensindicatoren strikt genomen niet equivalent zijn en zijn gebaseerd op een andere methodologie, kunnen de gegevens van het informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen van Directoraat-generaal (DG) Landbouw worden gebruikt om een indicatie te geven van de tendensen in Portugal ten aanzien van de omvang van het landbouwbedrijf of ten aanzien van het soort landbouwbedrijf.

In de periode 1993 tot en met 2000 zijn inkomens, uitgedrukt als netto toegevoegde waarde per arbeidsjaar-eenheid (NTW/AJE) met deze methode naar schatting sneller gegroeid voor grotere dan voor kleinere landbouwbedrijven. Landbouwbedrijven groter dan 100 economische grootte-eenheden (EGE) groeiden met 7,3 % per jaar, terwijl inkomens op landbouwbedrijven kleiner dan 4 EGE met 4,6 % per jaar groeiden. Op middelgrote landbouwbedrijven van 4 tot en met 100 EGE groeiden de inkomens met 5,2 % per jaar. Uit onderstaande tabel blijkt dat het groeipercentage van inkomens in Portugal hoger was dan het communautair gemiddelde.

Bezien per bedrijfstype was het jaarlijkse stijgingspercentage van inkomens, over dezelfde periode en met dezelfde methode, positief voor gespecialiseerde groente- en fruittelers, gespecialiseerde wijnboeren, gespecialiseerde fruit- en citrusfruittelers en gespecialiseerde melkveehouderijen, met een groei van tussen de 3,4 en 5,0 % per jaar. Inkomens voor gespecialiseerde melk- en rundvleesproducenten (die zowel opfokken als vetmesten) waren naar schatting iets hoger. Bij gespecialiseerde akkerbouwbedrijven werd geschat dat de inkomensgroei negatief (- 2,1 % per jaar) was en bij gespecialiseerde olijfolieproducenten (- 0,2 % per jaar) stabiel.

De gegevens zijn terug te vinden in onderstaande tabellen:

| (Jaarlijks groeipercentage 1993-2000 (%)) |
| --- |
| Reële NTW/AJE | <4 EGE | 4-100 EGE | >100 EGE | Alle landbouwbedrijven |
| Portugal | 4,55 | 5,14 | 7,31 | 3,62 |
| EU-12 | 3,89 | -0,60 | -0,53 | 0,21 |

(Jaarlijks groeipercentage 1993-2000 (%))

Reële NTW/AJE

<4 EGE

4-100 EGE

>100 EGE

Alle landbouwbedrijven

Portugal

4,55

5,14

7,31

3,62

EU-12

3,89

-0,60

-0,53

0,21

| (Jaarlijks groei-percentage 1993-2000 (%)) |
| --- |
| Reële NTW/AJE | Gespecialiseerde telers van granen, oliehoudende zaden en eiwithou-dende gewassen | Gespecialiseerde groenteen fruittelers | Gespecialiseerde wijnboeren | Gespecialiseerde fruiten citrusfruit-telers | Gespecialiseerde olijven-telers | Gespecialiseerde melkvee-houderijen | Melk -en rundvlees-producenten die
  zowel opfokken als vetmesten |
| Portugal | -2,09 | 4,97 | 4,62 | 3,36 | -0,21 | 4,66 | 12,26 |

(Jaarlijks groei-percentage 1993-2000 (%))

Reële NTW/AJE

Gespecialiseerde telers van granen, oliehoudende zaden en eiwithou-dende gewassen

Gespecialiseerde groenteen fruittelers

Gespecialiseerde wijnboeren

Gespecialiseerde fruiten citrusfruit-telers

Gespecialiseerde olijven-telers

Gespecialiseerde melkvee-houderijen

Melk -en rundvlees-producenten die

zowel opfokken als vetmesten

Portugal

-2,09

4,97

4,62

3,36

-0,21

4,66

12,26

---

(1)  COM(2003) 359 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/123 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/123

---

(2004/C 78 E/0125)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2540/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(30 juli 2003) Betreft:

Overeenkomsten   tussen de Spaanse staat en het Vaticaan die de fundamentele rechten schenden

Gelet op

| — | de artikelen 6.1 en 6.2 van het EU-Verdrag, 226 en 307 van het EG-Verdrag, |
| --- | --- |

—

de artikelen 6.1 en 6.2 van het EU-Verdrag, 226 en 307 van het EG-Verdrag,

| — | de artikelen 1.1, 14, 16 en 27.3 van de Spaanse grondwet, |
| --- | --- |

—

de artikelen 1.1, 14, 16 en 27.3 van de Spaanse grondwet,

| — | de artikelen 6, 10, 21 en 14.3 van het Handvest van de grondrechten van de EU; |
| --- | --- |

—

de artikelen 6, 10, 21 en 14.3 van het Handvest van de grondrechten van de EU;

overwegende dat

| — | de toepassing van sommige overeenkomsten tussen het Vaticaan en de Spaanse staat uit 1976 en 1979 een schending vormen van de fundamentele rechten op gelijkheid, vrijheid en niet-discriminatie die de EU en de Spaanse grondwet beschermen, |
| --- | --- |

—

de toepassing van sommige overeenkomsten tussen het Vaticaan en de Spaanse staat uit 1976 en 1979 een schending vormen van de fundamentele rechten op gelijkheid, vrijheid en niet-discriminatie die de EU en de Spaanse grondwet beschermen,

| — | volgens de overeenkomst inzake economische aangelegenheden de rooms-katholieke kerk voordelen en fiscale ontheffingen geniet waar geen enkele andere godsdienst in Spanje aanspraak op kan maken en dat daarmee één godsdienst wordt voorgetrokken ten opzichte van andere in Spanje geregistreerde godsdiensten, |
| --- | --- |

—

volgens de overeenkomst inzake economische aangelegenheden de rooms-katholieke kerk voordelen en fiscale ontheffingen geniet waar geen enkele andere godsdienst in Spanje aanspraak op kan maken en dat daarmee één godsdienst wordt voorgetrokken ten opzichte van andere in Spanje geregistreerde godsdiensten,

| — | de overeenkomst over onderwijs en cultuur via wetten zoals de organische wet op het onderwijs een aantasting is van artikel 16.2 van de Spaanse grondwet en artikel 3.1 van koninklijk decreet 2438/1994 zoals geconstateerd in het vonnis nr. 153/2003 van het Hooggerechtshof, alsmede een schending van het fundamenteel recht zoals beschermd in artikel 14.3 van het Handvest van de grondrechten van de EU en artikel 27.3 van de Spaanse grondwet, |
| --- | --- |

—

de overeenkomst over onderwijs en cultuur via wetten zoals de organische wet op het onderwijs een aantasting is van artikel 16.2 van de Spaanse grondwet en artikel 3.1 van koninklijk decreet 2438/1994 zoals geconstateerd in het vonnis nr. 153/2003 van het Hooggerechtshof, alsmede een schending van het fundamenteel recht zoals beschermd in artikel 14.3 van het Handvest van de grondrechten van de EU en artikel 27.3 van de Spaanse grondwet,

luidt de vraag: zijn deze feiten de Commissie bekend en zo ja, heeft zij er rekening mee gehouden en geëvalueerd en welke conclusies heeft zij uit deze evaluatie getrokken?

Is zij van mening dat de overeenkomsten tussen de Heilige Stoel en de Spaanse staat niet verenigbaar zijn met het EG-Verdrag en het EU-Verdrag en dat het Koninkrijk Spanje alle middelen te baat heeft genomen om een eind te maken aan deze incompatibiliteit?

Is zij mening dat de schendingen van de grondwet alleen kunnen worden aangeklaagd via het Spaanse recht of dat ook de communautaire instellingen een woordje mee mogen spreken over deze ernstige schendingen van de rechtsstaat en de democratie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 september 2003)

De Commissie wijst erop dat de vragen die het geachte parlementslid opwerpt, betrekking hebben op de status die de Spaanse staat toekent aan de godsdiensten, meer bepaald aan de katholieke godsdienst. Die vragen vallen dus niet onder de werkingssfeer van het recht van de Unie.

Eventuele tegenstrijdigheden met de godsdienstvrijheid die in deze context kunnen voorkomen, moeten dus op nationaal niveau worden behandeld.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/124 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/124

---

(2004/C 78 E/0126)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2541/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(30 juli 2003)

Betreft:   De zaak „Gescartera” en de overeenkomsten tussen de Spaanse staat en de Heilige Stoel

Gescartera is een effectenmakelaar die op de beurs investeert en die betrokken is bij het grootste beursschandaal van Spanje (er is gefraudeerd met een bedrag van 87 miljoen euro). Tot de clientèle van Gescartera behoorden verschillende instellingen die nauwe banden hebben met de rooms-katholieke kerk.

Van de vijftien grootste cliënten van Gescartera zijn er zes godsdienstige instellingen: de paters Salesianen (Salesianos Inspectora de María Auxiliadora), de Augustijnerorde (Orden de San Agustín), de missie op de Filippijnen, de Stichting Emilio Álvarez Gallego, de Augustijner missie en het aartsbisdom Valladolid, een van de cliënten die het meeste geld heeft toevertrouwd aan Gescartera en daarom het meest heeft geprofiteerd van allerlei trucs. Het aartsbisdom komt in aanmerking voor de belastingvrijstellingen die genoemd worden in de Spaanse wet 49/2002 voor de belastingvrijdom van instellingen zonder winstdoelmerk en fiscale prikkels aan het mecenaat waardoor het rendement op onroerend goed van deze instellingen vrijgesteld is van belasting (art. 6).

De bedragen waar het hier om gaat, lijken in geen verhouding te staan met een aartsbisdom als dat van Valladolid zonder dat wij geloof zouden willen hechten aan de geruchten volgens welke het aartsbisdom bij de geïnvesteerde bedragen met fictieve bezittingen heeft geschermd.

De rekeningen van het aartsbisdom zijn duister en met elkaar in tegenspraak. De aartsbisschop weigerde elke vorm van samenwerking toen de rechter van onderzoek hem heeft gevraagd om de boekhouding van de jaren '96 t/m '99 toen 6 641 184 EUR in Gescateria is geïnvesteerd (ijlings teruggenomen toen bekend werd dat de CNMV — de nationale commissie die toezicht houdt op de beurs — bezig was met een onderzoek naar Gescatera) alsook het begrotingsjaar 2001 toen 150 253 EUR is geïnvesteerd. De Spaanse bisschoppenconferentie heeft deze niet-samenwerking gesteund door te verklaren dat kerkelijke documenten onschendbaar zijn op basis van de overeenkomst over juridische aangelegenheden die aan de Spaanse kerk het recht verleent op exclusief toezicht op haar archieven die daarmee „onschendbaar” zijn.

Volgens de overeenkomst voor economische zaken tussen Spanje en de Heilige Stoel is het stelsel van financiering van de rooms-katholieke kerk gebaseerd op een stelsel van toekenning via de verklaring van de IRPF die elke contribuant nadrukkelijk opstelt ten gunste van de rooms-katholieke kerk plus een toekenning via de algemene begroting (hierbij gaat het gemiddeld om 130 miljoen peseta's). Bovendien geniet de rooms-katholieke kerk vrijstelling van BTW, hetgeen in overtreding is van de communautaire richtlijn 91/680/EG (1). Het is moeilijk aantoonbaar of het geld waarmee de rooms-katholieke kerk op de beurs heeft gespeculeerd, al of niet afkomstig is van deze voordelen die zij geniet dankzij de overeenkomsten met de Spaanse staat, aangezien de begroting van de rooms-katholieke kerk en de verschillende met haar verbonden instellingen niet openbaar zijn en de overheidssteun niet onderworpen is aan transparantie bij het financieel beheer van de kerk.

Is de Commissie met deze feiten bekend? Zo ja, welke initiatieven heeft zij genomen of denkt zij te nemen ten aanzien van de ernst van genoemde feiten?

Is zij van mening dat de overeenkomsten tussen de Heilige Stoel en de Spaanse staat onverenigbaar zijn met het EG-Verdrag en het Verdrag betreffende de Europese Unie en dat het Koninkrijk Spanje alle geëigende middelen te baat heeft genomen om een eind te maken aan deze incompatibiliteit?

Is zij van mening dat de schendingen van de grondwet slechts kunnen worden bestreden via het Spaanse recht of dat ook de communautaire instellingen wat te zeggen hebben over deze ernstige schendingen van de rechtsstaat en de democratie?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 september 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde feiten.

Wat de BTW betreft verwijst zij het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag P-3773/02 (2).

---

(1)  PB L 376 van 31.12.1991, blz. 1.

(2)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 142.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/125 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/125

---

(2004/C 78 E/0127)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2546/03

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(30 juli 2003)

Betreft:   Evaluatie van tabaksproducten

Overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 2001/37/EG (1) moet de Commissie vóór 31 december 2004 aan het Parlement een verslag overleggen over de toepassing van bedoelde richtlijn.

In artikel 11 van Richtlijn 2001/37/EG wordt onder meer gespecificeerd dat wetenschappelijke en technische deskundigen bij de opstelling van het verslag bijstand moeten verlenen en dat het verslag een evaluatie dient te bevatten van tabaksproducten die schade eventueel kunnen beperken.

| 1. | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om wetenschappelijke en technische deskundigen te betrekken bij de opstelling van het verslag, inzonderheid met het oog op evaluatie van tabaksproducten die schade eventueel kunnen beperken? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om wetenschappelijke en technische deskundigen te betrekken bij de opstelling van het verslag, inzonderheid met het oog op evaluatie van tabaksproducten die schade eventueel kunnen beperken?

| 2. | Zal het verslag van de Commissie een evaluatie bevatten van tabaksproducten die schade eventueel kunnen beperken, zoals wordt geëist in artikel 11 van Richtlijn 2001/37/EG? |
| --- | --- |

2.

Zal het verslag van de Commissie een evaluatie bevatten van tabaksproducten die schade eventueel kunnen beperken, zoals wordt geëist in artikel 11 van Richtlijn 2001/37/EG?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 september 2003)

De geachte afgevaardigde vraagt in het bijzonder welke maatregelen de Commissie heeft genomen om wetenschappelijke en technische deskundigen te betrekken bij de opstelling van het ingevolge artikel 11 van Richtlijn 2001/37/EG (2) inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten vereiste verslag, met name „met het oog op evaluatie van tabaksproducten die eventueel schade kunnen beperken”. Daarnaast vraagt de geachte afgevaardigde of dit verslag een evaluatie zal bevatten van tabaksproducten die eventueel schade kunnen beperken.

Recente wetenschappelijke adviezen en rapporten maken duidelijk dat het in deze schriftelijke vraag aangeroerde onderwerp (tabaksproducten die „eventueel schade kunnen beperken”) zeer zorgvuldige analyse behoeft. De materie is complex en moeilijk, en de Commissie wenst een alomvattende en evenwichtige analyse, en wetenschappelijk advies. Om dit te bereiken, is de Commissie voornemens de wetenschappelijke wereld en het Regelgevend Comité bij dit proces te betrekken tijdens de opstelling van het verslag. De Commissie heeft al voorbereidend overleg gevoerd met wetenschappelijke deskundigen op dit terrein. De eerste raadpleging van deskundigen uit alle lidstaten zal plaatsvinden op 29 september 2003, waarna duidelijk zou moeten zijn welke richting we moeten inslaan.

Het verslag met een evaluatie van tabaksproducten die de schadelijkheid mogelijk kunnen verminderen zal tegen het einde van 2004 gereed zijn.

---

(1)  PB L 194 van 18.7.2001, blz. 26.

(2)  Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten — Verklaringen van de Commissie, PB L 194 van 18.7.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/126 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/126

---

(2004/C 78 E/0128)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2556/03

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(4 augustus 2003)

Betreft:   Deelname aan de verkiezingen op Mallorca

Op 12 maart 2003 werd de Voorzitter van het Europees Parlement dringend verzocht een onderzoek in te stellen naar klachten van niet-Spaanse EU-onderdanen die zich niet konden laten registreren als kiezers voor de gemeenteraadsverkiezingen die in mei 2003 op Mallorca zouden plaatsvinden.

Nadien ben ik door Britse onderdanen benaderd die in de veronderstelling verkeerden dat zij zich hadden laten registreren, maar toen zij op de dag van de verkiezingen naar het stembureau gingen, bleek dit toch niet het geval te zijn en mochten zij hun stem niet uitbrengen.

Het is een grondrecht van alle EU-burgers dat zij mogen deelnemen aan de plaatselijke en Europese verkiezingen in het land waarin zij woonachtig zijn. Is de Commissie ermee eens dat hun dit recht wordt ontzegd? Is de Commissie voornemens hier een onderzoek naar in te stellen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 september 2003)

Het geachte parlementslid vestigt de aandacht erop dat actief kiesrecht voor de gemeenteraadsverkiezingen in de lidstaat waar men verblijft, zelfs als men geen onderdaan is van deze staat, een grondrecht is van de EU-burgers. Dit recht wordt gewaarborgd door artikel 19 van het EG-Verdrag. De nadere bepalingen voor het uitoefenen van het recht werden vastgelegd in Richtlijn 94/80/EG van de Raad (1).

Bij Ley orgánica 1/1997 heeft Spanje Richtlijn 94/80/EG van de Raad in nationaal recht omgezet. De Commissie heeft de volgende informatie ontvangen van de Spaanse autoriteiten betreffende de wijze waarop EU-burgers in de kiezerslijsten worden opgenomen. Kiezers moeten zich laten registreren in hun lokaal gemeentelijk bevolkingsregister. Deze verplichting geldt voor al wie in Spanje verblijft, ongeacht of men de Spaanse nationaliteit heeft of niet. Deze bevolkingsregisters worden gebruikt als basis voor de nationale kiezerslijsten.

Oficina del Censo Electoral (het Bureau van de kiezerslijsten) houdt een kiezersregister bij van EU-burgers die geen Spaanse onderdanen zijn. Dit register wordt voortdurend bijgewerkt. Alle wijzigingen in de gemeentelijke bevolkingsregisters die betrekking hebben op de burgers van de Unie die geen Spaanse onderdanen zijn, zijn erin opgenomen. De persoonsgegevens van de kiezers worden door de lokale bevolkingsregisters aan het Bureau doorgegeven.

De Spaanse wet bepaalt dat EU-burgers uit andere lidstaten die in Spanje verblijven, hun wens om te stemmen in de gemeenteraadsverkiezingen moeten aangeven als ze voor de eerste maal stemmen. Om te kunnen voldoen aan deze vereiste, stuurt het Bureau van de kiezerslijsten drie maanden voorafgaand aan de verkiezingen een herinnering naar alle EU-kiezers die niet de Spaanse nationaliteit hebben. Aan de hand van het bijgaande formulier moeten ze aangeven of ze wel of niet willen stemmen. De instructies zijn opgesteld in alle talen van de Gemeenschap en voor het antwoord is een voorgefrankeerde enveloppe bijgevoegd. Zes maanden voor de verkiezingen zijn de formulieren ook te verkrijgen bij alle hoofdkantoren van de Spaanse lokale overheden. EU-burgers die reeds in de kiezerslijsten zijn opgenomen, kunnen de brief beschouwen als een herinnering voor de komende verkiezingen.

Ten slotte worden op basis van de positieve antwoorden voorlopige lijsten opgesteld van EU-burgers met actief stemrecht. Deze lijsten worden gedurende acht dagen, te rekenen vanaf de zesde dag na de datum waarop de verkiezingen zijn uitgeschreven, uitgehangen in de kantoren van de lokale overheid. Tijdens deze periode kan beroep worden aangetekend. De namen van degenen ten aanzien van wie een positieve beslissing is genomen, worden opgenomen in de definitieve lijst.

De Commissie is van mening dat het systeem waarmee EU-burgers op de kiezerslijsten worden geregistreerd in overeenstemming is met de Richtlijn 94/80/EG van de Raad.

De Commissie heeft nog geen klachten ontvangen dat het systeem niet zou hebben gewerkt in het kader van de laatste gemeenteraadsverkiezingen in Spanje, die plaatsvonden in mei 2003. De Commissie tracht te waarborgen dat de lidstaten het Gemeenschapsrecht naleven, inclusief de grondrechten, maar de informatie in de vraag is niet voldoende gedetailleerd om de Commissie in staat te stellen verdere maatregelen te nemen.

---

(1)  Richtlijn 94/80/EG van de Raad van 19 december 1994 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actieve en passieve kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij de nationaliteit niet bezitten, PB L 368 van 31.12.1994.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/127 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/127

---

(2004/C 78 E/0129)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2565/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 augustus 2003)

Betreft:   Hormoon- en antibioticaresiduen en ftalaten (weekmakers) in het drinkwater

Drinkwater dat uit oppervlaktewater wordt gewonnen, kan residuen van hormonen en antibiotica bevatten. Ook kunnen ftalaten via de leidingsystemen in het drinkwater terechtkomen.

| 1. | Beschikt de Commissie over meetresultaten uit de diverse lidstaten? |
| --- | --- |

1.

Beschikt de Commissie over meetresultaten uit de diverse lidstaten?

| 2. | Heeft de Commissie plannen voor de invoering van grenswaarden terzake? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie plannen voor de invoering van grenswaarden terzake?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 oktober 2003)

In het kader van de huidige Richtlijn nr. 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (1), worden de door het geachte parlementslid genoemde stoffen momenteel noch gereguleerd noch gemonitord.

Op grond van de beschikbare informatie zijn momenteel de exacte concentraties hormoonontregelende verbindingen („endocrine disrupting compounds” — EDC's) in drinkwater, en dus de geconsumeerde hoeveelheden, voor alle Europese landen onbekend.

Teneinde meer informatie over dit vraagstuk te hebben heeft de Commissie een studie gestart over hormoonontregelaars in drinkwater. Deze studie had enerzijds tot doel informatie te verschaffen inzake de blootstelling aan hormoonontregelaars via voor menselijke consumptie bestemd water, met gebruikmaking van bestaande gegevens van de diverse lidstaten en van gepubliceerde studies, en anderzijds een casestudy op te zetten en uit te voeren om een vollediger beeld te scheppen van de mate waarin hormoonontregelaars werkelijk voorkomen en van de mogelijke blootstelling van mensen aan hormoonontregelaars via drinkwater.

Na beoordeling van de gepubliceerde literatuur en na een onderzoek van de waterleidingbedrijven van verschillende Europese landen werden de volgende EDC's geselecteerd als zijnde relevant voor drinkwater: synthetische en natuurlijke estrogenen, alkylfenol, alkylfenolethoxylaten, alkylfenoxy-azijnzuren, Bisfenol A en organische tinverbindingen.

De belangrijkste conclusies van deze studie luiden als volgt:

| — | Efficiënte drinkwaterbehandelingsketens zijn adequaat om te voorkomen dat het water door EDC's verontreinigd raakt (b.v. door gebruik te maken van ozonisatie, actieve kool, oeverfiltratie). |
| --- | --- |

—

Efficiënte drinkwaterbehandelingsketens zijn adequaat om te voorkomen dat het water door EDC's verontreinigd raakt (b.v. door gebruik te maken van ozonisatie, actieve kool, oeverfiltratie).

| — | Zelfs als het onbehandelde water van waterleidingbedrijven geen EDC's bevat, kan drink-/kraanwater door afzonderlijke EDC's zijn verontreinigd als gevolg van uitloging van materialen die bij waterleidingbedrijven en in waterleidingen worden gebruikt. |
| --- | --- |

—

Zelfs als het onbehandelde water van waterleidingbedrijven geen EDC's bevat, kan drink-/kraanwater door afzonderlijke EDC's zijn verontreinigd als gevolg van uitloging van materialen die bij waterleidingbedrijven en in waterleidingen worden gebruikt.

| — | Zelfs indien, op grond van de huidige kennis, bij de beoordeling van de effecten op mensen de hoogste gemelde concentratie van een afzonderlijke EDC in acht wordt genomen, is het zeer onwaarschijnlijk dat er zich endocriene effecten voordoen via de consumptie van drinkwater. |
| --- | --- |

—

Zelfs indien, op grond van de huidige kennis, bij de beoordeling van de effecten op mensen de hoogste gemelde concentratie van een afzonderlijke EDC in acht wordt genomen, is het zeer onwaarschijnlijk dat er zich endocriene effecten voordoen via de consumptie van drinkwater.

Deze conclusies en de noodzaak de aanwezigheid van deze stoffen in drinkwater te reguleren zullen worden besproken in het aanstaande, op 27 en 28 oktober 2003 door de Commissie georganiseerde seminar over de Drinkwaterrichtlijn (2). Uitvoerige informatie over dit seminar is te vinden op het volgende internetadres: (www.drinkingwaterseminar.org).

---

(1)  PB L 229 van 30.8.1980.

(2)  Richtlijn nr. 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/128 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/128

---

(2004/C 78 E/0130)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2566/03

van Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(6 augustus 2003)

Betreft:   EU-subsidie voor bouwproject van Italiaans bedrijf

De in het Duitse Batzenhofen gevestigde firma Planten en Bloemen heeft het bedrijf Europepartner van Geom. Cataffo Doriano met hoofdkantoor in Salerno (Italië) opdracht gegeven voor de bouw van een opslagloods in Täfertingen (Duitsland). Met deze opdracht is een investering van EUR 850 000 gemoeid. De bouwonderneming heeft gezegd van de EU een subsidie te kunnen krijgen, en heeft deze naar eigen zeggen ook aangevraagd. Het bouwproject is niet afgerond en de Italiaanse aannemer is met onbekende bestemming verhuisd.

| 1. | Bestaat er een algemene subsidiemogelijkheid voor dergelijke bouwprojecten? |
| --- | --- |

1.

Bestaat er een algemene subsidiemogelijkheid voor dergelijke bouwprojecten?

| 2. | Zo ja, in het kader van welk programma kan subsidie worden verleend? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, in het kader van welk programma kan subsidie worden verleend?

| 3. | Is voor bovengenoemd project subsidie aangevraagd? |
| --- | --- |

3.

Is voor bovengenoemd project subsidie aangevraagd?

| 4. | Zo ja, wanneer is deze subsidie uitbetaald en hoe hoog was deze? |
| --- | --- |

4.

Zo ja, wanneer is deze subsidie uitbetaald en hoe hoog was deze?

| 5. | Heeft een correcte afrekening plaatsgevonden? |
| --- | --- |

5.

Heeft een correcte afrekening plaatsgevonden?

| 6. | Is het de Commissie bekend dat de bouw niet is afgerond? |
| --- | --- |

6.

Is het de Commissie bekend dat de bouw niet is afgerond?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 september 2003)

De Commissie kan bevestigen dat de sector in kwestie niet in aanmerking komt voor Europese steun voor regionale ontwikkeling uit de Structuurfondsen en evenmin voor enig programma voor plattelandsontwikkeling in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. De Beierse autoriteiten kunnen dus op geen enkel financieel instrument van de Gemeenschap een beroep doen om het project in kwestie te steunen.

De Commissie is ervan op de hoogte dat het project niet werd voltooid, maar wijst erop dat uitsluitend de investeerder (in dit geval Planten en Bloemen, Batzenhofen), en niet de bouwonderneming, een aanvraag om cofinanciering door de Gemeenschap via de Beierse autoriteiten kan indienen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/129 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/129

---

(2004/C 78 E/0131)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2569/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 augustus 2003)

Betreft:   Rijden met bifocale lenzen

Kan de Commissie mededelen in welke lidstaten rijden met bifocale lenzen momenteel is toegestaan?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 september 2003)

Zoals de Commissie in haar antwoord op zijn schriftelijke vraag E-1231/03 (1) reeds aan het geachte parlementslid te kennen gaf, weet zij niet of enige lidstaat het rijden met bifocale lenzen toestaat. Bovendien zijn in Europa nog geen experimenten op grotere schaal uitgevoerd. Er wordt dan ook niet verwacht dat het gebruik van bifocale lenzen in de nabije toekomst zal worden toegestaan, aangezien deze kwestie eerst grondig moet worden onderzocht en besproken.

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 52.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/129 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/129

---

(2004/C 78 E/0132)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2586/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(8 augustus 2003)

Betreft:   Nieuwe cijfers over restituties bij de export van landbouwproducten uit lidstaten naar Vaticaanstad

In antwoord op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) over restituties bij de export van landbouwproducten uit lidstaten naar Vaticaanstad deelde Commissaris Fischler op 21 mei 2003 mede dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat hij de uitkomst van zijn naspeuringen zo spoedig mogelijk bekend zal maken.

In antwoord op dezelfde vragen, maar nu gesteld aan de Italiaanse douane, kreeg de vraagsteller op 27 mei te horen dat helaas niet alle gevraagde gegevens beschikbaar waren en dat uit de wel beschikbare gegevens blijkt dat:

| — | de potentiële begunstigden in 1989 „zijn gemiddeld 32 600 personen”, |
| --- | --- |

—

de potentiële begunstigden in 1989 „zijn gemiddeld 32 600 personen”,

| — | uit cijfers die zijn ontvangen van de douane van Rome I gekruist met gegevens die zijn ontvangen van Vaticaanstad bleek „dat Vaticaanstad in 2001 548 925 kg vlees en 288 351 kg zuivelproducten heeft ingevoerd, terwijl de cijfers” verstrekt door Vaticaanstad melding maken van de invoer van 505 553 respectievelijk 271 699 kg in 2001 en van 712 232 en 293 543 kg in 2000, |
| --- | --- |

—

uit cijfers die zijn ontvangen van de douane van Rome I gekruist met gegevens die zijn ontvangen van Vaticaanstad bleek „dat Vaticaanstad in 2001 548 925 kg vlees en 288 351 kg zuivelproducten heeft ingevoerd, terwijl de cijfers” verstrekt door Vaticaanstad melding maken van de invoer van 505 553 respectievelijk 271 699 kg in 2001 en van 712 232 en 293 543 kg in 2000,

| — | wat betreft de export van alleen Italië naar Vaticaanstad blijkt uit de gegevens van de Italiaanse douane dat Italië heeft uitgevoerd:






  a) | vlees: 1998, kg 250 473; 1999, kg 1 254 200; 2000, kg 386 832; 2001, kg 377 028, |
| --- | --- | --- |

—

wat betreft de export van alleen Italië naar Vaticaanstad blijkt uit de gegevens van de Italiaanse douane dat Italië heeft uitgevoerd:

a)

vlees: 1998, kg 250 473; 1999, kg 1 254 200; 2000, kg 386 832; 2001, kg 377 028,

| b) | suiker: 1998, kg 71 040; 1999, kg 695 500. |
| --- | --- |

b)

suiker: 1998, kg 71 040; 1999, kg 695 500.

Bij vergelijking van de gegevens over de export van Italië naar Vaticaanstad volgens de Italiaanse douane (Bron data — Datawarehouse- Sistema MERCE) en volgens het CATS-systeem blijkt voor de invoer door Vaticaanstad van vlees uit Italië:

| — | in 1998 zou 250 473 kg zijn ingevoerd zonder communautaire steun, met afzien van rond 169 000 EUR, |
| --- | --- |

—

in 1998 zou 250 473 kg zijn ingevoerd zonder communautaire steun, met afzien van rond 169 000 EUR,

| — | in 1999 zou 1 254 200 kg zijn ingevoerd, waarvan slechts 377 028 kg met communautaire steun, met afzien van rond 556 000 EUR, |
| --- | --- |

—

in 1999 zou 1 254 200 kg zijn ingevoerd, waarvan slechts 377 028 kg met communautaire steun, met afzien van rond 556 000 EUR,

| — | in 2001 zou 377 028 kg zijn ingevoerd, waarvan slechts 18 677,300 kg met communautaire steun, met afzien van rond 240 000 EUR. |
| --- | --- |

—

in 2001 zou 377 028 kg zijn ingevoerd, waarvan slechts 18 677,300 kg met communautaire steun, met afzien van rond 240 000 EUR.

Kan de Commissie mededelen:

| — | wat de stand is van het onderzoek dat nodig is om antwoord te kunnen geven op bovengenoemde vragen? |
| --- | --- |

—

wat de stand is van het onderzoek dat nodig is om antwoord te kunnen geven op bovengenoemde vragen?

| — | om welke technische redenen is afgezien van communautaire steun? |
| --- | --- |

—

om welke technische redenen is afgezien van communautaire steun?

| — | is zij niet van mening dat het ontbreken van gegevens en de steeds duidelijker discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende bronnen een ernstig probleem vormt voor de geloofwaardigheid van die bronnen en wellicht te verklaren is uit fraude ten koste van de financiën van de Gemeenschap, of kan de Commissie deze mogelijkheid reeds uitsluiten? |
| --- | --- |

—

is zij niet van mening dat het ontbreken van gegevens en de steeds duidelijker discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende bronnen een ernstig probleem vormt voor de geloofwaardigheid van die bronnen en wellicht te verklaren is uit fraude ten koste van de financiën van de Gemeenschap, of kan de Commissie deze mogelijkheid reeds uitsluiten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 oktober 2003)

Er diende enig onderzoek te worden verricht voor het gezamenlijk antwoord op vraag E-1477/03 (2) tot en met vraag E-1480/03 en dit antwoord wordt nu verstrekt aan het geachte parlementslid.

De voornaamste reden om af te zien van communautaire steun voor de export van landbouwproducten is het feit dat er, voor veel van deze producten, eenvoudigweg geen exportrestituties van toepassing zijn (er zijn bijvoorbeeld geen exportrestituties van toepassing op varkensvlees). Daarnaast kunnen exporteurs om verschillende redenen ervoor kiezen geen beroep te doen op exportrestituties, zelfs indien deze wel van toepassing zijn (zo kunnen voor de export van kleine hoeveelheden de interne administratieve kosten voor het aanvragen van de restitutie hoger zijn dan de uitbetaalde restitutie).

Het geachte parlementslid heeft van verschillende bronnen gegevens ontvangen, die alle in een bepaalde context en voor bepaalde doelen zijn verzameld, en die dan ook een eigen betekenis hebben. Het verschil tussen Comext (de databank voor buitenlandse handel van Eurostat, die de handelsstroom weergeeft) en het CATS-systeem (Clearance Audit Trail System; bevat betaalde communautaire steun) bijvoorbeeld, is uitgelegd in het antwoord op de schriftelijke vraag E-1478/03 (2). Schijnbare discrepanties zijn dan ook niet noodzakelijkerwijs anomalieën, maar kunnen een andere zienswijze van dezelfde werkelijkheid weergeven, waardoor de verschillende gegevens complementair en niet contradictoir worden.

Drie uittreksels van de Comext-databank worden aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

Deze tabellen bevatten gegevens over de exportstroom uit de lidstaten naar Vaticaanstad.

Iedere tabel geldt specifiek voor een groep producten en geeft de waarde weer op basis van jaarlijkse gegevens van 1989 tot 2001.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/131 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/131

---

(2004/C 78 E/0133)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2591/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(4 augustus 2003)

Betreft:   Noodtoestand als gevolg van de droogte in de regio Lazio

De droogte die Italië de laatste weken heeft getroffen heeft ook rampzalige gevolgen in Lazio, waar de waterspiegel op veel plaatsen zo sterk is gedaald dat de bewakingsdrempel is overschreden.

Het water in de meren van Bolsena, Albano, Nemi en Castelgandolfo staat op het laagste peil ooit, wat de landbouw in steeds grotere moeilijkheden brengt. De boeren in Lazio hebben dan ook geëist dat wordt erkend dat sprake is van een natuurramp.

De graanproductie is immers gehalveerd en in de teelt van groente en fruit is eenderde van de oogst verloren gegaan, een cijfer dat volgens de nationale vereniging van landbouwondernemers, de Confagricoltura, tegen het eind van de maand juli waarschijnlijk nog hoger zal liggen.

De droogte treft in Lazio ook de bevolking als geheel rechtstreeks. Zo is het Simbrivio-aquaduct, dat meer dan zestig gemeenten van water voorziet, niet meer in staat om de constante watervoorziening van de bewoners te verzekeren.

Kan de Commissie gezien de ernst van de situatie en onder verwijzing naar de verordening van de Raad van 15 november 2002 tot oprichting van een solidariteitsfonds voor natuurrampen zeggen of:

| 1. | de ramptoestand die op dit moment in Lazio bestaat kan worden erkend in de zin van de artikelen 2 en 3 van deze verordening; |
| --- | --- |

1.

de ramptoestand die op dit moment in Lazio bestaat kan worden erkend in de zin van de artikelen 2 en 3 van deze verordening;

| 2. | de Italiaanse staat in het bezit is van de vereiste stukken om desbetreffende steun uit het solidariteitsfonds aan te vragen? |
| --- | --- |

2.

de Italiaanse staat in het bezit is van de vereiste stukken om desbetreffende steun uit het solidariteitsfonds aan te vragen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(18 september 2003)

De Commissie is begaan met de inwoners van de regio Lazio en van de andere getroffen regio's in Italië die onder de huidige droogte te lijden hebben.

Zij maakt zich grote zorgen over de ernstige gevolgen van de droogte voor de levensomstandigheden, de natuurlijke omgeving en de economie in Lazio.

Het geachte parlementslid verwijst naar de artikelen 2 en 3 van de EUSF-Verordening (1), waarin inderdaad de belangrijkste criteria voor steunverlening uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (EUSF) zijn opgenomen.

De Commissie zou het geachte parlementslid er echter op willen wijzen dat het EUSF hoofdzakelijk werd opgezet voor bijstandsverlening bij grote rampen, en dat de criteria om in aanmerking te komen veeleer specifiek zijn. Het Fonds kan enkel interveniëren om onmiddellijke hulp te bieden bij de financiering van de vergoeding van publieke schade die niet door verzekeringen wordt gedekt, overeenkomstig de in de EUSF-verordening genoemde criteria. Het kan geen vergoeding bieden voor economische verliezen (bijv. van boeren).

De Commissie beschikt niet over enige officiële informatie van de Italiaanse autoriteiten met betrekking tot de omvang van de directe schade waar de regio Lazio of enige andere regio in Italië ten gevolge van de huidige droogte mee te maken heeft. Zij kan zich dan ook niet uitspreken over de vraag of aan de criteria voor bijstandverlening uit het EUSF in dit verband is voldaan.

De Italiaanse regering kan naar eigen goeddunken een verzoek om bijstand indienen. Afhankelijk van de omvang van de schade en afhankelijk van de gebieden die zijn getroffen kan zij een verzoek indienen voor elk van de gebieden die door verschillende rampen zijn getroffen, dan wel één enkel verzoek indienen als de totale omvang van de schade van alle door een en dezelfde ramp getroffen gebieden meer dan 0,6 % van het bruto nationaal inkomen bedraagt.

Er zij echter op gewezen dat, voorzover de recente besluiten van de Commissie tot het verlenen van bijstand worden goedgekeurd door de Raad en het Parlement, voor de nog resterende maanden van 2003 een bedrag van 18,75 miljoen euro beschikbaar is voor EUSF-financiering bij regionale rampen. Voor steun bij grote rampen is een bedrag van 925 miljoen euro beschikbaar.

Op grond van de EUSF-Verordening moeten verzoeken om steun uiterlijk binnen tien weken na de datum waarop de eerste met de ramp verband houdende schade zich heeft voorgedaan, worden ingediend.

Aan de hand van de informatie die bij de verzoeken van de Italiaanse regering wordt verstrekt, zal worden nagegaan of aan de voorwaarden en andere vereisten van de verordening is voldaan. De Commissie kan de begrotingsautoriteit alleen dan voorstellen het Solidariteitsfonds in te zetten als is aangetoond dat aan alle in de verordening vastgestelde criteria is voldaan.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, PB L 311 van 14.11.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/132 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/132

---

(2004/C 78 E/0134)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2597/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(14 augustus 2003)

Betreft:   Natuurramp in Italië

De droogte die het Middellandse-Zeegebied de laatste weken heeft getroffen, heeft alarmerende gevolgen in Italië, waar de natuurlijke watervoorraden sterk zijn gedaald. Dit leidt tot steeds zorgwekkender problemen voor de landbouwers en voor de voorziening van waterkrachtcentrales, problemen die zo omvangrijk zijn dat de Italiaanse bescherming burgerbevolking op het punt staat de regering een verslag voor te leggen waarin de situatie wordt beschreven als een natuurramp.

De minister van Landbouw schat de schade voor de landbouw al op meerdere miljoenen euro en de bescherming burgerbevolking denkt dat de watervoorraden voor de bevloeiing van de velden eind juli uitgeput zullen zijn als er geen regen valt.

Het peil van de grote rivieren en meren die de werking van waterkrachtcentrales mogelijk maken, is aanzienlijk gedaald en in het noorden staan delen van belangrijke zijrivieren van de Po volledig droog, wat regio's als Piemonte en Emilia-Romagna ertoe gebracht heeft de noodtoestand af te kondigen, waarin zij binnenkort zullen worden gevolgd door Lombardije en Veneto.

De elektriciteitsvoorziening is dus niet constant gegarandeerd en in bepaalde gevallen was sprake van rantsoenering en stroomuitval, wat hoe dan ook niet voldoende is om voldoende stroom te leveren tot de eventuele komst van de herfstregens.

Kan de Commissie gezien de ernst van de beschreven situatie en met het oog op de verordening van de Raad van 15 november 2002 tot oprichting van het solidariteitsfonds voor natuurrampen mededelen of:

| 1. | de ramptoestand die nu in Italië bestaat kan worden erkend in de zin van artikel 2 en 3 van deze verordening? |
| --- | --- |

1.

de ramptoestand die nu in Italië bestaat kan worden erkend in de zin van artikel 2 en 3 van deze verordening?

| 2. | De Italiaanse staat in aanmerking komt voor steun uit het solidariteitsfonds? |
| --- | --- |

2.

De Italiaanse staat in aanmerking komt voor steun uit het solidariteitsfonds?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(18 september 2003)

De omvang van de schade die door de aanhoudende droogte in Italië wordt veroorzaakt, baart de Commissie grote zorgen. Zij is begaan met alle getroffenen, o.a. in de genoemde regio's Piemonte, Emilia-Romagna, Lombardije en Veneto.

Het geachte parlementslid zij verwezen naar: het antwoord op haar schriftelijke vraag P-2591/03 (1): in dat antwoord wordt het subsidiabiliteitsaspect uitgebreid toegelicht en wordt aangegeven welke informatie de nationale autoriteiten aan de Commissie moeten verstrekken bij het indienen van een aanvraag om bijstand uit het Solidariteitsfonds.

---

(1)  Zie blz. 131.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/133 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/133

---

(2004/C 78 E/0135)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2605/03

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(28 augustus 2003)

Betreft:   Erkenning van kwalificaties van taaldocenten

Is het de Commissie bekend dat een Britse leraar Engels, die in het bezit is van alle vereiste kwalificaties en nodige beroepservaring in het Verenigd Koninkrijk, het CAPES (Certificat d'aptitude pédagogique à l'enseignement du second degré) een met name voor buitenlanders zeer zwaar examen, moet doen om een voltijdse beroepsactiviteit als leraar in het Franse onderwijssysteem uit te kunnen oefenen?

Is een en ander niet in strijd met Richtlijn 89/48/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten?

Komt er met de voorgestelde richtlijn betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (2) een einde aan deze abnormale situatie, te meer daar Franse leraren zonder enig extra examen in het Verenigd Koninkrijk les kunnen geven?

Aanvullend antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 januari 2004)

De Commissie heeft de gevolgen geanalyseerd van het arrest van het Hof van Justitie van 9 september 2003 in zaak C-285/01 „Isabel Burbaud” voor wat betreft de aanstelling in Franse overheidsdienst van volledig gekwalificeerde leraren uit andere lidstaten. Het arrest heeft betrekking op directeuren van ziekenhuizen. In Frankrijk moeten directeuren van openbare ziekenhuizen deelnemen aan een wervingsconcours dat toegang geeft tot een opleidingstraject aan de „École nationale de la santé publique” dat kandidaten moeten doorlopen voor ze definitief in een functie worden benoemd. Het Hof heeft geoordeeld dat het in strijd is met het Gemeenschapsrecht dat volledig gekwalificeerde ziekenhuisdirecteuren uit andere lidstaten aan een concours moeten deelnemen zoals het in het arrest genoemde concours. Het Hof merkt op dat de specifieke kenmerken van deze wervingsmethode, die geen rekening houdt met de specifieke kwalificaties die op het gebied van ziekenhuismanagement zijn behaald door kandidaten die ingezetenen zijn van een andere lidstaat, deze ingezetenen benadelen en hen ervan kunnen weerhouden om hun recht van vrij verkeer als werknemers uit te oefenen.

De Commissie is van mening dat deze jurisprudentie in beginsel ook kan worden toegepast voor leraren, aangezien ook zij in Franse overheidsdienst worden geworven via een concours dat hun toegang verleent tot een opleidingstraject aan de „Instituts Universitaires de Formation des Maîtres”.

Het is belangrijk op te merken dat het Hof de mogelijkheid niet heeft uitgesloten dat gekwalificeerde kandidaten uit andere lidstaten aan een concours moeten deelnemen voor een aanstelling in overheidsdienst. Het Hof heeft geoordeeld dat deze eis geen inbreuk maakt op Richtlijn 89/48/EEG aangezien deze richtlijn geen betrekking heeft op de keuze van selectie- en wervingsprocedures voor het invullen van betrekkingen en niet kan worden aangegrepen als basis voor het recht op een aanstelling. Het Hof heeft echter uitgesloten dat van volgens de regels gekwalificeerde migrerende werknemers kan worden verlangd dat ze aan een concours deelnemen voor toegang tot een opleiding. Op basis daarvan is de Commissie van mening dat Frankrijk zijn wervingssysteem voor gekwalificeerde leraren uit andere lidstaten zal moeten aanpassen. De Commissie zal contact opnemen met de Franse autoriteiten met het verzoek er zorg voor te dragen dat Frankrijk de jurisprudentie van het Hof naleeft.

Het voorstel voor een nieuwe richtlijn inzake de erkenning van beroepskwalificaties bevat geen bepalingen betreffende deze kwestie.

---

(1)  PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

(2)  COM(2002)119 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/134 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/134

---

(2004/C 78 E/0136)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2606/03

van Armin Laschet (PPE-DE) aan de Commissie

(14 augustus 2003)

Betreft:   Stopzetting van de inbreukprocedure tegen de Bondsrepubliek Duitsland wegens het grensoverschrijdende bedrijventerrein Avantis

De in de jaren 1997 en 2002 tegen de Bondsrepubliek Duitsland ingestelde inbreukprocedure wegens schending van de flora-, fauna- en habitatrichtlijn van de EU inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, met name de korenwolf door de aanleg van het grensoverschrijdende bedrijventerrein „Avantis” in Aken/Heerlen, is stopgezet.

Om welke redenen heeft de Europese Commissie de procedure stopgezet?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 september 2003)

Rond het grensoverschrijdende bedrijventerrein „Avantis” bij Aken (DE) en Heerlen (NL) werd een inbreukprocedure tegen Duitsland ingesteld. Voor het project werd vergunning verleend in 1998 en het werd gedeeltelijk uitgevoerd. Als gevolg daarvan zijn voortplaningsgebieden van de Europese hamster, Cricetus cricetus, („korenwolf”), een soort die onder de beschermingsregeling van artikel 12 van de habitatrichtlijn (1) valt, vernield.

Krachtens artikel 16 van de habitatrichtlijn kan de vernieling van voortplaningsgebieden van de hamster uitsluitend worden toegestaan wanneer er geen andere bevredigende oplossing bestaat en op voorwaarde dat de afwijking geen afbreuk doet aan het streven de populaties van de betrokken soort in hun natuurlijke verspreidingsgebied in een gunstige staat van instandhouding te laten voortbestaan. Voorts is een dergelijke afwijking slechts mogelijk om de in de richtlijn opgesomde specifieke redenen, onder meer om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van redenen van sociale of economische aard (artikel 16, lid 1, sub c)).

De Duitse regering en de Commissie zijn het niet eens over de vraag of ten tijde van de vergunningverlening voor het project alle voorwaarden voor het toestaan van een afwijking overeenkomstig artikel 16 waren vervuld.

Duitsland heeft de Commissie evenwel informatie verstrekt over compenserende maatregelen die door de stad Aken zijn getroffen in de omgeving van het gebied in kwestie en over een vijfjarenplan voor de bescherming van de hamster in de regio Noordrijn-Westfalen. Het plan omvat beheersovereenkomsten met de boeren om de ecologische kwaliteit van hun landbouwgrond te verbeteren en zo de hamsterpopulatie te doen toenemen. De totale kosten van het programma belopen 1,28 miljoen euro (225 000 EUR/jaar). Het landbouwgebied dat op dergelijke hamstervriendelijke wijze zal worden beheerd, zal met ongeveer 200 hectare (ha) per jaar toenemen. Jaarlijks zullen de boeren daarvoor een vergoeding van ongeveer 1 000 EUR/ha ontvangen. Daarvoor zal communautaire financiering uit hoofde van de regionale plattelandsontwikkelingsprogramma's worden aangevraagd. Bovenop dit programma zal de deelstaat Noordrijn-Westfalen deelnemen aan een Nederlands/Duits proefproject voor de herintroductie van de Europese hamster in gebieden waaruit deze soort recentelijk is verdwenen. De maatregelen zullen continu worden gemonitord en de desbetreffende verslagen zullen de Commissie worden toegezonden.

De Commissie is van mening dat de voorgestelde compenserende maatregelen en het hamsterbeschermingsprogramma, samen met de Nederlands/Duitse herintroductie-inspanningen, een doeltreffend pakket van maatregelen vormen ter bescherming en bevordering van de populatie van de Europese hamster in de regio Noordrijn-Westfalen. De maatregelen compenseren de negatieve impact van het nieuwe industriezone op lokaal niveau. Aangezien het weinig waarschijnlijk lijkt dat voortzetting van de lopende inbreukprocedure een toegevoegde waarde voor de instandhouding van de hamsterpopulatie zou inhouden, heeft de Commissie op 9 juli 2003 besloten de procedure stop te zetten.

Dit besluit was gebaseerd op de specifieke omstandigheden van dit geval. Het mag niet worden geïnterpreteerd als een precedent waarbij een inbreuk op artikel 12 en 16 van de habitatrichtlijn wordt toegestaan. De Commissie verwacht dat de bepalingen van deze richtlijn in alle andere gevallen worden nageleefd.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/135 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/135

---

(2004/C 78 E/0137)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2610/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(28 augustus 2003)

Betreft:   De consument laten betalen voor inlevering van afgedankte huishoudelijke apparatuur

In haar antwoord op schriftelijke vraag E 1970/03 (1) van 25 juli 2003 erkent de Commissie dat het in rekening brengen van onkosten aan de consument bij inlevering nadelige gevolgen kan hebben voor de inzameling van afgedankte elektrische en elektronische apparaten, maar een dergelijke onkostenberekening niet in strijd is met de communautaire wetgeving zolang artikel 5, lid 2, sub a) van richtlijn 2002/96/EG (2) niet van kracht is, d.w.z. uiterlijk op 13 augustus 2005.

Heeft de Commissie de Ierse autoriteiten van deze kwestie op de hoogte gesteld en, zo ja, wat was de reactie? Welke stappen overweegt de Commissie thans om te zorgen dat het Ierse publiek dergelijke goederen na 13 augustus 2005 gratis kan inleveren, overeenkomstig richtlijn 2002/96/EG?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 september 2003)

Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) verplicht de lidstaten ertoe, ervoor te zorgen dat uiterlijk op 13 augustus 2005 systemen zijn ingevoerd waardoor de laatste houders en de distributeurs afgedankte elektrische en elektronische apparaten die van particuliere huishoudens afkomstig zijn, ten minste zonder kosten kunnen inleveren.

De nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan de richtlijn te voldoen, moeten uiterlijk op 13 augustus 2004 van kracht worden en aan de Commissie worden meegedeeld.

De Commissie heeft de kwestie van het berekenen van onkosten aan de consument niet als zodanig met Ierland besproken. Er vinden geregeld vergaderingen van de Commissie met de lidstaten plaats met het oog op de bespreking van kwesties in samenhang met de tenuitvoerlegging. De Commissie zal al het nodige doen om te garanderen dat de richtlijn in alle lidstaten correct ten uitvoer wordt gelegd.

---

(1)  Zie blz. 61.

(2)  PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/136 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/136

---

(2004/C 78 E/0138)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2631/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van rundvlees, verschillende, gekoeld of bevroren (cod. 0201):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 346 233 kg uit Nederland, met een restitutie van 233566,63 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,67 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

346 233 kg uit Nederland, met een restitutie van 233566,63 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,67 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 314 600 kg uit Nederland; 240 100 kg uit Italië; 329 600 kg uit Ierland; 74 700 kg uit België; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

314 600 kg uit Nederland; 240 100 kg uit Italië; 329 600 kg uit Ierland; 74 700 kg uit België;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 21 339,43 EUR voor 31 633 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 21 339,43 EUR voor 31 633 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 434 708,24 EUR voor de uitvoer van 644 400 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 434 708,24 EUR voor de uitvoer van 644 400 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/136 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/136

---

(2004/C 78 E/0139)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2632/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van rundvlees, verschillende, gekoeld of bevroren (cod. 0201):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 57 984 kg uit België, met een restitutie van 40 732,82 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,70 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

57 984 kg uit België, met een restitutie van 40 732,82 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,70 EUR/kg;

| — | 163 960 kg uit Ierland, met een restitutie van 93 598,44 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,57 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

163 960 kg uit Ierland, met een restitutie van 93 598,44 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,57 EUR/kg;

| — | 395 920 kg uit Italië, met een restitutie van 256 405,34 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,65 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

395 920 kg uit Italië, met een restitutie van 256 405,34 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,65 EUR/kg;

| — | 345 782 kg uit Nederland, met een restitutie van 268 925,00 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,78 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

345 782 kg uit Nederland, met een restitutie van 268 925,00 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,78 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 12 200 kg uit Ierland; 472 800 kg uit Italië; 363 000 kg uit Nederland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

12 200 kg uit Ierland; 472 800 kg uit Italië; 363 000 kg uit Nederland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 127 366,75 EUR voor 209 744,00 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 127 366,75 EUR voor 209 744,00 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 63 179,91 EUR voor de uitvoer van 94 098 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 63 179,91 EUR voor de uitvoer van 94 098 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/137 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/137

---

(2004/C 78 E/0140)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2633/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van rundvlees, verschillende, gekoeld of bevroren (cod. 0201):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 46 404,210 kg uit Ierland, met een restitutie van 38 323,65 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,83 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

46 404,210 kg uit Ierland, met een restitutie van 38 323,65 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,83 EUR/kg;

| — | 389 850 kg uit Italië, met een restitutie van 305 341,16 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,78 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

389 850 kg uit Italië, met een restitutie van 305 341,16 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,78 EUR/kg;

| — | 294 544 kg uit Nederland, met een restitutie van 211 144,95 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,72 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

294 544 kg uit Nederland, met een restitutie van 211 144,95 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,72 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 249 700 kg uit Italië; 266 700 kg uit Nederland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

249 700 kg uit Italië; 266 700 kg uit Nederland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 168 053,03 EUR voor 214 398,21 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 168 053,03 EUR voor 214 398,21 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/138 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/138

---

(2004/C 78 E/0141)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2634/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van rundvlees, verschillende, gekoeld of bevroren (cod. 0201):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 12 237,500 kg uit Ierland, met een restitutie van 10 844,52 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,89 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

12 237,500 kg uit Ierland, met een restitutie van 10 844,52 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,89 EUR/kg;

| — | 18 677,300 kg uit Italië, met een restitutie van 12 478,13 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,67 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

18 677,300 kg uit Italië, met een restitutie van 12 478,13 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,67 EUR/kg;

| — | 181 335 kg uit Nederland, met een restitutie van 87 462,25 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,48 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

181 335 kg uit Nederland, met een restitutie van 87 462,25 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,48 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 350 700 kg uit Italië; 158 100 kg uit Nederland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

350 700 kg uit Italië; 158 100 kg uit Nederland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 22 051,32 EUR voor 35 472,50 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 22 051,32 EUR voor 35 472,50 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 221 981,26 EUR voor de uitvoer van 332 022,70 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 221 981,26 EUR voor de uitvoer van 332 022,70 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/139 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/139

---

(2004/C 78 E/0142)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2635/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 155 000 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 272 200,57 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,76 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

155 000 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 272 200,57 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,76 EUR/kg;

| — | 19 215,500 kg uit Duitsland, met een restitutie van 33 854,82 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,76 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

19 215,500 kg uit Duitsland, met een restitutie van 33 854,82 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,76 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 150 000 kg uit Oostenrijk; 18 000 kg uit Duitsland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

150 000 kg uit Oostenrijk; 18 000 kg uit Duitsland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 10 922,19 EUR voor 6 215,50 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 10 922,19 EUR voor 6 215,50 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/139 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/139

---

(2004/C 78 E/0143)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2636/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 135 000 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 231 985,50 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,72 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

135 000 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 231 985,50 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,72 EUR/kg;

| — | 21 000 kg uit Duitsland, met een restitutie van 35 896,05 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,71 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

21 000 kg uit Duitsland, met een restitutie van 35 896,05 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,71 EUR/kg;

| — | 230 kg uit Italië, met een restitutie van 402,90 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,75 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

230 kg uit Italië, met een restitutie van 402,90 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,75 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 120 000 kg uit Oostenrijk; 21 600 kg uit Duitsland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

120 000 kg uit Oostenrijk; 21 600 kg uit Duitsland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 26179,07 EUR voor 15 230 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 26179,07 EUR voor 15 230 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 1 028,17 EUR voor de uitvoer van 600 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 1 028,17 EUR voor de uitvoer van 600 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/140 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/140

---

(2004/C 78 E/0144)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2637/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 125 000 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 212 500,82 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,70 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

125 000 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 212 500,82 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,70 EUR/kg;

| — | 20 560 kg uit Duitsland, met een restitutie van 34 952,01 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,70 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

20 560 kg uit Duitsland, met een restitutie van 34 952,01 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,70 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 80 000 kg uit Oostenrijk; 14 400 kg uit Duitsland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

80 000 kg uit Oostenrijk; 14 400 kg uit Duitsland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 86 972,30 EUR voor 51160 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 86 972,30 EUR voor 51160 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/141 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/141

---

(2004/C 78 E/0145)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2638/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van boter en andere vetten en oliën uit melk, zuivelproducten (cod. 0405):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 125 200 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 211 760,72 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,69 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

125 200 kg uit Oostenrijk, met een restitutie van 211 760,72 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,69 EUR/kg;

| — | 21 000 kg uit Duitsland, met een restitutie van 35 700 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,70 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

21 000 kg uit Duitsland, met een restitutie van 35 700 EUR, wat neerkomt op een steun van 1,70 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 123 400 kg uit Oostenrijk; 21 200 kg uit Duitsland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

123 400 kg uit Oostenrijk; 21 200 kg uit Duitsland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 3 044,48 EUR voor 1 800 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 3 044,48 EUR voor 1 800 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 340 EUR voor de uitvoer van 200 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 340 EUR voor de uitvoer van 200 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/142 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/142

---

(2004/C 78 E/0146)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2639/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 110 kg uit Frankrijk, met een restitutie van 44,18 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,40 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

110 kg uit Frankrijk, met een restitutie van 44,18 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,40 EUR/kg;

| — | 727 700 kg uit Italië, met een restitutie van 315 365,71 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,43 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

727 700 kg uit Italië, met een restitutie van 315 365,71 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,43 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 1 371 000 kg uit Italië; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

1 371 000 kg uit Italië;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 44,18 EUR voor 110 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 44,18 EUR voor 110 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 278 789,01 EUR voor de uitvoer van 643 300 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 278 789,01 EUR voor de uitvoer van 643 300 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is zij het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/142 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/142

---

(2004/C 78 E/0147)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2640/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1999

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 2 803 kg uit Spanje, met een restitutie van 1268,38 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,45 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

2 803 kg uit Spanje, met een restitutie van 1268,38 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,45 EUR/kg;

| — | 790 750 kg uit Italië, met een restitutie van 315 365,71 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,43 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

790 750 kg uit Italië, met een restitutie van 315 365,71 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,43 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 724 300 kg uit Italië; 263 400 kg uit Duitsland; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1999 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

724 300 kg uit Italië; 263 400 kg uit Duitsland;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 33 682,96 EUR voor 69 253 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 33 682,96 EUR voor 69 253 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 123839,10 EUR voor de uitvoer van 263 400 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 123839,10 EUR voor de uitvoer van 263 400 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is zij het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/143 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/143

---

(2004/C 78 E/0148)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2641/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2000

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 311 650 kg uit Duitsland, met een restitutie van 164007,53 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,53 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

311 650 kg uit Duitsland, met een restitutie van 164007,53 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,53 EUR/kg;

| — | 701 150 kg uit Italië, met een restitutie van 356 906,17 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,51 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

701 150 kg uit Italië, met een restitutie van 356 906,17 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,51 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 312 400 kg uit Duitsland; 1 126 000 kg uit Oostenrijk; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2000 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

312 400 kg uit Duitsland; 1 126 000 kg uit Oostenrijk;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 356 906,17 EUR voor 701150 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 356 906,17 EUR voor 701150 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 583 260,26 EUR voor de uitvoer van 1 126 750 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 583 260,26 EUR voor de uitvoer van 1 126 750 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is zij het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/144 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/144

---

(2004/C 78 E/0149)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2642/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701):

| a) | uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 24 150 kg uit Duitsland, met een restitutie van 10 118,61 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,42 EUR/kg; |
| --- | --- | --- |

a)

uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

24 150 kg uit Duitsland, met een restitutie van 10 118,61 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,42 EUR/kg;

| — | 2 285,300 kg uit Italië, met een restitutie van 1 016,39 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,44 EUR/kg; |
| --- | --- |

—

2 285,300 kg uit Italië, met een restitutie van 1 016,39 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,44 EUR/kg;

| b) | uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:






  — | 96 000 kg uit Duitsland; 1 207 700 kg uit Oostenrijk; |
| --- | --- | --- |

b)

uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd:

—

96 000 kg uit Duitsland; 1 207 700 kg uit Oostenrijk;

| c) | dit zou betekenen dat






  — | onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 1016,39 EUR voor 2 285,30 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; |
| --- | --- | --- |

c)

dit zou betekenen dat

—

onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 1016,39 EUR voor 2 285,30 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO;

| — | geen steun is aangevraagd ten bedrage van 551 674,62 EUR voor de uitvoer van 1 279 550 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden. |
| --- | --- |

—

geen steun is aangevraagd ten bedrage van 551 674,62 EUR voor de uitvoer van 1 279 550 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is zij het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2631/03, E-2632/03, E-2633/03, E-2634/03, E-2635/03, E-2636/03, E-2637/03, E-2638/03, E-2639/03, E-2640/03, E-2641/03 en E-2642/03

(28 oktober 2003)

Het geachte parlementslid heeft van verschillende bronnen gegevens ontvangen, die alle in een bepaalde context en voor bepaalde doeleinden zijn verzameld en die derhalve een eigen betekenis hebben, zoals is uitgelegd in het gezamenlijke antwoord van de Commissie op de schriftelijke vragen E-1477/03 tot en met E-1480/03 (2) van het geachte parlementslid en in haar antwoord op schriftelijke vraag E-2586/03 (3) van het geachte parlementslid.

Zoals in die antwoorden reeds is aangegeven, zijn beide databanken conceptueel verschillend en kunnen er derhalve geen conclusies worden getrokken op grond van mogelijke discrepanties.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

(3)  Zie blz. 129.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/145 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/145

---

(2004/C 78 E/0150)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2645/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Wijziging van artikel 25, lid 1 van het Protocol van Kyoto inzake de inwerkingtreding

Het Protocol van Kyoto treedt in werking als het is goedgekeurd door tenminste 55 partijen bij het UNFCCC van wie de totale kooldioxide-emissies ten minste 55 % van de totale kooldioxide-emissies van de in Bijlage I opgenomen landen bedragen. Op dit moment is het Protocol goedgekeurd door 113 landen, die meer dan 80 % van de wereldbevolking vertegenwoordigen, maar van wie de kooldioxide-emissies slechts 44,2 % zijn van het totaal van de landen in Bijlage I. De resterende landen van Bijlage I (Liechtenstein, Monaco en Australië, samen 2,1 %) kunnen er ook samen niet voor zorgen dat de drempel van 55 % gehaald wordt zonder deelname van of de Russische Federatie (17,4 %) of de Verenigde Staten (36,1 % van emissies van Bijlage 1-landen). Aangezien de Verenigde Staten zich reeds publiekelijk gedistantieerd heeft van het Protocol van Kyoto, bevindt Rusland zich in een sleutelpositie.

Gezien de klimaatverandering zou het natuurlijk het beste zijn het Protocol in ieder geval in werking te laten treden overeenkomstig het daarvoor vastgestelde tijdschema. Met het oog op de met Rusland te voeren onderhandelingen is het strategisch verstandiger en voor alle partijen voordeliger indien Rusland ook meedoet, maar voor de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto hoeft dit niet doorslaggevend te zijn.

Heeft de Commissie overwogen om overeenkomstig de procedure van artikel 20 op zo kort mogelijke termijn een procedure tot wijziging van artikel 25 van het Protocol van Kyoto te starten, om ervoor te zorgen dat in plaats van de vereiste 55 % bijvoorbeeld slechts een aandeel van 45 % van de uitstoot van de landen in Bijlage I toereikend zou zijn om de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto onder alle omstandigheden mogelijk te maken?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 oktober 2003)

Uit juridisch oogpunt is een wijziging van artikel 25, lid 1, van het Kyoto Protocol niet mogelijk. Artikel 20 van het Kyoto Protocol stelt de procedure vast die moet worden gevolgd bij wijzigingen aan het Protocol zelf. Aangezien de bevoegdheid voor het aannemen van wijzigingen ligt bij de Conferentie van de Partijen, die optreden als Vergadering van de Partijen bij het Kyoto Protocol, kan deze procedure enkel worden toegepast zodra het Kyoto Protocol in werking is getreden. In de voorwaarden als bedoeld in artikel 25, lid 1, wordt eveneens gewezen op de noodzaak om het wereldwijde probleem van klimaatverandering op internationale schaal en op basis van een brede participatie aan te pakken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/146 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/146

---

(2004/C 78 E/0151)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2647/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(28 augustus 2003)

Betreft:   Gebruik van op synthethische wijze nagemaakte pro-hormonen bij het vetmesten van dieren

In de Vlaamse pers verschenen berichten dat de gerechtelijke diensten in België een nieuw product op het spoor zijn dat bijdraagt aan het vetmesten van vee. Het product bevordert de aanmaak van testosteron. Het zou gaan om een op synthetische wijze nagemaakt natuurlijk pro-hormoon. Deze stof zet de hersenen aan tot het aanmaken van natuurlijke eigen lichaamshormonen, in dit geval testosteron. In België zijn deze hormonen verboden. Volgens de berichtgeving bevat dit hormoon o.a. dehydroepiandrosterone (DHEA), dat schadelijk is voor de lever en waarschijnlijk nog andere bijwerkingen kent.

Is de Commissie op de hoogte van deze techniek?

Zo ja, welke stappen heeft zij in dit dossier reeds ondernomen?

Zo neen, zal zij zoals vermeld in artikel 29, lid 1 a) van verordening (EG) nr. 178/2002 (1) de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid verzoeken een wetenschappelijk advies over deze aangelegenheid uit te brengen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 september 2003)

De Commissie weet dat zogenoemde pro-hormonen kunnen worden gebruikt om de natuurlijke productie van androgene en oestrogene hormonen bij vee te stimuleren teneinde de groei te bevorderen. DHEA is zo een stof. Deze stof valt onder Richtlijn 96/22/EG van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreosta-tische werking, alsmede van bèta-agonisten (2).

Het is de verantwoordelijkheid van de lidstaten om na te gaan of deze wetgeving wordt nageleefd door Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan (2) toe te passen en de nodige maatregelen te treffen.

Met de steun van de Commissie verzamelt het communautair referentielaboratorium voor hormonen de beschikbare technische informatie en organiseert het in oktober 2003 een workshop waarop dit onderwerp met de lidstaten zal worden besproken.

Het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid (WCVMV) heeft de gevaren voor de menselijke gezondheid van hormoonresiduen in met groeibevorderende hormonen behandeld rundsvlees en producten daarvan geëvalueerd in 1999, in 2000 en nogmaals in 2002. De verslagen daarvan vindt u op (http://europa.eu.int/comm/food/index_nl.html). De Commissie is momenteel bijgevolg niet van plan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid om een wetenschappelijk advies over deze aangelegenheid te vragen overeenkomstig artikel 29, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenhe-den (3).

---

(1)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

(2)  PB L 125 van 23.5.1996.

(3)  PB L 31 van 1.2.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/147 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/147

---

(2004/C 78 E/0152)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2651/03

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Het inschakelen van de consument bij de gemeenschappelijke implementatiestrategie voor de waterkaderrichtlijn 2000/60/EG

De Commissie heeft in een reactie op een eerdere vraag (E-0879/03 (1), 2 mei 2003) beweerd dat gezien over de eerste fase van anderhalf jaar de gemeenschappelijke implementatiestrategie aan de verwachtingen heeft beantwoord, mede gezien het erbij betrekken van de aandeelhouders en niet-gouvernementele organisaties. De Commissie geeft evenwel toe dat zij in oktober 2001 weliswaar de Europese consumentenorganisaties BEUC en AEC heeft verzocht mee te doen, maar dat tot op heden geen van beide organisaties zich heeft aangemeld voor het implementatiestrategieproces.

Vindt de Commissie het jammer dat geen enkele organisatie die de consumenten vertegenwoordigt die de belangrijkste belanghebbenden zijn bij de doelstellingen van de waterkaderrichtlijn (2000/60/EG (2)), aan het proces meedoet? De BEUC heeft de Commissie voorgesteld de Britse consumentenorganisatie WaterVoice uit te nodigen als deskundige waterconsumentengroep, maar naar verluidt heeft de Commissie dit geweigerd omdat WaterVoice niet geregistreerd staat als een Europese organisatie. Waarom wil de Commissie om pragmatische geen uitzondering maken zodat een consumentenorganisatie wordt ingeschakeld in plaats van dat er, zoals nu, al anderhalf jaar geen enkele consumentenorganisatie meedoet?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 oktober 2003)

De Commissie betreurt het dat tot op heden geen enkele Europese of internationale consumentenorganisatie meedoet aan de gemeenschappelijke strategie voor de tenuitvoerlegging van de Waterkaderrichtlijn (3). Sinds de laatste mededeling over deze kwestie (antwoord op schriftelijke vraag E-0879/03 van het geachte parlementslid), is de Commissie Europese en internationale consumentenorganisaties blijven aansporen en uitnodigen om deel te nemen aan deze gemeenschappelijke strategie. Behalve het Bureau Européen des Unions des Consommateurs (BEUC) en de Association of European Consumers (AEC), waarmee reeds in 2002 contact was opgenomen, heeft de Commissie ook „Consumers International” benaderd en die organisatie uitgenodigd mee te doen aan de gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie. Consumers International heeft grote interesse getoond en pleegt momenteel overleg met het BEUC om het eens te worden over een geschikte modus operandi.

Bij de aanvang van de gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie hebben de Commissie en de lidstaten criteria voor de deelname van belanghebbenden en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) neergelegd en hierover overeenstemming bereikt. Tot deze criteria behoort de verplichting dat deelnemende organisaties een Europees forum moeten hebben dat de geconsolideerde zienswijzen van verschillende nationale of regionale instanties vertegenwoordigt. De reden voor deze beperking was ervoor te zorgen dat de inbreng van de verschillende belangengroeperingen in evenwicht zou zijn en dat deze representatief zou zijn voor verschillende uiteenlopende opinies in plaats van dat zij slechts nationale of regionale standpunten zou weergeven. Daarnaast zijn in vele lidstaten nationale en regionale belangengroeperingen actief betrokken bij het nationale proces ter uitvoering van de Waterkaderrichtlijn en heeft het geen zin deze structuur op Europees niveau te herhalen. Met uitzondering van de consumentenorganisaties zijn de criteria voor deelname in de praktijk nuttig gebleken zonder te restrictief te zijn.

Wat de Britse consumentenorganisatie „Water Voice” betreft is het zo dat de Commissie nota heeft genomen van haar interesse. Teneinde een oplossing te vinden waardoor deze nationale organisatie kan deelnemen, met inachtneming van de algemene criteria, heeft de Commissie aan het BEUC voorgesteld om „Water Voice” namens het BEUC een vertegenwoordiger te laten sturen. In zijn antwoord heeft het BEUC duidelijk verklaard dat „Water Voice niet het BEUC als geheel kan vertegenwoordigen”. Daarom moest de aanvraag van „Water Voice” worden beschouwd als een aanvraag van een nationale organisatie in plaats van een aanvraag van een Europese overkoepelende organisatie die dus belangen van regionale (Engeland en Wales) en niet van Europese consumenten vertegenwoordigt. Tevens dient voor ogen te worden gehouden dat de situatie in Engeland en Wales met betrekking tot de structuur van de watersector uniek is in Europa en dat de ervaringen van consumenten daarom waarschijnlijk niet representatief zijn. Tegelijkertijd met de inspanningen van „Water Voice” om deel te nemen aan de gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie heeft de Commissie „Water Voice” verzocht een aanvraag in te dienen voor toegang tot het platform voor informatie-uitwisseling (het CIRCA-systeem) voor de gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie: het CIRCA-systeem bevat alle documentatie die wordt opgesteld in de context van de gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie.

De Commissie blijft zich inspannen om ervoor te zorgen dat de belangen van alle Europese consumenten in de gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie worden vertegenwoordigd. De Commissie heeft er vertrouwen in dat er in de lopende dialoog met Consumer International een geschikte oplossing zal worden gevonden.

---

(1)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 110.

(2)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

(3)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/148 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/148

---

(2004/C 78 E/0153)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2663/03

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen

Het Bureau voor milieuonderzoek (Environmental Investigation Agency — EIA) heeft zijn bezorgdheid uitgesproken over de trage ratificatie van het Amendement van Montreal, met name omdat dit betrekking heeft op de illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen. In oktober 2002 berichtte de EIA dat slechts 84 van de 183 bij het Protocol aangesloten partijen het Amendement hadden geratificeerd, waarbij de ondertekenaars toezegden een vergunningenstelsel in te voeren in verband met de handel in de ozonlaag afbrekende stoffen. Kan de Commissie meedelen welke EU-lidstaten dit amendement hebben geratificeerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2003)

Met ingang van 28 juli 2003 hebben Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk het Amendement van Montreal op het Protocol van Montreal geratificeerd. De Gemeenschap heeft het Amendement van Montreal op 17 november 2000 geratificeerd. Het in 1997 bij de negende bijeenkomst der partijen goedgekeurde Amendement van Montreal verplicht alle partijen ertoe een vergunningenstelsel voor import en export in te voeren. Het invoeren van dergelijke stelsels is belangrijk als bijdrage aan het voorkomen van illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen. Namens de Gemeenschap en haar lidstaten heeft de Commissie een vergunningenstelsel voor import en export van gereguleerde stoffen ingevoerd; dit stelsel fungeert op grond van Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1).

---

(1)  PB L 244 van 29.9.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/149 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/149

---

(2004/C 78 E/0154)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2669/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   ELSA-laboratorium — verkeersveiligheid (CCR Ispra)

Onlangs heeft de Europese Commissie besloten de verkeersveiligheidsactiviteiten van ELSA stop te zetten. Dit is een Europees laboratorium voor controle op structuren, gevestigd bij het Gemeenschappelijk onderzoekscentrum van de Commissie in Ispra. Het laboratorium werd als enig in zijn soort in Europa beschouwd qua omvang en potentieel. Het is gedurende vele jaren zeer nuttig gebleken voor het DG Vervoer van de Commissie. Zoals staat te lezen in het Witboek van de Commissie uit 2001 krijgen de vervoerssector en de hiermee samenhangende veiligheidsproblemen prioriteit bij activiteiten van de Europese Unie in de toekomst. Daarom lijkt het besluit — dat in vage termen wordt gemotiveerd onder verwijzing naar het gebrek aan steun van de andere DG's — uiterst verontrustend: DG Vervoer en daarmee de Commissie blijven verstoken van een belangrijk onderzoeksinstrument.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | Welke logica ten grondslag ligt aan deze besluiten waardoor het intern functioneren van de Europese Unie wordt gedupeerd? |
| --- | --- |

1.

Welke logica ten grondslag ligt aan deze besluiten waardoor het intern functioneren van de Europese Unie wordt gedupeerd?

| 2. | Is er gedacht aan alternatieven bij het gemeenschappelijk centrum van Ispra zodat men garant kan staan voor deze belangrijke dienstverlening aan de bedrijven en burgers van de Europese Unie? |
| --- | --- |

2.

Is er gedacht aan alternatieven bij het gemeenschappelijk centrum van Ispra zodat men garant kan staan voor deze belangrijke dienstverlening aan de bedrijven en burgers van de Europese Unie?

| 3. | Moet dit besluit misschien gezien worden als onderdeel van een geleidelijke ontmanteling van het Gemeenschappelijk onderzoekscentrum van Ispra waar jaar in jaar uit door allerlei abjecte plannen potentieel verloren gaat? |
| --- | --- |

3.

Moet dit besluit misschien gezien worden als onderdeel van een geleidelijke ontmanteling van het Gemeenschappelijk onderzoekscentrum van Ispra waar jaar in jaar uit door allerlei abjecte plannen potentieel verloren gaat?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(17 oktober 2003)

De strategie die is ontwikkeld door het Directoraat-generaal (DG) Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) voor het Europees laboratorium voor controle op structuren (ELSA), een eenheid binnen het Instituut voor de bescherming en de veiligheid van de burger (IPSC), bestaat eruit het werk van de eenheid te concentreren op haar kernactiviteit die betrekking heeft op de bouw en tegen aardbevingen beveiligde bouwwerken, waardoor de bevoegdheid van het GCO op deze gebieden in stand wordt gehouden en verder wordt ontwikkeld. Dankzij deze strategie kan de eenheid voorzien in de behoeften van DG Ondernemingen (ENTR) met betrekking tot het Eurocodes-onderzoek, de samenwerking met DG Milieu (ENV) versterken met betrekking tot civiele bescherming en werkzaamheden met nationale instanties voor civiele bescherming ontwikkelen. Met name wordt momenteel een contract voorbereid met de Italiaanse afdeling Civiele bescherming van het voorzitterschap van de Raad van Ministers.

Daarnaast zijn de voortzetting van de ELSA-reactiewand als een Marie Curie Training Site, de doelstelling de toegang tot ELSA voor de Europese onderzoeksgemeenschap te vergroten en de overdracht van bijbehorende knowhow en expertise naar uitbreidingslanden, volledig in overeenstemming met de taak van het GCO in de Europese onderzoekruimte. Er kan derhalve op worden vertrouwd dat de centrale wetenschappelijke en technische bevoegdheden van ELSA op het hoogste niveau worden geconsolideerd en gehandhaafd.

Met betrekking tot de veiligheid van voertuigen en vervoer zijn de bevoegdheden en de infrastructuur van het GCO niet uniek. Als gevolg van de teruglopende vraag van consumenten, met name van DG ENTR, en ondanks het door de Commissie gepubliceerde Witboek over vervoer (1), is er geen vraag meer naar specifieke GCO-steun. Verkeersveiligheid is in feite een multidisciplinair onderwerp waar structurele mechanica — het expertisegebied van ELSA — slechts één van de relevante disciplines van is. Structurele mechanica speelt voornamelijk een belangrijke rol in passieve veiligheidsstudies (botsingsbestendigheid van voertuigen, voetgangersbescherming, veiligheid van verkeersinfrastructuren). De door DG ENTR uiteindelijk voorgestelde en in 2003 door de Commissie goedgekeurde richtlijn (2) ter vergroting van de bescherming van voetgangers bij ongelukken met passagiersvoertuigen zal in twee fases worden uitgevoerd. Fase 1 wordt in 2005 van kracht met de reeks tests en grenswaarden die het GCO in een in december 2000 uitgevoerde technische studie had voorgesteld. Fase 2, met strengere testcriteria, wordt vanaf 2010 van kracht met de door het European Enhanced Vehicle-safety Committee (EEVC) voorgestelde reeks tests en grenswaarden. Bij wijze van compromis tussen de zienswijzen van de „Association Européenne des Constructeurs Automobiles” (ACEA) en het EEVC met betrekking tot de vereiste tests, was oorspronkelijk voorzien dat een toezichthoudend comité de tenuitvoerlegging van de richtlijn zou volgen. Deze benadering is echter niet gehandhaafd en een dergelijk toezichthoudend comité is niet opgenomen in de definitieve richtlijn. Hierdoor is het niet wenselijk dat het GCO DG ENTR blijft ondersteunen in deze kwestie. Er zullen haalbaarheidsstudies worden verricht ter voorbereiding van de tenuitvoerlegging van fase 2 en om na te gaan of er werkelijk, en onder economisch haalbare omstandigheden, aan de EEVC-criteria kan worden voldaan. Het ELSA-team beschikt echter niet over de technische vaardigheden om dergelijk werk te doen, aangezien dit veel ervaring op het gebied van carrosserieontwerp vereist.

Het geleidelijk stopzetten van de verkeersveiligheidsactiviteiten van ELSA zal in feite voornamelijk tot gevolg hebben dat er niet langer onderzoek zal worden uitgevoerd op het gebied van de automobielindustrie bij de Large Dynamic Testing Facility, een testfaciliteit voor de typering van materialen en structurele componenten bij „hoge vervormingssnelheid”. Deze testfaciliteit is opgericht in het kader van nucleaire veiligheidsstudies en is relevant voor verkeersveiligheidsstudies, maar er is slechts in zeer beperkte mate gebruik van gemaakt. Er zijn natuurlijk andere Europese laboratoria die zijn uitgerust om tests uit te voeren ten behoeve van onderzoek voor de automobielindustrie.

Op grond van het bovenstaande kan het geachte parlementslid erop vertrouwen dat er geen sprake is van ontmanteling van het GCO; integendeel, essentiële gebieden die van belang zijn voor de ondersteuning van communautair beleid worden juist versterkt.

---

(1)  COM(2001) 370 def.

(2)  COM(2003) 67 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/150 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/150

---

(2004/C 78 E/0155)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2678/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Nitratenrichtlijn uit 1991

Beweerd wordt dat het in de nitratenrichtlijn (richtlijn 91/676/EEG (1)) vastgestelde maximumgehalte aan nitraten in water, namelijk 50 milligram per liter, achterhaald is en dat om gezondheidsredenen nitraten in water eigenlijk boven deze grenswaarde dienen te liggen. Heeft de Commissie hierop enig commentaar te leveren en is zij voornemens de nitratenrichtlijn, die in tal van lidstaten nog steeds lang niet ten volle ten uitvoer wordt gelegd, in ieder geval te wijzigen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2003)

De Commissie is het niet eens met het standpunt dat de in de Nitratenrichtlijn (2) vastgestelde norm van 50 milligram (mg) per liter aan nitraten, één van de criteria om kwetsbare zones te identificeren, achterhaald is en dat om gezondheidsredenen nitraten in water boven die grenswaarde dienen te liggen.

Bij de recente herziening van Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (3), te weten Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 (4), waarin de parameterwaarden werden herzien overeenkomstig de laatste beschikbare wetenschappelijke gegevens (b.v. de richtsnoeren van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit en de ecotoxiciteit), werd voor nitraten de eerdere grenswaarde van 50 mg per liter bevestigd.

De uit voorzorg vastgestelde grenswaarde van 50 mg per liter is van cruciaal belang voor het voorkomen van gevolgen voor de gezondheid, zoals methaemoglobinaemia bij kinderen. Deze ziekte, die verband houdt met grote hoeveelheden nitraten in drinkwater, komt nog steeds voor zowel in Oost-Europa (honderden gevallen) als in de Verenigde Staten. Het feit dat deze ziekte in de West-Europese landen betrekkelijk weinig voorkomt heeft te maken met het afdwingen van strikte grenswaarden voor nitraten gedurende de afgelopen 20 jaar.

De Commissie is momenteel niet voornemens wijzigingen op de nitratenrichtlijn voor te stellen, aangezien zij ervan overtuigd is dat de volledige tenuitvoerlegging van de richtlijn essentieel is om het effect op Europese wateren van nutriënten afkomstig van landbouwbronnen terug te dringen. Bij meer dan 20 % van het Europese grondwater is sprake van te hoge concentraties nitraten en minstens 30-40 % van de rivieren en meren vertonen symptomen van eutrofiëring of lozen grote hoeveelheden stikstof in kustwateren en zeeën: geschat wordt dat de landbouw verantwoordelijk is voor 50 tot 80 % van de stikstofinbreng in Europese wateren (5).

In deze context zet de Commissie zich er, door middel van een aantal acties, volledig voor in de nitratenrichtlijn, die erop is gericht de verontreiniging uit agrarische bronnen te verminderen en te voorkomen, op de juiste wijze ten uitvoer te laten leggen in de lidstaten. In de eerste plaats zal zij juridische druk uitoefenen door middel van inbreukprocedures tegen de lidstaten die de verschillende stappen van de richtlijn niet ten uitvoer leggen.

De Commissie verricht ook aanzienlijke inspanningen om door middel van regelmatige monitoring en verslaglegging meer bekendheid te geven aan de noden en de milieustatus van Europese wateren, en om de uitwisseling tussen de lidstaten van technische informatie inzake landbouwpraktijken te bevorderen en het effect daarvan op het weglekken van nutriënten en inzake instrumenten voor het meten, vorm geven aan en voorspellen van het effect van die praktijken op de kwaliteit van het water.

---

(1)  PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.

(2)  Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen.

(3)  PB L 229 van 30.8.1980.

(4)  PB L 440 van 5.12.1998.

(5)  Tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen. Samenvatting van de verslagen van de lidstaten over het jaar 2000, blz. 43.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/151 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/151

---

(2004/C 78 E/0156)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2691/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Uitgaven voor EURES

EURES is een informatienetwerk ter bevordering van de grensoverschrijdende mobiliteit van werknemers. Door de integratie van de nieuwe lidstaten zal EURES verder aan belang winnen. Willen de Europese arbeidsbureaus succesvol zijn, dan is het voor hen van essentieel belang dat ze de daartoe ter beschikking staande EU-middelen doeltreffend kunnen inzetten.

Kan de Commissie mededelen:

| — | welke in 2003 de respectieve gevraagde en toegekende (maximale) bedragen ter bevordering van de grensoverschrijdende partnerschappen zijn? |
| --- | --- |

—

welke in 2003 de respectieve gevraagde en toegekende (maximale) bedragen ter bevordering van de grensoverschrijdende partnerschappen zijn?

| — | hoe de uitgaven in de totale EURES-begroting voor 2003 zijn opgesplitst (opsplitsing per soort uitgaven) en wie de ontvangers van de EURES-kredieten zijn? |
| --- | --- |

—

hoe de uitgaven in de totale EURES-begroting voor 2003 zijn opgesplitst (opsplitsing per soort uitgaven) en wie de ontvangers van de EURES-kredieten zijn?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 september 2003)

De ondersteuning van de grensoverschrijdende samenwerking tussen de spelers op de arbeidsmarkt (openbare diensten voor arbeidsvoorziening, sociale partners en anderen) is een belangrijk aspect van de Eures-beschikking die in december 2002 door de Commissie werd goedgekeurd (1). De Commissie deelt de mening dat een zo efficiënt mogelijk gebruik moet worden gemaakt van de voor Eures beschikbare middelen; elke steunaanvraag moet zorgvuldig worden onderzocht om ervoor te zorgen dat het geld goed wordt besteed.

De voor 2003 door de Commissie ontvangen subsidieaanvragen voor grensoverschrijdende Eures-partnerschappen, die naar aanleiding van een oproep tot het indienen van voorstellen werden ingediend, hadden een totale waarde van 8 025 005 EUR. Op grond van een door de Commissie uitgevoerde analyse werd in totaal 7 443 411 EUR (93 % van de totale waarde van de aanvragen) uitgetrokken voor 21 partnerschappen die samen het grensoverschrijdende EURES-netwerk vormen.

Onderstaand is een onderverdeling van de vastleggingen voor de gehele Eures-begroting 2003 opgenomen (met betrekking tot zowel deel A als Β van begrotingsartikel B3-4011):

| (in euro) |
| --- |
| nationale diensten voor arbeidsvoorziening | 5 104 580 |
| grensoverschrijdende partnerschappen | 7 443411 |
| onderhoud en bijwerking van de databanken en internetsite | 754886 |
| opleidingsprogramma | 738445 |
| voorlichtingscampagne over arbeidsmobiliteit | 979 790 |
| conferenties en seminars | 93 131 |
| publicaties | 152 000 |
| Totaal | 15 266 243 |

(in euro)

nationale diensten voor arbeidsvoorziening

5 104 580

grensoverschrijdende partnerschappen

7 443411

onderhoud en bijwerking van de databanken en internetsite

754886

opleidingsprogramma

738445

voorlichtingscampagne over arbeidsmobiliteit

979 790

conferenties en seminars

93 131

publicaties

152 000

Totaal

15 266 243

Onder de begunstigden van Eures-subsidies bevinden zich de openbare diensten voor arbeidsvoorziening van de lidstaten die voor de uitvoering van Eures-diensten verantwoordelijk zijn, de grensoverschrijdende partnerschappen die de arbeidsmobiliteit in grensgebieden ondersteunen, contractanten die werden geselecteerd om het opleidingsprogramma voor met name Eures-adviseurs te organiseren, contractanten die werden geselecteerd om aan de Europese voorlichtingscampagne over arbeidsmobiliteit deel te nemen (die onderdeel is van het Actieplan voor vaardigheden en mobiliteit van de Commissie (2)), contractanten die werden geselecteerd om conferenties en seminars te organiseren en contractanten die verantwoordelijk zijn voor de publicatie van promotie- en ander materiaal over Eures.

---

(1)  PB L 5 van 10.1.2003.

(2)  COM(2002) 72 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/152 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/152

---

(2004/C 78 E/0157)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2693/03

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Genetisch gemodificeerde organismen

Een aantal lidstaten heeft artikel 16 van richtlijn 90/220/EG (1) ingeroepen (thans vervangen door richtlijn 2001/18/EG (2) m.b.t. de volgende vergunningen om producten die genetisch gemodificeerde organismen bevatten in de handel te brengen:

| — | C/F/95/12/07 - T25 en T14 maïs - Oostenrijk (28 april 2000) Italië (4 augustus 2000) |
| --- | --- |

—

C/F/95/12/07 - T25 en T14 maïs - Oostenrijk (28 april 2000) Italië (4 augustus 2000)

| — | C/UK/95/M5/1 - Topas 19/2 raapzaad - Griekenland (3 nov. 1998) Fankrijk (16 nov. 1998) |
| --- | --- |

—

C/UK/95/M5/1 - Topas 19/2 raapzaad - Griekenland (3 nov. 1998) Fankrijk (16 nov. 1998)

| — | C/GB/94/M1/1 - MS 1 en RF 1 raapzaad - Frankrijk (18 nov. 1998) |
| --- | --- |

—

C/GB/94/M1/1 - MS 1 en RF 1 raapzaad - Frankrijk (18 nov. 1998)

| — | C/F/94/11-03 - CG 00526-176 (aka Bt - 176) maïs - Oostenrijk (13 feb. 1977) Luxemburg (28 feb. 1997) Duitsland (31 maart 2000) |
| --- | --- |

—

C/F/94/11-03 - CG 00526-176 (aka Bt - 176) maïs - Oostenrijk (13 feb. 1977) Luxemburg (28 feb. 1997) Duitsland (31 maart 2000)

| — | C/F/95/12/02 - MON810 maïs - Oostenrijk (2 juni 1999) Italië (4 augustus 2000) |
| --- | --- |

—

C/F/95/12/02 - MON810 maïs - Oostenrijk (2 juni 1999) Italië (4 augustus 2000)

| — | C/F/95/12-01/B - MON809 maïs - Italië (4 aug. 2000) |
| --- | --- |

—

C/F/95/12-01/B - MON809 maïs - Italië (4 aug. 2000)

Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de maatregelen die de lidstaten ex-artikel 16 van richtlijn 90/220/EEG hebben opgelegd? Heeft de EU ze verworpen of goedgekeurd?

Kan de Commissie mededelen welke specifieke gronden de lidstaten hebben ingeroepen om deze maatregelen op te leggen en afschriften verstrekken van de documenten die de lidstaten hiertoe hebben ingediend?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 oktober 2003)

Zes lidstaten hebben in negen gevallen die betrekking hadden op vijf vergunningen voor genetisch gemodificeerde plantproducten, artikel 16 ingeroepen van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, op 17 oktober 2002 vervangen door Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001. Italië heeft artikel 16 van Richtlijn 90/220/EEG niet ingeroepen, maar heeft vrijwarings-maatregelen genomen met betrekking tot enkele producten die zijn toegestaan uit hoofde van Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten (3).

De Commissie heeft het Wetenschappelijke Comité (resp. de Wetenschappelijke Comités) de documenten overhandigd die de lidstaten hadden verstrekt ter rechtvaardiging van de overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 90/220/EEG genomen maatregelen. In alle gevallen concludeerde(n) het (de) Comité(s), na bestudering van de door de lidstaten ingediende redenen en informatie, dat deze geen nieuwe wetenschappelijke bewijzen verstrekten om de oorspronkelijke risicobeoordeling op grond waarvan voor de betrokken producten vergunningen waren afgegeven, te wijzigen.

In het geval van Bt-176 maïs (C/F/94/11-03) werd het regelgevend comité eind 1997 geraadpleegd overeenkomstig artikel 21 van Richtlijn 90/220/EEG. Het regelgevend comité heeft in april 1998 nagelaten advies uit te brengen over de ontwerp-besluiten van de Commissie. Deze werden vervolgens doorgestuurd naar de Raad. De Raad beschikte niet over de gekwalificeerde meerderheid om binnen de in de richtlijn vastgelegde periode van drie maanden een beslissing te nemen over de voorgestelde besluiten. In de andere artikel 16-gevallen is de raadpleging van het regelgevend comité nog gaande.

De lidstaten hebben de volgende redenen opgegeven voor het opleggen van maatregelen overeenkomstig artikel 16:

| — | Met betrekking tot mannelijk steriel en voor herbiciden (glufosinaat) tolerant raapzaad MS1, RF1 (C/UK/94/M1/1)
  heeft Frankrijk vragen opgeworpen en de noodzaak van verder onderzoek benadrukt teneinde deze vragen over verspreiding, vrijwilligers, tempo en consequenties van intra- en interspecifieke genenstroom, accumulatie en mogelijk verlies van effectiviteit van herbicidetolerantiegenen, beheer van onkruid en vrijwilligers te beantwoorden. |
| --- | --- |

—

Met betrekking tot mannelijk steriel en voor herbiciden (glufosinaat) tolerant raapzaad MS1, RF1 (C/UK/94/M1/1)

heeft Frankrijk vragen opgeworpen en de noodzaak van verder onderzoek benadrukt teneinde deze vragen over verspreiding, vrijwilligers, tempo en consequenties van intra- en interspecifieke genenstroom, accumulatie en mogelijk verlies van effectiviteit van herbicidetolerantiegenen, beheer van onkruid en vrijwilligers te beantwoorden.

| — | Met betrekking tot insectenresistente (Bt-toxine), voor herbiciden (glufosinaat) tolerante, en het marker-gen voor antibioticum-resistentie (ampicilline) dragende maïs Bt 176 (C/F/94/11-03)
  heeft Oostenrijk gewezen op het mogelijke gevaar dat het antibioticumresistentie-gen wordt overgedragen op bacteriën, met name in de ingewanden van mensen of dieren, waardoor mogelijkerwijs belangrijke antibiotica die in therapieën voor mensen of dieren worden gebruikt niet langer werkzaam zijn; de noodzaak de mogelijke rol van multiresistentieplasmides en transposons bij de verspreiding van antibioticumresistentie-genen te evalueren; het mogelijke risico van Bt-toxine voor (in de bodem aanwezige) niet-doelorganismen; mogelijke accumulatie van het Bt-toxine-gen in de bodem; ontwikkeling van resistentie voor Bt-toxine in doelorganismen; de noodzaak van verplichte programma's voor resistentiebeheer; de onduidelijkheid over de mogelijkheid de herbicidetolerantie bij de teelt te gebruiken; het gebruik van dit gen als een marker zou niet overeenkomen met de gangbare technologie op het gebied van genetische engineering; ontoereikende etikettering.
  Luxemburg heeft in essentie dezelfde punten opgeworpen als Oostenrijk met betrekking tot het antibioticumresistentie-gen, de mogelijke opbouw van resistentie in doelorganismen en de noodzaak van een verplicht programma voor het beheer van resistentie. Luxemburg benadrukte dat genetisch gemodificeerde organismen slechts de minimaal voor hun gewenste functioneren benodigde transgenen dienen te bevatten.
  Duitsland heeft in essentie dezelfde punten opgeworpen als Oostenrijk met betrekking tot de opbouw van grotere antibioticumresistentie, het mogelijke effect op niet-doelorganismen, mogelijke opbouw van resistentie in doelorganismen en accumulatie van Bt-toxine in de bodem. |
| --- | --- |

—

Met betrekking tot insectenresistente (Bt-toxine), voor herbiciden (glufosinaat) tolerante, en het marker-gen voor antibioticum-resistentie (ampicilline) dragende maïs Bt 176 (C/F/94/11-03)

heeft Oostenrijk gewezen op het mogelijke gevaar dat het antibioticumresistentie-gen wordt overgedragen op bacteriën, met name in de ingewanden van mensen of dieren, waardoor mogelijkerwijs belangrijke antibiotica die in therapieën voor mensen of dieren worden gebruikt niet langer werkzaam zijn; de noodzaak de mogelijke rol van multiresistentieplasmides en transposons bij de verspreiding van antibioticumresistentie-genen te evalueren; het mogelijke risico van Bt-toxine voor (in de bodem aanwezige) niet-doelorganismen; mogelijke accumulatie van het Bt-toxine-gen in de bodem; ontwikkeling van resistentie voor Bt-toxine in doelorganismen; de noodzaak van verplichte programma's voor resistentiebeheer; de onduidelijkheid over de mogelijkheid de herbicidetolerantie bij de teelt te gebruiken; het gebruik van dit gen als een marker zou niet overeenkomen met de gangbare technologie op het gebied van genetische engineering; ontoereikende etikettering.

Luxemburg heeft in essentie dezelfde punten opgeworpen als Oostenrijk met betrekking tot het antibioticumresistentie-gen, de mogelijke opbouw van resistentie in doelorganismen en de noodzaak van een verplicht programma voor het beheer van resistentie. Luxemburg benadrukte dat genetisch gemodificeerde organismen slechts de minimaal voor hun gewenste functioneren benodigde transgenen dienen te bevatten.

Duitsland heeft in essentie dezelfde punten opgeworpen als Oostenrijk met betrekking tot de opbouw van grotere antibioticumresistentie, het mogelijke effect op niet-doelorganismen, mogelijke opbouw van resistentie in doelorganismen en accumulatie van Bt-toxine in de bodem.

| — | Met betrekking tot voor herbiciden (glufosinaat) tolerant raapzaad Topas 19/2 (C/UK/95/M5/1)
  heeft Griekenland gesteld dat er zaden verloren zullen gaan, ook als het niet de bedoeling is dat er wordt geteeld; de verspreiding zal worden vergemakkelijkt door het milde klimaat in Griekenland waardoor overwinteren mogelijk wordt; uitkruisen tot onkruidachtige wilde varianten en familieleden, die als voedsel worden gebruikt, met onvoorspelbare gezondheidseffecten; in een later stadium het risico van multiresistent onkruid; herbiciden die minder effectief worden; verspreiding over natuurlijke habitats met onvoorspelbare gevolgen; gebrekkige risicobeoordeling van nakomelingen als gevolg van kruisingen tussen Topas 19/2 en niet-genetisch gemodificeerde raapolie.
  Frankrijk heeft dezelfde punten opgeworpen als voor raapolie MS1, RF1 (C/UK/94/M1/1). |
| --- | --- |

—

Met betrekking tot voor herbiciden (glufosinaat) tolerant raapzaad Topas 19/2 (C/UK/95/M5/1)

heeft Griekenland gesteld dat er zaden verloren zullen gaan, ook als het niet de bedoeling is dat er wordt geteeld; de verspreiding zal worden vergemakkelijkt door het milde klimaat in Griekenland waardoor overwinteren mogelijk wordt; uitkruisen tot onkruidachtige wilde varianten en familieleden, die als voedsel worden gebruikt, met onvoorspelbare gezondheidseffecten; in een later stadium het risico van multiresistent onkruid; herbiciden die minder effectief worden; verspreiding over natuurlijke habitats met onvoorspelbare gevolgen; gebrekkige risicobeoordeling van nakomelingen als gevolg van kruisingen tussen Topas 19/2 en niet-genetisch gemodificeerde raapolie.

Frankrijk heeft dezelfde punten opgeworpen als voor raapolie MS1, RF1 (C/UK/94/M1/1).

| — | Met betrekking tot insectresistente (Bt-toxin) maïs Mon 810 (C/F/95/12-02)
  heeft Oostenrijk gewezen op mogelijke onbedoelde effecten op niet-doelorganismen; mogelijke opbouw van resistentie in doelinsecten; te weinig bewijs dat het resistentiebeheer effectief is; ontoereikend bereik van het plan met betrekking tot de monitoring. |
| --- | --- |

—

Met betrekking tot insectresistente (Bt-toxin) maïs Mon 810 (C/F/95/12-02)

heeft Oostenrijk gewezen op mogelijke onbedoelde effecten op niet-doelorganismen; mogelijke opbouw van resistentie in doelinsecten; te weinig bewijs dat het resistentiebeheer effectief is; ontoereikend bereik van het plan met betrekking tot de monitoring.

| — | Wat betreft het voor herbiciden (glufosinaat) tolerante maïs T25 (C/F/95/12-07)
  heeft Oostenrijk gewezen op het ontbreken van een plan met betrekking tot de monitoring; te weinig bescherming van ecologisch gevoelige gebieden; te weinig evaluatie van de toepassing van herbiciden onder realistische omstandigheden; uitkruisen tot omliggende niet-genetisch gemodificeerde maïsvelden.
  het Verenigd Koninkrijk heeft de mogelijkheid opgeëist organisch pure maïs te verbouwen evenals de mogelijkheid de integriteit van andere niet-genetisch gemodificeerde maïsgewassen in Wales te beschermen. |
| --- | --- |

—

Wat betreft het voor herbiciden (glufosinaat) tolerante maïs T25 (C/F/95/12-07)

heeft Oostenrijk gewezen op het ontbreken van een plan met betrekking tot de monitoring; te weinig bescherming van ecologisch gevoelige gebieden; te weinig evaluatie van de toepassing van herbiciden onder realistische omstandigheden; uitkruisen tot omliggende niet-genetisch gemodificeerde maïsvelden.

het Verenigd Koninkrijk heeft de mogelijkheid opgeëist organisch pure maïs te verbouwen evenals de mogelijkheid de integriteit van andere niet-genetisch gemodificeerde maïsgewassen in Wales te beschermen.

De meningen van de Wetenschappelijke Comités zijn voor het publiek on line beschikbaar op (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scp/outcome_gmo_en.html) en op (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/oldcomm7/out02_en.html). De nationale vrijwaringsmaatregelen zijn te vinden in de publicatiebladen van bovengenoemde lidstaten.

---

(1)  PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.

(2)  PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.

(3)  PB L 43 van 14.2.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/154 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/154

---

(2004/C 78 E/0158)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2695/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Het Promise-programma

Uit het in 2002 afgesloten Promise-programma zijn projecten gesubsidieerd voor uitwisseling van informatie, technologie en goede praktijken ter verbetering van de veiligheid van telematicawerken. Het gaat om een bedrag van 25 miljoen euro. Welke projecten zijn uit dit programma gesubsidieerd, vooral in Italië? Graag een volledige lijst van particulieren en overheidsbedrijven die projecten hebben ingediend in het kader van dit programma. Welke bedrijven hebben hun aanvraag gehonoreerd zien worden? Is er controle geweest op de goede afloop van projecten en zijn de resultaten geëvalueerd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(16 oktober 2003)

Het in de rechtsgrondslag voorziene totale te besteden bedrag van het Promise-programma was 25 miljoen euro, over vijfjaar. Het totale vastgelegde bedrag was 21 847 032 EUR voor de gehele periode van het programma. Algemene informatie over de uitgaven in 1998 en 1999 en de indicatie voor uitgaven met betrekking tot Italië wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

In 2000, na de tussentijdse evaluatie door een groep externe deskundigen, werd het Promise-programma geheroriënteerd op het eEurope-actieplan en in het bijzonder op de daarmee verbonden benchmarking en uitwisseling van goede praktijken. In deze context werd de begroting van Promise aangewend voor een openbare aanbesteding voor door de Commissie opgestarte studies of onderzoeken en werd deze vastgelegd overeenkomstig de voorschriften voor overheidsopdrachten. De verdeling van de begroting voor 2000, 2001 en 2002 wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden, alsmede de namen van de contractant en van de lidstaat waar deze zijn zetel heeft. In het geval van de Eurobarometer-onderzoeken is de aangewezen contractant een Belgische onderneming die het contract samen met haar dochterondernemingen in iedere lidstaat uitvoerde.

Gedurende de laatste twee jaar zijn uit hoofde van Promise drie projecten voor goede praktijken gefinancierd in samenwerking met landen die voorzitter waren; twee „e-overheid”-conferenties in België (2001) en Italië (2003) en de „e-gezondheid” — conferentie in Griekenland (2003). Daarnaast is gedurende het Spaanse voorzitterschap in Spanje één workshop over eEurope 2005 georganiseerd.

Op grond van facturen en na analyse en acceptatie van de door de contractanten volgens standaardprocedures ingediende verslagen, heeft de Commissie betalingen verricht voor de ontvangen diensten.

Een groep onafhankelijke externe deskundigen heeft momenteel de leiding over de eindevaluatie van het programma. Zij werken op basis van de taakomschrijving die is overeengekomen in het beheerscomité van Promise en zullen hun verslag in november 2003 indienen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/155 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/155

---

(2004/C 78 E/0159)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2702/03

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Illegaal gekapt hout

De Commissie is ongetwijfeld op de hoogte van het feit dat de regenwouden over de hele wereld in snel tempo verdwijnen, vooral in het Amazonegebied en Indonesië. Een groot deel van het hout dat daar illegaal wordt gekapt, komt terecht op de Europese markt.

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om de verkoop van illegaal gekapt hout in Europa te verbieden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 oktober 2003)

De Commissie deelt de zorg van het geachte parlementslid over het tempo waarin de ontbossing van de regenwouden van de wereld plaatsvindt. Uit onderzoek verricht door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Commissie blijkt dat in Zuid-Oost-Azië de ontbossingspercentages (0,91 % per jaar) het hoogst zijn. Aangezien het een groter gebied betreft, vindt de ontbossing van het Amazonegebied procentueel gezien in een lager tempo plaats, maar is deze absoluut gezien gelijk aan de ontbossing in Zuid-Oost-Azië, met ongeveer 2,5 miljoen ha per jaar.

De EU is ongetwijfeld een markt voor een deel van het vanuit deze regio's verhandelde illegaal gekapte hout. In het geval van Zuid-Oost-Azië vormen Oost-Aziatische landen als China en Japan echter de voornaamste exportmarkt voor tropisch hout. In het Amazonegebied wordt het grootste deel van het hout intern verbruikt — volgens een vaak aangehaalde schatting zou 80 tot 90 % van het Braziliaanse hout binnen Brazilië worden verbruikt. In het algemeen gesproken is het moeilijk de mate waarin illegale houtkap verantwoordelijk is voor ontbossing te scheiden van andere factoren zoals uitbreiding van de landbouw en infrastructuurontwikkeling.

Aangezien zij zich bewust is van het effect dat illegale houtkap niet alleen op het milieu heeft maar ook ten aanzien van het ondermijnen van good governance en de rechtsstaat, heeft de Commissie op 21 mei 2003 een mededeling goedgekeurd getiteld „Wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (FLEGT) — Voorstel voor een EU-actieplan” (1). Het actieplan beschrijft een aantal voorstellen voor maatregelen om illegale houtkap in betrokken landen te bestrijden en om illegaal gekapt hout niet toe te laten tot de Unie. De maatregelen omvatten een voorstel voor vrijwillige maar bindende overeenkomsten die met betrokken landen moeten worden gesloten, waardoor het mogelijk wordt legaal gekapt hout te identificeren, met inbegrip van wetgeving die het mogelijk maakt uit die landen afkomstig hout te weren dat op grond van dergelijke overeenkomsten niet als legaal wordt aangemerkt. Bij het schrijven van dit antwoord wacht de Commissie nog op de standpunten van de Raad en het Europees Parlement inzake de FLEGT-mededeling voordat zij met het oog op deze voorstellen mogelijke verdere substantiële stappen kan ondernemen.

---

(1)  COM(2003)251 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/156 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/156

---

(2004/C 78 E/0160)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2705/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Hernieuwbare energie

Voor het Altener-programma voor onderzoek, bevordering en ondersteuning, op nationaal niveau, van projecten in verband met de ontwikkeling van hernieuwbare energievormen werd voor 74 miljoen euro financiële steun verleend. Kan de Commissie mededelen welke projecten door Italië werden voorgesteld, welke daarvan werden gesubsidieerd en voor welke bedragen, en welke resultaten die projecten hebben opgeleverd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 oktober 2003)

De in de vraag van het geachte parlementslid genoemde financieringsperiode is de periode van het Altener II-programma van 1998 tot en met 2002. Als antwoord daarop wordt een tabel rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden. De tabel bevat bijzonderheden van alle voorstellen die Italië de laatste twee jaar van het Altener II-programma voor medefinanciering (2001 en 2002) heeft ingediend. De tabel bevat voor deze twee jaar details van de voorstellen waarvoor na evaluatie en selectie geen subsidie werd toegekend, en van de voorstellen die wel in aanmerking kwamen voor communautaire steun. Voor de voorstellen die wel in aanmerking kwamen voor steun, bevat de tabel ook het bedrag van de communautaire steun voor de Italiaanse coördinatie en de locatie (woonplaats) van de Italiaanse coördinator (plus respectieve details van mogelijke Italiaanse partners). Met betrekking tot de eerste drie jaar van het Altener II-programma (1998-2000) bevat de tabel uitsluitend de projecten met Italiaanse coördinatoren die steun ontvingen van de Gemeenschap aangezien gegevens met betrekking tot voorstellen die niet zijn geselecteerd voor deze periode niet beschikbaar zijn.

Ieder Altener-project dient te worden afgerond met een eindverslag dat door de Commissie moet worden goedgekeurd voordat de laatste betalingen plaatsvinden. Deze verslagen bevatten gewoonlijk een samenvatting samen met bijzonderheden van de gedurende het project uitgevoerde acties en het eindresultaat van het werk. Op verzoek kan het geachte parlementslid een kopie ontvangen van de samenvatting en/of van het eindverslag van een bepaald project.

Wellicht wenst het geachte parlementslid tevens de evaluatie te lezen van het beheer en van de resultaten van beide opeenvolgende Altener-programma's voor de jaren 1996-2000 („Evaluation of the Altener Programme (1996-2000): Final report for the Directorate General Energy & Transport of the Commission”), waarvoor in het jaar 2000 aan externe deskundigen opdracht was gegeven. Uiteraard wordt in dit verslag geen onderscheid gemaakt tussen projecten met Italiaanse en met andere coördinatoren. Mocht er echter belangstelling voor bestaan, dan kan er op verzoek ook een exemplaar van de evaluatie van dit Altener-programma worden verstrekt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/157 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/157

---

(2004/C 78 E/0161)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2708/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   City-Res Network-project

Eén van de doelstellingen van het City-Res Network-project was de uitwisseling van informatie en goede praktijken en bewustmaking van het belang van het gebruik van alternatieve energievormen in de grote steden van de landen van de Europese Unie. Voor het project werd 200 000 EUR communautaire steun verleend. Het werd in 2000 afgesloten. Kan de Commissie meedelen welke resultaten het project heeft opgeleverd, welke Europese steden hebben deelgenomen, welke evenementen werden georganiseerd en hoe de gelden werden besteed?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 oktober 2003)

Het City-Res Network-project waarnaar het geachte parlementslid verwijst en dat, zoals hij opmerkt, in het kader van het Altener II-programma werd medegefinancierd voor een bedrag van 200 000 EUR (begroting 1997), ging in 1998 van start en eindigde in 2000. Het was gericht op het opzetten van een netwerk voor de gehele Unie ter bevordering van toepassingen van duurzame energie in stedelijke gebieden en op de deelname van zowel bestaande leden van de vereniging „Energie-Cités” als van andere steden (1).

De voorgestelde en vervolgens uitgevoerde taken waren:

| — | in het bijzonder de monitoring van gemeentelijke Altener I- (1993-97) en II- (1998-2002) projecten in het algemeen, |
| --- | --- |

—

in het bijzonder de monitoring van gemeentelijke Altener I- (1993-97) en II- (1998-2002) projecten in het algemeen,

| — | opzetten van een centrum voor de monitoring van bestaande initiatieven, |
| --- | --- |

—

opzetten van een centrum voor de monitoring van bestaande initiatieven,

| — | een voornamelijk op gemeentefunctionarissen gerichte verspreidingsdienst betreffende het Altener-programma, |
| --- | --- |

—

een voornamelijk op gemeentefunctionarissen gerichte verspreidingsdienst betreffende het Altener-programma,

| — | het tot stand brengen en in stand houden van de coördinatie van een netwerk voor de uitwisseling van ervaringen, |
| --- | --- |

—

het tot stand brengen en in stand houden van de coördinatie van een netwerk voor de uitwisseling van ervaringen,

| — | de organisatie van een relevant evenement (seminar in het voorjaar van 2000 in Verona). |
| --- | --- |

—

de organisatie van een relevant evenement (seminar in het voorjaar van 2000 in Verona).

Als was voorzien in het werkprogramma waren in maart 2000 50 casestudy's binnen het thema van het stedenproject afgerond; de cd-rom met deze casestudy's werd op de bijeenkomst te Verona uitgedeeld en tevens via internet verspreid. Een volgend project, waarvan een korte beschrijving volgt, mondde uit in een bijgewerkte en enorm uitgebreide versie van deze cd-rom, met 105 casestudy's van goede praktijken in steden van de EU. De Commissie stuurt deze cd-rom rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement.

Dit follow-upproject, eveneens gecoördineerd door Energie-Cités (www.energie-cites.org) nam de vorm aan van een groter „cluster” van drie afzonderlijke projecten, waarvan de kosten in totaal 1,13 miljoen euro bedroegen, met weer 50 % subsidie uit het Altener-programma (ref. B4.1030/C/00-006). Het achttien maanden durende project eindigde in september 2002.

De algemene doelstellingen waren:

| — | door te gaan met het stimuleren van de uitwisseling van ervaringen tussen gemeenten met betrekking tot hernieuwbare energie; |
| --- | --- |

—

door te gaan met het stimuleren van de uitwisseling van ervaringen tussen gemeenten met betrekking tot hernieuwbare energie;

| — | deze gemeenten uit te nodigen voor partnerschappen tussen de verschillende steden, en deze partnerschappen te versterken, en hen aan te moedigen deel te nemen aan een algemeen RES-partnerschap van Europese steden en regio's. |
| --- | --- |

—

deze gemeenten uit te nodigen voor partnerschappen tussen de verschillende steden, en deze partnerschappen te versterken, en hen aan te moedigen deel te nemen aan een algemeen RES-partnerschap van Europese steden en regio's.

De drie verschillende projecten waren:

| — | „City-RES 2001” (gecoördineerd door Energie-Cités); |
| --- | --- |

—

„City-RES 2001” (gecoördineerd door Energie-Cités);

| — | een plan voor een klimaatvriendelijke 100 % regeneratieve energievoorziening in het Noord-Duitse district Lüchow-Dannenberg, met inbegrip van de productie van warmte en stroom uit hernieuwbare energie op geselecteerde plaatsen (gecoördineerd door de Landkreis (lokale overheid)); |
| --- | --- |

—

een plan voor een klimaatvriendelijke 100 % regeneratieve energievoorziening in het Noord-Duitse district Lüchow-Dannenberg, met inbegrip van de productie van warmte en stroom uit hernieuwbare energie op geselecteerde plaatsen (gecoördineerd door de Landkreis (lokale overheid));

| — | een regionaal energieplan voor Hartberg (Oostenrijk) (gecoördineerd door het Joanneum Research Institute, Oostenrijk). |
| --- | --- |

—

een regionaal energieplan voor Hartberg (Oostenrijk) (gecoördineerd door het Joanneum Research Institute, Oostenrijk).

Terwijl het tweede en derde project proefacties waren, in de vorm van regionale en plaatselijke energieplannen, met inbegrip van een gerichte actie betreffende de gecombineerde opwekking van warmte en stroom, was City-RES 2001 weer voornamelijk een promotie- en verspreidingsactiviteit, met speciale nadruk op steun voor de door de Commissie beheerde aanloopcampagne voor duurzame energiebronnen. Naast relevante evenementen, en verder netwerken, was het belangrijkste product van het project de cd-rom met 105 casestudy's van goede praktijken in steden waarnaar hierboven wordt verwezen.

---

(1)  Referentie B4.1030/Z/1998-07.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/158 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/158

---

(2004/C 78 E/0162)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2732/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Mogelijke belangenconflicten bij DG mededinging

DG mededinging is met een aantal gevoelige taken belast en moet bijvoorbeeld beoordelen of fusies van ondernemingen worden goedgekeurd, onder voorwaarden goedgekeurd of afgewezen. Bij hun werkzaamheden bestuderen de ambtenaren van DG mededinging bepaalde bedrijfsinterne gegevens die — zodra zij bekend worden — van aanzienlijke invloed zijn op de aandelenkoersen van de betrokken ondernemingen op de Europese beurzen.

Bestaat bij DG mededinging of de afdelingen binnen de Commissie die kennis hebben van gevoelige informatie, een „compliance code”, zoals dit bijvoorbeeld bij beleggingsbanken het geval is, om misbruik van inside-informatie te voorkomen? Is binnen de Commissie iemand belast met het toezicht op de compliance?

Moeten ambtenaren die met dergelijke informatie werken, kennis geven van aandelentransacties? Is er een overzicht van de bedrijfsaandelen waarover gevoelige informatie is binnengekomen en waarvoor transacties onder toezicht zijn gesteld c.q. verboden? Moeten ambtenaren van de Commissie die met gevoelige informatie te maken hebben, hun bankrekeningen bekendmaken die zij gebruiken voor transacties in effecten?

Hoeveel controles heeft de Commissie intern reeds uitgevoerd om te garanderen dat er geen misbruik wordt gemaakt van inside-informatie?

Hebben zich bij deze controles gevallen voorgedaan waarin de verdenking bestond dat er misbruik is gemaakt van gevoelige informatie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 november 2003)

In 1999 heeft het directoraat-generaal (DG) Concurrentie een gedragscode opgesteld op basis van het Statuut van zijn ambtenaren, tijdelijke functionarissen en hulpfunctionarissen, stagiairs en gedetacheerde nationale deskundigen om het hoofd te kunnen bieden aan het risico van eventuele belangenconflicten en handel met voorkennis. Deze code vormt een aanvulling op de Belgische strafwet waarbij handel met voorkennis wordt verboden en vestigt de aandacht van het personeel op dat verbod.

Het doel van de gedragscode is enerzijds belangenconflicten te voorkomen en op te lossen en anderzijds te voorkomen dat de beurshandel verloopt op basis van niet-openbare informatie die ter kennis is gekomen van personeel van DG Concurrentie.

Wat belangenconflicten betreft, bepaalt de code dat de ambtenaren geen aandelen van de betrokken onderneming of afgeleide producten (opties, volmachten, enz.) die verband houden met aandelen, mogen bezitten. Als er in een bepaalde zaak sprake is of kan zijn van een belangenconflict (bijv. als de persoon die de zaak behandelt of een van zijn/haar naaste familieleden aandelen bezit van een van de bedrijven die betrokken zijn bij die zaak), moet de ambtenaar dat zo vlug mogelijk aan zijn hiërarchie melden. Die kan dan passende maatregelen nemen en de zaak zo nodig toewijzen aan een andere ambtenaar.

Wat de handel met voorkennis betreft, bepaalt de code dat ambtenaren op de beurs „nooit mogen handelen in of anderen opdragen te handelen in effecten op basis van” niet openbaar gemaakte informatie die voldoende nauwkeurig is „(uitdrukking uit de Belgische wetgeving) die” de koers gevoelig zou kunnen beïnvloeden „(uitdrukking uit de Belgische wetgeving)”.

Deze regels zijn van toepassing sinds 1999. Er bestaat geen „specifieke toezichtlijst” of „zwarte lijst”, aangezien alle personeelsleden een schriftelijke verklaring dienen te ondertekenen dat zij deze specifieke regels inzake belangenconflicten en handel met voorkennis alsmede de meer algemene veiligheidsvoorschriften inzake de „behandeling van vertrouwelijke informatie in DG Concurrentie” zullen naleven. DG Concurrentie verzoekt ambtenaren in andere DG's die in het kader van het overleg tussen de diensten betrokken zijn bij concentratiezaken, dezelfde verklaringen te ondertekenen.

Overeenkomstig de interne controlenormen die de Commissie heeft vastgelegd (meer bepaald controlenorm 1 betreffende „ethiek en integriteit”) heeft DG Concurrentie zijn personeelsleden verschillende documenten ter beschikking gesteld (onder andere het Statuut, de bestuurlijke gedragscode en de handleiding voor het onderzoeken op fraudegevoeligheid). Die documenten, waaronder de bovenvermelde ethische code voor personeelsleden van DG Concurrentie van 1999, zijn terug te vinden op de intracom website van DG Concurrentie en zijn bijgevolg makkelijk toegankelijk voor alle personeelsleden van DG Concurrentie.

Voorts heeft DG Concurrentie specifieke regels en richtsnoeren vastgelegd betreffende taken en nevenactiviteiten van ambtenaren en gewezen ambtenaren en de toekenning van „verlof om redenen van persoonlijke aard” aan ambtenaren.

Het management van de directoraten en de veiligheidsbeambte van het directoraat „Middelen” van DG Concurrentie zien toe op de naleving van deze regels. Bovendien heeft een adjunct-directeur-generaal bijzondere bevoegdheid op het gebied van veiligheid en ethiek.

Deze aangelegenheden worden regelmatig besproken op managementvergaderingen en de personeelsleden worden er herhaaldelijk opmerkzaam op gemaakt om de aandacht ervoor te vergroten en ervoor te zorgen dat zij zich ervan bewust blijven. Het management van DG Concurrentie heeft nog geen gevallen van vermoedelijke handel met voorkennis vastgesteld en er zijn evenmin meldingen van dergelijke vermoedens van enigerlei beursautoriteit geweest.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/159 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/159

---

(2004/C 78 E/0163)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2736/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Zeeduivelquota

In recente verslagen wordt gesteld dat vissers uit Cornwall hun bestaan en gemeenschap op het spel zetten, omdat zij een groot deel van hun vangst terug moeten gooien om te voldoen aan de overdreven strenge quota. Zal de Commissie, gezien deze situatie, de beperkingen voor bepaalde soorten, zoals bijvoorbeeld zeeduivel, versoepelen om het verlies van grote hoeveelheden dode vis, die overboord gegooid worden, te voorkomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 oktober 2003)

De Commissie is op de hoogte van verslagen bij de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES), deelgebied VII (Zuid-West-Cornwall), waarin melding wordt gemaakt van het teruggooien van grote hoeveelheden kleine zeeduivel. Dit lijkt het gevolg te zijn van een grotere dan verwachte overvloed aan kleine zeeduivel in de visgronden, in een gebied waar gemengde visserij op schartong en tong plaatsvindt.

Het belang van het voorkomen van verspilling als gevolg van het doden en teruggooien van vele kleine vissen is duidelijk. Toestaan dat er meer wordt gevist op deze kleine vissen is echter op zichzelf geen oplossing, aangezien vele van deze vissen te klein zijn om op de markt te worden gebracht en de vissen die worden gedood geen kans krijgen te groeien en voor de langere termijn grotere opbrengsten te produceren. Ook moet de visserij-inspanning worden verminderd zodat gezonde volwassen bestanden behouden blijven.

Op 28 augustus 2003 hebben de diensten van de Commissie ICES om aanvullend wetenschappelijk advies over deze kwestie verzocht. Het herziene advies van ICES luidt dat de som van de totaal toegestane vangsten (TAC's) voor gebieden VII en VIIIabde zou kunnen worden verhoogd van 19 372 ton tot 21 000 ton voor 2003, indien dit kan worden uitgevoerd zonder dat vissers zich meer op kleine zeeduivel richten en zonder grotere inspanning.

Op grond van dit advies zijn de Commissiediensten ter overweging door de Commissie een voorstel aan het voorbereiden om de TAC's voor ICES deelgebied VII te verhogen van 15 810 ton tot 17 138 ton en voor subdeelgebieden VIIIabde van 3 562 ton tot 3 862 ton. De stijging wordt aan twee TAC's toegekend, omdat het biologische advies aangeeft dat de betrokken bestanden over beide gebieden zijn verdeeld. Ook bekijken de diensten van de Commissie opnieuw aanvullende maatregelen waarmee kan worden voorkomen dat er meer gericht op kleine zeeduivel wordt gevist en waarmee eveneens grotere inspanningen worden vermeden.

Deze voorstellen worden opgesteld voor een besluit tijdens de Raad Landbouw en Visserij van 17 en 18 november.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/160 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/160

---

(2004/C 78 E/0164)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2739/03

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Leader+ — voorfinanciering door de projectorganisaties

Wanneer in het kader van het Leader+-programma een projectaanvraag is goedgekeurd, moet worden aangetoond dat het desbetreffende project volledig is uitgevoerd. Daartoe wordt ook de indiening van gekwiteerde rekeningen geëist. Dit betekent dat de projectorganisatie de rekening al voldaan heeft voordat deze wordt vergoed, en dus de projectactiviteiten in eerste instantie zelf moet kunnen financieren. Maar juist financieel zwakke projectorganisaties hebben deze mogelijkheid vaak niet.

Is de Commissie zich van dit probleem bewust?

Bestaan er voor organisaties die financieel niet tot voorfinanciering in staat zijn, mogelijkheden om te worden vrijgesteld van de verplichting tot indiening van gekwiteerde rekeningen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 oktober 2003)

De Commissie is zich bewust van en betreurt de door het geachte parlementslid genoemde problemen die de begunstigden van Leader+-programma's kunnen ondervinden. De regel om alleen daadwerkelijk verrichte uitgaven te vergoeden geldt echter voor alle betalingen door de vier structuurfondsen van de Gemeenschap, inclusief die door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Oriëntatie, en voor alle soorten programma's. Dit beginsel vloeit voort uit artikel 32, lid 1, alinea 3, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1). Deze bepaling preciseert: „De tussentijdse of saldobetalingen hebben betrekking op daadwerkelijk verrichte uitgaven, welke moeten overeenkomen met door de eindbegun-stigden gedane en met voldane facturen of boekingsbescheiden met gelijkwaardige bewijskracht gestaafde betalingen”. De regelgeving biedt geen mogelijkheid om af te wijken van dit beginsel.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/161 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/161

---

(2004/C 78 E/0165)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2745/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Gevolgen van de uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) voor het milieu

Op 21 januari van dit jaar heb ik een vraag gesteld (E-0209/03 (1)) over de gevolgen voor het milieu als het project tot uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) uitgevoerd wordt.

Het project is vooral van betekenis voor het beschermd gebied van het natuurreservaat Ses Salinas op Eivissa en Formentera (wet 17/2001 van het parlement van de Balearen). Concreet gesproken zou er een rechtstreekse invloed van uitgaan op het beschermd gebied, een ingrijpende sociaal-economische invloed door de nieuwe gebruikmaking van gronden voor privé-bewoning, grotere aantasting van het duinlandschap in het gebied Es Codolar door geluidshinder en luchtvervuiling, en gevolgen voor het landschappelijk uitzicht. Het reservaat ligt bovendien in het speciaal beschermd gebied voor de vogels, volgens de vogelrichtlijn 79/409/EEG (2).

Ten tweede zal de uitbreiding van de omtreklijn van het luchthaventerrein van invloed zijn op de onmiddellijke gebruikmaking van de gronden die binnen de grenzen van het natuurreservaat liggen en hun uitzicht. Het gaat om het uiterste zuidwesten van het duinlandschap in het gebied Es Codolar, een gebied dat in zijn oorspronkelijke staat behouden moet blijven als ecosysteem van Europese betekenis en beschermd wordt door de Europese habitatrichtlijn 92/43/EEG (3). De uitbreiding van het luchthaventerrein brengt daarnaast ook landschappelijke veranderingen in andere aangrenzende gebieden met zich mee, o.a. verdere schadelijke gevolgen voor het natuurreservaat Ses Salinas op Eivissa en Formentera.

In haar antwoord van 14 maar ll, nu zes maanden geleden, zegt de Europese Commissie dat ze een klacht in dezelfde zaak aan het onderzoeken is.

Heeft de bewuste klacht voor de Europese Commissie aanleiding tot concrete gevolgtrekkingen gegeven?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2003)

Zoals reeds in het antwoord op schriftelijke vraag E-0209/03 van het geachte Parlementlid is aangegeven, onderzoekt de Commissie thans een klacht met betrekking tot de uitbreiding van de luchthaven van Ibiza.

In het kader van het onderzoek van deze klacht heeft de Commissie de Spaanse autoriteiten verzocht om volledige informatie over het desbetreffende project, een kopie van de effectrapportage van het project en informatie over de maatregelen die zijn getroffen om te voldoen aan de verplichtingen welke voortvloeien uit artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 (4) inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

De Commissie wacht momenteel op het antwoord van de Spaanse autoriteiten op genoemd schrijven.

Dit dossier zal bovendien het onderwerp zijn van een uitwisseling met de Spaanse autoriteiten in het kader van de bilaterale bijeenkomst die in de loop van de maand oktober 2003 zal worden gehouden voor het opmaken van de balans van bepaalde klachten tegen en inbreuken van Spanje op milieugebied.

---

(1)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 163.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(4)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/162 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/162

---

(2004/C 78 E/0166)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2755/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft:   Verplichte vermelding van de nationaliteit op het rijbewijs

Een inwoner van mijn kiesdistrict in het zuidwesten van Engeland heeft net zijn nieuw rijbewijs gekregen, waarin zijn geboorteplaats (Ierland) vermeld staat. Hij maakt zich daarover zorgen, aangezien hij zijn hele leven lang gediscrimineerd is wegens zijn nationaliteit, met name in de jaren zeventig, toen vele in Engeland wonende Ieren het slachtoffer waren van discriminatie op hun werk en in vele andere aspecten van hun dagelijks leven.

Ook al is deze man trots op zijn Ierse erfgoed, toch wil hij liever dat op zijn rijbewijs wordt vermeld dat hij EU-burger is om mogelijke discriminatie in de toekomst te vermijden. Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om EU-burgers die in die zin gediscrimineerd zijn te beschermen? Zijn er plannen om de bepalingen inzake rijbewijzen te veranderen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(27 oktober 2003)

Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (1) bepaalt dat de geboortedatum en geboorteplaats van de houder worden vermeld op het rijbewijs. Deze gegevens zijn noodzakelijk om de overheidsinstanties in staat te stellen de identiteit van de houder exact vast te stellen, met name voor handhavingsdoeleinden. De Commissie is niet voornemens een wijziging van deze bepaling voor te stellen.

---

(1)  PB L 237 van 24.8.1991.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/162 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/162

---

(2004/C 78 E/0167)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2765/03

van Raffaele Lombardo (PPE-DE) en Francesco Musotto (PPE-DE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Wijziging Verordening (EG) nr. 1623/2000 wat het gebruik van geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost betreft

Doel en bestaansreden van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) van de Europese Unie zijn de ontwikkeling van het platteland, de ondersteuning van het landbouwinkomen, de bevordering van de diversificatie van de teelten en de verbetering van de normen op het gebied van de voedselkwaliteit en -veiligheid.

Zoals wordt onderstreept in het programma „Agenda 2000”, dat in december 1999 groen licht kreeg van de Europese Raad van Berlijn, moet iedere wijziging in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid de volgende doelstellingen op het oog hebben: de ecologische duurzaamheid, de verbetering van de economische situatie van de landbouwgebieden en de instandhouding van het culturele erfgoed en de sociale rechtvaardigheid.

Het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid evolueert in de richting van een differentiatie van de wetgeving naar gelang van de objectieve verschillen in sociale en economische ontwikkeling tussen de huidige regio's van de Unie en die van de nieuwe lidstaten uit Centraal- en Oost-Europa.

Het is bekend dat het beheerscomité wijnen op zijn vergadering van 8 juli 2003 de mogelijkheid in het vooruitzicht heeft gesteld wijzigingen aan te brengen in Verordening (EG) nr. 1623/2000 (1) wat de steun voor het gebruik van geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost betreft.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | welke maatregelen zijn genomen om te garanderen dat de steun voor het gebruik van geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost gedifferentieerd wordt naar gelang van de geografische, economische en sociale omstandigheden van iedere Europese regio? |
| --- | --- |

—

welke maatregelen zijn genomen om te garanderen dat de steun voor het gebruik van geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost gedifferentieerd wordt naar gelang van de geografische, economische en sociale omstandigheden van iedere Europese regio?

| — | welke maatregelen zullen, ook overeenkomstig artikel 158 van het EG-Verdrag, specifiek worden genomen ter ondersteuning van de Siciliaanse wijnproductie, die te lijden heeft onder de hoge kosten die het gevolg zijn van het insulaire karakter van het gebied? |
| --- | --- |

—

welke maatregelen zullen, ook overeenkomstig artikel 158 van het EG-Verdrag, specifiek worden genomen ter ondersteuning van de Siciliaanse wijnproductie, die te lijden heeft onder de hoge kosten die het gevolg zijn van het insulaire karakter van het gebied?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 oktober 2003)

De eerste vraag van de geachte parlementsleden heeft betrekking op de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor wijn, in het kader waarvan een steunregeling bestaat voor geconcentreerde druivenmost die wordt gebruikt om het alcoholvolumegehalte van wijn te verhogen. Sinds de invoering van deze regeling in 1982 is voorzien in een differentiëring van de steun naar gelang van de oorsprong van de most. Als algemene regel geldt dat de steunbedragen voor most uit wijnbouwzone CIII, waar Sicilië deel van uitmaakt, hoger liggen dan die voor most uit andere wijnbouwzones. Voor bepaalde uit andere wijnbouwzones dan CIII afkomstige soorten most die volgens specifieke voorwaarden worden geproduceerd, geldt een zeer beperkte afwijking.

Geket op de ontwikkeling van de algemene koers van het gemeenschappelijk landbouwbeleid sinds de invoering van deze maatregel, waarnaar de geachte parlementsleden in hun schriftelijke vraag verwijzen, is de Commissie voornemens om alle elementen van deze steunregeling grondig te onderzoeken.

De tweede vraag van de geachte parlementsleden heeft betrekking op het beleid inzake economische en sociale cohesie. In het kader van dit beleid kan ook steun uit de communautaire Structuurfondsen en het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling oriëntatie in dit geval, aan de wijnbouwsector worden verleend. Zo voorziet het regionaal operationeel programma voor Sicilië voor de periode 2000-2006 met name in maatregelen voor investeringen in landbouwbedrijven (4.06), voor de verwerking en afzet van landbouwproducten (4.09) en voor de afzet van landbouwproducten van hoge kwaliteit (4.13).

Besluiten over toekomstige maatregelen zullen worden genomen in samenspraak met de Commissie en met name in het kader van het toezichtcomité voor dit regionaal operationeel programma.

---

(1)  PB L 194 van 31.7.2000, blz. 45.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/163 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/163

---

(2004/C 78 E/0168)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2769/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Examens voor veiligheidsadviseur voor het vervoer van gevaarlijke goederen

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat van een veiligheidsadviseur voor het vervoer van gevaarlijke goederen in het Verenigd Koninkrijk momenteel slechts wordt verlangd dat hij bevoegd is voor en een examen heeft afgelegd over de ADR/RID (vervoer van gevaarlijke goederen over de weg of per spoor) en niet voor wat betreft de Internationale Code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee (IMDG-Code), zelfs wanneer een dergelijke adviseur advies geeft over het vervoer van gevaarlijke goederen over zee? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat van een veiligheidsadviseur voor het vervoer van gevaarlijke goederen in het Verenigd Koninkrijk momenteel slechts wordt verlangd dat hij bevoegd is voor en een examen heeft afgelegd over de ADR/RID (vervoer van gevaarlijke goederen over de weg of per spoor) en niet voor wat betreft de Internationale Code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee (IMDG-Code), zelfs wanneer een dergelijke adviseur advies geeft over het vervoer van gevaarlijke goederen over zee?

| 2. | Zo ja, is de Commissie ervan overtuigd dat organisaties die gevaarlijke goederen over zee vervoeren, veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen in dienst kunnen nemen, die niet over een opleiding of bevoegdheid voor het zeevervoer beschikken? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, is de Commissie ervan overtuigd dat organisaties die gevaarlijke goederen over zee vervoeren, veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen in dienst kunnen nemen, die niet over een opleiding of bevoegdheid voor het zeevervoer beschikken?

| 3. | Is de Commissie voornemens wijzigingen op de huidige richtlijn voor te stellen om ervoor te zorgen dat veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen verplicht worden een examen af te leggen in de IMDG-code of een passend equivalent? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens wijzigingen op de huidige richtlijn voor te stellen om ervoor te zorgen dat veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen verplicht worden een examen af te leggen in de IMDG-code of een passend equivalent?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 oktober 2003)

Overeenkomstig ADR, RID, Richtlijn 96/35/EG (1) en Richtlijn 2000/18/EG (2), moeten de veiligheidsadviseurs in het Verenigd Koninkrijk een opleiding hebben gevolgd en een examen hebben afgelegd om over een certificaat inzake beroepsbekwaamheid te beschikken, dat geldig is voor de betrokken vervoerstak of vervoerstakken. De werkingssfeer van bovengenoemde richtlijnen betreft het vervoer van gevaarlijke stoffen over de weg, per spoor of over de binnenwateren (waar het gaat om ADN). Met andere woorden, de werkingssfeer heeft niet betrekking op zeevervoer; hieruit volgt dat de werkingssfeer van de opleiding en het certificaat van de veiligheidsadviseur evenmin van toepassing zijn op het zeevervoer.

Het is niet nodig het arbeidsveld van een veiligheidsadviseur, die bevoegd is op basis van ADR/RID/ADN (of op basis van Richtlijn 96/35/EG en Richtlijn 2000/18/EG), uit te breiden tot zeevervoer. Specifieke in de IMDG-Code vastgelegde regels zijn van toepassing op het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee. Daarnaast is het, in het kader van de internationale veiligheidscode (ISM-code), die wereldwijd verplicht is voor alle soorten schepen waarmee internationale reizen worden gemaakt, de verantwoordelijkheid van de voor het schip aansprakelijke onderneming om bevoegd personeel in dienst te nemen zodat het juiste veiligheids- en milieubeschermingsbeleid op alle niveaus van de onderneming wordt uitgevoerd en gehandhaafd, zowel voor activiteiten aan boord van schepen als voor activiteiten die te land worden verricht.

De werkingssfeer van ADR/RID/ADN en de regelmatige actualisering daarvan onder auspiciën van de Economische Commissie voor Europa (ECE) van de Verenigde Naties is duidelijk beperkt tot het vervoer van gevaarlijke stoffen over de weg, per spoor of over de binnenwateren. Aangezien de werkingssfeer van Richtlijn 96/35/EG en Richtlijn 2000/18/EG, waar het gaat om takken van vervoer, is gericht op die van ADR/RID/ADN, is het niet raadzaam deze richtlijnen buiten de werkingssfeer te wijzigen. Daarentegen zou overwogen kunnen worden of er niet een of andere horizontale benadering te vinden is voor het geven van advies over de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke stoffen in alle vier de vervoerstakken: over de weg, per spoor, over de binnenwateren en over zee.

---

(1)  Richtlijn 96/35/EG van 3 juni 1996 betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren, PB L 145 van 19.6.1996, blz. 10-15.

(2)  Richtlijn 2000/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2000 betreffende de minimumeisen voor het examen voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren, PB L 118 van 19.5.2000, blz. 41-43.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/164 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/164

---

(2004/C 78 E/0169)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2770/03

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Uitkeringen bij lichamelijk letsel

De Commissie is waarschijnlijk op de hoogte van de aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten van de Europese Unie voor wat betreft uitkeringen bij lichamelijk letsel in vergelijkbare omstandigheden.

Is de Commissie voornemens om maatregelen in te voeren om ertoe bij te dragen dat dit probleem wordt aangepakt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 oktober 2003)

De Commissie heeft een aantal specifieke initiatieven genomen om een Europese rechtsruimte te ontwikkelen waarin slachtoffers van lichamelijke letsels een betere toegang hebben tot de rechter.

Zij heeft een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven (1), waarin de schadeloosstelling door de staat centraal wordt gesteld. De voorgestelde richtlijn heeft als doel een minimumnorm in te voeren voor alle slachtoffers van misdrijven in de Unie en de toegang tot schadeloosstelling in grensoverschrijdende situaties te verbeteren. Dit voorstel wordt momenteel besproken in de Raad en het Parlement.

De Commissie heeft onlangs een voorstel ingediend voor een verordening van de Raad betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (2). De voorgestelde verordening beoogt de harmonisatie van de collisieregels die de lidstaten hanteren bij grensoverschrijdende geschillen, waaronder onrechtmatige daden. In grensoverschrijdende situaties waarbij sprake is van lichamelijke letsels, zal de verordening ervoor zorgen dat de juridische situatie voor het slachtoffer duidelijker en voorspelbaarder wordt.

Op dat gebied verleent de Commissie ook steun aan projecten die het debat over eventuele Europese maatregelen kunnen stimuleren en ertoe kunnen bijdragen dat informatie over nationale wetgeving betreffende lichamelijke letsels meer toegankelijk wordt voor advocaten en burgers.

De Commissie is echter niet van plan maatregelen te treffen om de wetgeving inzake persoonlijke letsels te harmoniseren. Het is niet zeker of een dergelijk initiatief nut heeft en of het EG-Verdrag voorziet in een rechtsgrond. Het belangrijkste verschil tussen de lidstaten is dat de gerechtelijke instanties op een uiteenlopende manier de verschillende, vooral niet-geldelijke verliezen beoordelen en slachtoffers schadeloos stellen. Dat weerspiegelt onder andere de sociaal-economische verschillen tussen de lidstaten. Het is onmogelijk gemeenschappelijke Europese tarieven te ontwikkelen om dergelijke verschillen te neutraliseren.

---

(1)  PB C 45 E van 25.2.2003.

(2)  COM(2003)427 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/165 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/165

---

(2004/C 78 E/0170)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2776/03

van Hans Kronberger (NI) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Conflict tussen de doelstelling van de EU-richtlijn betreffende de hernieuwbare energiebronnen 2001/77/EG en de omzetting van de EU-waterkaderrichtlijn in Oostenrijk

Kleine waterkrachtcentrales zijn in Oostenrijk met hun aandeel van 8 % op de elektriciteitsmarkt een pijler van de energievoorziening. Deze vorm van stroomproductie is goedkoop en milieuvriendelijk, omdat er geen schadelijke stoffen vrijkomen en geen grondstoffen worden verbruikt. Daarmee leveren de kleine waterkrachtcentrales een aanzienlijke bijdrage aan de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen die in de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen 2001/77/EG (1) zijn vastgelegd.

De tenuitvoerlegging van de EU-waterkaderrichtlijn in Oostenrijk zal het exploiteren van de centrales resp. de verbreiding ervan en de investeringen erin aanzienlijk bemoeilijken. De productiemogelijkheden van kleine waterkrachtcentrales worden door de WKRL op grond van de nieuwe afvalwatervoorschriften beperkt. Het fundamentele recht op motorisch watergebruik vervalt in de richtlijn zodat bestaande waterrechten te allen tijde door de autoriteiten kunnen worden herroepen. Bovendien hebben de exploitanten van kleine waterkrachtcentrales niet de mogelijkheid bij de opstelling van nationale waterbeheerplannen hun invloed aan te wenden om hun belangen te behartigen.

Om die reden zou ik de volgende vragen willen stellen:

| 1. | Is de Commissie niet ook van mening dat de tenuitvoerlegging van de WKRL in Oostenrijk de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen in Oostenrijk alsmede van de in de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen vastgestelde doelen aanzienlijk bemoeilijkt? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie niet ook van mening dat de tenuitvoerlegging van de WKRL in Oostenrijk de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen in Oostenrijk alsmede van de in de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen vastgestelde doelen aanzienlijk bemoeilijkt?

| 2. | Is de Commissie het ermee eens dat bij een conflict tussen de WKRL en de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen de publieke belangen tegen elkaar moeten worden afgewogen en dat onder bepaalde omstandigheden het belang van een „goede” of „zeer goede” watersituatie ondergeschikt moet worden gemaakt aan klimaatsbescherming en stimulering van hernieuwbare energiebronnen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie het ermee eens dat bij een conflict tussen de WKRL en de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen de publieke belangen tegen elkaar moeten worden afgewogen en dat onder bepaalde omstandigheden het belang van een „goede” of „zeer goede” watersituatie ondergeschikt moet worden gemaakt aan klimaatsbescherming en stimulering van hernieuwbare energiebronnen?

| 3. | Hoe denkt de Commissie in geval van een conflict tussen de WKRL en de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen een beslissing te kunnen nemen? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt de Commissie in geval van een conflict tussen de WKRL en de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen een beslissing te kunnen nemen?

| 4. | Hoe denkt de Commissie op wetgevingsniveau het conflict tussen beide richtlijnen op te lossen? |
| --- | --- |

4.

Hoe denkt de Commissie op wetgevingsniveau het conflict tussen beide richtlijnen op te lossen?

| 5. | Welke regelingen zijn de Commissie in dit verband uit de overige lidstaten bekend? |
| --- | --- |

5.

Welke regelingen zijn de Commissie in dit verband uit de overige lidstaten bekend?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2003)

| 1. | De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid niet dat de tenuitvoerlegging van de Waterkaderrichtlijn (2) in Oostenrijk de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen alsmede van de in de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen (3) vastgelegde doelen aanzienlijk bemoeilijkt. Door de tenuitvoerlegging van de Waterkaderrichtlijn zal het effect van alle activiteitensectoren, met inbegrip van de elektriciteitssector, worden geïntegreerd in de doelstellingen/evaluatie van de richtlijn. De Commissie denkt dat kleine waterkrachtcentrales een bijdrage kunnen blijven leveren aan de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen, binnen het juiste kader waarin volledig rekening wordt gehouden met de Waterkaderrichtlijn (3). |
| --- | --- |

1.

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid niet dat de tenuitvoerlegging van de Waterkaderrichtlijn (2) in Oostenrijk de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen alsmede van de in de richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen (3) vastgelegde doelen aanzienlijk bemoeilijkt. Door de tenuitvoerlegging van de Waterkaderrichtlijn zal het effect van alle activiteitensectoren, met inbegrip van de elektriciteitssector, worden geïntegreerd in de doelstellingen/evaluatie van de richtlijn. De Commissie denkt dat kleine waterkrachtcentrales een bijdrage kunnen blijven leveren aan de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen, binnen het juiste kader waarin volledig rekening wordt gehouden met de Waterkaderrichtlijn (3).

| 2. | De Commissie is het er niet mee eens dat kleine waterkrachtcentrales zonder uitzondering uitsluitend milieuvoordelen opleveren. Terwijl het evident is dat dergelijke installaties geen broeikasgassen produceren bij het opwekken van elektriciteit, kunnen zij echter een aanzienlijk effect hebben op de ecologische omgeving, aangezien zij de rivieren hun waterafvoer afnemen, een onneembare barrière vormen voor migrerende vissen, het bijvullen van grondwatervoorraden in de buurt van rivieren belemmeren, enz. In de meeste gevallen kunnen er echter oplossingen worden gevonden om deze negatieve effecten te verhelpen. De Commissie is van mening dat milieuaspecten niet aan elkaar ondergeschikt kunnen zijn, maar dat het omwille van transparantie cruciaal is dat de voordelen voor en de negatieve effecten op het milieu van kleine hydrologische programma's worden beoordeeld en in de duidelijk omschreven perspectieven van de Waterkaderrichtlijn worden geplaatst, terwijl eveneens de mondiale gevolgen in acht worden genomen. Dit zal een van de taken zijn bij het vaststellen van de stroomgebiedbeheerplannen en zal door de Commissie worden gecontroleerd. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is het er niet mee eens dat kleine waterkrachtcentrales zonder uitzondering uitsluitend milieuvoordelen opleveren. Terwijl het evident is dat dergelijke installaties geen broeikasgassen produceren bij het opwekken van elektriciteit, kunnen zij echter een aanzienlijk effect hebben op de ecologische omgeving, aangezien zij de rivieren hun waterafvoer afnemen, een onneembare barrière vormen voor migrerende vissen, het bijvullen van grondwatervoorraden in de buurt van rivieren belemmeren, enz. In de meeste gevallen kunnen er echter oplossingen worden gevonden om deze negatieve effecten te verhelpen. De Commissie is van mening dat milieuaspecten niet aan elkaar ondergeschikt kunnen zijn, maar dat het omwille van transparantie cruciaal is dat de voordelen voor en de negatieve effecten op het milieu van kleine hydrologische programma's worden beoordeeld en in de duidelijk omschreven perspectieven van de Waterkaderrichtlijn worden geplaatst, terwijl eveneens de mondiale gevolgen in acht worden genomen. Dit zal een van de taken zijn bij het vaststellen van de stroomgebiedbeheerplannen en zal door de Commissie worden gecontroleerd.

| 3. | In de Waterkaderrichtlijn is de wettelijke verplichting voor lidstaten vastgelegd de actieve betrokkenheid van alle betrokken partijen aan te moedigen (inclusief waar relevant de elektriciteitssector) wanneer stroomgebiedbeheerplannen worden opgesteld, herzien en bijgewerkt. Bovendien hebben die partijen in het kader van de richtlijn het wettelijke recht van toegang tot alle relevante documenten, met inbegrip van achtergronddocumenten en achtergrondinformatie. Derhalve ontneemt de Waterkaderrichtlijn Oostenrijkse exploitanten van waterkrachtcentrales in het geheel niet hun recht te worden geraadpleegd; integendeel, door de richtlijn krijgen zij meer rechten op participatie en wordt een transparant en evenwichtig besluitvormingsproces gewaarborgd.
  De Waterkaderrichtlijn vormt het onderwerp van een extensief samenwerkings- en tenuitvoerleggingsprogramma waarbij de Commissie, lidstaten, belanghebbenden en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) zijn betrokken. De elektriciteitssector is volledig betrokken bij deze samenwerking via zijn Europese beroepsorganisatie Eurelectric. Deze samenwerking op Europees niveau wordt aangevuld met nationale en regionale samenwerking, bijvoorbeeld de Oostenrijkse elektriciteitssector die volledig wordt betrokken bij de inspanningen van het Oostenrijkse ministerie op het gebied van de tenuitvoerlegging, wat onder andere een in juni 2002 gehouden workshop met de vereniging van Oostenrijkse elektriciteitsexploitanten met zich meebracht met de participatie en bijdragen van de Commissie en het Oostenrijkse ministerie. |
| --- | --- |

3.

In de Waterkaderrichtlijn is de wettelijke verplichting voor lidstaten vastgelegd de actieve betrokkenheid van alle betrokken partijen aan te moedigen (inclusief waar relevant de elektriciteitssector) wanneer stroomgebiedbeheerplannen worden opgesteld, herzien en bijgewerkt. Bovendien hebben die partijen in het kader van de richtlijn het wettelijke recht van toegang tot alle relevante documenten, met inbegrip van achtergronddocumenten en achtergrondinformatie. Derhalve ontneemt de Waterkaderrichtlijn Oostenrijkse exploitanten van waterkrachtcentrales in het geheel niet hun recht te worden geraadpleegd; integendeel, door de richtlijn krijgen zij meer rechten op participatie en wordt een transparant en evenwichtig besluitvormingsproces gewaarborgd.

De Waterkaderrichtlijn vormt het onderwerp van een extensief samenwerkings- en tenuitvoerleggingsprogramma waarbij de Commissie, lidstaten, belanghebbenden en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) zijn betrokken. De elektriciteitssector is volledig betrokken bij deze samenwerking via zijn Europese beroepsorganisatie Eurelectric. Deze samenwerking op Europees niveau wordt aangevuld met nationale en regionale samenwerking, bijvoorbeeld de Oostenrijkse elektriciteitssector die volledig wordt betrokken bij de inspanningen van het Oostenrijkse ministerie op het gebied van de tenuitvoerlegging, wat onder andere een in juni 2002 gehouden workshop met de vereniging van Oostenrijkse elektriciteitsexploitanten met zich meebracht met de participatie en bijdragen van de Commissie en het Oostenrijkse ministerie.

| 4. | Op 31 mei 2002 hebben de Europese Unie en al haar lidstaten het Kyoto-protocol geratificeerd. Oostenrijk heeft zich er in het kader van de lastenverdelingsovereenkomst van de Europese Unie toe verplicht zijn emissies van broeikasgassen in 2012 ten opzichte van 1990 met 13 % te verminderen. |
| --- | --- |

4.

Op 31 mei 2002 hebben de Europese Unie en al haar lidstaten het Kyoto-protocol geratificeerd. Oostenrijk heeft zich er in het kader van de lastenverdelingsovereenkomst van de Europese Unie toe verplicht zijn emissies van broeikasgassen in 2012 ten opzichte van 1990 met 13 % te verminderen.

| 5. | Samenvattend ziet de Commissie geen enkel conflict tussen Richtlijn 2001/77/EG betreffende hernieuwbare energiebronnen en de Waterkaderrichtlijn. Belanghebbenden, met inbegrip van de elektriciteitssector, worden volledig betrokken bij de lopende inspanningen op het gebied van de tenuitvoerlegging. Met betrekking tot gedetailleerde implementatievoorschriften van de lidstaten die volledig rekening houden met de richtlijn is de Commissie — tegen de achtergrond van de termijnen voor de tenuitvoerlegging als vastgesteld in de Waterkaderrichtlijn (beoordeling van de milieueffecten en economische analyse uiterlijk in december 2004, stroomgebiedbeheerplannen uiterlijk in december 2009) er niet van op de hoogte dat dergelijke documenten reeds beschikbaar zijn. De Commissie is echter wel op de hoogte van beoordelingen van kleine waterkrachtcentrales met betrekking tot hun invloed op het milieu, in opdracht van en gepubliceerd door het Duitse federale bureau voor het milieu (Umweltbundesamt) (4). |
| --- | --- |

5.

Samenvattend ziet de Commissie geen enkel conflict tussen Richtlijn 2001/77/EG betreffende hernieuwbare energiebronnen en de Waterkaderrichtlijn. Belanghebbenden, met inbegrip van de elektriciteitssector, worden volledig betrokken bij de lopende inspanningen op het gebied van de tenuitvoerlegging. Met betrekking tot gedetailleerde implementatievoorschriften van de lidstaten die volledig rekening houden met de richtlijn is de Commissie — tegen de achtergrond van de termijnen voor de tenuitvoerlegging als vastgesteld in de Waterkaderrichtlijn (beoordeling van de milieueffecten en economische analyse uiterlijk in december 2004, stroomgebiedbeheerplannen uiterlijk in december 2009) er niet van op de hoogte dat dergelijke documenten reeds beschikbaar zijn. De Commissie is echter wel op de hoogte van beoordelingen van kleine waterkrachtcentrales met betrekking tot hun invloed op het milieu, in opdracht van en gepubliceerd door het Duitse federale bureau voor het milieu (Umweltbundesamt) (4).

---

(1)  PB L 11 van 16.1.2001, blz. 14.

(2)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid — PB L 327 van 22.12.2000.

(3)  Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt — PB L 283 van 27.10.2001.

(4)  Duits federaal bureau voor het milieu (Umweltbundesamt): Waterkrachtcentrales als bron van hernieuwbare energie — juridische en ecologische aspecten („Wasserkraftanlagen als erneuerbare Energiequelle — rechtliche und ökologische Aspekte”), UBA-Texte 1/01, ISSN 0722-186X, Berlijn 2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/167 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/167

---

(2004/C 78 E/0171)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2782/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   MER-verklaring en habitatrichtlijn

In een verslag (juni 2003) over de beoordeling van de gevolgen van een aantal projecten van overheid en particulieren voor het milieu (MER) heeft de Commissie geconstateerd dat er slechts een gering aantal controlesystemen bestaat m.b.t. MER, dat de resultaten van MER in onvoldoende mate worden verwerkt in het besluitvormingsproces en dat rekening dient te worden gehouden met opmerkingen van burgers.

Naar verwachting zal het subdistrict Vejle vóór eind 2003 o.m. besluiten een snelweg aan te leggen die ongunstige gevolgen heeft voor de natuur in de hele regio rond Svinholt. In verband met de eventuele bouw is een relatief beperkte MER-rapportage uitgevoerd (Milieubeoordeling van de snelweg Østed-Ny Højen-Vinding, technische MER-verklaring, augustus 2003), op de gebrekkige aard waarvan een aantal burgers voorts kritiek heeft.

Kan de Commissie in dit verband mededelen of met betrekking tot bedoelde MER-rapportage is voldaan aan alle desbetreffende eisen, of de aanpak strookt met de richtsnoeren in de Århus-richtlijn en of in het kader van het project voor de aanleg van een weg naar haar mening wordt verwacht dat de bepalingen in de habitatrichtlijn kunnen worden nageleefd. Kan zij ten slotte duidelijk mededelen of met de uitvoering van dit project kan worden begonnen voordat de nodige evaluaties zijn uitgevoerd en voordat een aantal o.m. tot de Commissie gerichte klachten zijn behandeld en de resultaten daarvan bekend zijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 oktober 2003)

Het recente verslag over de toepassing en doelmatigheid van de richtlijn betreffende de milieueffectbeoordeling (1) heeft een aantal tekortkomingen bij de toepassing ervan aan het licht gebracht. Er dient te worden vermeld dat in dit verslag ook gebieden zijn bekeken zoals toezicht, die niet onder de richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling vallen.

De lidstaten zijn krachtens artikel 2, lid 1, van de huidige richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling verplicht de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat een vergunning vereist is voor projecten die een aanzienlijk milieu-effect kunnen hebben, onder meer gezien hun aard, omvang of ligging, en alvorens een vergunning wordt verleend, moet een beoordeling van de effecten ervan plaatsvinden. Artikel 6 van de richtlijn bepaalt dat zowel de bevoegde instanties als het publiek moeten worden geraadpleegd (2). Overeenkomstig artikel 8 moeten de resultaten van de raadplegingen en de tijdens de milieu-effectenbeoordelingsprocedure ingewonnen informatie in het kader van de vergunningsprocedure in aanmerking worden genomen. Artikel 6, lid 3, van de Habitatrichtlijn (3) bepaalt bovendien dat de bevoegde nationale instanties slechts toestemming mogen geven voor een project dat significante gevolgen kan hebben voor een Natura-gebied nadat zij de zekerheid hebben verkregen dat het de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zal aantasten. Indien een project toch significante gevolgen heeft voor het gebied, mag het enkel worden goedgekeurd bij gebrek aan alternatieven, in geval van groot openbaar belang en met een adequate compensatie.

Uit de vraag van het geachte parlementslid blijkt dat voor dit project nog geen vergunning is verleend. Daarom is het nu aan de nationale bevoegde instanties om ervoor te zorgen dat de richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling en de Habitatrichtlijn op een doeltreffende manier worden toegepast vooraleer het project wordt goedgekeurd.

Naar aanleiding van een eerder ontvangen klacht over de effecten van een project op een Natura-gebied heeft de Commissie de Deense autoriteiten om informatie verzocht om na te gaan of in deze zaak met de vereisten van de habitatrichtlijn rekening wordt gehouden.

De Commissie zal niet aarzelen om, in overeenstemming met artikel 226 van het EG-Verdrag, een inbreukprocedure in te leiden wanneer zij van oordeel is dat Denemarken zijn verplichtingen ten aanzien van het Gemeenschapsrecht niet heeft nageleefd.

---

(1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

(2)  De richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling is laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de Richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, PB L 156 van 25.6.2003. Deze wijziging is bedoeld om de richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling volledig verenigbaar te maken met de bepalingen van het verdrag van Århus. De richtlijn moet echter pas tegen 25 juni 2005 door de lidstaten worden toegepast en de richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling die momenteel van kracht is, voorziet reeds in raadpleging van het publiek.

(3)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/168 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/168

---

(2004/C 78 E/0172)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2788/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Gebruik van turf voor elektriciteitsopwekking

In artikel 2 van Richtlijn 2001/77/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt wordt turf uitgesloten van de gespecificeerde lijst van hernieuwbare energiebronnen.

Eerder dit jaar heeft het Zweedse parlement ermee ingestemd dat turf wordt opgenomen op de Zweedse lijst van voor een „groen” certificaat in aanmerking komende brandstoffen. Deze lijst dient als basis voor de voortgangsrapportage aan de EU inzake energie-opwekking uit hernieuwbare bronnen.

Het gebruik van turf door tuinlieden en voor de opwekking van energie heeft ertoe geleid dat veengronden nu tot de meest bedreigde natuurlijke leefgebieden behoren.

Welke stappen is de Commissie voornemens te ondernemen om ervoor te zorgen dat turf niet meer in aanmerking kan komen voor een „groen” certificaat in Zweden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 oktober 2003)

De Commissie is het ermee eens dat turf volgens de definities van artikel 2 van Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt niet als hernieuwbare energiebron wordt beschouwd.

Derhalve kan elektriciteit die wordt opgewekt met turf als brandstof niet bijdragen aan de verwezenlijking door Zweden van het in de richtlijn omschreven doel. Daarnaast kan een lidstaat in het kader van de richtlijn geen garantie van oorsprong afgeven voor elektriciteit die is opgewekt uit turf.

Krachtens artikel 3 en artikel 6 van de richtlijn publiceren de lidstaten uiterlijk op 27 oktober 2003 een verslag met daarbij een analyse van de mate waarin de nationale streefcijfers worden bereikt en een evaluatie van het bestaande wet- en regelgevingskader.

De Commissie heeft deze verslagen nog niet ontvangen. Indien uit de Zweedse verslagen blijkt dat de omzetting in nationale wetgeving niet in overeenstemming is met Richtlijn 2001/77/EG, neemt de Commissie de noodzakelijke stappen tegen de Zweedse autoriteiten.

Richtlijn 2001/77/EG weerhoudt een lidstaat er niet van turf te gebruiken voor het opwekken van elektriciteit en ook niet van het opstellen van een systeem van certificaten voor bepaalde soorten elektriciteit. Indien een dergelijk systeem van certificaten economische steun omvat, moet het systeem in overeenstemming zijn met communautaire verordeningen betreffende staatssteun. Het gebruik van turf voor elektriciteitsopwekking moet ook in overeenstemming zijn met de communautaire richtlijnen betreffende de bescherming van de natuur zoals de Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2)). De Commissie zal ook reageren wanneer een lidstaat deze regelgevingen niet nakomt.

---

(1)  PB L 283 van 27.10.2001, blz. 33.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/169 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/169

---

(2004/C 78 E/0173)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2802/03

van Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Speciale tol in Frankrijk en Duitsland voor het goederenvervoer over de weg

De Franse en Duitse autoriteiten hebben aangekondigd dat zij binnenkort een speciale tol zullen heffen op vrachtwagens die hun autosnelwegen gebruiken. Deze beslissing kan leiden tot terechte bezorgdheid in de regio Murcia (Spanje), vooral in de sector van de landbouwproductie, want ze kan een negatieve invloed hebben op het vervoer van groenten en fruit uit Murcia naar verschillende EU-landen.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van deze situatie? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van deze situatie?

| 2. | Vindt de Commissie niet dat de uitvoering van deze maatregel moet worden verhinderd omdat deze heffingen discriminerend en nadelig zijn? |
| --- | --- |

2.

Vindt de Commissie niet dat de uitvoering van deze maatregel moet worden verhinderd omdat deze heffingen discriminerend en nadelig zijn?

| 3. | Is de Commissie van mening dat deze maatregelen inbreuk maken op het vrij verkeer van goederen in de EU? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van mening dat deze maatregelen inbreuk maken op het vrij verkeer van goederen in de EU?

| 4. | Vindt de Commissie niet dat deze maatregelen, als ze worden gerealiseerd, nadeliger zijn voor de meer perifere regio's in Europa zoals de regio Murcia die nog altijd een regio van doelstelling 1 is? Betekent deze maatregel geen regelrechte discriminatie van bepaalde regio's ten opzichte van andere? |
| --- | --- |

4.

Vindt de Commissie niet dat deze maatregelen, als ze worden gerealiseerd, nadeliger zijn voor de meer perifere regio's in Europa zoals de regio Murcia die nog altijd een regio van doelstelling 1 is? Betekent deze maatregel geen regelrechte discriminatie van bepaalde regio's ten opzichte van andere?

| 5. | Vindt de Commissie niet dat deze maatregelen, in tijden van economische recessie in de eurozone, nadelig zijn voor het economisch herstel in een belangrijke sector als die van het goederenvervoer over de weg? |
| --- | --- |

5.

Vindt de Commissie niet dat deze maatregelen, in tijden van economische recessie in de eurozone, nadelig zijn voor het economisch herstel in een belangrijke sector als die van het goederenvervoer over de weg?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(31 oktober 2003)

De lidstaten zijn gerechtigd tolgelden en gebruiksheffingen te handhaven of in te voeren voor vrachtwagens vanaf 12 ton, mits zij de bepalingen in acht nemen die zijn opgenomen in Richtlijn 1999/62/EG (1) van het Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen.

Zolang de lidstaten voldoen aan de voorschriften van de richtlijn, met name inzake non-discriminatie, doorstroming van het verkeer en aangepaste toltarieven die in verhouding staan tot de kosten voor de aanleg, exploitatie en ontwikkeling van het betrokken netwerk, handelen zij in overeenstemming met de communautaire wetgeving.

Wat Duitsland betreft, is de Commissie nog steeds bezig met het bestuderen van het geplande tolsysteem. De Commissie moet beoordelen of de aangemelde maatregel die voorziet in de invoering van een kilometerheffing voor het gebruik van autosnelwegen, gecombineerd met een vergoedingssysteem op basis van de aanschaf van brandstof in Duitsland, verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt en volledig in overeenstemming is met de desbetreffende communautaire wetgeving. Gezien de twijfels die de aangemelde maatregel heeft doen rijzen, heeft de Commissie op 23 juli 2003 besloten de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, van het EG-verdrag in te leiden, zodat Duitsland en andere belanghebbende partijen hun opmerkingen kunnen maken. Op 27 augustus 2003 is in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) een verkorte versie van het besluit bekendgemaakt waarin een overzicht wordt gegeven van alle relevante feitelijke en juridische aspecten. Het is de bedoeling van de Commissie te waarborgen dat geen afbreuk wordt gedaan aan het principe van het vrije verkeer van goederen, en dat het voorgestelde systeem volledig voldoet aan het principe van non-discriminatie.

In Frankrijk zijn er momenteel geen plannen voor wijzigingen, maar de Commissie zal de ontwikkelingen nauwlettend volgen en erop toezien dat bovenvermelde principes worden nageleefd.

---

(1)  PB L 187 van 20.7.1999.

(2)  PB C 202 van 27.8.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/170 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/170

---

(2004/C 78 E/0174)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2805/03

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Zonne-energie

Kan de Commissie meedelen of er communautaire middelen beschikbaar zijn voor de overgang van particuliere woningen op zonne-energie?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(27 oktober 2003)

De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat op grond van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling 2003-2006, prioritair thematisch gebied „Duurzame ontwikkeling, veranderingen in het aardsysteem en ecosystemen”, een activiteit heeft opgezet om gebruik te maken van zonne-energie voor het opwekken van elektriciteit en warmte.

Op korte en middellange termijn worden hiermee projecten ondersteund die zijn gericht op het terugdringen van de kosten van technologieën op het gebied van hernieuwbare energie en de grootschalige integratie daarvan binnen plaatselijke gemeenschappen. Communautaire bijdragen voor de overschakeling van particuliere woonhuizen op zonne-energie kunnen slechts beschikbaar worden gesteld wanneer de actie in een breed project is geïntegreerd, met geschikte elementen op het gebied van onderzoek en technologische innovatie en met een duidelijke Europese dimensie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/171 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/171

---

(2004/C 78 E/0175)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2809/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Innovatieve acties in de visserijsector, 2003/C 115/08

In het Publicatieblad (1) heeft de Commissie een oproep tot het indienen van voorstellen voor innovatieve acties in de visserijsector gepubliceerd, onder de referentie 2003/C 115/08.

Genoemde oproep vermeldt niet bepaalde fundamentele informatie, met name de data van de besluitname en mededeling van de resultaten aan de indieners.

Wanneer denkt de Commissie dit verzuim te herstellen?

Wanneer en in welke vorm is de lijst van de geselecteerde projecten toegankelijk?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 oktober 2003)

Genoemde oproep tot het indienen van voorstellen vermeldt onder punt 2.3 „projectduur, geplande datum voor het afsluiten van de toekenningsprocedure en subsidiabiliteitsperiode”:„ ... De geplande datum voor het afsluiten van de toekenningsperiode is 15 oktober 2003. Gepland is de projecten te laten beginnen op 1 december 2003.” De procedure voor selectie van de ontvangen voorstellen zal dus, zoals vermeld in het indicatieve tijdschema, vóór eind 2003 worden afgerond en de indieners zullen vervolgens rechtstreeks per brief van de uitkomst van de beoordeling van hun voorstel(len) op de hoogte worden gesteld.

De Commissie zal, zodra de begunstigden hebben ingestemd door ondertekening van de subsidieovereenkomsten, de lijst van de geselecteerde projecten en de begunstigden alsmede de bedragen van de toegekende subsidies publiceren.

---

(1)  PB C 115 van 15.5.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/171 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/171

---

(2004/C 78 E/0176)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2810/03

van Ari Vatanen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 september 2003)

Betreft:   Toelaten van langere vrachtwagencombinaties in Europa

In Finland en Zweden is het gebruik van voertuigen van 25,25 meter toegestaan. Dit blijkt zeer efficiënt en veilig te zijn.

Er zijn heel wat voordelen aan het gebruik van langere vrachtwagens:

| — | minder brandstofverbruik |
| --- | --- |

—

minder brandstofverbruik

| — | minder uitstoot per tonkilometer |
| --- | --- |

—

minder uitstoot per tonkilometer

| — | meer ruimte op de weg |
| --- | --- |

—

meer ruimte op de weg

| — | minder schade en slijtage aan het wegdek |
| --- | --- |

—

minder schade en slijtage aan het wegdek

| — | lagere transportkosten en dus lagere prijzen voor de consumenten. |
| --- | --- |

—

lagere transportkosten en dus lagere prijzen voor de consumenten.

Meer bepaald is uit een studie van de Zweedse dienst voor het wegverkeer (Vägverket) met betrekking tot het zogenaamde „Extra Project” gebleken dat langere vrachtwagens ongeveer een derde van de transporten overbodig maken, en de totale kosten met 23 procent doen dalen.

Modulaire combinaties (een trekker gekoppeld aan twee modules van 13,6 en 7,82 meter) zijn nu al toegestaan in de EU. Voor het beter functioneren van de interne markt zou het echter logisch zijn om het gebruik van de in Finland en Zweden gangbare combinaties in de hele EU toe te laten. Uiteraard zal het gebruik van deze lange combinaties op sommige wegen moeilijk zijn maar dit mag het gebruik ervan op de rest van het wegennet niet beletten.

| 1. | Erkent de Commissie de voordelen van de langere vrachtwagens die in Finland en Zweden worden gebruikt en de negatieve invloed van het huidige systeem op de marktefficiëntie? |
| --- | --- |

1.

Erkent de Commissie de voordelen van de langere vrachtwagens die in Finland en Zweden worden gebruikt en de negatieve invloed van het huidige systeem op de marktefficiëntie?

| 2. | Zo ja, hoe en wanneer zal de Commissie er voor zorgen dat deze voordelen worden uitgebreid naar de rest van de Europese Unie? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, hoe en wanneer zal de Commissie er voor zorgen dat deze voordelen worden uitgebreid naar de rest van de Europese Unie?

Anstwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(10 oktober 2003)

De Commissie is zich ervan bewust dat het gebruik van langere vrachtwagens zou kunnen bijdragen tot een efficiënter goederenvervoer. Hoewel modulaire combinaties in de Unie toegestaan zijn, hebben de lidstaten nog geen gebruik gemaakt van deze mogelijkheid, afgezien van een aantal beperkte experimenten, onder andere in Nederland. De redenen hiervoor zouden kunnen zijn dat nog niet duidelijk is wat het effect van dergelijke voertuigen op de verkeersveiligheid zou zijn onder verschillende verkeers- en wegomstandigheden, en al evenmin welke consequenties het gebruik daarvan zou hebben voor de verdeling van het goederenvervoer over de verschillende vervoersmodaliteiten.

De Commissie is voornemens begin 2004 een bijeenkomst te organiseren met deskundigen uit de lidstaten op het gebied van voertuiggewichten en -afmetingen om na te gaan of de bestaande communautaire wetgeving terzake enige wijziging behoeft.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/172 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/172

---

(2004/C 78 E/0177)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2811/03

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Toestand van de visgronden in Mauritanië

In haar mededeling over een geïntegreerd kader voor partnerschapsovereenkomsten op visserijgebied met derde landen (1), alsook in het Groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid, benadrukt de Commissie dat in deze internationale visserijovereenkomsten rekening moet worden gehouden met het aspect ontwikkelingssamenwerking.

Deze ontwikkelingssamenwerking mag niet inhouden dat de visserijovereenkomsten uit evenwicht worden gebracht, zodat de financiële compensatie veel groter is dan waarde van de vangstmogelijkheden, maar wel dat de Gemeenschap en de Europese ondernemingen hun technologie en kennis ter beschikking stellen van de ontwikkelingslanden, zodat de visbestanden in deze landen in waarde stijgen. Daarom moeten derde landen de exploitatie van de visbestanden beter beheren opdat ook hun vloot tot duurzame visserij komt.

Op dit moment is er echter, in het bijzonder wat betreft de overeenkomst met Mauritanië, nog geen sprake van echte ontwikkelingssamenwerking op visserijgebied; bovendien is een geordend en duurzaam beheer van de visbestanden voor de Commissie geen voorwaarde voor steun. Dit betekent dat de communautaire vloot de vangstquota uit het akkoord niet haalt, waardoor het akkoord niet rendabel is voor de ondernemingen in de EU, aangezien die hoge vangstrechten moeten betalen om uiteindelijk vast te stellen dat de visbestanden niet omvangrijk genoeg zijn door het ontbreken van duurzaam beheer vanwege Mauritanië.

Het aantal sloepen, kano's en andere vaartuigen in de paaigronden, die met leefnetten op inktvis vissen, blijft toenemen. Verschillende Chinese boten die onder Mauritaanse vlag varen of opereren via gemengde nepvennootschappen vissen er zonder de meest elementaire principes van verantwoorde visvangst in acht te nemen. Vijftien grote Nederlandse trawlers die toelating hebben om pelagische soorten te vangen, gebruiken enorme netten die van oppervlakte tot bodem reiken en alles verwoesten ... De kleine artisanale vloot veroorzaakt grote schade in de paaigronden en doet de visbestanden uitsterven, terwijl de industriële vloot voldoet aan de eisen van duurzame visserij.

Is de Commissie op de hoogte van deze gegevens? Heeft de Commissie haar bezorgdheid over de afnemende kwaliteit van de visgronden te kennen gegeven aan de Mauritaanse regering? Welke maatregelen zal de Commissie nemen om samen met de Mauritaanse autoriteiten te zorgen voor verantwoord beheer van de visbestanden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 oktober 2003)

In haar mededeling over een geïntegreerd kader voor partnerschapsovereenkomsten op visserijgebied met derde landen (2) heeft de Commissie erop gewezen dat moet worden gezorgd voor coherentie tussen het internationale aspect van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) en het andere beleid van de Gemeenschap in zijn externe dimensies. De Commissie wijst er evenwel in dezelfde mededeling op dat de primordiale doelstelling van het externe aspect van het gemeenschappelijk visserijbeleid er allereerst in bestaat de legitieme doelstellingen van de Europese visserijsector te verdedigen en op internationaal niveau naar nieuwe allianties en nieuwe partnerschappen met kuststaten in ontwikkeling te streven, door middel van partnerschapsovereenkomsten. Deze overeenkomsten dienen in de toekomst te worden beschouwd als een bijdrage van de Gemeenschap aan de invoering van een duurzame en verantwoorde visserij op internationaal niveau, middels een politieke dialoog met de betrokken lidsta(a)t(en).

Zoals het geachte parlementslid volkomen terecht onderstreept, dient de vaststelling van de financiële bijdrage van de Gemeenschap in het kader van deze overeenkomsten te worden gebaseerd op een evaluatie van de behoeften die invoering vereisen, samen met de kuststaat, van verantwoorde en duurzame visserij in de wateren die onder haar jurisdictie vallen, waarbij rekening wordt gehouden met de reële vangstmogelijkheden voor ondernemingen in de Gemeenschap.

In het kader van de door het geachte parlementslid genoemde overeenkomst met Mauritanië zij eraan herinnerd dat deze overeenkomst, die in 1988 is ondertekend en die laatstelijk in 2001 is verlengd, van vóór bovengenoemde mededeling en de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid dateert. In de overeenkomst met Mauritanië is evenwel reeds een bijdrage aan duurzame visserij opgenomen, waarbij meteen een reeks acties wordt vastgesteld, gefinancierd door de financiële counterpart van de Gemeenschap, op het gebied van beheer en instandhouding van en controle op visserijactiviteiten, alsmede de ontwikkeling van de plaatselijke ambachtelijke visserij. Dit is evenwel strikt genomen geen reële politieke dialoog in de zin van de mededeling inzake de partnerschapsovereenkomsten, omdat de bepalingen van de huidige overeenkomst niet in een dergelijk overleg- en besluitvormingsmechanisme voorzien.

Wat betreft het vraagstuk van de druk op de visbestanden in de wateren die onder Mauritaanse jurisdictie vallen, is dit aspect de afgelopen maanden meerdere malen aan de orde gesteld, in het bijzonder tijdens bijeenkomsten van wetenschappelijke deskundigen in Mauritanië in juni 2003. In oktober 2003 hebben de deskundigen namelijk bevestigd dat er, wat de visbestanden van koppotigen betreft, sprake is van een afnemende kwaliteit, terwijl de goede toestand van de andere visbestanden werd onderstreept. De Commissie is evenwel net op de hoogte gebracht van herhaalde overtredingen door communautaire schepen waar het gaat om de exploitatie van visbestanden van octopussen, die het visbestand en de aanvulling hiervan in gevaar brengen.

Het is evenwel niet juist om in deze context van quota te spreken, omdat de overeenkomst alleen over toegangsrechten gaat en de Mauritaanse regering, die op dit gebied soeverein blijft, geen exclusieve rechten aan de Europese schepen toekent.

Evenals het geachte parlementslid is de Commissie zich bewust van het belang van een duurzaam beheer van de visbestanden in de wateren die onder Mauritaanse jurisdictie vallen. De Commissie heeft er nu reeds voor gezorgd dat haar bezorgdheden op de agenda komen van de volgende gemengde Commissie EG-Mauritanië die voor december 2003 gepland staat, zodat hieraan in de toekomst meer aandacht kan worden besteed.

---

(1)  COM(2002) 637 def.

(2)  COM(2002) 637 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/174 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/174

---

(2004/C 78 E/0178)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2812/03

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Herziening van de Rijbewijsrichtlijn: rijbewijs voor lichte motorfietsen

In het Werkprogramma 2003 van de Commissie is sprake van een voorstel tot herziening van de Rijbewijsrichtlijn.

Is de Commissie in het kader van deze herziening voornemens de mogelijkheid te creëren bij verwerving van het rijbewijs van type Β automatisch en zonder verder examen het rijbewijs type A1 voor motorfietsen met een cilinderinhoud van maximaal 125 cc en een vermogen van maximaal 11 KW (lichte motorfietsen) te verstrekken?

In de Bondsrepubliek Duitsland werd tot 1 april 1980 bij verwerving van het rijbewijs type 3 (komt overeen met het huidige type B) tegelijkertijd het rijbewijs voor een lichte motorfiets van het type A1 verstrekt en aldus een echt mobiliteitsalternatief gecreëerd.

Zou het geen aanbeveling verdienen een soortgelijke regeling in de gehele Europese Unie in te voeren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 oktober 2003)

Krachtens Richtlijn nr. 91/439/EEG van de Raad (1) mogen de lidstaten het besturen van lichte motorrijwielen met een rijbewijs Β voor wagens op hun grondgebied toestaan. Vandaag kan dit in Spanje, Frankrijk, Italië en Oostenrijk onder voorbehoud van enkele voorwaarden in Spanje, Frankrijk en Oostenrijk (2). Wat de situatie in Duitsland betreft, moet erop worden gewezen dat het om een historisch verworven recht gaat, bevestigd door Beschikking nr. 2000/275/EG (3) en niet om een gelijkwaardigheid krachtens de rijbewijsrichtlijn.

De Commissie is niet voornemens hieromtrent wijzigingen voor te stellen.

---

(1)  Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, PB L 237 van 24.8.1991.

(2)  Interpretatieve mededeling van de Commissie betreffende het rijbewijs in de EU, PB C 77 van 28.3.2002.

(3)  Beschikking 2000/275/CE van de Commissie van 21 maart 2000 inzake gelijkwaardigheid tussen bepaalde categorieën van rijbewijzen, PB L 91 van 12.4.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/174 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/174

---

(2004/C 78 E/0179)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2813/03

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Herziening van de Rijbewijsrichtlijn: vereisten voor het gezichtsvermogen

In het Werkprogramma 2003 van de Commissie is sprake van een herziening van de Rijbewijsrichtlijn.

Bestaan er plannen om in het kader van deze herziening uniforme bepalingen voor de vereisten voor het gezichtsvermogen in te voeren?

Wordt voor personen met een verminderd gezichtsvermogen de toepassing van bioptics mogelijk gemaakt, zodat ook zij aan de vereisten voor het gezichtsvermogen kunnen voldoen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 oktober 2003)

De Commissie heeft geen plannen om voor dit onderwerp wijzigingen voor te stellen en wijst het geachte parlementslid op de antwoorden die zijn gegeven op de schriftelijke vragen E-1231/03 (1), E-2568/03 (2) en E-2569/03 (3) van de heer Christopher Huhne.

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 52.

(2)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 181.

(3)  Zie blz. 129.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/175 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/175

---

(2004/C 78 E/0180)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2823/03

van Françoise Grossetête (PPE-DE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Bijlage richtlijn 90/435/EEG

Het huidige succes van de vennootschap op vereenvoudigde aandelen (SAS of Société par Actions Simplifiées) doet verschillende vragen rijzen, met name in het volgende geval:

De kenmerken van dit type vennootschap komen immers niet voor in de bijlage bij richtlijn 90/435/EEG (1) van 23 juli 1990 (de lijst van in aanmerking komende vennootschappen op blz. 6).

Ten gevolge daarvan doen zich complicaties voor, in het bijzonder wat betreft overnames van vennootschappen of met vreemd vermogen gefinancierde overnames (LBO of Leveraged Buy-Out) die grensoverschrijdend zijn.

De SAS is een voortzetting van de naamloze vennootschap (NV) die wel in de bijlage bij richtlijn 90/435/EEG is opgenomen.

Kan de Commissie meedelen of in het onderhavige geval de voorschriften voor de NV rechtstreeks van toepassing zijn op de SAS?

Indien dit niet het geval is, overweegt zij dan om een wijziging van bovengenoemde richtlijn voor te stellen, of om de bijlagen bij die richtlijn te actualiseren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 oktober 2003)

Het toepassingsgebied van Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten is gedefinieerd in artikel 2.

Dit artikel bepaalt dat de richtlijn van toepassing is op vennootschappen die:

| — | een van de in de bijlage genoemde rechtsvormen hebben, |
| --- | --- |

—

een van de in de bijlage genoemde rechtsvormen hebben,

| — | hun fiscale woonplaats in een lidstaat hebben, en |
| --- | --- |

—

hun fiscale woonplaats in een lidstaat hebben, en

| — | onderworpen zijn aan de vennootschapsbelasting zonder keuzemogelijkheid of vrijstelling. |
| --- | --- |

—

onderworpen zijn aan de vennootschapsbelasting zonder keuzemogelijkheid of vrijstelling.

De lijst ziet met name op de volgende Franse vennootschappen: „de vennootschappen naar Frans recht, geheten „société anonyme”, „société en commandite par actions”, „société à responsabilité limitée” alsook openbare instellingen en ondernemingen met een industrieel of commercieel karakter”.

De Franse „société par actions simplifiés” (SAS) is niet opgenomen in de lijst in de bijlage en heeft ook niet de rechtsvorm van een van vorengenoemde vennootschappen. De richtlijn is derhalve niet van toepassing op haar.

Op 29 juli 2003 heeft de Commissie een voorstel (2) aangenomen tot wijziging van Richtlijn 90/435/EEG en met name de lijst van vennootschappen waarop zij van toepassing is. De SAS is een van de rechtsvormen die aan de lijst worden toegevoegd. Als de Raad dit voorstel goedkeurt, zal de SAS dus in aanmerking komen voor de voordelen van de richtlijn.

Dezelfde kwestie speelt met betrekking tot Richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (3). De diensten van de Commissie werken momenteel aan een wijzigingsvoorstel voor deze richtlijn dat er onder meer toe strekt het toepassingsgebied ervan uit te breiden tot de SAS.

---

(1)  PB L 225 van 20.8.1990, blz. 6.

(2)  COM(2003)462 def.

(3)  PB L 225 van 20.8.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/176 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/176

---

(2004/C 78 E/0181)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2845/03

van Isabelle Caullery (UEN) aan de Commissie

(25 september 2003)

Betreft:   De uitbreiding van de Europese Unie en het luchtvervoer

Kan de Commissie verduidelijken of vanaf 1 mei 2004, op grond van het Verdrag van Athene, de luchtverbindingen tussen de luchthavens van de 10 nieuwe lidstaten en de luchthavens van de huidige lidstaten beschouwd zullen worden als intracommunautaire luchtverbindingen in de zin van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 (1)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 oktober 2003)

Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes (2) zal volledig van toepassing zijn op de tien nieuwe lidstaten vanaf 1 mei 2004, de geplande datum voor hun toetreding tot de Unie. Vanaf die datum zullen de luchtverbindingen met de luchthavens van die staten dus worden beschouwd als intracommunautaire luchtverbindingen in de zin van deze verordening.

---

(1)  PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.

(2)  PB L 240 van 24.8.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/176 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/176

---

(2004/C 78 E/0182)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2846/03

van Isabelle Caullery (UEN) aan de Commissie

(25 september 2003)

Betreft:   De Europese richtlijn inzake vervoersinfrastructuurheffingen

Kan de Commissie, wat het ontwerp van Europese richtlijn inzake vervoersinfrastructuurheffingen betreft, verduidelijken of deze wettekst van toepassing zal zijn op luchthavenexploitanten in het algemeen en zo ja, in welke mate?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(30 oktober 2003)

Voor de spoorwegsector werden infrastructuurheffingen al in het eerste pakket regelgeving ingevoerd (Richtlijn 2001/14/EG (1)). Op verzoek van de Europese Raad van Kopenhagen in december 2002 en de Europese Raad van Brussel in maart 2003, diende de Commissie op 23 juli 2003 een voorstel (2) in tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (3). Dit nieuwe voorstel is gericht op wegtransport, meer bepaald op zware vrachtvoertuigen van meer dan 3,5 ton. Aangezien deze voertuigen regelmatig deelnemen aan het intracommunautair verkeer, zijn gemeenschappelijke regels inzake heffingen voor het gebruik van infrastructuur gerechtvaardigd. Voor de andere vervoermiddelen is momenteel nog geen Gemeenschapskader van toepassing.

Voor de luchtvaartsector in het bijzonder bestaat een uitgebreid beleidspakket inzake de regelgeving voor luchthavenheffingen en de Internationale Organisatie voor Burgerluchtvaart heeft recent haar beleid voor luchtvaartvergoedingen verder ontwikkeld (4). Een voorstel van de Commissie uit 1997, hoewel erg gelijkend op de algemeen erkende principes van de Internationale Organisatie voor Burgerluchtvaart, kreeg geen voldoende steun in de Raad van Ministers, waarna de Commissie het besluit nam het initiatief in te trekken (5).

---

(1)  Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, PB L 75 van 15.3.2001.

(2)  PB L 187 van 20.7.1999.

(3)  COM(2003) 448 def.

(4)  ICAO's policies on charges for airports and Air Navigation Charges- document 9082, sixth edition 2001.

(5)  PB C 257 van 22.8.1997 en COM(2001) 763 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/177 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/177

---

(2004/C 78 E/0183)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2847/03

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Stedenbouwkundig project „Salobrar de Campos — Es trenc”

In een zone met de naam „Salobrar de Campos — Es trenc”, die zich in het zuiden van het eiland Mallorca bevindt, zijn er plannen voor de aanleg van een poloveld en voor de bouw van accommodatie voor 2000 personen. Dit veld zal worden aangelegd op versteende duinen (halfdroge grond) en verzilt grondwater, naast een wetland en een duinenkust met jeneverbesbosjes, die worden aangemerkt als „speciale beschermingszone voor vogels” volgens Richtlijn 79/409/EEG (1) van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, en als „prioritaire natuurlijke habitat” volgens Richtlijn 92/43/EEG (2) van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

Is de Commissie op de hoogte van dit project?

Heeft de Spaanse overheid de Commissie geraadpleegd met betrekking tot dit project, zoals wordt bepaald in artikel 6, leden 3 en 4 van de habitatrichtlijn?

Acht de Commissie dit project voor de bouw van accommodatie en de aanleg van een poloveld in overeenstemming met de habitatrichtlijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van het door het geachte Parlementlid ter sprake gebrachte project.

De Commissie heeft geverifieerd dat de genoemde locatie is aangewezen als speciale beschermingszone voor vogels (SBZ) uit hoofde van artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand.

Opgemerkt zij dat deze locatie met de naam „Es trenc — Salobrar de Campos ES0000037”, met een oppervlakte van 1 442 hectare, door de Spaanse autoriteiten tevens is voorgedragen als gebied van communautair belang (GCB) dat in de toekomst deel kan gaan uitmaken van het Natura 2000-netwerk in de zin van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

De Commissie heeft zich tot de Spaanse autoriteiten gericht om hen te vragen naar hun opmerkingen over de toepassing van voornoemde richtlijnen in de onderhavige zaak en om vast te stellen of het project in kwestie een significant effect kan hebben op genoemde locatie gelet op de doelstellingen van Richtlijn 92/43/EEG, in welk geval de procedure van artikel 6 dient te worden toegepast.

De Commissie zal in ieder geval, in haar hoedanigheid als hoedster van de verdragen, de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat in de onderhavige zaak het Gemeenschapsrecht wordt nageleefd.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/178 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/178

---

(2004/C 78 E/0184)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2849/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Klachten of overtredingen betreffende de toepassing van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland

Op mijn vraag E-1829/03 (1) heeft commissaris Wallström geantwoord dat „het mogelijk is algemene statistieken te verzamelen over het aantal klachten of overtredingen betreffende de omzetting in nationaal recht en de toepassing van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland”. Kan ik van de Commissie al deze gegevens krijgen voor de periode van 1994 tot vandaag, en ook vernemen waarover deze zaken gaan?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 november 2003)

Een antwoord op de vraag van het geachte parlementslid is technisch gezien pas mogelijk vanaf 1995. Tussen 1995 en 2002 heeft de Commissie 257 dossiers geregistreerd en onderzocht die betrekking hebben op vermeende of geconstateerde schendingen van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland. Deze dossiers zijn geopend op basis van klachten, verzoekschriften, parlementaire vragen, alsmede op eigen initiatief van de Commissie. Op 24 september 2003 zijn er nog 98 dossiers in behandeling die betrekking hebben op vermeende of geconstateerde schendingen van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland.

Opgemerkt zij dat de inbreukprocedure van artikel 226 van het EG-verdrag voor 85 van de 257 dossiers is ingeleid. Van deze 85 dossiers waarvoor de genoemde procedure is ingeleid, hebben er 19 betrekking op luchtverontreiniging, 18 op de communautaire wetgeving betreffende afvalbeheer, 13 op natuurbescherming, 11 op chemische stoffen, tien op de bescherming van water, vijf op Richtlijn 85/337/EEG (2), als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG (3), drie op genetisch gemodificeerde organismen en zes op andere sectoren van de communautaire milieuwetgeving.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 175.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985.

(3)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/179 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/179

---

(2004/C 78 E/0185)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2850/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Praktijken van bepaalde coöperaties voor de bouw van woningen en vakantieverblijven

Er is in Griekenland fel protest gerezen bij leden van een aantal coöperaties voor de bouw van woningen en vakantieverblijven, die stellen dat ze al jaren jaarlijkse en eenmalige bijdragen betalen zonder dat zij een eigendom hebben verworven. Een voorbeeld hiervan is de coöperatie van gezondheidswerkers voor de bouw van woningen en vakantieverblijven „YGIEIA SYN.PE”, met zetel in Athene (Odos Rizari 17). Deze organisatie werd in 1965 opgericht en in 1968 officieel erkend door het Griekse Ministerie van Sociale Zaken en zij telt 3090 leden. De leden van deze organisatie (dokters en gezondheidswerkers) beweren dat zij nog steeds geen eigendom hebben verworven ook al betalen zij al meer dan 35 jaar jaarlijkse bijdragen aan het bestuur van de coöperatie. Enkele leden van deze organisatie beweren zelfs dat zij bovendien een eenmalige bijdrage van elk honderdduizenden drachmen (prijzen begin jaren tachtig) hebben betaald maar dat zij desondanks nog steeds niet de eigendom gekregen hebben waarop zij recht hebben.

Wat denkt de Commissie over het feit dat onderdanen van EU-lidstaten al meer dan 35 jaar bijdragen betalen voor een bouwcoöperatie die hen nog steeds niet de eigendom heeft gegeven waarop zij recht hebben? Hoe kan worden gezorgd voor een juridische bescherming van de honderdduizenden leden van deze organisatie, alsook van andere organisaties die hun leden al jarenlang (of tientallen jaren lang zoals de leden van bovengaande organisatie beweren) bijdragen vragen zonder dat deze ooit een eigendom verwerven?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 november 2003)

Er bestaat geen relevante Europese wetgeving betreffende de door het geachte parlementslid beschreven situatie. De bepalingen van Richtlijn 94/47/EG betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen zijn niet van toepassing op coöperaties. Deeltijds gebruik (timesharing) houdt in dat een recht wordt gekocht om gedurende drie jaar of langer eenmaal per jaar een bepaalde periode door te brengen in een vakantiewoning. De aankoop van een eigendom in een coöperatie voor de bouw van woningen of vakantieverblijven beperkt het genot van dit eigendom niet tot een bepaalde jaarlijkse periode.

De Commissie heeft geen bevoegdheid om particuliere aangelegenheden te behandelen zoals die waarvan sprake in de vraag van het geachte parlementslid. Te oordelen naar de verstrekte informatie betreft het hier blijkbaar een contractuele zaak waarvoor uitsluitend de desbetreffende nationale autoriteiten bevoegd zijn.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/179 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/179

---

(2004/C 78 E/0186)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2855/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Biocidenrichtlijn

Kan de Commissie mededelen of zij bij het doen van haar voorstellen voor en de totstandkoming van de biocidenrichtlijn 98/8/EG (1), het voornemen had een verbod in te stellen op de vervaardiging van natuurlijke producten die al jarenlang worden gebruikt, zoals gerstestro voor het verwijderen van algen uit tuinvijvers? Is de Commissie het eens met de interpretatie van de UK Health and Safety Executive volgens welke gerstestro ook onder de richtlijn moet vallen, en daarom een volledige analyse moet worden gemaakt van de werkzame ingrediënten alvorens het weer op de markt kan worden gebracht?

Is het de Commissie bekend dat blauwalg en groene algen, die een toxische werking kunnen hebben, ook door een groot aantal, zoniet alle, waterbedrijven worden bestreden door het gebruik van gerstestro? Welke alternatieve middelen stelt de Commissie voor ter bestrijding van toxische algen, wanneer dit product niet langer beschikbaar is? Is de Commissie op de hoogte van de neveneffecten van chemische oplossingen voor de bestrijding van algen? Is de Commissie voornemens in het licht van deze problematiek voorstellen te doen voor eventuele wijzigingen van of vrijstellingen op de richtlijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 oktober 2003)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat de bedoeling van Richtlijn 98/8/EG van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden, als voorgesteld door de Commissie en goedgekeurd door het Europees Parlement en de Raad, het garanderen van een hoge bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu tegen onbedoelde negatieve effecten van biociden is, door ervoor te zorgen dat slechts voldoende werkzame producten zonder onaanvaardbare effecten op doelorganismen, mensen, dieren of het milieu op de markt worden gebracht.

De specifieke vraag over de behandeling van gerstestro in het kader van Richtlijn 98/8/EG is door de betrokken onderneming rechtstreeks onder de aandacht van de Commissie gebracht. De Commissie is de zaak momenteel aan het onderzoeken, in nauwe samenwerking met de bevoegde instanties van alle lidstaten.

Het gaat hier om een aantal vrij gecompliceerde kwesties van technische en juridische aard. De door het Europees Parlement en de Raad goedgekeurde definitie van „biocide” en „werkzame stof” van richtlijn 98/8/EG sluit niet uit dat producten en materialen van natuurlijke oorsprong onder de bepalingen van de richtlijn vallen, zolang de werking daarvan tegen schadelijke organismen op chemische of biologische middelen is gebaseerd. Aangezien de aanvankelijk verstrekte informatie niet geheel afdoende is, moet een en ander nog worden verduidelijkt voordat een definitief standpunt kan worden ingenomen, ook om ongewenste effecten op niet-doelorganismen te voorkomen.

Een groot aantal andere werkzame stoffen is aangemeld in het kader van Verordening (EG) nr. 1896/2000 van 7 september 2000 van de Commissie inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende biociden bedoelde programma (2). Deze stoffen zouden kunnen worden gebruikt voor de bestrijding van algen. In overeenstemming met de bepalingen van artikel 16, lid 2, van de richtlijn zullen deze stoffen tijdens het herzieningsprogramma voor bestaande werkzame stoffen rigoureus worden beoordeeld met betrekking tot de gevaren die zij opleveren voor de menselijke gezondheid en voor het milieu. Slechts stoffen waarvan de gevaren als acceptabel worden beoordeeld (met inbegrip van neveneffecten op niet-doelorganismen) komen in aanmerking voor gebruik in biociden voor de bestrijding van algen.

---

(1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

(2)  PB L 228 van 8.9.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/180 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/180

---

(2004/C 78 E/0187)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2858/03

van Pierre Jonckheer (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Dagbouwmijnen in het noorden van Leon (streek van de Laciana-vallei, Spanje)

Ik wil graag het volgende toevoegen aan de informatie die werd verstrekt in vragen E-1431/03 en E-1432/03 (1) over de dagbouwmijn Fonfría van de onderneming Minero Siderúrgica Ponferrada S.A.: In deze streek leven ook de wolf (Canis lupus signatus), de otter (Lutra lutra), de zeeforel (Salmo trutta) en de blankvoorn (Chondros toma arcasii), die allemaal prioritaire soorten zijn, en verder groeit er de gentiaan (Gentiana lutea), behorend tot de noordelijke alpenflora, die overeenkomstig bijlage V van Richtlijn 92/43/EEG (2) wordt erkend als plantensoort van communautair belang en die in een groot deel van dit gebied al niet meer voorkomt (3). Het mijnbedrijf voldoet aan bijna geen enkele maatregel wat betreft preventie, herstel of compensatie, voorzien in de milieueffectbeoordeling van het Departement voor Milieu en Ruimtelijke Ordening van Castilië-Leon van 14 juni 1999, hetgeen nochtans een absolute voorwaarde voor de mijnexploitatie is.

De belangrijkste maatregelen die niet werden nageleefd, zijn:

| — | de bescherming van het eikenbos dat de toekomstige mijn omringt, vooral aan de oostzijde (rechteroever van de Orallo). Het bedrijf heeft zelfs een weg dwars door het bos aangelegd, waarvoor een groot aantal eiken, berken en andere soorten moesten sneuvelen, en is bovendien overgegaan tot het kappen van een groot aantal bomen elders in het gebied. |
| --- | --- |

—

de bescherming van het eikenbos dat de toekomstige mijn omringt, vooral aan de oostzijde (rechteroever van de Orallo). Het bedrijf heeft zelfs een weg dwars door het bos aangelegd, waarvoor een groot aantal eiken, berken en andere soorten moesten sneuvelen, en is bovendien overgegaan tot het kappen van een groot aantal bomen elders in het gebied.

| — | de bescherming van de beek die ontspringt uit een bestaande bron in de omgeving van de noordelijke mijnafvalberg; de beek moest over zo'n 200 meter door buizen worden geleid om ze te beschermen tegen de afvalberg. De beek werd gebruikt voor het opwerpen van een afvalberg, waardoor ze op enkele meters in de buurt van de bron na bijna volledig werd bedekt. |
| --- | --- |

—

de bescherming van de beek die ontspringt uit een bestaande bron in de omgeving van de noordelijke mijnafvalberg; de beek moest over zo'n 200 meter door buizen worden geleid om ze te beschermen tegen de afvalberg. De beek werd gebruikt voor het opwerpen van een afvalberg, waardoor ze op enkele meters in de buurt van de bron na bijna volledig werd bedekt.

| — | nauwgezette controle op de stofontwikkeling. Er werd een afvalberg opgeworpen op een andere plaats dan in het plan werd aangegeven en die steekt hoog boven de toppen van de heuvels uit en staat dus bloot aan de noordenwind die in het gebied vaak voorkomt, waardoor vervuilende en schadelijke zwarte stofwolken in de richting van het dorp worden gedreven. |
| --- | --- |

—

nauwgezette controle op de stofontwikkeling. Er werd een afvalberg opgeworpen op een andere plaats dan in het plan werd aangegeven en die steekt hoog boven de toppen van de heuvels uit en staat dus bloot aan de noordenwind die in het gebied vaak voorkomt, waardoor vervuilende en schadelijke zwarte stofwolken in de richting van het dorp worden gedreven.

| — | het planten van fruitbomen in de bestaande stroomgebieden en in de gebieden die onaangetast blijven, vóór het begin van de exploitatie. Er werd niets geplant en de stroomgebieden worden over het algemeen gebruikt als plaats voor afvalbergen. |
| --- | --- |

—

het planten van fruitbomen in de bestaande stroomgebieden en in de gebieden die onaangetast blijven, vóór het begin van de exploitatie. Er werd niets geplant en de stroomgebieden worden over het algemeen gebruikt als plaats voor afvalbergen.

Kan de Commissie, rekening houdend met de laksheid van de bevoegde Spaanse autoriteiten, onderzoeken wie verantwoordelijk is, zowel voor het beheer van dit mijnbedrijf als voor de aantasting van de gebieden en de achteruitgang van de soorten die overeenkomstig de habitatrichtlijn worden beschermd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 november 2003)

Na onderzoek van de beschikbare informatie is de Commissie tot het besluit gekomen dat de Spaanse autoriteiten Richtlijn nr. 85/337/EG (4) van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/CE (5) en Richtlijn nr. 92/43/EEG (6) van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, in dit geval niet correct hebben toegepast. De Commissie heeft bijgevolg besloten om uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag een inbreukprocedure in te leiden en een schriftelijke aanmaning aan Spanje te doen toekomen, waarin de Spaanse autoriteiten de mogelijkheid wordt geboden te reageren op de opmerkingen van de Commissie.

Momenteel wacht de Commissie op de opmerkingen van de Spaanse autoriteiten met betrekking tot haar standpunt.

---

(1)  Zie blz. 33.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  Informatie uit de conceptverklaring over het behoud van de biosfeer in de Laciana-vallei, Unesco.

(4)  PB L 175 van 5.7.1985.

(5)  PB L 73 van 14.3.1997.

(6)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/182 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/182

---

(2004/C 78 E/0188)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2864/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(22 september 2003)

Betreft:   Gegevens en bronnen voor de huidige rol van het financieel bestel van het Vaticaan in de uitbetaling van interest aan natuurlijke personen

In het antwoord van 5 september ll. van commissaris Bolkestein namens de Europese Commissie op mijn vraag E-2426/03 (1) heet het dat de Europese Commissie alleen maar kan vaststellen dat de huidige functie van het financieel bestel van het Vaticaan in de betaling van interest aan natuurlijke personen geen gevaar voor de competitiviteit van de Europese financiële markten lijkt op te leveren.

Over welke gegevens beschikt de commissaris om die verklaring te kunnen afleggen, en aan welke bronnen heeft hij zijn gegevens ontleend?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 oktober 2003)

De Commissie verwijst naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-1914/02 van het geachte parlementslid (2). Het feit dat er op het grondgebied van Vaticaanstad momenteel geen commerciële financiële sector is (er is maar één bank, het IOR-instituut voor religieuze werken, die tevens de centrale Bank is) doet veronderstellen dat eventuele activiteiten in verband met het vermogensbeheer van natuurlijke, in de Unie gevestigde personen nooit een niveau kunnen bereiken dat vergelijkbaar is met dat van de zes derde landen waaraan de Raad voorrang heeft gegevens bij de besprekingen over belastingen op spaargelden (Verenigde Staten, Zwitserland, Liechtenstein, Monaco, Andorra en San Maríno).

Prioriteit aan een beperkt aantal plaatsen die financieel van bijzonder belang zijn was overigens een onvermijdelijke oplossing omdat de Raad ervoor had gekozen de goedkeuring en tenuitvoerlegging van de EG-richtlijn (op korte termijn) te koppelen aan voldoende toezeggingen van de betrokken derde landen dat deze maatregelen nemen die gelijkwaardig zijn met die waarin de EG-richtlijn voorziet. Indien nu al contacten waren gelegd met een groter aantal financiële plaatsen zou dit in de huidige omstandigheden ongetwijfeld het risico met zich hebben gebracht dat niet alleen de toepassing van de richtlijn betreffende belastingen op spaargeld jarenlang zou zijn uitgesteld, maar ook de toepassing van andere elementen van het fiscaal pakket (de gedragscode inzake vennootschapsbelasting en de belastingheffing op de uitkering van interesten en royalty's tussen verbonden ondernemingen). De Commissie hoopt dat het geachte parlementslid het met haar eens is dat een dergelijk uitstel niet wenselijk is voor de goede werking van de interne markt van de Unie.

De Commissie is begonnen met het verzamelen van informatie over de vraag van het geachte parlementslid en zal hem onmiddellijk op de hoogte brengen van de resultaten.

---

(1)  PB C 65 Evan 13.3.2004.

(2)  PB C 92 E van 17.4.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/182 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/182

---

(2004/C 78 E/0189)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2865/03

van Elisabeth Schroedter (Verts/ALE) en Inger Schörling (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Vernietiging van unieke onderdelen van het Europees natuurlijk erfgoed in Brandenburg (Bondsrepubliek Duitsland)

De Commissie heeft zich in haar antwoord op de vraag van Elisabeth Schroedter (E-3577/02 (1)) en in het antwoord op klacht 2000/4731 op het standpunt gesteld dat het plassengebied bij Lacoma wegens zijn uitnemende habitat en de in Europa waarschijnlijk unieke grote populatie vuurpadden van de soort Bombina Bombina overeenkomstig de FFH-richtlijn (92/43/EEG (2), art. 4 I juncto bijl. III) als gebied van communautair belang zou moeten worden voorgesteld. De Duitse regering heeft de deelstaat Brandenburg er niet toe aangezet daaraan te voldoen. Daarom dreigt na afronding van de vergunningsprocedure volledige ontwatering voor de bruinkoolwinning met het oog op de opwekking van stroom door de firma Vattenfall (Zweden).

| 1. | Is de Commissie na haar onderzoek (zie antwoord op E-3577/02) tot de conclusie gekomen dat de Duitse regering het plassengebied bij Lacoma, ondanks de door de Commissie zelf vastgestelde waarde voor het Europees natuurlijk erfgoed, niet alsnog zou moeten melden en dat vernietiging irrelevant zou zijn voor de doelstellingen van Natura 2000, hoewel het bij de ongewoon grote populatie van vuurpadden vermoedelijk gaat om een bronpopulatie voor andere kleinere populaties? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie na haar onderzoek (zie antwoord op E-3577/02) tot de conclusie gekomen dat de Duitse regering het plassengebied bij Lacoma, ondanks de door de Commissie zelf vastgestelde waarde voor het Europees natuurlijk erfgoed, niet alsnog zou moeten melden en dat vernietiging irrelevant zou zijn voor de doelstellingen van Natura 2000, hoewel het bij de ongewoon grote populatie van vuurpadden vermoedelijk gaat om een bronpopulatie voor andere kleinere populaties?

| 2. | Stelt de Commissie zich nog altijd op het standpunt dat zij in het antwoord op de klacht (2000/4731) naar voren heeft gebracht, dat in een geliberaliseerde Europese energiemarkt de bruinkoolwinning door de firma Vattenfall een dwingende grond is, hoewel deze wegens het voorkomen van de prioritaire soort Osmoderma Eremita met de „gezondheid van de mens” en de „openbare veiligheid” in de zin van artikel 6 IV, blz. 3 FFH-richtlijn vergelijkbaar zou moeten zijn, en hoewel bekend is dat voor Osmoderma Eremita, zoals voor andere soorten uit bijlage II van de FFH-richtlijn, gunstige ontwikkelings-voorwaarden in het plassengebied van Lacoma bestaan? Zo ja, hoe rechtvaardigt de Commissie dit op grond van de FFH-richtlijn (92/43/EEG) en van haar verantwoordelijkheid om verborgen distorsies van de Europese mededinging aan het daglicht te brengen? |
| --- | --- |

2.

Stelt de Commissie zich nog altijd op het standpunt dat zij in het antwoord op de klacht (2000/4731) naar voren heeft gebracht, dat in een geliberaliseerde Europese energiemarkt de bruinkoolwinning door de firma Vattenfall een dwingende grond is, hoewel deze wegens het voorkomen van de prioritaire soort Osmoderma Eremita met de „gezondheid van de mens” en de „openbare veiligheid” in de zin van artikel 6 IV, blz. 3 FFH-richtlijn vergelijkbaar zou moeten zijn, en hoewel bekend is dat voor Osmoderma Eremita, zoals voor andere soorten uit bijlage II van de FFH-richtlijn, gunstige ontwikkelings-voorwaarden in het plassengebied van Lacoma bestaan? Zo ja, hoe rechtvaardigt de Commissie dit op grond van de FFH-richtlijn (92/43/EEG) en van haar verantwoordelijkheid om verborgen distorsies van de Europese mededinging aan het daglicht te brengen?

| 3. | Is de Commissie van plan een inbreukprocedure in te leiden, hoewel de verwezenlijking van vervangende maatregelen juridisch en financieel nog niet zeker is? Zo ja, waarom? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van plan een inbreukprocedure in te leiden, hoewel de verwezenlijking van vervangende maatregelen juridisch en financieel nog niet zeker is? Zo ja, waarom?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 november 2003)

De Commissie werd door een klacht op de hoogte gebracht van de natuurwaarde van het gebied „Lacomaer Teiche und Hammergraben”, dat hoogstwaarschijnlijk significante effecten zal ondervinden van de op handen zijnde uitvoering van een bruinkoolwinningsproject. De indiener van de klacht was van oordeel dat dit gebied als een gebied van communautair belang moest zijn voorgesteld volgens Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (hierna „de richtlijn” genoemd). Na een voorlopige evaluatie deelde de Commissie dit standpunt. Dit standpunt van de Commissie was in het bijzonder gebaseerd op de aanwezigheid van een grote populatie van de roodbuikvuurpad (Bombina bombina), die echter geen prioritaire soort is volgens de bovenvermelde richtlijn.

Naar aanleiding van het onderzoek van de klacht kwam de Commissie tot het besluit dat, zelfs als het gebied door de Duitse autoriteiten voorgesteld was geworden, dit op lange termijn geen toegevoegde waarde voor het Natura 2000-netwerk had betekend. Het bruinkoolwinningsproject kan immers overeenkomstig artikel 6, lid 4, eerste zin, van de richtlijn worden uitgevoerd (alternatieve oplossingen ontbreken, er is sprake van groot openbaar belang en er wordt gezorgd voor compensatie).

Er bestaat geen ernstig alternatief voor het ontginningsproject dat voor dat gebied werd gepland. Dit project is van groot belang voor de regionale economie en energievoorziening. Verder dient te worden opgemerkt dat het mijnbouwbedrijf dat het project zal opzetten juridische bescherming geniet, aangezien het bruinkoolwinningsproject nog vóór de Duitse eenmaking principieel was goedgekeurd. Tenslotte worden momenteel degelijke compenserende maatregelen opgesteld.

Nu de Commissie bijkomende informatie heeft verkregen over een in de bijlagen van de richtlijn vermelde prioritaire soort, met name Osmoderma eremita (juchtleerkever), die in het gebied gevonden werd, heeft zij de Duitse autoriteiten opnieuw om informatie verzocht teneinde op basis daarvan te beslissen of verdere stappen moeten worden ondernomen om de naleving van het communautair milieurecht te garanderen. Tot nu toe heeft de Commissie in deze zaak nog geen beslissing genomen.

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 108.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/184 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/184

---

(2004/C 78 E/0190)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2868/03

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Europese elektriciteitsmarkt

De stroomstoring van 14 augustus jongstleden in de Verenigde Staten en Canada heeft gedurende 29 uren 50 miljoen Amerikanen en Canadezen zonder stroom gezet.

De Noordamerikaanse markt, die helemaal geliberaliseerd is en voornamelijk uit particuliere exploitanten bestaat, wordt gekenmerkt door het ontbreken van integratie, een zwakke globale regelgeving en een gebrekkige samenwerking tussen de beheerders van het net. Bovendien heeft de markt de laatste jaren de investeringen in de bouw of modernisering van de vervoers- en productie-infrastructuur van elektriciteit geminimaliseerd om de winst te maximaliseren. De Amerikaanse regering op haar beurt heeft in haar beleid gekozen voor een aanbodstrategie op energiegebied in plaats van zich te richten op de beheersing van de vraag naar energie. Dit in een land dat gekenmerkt wordt door een overconsumptie van energie (de Amerikanen zouden twee keer zoveel energie verbruiken als de Europeanen).

In het licht van de komende liberalisering van de Europese elektriciteitsmarkt is de vraag gerechtvaardigd op welke wijze zij op een dergelijke crisis zou reageren. Beschikt de Commissie in dit verband over een vergelijkende analyse en zo ja, kan zij ons deze bekendmaken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 november 2003)

Uit de stroomstoring in Italië van 28 september 2003 is gebleken dat geen enkel elektriciteitsnetwerk onfeilbaar is. De uiterst grote afhankelijkheid van invoer maakt het Italiaanse elektriciteitsnet gevoeliger voor storingen.

De andere netbeheerders hebben de uitbreiding van de stroomstoring tot andere landen kunnen voorkomen en men is erin geslaagd het Italiaanse elektriciteitssysteem binnen enkele uren, sneller dan in de Verenigde Staten, te herstellen.

De stroomstoring in Italië is het gevolg van een storm, een heel andere oorzaak dan die van de stroomstoring in de Verenigde Staten. Het is ook duidelijk dat de oorzaak hiervan niet ligt in het proces van openstelling van de markt en de totstandbrenging van de interne elektriciteitsmarkt. De stroomstoring is veroorzaakt door een storing in het distributienet, dat nog steeds een monopolistische activiteit is. Voorts zij opgemerkt dat in Zwitserland de beheerder van het distributienet nog steeds onderdeel uitmaakt van een sterk verticaal geïntegreerde onderneming, wat beperkingen oplegt aan doorzichtigheid en effectief beheer van de markt.

De Commissie beschikt niet over een vergelijkende studie tussen de Amerikaanse en de Europese elektriciteitsnetten. Zij zal haar onderzoeken naar de stroomstoring in Italië de komende weken voortzetten.

Er wordt evenwel op communautair niveau reeds een aantal initiatieven voorbereid voor behandeling van deze vraagstukken. In dit verband zal vóór eind 2003 de tweede mededeling inzake infrastructuren worden gepresenteerd. In de eerste mededeling (1) is reeds geconstateerd dat de capaciteit van de elektriciteits-koppelnetten van de lidstaten ten minste 10 % moet bedragen. Hoewel in Barcelona door alle staatshoofden en regeringsleiders tot deze doelstelling is besloten, is er weinig vooruitgang geboekt en moet in veel landen de capaciteit van de elektriciteitskoppelnetten worden verhoogd.

Er zullen verscheidene concrete voorstellen worden gepresenteerd, te weten een richtlijn inzake de continuïteit van de elektriciteitsvoorziening en een herziening van de richtsnoeren voor trans-Europese netwerken, in het kader waarvan de lijst van prioritaire projecten van Europees belang die in aanmerking komen voor prioritaire financiering op Europees niveau wordt uitgebreid en geactualiseerd. Bovendien zal de Commissie erop toezien dat de werkzaamheden van de Unie voor de coördinatie van de distributie van elektriciteit (UCTE) op het Europese vasteland worden bespoedigd teneinde te komen tot een handboek met de veiligheids- en betrouwbaarheidsnormen. De werkzaamheden zijn reeds goed gevorderd. Er zal moeten worden bepaald hoe de volledige naleving van de regels van dit handboek moet worden gewaarborgd.

Er dient evenwel te worden benadrukt dat de hoofdverantwoordelijkheid op dit gebied bij de lidstaten ligt. De grootste bedreiging voor de continuïteit van de elektriciteitsvoorziening vormen de onevenredige procedures voor bouwvergunningen. Europa heeft nieuwe hoogspanningsleidingen en nieuwe productiecentrales nodig. Als men de komende jaren op nationaal niveau moeilijke beslissingen hierover voor zich uit blijft schuiven, zullen de problemen die in Californië zijn ondervonden ook in Europa de kop opsteken.

---

(1)  PB C 151 E van 25.6.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/185 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/185

---

(2004/C 78 E/0191)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2886/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Moeilijkheden bij de liberalisering van het goederenvervoer per spoor

Krachtens een Europese richtlijn moeten alle lidstaten van de EU sinds maart dit jaar hun spoorwegnet openstellen voor in andere lidstaten gevestigde transportbedrijven die internationale vrachten vervoeren. Een aantal lidstaten, waaronder Frankrijk, heeft de richtlijn reeds in nationaal recht omgezet. Andere lidstaten hebben dit nog niet gedaan, zoals Duitsland en het Verenigd Koninkrijk, die evenwel allebei reeds hun spoorwegnet hebben opengesteld voor buitenlandse transportbedrijven.

Er heerst niettemin bezorgdheid over het feit dat de omzetting van de richtlijn op zich niet zal volstaan om een correcte tenuitvoerlegging ervan te verzekeren, zelfs al is er grote druk van de publieke opinie om de overbelasting van de wegen te verminderen door het aandeel van het goederenvervoer per spoor in Europa te vergroten. Dit aandeel is in een periode van dertig jaar gedaald van meer dan 20 % naar een huidige 8 %. Er wordt met name gevreesd dat de plannen van Eurostar om een dienst voor rechtstreeks vrachtvervoer vanuit Dourges nabij Rijsel (Frankrijk) naar Daventry (Midden-Engeland) op te starten, zullen worden geboycot door de Franse vakbonden. Deze zouden er namelijk voor kunnen zorgen dat Eurostar ofwel geen exploitatievergunning krijgt, of dat de vergunning van die aard is dat het project onuitvoerbaar wordt.

Wil de Commissie zich inzetten voor de bevordering van het goederenvervoer per spoor in Europa en is zij begaan met de moeilijkheden die de Europese vervoersdiensten in de toekomst waarschijnlijk zullen hebben? Ziet de Commissie met name enige reden tot bezwaar tegen de plannen van Eurostar om een goederenvervoersdienst in te leggen tussen Dourges en Daventry en kan zij een reden noemen waarom dit bedrijf geen exploitatievergunning zou mogen krijgen voor het vervoer van goederen over het volledige traject?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(10 november 2003)

De Commissie zet zich sterk in voor de bevordering van een verhoging van het concurrentievermogen van het Europese goederenvervoer per spoor en voor een modale verschuiving naar milieuvriendelijke vervoerstakken zoals vervoer per spoor. De Commissie tracht deze doelstellingen te bereiken door de totstandbrenging van een gemeenschappelijke Europese spoorwegruimte waartoe het openstellen van de markten voor goederenvervoer per spoor en de opstelling van een Europees regelgevend kader voor interoperabiliteit en veiligheid behoren. Ook verleent zij financiële steun voor de ontwikkeling van essentiële spoorweginfrastructuur en voor de demonstratie van innovatieve concepten op het gebied van vrachtdiensten per spoor.

De pakketrichtlijnen (1) inzake de spoorweginfrastructuur die de lidstaten uiterlijk op 15 maart 2003 ten uitvoer hadden moeten leggen, vormen een hoeksteen van de regelgevende aanpak van de Gemeenschap om het goederenvervoer per spoor nieuw leven in te blazen. Nog niet alle lidstaten hebben deze richtlijnen in nationaal recht omgezet en een aantal richtlijnen, die in juridische zin zijn geïmplementeerd, moeten „in het veld” nog in de praktijk worden gebracht. De Commissie wendt nu alle voorhanden zijnde juridische instrumenten aan om de lidstaten te dwingen tot een snelle en volledige tenuitvoerlegging van de richtlijnen.

De Commissie is op de hoogte van de plannen van Eurotunnel SA (niet Eurostar als aangegeven) om zich te vestigen als een spoorwegonderneming voor vrachtdiensten per spoor door de Kanaaltunnel. Als voorbereidende maatregel heeft die onderneming een exploitatievergunning voor het vervoer van goederen per spoor aangevraagd bij de bevoegde Franse instanties. De Franse autoriteiten zijn het verzoek momenteel aan het bestuderen aan de hand van de nationale wetgeving voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2001/13/EG. De Commissie heeft geen reden om te betwijfelen of Eurotunnel SA de exploitatievergunning zal krijgen, indien deze onderneming, in overeenstemming met de communautaire richtlijnen, aan alle wettelijke verplichtingen voldoet.

---

(1)  Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap; Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen en Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, PB L 75 van 15.3.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/186 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/186

---

(2004/C 78 E/0192)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2887/03

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Dierlijke bijproducten

In hoeveel verbrandingsinstallaties in Europa worden dierlijke bijproducten verbrand, en in welke landen bevinden deze installaties zich?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2003)

De Commissie beschikt niet over de gevraagde informatie. Volgens het ontwerp-verslag inzake best beschikbare technische middelen voor afvalverbranding (1) zijn er in de lidstaten ongeveer 421 installaties en in de kandidaat-lidstaten ongeveer 106 installaties operationeel. In deze installaties wordt voornamelijk gemeentelijk afval, niet-gevaarlijk en gevaarlijk industrieel afval, rioolslib en klinisch afval verbrand. Onder deze soorten afval zouden zich ook fracties dierlijke bijproducten kunnen bevinden.

---

(1)  (http///eippcb.jrc.es/pages/Factivities.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/186 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/186

---

(2004/C 78 E/0193)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2907/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft:   Uitgaven en structurele indicatoren voor onderzoek en innovatie in de EU en Griekenland

In zijn conclusies heeft de Europese Raad van Barcelona van maart 2002 als doel vooropgesteld de algemene uitgaven voor onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie in de Unie te verhogen met het doel 3 % van het BBP tegen 2010 te benaderen, waarbij werd gepreciseerd dat twee derde van deze nieuwe investering afkomstig moet zijn uit de particuliere sector (1). Momenteel bedragen de gemiddelde investeringen voor onderzoek in de EU slechts 1,9 % van het BBP. Om de doelstelling van 3 % te halen, zouden de investeringen voor onderzoek jaarlijks met 8 % moeten stijgen. Bovendien blijft de kloof tussen de Unie en haar belangrijkste concurrenten alsmaar toenemen. Bijgevolg moeten alle inspanningen op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en innovatie in de Unie aanzienlijk worden opgevoerd, met bijzondere aandacht voor speerpunttechnologieën, om tegen 2010 de doelstelling van 3 % van het BBP te halen.

| 1. | Hoeveel bedragen de investeringen voor onderzoek in de Unie als geheel en in elke lidstaat afzonderlijk, en in welke mate zijn deze volgens de recentste gegevens in elke lidstaat toe- of afgenomen? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel bedragen de investeringen voor onderzoek in de Unie als geheel en in elke lidstaat afzonderlijk, en in welke mate zijn deze volgens de recentste gegevens in elke lidstaat toe- of afgenomen?

| 2. | Hoeveel bedragen de investeringen voor onderzoek in Griekenland opgesplitst volgens bron van herkomst, d.w.z. particuliere sector, nationale overheid en communautaire initiatieven en programma's op onderzoeksgebied? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om overeenkomstig Beschikking 1608/2003/EG (2) op regelmatige basis en binnen de gestelde termijnen statistische gegevens te bezorgen? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel bedragen de investeringen voor onderzoek in Griekenland opgesplitst volgens bron van herkomst, d.w.z. particuliere sector, nationale overheid en communautaire initiatieven en programma's op onderzoeksgebied? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om overeenkomstig Beschikking 1608/2003/EG (2) op regelmatige basis en binnen de gestelde termijnen statistische gegevens te bezorgen?

| 3. | Bij hoeveel en welke van de 16 structurele sub-indicatoren van de „strategie van Lissabon” (bijvoorbeeld percentage van het BBP per financieringsbron voor O & O, octrooien, e.a.) die betrekking hebben op innovatie en onderzoek (II) wordt in Griekenland achterstand of voorsprong vastgesteld ten opzichte van het communautaire gemiddelde? |
| --- | --- |

3.

Bij hoeveel en welke van de 16 structurele sub-indicatoren van de „strategie van Lissabon” (bijvoorbeeld percentage van het BBP per financieringsbron voor O & O, octrooien, e.a.) die betrekking hebben op innovatie en onderzoek (II) wordt in Griekenland achterstand of voorsprong vastgesteld ten opzichte van het communautaire gemiddelde?

| 4. | Moet de Commissie haar aanpak herzien ten aanzien van de voor de lidstaten niet-bindende en ondoeltreffende „open coördinatiemethode” die de Europese Raad heeft goedgekeurd om de doelstelling van 3 % van het BBP tegen 2010 te halen? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de wisselwerking tussen onderzoek en nieuwe mogelijkheden voor het bedrijfsleven aan te moedigen? |
| --- | --- |

4.

Moet de Commissie haar aanpak herzien ten aanzien van de voor de lidstaten niet-bindende en ondoeltreffende „open coördinatiemethode” die de Europese Raad heeft goedgekeurd om de doelstelling van 3 % van het BBP tegen 2010 te halen? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de wisselwerking tussen onderzoek en nieuwe mogelijkheden voor het bedrijfsleven aan te moedigen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(14 november 2003)

| 1. | De investeringen in onderzoek en ontwikkeling (O&O) voor 2000 of 2001 zijn voor alle lidstaten bekend, met uitzondering van Griekenland waar de laatste statistieken dateren van 1999. Een overzicht hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd. De investeringen namen overal toe, maar niet in dezelfde mate — zo stegen ze met meer dan 7 % in België, Denemarken en Ierland, tot met minder dan 1 % in Duitsland. Uit de reeds beschikbare gegevens voor 2002 blijkt dat de investeringen in Frankrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk dalen. Een overzicht (nr. 2) hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd. |
| --- | --- |

1.

De investeringen in onderzoek en ontwikkeling (O&O) voor 2000 of 2001 zijn voor alle lidstaten bekend, met uitzondering van Griekenland waar de laatste statistieken dateren van 1999. Een overzicht hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd. De investeringen namen overal toe, maar niet in dezelfde mate — zo stegen ze met meer dan 7 % in België, Denemarken en Ierland, tot met minder dan 1 % in Duitsland. Uit de reeds beschikbare gegevens voor 2002 blijkt dat de investeringen in Frankrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk dalen. Een overzicht (nr. 2) hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd.

| 2. | In Griekenland is de verdeling volgens de financieringsbronnen van O&O anders van aard en structuur dan in de rest van de Gemeenschap. De financiële bijdrage van de privé-sector ligt er twee keer zo laag, terwijl de niet-nationale financiële bijdragen er vier keer hoger liggen, met name dankzij de bijdrage van het kaderprogramma voor onderzoek van de Gemeenschap. Een overzicht (nr. 3) hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd.
  De voortgangsindicatoren voor het behalen van de in het actieplan van de Commissie „Investeren in onderzoek” vastgestelde 3 % -doelstelling, zijn te berekenen aan de hand van wetenschappelijke en technologische informatie die Eurostat bij de lidstaten verzamelt, onder de voorwaarden die momenteel worden herzien krachtens Beschikking nr. 1608/2003/EG (3). |
| --- | --- |

2.

In Griekenland is de verdeling volgens de financieringsbronnen van O&O anders van aard en structuur dan in de rest van de Gemeenschap. De financiële bijdrage van de privé-sector ligt er twee keer zo laag, terwijl de niet-nationale financiële bijdragen er vier keer hoger liggen, met name dankzij de bijdrage van het kaderprogramma voor onderzoek van de Gemeenschap. Een overzicht (nr. 3) hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd.

De voortgangsindicatoren voor het behalen van de in het actieplan van de Commissie „Investeren in onderzoek” vastgestelde 3 % -doelstelling, zijn te berekenen aan de hand van wetenschappelijke en technologische informatie die Eurostat bij de lidstaten verzamelt, onder de voorwaarden die momenteel worden herzien krachtens Beschikking nr. 1608/2003/EG (3).

| 3. | Op negen van de 16 structurele indicatoren voor onderzoek en innovatie vertoont Griekenland een aanzienlijke achterstand, op vier ervan scoort het even goed of beter dan het Europese gemiddelde, terwijl informatie voor drie andere indicatoren ontbreekt. Een overzicht (nr. 4) hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd. |
| --- | --- |

3.

Op negen van de 16 structurele indicatoren voor onderzoek en innovatie vertoont Griekenland een aanzienlijke achterstand, op vier ervan scoort het even goed of beter dan het Europese gemiddelde, terwijl informatie voor drie andere indicatoren ontbreekt. Een overzicht (nr. 4) hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd.

| 4. | Het actieplan van de Commissie „investeren in onderzoek” stelt een samenhangend geheel van maatregelen voor om investeringen van de privé-sector in O & O uit te breiden. De maatregelen waarvoor de lidstaten bevoegd zijn (meer dan de helft) zullen worden uitgevoerd via de open coördinatiemethode zoals die door de Europese Raad is vastgesteld. De Commissie moet het passende kader creëren om het wederzijds leren van de lidstaten te bevorderen en indien nodig helpen bij de gecoördineerde ontwikkeling van nieuwe maatregelen rond de zes volgende thema's: „menselijk potentieel”; „de publieke kennisinfrastructuur en de relaties met het bedrijfsleven”; „kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en onderzoek”; „fiscale maatregelen ten behoeve van het onderzoek”; „intellectuele eigendomsrechten en onderzoek” en „overheidssteun voor onderzoek en policy mix”. De vooruitgang zal jaarlijks worden onderzocht.
  Het „Actieplan voor Innovatie” dat de Commissie tijdens het eerste semester van 2004 wil lanceren, zal overigens de innovatie in de ondernemingen aanmoedigen in een meer ondernemingsgezind en breder perspectief waarbij meer aandacht zal worden geschonken aan de niet-technologische aspecten, de organisatie en de marketing van innovatie. |
| --- | --- |

4.

Het actieplan van de Commissie „investeren in onderzoek” stelt een samenhangend geheel van maatregelen voor om investeringen van de privé-sector in O & O uit te breiden. De maatregelen waarvoor de lidstaten bevoegd zijn (meer dan de helft) zullen worden uitgevoerd via de open coördinatiemethode zoals die door de Europese Raad is vastgesteld. De Commissie moet het passende kader creëren om het wederzijds leren van de lidstaten te bevorderen en indien nodig helpen bij de gecoördineerde ontwikkeling van nieuwe maatregelen rond de zes volgende thema's: „menselijk potentieel”; „de publieke kennisinfrastructuur en de relaties met het bedrijfsleven”; „kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en onderzoek”; „fiscale maatregelen ten behoeve van het onderzoek”; „intellectuele eigendomsrechten en onderzoek” en „overheidssteun voor onderzoek en policy mix”. De vooruitgang zal jaarlijks worden onderzocht.

Het „Actieplan voor Innovatie” dat de Commissie tijdens het eerste semester van 2004 wil lanceren, zal overigens de innovatie in de ondernemingen aanmoedigen in een meer ondernemingsgezind en breder perspectief waarbij meer aandacht zal worden geschonken aan de niet-technologische aspecten, de organisatie en de marketing van innovatie.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/barcelona_council/index_en.html).

(2)  PB L 230 van 16.9.2003, blz. 1.

(3)  Beschikking nr. 1608/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2003 betreffende de productie en de ontwikkeling van een communautaire statistiek inzake wetenschap en technologie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/187 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/187

---

(2004/C 78 E/0194)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2909/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Toekomstige status van Tibet

In een recent interview in het dagblad „Le Figaro” heeft de dalai lama verklaard te hopen dat er meer contacten met de Chinezen zullen komen en dat deze zullen uitmonden in serieuze besprekingen. Volgens hem zijn er momenteel geen nieuwe ontwikkelingen wat de kern van de zaak betreft. Sinds de jaren tachtig vragen wij om zelfbeschikking en niet meer om onafhankelijkheid. Dat weten de Chinezen heel goed. De dalai lama heeft hier het volgende aan toegevoegd: De Tibetaanse jeugdorganisaties willen heel duidelijk onafhankelijkheid en zijn het niet met mij eens. We hebben echter geen conflict met elkaar. Om eerlijk te zijn: mocht mijn aanpak mislukken, dan zouden deze jongeren het volste recht hebben om de fakkel over te nemen en onafhankelijkheid te eisen. We moeten geduldig zijn. De contacten met China zijn pas sinds nauwelijks een jaar hersteld. Maar als er over twee of drie jaar geen enkel resultaat is geboekt, dan zal ik moeite hebben om de jongeren de juistheid van de „middenweg” uit te leggen.

Is de Commissie op de hoogte van de radicale ommekeer in het standpunt van de Tibetaanse leiding, die blijkt uit deze ondubbelzinnige verklaring volgens welke op zeer korte termijn (2 à 3 jaar) een oplossing moet worden gevonden? Is de Commissie niet van mening dat de Europese Unie alles in het werk behoort te stellen om de Chinese autoriteiten en de Tibetaanse regering in ballingschap ertoe te brengen spoedig een akkoord te bereiken over een volledig autonome status van Tibet op alle gebieden, behalve defensie en buitenlands beleid? Beseft de Commissie dat het gevaar bestaat dat Tibet, na het verstrijken van de door de dalai lama aangegeven termijn van twee à drie jaar, een nieuwe haard van spanningen, ja zelfs van gewelddaden en wrede repressie wordt? Is de Commissie dan ook niet van mening dat zij zou kunnen meewerken aan het starten van onderhandelingen door de EU-lidstaten voor te stellen om de Tibetaanse regering in ballingschap te erkennen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 oktober 2003)

In het kader van haar regelmatige dialoog met China, in het bijzonder op het gebied van de mensenrechten, heeft de Commissie altijd gesteld dat een rechtstreekse dialoog tussen de Chinese autoriteiten en de dalai-lama volgens haar de enige realistische manier is om een praktische en duurzame oplossing voor het Tibetaanse vraagstuk te vinden waarbij de volledige autonomie van Tibet wordt erkend.

In die context heeft zij met belangstelling het bezoek van de speciale gezanten van de dalai-lama aan China (25 mei 2003-8 juin 2003) gevolgd. Volgens haar moet alles in het werk worden gesteld om te voorkomen dat de contacten die onlangs tussen de betrokken partijen zijn gelegd, in gevaar worden gebracht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/188 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/188

---

(2004/C 78 E/0195)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2921/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(2 oktober 2003)

Betreft:   Katoensubsidies

Kan de Commissie een gedetailleerd overzicht per land en per jaar geven van de subsidies die de laatste vijf jaar per ton zijn betaald aan de katoenproducenten in de EU en een vergelijking maken van de subsidies van de EU en die van de Verenigde Staten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 november 2003)

Overeenkomstig de op 26 juni 2003 te Luxemburg aangegane verbintenis heeft de Commissie op 23 september 2003 een mededeling inzake de hervorming van de gemeenschappelijke marktordeningen voor olijfolie, tabak en katoen goedgekeurd die is gebaseerd op de doelstellingen en de aanpak van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) 2003.

Ter ondersteuning van deze mededeling is door directoraat-generaal Landbouw een werkdocument met als titel „De kantoensector” opgesteld, dat beschikbaar is op de interne website europa.eu.int/comm/agriculture/markets/cotton, met als doel genoemd voorstel van een documentatiebasis te voorzien.

Dit document maakt het mogelijk om het gewicht, dat de communautaire katoensector in de afgelopen jaren op de wereldmarkt had, te situeren. Het geeft voorts een gedetailleerde beschrijving van de werking van de communautaire steunregeling sinds de instelling ervan op het moment van de toetreding van Griekenland en het bevat een reeks statistische gegevens dienaangaande, met name gegevens over oppervlakten, productie en begroting.

Wat betreft de aan de katoensector toegekende communautaire subsidies, zij eraan herinnerd dat deze aan de verwerker worden toegekend op basis van de door de producent geproduceerde en geleverde hoeveelheid niet-geëgreneerde katoen, op voorwaarde dat deze producent een minimumprijs per ton niet-geëgreneerde katoen heeft ontvangen. Bovendien behelst de regeling geen maatregelen voor uitvoersteun zoals restituties.

De steun per ton niet-geëgreneerde katoen die aan de verwerker wordt verleend is gelijk aan het verschil tussen een door de Raad vastgestelde streefprijs en de door de Commissie vastgestelde wereldmarktprijs, op basis van noteringen op de internationale katoenmarkt. Wanneer de productie bepaalde referentieniveaus overschrijdt, voorziet een stabilisatiemechanisme in verlaging van de streefprijs en de minimumprijs, met eenzelfde bedrag, met gevolgen voor het bedrag van de steun.

De afgelopen vijf verkoopseizoenen bedroeg de steun per ton niet-geëgreneerde katoen:

| (in euro per ton) |
| --- |
| Seizoen | Griekenland Steun | Spanje Steun |
| 1998/1999 | 561 | 664 |
| 1999/2000 | 474 | 523 |
| 2000/2001 | 427 | 633 |
| 2001/2002 | 461 | 696 |
| 2002/2003 | 562 | 670 |

(in euro per ton)

Seizoen

Griekenland Steun

Spanje Steun

1998/1999

561

664

1999/2000

474

523

2000/2001

427

633

2001/2002

461

696

2002/2003

562

670

Volgens het Internationaal Raadgevend Comité voor katoen bedroeg de Amerikaanse steun per pond geëgreneerde katoen:

| (in dollarcent per pond) |
| --- |
| Seizoen | Verenigde Staten Interne steun |
| 1998/1999 | 22 |
| 1999/2000 | 25 |
| 2000/2001 | 12 |
| 2001/2002 | 24 |

(in dollarcent per pond)

Seizoen

Verenigde Staten Interne steun

1998/1999

22

1999/2000

25

2000/2001

12

2001/2002

24

Sinds het seizoen 2002/2003 voorziet de nieuwe Amerikaanse „Farm Bill” in de toekenning van een nieuw soort steun, contracyclische betaling genaamd, als de globale inkomsten van de katoenproducent (de marktprijs en het bedrag van de subsidies) onder een oriëntatieprijs van 72,4 dollarcent/pond liggen.

Voorts dienen ook andere vormen van uitvoersteun te worden genoemd waarvan het Amerikaanse beleid voor steun aan de katoensector gebruikmaakt, in het bijzonder de programma's voor gesubsidieerde exportkredieten. De communautaire steun daarentegen behelst geen soortgelijke maatregelen.

Er zij eveneens herinnerd aan de vrije toegang tot de Europese markt (geen douanerechten of invoerquota), de positie van grootste importeur ter wereld die de Unie op de wereldmarkt van geëgreneerde katoen inneemt, alsmede het marginale belang van de Europese productie (ongeveer 2,5 % van de wereldproductie) ten opzichte van de Amerikaanse productie (ongeveer 20 % ). Deze situatie komt tot uiting bij vergelijking van de globale begrotingen.

| Seizoen | Europese Unie Begroting (in miljoen euro) | Verenigde Staten (1) Begroting (in miljoen USD) |
| --- | --- | --- |
| 1998/1999 | 903 | 1 132 |
| 1999/2000 | 855 | 1 882 |
| 2000/2001 | 733 | 3 809 |
| 2001/2002 | 804 | 1 868 |
| 2002/2003 | 871 | 3 307 |

Seizoen

Europese Unie Begroting (in miljoen euro)

Verenigde Staten (1) Begroting (in miljoen USD)

1998/1999

903

1 132

1999/2000

855

1 882

2000/2001

733

3 809

2001/2002

804

1 868

2002/2003

871

3 307

---

(1)  USDA (United States Department of Agriculture).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/190 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/190

---

(2004/C 78 E/0196)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2924/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Europese Raad voor de energievoorziening

De zomer van 2003 zal onder meer de geschiedenis ingaan als de zomer waarin talrijke elektriciteitsstoringen er in verschillende landen voor zorgden dat de stroomvoorziening, die de overheid voor haar burgers moet verzekeren, werd onderbroken.

Dat een van die elektriciteitsstoringen plaatsvond in het Verenigd Koninkrijk, in de regio Londen, heeft bij analisten de vraag doen rijzen of de Europese Unie misschien een Europese Raad moet oprichten die toeziet op een gewaarborgde energievoorziening, om te voorkomen dat andere delen van de Unie met dezelfde problemen worden geconfronteerd.

Meent de Commissie dat een Adviesraad moet worden ingesteld om de veiligheid van de energievoorziening te verzekeren, teneinde de EU te beschermen tegen elektriciteitsstoringen zoals die zich de voorbije zomer hebben voorgedaan?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 november 2003)

Geen enkel elektriciteitssysteem is 100 % immuun voor stroomonderbrekingen. Toch is een herhaling van het grote aantal incidenten in 2003 op regelmatige basis onaanvaardbaar voor de Europese burgers.

Algemeen is de Commissie van oordeel dat het de taak van de lidstaten is om de continuïteit van de elektriciteitsvoorziening te garanderen. Dit geld zowel voor de toereikendheid van de productiecapaciteit (voldoende productiecapaciteit om op elk ogenblik het verbruik te garanderen) als voor de toereikendheid van het netwerk (voldoende transmissie- en distributienetwerkcapaciteit om op elk moment de belasting op te vangen).

Aangezien de elektriciteitstransmissie in heel Europa onderling verbonden is, moeten de exploitanten van het systeem nauw samenwerken. Daartoe is de Unie voor de coördinatie van de elektriciteitsdistributie (UCTE), op verzoek van het Forum van regulerende instanties voor de elektriciteitssector in Florence, begonnen aan de opstelling van een exploitatiehandboek waarin bindende regels inzake continuïteit en betrouwbaarheid binnen het UCTE-netwerk zullen worden vastgelegd.

Met dit werk wil men in de eerste plaats de bestaande akkoorden, die al een aantal jaren van kracht zijn tussen de exploitanten van het systeem, consolideren. Ook de Commissie, Europese regelgevers, de transmissie-exploitanten buiten de UCTE en andere belanghebbenden hebben tot dit werk bijgedragen. De verordening betreffende grensoverschrijdende handel in elektriciteit voorziet in de mogelijkheid om in de richtsnoeren inzake congestiebeheer gemeenschappelijke regels over minimale veiligheid en exploitatienormen voor het gebruik en de exploitatie van het netwerk op te nemen. De Commissie is voornemens om in toekomstige richtsnoeren dergelijke basisprincipes op te nemen om de ontwikkeling van het handboek te ondersteunen.

Het is eveneens van belang dat het huidige regelgevingskader adequate investeringen in infrastructuur voor elektriciteitsopwekking en -transmissie op middellange en lange termijn garandeert. De Commissie is voornemens tegen einde 2003 een mededeling hieromtrent op te stellen, waarin specifieke voorstellen hieromtrent zullen worden opgenomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/190 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/190

---

(2004/C 78 E/0197)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2927/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Noodzaak uitbreiding van de vrijwillige brandweer

Ook afgelopen zomer zijn de mediterrane landen weer geteisterd door vernietigende bosbranden. Bij de ongewoon veelvuldige en grootschalige branden in Portugal en Zuid-Frankrijk zijn talrijke mensen om het leven gekomen en hebben zowel de natuur als de economie enorme schade geleden. Alleen met grote inzet en met ondersteuning van vele vrijwilligers konden de branden onder controle worden gebracht. Al in 1996 werd overwogen om vrijwillige brandweerkorpsen te stimuleren.

De Commissie wordt derhalve verzocht mede te delen in hoeverre de uitbreiding van vrijwillige brandweerkorpsen, zoals die bijvoorbeeld in Zuid-Tirol, Oostenrijk en Duitsland reeds bestaan, gepland is en of dit ook in de mediterrane landen wordt ondersteund.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 oktober 2003)

De Commissie is het volledig eens met het geachte parlementslid over de rol en het belang van vrijwilligers en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) die op het terrein van de civiele bescherming actief zijn.

Zij waardeert het waardevolle werk dat de vrijwillige brandweerlui deze zomer verzetten bij het bestrijden van de allesvernietigende bosbranden, vooral in de zuidelijke lidstaten.

Reeds in 2002 werd een project van de Unie over de rol van niet-gouvernementele vrijwilligers op het terrein van de civiele bescherming afgerond. Dit gebeurde binnen het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming (1). (De resultaten hiervan kunnen worden geraadpleegd op de website van de eenheid civiele bescherming binnen het Directoraat-generaal voor Milieu: http://europa.eu.int/comm/environment/civil/).

Het project beoogde de structuur van de civiele bescherming in de lidstaten in kaart te brengen en te bepalen hoe de bevoegde autoriteiten de ervaring van NGO's of vrijwilligers het best konden aanwenden wanneer ze hen opnamen in het systeem voor civiele bescherming.

In het huidige actieprogramma heeft de Commissie voor volgend jaar activiteiten gepland om het bewustzijn voor vrijwilligerswerk in de civiele bescherming te vergroten; hierbij werd vanzelfsprekend het vrijwilligerswerk voor de bestrijding van bosbranden meegerekend.

Tenslotte staat de Commissie open voor elk initiatief op dit gebied, hierbij rekening houdend met het subsidiariteitsbeginsel.

---

(1)  Beschikking van de Raad 1999/847/EG van 9 december 1999 betreffende een communautair actieprogramma voor civiele bescherming, PB L 327 van 21.12.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/191 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/191

---

(2004/C 78 E/0198)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2935/03

van Monica Frassoni (Verts/ALE) en Guido Sacconi (PSE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Afval als hernieuwbare energiebron

Artikel 2, letter a) van richtlijn 2001/77/EG (1) betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne energiemarkt stelt dat onder hernieuwbare energiebronnen o.a. biomassa te verstaan is. Letter b) bepaalt daarop dat biomassa uitsluitend betekent: „de biologisch afbreekbare fractie van producten, afvalstoffen en residuen van de landbouw (met inbegrip van plantaardige en dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken, alsmede de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huishoudelijk afval”.

Het ontwerp van presidentieel decreet (DPR) tot omzetting van de richtlijn, dat momenteel in Italië de goedkeuringsprocedure volgt, bepaalt in artikel 15 (opname van afval onder de energiebronnen die in aanmerking komen voor de regeling hernieuwbare energiebronnen) dat afval, ook het gedeelte dat niet biologisch afbreekbaar is, in aanmerking komt voor de regeling hernieuwbare energiebronnen.

De uiterste datum voor de omzetting van de richtlijn is 27 oktober a.s, maar het Hof van Justitie bevestigt in zijn uitspraak „Interenvironnement Wallonie” dat de lidstaten ertoe gehouden zijn om ook in de periode van de aanneming van een richtlijn tot haar uiterste omzettingsdatum, geen regels aan te nemen die de doelstellingen van de richtlijn in het gedrang kunnen brengen.

Kan de Europese Commissie daarom de bevestiging geven

| 1. | dat richtlijn 2001/77/EG uitsluitend van toepassing is op het biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen? |
| --- | --- |

1.

dat richtlijn 2001/77/EG uitsluitend van toepassing is op het biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen?

| 2. | dat, in het bijzonder, de steunregeling die met de richtlijn ingevoerd wordt, uitsluitend voor het biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen geldt? |
| --- | --- |

2.

dat, in het bijzonder, de steunregeling die met de richtlijn ingevoerd wordt, uitsluitend voor het biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen geldt?

| 3. | dat een omzettingsregeling van een lidstaat die het niet biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen in aanmerking neemt als hernieuwbare energiebron in de zin en voor enig rechtsgevolg van richtlijn 2001/77/EG (ook gedeeltelijk, zoals in dit geval toekenning van de steunregeling voor hernieuwbare energiebronnen) niet in overeenstemming met de richtlijn is? |
| --- | --- |

3.

dat een omzettingsregeling van een lidstaat die het niet biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen in aanmerking neemt als hernieuwbare energiebron in de zin en voor enig rechtsgevolg van richtlijn 2001/77/EG (ook gedeeltelijk, zoals in dit geval toekenning van de steunregeling voor hernieuwbare energiebronnen) niet in overeenstemming met de richtlijn is?

| 4. | dat een omzettingsregeling van een lidstaat die de steunregeling van de overheid in de zin van richtlijn 2001/77/EG uitbreidt tot het niet biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen, niet alleen niet in overeenstemming met de richtlijn is, maar bovendien ook een overtreding van het Verdrag vertegenwoordigt, meer in het bijzonder de artikelen 87 en 88? |
| --- | --- |

4.

dat een omzettingsregeling van een lidstaat die de steunregeling van de overheid in de zin van richtlijn 2001/77/EG uitbreidt tot het niet biologisch afbreekbaar gedeelte van afvalstoffen, niet alleen niet in overeenstemming met de richtlijn is, maar bovendien ook een overtreding van het Verdrag vertegenwoordigt, meer in het bijzonder de artikelen 87 en 88?

| 5. | dat een niet-selectieve steunregeling van een lidstaat (of m.a.w. een regeling die ook het biologisch niet afbreekbaar gedeelte omvat) voor de verbranding van afvalstoffen volgens de regels van richtlijn 2001/77/EG niet verenigbaar is met de strategie van de Gemeenschap voor de behandeling van afvalstoffen zoals ze uiteengezet wordt in de mededeling van 30 juli 1996 van de Europese Commissie (2), waar richtlijn 2001/77/EG zich juist op beroept. |
| --- | --- |

5.

dat een niet-selectieve steunregeling van een lidstaat (of m.a.w. een regeling die ook het biologisch niet afbreekbaar gedeelte omvat) voor de verbranding van afvalstoffen volgens de regels van richtlijn 2001/77/EG niet verenigbaar is met de strategie van de Gemeenschap voor de behandeling van afvalstoffen zoals ze uiteengezet wordt in de mededeling van 30 juli 1996 van de Europese Commissie (2), waar richtlijn 2001/77/EG zich juist op beroept.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(20 november 2003)

De Commissie bevestigt dat de niet biologisch afbreekbare fractie van afval volgens de definitie van artikel 2, onder b), van Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne energiemarkt (3), niet wordt beschouwd als hernieuwbare energiebron.

De richtlijn is vooral bedoeld om een groter aandeel van hernieuwbare energiebronnen in de elektriciteitsopwekking te bevorderen. De richtlijn is echter geen steunregeling voor hernieuwbare energie. De Commissie zal uiterlijk in oktober 2005 een verslag indienen inzake de verschillende in de lidstaten bestaande steunregelingen en dit verslag zal, indien nodig, vergezeld gaan van een voorstel voor een communautair kader met betrekking tot steunregelingen, zoals groenestroomcertificaten voor uit hernieuwbare energiebronnen opgewekte elektriciteit.

Met betrekking tot de bepalingen inzake het in aanmerking komen voor de voor hernieuwbare energiebronnen ingestelde stimuleringsmaatregelen geeft Richtlijn 2001/77/EG eenvoudigweg aan dat steun dient te worden verstrekt „onverminderd de artikelen 87 en 88 van het Verdrag”. Nationale wetgeving die hernieuwbare energiebronnen uitbreidt tot niet biologisch afbreekbaar afval moet derhalve in overeenstemming zijn met de communautaire regels inzake staatssteun op milieugebied, die zijn vastgelegd in de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu (4).

Het is duidelijk dat de specifieke bepalingen van de kaderregeling met betrekking tot steun voor hernieuwbare energiebronnen (punten E.1.3 en E.3.3 van de kaderregeling voor het milieu) slechts van toepassing kunnen zijn indien de definitie van deze hernieuwbare energiebronnen in overeenstemming is met artikel 2 van Richtlijn 2001/77/EG (zie punt 6 en voetnoot 7 van de kaderregeling voor het milieu). Deze bepalingen zijn derhalve niet van toepassing op steun voor het opwekken van elektriciteit uit niet biologisch afbreekbaar afval. Dit soort steun zou echter in overeenstemming kunnen zijn met de kaderregeling voor het milieu die van toepassing is op exploitatiesteun voor de bevordering van afvalbeheer (punt E.3.1 van de kaderregeling).

De doelstelling van Richtlijn 2001/77/EG moet worden gezien in samenhang met de beginselen inzake afvalbeheer van de communautaire afvalstrategie. Bij nationale regelingen die betrekking hebben op niet-gedifferentieerde steun (d.w.z. die ook voor de niet biologisch afbreekbare fractie geldt) voor de verbranding van afval dient te worden aangetoond dat deze niet ingaan tegen het beginsel van het voorkomen van afval en dat deze het hergebruik en de recycling van afval niet belemmeren.

De Commissie zal de wetten, verordeningen en administratieve bepalingen die door de lidstaten in werking worden gesteld om te voldoen aan Richtlijn 2001/77/EG zorgvuldig analyseren.

---

(1)  PB L 283 van 27.10.2001, blz. 33.

(2)  COM(1996) 399 def.

(3)  „Biomassa” betekent: „de biologisch afbreekbare fractie van producten, afvalstoffen en residuen van de landbouw (met inbegrip van plantaardige en dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken, alsmede de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huishoudelijk afval”.

(4)  PB C 37 van 3.2.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/193 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/193

---

(2004/C 78 E/0199)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2943/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Bijdragen van de Europese belastingbetalers aan het stimuleren en in stand houden van stierengevechten en andere plaatselijke gebruiken van dierenmishandeling

| 1. | Is het thans mogelijk dat geld ter versterking van de regionale economie vanuit EU-structuur- of cohesiefondsen mede wordt gebruikt voor projecten die ondersteunen dat stieren worden gefokt die speciaal zijn bedoeld voor stierengevechten, of dat geld voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid ten dienste van een betaalbaar voedselpakket mede wordt gebruikt voor het fokken van daartoe geselecteerde en veelal vanaf de geboorte geregistreerde stieren die niet zijn bedoeld voor vleesproductie maar voor stierengevechten? |
| --- | --- |

1.

Is het thans mogelijk dat geld ter versterking van de regionale economie vanuit EU-structuur- of cohesiefondsen mede wordt gebruikt voor projecten die ondersteunen dat stieren worden gefokt die speciaal zijn bedoeld voor stierengevechten, of dat geld voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid ten dienste van een betaalbaar voedselpakket mede wordt gebruikt voor het fokken van daartoe geselecteerde en veelal vanaf de geboorte geregistreerde stieren die niet zijn bedoeld voor vleesproductie maar voor stierengevechten?

| 2. | Heeft de Commissie inzicht in de bedragen uit de regionale fondsen en uit het landbouwbeleid (de speciale premie voor mannelijke runderen) die in de jaren 1993-2002 mede kunnen zijn gebruikt voor bevordering en in stand houden van stierengevechten? Zo ja, om welke absolute bedragen en percentages gaat het? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie inzicht in de bedragen uit de regionale fondsen en uit het landbouwbeleid (de speciale premie voor mannelijke runderen) die in de jaren 1993-2002 mede kunnen zijn gebruikt voor bevordering en in stand houden van stierengevechten? Zo ja, om welke absolute bedragen en percentages gaat het?

| 3. | Zijn de Commissie naast de stierengevechten in Spanje, Portugal en de zuidelijke kuststreken van Frankrijk nog andere situaties bekend waarin EU-gelden beschikbaar komen voor plaatselijke culturele tradities die elders bij de burgers in Europa overwegend afschuw oproepen en worden gezien als een strafbare vorm van dierenmishandeling, zoals hondengevechten, hanengevechten en rodeo's? |
| --- | --- |

3.

Zijn de Commissie naast de stierengevechten in Spanje, Portugal en de zuidelijke kuststreken van Frankrijk nog andere situaties bekend waarin EU-gelden beschikbaar komen voor plaatselijke culturele tradities die elders bij de burgers in Europa overwegend afschuw oproepen en worden gezien als een strafbare vorm van dierenmishandeling, zoals hondengevechten, hanengevechten en rodeo's?

| 4. | Welke mogelijkheden heeft de Commissie om bij handhaving van de thans geldende regels te bewerkstelligen dat geen EU-geld wordt besteed aan dergelijke omstreden doelstellingen, ongeacht de vraag of de wetgeving en de publieke opinie in de betrokken lidstaten zoiets als culturele traditie toestaan? |
| --- | --- |

4.

Welke mogelijkheden heeft de Commissie om bij handhaving van de thans geldende regels te bewerkstelligen dat geen EU-geld wordt besteed aan dergelijke omstreden doelstellingen, ongeacht de vraag of de wetgeving en de publieke opinie in de betrokken lidstaten zoiets als culturele traditie toestaan?

| 5. | Indien de in vraag 4 bedoelde mogelijkheden daarvoor niet toereikend zijn, is de Commissie dan bereid en voornemens om het initiatief te nemen tot aanvullende maatregelen om ontvangers van EU-gelden te verplichten tot het vooraf leveren van de garantie dat deze gelden op generlei wijze worden besteed aan voorbereiding van, propaganda voor of uitvoering van dierengevechten, waarbij weigering van die informatie leidt tot weigering van de subsidie? |
| --- | --- |

5.

Indien de in vraag 4 bedoelde mogelijkheden daarvoor niet toereikend zijn, is de Commissie dan bereid en voornemens om het initiatief te nemen tot aanvullende maatregelen om ontvangers van EU-gelden te verplichten tot het vooraf leveren van de garantie dat deze gelden op generlei wijze worden besteed aan voorbereiding van, propaganda voor of uitvoering van dierengevechten, waarbij weigering van die informatie leidt tot weigering van de subsidie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 november 2003)

In het algemeen wil de Commissie erop wijzen dat er geen specifieke Gemeenschapwetgeving van toepassing is op de door het geachte parlementslid aangehaalde kwestie. Gebieden die wel onder Gemeenschapswetgeving vallen hebben alleen betrekking op het welzijn van dieren op het landbouwbedrijf, het slachten en vervoeren van deze dieren, en het gebruik van dieren in laboratoria. Aangezien deze kwestie tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort, benadrukt de Commissie dat er momenteel geen algemene door de lidstaten voor alle doeleinden aanvaarde definitie van wreedheden tegen dieren bestaat.

Niettemin wil de Commissie met betrekking tot de door het geachte parlementslid aangehaalde kwesties de volgende informatie verstrekken:

| — | Als onderdeel van bepaalde maatregelen met betrekking tot inkomenssteun voor rund- en kalfsvleesproducenten bepaalt de Gemeenschapswetgeving dat een producent van mannelijke runderen op verzoek in aanmerking kan komen voor een speciale premie. De speciale premie wordt slechts één keer in het leven van een stier toegekend vanaf de leeftijd van negen maanden, met een regionaal maximumaantal per lidstaat van 90 dieren uit deze leeftijdscategorie per jaar en per bedrijf. |
| --- | --- |

—

Als onderdeel van bepaalde maatregelen met betrekking tot inkomenssteun voor rund- en kalfsvleesproducenten bepaalt de Gemeenschapswetgeving dat een producent van mannelijke runderen op verzoek in aanmerking kan komen voor een speciale premie. De speciale premie wordt slechts één keer in het leven van een stier toegekend vanaf de leeftijd van negen maanden, met een regionaal maximumaantal per lidstaat van 90 dieren uit deze leeftijdscategorie per jaar en per bedrijf.

| — | Gezien de kosten die voortvloeien uit het fokken van de dieren, stelt de stierenhouder de toekenning van deze premie niet uit en wordt deze veelal betaald vanaf de in de verordening vastgestelde leeftijd, wanneer nog niet bekend is waarvoor het dier zal dienen. De fokker van stieren die in de betrokken lidstaten voor stierengevechten in aanmerking kunnen komen, beslist inderdaad pas welke stieren voor de gevechten worden gebruikt wanneer de dieren volgroeid zijn. |
| --- | --- |

—

Gezien de kosten die voortvloeien uit het fokken van de dieren, stelt de stierenhouder de toekenning van deze premie niet uit en wordt deze veelal betaald vanaf de in de verordening vastgestelde leeftijd, wanneer nog niet bekend is waarvoor het dier zal dienen. De fokker van stieren die in de betrokken lidstaten voor stierengevechten in aanmerking kunnen komen, beslist inderdaad pas welke stieren voor de gevechten worden gebruikt wanneer de dieren volgroeid zijn.

| — | Volgens informatie waarover de Commissie beschikt, ligt het eigenlijke aantal dieren in stierenfokkerijen dat bestemd is voor stierengevechten erg laag in vergelijking met het aantal dieren dat naar het slachthuis gaat. De overige stieren van de kudde worden gefokt om voor consumptie geslacht te worden net zoals de andere „normale” stieren, aangezien producenten die een klein aantal dieren selecteren voor de gevechten ook rund- en kalfsvleesproducenten zijn. |
| --- | --- |

—

Volgens informatie waarover de Commissie beschikt, ligt het eigenlijke aantal dieren in stierenfokkerijen dat bestemd is voor stierengevechten erg laag in vergelijking met het aantal dieren dat naar het slachthuis gaat. De overige stieren van de kudde worden gefokt om voor consumptie geslacht te worden net zoals de andere „normale” stieren, aangezien producenten die een klein aantal dieren selecteren voor de gevechten ook rund- en kalfsvleesproducenten zijn.

| — | Hieruit volgt dat de speciale premie aan de producenten wordt uitbetaald voor alle mannelijke runderen die ze houden, onder meer ook degene die uiteindelijk voor stierengevechten bestemd zijn. Krachtens de huidige wetgeving zijn de lidstaten niet verplicht om stieren op grond van dit criterium apart aan te geven wanneer zij aan de Commissie kennisgeving doen van het aantal jaarlijks voor de premie erkende dieren. |
| --- | --- |

—

Hieruit volgt dat de speciale premie aan de producenten wordt uitbetaald voor alle mannelijke runderen die ze houden, onder meer ook degene die uiteindelijk voor stierengevechten bestemd zijn. Krachtens de huidige wetgeving zijn de lidstaten niet verplicht om stieren op grond van dit criterium apart aan te geven wanneer zij aan de Commissie kennisgeving doen van het aantal jaarlijks voor de premie erkende dieren.

| — | In deze context kan de Commissie deze veehouders de toekenning van de speciale premie en rechtstreekse betalingen in het algemeen niet weigeren. Bovendien kan de Commissie niet voorstellen dat een onderscheid wordt gemaakt tussen stieren op basis van hun uiteindelijke bestemming omdat „vechtstieren” zich a priori niet onderscheiden van andere stieren, met name qua geschiktheid voor menselijke consumptie. |
| --- | --- |

—

In deze context kan de Commissie deze veehouders de toekenning van de speciale premie en rechtstreekse betalingen in het algemeen niet weigeren. Bovendien kan de Commissie niet voorstellen dat een onderscheid wordt gemaakt tussen stieren op basis van hun uiteindelijke bestemming omdat „vechtstieren” zich a priori niet onderscheiden van andere stieren, met name qua geschiktheid voor menselijke consumptie.

| — | De Commissie heeft in januari 2003 voorstellen aangenomen om het gemeenschappelijk landbouwbeleid te hervormen. De Commissie stelde voor een systeem in te voeren waarbij inkomenssteun per landbouwbedrijf losgekoppeld wordt van productiesteun door middel van één betaling per landbouwbedrijf ter vervanging van de meeste premies berekend uit hoofde van gemeenschappelijke marktordeningen, onder meer ook voor rund- en kalfsvlees. Dit voorstel houdt onder andere het einde in van de toekenning van rechtstreekse betalingen, meer bepaald de speciale premie voor mannelijke runderen, aan rundvleesproducenten die onder meer stieren houden welke uiteindelijk voor stierengevechten bestemd zijn. Daarenboven beogen de voorstellen van de Commissie een veralgemening van de toepassing van het beginsel van „cross compliance” (het stellen van eisen uit andere gebieden). Zo moeten landbouwers die rechtstreekse betalingen ontvangen, goede landbouwmethoden naleven, in het bijzonder wat dierenwelzijn betreft. Aangezien de regels voor gemeenschappelijke marktordeningen voor rund- en kalfsvlees en ook de rechtstreekse betalingen die voor alle runderen van toepassing zijn, bij verordening van de Raad worden vastgesteld, kan enkel de Raad de huidige regelgeving veranderen, na raadpleging van het Parlement. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft in januari 2003 voorstellen aangenomen om het gemeenschappelijk landbouwbeleid te hervormen. De Commissie stelde voor een systeem in te voeren waarbij inkomenssteun per landbouwbedrijf losgekoppeld wordt van productiesteun door middel van één betaling per landbouwbedrijf ter vervanging van de meeste premies berekend uit hoofde van gemeenschappelijke marktordeningen, onder meer ook voor rund- en kalfsvlees. Dit voorstel houdt onder andere het einde in van de toekenning van rechtstreekse betalingen, meer bepaald de speciale premie voor mannelijke runderen, aan rundvleesproducenten die onder meer stieren houden welke uiteindelijk voor stierengevechten bestemd zijn. Daarenboven beogen de voorstellen van de Commissie een veralgemening van de toepassing van het beginsel van „cross compliance” (het stellen van eisen uit andere gebieden). Zo moeten landbouwers die rechtstreekse betalingen ontvangen, goede landbouwmethoden naleven, in het bijzonder wat dierenwelzijn betreft. Aangezien de regels voor gemeenschappelijke marktordeningen voor rund- en kalfsvlees en ook de rechtstreekse betalingen die voor alle runderen van toepassing zijn, bij verordening van de Raad worden vastgesteld, kan enkel de Raad de huidige regelgeving veranderen, na raadpleging van het Parlement.

| — | Wat de activiteiten van de Structuurfondsen betreft, kan de Commissie meedelen dat na een uitnodiging tot het indienen van voorstellen die op 10 januari 2003 werd afgesloten, een project, getiteld „Minotauro”, voor communautaire steun werd ingediend in het kader van het communautair initiatief Interreg IIIC. Dit project met hoofdzetel in Spanje betrof een samenwerking tussen negen partners afkomstig uit vier lidstaten (Griekenland, Spanje, Frankrijk en Portugal). Het project Minotauro werd ter financiering voorgelegd als een project voor netwerkontwikkeling van plaatselijke overheden inzake cultureel landschapsbeheer en niet als een specifiek project voor met stierengevechten samenhangende activiteiten. |
| --- | --- |

—

Wat de activiteiten van de Structuurfondsen betreft, kan de Commissie meedelen dat na een uitnodiging tot het indienen van voorstellen die op 10 januari 2003 werd afgesloten, een project, getiteld „Minotauro”, voor communautaire steun werd ingediend in het kader van het communautair initiatief Interreg IIIC. Dit project met hoofdzetel in Spanje betrof een samenwerking tussen negen partners afkomstig uit vier lidstaten (Griekenland, Spanje, Frankrijk en Portugal). Het project Minotauro werd ter financiering voorgelegd als een project voor netwerkontwikkeling van plaatselijke overheden inzake cultureel landschapsbeheer en niet als een specifiek project voor met stierengevechten samenhangende activiteiten.

| — | De Commissie kan voorts meedelen dat het project Minotauro bij de selectieprocedure van de projecten niet voor communautaire steun in aanmerking werd genomen. |
| --- | --- |

—

De Commissie kan voorts meedelen dat het project Minotauro bij de selectieprocedure van de projecten niet voor communautaire steun in aanmerking werd genomen.

| — | De Commissie deelt overigens ook nog mee dat, volgens de voorschriften inzake het beheer van de bijdragen in het kader van de communautaire Structuurfondsen, alle procedures met betrekking tot de analyse, beoordeling en selectie van concrete projecten behoren tot de bevoegdheid van de nationale en regionale autoriteiten, die door de lidstaten zijn aangeduid als beheersautoriteiten van de verschillende programma's van de Structuurfondsen. Alle projecten moeten dus de op nationaal of regionaal niveau voorgeschreven indiening- en selectieprocedures volgen en voldoen aan de voor elk programma vastgestelde criteria om in aanmerking te komen en te worden geselecteerd. De Commissie moet er vanzelfsprekend voor zorgen dat het hele proces in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht. Of concrete projecten prioriteit genieten en geschikt bevonden worden, moet echter door de representatieve organisaties van de lidstaten, regio's en andere relevante instanties worden beoordeeld. |
| --- | --- |

—

De Commissie deelt overigens ook nog mee dat, volgens de voorschriften inzake het beheer van de bijdragen in het kader van de communautaire Structuurfondsen, alle procedures met betrekking tot de analyse, beoordeling en selectie van concrete projecten behoren tot de bevoegdheid van de nationale en regionale autoriteiten, die door de lidstaten zijn aangeduid als beheersautoriteiten van de verschillende programma's van de Structuurfondsen. Alle projecten moeten dus de op nationaal of regionaal niveau voorgeschreven indiening- en selectieprocedures volgen en voldoen aan de voor elk programma vastgestelde criteria om in aanmerking te komen en te worden geselecteerd. De Commissie moet er vanzelfsprekend voor zorgen dat het hele proces in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht. Of concrete projecten prioriteit genieten en geschikt bevonden worden, moet echter door de representatieve organisaties van de lidstaten, regio's en andere relevante instanties worden beoordeeld.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/195 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/195

---

(2004/C 78 E/0200)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2946/03

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Specifiek programma voor onderzoek

In de toelichting bij haar voorstel voor een Beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 2002/834/EG tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie: „Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte” (2002-2006) (1), stelt de Europese Commissie dat in het kader van de ethische toetsing zal worden onderzocht of de donoren vrijwillig, uitdrukkelijk en op basis van adequate informatie toestemming hebben verleend.

Het is blijkbaar de bedoeling om stamcellen voor onderzoek te winnen uit menselijke embryo's in een vroege ontwikkelingsfase. Kan de Commissie verduidelijken:

| — | wie de donoren zijn van stamcellen, uit wie stamcellen worden gewonnen? |
| --- | --- |

—

wie de donoren zijn van stamcellen, uit wie stamcellen worden gewonnen?

| — | hoe de toestemming voor het winnen van stamcellen kan worden verkregen van menselijke wezens die in een ontwikkelingsfase verkeren waarin ze nog niet in staat zijn om mondeling of schriftelijk te communiceren? |
| --- | --- |

—

hoe de toestemming voor het winnen van stamcellen kan worden verkregen van menselijke wezens die in een ontwikkelingsfase verkeren waarin ze nog niet in staat zijn om mondeling of schriftelijk te communiceren?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(7 november 2003)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat in het kader van het Commissievoorstel 390, 2003 (2), en van voorwaarde (e) van de bijlage waarnaar wordt verwezen, de „donor(en)” verwijst (verwijzen) naar de persoon (personen) die juridisch verantwoordelijk is (zijn) voor het menselijk embryo dat is ontstaan ten gevolge van medisch ondersteunde in vitro fertilisatie teneinde een zwangerschap tot stand te brengen en niet meer voor dat doel wordt gebruikt (restembryo).

In nationale wetgevingen waarin in vitro fertilisatie wordt geregeld worden verschillende definities gegeven van de juridisch verantwoordelijk persoon (personen). Om die reden wordt in Commissievoorstel COM(2003) 390 (3), in het kader van de subsidiariteit, verwezen naar: nationale wetgeving die specifieke verplichtingen oplegt met betrekking tot de procedure inzake toestemming van de donor(en).

---

(1)  COM(2003) 390 def.

(2)  COM(2003) 390.

(3)  COM(2003) 390 def. Voorstel voor een Beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 2002/834/EG tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie: „Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte” (2002-2006).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/195 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/195

---

(2004/C 78 E/0201)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2947/03

van Peter Liese (PPE-DE) aan de Commissie

(2 oktober 2003)

Betreft:   Industrieterrein Trupbach

Op 24 april 2003 heeft de Europese Commissie advies uitgebracht over het geplande industrieterrein op het vroegere militaire oefenterrein „Trupbach” in het Siegerland. De Commissie heeft negatief advies uitgebracht, terwijl dezelfde dag wegens overwegend algemeen belang over drie andere projecten in onder de habitat-richtlijn vallende gebieden positief advies is uitgebracht (haven van Rotterdam, mijn bij Bottrop, spoortraject in Zweden). Ter motivering van haar negatieve advies voert de Commissie met name aan dat niet voldoende duidelijk is gemaakt dat er geen andere mogelijkheden dan het ingediende voorstel bestaan en dat de bevoegde instanties (de deelstaat Nordrhein-Westfalen) geen compensatiemaatregelen hebben voorgesteld.

Klopt het dat het advies over het industrieterrein Trupbach het enige negatieve advies is dat de Commissie over een beoogd project in een onder de habitat-richtlijn vallend gebied dat negatief is? Klopt het dat een beslissende factor voor het negatieve advies het feit is dat geen compensatiemaatregelen zijn voorgesteld en dat ontoereikend uiteen is uiteengezet waarom er geen alternatieven voor dit project bestaan? Kan van een gebrekkige toepassing van de habitat-richtlijn worden gesproken? Kan de Commissie bevestigen dat een aanvraag, waarin beter aangegeven wordt waarom er geen alternatieven bestaan en welke compensatiemaatregelen worden voorgesteld, eventueel kans op een positief advies van de kant van de Commissie maakt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(24 oktober 2003)

Sinds de goedkeuring van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1) heeft de Commissie overeenkomstig artikel 6, lid 4, van die richtlijn zes adviezen uitgebracht. Het advies van de Commissie van 24 april 2003 betreffende de vestiging van een nieuw industriegebied „Siegerland” op het vroegere militaire oefenterrein Trupbach in de buurt van Siegen/Freudenberg (Nordrhein-Westfalen) is tot dusver het enige negatieve advies dat in deze context is uitgebracht.

Op grond van de beschikbare informatie heeft de Commissie geconcludeerd dat er een aantal andere gebieden bestaan die relevante alternatieven kunnen zijn wat betreft het bieden van extra ruimte voor industriële vestigingen voor de stad Siegen. Volgens artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG vormt de afwezigheid van alternatieve oplossingen een eerste voorwaarde voor het toestaan van projecten die een aanzienlijke negatieve invloed hebben op door deze richtlijn beschermde pesticiden.

De Commissie heeft zich ook op het standpunt gesteld dat er geen bewijs was voor bijzondere dwingende redenen van groot openbaar belang om nog een groot industrieterrein in het Trupbach-gebied aan te leggen, aangezien niet duidelijk was aangetoond dat er in de regio geen alternatieve gebieden waren.

De bepaling inzake compenserende maatregelen die noodzakelijk zijn om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft, is een extra voorwaarde voor het toestaan van projecten die een aanzienlijke negatieve invloed hebben op gebieden welke worden beschermd door Richtlijn 92/43/EEG, ook wanneer er geen alternatief is voor een project en wanneer een project wordt gerechtvaardigd door dwingende redenen van groot openbaar belang. Aan deze voorwaarde werd niet voldaan.

Met betrekking tot het geplande industrieterrein in Trupbach (Siegen) werd Richtlijn 92/43/EEG in zoverre correct toegepast dat er overeenkomstig artikel 6, lid 4, van de richtlijn om een advies van de Commissie werd verzocht en dat de bevoegde instanties geen toestemming hebben gegeven voor het project voordat een advies was uitgebracht. Zoals hierboven echter reeds is uiteengezet, werden niet alle bepalingen van artikel 6, leden 3 en 4, correct toegepast. In november 2000 en in 2001 heeft de Commissie uitvoerige richtsnoeren gepubliceerd over de correcte toepassing van deze bepalingen (2).

Een eventuele nieuwe aanvraag voor een herzien advies van de Commissie inzake het geplande industrieterrein zou slechts zin hebben indien duidelijk kan worden aangetoond dat er geen haalbare alternatieven zijn voor het geplande project, dat het project wordt gerechtvaardigd door dwingende redenen van groot openbaar belang en dat alle nodige compenserende maatregelen worden genomen om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. In geval van een hernieuwde aanvraag zal de Commissie haar advies baseren op een analyse van de met betrekking tot deze elementen verschafte informatie.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

(2)  Beheer van „Natura 2000”-gebieden. De bepalingen van artikel 6 van de Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG) (Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen, 2000) en Beoordeling van plannen en projecten die significante gevolgen kunnen hebben voor „Natura 2000”-gebieden (Methodologische richtsnoeren met betrekking tot de bepalingen van artikel 6, leden 3 en 4, van de Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG)) (Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen, 2001).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/197 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/197

---

(2004/C 78 E/0202)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2948/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(2 oktober 2003)

Betreft:   Klokkenluidersregeling

Hoeveel mensen hebben sinds de bekendmaking van de klokkenluidersregeling van commissaris Kinnock, van deze regeling gebruik gemaakt?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(2 december 2003)

Naar aanleiding van de hervorming heeft de Commissie nieuwe regels inzake klokkenluiden ingevoerd, met de bedoeling ambtenaren en andere personeelsleden in staat te stellen en zelfs aan te moedigen om hun bezorgdheid te uiten over onregelmatigheden die ze opmerken, en hen daarbij de nodige bescherming te garanderen.

In artikel 2 van het besluit van de Commissie van 2 juni 1999 (1) is bepaald dat ambtenaren en andere personeelsleden die kennis krijgen van feiten die het bestaan van mogelijke gevallen van fraude doen vermoeden, dit onverwijld bij hun diensthoofd of hun directeur-generaal, dan wel bij het secretariaat-generaal of bij het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) moeten melden.

In haar besluit van 4 april 2002 bevestigt de Commissie dat alle ambtenaren en personeelsleden hun oversten, de secretaris-generaal of OLAF onverwijld in kennis moeten stellen van ieder feit dat het bestaan van illegale praktijken doet vermoeden; tevens wordt hun de mogelijkheid geboden om onder bepaalde voorwaarden informatie te verstrekken aan instanties buiten de Commissie en het Europees bureau voor fraudebestrijding.

De Commissie houdt geen algemene statistieken bij over het aantal mensen die deze procedure hebben gevolgd. De informatie die OLAF ontvangt is afkomstig van diverse bronnen, onder meer van personeelsleden van de Gemeenschappen. Zoals blijkt uit het activiteitenverslag van OLAF (zie http://europa.eu.int/comm/anti_fraud/reports/olaf/2002.nl) wordt de binnenkomende informatie per bron opgedeeld, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen informatie verstrekt door de Commissie, door de overige instellingen, via het gratis telefoonnummer, enz. De Commissie beschikt echter niet over een instrument om te bepalen of de binnenkomende informatie al dan niet van een klokkenluider afkomstig is.

In dat verband heeft OLAF de Commissie laten weten dat sinds 1 juni 1999 al 76 onderzoeken zijn ingeleid op basis van beschuldigingen afkomstig van „bronnen binnen de Commissie”.

De voorzitter van de Commissie heeft op de plenaire vergadering van 18 november aangekondigd dat het actieplan dat de Commissie naar aanleiding van de Eurostat- affaire heeft opgezet, bepalingen zal bevatten ter verbetering van de informatiestroom tussen OLAF en de Commissie.

---

(1)  Besluit van de Commissie van 2 juni 1999 betreffende de voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne onderzoeken op het gebied van de bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die schadelijk is voor de belangen van de Gemeenschappen, PB L 149 van 16.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/197 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/197

---

(2004/C 78 E/0203)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2964/03

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(2 oktober 2003)

Betreft:   Digitaal controleapparaat

Op grond van artikel 2, lid 3 van Verordening (EG) nr. 2135/98 (1) dient de Commissie bij de Raad en (krachtens artikel 251 van het EG-Verdrag) bij het Parlement een voorstel in tot verlenging van de termijnen voor de afgifte van de bestuurderskaarten (termijn 5 mei 2004) en de inbouw van de digitale controleapparaten (termijn 5 augustus 2004), indien per 5 augustus 2003 geen goedkeuring is verleend. Tot dusverre is dat nog niet het geval, zodat volgens hoofdstuk VIII van bijlage IB van verordening (EEG) nr. 3821/85 (2) goedkeuring op zijn vroegst in het eerste kwartaal van 2004 te verwachten is. Tot dusverre heeft de Commissie echter nog geen voorstel ingediend voor een medebeslissingsprocedure ter vaststelling van de nieuwe termijnen.

Indien de termijn van 5 mei 2004 voor de afgifte van de kaarten en de termijn van 5 augustus 2004 voor de inbouw verder blijven gelden ingeval de Commissie de medebeslissingsprocedure niet inleidt, bestaat het grote risico dat de automobielindustrie en eventueel ook enkele lidstaten niet voldoende tijd hebben voor een soepele invoering van dit belangrijke nieuwe systeem.

Aangezien tot eind 2003 goedkeuring om juridische redenen niet mogelijk is, wordt de Commissie verzocht mee te delen welke juridische en praktische stappen zij zal nemen om een vlotte en gelijktijdige invoering van het digitale controleapparaat in alle lidstaten te waarborgen.

Heeft de Commissie bij haar overwegingen al dan niet een medebeslissingsprocedure in te leiden een risicoanalyse voor beide alternatieven uitgevoerd en wat zijn de resultaten ervan?

Is de Commissie zich bewust van het gevaar dat de invoering van het digitale controleapparaat ingeval van onduidelijke, resp. onbruikbare termijnen voor de industrie en de autoriteiten veeleer nog verder wordt vertraagd als dit bij de inleiding van de medebeslissingsprocedure het geval zou zijn?

Hoe beoordeelt de Commissie in beginsel de rechten van het Parlement op grond van artikel 2, lid 3 van verordening (EG) nr. 2135/98?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 november 2003)

Onlangs hebben de tachograafproducenten de Commissie voorzien van nieuwe informatie met betrekking tot de stand van zaken in verband met de typegoedkeuring van digitale controleapparaten. De Commissie betreurt het feit dat, in tegenstelling tot in het begin van dit jaar afgelegde verklaringen van de sector, volgens welke goedkeuring vóór het einde van dit jaar kon worden verwacht, nu wordt gezegd dat verwacht moet worden dat de goedkeuring in het meest gunstige geval uiterlijk in april 2004 wordt gegeven. In brieven aan leden van het Europees Parlement, de lidstaten en andere belanghebbenden, die zijn gebaseerd op eerder door de sector afgelegde verklaringen, heeft de Commissie tot nu toe gezegd dat zij de situatie zou beoordelen wanneer naar verwachting de eerste goedkeuringen zouden worden verleend. Nu duidelijk is geworden dat er vóór eind 2003 geen goedkeuring zal zijn, zal de Commissie de situatie opnieuw moeten beoordelen. Het eerder dit jaar door de Commissie genomen besluit de termijnen voor de tenuitvoerlegging niet te verlengen, was gebaseerd op een analyse van de beschikbare opties, nadat de tachograafproducenten de Commissie ervan in kennis hadden gesteld dat de typegoedkeuring van hun apparatuur met een paar maanden zou worden vertraagd. Op basis van deze beoordeling heeft de Commissie besloten geen voorstel in te dienen voor verlenging van de termijnen voor de tenuitvoerlegging. Een dergelijke verlenging was niet gerechtvaardigd aangezien deze tot een aanzienlijke vertraging zou hebben geleid in de algemene invoering van de digitale tachograaf en tot een onacceptabele situatie uit een oogpunt van verkeersveiligheid.

De Commissie is zich terdege bewust zowel van de noodzaak om duidelijke en realistische termijnen voor de tenuitvoerlegging vast te stellen als van de prerogatieven van de Gemeenschapswetgever op grond van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2135/98 (3). De Commissie zal de situatie opnieuw bekijken wanneer duidelijk is wanneer de eerste goedkeuringen worden verleend. De Commissie verwacht dat de sector de werkzaamheden zal bespoedigen.

---

(1)  PB L 274 van 9.10.1998, blz. 1.

(2)  PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8.

(3)  PB L 274 van 9.10.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/199 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/199

---

(2004/C 78 E/0204)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2965/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Financiering van het onderzoek naar endometriose

Hoeveel financiële steun heeft de EU in de afgelopen drie jaar verleend voor het onderzoek naar endometriose?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(10 november 2003)

In de afgelopen drie jaar heeft de Commissie geen voorstellen gefinancierd die specifiek waren gericht op onderzoek naar endometriose.

Een project dat wordt gefinancierd in het kader van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling: „Programma biowetenschappen” (kernactiviteit Milieu en gezondheid) betreffende „Comparison of exposure-effect pathways to improve the assessment of human health risks of complex environmental mixtures of organohalogens”, is gedeeltelijk op deze ziekte gericht; het bestudeert mogelijke verbanden tussen blootstelling in het milieu en endometriose. Aangezien dit project niet hoofdzakelijk op endometriose is gericht, is het echter niet mogelijk een inschatting te maken van de specifieke financiering voor endometriose.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/199 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/199

---

(2004/C 78 E/0205)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2969/03

van Roberto Bigliardo (UEN) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Beheer van 150 000 EUR aan EU-middelen — betrokkenheid van een Roemeense minister

Roemeense media melden dat een krediet van 150 000 EUR dat de Europese Commissie in het kader van het Leonardo da Vinci-programma voor beroepsopleiding heeft toegewezen, op een onregelmatige manier wordt beheerd door de echtgenoot en de zoon van de Roemeense minister voor Europese integratie. Volgens de Roemeense media en „Le Monde” van 23 september 2003 zou de Commissie deskundigen op onderzoek hebben uitgezonden, die echter slechts een dag in Boekarest zijn gebleven en bovendien niet buiten de kantoren van de EU-vertegenwoordiging zijn geweest.

| 1. | Kan de Commissie mij uitleggen in hoeverre een communautair programma dat geld uitkeert aan vennootschappen die in handen zijn van gezinsleden van een minister voor Europese Aangelegenheden nog enige geloofwaardigheid verdient? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mij uitleggen in hoeverre een communautair programma dat geld uitkeert aan vennootschappen die in handen zijn van gezinsleden van een minister voor Europese Aangelegenheden nog enige geloofwaardigheid verdient?

| 2. | Graag kreeg ik van de Commissie een gedetailleerde boekhouding over de besteding van deze middelen door de volgende bedrijven:






  — | Haka Industrienlagen |
| --- | --- | --- |

2.

Graag kreeg ik van de Commissie een gedetailleerde boekhouding over de besteding van deze middelen door de volgende bedrijven:

—

Haka Industrienlagen

| — | Millenium |
| --- | --- |

—

Millenium

| — | Imes |
| --- | --- |

—

Imes

| — | Debrom? |
| --- | --- |

—

Debrom?

| 3. | Wat is de Commissie voornemens te doen om deze situatie recht te trekken? |
| --- | --- |

3.

Wat is de Commissie voornemens te doen om deze situatie recht te trekken?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(18 november 2003)

Het bedrag van 150 000 EUR betreft twee mobiliteitsprojecten die in 2000 zijn ingediend (dat wil zeggen vóór de benoeming van mevrouw Puwak tot minister van Europese integratie) alsmede twee projecten uit 2001.

De audit die is uitgevoerd door vier ambtenaren van de Commissie (twee dagen in Boekarest, gevolgd door onderzoek van de overgelegde documenten in Brussel) heeft als conclusie opgeleverd dat het Roemeense nationale bureau voor de beoordeling van projectvoorstellen in 2000 en 2001 onafhankelijke deskundigen heeft ingeschakeld.

De Commissie heeft geen aanwijzingen dat er sprake is van mogelijke externe beïnvloeding van dat proces, met name van de kant van de toenmalige Roemeense regering.

Ter herinnering zij erop gewezen dat de firma's Imes en Haka, die partij waren op het moment van de indiening van de voorstellen, later vervangen zijn door respectievelijk de firma Millenium Consulting en de firma DE*BE*ROM als partners voor de plaatsing van stagiaires.

Het beheer van de actie ter ondersteuning van de mobiliteit is gedecentraliseerd en valt onder de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten, in dit geval de Roemeense minister van Onderwijs. Deze heeft een speciale commissie ingesteld die de verslagen over de vier projecten in kwestie opnieuw tegen het licht moest houden, met name waar het ging om de verantwoording van de uitgaven. De resultaten van dit onderzoek zullen in de eerste week van november 2003 bekend worden gemaakt. Het ministerie van Onderwijs heeft toegezegd alle maatregelen te zullen nemen die in het licht van de resultaten noodzakelijk blijken te zijn.

De Commissie zal de resultaten van de Roemeense onderzoekscommissie aandachtig bestuderen.

In aansluiting op de eerder genoemde audit heeft het Directoraat-generaal Onderwijs en cultuur de stukken die specifiek betrekking hebben op het beheer van de communautaire subsidie voor de vier projecten uitvoerig bestudeerd. Daarbij zijn onregelmatigheden vastgesteld. De Commissie heeft haar bevindingen meegedeeld aan de nationale Roemeense autoriteiten, en de zaak is ter beoordeling overgedragen aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding, dat de betrokken autoriteiten desgewenst alle bijstand kan verlenen.

Vaststaat dat het nationale Roemeense bureau eind 2001 reeds verzocht is een plan op te stellen ter verbetering van de procedures voor mobiliteitsprojecten.

Meer in het algemeen is de Commissie sinds januari 2002 bezig voor alle deelnemende landen een kwaliteitsbeheersysteem op te zetten, dat van toepassing is in de verschillende fasen van de actie ter ondersteuning van de mobiliteit.

De eerstvolgende fase zal zijn:

| — | ontwikkeling van een structurele aanpak van kwaliteitsbeheer op het gebied van partnerschappen via de invoering van een „Leonardo da Vinci-handvest”, waarin de verplichtingen van de initiatiefnemer en zijn partners vastgelegd worden; |
| --- | --- |

—

ontwikkeling van een structurele aanpak van kwaliteitsbeheer op het gebied van partnerschappen via de invoering van een „Leonardo da Vinci-handvest”, waarin de verplichtingen van de initiatiefnemer en zijn partners vastgelegd worden;

| — | verbetering van de regeling inzake de verslaglegging door de begunstigden, zodat een duidelijker beeld van het verloop van hun stages kan worden verkregen; |
| --- | --- |

—

verbetering van de regeling inzake de verslaglegging door de begunstigden, zodat een duidelijker beeld van het verloop van hun stages kan worden verkregen;

| — | vaststelling van een bestek voor de door de nationale bureaus te realiseren follow-up van de projecten, op basis van reeds ontwikkelde beste praktijken. |
| --- | --- |

—

vaststelling van een bestek voor de door de nationale bureaus te realiseren follow-up van de projecten, op basis van reeds ontwikkelde beste praktijken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/200 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/200

---

(2004/C 78 E/0206)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2971/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Toxische schepen

In de eerste acht maanden van 2003 hebben Europese scheepseigenaren 124 schepen op speciale stranden in Azië gedumpt, waar ze worden gesloopt. Bij de sloop van elk van deze 124 schepen zijn toxische chemische stoffen zoals asbest, PCB's, olie, oliekorsten en verven in het milieu terecht gekomen, resulterend in de vervuiling van een ecosysteem dat reeds zwaar onder druk staat. Bovendien worden de werknemers op deze „sloopstranden” blootgesteld aan gevaarlijke en in potentie dodelijke stoffen.

De bestaande EU-afvalstoffenverordening (verordening (EEG) nr. 259/93 (1)) verbiedt de export van gevaarlijke afvalstoffen. Het Europees Parlement hecht groot belang aan de naleving van de bepalingen van deze verordening, teneinde milieuvervuiling door afvalstoffen te voorkomen. De export van oude schepen is in feite hetzelfde als de export van gevaarlijke afvalstoffen en het Europees Parlement maakt zich dan ook zorgen dat als er niets veranderd de Europese Unie ondanks bestaande regelgeving de facto zijn fiat zal blijven geven aan de illegale export van gevaarlijke afvalstoffen.

Wij wijzen de Commissie op het onderstaande schip, één van de 124 schepen die in 2003 naar Azië zijn gedumpt.

„Skopelos”, een olietanker van 274 949 dwt uit 1974, varend onder Griekse vlag. Het schip voer voornamelijk voor Aeolos Management SA. De geregistreerde eigenaar was ENE Skopelos Ltd. (een klein Grieks bedrijf met klaarblijkelijk geen andere schepen).

De laatste reis van dit schip begon in 2003 in Europese wateren en eindigde in Bangladesh en verliep als volgt:

| — | Piraeus GRC, na 12 april 2003 — vóór 25 april 2003 |
| --- | --- |

—

Piraeus GRC, na 12 april 2003 — vóór 25 april 2003

| — | Suez EGY, 25 april 2003-25 april 2003 |
| --- | --- |

—

Suez EGY, 25 april 2003-25 april 2003

| — | Rede Fujairah ARE, 10 mei 2003-16 mei 2003 |
| --- | --- |

—

Rede Fujairah ARE, 10 mei 2003-16 mei 2003

| — | Chittagong Roads BGD, 27 mei 2003 - vóór 4 juni 2003 |
| --- | --- |

—

Chittagong Roads BGD, 27 mei 2003 - vóór 4 juni 2003

| — | Chittagong BGD, 4 juni 2003. |
| --- | --- |

—

Chittagong BGD, 4 juni 2003.

Is verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van toepassing in het geval van export van schepen zoals de „Skopelos” van de Europese Unie naar „sloopstranden” in ontwikkelingslanden, en zijn schepen zoals de „Skopelos” die worden gesloopt als gevaarlijke afvalstoffen te beschouwen?

Wat is de Europese Commissie van plan te doen teneinde te garanderen dat de bevoegde autoriteiten (in het geval van de „Skopelos” Griekenland) zich houden aan de regels en procedures in verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad (en er derhalve geen illegale export plaatsvindt van schepen naar de „sloopstranden” in Azië)?

Wat gaat de Europese Commissie doen om te garanderen dat scheepseigenaren (in het geval van de „Skopelos” Aeolos Management SA) zich houden aan de regels en procedures in verordening (EEG) nr. 259/93?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 december 2003)

Verordening (EEG) nr. 259/93 heeft betrekking op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap.

De definitie van afvalstof is neergelegd in Richtlijn 75/442/EEG, als gewijzigd, en de definitie van „gevaarlijk afval” is neergelegd in Richtlijn 91/689/EEG, als gewijzigd.

Het Europese Hof van Justitie heeft zich reeds verscheidene keren uitgesproken over het begrip „afvalstof” en uit deze jurisprudentie blijkt duidelijk dat dit begrip niet restrictief mag worden geïnterpreteerd. Er moet integendeel met alle relevante omstandigheden rekening worden gehouden om te bepalen of de houder zich van het voorwerp „ontdoet”, „voornemens is zich te ontdoen” of „moet ontdoen”, zoals bedoeld in de richtlijn. Wanneer een afgedankt schip naar de bestemming in kwestie wordt gestuurd met het oog op de sloop ervan, moet het als een afvalstof worden beschouwd aangezien de houder voornemens is zich ervan te ontdoen.

Wat het objectieve element van de afvaldefinitie betreft, namelijk de verplichting zich ervan te ontdoen, is de vraag wanneer die verplichting is opgelegd. Bepaalde wetgevingsbesluiten, zoals bijvoorbeeld Richtlijn 95/21/EG betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole), kunnen helpen om deze vraag te beantwoorden (zie met name artikel 9).

Het aspect „zich ontdoen van” of „voornemens zijn zich te ontdoen” hangt zeer sterk af van de concrete omstandigheden in elk afzonderlijk geval en van de zichtbaarheid van dit voornemen voor de buitenwereld. Een aantal kwalitatieve omstandigheden kunnen objectieve bewijzen voor dit voornemen leveren (e.g. een contract voor de sloop van het schip, de staat waarin het zich bevindt, de schrapping van het scheepsregister, de leeftijd van het schip, enz). De moeilijkheid om dit subjectieve „voornemen om zich te ontdoen van” aan te tonen, is duidelijk.

Het is echter in de eerste plaats duidelijk dat een schip als een afvalstof kan worden beschouwd, en in het algemeen als een afvalstof moet worden beschouwd, wanneer men zich ervan ontdoet of moet ontdoen, of wanneer men dit voornemen heeft — met andere woorden vanaf het moment dat de eigenaar niet langer van plan is het schip als schip te gebruiken. Een schip dat voor de sloop bestemd is, moet dus als een afvalstof worden beschouwd.

In de verordening worden afgedankte schepen en het transport daarvan over zee niet uitgesloten van de werkingssfeer.

De verordening voorziet echter wel in een uitzondering voor in bijlage II genoemde afvalstoffen (niet-gevaarlijk) die alleen bestemd zijn voor nuttige toepassing. De vraag is daarom of afgedankte schepen als dat waarop de vraag betrekking heeft, in bijlage II worden genoemd. Item GC 030 van bijlage III betreft „Sloopschepen en ander drijvend materieel bestemd voor de sloop, naar behoren ontdaan van alle lading die zou kunnen zijn ingedeeld als gevaarlijke stof of afvalstof”. Voor de sloop bestemde schepen zijn doorgaans echter niet „naar behoren ontdaan van alle lading” zodat zij kunnen worden ingedeeld onder bijlage II. Zij zijn doorgaans ook niet bedoeld voor „nuttige toepassing”, maar voor verwijdering. In dergelijke gevallen is de uitzondering dus niet van toepassing.

De meeste schepen bevatten verschillende soorten anorganische materialen, bijvoorbeeld asbest dat gebruikt wordt als brandbeveiliging en isolatiemateriaal voor buizen en cabinewanden. Polychloorbifenylen (PCB's) worden gebruikt voor het isoleren van kabels en lood en tributyltin worden gebruikt in verf.

Deze gevaarlijke materialen zijn als gevaarlijk opgenomen in de EU-afvalstoffenlijst. Nog belangrijker is dat dergelijke afvalstoffen ook zijn opgenomen in bijlage V bij de verordening. In bijlage V worden die afvalstoffen genoemd waarvoor het verbod geldt van uitvoer uit Oeso-landen naar niet-Oeso-landen als ten uitvoer gelegd bij Verordening (EEG) nr. 259/93. Dit uitvoerverbod vloeit voort uit het Verdrag van Bazel.

Onder meer de volgende schadelijke stoffen die relevant zijn voor voor de sloop bestemde schepen zijn opgenomen in bijlage V, deel 1, lijst A:

| — | A2050 Afgedankte asbest (stof en vezels) |
| --- | --- |

—

A2050 Afgedankte asbest (stof en vezels)

| — | A3020 Afgewerkte minerale oliën die ongeschikt zijn voor het oorspronkelijk bedoelde gebruik |
| --- | --- |

—

A3020 Afgewerkte minerale oliën die ongeschikt zijn voor het oorspronkelijk bedoelde gebruik

| — | A4060 Afgewerkte olie/water- en koolwaterstof/watermengsels, emulsies |
| --- | --- |

—

A4060 Afgewerkte olie/water- en koolwaterstof/watermengsels, emulsies

| — | A4070 Afvalstoffen die vrijkomen bij de productie, formulering en het gebruik van inkt, kleurstoffen, pigment, verf, lak of vernis met uitzondering van op lijst Β genoemde afvalstoffen (N.B.: zie het vergelijkbare punt op lijst Β: Β4010) |
| --- | --- |

—

A4070 Afvalstoffen die vrijkomen bij de productie, formulering en het gebruik van inkt, kleurstoffen, pigment, verf, lak of vernis met uitzondering van op lijst Β genoemde afvalstoffen (N.B.: zie het vergelijkbare punt op lijst Β: Β4010)

Wanneer een voor de sloop bestemd schip niet is ontdaan van alle lading en andere bij de exploitatie van het schip ontstane gevaarlijke stoffen, moet het als een gevaarlijke afvalstof worden beschouwd. In de praktijk is het voor een schip dat nog op eigen kracht vaart onmogelijk om op de beschreven manier te zijn ontdaan van alle gevaarlijke stoffen en zal het altijd een aantal gevaarlijke materialen, bv. asbest, meevoeren. Bijgevolg moet het worden beschouwd als een gevaarlijke afvalstof.

De handhaving van de communautaire wetgeving, inclusief de wetgeving op afvalstoffen, en het toezicht op de naleving behoren tot de verantwoordelijkheden van de lidstaten. De Commissie moedigt de samenwerking tussen de lidstaten aan, onder meer via het IMPEL-netwerk, ten einde de naleving van de verordening en van het verbod van uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen naar niet-Oeso-landen te waarborgen.

---

(1)  PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/203 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/203

---

(2004/C 78 E/0207)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2973/03

van Jean-Louis Bernié (EDD) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Het Marais Breton — september 2003

In zijn schrijven van 25 augustus jl. aan de heerJean-Louis Bernié verklaart Senator Oudin (Vendée — Frankrijk):

| | Aangezien Frankrijk handelt op basis van een overeenkomst, zijn de plaatselijke actoren ontslagen van de verplichting de bepleite beheersmaatregelen te treffen. |
| --- | --- |

Aangezien Frankrijk handelt op basis van een overeenkomst, zijn de plaatselijke actoren ontslagen van de verplichting de bepleite beheersmaatregelen te treffen.

Kan de Commissie, gelet op het Europese recht terzake, aangeven of een lidstaat bij ontbreken van een financiële tegenprestatie (bijvoorbeeld voor eigenaars, landbouwers, vissers, jagers of andere „natuurgebruikers”) inderdaad kan besluiten dat op de plaatselijke actoren in Natura 2000-gebieden geen enkele verplichting berust?

Kan een uitsluitend op overeenkomsten gebaseerd beleid naar het oordeel van de Commissie borg staan voor instandhouding van Natura 2000-gebieden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 november 2003)

Wat het antwoord op de eerste vraag van het geachte parlementslid betreft: artikel 6 van Richtlijn 92/43/CEE (1) is van toepassing. Daarin is vastgesteld dat de lidstaten de nodige instandhoudingsmaat-regelen moeten treffen voor de speciale beschermingszones. Ze moeten ook passende maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in deze zones niet verslechtert. Dit kan voor de plaatselijke betrokkenen de verplichting inhouden om voorgestelde beheersmaatregelen toe te passen, of er nu een financiële tegenprestatie aan verbonden is of niet.

Met betrekking tot de tweede vraag van het geachte parlementslid inzake het overeenkomstenbeleid dat op de Natura 2000-gebieden van toepassing is, is de Commissie van mening dat dergelijk beleid op zichzelf niet voldoende is om de bescherming en instandhouding van de gebieden te garanderen.

In artikel 6, lid 1, van Richtlijn 92/43/EEG is voorzien in positieve maatregelen voor het geheel van speciale beschermingszones om de algemene doelstelling van de richtlijn te verwezenlijken. Die doelstelling beoogt de natuurlijke habitats en populaties van wilde dier- en plantensoorten van communautair belang in een gunstige staat van instandhouding te behouden of te herstellen. Deze instandhoudingsmaatregelen moeten beantwoorden aan de ecologische vereisten van de typen natuurlijke habitats van bijlage I en de soorten van bijlage II die in die gebieden voorkomen. Er zijn twee mogelijkheden: wettelijke, bestuursrechtelijke of op een overeenkomst berustende maatregelen en, indien nodig, passende beheersplannen.

De keuze tussen wettelijke, bestuursrechtelijke of op een overeenkomst berustende maatregelen en zelfs de keuze van de beheersplannen valt onder de bevoegdheid van de lidstaten. Deze regel is in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel. De lidstaten moeten echter wel minstens één van de drie categorieën kiezen: wettelijke, bestuursrechtelijke of op een overeenkomst berustende maatregelen. Het staat de lidstaten vrij om in een Natura 2000-gebied één enkele categorie maatregelen te treffen (bijvoorbeeld op een overeenkomst berustende maatregelen), of meerdere maatregelen (bijvoorbeeld een combinatie van wettelijke en op een overeenkomst berustende maatregelen, naargelang van de instandhoudingsproblemen van de typen natuurlijke habitats van bijlage I en de soorten van bijlage II die in die gebieden voorkomen). Naast de verplicht te kiezen maatregelen kunnen de lidstaten ook beheersplannen vaststellen en uitvoeren.

Toch moeten de lidstaten, ongeacht de soort maatregelen die ze kiezen, de algemene doelstellingen van de richtlijn naleven. Wanneer een lidstaat op een overeenkomst berustende maatregelen neemt, heeft deze altijd de verplichting om op permanente basis de nodige instandhoudingsmaatregelen te treffen die beantwoorden aan de ecologische vereisten van de typen natuurlijke habitats van bijlage I en de soorten van bijlage II die in die gebieden voorkomen en om de algemene instandhoudingsdoelstelling van de richtlijn na te leven.

Naast het algemeen instandhoudingskader dat de lidstaten in overeenstemming met artikel 6, lid 1, van de richtlijn voor de speciale beschermingszones moeten instellen, zijn ook de in artikel 6, leden 2 tot 4, van de richtlijn vastgestelde verplichtingen van toepassing. Deze bepalingen voorzien in preventieve maatregelen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de Natura 2000-gebieden niet verslechtert en er geen storende factoren of significante effecten optreden.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/204 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/204

---

(2004/C 78 E/0208)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2980/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Blokkering van de financiering van studies van openbare werken in Griekenland uit de communautaire begroting

Volgens de Griekse kranten wordt de communautaire financiering van de studies van alle structuurfondsprojecten geblokkeerd omdat de communautaire wetgeving wordt geschonden.

Meer bepaald zou de directeur-generaal Interne Markt van de Commissie in een brief d.d. 31 juli aan zijn collega's directeuren-generaal schendingen hebben vastgesteld van de communautaire richtlijnen en met name van richtlijn 92/50/EEG (1) inzake overheidsopdrachten.

| 1. | Wat is het officiële standpunt van de Commissie hieromtrent? |
| --- | --- |

1.

Wat is het officiële standpunt van de Commissie hieromtrent?

| 2. | Heeft de Commissie de financiering al geblokkeerd en hoeveel bedraagt de begroting van de studies waarvan de financiering is stopgezet? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie de financiering al geblokkeerd en hoeveel bedraagt de begroting van de studies waarvan de financiering is stopgezet?

| 3. | Hoe zullen deze studies worden gefinancierd? |
| --- | --- |

3.

Hoe zullen deze studies worden gefinancierd?

| 4. | Indien de studies gefinancierd worden met nationale middelen, ondanks de bezwaren van de Commissie inzake de verenigbaarheid ervan met het communautair recht, is het dan mogelijk dat het project zelf wel wordt gefinancierd door de structuurfondsen en het Cohesiefonds? |
| --- | --- |

4.

Indien de studies gefinancierd worden met nationale middelen, ondanks de bezwaren van de Commissie inzake de verenigbaarheid ervan met het communautair recht, is het dan mogelijk dat het project zelf wel wordt gefinancierd door de structuurfondsen en het Cohesiefonds?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 januari 2004)

| 1. | In de loop van een regulier geplande controlemissie ter plaatse van het Egnatia-project, waarvan de studies gedeeltelijk worden medegefinancierd via de begrotingslijn voor het Trans-Europese vervoersnetwerk (TEN-T), zijn enkele punten naar voren gekomen waaruit bleek dat de praktijken bij Egnatia voor het gunnen van contracten voor studies mogelijk niet verenigbaar waren met de openbare aanbestedingsvoorschriften en daarom een nadere toelichting behoefden. Het lijkt erop dat Egnatia contracten gunt op basis van de kwaliteit van de onderneming zelf en niet van de kwaliteit van de diensten die geselecteerde ondernemingen kunnen leveren, hetgeen in strijd zou zijn met Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening.
  De Commissie staat in nauw contact met de Griekse autoriteiten, teneinde alle informatie te verzamelen die zij nodig heeft om de gesignaleerde problemen te beoordelen. |
| --- | --- |

1.

In de loop van een regulier geplande controlemissie ter plaatse van het Egnatia-project, waarvan de studies gedeeltelijk worden medegefinancierd via de begrotingslijn voor het Trans-Europese vervoersnetwerk (TEN-T), zijn enkele punten naar voren gekomen waaruit bleek dat de praktijken bij Egnatia voor het gunnen van contracten voor studies mogelijk niet verenigbaar waren met de openbare aanbestedingsvoorschriften en daarom een nadere toelichting behoefden. Het lijkt erop dat Egnatia contracten gunt op basis van de kwaliteit van de onderneming zelf en niet van de kwaliteit van de diensten die geselecteerde ondernemingen kunnen leveren, hetgeen in strijd zou zijn met Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening.

De Commissie staat in nauw contact met de Griekse autoriteiten, teneinde alle informatie te verzamelen die zij nodig heeft om de gesignaleerde problemen te beoordelen.

| 2. | In afwachting van het resultaat van de beoordeling van de verenigbaarheid met de openbare aanbestedingsvoorschriften, is een deel van de betalingen, te weten het gedeelte dat gekoppeld is aan de Ten-T-begrotingslijn, door de Commissie opgeschort (de opgeschorte betalingen hebben betrekking op 38 besluiten (studies) voor een bedrag van EUR 82 miljoen van de totaal geplande steun). |
| --- | --- |

2.

In afwachting van het resultaat van de beoordeling van de verenigbaarheid met de openbare aanbestedingsvoorschriften, is een deel van de betalingen, te weten het gedeelte dat gekoppeld is aan de Ten-T-begrotingslijn, door de Commissie opgeschort (de opgeschorte betalingen hebben betrekking op 38 besluiten (studies) voor een bedrag van EUR 82 miljoen van de totaal geplande steun).

| 3. en 4. | Mocht de Commissie tot de slotsom komen dat er wellicht sprake is van inbreuk op het communautaire recht, dan kan zij de procedure inleiden als voorzien in artikel 226 VEG. In dat geval zullen alle communautaire betalingen (d.w.z. inclusief de betalingen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds) die verband houden met het onderwerp van de mogelijke inbreukprocedure moeten worden opgeschort. De Commissie wil graag benadrukken dat er momenteel een coöperatieve dialoog gaande is tussen de Griekse autoriteiten en de bevoegde diensten van de Commissie, met het doel duidelijkheid te krijgen over de huidige situatie en een einde te maken aan de mogelijke inbreuk. |
| --- | --- |

3. en 4.

Mocht de Commissie tot de slotsom komen dat er wellicht sprake is van inbreuk op het communautaire recht, dan kan zij de procedure inleiden als voorzien in artikel 226 VEG. In dat geval zullen alle communautaire betalingen (d.w.z. inclusief de betalingen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds) die verband houden met het onderwerp van de mogelijke inbreukprocedure moeten worden opgeschort. De Commissie wil graag benadrukken dat er momenteel een coöperatieve dialoog gaande is tussen de Griekse autoriteiten en de bevoegde diensten van de Commissie, met het doel duidelijkheid te krijgen over de huidige situatie en een einde te maken aan de mogelijke inbreuk.

---

(1)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/205 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/205

---

(2004/C 78 E/0209)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2982/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Stabiliteitspact

In antwoord op mijn vraag nr. H-0564/01 (1) over het Griekse programma voor stabiliteit en groei heeft de Raad het volgende verklaard: „De Ecofin-Raad heeft op 12 februari 2001 het eerste stabiliteitsprogramma van Griekenland behandeld, dat betrekking heeft op de periode 2000-2004. (...) De Ecofin-Raad was van oordeel dat de begrotingsramingen onder normale omstandigheden een voldoende waarborg bieden tegen overschrijding van de tekortdrempel van 3 % van het BBP”.

Volgens krantenberichten is de Griekse regering na grondige controle van de begroting van de Olympische spelen in samenwerking met de organisatie „Athene 2004”, tot de conclusie gekomen dat voor de voltooiing van de werken nog ongeveer 2,3 miljard euro extra nodig zijn. Is de Commissie nog steeds van mening dat Griekenland de veiligheidsmarge niet zal overschrijden en dat het begrotingstekort stabiel zal blijven? Is de Commissie na de twee jaar die zijn verlopen sedert de eerste evaluatie van de begrotingspositie van Griekenland in de Ecofin-Raad nog steeds van oordeel dat Griekenland niet afwijkt van de normen van het Stabiliteitspact?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(4 november 2003)

De Commissie volgt nauwlettend de ontwikkelingen van de Griekse openbare financiën, aangezien de overheidsbegroting door zowel de toenemende kosten voor de voorbereidingen van de Olympische spelen als de kosten van het aangekondigde sociaal programma sterk onder druk komt te staan. Bovendien heeft de Griekse regering onlangs het percentage van het algemene overheidstekort herzien: in 2003 wordt het tekort geraamd op 1,4 % van het bruto binnenlands product (BBP). In de lente raamde de Commissie het overheidstekort voor 2003 op 1,1 % van het BBP en voor 2004 op 1,0 % van het BBP. Recente ontwikkelingen wijzen erop dat deze ramingen zeker zullen worden herzien in de najaarsprognoses van de Commissie, die op dit ogenblik evenwel nog niet zijn afgerond. In deze omstandigheden staat het vast dat de Commissie de budgettaire ontwikkelingen in Griekenland bijzonder nauwlettend zal onderzoeken zodra duidelijk zou blijken dat situatie verslechtert; de aandacht moet erop worden gevestigd dat de Raad in zijn advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2002 (januari 2003) aan Griekenland een sterkere en robuustere aanpassing van de begroting op middellange termijn heeft aanbevolen; er werd benadrukt dat deze inspanning noodzakelijk was, aangezien de overheidsschuld nog steeds zeer hoog is en in de voorbije jaren onvoldoende is gedaald.

---

(1)  Schriftelijke vraag van 4.7.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/206 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/206

---

(2004/C 78 E/0210)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2983/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Gevallen van schending van het communautair milieurecht

Kan de Commissie mededelen in welke concrete gevallen zij geconstateerd heeft dat de Griekse wetgeving niet is aangepast aan de communautaire wetgeving inzake het milieu? Voor welk van deze gevallen heeft de Commissie een inbreukprocedure tegen Griekenland ingeleid?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 november 2003)

Op 21 oktober 2003 waren er 92 dossiers geopend naar aanleiding van vermeende of vastgestelde schendingen van het communautair milieurecht door Griekenland. Van die 92 geopende dossiers, gaan er 24 over de communautaire wetgeving inzake afvalbeheer, 19 ervan hebben betrekking op Richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG (1), 19 andere op de natuurbescherming, 13 dossiers betreffen luchtverontreiniging, 11 hebben betrekking op de bescherming van water en zes op andere sectoren van het communautair milieurecht. Aangezien de Commissie van oordeel is dat Griekenland zijn verplichtingen op grond van het communautair milieurecht niet is nagekomen, dient erop gewezen te worden dat zij reeds voor 42 dossiers een inbreukprocedure heeft ingeleid overeenkomstig artikel 226 of artikel 228 van het EG-Verdrag.

Zo heeft de Commissie krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag voor 11 inbreuken een met redenen omkleed advies aan Griekenland gezonden. Deze inbreuken hebben betrekking op het aanwijzen van speciale beschermingszones uit hoofde van Richtlijn 79/409/EEG (2), de bouw van een zuiveringsinstallatie voor afvalwater in Gerani, de verwerking van afgewerkte olie, de bescherming van het strandmeer van Mesolongi, de exploitatie van een illegale stortplaats in Paiania, slibbehandeling in de zuiveringsinstallatie van Psittalia, de exploitatie van de stortplaats in Maroulas op Kreta en niet-mededeling van de maatregelen tot omzetting van de Richtlijnen 2000/69/EG (3), 2000/76/EG (4), 2001/80/EG (5) en 2001/81/EG (6).

Bovendien heeft de Commissie reeds negen zaken voor het Hof van Justitie gebracht, namelijk zaak C-301/01 (non-comformiteit van de nationale maatregelen ter omzetting van Richtlijn 85/337/EEG in Grieks recht), zaak C-119/02 (afwezigheid van een opvangsysteem en een passende behandeling van stedelijk afvalwater in de regio Thriassio), zaak C-420/02 (exploitatie van een stortplaats in Pera Galinoi op Kreta), zaak C-163/03 (verontreiniging in de regio Thriassio Pedio), zaak C-167/03 (onverenigbaarheid van de Griekse wetgeving inzake het seizoen voor de jacht op vogels), zaak C-246/03 (niet-mededeling van de maatregelen tot omzetting van Richtlijn 2000/53/EG (7)), zaak C-247/2003 (niet-mededeling van de maatregelen tot omzetting van Richtlijn 1999/22/EG (8)), zaak C-364/03 (de werkingsvoorwaarden van een thermische centrale in Linoperamata op Kreta) en zaak C-416/03 (niet-mededeling van de maatregelen tot omzetting van Richtlijn 2001/18/EG (9)).

Omdat de Commissie van oordeel is dat Griekenland geen maatregelen heeft genomen ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie, heeft zij daarenboven de in artikel 228 van het EG-Verdrag vastgestelde inbreukprocedure ingeleid. In dit geval gaat het om de zaken die betrekking hebben op het niet opstellen van programma's ter vermindering van de verontreiniging die kwaliteitsdoelstellingen bevatten ten aanzien van de gevaarlijke stoffen van lijst II, eerste streepje, van de bijlage bij de Richtlijn 76/464/EEG (10) (arrest van 25 mei 2000, C-384/97), het niet treffen van maatregelen voor de invoering en de toepassing van een doeltreffend systeem van strikte bescherming van de zeeschildpad Caretta caretta op Zakynthos (arrest van 30 januari 2002, C-103/00) en het niet verstrekken van informatie zoals bedoeld in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG (11).

De Commissie heeft overigens besloten nog twee andere inbreuken voor het Hof van Justitie te brengen. Op 21 oktober 2003 was voor deze gevallen de desbetreffende procedure ingeleid. Deze inbreuken hebben betrekking op de exploitatie in Griekenland van een groot aantal illegale of ongecontroleerde stortplaatsen en onvoldoende behandeling van stedelijk afvalwater in Athene.

Er dient op te worden gewezen dat het Hof van Justitie in zijn arresten van 5 juni 2003 heeft aangegeven dat Griekenland zijn verplichtingen niet is nagekomen door de maatregelen tot omzetting van Richtlijn 2000/14/EG (12) niet mee te delen (C-352/02) en de in artikel 11 van Richtlijn 96/59/EG (13) bedoelde informatie niet te verstrekken (C-83/02).

---

(1)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 73 van 14.3.1997.

(2)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

(3)  Richtlijn 2000/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht, PB L 313 van 13.12.2000.

(4)  Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval, PB L 332 van 28.12.2000.

(5)  Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, PB L 309 van 27.11.2001.

(6)  Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen, PB L 309 van 27.11.2001.

(7)  Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken — Verklaringen van de Commissie, PB L 269 van 21.10.2000.

(8)  Richtlijn 1999/22/EG van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen, PB L 94 van 9.4.1999.

(9)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad — Verklaring van de Commissie, PB L 106 van 17.4.2001.

(10)  Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd, PB L 129 van 18.5.1976.

(11)  Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, PB L 377 van 31.12.1991.

(12)  Richtlijn 2000/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2000 inzake de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten betreffende de geluidsemissie in het milieu door materieel voor gebruik buitenshuis, PB L 162 van 3.7.2000.

(13)  Richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's), PB L 243 van 24.9.1996.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/207 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/207

---

(2004/C 78 E/0211)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2984/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Bebouwing van kustgebieden

| 1. | Bestaat er een Europese wetgeving die de bebouwing van zee-oevers en stranden verbiedt of aan banden legt? |
| --- | --- |

1.

Bestaat er een Europese wetgeving die de bebouwing van zee-oevers en stranden verbiedt of aan banden legt?

| 2. | Kan de Commissie bevestigen dat ze een voorstel in die zin denkt in te dienen, of laten weten of ze het van plan is? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie bevestigen dat ze een voorstel in die zin denkt in te dienen, of laten weten of ze het van plan is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 november 2003)

| 1. | Er bestaat geen communautaire wetgeving die de bebouwing van zee-oevers of stranden verbiedt. Alvorens er een vergunning voor een bouwproject wordt gegeven kan het worden onderworpen aan een milieu-effectbeoordeling in het kader van Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) („MER-richtlijn”). In Bijlagen I en II van deze richtlijn worden projecten genoemd waarvan het te verwachten is dat zij in kustgebieden voorkomen, zoals havenfaciliteiten, kustverdedigingswerken, jachthavens en meer in het algemeen stads- en toeristische ontwikkelingsprojecten (bijlage I.8; bijlage II.10, onder b), e), k) en 12, onder b) en c)). |
| --- | --- |

1.

Er bestaat geen communautaire wetgeving die de bebouwing van zee-oevers of stranden verbiedt. Alvorens er een vergunning voor een bouwproject wordt gegeven kan het worden onderworpen aan een milieu-effectbeoordeling in het kader van Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) („MER-richtlijn”). In Bijlagen I en II van deze richtlijn worden projecten genoemd waarvan het te verwachten is dat zij in kustgebieden voorkomen, zoals havenfaciliteiten, kustverdedigingswerken, jachthavens en meer in het algemeen stads- en toeristische ontwikkelingsprojecten (bijlage I.8; bijlage II.10, onder b), e), k) en 12, onder b) en c)).

| 2. | Ofschoon de Commissie niet voornemens is wetgeving voor te stellen om de bebouwing van zee-oevers te verbieden, wordt er wel gekeken naar de problemen die verband houden met bebouwing in kustgebieden.
  In 2001 heeft het Parlement een begrotingstoewijzing van 5 miljoen euro goedgekeurd om het groeiende probleem van kusterosie te bekijken. Op grond van deze bijdrage heeft de Commissie een groot pan-Europees project gestart, genaamd „EUrosion” (2), dat uiterlijk in mei 2004 met beleidsaanbevelingen voor het communautaire, nationale, regionale en plaatselijke niveau moet komen ten aanzien van de vraag hoe kusterosie op duurzame wijze kan worden aangepakt.
  Tot slot worden de lidstaten, in hoofdstuk IV.3.b (i) van Aanbeveling 2002/413/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2002 betreffende de uitvoering van een geïntegreerd beheer van kustgebieden in Europa (3) opgeroepen in het bijzonder maatregelen te overwegen om, in het kader van de nationale strategieën voor een geïntegreerd beheer van kustgebieden die uiterlijk in februari 2006 ingediend moeten worden, verdere verstedelijking van de kust tegen te houden. |
| --- | --- |

2.

Ofschoon de Commissie niet voornemens is wetgeving voor te stellen om de bebouwing van zee-oevers te verbieden, wordt er wel gekeken naar de problemen die verband houden met bebouwing in kustgebieden.

In 2001 heeft het Parlement een begrotingstoewijzing van 5 miljoen euro goedgekeurd om het groeiende probleem van kusterosie te bekijken. Op grond van deze bijdrage heeft de Commissie een groot pan-Europees project gestart, genaamd „EUrosion” (2), dat uiterlijk in mei 2004 met beleidsaanbevelingen voor het communautaire, nationale, regionale en plaatselijke niveau moet komen ten aanzien van de vraag hoe kusterosie op duurzame wijze kan worden aangepakt.

Tot slot worden de lidstaten, in hoofdstuk IV.3.b (i) van Aanbeveling 2002/413/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2002 betreffende de uitvoering van een geïntegreerd beheer van kustgebieden in Europa (3) opgeroepen in het bijzonder maatregelen te overwegen om, in het kader van de nationale strategieën voor een geïntegreerd beheer van kustgebieden die uiterlijk in februari 2006 ingediend moeten worden, verdere verstedelijking van de kust tegen te houden.

---

(1)  PB L 73 van 14.3.1997.

(2)  (www.eurosion.org).

(3)  PB L 148 van 6.6.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/208 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/208

---

(2004/C 78 E/0212)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3010/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Italië

Wat waren de oorzaken van de black-out in Italië in de nacht van 27 op 28 september 2003?

Is de langdurige stroomuitval te wijten aan een „menselijke fout” zoals in de pers is bericht of aan andere oorzaken waarvoor de verantwoordelijkheid ligt bij de landen die energie leveren aan Italië?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 november 2003)

Volgens de thans beschikbare door de UCTE (Union for the Co-ordination of Transmission of Electricity) verstrekte gegevens hebben de gebeurtenissen zich als volgt afgespeeld:

| — | Op 28 september 2003 om 03.01 uur: Stroomuitval van de lijn Lavorgno-Mettelen (lijn in Zwitserland die Italië van stroom voorziet). |
| --- | --- |

—

Op 28 september 2003 om 03.01 uur: Stroomuitval van de lijn Lavorgno-Mettelen (lijn in Zwitserland die Italië van stroom voorziet).

| — | Op 28 september 2003 om 03.25 uur: Stroomuitval van de lijnen Sils-Soazza, Airlo-Mettlen (Zwitserse lijnen die Italië van stroom voorzien). |
| --- | --- |

—

Op 28 september 2003 om 03.25 uur: Stroomuitval van de lijnen Sils-Soazza, Airlo-Mettlen (Zwitserse lijnen die Italië van stroom voorzien).

Na deze onderbrekingen is de stroomvoorziening van Italië door Zwitserland met bijna 3 000 megawatt teruggevallen. Deze capaciteit is doorgeleid naar de andere koppellijnen tussen Italië en Frankrijk en tussen Italië en Oostenrijk, waardoor kort (40 seconden) daarna alle lijnen uitvielen die Italië en zijn buurlanden onderling met elkaar verbinden.

Dat de door Italië geïmporteerde elektriciteit (ongeveer 25 % van het verbruik tijdens daluren) na de onderbreking niet onmiddellijk gedurende dit tijdsbestek door de Italiaanse productie kon worden vervangen, heeft geleid tot een „black-out” die zich over het gehele Italiaanse schiereiland heeft verspreid.

Op dit moment onderzoekt de UCTE de oorzaken van dit incident, in het bijzonder de mogelijkheid dat een of meer van haar leden de uitvoeringsnormen niet hebben nageleefd. De UCTE doet tevens onderzoek naar het mogelijke gebrek aan coördinatie tussen de beheerders van transmissienetwerken.

Ook de Italiaanse en Franse regelgevers onderzoeken de incidenten, in samenwerking met het Zwitserse ministerie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/209 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/209

---

(2004/C 78 E/0213)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3011/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Visserij: nationale grenzen binnen de exclusieve economische zone (EEZ) van de Europese Unie

In het hypothetische geval dat binnen de exclusieve economische zone van de Europese Unie nationale grenzen worden vastgesteld, waar zouden deze grenzen zich dan binnen de ICES-zones IIa, IV (a, b en c), Vb (1 en 2), VI (a en b), VII (a, d, e, f, g, h en j) en XII bevinden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 oktober 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat de vaststelling van grenzen binnen de exclusieve economische zones of van de grenslijnen van de mariene gebieden, als dit nodig mocht blijken te zijn omdat er immers kusten hiernaar zijn gekeerd of hieraan grenzen, onder de bevoegdheid van de lidstaten valt. Deze vaststelling vindt plaats overeenkomstig de desbetreffende regels van het internationale zeerecht.

De lidstaten hebben nationale wetgevingen aangenomen waarin deze grenzen zijn vastgesteld voor de zones die in de door het geachte parlementslid gestelde vraag worden genoemd, uitgezonderd voor zone XII van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES), die alleen internationale wateren omvat.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/209 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/209

---

(2004/C 78 E/0214)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3018/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Bevorderingen bij de Europese Commissie

De heer José A. Sequeira Carvalho, een ambtenaar van de Europese Commissie (personeelsnummer 61779) heeft onlangs een klacht ingediend over het feit dat hij niet bevorderd is tot A4, hetgeen volgens hem al in 2000 had moeten geschieden. Wat is het standpunt van de Commissie over deze klacht?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(21 november 2003)

De redenen waarom de heer Sequeira sinds 2000 niet is bevorderd tot rang A4 zijn in detail uiteengezet in een nota van 13 augustus 2003 ondertekend door de heer Richelle, directeur-generaal van het Directoraat-generaal Ontwikkeling, gericht aan de heer Sequeira.

Ambtenaren die het niet eens zijn met een beslissing van het tot aanstelling bevoegde gezag kunnen uiteraard een klacht indienen en registreren overeenkomstig artikel 90 paragraaf 2 van het Statuut van de ambtenaren. Deze klachten — of bezwaren — worden snel en met respect voor de privacy van het individu behandeld.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/210 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/210

---

(2004/C 78 E/0215)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3039/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Niet op feiten gebaseerde beschuldigingen tegen journalisten inzake omkoping

In twee op 28 februari en 7 maart 2002 gepubliceerde artikelen heeft het Duitse weekblad STERN verslag gedaan van uitspraken van EU-ambtenaar Paul van Buitenen en van het onderzoek dat het Europese Bureau voor fraudebestrijding OLAF naar aanleiding van deze beschuldigingen heeft uitgevoerd. De artikelen berustten op vertrouwelijke documenten waarop het blad de hand had weten te leggen.

Op 27 maart 2002 maakte OLAF in een perscommuniqué bekend dat het besloten had overeenkomstig artikel 5, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1073/1999 (1) een onderzoek in te stellen naar het vermeende doorspelen van vertrouwelijke gegevens. In het perscommuniqué stond dat bij dit interne onderzoek ook de bewering zou worden betrokken dat de relevante documenten „na betaling van een ambtenaar” waren verkregen.

In een aanbeveling van 18 juni 2003 heeft de Europese ombudsman vastgesteld dat genoemde beschuldigingen inzake omkoping waren gepubliceerd zonder dat zij op feiten berustten. OLAF werd voorgesteld dat het de beschuldigingen zou intrekken.

In een perscommuniqué van 30 september 2003 heeft OLAF de verdenking herhaald dat er van omkoping sprake zou zijn geweest, en alleen verklaard „tot dusverre” niet over bewijzen te beschikken dat er een betaling heeft plaatsgevonden.

Is de Commissie van mening dat OLAF daarmee op passende wijze gevolg heeft gegeven aan de aanbevelingen van de ombudsman?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(1 december 2003)

In het ontwerp van aanbeveling van de ombudsman werd gesteld dat OLAF dient te overwegen om de beschuldigingen van omkoperij in te trekken die werden gepubliceerd en die waarschijnlijk zouden worden beschouwd als gericht tegen de eiser.

In antwoord op dit ontwerp van aanbeveling publiceerde OLAF op 30 september 2003 een perscommuniqué, waarin werd medegedeeld dat:

| | het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) op 27 maart 2002 een perscommuniqué (2) publiceerde waarin werd medegedeeld dat OLAF op grond van Verordening (EG) nr. 1073/1999 (3) een intern onderzoek had ingeleid naar een vermeend lek van vertrouwelijke informatie uit een verslag dat bij OLAF was opgesteld; |
| --- | --- |

het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) op 27 maart 2002 een perscommuniqué (2) publiceerde waarin werd medegedeeld dat OLAF op grond van Verordening (EG) nr. 1073/1999 (3) een intern onderzoek had ingeleid naar een vermeend lek van vertrouwelijke informatie uit een verslag dat bij OLAF was opgesteld;

| | in dat perscommuniqué werd gesteld dat volgens de informatie waarover het Bureau beschikte, een journalist een aantal documenten had ontvangen die verband hielden met de zogenaamde zaak Van Buitenen, en dat het niet werd uitgesloten dat een betaling was verricht aan iemand binnen OLAF (of mogelijk binnen een andere instelling van de EU) voor het verkrijgen van deze documenten; |
| --- | --- |

in dat perscommuniqué werd gesteld dat volgens de informatie waarover het Bureau beschikte, een journalist een aantal documenten had ontvangen die verband hielden met de zogenaamde zaak Van Buitenen, en dat het niet werd uitgesloten dat een betaling was verricht aan iemand binnen OLAF (of mogelijk binnen een andere instelling van de EU) voor het verkrijgen van deze documenten;

| | OLAF zijn onderzoeken nog niet heeft beëindigd maar tot nu toe nog geen bewijs heeft gevonden dat dergelijke betaling is verricht. |
| --- | --- |

OLAF zijn onderzoeken nog niet heeft beëindigd maar tot nu toe nog geen bewijs heeft gevonden dat dergelijke betaling is verricht.

Het onderzoek van deze zaak is dus nog niet afgerond en er is nog geen slotconclusie opgesteld. Bijgevolg is OLAF van oordeel dat het perscommuniqué in overeenstemming is met het ontwerp van aanbeveling en de bevolking niet de indruk geeft dat een definitief antwoord is gevonden.

---

(1)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1.

(2)  (http://europa.eu.int/comm/anti_fraud/press_room/pr/2002/2002_03_en.html).

(3)  Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), PB L 136 van 31.5.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/211 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/211

---

(2004/C 78 E/0216)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3044/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   T-Pods

Is de Commissie op de hoogte van het bestaan van T-Pods en, zo ja, is zij van plan om T-Pods verplicht te stellen?

T-pods zijn zelfstandig aangedreven computer- en hydrofooneenheden die onder water de klikgeluiden opvangen en registreren die bruinvissen en dolfijnen maken voor echolocatie. Ze worden vervaardigd in het Verenigd Koninkrijk.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 november 2003)

Overeenkomstig de habitatrichtlijn (1) zijn de lidstaten verplicht toe te zien op de staat van instandhouding van wilde diersoorten van communautair belang en de nodige maatregelen te treffen.

De Commissie hecht veel belang aan het materieel voor onderwateronderzoek en -registratie („T Pods”) dat door het geachte parlementslid werd vermeld, evenals aan elke andere technologie die de kennis van het natuurlijke mariene milieu uitbreidt.

Toch acht de Commissie het in deze context niet noodzakelijk tussenbeide te komen in de methodologische of technologische keuze van de lidstaten om de gegevens die nodig zijn voor toezicht te verzamelen.

Bijgevolg is de Commissie niet van plan om het gebruik van „T Pods” verplicht te stellen.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/211 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/211

---

(2004/C 78 E/0217)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3048/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Coördinatiestrijd tegen pedofilie

Op het internationale congres georganiseerd door de internetpolitie van het Zwitserse kanton Ticino maakte de internationale beweging „Innocence en danger” (Parijs) bekend dat, na jarenlange inspanningen van tientallen niet-gouvernementele organisaties voor kinderbescherming, over de hele wereld ruim 272 000 pedofiele websites en sites met extreme inhouden bij de politie bekend zijn. Met andere woorden: wereldwijd is tegen 272 000„onbekenden” die kinderpornografisch materiaal verspreid hebben een gerechtelijk dossier geopend. Uit dit belangrijk onderzoek blijkt dat het fenomeen (verspreiding en gebruik) inmiddels een planetaire omvang heeft aangenomen. Het onderzoek werpt ook een nieuw licht op het verschijnsel van de pedofilie on line. Het aantal via internet verspreide foto's is verontrustend en bewijst dat er wereldwijd miljoenen kinderen bij betrokken zijn. Don Fortunato di Noto, ondervoorzitter van de internationale beweging en voorzitter van Meter, een Italiaanse vereniging zonder winstgevend doel van maatschappelijk nut, pleitte er op het congres voor om de actie toe te spitsen op het terugvinden en identificeren van de kinderen. Hij betreurde echter dat, door een soort bureaucratische en institutionele inertie, „de actie op Europees noch op internationaal niveau wordt gecoördineerd”.

| 1. | Stemt deze verklaring, ten minste wat de landen van de Europese Unie betreft, met de waarheid overeen? |
| --- | --- |

1.

Stemt deze verklaring, ten minste wat de landen van de Europese Unie betreft, met de waarheid overeen?

| 2. | Wie is volgens de Commissie verantwoordelijk voor het gebrek aan organisatie, aan coördinatie, aan voldoende nationale internetpolitiemiddelen, aan initiatieven, onder meer via Europol? |
| --- | --- |

2.

Wie is volgens de Commissie verantwoordelijk voor het gebrek aan organisatie, aan coördinatie, aan voldoende nationale internetpolitiemiddelen, aan initiatieven, onder meer via Europol?

| 3. | Welke initiatieven is de Commissie van plan te ontwikkelen om een eind te maken aan deze ongelukkige situatie? |
| --- | --- |

3.

Welke initiatieven is de Commissie van plan te ontwikkelen om een eind te maken aan deze ongelukkige situatie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de toename van kinderpornografie op het internet en wij moeten ons blijven inspannen om dit gruwelijke fenomeen doeltreffend aan te pakken. Op internationaal gebied moet ter bestrijding van sites met schadelijke en illegale inhoud worden samengewerkt tussen regeringen, meer bepaald wetshandhavingsinstanties en gerechtelijke autoriteiten, maar ook tussen de regeringen en de internetsector, speciaal daarvoor bestemde hotlines en niet-gouvernementele organisaties.

In de eerste plaats zijn het de wetshandhavingsinstanties en gerechtelijke autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van sites met illegale inhoud (inclusief kinderpornografie). Via de bestaande communicatiekanalen zoals Europol en Interpol, binden zij samen op internationaal vlak de strijd aan tegen kinderpornografie.

De Unie is al sinds 1996 actief in de strijd tegen de illegale en schadelijke inhoud van internetsites en gebruikt een methode die zowel door het Parlement als de Raad unaniem werd goedgekeurd. Het actieplan voor een veiliger internet (1), dat in 1999 werd goedgekeurd door de Raad en het Parlement, vormt op dit gebied een belangrijk onderdeel van de werkzaamheden van de Commissie. Het voorziet in subsidies voor een Europees netwerk van hotlines die internetgebruikers in de gelegenheid stellen het bestaan te melden van sites met illegale inhoud, zoals kinderpornografie.

De strategie van de Unie ter bestrijding van kinderpornografie omvat tevens wettelijke instrumenten en praktische maatregelen tegen computercriminaliteit en kinderpornografie. Voorbeelden daarvan zijn het voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit van de Raad (2) inzake de onderlinge aanpassing van wetten en sancties met betrekking tot seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie, dat een speciale verwijzing bevat naar kinderpornografie op internet (3), de aanbeveling van de Raad van 27 september 1998 (4) betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en het besluit van de Raad van mei 2000 ter bestrijding van kinderpornografie op internet (5).

Begin 2003 heeft de Commissie de definitieve versie ontvangen van de haalbaarheidsstudie over de internationale database over kindermisbruik, die werd medegefinancierd in het kader van het STOP II-programma en werd uitgevoerd door een projectgroep waaraan deskundigen uit verschillende lidstaten hebben deelgenomen. De projectgroep heeft de oprichting aanbevolen van een in een netwerk opgenomen internationale database die afbeeldingen van seksueel kindermisbruik bevat en die op het nieuwe systeem van Interpol is gebaseerd.

De Commissie is niet verantwoordelijk voor de eigenlijke oprichting van een dergelijke internationale database, aangezien dit wordt overgelaten aan de lidstaten en andere betrokken landen. Zij draagt echter in het kader van het AGIS-programma wel financieel bij aan een haalbaarheidsstudie voor de oprichting van die database. Op 3 oktober 2003 heeft de Commissie een overeenkomst gesloten met de Britse National Crime Squad om de oprichting voor te bereiden van een geavanceerde, in een netwerk opgenomen internationale database van beelden van kinderpornografie die op het internet zijn terug te vinden. De database zal toelaten slachtoffers en daders van seksueel misbruik wereldwijd on line te identificeren en doeltreffend op te treden. Bovendien zullen de inspanningen van de verschillende landen elkaar minder overlappen en zal op internationaal vlak nauwer worden samengewerkt om die doelstellingen te bereiken.

De Commissie is van mening dat de voorgestelde database zal toelaten dit weerzinwekkende misdrijf efficiënter te bestrijden via een verhoogde uitwisseling van informatie, het verminderen van dubbel werk en een aanzienlijk beter analytisch vermogen.

---

(1)  PB L 33 van 6.2.1999.

(2)  COM(2000) 854 def.

(3)  De Raad bereikte op 14 oktober 2002 een gezamenlijk akkoord over dit voorstel van de Commissie. In twee lidstaten geldt nog een parlementair voorbehoud ten aanzien van dit voorstel.

(4)  PB L 270 van 7.10.1998.

(5)  PB L 138 van 9.6.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/213 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/213

---

(2004/C 78 E/0218)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3052/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   Opschorting communautaire steun voor studies i.v.m. openbare werken in Griekenland

In het Griekse parlement wordt melding gemaakt van brieven van bevoegde diensten van de Commissie aan de Griekse regering en respectieve directoraten-generaal waarin deze de opschorting bekendmaken van de betalingen voor de Egnatia Odos en voor alle studies in Griekenland waaraan medefinanciering wordt toegekend met middelen van de programma's voor de Trans-Europese netwerken, alsook van het voornemen om bij het Hof van Justitie een klacht tegen Griekenland in te dienen wegens niet-naleving door Griekenland van de communautaire regels inzake de aanbesteding van studies i.v.m. openbare werken. Het betreft in concreto brieven van het comité Trans-Europese netwerken voor energie en vervoer van 13 juli 2003, het directoraat-generaal Vervoer van 28 juli 2003 en het directoraat-generaal Interne Markt van 13 augustus 2003.

Deze besluiten van de diensten van de Commissie hebben verstrekkende gevolgen. Kan de Commissie tegen deze achtergrond antwoord geven op de onderstaande vragen:

| 1. | Zijn er problemen geconstateerd met de wijze waarop in Griekenland studies i.v.m. openbare werken worden aanbesteed en zo ja, welke precies? |
| --- | --- |

1.

Zijn er problemen geconstateerd met de wijze waarop in Griekenland studies i.v.m. openbare werken worden aanbesteed en zo ja, welke precies?

| 2. | Vindt er opschorting plaats van de betalingen voor studies waaraan medefinanciering wordt toegekend op het gebied van openbare werken in Griekenland en zo ja, om welke werken en welke bedragen gaat het precies? |
| --- | --- |

2.

Vindt er opschorting plaats van de betalingen voor studies waaraan medefinanciering wordt toegekend op het gebied van openbare werken in Griekenland en zo ja, om welke werken en welke bedragen gaat het precies?

| 3. | Is de procedure gestart voor het aanhangig maken van een zaak tegen Griekenland bij het Hof van Justitie en/of voor het opleggen van boetes en/of voor het terugvorderen van reeds betaalde bedragen? |
| --- | --- |

3.

Is de procedure gestart voor het aanhangig maken van een zaak tegen Griekenland bij het Hof van Justitie en/of voor het opleggen van boetes en/of voor het terugvorderen van reeds betaalde bedragen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 november 2003)

| 1. | Tijdens een geplande controle ter plaatse van het Egnatiaproject, waarvan de studies gedeeltelijk via de begrotingslijn voor het Trans-Europese Vervoersnetwerk (TEN-T) worden medegefinancierd, zijn problemen aan het licht gekomen waaruit blijkt dat de Griekse praktijken betreffende de aanbesteding van studiecontracten mogelijkerwijs niet verenigbaar zijn met de voorschriften inzake overheidsopdrachten, en dat deze praktijken dus verder moeten worden toegelicht. Het probleem is kennelijk te wijten aan een vermenging van de kwalitatieve selectiecriteria en de gunningscriteria voor deze contracten.
  Via de nauwe contacten die de Commissie onderhoudt met de Griekse autoriteiten verzamelt zij alle informatie die nodig is om de problemen te kunnen beoordelen. |
| --- | --- |

1.

Tijdens een geplande controle ter plaatse van het Egnatiaproject, waarvan de studies gedeeltelijk via de begrotingslijn voor het Trans-Europese Vervoersnetwerk (TEN-T) worden medegefinancierd, zijn problemen aan het licht gekomen waaruit blijkt dat de Griekse praktijken betreffende de aanbesteding van studiecontracten mogelijkerwijs niet verenigbaar zijn met de voorschriften inzake overheidsopdrachten, en dat deze praktijken dus verder moeten worden toegelicht. Het probleem is kennelijk te wijten aan een vermenging van de kwalitatieve selectiecriteria en de gunningscriteria voor deze contracten.

Via de nauwe contacten die de Commissie onderhoudt met de Griekse autoriteiten verzamelt zij alle informatie die nodig is om de problemen te kunnen beoordelen.

| 2. | In afwachting van de resultaten van de beoordeling van de verenigbaarheid met de voorschriften inzake overheidsopdrachten, heeft de Commissie besloten alle betalingen voor studies die TEN-T-steun genieten, op te schorten.
  In totaal wordt voor 38 besluiten (studies) en voor een bedrag van 82 miljoen euro aan geplande steun opgeschort tot de Griekse autoriteiten hebben aangetoond dat de nationale regels en praktijken verenigbaar zijn met de communautaire wetgeving inzake overheidsopdrachten. |
| --- | --- |

2.

In afwachting van de resultaten van de beoordeling van de verenigbaarheid met de voorschriften inzake overheidsopdrachten, heeft de Commissie besloten alle betalingen voor studies die TEN-T-steun genieten, op te schorten.

In totaal wordt voor 38 besluiten (studies) en voor een bedrag van 82 miljoen euro aan geplande steun opgeschort tot de Griekse autoriteiten hebben aangetoond dat de nationale regels en praktijken verenigbaar zijn met de communautaire wetgeving inzake overheidsopdrachten.

| 3. | Als de Commissie concludeert dat er sprake is van een inbreuk op de communautaire wetgeving, zal zij de bij artikel 226 van het EG-Verdrag voorziene procedure toepassen. |
| --- | --- |

3.

Als de Commissie concludeert dat er sprake is van een inbreuk op de communautaire wetgeving, zal zij de bij artikel 226 van het EG-Verdrag voorziene procedure toepassen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/214 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/214

---

(2004/C 78 E/0219)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3054/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Sanering van de illegale afvalstortplaats van Kouroupitos

In antwoord op mijn vraag (E-0491/03) (1) heeft de Commissie verklaard dat zij een klacht had ontvangen met betrekking tot de exploitatie van de installatie in Messomouri, de achterstand bij de bouw van de installaties in Korakia en het gebrek aan sanering van de Kouroupitos-lokatie. De Commissie voegde daaraan toe dat zij de zaak bestudeerde.

Kan de Commissie zeggen of zij het onderzoek van deze kwestie heeft afgerond en of Griekenland zich heeft gevoegd naar de communautaire milieuwetgeving?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 november 2003)

In zijn arrest (2) van 4 juli 2000 (het tweede arrest uit hoofde van artikel 228 van het EG-Verdrag) heeft het Hof van Justitie verklaard dat Griekenland niet alle noodzakelijke maatregelen ten uitvoer had gelegd om zich te voegen naar het arrest van 7 april 1992 (3) (het eerste arrest uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag) en zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 171 van het EG-Verdrag (tegenwoordig artikel 228) niet was nagekomen. In het bijzonder had Griekenland niet de vereiste maatregelen genomen om er zorg voor te dragen dat afval wordt verwijderd in de buurt van Chania zonder dat dit een gevaar vormt voor de menselijke gezondheid en zonder dat het milieu wordt geschaad, noch afvalbeheerplannen voor dat gebied opgesteld.

Na het arrest hebben de Griekse autoriteiten informatie gestuurd met betrekking tot de goedkeuring van beheerplannen voor vaste en gevaarlijke afvalstoffen in het district Chania, de definitieve sluiting van de sluikstortplaats te Kouroupitos, het volledig functioneren van de nieuwe voorlopige installatie in Messomouri, en het tijdschema voor de aanleg van een permanente afvalstortplaats en composteer-inrichting in Korakia. Deze informatie werd bevestigd door een inspectie in situ. Derhalve concludeerde de Commissie dat Griekenland aan het bepaalde in het arrest van het Hof had voldaan.

De in april 2002 ontvangen klacht heeft betrekking op de exploitatie van de voorlopige inrichting voor het samenpersen, in balen verpakken en opslaan van afval in Messoumouri. De klager beweerde voornamelijk dat de oude, sinds februari 2001 tijdelijk bij de stortplaats opgeslagen, in plasticfolie verpakte balen als gevolg van het feit dat zij daar zo lang lagen opgeslagen en door de hoge temperaturen waren gaan scheuren. Daarnaast bleef de klager volhouden dat de stortplaats in Kouroupitos nog niet was gesaneerd.

De Commissie heeft de kwestie met de Griekse autoriteiten besproken. Zij hebben hun opmerkingen ingediend wat betreft de exploitatie van de inrichting in Messomouri, de sanering van de stortplaats te Kouroupitos, en de aanleg van de permanente installaties voor afvalbeheer in Korakia. Teneinde haar eigen mening te vormen over de technische en feitelijke aspecten van de situatie en alvorens een besluit te nemen inzake de te ondernemen actie, heeft de Commissie onafhankelijke deskundigen geselecteerd die in februari 2003 ter plekke een onderzoek naar de feiten hebben uitgevoerd. Doel daarvan was de toestand van het milieu bij de tijdelijke opslagplaats van Messomouri en bij de stortplaats te Kouroupitos te evalueren en de voortgang te beoordelen met betrekking tot de aanleg van de permanente afvalinstallaties in Korakia.

De bevindingen in het eindverslag van de deskundigen worden nu bestudeerd zodat een passend en effectief gevolg aan de zaak kan worden gegeven.

---

(1)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 208.

(2)  Zaak C-387/97, Jurispr, blz. 5047.

(3)  Zaak C-45/91, Jurispr, blz. 2509.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/215 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/215

---

(2004/C 78 E/0220)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3055/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Boekhoudschandalen en corporate governance

In navolging van de Verenigde Staten zijn inmiddels ook in Europa boekhoudschandalen bij multinationale ondernemingen geconstateerd. Overmoedige directies hebben zich zo gericht op expansie en niet op stabiliteit dat multinationale ondernemingen het hoofd alleen boven water kunnen houden in een gunstige economische situatie. Inmiddels is het economisch tij gekeerd en hebben deze bedrijven het moeilijk: dochters worden afgestoten, aandelen verkocht of winsten worden kunstmatig hooggehouden. Deze ontwikkelingen hebben grote gevolgen, aangezien zij ten koste gaan van pensioenbeleggingen, werknemers en klanten, en het vertrouwen in de economie wordt nog verder aangetast. De stijgende werkloosheid en slechte economische vooruitzichten doen de zorgen groeien over onschuldige bedrijven en werknemers die het slachtoffer worden van de misplaatste en onverantwoorde ambities van grote holdings.

Een Nederlands voorbeeld hiervan is het boekhoudschandaal van Ahold. In Nederland zijn inmiddels twee gerechterlijke onderzoeken ingesteld. Bij dochterondernemingen in Argentinië en de Verenigde Staten hield men men bewust de winsten van de afgelopen twee jaren hoog en Ahold verzweeg „side letters” voor accountant Deloitte & Touche. Nu lijken de Nederlandse dochter Albert Heijn en haar duizenden werknemers slachtoffer te worden van het wanbeleid van moederbedrijf Ahold, ondanks het feit dat het gezonde Albert Heijn niets met de buitenlandse praktijken van de holding te maken heeft.

| 1. | Hoe denkt de Commissie over dit geval, illustratief voor veel andere multinationale ondernemingen? |
| --- | --- |

1.

Hoe denkt de Commissie over dit geval, illustratief voor veel andere multinationale ondernemingen?

| 2. | Hoe denkt de Commissie op te treden tegen dit wanbeleid, gelet op haar actieplan ter verbetering van corporate governance? |
| --- | --- |

2.

Hoe denkt de Commissie op te treden tegen dit wanbeleid, gelet op haar actieplan ter verbetering van corporate governance?

| 3. | Hoe denkt de Commissie onschuldige dochterondernemingen en werknemers te beschermen tegen dit wanbeleid, gelet op haar actieplan ter verbetering van corporate governance? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt de Commissie onschuldige dochterondernemingen en werknemers te beschermen tegen dit wanbeleid, gelet op haar actieplan ter verbetering van corporate governance?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 november 2003)

| 1. | Gevallen zoals Ahold hebben er ongetwijfeld toe bijgedragen dat investeerders hun vertrouwen in de kapitaalmarkten zijn verloren, ten nadele van de Europese economie en al haar belanghebbenden en investeerders. Ze bevestigen het belang van de initiatieven van de Commissie om het vertrouwen van de kapitaalmarkten in de inhoud van de financiële gegevens die ondernemingen publiceren, in de mensen die financiële overzichten opstellen en in de vakmensen die deze financiële overzichten controleren, te herstellen. |
| --- | --- |

1.

Gevallen zoals Ahold hebben er ongetwijfeld toe bijgedragen dat investeerders hun vertrouwen in de kapitaalmarkten zijn verloren, ten nadele van de Europese economie en al haar belanghebbenden en investeerders. Ze bevestigen het belang van de initiatieven van de Commissie om het vertrouwen van de kapitaalmarkten in de inhoud van de financiële gegevens die ondernemingen publiceren, in de mensen die financiële overzichten opstellen en in de vakmensen die deze financiële overzichten controleren, te herstellen.

| 2. | Om het vertrouwen te helpen herstellen, met name op het gebied van financiële rapportering en corporate governance, heeft de Commissie de volgende initiatieven genomen:






  — | De invoering van de regel dat alle beursgenoteerde ondernemingen in de Gemeenschap hun jaarrekening vanaf 2005 moeten opstellen overeenkomstig de internationale standaarden voor jaarrekeningen (International Accounting Standards, IAS) (Verordening (EG) nr. 1606/2002 van 19 juli 2002 (1)); |
| --- | --- | --- |

2.

Om het vertrouwen te helpen herstellen, met name op het gebied van financiële rapportering en corporate governance, heeft de Commissie de volgende initiatieven genomen:

—

De invoering van de regel dat alle beursgenoteerde ondernemingen in de Gemeenschap hun jaarrekening vanaf 2005 moeten opstellen overeenkomstig de internationale standaarden voor jaarrekeningen (International Accounting Standards, IAS) (Verordening (EG) nr. 1606/2002 van 19 juli 2002 (1));

| — | De publicatie van een Mededeling in mei 2003 (2) — Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie, waarin wordt verwezen naar: specifieke voorstellen die op korte termijn nodig zijn in verband met thema's zoals de collectieve verantwoordelijkheid van de leden van de raad van bestuur voor financiële en essentiële niet-financiële overzichten; |
| --- | --- |

—

De publicatie van een Mededeling in mei 2003 (2) — Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie, waarin wordt verwezen naar: specifieke voorstellen die op korte termijn nodig zijn in verband met thema's zoals de collectieve verantwoordelijkheid van de leden van de raad van bestuur voor financiële en essentiële niet-financiële overzichten;

| — | De publicatie van een Mededeling in mei 2003 (3) over prioriteiten inzake wettelijke accountantscontrole, waarin sprake is van een wijziging op korte termijn van de Achtste richtlijn inzake vennootschapsrecht van 12 mei 1984 (4), meer bepaald de invoering van voorschriften die bedoeld zijn om de kwaliteit van de accountantscontrole in de hele Unie te verbeteren, zoals controle van buitenaf, externe kwaliteitscontrole en het gebruik van één enkele reeks standaarden voor de accountantscontrole (International Auditing Standards). |
| --- | --- |

—

De publicatie van een Mededeling in mei 2003 (3) over prioriteiten inzake wettelijke accountantscontrole, waarin sprake is van een wijziging op korte termijn van de Achtste richtlijn inzake vennootschapsrecht van 12 mei 1984 (4), meer bepaald de invoering van voorschriften die bedoeld zijn om de kwaliteit van de accountantscontrole in de hele Unie te verbeteren, zoals controle van buitenaf, externe kwaliteitscontrole en het gebruik van één enkele reeks standaarden voor de accountantscontrole (International Auditing Standards).

| 3. | Dochterondernemingen zijn niet altijd het onschuldige slachtoffer van het gedrag van de groep. Integendeel, soms zijn ze de rechtstreekse oorzaak van de problemen van de groep als geheel. Om de relaties binnen een groep beter te begrijpen, zal de Commissie binnenkort in het kader van het bovengenoemde Actieplan vennootschapsrecht een voorstel indienen om groepsstructuren en -relaties, zowel op financieel als op niet-financieel gebied, in grotere mate openbaar te maken. Meer transparantie kan helpen om een situatie sneller in te schatten, zodat maatregelen kunnen worden genomen alvorens problemen ontstaan. |
| --- | --- |

3.

Dochterondernemingen zijn niet altijd het onschuldige slachtoffer van het gedrag van de groep. Integendeel, soms zijn ze de rechtstreekse oorzaak van de problemen van de groep als geheel. Om de relaties binnen een groep beter te begrijpen, zal de Commissie binnenkort in het kader van het bovengenoemde Actieplan vennootschapsrecht een voorstel indienen om groepsstructuren en -relaties, zowel op financieel als op niet-financieel gebied, in grotere mate openbaar te maken. Meer transparantie kan helpen om een situatie sneller in te schatten, zodat maatregelen kunnen worden genomen alvorens problemen ontstaan.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen, PB L 243 van 11.9.2002.

(2)  COM(2003)284 def.

(3)  PB C 236 van 2.10.2003.

(4)  Achtste Richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april 1984 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag inzake de toelating van personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden, PB L 126 van 12.5.1984.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/216 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/216

---

(2004/C 78 E/0221)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3058/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Tegenstrijdigheden en ongerijmdheden in de verklaringen van OLAF en Commissie over de kwestie Datashop

In mijn schriftelijke vraag E-2205/03 (1) heb ik gevraagd waarom de Commissie nog in mei van dit jaar OLAF heeft verzocht zijn onderzoek in de kwestie Planistat/Datashop voort te zetten, hoewel reeds op 19 maart 2003 de Parijse justitie was ingeschakeld en de kwestie op zich had genomen. In haar antwoord heeft de Commissie verklaard dat de kwestie Datashop twee verschillende componenten zou hebben: een externe component, die de activiteiten van de onderneming Planistat Europe SA betreft, en een tweede component, waarbij het om ambtenaren van de Gemeenschap gaat.

Het dossier dat op 19 maart 2003 aan de Franse justitiële autoriteiten is overgedragen, zou uitsluitend de externe component van de zaak betreffen. De Franse justitie — aldus mw. Schreyer in haar antwoord namens de Commissie op 22 september 2003 — zou niet met de interne component van de kwestie zijn belast. Uit de notitie van 24 september 2003 van de directeur van OLAF aan de voorzitter van de Commissie moet ik thans opmaken dat de Franse justitiële autoriteiten toch in het bezit zijn van de interne componenten van de zaak (bladzijde 7 van de notitie: „De Franse justitiële autoriteiten zijn in het bezit van de interne aspecten in verband met het optreden van communautaire ambtenaren.”)

Hoe is dit mogelijk, hoewel uit de notitie van de OLAF-directeur van 24 september eveneens blijkt, dat het OLAF-verslag over deze interne componenten helemaal niet aan de Franse justitie ter beschikking is gesteld. (Het verslag over deze interne aspecten zal zeer binnenkort aan de Franse justitiële autoriteiten worden toegezonden.)

Wie, als dit OLAF niet geweest is, heeft de Franse justitie dan reeds daarvoor over de interne componenten van de zaak op de hoogte gebracht?

Uit de notitie van de OLAF-directeur maak ik voorts op dat het OLAF-onderzoek naar de externe componenten van de kwestie pas op 18 maart 2003 werd geopend en dat desbetreffende conclusies slechts één dag later, op 19 maart 2003 reeds aan de Parijse justitie ter hand konden worden gesteld. Hoe is dit mogelijk?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(22 december 2003)

De Commissie wijst erop dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) volledig verantwoordelijk is voor de onderzoeken die het uitvoert en haar diensten heeft meegedeeld dat het dossier dat op 13 maart 2003 naar de Franse justitiële autoriteiten is gestuurd, betrekking had op een contractant van DG Eurostat en het derhalve een extern onderzoek betreft.

Op basis van de gegevens die hun op 19 maart 2003 waren toegezonden, hebben de Franse justitiële autoriteiten een gerechtelijk onderzoek ingesteld.

Op 10 juli 2003 heeft de Commissie vervolgens op advies van OLAF besloten een klacht in te dienen tegen X, om zich op die manier te wapenen tegen alle mogelijke financiële verliezen. Zoals het geachte parlementslid weet uit de notitie van 24 september 2003 van de directeur van OLAF, heeft de openbare aanklager op 4 augustus 2003 een verzoekschrift ingediend bij de onderzoeksrechter. In bovengenoemde notitie deelde de directeur van OLAF eveneens mee dat het verslag over de interne aspecten zeer binnenkort aan de Franse justitiële autoriteiten zal worden toegezonden.

De documenten die de Parijse justitie van OLAF heeft ontvangen, zijn onderworpen aan de nationale procedure en vallen als dusdanig onder de geheimhoudingsplicht die van toepassing is bij strafzaken. Bijgevolg kan de Commissie daarover geen uitspraak doen.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 80.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/217 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/217

---

(2004/C 78 E/0222)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3070/03

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Concurrentiedistorsies door Duitse wet inzake de internationale economie

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de Duitse Bondsregering op het gebied van de wapenindustrie een nieuwe vergunnings- en meldingsplicht voor de verkoop van ten minste 25 % van de aandelen van binnenlandse bedrijven aan buitenlandse kopers wil invoeren? Zo ja, hoe reageert de Commissie hierop en heeft zij hierover reeds een standpunt ingenomen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de Duitse Bondsregering op het gebied van de wapenindustrie een nieuwe vergunnings- en meldingsplicht voor de verkoop van ten minste 25 % van de aandelen van binnenlandse bedrijven aan buitenlandse kopers wil invoeren? Zo ja, hoe reageert de Commissie hierop en heeft zij hierover reeds een standpunt ingenomen?

| 2. | Deze nieuwe federale wet moet gelden voor ondernemingen die exportrelevante goederen vervaardigen of daarmee handelen. Doel van de vergunningsplicht moet zijn om het wegtrekken van Duitse ondernemingen en het verwerven van invloed door derde landen op de gevoelige wapenbranche te controleren. |
| --- | --- |

2.

Deze nieuwe federale wet moet gelden voor ondernemingen die exportrelevante goederen vervaardigen of daarmee handelen. Doel van de vergunningsplicht moet zijn om het wegtrekken van Duitse ondernemingen en het verwerven van invloed door derde landen op de gevoelige wapenbranche te controleren.

| 3. | De definitie en de afbakening van datgene wat in ruimere zin tot „wapenindustrie” behoort, is vaag. Wat denkt de Commissie tegen het gevaar te ondernemen dat zich door een dergelijk vergunningsvoor-behoud van een EU-regering ook in andere economische branches een politiek gemotiveerde beïnvloeding kan ontwikkelen en dat daardoor de concurrentiepositie en de vrijheid van ondernemers van de betrokken Duitse ondernemingen essentieel kan worden beïnvloed? |
| --- | --- |

3.

De definitie en de afbakening van datgene wat in ruimere zin tot „wapenindustrie” behoort, is vaag. Wat denkt de Commissie tegen het gevaar te ondernemen dat zich door een dergelijk vergunningsvoor-behoud van een EU-regering ook in andere economische branches een politiek gemotiveerde beïnvloeding kan ontwikkelen en dat daardoor de concurrentiepositie en de vrijheid van ondernemers van de betrokken Duitse ondernemingen essentieel kan worden beïnvloed?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 november 2003)

Overeenkomstig artikel 56 van het EG-Verdrag zijn alle beperkingen van het kapitaalverkeer tussen lidstaten onderling en tussen lidstaten en derde landen verboden, maar overeenkomstig artikel 58 van het EG-Verdrag doet het bepaalde in artikel 56 niets af aan het recht van de lidstaten:

| — | alle nodige maatregelen te nemen om overtredingen van de nationale wetten en voorschriften tegen te gaan; |
| --- | --- |

—

alle nodige maatregelen te nemen om overtredingen van de nationale wetten en voorschriften tegen te gaan;

| — | te voorzien in procedures voor de kennisgeving van kapitaalbewegingen ter informatie van de overheid; en |
| --- | --- |

—

te voorzien in procedures voor de kennisgeving van kapitaalbewegingen ter informatie van de overheid; en

| — | maatregelen te nemen die op grond van de openbare veiligheid gerechtvaardigd zijn (artikel 58, lid 1, onder b, van het EG-Verdrag). |
| --- | --- |

—

maatregelen te nemen die op grond van de openbare veiligheid gerechtvaardigd zijn (artikel 58, lid 1, onder b, van het EG-Verdrag).

In zijn vraag verwijst het geachte parlementslid naar een Duits federaal wetsvoorstel, dat nog in voorbereiding is. Voordat de Commissie een verder standpunt kan innemen, moeten de bestaande wetgeving en de definitieve bewoordingen van het wetsvoorstel worden onderzocht. Een goedkeurings- of aanmeldingsprocedure met betrekking tot de verkoop van meer dan 25 % van de aandelen van binnenlandse bedrijven aan buitenlandse kopers op het gebied van de wapenindustrie en de exporthandel kan namelijk vallen onder deze voorzichtigheidsoverwegingen. De Commissie zal natuurlijk nagaan of het toepassingsgebied van deze nieuwe wet geen aanleiding geeft tot bezwaren in de zin van artikel 58, lid 3, van het EG-Verdrag (willekeurige discriminatie, verkapte beperking van het vrije kapitaalverkeer).

Op basis van de beschikbare informatie is de Commissie niet van plan specifieke maatregelen te nemen als de lidstaten initiatieven nemen zoals die beschreven door het geachte parlementslid. De Commissie zal echter ervoor blijven zorgen dat het vrije kapitaalverkeer niet onrechtmatig wordt beperkt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/218 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/218

---

(2004/C 78 E/0223)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3072/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   ADSL-dienst in Griekenland

De Griekse telecommunicatiemaatschappij (OTE) heeft in juni dit jaar een ADSL-dienst in Griekenland geïntroduceerd. Al onmiddellijk zijn er klachten gerezen over de modaliteiten, de kwaliteit en de tarieven van deze dienstverlening. Deze dienst is in Griekenland namelijk vijf keer zo duur dan in de rest van de EU. De reden hiervoor is dat de OTE er met allerlei kunstgrepen in geslaagd is de particuliere ondernemingen die ADSL aanbieden, feitelijk van de markt te weren en hun de kans heeft ontnomen om met de OTE te concurreren.

De OTE, die de ADSL-dienst zowel op klein- als op groothandelsbasis levert, heeft besloten het verschil tussen de kleinhandels- en de groothandelsprijs zeer klein te houden, zodat de particuliere ondernemingen niet de kans krijgen ADSL-diensten aan te bieden aan lagere prijzen dan die welke de OTE biedt. Bovendien garandeert de OTE geen kwaliteitsniveau aan de ADSL-dienst die zij op groothandelsbasis aan particuliere ondernemingen levert (dit wordt beperkt tot „best efforts”), zodat deze evenmin aan hun klanten een kwaliteitsdienst kunnen garanderen. De OTE activeert ook de ADSL-dienst enkel bij de particuliere gebruikers die hun installatie bij de OTE hebben gekocht.

| 1. | Wat denkt de Commissie van deze praktijken van de OTE in het kader van de liberalisering van de telecomdiensten in de EU? |
| --- | --- |

1.

Wat denkt de Commissie van deze praktijken van de OTE in het kader van de liberalisering van de telecomdiensten in de EU?

| 2. | Is zij voornemens stappen te ondernemen bij de Griekse overheid om een eind te maken aan het monopolie dat de OTE feitelijk heeft op de telecommarkt, waardoor zowel de Griekse burgers als de Griekse economie de kans wordt ontnomen om deze nieuwe technologie te gebruiken en te benutten? |
| --- | --- |

2.

Is zij voornemens stappen te ondernemen bij de Griekse overheid om een eind te maken aan het monopolie dat de OTE feitelijk heeft op de telecommarkt, waardoor zowel de Griekse burgers als de Griekse economie de kans wordt ontnomen om deze nieuwe technologie te gebruiken en te benutten?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(27 november 2003)

Volgens het nieuwe EU-regelgevingskader inzake elektronische communicatie, moet de nationale regelgevende instantie, rekening houdend met de aanbeveling van de Commissie betreffende relevante markten (1), een marktanalyse maken van onder andere de markt voor ontbundelde toegang op wholesale-niveau (inclusief gedeelde toegang) tot koperen aansluitnetten en -subnetten, voor het verzorgen van breedband- en spraakdiensten en van de markt voor wholesale-breedbandtoegang, om te bepalen of een exploitant over aanzienlijke marktmacht beschikt op deze markten. Indien dit het geval is, moet de nationale regelgevende instantie passende maatregelen opleggen.

Griekenland heeft de nieuwe Gemeenschapsregelgeving nog niet omgezet. De Commissie heeft tegen Griekenland inbreukprocedures ingeleid wegens niet mededeling van de omzettingsmaatregelen.

Dankzij de regelmatige onderzoeken van de comités voor Open Network Provision (ONP) en communicatie is de Commissie op de hoogte van de trage vooruitgang bij de levering van breedbanddiensten in Griekenland. Geen enkele exploitant heeft een formele of informele klacht over de levering van ADSL-lijnen in Griekenland bij de Commissie ingediend. Wel hebben particulieren zich bezorgd tot de Commissie gewend, die hierop adequaat heeft gereageerd.

Het oude EU-regelgevingskader dat van toepassing was tot het op 25 juli 2003 werd vervangen, is via de nationale omzettingsmaatregelen nog steeds van toepassing in Griekenland. De oude regelgeving voorziet niet in de gewone doorverkoop van ADSL-lijnen, maar reguleert de toegang tot en de interconnectie met het netwerk van de gevestigde exploitant. De nationale regelgevende instantie moet er in het bijzonder voor zorgen dat de gevestigde exploitant de toegang tot zijn netwerk niet onder discriminerende voorwaarden aan zijn concurrenten aanbiedt.

De Commissie heeft de Nationale Commissie voor Communicatie en Post (EETT) en het secretariaat-generaal van het ministerie voor vervoer ingelicht over de bezorgdheid van de gebruikers. De EETT verrichtte relevante onderzoeken die aanzienlijke prijsverminderingen opleverden, zodat er momenteel volgens de EETT geen afwijkingen ten opzichte van het Gemeenschapsgemiddelde meer bestaan. Toch blijft de marge tussen wholesale- en kleinhandelsprijzen bij de levering van ADSL-lijnen klein. De EETT onderzoekt nu de prijs en kwaliteit van de diensten om erop toe te zien dat OTE haar diensten niet onder discriminerende voorwaarden aan de concurrenten aanbiedt.

De Commissie volgt de zaak op de voet en zal inbreukprocedures inleiden indien ze van mening is dat de Gemeenschapsverplichtingen niet naar behoren zijn nagekomen, of haar bevoegdheid volgens de concurrentieregels van het EG-Verdrag aanwenden indien de houding van OTE onverenigbaar blijkt te zijn met zijn verplichtingen krachtens artikel 82 van het EG-Verdrag.

---

(1)  Aanbeveling 2003/311/EG van de Commissie van 11 februari 2003 betreffende relevante producten- en dienstenmarkten in de elektronische communicatiesector die overeenkomstig Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatie-netwerken en -diensten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen, PB L 114 van 8.5.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/219 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/219

---

(2004/C 78 E/0224)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3073/03

van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Kostprijs van de bankverrichtingen in Griekenland

Volgens berichten in de Griekse media zijn de Griekse banken van plan kosten aan te rekenen voor alle bankverrichtingen (ook voor de meest eenvoudige, zoals bijvoorbeeld de stand van de bankrekening opvragen) die worden uitgevoerd door hun loketbedienden. Voor elke deviezenverrichting, en ook voor het storten of opnemen van cash van een rekening, zou minimum 2 EUR worden aangerekend, en de stand van de rekening opvragen zou meer dan 1,5 EUR kosten.

Naast de zelfstandigen en de vele duizenden andere Griekse spaarders zijn er ook honderdduizenden Griekse gepensioneerden die via de bankloketten hun bankverrichtingen doen, aangezien zij uiteraard niet weten hoe zij moeten omgaan met de moderne geldautomaten, het internet of met het zogenaamde phonebanking. Indien hoger genoemde plannen worden uitgevoerd dan betekent dat een serieus probleem voor de gepensioneerden, omdat zij, willen zij de loketkosten te vermijden, gebruik moeten maken van de geldautomaten (die zich gewoonlijk buiten de banklokalen bevinden). Op die manier worden zij een gemakkelijk doelwit voor de talrijke criminelen waarmee het land de laatste jaren geplaagd wordt.

Hoeveel betalen de Europese burgers in de overige veertien EU-landen om geld te storten, op te nemen en hun rekeningstand op te vragen? Wat is de gemiddelde rente op respectievelijk zichtrekeningen spaarrekeningen in de twaalf landen van de Eurozone?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 december 2003)

De Commissie betreurt dat zij over onvoldoende informatie beschikt om een volledig antwoord te kunnen geven op de schriftelijke vraag.

Voorzover de Commissie weet, beslist elke bank op basis van het concurrentieklimaat en de kosten die ze heeft, welke prijzen ze hanteert voor bankverrichtingen. Als alle banken dezelfde prijzen hanteren, zoals wordt gesuggereerd in de schriftelijke vraag, heeft het geachte parlementslid inderdaad redenen om aan te nemen dat de banken onderling prijsafspraken hebben gemaakt, en stelt de Commissie voor die informatie door te spelen aan de nationale mededingingsautoriteiten. In principe komt de Commissie niet tussenbeide op het gebied van prijzen. De enige communautaire bepaling op het gebied van kosten voor betalingen is Verordening (EG) nr. 2560/2001 van de Raad van 19 december 2001 betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro (1). Daarin is vastgelegd dat voor grensoverschrijdende betalingen in euro niet meer kosten mogen worden aangerekend dan voor binnenlandse betalingen.

De Commissie heeft geen informatie verzameld over de kosten die de burgers van de lidstaten worden aangerekend voor het storten of opnemen van geld en het opvragen van de rekeningstand. Zij weet ook niet of dergelijke informatie beschikbaar is. Duizenden financiële instellingen in de Unie bepalen die kosten zonder onderling overleg. Gegevens over de gemiddelde prijzen die elk land voor genoemde verrichtingen hanteert, zijn niet voorhanden.

Voor de 12 landen van de eurozone verzamelt en publiceert de Europese Centrale Bank (ECB) nationale statistieken over de gemiddelde rentetarieven op deposito's in rekeningen-courant, termijndeposito's en spaarrekeningen. Die statistieken zijn echter niet geharmoniseerd en de rentetarieven kunnen dan ook niet rechtstreeks met elkaar worden vergeleken. De tabellen van de ECB zijn terug te vinden op het internet onder: (http://www.ecb.int/stats/nrir/rir_nrir.pdf). De Commissie zal het geachte parlementslid nog een exemplaar toesturen van de meer gedetailleerde tabellen.

In lidstaten waar dergelijke informatie beschikbaar was, varieerden de gemiddelde rentetarieven in juni 2003 van 0,15 % tot 1,48 % voor lopende rekeningen en van 0,04 % tot 3,15 % voor spaarrekeningen. In de eurozone bedroeg het gemiddelde tarief 1,85 % voor deposito's met een looptijd van een jaar en 1,83 % voor deposito's met een opzegtermijn tot en met drie maanden.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/220 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/220

---

(2004/C 78 E/0225)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3074/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Avermectine

Het pesticide Avermectine (ook bekend onder de naam Abamectine en Ivermectine) is door het Environmental Protection Agency van de Verenigde Staten (EPA) ingedeeld onder de pesticiden met een toxiciteit van klasse IV, ofwel vrijwel niet giftig. In zeer hoge doses kan het echter een uitwerking hebben op zoogdieren door symptomen zoals een verminderde werking van het zenuwgestel, zoals gebrek aan coördinatie, tremor, lethargie, angstgevoelens en verwijde pupillen.

In hoeverre is het gebruik van deze pesticide in de EU geregeld?

Is de Commissie tevreden over de mate van naleving van bestaande EU-wetgeving betreffende deze pesticide op nationaal niveau, en zo nee, welke maatregelen overweegt zij dan?

Wat is de reactie van de Commissie op beweringen dat residuen van deze pesticide in dierlijk afval het composteringsproces vertragen?

Welke officiële reacties heeft de Commissie, naar aanleiding van haar mededeling inzake bodembescherming van 2002 (1), tot dusver van de Ierse regering ontvangen op haar voor 2004 geplande voorstellen voor wetgeving inzake compost en ander biologisch afval?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 november 2003)

Het gebruik van de groep werkzame stoffen avermectines (waar onder meer abamectine en ivermectine deel van uitmaken) is geregeld bij de wetgeving inzake gewasbeschermingsproducten, de biocidenwetge-ving en de wetgeving inzake diergeneeskundige producten, waarin ook de maximumgehalten voor residuen in producten van plantaardige en dierlijke origine zijn vastgesteld.

In Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (2) is vastgesteld dat deze middelen alleen mogen worden gebruikt als ze geen onaanvaardbare uitwerking op de gezondheid van de mens en op het milieu hebben. In afwachting van de communautaire beoordelingen en de beschikkingen van de Commissie over afzonderlijke werkzame stoffen die in juli 1993 reeds op de markt waren, werd het bij deze richtlijn toegestaan de nationale regels tijdelijk te blijven toepassen. Abamectine staat op de derde prioriteitenlijst van werkzame stoffen die de Commissie overeenkomstig deze richtlijn heeft opgesteld. In het kader van Verordening (EG) nr. 451/2000 van de Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (3), heeft de industrie aangegeven er belang aan te hechten tijdens het beoordelingsproces de positieve kanten het gebruik van deze werkzame stof te belichten. Uiterlijk op 25 november 2003 moet een volledig dossier bij de Commissie worden ingediend. De Commissie zal op basis van dat dossier beslissen of het gebruik van abamectine voor gewasbescherming aanvaardbaar is.

De maximumgehalten voor abamectineresiduen in levensmiddelen ten gevolge van het gebruik van abamectine in gewasbeschermingsproducten zijn vastgesteld in Richtlijn 2002/79/EG van de Commissie van 2 oktober 2002 houdende wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong met inbegrip van groenten en fruit (4).

Het gebruik van abamectine in biociden is geregeld bij Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (5). In deze Richtlijn is bepaald dat werkzame stoffen alleen in biociden mogen worden gebruikt wanneer is aangetoond dat ze geen onaanvaardbare uitwerking hebben op de gezondheid van de mens en op het milieu. In afwachting van de communautaire beoordelingen en de beschikkingen van de Commissie over afzonderlijke werkzame stoffen die in mei 2000 reeds op de markt waren, wordt het bij deze richtlijn toegestaan de nationale regels tijdelijk te blijven toepassen. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 september 2000 inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende biociden bedoelde programma (6) heeft de industrie meegedeeld dat zij abamectine in twee soorten producten wenst te gebruiken: insecticiden en slakkendodende middelen. Overeenkomstig een verordening van de Commissie die binnenkort zal worden goedgekeurd, moet uiterlijk op 30 april 2006 een volledig dossier met betrekking tot het gebruik in insecticiden worden ingediend. De Commissie zal op basis van een beoordeling van dat dossier beslissen of het gebruik van abamectine in biociden aanvaardbaar is.

De maximumgehalten voor abamectineresiduen in runder- en schapenweefsel ten gevolge van het diergeneeskundig gebruik van abamectine zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 3425/93 van de Commissie van 14 december 1993 tot wijziging van bijlagen I en II bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (7) en in Verordening (EG) nr. 868/2002 van de Commissie van 24 mei 2002 tot wijziging van de bijlagen I en II bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 (8).

De Commissie heeft geen berichten ontvangen waaruit zou blijken dat de lidstaten de huidige communautaire wetgeving met betrekking tot dit pesticide niet naleven.

Het is de Commissie niet bekend dat residuen van dit pesticide in dierlijk afval het composteringsproces vertragen. In het kader van de bij Richtlijn 91/414/EEG geplande beoordeling zal worden nagegaan of het gebruik van dit pesticide voor gewasbescherming inderdaad een dergelijk effect heeft.

In het kader van haar Mededeling „Naar een thematische strategie inzake bodembescherming” heeft de Commissie een reeks initiatieven aangekondigd, waaronder een voorstel betreffende het omgaan met biologisch afval. De lidstaten hoefden niet te reageren op deze mededeling. Op 25 juni 2002 heeft de Raad conclusies betreffende geïntegreerde bodembescherming goedgekeurd, waarin wordt benadrukt dat de lopende initiatieven in verband met milieuwetgeving inzake, onder meer, compost, een belangrijke bijdrage zullen leveren aan de bodembescherming; de Raad verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk de passende voorstellen in te dienen.

---

(1)  COM(2002) 179 def.

(2)  PB L 230 van 19.8.1991.

(3)  PB L 55 van 29.2.2000.

(4)  PB L 291 van 28.10.2002.

(5)  PB L 123 van 24.4.1998.

(6)  PB L 228 van 8.9.2000.

(7)  PB L 312 van 15.12.1993.

(8)  PB L 137 van 25.5.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/222 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/222

---

(2004/C 78 E/0226)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3096/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Bescherming van monopolies en hoge tarieven door luchtvaartverdragen met derde landen en pogingen van potentiële concurrenten om zulke monopolies te omzeilen

| 1. | Is het de Commissie bekend dat op grond van een verdrag uit 1996 een monopolie van de luchtvaartmaatschappijen KLM en SLM bestaat in de vorm van een „joint venture” op de drukbezette lijnverbinding tussen Schiphol in Nederland en Zanderij in de voormalige Nederlandse kolonie Suriname? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat op grond van een verdrag uit 1996 een monopolie van de luchtvaartmaatschappijen KLM en SLM bestaat in de vorm van een „joint venture” op de drukbezette lijnverbinding tussen Schiphol in Nederland en Zanderij in de voormalige Nederlandse kolonie Suriname?

| 2. | Hoe beoordeelt de Commissie dat op deze route aanmerkelijk hogere tarieven worden berekend dan voor de parallelle Franse binnenlandse verbinding met het overzeese departement Cayenne (Frans Guyana), maar dat deze Franse verbinding geen serieuze concurrent kan zijn zolang Cayenne niet via een goede wegverbinding met Suriname verbonden is? |
| --- | --- |

2.

Hoe beoordeelt de Commissie dat op deze route aanmerkelijk hogere tarieven worden berekend dan voor de parallelle Franse binnenlandse verbinding met het overzeese departement Cayenne (Frans Guyana), maar dat deze Franse verbinding geen serieuze concurrent kan zijn zolang Cayenne niet via een goede wegverbinding met Suriname verbonden is?

| 3. | Is het gebruikelijk en toegestaan dat een EU-lidstaat met een derde land een verdrag sluit dat de luchtverbinding reserveert voor de twee „eigen” luchtvaartmaatschappijen, met een ongewoon hoog vluchttarief als gevolg? Welke andere voorbeelden kent de Commissie daarvan? Betreft het in die gevallen eveneens verbindingen met voormalige koloniën die voor deze landen onmisbaar zijn voor de contacten met familie, hogeronderwijsvoorzieningen en de wereld buiten het eigen land? |
| --- | --- |

3.

Is het gebruikelijk en toegestaan dat een EU-lidstaat met een derde land een verdrag sluit dat de luchtverbinding reserveert voor de twee „eigen” luchtvaartmaatschappijen, met een ongewoon hoog vluchttarief als gevolg? Welke andere voorbeelden kent de Commissie daarvan? Betreft het in die gevallen eveneens verbindingen met voormalige koloniën die voor deze landen onmisbaar zijn voor de contacten met familie, hogeronderwijsvoorzieningen en de wereld buiten het eigen land?

| 4. | Is het de Commissie bekend dat de luchtvaartmaatschappij Air Holland met ingang van 1 november 2003 een concurrerende „seat-only” verbinding tussen Nederland en Suriname wil starten en dat de daarvoor in rekening te brengen tarieven ruim de helft lager zullen zijn dan die van het huidige monopolie, en dat in het geval dat Nederland opnieuw een vergunning daarvoor weigert zal worden gevlogen vanuit België dat een afzonderlijk luchtvaartverdrag heeft met Suriname? |
| --- | --- |

4.

Is het de Commissie bekend dat de luchtvaartmaatschappij Air Holland met ingang van 1 november 2003 een concurrerende „seat-only” verbinding tussen Nederland en Suriname wil starten en dat de daarvoor in rekening te brengen tarieven ruim de helft lager zullen zijn dan die van het huidige monopolie, en dat in het geval dat Nederland opnieuw een vergunning daarvoor weigert zal worden gevlogen vanuit België dat een afzonderlijk luchtvaartverdrag heeft met Suriname?

| 5. | Wat kan de Commissie ondernemen om te voorkomen dat passagiers voor de verbinding Nederland-Suriname vanwege de aanmerkelijk lagere tarieven in toenemende mate gaan uitwijken naar verbindingen via Cayenne, het Caribische eiland Curaçao of Brussel? |
| --- | --- |

5.

Wat kan de Commissie ondernemen om te voorkomen dat passagiers voor de verbinding Nederland-Suriname vanwege de aanmerkelijk lagere tarieven in toenemende mate gaan uitwijken naar verbindingen via Cayenne, het Caribische eiland Curaçao of Brussel?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 7 october 2003.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 december 2003)

Het is de Commissie bekend dat het luchtverkeer tussen de lidstaten en derde landen wordt geregeld door bilaterale luchtvaartovereenkomsten tussen de landen waar zich de luchthavens bevinden. Het is de Commissie ook bekend dat sommige van deze overeenkomsten beperkingen opleggen inzake het aantal luchtvaartmaatschappijen dat de route kan exploiteren, frequenties en tarieven. Bovendien beperken deze overeenkomsten de exploitatie van de betrokken routes tot luchtvaartmaatschappijen die het eigendom zijn van of worden gecontroleerd door onderdanen van de lidstaat die de overeenkomst heeft gesloten. Deze „nationaliteitsclausule” belet andere maatschappijen uit de Gemeenschap te vliegen op routes naar derde landen uit andere luchthavens in de Unie dan die zich bevinden in de lidstaat waarvan zij de „nationaliteit” bezitten.

Op 5 november 2002 erkende het Hof van Justitie de bevoegdheid van de Commissie om onderhandelingen te voeren over bepaalde aspecten van deze bilaterale overeenkomsten. Zo heeft het de „nationaliteitsclausules” onverenigbaar met het EG-verdrag verklaard. Bijgevolg heeft de Commissie de Raad voorgesteld een aantal maatregelen goed te keuren om te zorgen voor een degelijk wettelijk kader voor het sluiten en ten uitvoer leggen van luchtvaartovereenkomsten en voor een billijke verdeling van de bevoegdheden tussen de Gemeenschap en de lidstaten. De Raad keurde deze maatregelen goed op 5 juni 2003. De Commissie is onmiddellijk begonnen met het voeren van onderhandelingen teneinde (a) een alomvattende luchtvaartovereenkomst tussen de Unie en de Verenigde Staten af te sluiten, (b) nieuwe afspraken te maken over de punten in de bilaterale overeenkomsten waarvoor uitsluitend de Gemeenschap bevoegd is en (c) ervoor te zorgen dat in internationale overeenkomsten alle communautaire luchtvaartmaatschappijen overeenkomstig het EG-Verdrag zonder enige discriminatie toegang hebben tot de markt. De Commissie kan evenwel niet over alle bestaande bilaterale overeenkomsten tegelijk opnieuw onderhandelen. In haar mededeling van 19 november 2002 (1) naar aanleiding van de arresten van het Hof heeft de Commissie een aantal cruciale handelspartners opgesomd waarmee naar haar oordeel de Gemeenschap in de toekomst onderhandelingen moet beginnen voeren.

Naast de hierboven vermelde aspecten van de bilaterale luchtvaartovereenkomsten waarvan het Hof van Justitie heeft erkend dat zij vallen onder de bevoegdheid van de Gemeenschap, blijven andere aspecten volgens de huidige stand van de gemeenschapswetgeving tot de bevoegdheid van de lidstaten behoren. Het gaat hierbij onder meer over de toewijzing van verkeersrechten in het kader van een bilaterale overeenkomst. De nationale autoriteiten blijven aansprakelijk voor alle problemen die voortvloeien uit deze toewijzing en hiermee verband houdende vergunningen.

Wat de toepassing van de regels inzake concurrentie betreft, dient erop te worden gewezen dat volgens artikel 10, juncto artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag het de lidstaten verboden is de schending van de concurrentieregels op te leggen of aan te moedigen.

Op te merken valt evenwel dat het bestaan van een duopolie op bepaalde routes op zich geen schending van de regels inzake concurrentie inhoudt. In de vraag wordt vermeld dat de op de route tussen Amsterdam en Zanderij berekende tarieven veel hoger zijn dan de tarieven op soortgelijke routes tussen Frankrijk en Cayenne. Dit feit op zichzelf betekent niet dat er op de betrokken route sprake is van misbruik van een machtspositie. De tarieven zijn inderdaad meestal lager op markten die openstaan voor concurrentie, dan op beperkte markten, die zijn gereserveerd voor één of enkele exploitanten.

Tot slot dient erop te worden gewezen dat de Commissie onder de huidige regelgeving slechts over beperkte bevoegdheid beschikt om de toepassing van de concurrentieregels betreffende luchtverkeer tussen de Gemeenschap en derde landen af te dwingen. Dit luchtverkeer valt immers buiten het werkingsgebied van de huidige toepassingsverordening. De nieuwe toepassingsverordening (Verordening (EG) 1/2003) zal hieraan niets veranderen. Daarom keurde de Commissie in februari 2003 een voorstel goed om dit euvel te verhelpen. Het voorstel is ingediend bij de Raad en het overleg is aan de gang.

---

(1)  COM(2002) 649 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/223 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/223

---

(2004/C 78 E/0227)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3113/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Classificatie van de codes van de meeteenheden voor de hoeveelheden geëxporteerde goederen, vermeld in de gegevensbank CATS (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie

De Commissie heeft aan haar aanvullend antwoord op mijn schriftelijke vraag P-3202/02 (1) enkele uittreksels uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) toegevoegd, waarin gegevens worden vermeld die afkomstig zijn van de lidstaten en betrekking hebben op de uitvoer van landbouwproducten uit de Gemeenschap naar derde landen.

Zo worden o.m. de meeteenheden voor de uitgevoerde hoeveelheden vermeld, met de volgende codes: 1; 10; 30; GRA; HL; Hl; hl; HST; k; K; kg; Kg; Kgs; KGS; NUM; NUMBER; P; q; ST; T; t; TON; U, UNI.

Kan de Commissie mij meedelen of „GRA” gram betekent, of „k, kg, K, Kg, Kgs, KGS” staat voor kilogram, „q” voor „quintaal”, „TON, T, t” voor ton, „HL, Hl, hl” voor hectoliter, en waar de codes „1, 10, 30, HST, NUM, NUMBER, P, ST, U, UNI” voor staan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 november 2003)

Het aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 betreft een lijst van verzamelde restituties die zijn betaald bij de uitvoer naar verschillende bestemmingen. De verzamelde restituties hebben betrekking op de financiële jaren 1998 tot 2001 en de in die lijst opgenomen bijzonderheden voor de meeteenheden zijn aangegeven zoals ze door de lidstaten zijn opgegeven.

Tot het begrotingsjaar 2001 legde Verordening (EG) nr. 2390/1999 van de Commissie (2) de lidstaten geen standaardcode op voor de aan de Commissie opgegeven meeteenheden. Voor die periode bevat de CATS-databank dan ook de meeteenheden zoals die intern worden gebruikt door de lidstaten in hun eigen computersystemen, waarbij voor ieder begrotingsjaar op nationaal niveau de betekenis wordt gegeven.

Geconfronteerd met deze grote verscheidenheid aan door de lidstaten gebruikte niet gestandaardiseerde codes heeft de Commissie standaardcodes voor meeteenheden geïntroduceerd bij het actualiseren van Verordening (EG) nr. 2390/1999 voor het financiële jaar 2002. Vanaf het financiële jaar 2002 vereist de Commissie de volgende standaardcodes:

| Teken | Betekenis |
| --- | --- |
| K | kilogram |
| L | liter |
| P | stuk |

Teken

Betekenis

K

kilogram

L

liter

P

stuk

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(2)  Verordening (EG) nr. 2390/1999 van de Commissie van 25 oktober 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1663/95 wat betreft de vorm en de inhoud van de boekhoudkundige informatie die de lidstaten ter beschikking van de Commissie moeten houden in het kader van de goedkeuring van de rekeningen van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, PB L 295 van 16.11.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/224 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/224

---

(2004/C 78 E/0228)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3124/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Werktaal

Met de uitbreiding van de Europese Unie wordt het taalprobleem alsmaar actueler, zowel voor het deugdelijk functioneren van de instellingen (vertaling en vertolking, werkdocumenten en ambtelijke documentatie) met inachtneming van de waarde en bijgevolg gelijke behandeling van elke taal van de Europese Unie afzonderlijk, als voor de keuze en het gebruik van de werktalen van de diensten. Naar het schijnt, bestaat er een neiging om voor de interne organisatie van de werkzaamheden uitsluitend Engels te gebruiken, en zelfs het Frans op te geven, dat totnogtoe altijd de eerste werktaal geweest is.

| 1. | Kan de Europese Commissie de ontwikkeling bevestigen of tegenspreken? |
| --- | --- |

1.

Kan de Europese Commissie de ontwikkeling bevestigen of tegenspreken?

| 2. | Als het antwoord bevestigend luidt, vindt ze dan niet dat haar diensten de letter en de geest van de verdragen overtreden? |
| --- | --- |

2.

Als het antwoord bevestigend luidt, vindt ze dan niet dat haar diensten de letter en de geest van de verdragen overtreden?

| 3. | Kan ze voor de keuze van de werktalen objectieve criteria vaststellen, en daarbij ook de demografische werkelijkheid onder ogen zien, een criterium dat niet uit het oog verloren mag worden? Hoe denkt ze in te grijpen om de gelijke taalrechten van elk land te herstellen? Het is immers in zijn taal dat elk land de meest vanzelfsprekende uitdrukking van zijn eigenheid en waarde vindt? |
| --- | --- |

3.

Kan ze voor de keuze van de werktalen objectieve criteria vaststellen, en daarbij ook de demografische werkelijkheid onder ogen zien, een criterium dat niet uit het oog verloren mag worden? Hoe denkt ze in te grijpen om de gelijke taalrechten van elk land te herstellen? Het is immers in zijn taal dat elk land de meest vanzelfsprekende uitdrukking van zijn eigenheid en waarde vindt?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 januari 2004)

| 1. en 2. | De Commissie kan niet bevestigen dat er een tendens is om in het kader van de interne organisatie van haar werkzaamheden uitsluitend het Engels als werktaal te gebruiken.
  Enerzijds zijn op grond van Verordening (EEG) nr. 1/58 van de Raad tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (1), alle officiële talen tegelijkertijd werktalen (artikel 1) en kunnen ze dus van rechtswege op dezelfde voet worden gebruikt in de instellingen.
  Anderzijds is het normaal dat om operationele redenen bij de dagelijkse activiteiten van de diensten bepaalde talen door het personeel van de Commissie meer worden gebruikt dan andere. Nochtans wordt hierbij de gelijkheid van de talen als officiële talen en werktalen nageleefd. De Commissie is ook niet van plan een specifieke regeling in te voeren voor het bevoorrechten van het gebruik van een of meerdere talen in haar diensten.
  Artikel 28 van het statuut bepaalt als algemene aanwervingsvoorwaarde dat de kandidaat blijkt moet geven van „een grondige kennis van een van de talen der Gemeenschappen en van een voldoende kennis van een andere taal der Gemeenschappen voorzover dit voor de door hem te verrichten werkzaamheden noodzakelijk is.”
  In het kader van de administratieve hervorming heeft de Commissie maatregelen voorgesteld om de meertaligheid sterker aan te moedigen; naast de kennis van een tweede taal bij de aanwerving houdt de Commissie rekening met het aanleren van een derde taal op het ogenblik van de eerste bevordering na de indiensttreding.
  In dit verband wijst de Commissie er ook op dat het aanbieden van intensieve taalcursussen voor haar een absolute prioriteit is geworden; hierdoor wordt het mogelijk taalcursussen te organiseren voor personeelsleden die bij hun indiensttreding niet of onvoldoende de talen beheersen waarin het vaakst specifieke opleidingen (andere opleidingen dan taalcursussen) worden gegeven. |
| --- | --- |

1. en 2.

De Commissie kan niet bevestigen dat er een tendens is om in het kader van de interne organisatie van haar werkzaamheden uitsluitend het Engels als werktaal te gebruiken.

Enerzijds zijn op grond van Verordening (EEG) nr. 1/58 van de Raad tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (1), alle officiële talen tegelijkertijd werktalen (artikel 1) en kunnen ze dus van rechtswege op dezelfde voet worden gebruikt in de instellingen.

Anderzijds is het normaal dat om operationele redenen bij de dagelijkse activiteiten van de diensten bepaalde talen door het personeel van de Commissie meer worden gebruikt dan andere. Nochtans wordt hierbij de gelijkheid van de talen als officiële talen en werktalen nageleefd. De Commissie is ook niet van plan een specifieke regeling in te voeren voor het bevoorrechten van het gebruik van een of meerdere talen in haar diensten.

Artikel 28 van het statuut bepaalt als algemene aanwervingsvoorwaarde dat de kandidaat blijkt moet geven van „een grondige kennis van een van de talen der Gemeenschappen en van een voldoende kennis van een andere taal der Gemeenschappen voorzover dit voor de door hem te verrichten werkzaamheden noodzakelijk is.”

In het kader van de administratieve hervorming heeft de Commissie maatregelen voorgesteld om de meertaligheid sterker aan te moedigen; naast de kennis van een tweede taal bij de aanwerving houdt de Commissie rekening met het aanleren van een derde taal op het ogenblik van de eerste bevordering na de indiensttreding.

In dit verband wijst de Commissie er ook op dat het aanbieden van intensieve taalcursussen voor haar een absolute prioriteit is geworden; hierdoor wordt het mogelijk taalcursussen te organiseren voor personeelsleden die bij hun indiensttreding niet of onvoldoende de talen beheersen waarin het vaakst specifieke opleidingen (andere opleidingen dan taalcursussen) worden gegeven.

| 3. | Wat betreft de communicatie van de diensten van de Commissie met de overheidsdiensten van de lidstaten en met het grote publiek, benadrukt de Commissie dat zij strikt toeziet op de toepassing van de bepaling van artikel 21, lid 3, van het EG-Verdrag die stelt dat iedere burger van de Unie de instellingen kan aanschrijven in een van de in artikel 314 van het EG-Verdrag genoemde talen en het recht heeft in die taal een antwoord te krijgen. Dit grondrecht is niet alleen opgenomen in het ontwerp-verdrag tot vaststelling van een grondwet (artikel 8, lid 2 over het burgerschap van de Unie), maar ook in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (artikel II-41, lid 4). |
| --- | --- |

3.

Wat betreft de communicatie van de diensten van de Commissie met de overheidsdiensten van de lidstaten en met het grote publiek, benadrukt de Commissie dat zij strikt toeziet op de toepassing van de bepaling van artikel 21, lid 3, van het EG-Verdrag die stelt dat iedere burger van de Unie de instellingen kan aanschrijven in een van de in artikel 314 van het EG-Verdrag genoemde talen en het recht heeft in die taal een antwoord te krijgen. Dit grondrecht is niet alleen opgenomen in het ontwerp-verdrag tot vaststelling van een grondwet (artikel 8, lid 2 over het burgerschap van de Unie), maar ook in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (artikel II-41, lid 4).

---

(1)  PB Β 17 van 6.10.1958.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/225 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/225

---

(2004/C 78 E/0229)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3126/03

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Grensoverschrijdende kansspelen met een humanitair doel

Hoewel in artikel 49 van het Verdrag van Rome de vrijheid van dienstverlening in de gehele Europese Unie wordt gewaarborgd, heeft het Europees Hof van Justitie bepaald dat lidstaten het recht hebben om paal en perk te stellen aan grensoverschrijdende kansspelen omwille van de nationale openbare orde. Dit recht is evenwel geen absoluut recht; elke beperking moet het gestelde doel dienen en moet hieraan evenredig zijn.

In de zaak Gambelli die hangende is bij het Europees Hof van Justitie, heeft de advocaat-generaal in zijn advies van 13 maart 2003 geconcludeerd dat de beperkingen die zijn opgelegd aan een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde online-bookmaker, discriminerend en onterecht zijn.

Met het oog op het bovenstaande luidt de vraag of de Commissie van mening is dat, zolang een gevestigde aanbieder van kansspelen in de EU die beschikt over een vergunning en die de winsten uitkeert aan humanitaire doelen, alle noodzakelijke waarborgen biedt ten aanzien van bescherming van de consument en maatregelen tegen georganiseerde misdaad, grensoverschrijdende beperkingen voor online-kansspel-diensten een overtreding zijn van artikel 49 van het Verdrag van Rome.

In deze specifieke humanitaire context en gelet op het de facto grensoverschrijdend karakter van informaticasamenlevingsdiensten luidt de vraag welke initiatieven de Commissie wil en kan nemen om te garanderen dat de regels van de interne markt van toepassing zijn op dergelijke naar behoren humanitaire diensten.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 december 2003)

De Commissie merkt op dat het Europees Hof van Justitie onlangs in de zaak-Gambelli (C-243/01) heeft geoordeeld dat de lidstaten beperkingen mogen stellen aan de grensoverschrijdende verlening van diensten om doelstellingen van algemeen belang te dienen zoals de bescherming van de consument of de handhaving van de openbare orde. Dergelijke beperkingen zijn, overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof, verenigbaar met het EG-Verdrag indien zij niet-discriminerend en evenredig aan deze doelstellingen zijn, en in elk geval moeten zij dienen om gokactiviteiten op consistente en systematische wijze te beperken. Het betreft hier algemene overwegingen van het Hof, die bijgevolg geldig zijn onafhankelijk van de vraag of de winst wordt gebruikt voor specifieke doeleinden en met name voor humanitaire doeleinden. Voorts moet worden beklemtoond dat de specifieke winstverdeling op zich niet in aanmerking kan worden genomen als voldoende reden om aan te nemen dat automatisch aan alle bovenvermelde eisen wordt voldaan.

De Commissie heeft een aantal klachten ontvangen van exploitanten van gokdiensten die de toepassing van bestaande nationale beperkingen op grensoverschrijdende diensten betwisten. De Commissie zal nu de klachten op dit gebied onderzoeken in het licht van de bovenvermelde recente uitspraak van het Hof en vervolgens passende maatregelen nemen om te garanderen dat de in de recente uitspraak van het Hof vastgestelde beginselen op het gebied van gokken in acht worden genomen, ook op het gebied van gokactiviteiten waarvan de winst voor humanitaire doeleinden wordt gebruikt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/226 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/226

---

(2004/C 78 E/0230)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3130/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Visserij — OASIS — Oceanic Seamounts

Volgens de derde nieuwsbrief (juni 2003) van „OASIS — Oceanic Seamounts: an Integrated Study” (http://www.rrz.uni-hamburg.de/OASIS), een door de Europese Commissie gesubsidieerd onderzoek, hebben naar aanleiding van het voorstel om de Exclusieve Economische Zone van 200 mijl rond de archipels van de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden open te stellen voor de communautaire vloot diverse milieuorganisaties zoals Greenpeace, Seas at Risk en het WWF met de Europese Commissie een briefwisseling gevoerd waarin zij hun ongerustheid over een dergelijke maatregel ventileren.

Volgens OASIS zelf zou het openstellen van deze zone een directe bedreiging inhouden voor de onderzeese bergen en een directe impact hebben op het wetenschappelijk werk van de organisatie.

| — | Kan de Commissie het bestaan van die briefwisseling bevestigen? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie het bestaan van die briefwisseling bevestigen?

| — | Over welke informatie beschikt zij met betrekking tot de gevolgen die OASIS en soortgelijke organisaties voor het gebied in kwestie in het vooruitzicht stellen, in het bijzonder de vernietiging van habitats, onder meer de onderzeese bergen, de vermindering van de diepzeevisstand, het verdwijnen van de kleine visserij, met alle gevolgen van dien voor de vissers en hun familie? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt zij met betrekking tot de gevolgen die OASIS en soortgelijke organisaties voor het gebied in kwestie in het vooruitzicht stellen, in het bijzonder de vernietiging van habitats, onder meer de onderzeese bergen, de vermindering van de diepzeevisstand, het verdwijnen van de kleine visserij, met alle gevolgen van dien voor de vissers en hun familie?

| — | Kan de Commissie bevestigen dat de mariene ecosystemen van de drie archipels bijzonder kwetsbaar zijn en dringend bescherming behoeven? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie bevestigen dat de mariene ecosystemen van de drie archipels bijzonder kwetsbaar zijn en dringend bescherming behoeven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 november 2003)

In juli 2003 heeft de Commissie een gezamenlijke brief ontvangen van Greenpeace, Seas at Risk en het Wereldnatuurfonds (WWF) waarin deze organisaties uiting geven aan hun bezorgdheid over de voorgestelde wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (1) (westelijke wateren) waarbij de exclusieve zone van 200 zeemijl rond de Azoren, Madeira en de Canarische eilanden zou worden verkleind.

Volgens recente wetenschappelijke rapporten en met name die van de Internationale Raad voor de Exploratie van de Zee (ICES) is in verschillende gebieden door de trawlvisserij veroorzaakte schade aan koraalriffen in diep water aangetoond. Door het contact met de trawlnetten worden de poliepen gedood en wordt de structuur van het rif beschadigd. Herstel is soms zeer problematisch of zelfs zonder meer onmogelijk. De schade kan variëren van verkleining van de rifgrootte met bijbehorende daling van de omvang en de diversiteit van de op en rond het rif levende fauna tot volledige vernietiging van het rif, dat dan wordt vervangen door een weinig gediversifieerde gemeenschap.

Wat diepzeevis betreft, heeft de ICES gewaarschuwd dat verschillende dieper gelegen visgronden thans intensief worden geëxploiteerd en in een aantal gevallen sterk worden overbevist. Het is de Commissie bekend dat de betrokken soorten bijzonder kwetsbaar zijn voor overbevissing door hun lage voortplantingstempo.

Parlementsleden alsook Portugese lokale en nationale autoriteiten hebben contact opgenomen met de Commissie om uiting te geven aan hun ongerustheid over de toekomst van de plaatselijke vissersgemeenschappen. De schade aan deze habitats is een bedreiging voor hun voortbestaan.

De Commissie bevestigt dat de ecosystemen op onderzeese bergen in het gebied van de Azoren, Madeira en de Canarische eilanden uiterst kwetsbaar zijn en dat deze belangrijke mariene habitats de nodige bescherming moet worden geboden. Daartoe werkt de Commissie aan een ontwerp-voorstel voor een verordening van de Raad waarbij het gebruik van bodemtrawls in bepaalde delen van de Atlantische Oceaan, inclusief de drie door het geachte parlementslid genoemde gebieden, wordt verboden.

---

(1)  PB L 261 van 20.10.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/227 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/227

---

(2004/C 78 E/0231)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3134/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Nederland — Ecstasy

In antwoord op mijn schriftelijke vraag E-2309/03 (1) heeft de Commissie bevestigd dat „het EWDD in zijn jaarverslag eveneens heeft vermeld dat Nederland een belangrijke producent van ecstasy, amfetaminen en andere drugs” is. Het EWDD voegt hier echter aan toe dat er „ook bewijzen bestaan voor de productie in andere lidstaten en Oost-Europa”, waarvan het de omvang evenwel niet specificeert.

Anderzijds heeft de Commissie mij geen antwoord gegeven op enkele van mijn vragen en met name de volgende: „Kan zij bevestigen dat deze” ecstasy „hoofdzakelijk afkomstig is uit Nederland? Zo ja, welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om te vermijden dat de drugs uit Nederland kunnen worden uitgevoerd en over de hele EU worden verspreid?”

In haar antwoord heeft de Commissie nog op het volgende gewezen: „De Commissie benadrukt dat het vraagstuk van synthetische drugs een belangrijke prioriteit voor de Unie en haar lidstaten moet blijven vormen, hetgeen ook door de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van de EU is onderstreept. Naar aanleiding van een bijeenkomst van deze ministers in september 2002 heeft de Raad een plan goedgekeurd voor de maatregelen die moeten worden getroffen i.v.m. het aanbod van synthetische drugs.”

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| — | of Nederland van de EU-lidstaten de belangrijkste producent van ecstasy is en de belangrijkste ecstasybevoorrader van andere lidstaten, zoals bijvoorbeeld Portugal? |
| --- | --- |

—

of Nederland van de EU-lidstaten de belangrijkste producent van ecstasy is en de belangrijkste ecstasybevoorrader van andere lidstaten, zoals bijvoorbeeld Portugal?

| — | hoeveel jaar de Commissie van deze situatie op de hoogte is? |
| --- | --- |

—

hoeveel jaar de Commissie van deze situatie op de hoogte is?

| — | naar welke bewijzen zij precies verwijst als zij het heeft over „bewijzen” dat ecstasy ook in andere lidstaten wordt geproduceerd en hoe groot de productie en/of risico's daar zijn in vergelijking met Nederland? |
| --- | --- |

—

naar welke bewijzen zij precies verwijst als zij het heeft over „bewijzen” dat ecstasy ook in andere lidstaten wordt geproduceerd en hoe groot de productie en/of risico's daar zijn in vergelijking met Nederland?

| — | welke maatregelen zij heeft getroffen of van plan is te treffen om te voorkomen dat drugs uit Nederland worden uitgevoerd en over de EU worden verspreid? Welke risico's en afzetkanalen er met betrekking tot andere ecstasyproducerende lidstaten bestaan? |
| --- | --- |

—

welke maatregelen zij heeft getroffen of van plan is te treffen om te voorkomen dat drugs uit Nederland worden uitgevoerd en over de EU worden verspreid? Welke risico's en afzetkanalen er met betrekking tot andere ecstasyproducerende lidstaten bestaan?

| — | hoe zij denkt over het plan om maatregelen te treffen met betrekking tot het aanbod van synthetische drugs dat de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van de EU in september 2002 hebben goedgekeurd? Of zij deze maatregelen toereikend en gepast acht om het aanbod van synthetische drugs aan te pakken? |
| --- | --- |

—

hoe zij denkt over het plan om maatregelen te treffen met betrekking tot het aanbod van synthetische drugs dat de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van de EU in september 2002 hebben goedgekeurd? Of zij deze maatregelen toereikend en gepast acht om het aanbod van synthetische drugs aan te pakken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(5 december 2003)

Op basis van informatie en statistische gegevens van de nationale autoriteiten van de lidstaten stellen het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) en de Europese Politiedienst (Europol) jaarlijks een verslag op waarin een stand van zaken wordt gegeven van de productie, de handel en het gebruik van drugs in de Europese Unie en de kandidaat-lidstaten. Rekening houdend met het aantal door de lidstaten gemelde inbeslagnames, werd in het jaarverslag 2001 vastgesteld dat de Europese Unie de voornaamste bron van ecstasy is.

In het jaarverslag 2003 van het EWDD (Stand van de drugsproblematiek in de Europese Unie en Noorwegen) wordt erop gewezen dat het aantal productielocaties voor synthetische drugs dat elk jaar in de EU wordt ontdekt, stabiel blijft (een vijftig- tot zeventigtal). Nederland en België zijn de belangrijkste locaties voor de productie van ecstasy, amfetaminen en aanverwante drugs, maar deze drugs worden ook geproduceerd in andere lidstaten zoals Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk alsook in Estland, Litouwen, Polen en de Tsjechische Republiek.

Deze situatie wordt bevestigd in het jaarverslag 2003 (Stand van de drugsproblematiek in de toetredende landen en kandidaat-lidstaten) waarin wordt gesteld dat synthetische drugs, zoals amfetaminen en ecstasy, die voor lokale consumptie zijn bestemd, worden geproduceerd door clandestiene laboratoria in de Baltische landen, Bulgarije, de Tsjechische Republiek en Hongarije.

Naar aanleiding van de vraag betreffende maatregelen om te voorkomen dat drugs uit Nederland worden uitgevoerd en over de EU worden verspreid, mag niet ervan worden uitgegaan dat een lidstaat a priori gevrijwaard kan zijn van de productie van, en de handel in drugs. Alle lidstaten hebben de VN-conventies ondertekend en werken actief mee aan het systeem voor snelle waarschuwingen, dat werd opgericht in het kader van het gemeenschappelijk optreden van juni 1997. In de strijd tegen misdaadbendes en bij het ontmantelen van clandestiene laboratoria voor de productie van synthetische drugs kunnen de lidstaten een beroep doen op de deskundigheid van Europol, het belangrijkste instrument van de Unie op het gebied van de bestrijding van drugshandel.

In het kader van het actieplan 2000-2004 heeft de Commissie zich ertoe verbonden om, in samenwerking met de lidstaten en Europol, maatregelen te nemen voor de intensivering van de strijd tegen de drugshandel. De Commissie zal de lidstaten vooral ondersteunen om hun politiële, justitiële en douanesamenwerking en hun deskundigheid op het gebied van de controle op chemische precursoren te verbeteren.

Bovendien hoopt de Commissie dat binnenkort in de Raad een politiek akkoord kan worden bereikt over het kaderbesluit betreffende de minimumvoorschriften met betrekking tot strafbare feiten en straffen op het gebied van drugshandel.

In het uitvoeringsplan betreffende de maatregelen die moeten worden genomen in de strijd tegen de synthetische drugs, worden de lidstaten, Europol en het EWDD verzocht concrete acties te ondernemen tegen de verduistering van precursoren, de clandestiene laboratoria en de distributienetwerken. Dit uitvoeringsplan zal worden beoordeeld in het kader van de eindevaluatie van het actieplan 2000-2004.

Om de wetgeving op het gebied van synthetische drugs te verbeteren, heeft de Commissie onlangs een voorstel ingediend voor een beschikking van de Raad inzake de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle ten aanzien van nieuwe verdovende middelen en nieuwe synthetische drugs, die in de plaats zal treden van het gemeenschappelijk optreden van juni 1997. Het Parlement zal hierover een advies kunnen uitbrengen.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 83.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/229 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/229

---

(2004/C 78 E/0232)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3151/03

van Herman Schmid (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Beoordeling van de welvaart in de Europese Unie

Er zijn veel manieren om welvaart te meten. De OESO meet het BNP van de particuliere markt voor producten en diensten. Op die lijst neemt Zweden de zeventiende plaats in.

Een andere methode, ontwikkeld door het Amerikaanse Ministerie van Werkgelegenheid, onderzoekt de ontwikkeling van de productiviteit in het bedrijfsleven (International Comparisons of manufacturing productivity and unit labor cost trends 2002, Newsletter september 9, 2003 — Bureau of Labor Statistics, Washington DC). Hieruit blijkt dat de productiviteitsontwikkeling van de Zweedse industrie in 2002 sterker is gestegen dan in alle andere landen. Zweden staat dan ook op de eerste plaats.

Duidelijk is dus dat verschillende methodes zeer verschillende resultaten opleveren. Het is dan ook interessant om de Europese Commissie eens te vragen of zij vindt dat deze methodes een betrouwbaar, bruikbaar en juist beeld geven van de welvaart in een lidstaat. Leveren zij niet een te beperkt beeld op van de welvaart in de EU, die beweert voort te bouwen op het Europese welvaartsmodel, met een evenwicht tussen concurrentie en sociale verantwoordelijkheid?

Er zijn ook andere meetmethodes waarbij naar meer factoren dan economische en statistische cijfers wordt gekeken. Deze zijn tot stand gekomen nadat de opdrachtgevers, waaronder de VN, tot de slotsom kwamen dat welvaart ook moet worden gemeten aan de vraag hoe de burger zijn omstandigheden beoordeelt. Een hogere levensstandaard voor sommigen of velen betekent niet automatisch een grotere welvaart. De burger moet eerst laten weten hoe een florerende economie, op nationaal niveau of per capita, zijn eigen welvaart heeft verbeterd. Daarvoor zijn meer geavanceerde meetcriteria nodig.

Er zijn methodes ontwikkeld waarbij de levensverwachting, het milieu en de rechtszekerheid in aanmerking worden genomen. Er is een internationale index, gebaseerd op 40 welvaartsindicatoren, genaamd WISP, Weighted Index of Social Progress. Hierbij wordt gekeken naar variabele factoren als opleiding, gezondheid, gelijke kansen, de nationale economie, demografie, milieu, sociale chaos (politieke rechten, corruptie, oorlogsslachtoffers) enz. Volgens deze meting staat Zweden andermaal op de eerste plaats.

Is de Commissie van mening dat WISP en andere meetmethodes vaker zouden moeten worden toegepast wanneer EU-lidstaten met elkaar worden vergeleken? Is het gevaar niet aanwezig dat het evenwicht tussen concurrentie en de sociale dimensie, waarnaar de EU volgens de strategie van Lissabon dient te streven, in het gedrang komt door meer concurrentie en minder sociale verantwoordelijkheid als alleen de meetmethode van de OESO in de EU wordt aangewend? Zou tegen deze achtergrond WISP (of een vergelijkbare EU-welvaartsindex) niet altijd als aanvulling op de ranglijst van de OESO (of een vergelijkbare EU-index voor het meten van de productiviteit) moeten worden gebruikt als de welvaart in de EU wordt gemeten?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(20 november 2003)

Levenskwaliteit wordt beïnvloed door talrijke aparte, maar aanverwante factoren, waardoor het definiëren en het meten ervan een complexe en vrij subjectieve aangelegenheid wordt.

Het productieniveau van goederen en diensten in een land — gemeten als het bruto binnenlands product (BBP) — is een maatstaf voor de materiële welvaart, die doorgaans wordt beschouwd als een belangrijke component van de algemene levenskwaliteit. Levenskwaliteit is echter een veel breder begrip dan materiële welvaart. De Commissie heeft trouwens nooit ramingen van het niveau of van de groei van het BBP gelijkgesteld met een maatstaf voor levenskwaliteit.

De vraag verwijst in het bijzonder naar de Weighted Index of Social Progress (WISP), die net als een aantal soortgelijke meetmethodes in de voorbije jaren is ontwikkeld om de bredere aspecten van levenskwaliteit te kunnen omvatten. Voorbeelden hiervan zijn de milieuduurzaamheidsindex (Environmental Sustainability Index) en de Welzijnsindex (Human Wellbeing Index). Bij het opstellen van deze indexen zijn er twee cruciale stadia: eerst moet een reeks variabelen worden gekozen en vervolgens moeten deze variabelen worden samengebundeld tot een enkel cijfer. Afhankelijk van de samensteller van de index, wordt het resultaat de maatschappelijke-vooruitgangsindex of de milieuduurzaamheidsindex of de welzijnsindex en wat dies meer zij genoemd.

Beide stadia — het selecteren van de variabelen en het bepalen hoe ze gaan worden samengebundeld — houden een aanzienlijke mate van subjectiviteit in. Dit is het grote nadeel van al deze synthetische indexen. Door de verzameling variabelen of de wegingsmethode te veranderen, worden uiteenlopende maatstaven gecreëerd en treden verschillen op bij de berekening van de landenrangschikking. Bijgevolg valt te betwijfelen of zulke indexen meer betrouwbare meetinstrumenten zijn van de levenskwaliteit dan conventionele statistieken.

In plaats van te proberen een veelzijdig begrip als levenskwaliteit in een enkel cijfer te vatten, is het wellicht meer aangewezen om gebruik te maken van een reeks van maatstaven die deze veelzijdigheid weerspiegelen en zodoende de subjectiviteit te vermijden die steeds het zwakke punt is van indexmatige benaderingen. Dit is trouwens de benadering waarvoor de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) en de Verenigde Naties hebben gekozen door bij de behandeling van vraagstukken die betrekking hebben op duurzame ontwikkeling, een reeks van indicatoren inzake duurzame ontwikkeling op te stellen. Eurostat heeft de reeks indicatoren van de Verenigde Naties aangepast voor de lidstaten — zie de publicatie „Measuring progress towards a more sustainable Europe” (Maatstaven voor het meten van de vorderingen naar een meer duurzaam Europa) — en ontwikkelt momenteel een reeks indicatoren om de vooruitgang te meten bij de uitvoering van de strategie van de Unie inzake duurzame ontwikkeling.

Deze methode wordt ook gebruikt bij de controle op de uitvoering van de strategie van Lissabon. De Commissie en de Raad hebben bijvoorbeeld een reeks structurele indicatoren aangenomen die betrekking hebben op de verschillende onderdelen van de strategie en de Commissie heeft een databank ontwikkeld met extra gegevens over de strategie. Op die manier wordt de vooruitgang gemeten die wordt geboekt bij de totstandkoming van de doelstellingen van Lissabon, waardoor een evenwichtig beeld van de algemene ontwikkelingen wordt gevormd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/230 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/230

---

(2004/C 78 E/0233)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3155/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Mededingingsverstorende accijns op vanuit Noorwegen naar Denemarken ingevoerde vis

Het concurrentievermogen van Deense visverwerkende bedrijven wordt aangetast door het accijnsbeleid van de EU. De EU-referentieprijzen voor onverwerkte haring zijn hoger dan de Noorse prijzen. Daardoor kunnen Deense bedrijven de Noorse haring niet zo goedkoop betrekken als Noorse bedrijven. Hier komt het verschil in de accijnstarieven nog bovenop, daar het tarief voor onverwerkte vis 15 % is, maar dat voor verwerkte vis slechts 6 %.

Hoewel de huidige voorschriften bedoeld waren om bedrijven in de EU te beschermen, zijn zij vernietigend voor het mededingingsvermogen van Deense ondernemingen.

Bedrijven in Skagen en andere steden in Jutland, die gewoonlijk aanzienlijke hoeveelheden Noorse vis kopen, ontslaan momenteel het grootste deel van hun werknemers. Zij kunnen de nodige hoeveelheden haring niet in de EU kopen.

Kan de Commissie nagaan welke mogelijkheden er bestaan om de nadelige gevolgen van de huidige accijnsvoorschriften te veranderen?

Over welke mogelijkheden beschikt de Commissie om een eind te maken aan de mededingingsverstorende misstand dat voor uit Noorwegen naar Denemarken ingevoerde haring een accijnstarief geldt van 15 % terwijl voor verwerkte haring die uit Noorwegen naar Denemarken wordt ingevoerd slechts 6 % verschuldigd is?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid geuite bezorgdheid over de aanvoer van haring als grondstof voor de Deense visverwerkende bedrijven. Behalve accijnstarieven zijn er echter een aantal factoren die van invloed kunnen zijn op het concurrentievermogen van de visverwerkende bedrijven. Wat dit betreft schijnt de situatie rond de aanvoer meer in verband te staan met het gebruik van communautaire visserijvaartuigen om hun haringvangsten in Noorse havens aan wal te brengen dan met de huidige accijnssituatie. Deze praktijk heeft te maken met de geografische bijzonderheden van de visserijactiviteiten op Atlantisch-Scandinavische haring in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan.

Het geachte parlementslid zal zich herinneren dat de invoerrechten voor uit Noorwegen afkomstige visserijproducten het gevolg zijn van een internationale overeenkomst tussen de Gemeenschap en dat land. Om die reden kan de Gemeenschap deze tarieven niet eenzijdig wijzigen.

Wat eventuele maatregelen voor de korte termijn betreft, is de Commissie momenteel, in overleg met de lidstaten, een voorstel aan het voorbereiden voor een nieuw meerjarentariefcontingentsysteem voor de periode 2004 tot en met 2006. Dit voorstel moet niet alleen de belangen van de visverwerkende industrie in de Gemeenschap in acht nemen maar ook die van andere sectoren die rechtstreeks belang hebben bij de opbrengst van pelagische visbestanden.

Naast het bovenstaande wordt het geachte parlementslid gewezen op de verbeterde toestand van de bestanden voor Noordzeeharing. De noodmaatregelen die ten behoeve van deze bestanden de laatste jaren zijn genomen, beginnen hun vruchten af te werpen. Verwacht kan dan ook worden dat in de Gemeenschap de komende jaren substantieel grotere hoeveelheden haring beschikbaar zullen zijn, met een positief effect op de toelevering aan de visverwerkende bedrijven in de Gemeenschap.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/231 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/231

---

(2004/C 78 E/0234)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3160/03

van Ioannis Averoff (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Goedkeuring van de aanleg van een gecontroleerde stortplaats in het departement Ioannina

Met besluit nr. 364/22.8.2003 heeft de provincieraad van Ipiros een positief advies gegeven voor de aanleg van een gecontroleerde stortplaats in Geroplatanos-Fteri in de gemeente Kalpaki (departement Ioannina). Volgens een aanvullend advies nr. 3989/1.10.2003 wordt de stortplaats echter gepland in Kydonies-Vassiliko in de gemeente Ano Pogoni.

Er is geen eensgezindheid over het geplande project om de volgende redenen:

| — | In de milieueffectrapportage wordt gesteld dat deze plaats hydrogeologisch gezien het meest ongunstig is ten aanzien van alle andere plaatsen die onderzocht zijn (de bodem is te waterdoorlatend en er is doorsijpeling mogelijk naar de Aoös- en Kalamasrivier, alsook naar het gesloten bekken van het Pamvotidameer). |
| --- | --- |

—

In de milieueffectrapportage wordt gesteld dat deze plaats hydrogeologisch gezien het meest ongunstig is ten aanzien van alle andere plaatsen die onderzocht zijn (de bodem is te waterdoorlatend en er is doorsijpeling mogelijk naar de Aoös- en Kalamasrivier, alsook naar het gesloten bekken van het Pamvotidameer).

| — | In de plaats zelf is een scheur waarneembaar, waarvan de dynamiek niet in de studie kon worden vastgesteld. De plaats ligt overigens in een gebied met seismisch risico I en niet II zoals de studie vermeldt. |
| --- | --- |

—

In de plaats zelf is een scheur waarneembaar, waarvan de dynamiek niet in de studie kon worden vastgesteld. De plaats ligt overigens in een gebied met seismisch risico I en niet II zoals de studie vermeldt.

| — | In het vereiste advies van de dienst voor bosbeheer van Ioannina (2606/14.8.2003) wordt duidelijk gesteld dat de milieueffectrapportage niet definitief kan zijn aangezien in het dossier van het onderzoek de nodige topografische referaten ontbreken. |
| --- | --- |

—

In het vereiste advies van de dienst voor bosbeheer van Ioannina (2606/14.8.2003) wordt duidelijk gesteld dat de milieueffectrapportage niet definitief kan zijn aangezien in het dossier van het onderzoek de nodige topografische referaten ontbreken.

| — | De plaats ligt heel dicht bij het Natura 2000-gebied van Vikos-Aoös, wat een beschermd bosgebied is. |
| --- | --- |

—

De plaats ligt heel dicht bij het Natura 2000-gebied van Vikos-Aoös, wat een beschermd bosgebied is.

| — | De voorgestelde plaats ligt op 55 km van de plek waar het afval geproduceerd wordt. |
| --- | --- |

—

De voorgestelde plaats ligt op 55 km van de plek waar het afval geproduceerd wordt.

Kan de Commissie in het licht van wat vooraf gaat en overwegende dat voor dit project middelen uit het Cohesiefonds zijn aangevraagd, zeggen of in onderhavig geval de richtlijnen 1999/31/EG (1) over het storten van afvalstoffen, 75/442/EEG (2) en 97/11/EG (3) worden nageleefd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 november 2003)

Op basis van een aanzienlijk aantal klachten betreffende de exploitatie van illegale of ongecontroleerde stortplaatsen in Griekenland, waar de gezondheid van de mens in gevaar wordt gebracht en het milieu wordt geschaad door het storten van afval, heeft de Commissie een inbreukprocedure tegen Griekenland ingeleid krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag. De Griekse autoriteiten hebben erkend dat 1399 illegale of ongecontroleerde stortplaatsen eind 2002 nog steeds in gebruik waren en hebben verklaard dat alle illegale stortplaatsen eind 2007 gesloten zouden zijn en vervangen door permanente afvalbeheers-installaties. Aangezien Griekenland had verzuimd te voldoen aan de communautaire afvalwetgeving heeft de Commissie op 9 juli 2003 besloten de zaak aanhangig te maken bij het Europese Hof van Justitie.

Hoewel de lidstaten krachtens Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (4), verplicht zijn de nodige maatregelen te nemen opdat afvalstoffen worden verwijderd zonder gevaar op te leveren voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu, is de keuze van de methoden voor het verwijderen van het afval en van geschikte locaties en installaties een zaak van de bevoegde nationale overheden. Vooral het storten van afval moet plaatsvinden in overeenstemming met de technische normen en procedures als vastgelegd in Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen.

Voor de aanleg van stortplaatsen zijn een vergunning en een beoordeling van de milieu-effecten vereist. De beoordeling moet worden uitgevoerd volgens de eisen van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (5), als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997. In deze richtlijn is een aantal procedures vastgelegd voor projecten waarvoor een milieu-effectbeoordeling is vereist, en met name voor het opstellen van een milieu-effectstudie, het geven van voorlichting aan het publiek en het raadplagen van het publiek en andere bevoegde instanties.

Uit de bestaande gegevens blijkt dat er op dit moment een milieu-effectbeoordeling van het project wordt uitgevoerd. De aanleg van de stortplaats moet voor goedkeuring worden voorgelegd aan de bevoegde nationale autoriteiten, die het project zullen afwijzen of goedkeuren afhankelijk van milieuvoorwaarden en beperkingen ten aanzien van de prestaties van de stortplaats, met name voor wat betreft de locatie, de omvang, het type, de toegepaste technologie en de algemene technische kenmerken. De Commissie is dan ook van mening dat er in dit stadium geen sprake is van een inbreuk op de communautaire milieuwetgeving, aangezien het project nog niet is goedgekeurd en de vergunningsprocedure nog loopt.

De Commissie heeft tot op heden geen verzoek om medefinanciering van dit project in het kader van het Cohesiefonds ontvangen van de bevoegde Griekse autoriteiten. Mocht zij in de komende weken of maanden een dergelijk verzoek ontvangen, dan zal dit volgens de geldende procedures en regelgeving worden onderzocht.

---

(1)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

(2)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(4)  PB L 78 van 26.3.1991.

(5)  PB L 175 van 5.7.1985.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/233 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/233

---

(2004/C 78 E/0235)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3165/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Spaans hydrologisch plan (Pyreneeën)

Is de Commissie, in het kader van de besluitvorming over de toepassing van de milieuwetgeving en de regelgeving in verband met de goedkeuring van aanvragen voor financiële steun uit hoofde van de structuurfondsen, van mening dat de plannen voor de aanleg en uitbreiding van dammen in de Pyreneeën — in het bijzonder de uitbreiding van de Yesa-dam en de aanleg van nieuwe dammen in Biscarruès, Santaliestra, Itoiz en Rialp — onder het Spaans hydrologisch plan vallen en derhalve essentieel zijn voor de geplande wateroverheveling?

Hebben de Spaanse autoriteiten reeds een formele aanvraag tot steun uit de structuurfondsen voor deze projecten ingediend?

Is de Commissie er van op de hoogte dat de aanleg van de Santaliestra-dam is stilgelegd omdat te weinig rekening werd gehouden met de noodzaak van een grondige milieueffectbeoordeling?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 november 2003)

Met betrekking tot de voorgestelde dammen in de Pyreneeën in het stroomgebied van de Ebro begrijpt de Commissie uit een mededeling van de Spaanse autoriteiten dat deze dammen totaal geen verband hebben met de voorgestelde omlegging van de Ebro zoals opgenomen in het Spaanse Nationale Hydrologische Plan en dat deze niet gebruikt zullen worden om de stroming in de lagere delen van de rivier te regelen. De Commissie begrijpt verder van de Spaanse autoriteiten dat uitsluitend de bestaande Mequinenza- en Ribarroja/Flix-dammen in de lagere delen van het stroomgebied van de Ebro zullen worden gebruikt om de stroming te regelen bij het aftappunt dat is voorzien voor de voorgestelde overheveling.

De Commissie heeft de Spaanse autoriteiten om inlichtingen verzocht inzake de communautaire financiering van deze projecten. In hun antwoord laten de Spaanse autoriteiten weten dat geen van deze projecten deel uitmaakt van de desbetreffende, onder doelstelling 2 vallende enkelvoudige programmeringsdocumenten, noch is er sprake van financiering via het Cohesiefonds.

Wat het stilleggen van de werkzaamheden aan de Santaliestra-dam betreft, was de Commissie op de hoogte van het feit dat de werkzaamheden waren stilgelegd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/234 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/234

---

(2004/C 78 E/0236)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3169/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Vechthondenverbod

Helaas hebben de vragen die ik tot dusver in verband met een verbod op vechthonden heb gesteld nog geen resultaat gehad. Weliswaar hebben een paar lidstaten, b.v. Italië en Oostenrijk, reeds maatregelen tegen gewelddadige en agressieve honden genomen door invoering van een muilkorfplicht in openbare gebouwen en openbare plaatsen als haltes en parken, alsmede van een welpenschool voor de opvoeding van honden, maar helaas zijn deze maatregelen nog steeds niet toereikend. In de afgelopen dagen werden wij opnieuw geconfronteerd met verschrikkelijke krantenkoppen over kinderen en volwassenen die door pitbulls werden aangevallen. Het is niet voldoende als staten en/of regio's individueel maatregelen nemen tegen het houden van bepaalde hondenrassen, er is behoefte aan een richtlijn voor een verbod op vechthonden op Europees niveau!

Hoeveel mensen moeten er volgens de Commissie nog doodgebeten of verminkt worden?

Hoe lang moeten we nog wachten tot er eindelijk iets op EU-niveau gebeurt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 december 2003)

Artikel 52 van het EG-Verdrag vormt de rechtsgrond voor de acties van de Gemeenschap op het gebied van de bescherming van de volksgezondheid. In de eerste alinea van dit artikel is gestipuleerd dat het subsidiariteitsbeginsel van toepassing is als een actie van de Gemeenschap een aanvulling vormt op het nationale beleid. Volgens dit beginsel, dat is vastgesteld in artikel 5 van het EG-Verdrag, treedt de Gemeenschap op gebieden die niet onder haar exclusieve bevoegdheid vallen slechts op indien de doelstellingen van dit optreden beter op communautair dan op nationaal kunnen worden verwezenlijkt.

In het door het geachte parlementslid vermelde geval beschikt de Commissie niet over een voldoende sterke en onweerlegbare wetenschappelijke basis om zelf Europese wetgeving op dit gebied vast te stellen.

Het is de bevoegdheid van de lidstaten op nationaal niveau de nodige maatregelen vast te stellen om dit soort ongevallen te vermijden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/234 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/234

---

(2004/C 78 E/0237)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3174/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Europese filmindustrie

Welke maatregelen neemt de Europese Unie via het MEDΙΑ-programma om de kwaliteit van draaiboeken voor Europese films te verbeteren? Kan een scenarioschrijver die zijn werk door middel van het auteursrecht wenst te beschermen dit op Europees niveau doen en, zo ja, wordt deze vorm van auteursrecht in andere landen met inbegrip van de Verenigde Staten ten volle geëerbiedigd?

Is de Commissie, daar tal van films die nationale of EU-steun ontvangen (bijna) uitsluitend worden vertoond in filmhuizen, van mening dat gemakkelijker meer mensen naar deze films zouden gaan indien behalve ondertitels in de taal van het land waar de film werd vertoond ook Engelse ondertitels werden toegevoegd, d.w.z. dat een Duitse film die in Italië wordt vertoond voorzien is van Engelse en Italiaanse ondertitels?

Is de Commissie ten slotte van mening dat Europese films die anders een zekere mate van succes zouden hebben uit de markt worden gedrukt door het overwicht van de distributeurs uit Hollywood en, zo ja, welke maatregelen kunnen hier eventueel tegen worden genomen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(19 december 2003)

Het geachte parlementslid vraagt wat de Unie via het MEDIA-programma doet om de kwaliteit van draaiboeken voor Europese films te verbeteren. Via de MEDIA-programma's heeft de Unie een reeks maatregelen ter ondersteuning van de Europese filmindustrie genomen die zich concentreren op een aantal sleutelactiviteiten zoals opleiding, ontwikkeling, distributie en promotie. Een van de gebieden waarop de opleidingsmaatregelen zich specifiek richten, is het schrijven van draaiboeken. Wat de internationale bescherming van het auteursrecht betreft, zijn alle partijen bij de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst gebonden door de bepalingen van artikel 5, dat stelt: „Auteurs genieten voor werken waarvoor zij uit hoofde van deze conventie beschermd zijn, in de andere landen van de Unie dan het land van herkomst de rechten die hun respectieve wetgevingen thans of in de toekomst aan hun onderdanen verlenen, en de speciaal bij deze conventie verleende rechten”. De conventie geldt voor alle lidstaten en de andere landen, met inbegrip van de Verenigde Staten, die partij zijn bij de conventie.

De Commissie werkt op het ogenblik aan een voorstel voor een nieuwe generatie programma's voor de Europese audiovisuele sector. Ondertiteling is een van de onderwerpen die besproken worden als middel ter bevordering van de culturele verscheidenheid. Het gaat hierbij echter om het gebruik van ondertiteling in tegenstelling tot nasynchronisatie. Onder de huidige steunregeling kunnen aanvragen worden ingediend voor ondertiteling in het Engels. De Commissie denkt evenwel niet dat Engelse ondertitels een positief effect op de circulatie zullen hebben.

De Commissie maakt zich zorgen over de beperkte circulatie van niet-nationale Europese films buiten hun eigen grondgebied en heeft hiertoe een diverse regelingen in het leven geroepen om iets aan dit probleem te doen. Het MEDIA-programma verleent steun voor de distributie en uitzending van audiovisuele werken (fictie, documentaires, animatiefilms en interactieve programma's) en van Europese films in bioscopen, op video, op dvd en op televisie. Het verleent ook steun aan netwerken van bioscopen die een gemeenschappelijke strategie volgen voor de bevordering en marketing van Europese films.

Het MEDIA Plus-programma omvat steunregelingen voor bioscoopfilms (steunregelingen voor distributeurs — automatische en selectieve steun —, voor verkoopagenten en voor bioscoopexploitanten) en voor televisie, dvd en video.

Voor distributeurs: Het doel van de „automatische” steunregeling is de ruimere transnationale distributie van nieuwe niet-nationale Europese films aan te moedigen en te ondersteunen door de distributeurs op basis van hun potentieel om een publiek voor Europese films te creëren, steun te verlenen voor verdere investeringen in dergelijke films. Dit bevordert ook de totstandkoming van relaties tussen de productie- en distributiesector en verbetert aldus de concurrentiepositie van niet-nationale Europese films. De „selectieve” steunregeling is ook bedoeld om de oprichting en consolidatie te bevorderen van samenwerkingsnetwerken tussen Europese distributeurs, alsmede samenwerking tussen distributeurs, verkoopagenten en/of producenten.

Voor verkoopagenten: Het doel van de steunregeling is de ruimere transnationale distributie van nieuwe Europese films aan te moedigen en te ondersteunen door de verkoopagenten op basis van hun marktprestaties steun te verlenen voor verdere investeringen in nieuwe Europese films.

Voor bioscoopexploitanten: Het doel is de vorming van netwerken van Europese premièrebioscopen en de vertoning van niet-nationale Europese films door deze bioscopen te bevorderen.

Voor televisie: De steunregeling is bedoeld voor Europese ondernemingen waarvan de activiteiten bijdragen tot de promotie en circulatie van Europese televisieprogramma's die zijn geproduceerd door zelfstandige bedrijven binnen en buiten de Gemeenschap. Zij stimuleert de samenwerking tussen zenders enerzijds, en zelfstandige Europese distributeurs en producenten anderzijds. De steunregeling is bedoeld om zelfstandige productiebedrijven aan te moedigen werken (fictie, documentaires en animatiefilms) te produceren waaraan niet minimaal twee, maar bij voorkeur meer, zenders uit verscheidene lidstaten deelnemen en meewerken, behorend tot verschillende taalgebieden.

Voor dvd en video: De steunregeling is bedoeld voor Europese bedrijven waarvan de activiteiten bijdragen tot de versterking van de distributiesector voor Europese werken in voor particulier gebruik bestemde vorm. Zij moedigt de distributeurs aan te investeren in digitale technologie en de promotie van niet-nationale Europese werken op video en dvd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/236 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/236

---

(2004/C 78 E/0238)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3178/03

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Nieuwe evaluatie van de schade veroorzaakt door de Prestige — Solidariteitsfonds

Op 9 oktober heeft het Parlement zijn goedkeuring gehecht aan de voorstellen van de Europese Commissie om middelen uit het solidariteitsfonds ter beschikking te stellen van Italië (aardbevingen), Portugal (bosbranden) en Spanje (ramp met de Prestige). De Commissie heeft het steunbedrag vastgesteld op grond van de verzoeken van de betrokken regeringen en haar eigen raming van de schade, 436 miljoen euro in het geval van de Prestige. Spanje ontving een steunbedrag van 8,6 miljoen euro, terwijl aan Italië en Portugal respectievelijk 46,7 en 48,5 miljoen euro werden toegekend.

De Portugese regering raamde de schade aanvankelijk op 509 miljoen euro, maar diende nadien een bijkomende raming in, waarbij dit bedrag met 718 miljoen euro werd verhoogd. Ondanks het feit dat de ramp met de Prestige nog niet voorbij is, heeft de Spaanse regering zich beperkt tot de eerste raming die twee maanden na het begin van de catastrofe werd verricht. Nadien heeft geen enkele bijkomende evaluatie meer plaatsgevonden.

Vijf dagen na de goedkeuring van de steun door het EP, heeft de Spaanse regering in het Spaanse parlement de schade veroorzaakt door de Prestige geraamd op 700 miljoen euro, ofwel 264 miljoen euro meer dan het bedrag dat aanvankelijk aan de Commissie is gemeld. Indien de Spaanse autoriteiten bij de Commissie een bijkomende evaluatie hadden ingediend, zou het steunbedrag uit het solidariteitsfonds volgens dezelfde criteria 13,86 miljoen euro bedragen, ofwel 5,234 miljoen euro meer dan nu.

Heeft de Spaanse regering, zoals de Portugese, een bijkomende evaluatie aan haar aanvankelijke verzoek toegevoegd?

Zou de Commissie bereid zijn om, indien de Spaanse regering een aanvullende raming indient, het aan Spanje toegekende steunbedrag te verhogen, zodat de slachtoffers van de ramp met de Prestige de steun uit het solidariteitsfonds kunnen ontvangen die hun toekomt?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 november 2003)

De aanvankelijke Spaanse aanvraag voor het inzetten van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie voor de ramp met de Prestige is ontvangen op 13 januari 2003 en bevatte voorlopige ramingen van de kosten voor de schoonmaak van de kustlijn, schoonmaak en herstel van het nationaal park van de Atlantische eilanden, werkzaamheden op zee en andere aanverwante werkzaamheden. Bij de ramingen waren de kosten voor het vinden van een permanente oplossing voor het wrak niet inbegrepen.

Meer informatie is door de Spaanse autoriteiten verstuurd op 13 mei 2003, 13 juni 2003 en 17 juni 2003. Het was op basis van deze informatie dat de Commissie een subsidie voor Spanje vanuit het Solidariteitsfonds heeft voorgesteld die was gebaseerd op de laatst ontvangen cijfers. Zoals in de memorie van toelichting bij het concept van de gewijzigde begroting nader wordt toegelicht, moest het oorspronkelijke getal enerzijds worden aangepast om bepaalde indirecte schade uit te sluiten en anderzijds om de geraamde kosten van de permanente oplossing voor het wrak in de begroting op te nemen.

De Commissie had geen wetenschap van de wijze waarop de raming van de aan het Spaanse parlement gepresenteerde schade van EUR 700 miljoen is berekend, noch van het feit of in dit bedrag enige schade is meegerekend die in het kader van het Solidariteitsfonds niet voor vergoeding in aanmerking komt.

Indien het wrak schade blijft veroorzaken kan de Commissie nieuw bewijs aanvaarden tot het moment waarop zij haar voorstel voor een gewijzigde begroting bij het Parlement en de Raad indient. Latere actualisering tijdens de voortgang van de begrotingsprocedure is alleen mogelijk als de twee afdelingen van de begrotingsautoriteit hiermee instemmen. De verordening inzake het Solidariteitsfonds staat echter niet toe dat het bedrag nog wordt verhoogd als de subsidie eenmaal is uitbetaald.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/237 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/237

---

(2004/C 78 E/0239)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3187/03

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Vrij verkeer van failliet verklaarde personen in de Europese Unie

Een persoon die in het Verenigd Koninkrijk failliet is verklaard is vrij om in dat land te wonen waar hij verkiest.

Is een persoon die failliet is verklaard in het Verenigd Koninkrijk vrij om in de EU te wonen waar hij verkiest, net als iemand die niet failliet is verklaard?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 december 2003)

Een burger van de Unie die in het Verenigd Koninkrijk failliet is verklaard, is vrij om op het grondgebied van de Unie te wonen waar hij of zij verkiest, zolang hij of zij voldoet aan de voorwaarden voor de uitoefening van het verblijfsrecht die zijn vastgelegd in de communautaire wetgeving, d.w.z. in loondienst of als zelfstandige een economische activiteit uitoefenen of over voldoende bestaansmiddelen en een ziekteverzekering beschikken.

In dit opzicht stelt de communautaire wetgeving geen specifieke beperkingen op het recht van vrij verkeer.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/237 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/237

---

(2004/C 78 E/0240)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3192/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 oktober 2003)

Betreft:   De zaak Eurostat: opheldering over de mogelijkheden die voorzitter Prodi heeft om in te grijpen

Uit de verklaringen van de voormalige directeur-generaal van Eurostat, Yves Franchet, over de recente gebeurtenissen die ernstige onregelmatigheden aan het licht hebben gebracht bij het beheer van de contracten van Eurostat, blijkt dat de verantwoordelijkheid ligt bij de Commissarissen Solbes, Kinnock en Schreyer aangezien zij op de hoogte waren van eventuele fraude.

De heer Farnchet zou de Commissarissen en voorzitter Prodi op de hoogte hebben gesteld van zijn vermoeden dat er sprake was van wanbeheer binnen het Bureau voor de statistiek en wel sedert september 2002. De voorzitter heeft tijdens de hoorzitting op de voorzittersconferentie van 25 september 2003 verklaard dat de ernst van de situatie hem sinds mei 2003 bekend was.

Aangezien het onderzoek van OLAF, van de Franse magistratuur en van de Commissie zich op de gehele affaire richt om duidelijke bewijzen boven tafel te krijgen en vast te stellen wie waarvoor verantwoordelijk is,

gezien ook de mogelijkheden die het Verdrag van Nice (nieuw artikel 217, lid 4) biedt aan de voorzitter van de Commissie een Commissaris tot aftreden te dwingen,

aangezien los van de nog te bewijzen verantwoordelijkheden het functioneren van genoemde Commissarissen hoe dan ook ter discussie staat, althans wat betreft de begrippen „wanbeheer” en „nalatigheid”, zoals gedefinieerd in het eerste rapport over verdenking van fraude, ingediend door het Comité van wijzen van het EP op 15 maart 1999 in verband met de affaire-Santer,

overwegende dat in de tijd van dit schandaal Commissaris Santer het politiek raadzaam achtte om met het hele college af te treden enkel en alleen omdat er verdenking was gerezen,

luidt de vraag aan de Commissie:

| 1. | of het niet wenselijk is dat voorzitter Prodi onder verwijzing naar de Eurostat-zaak maatregelen treft ten aanzien van de Commissarissen die in opspraak zijn, overeenkomstig genoemd artikel 217; |
| --- | --- |

1.

of het niet wenselijk is dat voorzitter Prodi onder verwijzing naar de Eurostat-zaak maatregelen treft ten aanzien van de Commissarissen die in opspraak zijn, overeenkomstig genoemd artikel 217;

| 2. | of het uitblijven van deze maatregelen niet een schending is van de morele plichten die voortvloeien uit artikel 213, lid 2 van het Verdrag en waar alle leden van de Commissie toe gehouden zijn; |
| --- | --- |

2.

of het uitblijven van deze maatregelen niet een schending is van de morele plichten die voortvloeien uit artikel 213, lid 2 van het Verdrag en waar alle leden van de Commissie toe gehouden zijn;

| 3. | of het wel voldoende is dat, zoals besloten in juli 2003, de directeur-generaal van Eurostat wordt vervangen, wil men het imago en de ethiek van de Unie op peil houden. |
| --- | --- |

3.

of het wel voldoende is dat, zoals besloten in juli 2003, de directeur-generaal van Eurostat wordt vervangen, wil men het imago en de ethiek van de Unie op peil houden.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(19 december 2003)

| 1. | De voorzitter van de Commissie heeft in zijn toespraak op 25 september tot de conferentie van voorzitters en de leden van de Commissie begrotingscontrole (Cocobu) van het Parlement, meegedeeld dat hij uit hoofde van artikel 217 van het Verdrag van Nice over de nodige instrumenten beschikt om, wanneer zulks nodig is, een commissaris te verplichten zijn politieke verantwoordelijkheid op te nemen. Hij heeft eveneens uitvoerig uitgelegd waarom hij op basis van de informatie waarover hij beschikt, meent dat er geen enkele reden is om enig lid van de Commissie tot aftreden te dwingen. |
| --- | --- |

1.

De voorzitter van de Commissie heeft in zijn toespraak op 25 september tot de conferentie van voorzitters en de leden van de Commissie begrotingscontrole (Cocobu) van het Parlement, meegedeeld dat hij uit hoofde van artikel 217 van het Verdrag van Nice over de nodige instrumenten beschikt om, wanneer zulks nodig is, een commissaris te verplichten zijn politieke verantwoordelijkheid op te nemen. Hij heeft eveneens uitvoerig uitgelegd waarom hij op basis van de informatie waarover hij beschikt, meent dat er geen enkele reden is om enig lid van de Commissie tot aftreden te dwingen.

| 2. | De morele verplichtingen, waarnaar uitdrukkelijk wordt verwezen in de door het geachte parlementslid genoemde artikel 213, moeten door de leden van de Commissie worden nagekomen. Zij moeten hun ambt volkomen onafhankelijk uitoefenen in het algemeen belang van de Gemeenschap. Bij vervulling van hun taken mogen zij instructies van enige regering of enig ander lichaam vragen noch aanvaarden en gedurende hun ambtsperiode mogen zij geen andere beroepswerkzaamheden verrichten. Voorts dienen zij eerlijkheid en kiesheid te betrachten.
  Geen enkel lid van de Commissie blijkt die verplichtingen in het kader van de zaak Eurostat te hebben verzuimd.
  Zodra de Commissie in de zaak Eurostat de nodige informatie had ontvangen, waarover zij tot dusver niet beschikte, heeft zij belangrijke beslissingen genomen om de problemen op te lossen. Tegelijkertijd werden ook de informatiestromen en de bestaande mechanismen grondig geanalyseerd ten einde de verticale en horizontale communicatie te verbeteren en de transparantie te vergroten in een omgeving die wordt gekenmerkt door een strengere interne controle. |
| --- | --- |

2.

De morele verplichtingen, waarnaar uitdrukkelijk wordt verwezen in de door het geachte parlementslid genoemde artikel 213, moeten door de leden van de Commissie worden nagekomen. Zij moeten hun ambt volkomen onafhankelijk uitoefenen in het algemeen belang van de Gemeenschap. Bij vervulling van hun taken mogen zij instructies van enige regering of enig ander lichaam vragen noch aanvaarden en gedurende hun ambtsperiode mogen zij geen andere beroepswerkzaamheden verrichten. Voorts dienen zij eerlijkheid en kiesheid te betrachten.

Geen enkel lid van de Commissie blijkt die verplichtingen in het kader van de zaak Eurostat te hebben verzuimd.

Zodra de Commissie in de zaak Eurostat de nodige informatie had ontvangen, waarover zij tot dusver niet beschikte, heeft zij belangrijke beslissingen genomen om de problemen op te lossen. Tegelijkertijd werden ook de informatiestromen en de bestaande mechanismen grondig geanalyseerd ten einde de verticale en horizontale communicatie te verbeteren en de transparantie te vergroten in een omgeving die wordt gekenmerkt door een strengere interne controle.

| 3. | De Commissie heeft zich niet beperkt tot de vervanging van de directeur-generaal van Eurostat. De maatregelen die zijn genomen in het kader van de reorganisatie van Eurostat zijn veel ingrijpender en ingewikkelder dan dat en de voorzitter van de Commissie heeft die maatregelen op 18 november 2003 ook meegedeeld aan de commissie begrotingscontrole en aan de plenaire vergadering.
  Er is inderdaad een nieuwe directeur-generaal van Eurostat aangesteld. Daarnaast is ervoor geopteerd de huidige directeuren te vervangen. Voor die vrijgekomen functies zijn zowel binnen als buiten de instelling posten gepubliceerd. De nieuwe directeur Middelen is overgekomen van een andere dienst. Het organigram is volledig herzien om bepaalde taken, die vroeger werden uitbesteed, weer in het eigen takenpakket te integreren. De prioriteiten zijn opnieuw omschreven, met inachtneming van de belangrijkste taken van Eurostat. Ten slotte zijn heel wat wijzigingen doorgevoerd op het niveau van de afdelingshoofden. Het betreft hier dus een zeer uitgebreide reorganisatie die erop gericht is de verandering in cultuur bij Eurostat te versnellen. De voorzitter van de Commissie heeft het Parlement ook de grote lijnen meegedeeld van het actieplan dat binnenkort zal worden goedgekeurd door de Commissie. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft zich niet beperkt tot de vervanging van de directeur-generaal van Eurostat. De maatregelen die zijn genomen in het kader van de reorganisatie van Eurostat zijn veel ingrijpender en ingewikkelder dan dat en de voorzitter van de Commissie heeft die maatregelen op 18 november 2003 ook meegedeeld aan de commissie begrotingscontrole en aan de plenaire vergadering.

Er is inderdaad een nieuwe directeur-generaal van Eurostat aangesteld. Daarnaast is ervoor geopteerd de huidige directeuren te vervangen. Voor die vrijgekomen functies zijn zowel binnen als buiten de instelling posten gepubliceerd. De nieuwe directeur Middelen is overgekomen van een andere dienst. Het organigram is volledig herzien om bepaalde taken, die vroeger werden uitbesteed, weer in het eigen takenpakket te integreren. De prioriteiten zijn opnieuw omschreven, met inachtneming van de belangrijkste taken van Eurostat. Ten slotte zijn heel wat wijzigingen doorgevoerd op het niveau van de afdelingshoofden. Het betreft hier dus een zeer uitgebreide reorganisatie die erop gericht is de verandering in cultuur bij Eurostat te versnellen. De voorzitter van de Commissie heeft het Parlement ook de grote lijnen meegedeeld van het actieplan dat binnenkort zal worden goedgekeurd door de Commissie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/239 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/239

---

(2004/C 78 E/0241)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3198/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Nieuwe sluitingen van kampen en uitzetting van vluchtelingen in Ingoesjië

Volgens Artsen zonder grenzen (AZG) is op 1 oktober, enkele dagen voor de verkiezingen in Tsjetsjenië, opnieuw een kamp in Ingoesjië gesloten. Nog steeds volgens AZG hebben de laatste 168 families die nog in het kamp verbleven, meer geluk gehad dan de andere families, omdat zij opnieuw onderdak hebben gevonden in tenten van het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) in een nabijgelegen kamp. Een nieuw onderdak was immers niet weggelegd voor de families die in september zijn uitgewezen en evenmin voor hen die onder de steeds toenemende dreiging met uitwijzing in andere kampen leven. Voor de humanitaire organisatie is hier wel degelijk sprake van een „uitzondering op het beleid van gedwongen terugkeer dat nog steeds geldt voor de Tsjetsjeense vluchtelingen in Ingoesjië”. Volgens een in dit voorjaar gepubliceerde enquête van AZG onder alle vluchtelingen die in tentenkampen in Ingoesjië waren ondergebracht, wil 90 % niet naar Tsjetsjenië terugkeren, waar ontvoering, moord, marteling en zuiveringsoperaties schering en inslag zijn.

Is de Commissie op de hoogte van deze nieuwe gedwongen uitzetting van Tsjetsjeense vluchtelingen uit kampen in Ingoesjië? Wat is haar reactie op deze flagrante schending door de Russische autoriteiten van de internationale verdragen op dit gebied en van de toezeggingen die zij hadden gedaan aan de internationale gemeenschap in het algemeen en aan de Europese Unie in het bijzonder? Hoe lang nog zal de Commissie dulden dat de Russische autoriteiten het internationaal recht blijven schenden en de toezeggingen die zij zelf hebben gedaan, niet nakomen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 december 2003)

De Commissie volgt de recente ontwikkelingen in Tsjetsjenië op de voet.

De Commissie steunt een politieke oplossing voor het conflict die de territoriale integriteit van Rusland respecteert, maar ook alle oprechte inspanningen om een duurzame vrede te bewerkstelligen. De Commissie had gehoopt dat het constitutionele referendum in maart 2003 zou leiden tot een vreedzame, politieke oplossing van het conflict met de totstandbrenging van een platform voor eerlijke dialoog, het herstel van de rechtsstaat en de bescherming van de rechten van de mens. Als onderdeel van deze oplossing was het naar de mening van de Commissie essentieel dat de bevolking van Tsjetsjenië de rechtmatigheid van de op 5 oktober 2003 gehouden presidentsverkiezingen zou erkennen. Maar de uitvoering van de verkiezingen wierp een groot aantal vragen op met betrekking tot onder meer een eerlijke berechting en toegang tot de media.

De Commissie is op de hoogte van verontrustende rapporten over voortdurende schendingen van mensenrechten in Tsjetsjenië en van het sluiten van kampen voor binnenlandse ontheemden in Ingoesjetië. Door deze kampen te sluiten zonder de internationale gemeenschap en in eerste instantie het bureau voor humanitaire hulp (ECHO) eerst om goedkeuring te vragen, zodat er fatsoenlijk alternatief onderdak kan worden gebouwd voor degenen die willen blijven, laten de instanties aan binnenlandse ontheemden geen andere keuze dan naar Tsjetsjenië terug te keren. Dit ondanks het feit dat de veiligheidssituatie in Tsjetsjenië alleen nog maar is verslechterd sinds het constitutionele referendum in maart 2003 en de presidentsverkiezingen in oktober 2003 en ondanks de slechte humanitaire situatie in Tsjetsjenië. Het is dan ook des te betreurenswaardiger dat Rusland op geen enkele concrete manier heeft gereageerd op herhaalde verzoeken van de Commissie om de verlening van humanitaire hulp te faciliteren door de bouw van alternatieve huisvesting in Ingoesjetië goed te keuren, door voor niet-gouvernementele organisaties (NGO's) toegang te verzorgen tot de VHF-communicatiemiddelen van de Verenigde Naties, door de veiligheid van hulpverleners te waarborgen en door ECHO toe te staan een kantoor te openen in Nazran, Ingoesjetië.

Deze zorgen zijn door de Commissie geuit tijdens de EU/Rusland-top op 6 november 2003. De Commissie blijft de ontmoetingen tussen de EU en Rusland ten behoeve van politieke dialoog gebruiken om de Russische autoriteiten dringend te verzoeken alle aspecten van de situatie in Tsjetsjenië te verbeteren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/240 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/240

---

(2004/C 78 E/0242)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3201/03

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant „Il Giornale”: schending van de persvrijheid in Italië

Op vrijdag 17 oktober 2003 werd op bevel van de magistratuur van Perugia huiszoeking verricht in de zetel van „Il Giornale”, een grote Italiaanse krant die onderzoek doet naar de overname van Telekom Servië door Telekom Italië. De huiszoeking door de politie duurde ruim 13 uur en uiteindelijk werd heel wat materiaal in beslag genomen dat toebehoort aan de journalist Gian Marco Chiocci. Naar verluidt zou deze beschuldigd worden van belediging via de pers van een Romeins magistraat.

Is de Commissie niet van mening dat wij hier te maken hebben met een flagrante schending van de persvrijheid en de vrije meningsuiting?

Meent de Commissie niet dat het besluit van de magistratuur indruist tegen de aanbevelingen van de Europese Raad van ministers van 8 maart 2000 aan de lidstaten, volgens welke geen beroep mag worden gedaan op interceptie, aftapping, bewaking, huiszoeking en inbeslagname indien deze maatregelen leiden tot een beperking van het recht van elke journalist op geheimhouding van zijn bronnen?

Meent de Commissie niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest-Goodwin van het Hof van Straatsburg, dat het recht van de journalisten op beroepsgeheim heeft gesanctioneerd?

Meent de Commissie ook niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest nr. 33400/96 van het Hof van Straatsburg waarin huiszoekingen bij kranten met als doel de bronnen van de journalisten te weten te komen bestempeld worden als een „ernstige schending van het recht op vrije meningsuiting”?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(2 december 2003)

De huiszoeking bij de Italiaanse krant „Il Giornale” is verricht op bevel van een rechterlijke instantie -in dit geval door het Parket van Perugia- en valt onder de exclusieve bevoegdheid van de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de organisatie van het Italiaanse rechtssysteem. Aangezien deze aangelegenheid niet onder het Gemeenschapsrecht valt, is de Commissie niet bevoegd om op de vragen van het geachte parlementslid te antwoorden.

Daarnaast zij erop gewezen dat een persoon die van oordeel is dat zijn fundamentele rechten zijn geschonden, na uitputting van de interne rechtsmiddelen een vordering kan instellen bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/240 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/240

---

(2004/C 78 E/0243)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3219/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Erkenning van regelingen voor brandveiligheid in de Europese Unie

Met betrekking tot de brandbeveiliging van materialen heerst er blijkbaar verwarring over de erkenning van verschillende keurmerken in de EU-lidstaten.

Kan de Commissie bevestigen dat het Britse keurmerknummer BS5867 PART 2B voor het brandvrij maken van materialen het equivalent is van het Franse keurmerknummer M1?

Is het Britse keurmerknummer juridisch aanvaardbaar in Frankrijk?

Kan de Commissie details verstrekken over de wetgeving hieromtrent binnen de EU?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 december 2003)

Er is geen communautaire wetgeving om de normen voor de brandbeveiliging van stoffen te harmoniseren. Daarom kunnen de lidstaten eigen normen vaststellen. Wel wordt het vrije verkeer van stoffen tussen de lidstaten in belangrijke mate gewaarborgd door het beginsel van de wederzijdse erkenning, dat is ontleend aan de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie, met name op grond van de artikelen 28 e.v. van het EG-Verdrag.

Krachtens dit beginsel moet een lidstaat een product dat in een andere lidstaat legaal wordt vervaardigd of verkocht, op zijn eigen markt toelaten, tenzij hij kan aantonen dat het product niet dezelfde mate van bescherming van een legitiem belang van het publiek biedt als zijn eigen wettelijke of bestuursrechtelijke voorschriften.

Indien de Franse autoriteiten derhalve besluiten dat producten die aan de Britse normen voldoen, in Frankrijk niet in de handel mogen worden gebracht, moeten zij deze weigering motiveren door aan te tonen dat de producten de consument in onvoldoende mate bescherming bieden.

Wanneer de weigering niet goed wordt gemotiveerd, kan dit een inbreuk betekenen op het EG-Verdrag, zoals dit wordt geïnterpreteerd door het Hof van Justitie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/241 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/241

---

(2004/C 78 E/0244)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3231/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Subsidieprogramma's KP5 en KP6

De projecten die met behulp van de programma's KP5 en KP6 gefinancierd worden, kunnen over het algemeen rekenen op grote waardering. Ze zijn vaak innovatief en juist vanwege de eis dat de samenwerkende partners/instellingen uit meerdere landen afkomstig moeten zijn ontstaat een positieve synergie die bijdraagt aan de opbouw van gemeenschappelijke waarden.

Helaas bereiken mij ook negatieve signalen die in sommige gevallen zo ernstig zijn dat ze de positieve impact van programma's en projecten kunnen ondermijnen. In veel gevallen leiden ze tot teleurstellingen en afname van de motivatie om nieuwe voorstellen in te dienen.

De klachten hebben vooral betrekking op de administratieve afhandeling:

| — | Het administratieve systeem is complex, ondoorzichtig en kost onevenredig veel tijd, geld en inspanningen. |
| --- | --- |

—

Het administratieve systeem is complex, ondoorzichtig en kost onevenredig veel tijd, geld en inspanningen.

| — | Voor kleinere instellingen is de administratieve last een onoverkomelijke hindernis geworden en is het toegestane overheadspercentage te laag. Dat geldt helaas ook voor veel instellingen uit de kandidaatlidstaten. |
| --- | --- |

—

Voor kleinere instellingen is de administratieve last een onoverkomelijke hindernis geworden en is het toegestane overheadspercentage te laag. Dat geldt helaas ook voor veel instellingen uit de kandidaatlidstaten.

| — | Soms wordt op het allerlaatste moment voor het verstrijken van een termijn aanvullende informatie gevraagd. Dit leidt tot enorme vertraging in afwikkelingen en betalingen. |
| --- | --- |

—

Soms wordt op het allerlaatste moment voor het verstrijken van een termijn aanvullende informatie gevraagd. Dit leidt tot enorme vertraging in afwikkelingen en betalingen.

| — | De beoordelingen van de projectaanvragen komt willekeurig over. Hoge kwaliteit leidt niet noodzakelijk tot goedkeuring, terwijl lage kwaliteit niet steeds tot afkeuring leidt. |
| --- | --- |

—

De beoordelingen van de projectaanvragen komt willekeurig over. Hoge kwaliteit leidt niet noodzakelijk tot goedkeuring, terwijl lage kwaliteit niet steeds tot afkeuring leidt.

Uiteraard erken ik dat zorgvuldige procedures noodzakelijk zijn om fraude en oneigenlijk gebruik van Gemeenschapsgelden te voorkomen.

Niettemin de volgende vragen:

| 1. | Herkent de Commissie de hierboven opgesomde negatieve signalen? |
| --- | --- |

1.

Herkent de Commissie de hierboven opgesomde negatieve signalen?

| 2. | Zijn er binnen haar diensten procedures ingesteld om negatieve signalen te ontvangen? |
| --- | --- |

2.

Zijn er binnen haar diensten procedures ingesteld om negatieve signalen te ontvangen?

| 3. | Welke maatregelen hebben de diensten van de Commissie genomen om administratieve procedures te verbeteren en/of te vereenvoudigen? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen hebben de diensten van de Commissie genomen om administratieve procedures te verbeteren en/of te vereenvoudigen?

| 4. | Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie erkent dat sommige organisaties problemen ondervinden bij de kwesties die in deze schriftelijke vraag worden aangehaald. Toch moet erop worden gewezen dat grote inspanningen zijn geleverd om de transparantie en de beschikbaarheid van informatie aan potentiële indieners van voorstellen te verbeteren, waaronder de informatie over netwerken van nationale contactpunten en over opleidings- en informatiesessies die de administratieve taken bij de aanvraag van financiering voor onderzoek moeten helpen verlichten. Wat met name het voor algemene onkosten verleende financieringspercentage betreft, zou het voor geen enkele organisatie een probleem mogen zijn om haar reële kosten voor een of ander project aan te rekenen. Er zijn slechts enkele instrumenten waarvoor de algemene kosten beperkt zijn, vanwege de aard van dergelijke instrumenten en het feit dat in deze gevallen 100 % van de in aanmerking komende kosten worden terugbetaald.

Zoals reeds gezegd, wordt al het mogelijke gedaan om ervoor te zorgen dat alle informatie tijdig beschikbaar is en dat geen dringende verzoeken om aanvullende informatie nodig zijn. Tijdens de onderhandeling over de projecten is het mogelijk dat extra informatie wordt gevraagd over iets dat in de beginfase van de onderhandelingen aan het licht is gekomen. Maar in de meeste gevallen krijgen de potentiële contractanten voldoende tijd om dergelijke informatie binnen de gevraagde termijn te verstrekken.

De Commissie gaat niet akkoord met de uitspraak dat voorstellen op een willekeurige manier worden beoordeeld. Integendeel, de beoordeling van onderzoeksvoorstellen is gebaseerd op het principe van de „collegiale toetsing” („peer review”), dat algemeen en wereldwijd in wetenschappelijke instellingen wordt aanvaard en toegepast, en informatie over gebruikte procedures en criteria is overal beschikbaar. De Commissie doet een beroep op onafhankelijke deskundigen om de voorstellen te beoordelen aan de hand van uiteenlopende criteria, die zijn neergelgd in de wetteksten met betrekking tot het kaderprogramma. Met name wetenschappelijke en technologische kwaliteit is een absolute voorwaarde opdat een voorstel uit hoofde van het zesde kaderprogramma (KP6) wordt aanvaard. De hoge kwaliteit van het beroordelings-proces, de ingeschakelde deskundigen en de geselecteerde voorstellen is bevestigd door de opmerkingen en verslagen van onafhankelijke waarnemers die de beoordelingen bijwonen, door nationale contactpunten en door medebeoordelaars. Voorstellen van slechte kwaliteit worden niet gefinancierd; het is evenwel zo dat wegens de beperkte begrotingsmiddelen niet alle ingediende projecten van hoge kwaliteit kunnen worden gefinancierd.

Elke melding van een probleem wordt ernstig en nauwgezet behandeld en er wordt onderzocht of het gaat om een gegrond probleem of om een misverstand omtrent de basisprincipes. Wanneer er echte problemen rijzen, worden er inspanningen geleverd om ze te verhelpen. Er is al een aantal maatregelen genomen, meer bepaald inzake KP6, om ervoor te zorgen dat onderzoeksconsortia een grotere verantwoordelijkheid krijgen bij het beheer van hun eigen projecten en meer betrokken zijn bij de wetenschappelijke aspecten en de onderzoeksaspecten in plaats van in de eerste plaats enkel verplicht te zijn om de administratieve aspecten te volgen. Dit blijkt uit de regels inzake deelname en de modelovereenkomst voor KP6.

De Commissie is niet van mening dat er op dit ogenblik algemene maatregelen dienen te worden genomen, behalve ten aanzien van de beoogde voortdurende verbetering van de kwaliteit van de beschikbare informatie voor potentiële contractanten.

Voorts moet worden opgemerkt dat van bij het begin van KP6 een specifieke eenheid met leden uit verschillende diensten is opgericht om toezicht te houden op de tenuitvoerlegging van de KP6-instrumenten, in het bijzonder de nieuwe instrumenten (geïntegreerde projecten en topnetwerken). Tegelijkertijd volgen een aantal interne werkgroepen de voortgang van KP6 op verschillende gebieden (beoordeling, richtsnoeren voor indieners en beoordelaars, enz.) en treden ze dienovereenkomstig op door elk gemeld probleem op te lossen en de bijbehorende documentatie aan te passen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/243 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/243

---

(2004/C 78 E/0245)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3255/03

van Marie Isler Béguin (Verts/ALE) en Yves Piétrasanta (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Eerbiediging van rechten en justitie na de ramp van Bhopal in India

De industrieramp in de fabriek Union Carbide (UC) in Bhopal (India) in december 1984 heeft de verspreiding van 40 ton giftige stoffen tot gevolg gehad, waardoor 20 000 mensen zijn omgekomen en een half miljoen mensen zijn vergiftigd.

De directie van deze fabriek had een hebzuchtig beleid gevoerd waarbij gespaard werd op veiligheidsapparatuur, scholing van het personeel en uitrusting. Bovendien heeft het achterhouden van informatie door de fabrieksleiding op het moment van de explosie over de aard en het gevaarlijke karakter van de chemische stoffen die in de lucht ontsnapt waren, de besluiten inzake evacuatie en medische eerste hulp bemoeilijkt.

De duurzame en meedogenloze gevolgen van deze milieubesmetting komen tot uiting in ernstige ziekten waaronder 120 000 burgers lijden, en een tiental doden per maand.

De strategie van de directie van UC om de justitie te ontlopen heeft in 2001 een nieuwe wending gekregen, nl. de fusie met de industriegroep Dow.

Voelt de Commissie zich door deze rampzalige toestand in Bhopal niet genoopt zo spoedig mogelijk al haar middelen en die van de lidstaten in te zetten om dergelijke rampen die traumatisch zijn voor het milieu en de volksgezondheid, zoveel mogelijk tegen te gaan en uit te roeien en om te zorgen voor een medisch-epidemiologische begeleiding van de bevolking die gedwongen is in het getroffen gebied te blijven wonen?

Zal de Commissie zich door het schandaal van de rechtsweigering na deze industrieramp genoopt voelen zich in te zetten, met gebruikmaking van haar rechten en die van de lidstaten, voor het herstel van de rechten, voor de schadevergoeding aan de slachtoffers en voor de gerechtelijke vervolging van degenen die voor deze ramp verantwoordelijk zijn? Zal zij een onderzoek instellen naar de oorzaken van deze ramp en naar het verleden en de tekortkomingen op milieugebied van Union Carbide bij haar activiteiten op wereldniveau?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 december 2003)

De Commissie maakt zich grote zorgen over de humanitaire, ecologische en medische gevolgen van de ramp met het gifgas in Bhopal, India. De Commissie is een actieve donor in India en is voornemens bij te dragen aan een voor heel India geldend programma ter anticipatie van rampen en ter vermindering van de gevolgen van rampen. Hoewel dit programma zich overwegend zal richten op natuurrampen, streeft het ook naar rampenplannen in het maatschappelijk middenveld die het land moeten helpen om te gaan met rampen als en wanneer deze zich voordoen.

De Commissie steunt ook een groot aantal niet-gouvernementele organisaties (NGO's), waarvan sommige zich bezighouden met nationale problemen op het gebied van mensenrechten en rechtsgeschillen van algemeen belang.

Het dient ook te worden benadrukt dat de regering van India sinds Bhopal strengere milieuwetgeving tot stand heeft gebracht.

De Commissie is betrokken bij een dialoog over de milieuproblematiek met de regering van India en een werkgroep van hoge functionarissen met vertegenwoordigers van beide kanten komt regelmatig bijeen om de voortgang te bewaken.

De Commissie kan de geachte parlementsleden dan ook verzekeren dat zij de tragedie in Bhopal, maar ook andere problemen die verband houden met het regelgevingskader en de zorg om het milieu, in haar samenwerkingsactiviteiten met India nauwlettend volgt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/244 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/244

---

(2004/C 78 E/0246)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3258/03

van María Ayuso González (PPE-DE) aan de Commissie

(28 oktober 2003)

Betreft:   De invoerregeling voor knoflook

De Europese Unie is in 2001 met een invoerregeling gestart voor knoflook om daarmee het permanente karakter te beperken van de invoer uit derde landen en om onregelmatigheden tegen te gaan die sinds jaar en dag worden geconstateerd bij de verkoop door China. De Europese Unie heeft in de Wereldhandelsorganisatie onderhandeld over een contingent met „ad valorem”-recht voor 38 379 ton, te verdelen over Argentinië, China en andere landen. Deze regeling is definitief in de plaats gekomen van achtereenvolgende veiligheidsclausules die waren ingevoerd om fraude bij de uitvoer van Chinese knoflook tegen te gaan. Dit initiatief heeft naar bevrediging gewerkt, want het aantal onregelmatigheden is aanzienlijk afgenomen.

Ondanks dit alles vertoont het systeem nog steeds gebreken zoals blijkt uit de klachten die de Spaanse sector bij OLAF heeft ingediend.

Kan de Commissie meedelen of zij verbeteringen denkt in te voeren op intern niveau om iets te doen aan de problemen die aanleiding vormden voor deze klachten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 november 2003)

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid over het belang van de controle op invoerregelingen in het algemeen en op die van knoflook in het bijzonder.

De Commissie heeft inderdaad door de Spaanse sector geuite klachten ontvangen en heeft deze doorgezonden aan haar controlediensten en aan het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) voor onderzoek en adequate behandeling.

Het geachte parlementslid zal het ermee eens zijn dat, als de door de Spaanse productiesector aangegeven feiten juist blijken te zijn, het zal gaan om het gebruik van valse certificaten van oorsprong met mogelijke medeplichtigheid van autoriteiten in derde landen.

De fraude is van zodanige aard dat deze de huidige controlesystemen voor de regeling niet op losse schroeven zet. Het land dat de goederen ontvangt kan alle mogelijke controles instellen, maar dit soort activiteiten kan zich altijd voordoen. De Commissie wijst erop dat haar diensten, teneinde het desbetreffende risico tot een minimum te beperken, regelmatig achteraf een onderzoek naar de werking van de regeling instellen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/244 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/244

---

(2004/C 78 E/0247)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3260/03

van Michel Hansenne (PPE-DE) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft:   Erkenning van rijscholen

In het koninklijk besluit van 23 maart 1998 worden in België de voorwaarden genoemd waaraan moet worden voldaan om officiële toestemming te krijgen voor het openen van een rijschool in België. Kennelijk heeft dit besluit in de praktijk tot gevolg dat oprichting van nieuwe rijscholen feitelijk onmogelijk wordt.

Betekent dit dat België hiermee het Europese recht, met name het mededingingsrecht, schendt? Zo ja, welke verplichtingen dient een lidstaat na te leven om in overeenstemming te zijn met de Europese regelgeving?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 december 2003)

De door het geachte parlementslid beschreven situatie lijkt niet binnen het toepassingsgebied van het communautaire mededingingsrecht te vallen.

Het Belgische Koninklijk Besluit van 23 maart 1998 is een overheidsmaatregel.

De communautaire mededingingsregels die niet tot ondernemingen maar tot lidstaten zijn gericht, zijn die betreffende steunmaatregelen van de staten (de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag) en openbare bedrijven of ondernemingen waaraan de lidstaten bijzondere of uitsluitende rechten hebben verleend (artikel 86 van het EG-Verdrag). De bepalingen van het betrokken Koninklijk Besluit lijken niet binnen het toepassingsgebied van die regels te vallen.

In bepaalde gevallen kan het communautaire mededingingsrecht echter ook van toepassing zijn op overheidsmaatregelen, als die maatregelen ondernemingen concurrentieverstorend gedrag opleggen of hen daartoe aanzetten. De betrokken ondernemingen moeten zich dan concurrentieverstorend gedragen, wat op zich een schending vormt van de communautaire mededingingsregels. De voorwaarden voor de erkenning van autorijscholen, die zijn vastgelegd in het Koninklijk Besluit, lijken rijscholen geen concurrentieverstorend gedrag op te leggen of hen daartoe aan te zetten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/245 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/245

---

(2004/C 78 E/0248)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3262/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft:   Uitsluiting van personen met de nationaliteit van een andere lidstaat van het recht op aankoop van softdrugs of van het lidmaatschap van een gebruikersvereniging

| 1. | Is het de Commissie bekend dat er bij de sinds de jaren zeventig in de praktijk toegestane verkoop van softdrugs in Nederlandse „coffeeshops” vanuit wordt gegaan dat kopers wel moeten worden geweigerd indien hun leeftijd te laag is, maar niet als zij een andere nationaliteit bezitten dan de Nederlandse? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat er bij de sinds de jaren zeventig in de praktijk toegestane verkoop van softdrugs in Nederlandse „coffeeshops” vanuit wordt gegaan dat kopers wel moeten worden geweigerd indien hun leeftijd te laag is, maar niet als zij een andere nationaliteit bezitten dan de Nederlandse?

| 2. | Heeft de Commissie kennis genomen van de op 22.10.2003 in Berlijn gehouden gezamenlijke persconferentie van de Duitse minister van Binnenlandse Zaken en de Nederlandse minister van Justitie, waar onder meer uitspraken zijn gedaan die zouden kunnen leiden tot een beleid dat uitgaat van verschillende behandeling van inwoners van de EU op grond van hun nationaliteit of het land waar zij wonen? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie kennis genomen van de op 22.10.2003 in Berlijn gehouden gezamenlijke persconferentie van de Duitse minister van Binnenlandse Zaken en de Nederlandse minister van Justitie, waar onder meer uitspraken zijn gedaan die zouden kunnen leiden tot een beleid dat uitgaat van verschillende behandeling van inwoners van de EU op grond van hun nationaliteit of het land waar zij wonen?

| 3. | Zou het op grond van de bestaande Europese verdragen toelaatbaar zijn om in Nederlandse „coffeeshops” voortaan aan niet-Nederlanders of aan niet-ingezetenen van Nederland de verkoop van de daar verhandelde genotmiddelen te weigeren? Zo nee, informeert de Commissie de lidstaten daarover? |
| --- | --- |

3.

Zou het op grond van de bestaande Europese verdragen toelaatbaar zijn om in Nederlandse „coffeeshops” voortaan aan niet-Nederlanders of aan niet-ingezetenen van Nederland de verkoop van de daar verhandelde genotmiddelen te weigeren? Zo nee, informeert de Commissie de lidstaten daarover?

| 4. | Zou het op grond van de bestaande Europese verdragen toelaatbaar zijn om de verkoop van genotmiddelen in Nederlandse „coffeeshops” voortaan te beperken tot besloten gebruikersverenigingen die niet-Nederlanders of niet-ingezetenen van Nederland het lidmaatschap moeten weigeren? Zo nee, informeert de Commissie de lidstaten daarover? |
| --- | --- |

4.

Zou het op grond van de bestaande Europese verdragen toelaatbaar zijn om de verkoop van genotmiddelen in Nederlandse „coffeeshops” voortaan te beperken tot besloten gebruikersverenigingen die niet-Nederlanders of niet-ingezetenen van Nederland het lidmaatschap moeten weigeren? Zo nee, informeert de Commissie de lidstaten daarover?

| 5. | Is een alternatief voor discriminatie naar nationaliteit of ingezetenschap dat inhoudt dat overheden die het gebruik van softdrugs op hun grondgebied willen tegengaan, als uitgangspunt kiezen dat consumptie moet plaatsvinden in het land van aankoop, vergelijkbaar met de wijze waarop Nederlanders wel gevaarlijk vuurwerk of vuurwapens kunnen kopen maar deze goederen niet in Nederland mogen invoeren? |
| --- | --- |

5.

Is een alternatief voor discriminatie naar nationaliteit of ingezetenschap dat inhoudt dat overheden die het gebruik van softdrugs op hun grondgebied willen tegengaan, als uitgangspunt kiezen dat consumptie moet plaatsvinden in het land van aankoop, vergelijkbaar met de wijze waarop Nederlanders wel gevaarlijk vuurwerk of vuurwapens kunnen kopen maar deze goederen niet in Nederland mogen invoeren?

Bron: De Nederlandse krant NRC-Handelsblad van 23 october 2003.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 december 2003)

Commissie is op de hoogte van het debat dat momenteel in Nederland wordt gevoerd over het nationale beleid inzake cannabis, met name met betrekking tot „coffeeshops”.

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel is het niet aangewezen dat de Commissie deelneemt aan of zich mengt in debatten die op nationaal niveau worden gevoerd over het beleid van de lidstaten op dat gebied.

De Commissie zal evenwel passende maatregelen nemen in geval van eventuele inbreuken op de verdragen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/246 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/246

---

(2004/C 78 E/0249)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3268/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft:   Personeel van de Commissie

Kan de Commissie aangeven welk percentage personeelsleden, per nationaliteit, volgens het organigram van de Commissie werkzaam is in elk van de tien hoogste rangen?

Kan zij verder aangeven hoeveel personeelsleden, per nationaliteit, volgens het organigram van de Commissie werkzaam zijn in elk van de tien hoogste rangen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(8 december 2003)

De Commissie interpreteert de in de vraag vermelde tien hoogste rangen van haar loopbaansysteem als zijnde de volledige categorie A (rangen 8 tot 1) en de twee hoogste rangen in categorie Β (rangen 1 en 2).

In tabel 1 die direct naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement wordt gestuurd, wordt het aantal personeelsleden in categorie A tezamen met de twee hoogste rangen in categorie Β per nationaliteit aangegeven. Tabel 2 die ook direct naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement wordt gestuurd, laat het percentage van dit personeel zien ten opzichte van het totale aantal personeelsleden van elke rang in de lijst van vaste ambten voor de operationele en onderzoekbegrotingen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/246 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/246

---

(2004/C 78 E/0250)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3273/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Uitstoot koelmiddelen (Nederlandse) zeeschepen

Op 27 augustus 2003 presenteerde het Nederlandse Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) een studie over het lekken van koelgassen uit kotters en trawlerschepen (http://www.vrom.nl/docs/milieu/koudemiddelen_het_schip_in_juni2003.pdf). Die zouden tot tien keer zoveel koelgassen lekken als koelinstallaties op land. De koelgassen tasten de ozonlaag aan, en dragen bij tot de toename van het broeikaseffect.

Uit de studie blijkt dat koelinstallaties op trawlerschepen jaarlijks gemiddeld de helft van de koelgassen verliezen. Bij kotters is dit zelfs 80 %. Dit is veel meer dan het gemiddelde lekpercentage van 4,5 % van koelinstallaties op het land. In vergelijking met koelinstallaties op land, draagt de scheepvaart dan ook onevenredig veel bij aan de uitstoot van koelmiddelen, met alle gevolgen van dien. De koelinstallaties op schepen bevatten slechts 5 % van de totale hoeveelheid koelmiddelen in Nederland, maar zijn wel verantwoordelijk voor 35 % van de totale lekverliezen.

Kan de Europese Commissie meedelen of dit probleem beperkt is tot de Nederlandse vloot, of dat het zich ook in andere lidstaten voordoet?

Vindt de Commissie dat de er in de scheepvaart afdoende maatregelen zijn genomen in verband met de uitstoot van broeikasgassen die worden genoemd in de bijlage van het Kyoto-Protocol — koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4), distikstofoxide (N2O), fluorkoolwaterstoffen (HFK's), perfluorkoolwaterstoffen (PFK's) en zwavelhexafluoride (SF6)? In welke mate duiden de metingen van de VROM erop dat artikel 17 „Lekkage van gereguleerde stoffen” van Verordening (EG) nr. 2037/2000 overtreden wordt?

Welke maatregelen zal de Commissie nemen om de uitstoot van ozonafbrekende stoffen en broeikasgassen in CO2-equivalent in de scheepvaart te verminderen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 december 2003)

De Commissie heeft zeker belangstelling voor het Nederlandse onderzoek naar het lekpercentage van koelvloeistoffen uit kotters en trawlers, zeker wanneer dit de basis kan vormen voor verdere maatregelen om de uitstoot van koelmiddelen te voorkomen. Krachtens artikel 17 van Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1), moeten de lidstaten alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen treffen om lekkage van gereguleerde stoffen te voorkomen of tot een minimum te beperken. Met name vaste apparatuur met meer dan 3 kg koelvloeistof moet jaarlijks op lekkage worden gecontroleerd.

De Commissie heeft op dit moment geen informatie over het lekpercentage van koelapparatuur en klimaatregelingsapparatuur die geïnstalleerd zijn in gelijkaardige schepen welke in andere lidstaten varen. In Verordening (EG) nr. 2037/2000 zijn geen normen voorgesteld inzake het specifieke lekpercentage van ozonafbrekende stoffen uit dergelijke apparatuur, maar wel voorschriften met minimumopleidingseisen stellen waaraan het personeel dat met dergelijke apparatuur omgaat moet voldoen. De Commissie is van mening dat het inzetten van goed opgeleid personeel voor de bediening van koel- en klimaatregelingsapparatuur een belangrijk element kan zijn in de inspanningen van de lidstaten om lekkages van ozonafbrekende stoffen te verminderen. Bovendien zijn de lidstaten verplicht de Commissie in kennis te stellen van hun initiatieven om lekkage van ozonafbrekende stoffen te verminderen. Met nauwkeurige informatie over de programma's in de lidstaten, die ook gegevens over lekpercentages van ozonafbrekende stoffen uit koel- en klimaatregelingsapparatuur kan bevatten, zal de Commissie over betere argumenten beschikken om Europese normen inzake lekpercentages uit apparatuur te bepleiten, overeenkomstig het bepaalde in artikel 17 van Verordening (EG) nr. 2037/2000.

Uit hoofde van artikel 17 van Verordening (EG) 2037/2000 onderneemt de Commissie momenteel stappen om de uitstoot van ozonafbrekende stoffen te verminderen. Wat dat betreft is de geleidelijke uitbanning van dergelijke stoffen de meest doeltreffende methode. De commerciële scheepvaart in de Unie mag koelen klimaatregelingsapparatuur die op chloorfluorkoolstoffen (CFK's) werkt niet meer installeren, noch onderhouden. Bestaande CFK-apparatuur die lekkages vertoont dient dan ook te worden vervangen wanneer zij wegens gebrek aan koelmiddel niet meer functioneert. Terwijl de scheepvaartindustrie in de Unie koel- en klimaatregelingsapparatuur op basis van nieuw geproduceerde chloorfluorkoolwaterstoffen (HCFK's) — een tijdelijke vervanging van CFK's — tot 2010 mag blijven gebruiken en apparatuur op basis van teruggewonnen HCFK's tot 2015, bestaat er wel een verbod op de installatie van nieuwe apparatuur op basis van HCFK's. Waarschijnlijk is de geleidelijke uitbanning van halon in brandblusmateriaal op schepen zelfs van groter belang, gezien het hoge ozonafbrekende gehalte van deze stof. Brandbeveiligingssystemen die halonen bevatten moeten vóór 31 december 2003 buiten gebruik worden gesteld en de halonen moeten in overeenstemming met artikel 16 van de verordening worden teruggewonnen.

Algemeen is de Commissie van mening dat er inzake de vermindering van de uitstoot door schepen van in het Kyoto Protocol vermelde broeikasgassen, nog veel werk moet worden verricht. In een recente in opdracht van de Commissie uitgevoerde kwantificeringsstudie van scheepsemissies is de uitstoot van koolstofdioxide door schepen op zeeën van de Unie geraamd op 157 miljoen ton in het jaar 2000 — wat meer is dan de uitstoot op het land van negen lidstaten samen. Het Kyoto Protocol heeft niet rechtstreeks betrekking op scheepsemissies, maar in artikel 2, lid 2, worden de partijen opgeroepen tot een internationale beperking of vermindering van broeikasgasemissies door stookolie van schepen, met de hulp van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO).

De IMO heeft daarom de verantwoordelijkheid voor deze kwestie op zich genomen en haar Comité Mariene Milieubescherming heeft een ontwerpbesluit afgerond inzake een IMO-broeikasgasstrategie, die tijdens de 23e Vergadering van de IMO in december 2003 zal worden besproken. De Raad van Ministers van de Unie heeft er bij de IMO op aangedrongen om een concrete, ambitieuze strategie inzake broeikasgassen vast te stellen; ondertussen nemen de Commissie en een aantal lidstaten, waaronder Nederland, actief deel aan de discussies inzake het IMO-besluit, met het oog op de daadwerkelijke uitstippeling van een concrete en ambitieuze strategie.

Wat de maatregelen tot vermindering van broeikasgasemissies in de scheepvaart betreft, moet de Commissie uit hoofde van het zesde milieuactieprogramma specifieke acties aangeven en ondernemen om de broeikasgasemissies van de scheepvaart te verminderen, indien dergelijke actie niet voor 2003 binnen de Internationale Maritieme Organisatie is afgesproken. Deze verbintenis komt ook tot uiting in de meer recente mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad inzake een Europese strategie ter beperking van atmosferische emissies door zeeschepen (2), waarin als Europese doelstelling wordt voorgesteld de koolstofemissies per schip te verminderen en waarin de Commissie zich ertoe verbindt maatregelen van de Unie te overwegen om de uitstoot van broeikasgassen door schepen te verminderen wanneer binnen de IMO in 2003 geen concrete maatregelen zijn afgesproken.

---

(1)  PB L 244 van 29.9.2000.

(2)  COM(2002) 595 def. Deel I.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/248 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/248

---

(2004/C 78 E/0251)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3278/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Forum voor economische en commerciële samenwerking in Macao

Op 12, 13 en 14 oktober is in Macao een forum voor economische en commerciële samenwerking bijeengekomen, de ministerconferentie van China en de Portugeestalige landen.

Het forum heeft bijzondere aandacht gekregen in de resolutie van 8 april 2003 van het Europees Parlement over het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over het speciaal administratief gebied Macao (1ste en 2de jaarverslag); wat speciaal in het oog springt, is dat Macao, door zijn geschiedenis en de banden die het sinds lange tijd met Europa verbinden, vooral door bemiddeling van Portugal, goed geplaatst is om als brug tussen de Europese Unie en de Volksrepubliek China te dienen, en dat het beleid dat onlangs uitgestippeld is, en dat gevolgd wordt door zowel de regering van het speciaal administratief gebied Macao als die van de Chinese Volksrepubliek, erin bestaat om gebruik te maken van de positie van Macao als voornaamste spilpunt voor de betrekkingen van China met heel het Portugeestalig gebied overal ter wereld.

Volgens alle informatie die erover gegeven is, is de bijeenkomst goed verlopen en zeer hoopgevend geweest.

De ontwikkelingen zijn van groot belang voor Europa in het algemeen en de Europese Unie in het bijzonder, omdat ze een nieuwe samenwerkingsverbinding vanuit en in de richting van China leggen, met als aandrijfas de derde Europese wereldtaal, het Portugees, en Macao als voornaamste draaischrijf.

| — | Heeft de Europese Commissie zich op de bijeenkomst laten vertegenwoordigen of heeft ze waarnemers gestuurd? |
| --- | --- |

—

Heeft de Europese Commissie zich op de bijeenkomst laten vertegenwoordigen of heeft ze waarnemers gestuurd?

| — | Welke vormen van informatie heeft ze er verzameld en tot welke gevolgtrekkingen is ze gekomen? |
| --- | --- |

—

Welke vormen van informatie heeft ze er verzameld en tot welke gevolgtrekkingen is ze gekomen?

| — | Welke uitwerking zullen die elementen hebben voor een uitgebreider Europese samenwerking met Macao, zoals voorgesteld in de resolutie van 8 april 2003 van het Europees Parlement? |
| --- | --- |

—

Welke uitwerking zullen die elementen hebben voor een uitgebreider Europese samenwerking met Macao, zoals voorgesteld in de resolutie van 8 april 2003 van het Europees Parlement?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(11 december 2003)

De Commissie was niet uitgenodigd op het eerste economisch en commercieel forum tussen China en de Portugeestalige landen, dat op 12, 13 en 14 oktober 2003 in Macao heeft plaatsgevonden. Zij was dus op deze vergadering niet vertegenwoordigd.

Toch heeft zij er wel degelijk kennis van genomen dat China en zeven Portugeestalige landen een actieplan voor economische en commerciële samenwerking hebben ondertekend en dat de deelnemers aan het forum Macao een rol toeschrijven als „brug” tussen beide partijen. Voorts merkt zij met belangstelling op dat het speciaal administratief gebied Macao tot permanent secretaris van het forum is aangesteld met het oog op de organisatie van een tweede ontmoeting in 2006.

De Commissie wijst erop dat deze nieuwe ontwikkelingen in de lijn liggen van haar mededeling van 1999 over Macao (1), waarin werd gesteld dat de Unie van oordeel is dat Macao een belangrijke rol te spelen heeft als brug tussen Azië en Europa. Diezelfde ingesteldheid vormt de basis van de huidige samenwerking tussen de Commissie en het speciaal administratief gebied Macao.

---

(1)  COM(1999) 484 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/249 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/249

---

(2004/C 78 E/0252)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3279/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Door de Commissie uitgevoerde kwaliteitscontroles van de Commissie-databank CATS (Clearance Audit Trail System)

Gelet op het volgende:

| a) | bij haar aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (1) verstrekte de Commissie uittreksels uit de Commissie-databank CATS (Clearance Audit Trail System), die de van de lidstaten afkomstige gegevens bevat over de restituties voor de uitvoer van communautaire landbouwproducten naar derde landen; |
| --- | --- |

a)

bij haar aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (1) verstrekte de Commissie uittreksels uit de Commissie-databank CATS (Clearance Audit Trail System), die de van de lidstaten afkomstige gegevens bevat over de restituties voor de uitvoer van communautaire landbouwproducten naar derde landen;

| b) | in het aanvullend antwoord op vragen E-1477/03-1480/03 (2) wordt gesteld






  — | dat de Commissie een reeks kwaliteitscontroles uitvoert (inachtneming van de codelijst, overeenkomst van de totale invoer met de gegevens van de jaarlijkse aangifte, inachtneming van de geldende voorschriften, volledigheid van de gegevens); |
| --- | --- | --- |

b)

in het aanvullend antwoord op vragen E-1477/03-1480/03 (2) wordt gesteld

—

dat de Commissie een reeks kwaliteitscontroles uitvoert (inachtneming van de codelijst, overeenkomst van de totale invoer met de gegevens van de jaarlijkse aangifte, inachtneming van de geldende voorschriften, volledigheid van de gegevens);

| — | dat de kwaliteit van de gegevens in het algemeen toereikend is voor de afwikkeling van de rekeningen; |
| --- | --- |

—

dat de kwaliteit van de gegevens in het algemeen toereikend is voor de afwikkeling van de rekeningen;

| — | dat enkele lidstaten fouten hebben gemaakt bij de opgave van de gewichtseenheid van de uitgevoerde hoeveelheden (kg i.p.v. ton), maar dat deze vergissingen gemakkelijk identificeerbaar zijn; |
| --- | --- |

—

dat enkele lidstaten fouten hebben gemaakt bij de opgave van de gewichtseenheid van de uitgevoerde hoeveelheden (kg i.p.v. ton), maar dat deze vergissingen gemakkelijk identificeerbaar zijn;

| c) | met betrekking tot de kwaliteitscontrole betreffende de inachtneming van de codelijst zij verwezen naar: vraag E-3113/03 (3); |
| --- | --- |

c)

met betrekking tot de kwaliteitscontrole betreffende de inachtneming van de codelijst zij verwezen naar: vraag E-3113/03 (3);

| d) | uit een analyse van de CATS-databank betreffende de uitvoerrestituties in de jaren 1998-2001 naar Vaticaanstad, Zwitserland, Andorra, Liechtenstein en San Maríno blijkt dat voor een totaal bedrag van 639 421 671,77 EUR aan restituties voor de uitvoer van communautaire producten






  — | betalingen ten bedrage van 9 067 114,01 EUR zijn uitgevoerd zonder dat het product en de meeteenheid waren opgegeven; |
| --- | --- | --- |

d)

uit een analyse van de CATS-databank betreffende de uitvoerrestituties in de jaren 1998-2001 naar Vaticaanstad, Zwitserland, Andorra, Liechtenstein en San Maríno blijkt dat voor een totaal bedrag van 639 421 671,77 EUR aan restituties voor de uitvoer van communautaire producten

—

betalingen ten bedrage van 9 067 114,01 EUR zijn uitgevoerd zonder dat het product en de meeteenheid waren opgegeven;

| — | betalingen ten bedrage van 14173353,56 EUR zijn uitgevoerd zonder dat het product was opgegeven; |
| --- | --- |

—

betalingen ten bedrage van 14173353,56 EUR zijn uitgevoerd zonder dat het product was opgegeven;

| — | betalingen ten bedrage van 74 115 436,13 EUR zijn uitgevoerd zonder dat de meeteenheid was opgegeven; |
| --- | --- |

—

betalingen ten bedrage van 74 115 436,13 EUR zijn uitgevoerd zonder dat de meeteenheid was opgegeven;

dit is een totaal van 97 335 905,70 EUR of 15,23 % van het totale volume van de uitvoerrestituties, waarbij erop zij gewezen dat in deze analyse geen rekening is gehouden met de „fouten”;

kan worden meegedeeld:

| 1. | door wie en op welke manier de reeks kwaliteitscontroles wordt uitgevoerd en of de Commissie over de uitgevoerde controles tevreden is; |
| --- | --- |

1.

door wie en op welke manier de reeks kwaliteitscontroles wordt uitgevoerd en of de Commissie over de uitgevoerde controles tevreden is;

| 2. | of de Commissie, zoals zij heeft gesteld, werkelijk van mening is dat de kwaliteit van de gegevens in het algemeen toereikend is voor de afwikkeling van de rekeningen, dan wel of zij zich voor de afwikkeling uitsluitend baseert op de verklaringen van de lidstaten; |
| --- | --- |

2.

of de Commissie, zoals zij heeft gesteld, werkelijk van mening is dat de kwaliteit van de gegevens in het algemeen toereikend is voor de afwikkeling van de rekeningen, dan wel of zij zich voor de afwikkeling uitsluitend baseert op de verklaringen van de lidstaten;

| 3. | of over de uitvoerrestituties onderzoeken van de Rekenkamer of OLAF aan de gang zijn? |
| --- | --- |

3.

of over de uitvoerrestituties onderzoeken van de Rekenkamer of OLAF aan de gang zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 december 2003)

De Commissie verwijst naar haar antwoorden op schriftelijke vragen E-1477/03 tot en met E-1480/03 (2), E-3113/03 (3) en P-3202/02.

Het geachte parlementslid beweert zich voor de cijfers in zijn schriftelijke vraag te baseren op een antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02. Het geachte parlementslid heeft helaas niet correct geciteerd uit dit antwoord. Zo verwijst hij bij voorbeeld naar een bedrag van 639 421 671,77 EUR in plaats van naar het correcte bedrag van 321 711 242,39 EUR, dat overeenkomt met het totale bedrag van de restituties die voor uitvoer in de periode 1998-2001 in de genoemde landen zijn betaald (4). Alle in de schriftelijke vraag geciteerde bedragen zijn fout en kunnen bijgevolg niet worden bevestigd door de Commissie. Het is haar ook niet duidelijk hoe en waaruit het geachte parlementslid deze cijfers heeft overgenomen.

De Commissie meent dat dit van invloed kan zijn geweest op de beoordeling van het geachte parlementslid en op de strekking van zijn vragen.

In het licht van het bovenstaande wordt het volgende meegedeeld:

| 1. | Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 (5) ontvangt de Commissie elk jaar computerbestanden van de lidstaten met details over alle afzonderlijke betalingen die zijn overgemaakt aan de begunstigden. De gedetailleerde gegevens worden opgeslagen in de CATS (6) gegevensbank.
  CATS is een uitgebreide en zeer gedetailleerde gegevensbank die meer dan 137 miljoen gegevensbestanden en ongeveer 4,09 miljard daaraan gerelateerde velden (7) bevat. Het is uiteraard onmogelijk om al deze velden stuk voor stuk te controleren. Om de gegevenskwaliteit te verbeteren, heeft de Commissie de CATS-gegevensbank sinds de totstandbrenging ervan, evenals de corresponderende verordening, constant verfijnd. Gegevenskwaliteit is een punt van constante aandacht, en dank zij de jaarlijkse controles verbetert de kwaliteit van de computerbestanden gestaag.
  Met betrekking tot de specifieke controles van de gegevens vanaf het begrotingsjaar 2000 onderzoekt de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 vier verschillende kwaliteitsaspecten van de van de lidstaten ontvangen computerbestanden.
  Elk jaar stemt de Commissie de door de lidstaten gedeclareerde bedragen af met de respectieve jaarlijkse aangiften. Eventuele verschillen moeten worden verantwoord.
  Het tweede aspect is de inachtneming van de codelijsten. Op grond van Verordening (EG) nr. 2390/1999 zijn voor een bepaald aantal velden standaardcodes vereist. Vanaf het begrotingsjaar 2002 wordt de overeenstemming met de codelijsten automatisch gecheckt bij het doorsturen van computergegevens naar de Commissie.
  Het derde kwaliteitsaspect betreft de volledigheid van de door de lidstaten verstrekte gegevens over de begrotingsposten. Vanaf het begrotingsjaar 2002 wordt een aantal gegevens reeds gecheckt tijdens het doorsturen.
  Het laatste punt van de kwaliteitscontrole is de inachtneming van de uiterste datum (10 februari) voor de toezending van de computergegevens aan de Commissie.
  Teneinde de kwaliteit van de computergegevens voor het volgende begrotingsjaar te verbeteren, worden de conclusies en bevindingen in het kader van de kwaliteitscontroles jaarlijks aan de lidstaten meegedeeld. Door deze feedback krijgen de lidstaten ook de kans hun computersystemen aan te passen voordat ze de computerbestanden voor het volgende begrotingsjaar toezenden. |
| --- | --- |

1.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 (5) ontvangt de Commissie elk jaar computerbestanden van de lidstaten met details over alle afzonderlijke betalingen die zijn overgemaakt aan de begunstigden. De gedetailleerde gegevens worden opgeslagen in de CATS (6) gegevensbank.

CATS is een uitgebreide en zeer gedetailleerde gegevensbank die meer dan 137 miljoen gegevensbestanden en ongeveer 4,09 miljard daaraan gerelateerde velden (7) bevat. Het is uiteraard onmogelijk om al deze velden stuk voor stuk te controleren. Om de gegevenskwaliteit te verbeteren, heeft de Commissie de CATS-gegevensbank sinds de totstandbrenging ervan, evenals de corresponderende verordening, constant verfijnd. Gegevenskwaliteit is een punt van constante aandacht, en dank zij de jaarlijkse controles verbetert de kwaliteit van de computerbestanden gestaag.

Met betrekking tot de specifieke controles van de gegevens vanaf het begrotingsjaar 2000 onderzoekt de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 vier verschillende kwaliteitsaspecten van de van de lidstaten ontvangen computerbestanden.

Elk jaar stemt de Commissie de door de lidstaten gedeclareerde bedragen af met de respectieve jaarlijkse aangiften. Eventuele verschillen moeten worden verantwoord.

Het tweede aspect is de inachtneming van de codelijsten. Op grond van Verordening (EG) nr. 2390/1999 zijn voor een bepaald aantal velden standaardcodes vereist. Vanaf het begrotingsjaar 2002 wordt de overeenstemming met de codelijsten automatisch gecheckt bij het doorsturen van computergegevens naar de Commissie.

Het derde kwaliteitsaspect betreft de volledigheid van de door de lidstaten verstrekte gegevens over de begrotingsposten. Vanaf het begrotingsjaar 2002 wordt een aantal gegevens reeds gecheckt tijdens het doorsturen.

Het laatste punt van de kwaliteitscontrole is de inachtneming van de uiterste datum (10 februari) voor de toezending van de computergegevens aan de Commissie.

Teneinde de kwaliteit van de computergegevens voor het volgende begrotingsjaar te verbeteren, worden de conclusies en bevindingen in het kader van de kwaliteitscontroles jaarlijks aan de lidstaten meegedeeld. Door deze feedback krijgen de lidstaten ook de kans hun computersystemen aan te passen voordat ze de computerbestanden voor het volgende begrotingsjaar toezenden.

| 2. | CATS is in het leven geroepen om de Commissie bij te staan in het kader van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen. CATS is in het begrotingsjaar 2000 operationeel geworden. De auditeurs van de Commissie gebruiken het voor de voorbereiding en de uitvoering van hun audits in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (afdeling Garantie). Deze gegevensbank is derhalve in de eerste plaats en vóór alles een hulpinstrument bij de uitvoering van audits.
  Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 stelt elke lidstaat voor alle afzonderlijke verrichtingen waaruit betalingen of ontvangsten voor rekening van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, voortvloeien, alle gegevens, gespecificeerd per betrokken begrotingspost, ter beschikking van de Commissie. In de eerste plaats hangt de kwaliteit van de gegevens af van de informatie die eenmaal per jaar door de lidstaten, die deze gegevens verschaffen, wordt verstrekt. Ten tweede verricht de Commissie specifieke kwaliteitscontroles, zoals vermeld in punt 1, om de kwaliteit van de gegevens constant te verbeteren. De Commissie beschikt voor haar audits van de landbouwuitgaven in de lidstaten bijgevolg over een betrouwbaar instrument. Dit deel van de gegevens, waarvoor diepgaandere controles worden verricht in het kader van de audits en de onderzoeken, wordt naast de bevindingen in de lidstaten gelegd. Hoewel het onmogelijk is alle elementen van elke computerrecord te checken, is de gegevenskwaliteit over het algemeen toereikend voor gebruik in het kader van de goedkeuring van de rekeningen.
  Bijgevolg is CATS sinds de totstandbrenging ervan als auditinstrument slechts van beperkt nut voor het verschaffen van statistische en analytische informatie. Benadrukt zij dat de parameters die van belang zijn voor de controles de overhand hebben, en vooral dat de uitgaven aan kruiscontroles worden onderworpen en worden bevestigd door de maandelijkse aangiften van de lidstaten. |
| --- | --- |

2.

CATS is in het leven geroepen om de Commissie bij te staan in het kader van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen. CATS is in het begrotingsjaar 2000 operationeel geworden. De auditeurs van de Commissie gebruiken het voor de voorbereiding en de uitvoering van hun audits in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (afdeling Garantie). Deze gegevensbank is derhalve in de eerste plaats en vóór alles een hulpinstrument bij de uitvoering van audits.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 stelt elke lidstaat voor alle afzonderlijke verrichtingen waaruit betalingen of ontvangsten voor rekening van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, voortvloeien, alle gegevens, gespecificeerd per betrokken begrotingspost, ter beschikking van de Commissie. In de eerste plaats hangt de kwaliteit van de gegevens af van de informatie die eenmaal per jaar door de lidstaten, die deze gegevens verschaffen, wordt verstrekt. Ten tweede verricht de Commissie specifieke kwaliteitscontroles, zoals vermeld in punt 1, om de kwaliteit van de gegevens constant te verbeteren. De Commissie beschikt voor haar audits van de landbouwuitgaven in de lidstaten bijgevolg over een betrouwbaar instrument. Dit deel van de gegevens, waarvoor diepgaandere controles worden verricht in het kader van de audits en de onderzoeken, wordt naast de bevindingen in de lidstaten gelegd. Hoewel het onmogelijk is alle elementen van elke computerrecord te checken, is de gegevenskwaliteit over het algemeen toereikend voor gebruik in het kader van de goedkeuring van de rekeningen.

Bijgevolg is CATS sinds de totstandbrenging ervan als auditinstrument slechts van beperkt nut voor het verschaffen van statistische en analytische informatie. Benadrukt zij dat de parameters die van belang zijn voor de controles de overhand hebben, en vooral dat de uitgaven aan kruiscontroles worden onderworpen en worden bevestigd door de maandelijkse aangiften van de lidstaten.

| 3. | Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft in deze zaak contact opgenomen met de Italiaanse autoriteiten en op basis van de door deze laatsten verstrekte gegevens besloten dat er geen gronden waren om een verder onderzoek in te stellen (zie antwoord op schriftelijke vraag E-2299/02 (8) van het geachte parlementslid).
  Bij OLAF loopt momenteel geen specifiek onderzoek betreffende de uitvoer van landbouwproducten naar de door het geachte parlementslid vermelde landen.
  Wat de Rekenkamer betreft, moet de vraag rechtstreeks aan deze instelling worden gericht. |
| --- | --- |

3.

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft in deze zaak contact opgenomen met de Italiaanse autoriteiten en op basis van de door deze laatsten verstrekte gegevens besloten dat er geen gronden waren om een verder onderzoek in te stellen (zie antwoord op schriftelijke vraag E-2299/02 (8) van het geachte parlementslid).

Bij OLAF loopt momenteel geen specifiek onderzoek betreffende de uitvoer van landbouwproducten naar de door het geachte parlementslid vermelde landen.

Wat de Rekenkamer betreft, moet de vraag rechtstreeks aan deze instelling worden gericht.

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

(3)  Zie blz. 223.

(4)  de Zwitserse Confederatie, het Prinsdom Andorra, het Prinsdom Liechtenstein, de republiek San Marino en Vaticaanstad.

(5)  Verordening (EG) nr. 2390/1999 van de Commissie van 25 oktober 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1663/95 wat betreft de vorm en de inhoud van de boekhoudkundige informatie die de lidstaten ter beschikking van de Commissie moeten houden in het kader van de goedkeuring van de rekeningen van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, PB L 295 van 16.11.1999. De bijlagen I, II en III bij deze verordening worden jaarlijks bijgewerkt.

(6)  „Clearance Audit Trail System”.

(7)  Elk betalingsbestand kan tot 128 verschillende gegevensvelden bevatten.

(8)  PB C 110 E van 8.5.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/252 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/252

---

(2004/C 78 E/0253)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3280/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Ontbreken van specifieke controles op de hoeveelheden van de producten die door de lidstaten met exportrestituties worden uitgevoerd naar de Staat Vaticaanstad

Gezien de volgende feiten:

| a) | Bij het aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (1) werden uittreksels gevoegd uit de database CATS (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie, waarin van de lidstaten afkomstige gegevens zijn opgenomen betreffende de restituties bij de export van communautaire landbouwproducten naar derde landen. |
| --- | --- |

a)

Bij het aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (1) werden uittreksels gevoegd uit de database CATS (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie, waarin van de lidstaten afkomstige gegevens zijn opgenomen betreffende de restituties bij de export van communautaire landbouwproducten naar derde landen.

| b) | Uit een analyse van de databank CATS blijkt dat in de periode 1998-2001 is gerestitueerd:






  — | 321 711 242,39 EUR voor de export naar Vaticaanstad; |
| --- | --- | --- |

b)

Uit een analyse van de databank CATS blijkt dat in de periode 1998-2001 is gerestitueerd:

—

321 711 242,39 EUR voor de export naar Vaticaanstad;

| — | 281 866 767,22 EUR voor de export naar Zwitserland; |
| --- | --- |

—

281 866 767,22 EUR voor de export naar Zwitserland;

| — | 35 414 204,76 EUR voor de export naar Andorra; |
| --- | --- |

—

35 414 204,76 EUR voor de export naar Andorra;

| — | 429 415,48 EUR voor de export naar Liechtenstein; |
| --- | --- |

—

429 415,48 EUR voor de export naar Liechtenstein;

| — | 41,92 EUR voor de export naar San Maríno. |
| --- | --- |

—

41,92 EUR voor de export naar San Maríno.

| c) | In het aanvullend antwoord op de vragen E-1477/03-E-1480/03 (2) wordt het volgende verklaard:






  — | Er worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemische zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten worden geëxporteerd naar Vaticaanstad. De omvang van deze export naar de staat in kwestie lijkt redelijk. |
| --- | --- | --- |

c)

In het aanvullend antwoord op de vragen E-1477/03-E-1480/03 (2) wordt het volgende verklaard:

—

Er worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemische zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten worden geëxporteerd naar Vaticaanstad. De omvang van deze export naar de staat in kwestie lijkt redelijk.

| — | Ten aanzien van de producten die door de Gemeenschap onder de restitutieregeling worden geëxporteerd naar Vaticaanstad verzekeren de Vaticaanse autoriteiten dat deze uitsluitend bestemd zijn voor verbruik op het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en diensten van de Heilige Stoel. |
| --- | --- |

—

Ten aanzien van de producten die door de Gemeenschap onder de restitutieregeling worden geëxporteerd naar Vaticaanstad verzekeren de Vaticaanse autoriteiten dat deze uitsluitend bestemd zijn voor verbruik op het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en diensten van de Heilige Stoel.

| — | Op de producten die onder de restitutieregeling naar Vaticaanstad worden geëxporteerd, zijn de volgende specifieke bepalingen van toepassing: de douaneovereenkomst tussen Italië en Vaticaanstad en de communautaire bepalingen die de exportrestituties regelen. |
| --- | --- |

—

Op de producten die onder de restitutieregeling naar Vaticaanstad worden geëxporteerd, zijn de volgende specifieke bepalingen van toepassing: de douaneovereenkomst tussen Italië en Vaticaanstad en de communautaire bepalingen die de exportrestituties regelen.

| d) | Artikel 11 van het Verdrag van Lateranen, waarin de betrekkingen tussen de Staat Vaticaanstad en de Republiek Italië zijn geregeld, verzekert de centrale organen van de katholieke kerk van vrijstelling van „iedere inmenging van de zijde van de Italiaanse Staat”. |
| --- | --- |

d)

Artikel 11 van het Verdrag van Lateranen, waarin de betrekkingen tussen de Staat Vaticaanstad en de Republiek Italië zijn geregeld, verzekert de centrale organen van de katholieke kerk van vrijstelling van „iedere inmenging van de zijde van de Italiaanse Staat”.

Kan de Commissie mededelen

| — | om welke redenen geen specifieke controles worden verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemische zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten worden geëxporteerd naar Vaticaanstad; |
| --- | --- |

—

om welke redenen geen specifieke controles worden verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemische zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten worden geëxporteerd naar Vaticaanstad;

| — | of zij een lijst bezit van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan waarvoor deze bestemd zijn; |
| --- | --- |

—

of zij een lijst bezit van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan waarvoor deze bestemd zijn;

| — | of zij van mening is dat iedere overtreding van de communautaire bepalingen inzake exportrestituties moet worden beschouwd als zijnde ondergeschikt aan het niet-inmengingsbeginsel van artikel 11 van het Verdrag van Lateranen; |
| --- | --- |

—

of zij van mening is dat iedere overtreding van de communautaire bepalingen inzake exportrestituties moet worden beschouwd als zijnde ondergeschikt aan het niet-inmengingsbeginsel van artikel 11 van het Verdrag van Lateranen;

| — | op basis van welke evaluaties de omvang van de export naar het Vaticaan haar redelijk lijkt? |
| --- | --- |

—

op basis van welke evaluaties de omvang van de export naar het Vaticaan haar redelijk lijkt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02 (3) en de daarbij gevoegde lijst met totale restitutiebedragen die voor verschillende bestemmingen, waaronder de Staat Vaticaanstad (VA), zijn betaald.

Het geachte parlementslid citeert verkeerd uit het hierboven bedoelde antwoord. Het bedrag voor de Staat Vaticaanstad is niet 321 711 242,39 EUR, maar 4 000 813,01 EUR.

De Commissie gaat er derhalve van uit dat de vragen niet langer relevant zijn.

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

(3)  PB C 137 E van 12.6.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/253 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/253

---

(2004/C 78 E/0254)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3281/03

van Bartho Pronk (PPE-DE), Maria Martens (PPE-DE) en Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Vervolgvraag op E-1740/02 betreffende het vrij verkeer van kapiteins

Op 30 september 2003 heeft het Hof van Justitie uitspraak gedaan in de Anave-zaak (C-405/01). Het betreft de relatie tussen artikel 39 van het Verdrag en het vrije verkeer van kapiteins. De Commissie heeft de beantwoording van de schriftelijke vragen E-1022/02 (1) en E-1740/02 (2) destijds opgeschort in afwachting van het Anave-arrest.

| 1. | Kan de Commissie, op de hoogte van de door het Hof gedane uitspraak in de Anave-zaak, alsnog de schriftelijke vragen E-1022/02 (en daarmee samenhangend E-2069/01 (3)) en E-1740/02 in detail beantwoorden? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie, op de hoogte van de door het Hof gedane uitspraak in de Anave-zaak, alsnog de schriftelijke vragen E-1022/02 (en daarmee samenhangend E-2069/01 (3)) en E-1740/02 in detail beantwoorden?

| 2. | Is de Commissie eveneens van mening dat haar standpunt zoals geformuleerd in de beantwoording van schriftelijke vraag E-2069/01, namelijk dat de verplichting om te varen met een kapitein met de nationaliteit van de vlagstaat de communautaire regels inzake het vrije verkeer van werknemers niet schendt, niet langer houdbaar is na de uitspraak van het Hof in de Anave-zaak? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie eveneens van mening dat haar standpunt zoals geformuleerd in de beantwoording van schriftelijke vraag E-2069/01, namelijk dat de verplichting om te varen met een kapitein met de nationaliteit van de vlagstaat de communautaire regels inzake het vrije verkeer van werknemers niet schendt, niet langer houdbaar is na de uitspraak van het Hof in de Anave-zaak?

| 3. | Welke maatregelen zal de Commissie nemen naar aanleiding van dit arrest? Is de Commissie van plan om landen die nog steeds de nationaliteitseis van kapiteins in hun wetgeving opnemen, zoals bijvoorbeeld Duitsland, in gebreke te stellen? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen zal de Commissie nemen naar aanleiding van dit arrest? Is de Commissie van plan om landen die nog steeds de nationaliteitseis van kapiteins in hun wetgeving opnemen, zoals bijvoorbeeld Duitsland, in gebreke te stellen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 december 2003)

| 1. en 2. | Op 30 september 2003 heeft het Hof in twee zaken uitspraak gedaan in verband met de vraag of de verplichting om te varen met kapiteins en eerste stuurlieden met de nationaliteit van de vlagvoerende staat al dan niet een schending is van de communautaire regels inzake het vrije verkeer van werknemers (Zaak C-47/02 Albert Anker, Klaas Ras, Albertus Snoek v. Bundesrepublik Deutschland en Zaak C-405/01 Colegio de Oficiales de la Marína Mercante Española v. Administración del Estado). Zaak C-47/02 betrof Duitse vaartuigen die op kleine schaal aan diepzeevisserij doen (Kleine Seeschifffahrt); Zaak C-405/01 betrof Spaanse koopvaardijschepen.
  Het Hof besloot dat artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag zo moet worden opgevat dat een lidstaat alleen dan het recht heeft om de functie van kapitein van vaartuigen die onder zijn vlag varen en die op kleine schaal aan zeevaart doen (Kleine Seeschifffahrt), en de functie van kapitein en van eerste stuurman van koopvaardijschepen die onder zijn vlag varen, voor te behouden aan eigen onderdanen, indien de verantwoordelijkheden die publiekrechtelijk aan kapiteins en eerste stuurlieden van dergelijke schepen zijn toegewezen, daadwerkelijk regelmatig worden uitgeoefend en niet slechts een zeer gering deel van hun activiteiten uitmaken.
  Het Hof verwijst naar zijn jurisprudentie inzake de interpretatie van artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag: het begrip „overheidsdienst” als bedoeld in artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag (krachtens welk het vrije verkeer van werknemers niet van toepassing is op de betrekkingen in overheidsdienst) betreft betrekkingen die een rechtstreekse of indirecte deelname aan de uitoefening van openbaar gezag inhouden en die werkzaamheden omvatten strekkende tot bescherming van de algemene belangen van de staat of van andere publieke lichamen, en die dus bij de betrokkene een bijzondere band van solidariteit ten opzichte van de staat en een wederkerigheid van rechten en plichten die de grondslag vormen van de nationaliteitsverhouding veronderstellen.
  Het feit dat kapiteins in dienst staan van particuliere natuurlijke of rechtspersonen, is op zich geen beletsel voor de toepassing van artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag, aangezien vaststaat dat met het oog op de uitoefening van de hun toegewezen openbare taak, kapiteins handelen als vertegenwoordigers van de overheid in dienst van het algemene belang van de vlagvoerende staat.
  Toch kan op deze afwijking van de vrijheid van verkeer van werknemers, als bedoeld in artikel 29, lid 4, van het EG-Verdrag, geen beroep worden gedaan door alleen maar te stellen dat de betreffende publiekrechtelijke verantwoordelijkheden door een nationale wet aan de bekleders van deze functies worden toegewezen. Zo is voor een dergelijke afwijking tevens vereist dat deze bevoegdheden daadwerkelijk regelmatig worden uitgeoefend en dat zij niet slechts een zeer gering deel van de desbetreffende werkzaamheden vormen.
  Het Hof stelde ook dat de nationaliteitseis niet kan worden gerechtvaardigd met artikel 39, lid 3, van het EG-Verdrag. In dit verband volstaat het te herinneren aan het recht van de lidstaten om het vrije verkeer van personen om redenen van openbare orde en veiligheid of om volksgezondheidsredenen in te perken. Dit recht heeft niet de bedoeling bepaalde economische sectoren als de visserij of bepaalde beroepen als kapiteins van visserijvaartuigen uit te sluiten van de toepassing van het beginsel van vrij verkeer van werknemers, maar wel de lidstaten de mogelijkheid te bieden om aan personen die een gevaar kunnen opleveren voor de openbare orde en veiligheid of voor de volksgezondheid de toegang tot en het verblijf op hun grondgebied te ontzeggen.
  Met betrekking tot schriftelijke vraag E-1022/02 van het geachte parlementslid en anderen, wijst de Commissie erop dat artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag de lidstaten geen verplichting oplegt specifieke functies te reserveren voor eigen onderdanen, maar daartoe de mogelijkheid biedt indien de voorwaarden zijn vervuld. Dit betekent dat de regelgeving van de lidstaten op bepaalde gebieden tot verschillen in de toepassing kan leiden.
  Met betrekking tot punt 5 van schriftelijke vraag E-1022/02 wijst de Commissie erop dat zij op de hoogte is van het feit dat een aantal lidstaten met een ernstig tekort aan kapiteins te kampen hebben. Zij vertrouwt erop dat na de arresten van het Hof deze situatie door grensoverschrijdende mobiliteit kan worden verbeterd.
  Met betrekking tot schriftelijke vraag E-2069/01 van de heer Martens en anderen wijst de Commissie erop dat onlangs haar aandacht is gevestigd op een mogelijk nieuw probleem inzake de erkenning van diploma's van kapiteins. De Commissie heeft om aanvullende gegevens verzocht en zal deze kwestie op basis daarvan evalueren. Indien de geachte parlementsleden hierover meer informatie hebben, worden zij uitgenodigd de Commissie daarvan in kennis te stellen. |
| --- | --- |

1. en 2.

Op 30 september 2003 heeft het Hof in twee zaken uitspraak gedaan in verband met de vraag of de verplichting om te varen met kapiteins en eerste stuurlieden met de nationaliteit van de vlagvoerende staat al dan niet een schending is van de communautaire regels inzake het vrije verkeer van werknemers (Zaak C-47/02 Albert Anker, Klaas Ras, Albertus Snoek v. Bundesrepublik Deutschland en Zaak C-405/01 Colegio de Oficiales de la Marína Mercante Española v. Administración del Estado). Zaak C-47/02 betrof Duitse vaartuigen die op kleine schaal aan diepzeevisserij doen (Kleine Seeschifffahrt); Zaak C-405/01 betrof Spaanse koopvaardijschepen.

Het Hof besloot dat artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag zo moet worden opgevat dat een lidstaat alleen dan het recht heeft om de functie van kapitein van vaartuigen die onder zijn vlag varen en die op kleine schaal aan zeevaart doen (Kleine Seeschifffahrt), en de functie van kapitein en van eerste stuurman van koopvaardijschepen die onder zijn vlag varen, voor te behouden aan eigen onderdanen, indien de verantwoordelijkheden die publiekrechtelijk aan kapiteins en eerste stuurlieden van dergelijke schepen zijn toegewezen, daadwerkelijk regelmatig worden uitgeoefend en niet slechts een zeer gering deel van hun activiteiten uitmaken.

Het Hof verwijst naar zijn jurisprudentie inzake de interpretatie van artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag: het begrip „overheidsdienst” als bedoeld in artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag (krachtens welk het vrije verkeer van werknemers niet van toepassing is op de betrekkingen in overheidsdienst) betreft betrekkingen die een rechtstreekse of indirecte deelname aan de uitoefening van openbaar gezag inhouden en die werkzaamheden omvatten strekkende tot bescherming van de algemene belangen van de staat of van andere publieke lichamen, en die dus bij de betrokkene een bijzondere band van solidariteit ten opzichte van de staat en een wederkerigheid van rechten en plichten die de grondslag vormen van de nationaliteitsverhouding veronderstellen.

Het feit dat kapiteins in dienst staan van particuliere natuurlijke of rechtspersonen, is op zich geen beletsel voor de toepassing van artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag, aangezien vaststaat dat met het oog op de uitoefening van de hun toegewezen openbare taak, kapiteins handelen als vertegenwoordigers van de overheid in dienst van het algemene belang van de vlagvoerende staat.

Toch kan op deze afwijking van de vrijheid van verkeer van werknemers, als bedoeld in artikel 29, lid 4, van het EG-Verdrag, geen beroep worden gedaan door alleen maar te stellen dat de betreffende publiekrechtelijke verantwoordelijkheden door een nationale wet aan de bekleders van deze functies worden toegewezen. Zo is voor een dergelijke afwijking tevens vereist dat deze bevoegdheden daadwerkelijk regelmatig worden uitgeoefend en dat zij niet slechts een zeer gering deel van de desbetreffende werkzaamheden vormen.

Het Hof stelde ook dat de nationaliteitseis niet kan worden gerechtvaardigd met artikel 39, lid 3, van het EG-Verdrag. In dit verband volstaat het te herinneren aan het recht van de lidstaten om het vrije verkeer van personen om redenen van openbare orde en veiligheid of om volksgezondheidsredenen in te perken. Dit recht heeft niet de bedoeling bepaalde economische sectoren als de visserij of bepaalde beroepen als kapiteins van visserijvaartuigen uit te sluiten van de toepassing van het beginsel van vrij verkeer van werknemers, maar wel de lidstaten de mogelijkheid te bieden om aan personen die een gevaar kunnen opleveren voor de openbare orde en veiligheid of voor de volksgezondheid de toegang tot en het verblijf op hun grondgebied te ontzeggen.

Met betrekking tot schriftelijke vraag E-1022/02 van het geachte parlementslid en anderen, wijst de Commissie erop dat artikel 39, lid 4, van het EG-Verdrag de lidstaten geen verplichting oplegt specifieke functies te reserveren voor eigen onderdanen, maar daartoe de mogelijkheid biedt indien de voorwaarden zijn vervuld. Dit betekent dat de regelgeving van de lidstaten op bepaalde gebieden tot verschillen in de toepassing kan leiden.

Met betrekking tot punt 5 van schriftelijke vraag E-1022/02 wijst de Commissie erop dat zij op de hoogte is van het feit dat een aantal lidstaten met een ernstig tekort aan kapiteins te kampen hebben. Zij vertrouwt erop dat na de arresten van het Hof deze situatie door grensoverschrijdende mobiliteit kan worden verbeterd.

Met betrekking tot schriftelijke vraag E-2069/01 van de heer Martens en anderen wijst de Commissie erop dat onlangs haar aandacht is gevestigd op een mogelijk nieuw probleem inzake de erkenning van diploma's van kapiteins. De Commissie heeft om aanvullende gegevens verzocht en zal deze kwestie op basis daarvan evalueren. Indien de geachte parlementsleden hierover meer informatie hebben, worden zij uitgenodigd de Commissie daarvan in kennis te stellen.

| 3. | Als follow-up op de arresten van het Hof is de Commissie voornemens om de correcte toepassing van deze jurisprudentie door de lidstaten nauwkeurig na te gaan, en indien nodig op basis van artikel 226 van het EG-Verdrag een zaak aanhangig te maken bij het Hof. |
| --- | --- |

3.

Als follow-up op de arresten van het Hof is de Commissie voornemens om de correcte toepassing van deze jurisprudentie door de lidstaten nauwkeurig na te gaan, en indien nodig op basis van artikel 226 van het EG-Verdrag een zaak aanhangig te maken bij het Hof.

---

(1)  PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 170.

(2)  PB C 301 E van 5.12.2002, blz. 220.

(3)  PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 177.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/255 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/255

---

(2004/C 78 E/0255)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3283/03

van Francesco Speroni (NI) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Bananen

In Padanië (en waarschijnlijk ook elders in de Unie) zijn vruchten in de handel die „bananito” worden genoemd en die, zoals te vinden is op de site (www.baby-banana.com), welke wordt vermeld op de verpakkingen, behoren tot een soort bananen die niet langer zijn dan tien centimeter.

Vallen dergelijke vruchten onder verordening (EG) nr. 2257/94 (1) of niet?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 november 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat de producten waarnaar hij verwijst, de zogenaamde „bananitos” of „baby-bananen”, bananen met een lengte van 8 tot 12 centimeter (cm), zijn die behoren tot de subgroepen Figue-sucrée (AA), Appelbanaan (Figue Pomme) en Pome Prata (AAB). Deze variëteiten vallen niet onder de kwaliteitsnormen van Bijlage I van Verordening (EG) nr. 2257/94 van de Commissie van 16 september 1994 tot vaststelling van kwaliteitsnormen voor bananen, die alleen van toepassing zijn op bananen van de variëteiten van het geslacht Musa (AAA) spp, subgroepen Cavendish en Gros Michel. De producten van genoemde variëteiten moeten echter wel voldoen aan de horizontale normen die van toepassing zijn op het in de handel brengen van levensmiddelen (fytosanitaire normen, volksgezondheidsnormen, etikettering, enz).

---

(1)  PB L 245 van 20.9.1994, blz. 6.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/255 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/255

---

(2004/C 78 E/0256)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3293/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   Structuurfondsen

Houdt de Commissie gedetailleerd bij hoeveel en wat voor soort steun met middelen van de Structuurfondsen wordt toegekend aan EU-kiesdistricten, -regio's en -steden, en kunnen deze gegevens aan leden van het EP ter beschikking worden gesteld? Bestaan er bijvoorbeeld dit soort gegevens met betrekking tot Londen in het Verenigd Koninkrijk, meer concreet met betrekking tot de wijken Islington, Hackney en Waltham Forest?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 december 2003)

Van de programma's die krachtens de Structuurfondsen voor de periode 2000-2006 worden gefinancierd, zijn voornamelijk de programma's die worden medegefinancierd krachtens de Doelstellingen 1 en 2 territoriaal geconcentreerd. Krachtens doelstelling 2, van toepassing in Londen, wordt de bijstand toegespitst op de meest geplaagde gebieden op subregionaal niveau. Het programma van doelstelling 2 omvat in het geval van Londen 95 stadswijken in 13 Londense boroughs, en daaronder delen van Waltham Forest en van Hackney. In de Londense borough Islington zijn er geen gebieden die vallen onder het programma van doelstelling 2.

In Overeenstemming met de Algemene Verordening 1260/99 (1), gelden voor het Programma van doelstelling 2 de voorwaarden van beheer en controle, opvolging en evaluatie als een ondeelbare eenheid, zodat de Commissie daarom niet over gegevens beschikt over de uitsplitsing van de Structuurfondsen tussen de betrokken boroughs.

Voor het nagaan van de mogelijkheid om financiële gegevens op het niveau van de subprogramma's te verkrijgen, wordt het geachte parlementslid gesuggereerd contact op te nemen met de beheersautoriteit voor het programma van doelstelling 2 voor Londen (2).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

(2)  Government Office for London — European Unit — Riverwalk House — 157/161 Millbank — London SWIP 4RR — tel. 0044-207-217-3067 - fax. 044-207-217-3461.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/256 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/256

---

(2004/C 78 E/0257)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3304/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Observatie van etnische en rassendiscriminatie tijdens grenscontroles

Kan de Commissie mededelen of er van gedachten is gewisseld over grenscontroles en de observatie van etnische en rassendiscriminatie tijdens grenscontroles? Zo niet, kan zij dan de aanzet geven tot dergelijk onderzoek?

Kan zij voorts mededelen of het Europees Waarnemingscentrum op enigerlei wijze bevoegd is dit probleem te onderzoeken?

Het lijkt erop dat mensen van niet-blanke of etnische afkomst bij grenscontroles vaker worden aangehouden. Ik ben benaderd door een burger die op de luchthaven van Tallinn is aangehouden en onheus bejegend. Is de Commissie het met mij eens dat dit probleem met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie bijzonder belangrijk is?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(19 december 2003)

Tot nog toe is nog geen specifiek onderzoek verricht naar raciale en etnische discriminatie bij grenscontroles. De Commissie behandelt klachten betreffende dergelijke vermeende discriminaties op individuele basis.

Mocht het nodig blijken, bijvoorbeeld bij een stijging van het aantal klachten, dan zal de Commissie zeker overwegen een onderzoek te starten naar raciale en etnische discriminatie in het kader van grenscontroles in de Unie.

Een dergelijk onderzoek behoort duidelijk tot de bevoegdheden van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat. Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1035/97 van 2 juni 1997 (1) tot oprichting van dit centrum, bepaalt uitdrukkelijk dat het centrum informatie en gegevens moet verzamelen over onder andere het vrije verkeer van personen en dat het enquêtes en studies moet uitvoeren inzake racisme en vreemdelingenhaat.

De Commissie heeft een aantal klachten ontvangen over incidenten bij grenscontroles waarbij sprake was van vermeende raciale en etnische discriminatie. Zij heeft telkens contact opgenomen met de betrokken lidstaat en deze eraan herinnerd dat een dergelijke discriminatie in strijd is met de grondrechten en dat de lidstaten erop moeten toezien dat hun ambtenaren zich bij de uitoefening van hun functie niet racistisch gedragen en de door het Verdrag betreffende de Europese Unie beschermde grondrechten, die werden herbevestigd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, respecteren.

De Commissie is van mening dat de naleving van het verbod op raciale en etnische discriminatie bij grenscontroles van zeer groot belang is voor alle lidstaten. Zij denkt niet dat de uitbreiding dienaangaande voor bijzondere problemen zal zorgen. De Commissie zal de situatie in alle lidstaten blijven volgen.

---

(1)  PB L 151 van 10.6.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/257 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/257

---

(2004/C 78 E/0258)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3317/03

vanÍñigo Méndez de Vigo (PPE-DE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Grensoverschrijdende betalingen

Mij is het geval ter ore gekomen van een Spanjaard die voor een overmaking van 30 EUR naar Duitsland 12 EUR aan administratiekosten moet betalen aan zijn bank.

Is een dergelijke betaling in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 2560/2000 (1) betreffende grensoverschrijdende betalingen? Is de Commissie van oordeel dat de rechten van de consument voldoende gewaarborgd zijn? Is de burger voldoende geïnformeerd over de inwerkingtreding van genoemde verordening?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 december 2003)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro zijn de kosten die een financiële instelling voor grensoverschrijdende betalingen in euro aanrekent dezelfde als de kosten welke deze instelling aanrekent voor binnenlandse betalingen in euro. Deze regel is van toepassing op elektronische betalingstransacties (betalingen met een bankkaart en geldopnemingen aan automaten) in euro tot een bedrag van 12 500 EUR sinds 1 juli 2002 en op overmakingen sinds 1 juli 2003.

In Spanje zijn de kosten voor een standaardovermaking aanzienlijk lager dan 12 EUR. Voor speciale overmakingen (d.w.z. overmakingen die dringend zijn of waarvoor geen IBAN (2) — of BIC-code (3) is aangegeven) gelden evenwel hogere tarieven. Zolang dezelfde tarieven respectievelijk gelden voor standaard- en speciale overmakingen, ongeacht of ze binnenlands dan wel grensoverschrijdend zijn, wordt derhalve het in artikel 3 van de Verordening vastgestelde beginsel (gelijke kosten voor „dergelijke betalingen”) nageleefd. In het door het geachte parlementslid vermelde geval is het jammer genoeg niet duidelijk of het om een speciale of een standaardovermaking gaat. Nauwkeuriger informatie is nodig om na te gaan of de kosten ten bedrage van 12 EUR in overeenstemming met de verordening zijn.

De nationale autoriteiten moeten ervoor zorgen dat de verordening terdege en consistent wordt toegepast. In artikel 7 van de Verordening is bepaald dat de naleving wordt verzekerd door doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties. De Commissie verzocht de lidstaten in september 2003 de naam van de bevoegde nationale autoriteit en de uitvoeringsmaatregelen die zij hadden genomen, te melden.

Wat de voorlichting van de burger over de inwerkingtreding en de inhoud van de verordening betreft, dienen financiële instellingen hun klanten van tevoren in te lichten over de kosten die worden geheven voor grensoverschrijdende en binnenlandse betalingen en iedere klant op diens verzoek zijn IBAN- en BIC-code mede te delen (artikelen 4 en 5 van de verordening). Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, is deze informatie verspreid, hoewel er enige klachten van burgers zijn over een gebrek aan duidelijkheid van de door sommige banken verstrekte inlichtingen. De Commissie blijft deze kwestie op de voet volgen.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001, blz. 13.

(2)  International Bank Account Number.

(3)  Bank Identifier Code.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/258 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/258

---

(2004/C 78 E/0259)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3320/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Doorreisvisa in de Europese Unie

Kan de Commissie met betrekking tot vraag E-2738/03 (1) meedelen of een door een lidstaat vereist duur doorreisvisum — alleen voor doorreis en niet om op het grondgebied van die lidstaat halt te houden — het reispatroon van de reizigers bij hun verplaatsingen in de EU zou veranderen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(15 december 2003)

In verband met de door het geachte parlementslid vermelde problematiek van de visa voor luchthaven-transit wil de Commissie het volgende opmerken:

| — | In het algemeen hoeven passagiers die door de internationale transitzone van een luchthaven gaan zonder toegang te hebben tot het grondgebied van het betrokken land, niet over een visum te beschikken. In bijlage 9 van het Verdrag van Chicago van 7 december 1944 inzake de internationale burgerluchtvaart is namelijk het beginsel van de vrije transit door de internationale zone van de luchthavens vastgesteld. Er is evenwel bepaald dat van dit algemeen beginsel kan worden afgeweken wanneer dit wordt gemeld aan de International Civil Aviation Organisation (ICAO) en dat bijgevolg de onderdanen van bepaalde derde landen kunnen worden verplicht over een visum voor luchthaven-transit te beschikken. De beslissing om een dergelijke visumplicht op te leggen is gegrond op overwegingen in verband met de controle op illegale immigratie en de staatsveiligheid. |
| --- | --- |

—

In het algemeen hoeven passagiers die door de internationale transitzone van een luchthaven gaan zonder toegang te hebben tot het grondgebied van het betrokken land, niet over een visum te beschikken. In bijlage 9 van het Verdrag van Chicago van 7 december 1944 inzake de internationale burgerluchtvaart is namelijk het beginsel van de vrije transit door de internationale zone van de luchthavens vastgesteld. Er is evenwel bepaald dat van dit algemeen beginsel kan worden afgeweken wanneer dit wordt gemeld aan de International Civil Aviation Organisation (ICAO) en dat bijgevolg de onderdanen van bepaalde derde landen kunnen worden verplicht over een visum voor luchthaven-transit te beschikken. De beslissing om een dergelijke visumplicht op te leggen is gegrond op overwegingen in verband met de controle op illegale immigratie en de staatsveiligheid.

| — | Wat de lidstaten betreft, is in de bijlage bij het gemeenschappelijk optreden 96/197/JBZ van 4 maart 1996 (2) een gemeenschappelijke lijst opgenomen van derde landen waarvan de onderdanen kunnen worden verplicht te beschikken over een visum voor luchthaventransit. Deze lijst omvat Afghanistan, Ethiopië, Eritrea, Ghana, Irak, Iran, Nigeria, Somalië, Sri Lanka en Zaïre. In dit gemeenschappelijk optreden is niets bepaald met betrekking tot de rechten die moeten worden betaald voor een dergelijk visum. |
| --- | --- |

—

Wat de lidstaten betreft, is in de bijlage bij het gemeenschappelijk optreden 96/197/JBZ van 4 maart 1996 (2) een gemeenschappelijke lijst opgenomen van derde landen waarvan de onderdanen kunnen worden verplicht te beschikken over een visum voor luchthaventransit. Deze lijst omvat Afghanistan, Ethiopië, Eritrea, Ghana, Irak, Iran, Nigeria, Somalië, Sri Lanka en Zaïre. In dit gemeenschappelijk optreden is niets bepaald met betrekking tot de rechten die moeten worden betaald voor een dergelijk visum.

| — | De lidstaten die het Schengen-acquis integraal toepassen (3), hebben nadien hun beleid op dit gebied geharmoniseerd, waarbij nog twee landen (Bangladesh en Pakistan) aan de hierboven vermelde lijst zijn toegevoegd en is bepaald dat houders van reisdocumenten die zijn afgegeven door derde landen die in de gemeenschappelijke lijst zijn opgenomen, ook aan deze visumplicht worden onderworpen (4). Indien evenwel onderdanen van deze landen in het bezit zijn van verblijfstitels van een staat van de Europese Economische Ruimte of bepaalde andere derde landen (5), worden zij vrijgesteld van de transitvisumplicht. |
| --- | --- |

—

De lidstaten die het Schengen-acquis integraal toepassen (3), hebben nadien hun beleid op dit gebied geharmoniseerd, waarbij nog twee landen (Bangladesh en Pakistan) aan de hierboven vermelde lijst zijn toegevoegd en is bepaald dat houders van reisdocumenten die zijn afgegeven door derde landen die in de gemeenschappelijke lijst zijn opgenomen, ook aan deze visumplicht worden onderworpen (4). Indien evenwel onderdanen van deze landen in het bezit zijn van verblijfstitels van een staat van de Europese Economische Ruimte of bepaalde andere derde landen (5), worden zij vrijgesteld van de transitvisumplicht.

| — | Bovendien hebben de Schengen-landen de rechten die worden geïnd voor de behandeling van een aanvraag voor een transitvisum geharmoniseerd; momenteel bedragen die 10 EUR (6). Bij Beschikking 2003/454/EG van de Raad van 13 juni 2003 (7), die de lidstaten uiterlijk op 1 juli 2005 moeten toepassen, is dit bedrag opgetrokken tot 35 EUR. Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, past enkel Frankrijk deze beschikking reeds toe (sinds 1 oktober 2003). |
| --- | --- |

—

Bovendien hebben de Schengen-landen de rechten die worden geïnd voor de behandeling van een aanvraag voor een transitvisum geharmoniseerd; momenteel bedragen die 10 EUR (6). Bij Beschikking 2003/454/EG van de Raad van 13 juni 2003 (7), die de lidstaten uiterlijk op 1 juli 2005 moeten toepassen, is dit bedrag opgetrokken tot 35 EUR. Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, past enkel Frankrijk deze beschikking reeds toe (sinds 1 oktober 2003).

| — | Het staat de lidstaten vrij al dan niet een transitvisumplicht op te leggen aan onderdanen van derde landen die niet in de hierboven vermelde gemeenschappelijke lijsten zijn opgenomen. |
| --- | --- |

—

Het staat de lidstaten vrij al dan niet een transitvisumplicht op te leggen aan onderdanen van derde landen die niet in de hierboven vermelde gemeenschappelijke lijsten zijn opgenomen.

| — | Het is de Commissie bekend dat bepaalde lidstaten onlangs een transitvisumplicht hebben ingevoerd voor de onderdanen van vcrscheidene derde landen die niet in de gemeenschappelijk lijsten voorkomen. De Commissie stelt vast dat de invoering van een dergelijke visumplicht is ingegeven door de noodzaak om de strijd tegen de illegale immigratie op te voeren en om iedere bedreiging van de openbare orde en de veiligheid te voorkomen. |
| --- | --- |

—

Het is de Commissie bekend dat bepaalde lidstaten onlangs een transitvisumplicht hebben ingevoerd voor de onderdanen van vcrscheidene derde landen die niet in de gemeenschappelijk lijsten voorkomen. De Commissie stelt vast dat de invoering van een dergelijke visumplicht is ingegeven door de noodzaak om de strijd tegen de illegale immigratie op te voeren en om iedere bedreiging van de openbare orde en de veiligheid te voorkomen.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004.

(2)  PB L 63 van 13.3.1996.

(3)  Alle lidstaten, op het Verenigd Koninkrijk en Ierland na.

(4)  Bijlage 3, deel I, van de Gemeenschappelijke Visuminstructies, PB C 313 van 16.12.2002.

(5)  Met name Andorra, Canada, Japan, Monaco, San Marino, Zwitserland en de Verenigde Staten van Amerika: bijlage 3, deel III van de Gemeenschappelijke Visuminstructies, ibidem, blz. 33-34.

(6)  Bijlage 12 van de Gemeenschappelijke Visuminstructies, ibidem, blz. 65.

(7)  Beschikking van de Raad 2003/454/EG van 13 juni 2003 houdende wijziging van bijlage 12 bij de Gemeenschappelijke Visuminstructies en van bijlage 14 a bij het Gemeenschappelijk Handboek, PB L 152 van 20.6.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/259 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/259

---

(2004/C 78 E/0260)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3323/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Overtreding van de regels betreffende overheidsopdrachten door het vervoerbedrijf van Rome, ATAC

Het openbaar vervoerbedrijf van Rome, ATAC, heeft een aanbesteding uitgeschreven (nr. 162 van 30 juni 1998) voor het ontwerpen, uitvoeren en installeren van een nieuw systeem van machines voor de afgifte en het afstempelen van plaatsbewijzen. Aan de in het bestek vermelde voorwaarden was bijzonder moeilijk te voldoen, zowel gezien de technische vereisten die veel hoger waren dan op de markt normaal is, als vanwege de zeer korte termijn waarop de opdracht uitgevoerd moest worden en die gezien de bestaande technologische kennis onmogelijk in acht te nemen was. Bovendien bevatte het bestek clausules met onwaarschijnlijk hoge boetes bij te late oplevering. Geen van de bedrijven die opgeroepen waren om een offerte in te dienen heeft dan ook ingeschreven, behalve TSF, dat door het aanbestedende bedrijf is uitgesloten, en ERG Motorola, waaraan de opdracht vervolgens is gegund. Kan de Commissie mededelen of zij vindt dat deze procedure strookt met de bepalingen van richtlijn 93/38/EEG (1) en met name artikel 18, lid 5 daarvan dat bepaalt dat geen technische specificaties voor het ontwerp van de opdracht mogen worden gebruikt „waardoor bepaalde ondernemingen worden begunstigd of uitgeschakeld”? Strookt deze procedure volgens de Commissie met artikel 23, lid 5 van deze richtlijn dat bepaalt dat de „selectiecriteria duidelijk en niet-discriminerend” moeten zijn en dat „een daadwerkelijke mededinging gewaarborgd moet zijn”?

Na de gunning van de opdracht aan ERG is het bestek bij besluit nr. 11 van 25 augustus 1999 van de directeur van ATAC radicaal gewijzigd en zijn de bovengenoemde voorwaarden geschrapt en vervangen door contractbepalingen die gunstig zijn voor de gekozen inschrijver, zowel gezien de technische vereisten als de levertermijnen en de hoogte van de boetes. De kenmerken van de machines die uiteindelijk door ERG zijn geleverd komen in genen dele overeen met de beschrijving ervan in het bestek van 1998. Is de Commissie niet van oordeel dat deze handelwijze strijdig is met de regels betreffende mededinging van het Verdrag, in het bijzonder artikel 81 letter d)?

Ook het onderhoud van bovengenoemde machines is vervolgens toevertrouwd aan ERG zonder dat een openbare aanbesteding is uitgeschreven, met als argument dat het onderhoud van de machines onlosmakelijk verbonden is met de gunning van de eerdere opdracht, ten bewijze waarvan technische studies van dubieuze herkomst werden voorgelegd. Kan de Commissie een grondig onderzoek naar deze zaak verrichten, voor zover een en ander onder haar bevoegdheid valt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 november 2003)

De Commissie beschikt momenteel niet over de nodige elementen om te beoordelen of bij gunning van de door het geachte parlementslid aangehaalde opdracht door het overheidsbedrijf ATAC de communautaire wetgeving is nageleefd.

De Commissie zal de Italiaanse overheid verzoeken haar de nodige informatie mee te delen om na te gaan of ATAC de communautaire regels en beginselen inzake overheidsopdrachten in dit concrete geval heeft nageleefd. Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte elementen zal de Commissie met name verifiëren of de door ATAC toegepaste procedures overeenstemmen met Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, die bij het gunnen van een opdracht door exploitanten van openbare-vervoersnetwerken moeten worden nageleefd, en met de in het EG-Verdrag vermelde regels en beginselen met betrekking tot de totstandbrenging van de interne markt.

Aangezien deze kwestie betrekking heeft op de gunning van een overheidsopdracht en niet op een mogelijk concurrentieverstorende overeenkomst tussen ondernemingen, is de Commissie van mening dat artikel 81 van het EG-Verdrag in dit geval niet van toepassing is.

---

(1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 138.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/260 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/260

---

(2004/C 78 E/0261)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3327/03

van Albert Maat (PPE-DE) en Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Zwartekoppenziekte (Blackhead)

Op het ogenblik worden verschillende Europese landen geteisterd door de zwartekoppenziekte (histomoniase). Besmetting met deze ziekte leidt bij kalkoenen tot ernstige welzijnsproblemen en uiteindelijk massale sterfte. Aangezien de zwartekoppenziekte niet geclassificeerd is als A-ziekte bestaan er geen Europese regels omtrent bestrijding en compensatie. Wel is de toelating van eventuele preventieve of curatieve medicatie Europees geregeld. Sinds 31 maart 2003 is het laatste bestrijdingsmiddel tegen de ziekte echter verboden.

| 1. | Heeft de Commissie voornemens om, gezien de mogelijke grensoverschrijdende effecten van de zwartekoppenziekte, de bestrijding ervan aan Europese voorschriften te onderwerpen? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie voornemens om, gezien de mogelijke grensoverschrijdende effecten van de zwartekoppenziekte, de bestrijding ervan aan Europese voorschriften te onderwerpen?

| 2. | Is de Commissie bereid om onder bepaalde voorwaarden (bijvoorbeeld aanvullende wetenschappelijke informatie) het preventieve middel Nifursol tijdelijk opnieuw toe te laten? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie bereid om onder bepaalde voorwaarden (bijvoorbeeld aanvullende wetenschappelijke informatie) het preventieve middel Nifursol tijdelijk opnieuw toe te laten?

| 3. | In de Verenigde Staten wordt het middel Nitarsone (Histostat-50) gebruikt ter preventie van de zwartekoppenziekte. Is de Commissie bereid om de procedure van de testfase voor dit nieuwe medicijn te verkorten, zodat bij positief resultaat dit middel zo snel mogelijk toegepast kan worden? Zo ja, wanneer zou dit middel toegepast kunnen worden? |
| --- | --- |

3.

In de Verenigde Staten wordt het middel Nitarsone (Histostat-50) gebruikt ter preventie van de zwartekoppenziekte. Is de Commissie bereid om de procedure van de testfase voor dit nieuwe medicijn te verkorten, zodat bij positief resultaat dit middel zo snel mogelijk toegepast kan worden? Zo ja, wanneer zou dit middel toegepast kunnen worden?

| 4. | Is de Commissie op de hoogte van het feit dat het curatieve middel Metronidazol op het ogenblik wél voor menselijk gebruik tegen parasitaire aandoeningen mag worden ingezet, maar verboden is voor diergeneeskundig gebruik? Is de Commissie bereid om het curatieve middel Metronidazol toe te laten ter bestrijding van de ziekte? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat het curatieve middel Metronidazol op het ogenblik wél voor menselijk gebruik tegen parasitaire aandoeningen mag worden ingezet, maar verboden is voor diergeneeskundig gebruik? Is de Commissie bereid om het curatieve middel Metronidazol toe te laten ter bestrijding van de ziekte? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 december 2003)

| 1. | De Commissie heeft momenteel geen plannen voor een voorstel betreffende de bestrijding van de zwartekoppenziekte (blackhead) in de Gemeenschap. Zij heeft daarvoor de volgende redenen:






  a) | de zwartekoppenziekte is geen epidemische ziekte; |
| --- | --- | --- |

1.

De Commissie heeft momenteel geen plannen voor een voorstel betreffende de bestrijding van de zwartekoppenziekte (blackhead) in de Gemeenschap. Zij heeft daarvoor de volgende redenen:

a)

de zwartekoppenziekte is geen epidemische ziekte;

| b) | er zijn door het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (IOE) geen internationale handelsnormen met betrekking tot deze ziekte vastgesteld; |
| --- | --- |

b)

er zijn door het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (IOE) geen internationale handelsnormen met betrekking tot deze ziekte vastgesteld;

| c) | de Commissie is van oordeel dat de landbouwers de eerste verantwoordelijkheid dragen voor de bestrijding van ziekten die aan bovengenoemde criteria voldoen; |
| --- | --- |

c)

de Commissie is van oordeel dat de landbouwers de eerste verantwoordelijkheid dragen voor de bestrijding van ziekten die aan bovengenoemde criteria voldoen;

| d) | de veterinaire autoriteiten van de lidstaten passen geen nationale voorschriften ter bestrijding van deze ziekte toe en hebben nooit te kennen gegeven dat op dit punt behoefte bestaat aan geharmoniseerde communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

d)

de veterinaire autoriteiten van de lidstaten passen geen nationale voorschriften ter bestrijding van deze ziekte toe en hebben nooit te kennen gegeven dat op dit punt behoefte bestaat aan geharmoniseerde communautaire wetgeving.

| 2. | Op advies van het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding is Nifursol met ingang van 31 maart 2003 als veevoederadditief verboden teneinde de consument te beschermen.
  In zijn arrest in zaak T-392/02 heeft het Gerecht van eerste aanleg onlangs bepaald dat het besluit van de Commissie dat ten grondslag ligt aan Verordening (EG) nr. 1756/2002 van de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding wat betreft de intrekking van de vergunning voor een toevoegingsmiddel en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie (1) gegrond was en dat er geen redenen waren om de betrokken maatregel op te schorten of te wijzigen. Zonder veiligheidsgarantie zal de Commissie het gebruik van Nifursol dan ook niet toestaan. |
| --- | --- |

2.

Op advies van het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding is Nifursol met ingang van 31 maart 2003 als veevoederadditief verboden teneinde de consument te beschermen.

In zijn arrest in zaak T-392/02 heeft het Gerecht van eerste aanleg onlangs bepaald dat het besluit van de Commissie dat ten grondslag ligt aan Verordening (EG) nr. 1756/2002 van de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding wat betreft de intrekking van de vergunning voor een toevoegingsmiddel en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie (1) gegrond was en dat er geen redenen waren om de betrokken maatregel op te schorten of te wijzigen. Zonder veiligheidsgarantie zal de Commissie het gebruik van Nifursol dan ook niet toestaan.

| 3. | Wanneer farmaceutische ondernemingen bij de bevoegde instanties van de lidstaten een aanvraag indienen voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in de EU, moet een vergunning worden verkregen overeenkomstig Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (2) en wanneer een aanvraag voor een communautaire vergunning bij het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling wordt ingediend is Verordening (EEG) nr. 2309/93 van 22 juli 1993 (3) van toepassing. De Commissie is niet op de hoogte van een aanvraag betreffende een geneesmiddel dat Nitarsone bevat. Mocht een dergelijke aanvraag worden ingediend, dan gebeurt dat door het bedrijf dat eigenaar is van dit middel; daarbij geldt als voorwaarde dat overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2377/90 van 26 juni 1990 (4) de maximumwaarden voor residuen worden vastgesteld. Tot op heden is geen aanvraag voor een dergelijk geneesmiddel ontvangen. |
| --- | --- |

3.

Wanneer farmaceutische ondernemingen bij de bevoegde instanties van de lidstaten een aanvraag indienen voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in de EU, moet een vergunning worden verkregen overeenkomstig Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (2) en wanneer een aanvraag voor een communautaire vergunning bij het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling wordt ingediend is Verordening (EEG) nr. 2309/93 van 22 juli 1993 (3) van toepassing. De Commissie is niet op de hoogte van een aanvraag betreffende een geneesmiddel dat Nitarsone bevat. Mocht een dergelijke aanvraag worden ingediend, dan gebeurt dat door het bedrijf dat eigenaar is van dit middel; daarbij geldt als voorwaarde dat overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2377/90 van 26 juni 1990 (4) de maximumwaarden voor residuen worden vastgesteld. Tot op heden is geen aanvraag voor een dergelijk geneesmiddel ontvangen.

| 4. | Het is de Commissie bekend dat geneesmiddelen die Metronidazol bevatten zijn toegestaan voor de behandeling van bepaalde aandoeningen bij mensen en mogelijk ook bij huisdieren. Metronidazol is evenwel opgenomen in bijlage IV van Verordening (EEG) nr. 2377/90, dat wil zeggen dat deze stof sinds 1998 niet mag worden gebruikt in geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die worden toegediend aan dieren die voor de productie van levensmiddelen zijn bestemd. De stof is genotoxisch en residuen in levensmiddelen die van behandelde dieren afkomstig zijn kunnen bij elke waarde gevaar opleveren voor de gezondheid van de consument.
  De voordelen/risicobeoordeling die voor stoffen in geneesmiddelen voor menselijk gebruik wordt uitgevoerd, is niet op dezelfde wijze van toepassing op geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, waar het gevaar bestaat van residuen die schadelijk zijn voor de consument. Aangezien Metronidazol verboden is voor toediening aan dieren die voor de productie van levensmiddelen zijn bestemd, kan de Commissie een dergelijk gebruik onder geen beding in de EU toestaan. |
| --- | --- |

4.

Het is de Commissie bekend dat geneesmiddelen die Metronidazol bevatten zijn toegestaan voor de behandeling van bepaalde aandoeningen bij mensen en mogelijk ook bij huisdieren. Metronidazol is evenwel opgenomen in bijlage IV van Verordening (EEG) nr. 2377/90, dat wil zeggen dat deze stof sinds 1998 niet mag worden gebruikt in geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die worden toegediend aan dieren die voor de productie van levensmiddelen zijn bestemd. De stof is genotoxisch en residuen in levensmiddelen die van behandelde dieren afkomstig zijn kunnen bij elke waarde gevaar opleveren voor de gezondheid van de consument.

De voordelen/risicobeoordeling die voor stoffen in geneesmiddelen voor menselijk gebruik wordt uitgevoerd, is niet op dezelfde wijze van toepassing op geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, waar het gevaar bestaat van residuen die schadelijk zijn voor de consument. Aangezien Metronidazol verboden is voor toediening aan dieren die voor de productie van levensmiddelen zijn bestemd, kan de Commissie een dergelijk gebruik onder geen beding in de EU toestaan.

---

(1)  PB L 265 van 3.10.2002.

(2)  PB L 311 van 28.11.2001.

(3)  PB L 214 van 24.8.1993.

(4)  PB L 224 van 18.8.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/262 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/262

---

(2004/C 78 E/0262)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3332/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(6 november 2003)

Betreft:   Exportrestituties voor levende runderen

In het verslag van de Commissie over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en fraudebestrijding — jaarverslag 2002 — rept de Commissie over 561 gevallen waarin onregelmatigheden bij levende dieren zijn voorgekomen.

Kan de Commissie meedelen hoeveel van deze onregelmatigheden betrekking hadden op transporten van fokrunderen en bovendien om hoeveel geld het gaat? Hoeveel gevallen hebben betrekking op slacht-runderen?

Hoeveel diertransporten, waarvoor in 2002 exportrestituties werden verleend, werden gecontroleerd (in absolute en relatieve cijfers)?

Kan de Commissie de 10 bedrijven noemen die in het jaar 2002 de meeste exportrestituties voor het transport van levende dieren ontvingen? Welk bedrag ontving elk van deze bedrijven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 december 2003)

In het verslag van de Commissie over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en fraudebestrijding (jaarverslag 2002) wordt melding gemaakt van 561 onregelmatigheden met betrekking tot levende dieren in het algemeen (hoofdstuk 01 van de gecombineerde nomenclatuur). Wat met name runderen betreft, zijn 444 onregelmatigheden geconstateerd, waarmee een bedrag van 4,7 miljoen euro gemoeid was, terwijl de overige 117 onregelmatigheden (1,5 miljoen euro) betrekking hadden op schapen en geiten. Bovendien gaat het in 262 van de 561 gevallen om uitvoerrestituties voor levende runderen.

De mededeling op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 595/91 (1) omvat wel bijzonderheden over deze gevallen, maar maakt het niet mogelijk een onderscheid te maken tussen fok- en slachtrunderen.

Op grond van de geldende voorschriften moeten de lidstaten alle transporten van met toekenning van een restitutie uitgevoerde runderen controleren. Deze verplichting is vervat in Verordening (EG) nr. 615/98 (2) waarin de betaling van de restitutie afhankelijk wordt gesteld van de naleving van Richtlijn 91/628/EEG (3) inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer, waarin voor alle transporten een veterinaire controle op de plaats van uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap voorgeschreven is. Daarnaast is in de verordening ook een controle voorgeschreven bij het lossen van de dieren in het derde land van de eindbestemming wanneer de dieren in een derde land overgeladen zijn en wanneer de dierenarts die de controle op de plaats van uitgang uit de Gemeenschap uitgevoerd heeft, dit noodzakelijk acht. De verordening is onlangs vervangen door Verordening (EG) nr. 639/2003 (4), die van toepassing is op uitvoeraangiften die op of na 1 oktober 2003 zijn aanvaard. In deze nieuwe verordening zijn veterinaire controles voor alle transporten voorgeschreven op de plaats van uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap, op de plaats van overlading in een ander vervoermiddel in een derde land en bij de lossing van de dieren in het derde land van de eindbestemming.

Wat de derde vraag van het geachte parlementslid betreft, namelijk welke de tien bedrijven zijn die in 2002 de meeste uitvoerrestituties voor het transport van levende dieren ontvingen en welk bedrag elk van deze bedrijven ontving, wijst de Commissie erop dat zij op grond van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2390/1999 (5), de vertrouwelijkheid van de gegevens die ze op grond van deze verordening ontvangt, moet waarborgen. Daarom is het de Commissie onmogelijk de namen mee te delen van de personen die steun ontvangen hebben uit de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL).

De Commissie mag echter wel gezamenlijke gegevens verschaffen. In het begrotingsjaar 2002 (16 oktober 2001-15 oktober 2002) is aan 98 begunstigden een bedrag van 56 miljoen euro aan uitvoerrestituties voor levende dieren betaald. 80 % van dit bedrag ging naar de bedrijven die de meeste restituties ontvingen.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad van 4 maart 1991 betreffende onregelmatigheden in het kader van de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en terugvordering van bedragen die in dat kader onverschuldigd zijn betaald, alsmede de organisatie van een informatiesysteem op dit gebied en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 283/72, PB L 67 van 14.3.1991.

(2)  Verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan, PB L 82 van 19.3.1998.

(3)  Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 91/425/EEG en 91/496/EEG, PB L 340 van 11.12.1991.

(4)  Verordening (EG) nr. 639/2003 van de Commissie van 9 april 2003 tot vaststelling, op grond van Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad, van uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de voor de toekenning van uitvoerrestituties te vervullen voorwaarden in verband met het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer, PB L 93 van 10.4.2003.

(5)  Verordening (EG) nr. 2390/1999 van de Commissie van 25 oktober 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1663/95 wat betreft de vorm en de inhoud van de boekhoudkundige informatie die de lidstaten ter beschikking van de Commissie moeten houden in het kader van de goedkeuring van de rekeningen van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, PB L 295 van 16.11.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/263 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/263

---

(2004/C 78 E/0263)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3334/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(6 november 2003)

Betreft:   Vanuit politiek oogpunt achterlijke opiniepeilingen

Op 3 november is in de Italiaanse pers bijzonder veel aandacht besteed aan de uitkomst van een opiniepeiling in opdracht van het Directoraat-generaal pers en communicatie van de Commissie, waarin de vraag werd gesteld welk land de grootste bedreiging voor de vrede vormt.

Kan de Commissie, afgezien van de betrouwbaarheid van de antwoorden, waarbij zoals bekend veel ervan afhangt hoe de vragen worden gesteld, de volgende vragen beantwoorden.

| 1. | Waarom heeft de Commissie dit soort vraag ingelast, en door wie en op basis van welke criteria is dit gedeelte van de opiniepeiling opgesteld? |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Commissie dit soort vraag ingelast, en door wie en op basis van welke criteria is dit gedeelte van de opiniepeiling opgesteld?

| 2. | Was de Commissie zich bewust van het provocerende karakter van een dergelijke vraag? |
| --- | --- |

2.

Was de Commissie zich bewust van het provocerende karakter van een dergelijke vraag?

| 3. | Hoe kan zij democratieën zoals die van de Verenigde Staten en Israël op één lijn stellen met totalitaire regimes die de fundamentele vrijheden en de menselijke waardigheid onderdrukken, zoals Noord-Korea? |
| --- | --- |

3.

Hoe kan zij democratieën zoals die van de Verenigde Staten en Israël op één lijn stellen met totalitaire regimes die de fundamentele vrijheden en de menselijke waardigheid onderdrukken, zoals Noord-Korea?

| 4. | Is de Commissie zich ervan bewust dat het volkomen ondiplomatiek is om het vraagstuk van de vrede op deze wijze aan de orde stellen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie zich ervan bewust dat het volkomen ondiplomatiek is om het vraagstuk van de vrede op deze wijze aan de orde stellen?

| 5. | Kan de Commissie mededelen hoe duur de opiniepeiling uiteindelijk is uitgevallen, op welke begrotingslijn deze is opgevoerd en welke nut dergelijke uitgaven voor de Europese Unie hebben? |
| --- | --- |

5.

Kan de Commissie mededelen hoe duur de opiniepeiling uiteindelijk is uitgevallen, op welke begrotingslijn deze is opgevoerd en welke nut dergelijke uitgaven voor de Europese Unie hebben?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(19 december 2003)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat voorzitter Prodi tijdens zijn verblijf in New York op 3 november 2003 een verklaring heeft afgelegd over de opiniepeiling Flash Eurobarometer 151, waarin hij zijn bezorgdheid over de resultaten ervan heeft geuit. Op initiatief van de voorzitter is in de loop van het eerste kwartaal van 2004 een studiebijeenkomst georganiseerd met de organisaties die de Europese joodse gemeenschappen vertegenwoordigen, teneinde de rol van het judaïsme bij de opbouw van Europa en de verhoudingen tussen de Europese publieke opinie, het judaïsme, de Staat Israël, het Nabije en het Midden-Oosten te onderzoeken.

De Commissie onderstreept dat de resultaten van de Eurobarometer geenszins haar eigen standpunten weergeven, dat zij haar actie niet op de resultaten van opiniepeilingen baseert en dat zij elke vorm van antisemitisme ten krachtigste veroordeelt.

| 1. | De opiniepeiling Flash Eurobarometer 151 had ten doel na te gaan welke de houding is van de burgers ten aanzien van de wederopbouw van Irak, de vrede in de wereld en de plaats van de Unie in de wereld — met name in het Nabije en het Midden-Oosten. Een van de talrijke vragen die aan de deelnemers aan de opiniepeiling werd gesteld betrof de perceptie van de dreiging die van bepaalde landen uitgaat.
  De lijst van landen omvatte, behalve de Unie, derde landen die de voorbije maanden in het nieuws kwamen en aan een of meer van de volgende criteria voldoen:






  — | belangrijke spelers zijn in gebieden waar zich regionale conflicten voordoen; |
| --- | --- | --- |

1.

De opiniepeiling Flash Eurobarometer 151 had ten doel na te gaan welke de houding is van de burgers ten aanzien van de wederopbouw van Irak, de vrede in de wereld en de plaats van de Unie in de wereld — met name in het Nabije en het Midden-Oosten. Een van de talrijke vragen die aan de deelnemers aan de opiniepeiling werd gesteld betrof de perceptie van de dreiging die van bepaalde landen uitgaat.

De lijst van landen omvatte, behalve de Unie, derde landen die de voorbije maanden in het nieuws kwamen en aan een of meer van de volgende criteria voldoen:

—

belangrijke spelers zijn in gebieden waar zich regionale conflicten voordoen;

| — | die nucleaire programma's voor militaire doeleinden hebben ontwikkeld of dat kunnen; |
| --- | --- |

—

die nucleaire programma's voor militaire doeleinden hebben ontwikkeld of dat kunnen;

| — | die banden kunnen hebben met het internationale terrorisme. |
| --- | --- |

—

die banden kunnen hebben met het internationale terrorisme.

De vragenlijst is gezamenlijk opgesteld door het Directoraat-generaal Pers en communicatie en onze contractant, TNS Sofres, waarvan het coördinatiecentrum voor de Flash Eurobarometer 151 de onderneming EOS Gallup Europe is.

| 2. | De Commissie had geenszins de bedoeling haar opiniepeiling een provocerend karakter te geven. Zij bepaalt noch controleert de inhoud van de publieke opinie. |
| --- | --- |

2.

De Commissie had geenszins de bedoeling haar opiniepeiling een provocerend karakter te geven. Zij bepaalt noch controleert de inhoud van de publieke opinie.

| 3. | Bij deze vraag ging het niet om het democratische niveau van de landen waarop de enquête betrekking had, maar uitsluitend om de perceptie die de burgers van een eventuele bedreiging van de vrede hadden. De criteria die werden gehanteerd voor de selectie van de in de lijst op te nemen landen zijn hierboven reeds nader aangegeven. |
| --- | --- |

3.

Bij deze vraag ging het niet om het democratische niveau van de landen waarop de enquête betrekking had, maar uitsluitend om de perceptie die de burgers van een eventuele bedreiging van de vrede hadden. De criteria die werden gehanteerd voor de selectie van de in de lijst op te nemen landen zijn hierboven reeds nader aangegeven.

| 4. | Door de aard zelf ervan is een opiniepeiling niet noodzakelijk „diplomatiek”, aangezien zij ten doel heeft inzicht te krijgen in hetgeen de publieke opinie denkt en absoluut niet uitdrukking te geven aan het standpunt van een instelling. Vragen in het kader van een opiniepeiling worden, om door het grootste aantal te worden begrepen, eenvoudig gehouden. De vraag over landen die een bedreiging voor de wereldvrede vormen moet worden bekeken in de ruimere context van dit onderzoek, waarvan zij slechts een van de talrijke andere aspecten vormde. |
| --- | --- |

4.

Door de aard zelf ervan is een opiniepeiling niet noodzakelijk „diplomatiek”, aangezien zij ten doel heeft inzicht te krijgen in hetgeen de publieke opinie denkt en absoluut niet uitdrukking te geven aan het standpunt van een instelling. Vragen in het kader van een opiniepeiling worden, om door het grootste aantal te worden begrepen, eenvoudig gehouden. De vraag over landen die een bedreiging voor de wereldvrede vormen moet worden bekeken in de ruimere context van dit onderzoek, waarvan zij slechts een van de talrijke andere aspecten vormde.

| 5. | Het onderzoek over Irak en de wereldvrede (voorbereiding, veldwerk, statistische verwerking en redigeren van het rapport) heeft 150 098,34 EUR gekost en werd met middelen uit begrotingsonderdeel B-3-300 gefinancierd. De betrokken opiniepeiling omvatte een vijftiental vragen over de wederopbouw van Irak (beheer, financiering, politiek overgangsproces, veiligheid, militaire aspecten, humanitaire hulp), over de rol van de Unie als internationale speler (gevolgen van de oorlog in Irak, vredesproces in het Midden-Oosten, de ontwikkeling van culturele betrekkingen met de Arabische wereld, afstemming op de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten) en over de perceptie van bepaalde risico's (terrorisme, staten die als een bedreiging voor de vrede worden beschouwd). Deze opiniepeiling maakt het mogelijk inzicht te krijgen in hetgeen de burgers van de Unie over deze verschillende aspecten denken. De per land en sociaal-demografische variabelen ingedeelde resultaten zijn ter beschikking gesteld van de beleidsvormers, de journalisten, de wetenschappelijke wereld en elke belangstellende burger. |
| --- | --- |

5.

Het onderzoek over Irak en de wereldvrede (voorbereiding, veldwerk, statistische verwerking en redigeren van het rapport) heeft 150 098,34 EUR gekost en werd met middelen uit begrotingsonderdeel B-3-300 gefinancierd. De betrokken opiniepeiling omvatte een vijftiental vragen over de wederopbouw van Irak (beheer, financiering, politiek overgangsproces, veiligheid, militaire aspecten, humanitaire hulp), over de rol van de Unie als internationale speler (gevolgen van de oorlog in Irak, vredesproces in het Midden-Oosten, de ontwikkeling van culturele betrekkingen met de Arabische wereld, afstemming op de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten) en over de perceptie van bepaalde risico's (terrorisme, staten die als een bedreiging voor de vrede worden beschouwd). Deze opiniepeiling maakt het mogelijk inzicht te krijgen in hetgeen de burgers van de Unie over deze verschillende aspecten denken. De per land en sociaal-demografische variabelen ingedeelde resultaten zijn ter beschikking gesteld van de beleidsvormers, de journalisten, de wetenschappelijke wereld en elke belangstellende burger.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/264 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/264

---

(2004/C 78 E/0264)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3335/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Huiszoeking op de redactie van de Italiaanse krant „Il Giornale”

Op 17 oktober jl. zijn op bevel van het parket van Perugia in het kader van het onderzoek in de zaak „Telekom Serbia” de kantoren van de redactie van „Il Giornale” zeven uur lang doorzocht.

„Il Giornale” voert sedert enkele maanden een diepgaand onderzoek naar de ontwikkelingen in het schandaal waarbij het vroegere staatsbedrijf „Telecom Italia”, wegens de overname van het Servische bedrijf in 1997, alsook enkele leden van de toenmalige regering betrokken zijn. Het onderzoek had onlangs nieuwe feiten aan het licht gebracht en de krant had ook getuigenissen gepubliceerd van enkele personen die van de feiten op de hoogte zijn.

Het parket van Perugia heeft tegen de directeur, Maurizio Belpietro, en de verslaggever, Gianmarco Chiocci, klacht ingediend wegens laster en schending van het bedrijfsgeheim en heeft de computer van Chiocci in beslag laten nemen.

Dit optreden is bijzonder betreurenswaardig omdat het een ernstige schending inhoudt van de persvrijheid, het recht op informatie en de vrije beroepsuitoefening van diegenen bij wie huiszoeking wordt verricht. Deze beginselen zijn door de grondwet van alle democratische landen algemeen erkend als van wezenlijk belang. Ook de Raad van Europa heeft in zijn Aanbeveling R(2000) 7 van 8 maart 2000 een pleidooi gehouden tegen afluisterpraktijken, bewaking, huiszoekingen en inbeslagname wanneer deze maatregelen het informatierecht van de journalisten zouden kunnen beperken. Dit recht is ook verankerd in het Europees Handvest van de grondrechten (art. 11). Ook het Hof van Justitie heeft er zich herhaaldelijk over uitgesproken: kort geleden nog (arrest van 15 juli 2003 in zaak nr. 33400/96, Ernst v/België) heeft het in een analoog geval gesteld dat het doel van diegenen die onderzoek verrichten naar het lekken van informatie uit de rechtszalen geen rechtvaardiging inhoudt van huiszoekingen op de werkplek om de bronnen van de journalisten te weten te komen.

Kan de Commissie mij meedelen:

| 1. | of zij niet vindt dat de feiten in kwestie een ernstige schending betekenen van de hierboven genoemde beginselen en wetteksten? |
| --- | --- |

1.

of zij niet vindt dat de feiten in kwestie een ernstige schending betekenen van de hierboven genoemde beginselen en wetteksten?

| 2. | op welke manier de Europese Unie tussenbeide kan komen om ervoor te zorgen dat dergelijke beperkingen van de persvrijheid bestraft worden? |
| --- | --- |

2.

op welke manier de Europese Unie tussenbeide kan komen om ervoor te zorgen dat dergelijke beperkingen van de persvrijheid bestraft worden?

| 3. | of zij voornemens is een verklaring dienaangaande af te leggen? |
| --- | --- |

3.

of zij voornemens is een verklaring dienaangaande af te leggen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 december 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3201/03 van de heer Tajani (1).

---

(1)  Zie blz. 240.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/265 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/265

---

(2004/C 78 E/0265)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3336/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Vermoedelijke schending van de rechten van de werknemers van Alcatel Italia S.p.A.

Naar aanleiding van het antwoord van commissaris Diamantopoulou van 23 oktober 2003 op mijn vraag P-2897/03 (1), wilde ik er nogmaals op wijzen dat het herstructureringsplan in kwestie zou leiden tot de ontmanteling van een in de hele regio vast verankerde industriële onderneming, die door haar structuur, haar uitrusting en vooral haar hooggespecialiseerd personeel een geavanceerde positie bekleedt. Het plan zou ook op sociaal vlak ernstige gevolgen hebben, vooral voor de werkgelegenheid van vrouwen en jongeren.

Er zij ook op gewezen dat Alcatel in het verleden aanzienlijke steun heeft ontvangen van de regio Latium en de Italiaanse regering.

Kan de Commissie mij meedelen:

| 1. | of zij niet van mening is dat het plan indruist tegen de procedures van Richtlijn 2001/23/EG (2) en van Richtlijn 2000/78/EG (3)? |
| --- | --- |

1.

of zij niet van mening is dat het plan indruist tegen de procedures van Richtlijn 2001/23/EG (2) en van Richtlijn 2000/78/EG (3)?

| 2. | welke maatregelen nodig zijn ter bescherming van de werkgelegenheid van vrouwen en jongeren? |
| --- | --- |

2.

welke maatregelen nodig zijn ter bescherming van de werkgelegenheid van vrouwen en jongeren?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 december 2003)

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 vormt een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep. De richtlijn verbiedt discriminatie op het werk op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. De lidstaten moeten deze richtlijn uiterlijk op 2 december 2003 in nationale wetgeving omzetten. Ze kunnen maximaal drie jaar uitstel vragen om de bepalingen betreffende discriminatie op grond van leeftijd en handicap uit te voeren. Verschillen in behandeling op grond van leeftijd kunnen rechtmatig zijn indien ze objectief en redelijk worden gerechtvaardigd door een legitiem doel, zoals het werkgelegenheids- of arbeidsmarktbeleid (artikel 6). Richtlijn 2000/78/EG stelt geen speciale procedures voor bedrijfsherstructureringen vast.

De door het geachte parlementslid vermelde feiten lijken niet binnen de werkingssfeer van Richtlijn 2001/23/EG (4) te vallen. Overeenkomstig artikel 1 is deze richtlijn van toepassing op de overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen op een andere ondernemer ten gevolge van een overdracht krachtens overeenkomst of een fusie. In de richtlijn wordt als overgang beschouwd, de overgang, met het oog op voortzetting van een al dan niet hoofdzakelijk economische activiteit, van een economische eenheid die haar identiteit behoudt, waaronder een geheel van georganiseerde middelen wordt verstaan.

In dit geval lijkt er sprake te zijn van een herstructurering met banenverlies, maar niet van een overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen op een andere ondernemer.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004.

(2)  PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16.

(3)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

(4)  Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, PB L 82 van 22.3.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/266 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/266

---

(2004/C 78 E/0266)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3339/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Mogelijkheden van subsidiëring van de „Azienda Sanitaria Locale” van Fiumicino (Rome XIII)

Het gebied tussen de gemeente Fiumicino en de XIIIe wijk van Rome is om twee redenen een risicogebied: ten eerste om milieuredenen en ten tweede wegens de aanwezigheid van zones die gemakkelijk een terroristisch doelwit kunnen worden.

Een deel van het gebied ligt onder de zeespiegel en kent een overstromingsrisico; voorts bestaat het uit een dennenbos — het grootste van Europa — dat in de zomer van 2001 grotendeels door brand is verwoest; een kustgebied, zomerbestemming voor ongeveer een miljoen toeristen; de internationale luchthaven „Leonardo da Vinci”; de militaire luchtbasis van Pratica di Mare; de zomerresidentie van de Italiaanse president en de school van de „Guardia di Finanza”.

Om al deze redenen zou de „Azienda Sanitaria Locale RM D”, het gezondheidsbedrijf dat voor dit gebied verantwoordelijk is, maatregelen kunnen nemen om de burgers te beschermen tegen milieurisico's en terroristische aanslagen, om eventuele gevaarsituaties efficiënt te voorkomen en te beheren.

Kan de Commissie mij meedelen:

| 1. | of er mogelijkheden bestaan dat de Europese Unie dit soort projecten subsidieert uit de Structuurfondsen of welk ander communautair programma dan ook? |
| --- | --- |

1.

of er mogelijkheden bestaan dat de Europese Unie dit soort projecten subsidieert uit de Structuurfondsen of welk ander communautair programma dan ook?

| 2. | of de „Azienda Sanitaria”, als privaatrechtelijk orgaan met meerderheidsparticipatie van de regio Latium, in aanmerking komt voor deze of andere financieringen? |
| --- | --- |

2.

of de „Azienda Sanitaria”, als privaatrechtelijk orgaan met meerderheidsparticipatie van de regio Latium, in aanmerking komt voor deze of andere financieringen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 december 2003)

Uit hoofde van dit fonds kan alleen steun worden verleend in zones die zich in een economische en sociale omschakeling bevinden die is vastgesteld aan de hand van de criteria van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1). Op basis van de voorstellen van de Italiaanse autoriteiten worden de door het geachte parlementslid genoemde zones niet bestreken door dit programma voor de periode 2000-2006 en kunnen zij derhalve niet in aanmerking komen voor cofinanciering uit hoofde van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

Maatregelen in verband met de preventie van natuurrampen zoals door het geachte parlementslid beschreven, komen wel in aanmerking voor financiering met behulp van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/267 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/267

---

(2004/C 78 E/0267)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3342/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Economische steun aan Deense immigrantenverenigingen

In de vragen E-3162/03 (1) en E-3211/03 (2) aan de Commissie heb ik uiteengezet hoe de Koepelorganisatie voor de etnische minderheden (POEM) gefraudeerd heeft met middelen die zij heeft ontvangen van de Deense staat en van het Europees Sociaal Fonds. POEM is een koepelorganisatie van 21 à 32 verschillende organisaties en verenigingen van etnische minderheden (over het exacte aantal leden bestaat onduidelijkheid). Bashy Qureishy, de voorzitter van POEM, is eveneens voorzitter van twee van deze verenigingen, te weten Fair Play (Eerlijk Spel) en Etnisk Debatforum (Forum voor etnisch debat).

Er kan worden aangetoond dat deze twee verenigingen van het EU-comité in Denemarken, dat ressorteert onder het Deense Ministerie van Onderwijs, economische steun hebben ontvangen. In totaal hebben deze twee verenigingen in 2002 en 2003 van het EU-comité 179 800 Deense kroon ontvangen (het EU-comité ontvangt geen kredieten van de EU, maar wordt uitsluitend uit de Deense begroting gefinancierd).

Kan de Commissie, gezien de reeds eerder vermelde fraude met economische steun aan POEM, mededelen of de twee verenigingen Fair Play en Etnisk Debatforum sinds 1998 economische steun hebben ontvangen uit hoofde van de steunregelingen van de EU, o.m. het Europees Sociaal Fonds. Kan zij, indien zulks het geval is, mededelen in het kader van welke programma's/regelingen steun is verleend, welk bedrag hiermee gemoeid was en hoe zij heeft gecontroleerd of de kredieten zijn gebruikt voor het doel waarvoor zij zijn verstrekt?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(10 december 2003)

Ingevolge de structuurfondsverordeningen is de nationale beheersautoriteit, in casu Erhvervs- og Boligstyrelsen (EBST), de hoofdverantwoordelijke voor het beheer van het Europees Sociaal Fonds (ESF). De Commissie heeft daarom geen uitvoerige lijst van alle organisaties die het kader van de verschillende programma's geld uit het Europees Sociaal Fonds ontvangen.

In verband met de schriftelijke vragen van het geachte parlementslid heeft de Commissie contact opgenomen met EBST en gevraagd om informatie over beide verenigingen, Fair Play en Etnisk Debatforum. EBST bevestigt dat uit onderzoek van de projectgegevensbank OPUS blijkt dat geen van beide organisaties Europees Sociaal Fonds-geld heeft ontvangen uit hoofde van het Deense Doelstelling-2-, Doelstelling-3- of EQUAL-programma voor 2000-2006 en ook niet in de vorige Europees Sociaal Fonds-programmeringsperiode (1994-1999).

De Commissie ziet nauwgezet toe op de maatregelen die de Deense beheersautoriteit en haar controledienst nemen naar aanleiding van de bevindingen en de beweringen betreffende POEM.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 227.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 240.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/268 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/268

---

(2004/C 78 E/0268)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3348/03

van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Project Gutenberg — Digitalisering van boeken waarvan het auteursrecht is verlopen

| 1. | Kent de Commissie het project Gutenberg? |
| --- | --- |

1.

Kent de Commissie het project Gutenberg?

| 2. | Acht zij dit een lovenswaardig initiatief, dat een belangrijke deel van de Europese historie en cultuur kan preserveren en beschikbaar stellen aan alle Europeanen? |
| --- | --- |

2.

Acht zij dit een lovenswaardig initiatief, dat een belangrijke deel van de Europese historie en cultuur kan preserveren en beschikbaar stellen aan alle Europeanen?

| 3. | Kan de Commissie zich voorstellen dat de vrijwilligers achter Gutenberg grote moeite hebben met juist de Europese versie van Gutenberg, omdat de auteursrechten in de EU niet geharmoniseerd zijn? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie zich voorstellen dat de vrijwilligers achter Gutenberg grote moeite hebben met juist de Europese versie van Gutenberg, omdat de auteursrechten in de EU niet geharmoniseerd zijn?

| 4. | Welke stappen zou de Commissie kunnen nemen om de vrijwillers van project Gutenberg te ondersteunen met hun voor de Europese cultuur zo belangrijke werk? |
| --- | --- |

4.

Welke stappen zou de Commissie kunnen nemen om de vrijwillers van project Gutenberg te ondersteunen met hun voor de Europese cultuur zo belangrijke werk?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 december 2003)

| 1. | De Commissie kent Project Gutenberg. |
| --- | --- |

1.

De Commissie kent Project Gutenberg.

| 2. | De Commissie is voorstander van initiatieven die een bijdrage leveren tot het behoud en de verspreiding van Europese geschiedenis en cultuur, in het bijzonder door een hergebruik van werken die hetzij gemeengoed zijn geworden of waarvan de verspreiding is toegestaan. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is voorstander van initiatieven die een bijdrage leveren tot het behoud en de verspreiding van Europese geschiedenis en cultuur, in het bijzonder door een hergebruik van werken die hetzij gemeengoed zijn geworden of waarvan de verspreiding is toegestaan.

| 3. | De Unie omvat 15 en binnenkort 25 landen met vele verschillende culturele tradities. Deze verschillende tradities vinden ook hun weerslag in de nationale wetgeving inzake de bescherming van het auteursrecht en dergelijke.
  Om sommige van deze verschillen aan te pakken heeft de Commissie de afgelopen tien jaar diverse maatregelen getroffen met het oog op de harmonisering van bepaalde aspecten van het auteursrecht in de interne markt. Sommige maatregelen, zoals de „harmonisatie van de beschermingstermijn” (Richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (1)) hebben initiatieven als Project Gutenberg zeker vergemakkelijkt.
  Artikel 1 van die richtlijn bepaalt dat het auteursrecht op werken van letterkunde en kunst geldt gedurende het leven van de auteur en tot 70 jaar na zijn dood, ongeacht op welk tijdstip het werk op geoorloofde wijze voor het publiek toegankelijk is gemaakt.
  In geval van een gemeenschappelijk auteursrecht wordt de in lid 1 vastgestelde termijn berekend vanaf de dag van overlijden van de langstlevende auteur.
  Alleen in Spanje en Frankrijk gelden momenteel voor een zeer beperkt aantal auteurs uitzonderingen op deze harmonisatie. Deze uitzondering is toegestaan bij artikel 10 van de richtlijn, dat de lidstaten toestaat beschermingstermijnen die bij de goedkeuring van Richtlijn 93/98/EEG meer dan 70 jaar bedroegen, te behouden. |
| --- | --- |

3.

De Unie omvat 15 en binnenkort 25 landen met vele verschillende culturele tradities. Deze verschillende tradities vinden ook hun weerslag in de nationale wetgeving inzake de bescherming van het auteursrecht en dergelijke.

Om sommige van deze verschillen aan te pakken heeft de Commissie de afgelopen tien jaar diverse maatregelen getroffen met het oog op de harmonisering van bepaalde aspecten van het auteursrecht in de interne markt. Sommige maatregelen, zoals de „harmonisatie van de beschermingstermijn” (Richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (1)) hebben initiatieven als Project Gutenberg zeker vergemakkelijkt.

Artikel 1 van die richtlijn bepaalt dat het auteursrecht op werken van letterkunde en kunst geldt gedurende het leven van de auteur en tot 70 jaar na zijn dood, ongeacht op welk tijdstip het werk op geoorloofde wijze voor het publiek toegankelijk is gemaakt.

In geval van een gemeenschappelijk auteursrecht wordt de in lid 1 vastgestelde termijn berekend vanaf de dag van overlijden van de langstlevende auteur.

Alleen in Spanje en Frankrijk gelden momenteel voor een zeer beperkt aantal auteurs uitzonderingen op deze harmonisatie. Deze uitzondering is toegestaan bij artikel 10 van de richtlijn, dat de lidstaten toestaat beschermingstermijnen die bij de goedkeuring van Richtlijn 93/98/EEG meer dan 70 jaar bedroegen, te behouden.

| 4. | De Commissie biedt steun aan initiatieven in de culturele sector in het kader van het programma „Cultuur 2000” en het IST-programma. Het programma „Cultuur 2000” is opgezet om projecten te steunen die gezamenlijk geproduceerd en gefinancierd worden door ten minste drie partijen uit ten minste drie aan het programma deelnemende landen. Desgewenst is verdere informatie beschikbaar op de volgende website: (http://europa.eu.int/comm/culture/c2000).
  Het IST-programma biedt steun aan onderzoek op het gebied van de technologieën voor de informatiemaatschappij en een specifieke prioriteit in dit programma ondersteunt de toegankelijkheid van het culturele erfgoed in het kader van de zogenaamde „DigiCult”-activiteit: „Digital Heritage and Cultural content”. Meer informatie op de volgende website: (http://www.cordis.lu/ist/directorate_e/digicult/ index.htm). |
| --- | --- |

4.

De Commissie biedt steun aan initiatieven in de culturele sector in het kader van het programma „Cultuur 2000” en het IST-programma. Het programma „Cultuur 2000” is opgezet om projecten te steunen die gezamenlijk geproduceerd en gefinancierd worden door ten minste drie partijen uit ten minste drie aan het programma deelnemende landen. Desgewenst is verdere informatie beschikbaar op de volgende website: (http://europa.eu.int/comm/culture/c2000).

Het IST-programma biedt steun aan onderzoek op het gebied van de technologieën voor de informatiemaatschappij en een specifieke prioriteit in dit programma ondersteunt de toegankelijkheid van het culturele erfgoed in het kader van de zogenaamde „DigiCult”-activiteit: „Digital Heritage and Cultural content”. Meer informatie op de volgende website: (http://www.cordis.lu/ist/directorate_e/digicult/ index.htm).

---

(1)  PB L 290 van 24.11.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/269 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/269

---

(2004/C 78 E/0269)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3351/03

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Belemmering van het vrij verkeer van werknemers in het Groothertogdom Luxemburg

| 1. | Op gezette tijden verstrekt het Groothertogdom Luxemburg informatie aan bijvoorbeeld Duitse bedrijven aan de hand van een mededeling van een Luxemburgse Arbeidsinspectie over de voorwaarden waaraan deze bedrijven moeten voldoen bij de detachering van werknemers voor werkzaamheden in Luxemburg. Daartoe behoort de aanwijzing van een procuratiehouder, mededeling, per aangetekende brief, over alle in Luxemburg te verrichten werkzaamheden en terbeschikkingstelling van uitvoerige informatie over alle gedetacheerde werknemers.
  Ziet de Commissie deze reeks voorwaarden als een belemmering van het vrij verkeer van werknemers binnen de interne markt? Zo ja, welke maatregelen heeft zij ten aanzien van de Luxemburgse regering genomen? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

1.

Op gezette tijden verstrekt het Groothertogdom Luxemburg informatie aan bijvoorbeeld Duitse bedrijven aan de hand van een mededeling van een Luxemburgse Arbeidsinspectie over de voorwaarden waaraan deze bedrijven moeten voldoen bij de detachering van werknemers voor werkzaamheden in Luxemburg. Daartoe behoort de aanwijzing van een procuratiehouder, mededeling, per aangetekende brief, over alle in Luxemburg te verrichten werkzaamheden en terbeschikkingstelling van uitvoerige informatie over alle gedetacheerde werknemers.

Ziet de Commissie deze reeks voorwaarden als een belemmering van het vrij verkeer van werknemers binnen de interne markt? Zo ja, welke maatregelen heeft zij ten aanzien van de Luxemburgse regering genomen? Zo nee, waarom niet?

| 2. | Zijn de in de Luxemburgse wet van 20 december 2002 genoemde voorwaarden in overeenstemming met richtlijn 96/71/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende het ter beschikking stellen van werknemers met het oog op het verrichten van diensten? |
| --- | --- |

2.

Zijn de in de Luxemburgse wet van 20 december 2002 genoemde voorwaarden in overeenstemming met richtlijn 96/71/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende het ter beschikking stellen van werknemers met het oog op het verrichten van diensten?

| 3. | Volgens de bestaande Luxemburgse wetgeving moeten bedrijven met zetel buiten het Luxemburgse grondgebied de Luxemburgse Arbeidsinspectie een groot aantal gegevens over hun werknemers melden, en wel binnen een zeer korte termijn. Hoe reageert de Commissie op de vanuit mededingingsoogpunt beziene benadeling van niet-Luxemburgse bedrijven als gevolg van deze omslachtige verplichtingen? |
| --- | --- |

3.

Volgens de bestaande Luxemburgse wetgeving moeten bedrijven met zetel buiten het Luxemburgse grondgebied de Luxemburgse Arbeidsinspectie een groot aantal gegevens over hun werknemers melden, en wel binnen een zeer korte termijn. Hoe reageert de Commissie op de vanuit mededingingsoogpunt beziene benadeling van niet-Luxemburgse bedrijven als gevolg van deze omslachtige verplichtingen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 december 2003)

Het Gemeenschapsrecht staat niet in de weg aan de door de een lidstaat ingestelde wettelijke verplichting om bepaalde gegevens te verstrekken over de detacheringsvoorwaarden van werknemers in de lidstaat van detachering, en met name over hun arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden als bedoeld in Richtlijn 96/71/EG, mits deze gegevens uit het oogpunt van de bescherming van werknemers of andere dwingende redenen van algemene belang gerechtvaardigd zijn en zij geschikt zijn om de verwezenlijking van het nagestreefde doel te waarborgen en niet verder gaan dan nodig is voor het bereiken van dat doel. Sommige maatregelen in deze zin kunnen zelfs noodzakelijk blijken om aan de verplichtingen van artikel 5 van Richtlijn 96/71/EG te voldoen.

De Commissie volgt de tenuitvoerlegging van Richtlijn 96/71/EG op de voet en heeft onlangs de laatste fase van de algemene beoordeling van deze tenuitvoerlegging afgesloten. In juli 2003 heeft de Commissie een mededeling goedgekeurd (2) die voornamelijk tot doel heeft nog bestaande problemen bij de omzetting en toepassing van deze richtlijn te inventariseren. In dit verband is gebleken dat een betere samenwerking tussen de voor het toezicht op de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden bevoegde instanties niet alleen zou kunnen zorgen voor een betere daadwerkelijke naleving van de bepalingen van Richtlijn 96/71/EG, maar ook een aantal nationale voorschriften met betrekking tot de verstrekking van informatie en het bewaren van documenten in de ontvangende lidstaat overbodig zou maken. Daarom is op initiatief van de Commissie een groep van regeringsdeskundigen in het leven geroepen die deze vragen meer in detail bestudeert.

Tegelijkertijd volgt de Commissie aandachtig de problemen rond de omzetting en tenuitvoerlegging van Richtlijn 96/71/EG door de lidstaten, ook door het Groothertogdom Luxemburg, die haar ter ore komen. Zij zal bijzondere aandacht besteden aan de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde voorschriften en de nodige maatregelen nemen om haar rol als hoedster van de Verdragen te vervullen.

---

(1)  PB L 18 van 21.1.1997, blz. 1.

(2)  COM(2003) 458 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/270 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/270

---

(2004/C 78 E/0270)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3352/03

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Interne-marktregels

Zoals bekend is de Britse regering voornemens het jagen met honden in Engeland en Wales te verbieden (een soortgelijk verbod is reeds van kracht in Schotland). Het waarschijnlijke effect van een dergelijk verbod is dat de jachtliefhebbers uitwijken naar andere EU-landen waar de vossenjacht nog wel legaal is, bijvoorbeeld Ierland, om hun sport te kunnen beoefenen.

Gezien de aanzienlijke commerciële effecten van sporten zoals de vossenjacht, lijkt het jachtverbod in Engeland en Wales op het eerste gezicht een ernstige handelsverstoring te zijn, zowel op het gebied van het toerisme als op paardensportgebied, die strijdig is met de geest of zelfs de letter van de interne-marktwetgeving.

Kan de Commissie meedelen wat haar opvattingen over deze kwestie zijn?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 december 2003)

Op basis van de elementen die het geachte parlementslid in zijn vraag vermeldt, ziet de Commissie niet hoe een eventueel toekomstig verbod van de Britse regering op het jagen met honden in Engeland en Wales strijdig zou zijn met de regels van de interne markt.

Het feit dat deze activiteit wel legaal is in andere lidstaten en de eventuele economische effecten van het verbod zijn op zich onvoldoende om vast te kunnen stellen of er sprake is van een schending van het Verdrag.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/271 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/271

---

(2004/C 78 E/0271)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3353/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Gelijke behandeling van vrouwen en mannen in de sport

Vrouwen en mannen worden bij een aantal takken van de sport ongelijk behandeld; vrouwelijke boksers kunnen bijvoorbeeld niet deelnemen aan de Olympische Spelen.

Is volgens de Commissie deze ongelijke behandeling op grond van geslacht verenigbaar met het geldende EU-recht?

Zoniet, welke wetgeving zou discriminatie binnen het domein van de sport moeten verhinderen?

Zo ja, is de Commissie voornemens deze mazen in de wetgeving te dichten, bijvoorbeeld door de geplande richtlijn betreffende de gelijke behandeling van vrouwen en mannen buiten het werk?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 januari 2004)

De Unie beschikt reeds over een omvangrijk „acquis” van wetgeving inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen op het gebied van arbeid en werkgelegenheid.

Richtlijn 76/207/EG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (1) garandeert een gelijke behandeling van vrouwelijke en mannelijke sporters voor zover ze hun sportactiviteit als professional uitoefenen en kunnen worden aangemerkt als werknemers.

Daarnaast heeft de Commissie op 5 november 2003 een voorstel goedgekeurd voor een Richtlijn van de Raad (2) tot uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen buiten de arbeidsmarkt en de werksfeer. Op basis van een progressieve aanpak richt deze richtlijn zich op gelijke behandeling.

Voor wat betreft de wedstrijden voor vrouwen op de Olympische Spelen, kan de Commissie geen uitspraak doen over een kwestie die niet tot onder haar competentie valt. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC), dat de Spelen organiseert, is immers een particuliere organisatie die tot taak heeft het evenement te organiseren en dit doet op basis van zowel sportieve als commerciële criteria. De voorwaarden voor deelname aan de Spelen worden in gezamenlijk overleg vastgesteld door het Internationaal Olympisch Comité en de internationale sportfederaties.

---

(1)  PB L 39 van 14.2.1976.

(2)  COM(2003)657 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/271 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/271

---

(2004/C 78 E/0272)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3360/03

van Jean-Maurice Dehousse (PSE) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Vrij verkeer van personen

Spanje heeft door het sluiten van zijn grenzen met Gibraltar een hindernis opgenomen voor het vrij verkeer van personen binnen de Europese Gemeenschap.

Opdat deze sluiting strookt met het beginsel van vrij verkeer van personen moet deze kunnen worden gebaseerd op één of meerdere bijzondere afwijkende juridische bepalingen.

Kan de Commissie mededelen welke dit zijn? Zijn deze elders in de Gemeenschap van toepassing en onder welke voorwaarden? Bestaan er elders vergelijkbare bepalingen, dat wil zeggen die dezelfde gevolgen kunnen hebben?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(7 januari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord van de Commissie op mondelinge vraag H-0668/03 van Glyn Ford tijdens het vragenuur van de plenaire vergadering van het Parlement in november 2003 (1).

---

(1)  Schriftelijk antwoord van 18.11.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/272 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/272

---

(2004/C 78 E/0273)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3362/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Ontwikkeling nieuwe kerncentrales

Europees commissaris voor Energie Loyola de Palacio heeft in een reactie op de recente stroompanne in Italië laten weten dat deze panne deels te wijten is aan de beslissing van Italië om drie nucleaire centrales te sluiten. In het kader van de liberalisering van de energiemarkt binnen de Unie wil de Commissie blijkbaar een verdere uitbouw van de nucleaire energie binnen de lidstaten stimuleren (La Quinzaine européenne, 3 november 2003). De vroegere voorzitster van het Europees Parlement, Nicole Fontaine pleit, in haar huidige hoedanigheid van gedelegeerd Frans minister voor Industrie, voor de verdere ontwikkeling van het reactortype van de derde generatie EPR (European pressurised reactor). In tegenstelling tot de meeste lidstaten hebben met name Frankrijk en Finland ervoor geopteerd om hun nucleaire energie niet te „bevriezen”. De vorige Belgische regering (legislatuur 1999-2003) heeft evenwel besloten om op termijn over te gaan tot de volledige ontmanteling van kernenergie in België.

Meent de Commissie niet dat een moratorium op kernenergie of een afbouw van de bestaande centrales strijdig is met de in het vooruitzicht gestelde liberalisering van de energie? Welke houding zal de Commissie aannemen ten aanzien van lidstaten die hun kerncentrales willen sluiten?

Meent de Commissie dat er nieuwe kerncentrales mogen gebouwd worden wanneer deze bouw desgevallend gepaard gaat met een versoepeling van bestaande milieunormen?

Zal de Commissie, in het vooruitzicht van de liberalisering van energie, op termijn werk maken van uniforme, in alle lidstaten van toepassing zijnde milieunormen waarbinnen de lidstaten eventueel voor nieuwe kernenergiecentrales kunnen kiezen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 december 2003)

Het debat dat na de publicatie, op 29 november 2000, van het Groenboek „Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening” op gang is gekomen, heeft nieuwe inzichten opgeleverd inzake de verschillende energiekeuzen van de lidstaten afzonderlijk en de uitgebreide Unie in haar geheel. In het op 26 juni 2002 aangenomen eindverslag over het groenboek (1), waarin de conclusies van dit brede debat zijn samengebracht, wordt beklemtoond dat het belangrijk is alle vormen van energieproductie open te houden.

De reacties op het groenboek hebben duidelijk aangetoond dat kernenergie een onontwijkbaar gegeven blijft in dit debat. Kernenergie is goed voor ongeveer 35 % van de elektriciteitsproductie in de EU en maakt het mogelijk de afhankelijkheid van de Unie van koolwaterstoffen te verminderen.

Het is volledig aan de lidstaten om te beslissen of zij al dan niet gebruik maken van kernenergie om elektriciteit op te wekken. Elke lidstaat beschikt over een volledige beslissingsbevoegdheid bij de keuze van de middelen om de continuïteit van zijn energievoorziening te waarborgen. Een duidelijke conclusie van het debat over het groenboek, wat kernenergie betreft, is dat de toekomst van deze productiemethode afhangt van een duidelijk, zeker en transparant antwoord op de vragen inzake de behandeling van radioactieve afvalstoffen, alsook van de handhaving van een hoog niveau van veiligheid van de kerncentrales.

De Unie heeft er zich meermaals toe verbonden, met name op de top van Laken van december 2001, om een hoog niveau van nucleaire veiligheid op haar grondgebied te handhaven. Om die reden heeft de Commissie op 30 januari 2003 twee voorstellen voor richtlijnen van de Raad aangenomen op het gebied van de nucleaire veiligheid en het beheer van radioactieve afvalstoffen (2). Deze twee voorstellen, die juridisch gebaseerd zijn op het Euratom-Verdrag, worden momenteel besproken binnen de Raad. Overeenkomstig artikel 31 van het Euratom-Verdrag zal het advies van het Europees Parlement worden ingewonnen.

Bij deze twee voorstellen heeft de Commissie niet gekozen voor een aanpak waarbij normen worden opgelegd, maar voor een juridische en beleidsmatige aanpak. Het is de bedoeling dat de grote internationale beginselen worden overgenomen en in het Gemeenschapsrecht worden opgenomen. De tenuitvoerlegging van deze beginselen in een communautair kader zal ertoe leiden dat alle exploitanten van nucleaire installaties dezelfde regels naleven en aan dezelfde voorschriften onderworpen zijn. Een dergelijke aanpak zal een gezonde mededinging binnen de interne elektriciteitsmarkt waarborgen.

---

(1)  COM(2002) 321 def.

(2)  COM(2003) 32 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/273 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/273

---

(2004/C 78 E/0274)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3372/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Mogelijkheid voor Denemarken van heronderhandeling over protocol 16

Er is meegedeeld dat verscheidene nieuwe landen — o.a. Zweden, Oostenrijk, Tsjechië, Hongarije, Polen en Cyprus — tijdens de toetredingsonderhandelingen de wens te kennen hebben gegeven naar een soortgelijke regeling als in protocol 16 aan Denemarken is toegekend inzake de verwerving van tweede woningen. Aan al deze landen is een permanente regeling als de Deense geweigerd, maar is een tijdelijk overgangsregime op dit gebied aangeboden (zie bijv. wetsvoorstel L 222 betreffende de uitbreiding naar het oosten, blz. 26 en 27). Kan de Commissie aangeven in hoeverre bepaalde landen al duidelijk hebben gemaakt of bij de komende heronderhandelingen over de protocollen naar verwachting duidelijk zullen maken dat het onaanvaardbaar is dat Denemarken een permanente regeling heeft, terwijl die hun is geweigerd?

Kan de Commissie in het verlengde van mijn vraag over de juridische consequenties van ratificatie van de ontwerpgrondwet van de EU meedelen hoe zij de mogelijkheden voor Denemarken inschat om op de Intergouvernementele Conferentie opnieuw te onderhandelen over protocol 16 teneinde te bereiken dat het Deense voorbehoud ten aanzien van het recht van EU-burgers om in Denemarken een vakantiewoning te kopen, van kracht blijft?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(18 december 2003)

De in Denemarken geldende beperkingen op het verwerven van tweede woningen vormen de enige uitzondering op het vrije kapitaalverkeer binnen de Gemeenschap die eigen is aan een land. Het Protocol betreffende de verwerving van onroerende goederen in Denemarken maakt sinds de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie integraal deel uit van het EG-Verdrag en is, in tegenstelling tot andere tijdelijke uitzonderingen zoals overgangsregelingen die worden goedgekeurd in het kader van toetredingsonderhandelingen, niet termijngebonden. Zoals het geachte parlementslid weet, kan deze specifieke bepaling enkel worden aangepast als dat gepaard gaat met een wijziging van het EG-Verdrag die door alle lidstaten, inclusief Denemarken, is goedgekeurd.

Het Verdrag betreffende de toetreding tot de Europese Unie, dat op 16 april 2003 werd ondertekend in Athene en momenteel wordt geratificeerd door de lidstaten, voorziet voor Malta in een speciale regeling inzake het verwerven van tweede woningen (Protocol nr. 6) en in overgangsregelingen voor de andere kandidaat-lidstaten.

Zoals het geachte parlementslid wellicht al weet, is de Commissie vertegenwoordigd in de Groep juridische deskundigen van de intergouvernementele conferentie die onder andere als taak hebben de protocollen van de verdragen aan te passen aan de nieuwe juridische situatie die werd gecreeërd door het ontwerp-Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. De Commissie kan dan ook bevestigen dat de inhoud van het voornoemde Protocol na de aanpassing grotendeels onveranderd gebleven is.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/274 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/274

---

(2004/C 78 E/0275)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3378/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Financiële Europese steun aan Europese contactpunten

Het Directoraat-generaal Pers en Communicatie van de Commissie informeerde op 29 september jl. de gastinstellingen van de Infopunten Europa en Carrefours in heel de Europese Unie over het besluit om vanaf 1 januari 2004 geen werkingssubsidies meer toe te kennen voor deze provinciale Europese Informatiecentra. Concreet betekent dit een subsidieverlies in de orde van grootte van 20 000 EUR per jaar per centrum.

Het belang van deze Europese informatiecentra kan moeilijk overschat worden en kan in de huidige politieke context zelfs noodzakelijk genoemd worden. De nakende historische uitbreiding van de Europese Unie en de Europese verkiezingen in juni 2004 zijn slechts twee van de vele Europese ontwikkelingen waarover de burgers in hun eigen regio geïnformeerd moeten worden. Indien de Commissie de betrokkenheid van de burgers bij het Europese gebeuren wil aanmoedigen, dient zij eveneens te zorgen voor de nodige informatiestromen.

Zonder de broodnodige financiële Europese steun kunnen de Europese contactpunten onmogelijk overleven, waardoor de kloof tussen de Europese instellingen en haar burgers zich nog verder zal verdiepen.

| 1. | Kan de Commissie mededelen welke beweegredenen ten grondslag liggen aan de onverwachte en ondoordachte beslissing van het Directoraat-generaal Pers en Communicatie om de werkingsmiddelen van de Europese contactpunten terug te schroeven? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen welke beweegredenen ten grondslag liggen aan de onverwachte en ondoordachte beslissing van het Directoraat-generaal Pers en Communicatie om de werkingsmiddelen van de Europese contactpunten terug te schroeven?

| 2. | Overweegt de Commissie om de beslissing van het Directoraat-generaal Pers en Communicatie te herroepen en te onderzoeken hoe de Infopoints en Carrefours, gezien hun grote belang naar de Europese burger toe, met extra Europese middelen kunnen worden ondersteund? |
| --- | --- |

2.

Overweegt de Commissie om de beslissing van het Directoraat-generaal Pers en Communicatie te herroepen en te onderzoeken hoe de Infopoints en Carrefours, gezien hun grote belang naar de Europese burger toe, met extra Europese middelen kunnen worden ondersteund?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(29 januari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-3007/03 van de heer Santini (1).

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 191.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/275 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/275

---

(2004/C 78 E/0276)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3381/03

van David Martin (PSE) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Vervoer van paarden uit Roemenië naar Italië

Kan de Commissie uitleggen waarom zij, waar zij zelf heeft geconstateerd dat er bij het vervoer van paarden uit Roemenië naar Italië sprake is van grove schendingen van de wet en ernstige wreedheid jegens de dieren, deze handel niet stop laat zetten totdat er voldaan wordt aan bepaalde wettelijke eisen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 december 2003)

De Commissie deelt de zorg van het geachte parlementslid over de bevindingen van de door het Voedsel-en Veterinair Bureau (VVB) in november 2002 en juni 2003 in Roemenië uitgevoerde inspecties (1) met betrekking tot de uitvoering van controles op de uitvoer van levende paarden naar de Unie.

In het licht van deze bevindingen heeft de Commissie urgent contact opgenomen met de Roemeense autoriteiten om de correctieve acties af te spreken die nodig zijn om de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen. De adjunct-directeur-generaal van DG Gezondheid en consumentenbescherming heeft in 2003 twee keer met een vertegenwoordiger van de missie van Roemenië bij de Unie vergaderd. Tijdens elke vergadering is de kwestie van naar de Unie uitgevoerde Roemeense paarden aan de orde gesteld.

Er zij op gewezen dat de Commissie thans geen rechtsgrondslag heeft om handelend op te treden in verband met de welzijnsvoorwaarden waaronder paarden in Roemenië worden gehouden en vervoerd. De Commissie verbindt zich er echter toe in dit verband alle mogelijke acties te ondernemen om de meest kritische situaties die zijn gemeld, aan te pakken.

Wat de veterinaire certificatie van naar de Unie uitgevoerde paarden betreft, vond van 6 tot 10 oktober 2003 een inspectie in Roemenië plaats. Uit de voorlopige bevindingen van deze inspectie blijkt dat vooruitgang wordt geboekt wat betreft de identificatie van paarden die zijn besmet door equine infectieuze anemie en dat de Roemeense autoriteiten reële inspanningen blijven leveren om de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen.

Het aantal in Roemenië uitgevoerde VVB-inspecties in verband met dierlijke gezondheidskwesties toont aan in welke mate de Commissie zich ertoe heeft verbonden om de huidige situatie snel te verbeteren.

De Commissie zal nauw met de Roemeense autoriteiten blijven samenwerken om ervoor te zorgen dat de nog resterende tekortkomingen worden aangepakt en dat maatregelen worden genomen om te vermijden dat dergelijke problemen zich opnieuw voordoen. De noodzaak van verdere actie, zoals aangegeven door het geachte parlementslid, zal worden bekeken in het licht van de door de Roemeense autoriteiten geboekte vooruitgang.

---

(1)  De inspectieverslagen zijn geregistreerd onder nr. DG (SANCO)/8675/2002 en DG (SANCO)/9226/2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/275 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/275

---

(2004/C 78 E/0277)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3385/03

van Karin Junker (PSE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Metaaldetectors in de archeologie

Het — bij deskundigen omstreden — gebruik van metaaldetectors in de archeologie wordt in de lidstaten van de Europese Unie op uiteenlopende wijze gehanteerd. Dit zal als gevolg van de toetreding van tien landen in mei 2004 nog duidelijker worden. In sommige lidstaten is alleen al het bezit van bepaalde metaaldetectors strafbaar, in andere echter niet. Dit leidt in de diverse lidstaten tot verschil in juridische beoordeling.

Kan de Commissie mededelen welke uiteenlopende regelingen er in de lidstaten bestaan? Is voor deze aangelegenheid voorzien in een communautaire rechtsgrondslag? Zo nee, acht de Commissie, met name rekening houdend met het subsidiariteitsbeginsel, het nodig deze aangelegenheid te bestuderen om aan de hand van een Europese regeling tot vergelijkbare regelingen in de lidstaten te komen? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(22 december 2003)

De Commissie heeft geen enkele bevoegdheid ten aanzien van het gebruik van metaaldetectoren in de archeologie. Het geachte parlementslid wordt dan ook verzocht zich voor het verkrijgen van informatie over het gebruik van dit gereedschap in de verschillende lidstaten rechtstreeks te wenden tot de bevoegde nationale autoriteiten.

Op communautair niveau bestaat er geen enkele rechtsgrondslag in het EG-Verdrag op basis waarvan het aannemen van een regeling voor het gebruik van metaaldetectoren in de archeologie mogelijk zou zijn.

De Commissie overweegt dan ook niet om bepalingen voor Europese regelgeving op dit gebied te bestuderen en/of voor te stellen.

Artikel 151 van het EG-Verdrag verleent haar immers de bevoegdheid om de samenwerking tussen de lidstaten op cultureel gebied aan te moedigen en sluit uitdrukkelijk „ ... iedere harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten” uit.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/276 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/276

---

(2004/C 78 E/0278)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3388/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Het geleidelijk afsterven van de rol van de nationale centrale banken naast de ECB en de gevolgen voor preventie van productie en distributie van vals geld

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat in de twaalf EU-lidstaten die de euro als wettig betaalmiddel hebben ingevoerd de werkgelegenheid bij de voorheen voor de geldcirculatie verantwoordelijke nationale centrale banken sinds 1998 sterk is ingekrompen en dat zij de komende jaren nog verder sterk zal inkrimpen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat in de twaalf EU-lidstaten die de euro als wettig betaalmiddel hebben ingevoerd de werkgelegenheid bij de voorheen voor de geldcirculatie verantwoordelijke nationale centrale banken sinds 1998 sterk is ingekrompen en dat zij de komende jaren nog verder sterk zal inkrimpen?

| 2. | Welk percentage van deze wegvallende arbeidsplaatsen wordt overgeheveld naar de Europese Centrale Bank, welk percentage wordt overgeheveld naar particuliere of te privatiseren bedrijven en welk percentage verdwijnt volledig als gevolg van het afstoten van taken of automatisering? |
| --- | --- |

2.

Welk percentage van deze wegvallende arbeidsplaatsen wordt overgeheveld naar de Europese Centrale Bank, welk percentage wordt overgeheveld naar particuliere of te privatiseren bedrijven en welk percentage verdwijnt volledig als gevolg van het afstoten van taken of automatisering?

| 3. | Kan de Commissie aangeven voor welke taken naast die van de ECB deze nationale banken in respectievelijk de jaren 2010, 2015 en 2020 nog wel verantwoordelijk zullen zijn en voor welke taken ze dan niet meer verantwoordelijk zullen zijn? Waar komen die laatste taken terecht? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie aangeven voor welke taken naast die van de ECB deze nationale banken in respectievelijk de jaren 2010, 2015 en 2020 nog wel verantwoordelijk zullen zijn en voor welke taken ze dan niet meer verantwoordelijk zullen zijn? Waar komen die laatste taken terecht?

| 4. | Leidt de afnemende betekenis van de nationale centrale banken op termijn tot hun omzetting in plaatselijke bijkantoren van de ECB? Op welke termijn verwacht de Commissie de voltooiing van dit proces? |
| --- | --- |

4.

Leidt de afnemende betekenis van de nationale centrale banken op termijn tot hun omzetting in plaatselijke bijkantoren van de ECB? Op welke termijn verwacht de Commissie de voltooiing van dit proces?

| 5. | Worden deze banken door de ECB of door andere instellingen met elkaar vergeleken waar het de omvang van hun personeel betreft, en leidt dit tot een wedstrijd met betrekking tot wie kan volstaan met de kleinst mogelijke personeelsomvang? Wordt bij de interpretatie van deze gegevens rekening gehouden met hun tot nu toe nog per lidstaat verschillende omvang van het takenpakket? |
| --- | --- |

5.

Worden deze banken door de ECB of door andere instellingen met elkaar vergeleken waar het de omvang van hun personeel betreft, en leidt dit tot een wedstrijd met betrekking tot wie kan volstaan met de kleinst mogelijke personeelsomvang? Wordt bij de interpretatie van deze gegevens rekening gehouden met hun tot nu toe nog per lidstaat verschillende omvang van het takenpakket?

| 6. | Wordt het drukken van de bankbiljetten in de toekomst door de ECB aanbesteed bij drukkerijen in plaats van volgens toewijzing van quota verdeeld over nationale centrale banken en de daarmee verbonden gespecialiseerde bedrijven die in het verleden de nationale bankbiljetten drukten? |
| --- | --- |

6.

Wordt het drukken van de bankbiljetten in de toekomst door de ECB aanbesteed bij drukkerijen in plaats van volgens toewijzing van quota verdeeld over nationale centrale banken en de daarmee verbonden gespecialiseerde bedrijven die in het verleden de nationale bankbiljetten drukten?

| 7. | Wordt ook de controle op het voorkómen van productie en distributie van vals geld uit handen van deze banken genomen, en in de toekomst gedeeld tussen ECB en particuliere kasdienstenbedrijven? |
| --- | --- |

7.

Wordt ook de controle op het voorkómen van productie en distributie van vals geld uit handen van deze banken genomen, en in de toekomst gedeeld tussen ECB en particuliere kasdienstenbedrijven?

| 8. | Heeft de Commissie de zekerheid dat geldautomaten nergens valse euro-bankbiljetten aan het publiek leveren? Indien zij het publiek deze zekerheid niet kunt bieden, welke wegen worden dan gevolgd om voor de toekomst uit te sluiten dat langs deze weg vals geld wordt verspreid? |
| --- | --- |

8.

Heeft de Commissie de zekerheid dat geldautomaten nergens valse euro-bankbiljetten aan het publiek leveren? Indien zij het publiek deze zekerheid niet kunt bieden, welke wegen worden dan gevolgd om voor de toekomst uit te sluiten dat langs deze weg vals geld wordt verspreid?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(16 januari 2004)

| 1. en 2. | De Commissie is niet in het bezit van statistische gegevens over de personeelssterkte bij de nationale centrale banken en de ontwikkeling daarvan in de afgelopen jaren. Zij kan het vermoeden dat de personeelssterkte bij de centrale banken in de eurozone sedert 1998 is afgenomen dan ook niet bevestigen, en zij kan evenmin aanwijzingen geven over mogelijke verdwijning van arbeidsplaatsen bij de nationale centrale banken als gevolg van overheveling naar de Europese Centrale Bank (ECB) of naar de particuliere sector. |
| --- | --- |

1. en 2.

De Commissie is niet in het bezit van statistische gegevens over de personeelssterkte bij de nationale centrale banken en de ontwikkeling daarvan in de afgelopen jaren. Zij kan het vermoeden dat de personeelssterkte bij de centrale banken in de eurozone sedert 1998 is afgenomen dan ook niet bevestigen, en zij kan evenmin aanwijzingen geven over mogelijke verdwijning van arbeidsplaatsen bij de nationale centrale banken als gevolg van overheveling naar de Europese Centrale Bank (ECB) of naar de particuliere sector.

| 3. | Overeenkomstig artikel 105, lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 3.3 van de statuten van het Europese Stelsel van Centrale Banken (ESCB) en van de ECB voert het ESCB, dat uit de ECB en de nationale centrale banken bestaat, verscheidene taken uit:






  — | het bepalen en ten uitvoer leggen van het monetair beleid van de Gemeenschap; |
| --- | --- | --- |

3.

Overeenkomstig artikel 105, lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 3.3 van de statuten van het Europese Stelsel van Centrale Banken (ESCB) en van de ECB voert het ESCB, dat uit de ECB en de nationale centrale banken bestaat, verscheidene taken uit:

—

het bepalen en ten uitvoer leggen van het monetair beleid van de Gemeenschap;

| — | het verrichten van valutamarktoperaties; |
| --- | --- |

—

het verrichten van valutamarktoperaties;

| — | het aanhouden en beheren van de officiële externe reserves van de lidstaten; |
| --- | --- |

—

het aanhouden en beheren van de officiële externe reserves van de lidstaten;

| — | het bevorderen van een goede werking van het betalingsverkeer. |
| --- | --- |

—

het bevorderen van een goede werking van het betalingsverkeer.

Daarnaast wordt in artikel 3.3 van de statuten van het ESCB en de ECB bepaald dat het ESCB bijdraagt tot een goede beleidsvoering van de bevoegde autoriteiten ten aanzien van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel. In het kader van het ESCB verrichten de nationale centrale banken daarnaast een aantal aanvullende taken zoals: het bijeenbrengen van statistische gegevens, het drukken van bankbiljetten en het in omloop brengen van bankbiljetten en munten, het verrichten van transacties op de financiële markten in het kader van het monetaire beleid van het ESCB, het verrichten van economisch onderzoek, enz.

Ook mogen de nationale centrale banken, overeenkomstig artikel 14.4 van de statuten van het ESCB en de ECB, andere functies vervullen dan die omschreven in deze statuten. Deze functies verschillen aanzienlijk van land tot land, afhankelijk van de bestaande praktijken en tradities in elk daarvan.

| 4. | In het EG-Verdrag en de statuten van het ESCB en de ECB zijn de doelstellingen, de structuur en de taken van het ESCB vervat. De Commissie bestrijdt dat er sprake is van een afnemende betekenis van de nationale centrale banken, aangezien zowel de ECB als de nationale centrale banken een fundamentele rol vervullen in de goede werking van het ESCB en het bereiken van de doelstellingen van dit stelsel. |
| --- | --- |

4.

In het EG-Verdrag en de statuten van het ESCB en de ECB zijn de doelstellingen, de structuur en de taken van het ESCB vervat. De Commissie bestrijdt dat er sprake is van een afnemende betekenis van de nationale centrale banken, aangezien zowel de ECB als de nationale centrale banken een fundamentele rol vervullen in de goede werking van het ESCB en het bereiken van de doelstellingen van dit stelsel.

| 5. | Er is de Commissie niets bekend over enige vergelijking tussen de nationale centrale banken wat hun personeelssterkte betreft. Aangezien de door de nationale centrale banken te vervullen taken van land tot land aanzienlijk kunnen verschillen, zou het moeilijk zijn dit soort vergelijkingen te maken. |
| --- | --- |

5.

Er is de Commissie niets bekend over enige vergelijking tussen de nationale centrale banken wat hun personeelssterkte betreft. Aangezien de door de nationale centrale banken te vervullen taken van land tot land aanzienlijk kunnen verschillen, zou het moeilijk zijn dit soort vergelijkingen te maken.

| 6. | De ECB heeft een diepgaande analyse verricht van toekomstige procedures voor de aanbesteding van het drukken van bankbiljetten in het eurostelsel. Zo is onder meer onderzocht of aanbestedingsprocedures op de middellange termijn zouden kunnen worden toegepast voor grondstoffen en het drukken van eurobankbiljetten. Op 10 juli 2003 heeft de Raad van bestuur besloten dat nationale centrale banken zonder eigen/openbare drukkerij vanaf 2008 gebruik kunnen maken van gemeenschappelijke aanbestedingsprocedures. Nationale centrale banken met een eigen/openbare drukkerij kunnen deze regeling toepassen indien zij dit wensen.
  In de periode tot 2012 zal een gemeenschappelijk stelsel met aanbestedingsprocedures volledig ten uitvoer worden gelegd. Nationale centrale banken met een eigen drukkerij zullen ervoor kunnen kiezen niet aan dit stelsel deel te nemen. |
| --- | --- |

6.

De ECB heeft een diepgaande analyse verricht van toekomstige procedures voor de aanbesteding van het drukken van bankbiljetten in het eurostelsel. Zo is onder meer onderzocht of aanbestedingsprocedures op de middellange termijn zouden kunnen worden toegepast voor grondstoffen en het drukken van eurobankbiljetten. Op 10 juli 2003 heeft de Raad van bestuur besloten dat nationale centrale banken zonder eigen/openbare drukkerij vanaf 2008 gebruik kunnen maken van gemeenschappelijke aanbestedingsprocedures. Nationale centrale banken met een eigen/openbare drukkerij kunnen deze regeling toepassen indien zij dit wensen.

In de periode tot 2012 zal een gemeenschappelijk stelsel met aanbestedingsprocedures volledig ten uitvoer worden gelegd. Nationale centrale banken met een eigen drukkerij zullen ervoor kunnen kiezen niet aan dit stelsel deel te nemen.

| 7. | In de communautaire wetgeving, met name Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad (1), is een aantal verantwoordelijkheden op nationaal en communautair niveau vastgelegd. In elk van de lidstaten zijn nationale autoriteiten aangewezen, onder meer de nationale centrale banken. Aan deze autoriteiten zijn specifieke bevoegdheden verleend met betrekking tot de bestrijding van eurovalsemunterij en zij werken nauw samen, zowel onderling als met de Europese instellingen (ECB, Commissie en Europol). Een cruciaal onderdeel van de openbare taak die aan het eurostelsel is toevertrouwd is in het bijzonder ervoor zorgen dat het publiek vertrouwen blijft hebben in de eurobankbiljetten die in omloop zijn. Het ligt niet in de bedoeling om dit met particuliere kasdienstenbedrijven te delen. |
| --- | --- |

7.

In de communautaire wetgeving, met name Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad (1), is een aantal verantwoordelijkheden op nationaal en communautair niveau vastgelegd. In elk van de lidstaten zijn nationale autoriteiten aangewezen, onder meer de nationale centrale banken. Aan deze autoriteiten zijn specifieke bevoegdheden verleend met betrekking tot de bestrijding van eurovalsemunterij en zij werken nauw samen, zowel onderling als met de Europese instellingen (ECB, Commissie en Europol). Een cruciaal onderdeel van de openbare taak die aan het eurostelsel is toevertrouwd is in het bijzonder ervoor zorgen dat het publiek vertrouwen blijft hebben in de eurobankbiljetten die in omloop zijn. Het ligt niet in de bedoeling om dit met particuliere kasdienstenbedrijven te delen.

| 8. | De Commissie werkt met de lidstaten samen aan de voorbereiding van wetgeving die is gericht op de vroegtijdige opsporing van valse munten en bankbiljetten teneinde het publiek optimaal te beschermen en toe te zien op de echtheid van de eurobankbiljetten en -munten. Een aantal lidstaten heeft specifieke wetgevingsmaatregelen geïnitieerd die zijn gericht op de opsporing van valse bankbiljetten voordat zij in omloop komen, ter aanvulling van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1338/2001, en een aantal nationale centrale banken heeft besluiten vastgesteld waarin de verplichtingen van uitgiftepunten van contant geld zijn vervat en die een leidraad verschaffen over aanvaardbare normen voor het sorteren van eurobankbiljetten. Daarnaast hebben alle nationale centrale banken — naar gelang van de situatie in hun respectieve lidstaten — gepaste maatregelen getroffen, zoals het verschaffen van opleiding voor het personeel van professionele uitgiftepunten van contant geld.
  De ECB heeft gebruiksmodaliteiten vastgesteld voor de recyclingmachines die door klanten worden bediend, waarin wordt vereist dat deze machines valse en verdachte bankbiljetten alsook de respectieve rekeninghouder kunnen registreren en identificeren, om pogingen tot het in deposito geven van vals geld beter te kunnen traceren. In overeenstemming met deze modaliteiten hebben de nationale centrale banken passende maatregelen getroffen om te waarborgen dat deze geldautomaten ieder bankbiljet controleren op echtheid en betrouwbaarheid en aldus bij te dragen aan de opsporing van valse eurobiljetten en -munten voordat deze het publiek bereiken. |
| --- | --- |

8.

De Commissie werkt met de lidstaten samen aan de voorbereiding van wetgeving die is gericht op de vroegtijdige opsporing van valse munten en bankbiljetten teneinde het publiek optimaal te beschermen en toe te zien op de echtheid van de eurobankbiljetten en -munten. Een aantal lidstaten heeft specifieke wetgevingsmaatregelen geïnitieerd die zijn gericht op de opsporing van valse bankbiljetten voordat zij in omloop komen, ter aanvulling van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1338/2001, en een aantal nationale centrale banken heeft besluiten vastgesteld waarin de verplichtingen van uitgiftepunten van contant geld zijn vervat en die een leidraad verschaffen over aanvaardbare normen voor het sorteren van eurobankbiljetten. Daarnaast hebben alle nationale centrale banken — naar gelang van de situatie in hun respectieve lidstaten — gepaste maatregelen getroffen, zoals het verschaffen van opleiding voor het personeel van professionele uitgiftepunten van contant geld.

De ECB heeft gebruiksmodaliteiten vastgesteld voor de recyclingmachines die door klanten worden bediend, waarin wordt vereist dat deze machines valse en verdachte bankbiljetten alsook de respectieve rekeninghouder kunnen registreren en identificeren, om pogingen tot het in deposito geven van vals geld beter te kunnen traceren. In overeenstemming met deze modaliteiten hebben de nationale centrale banken passende maatregelen getroffen om te waarborgen dat deze geldautomaten ieder bankbiljet controleren op echtheid en betrouwbaarheid en aldus bij te dragen aan de opsporing van valse eurobiljetten en -munten voordat deze het publiek bereiken.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, PB L 181 van 4.7.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/278 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/278

---

(2004/C 78 E/0279)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3395/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Vrijheid van verkeer voor burgers van Kosovo in de EU en definitieve status van Kosovo

Volgens de bestaande EU-wetgeving beschikken burgers van Kosovo niet over de wettelijke mogelijkheid om zich voor kortere of langere tijd binnen het grondgebied van de lidstaten van de Unie te verplaatsen om er naar werk te zoeken (zie „The Western Balkans and the European Union: Liberalizing Movement of Persons”, ILPA, Immigration Law Practitioners' Association, Verenigd Koninkrijk, maart 2003). Een en ander brengt met zich mee dat er voor de explosief hoge werkloosheid in Kosovo op korte termijn geen oplossing kan worden gevonden.

In samenhang hiermee heeft de voormalige speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN in Kosovo, Michael Steiner, verklaard dat de astronomisch hoge werkloosheid en de schreeuwende armoede in Kosovo de totstandkoming van een duurzame vrede in de regio ernstig belemmeren (SRSG, 2002).

De gerenommeerde Balkan-commentator Misha Glenny heeft in dit verband opgemerkt dat, als er niet heel snel een uitweg wordt gevonden voor de sinds 1999 oplopende spanningen in Kosovo, het risico bestaat dat de situatie explodeert (Guardian, 9 september 2003).

Zolang de definitieve constitutionele status van Kosovo echter in het ongewisse blijft, zullen buitenlandse investeringen in de Kosovaarse economie achterwege blijven. Het meest recente voorbeeld van de impasse waarin zowel de EU als de VN zich bevinden, is wel de chaotische wetgeving inzake eigendomsrechten (Institute of War and Peace Reporting, oktober 2003). Deze factoren dragen er — in combinatie met het feit dat de mogelijkheden om in de EU werk te vinden sterk zijn beperkt — toe bij dat Kosovo in een armoedespiraal is terechtgekomen. Tegen die achtergrond bezien treedt het bijzonder urgente karakter van de resolutie van het Europees Parlement van 5 juni 2003, waarin het uiting geeft aan zijn bezorgdheid omtrent de economische en sociale toestand in de westelijke Balkan en erop aandringt maximale prioriteit te geven aan de opheffing van de visumplicht voor de EU, dan ook duidelijk op de voorgrond.

Kan de Commissie derhalve haar voorstellen kenbaar maken voor wat betreft de opheffing van de visumplicht voor burgers van Kosovo, een klein land dat zwaar onder de oorlog heeft geleden? Is zij voorts bereid haar voorstellen met betrekking tot de definitieve constitutionele status van Kosovo nader te preciseren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 januari 2004)

Sinds juni 1999 staat Kosovo overeenkomstig Resolutie 1244 (1999) van de VN-veiligheidsraad onder VN-interimbestuur.

Wat Schengenvisa (met een korte geldigheidsduur) betreft, is voor alle landen in de regio, behalve voor Kroatië, de visumplicht conform Verordening (EG) nr. 539/2001. Er dient op te worden gewezen dat Schengenvisa met een korte geldigheidsduur in de Schengenstaten niet worden afgegeven voor immigratiedoeleinden. Burgers van Kosovo, die in het bezit zijn van reisdocumenten afgegeven door de VN-missie in Kosovo (een reisdocument dat door alle Schengenstaten wordt erkend), kunnen een aanvraag indienen voor een Schengenvisum voor een kort verblijf. Om in aanmerking te komen voor een Schengenvisum dienen zij te voldoen aan alle relevante in het „acquis” vastgelegde voorwaarden (met name die in deel III van de Gemeenschappelijke Visuminstructie).

Wat de mogelijkheid betreft om naar de lidstaten te reizen en daar te gaan werken, daarvoor is een werkvergunning noodzakelijk. De Commissie heeft een voorstel (voor een richtlijn) ingediend betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf voor onderdanen van derde landen als werknemer of zelfstandige. Het ontwerp is nog in behandeling bij de Raad. Op dit moment nemen de lidstaten zelfstandig besluiten over de voorwaarden voor de toekenning van een werkvergunning aan onderdanen van derde landen (behalve in specifieke gevallen, bijvoorbeeld wanneer onderdanen van derde landen gezinsleden zijn van een burger van de Unie die zijn/haar recht doet gelden op gezinshereniging).

Wat de „definitieve constitutionele status van Kosovo” betreft, de strategie van de internationale gemeenschap is gebaseerd op het VN-beleid inzake „standards before status”. Overeenkomstig dat beleid wordt de discussie over de definitieve status pas gestart, wanneer Kosovo aan enkele specifieke normen heeft voldaan (bijvoorbeeld het functioneren van democratische instellingen, de rechtsstaat, vrijheid van beweging, duurzame terugkeer van ontheemden en rechten van minderheden enz).

Momenteel is het interimbestuur van de VN-missie in Kosovo (Unmik), met steun van de internationale gemeenschap, waaronder de Unie, doende een werkschema en kalender op te stellen voor de tenuitvoerlegging van en zorgvuldige controle op die normen. De Contactgroep heeft erop gewezen dat de discussie over de definitieve status vóór medio 2005 zou kunnen beginnen, mits voor die datum voldoende vooruitgang wordt geboekt met het werkschema.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/279 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/279

---

(2004/C 78 E/0280)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3397/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Tandheelkundige apparatuur en het risico van infecties

Uit talrijke Italiaanse en internationale onderzoeken is gebleken dat tandheelkundige apparatuur ook zeer ernstige infecties kan veroorzaken. De slangen voor de aanvoer van water en lucht worden immers jarenlang niet vervangen. In hun binnenste ontstaat een biofilm, die een voedingsbodem voor de ontwikkeling van bacterie- en viruskolonies vormt. De slangen waarmee de afzuiging op enkele centimeters van een open wond wordt gehouden, blijven dagen, maanden en jaren volledig geïnfecteerd met afzettingen van speeksel, bloed, tandsteen, tandvijlsel en metaal! In de gehele wereld zijn 170 miljoen mensen met hepatitis C besmet. Wij kunnen niet langer verhelen dat een aantal van hen deze tijdens tandheelkundige behandelingen heeft opgelopen. Richtlijn 93/42/EEG (1) heeft betrekking op de biologische risico's van elektrische medische apparatuur en we mogen aannemen dat deze op de evaluatie van statistische gegevens gebaseerd is.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van de hierboven beschreven risico's? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van de hierboven beschreven risico's?

| 2. | Beschikt zij over onderzoeken naar de omzetting van richtlijn 93/42/EEG en de in de lidstaten behaalde resultaten? |
| --- | --- |

2.

Beschikt zij over onderzoeken naar de omzetting van richtlijn 93/42/EEG en de in de lidstaten behaalde resultaten?

| 3. | Acht zij het niet wenselijk bij de ministers van Volksgezondheid van de lidstaten aan te dringen op een stringente toepassing van de richtlijn? |
| --- | --- |

3.

Acht zij het niet wenselijk bij de ministers van Volksgezondheid van de lidstaten aan te dringen op een stringente toepassing van de richtlijn?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(23 december 2003)

De Commissie is op de hoogte van de risico's van besmetting door het gebruik van medische apparatuur. In dit verband moet een onderscheid worden gemaakt tussen de medische apparatuur zelf en het gebruik dat daarvan wordt gemaakt.

De richtlijnen betreffende medische apparatuur, met name Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993, stellen de wezenlijke voorschriften vast waaraan de apparatuur in termen van kwaliteit, veiligheid en prestaties moet voldoen om in de handel te kunnen worden gebracht en in gebruik te kunnen worden genomen. De desbetreffende apparatuur wordt beoordeeld door een derde partij, de „aangemelde instantie”, en alleen apparatuur die voldoet aan de voorschriften inzake de stand van de techniek wordt van een CE-merk voorzien en kan voor gezondheidszorgdoeleinden worden gebruikt. Een essentieel element van de richtlijnen betreft de gebruiksaanwijzingen, met name re-sterilisatie en vervanging.

In hoeverre de zorgverstrekkers bij gebruik van de medische apparatuur de gebruiksaanwijzingen naar behoren toepassen is een andere vraag die valt onder het nationaal gezondheidsbeleid op grond van artikel 152 van het EG-Verdrag. Overeenkomstig dit artikel worden bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig geëerbiedigd.

De Commissie zal elk initiatief toejuichen dat de lidstaten op nationaal vlak uitvoeren om het niveau van de veiligheid en de bescherming van de gezondheid van de patiënten te verhogen.

---

(1)  PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/280 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/280

---

(2004/C 78 E/0281)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3406/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Plaatsing en werking van zendmasten voor mobiele telefonie in Chortiatis

De laatste jaren constateren we dat in de buurt van Chortiatis bij Thessaloniki en in vele andere gebieden van Griekenland zendmasten voor mobiele telefonie zeer dicht bij woonzones worden geïnstalleerd of zelfs dichtbij scholen en ziekenhuizen.

Kan de Commissie in het licht van alle klachten die over deze kwestie zijn ingediend, evenals het rapport van de Griekse ombudsman, antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen in verband met deze klachten, waarin wordt gevraagd om preventieve maatregelen voor het beperken van de risico's ten gevolge van blootstelling aan elektromagnetische stralen, met name in het licht van de komst van de derde generatie mobiele telefonie, zodat het preventiebeginsel wordt gerespecteerd, dat niet alleen betrekking heeft op de milieubescherming maar ook op de bescherming van de menselijke gezondheid? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen in verband met deze klachten, waarin wordt gevraagd om preventieve maatregelen voor het beperken van de risico's ten gevolge van blootstelling aan elektromagnetische stralen, met name in het licht van de komst van de derde generatie mobiele telefonie, zodat het preventiebeginsel wordt gerespecteerd, dat niet alleen betrekking heeft op de milieubescherming maar ook op de bescherming van de menselijke gezondheid?

| 2. | In hoeverre zijn de installaties in kwestie strijdig met artikel 6 van het EG-Verdrag inzake de milieuwetgeving? |
| --- | --- |

2.

In hoeverre zijn de installaties in kwestie strijdig met artikel 6 van het EG-Verdrag inzake de milieuwetgeving?

| 3. | Wat denkt de Commissie te doen voor de bescherming van de volksgezondheid indien de zendmasten geïnstalleerd worden op een afstand van minder dan 300 m van de woonzones? |
| --- | --- |

3.

Wat denkt de Commissie te doen voor de bescherming van de volksgezondheid indien de zendmasten geïnstalleerd worden op een afstand van minder dan 300 m van de woonzones?

| 4. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen tegen de personen die verantwoordelijk zijn voor het plaatsen van zendmasten in gebieden waar de volksgezondheid in gevaar wordt gebracht zodat het preventiebeginsel niet met voeten wordt getreden, in combinatie ook met het advies 1999/519/EG (1) van de Raad? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen tegen de personen die verantwoordelijk zijn voor het plaatsen van zendmasten in gebieden waar de volksgezondheid in gevaar wordt gebracht zodat het preventiebeginsel niet met voeten wordt getreden, in combinatie ook met het advies 1999/519/EG (1) van de Raad?

| 5. | Wat denkt de Commissie te doen met betrekking tot de vergunningen voor het plaatsen van zendmasten voor mobiele telefonie die niet beantwoorden aan de wettelijke voorwaarden en de volksgezondheid in gevaar brengen? |
| --- | --- |

5.

Wat denkt de Commissie te doen met betrekking tot de vergunningen voor het plaatsen van zendmasten voor mobiele telefonie die niet beantwoorden aan de wettelijke voorwaarden en de volksgezondheid in gevaar brengen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 januari 2004)

Op de eerste plaats wil de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid vestigen op haar antwoorden op een groot aantal andere vragen over dit onderwerp. Een overzicht van deze vragen is te vinden op (http://europa.eu.int/comm/enterprise/rtte/questions.htm).

Als antwoord op de specifieke vragen kan het onderstaande worden toegevoegd:

| 1. | Op basis van het momenteel beschikbare wetenschappelijke advies bieden blootstellingsniveaus die lager zijn dan de aanbevolen waarden in Aanbeveling 1999/519/EG van de Raad van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden (0 Herz (Hz) tot 300 Gigaherz (GHz)) een hoog beschermingsniveau voor veiligheid en gezondheid van de burgers tegen alle bekende effecten. Om deze reden moeten de Griekse autoriteiten er zorg voor dragen dat de bevolking niet aan hogere waarden wordt blootgesteld. Metingen van de blootstelling in andere lidstaten hebben aangetoond dat deze aanzienlijk (met een factor 1 000-100 000) onder de aanbevolen waarden ligt. Alleen zeer dicht (d.w.z. enkele meters) bij de antenne kan de blootstelling de grenswaarden overschrijden en moeten de autoriteiten de bevolking de toegang ontzeggen. In de meeste gevallen is deze zone sowieso niet toegankelijk, vooral als de antenne op een hoge mast is gemonteerd. |
| --- | --- |

1.

Op basis van het momenteel beschikbare wetenschappelijke advies bieden blootstellingsniveaus die lager zijn dan de aanbevolen waarden in Aanbeveling 1999/519/EG van de Raad van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden (0 Herz (Hz) tot 300 Gigaherz (GHz)) een hoog beschermingsniveau voor veiligheid en gezondheid van de burgers tegen alle bekende effecten. Om deze reden moeten de Griekse autoriteiten er zorg voor dragen dat de bevolking niet aan hogere waarden wordt blootgesteld. Metingen van de blootstelling in andere lidstaten hebben aangetoond dat deze aanzienlijk (met een factor 1 000-100 000) onder de aanbevolen waarden ligt. Alleen zeer dicht (d.w.z. enkele meters) bij de antenne kan de blootstelling de grenswaarden overschrijden en moeten de autoriteiten de bevolking de toegang ontzeggen. In de meeste gevallen is deze zone sowieso niet toegankelijk, vooral als de antenne op een hoge mast is gemonteerd.

| 2. | Mits deze installaties de bevolking niet blootstellen aan stralingen die de grenswaarden als vastgesteld in de bovengenoemde aanbeveling van de Raad overschrijden, moet worden aangenomen dat er geen sprake is van een inbreuk op artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de milieuwetgeving. |
| --- | --- |

2.

Mits deze installaties de bevolking niet blootstellen aan stralingen die de grenswaarden als vastgesteld in de bovengenoemde aanbeveling van de Raad overschrijden, moet worden aangenomen dat er geen sprake is van een inbreuk op artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de milieuwetgeving.

| 3. | De afstand tussen een woonzone en een antenne is geen juiste indicator van het effect daarvan op de algemene blootstelling van de bevolking en er is geen wetenschappelijk bewijs voor de aanname dat een antenne die op minder dan 300 meter afstand staat, schadelijke gevolgen heeft voor de volksgezondheid. Zo lang de feitelijke blootstelling beneden de aanbevolen waarden blijft, is de gezondheid van de burgers naar ons beste weten goed beschermd. |
| --- | --- |

3.

De afstand tussen een woonzone en een antenne is geen juiste indicator van het effect daarvan op de algemene blootstelling van de bevolking en er is geen wetenschappelijk bewijs voor de aanname dat een antenne die op minder dan 300 meter afstand staat, schadelijke gevolgen heeft voor de volksgezondheid. Zo lang de feitelijke blootstelling beneden de aanbevolen waarden blijft, is de gezondheid van de burgers naar ons beste weten goed beschermd.

| 4. | Het is aan de lidstaten om Aanbeveling 1999/519/EEG in nationale wetgeving om te zetten en er zorg voor te dragen dat deze ten uitvoer wordt gelegd. Zoals hierboven aangegeven zijn de in de aanbeveling vastgestelde blootstellingsniveaus op basis van de huidige wetenschappelijke kennis afdoende om de bevolking te beschermen. |
| --- | --- |

4.

Het is aan de lidstaten om Aanbeveling 1999/519/EEG in nationale wetgeving om te zetten en er zorg voor te dragen dat deze ten uitvoer wordt gelegd. Zoals hierboven aangegeven zijn de in de aanbeveling vastgestelde blootstellingsniveaus op basis van de huidige wetenschappelijke kennis afdoende om de bevolking te beschermen.

| 5. | De lidstaten moeten erop toezien dat de antennes voor mobiele telefonie aan de wettelijke vereisten voldoen. Krachtens Richtlijn 1999/5/EG (2) mag een lidstaat niet toestaan dat antennes in gebruik worden genomen die de bevolking mogelijk blootstellen aan stralingen die de niveaus in de aanbeveling van de Raad overschrijden. |
| --- | --- |

5.

De lidstaten moeten erop toezien dat de antennes voor mobiele telefonie aan de wettelijke vereisten voldoen. Krachtens Richtlijn 1999/5/EG (2) mag een lidstaat niet toestaan dat antennes in gebruik worden genomen die de bevolking mogelijk blootstellen aan stralingen die de niveaus in de aanbeveling van de Raad overschrijden.

---

(1)  PB L 199 van 30.7.1999, blz. 59.

(2)  Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit, PB L 91 van 7.4.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/282 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/282

---

(2004/C 78 E/0282)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3412/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Financiering door de Europese Unie van projecten van onafhankelijke NGO's in Tunesië

De Tunesische autoriteiten hebben de Tunesische Mensenrechtenliga verboden financiële middelen van de Commissie in ontvangst te nemen die de tweede tranche zijn voor een door voornoemde liga opgezet en in 2002 door de Europese Commissie in het kader van het Europees Initiatief voor de democratie en de mensenrechten goedgekeurd project. In augustus jl. heeft de directeur politieke zaken van het Ministerie van Binnenlandse Zaken van Tunesië de voorzitter van de Liga bij zich geroepen om hem op de hoogte te stellen van het „op grond van de wetgeving inzake verenigingen” door de regering genomen besluit. Enkele dagen later ontvingen de verantwoordelijken van de Liga van de bank, waar de Liga een van haar rekeningen heeft, een brief dat er vanuit Brussel een bedrag was overgemaakt ten gunste van de Liga, maar dat het vrijgeven van deze middelen afhankelijk werd gesteld van de indiening van de „vereiste machtigingen overeenkomstig wet nr. 154 van 7 november 1959 en met name het bepaalde in de artikelen 8 en 14 daarvan” (wet inzake verenigingen). In de Tunesische wetgeving is echter geen enkele bepaling opgenomen volgens welke de Liga om machtiging zou moeten vragen voor het ontvangen van financiële middelen. Artikel 8 heeft met name en uitsluitend betrekking op weldadigheids- en hulpverleningsverenigingen. Krachtens voornoemd artikel 14 is uitsluitend voor „verenigingen die erkend zijn als verenigingen van nationaal belang” — hetgeen voor de Liga niet het geval is — een machtiging van de minister van Binnenlandse Zaken voor de „aanvaarding van donaties en legaten” vereist. De in 2002 door de Liga verkregen financiering past in het kader van de Associatieovereenkomst tussen Tunesië en de Europese Unie, waarvan in artikel 2 is bepaald dat de verdragsluitende partijen de democratische beginselen en de mensenrechten in acht dienen te nemen. De voorwaarden die door de Tunesische autoriteiten worden gesteld zijn het zoveelste duidelijke voorbeeld van het dwarszitten van en de chicanes tegen de Liga en haar leden.

Wat was de officiële reactie van de Commissie op de manoeuvres van de Tunesische autoriteiten om de financiering door de Commissie van een project van de Liga tegen te houden? Welke stappen heeft de Commissie ondernomen of overweegt zij te ondernemen om de Tunesische autoriteiten ertoe te brengen terug te komen op hun wettelijk niet te rechtvaardigen houding ten aanzien van de financiering van het project van de Liga? Welke maatregelen overweegt de Commissie meer in het algemeen te treffen om de autoriteiten in Tunis ertoe te brengen de werkzaamheden van de Liga en van enkele andere NGO's, die werkelijk onafhankelijk zijn van de RCD, de regeringspartij, niet langer te hinderen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(9 januari 2004)

De Tunesische Mensenrechtenliga, begunstigde van het project voor herstructurering van de Tunesische Mensenrechtenliga (in het kader van het Europees Initiatief voor de democratie en de mensenrechten 2001/3485), heeft de door het geachte parlementslid bedoelde feiten aan de Commissie meegedeeld.

Naar aanleiding van die mededeling van de Liga heeft de Commissie dit probleem op hoog niveau bij de Tunesische autoriteiten aan de orde gesteld, met de bedoeling opheldering te krijgen over de reden voor de toepassing van wet nr. 154 op de Tunesische Mensenrechtenliga bij de overmaking van de tweede tranche van dit project, waarvan de uitvoering nu halfweg is.

De Tunesische autoriteiten van hun kant hebben gepreciseerd dat de genoemde wet van toepassing is op alle Tunesische NGO's die financiering krijgen uit het buitenland, maar dat de betrokken wet „vanuit een streven naar tolerantie en overeenstemming” niet was toegepast op de eerste tranche die in het kader van dit project door de Commissie was betaald. De autoriteiten hebben er ook op gewezen dat met betrekking tot de Tunesische Mensenrechtenliga een gerechtelijk besluit is vastgesteld waarbij haar activiteiten zijn beperkt tot de voorbereiding van de volgende algemene vergadering en de herverkiezing van haar bestuur.

Hoewel het hier om administratieve aspecten lijkt te gaan illustreren de moeilijkheden die de Tunesische Mensenrechtenliga ondervindt in feite de algemene problemen die verband houden met dit soort gedecentraliseerde samenwerking in Tunesië. Zonder zich uit te spreken over de door de Tunesische autoriteiten genoemde rechtsgrond ter ondersteuning van hun verzoek, is de Commissie voor een politieke oplossing voor dit probleem.

De Commissie herinnert eraan dat zij ook tracht de Tunesische hervormingspogingen op het gebied van de vrijheid van vereniging en de onafhankelijkheid van het rechtssysteem op meer structurele wijze te steunen. In die context betreurt de Commissie dat het geplande MEDA-programma ten behoeve van de Tunesische burgergemeenschap, dat tevens voorlichtings- en opleidingsactiviteiten inzake de betrokken Tunesische administratie, niet kon worden uitgevoerd. De Commissie gaat, samen met de Tunesische autoriteiten, vastberaden door met de voorbereiding van een programma ter ondersteuning van de modernisering van het Tunesische rechtssysteem, eveneens in het kader van het MEDA-programma.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/283 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/283

---

(2004/C 78 E/0283)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3434/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Bescherming van de Bauhausstijl

Europa telt nog talrijke voorbeelden van de bekende architectuurstroming Bauhaus. Athene kent minder voorbeelden van deze bouwstijl maar heeft er wel een aantal, met name in het stadcentrum. Deze Atheense Bauhaushuizen worden echter in een snel tempo gesloopt.

Is er communautaire wetgeving die de monumenten van deze bouwstijl in de EU-landen beschermt? Worden de architecturale creaties van beroemde architecten (zoals bijvoorbeeld Horta in Brussel, enz.) beschermd via communautaire financiering voor het behoud ervan? Kan de Commissie stappen ondernemen bij de Griekse autoriteiten zodat hun aandacht wordt gevestigd op de bescherming van de Bauhausstijl in Athene?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(19 december 2003)

| 1. | Volgens artikel 151 (ex-artikel 128) van het EG-Verdrag is de Gemeenschap slechts bevoegd tot het aanmoedigen van de samenwerking tussen de lidstaten op cultureel gebied. |
| --- | --- |

1.

Volgens artikel 151 (ex-artikel 128) van het EG-Verdrag is de Gemeenschap slechts bevoegd tot het aanmoedigen van de samenwerking tussen de lidstaten op cultureel gebied.

| 2. | Op grond van dit artikel heeft zij het programma „Cultuur 2000” goedgekeurd, dat het enige financierings- en programmeringsinstrument voor culturele samenwerking van de Unie is. In het kader van dit programma en overeenkomstig de daarin vastgestelde selectiecriteria kan de Commissie projecten ondersteunen die door ten minste drie culturele actoren uit ten minste drie aan het programma deelnemende landen worden gecoproduceerd en gecofinancierd.
  Aanvullende informatie is te vinden op de website (http://europa.eu.int/comm/culture/c2000). |
| --- | --- |

2.

Op grond van dit artikel heeft zij het programma „Cultuur 2000” goedgekeurd, dat het enige financierings- en programmeringsinstrument voor culturele samenwerking van de Unie is. In het kader van dit programma en overeenkomstig de daarin vastgestelde selectiecriteria kan de Commissie projecten ondersteunen die door ten minste drie culturele actoren uit ten minste drie aan het programma deelnemende landen worden gecoproduceerd en gecofinancierd.

Aanvullende informatie is te vinden op de website (http://europa.eu.int/comm/culture/c2000).

| 3. | Het laatste aspect van de vraag van het geachte parlementslid valt niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap maar vanwege het subsidiariteitsbeginsel uitsluitend onder die van de lidstaat. |
| --- | --- |

3.

Het laatste aspect van de vraag van het geachte parlementslid valt niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap maar vanwege het subsidiariteitsbeginsel uitsluitend onder die van de lidstaat.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/284 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/284

---

(2004/C 78 E/0284)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3438/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Renovatie Berlaymontgebouw

De renovatie van het Berlaymontgebouw aan het Brusselse Schumanplein is al enkele jaren aan de gang. Wegens verregaande asbestvervuiling moest het hele gebouw quasi volledig gesloopt worden.

Kan de Commissie met zekerheid meedelen wanneer de renovatiewerken definitief zullen zijn voltooid?

Welke einddatum voor de werken was oorspronkelijk in het vooruitzicht gesteld?

Welke schatting van de kostprijs werd aanvankelijk gemaakt bij de toewijzing van de werken?

Welke verschillende firma's werkten uiteindelijk mee aan de renovatiewerken?

Weet de Commissie op dit ogenblik wat de definitieve en volledige kostprijs is van de renovatie van het Berlaymontgebouw?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(20 januari 2004)

De Commissie heeft op 13 november 2002 een overeenkomst met de Belgische regering ondertekend waarin de volgende opleveringsdata zijn vastgesteld:

| — | 31 december 2003 voor het hoofdgedeelte (toren); |
| --- | --- |

—

31 december 2003 voor het hoofdgedeelte (toren);

| — | 31 maart 2004 voor de vergaderruimte van de Commissie en de bijbehorende tolkvoorzieningen (13e verdieping); |
| --- | --- |

—

31 maart 2004 voor de vergaderruimte van de Commissie en de bijbehorende tolkvoorzieningen (13e verdieping);

| — | 30 juni 2004 voor de multimediazone (perscentrum). |
| --- | --- |

—

30 juni 2004 voor de multimediazone (perscentrum).

De verantwoordelijkheid voor de renovatiewerkzaamheden ligt volledig bij de Belgische regering (NV Berlaymont 2000).

Tijdens de recentste vergaderingen van de vice-voorzitter van de Commissie, belast met Personeelszaken en administratie, met de Belgische minister van Financiën, de heer Didier Reynders, is gebleken dat het hoofdgedeelte van het gebouw (toren) ondanks de vordering van de werkzaamheden pas eind april 2004 effectief zal worden opgeleverd, en de vergaderruimte van de Commissie (13e verdieping) en de multimediazone pas eind juni 2004. Zoals de Commissie in haar persbriefing van 16 december 2003 heeft aangekondigd, geeft dit tijdschema voor de oplevering van het gebouw de nieuwe voorzitter van de Commissie en zijn personeel voldoende tijd om het Berlaymontgebouw te betrekken voordat de nieuwe Commissie op 1 november 2004 aantreedt. Verdere vertraging is echter niet aanvaardbaar.

Zoals het geachte parlementslid wellicht weet, draagt de Belgische regering vanaf 1 januari 2004 tot de oplevering van het Berlaymontgebouw alle huurkosten van de gebouwen waarin de Commissie ter vervanging van het Berlaymontgebouw is ondergebracht. Indien de dertiende verdieping (met de vergaderruimte van de Commissie) pas na 1 april 2004 klaar is, moet bovendien een boete aan de Commissie worden betaald. Indien de multimediazone niet op 1 juli 2004 opgeleverd wordt, moet eveneens een boete worden betaald.

De Commissie heeft de kosten voor de renovatie van het Berlaymontgebouw medegedeeld in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3439/01 van de heer Vanhecke (1). In dat antwoord werd het bedrag van 13,1 miljard BEF (324 miljoen euro) genoemd dat in 1997 in het memorandum van overeenstemming tussen de Belgische regering en de Commissie is vastgesteld. In haar jaarverslag over 2000 (dat in juni 2001 is bekendgemaakt) raamde de NV Berlaymont 2000 de kosten op 20,2 miljard BEF (500 miljoen euro).

De kosten voor de aankoop van het gerenoveerde Berlaymontgebouw door de Commissie worden in de overeenkomst vastgesteld op 553 miljoen euro, waarvan 503,3 miljoen euro voor het aandeel van de Commissie in de renovatiekosten en 49,6 miljoen euro voor de waarde van het gebouw vóór de renovatie. De Commissie beschikt echter niet over verdere details over de reële en/of uiteindelijke renovatiekosten; alleen de Belgische regering beschikt over deze cijfers. Ondertussen blijkt dat de uiteindelijke kosten door de vertraging bij de uitvoering van de werkzaamheden aanzienlijk zijn gestegen. Volgens een verslag van Ernst & Young aan de Commissie van 16 juli 2002 zouden de totale renovatiekosten kunnen oplopen tot 29,044 miljard BEF (719 miljoen euro).

De renovatie van het Berlaymontgebouw wordt geleid door het consortium EuroConstruct, dat uit twee bedrijven bestaat, namelijk Bouygues (Frankrijk) en Strabag (Duitsland).

---

(1)  PB C 160 E van 4.7.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/285 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/285

---

(2004/C 78 E/0285)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3445/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Steun aan hulpbehoevende gehandicapten

Familieleden van gehandicapte personen die niet zonder hulp kunnen, hebben mij gewaarschuwd dat hun situatie met name in Portugal ernstig is omdat de invaliditeitsuitkeringen zeer laag zijn en de overheidssteun veel te wensen overlaat. Particuliere maatschappelijke instellingen die in deze sector werkzaam zijn en veel werk verzetten, worden geconfronteerd met enorme problemen en beperkingen, ook al omdat er voor deze gehandicapten te weinig aangepaste woningen beschikbaar zijn.

Kan de Commissie met het oog op het voorafgaande mededelen:

| 1. | Welke steun gepland is om instellingen die zorg verstrekken aan hulpbehoevende gehandicapten, zoals geestelijk gehandicapten, te helpen en stabiliteit te geven, met name als het gaat om aangepaste woonruimte en onderwijs- en revalidatiefaciliteiten? |
| --- | --- |

1.

Welke steun gepland is om instellingen die zorg verstrekken aan hulpbehoevende gehandicapten, zoals geestelijk gehandicapten, te helpen en stabiliteit te geven, met name als het gaat om aangepaste woonruimte en onderwijs- en revalidatiefaciliteiten?

| 2. | Welke maatregelen op het programma staan om de uitkeringen voor gehandicapten in de diverse lidstaten met elkaar in overeenstemming te brengen, wetende dat hulpbehoevende gehandicapten in Portugal per maand slechts 225 EUR ontvangen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen op het programma staan om de uitkeringen voor gehandicapten in de diverse lidstaten met elkaar in overeenstemming te brengen, wetende dat hulpbehoevende gehandicapten in Portugal per maand slechts 225 EUR ontvangen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 januari 2004)

Het niveau van de sociale uitkeringen, de voorwaarden voor de toekenning daarvan en de organisatie van de stelsels voor sociale bescherming vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten. Een harmonisatie van de wetgevingen inzake uitkeringen voor mensen met een handicap wordt niet overwogen.

Sinds de Europese Raad van Lissabon in maart 2000 heeft de Commissie echter een intensievere samenwerking tussen de lidstaten bewerkstelligd op het gebied van sociale bescherming, door de open coördinatiemethode eerst toe te passen op vraagstukken betreffende sociale integratie en vervolgens op de pensioenen. De uitbreiding van deze open coördinatiemethode naar gezondheidszorg en langdurige zorg wordt overwogen.

De open coördinatiemethode is gebaseerd op het omschrijven van gemeenschappelijke doelstellingen — die echter niet juridisch bindend zijn — en indicatoren aan de hand waarvan de vorderingen van de lidstaten op weg naar het bereiken van deze doelstellingen kunnen worden gemeten.

Op het gebied van sociale integratie kennen we twee doelstellingen die verwijzen naar mensen met een handicap:

| — | Om risico's van uitsluiting te voorkomen wordt de lidstaten gevraagd het potentieel van de kennismaatschappij en de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën ten volle te benutten en er zorg voor te dragen dat niemand de toegang daartoe wordt ontzegd, waarbij onder meer bijzondere aandacht wordt besteed aan de behoeften van mensen met een handicap. |
| --- | --- |

—

Om risico's van uitsluiting te voorkomen wordt de lidstaten gevraagd het potentieel van de kennismaatschappij en de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën ten volle te benutten en er zorg voor te dragen dat niemand de toegang daartoe wordt ontzegd, waarbij onder meer bijzondere aandacht wordt besteed aan de behoeften van mensen met een handicap.

| — | Om zich in te zetten voor de meest kwetsbaren zouden de lidstaten daarnaast de sociale integratie moeten bevorderen van vrouwen en mannen die het risico lopen in armoedige omstandigheden terecht te komen, vooral als gevolg van hun handicap of omdat ze behoren tot een sociale groep die speciale integratieproblemen heeft, zoals we deze zien bij immigranten. |
| --- | --- |

—

Om zich in te zetten voor de meest kwetsbaren zouden de lidstaten daarnaast de sociale integratie moeten bevorderen van vrouwen en mannen die het risico lopen in armoedige omstandigheden terecht te komen, vooral als gevolg van hun handicap of omdat ze behoren tot een sociale groep die speciale integratieproblemen heeft, zoals we deze zien bij immigranten.

De Commissie werkt momenteel aan de opstelling van een gezamenlijk ontwerpverslag over sociale insluiting. Dit verslag bevat een analyse van de nationale actieplannen voor sociale insluiting voor 2003 van de lidstaten en gaat tevens in op de situatie van mensen met een handicap. Het ontwerp zal de basis vormen voor het gezamenlijk verslag van de Commissie en de Raad dat moet worden voorgelegd tijdens de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in maart 2004. De nationale actieplannen kunnen al worden geraadpleegd op de website van de Commissie: (http://europa.eu.int/comm/employment_social/soc-prot/soc-incl/indexen.htm).

In het kader van het Europees Jaar van personen met een handicap (2003) financiert de Commissie een studie die tot doel heeft de situatie te analyseren van mensen met een handicap die in instellingen worden opgevangen in de lidstaten, en ook in de toetredende landen en de kandidaat-lidstaten. De resultaten daarvan worden eind 2004 verwacht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/286 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/286

---

(2004/C 78 E/0286)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3450/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Criteria voor structurele acties in de visserijsector

Op 7 februari 2002 ontving ik van commissaris Fischler antwoord op mijn vraag E-3593/01 (1) over de vaste premies voor werknemers van de vloot die in Marokkaanse wateren actief was. In zijn antwoord verklaarde hij dat de communautaire financiële steunverlening meer moest worden geconcentreerd op maatregelen die erop waren gericht de vlootcapaciteit aan te passen aan de visbestanden. Met betrekking tot Verordening nr. 2792/1999 (2) van de Raad van 17 december 1999, voegde hij hieraan nog toe dat de lidstaten in hun nationale wetgeving aanvullende voorwaarden kunnen stellen voor wat betreft de eerbiediging van de communautaire regelgeving inzake steunverlening.

Volgens de vakbond van werknemers in de visserij in Zuid-Portugal heeft de Portugese regering geen gevolg gegeven aan verzoeken om steun die waren ingediend door de vissers van Sesimbra. Het ging hierbij om de bemanningen van de „Anacleto António”, „Castelo Manuel” en „José Leste”, die momenteel het voorwerp zijn van een moderniserings-/omschakelingsproces. De betrokkenen hadden binnen de gestelde termijnen aanvragen ingediend voor de vaste individuele premies, en wel voor het jaar 2002. Tot op heden hebben zij geen bericht ontvangen over het gevolg dat aan hun aanvraag is gegeven.

Gezien de uitzichtloze situatie van deze vissers, die nog steeds niet de individuele vaste premies hebben ontvangen waarop genoemde verordening betrekking heeft, verzoek ik de Commissie mij mede te delen welke maatregelen zij denkt te treffen om aan deze onrechtvaardige situatie een einde te maken en tegemoet te komen aan het ernstige sociale probleem waarmee deze Portugese vissers worden geconfronteerd.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 december 2003)

De vorige schriftelijke vraag had betrekking op artikel 12, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 2792/1999 (3); dat artikel is evenwel niet van toepassing op de vaartuigen die gevolgen ondervinden van de niet-vernieuwing van de visserijovereenkomst met Marokko, aangezien deze niet voldoen aan de eisen inzake een definitieve stopzetting van de visserijactiviteiten in de zin van artikel 7 van de reeds vermelde verordening.

De reders die eigenaar zijn van de in de nieuwe vraag bedoelde vaartuigen hebben moderniserings- en omschakelingsprojecten ingediend, die op 30 juni 2003 door de Portugese autoriteiten zijn goedgekeurd. De vissers die aan boord van de betrokken vaartuigen werkten, hebben een individuele forfaitaire premie aangevraagd.

Zoals hierboven reeds is aangegeven, komen de premies voor vissers die werkten op definitief uit de vaart genomen schepen, alleen in aanmerking voor steun uit hoofde van het Financieel Instrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV), indien is voldaan aan de voorwaarden van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2792/1999, wat inhoudt dat de maatregelen deel moeten uitmaken van programma's voor de vermindering van de visserijactiviteiten. In dit stadium kan evenmin een beroep worden gedaan op de specifieke maatregel van Verordening (EG) nr. 2561/2001 van de Raad (4). Aangezien een wijziging van deze verordening momenteel in behandeling is bij de Raad, is het evenwel mogelijk dat bij die gelegenheid een aantal bepalingen in het voordeel van de desbetreffende vissers zal worden gewijzigd.

---

(1)  PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 150.

(2)  PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10.

(3)  Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, PB L 337 van 30.12.1999.

(4)  Verordening (EG) nr. 2561/2001 van de Raad van 17 december 2001 ter bevordering van de omschakeling van vaartuigen en vissers die tot in 1999 afhankelijk waren van de visserijovereenkomst met Marokko, PB L 344 van 28.12.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/287 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/287

---

(2004/C 78 E/0287)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3458/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Het definitief verdwijnen van het tropisch regenwoud en het nemen van maatregelen om roofbouw en import zonder keurmerk te verhinderen

| 1. | Is het de Commissie bekend dat het verdwijnen van het tropisch regenwoud in Brazilië, Midden-Afrika, Indonesië en Maleisië als gevolg van branden en houtkap de laatste jaren in een sterk versneld tempo plaatsvindt, en dat nationale wetgeving in deze landen om zulke wouden te beschermen voortdurend wordt overtreden door machtige ondernemingen of legeronderdelen die belang hebben bij houtexport en het in bezit nemen van de ontboste bodem voor andere doeleinden? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat het verdwijnen van het tropisch regenwoud in Brazilië, Midden-Afrika, Indonesië en Maleisië als gevolg van branden en houtkap de laatste jaren in een sterk versneld tempo plaatsvindt, en dat nationale wetgeving in deze landen om zulke wouden te beschermen voortdurend wordt overtreden door machtige ondernemingen of legeronderdelen die belang hebben bij houtexport en het in bezit nemen van de ontboste bodem voor andere doeleinden?

| 2. | Beseft de Commissie dat ook Europa de gevolgen zal ondervinden van de klimaatveranderingen die mede van deze ontbossing het gevolg zullen zijn, zodat Europa een belanghebbende is bij het beëindigen van deze roofbouw? |
| --- | --- |

2.

Beseft de Commissie dat ook Europa de gevolgen zal ondervinden van de klimaatveranderingen die mede van deze ontbossing het gevolg zullen zijn, zodat Europa een belanghebbende is bij het beëindigen van deze roofbouw?

| 3. | Herinnert de Commissie zich dat is geprobeerd om tropisch hardhout beschikbaar te krijgen door middel van een planmatige houtwinning met nieuwe aanplant waarbij de producten van deze plantages worden voorzien van een keurmerk, zodat het tropisch regenwoud en deze houtsoorten ook voor de toekomst beschikbaar zullen blijven? |
| --- | --- |

3.

Herinnert de Commissie zich dat is geprobeerd om tropisch hardhout beschikbaar te krijgen door middel van een planmatige houtwinning met nieuwe aanplant waarbij de producten van deze plantages worden voorzien van een keurmerk, zodat het tropisch regenwoud en deze houtsoorten ook voor de toekomst beschikbaar zullen blijven?

| 4. | Is het de Commissie bekend dat volgens Greenpeace veel, d.w.z. 50 tot 80 %, van het tropisch hardhout dat thans de EU binnenkomt geen keurmerk heeft en dus hoogstwaarschijnlijk afkomstig is van roofbouw, en dat de meeste ondernemingen die tropisch hardhout importeren in de EU niet in staat of bereid zijn hieraan een eind te maken zolang hun concurrenten met deze importen doorgaan en wettelijke importverboden ontbreken? |
| --- | --- |

4.

Is het de Commissie bekend dat volgens Greenpeace veel, d.w.z. 50 tot 80 %, van het tropisch hardhout dat thans de EU binnenkomt geen keurmerk heeft en dus hoogstwaarschijnlijk afkomstig is van roofbouw, en dat de meeste ondernemingen die tropisch hardhout importeren in de EU niet in staat of bereid zijn hieraan een eind te maken zolang hun concurrenten met deze importen doorgaan en wettelijke importverboden ontbreken?

| 5. | Waarom is de EU-markt niet reeds volledig gesloten voor tropisch hardhout zonder keurmerkcertificaat? |
| --- | --- |

5.

Waarom is de EU-markt niet reeds volledig gesloten voor tropisch hardhout zonder keurmerkcertificaat?

| 6. | Is de Commissie bereid om thans op korte termijn maatregelen te nemen die een verdere import van tropisch hardhout zonder keurmerkcertificaat in de EU onmogelijk maken? |
| --- | --- |

6.

Is de Commissie bereid om thans op korte termijn maatregelen te nemen die een verdere import van tropisch hardhout zonder keurmerkcertificaat in de EU onmogelijk maken?

Bron: TV Nederland 1, Netwerk, 10 november 2003.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 januari 2004)

| 1. | De Commissie is zich bewust van de huidige tendens tot ontbossing in tropische bosgebieden, en is het eens met de door het geachte parlementslid opgegeven redenen hiervoor. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is zich bewust van de huidige tendens tot ontbossing in tropische bosgebieden, en is het eens met de door het geachte parlementslid opgegeven redenen hiervoor.

| 2. | De gevolgen van deze snelle ontbossing voor klimaatverandering baren Europa grote zorgen, hoewel ook het eruit voortvloeiende verlies aan biodiversiteit een belangrijk punt van bezorgdheid is. |
| --- | --- |

2.

De gevolgen van deze snelle ontbossing voor klimaatverandering baren Europa grote zorgen, hoewel ook het eruit voortvloeiende verlies aan biodiversiteit een belangrijk punt van bezorgdheid is.

| 3. | De Commissie heeft het behoud en duurzaam beheer van bossen een paar jaar lang bevorderd via samenwerkingsprogramma's, inclusief projecten in de door het geachte parlementslid genoemde landen en gebieden. Sinds 1992 beheert zij een specifieke begrotingspost voor tropische bossen en bossen in ontwikkelingslanden. Voorts is de Commissie samen met lidstaten betrokken bij wereldwijde ontwikkelingen ter bevordering van een duurzaam bosbeheer, onder andere in het kader van het Bossenforum van de Verenigde Naties en de Internationale Organisatie voor Tropisch Hout. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft het behoud en duurzaam beheer van bossen een paar jaar lang bevorderd via samenwerkingsprogramma's, inclusief projecten in de door het geachte parlementslid genoemde landen en gebieden. Sinds 1992 beheert zij een specifieke begrotingspost voor tropische bossen en bossen in ontwikkelingslanden. Voorts is de Commissie samen met lidstaten betrokken bij wereldwijde ontwikkelingen ter bevordering van een duurzaam bosbeheer, onder andere in het kader van het Bossenforum van de Verenigde Naties en de Internationale Organisatie voor Tropisch Hout.

| 4. | Volgens de Commissie klopt het geschatte percentage aan tropisch hardhout dat de EU zonder keurmerk binnenkomt. Behalve het huidige uit Resolutie 1478 (2003) van de VN-Veiligheidsraad voortvloeiende verbod op de invoer van hout uit Liberia is er echter geen wettelijk verbod op de invoer van tropisch hardhout (met of zonder keurmerk) zoals in de vraag wordt gesuggereerd. |
| --- | --- |

4.

Volgens de Commissie klopt het geschatte percentage aan tropisch hardhout dat de EU zonder keurmerk binnenkomt. Behalve het huidige uit Resolutie 1478 (2003) van de VN-Veiligheidsraad voortvloeiende verbod op de invoer van hout uit Liberia is er echter geen wettelijk verbod op de invoer van tropisch hardhout (met of zonder keurmerk) zoals in de vraag wordt gesuggereerd.

| 5. | De communautaire markt is om diverse redenen niet gesloten voor tropisch hardhout zonder keurmerk:






  — | er is geen algemene intergouvernementele overeenkomst geweest over de definitie van duurzaam bosbeheer — de technische basis voor een verbod zou dus betwist zijn; |
| --- | --- | --- |

5.

De communautaire markt is om diverse redenen niet gesloten voor tropisch hardhout zonder keurmerk:

—

er is geen algemene intergouvernementele overeenkomst geweest over de definitie van duurzaam bosbeheer — de technische basis voor een verbod zou dus betwist zijn;

| — | de Commissie beschouwt bestaande keurmerkregelingen die worden gebruikt om bosproducten van duurzaam beheerde bossen te identificeren (boscertificering) als vrijwillige, op de markt gebaseerde instrumenten voor informatie aan de consument, en niet als basis voor een handelsverbod; |
| --- | --- |

—

de Commissie beschouwt bestaande keurmerkregelingen die worden gebruikt om bosproducten van duurzaam beheerde bossen te identificeren (boscertificering) als vrijwillige, op de markt gebaseerde instrumenten voor informatie aan de consument, en niet als basis voor een handelsverbod;

| — | tropische landen voeren aan dat certificering van natuurlijke tropische bossen, gezien de complexiteit ervan, moeilijker is dan voor gematigde bossen met een beperkt aantal soorten — vanuit dit oogpunt zou een verbod derhalve als discriminerend kunnen worden beschouwd; |
| --- | --- |

—

tropische landen voeren aan dat certificering van natuurlijke tropische bossen, gezien de complexiteit ervan, moeilijker is dan voor gematigde bossen met een beperkt aantal soorten — vanuit dit oogpunt zou een verbod derhalve als discriminerend kunnen worden beschouwd;

| — | een verbod dat alleen geldt voor tropisch hardhout zou discriminerend zijn — er zou dus veeleer een verbod moeten worden ingesteld op de invoer uit alle landen, d.w.z. ook uit gematigde en boreale landen. |
| --- | --- |

—

een verbod dat alleen geldt voor tropisch hardhout zou discriminerend zijn — er zou dus veeleer een verbod moeten worden ingesteld op de invoer uit alle landen, d.w.z. ook uit gematigde en boreale landen.

| 6. | De Commissie overweegt geen maatregelen ter bestrijding van de invoer van tropisch hardhout zonder keurmerk in de Unie. Wel wil zij de vraag naar bosproducten die voorzien zijn van een etiket waarop vermeld staat dat ze afkomstig zijn van duurzaam beheerde bossen op vrijwillige basis bevorderen, in overeenstemming met het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (1). In haar mededeling betreffende wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (2) heeft de Commissie niettemin maatregelen voorgesteld die het mogelijk zouden maken om illegaal geoogst hout uit de markt van de Unie te verwijderen. |
| --- | --- |

6.

De Commissie overweegt geen maatregelen ter bestrijding van de invoer van tropisch hardhout zonder keurmerk in de Unie. Wel wil zij de vraag naar bosproducten die voorzien zijn van een etiket waarop vermeld staat dat ze afkomstig zijn van duurzaam beheerde bossen op vrijwillige basis bevorderen, in overeenstemming met het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (1). In haar mededeling betreffende wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (2) heeft de Commissie niettemin maatregelen voorgesteld die het mogelijk zouden maken om illegaal geoogst hout uit de markt van de Unie te verwijderen.

---

(1)  Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002, PB L 242 van 10.9.2002.

(2)  COM(2003)251 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/288 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/288

---

(2004/C 78 E/0288)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3461/03

van Peder Wachtmeister (PPE-DE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Omkopingsschandaal in het Zweedse detailhandelsmonopolie Systembolaget AB

Tijdens de onderhandelingen voorafgaand aan het Zweedse lidmaatschap van de Europese Unie heeft de Commissie Zweden toegestaan zijn staatsmonopolie voor de verkoop van alcohol te handhaven, maar zij heeft erop gewezen dat alle maatregelen die discriminatie tussen binnenlandse en uit andere EU-landen geïmporteerde goederen tot gevolg hebben, ongedaan moeten worden gemaakt.

Momenteel speelt zich een omkopingsschandaal af in het Zweedse detailhandelsmonopolie Systembolaget AB. 35 leidinggevenden worden verdacht van grootschalige omkoping. Het politieonderzoek heeft drie leveranciers opgeleverd van wie er één wordt verdacht van actieve corruptie. Het vermoeden bestaat dat sommige leveranciers lange tijd een voorkeursbehandeling hebben genoten in ruil voor reizen en geschenken.

Is de Commissie, dit in overweging nemend, voornemens het Zweedse detailhandelsmonopolie aan een nauwkeurig onderzoek te onderwerpen en worden de uitsluitende rechten voor de detailverkoop van alcohol in Zweden op losse schroeven gezet?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 januari 2004)

Toen Zweden lid werd van de Unie, is het met de Commissie overeengekomen dat de Konkurrensverket (Zweedse mededingingsautoriteit) erop zou toezien dat Systembolaget haar detailhandelsmonopolie op een niet-discriminerende manier zou uitoefenen.

Deze toezichtregeling is nog steeds van toepassing. De Commissie zal echter nauw contact blijven houden met de Zweedse autoriteit om zich ervan te vergewissen dat zich geen discriminatie voordoet die in strijd is met het EG-Verdrag.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/289 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/289

---

(2004/C 78 E/0289)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3469/03

van Bart Staes (Verts/ALE), Phillip Whitehead (PSE), Catherine Stihler (PSE) en Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Post-poliosyndroom

De Raad heeft op twee van zijn vergaderingen, de 2384ste (gezondheid, op 15 november 1001 in Brussel) en de 2470ste (werkgelegenheid, sociale zaken, gezondheid en verbruikersbescherming, op 2 en 3 december 2002), akte genomen van verklaringen van België als voorzitter en de Ierse delegatie over de noodzaak van beleidsvoering op EU-niveau om doeltreffend tegemoet te komen aan de problemen van personen die lijden aan het post-poliosyndroom (PPS).

Kan de Commissie uitleg geven over de beleidsmaatregelen die al getroffen zijn, en meer in het bijzonder over

| 1. | informatie over het voorkomen van het post-poliosyndroom in de Europese Unie, de eerste symptomen, en het onderzoek dat op het ogenblik aan de gang is; |
| --- | --- |

1.

informatie over het voorkomen van het post-poliosyndroom in de Europese Unie, de eerste symptomen, en het onderzoek dat op het ogenblik aan de gang is;

| 2. | de behandeling die momenteel in de lidstaten voorhanden is voor PPS-patiënten om hun gezondheid te herstellen en ze te genezen; |
| --- | --- |

2.

de behandeling die momenteel in de lidstaten voorhanden is voor PPS-patiënten om hun gezondheid te herstellen en ze te genezen;

| 3. | de middelen die uit de begroting van de Gemeenschap ter beschikking gesteld zijn voor onderzoek en behandeling? |
| --- | --- |

3.

de middelen die uit de begroting van de Gemeenschap ter beschikking gesteld zijn voor onderzoek en behandeling?

Mochten dergelijke beleidsmaatregelen totnogtoe niet genomen zijn, wat is dan de verantwoording voor het feit dat ze uitgebleven zijn?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 december 2003)

| 1. | Informatie over het voorkomen van post-poliosyndroom, behandelingen en patiëntengroepen is beschikbaar door projecten die onder de volksgezondheidsprogramma's van de EU vallen. Het Parlement en de Raad hebben op 29 april 1999 een communautair actieprogramma inzake zeldzame ziekten (1) aangenomen. In het kader van dit voormalige programma zijn 24 projecten uitgevoerd. Informatie over deze projecten is beschikbaar op de Europa-website: (http://europa.eu.int/comm/health/ph_projects/ rarediseases_project_en.htm).
  De aanpak van zeldzame ziekten is een belangrijk doel van Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (2). Onder zeldzame ziekten worden verstaan ziekten van genetische oorsprong of levensbedreigende of chronisch slopende ziekten met een zo geringe prevalentie dat bijzondere gecombineerde inspanningen noodzakelijk zijn om ze aan te pakken. Ter indicatie wordt een prevalentie van minder dan 5 per 10 000 in de Gemeenschap als een geringe prevalentie beschouwd.
  Wat projecten betreffende zeldzame ziekten betreft, wordt in het programma prioriteit gegeven aan acties van algemene aard die de centralisatie van informatie over een groot aantal zeldzame ziekten en niet alleen over een specifieke groep ziekten of afzonderlijke aandoeningen tot doel hebben.
  Helaas bestaan — zoals bij de meeste afzonderlijke aandoeningen — geen registers of periodieke enquêtes die met regelmaat informatie verschaffen over de incidentie of prevalentie van post-poliosyndroom in de lidstaten. De door de Commissie gebruikte studies geven aan dat 20 % tot 40 % van de mensen die van polio genezen het post-poliosyndroom (PPS) ontwikkelen. De incidentie wordt geschat op 0,12 PPS-gevallen per 10 overlevende ex-poliopatiënten. De deskundigen lijken niet in staat om de incidentie in de gehele bevolking met zekerheid vast te stellen. |
| --- | --- |

1.

Informatie over het voorkomen van post-poliosyndroom, behandelingen en patiëntengroepen is beschikbaar door projecten die onder de volksgezondheidsprogramma's van de EU vallen. Het Parlement en de Raad hebben op 29 april 1999 een communautair actieprogramma inzake zeldzame ziekten (1) aangenomen. In het kader van dit voormalige programma zijn 24 projecten uitgevoerd. Informatie over deze projecten is beschikbaar op de Europa-website: (http://europa.eu.int/comm/health/ph_projects/ rarediseases_project_en.htm).

De aanpak van zeldzame ziekten is een belangrijk doel van Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (2). Onder zeldzame ziekten worden verstaan ziekten van genetische oorsprong of levensbedreigende of chronisch slopende ziekten met een zo geringe prevalentie dat bijzondere gecombineerde inspanningen noodzakelijk zijn om ze aan te pakken. Ter indicatie wordt een prevalentie van minder dan 5 per 10 000 in de Gemeenschap als een geringe prevalentie beschouwd.

Wat projecten betreffende zeldzame ziekten betreft, wordt in het programma prioriteit gegeven aan acties van algemene aard die de centralisatie van informatie over een groot aantal zeldzame ziekten en niet alleen over een specifieke groep ziekten of afzonderlijke aandoeningen tot doel hebben.

Helaas bestaan — zoals bij de meeste afzonderlijke aandoeningen — geen registers of periodieke enquêtes die met regelmaat informatie verschaffen over de incidentie of prevalentie van post-poliosyndroom in de lidstaten. De door de Commissie gebruikte studies geven aan dat 20 % tot 40 % van de mensen die van polio genezen het post-poliosyndroom (PPS) ontwikkelen. De incidentie wordt geschat op 0,12 PPS-gevallen per 10 overlevende ex-poliopatiënten. De deskundigen lijken niet in staat om de incidentie in de gehele bevolking met zekerheid vast te stellen.

| 2. | Informatie over de behandeling en over revalidatiestrategieën, etiologie en diagnosemethoden voor PPS-patiënten in de lidstaten is te vinden in de Orphanet-databank: (http://www.orpha.net/).
  Er wordt hier herinnerd aan artikel 152 van het EG-Verdrag, dat als volgt luidt: „Bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid worden de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig geëerbiedigd”. |
| --- | --- |

2.

Informatie over de behandeling en over revalidatiestrategieën, etiologie en diagnosemethoden voor PPS-patiënten in de lidstaten is te vinden in de Orphanet-databank: (http://www.orpha.net/).

Er wordt hier herinnerd aan artikel 152 van het EG-Verdrag, dat als volgt luidt: „Bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid worden de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig geëerbiedigd”.

| 3. | Het directoraat-generaal Onderzoek (RTD) van de Commissie heeft steun verleend voor onderzoek naar poliomyelitis, in hoofdzaak via het vierde kaderprogramma. De acties waren gericht op moleculaire diagnostiek, optimalisering van de preventie en het toezicht en, meer in het algemeen, op de juridische en sociale aspecten van het onderzoek naar vaccins en het vaccinatiebeleid in Europa.
  Er zijn geen specifieke projecten betreffende het post-poliosyndroom gefinancierd, aangezien dit thema veeleer op het sociale vlak ligt en de volksgezondheid betreft. Bij het vijfde kaderprogramma werd voor het gebied „chronische en degeneratieve ziekten” een voorstel voor een project over dit onderwerp ingediend. Na evaluatie door onafhankelijke deskundigen werd dit voorstel echter van onvoldoende kwaliteit geacht om voor EU-financiering in aanmerking te komen.
  In het verleden heeft het directoraat-generaal Onderzoek verscheidene projecten betreffende handicaps gesteund, onder meer op het gebied van revalidatietechnieken in het kader van Biomed 1 (derde kaderprogramma) en Biomed 2 (vierde kaderprogramma). Meer recentelijk werden in het kader van het programma „Kwaliteit van het bestaan” (vijfde kaderprogramma) 16 projecten gesteund in een specifieke actielijn „Onderzoek met betrekking tot gehandicapten”. In het zesde kaderprogramma valt dit onderwerp onder prioriteit 8 „Ondersteuning van het beleid”. Voorts heeft het directoraat-generaal Informatiemaatschappij financiële steun verleend voor een groot aantal onderzoeksprojecten ter bevordering van de integratie en revalidatie van gehandicapten, namelijk via de TIDE-programma's (Telematica voor de integratie van gehandicapten en ouderen, in de derde en vierde kaderprogramma's) en de latere activiteiten in het kader van het IST-programma (vijfde kaderprogramma) en de actie „de informatiemaatschappij voor iedereen” van prioriteit 2 van het zesde kaderprogramma. |
| --- | --- |

3.

Het directoraat-generaal Onderzoek (RTD) van de Commissie heeft steun verleend voor onderzoek naar poliomyelitis, in hoofdzaak via het vierde kaderprogramma. De acties waren gericht op moleculaire diagnostiek, optimalisering van de preventie en het toezicht en, meer in het algemeen, op de juridische en sociale aspecten van het onderzoek naar vaccins en het vaccinatiebeleid in Europa.

Er zijn geen specifieke projecten betreffende het post-poliosyndroom gefinancierd, aangezien dit thema veeleer op het sociale vlak ligt en de volksgezondheid betreft. Bij het vijfde kaderprogramma werd voor het gebied „chronische en degeneratieve ziekten” een voorstel voor een project over dit onderwerp ingediend. Na evaluatie door onafhankelijke deskundigen werd dit voorstel echter van onvoldoende kwaliteit geacht om voor EU-financiering in aanmerking te komen.

In het verleden heeft het directoraat-generaal Onderzoek verscheidene projecten betreffende handicaps gesteund, onder meer op het gebied van revalidatietechnieken in het kader van Biomed 1 (derde kaderprogramma) en Biomed 2 (vierde kaderprogramma). Meer recentelijk werden in het kader van het programma „Kwaliteit van het bestaan” (vijfde kaderprogramma) 16 projecten gesteund in een specifieke actielijn „Onderzoek met betrekking tot gehandicapten”. In het zesde kaderprogramma valt dit onderwerp onder prioriteit 8 „Ondersteuning van het beleid”. Voorts heeft het directoraat-generaal Informatiemaatschappij financiële steun verleend voor een groot aantal onderzoeksprojecten ter bevordering van de integratie en revalidatie van gehandicapten, namelijk via de TIDE-programma's (Telematica voor de integratie van gehandicapten en ouderen, in de derde en vierde kaderprogramma's) en de latere activiteiten in het kader van het IST-programma (vijfde kaderprogramma) en de actie „de informatiemaatschappij voor iedereen” van prioriteit 2 van het zesde kaderprogramma.

---

(1)  PB L 155 van 22.6.1999.

(2)  PB L 271 van 9.10.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/290 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/290

---

(2004/C 78 E/0290)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3480/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Burgerrechten van mensen met een handicap

Kan de Commissie een overzicht geven van de maatregelen die zij neemt ter bevordering van de burgerrechten van mensen met een handicap?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 januari 2004)

De artikelen 21 en 26 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verwijzen specifiek naar de rechten van mensen met een handicap.

Communautaire actie voor mensen met een handicap verloopt volgens een op rechten gebaseerde aanpak die is gericht op het creëren van gelijke kansen. De diverse maatregelen van de Commissie dragen daarmee direct of indirect bij aan de bescherming en de bevordering van de rechten van mensen met een handicap. De mededeling van de Commissie „Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan” (1) is een weerspiegeling van deze aanpak.

De rechten van mensen met een handicap vormen meer specifiek rechtstreeks het onderwerp van een aantal communautaire maatregelen:

| — | Op het gebied van antidiscriminatie vormt artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam de basis voor het nemen van „(...) passende maatregelen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden.” Dit artikel richt zich niet speciaal op mensen met een handicap maar gaat uit van een horizontale aanpak waar het gaat om maatregelen tegen discriminatie. In dit kader zijn zowel Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) als Besluit 2000/750/EG van de Raad van 27 november 2000 tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie (2001-2006) goedgekeurd (2). De Commissie is voornemens in het voorjaar 2004 een openbare raadpleging (Groenboek) te houden over de toekomstige strategie voor de bestrijding van discriminatie. |
| --- | --- |

—

Op het gebied van antidiscriminatie vormt artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam de basis voor het nemen van „(...) passende maatregelen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden.” Dit artikel richt zich niet speciaal op mensen met een handicap maar gaat uit van een horizontale aanpak waar het gaat om maatregelen tegen discriminatie. In dit kader zijn zowel Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) als Besluit 2000/750/EG van de Raad van 27 november 2000 tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie (2001-2006) goedgekeurd (2). De Commissie is voornemens in het voorjaar 2004 een openbare raadpleging (Groenboek) te houden over de toekomstige strategie voor de bestrijding van discriminatie.

| — | In artikel 2 van Besluit 2001/903/EG van de Raad van 3 december 2001 betreffende het Europees Jaar van personen met een handicap 2003 (3) wordt één van de doelstellingen als volgt omschreven: „bewustmaking van het recht van personen met een handicap op bescherming tegen discriminatie en het volledige en gelijkwaardige genot van hun rechten.” |
| --- | --- |

—

In artikel 2 van Besluit 2001/903/EG van de Raad van 3 december 2001 betreffende het Europees Jaar van personen met een handicap 2003 (3) wordt één van de doelstellingen als volgt omschreven: „bewustmaking van het recht van personen met een handicap op bescherming tegen discriminatie en het volledige en gelijkwaardige genot van hun rechten.”

| — | Met haar Mededeling „Naar een wettelijk bindend instrument van de Verenigde Naties ter bevordering en bescherming van de rechten en de waardigheid van personen met een handicap” (4), heeft de Commissie haar steun benadrukt voor verdere ontwikkelingen op het gebied van de rechten van mensen met een handicap. |
| --- | --- |

—

Met haar Mededeling „Naar een wettelijk bindend instrument van de Verenigde Naties ter bevordering en bescherming van de rechten en de waardigheid van personen met een handicap” (4), heeft de Commissie haar steun benadrukt voor verdere ontwikkelingen op het gebied van de rechten van mensen met een handicap.

---

(1)  COM(2003) 650 def.

(2)  PB L 303 van 2.12.2000.

(3)  PB L 335 van 19.12.2001.

(4)  COM(2003) 16 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/291 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/291

---

(2004/C 78 E/0291)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3483/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Gebruik van documenten als bewijs van criminele activiteiten

Als de Commissie tijdens het onderzoek van een karteldossier bewijzen vindt van criminele activiteiten die hiermee geen verband houden of van connecties tussen het bedrijf in kwestie en de georganiseerde misdaad, kan zij dan de bevoegde justitiële of politiële autoriteiten op de hoogte stellen?

Zo niet, zal de Commissie voorstellen indienen om de regelgeving zo te wijzigen dat zij zulks wel kan doen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(16 december 2003)

De voor het concurrentiebeleid bevoegde nationale diensten werken mee aan de uitvoering van de verificaties welke de Commissie bij beschikking heeft gelast in toepassing van artikel 14, lid 3, van Verordening nr. 17 (1), en verlenen hun bijstand aan de personeelsleden van de Commissie, voor zover dit nodig is. In sommige landen vereisen de nationale procedureregels tevens dat opsporingsambtenaren aanwezig zijn bij het verloop van deze verificaties.

Indien tijdens de verificatie een criminele activiteit aan het licht wordt gebracht, dienen de vertegenwoordigers van de nationale autoriteiten de gerechtelijke autoriteiten van het land hiervan op de hoogte te brengen volgens de geldende nationale procedures. In bepaalde landen waar opsporingsambtenaren aanwezig zijn bij de communautaire verificaties, kunnen deze onmiddellijk een incidentele procedure inleiden op grond van het nationaal recht.

Gelet op het voorgaande lijkt het niet nodig om de wettelijke regeling van het optreden van communautaire ambtenaren bij verificaties te wijzigen.

---

(1)  EEG-Raad: Verordening Nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag, PB P 13 van 21.12.1962.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/292 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/292

---

(2004/C 78 E/0292)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3489/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Extra ruwe suiker voor het bedrijf Sinaga — Autonome regio van de Azoren

Via de onderneming Sinaga — Sociedade de Indústrias Agrícolas Açorianas, SA. — werd ik ervan in kennis gesteld dat de Azoren in juli 2003 om 3 000 ton extra witte suiker hebben gevraagd die verkregen wordt via het raffineren van ruwe suiker. Deze suiker is van essentieel belang om het bedrijf draaiende te houden en ervoor te zorgen dat de werkgelegenheid van meer dan honderd werknemers behouden blijft. Deze aanvulling van het quotum vertegenwoordigt minder dan 0,0016 % van de EU-productie en is van vitaal belang voor de Azoren, een van de armste ultraperifere regio's van de EU met een zwakke sociaal-economische structuur waar geen echte economische alternatieven aanwezig zijn.

Volgens het bedrijf Sinaga hebben de communautaire autoriteiten nog niet op dit verzoek gereageerd en heeft de Sinaga ook nog geen antwoord gekregen op een schrijven d.d. 7 oktober 2003 aan de heer Fischler, lid van de Commissie. Aangezien dit verzoek nog betrekking heeft op 2003 is het van belang dat zo spoedig mogelijk op dit verzoek wordt geantwoord.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen hoe het momenteel met de afhandeling van dit verzoek staat. Is zij niet van mening dat het verzoek van de Azoren om het quotum te verhogen moet worden ingewilligd omdat het hier om een ultraperifere regio gaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 januari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3166/03 van de heer Casaca (1).

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 229.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/292 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/292

---

(2004/C 78 E/0293)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3492/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Romano Prodi — Manifest

De voorzitter van de Europese Commissie heeft onder de titel „Europa: il sogno, le scelte” een document opgesteld dat expliciet bedoeld is voor de centrum-linkse partijen in Italië. Hij roept ze op zich voor de volgende Europese verkiezingen op één lijst te verenigen en in het nieuwe Europees Parlement hun krachten te bundelen.

Dit initiatief leidde terecht tot een onmiddellijke reactie van de Italiaanse oppositiepartijen en begrijpelijkerwijs ook tot kritiek van de partijen die deel uitmaken van de regeringsmeerderheid. Ook de reactie van de vertegenwoordigers van de Europese fracties was afwijzend. Italiaanse politieke commentatoren hebben er zelfs op gewezen dat de voorzitter van de Europese Commissie zich op deze wijze in Italië als mogelijke leider van links opwierp met het oog op de komende verkiezingen in juni.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende meedelen:

| — | Wat denkt zij van dit initiatief van haar voorzitter? Acht zij dit initiatief verenigbaar met de aard van zijn functies, in het licht van het bepaalde in artikel 211 e.v. van het EG-Verdrag? Hoe garandeert zij de neutraliteit van haar beleid en politiek optreden die juridisch gezien onder de verantwoordelijkheid van haar voorzitter vallen? Hoe beoordeelt zij dit initiatief in het licht van de beginselen van de scheiding der machten, onafhankelijkheid en algemeen belang van de Gemeenschap? Welke definitie geeft zij van en welke grenzen stelt zij aan een „inmenging in het intern beleid van de lidstaten”? |
| --- | --- |

—

Wat denkt zij van dit initiatief van haar voorzitter? Acht zij dit initiatief verenigbaar met de aard van zijn functies, in het licht van het bepaalde in artikel 211 e.v. van het EG-Verdrag? Hoe garandeert zij de neutraliteit van haar beleid en politiek optreden die juridisch gezien onder de verantwoordelijkheid van haar voorzitter vallen? Hoe beoordeelt zij dit initiatief in het licht van de beginselen van de scheiding der machten, onafhankelijkheid en algemeen belang van de Gemeenschap? Welke definitie geeft zij van en welke grenzen stelt zij aan een „inmenging in het intern beleid van de lidstaten”?

| — | Zal Romano Prodi zijn ontslag als voorzitter van de Europese Commissie indienen om zijn partijpolitiek optreden in Italië voort te zetten? Of voelt de Commissie zich op haar gemak met een voorzitter die direct betrokken lijkt te zijn bij de strijd om het leiderschap van links in Italië? Hoe denkt zij de onpartijdigheid van haar daden en opinies voortaan te garanderen? |
| --- | --- |

—

Zal Romano Prodi zijn ontslag als voorzitter van de Europese Commissie indienen om zijn partijpolitiek optreden in Italië voort te zetten? Of voelt de Commissie zich op haar gemak met een voorzitter die direct betrokken lijkt te zijn bij de strijd om het leiderschap van links in Italië? Hoe denkt zij de onpartijdigheid van haar daden en opinies voortaan te garanderen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(16 december 2003)

Het geacht Parlementslid wordt verwezen naar: de discussies die plaatsvonden naar aanleiding van het debat over het werkprogramma van de Commissie tijdens de zitting van het Parlement van november 2003, en naar de verklaringen terzake die de voorzitter van de Commissie toen heeft afgelegd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/293 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/293

---

(2004/C 78 E/0294)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3498/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Iran — nucleaire activiteiten

Op 10 november 2003 maakte het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA) bekend dat de Iraanse regering bereid is het additionele protocol te ondertekenen waardoor de organisatie meer bevoegdheden en inspectiemogelijkheden krijgt, en beloofd heeft haar activiteiten op het gebied van de verrijking en de verwerking van uranium stop te zetten.

In het verslag van het IAEA staat dat het Iraanse regime gedurende jaren zijn researchprogramma's gedeeltelijk verborgen heeft gehouden en met alle mogelijke middelen heeft geprobeerd kernwapens te ontwikkelen, onder meer door uraniumverrijking door middel van centrifuge of lasertechniek en de productie van plutonium. Iran zou zich daarbij door vier niet nader genoemde landen hebben laten helpen.

Kan de Commissie mij meedelen:

| — | of zij denkt dat Iran zich houdt aan zijn verplichtingen die voortvloeien uit de ondertekening van het Non-proliferatieverdrag voor Kernwapens? |
| --- | --- |

—

of zij denkt dat Iran zich houdt aan zijn verplichtingen die voortvloeien uit de ondertekening van het Non-proliferatieverdrag voor Kernwapens?

| — | Wat zij denkt van de informatie die het Iraanse regime aan het IAEA heeft doorgespeeld en of zij de controlemogelijkheden die het IAEA en Iran zijn overeengekomen voldoende acht? |
| --- | --- |

—

Wat zij denkt van de informatie die het Iraanse regime aan het IAEA heeft doorgespeeld en of zij de controlemogelijkheden die het IAEA en Iran zijn overeengekomen voldoende acht?

| — | Of zij meent dat zij meer en betere informatie nodig heeft? Of zij over aanvullende gegevens beschikt betreffende de nucleaire activiteit op Iraans grondgebied? En of zij weet welke landen met Iran hebben samengewerkt bij nucleaire programma's en of zij van plan is ten aanzien van die landen iets te ondernemen? |
| --- | --- |

—

Of zij meent dat zij meer en betere informatie nodig heeft? Of zij over aanvullende gegevens beschikt betreffende de nucleaire activiteit op Iraans grondgebied? En of zij weet welke landen met Iran hebben samengewerkt bij nucleaire programma's en of zij van plan is ten aanzien van die landen iets te ondernemen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(20 januari 2004)

De gesprekken tijdens de bijeenkomst van de Raad van Beheer van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA) op 26 november 2003 waren gebaseerd op het derde verslag van de directeur-generaal El Baradei. Zowel het verslag als de door de Raad van Beheer goedgekeurde resolutie bevestigden dat Iran zich in het verleden regelmatig schuldig heeft gemaakt aan het verdoezelen van informatie en andere onregelmatigheden. Tegelijkertijd werd opgemerkt dat er vooruitgang is geboekt in lopende kwesties en dat Iran recentelijk medewerking heeft verleend aan het IAEA. De Raad van Beheer was ingenomen met het bezoek van de ministers van Buitenlandse zaken van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland en de daaruit voortgekomen „Overeenkomst” van Teheran van 21 oktober 2003.

De Commissie is van mening dat het IAEA licht heeft geworpen op een aantal door Iran begane nalatigheden en overtredingen op het gebied van de tenuitvoerlegging van de splijtstofbewakingsover-eenkomst in het kader van het (nucleaire) non-proliferatieverdrag. Desondanks beseft zij dat Iran zich blijkbaar in een nieuwe en betere fase van de samenwerking met het agentschap bevindt.

De Commissie heeft geen reden om te geloven dat informatie die de directeur-generaal verzameld heeft als basis voor de discussies en de daaruit voortvloeiende resolutie van de Raad van Beheer, niet juist was. Zij stelt het op prijs dat Iran het IAEA heeft uitgenodigd relevante controlemechanismen op te zetten, een proces dat volgens de Commissie van het grootste belang is en dat op de voet gevolgd dient te worden.

De Commissie merkt op dat de directeur-generaal van het IAEA half februari 2004 nog een verslag zal uitbrengen. Zij heeft geen specifieke informatie over andere nucleaire activiteiten op Iraans grondgebied. De Commissie heeft kennis genomen van informatie dat bepaalde landen met Iran zouden hebben samengewerkt aan zijn nucleaire programma. Zij is in deze fase nog niet in de gelegenheid om in meer detail in te gaan op deze zaak, maar kijkt uit maar de resultaten van verdere onderzoeken door het IAEA.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/294 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/294

---

(2004/C 78 E/0295)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3503/03

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Straathonden en de Olympische spelen

Volgens het persagentschap Associated Press werden afgelopen augustus alleen al in Attica 3 000 straathonden afgemaakt om de straten met het oog op de Olympische spelen van 2004 te „zuiveren”. Het is reeds de derde maal dit jaar, na de feiten met nieuwjaar en in april, dat dergelijke wreedheden worden begaan.

Is de Commissie van plan iets te ondernemen om ervoor te zorgen dat de levens van huisdieren zonder baasje op de lange termijn voldoende worden beschermd in Griekenland?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 december 2003)

De Commissie verwijst naar haar antwoord van 27 februari 2003 op schriftelijke vraag E-0177/03 van de heer Papayannakis (1) over hetzelfde onderwerp.

Ter nadere informatie van het geachte parlementslid kan de Commissie nog vermelden dat de bevoegde autoriteiten tijdens een inspectiebezoek van het Voedsel- en Veterinair Bureau aan Griekenland in september 2003 hebben medegedeeld dat er nu een officieel programma bestaat om het straathonden-probleem in Athene op een diervriendelijke wijze aan te pakken.

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 189.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/294 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/294

---

(2004/C 78 E/0296)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3509/03

van Helmuth Markov (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Interreg IIIA: toekomstige financiering van de kantoren van de euregio's

De kantoren van de euregio's zijn tot dusver gefinancierd uit het krediet voor „technische hulp” van Interreg IIIA. Thans kreeg het kantoor van de euregio Spree-Neisse-Bober voorlopig mondeling van het Ministerie voor Economische Zaken te horen dat de kantoren van de euregio's met ingang van 2004 niet langer uit het krediet voor „technische hulp” van Interreg IIIA konden worden bekostigd maar alleen nog uit de middelen voor samenwerking van dit programma. Daar komt nog bij dat de financiering met ingang van 2005 degressief is. Reden voor de omschakeling van de technische hulp naar de kredieten voor samenwerking is volgens het ministerie de wens van de Commissie.

Voor de euregio Spree-Neisse-Bober zou deze omschakeling bijzonder problematisch zijn omdat tot deze euregio aan Duitse kant nog slechts een district behoort dat niet veel meer aan lidmaatschapsbijdrage kan betalen om het kantoor te financieren.

Daarom vraag ik de Commissie: is het de wens van de Commissie dat de kantoren van de euregio's niet langer uit het krediet voor „technische hulp” van Interreg IIIA worden bekostigd maar alleen nog uit de kredieten voor samenwerking van dit programma? Hoe stelt de Commissie zich in het algemeen de voortzetting van de werkzaamheden van de euregio's voor, met name in het genoemde gebied aan de grens van de EU met de kandidaatlanden voor toetreding?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 december 2003)

Het gemeenschapsinitiatief Interreg is geïmplementeerd overeenkomstig de richtsnoeren die de Commissie op 28 april 2000 na raadpleging van het Europees Parlement (1) heeft goedgekeurd. In deze richtsnoeren komt niet naar voren wie de potentiële begunstigden van Interreg zijn, alhoewel zij organisaties zoals de kantoren van de Euregio's wel een aantal mogelijkheden bieden om een rol te spelen in het bereiken van de doelstellingen van de individuele programma's.

Eén van die mogelijkheden ligt op het vlak van technische hulp bij voorbereiding, toezicht, evaluatie, en controle van maatregelen die nodig zijn voor de implementatie van Interreg-programma's. Euregio's kunnen financiering krijgen uit hoofde van deze technische hulp voor zover zij verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van deze maatregelen. De lidstaten mogen echter zelf bepalen hoe de middelen voor technische hulp ingezet worden. De Commissie is ervan op de hoogte dat de kantoren van de Euregio's momenteel niet betrokken zijn bij de technische hulp aan het Interreg III-programma Brandenburg-Lubuskie, alhoewel zij wel advies geven aan potentiële partners.

Kantoren van de Euregio's kunnen ook verzoeken om financiering uit Interreg III op andere manieren, bijvoorbeeld uit hoofde van de faciliteit voor microprojecten, gericht op kleine projecten die transnationale integratie tussen volkeren bevorderen. In tal van grensgebieden zijn Euregio's betrokken bij dergelijke activiteiten, op basis waarvan financiering van kosten die de kantoren van de Euregio's maken ook toegekend zou kunnen worden.

De Commissie zal voorstellen doen voor de toekomst van activiteiten om samenwerking te stimuleren in het derde verslag over economische en sociale cohesie dat begin 2004 aan het Parlement en de Raad zal worden voorgelegd. Daarom is het nu nog te vroeg om te speculeren over het toekomstige beleid op dit gebied.

---

(1)  PB C 143 van 23.5.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/295 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/295

---

(2004/C 78 E/0297)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3530/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Gezondheid en veiligheid van oudere mensen en personen met een handicap

Naar verluidt zijn in badkamers van hotels weinig voorzieningen om de gezondheid en veiligheid van oudere en gehandicapte personen te verzekeren.

Een inwoner van mijn kiesdistrict heeft met name op de noodzaak van handsteunen op armhoogte gewezen.

Kan de Commissie toelichten welke maatregelen eventueel zijn genomen om de gezondheid en veiligheid van oudere en gehandicapte personen in openbare plaatsen in de EU te beschermen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

De toegankelijkheid van de gebouwde omgeving is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de lidstaten. De meeste maatregelen op dit terrein worden dan ook op nationaal niveau genomen. Niettemin kan de Unie een drijvende kracht zijn achter verandering, door de overheden in de lidstaten aan te moedigen nieuwe kansen te grijpen.

De Commissie heeft daarom in haar op 30 oktober 2003 aangenomen mededeling „Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan” (1) prioriteit gegeven aan verbetering van de „Toegankelijkheid van de gebouwde omgeving”.

De Commissie heeft zich onder andere tot taak gesteld het concept Design for All te bevorderen, een concept waarin rekening wordt gehouden met vraagstukken van gezondheid en veiligheid, met toegankelijkheid als algemene doelstelling. Verdere maatregelen houden verband met de ontwikkeling van adequate Europese normen op alle terreinen die te maken hebben met de gebouwde omgeving, waaronder planning, ontwerp, constructie en gebruik van gebouwen, en evacuatieprocedures in noodsituaties voor mensen met een handicap. Tevens is het de bedoeling in de wezenlijke vereisten van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake voor de bouw bestemde produkten (2) bepalingen over toegankelijkheid voor allen op te nemen.

Daarnaast heeft de Commissie onlang een groep van deskundigen ingesteld om aspecten van toegankelijkheid in de lidstaten te bestuderen. Het verslag van de groep is gepubliceerd onder de titel „2010: A Europe Accessible for All” en is beschikbaar op de website van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/employment_social/index/final_report_ega_en.pdf).

---

(1)  COM(2003) 650 def.

(2)  PB L 40 van 11.2.1989.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/296 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/296

---

(2004/C 78 E/0298)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3534/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Portugese werknemers in het buitenland

De Portugese media berichten dat meer en meer Portugese werknemers worden geëxploiteerd door uitzendbureaus die hun een arbeidsplaats in het buitenland aanbieden.

Het Verenigd Koninkrijk was een van de eerste lidstaten waar de problemen aan het licht kwamen. Sindsdien zijn ook gevallen bekend van uitbuiting van Portugese arbeiders in de Spaanse landbouw, in de bloementeelt, de bouw en de montagesector in Nederland, in de Italiaanse scheepsbouw, in Frankrijk, en het meeste recent nog in de bouw van tunnels en dammen op IJsland.

Blijkbaar worden de werknemers aangelokt met beloften van hogere salarissen en betere werkomstandigheden door „taxibedrijven”, zo genoemd omdat zij plots opduiken maar al even plots weer verdwijnen, nog vooraleer de Portugese Arbeidsinspectie kan optreden.

Ondanks de aanzienlijke toename van de arbeidsinspecties, dringt zich, door de vermenigvuldiging van transnationale netwerken van deze „taxibedrijven”, een betere coördinatie en uitwisseling van informatie en ervaringen tussen de inspectiediensten van de lidstaten van herkomst en van bestemming op.

Kan de Commissie mij meedelen:

| — | of zij over informatie beschikt omtrent de exploitatie van Portugese werknemers in het buitenland; |
| --- | --- |

—

of zij over informatie beschikt omtrent de exploitatie van Portugese werknemers in het buitenland;

| — | of zij de mogelijkheid overweegt om bijzondere bijstand te verlenen in de uit menselijk oogpunt meest schrijnende situaties; |
| --- | --- |

—

of zij de mogelijkheid overweegt om bijzondere bijstand te verlenen in de uit menselijk oogpunt meest schrijnende situaties;

| — | welke maatregelen zij heeft genomen of van plan is te nemen om zich ervan te vergewissen dat de arbeidscontracten en de arbeidsomstandigheden van deze werknemers reglementair zijn; |
| --- | --- |

—

welke maatregelen zij heeft genomen of van plan is te nemen om zich ervan te vergewissen dat de arbeidscontracten en de arbeidsomstandigheden van deze werknemers reglementair zijn;

| — | of zij op een of andere manier contact heeft opgenomen met de gastlanden, om deze bewust te maken van mogelijke misbruiken ten aanzien van deze werknemers; |
| --- | --- |

—

of zij op een of andere manier contact heeft opgenomen met de gastlanden, om deze bewust te maken van mogelijke misbruiken ten aanzien van deze werknemers;

| — | hoe zij haar steentje wil bijdragen aan de bestrijding van de wildgroei van „taxibedrijven”, die illegaal werknemers ronselen en de concurrentie met de wettige uitzendbureaus vervalsen; |
| --- | --- |

—

hoe zij haar steentje wil bijdragen aan de bestrijding van de wildgroei van „taxibedrijven”, die illegaal werknemers ronselen en de concurrentie met de wettige uitzendbureaus vervalsen;

| — | welke nieuwe middelen zij overweegt om de Europese werknemers te waarschuwen voor de gevaren van tijdelijke werkaanbiedingen van illegale ondernemingen? |
| --- | --- |

—

welke nieuwe middelen zij overweegt om de Europese werknemers te waarschuwen voor de gevaren van tijdelijke werkaanbiedingen van illegale ondernemingen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(12 januari 2004)

De Commissie betreurt het bestaan van de gevallen van fraude die het geachte parlementslid beschrijft en waarvan zij onlangs heeft vernomen dat ze steeds vaker voorkomen als het gaat om Portugese werknemers. Zij moet er echter op wijzen dat de controle en het toezicht op de naleving van de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden op de eerste plaats een verantwoordelijkheid zijn van de nationale autoriteiten.

Uit de vraag wordt niet duidelijk of de bovenbedoelde gevallen binnen de werkingssfeer liggen van Richtlijn 96/71/EG (1) betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten. Voor zover dat het geval is, is het systeem van samenwerking inzake informatie als vastgelegd in artikel 4 van genoemde richtlijn van toepassing. Deze samenwerking bestaat in het bijzonder in het reageren op verzoeken om informatie van de toezichthoudende autoriteiten met betrekking tot de transnationale terbeschikkingstelling van werknemers, ook voor wat betreft misbruik of gevallen van vermoedelijk illegale transnationale activiteiten. De Commissie vergemakkelijkt dit proces met de haar ter beschikking staande middelen, onder meer door te zorgen voor een onderlinge koppeling van de verschillende autoriteiten. Voor dat doel, en mede om een oplossing te vinden voor de praktische problemen die de nationale autoriteiten in dit verband tegenkomen, is op initiatief van de Commissie een groep regeringsdeskundigen gevormd die deze kwesties momenteel aan een nader onderzoek onderwerpt. De mogelijkheden om de toegang te vergemakkelijken tot informatie over arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden die van toepassing zijn in het gastland, worden eveneens in dit kader behandeld.

---

(1)  Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, PB L 18 van 21.1.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/297 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/297

---

(2004/C 78 E/0299)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3535/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Humana Milchunion — gezondheid van het kind

De Israëlische media meldden onlangs dat de Duitse onderneming „Humana Milchunion”, die voor rekening van het Israëlische bedrijf „Remedia” een babymelksubstituut op basis van soja produceert, heeft toegegeven verantwoordelijk te zijn voor het ontbreken van vitamine B1 en andere kwaliteitsproblemen. Volgens het Israëlische Ministerie van Volksgezondheid veroorzaakte het ontbreken van vitamine B1 de dood van drie zuigelingen en schade aan het centraal zenuwstelsel bij diverse andere kinderen. Naar schatting zou het melkpoeder een twintigtal slachtoffertjes hebben gemaakt.

Volgens deze berichten heeft het Duitse bedrijf erkend dat een onafhankelijk laboratorium heeft vastgesteld dat de formule „Super Soya 1” slechts 29 à 37 microgram vitamine B1 per 100 gram poeder bevatte in plaats van de vereiste en op het etiket vermelde hoeveelheid van 385 microgram per 100 gram. Het bedrijf zegde haar volledige medewerking toe aan een Israëlisch-Duits onderzoek en sprak de wens uit dat de verantwoordelijken zouden worden gestraft.

Volgens „Remedia” zou de formule zijn gewijzigd op grond van de verkeerde conclusie dat soja op zich al een voldoende hoeveelheid B1 bevatte en geen verhoging van de hoeveelheid nodig was.

Naar verluidt zou het probleem eerst in Israël ontdekt zijn omdat het bedrijf „Humana Milchunion”, vooraleer de formule in al zijn producten te wijzigen, met de nieuwe samenstelling is begonnen in zijn kosjere producten bestemd voor de Israëlische markt, aangezien de formule bijzonder veel succes kende bij de orthodoxe Joden.

Naar aanleiding van de bekendmakingen afkomstig uit Israël zijn de Duitse autoriteiten al begonnen met een eigen onderzoek bij „Humana Milchunion” en de consumenten die het bedrijf bevoorraadt.

| — | Weet de Commissie of het product in kwestie in Europa nog in de handel is? |
| --- | --- |

—

Weet de Commissie of het product in kwestie in Europa nog in de handel is?

| — | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om de consumenten, met name de Joodse gemeenschap, waar dit soort producten zeer populair is, te waarschuwen voor eventuele gevaren? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om de consumenten, met name de Joodse gemeenschap, waar dit soort producten zeer populair is, te waarschuwen voor eventuele gevaren?

| — | Heeft de Commissie contact opgenomen met Israël en met de betrokken ondernemingen? |
| --- | --- |

—

Heeft de Commissie contact opgenomen met Israël en met de betrokken ondernemingen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 januari 2004)

De Duitse voedselautoriteiten hebben de Commissie meegedeeld dat het betreffende product uitsluitend naar Israël werd geëxporteerd. De Commissie heeft via haar delegatie ook contact opgenomen met de Israëlische autoriteiten om te informeren naar de mogelijke herdistributie van het product van Israël naar de lidstaten.

Deze gegevens wijzen er niet op dat het betreffende product ooit in de Gemeenschap in de handel is geweest.

Hoewel het product niet in de Unie is gedistribueerd, heeft de Commissie de lidstaten van deze kwestie in kennis gesteld, zodat zij passende maatregelen kunnen nemen om consumenten zo nodig op de hoogte te stellen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/298 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/298

---

(2004/C 78 E/0300)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3545/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE), Karl-Heinz Florenz (PPE-DE) en Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Omzetting van de richtlijn inzake afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) in Frankrijk

Frankrijk heeft als eerste EU-land een „officieel” ontwerp opgesteld voor de omzetting van de AEEA-richtlijn. Het Ministerie van Ecologie en Duurzame Ontwikkeling heeft hiervan een Engelse vertaling verstrekt. Het is de bedoeling dat in december een definitieve tekst gereed is.

Helaas wijkt dit ontwerp op tal van punten af van de AEEA-richtlijn (2002/96/EG (1)), in het bijzonder bij de individuele verantwoordelijkheid van de producent voor toekomstige producten. In plaats daarvan wordt een collectieve verantwoordelijkheid voorgesteld.

Men vergelijke de tekst van artikel 8, lid 2 van de AEEA-richtlijn („Wat producten betreft die na 13 augustus 2005 op de markt worden gebracht, is elke producent verantwoordelijk voor de financiering van de in lid 1 bedoelde handelingen voor de verwerking van het afval van zijn eigen producten.”) met de formulering van artikel 15 van het Franse ontwerpdecreet: „De producenten die de elektrische en elektronische huishoudelijke apparaten tijdens het lopende jaar op de markt hebben gebracht, waarborgen de financiering van de kosten in verband met de verplichtingen die datzelfde jaar op hen rusten overeenkomstig de artikelen 21 tot 25 van dit decreet betreffende elektrische en elektronische huishoudelijke apparaten. Deze verplichtingen worden onder de producenten verdeeld per soort apparatuur, zoals vermeld in artikel 1, naar evenredigheid van de elektrische en elektronische huishoudelijke apparaten die in het lopende jaar op de markt zijn gebracht”. Deze tekst vertoont sterke gelijkenis met de formulering inzake de „historische voorraad” in artikel 8, lid 3 van de AEEA-richtlijn.

Het Franse ontwerp geeft bedrijven de mogelijkheid eigen recyclingvoorzieningen te treffen, maar de mogelijkheid van een bepaalde recyclingaanpak is GEEN wettelijk geregelde verantwoordelijkheid van de producent. Nog afgezien van de nadelen van een collectieve verantwoordelijkheid zou er een situatie ontstaan waarin bedrijven geen reserves hoeven te vormen en geen waarborgen hoeven te bieden ten aanzien van producten die in Frankrijk worden verkocht, terwijl zij dit wel zouden moeten doen ten aanzien van producten die in andere landen (bijv. Duitsland) worden verkocht, waar overeenkomstig de richtlijn de individuele verantwoordelijkheid van de producent is verankerd. Dit zou leiden tot verstoring van de interne markt. Een andere belangrijke afwijking is dat het zichtbaar vermelden van een vaste heffing wettelijk verplicht wordt gesteld (artikel 16), terwijl de AEEA-richtlijn in artikel 8, lid 3 bepaalt dat de producenten moeten kunnen beslissen of zij de kosten willen vermelden.

Is de Commissie bereid de Franse regering erop te wijzen dat zij op de verkeerde weg is?

Beseft de Commissie dat er een aanzienlijk risico bestaat dat andere lidstaten in de verleiding kunnen komen het Franse voorbeeld te volgen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 januari 2004)

Overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 2002/96/EG (2) moeten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk 13 augustus 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij moeten de Commissie daarvan onverwijld in kennis stellen.

Aangezien Frankrijk nog geen kennisgeving heeft gedaan van nationale maatregelen ter omzetting van bedoelde richtlijn is de Commissie momenteel niet in staat daarvan een beoordeling te maken.

Om de correcte toepassing van de richtlijn te waarborgen, bespreekt de Commissie op gezette tijden de relevante tenuitvoerleggingskwesties in het kader van het comité waarnaar in artikel 7 van de richtlijn wordt verwezen. Ingeval van incorrecte toepassing van de richtlijn zal de Commissie dit probleem vanzelfsprekend bespreken met de betrokken lidstaat op basis van de haar door het EG-Verdrag verleende bevoegdheden.

---

(1)  PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.

(2)  Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA), PB L 37 van 13.2.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/299 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/299

---

(2004/C 78 E/0301)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3556/03

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling medegefinancierde projecten in Lobios, provincie Ourense, Spanje

Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling financiert via het communautair Interreg III-programma met het subprogramma voor Galicië en Noord-Portugal de Prisma/SP1.E76- en Miliaria/SP1.E6-projecten. Het regionaal bestuur van Galicië wil uit deze projecten een verlaten dorp, Outeiro, opknappen. Dit dorp ligt in de gemeente Lobios, provincie Ourense. Jongeren met allerlei problemen zullen het opknapwerk doen. In de toekomst krijgt het dorp een toeristische functie.

De buren klagen over het gebrek aan informatie door de overheid en zijn verbaasd over het feit dat communautaire fondsen zo weinig transparant worden beheerd.

Kan de Commissie informatie verstrekken over deze door de Europese Gemeenschap medegefinancierde projecten?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(9 januari 2004)

De Commissie bevestigt het geachte parlementslid dat de programma's Prisma/SP1.E76 en Miliaria/SP1.E6 steun ontvangen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) via het communautair programma Interreg IIIA „Spanje-Portugal”.

De deelname van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling aan het programma Miliaria/SP.1.E6 bedraagt 1 600 451,75 EUR, op een totaalbedrag van 2 133 935,67 EUR. Het programma Prisma/SP1/E.76 wordt door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling gecofinancierd voor een bedrag van 1 767 366 EUR, op een totaal van 2 356 488 EUR.

Gezien de omvang van het antwoord, dat zeer uitvoerige informatie bevat, zal de Commissie aanvullende informatie over beide projecten direct aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement doen toekomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/300 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/300

---

(2004/C 78 E/0302)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3588/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Mozambique — verkiezingen

Op 19 november jl. werden in Mozambique gemeenteverkiezingen gehouden.

Volgens de voorzitter van de nationale verkiezingscommissie, Arão Litsure, is de stembusgang goed verlopen, op enkele sporadische incidenten na.

Er zij aan herinnerd dat Renamo, de grootste oppositiepartij vooraf had gewaarschuwd voor eventuele verkiezingsfraude.

De verkiezingen luiden een nieuwe fase in van het politieke leven in Mozambique: voor het eerst zou sprake kunnen zijn van een democratische verdeling van de politieke macht tussen Frelimo en Renamo.

Deze gemeenteraadsverkiezingen worden ook gezien als een voorbereiding voor de presidentsverkiezingen van 2004.

Kan de Commissie mij meedelen:

| — | over welke informatie zij beschikt over de vraag of de gemeenteverkiezingen in Mozambique vrij en eerlijk zijn verlopen? |
| --- | --- |

—

over welke informatie zij beschikt over de vraag of de gemeenteverkiezingen in Mozambique vrij en eerlijk zijn verlopen?

| — | of zij van plan is steun te verlenen aan de komende presidentsverkiezingen in Mozambique, en zo ja, op welke manier — met materiële, technische of personele middelen? |
| --- | --- |

—

of zij van plan is steun te verlenen aan de komende presidentsverkiezingen in Mozambique, en zo ja, op welke manier — met materiële, technische of personele middelen?

| — | of zij bereid is mee te werken aan de vorming van professionele of vrijwillige verkiezingsmedewerkers in Mozambique en aan acties om de bevolking, in het bijzonder de schoolgaande jeugd, bewust te maken van de democratische regels en waarden? En zo ja, met welke middelen en programma's? |
| --- | --- |

—

of zij bereid is mee te werken aan de vorming van professionele of vrijwillige verkiezingsmedewerkers in Mozambique en aan acties om de bevolking, in het bijzonder de schoolgaande jeugd, bewust te maken van de democratische regels en waarden? En zo ja, met welke middelen en programma's?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Unie is bij de gemeenteraadsverkiezingen van 19 november 2003 opgetreden als waarnemer. De missie stond onder leiding van hoofdwaarnemer de heer José Maria Mendiluce (Spanje), een lid van het Europees Parlement) en een lid van de Paritaire Parlementaire Vergadering van de ACS-landen en de EU. De missie bestond uit een kernteam van zes deskundigen, 14 waarnemers op lange termijn (LTO) en 41 waarnemers op korte termijn (STO) afkomstig uit 14 lidstaten. Zwitserland zond bovendien nog eens vier waarnemers op korte termijn.

In zijn voorlopige verklaring verklaarde de EU-hoofdwaarnemer dat zowel de verkiezingscampagne als de verkiezingsdag kalm waren verlopen zonder dat er sprake was geweest van enige intimidatie, ernstige incidenten of onregelmatigheden. De verslaggeving door de media geschiedde naar behoren. Wel waren er bij de organisatie van de verkiezingen een aantal tekortkomingen die moeten worden aangepakt. Met name de wijze waarop de kiezerslijsten werden verwerkt, de werkwijze van CNE en de mechanismen voor klachten en beroepsmogelijkheden.

De Commissie verstrekt in het kader van het Europees Ontwikkelingsfonds steun aan zowel de gemeenteraadsverkiezingen (4,4 miljoen euro) als de algemene en presidentsverkiezingen die gepland zijn voor 2004 (12,4 miljoen euro). Een door Zweden en Ierland gefinancierde deskundige houdt toezicht op deze steun. De steun wordt verleend via de nationale begroting waarbij moet worden voldaan aan een aantal voorwaarden. Tevens voert de Commissie samen met niet-gouvernementele organisaties een specifiek programma uit voor de vorming van burgers tot kiezer met het oog op de plaatselijke verkiezingen en de verkiezingen in de komende jaren. Dit programma wordt met 720 000 EUR gefinancierd uit hoofde van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten.

De Unie verleent daarnaast steun via haar lidstaten aan programma's die verband houden met staatsburgerlijke vorming, de opleiding van verkiezingsmedewerkers en regionale autoriteiten. De lidstaten verleenden tevens bijstand aan het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties om toezicht te houden op de verkiezingen en opleidingsprogramma's te verschaffen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/301 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/301

---

(2004/C 78 E/0303)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3595/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Handicaps

Kan de Commissie antwoord geven op een door een aantal in Londen gevestigde NGO's voor gehandicapten, waaronder het in Islington gevestigde SCOPE Londen, gestelde vraag of het mogelijk is te komen tot een horizontale richtlijn inzake handicaps?

Kan de Commissie haar mening geven over het succes van het Europese jaar van de gehandicapten, nu het einde hiervan nadert?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(7 januari 2004)

De Commissie heeft begrip voor de roep om een nieuwe richtlijn op andere gebieden dan dat van de werkgelegenheid, maar gelooft dat het op dit moment om een aantal redenen niet juist zou zijn als de Commissie en de lidstaten zich zouden storten op de voorbereiding van een nieuw stuk wetgeving.

De Commissie moet zich nu blijven richten op de correcte omzetting en uitvoering door de lidstaten van de bepalingen inzake gelijke behandeling van Richtlijn 2000/78/EG (1). De uiterste datum voor omzetting was 2 december 2003. Deze richtlijn brengt ingrijpende veranderingen met zich mee in de bestaande voorschriften in sommige lidstaten en zal, mits correct omgezet, mensen met een handicap een duidelijk wettelijk kader bieden dat hen zal beschermen tegen een oneerlijke behandeling.

Ieder nieuw initiatief moet het resultaat zijn van een bredere reflectie op de diverse instrumenten die we op communautair niveau al kennen om gelijkheid in de praktijk te verwezenlijken. In dit verband is de Commissie voornemens in het voorjaar 2004 een openbare raadpleging (Groenboek) te houden over de toekomstige strategie voor de bestrijding van discriminatie. Dit groenboek zal een inventarisatie omvatten van de vorderingen die met het antidiscriminatiebeleid van de Unie zijn gemaakt en problemen/vragen aan de orde stellen betreffende de toekomstige ontwikkeling van het beleid. Het zal ook ingaan op nieuwe uitdagingen die de uitbreiding van de Unie met zich mee brengt en helpen bij het uitstippelen van de wegen die de Unie in de komende vijf jaar en daarna moet bewandelen in haar beleid tegen discriminatie.

De Commissie heeft de lidstaten gevraagd om in het kader van de verslagen betreffende de toepassing van de richtlijn die ze in december 2005 bij de Commissie moeten indienen, het thema van discriminatie op grond van een handicap buiten de sfeer van werk en arbeid te onderzoeken.

Het Europees Jaar van personen met een handicap (EJPH) op zich is opgezet als een integratiegericht proces en op een zodanig unieke manier gestructureerd dat mensen met een handicap zelf input konden leveren voor het idee van het Jaar, en hun organisaties hebben op communautair en landelijk niveau een cruciale rol gespeeld bij het vormgeven van de bijbehorende campagne; zo maakten ze deel uit van nationale coördinerende instanties en waren betrokken bij het uitwerken van de essentiële boodschappen van het EJPH, het kiezen van het logo en de slogan en nog veel meer.

Over het algemeen had de bewustmakingscampagne, die de kerndoelstelling vormde van het EJPH, zeer gunstige gevolgen, niet in de laatste plaats bij de werkgevers en de media. Een opmerkelijk succes in dit verband was een initiatief van het Griekse voorzitterschap, in samenwerking met de Commissie en gehandicaptenorganisaties: de organisatie van een conferentie van het Europees Jaar over het cruciale thema van de bestrijding van de stereotiepe denkbeelden over gehandicapten. Naar aanleiding van dit evenement is in juni 2003 een „Europese verklaring over media en handicaps” goedgekeurd. Daarnaast is besloten om een Europees netwerk op het gebied van media en handicaps op te richten, dat een bijdrage moet leveren aan een betere beeldvorming over gehandicapten in de media, meer werkgelegenheid voor gehandicapten bij de media moet opleveren en de media voor gehandicapten toegankelijker moet maken.

Duizenden evenementen hebben er plaatsgevonden in de deelnemende landen om de rechten van mensen met een handicap te bevorderen en mensen bewust te maken van de drempels die dagelijks in de maatschappij voor gehandicapten worden opgeworpen. Ook zijn er gelijktijdige acties gehouden op Europees, nationaal, regionaal en lokaal niveau, waarbij een groot aantal belanghebbenden betrokken was: mensen met een handicap, hun gezinnen en belangenorganisaties, mensen zonder handicap, beleidsmakers op alle niveaus, de sociale partners en de diverse belanghebbenden uit de overheids- en de particuliere sector.

Uit het feit dat zo'n groot aantal belanghebbenden in de loop van het Jaar gemobiliseerd kon worden, blijkt wel dat op grote schaal de wens aanwezig is dat er meer vaart wordt gezet achter de werkzaamheden voor gelijke kansen en dat het EPJH nieuwe politieke impulsen heeft gegeven om verder te werken aan de integratie van personen met een handicap. Naast de omzetting van de Europese richtlijn tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep zijn in de lidstaten reeds nieuwe beleidsontwikkelingen aangekondigd of in gang gezet. Deze beleidsontwikkelingen hebben niet alleen te maken met de bijstelling van de bestaande wetgeving of werkzaamheden aan nieuwe wetgeving, er worden ook nieuwe benaderingen, vernieuwende methodes en positieve acties bevorderd.

Op 30 oktober 2003 heeft de Commissie een mededeling goedgekeurd met de titel „Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan” (2), waarin wordt beschreven welk vervolgactie de Commissie heeft gepland van het EPJH (actieplan, mainstreaming, tweejaarlijks verslag, enz). In de mededeling wordt onder andere beschreven wat er tot nu toe met het Jaar bereikt is.

---

(1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, PB L 303 van 2.12.2000.

(2)  COM(2003) 650 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/302 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/302

---

(2004/C 78 E/0304)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3610/03

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Omzeilen van de importtarieven voor suiker

Onlangs werd bekend (dagblad „De Telegraaf”30 september 2003) dat door import van het halffabrikaat tomatensuiker (bestaande uit suiker, azijn en tomatenextract) uit Zwitserland, in de Europese Unie gevestigde bedrijven gebruik maken van de lage wereldmarktprijs voor suiker. De productiebedrijven in Zwitserland importeren hiervoor Europese „C-suiker”, waardoor hoge suikerkosten worden ontweken. Een zelfde constructie wordt gebruikt voor productie van limonades.

| 1. | Is de Commissie van mening dat dit een ongewenste ontwikkeling is, en zo ja, wat is de Commissie van plan hieraan te doen? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat dit een ongewenste ontwikkeling is, en zo ja, wat is de Commissie van plan hieraan te doen?

| 2. | Is de Commissie op de hoogte van andere derde landen waarmee of andere producten waarbij een zelfde problematiek bestaat of dreigt te ontstaan? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie op de hoogte van andere derde landen waarmee of andere producten waarbij een zelfde problematiek bestaat of dreigt te ontstaan?

| 3. | Acht de Commissie dergelijke importen, welke met ingang van 1 mei 2004 voornamelijk bestemd zullen zijn voor de nieuwe lidstaten wenselijk? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie dergelijke importen, welke met ingang van 1 mei 2004 voornamelijk bestemd zullen zijn voor de nieuwe lidstaten wenselijk?

| 4. | Deelt de Commissie de opvatting dat de oplossing voor het geschetste probleem ligt in het vaststellen van quota voor import van dergelijke producten? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Commissie de opvatting dat de oplossing voor het geschetste probleem ligt in het vaststellen van quota voor import van dergelijke producten?

| 5. | Deelt de Commissie de opvatting dat de oplossing voor het ontduiken van oorsprongsregels zoals vastgesteld met betrekking tot de Balkan en zoals wordt gevreesd met betrekking tot de groep „Everything But Arms”-landen eveneens ligt in het vaststellen van importquota? |
| --- | --- |

5.

Deelt de Commissie de opvatting dat de oplossing voor het ontduiken van oorsprongsregels zoals vastgesteld met betrekking tot de Balkan en zoals wordt gevreesd met betrekking tot de groep „Everything But Arms”-landen eveneens ligt in het vaststellen van importquota?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 januari 2004)

Op grond van de in 1972 gesloten overeenkomst geldt voor Zwitserland een preferentiële regeling die voorziet in vrijstelling van douanerechten bij uitvoer van sommige verwerkte producten naar de Gemeenschap. Het kan daarbij ook gaan om verwerkte producten die suiker bevatten, zoals gesuikerde frisdranken.

Met name voor de kostprijs van de in Zwitserland gebruikte suiker en voor de oorsprong van het eindproduct maakt het daarbij niet veel uit of voor de fabricage van deze producten in Zwitserland Europese suiker dan wel op de wereldmarkt gekochte suiker wordt gebruikt.

De gevolgen voor de communautaire suikermarkt van de importen uit verschillende landen van suiker of van andere producten die vrij veel suiker bevatten, worden door de Commissie niet ontkend.

Uiteraard worden die op handelsconcessies van de Gemeenschap gebaseerde preferentiële importen gestimuleerd door het feit dat de communautaire suikerprijs doorgaans driemaal zo hoog is als de wereldmarktprijs.

Onder meer wegens deze problemen heeft de Commissie bij de Raad en het Parlement een mededeling (1) ingediend waarin drie mogelijke beleidsrichtingen voor de communautaire suikerregeling worden voorgesteld. Deze opties zijn respectievelijk handhaving van een stelsel van productiequota, totstandbrenging van marktevenwicht door de prijzen te verlagen en liberalisering van de suikermarkt. In aansluiting op het huidige debat over die mededeling zal de Commissie een voorstel voor de toekomstige suikerregeling indienen.

---

(1)  COM(2003) 554 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/303 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/303

---

(2004/C 78 E/0305)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3618/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Bouwcoöperaties in Griekenland

In zijn antwoord opmijn vraag E-2850/03 (1) stelt Commissaris Byrne dat deze kwestie een particuliere aangelegenheid is. Tegelijk geeft hij een korte analyse van het stelsel van timesharing, hetgeen echter geen enkel verband heeft met de kwestie die ik in mijn vraag aan de orde had gesteld.

Ik kom dus terug op dit onderwerp dat minstens 500 000 Griekse burgers aanbelangt (zoals opgemerkt in vele toonaangevende Griekse kranten) en wijs nogmaals op de volgende volstrekt onaanvaardbare situatie: er zijn in Griekenland bouwcoöperaties die al 38 jaar geleden zijn opgericht (zoals bijvoorbeeld de coöperatie van gezondheidswerkers „YGIEIA SYN.PE” die haar zetel heeft in Athene en eigenaar is van grond in Saronida (Attica), alsook vele andere) waarvan de leden al tientallen jaren lang jaarlijkse en buitengewone bijdragen betalen, zonder dat hun ooit is medegedeeld wanneer zij het stuk grond krijgen waarop zij recht hebben.

In de Griekse kranten lezen we dat verenigingen van coöperatieleden al stappen hebben ondernomen om de zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie van de EG. Is het feit dat duizenden Griekse burgers (EU-onderdanen) tientallen jaren bijdragen betalen zonder enige tegenprestatie tot nu toe, in overeenstemming met het communautair recht? Op welke bepaling in het communautair recht kunnen zij zich beroepen voor hun verdediging?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 januari 2004)

Uit de informatie die de geachte afgevaardigde heeft verstrekt, blijkt niet dat op de beschreven situatie specifieke communautaire wetgeving inzake consumentenbescherming van toepassing is.

De mensen die zich in deze situatie bevinden hebben het erg moeilijk. De Commissie is zich daarvan bewust, maar ze is niet bevoegd in te grijpen in particuliere conflicten tussen consumenten enerzijds en ondernemingen of vakmensen anderzijds.

Het gaat hier om een interne aangelegenheid. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel zijn derhalve de nationale autoriteiten en met name de nationale gerechtelijke instellingen bevoegd. Indien een nationale rechter in een later stadium oordeelt dat het Gemeenschapsrecht op de zaak van toepassing is en daarbij interpretatieproblemen ondervindt, kan deze instantie de procedure voor een prejudiciële beslissing instellen en haar vragen aan het Hof van Justitie voorleggen.

---

(1)  Zie blz. 179.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/304 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/304

---

(2004/C 78 E/0306)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3637/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Werkomgeving van werknemers die in aanraking komen met conserveringsmiddelen

In tal van sectoren heeft de EU bijgedragen tot het creëren van een betere werkomgeving in de Europese bedrijven. Helaas zijn er nog steeds problemen omdat regels niet worden nageleefd, niet afdoende zijn of omdat het ontbreekt aan kennis over gevaren in specifieke sectoren, bij voorbeeld in de industrie van voedings- en conserveringsmiddelen.

Kan de Commissie in dit verband mededelen wat zij weet over de gevaren voor de gezondheid waaraan werknemers die in aanraking komen met conserveringsmiddelen op hun werk worden blootgesteld, en zijn haar gevallen bekend van werkgevers die bestaande veiligheidsvoorschriften in deze sector niet hebben uitgevoerd? Zijn de Commissie onderzoeken in deze sector bekend, of overweegt zij nieuw onderzoek uit te voeren naar de werkomgeving in deze sector? Kan zij ten slotte mededelen wanneer zij voornemens is met het oog op de gezondheid van de werknemers nieuwe voorstellen in te dienen ter verbetering van de werkomgeving?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 januari 2004)

De Commissie is het met de geachte afgevaardigde eens dat het belangrijk is dat beroepsrisico's in de levensmiddelenindustrie vermeden worden. Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (1) legt werkgevers de verplichting op een beoordeling van de veiligheids- en gezondheidsrisico's op de werkplek uit te voeren. In het kader van hun verantwoordelijkheden zijn werkgevers verplicht de nodige maatregelen te treffen voor de veiligheid en gezondheid van hun werknemers, met inbegrip van maatregelen ter preventie van beroepsrisico's, voor informatie en opleiding alsmede voor de organisatie en de benodigde middelen.

Richtlijn 89/391/EEG verplicht werkgevers bovendien om overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijken rapporten op te stellen ten behoeve van de bevoegde autoriteiten over arbeidsongevallen die hun werknemers zijn overkomen. Lidstaten moeten elke vijf jaar bij de Commissie verslag uitbrengen over de praktische tenuitvoerlegging van de bepalingen in de richtlijn, met mededeling van de standpunten van werkgevers en werknemers. Geen enkele lidstaat heeft de Commissie tot nu toe bericht dat er zich in de industrietakken waar conserveringsmiddelen worden gebruikt een incident heeft voorgedaan als gevolg van het niet naleven door de werkgever van de veiligheidsvoorschriften.

Er is nog een andere richtlijn van belang op dit gebied: Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (2). Ook deze richtlijn is van betekenis bij het in de hand houden van de risico's die het gebruik van conserveringsmiddelen op de werkplek met zich mee kan brengen.

De Commissie meent dat deze twee richtlijnen de gezondheid van werknemers in de levensmiddelenindustrie in afdoende mate beschermen. Zoals de geachte afgevaardigde weet moeten EU-richtlijnen op het gebied van veiligheid en gezondheid in nationale wetgeving worden omgezet. De nationale overheden dienen er vervolgens op toe te zien dat de nationale wetgeving wordt nageleefd.

Onlangs is een initiatief georganiseerd om mensen meer bewust te maken van de risico's die voortvloeien uit van het gebruik van gevaarlijke stoffen op het werk: de Europese Week voor Veiligheid en Gezondheid op het Werk 2003, gecoördineerd door het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk. Alle lidstaten hebben daaraan een bijdrage geleverd. Het Agentschap heeft informatiemateriaal opgesteld dat beschikbaar is op de volgende website: (http://osha.eu.int/ew2003).

Tot slot zij vermeld dat de Commissie in haar mededeling „Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006” (3) aangekondigd heeft dat het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk een „waarnemingspost voor risico's” zal opzetten, die informatie zal verzamelen over goede praktijken in ondernemingen en bedrijfstakken.

---

(1)  PB L 183 van 29.6.1989.

(2)  PB L 131 van 5.5.1998.

(3)  COM(2002)118 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/305 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/305

---

(2004/C 78 E/0307)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3639/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Belasting met schadelijke stoffen in het Wipp- en Eisacktal (Oostenrijk en Italië)

Zoals bekend zijn fijne stofdeeltjes bijzonder schadelijk voor mens en natuur. Evenals in veel vergelijkbare andere gevallen komt in Noord- en Zuidtirol de helft van de totale uitstoot van fijne stofdeeltjes in dit gehele gebied voor rekening van het verkeer over de autosnelwegen. De Brennerautobahn, een belangrijk verbindingstraject in de Noord-Zuidas, loopt als een verkeerscorridor door het nauwe Wipp- en Eisacktal. Deze autosnelweg is verantwoordelijk voor 30 procent van de uitstoot van schadelijke stoffen en vormt met 13 000 ton verbrandingsproducten die per jaar worden uitgestoten een bijzondere belasting voor deze dalen. Omdat op grond van de geologische kenmerken van de dalen in de Alpen vaak stabiele, door inversie gekenmerkte weersgesteldheden en lange perioden met zwakke wind voorkomen, wordt de verspreiding en daardoor verdunning van de schadelijke stoffen belemmerd of zelfs voorkomen. Hierbij blijven de ernstige effecten van de geluidsoverlast en belasting met schadelijke stoffen voor de mens en natuur als gevolg van het enorme verkeer zelfs nog buiten beschouwing.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

| — | Zijn er plannen voor de invoering van strengere normen voor voertuigen en de emissies van hun motoren, en zo ja, in welke vorm? |
| --- | --- |

—

Zijn er plannen voor de invoering van strengere normen voor voertuigen en de emissies van hun motoren, en zo ja, in welke vorm?

| — | Welke maatregelen worden er ter verbetering van de vrachtauto's voor het goederenvervoer over de weg genomen? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen worden er ter verbetering van de vrachtauto's voor het goederenvervoer over de weg genomen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(14 januari 2004)

Met Richtlijn 1999/96/EG (1) werden nieuwe emissievoorschriften vastgesteld voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen, die in twee fasen worden ingevoerd. De emissienormen van fase Euro 4, die vanaf oktober 2006 verplicht worden voor alle nieuwe zware bedrijfsvoertuigen, zijn voor stikstofoxiden (NOX) circa 30 procent lager dan de huidige wettelijke voorschriften, terwijl die voor deeltjes circa 80 procent lager zijn. Een tweede verplichte fase (Euro 5) is van toepassing op alle nieuwe zware bedrijfsvoertuigen vanaf oktober 2009, waardoor de emissie van stikstofoxiden in totaal met 60 procent verlaagd zal zijn vergeleken met de huidige wettelijke voorschriften. De Commissie bestudeert op dit moment een verdere fase van emissieverlaging voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen (Euro 6 in de periode 2012-2013), waarbij zij zich concentreert op de primaire verontreinigende stoffen NOX en deeltjes.

Daarnaast bestudeert de Commissie een verdere fase van emissieverlaging voor nieuwe personenauto's en lichte vrachtwagens (Euro 5 in de periode 2010), waarbij zij zich eveneens concentreert op de primaire verontreinigende stoffen NOX en deeltjes.

Met het oog op een verbeterde prestatie van voertuigen in het wegvervoer worden striktere emissiecontroles aangevuld met nieuwe technische maatregelen voor diagnostische boordsystemen (OBD-systemen) voor zware vrachtwagens. OBD-systemen zullen deel uitmaken van de fase Euro 4 vanaf 2006. OBD-systemen zullen de niet-naleving van emissievoorschriften in real time bewaken en de chauffeur en de garage waarschuwen als er een probleem is met de emissiecontrolesystemen dat moet worden opgelost.

Daarnaast werkt de Commissie aan een nieuwe methode voor de controle van de conformiteit van zware bedrijfsvoertuigen in het verkeer door middel van draagbare emissiecontrolesystemen (PEMS), als aanvulling op de technische maatregelen van fase Euro 4.

Oudere zware bedrijfsvoertuigen die in het wegvervoer worden gebruikt kunnen alsnog worden uitgerust met filters om de emissie van deeltjes te beperken. Het alsnog aanbrengen van filters wordt echter niet op Europees niveau geregeld maar op nationaal of lokaal niveau, in de regel gestimuleerd door fiscale prikkels. Door dergelijke filters wordt de emissie van uitlaatdeeltjes direct en drastisch verminderd.

---

(1)  Richtlijn 1999/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad, PB L 44 van 16.2.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/306 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/306

---

(2004/C 78 E/0308)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3642/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Eurobarometerenquête

Kan de Commissie mededelen waarom in afdeling 2.2 van de jongste Eurobarometer Flash Survey (nr. 151) de vraag is gesteld of ondervraagden bepaalde landen een bedreiging van de wereldvrede achtten?

Wat is de bedoeling van deze afdeling, daar beoordeling van toekomstige bedreigingen van de wereldvrede niet wordt genoemd als een van de fundamentele doelen van het onderzoek en gezien het feit dat de antwoorden in de conclusie van Flash Survey niet eens worden genoemd?

Kan de Commissie mededelen hoe de landen die in dit onderzoek voorkomen zijn uitgekozen en welke maatregelen zal zij nemen om te waarborgen dat de methodologie van dit soort onderzoeken in de toekomst wordt verbeterd?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(23 december 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3334/03 van mevrouw Muscardini (1).

---

(1)  Zie blz. 263.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/307 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/307

---

(2004/C 78 E/0309)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3658/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Dag tegen pesten op het werk — maatregelen in de toekomst

Aangezien pesten op het werk een groeiend probleem is voor werknemers in veel lidstaten, heeft de vakbond Amicus de afgelopen tien jaar in het Verenigd Koninkrijk en Ierland campagne gevoerd en getracht wetgeving goedgekeurd te krijgen om werknemers te beschermen tegen de diverse vormen van wreedheid die met pesten gepaard gaan. Het besluit van Amicus en verscheidene andere organisaties in het Verenigd Koninkrijk om donderdag 16 oktober 2003 (vallend in de Europese Week voor veiligheid en gezondheid op het werk) uit te roepen tot Dag tegen pesten op het werk, is dan ook een stap in de goede richting.

Is de Commissie, met het oog op voorlegging van een verslag en voorstellen voor maatregelen waarbij in het bijzonder rekening dient te worden gehouden met de opvattingen van Amicus en het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk — voornemens een onderzoek in te stellen naar de omvang van het probleem van pesten op het werk in de Unie, alsook naar de aanwezigheid van wettelijke en andere beschermende maatregelen, en hierover verslag, inclusief een tijdschema voor maatregelen, uit te brengen aan het Parlement?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

In haar mededeling „Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006” (1) heeft de Commissie aangekondigd dat zij „zal nagaan of een communautair instrument betreffende mobbing en geweld op het werk wenselijk is en zo ja, wat de reikwijdte ervan moet zijn”.

De Commissie is momenteel de daarover beschikbare gegevens aan het verzamelen en analyseren. In het bijzonder zal deze analyse onder andere rekening houden met de wetgevende en/of regelgevende initiatieven die door de lidstaten zijn aangenomen of gepland.

In dit verband zullen de resolutie van het Parlement over pesterijen op het werk (2) en het door het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats goedgekeurde advies over het geweld op het werk (3), en de informatie die beschikbaar is via het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk, eveneens in aanmerking worden genomen. De Commissie zal ook rekening houden met de specifieke ervaringen op het gebied van geweld op het werk, zoals deze in de schriftelijke vraag worden genoemd.

Op basis van het bovenstaande zal de Commissie naar verwachting in de loop van 2004 de sociale partners raadplegen over de mogelijke aard van communautair optreden op dit gebied, in overeenstemming met artikel 138 van het EG-Verdrag. Deze raadpleging is gepland in het werkprogramma van de Commissie voor 2004 (4).

De Commissie is van mening dat moreel geweld, pesten en intimidatie specifieke vormen zijn van geweldssituaties op de werkplek. In principe zal de raadpleging van de sociale partners betrekking hebben op iedere vorm van geweld die een mogelijke aantasting betekent van de gezondheid, de fysieke en psychische integriteit en de waardigheid van werknemers.

---

(1)  COM(2002) 118 def.

(2)  A5-0283/2001 van 19.9.2001.

(3)  COM(2003) 346 def.

(4)  COM(2003) 645 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/308 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/308

---

(2004/C 78 E/0310)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3659/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Vrij verkeer van goederen en diensten

Is de Commissie, ondanks de volledige steun die er is voor de idee dat het vrije verkeer van goederen en diensten gemeenschappelijke Europese regels en voorschriften vereist voor grote bedrijven die hun producten naar andere landen uitvoeren, van opvatting dat een deel van de lastendruk op kleine bedrijven met lage omzetten die lokaal en regionaal binnen één lidstaat werkzaam zijn, zou moeten worden weggenomen? Heeft de Commissie enig idee van de kosten die de regulering van de interne markt met zich meebrengt voor zulke kleine en middelgrote bedrijven? Heeft de Commissie plannen om deze bedrijven vrijstellingen te verlenen, aangezien lokale kennis een afdoende waarborg is voor betrouwbaarheid jegens het publiek?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Commissie is van mening dat de interne markt aanzienlijke kansen biedt aan kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en dat het gebrek aan een geïntegreerd Europees regelgevingskader op bepaalde terreinen de groei van KMO's belemmert en hun belet binnen de interne markt grensoverschrijdend te opereren (1).

De Commissie is het volledig eens met het geachte parlementslid dat de harmonisering van de interne markt niet gepaard moet gaan met excessieve kosten voor bedrijven om aan de communautaire regelgeving te voldoen. De harmonisatie van de interne markt heeft altijd primair als doel gehad het vrije verkeer te vereenvoudigen. Teneinde dat vrije verkeer te verwezenlijken, wordt in geval van buitensporige nationale beperkingen voor binnenkomende bedrijven of producten het beginsel toegepast van wederzijdse erkenning, waarbij het bedrijf van het land van oorsprong zijn goederen en diensten aan het ontvangende land kan leveren op basis van de eigen binnenlandse regels. Een dergelijke toepassing van de internemarktbeginselen zorgt niet voor een stijging van de voornoemde nalevingslasten voor bedrijven. Integendeel, de lastendruk neemt aanzienlijk af doordat de grensoverschrijdende onderneming slechts rekening hoeft te houden met één pakket aan regels in plaats van met twee of vijftien (binnenkort vijfentwintig).

Als een communautaire harmonisatie wordt verlangd voor de bescherming van bijvoorbeeld de consument en het milieu dient ook deze te stroken met het evenredigheidsbeginsel. De harmonisatie moet dan in de vorm van regelingen gegoten worden die zorgen voor een hoog algemeen beschermingsniveau en tegelijk de handel zo min mogelijk belemmeren. Een harmonisatie van die aard leidt niet per definitie tot extra regels voor bedrijven die de grens over willen; de bestaande regels worden zodanig aangepast dat ze op doeltreffende wijze de gewenste doelstellingen van algemeen belang dienen en tegelijk vrij verkeer mogelijk maken.

Teneinde te verzekeren dat het evenredigheidsbeginsel wordt aangehouden, is het van essentieel belang om de administratieve lasten en kosten die voortvloeien uit maatregelen van de Gemeenschap op een goede manier te beoordelen. Hoewel de Commissie geen systematische informatie heeft over de lasten en kosten met betrekking tot oudere communautaire wetgeving speelt de beoordeling daarvan een belangrijke rol in de nieuwe effectbeoordelingsprocedure die door de Commissie is ingesteld (2). In het kader van die procedure zullen alle effectbeoordelingsmechanismen binnen de Commissie worden samengevoegd in één systeem, waarin ook de beoordelingen zullen worden opgenomen die de Commissie heeft uitgevoerd betreffende het effect van haar wetgevingsvoorstellen sinds 1986 op het bedrijfsleven. Met de nieuwe effectbeoordelingsprocedure wordt het mogelijk om voor elk voorstel een systematische analyse te maken van de problematiek, de doelstelling, eventuele andere mogelijkheden om de doelstelling te verwezenlijken en de waarschijnlijke effecten daarvan. Een belangrijk onderdeel van het proces is dat bij belangrijke voorstellen belanghebbenden, waaronder KMO's, geraadpleegd zullen worden.

De Commissie streeft naar een soepel functionerende interne markt en in dat streven wil zij volledig rekenschap kunnen afleggen aangaande de nalevingskosten voor bedrijven. De Commissie kan daarom niet instemmen met het voorstel van het geachte parlementslid kleine bedrijven vrijstelling te verlenen van harmonisatieregelingen waarmee getracht wordt het verlangde hoge beschermingsniveau te verwezenlijken voor doelstellingen van algemeen belang, bijvoorbeeld ten aanzien van de bescherming van de volksgezondheid, de consument of het milieu. Dat zou niet alleen de bescherming van geldige doelstellingen van algemeen belang ondermijnen, hetgeen ten koste zou gaan van de burgers van de Unie, maar tevens afbreuk doen aan het vertrouwen in de activiteiten van de KMO's van de Unie in het algemeen.

---

(1)  In haar verslag getiteld „De toestand van de interne markt voor diensten” (COM(2002)441 def) werden de KMO's door de Commissie aangewezen als belangrijkste slachtoffers van het huidige gefragmenteerde Europese regelgevingskader.

(2)  COM(2002)278 def. Zie (http://europa.eu.int/comm/governance/suivi_lb_en.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/309 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/309

---

(2004/C 78 E/0311)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3662/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Rundvlees uit Botswana, wildstand en duurzame ontwikkeling

Iemand uit mijn kiesdistrict heeft mij erop gewezen dat de regering van Botswana overweegt stukken land te omheinen in een poging tot verhoging van de rundvleesproductie van het land, waarvan het grootste deel, naar ik begrijp, voor de EU bedoeld is. De gevolgen voor de plaatselijke wildstand, gemeenschappen en het toerisme zouden enorm zijn.

Kan de Commissie bevestigen dat dit in strijd is met de EU-normen op het gebied van het milieu en op sociaal gebied en zal zij, gezien het feit dat de EU een belangrijke importeur van rundvlees uit Botswana is, druk uitoefenen op de autoriteiten in dit land om op hun besluit terug te komen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Commissie is zich bewust van het voornemen van de regering van Botswana om veranderingen aan te brengen aan het bestaande netwerk van omheiningen van vee/wildgebieden in Ngamiland en van de recente ontwikkelingen in deze kwestie. Deze plannen zouden betekenen dat een nieuwe veterinaire omheining wordt opgericht om het gebied dat vrij is van mond- en klauwzeer verder uit te breiden.

Hoewel er geen rechtstreeks verband is tussen de voorgenomen omheiningen en projecten die momenteel in Botswana worden gefinancierd door het Europees Sociaal Fonds/begrotingslijnen, zijn de Commissie en haar delegatie in Botswana zich bewust van wat er op het spel staat. Zij onderhouden derhalve contact met de verschillende belanghebbenden, met inbegrip van de niet-gouvernementele organisatie „Environmental Investigation Agency”. Voorts is er een periodieke dialoog met de regering van Botswana op het gebied van het behoud van natuurlijke hulpbronnen.

In het rapport „Environmental assessment of veterinary fences in Ngamiland” (milieubeoordeling van veterinaire omheiningen in Ngamiland) dat werd gefinancierd door Botswana en het DFID (Department voor internationale ontwikkeling, van het Verenigd Koninkrijk) worden verschillende technische opties voorgesteld. Het rapport vormt een betrouwbare voorlopige informatiebron over de milieugevolgen voor de Okavango delta. Voor zover de Commissie bekend, heeft de regering van Botswana nog geen besluit genomen over de optie die zij wil volgen; wel heeft de Commissie begrepen dat de regering van Botswana, gehoor gevend aan de aanbevelingen van het rapport, nog aanvullende studies heeft gepland. De delegatie verwacht dat het hernieuwd plaatselijk overleg alsmede een beleidsdialoog met de belanghebbenden in het land tot een oplossing zullen leiden.

Het belang van de veehouderij voor Ngamiland kan niet worden onderschat. In tegenstelling tot andere Zuid-Afrikaanse landen is het meeste vlees van Botswana voor de uitvoer afkomstig van kleine landbouwers die er belang bij hebben dat mond- en klauwzeer wordt bestreden zelfs indien er geen sprake is van uitvoer. De bestrijding van mond- en klauwzeer heeft derhalve positieve gevolgen voor de armoedebestrijding. Mond- en klauwzeer kan worden bestreden met behulp van een aantal technieken, zoals ondermeer het oprichten van omheiningen (op verschillende wijzen).

Meer in het algemeen illustreert het debat het belang van ruimtelijke ordening voor de ontwikkeling van een land, met name voor veeteeltgebieden en voor Botswana. Men moet blijven trachten de regering te overreden, hulpmiddelen verstrekken en actie ondernemen om een haalbare afbakening te maken tussen gebieden voor vee en wild en het juiste evenwicht te vinden tussen de uiteenlopende belangen van de wildstand en veehouderij.

De Commissie zal de situatie op de voet blijven volgen. Zij heeft onlangs een bijeenkomst gehad met de niet-gouvernementele organisatie „Environmental Investigation Agency” om haar standpunt te horen en verdere informatie te verzamelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/310 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/310

---

(2004/C 78 E/0312)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3664/03

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Reproductieve gezondheid van vrouwen

De UNFPA (het VN-bevolkingsfonds) maakt melding van een grote sterfte onder Liberiaanse vrouwen als gevolg van behandelbare infecties van de voortplantingsorganen en complicaties in verband met zwangerschappen. Ook komen besmettingen met HIV/AIDS veel voor onder vrouwen in Liberia, welke zijn opgelopen als gevolg van verkrachtingen op grote schaal gedurende de burgeroorlog en het ontbreken van een aanvoer van veilig bloed om bloedtransfusies uit te voeren.

Kan de Commissie, gezien het bovenstaande, duidelijk maken welke maatregelen zij neemt ter ondersteuning van programma's ten behoeve van de reproductieve gezondheid van vrouwen in Liberia?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(8 januari 2003)

Via haar plaatselijke vertegenwoordiger en verschillende bezoeken ter plaatse is de Commissie zeer goed op de hoogte van de situatie van vrouwen in Liberia. De Commissie is bezorgd over deze situatie en ook over de dramatische gevolgen die de burgeroorlog voor de gezondheid van vrouwen heeft, hetzij direct door verkrachting en alle mogelijke vormen van mishandeling, hetzij indirect via ontheemding, wijdverspreide armoede en het ontbreken van een gezondheidsstelsel om te voorzien in de basisbehoeften inzake gezondheidszorg.

Alle maatregelen ter ondersteuning van het herstel van een vreedzaam klimaat en de toepassing van de rechtsorde hebben bijgevolg een effect op de gezondheid van vrouwen. Het programma dat thans in uitvoering is ter ondersteuning van de vredeshandhavingskrachten van Ecowas (8 miljoen euro) heeft tot doel het gewenste vreedzame klimaat op te bouwen, samen met andere bilaterale en multilaterale donoren. Sommige van de projecten zijn evenwel specifiek opgezet om steun voor het herstel van de gezondheidsdiensten te verlenen en directe bijstand voor de volksgezondheid te verstrekken.

Het reïntegratieprogramma voor terugkerende vluchtelingen en ontheemden in Liberia (25 miljoen euro), dat sinds 2001 in uitvoering is, heeft een belangrijke component gezondheidszorg. Het doel daarvan is de verbeterde verstrekking van basisdiensten voor gezondheidszorg via de gezondheidsdienst van de districten, bijgestaan door niet-gouvernementele organisaties (NGO's), en verbeterde toegang tot goedkopere geneesmiddelen van goede kwaliteit via verbeteringen in de werking van de niet-gouvernementele nationale geneesmiddelendienst.

Onlangs is het programma voor herstel en capaciteitsopbouw na conflicten (40 miljoen euro) vastgesteld. Het doel ervan is de initiatieven voor vrede en nationale verzoening die in de Vredesovereenkomst van Accra zijn opgenomen, te bevorderen en te ondersteunen, teneinde de sociaal-politieke spanningen te doen afnemen en te komen tot verzoening (demobilisatie en sociaal-economische wederinschakeling van de strijdkrachten) op nationaal en plaatselijk niveau (wederoprichting en goede werking van de belangrijkste ministeries en andere cruciale instellingen). Met name is het doel ervan ook het proces van sociaal-economische rehabilitatie van de getroffen bevolkingsgroepen (vooral op het niveau van de dorpsgemeenschappen) aan te moedigen en te versnellen, en bij te dragen tot het materiële herstel van basisinfrastructuur en -diensten (openbare en andere), met inbegrip van de beschikbaarheid van volksgezondheidsdiensten, geneesmiddelen, onderwijs en water).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/311 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/311

---

(2004/C 78 E/0313)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3666/03

van Mario Mantovani (PPE-DE) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Gezondheidszorg en vrij verkeer van patiënten

Het arrest Müller-Fauré/Van Riet (C-385/99) van het Europees Hof van Justitie heeft een duidelijk onderscheid gemaakt tussen ambulante zorg en opname in een ziekenhuis door vast te stellen dat het verzoek om toestemming vooraf indruist tegen het principe van vrije dienstverlening, maar slechts in geval van een niet-ziekenhuisverpleging in een andere lidstaat door een dienstverlener met wie geen contract is gesloten. Het Europees Parlement heeft in het verslag over de toekomst van de gezondheidszorg waarvan ik rapporteur was, (december 2002 — A5-0452/2002) bevestigd dat het realiseren van doelstellingen van duurzaamheid, toegankelijkheid en kwaliteit van de gezondheidszorg het onder meer nodig maakt dat er één interne markt wordt gecreëerd voor diensten en producten in de gezondheidszorg die garanties biedt voor een hoge kwaliteit, toegankelijk en financieel betaalbaar is voor iedereen. Gelet op het rendement en de financiële capaciteit van de stelsels in de lidstaten en door zowel het vrij verkeer van burgers als toegang tot de diensten in alle landen van de Unie te garanderen met eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel.

Waarom heeft het Hof zich in dit arrest niet uitgesproken over verpleging in ziekenhuizen?

Mijn vraagt luidt in het bijzonder:

| — | Valt dit te rijmen met de status van de Europese burger wiens recht op gezondheidszorg naar aanleiding van deze uitspraak slechts volledig wordt gegarandeerd in het geval van ambulante verpleging en niet van verpleging in een ziekenhuis, waarbij men zich uitsluitend baseert op een zuiver economische logica? |
| --- | --- |

—

Valt dit te rijmen met de status van de Europese burger wiens recht op gezondheidszorg naar aanleiding van deze uitspraak slechts volledig wordt gegarandeerd in het geval van ambulante verpleging en niet van verpleging in een ziekenhuis, waarbij men zich uitsluitend baseert op een zuiver economische logica?

| — | Hoe valt dit „dubbel regime” met keuzevrijheid in geval van niet-ziekenhuisdiensten en de verplichting van toestemming vooraf bij opname in een ziekenhuis te rijmen met de garantie van een hoog niveau van gezondheidszorg zoals verankerd in de bestaande Verdragen? |
| --- | --- |

—

Hoe valt dit „dubbel regime” met keuzevrijheid in geval van niet-ziekenhuisdiensten en de verplichting van toestemming vooraf bij opname in een ziekenhuis te rijmen met de garantie van een hoog niveau van gezondheidszorg zoals verankerd in de bestaande Verdragen?

| — | Hoe kan het dat het opkomen voor de keuzevrijheid door de Europese burgers het financieel evenwicht bedreigt van een nationaal stelsel dat niet vergoedt voor diensten in een andere lidstaat waar een hoger tarief wordt gehanteerd dan in het eigen stelsel? |
| --- | --- |

—

Hoe kan het dat het opkomen voor de keuzevrijheid door de Europese burgers het financieel evenwicht bedreigt van een nationaal stelsel dat niet vergoedt voor diensten in een andere lidstaat waar een hoger tarief wordt gehanteerd dan in het eigen stelsel?

| — | Overwegende dat bij de toepassing van verordening 1408/71 (1) betreffende de sociale zekerheid van migrerende werknemers en hun gezinsleden de lidstaten mechanismen voor vergoeding achteraf in het leven hebben geroepen voor verpleging in een andere lidstaat dan de desbetreffende, zoals blijkt uit de technische moeilijkheden in verband met compensatie tussen staten in het geval van een vrije keus van de plaats voor verpleging van de rest van de Europese burgers? |
| --- | --- |

—

Overwegende dat bij de toepassing van verordening 1408/71 (1) betreffende de sociale zekerheid van migrerende werknemers en hun gezinsleden de lidstaten mechanismen voor vergoeding achteraf in het leven hebben geroepen voor verpleging in een andere lidstaat dan de desbetreffende, zoals blijkt uit de technische moeilijkheden in verband met compensatie tussen staten in het geval van een vrije keus van de plaats voor verpleging van de rest van de Europese burgers?

| — | De verplichting om vooraf toestemming te vragen voor verpleging in een ziekenhuis is een methode om de vrije keuze van patiënten te belemmeren op basis van kwaliteit en toegankelijkheid voor allen waardoor gediscrimineerd wordt tussen de burgers die niet beschikken over voldoende financiële middelen om zich te kunnen redden zonder toestemming en om een snelle adequate verpleging te verkrijgen. |
| --- | --- |

—

De verplichting om vooraf toestemming te vragen voor verpleging in een ziekenhuis is een methode om de vrije keuze van patiënten te belemmeren op basis van kwaliteit en toegankelijkheid voor allen waardoor gediscrimineerd wordt tussen de burgers die niet beschikken over voldoende financiële middelen om zich te kunnen redden zonder toestemming en om een snelle adequate verpleging te verkrijgen.

| — | De effectieve totstandkoming van de interne markt maakt een volledige erkenning nodig van de vier fundamentele vrijheden: wanneer komt er een vrije dienstverlening voor allen (of zij nu in het ziekenfonds zitten dan wel arts/verpleegkundige zijn)? |
| --- | --- |

—

De effectieve totstandkoming van de interne markt maakt een volledige erkenning nodig van de vier fundamentele vrijheden: wanneer komt er een vrije dienstverlening voor allen (of zij nu in het ziekenfonds zitten dan wel arts/verpleegkundige zijn)?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(15 januari 2004)

De Commissie is al in de gelegenheid geweest te antwoorden op de tijdens het vragenuur van de zitting van december 2003 door het geachte parlementslid gestelde mondelinge vraag H-763/03 over hetzelfde onderwerp (2). Op deze schriftelijke vraag kan de Commissie meer gedetailleerd antwoorden.

Zoals het geachte parlementslid stelt, heeft het Hof zich in het arrest Müller-Fauré/van Riet (3) uitgesproken over de kwestie van de toestemming voor vergoeding in geval van in een andere lidstaat verleende zorg. Dit arrest volgt op een reeks andere sinds 1998 door het Hof in deze kwestie gewezen arresten (4). Opgemerkt dient te worden dat het Hof zich opnieuw over dit onderwerp heeft uitgesproken in de zaak Inizan (5). De aan de Commissie gestelde vragen dienen te worden beschouwd in het licht van al deze jurisprudentie.

In deze arresten heeft het Hof het recht erkend van patiënten om een vergoeding te ontvangen in geval van in een andere lidstaat gemaakte kosten voor medische verzorging. Het Hof heeft de uitoefening van dit recht echter omringd met voorwaarden die onder andere bedoeld zijn om het financiële evenwicht van de sociale zekerheid te garanderen en een hoog niveau van gezondheidszorg te waarborgen. Deze overwegingen liggen ten grondslag aan het onderscheid dat door het Hof wordt gemaakt tussen diensten in het ziekenhuis en die daarbuiten. Benadrukt dient echter te worden dat zelfs in het geval van verpleging in het ziekenhuis waarbij het Hof een toestemming gerechtvaardigd heeft geacht, het niettemin van mening is geweest dat deze eis niet langer afdoende gerechtvaardigd is in het geval de patiënt geconfronteerd is met gezien zijn gezondheidstoestand buitensporige wachttijden. Het Hof heeft dus de gezondheidszorg van de patiënt laten prevaleren boven overwegingen van puur economische aard die overigens, volgens een vaste rechtspraak, geen rechtvaardiging kunnen zijn voor het belemmeren van het grondbeginsel van de vrije dienstverlening.

Wat betreft de verpleging buiten een ziekenhuis heeft het Hof de keuzevrijheid van de patiënten erkend door aan te geven dat de eis van toestemming vooraf voor een vergoeding niet gerechtvaardigd is en moet worden afschaft. Het Hof heeft bevestigd dat de vergoeding van deze verpleging, om het financieel evenwicht van het sociale zekerheidstelsel van de lidstaat van aansluiting niet in gevaar te brengen, plaatsvindt binnen de grenzen van de dekking die de patiënten genieten in hun lidstaat van aansluiting. De lidstaat van aansluiting is dus slechts gehouden de in een andere lidstaat verleende zorg te vergoeden voor zover deze zorg wordt bekostigd door zijn socialezekerheidsstelsel indien deze zorg wordt verleend op zijn eigen grondgebied; de vergoeding van de kosten voor deze zorg vindt plaats volgens de tarieven van de lidstaat van aansluiting, en de voorwaarden waaraan de lidstaten het verlenen van verpleging buiten een ziekenhuis op hun grondgebied onderwerpen, zoals de eis van raadpleging vooraf van een huisarts voordat een specialist wordt geraadpleegd, blijven van toepassing in geval van in een andere lidstaat verleende zorg.

Wat de verpleging in een ziekenhuis betreft, heeft het Hof erkend dat de eis van een toestemming gerechtvaardigd is vanwege de planningsbehoeften van de lidstaten. Het gaat er immers om hun in staat te stellen om enerzijds in de ziekenhuizen op hun grondgebied een toereikend, evenwichtig en permanent aanbod van kwaliteitszorg te garanderen en anderzijds de beheersing van de kosten te waarborgen en iedere verspilling van technische en personele middelen zoveel mogelijk te voorkomen. Het handhaven van de eis van toestemming in dat geval dient derhalve de belangen van de patiënten die in hun eigen lidstaat een adequate behandeling moeten kunnen krijgen. Het Hof heeft overigens aangegeven dat indien dat niet het geval was, bijvoorbeeld in het geval dat er op het nationale grondgebied wachtlijsten bestaan voor de zorg die vanwege de gezondheidstoestand van de patiënt vereist is, een weigering om toestemming te verlenen voor behandeling in een andere lidstaat niet gerechtvaardigd zou zijn. Het Hof heeft immers benadrukt dat de toestemming om een behandeling te ondergaan in een andere lidstaat slechts geweigerd kan worden indien op het nationale grondgebied tijdig een identieke of voor de patiënt even doeltreffende behandeling kan worden verkregen. Het heeft aangegeven dat „teneinde te bepalen of tijdig een dergelijke behandeling kan worden verkregen, de nationale autoriteiten rekening moeten houden met alle omstandigheden van ieder concreet geval, door niet alleen naar behoren rekening te houden met de gezondheidstoestand van de patiënt op het moment waarop de toestemming wordt gevraagd en in voorkomend geval diens mate van pijn of de aard van diens handicap, die bijvoorbeeld het uitoefenen van een beroep onmogelijk zou kunnen maken of buitensporig zou kunnen bemoeilijken, maar ook diens antecedenten.” De burgers kunnen derhalve voortaan de kosten van door hun gezondheidstoestand vereiste verpleging in een ziekenhuis, zelfs wanneer deze is genoten in een andere lidstaat, vergoed krijgen. De mogelijkheid om zich naar het buitenland te begeven om aldaar verpleegd te worden is dus niet meer alleen voorbehouden aan patiënten die over voldoende financiële middelen beschikken om hun medische kosten te betalen zonder tussenkomst van de sociale zekerheid.

Verordening 1408/71 (6), waarmee wordt beoogd de vrije dienstverlening als bedoeld in artikel 49 van het EG-verdrag te ondersteunen en vergemakkelijken, heeft tot doel de sociaal-verzekerden een recht toe te kennen op verstrekkingen die in de lidstaat van verblijf worden verleend, voor rekening van het bevoegde orgaan, volgens de wettelijke regeling van de lidstaat waarin de verstrekkingen worden verleend, alsof de sociaal-verzekerde daar is aangesloten. In dat opzicht doet het gemeenschapsrecht geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om hun socialezekerheidsstelsels in te richten, en bij het ontbreken van harmonisatie op communautair niveau is het aan de wetgeving van elke lidstaat om enerzijds de voorwaarden voor het recht of de plicht om zich aan te sluiten bij een stelsel van sociale zekerheid en anderzijds de voorwaarden die recht geven op prestaties vast te stellen.

Artikel 22 van Verordening 1408/71 voorziet in een mechanisme voor de vergoeding van de kosten van behandelingen waarvoor patiënten toestemming hebben gekregen die te ondergaan in een andere lidstaat, met name voor verpleging in een ziekenhuis. Artikel 36 van de Verordening regelt in de praktijk de voorwaarden voor het dragen van de kosten door de socialezekerheidsinstellingen. Wat betreft de verpleging die een persoon voornemens is te ondergaan in een andere lidstaat, bepaalt artikel 22 voornoemd in welke gevallen lidstaten de toestemming voor het dragen van de kosten van verpleging in het buitenland niet kunnen weigeren. Bijgevolg behouden de lidstaten alle mogelijkheden om andere omstandigheden vast te stellen waarin toestemming kan worden verleend op grond van hun nationale wetgeving. De moeilijkheden waaraan het geachte parlementslid refereert, zijn door de lidstaten aangevoerd met betrekking tot het dragen van ziekenhuiskosten die direct in een andere lidstaat zijn gemaakt, uit hoofde van de vrije dienstverlening en niet op grond van Verordening 1408/71. Deze Verordening voorziet immers in de eis van voorafgaande toestemming met betrekking tot verpleging in een ziekenhuis, hetgeen door het Hof gerechtvaardigd is geacht. Dit instrument bevat dus technische en administratieve oplossingen om de vergoeding van patiënten in een andere lidstaat onder aanvaardbare voorwaarden te garanderen, voor zover de lidstaten er ruimer en op een transparantere wijze gebruik van maken.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2)  Schriftelijk antwoord van 17.12.2003.

(3)  Arrest V.G. Müller-Fauré tegen Onderlinge Waarborgmaatschappij O.Z. Zorgverzekeringen UA en tussen E.E. M. van Riet en Onderlinge Waarborgmaatschappij ZAO Zorgverzekeringen. zaak C-385/99 van 13.5.2003, Jurispr. 2003 blz. I-04509.

(4)  Arrest Kohll, zaak C-155/96 van 28.4.1998, Jurispr. 1998 blz. I-1931, Arrest Decker, zaak C-120/95 van 28.4.1998, Jurispr. 1998 blz. I-1831, Arrest Smits en Peerbooms, zaak C-157/99 van 12.7.2001, Jurispr. 2001 blz. I-05473, Arrest Vanbraekel, zaak C-368/98 van 12.7.2001, Jurispr. 2001 blz. I-05363.

(5)  Arrest Patricia Inizan/Caisse Primaire d'Assurance Maladie des Hauts-de-Seine, zaak C-56/01 van 23.10.2003 (nog niet gepubliceerd).

(6)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971, versie bijgewerkt bij Verordening 118/97, PB L 28 van 30.1.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/313 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/313

---

(2004/C 78 E/0314)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3693/03

van Armin Laschet (PPE-DE) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Niet-gepubliceerde studie over het antisemitisme van het EUMC

| 1. | Deelt de Commissie de opvatting van het Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat (EUMC = European Monitoring Centre for Racism en Xenophobia), dat een door het Centrum voor antiracisme-onderzoek van de Technische Universiteit van Berlijn in oktober 2002 opgestelde studie niet mag worden gepubliceerd? |
| --- | --- |

1.

Deelt de Commissie de opvatting van het Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat (EUMC = European Monitoring Centre for Racism en Xenophobia), dat een door het Centrum voor antiracisme-onderzoek van de Technische Universiteit van Berlijn in oktober 2002 opgestelde studie niet mag worden gepubliceerd?

| 2. | Zo ja, om welke redenen? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, om welke redenen?

| 3. | Zo neen, is de Europese Commissie bereid zich ervoor in te zetten dat deze door het gerenommeerde Centrum voor antiracisme-onderzoek van de Technische Universiteit van Berlijn opgestelde studie onmiddellijk gepubliceerd wordt? |
| --- | --- |

3.

Zo neen, is de Europese Commissie bereid zich ervoor in te zetten dat deze door het gerenommeerde Centrum voor antiracisme-onderzoek van de Technische Universiteit van Berlijn opgestelde studie onmiddellijk gepubliceerd wordt?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(13 januari 2004)

Het onderzoek naar antisemitisme waarnaar de afgevaardigde verwijst, werd uitgevoerd door de Technische Universiteit van Berlijn, als contractant van het Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat (EUMC), en niet door de Commissie. In een verklaring van 26 november 2003 verwerpt het EUMC de beschuldigingen dat het rapport in een la was verdwenen. In deze verklaring legt de voorzitter van het bestuur uit dat het werk van de contractanten naar de mening van de bestuurdersleden van lage kwaliteit was en onvoldoende empirisch was onderbouwd. De voorzitter heeft ook duidelijk gemaakt dat hij het betreurde dat een collectieve beslissing van het bestuur, genomen zuiver op grond van de kwalitatieve tekortkomingen van het onderzoek van het Centrum in Berlijn, is aangewend om de belangrijke werkzaamheden van het EUMC ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat in Europa in diskrediet te brengen.

Het bestuur van het EUMC, dat als college heeft geoordeeld over de kwaliteit van het onderzoek, bestaat uit vijftien onafhankelijke en eminente deskundigen op het gebied van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme, aangevuld met een vertegenwoordiger van de Commissie, de Raad en het Parlement.

Dit onderzoek is nu gepubliceerd op de website van het EUMC en is te vinden op het volgende adres: (http://www.eumc.eu.int/eumc/index.php).

Bij het verslag is een verklaring gevoegd met de redenen waarom de kwaliteit van het onderzoek door het bestuur onvoldoende werd geacht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/314 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/314

---

(2004/C 78 E/0315)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3696/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(3 december 2003)

Betreft:   Evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces

In aanbeveling 96/694/EG (1) van de Raad van 2 december 1996 wordt de Commissie verzocht voor het eerst drie jaar na goedkeuring van deze aanbeveling en vervolgens ieder jaar, „op basis van de door de Lidstaten en de Instellingen, de organen en de gedecentraliseerde organen van de Europese Gemeenschappen verstrekte gegevens”, een verslag over de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling aan (o.m.) het Parlement voor te leggen. Tot dusverre is alleen het eerste van deze verslagen aan het Europees Parlement voorgelegd (in 2000).

Wanneer is de Commissie voornemens de jaarlijkse verslagen die hadden moeten volgen toe te zenden? Zijn de vragenlijsten aan de lidstaten toegezonden (alsook aan de staten en instellingen waarop de aanbeveling van toepassing is) ter verzameling en verwerking van gegevens over de vooruitgang die is geboekt in het kader van de tenuitvoerlegging van de aanbeveling? Waarom heeft de Commissie nog niet voldaan aan haar verplichting overeenkomstig de aanbeveling van de Raad?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(27 januari 2004)

De evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces is een thema waar de Commissie veel belang aan hecht.

De Commissie heeft in 2000 een verslag over Aanbeveling 96/694/EG van de Raad betreffende de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces gepubliceerd. De conclusie van dit verslag was dat het sinds 1996 gevoerde beleid wel een algemeen positief effect heeft gehad, maar dat een aantal oorspronkelijke doelstellingen niet waren bereikt en dat verdere follow-up noodzakelijk was.

In haar jaarverslagen inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen houdt de Commissie toezicht op de situatie m.b.t. de gelijkheid van mannen en vrouwen in het besluitvormingsproces. In deze verslagen, die sinds 2000 worden opgesteld, is een selectie van cijfers over deze materie opgenomen en wordt nagegaan hoe de wetgeving inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen in het besluitvormingsproces zich in de lidstaten ontwikkelt.

Sinds 1999 keurt de Raad conclusies goed over indicatoren voor de monitoring van de vorderingen op beleidsgebieden die verband houden met het Actieplatform van Peking. Tijdens de vergadering van de Raad van 1 december 2003 is een pakket indicatoren en statistieken met betrekking tot vrouwen in het economische besluitvormingsproces goedgekeurd.

In het kader van het vierde actieprogramma van de Unie inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen heeft de Commissie de Europese gegevensbank „Vrouwen in het besluitvormingsproces” gefinancierd. In 2003 werden in het kader van het vijfde actieprogramma voornamelijk subsidies verleend om de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen op alle gebieden van het besluitvormingsproces te bevorderen.

Op basis van een analyse van deze verschillende initiatieven heeft de Commissie beslist om de gegevensbank „Vrouwen en mannen in het besluitvormingsproces” op te starten. Zowel de benadering als het toepassingsgebied van deze gegevensbank zijn op de toekomst gericht. Ze bevat gegevens over tal van actoren en vormt een permanente bron van informatie over de gemaakte vorderingen op het gebied van de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces op politie, openbaar, juridisch, sociaal en economisch vlak.

---

(1)  PB L 319 van 10.12.1996, blz. 11.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/315 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/315

---

(2004/C 78 E/0316)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3761/03

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Verplichting tot het afmaken van paarden wegens gebruik van nandrolon

In Finland heeft zich onlangs een geval van doping van een renpaard voorgedaan via inspuiting van nandrolon. De districtsdierenarts ter plaatse is van mening dat alle renpaarden volgens de wet worden ingedeeld als productiedieren en stelt vast dat het dier in kwestie zo spoedig mogelijk moet worden afgemaakt om te voorkomen dat het in de voedselketen terecht komt, hoewel het paard nooit voor dit doel bestemd is geweest. De wetgeving is echter niet helder, daar wordt gesteld dat het paard „kan” worden afgemaakt. De wet is gekoppeld aan de EU-richtlijnen 96/22 (1) en 96/23 (2).

Acht de Commissie de wijze waarop de districtsdierenarts de richtlijnen 96/22 en 96/23 interpreteert correct, zodat dit renpaard zo spoedig mogelijk moet worden afgemaakt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 januari 2004)

Richtlijn 96/22/EG (3), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/74/EG (4) en Richtlijn 96/23/EG (5), en met name artikel 23, lid 2, kan zodanig worden geïnterpreteerd dat in geval van doping van een paard via inspuiting van het hormoon nandrolon het paard onmiddellijk naar een daartoe aangewezen slachthuis of destructiebedrijf moet worden gebracht.

Dit geldt echter niet als de eigenaar van het paard het dier niet laat slachten met het oog op menselijke consumptie in overeenstemming met de controlemechanismen die zijn vastgesteld in Beschikking 93/623/EEG (6) en Beschikking 2000/68/EG (7).

Artikel 23, lid 2, van Richtlijn 96/23 bepaalt:

| 2. | Aansluitend op de monsterneming overeenkomstig artikel 17 worden de positief bevonden dieren, wanneer bevestigd wordt dat er sprake is van illegale behandeling, onmiddellijk ter plaatse gedood of, vergezeld van een officieel veterinair certificaat, rechtstreeks naar het aangewezen slachthuis of een destructiebedrijf gebracht om er te worden gedood. De gedode dieren worden vervolgens afgevoerd naar een bedrijf voor de verwerking van hoog-risicomateriaal zoals bepaald in Richtlijn 90/667/EEG (21). |
| --- | --- |

2.

Aansluitend op de monsterneming overeenkomstig artikel 17 worden de positief bevonden dieren, wanneer bevestigd wordt dat er sprake is van illegale behandeling, onmiddellijk ter plaatse gedood of, vergezeld van een officieel veterinair certificaat, rechtstreeks naar het aangewezen slachthuis of een destructiebedrijf gebracht om er te worden gedood. De gedode dieren worden vervolgens afgevoerd naar een bedrijf voor de verwerking van hoog-risicomateriaal zoals bepaald in Richtlijn 90/667/EEG (21).

De context van deze bepaling maakt duidelijk dat het vernietigen van het dier nadat het is geslacht tot doel heeft te garanderen dat het vlees niet in de voedselketen terechtkomt. Deze bepaling kan bijgevolg zodanig worden geïnterpreteerd dat in geval van doping van een paard via inspuiting van het hormoon nandrolon het paard onmiddellijk naar een daartoe aangewezen slachthuis of destructiebedrijf moet worden gebracht wanneer de bevoegde autoriteit niet beschikt over bijkomende officiële controlemechanismen ter bescherming van de volksgezondheid.

Dergelijke bijkomende controlemechanismen omvatten de identificatie van geregistreerde paarden, zoals bepaald in Beschikkingen 93/623/EEG (8) en 2000/68/EG.

---

(1)  PB L 125 van 23.5.1996, blz. 3.

(2)  PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.

(3)  PB L 125 van 23.5.1996.

(4)  Richtlijn 2003/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 houdende wijziging van Richtlijn 96/22/EG van de Raad betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van bèta-agonisten, PB L 262 van 14.10.2003.

(5)  Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG, PB L 125 van 23.5.1996.

(6)  PB L 298 van 3.12.1993.

(7)  2000/68/EG: Beschikking van de Commissie van 22 december 1999 houdende wijziging van Beschikking 93/623/EEG en tot vaststelling van de identificatievoorschriften voor als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen, PB L 23 van 28.1.2000.

(8)  PB L 298 van 3.12.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/316 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/316

---

(2004/C 78 E/0317)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3764/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Spaans programma voor waterbeheer: prijs van het overgehevelde water en terugvordering van fondsen

Zoals de Commissie bekend is, besteedt de Spaanse regering een aanzienlijk deel van de door haar ontvangen communautaire gelden aan de cofinanciering van werken voor regulering van de waterstand. De Spaanse wetgeving verplicht begunstigden van werken op het gebied van waterregulering die mede uit publieke gelden worden gefinancierd, tot naleving van specifieke voorschriften, die erop zijn gericht de kosten van de overheidsinvestering te compenseren (artikel 114 van het Koninklijk wetgevend besluit van 20 juli 2001, nr. 1/2001, houdende goedkeuring van de herziene waterwet, BOE 24.7.2002). Onlangs heeft de voorzitter van het waterschap van de Júcar, de heer José María González Ortea, ervoor gepleit de gebruikers van de nieuwe waterbouwkundige infrastructuren niet te belasten belast met terugstorting van de Europese gelden die zijn toegewezen aan waterbouwkundige werken van communautair belang (Las Provincias, 13 november 2003).

Het Gemeenschapsrecht voorziet in de verplichting tot transparantie in het beheer en bij de besteding van Europese gelden (overwegingen 26 en 27, artikelen 17, 19, 34, 36 en 36 van verordening 1260/99 (1)). Ook is er een verbod op concurrentievervalsing binnen de interne markt in de vorm van overheidssubsidies (artikel 87 van het EG-Verdrag), is er een verplichting tot bescherming van de financiële belangen van Gemeenschap (artikel 280 van het EG-Verdrag) en dient verplicht het beginsel te worden nageleefd van terugvordering van kosten van diensten op het gebied van waterbeheer (artikel 9 van richtlijn 2000/60/EG (2)). Indien de Spaanse regering communautaire financiering aanvraag voor een project op het gebied van waterbeheer, is de Commissie dan niet van oordeel dat deze regering duidelijke en heldere gegevens moet verschaffen over de volgende punten:

| — | wie zijn de begunstigden en voor wie is het „gereguleerde water” bestemd; |
| --- | --- |

—

wie zijn de begunstigden en voor wie is het „gereguleerde water” bestemd;

| — | hoe gaan de begunstigden bijdragen aan het terugbetalen van de openbare investeringskosten; |
| --- | --- |

—

hoe gaan de begunstigden bijdragen aan het terugbetalen van de openbare investeringskosten;

| — | zal er een andere procedure worden gevolgd voor de terugbetaling van door de staat ingebrachte financiële steun dan voor de terugbetaling van door de Gemeenschap betaalde bedragen, en |
| --- | --- |

—

zal er een andere procedure worden gevolgd voor de terugbetaling van door de staat ingebrachte financiële steun dan voor de terugbetaling van door de Gemeenschap betaalde bedragen, en

| — | zullen de begunstigden op enigerlei wijze worden vrijgesteld van hun bijdrage aan het terugbetalen van de communautaire gelden? |
| --- | --- |

—

zullen de begunstigden op enigerlei wijze worden vrijgesteld van hun bijdrage aan het terugbetalen van de communautaire gelden?

Met andere woorden, is de Commissie voor wat betreft het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó van oordeel dat haar voldoende gegevens zijn verstrekt om vast te stellen wie de begunstigden zijn van deze werken, op welke wijze deze zullen bijdragen aan het terugbetalen van de kosten en of alle of een bepaalde groep begunstigden zullen/zal worden vrijgesteld van deze bijdragen?

Heeft de Spaanse regering het voornemen te kennen gegeven om op enigerlei wijze alle of sommige begunstigden vrij te stellen van het leveren van een bijdrage aan de terugbetaling van de investeringskosten?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 februari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(2)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/317 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/317

---

(2004/C 78 E/0318)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3765/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Carrara

Op mijn vorige vraag E-1063/03 (1) of de gemeente Carrara projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/317 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/317

---

(2004/C 78 E/0319)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3766/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Florence

Op mijn vorige vraag E-1064/03 (1) of de gemeente Florence projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/318 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/318

---

(2004/C 78 E/0320)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3767/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Livorno

Op mijn vorige vraag Ε-1065/03 (1) of de gemeente Livorno projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/318 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/318

---

(2004/C 78 E/0321)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3768/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Macerata

Op mijn vorige vraag E-1066/03 (1) of de gemeente Macerata projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/318 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/318

---

(2004/C 78 E/0322)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3769/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Massa

Op mijn vorige vraag E-1067/03 (1) of de gemeente Massa projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/319 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/319

---

(2004/C 78 E/0323)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3770/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Perugia

Op mijn vorige vraag E-1068/03 (1) of de gemeente Perugia projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/319 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/319

---

(2004/C 78 E/0324)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3771/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Pistoia

Op mijn vorige vraag E-1071/03 (1) of de gemeente Pistoia projecten heeft ingediend en financiële middelen in het kader van het Leonardo-programma heeft gekregen, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/319 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/319

---

(2004/C 78 E/0325)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3772/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Prato

Op mijn vorige vraag E-1072/03 (1) of de gemeente Prato projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/320 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/320

---

(2004/C 78 E/0326)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3773/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Siena

Op mijn vorige vraag E-1073/03 (1) of de gemeente Siena projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/320 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/320

---

(2004/C 78 E/0327)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3774/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Terni

Op mijn vorige vraag E-1074/03 (1) of de gemeente Terni projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/320 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/320

---

(2004/C 78 E/0328)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3775/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Stand van zaken met betrekking tot de financiële middelen uit het Leonardo-programma ten behoeve van de gemeente Ancona

Op mijn vorige vraag E-1062/03 (1) of de gemeente Ancona projecten heeft ingediend en financiële middelen heeft gekregen in het kader van het Leonardo-programma, heeft de Commissie op 8 mei 2003 geantwoord dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie voor wat betreft de centraal beheerde middelen mededelen of na deze datum projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/321 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/321

---

(2004/C 78 E/0329)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3793/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het programma „Leonardo da Vinci” voor de gemeente Pisa

Op mijn eerdere vraag E-1070/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Pisa in het kader van het programma „Leonardo da Vinci” projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 8 mei 2003 dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie, nog steeds voor wat de centraal beheerde middelen aangaat, meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend, en met welk resultaat?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Reding namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3765/03, E-3766/03, E-3767/03, E-3768/03, E-3769/03, E-3770/03, E-3771/03, E-3772/03, E-3773/03, E-3774/03, E-3775/03 en E-3793/03

(15 januari 2004)

Een deel van de uit hoofde van het Leonardo da Vinci-programma toegewezen middelen wordt gedecentraliseerd beheerd door nationale bureaus. Dat geldt in het bijzonder voor projecten voor grensoverschrijdende mobiliteit; 40 procent van de jaarlijkse begroting van het programma wordt besteed voor dit soort projecten.

Voor meer informatie over deze projecten kan de geachte afgevaardigde contact opnemen met het nationaal bureau in Italië: ISFOL, Via G.B. Morgagni 30/e, I-00161 Roma, tel. (+39-06) 44 59 01 fax (+39-06) 44 59 04 75.

Er is een zoekactie uitgevoerd met betrekking tot de middelen die centraal door de Commissie beheerd worden (proefprojecten, thematische acties, taalbeheersing, grensoverschrijdende netwerken, referentieinstrumenten). Het ging daarbij om de gemeenten Ancona, Carrara, Firenze, Livorno, Macerata, Massa, Perugia, Pisa, Pistoia, Prato, Siena en Terni. Gebleken is dat geen van deze gemeenten heeft gereageerd op de oproep tot het indienen van voorstellen zoals die in het kader van het Leonardo da Vinci-programma voor 2003 is uitgebracht (de selectieprocedure is in juli 2003 afgesloten).

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 151.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/321 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/321

---

(2004/C 78 E/0330)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3794/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Afgifte van visserijcertificaten

Heeft de Commissie plannen om een transparante en vergelijkbare methode vast te stellen om na te gaan welke vormen van visserij in de EU op duurzame wijze worden beheerd; bijvoorbeeld overeenkomstig de richtsnoeren voor de regeling betreffende afgifte van certificaten die door de Maríne Stewardship Council is vastgesteld?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 januari 2004)

Na de consolidatie van de vorig jaar ingevoerde hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid is de tijd gekomen om het probleem van de milieukeuren adequaat te behandelen. Met het oog hierop is de Commissie voornemens in het eerste semester 2004 een mededeling met beschikbare opties aan de Raad en het Parlement voor te leggen om vervolgens een diepgaand debat met alle belanghebbenden op gang te brengen.

Er zij aan herinnerd dat deze kwestie in internationale fora zeer omstreden was. Vooral ontwikkelingslanden brachten grote reserves naar voren. De Commissie zal zich dan ook baseren op de ervaring met bestaande certificeringsregelingen en op lopende conceptuele werkzaamheden van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO).

Een communautair initiatief zou het mogelijk moeten maken leemten op te vullen en het toenemende aantal onbetrouwbare of onvoldoende gecontroleerde particuliere etiketteringsprogramma's in te dijken. Milieukeurregelingen zouden op niet-discriminerende basis moeten openstaan voor alle marktdeelnemers, moeten worden aangepast aan de behoeften van kleine en middelgrote bedrijven, met name wat de kosten betreft, en volledig in overeenstemming moeten zijn met de relevante voorschriften van de Wereldhandelsorganisatie (WTO).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/322 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/322

---

(2004/C 78 E/0331)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3798/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Ancona

Op mijn vorige vraag (E-0978/03 (1)) of de gemeente Ancona projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/322 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/322

---

(2004/C 78 E/0332)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3799/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Pisa

Op mijn vorige vraag (E-0986/03 (1)) of de gemeente Pisa projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/322 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/322

---

(2004/C 78 E/0333)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3800/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Pistoia

Op mijn vorige vraag (E-0987/03 (1)) of de gemeente Pistoia projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/323 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/323

---

(2004/C 78 E/0334)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3801/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Prato

Op mijn vorige vraag (E-0988/03 (1)) of de gemeente Prato projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/323 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/323

---

(2004/C 78 E/0335)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3802/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Siena

Op mijn vorige vraag (E-0989/03 (1)) of de gemeente Siena projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/323 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/323

---

(2004/C 78 E/0336)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3803/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Terni

Op mijn vorige vraag (E-0990/03 (1)) of de gemeente Terni projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/323 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/323

---

(2004/C 78 E/0337)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3804/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Perugia

Op mijn vorige vraag (E-0984/03 (1)) of de gemeente Perugia projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/324 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/324

---

(2004/C 78 E/0338)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3805/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Carrara

Op mijn vorige vraag (E-0979/03 (1)) of de gemeente Carrara projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/324 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/324

---

(2004/C 78 E/0339)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3806/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Florence

Op mijn vorige vraag (E-0980/03 (1)) of de gemeente Florence projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/324 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/324

---

(2004/C 78 E/0340)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3807/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Livorno

Op mijn vorige vraag (E-0981/03 (1)) of de gemeente Livorno projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/324 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/324

---

(2004/C 78 E/0341)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3808/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Macerata

Op mijn vorige vraag (E-0982/03 (1)) of de gemeente Macerata projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/325 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/325

---

(2004/C 78 E/0342)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3809/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Massa

Op mijn vorige vraag (E-0983/03 (1)) of de gemeente Massa projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Reding namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3798/03, E-3799/03, E-3800/03, E-3801/03, E-3802/03, E-3803/03, E-3804/03, E-3805/03, E-3806/03, E-3807/03, E-3808/03 en E-3809/03

(26 januari 2004)

De Commissie heeft, zoals het geachte parlementslid aangeeft, op 30 juli 2003 antwoord gegeven op een vraag die betrekking had op hetzelfde onderwerp (2).

De situatie is sinds juli 2003 als volgt: de oproep voor het indienen van voorstellen voor projecten die zich in 2004 in het kader van het programma Cultuur 2000 afspelen, is op 31 oktober 2003 (voor eenjarige projecten) en op 15 november 2003 (voor meerjarige projecten) gesloten.

Voor de ingediende projecten loopt nu de selectieprocedure en de Commissie is in dit stadium van de selectieprocedure dan ook verplicht de regels aangaande vertrouwelijkheid te respecteren, wat betekent dat de Commissie geen informatie mag geven over de ingediende projecten en de culturele instellingen die de projecten hebben ingediend.

Zoals de Commissie ook al in haar voorgaande antwoord aangaf, zal alle informatie aangaande de geselecteerde projecten zodra de selectieprocedure is afgerond op internet worden gepubliceerd op het adres: (http://europa.eu.int/comm/culture/eac/index_en.html).

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

(2)  Schriftelijke vraag E-0830/03, samengevoegd met de schriftelijke vragen E-892/03 en E-0978/03 tot E-0990/03 van het geachte parlementslid, PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/325 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/325

---

(2004/C 78 E/0343)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3810/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   EU-voorschriften inzake het terugzetten van gezonde vis

Door de quotaregeling van de EU voor de visserij van de lidstaten zijn Deense vissers ieder jaar gedwongen ongeveer 500 000 ton eerste klas dode vis terug te zetten in de Noodzee. Deze hoeveelheid vertegenwoordigt een waarde van 25 miljoen euro. Hiervan is 45 000 ton kabeljauw, d.w.z. 14 miljoen stuks eerste klas Deense kabeljauw.

Alleen in deze weken al wordt 40 ton zeetong teruggegooid in het Deense deel van het Kattegat. De EU-vissersvloot in zijn geheel zet op basis van de geldende voorschriften voor bijna 1 miljard euro aan gezonde vis terug in de Noordzee. Naast kabeljauw en zeetong gaat het om grote hoeveelheden zeekreeft, tarbot en schol.

Ten eerste is er sprake van een onethische verspilling van voedsel, ten tweede betekent het feit dat dode vis terug wordt gezet een verontreiniging van het milieu en ten derde wordt het hele streven van de EU de exploitatie van visbestanden te beperken op deze manier volstrekt absurd. De vis wordt vernietigd en de bestanden en hun voortplanting worden aangetast.

Als de exploitatie van de visbestanden moet worden beperkt, kan dit gebeuren door het aantal zogeheten dagen op zee waarover de vissers beschikken, te beperken wanneer zij de hoeveelheid vis aan land hebben gebracht die redelijk wordt geacht.

Tegelijk met deze absurde vernietiging van bestanden staat de EU vissers uit Noorwegen en Oostzeelanden die nog geen lid van de EU zijn toe aanzienlijke hoeveelheden vis in Deense havens aan land te brengen. Naar verluidt is de visserijcontrole van deze vissersvaartuigen uit derde landen veel soepeler dan de controle van door Deense vissersboten aan land gebrachte hoeveelheden.

De amateuristische poging van de EU de visserij te sturen brengt voor de EU als geheel omvangrijke schade met zich mee en wekt de indruk van een bureaucratische schending die het tegengestelde bewerkstelligt van wat werd nagestreefd.

Welke maatregelen overweegt de Commissie om te voorkomen dat vis als afval wordt behandeld en dat het visserijbedrijf wordt vernietigd wegens de zogeheten discard van gezonde vis?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 januari 2004)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat een goed visserijbeheer belangrijk is, en zij deelt zijn bezorgdheid over de problemen in verband met de teruggooi van vis. Zij heeft verscheidene rapporten en studies aan dit onderwerp gewijd en onlangs heeft zij er een mededeling (1) over gepubliceerd. In die mededeling wordt gewezen op de omvang van het probleem, maar ook op de complexe oorzaken van de teruggooi: de bij de regelgeving voorgeschreven teruggooi, waarop in de vraag van het geachte parlementslid nader wordt ingegaan, is weliswaar niet verwaarloosbaar, maar vormt toch slechts een minderheid in vergelijking met de teruggooi die het gevolg is van economisch opportunisme van de vissers. In de genoemde mededeling wordt er ook op gewezen dat de teruggooi met diverse middelen kan worden beperkt, waarvan er echter geen enkel op zichzelf toereikend is om het probleem als geheel aan te pakken. De Commissie is het wel met het geachte parlementslid eens dat een betere beheersing van de visserij-inspanningen een van de doeltreffende middelen ter bestrijding van de teruggooi is, maar andere instrumenten kunnen en moeten eveneens in overweging worden genomen.

Het is nuttig dit alles te constateren, maar de Commissie wil zich daar niet toe beperken. Zij is integendeel vastbesloten op te treden om tot een belangrijke vermindering van de teruggooi te komen. Daarom heeft zij zich ertoe verbonden visserijtakken aan te wijzen waarvoor concrete maatregelen zullen worden genomen. Daarvan worden voordelen verwacht voor de betrokken visserijtakken, maar daarnaast zal op die manier ook concrete ervaring kunnen worden opgedaan met de bijdrage die de verschillende instrumenten aan de bestrijding van de teruggooi kunnen leveren. Het directoraat-generaal Visserij pleegt momenteel uitgebreid overleg om tot concrete en precieze projecten te komen.

De Commissie is zich er overigens van bewust dat de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) kunnen worden ervaren als een bron van belemmeringen voor het bedrijfsleven, maar zij is het niet met het geachte parlementslid eens dat die regels tegelijk amateuristisch en onnodig bureaucratisch zijn. De Commissie staat integendeel een zo krachtig mogelijk optreden voor, maar haar voorstellen worden niet altijd gevolgd door de andere spelers van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Tegelijk streeft de Commissie ernaar de regels zoveel mogelijk te vereenvoudigen om deze te beperken tot wat strikt noodzakelijk is, en momenteel wordt gewerkt aan verdere plannen in die richting die tijdens het toekomstige Nederlandse voorzitterschap hun beslag moeten krijgen. In de huidige situatie van overbevissing van de belangrijkste visbestanden en een te grote vangstcapaciteit zijn voor een doeltreffend beheer echter diverse beperkingen nodig, waaronder vangstbeperkingen. De quota die daaruit voortvloeien, kunnen tot de teruggooi van vis leiden, vooral wanneer geen maatregelen voor een goed beheer van het gebruik van de quota voor de verschillende soorten worden genomen. De Commissie hoopt zeer dat de nationale autoriteiten zonder op haar conclusies over de bovenbedoelde proefprojecten te wachten in overleg met het betrokken bedrijfsleven maatregelen zullen nemen die een beperking van de teruggooi mogelijk maken, te beginnen met een beter beheer van het gebruik van de quota voor de verschillende soorten en een betere verdeling in ruimte en tijd van de visserij-inspanningen.

Wat de controle betreft op de vis die in Deense havens wordt aangevoerd door niet-communautaire vaartuigen, bieden de verordeningen inzake de controle op de visserij de Deense autoriteiten de mogelijkheid om streng op te treden wanneer vissers uit landen als Noorwegen en de Baltische staten vis aan land brengen die mogelijk in strijd met de internationaal erkende voorschriften is gevangen, en de Commissie heeft geen enkele reden om aan te nemen dat de Deense autoriteiten geen goed gebruik maken van de bevoegdheden die het gemeenschappelijk visserijbeleid hun op dit gebied verleent.

---

(1)  COM(2002)656 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/327 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/327

---

(2004/C 78 E/0344)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3835/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Toepassing van richtlijn 89/48/EEG

Wat denkt de Commissie te doen om ervoor te zorgen dat richtlijn 89/48/EEG (1) in alle lidstaten van de EU, ook in Griekenland, wordt toegepast, gelet ook op de recente arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de zaken C-153/02 en C-313/01?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(15 januari 2004)

In het arrest Neri (C-153/02) van 13 november 2003, heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat „artikel 43 EG zich verzet tegen een administratieve praktijk waarbij de door een universiteit van een lidstaat ter afsluiting van de tweede studiecyclus afgegeven universitaire diploma's in een andere lidstaat niet worden erkend wanneer de opleiding voor deze diploma's door een onderwijsinstelling in deze laatste lidstaat werd verstrekt overeenkomstig een tussen beide instellingen gesloten overeenkomst”.

Het gaat in feite om de zogenoemde „franchiseovereenkomsten”.

De Commissie heeft verscheidene inbreukprocedures ingeleid, één tegen Italië en twee tegen Griekenland, met als aangevoerde grief onder meer het feit dat de in het kader van een franchiseovereenkomst afgegeven diploma's niet worden erkend.

Er loopt eveneens een inbreukprocedure tegen Duitsland vanwege de weigering toestemming te verlenen voor het dragen van academische titels die zijn verleend in het kader van franchiseovereenkomsten.

De Commissie zal onderzoeken hoe zij in elk van deze procedures gebruik kan maken van het arrest Neri.

In het arrest Morgenbesser (C-313/01), eveneens van 13 november 2003, heeft het Hof zich uitgesproken over de regels die van toepassing zijn op de toelating tot de activiteiten van „praticante avvocato” (advocaat-stagiair), dat wil zeggen de stage die afgerond moet worden voordat het examen van bekwaamheid voor het beroep van advocaat in Italië kan worden afgelegd. Voor de toelating tot die activiteit vereist de Italiaanse wet de voorafgaande academische erkenning van de in andere lidstaten verkregen rechtendiploma's. Het Hof heeft geoordeeld dat deze eis onverenigbaar is met het gemeenschapsrecht wanneer die stage het uitoefenen van betaalde activiteiten behelst. Het Hof heeft aangegeven dat in dat geval de beginselen van toepassing zijn die voortvloeien uit zijn eigen jurisprudentie op basis van de artikelen 39 en 43 van het EG-verdrag. De nationale autoriteiten zijn dus verplicht een vergelijking te maken tussen de kennis van de betrokkene die wordt aangetoond door zijn kwalificaties of is verworven in het kader van zijn beroepservaring, hetzij in het land van herkomst, hetzij in het ontvangende land, met de kennis die wordt aangetoond met de bij de nationale wetgeving vereiste diploma's. Indien het vergelijkende onderzoek slechts een gedeeltelijke overeenstemming aantoont, kan het ontvangende land eisen dat de betrokkene aantoont dat hij de ontbrekende kennis heeft verworven.

De Commissie zal zich ervan verzekeren dat Italië zich conformeert aan de jurisprudentie van het Hof. Natuurlijk is de Commissie altijd bereid eventuele informatie over het bestaan van vergelijkbare situaties in andere lidstaten te onderzoeken.

---

(1)  PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/328 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/328

---

(2004/C 78 E/0345)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3838/03

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Verlaten dieren in Griekenland

Volgens krantenberichten is in Griekenland een wet (3170/03) gepubliceerd waarin maatregelen worden vastgesteld die de regering in het licht van de Olympische Spelen zal nemen in verband met verlaten dieren. In een van de besluiten wordt gesteld dat de gemeentes de verantwoordelijkheid hebben om de verlaten dieren bijeen te brengen en zij krijgen 1 miljoen euro extra voor het bouwen van asielen. De dieren die ziek zijn moeten euthanasie ondergaan met een injectie. Door deze procedure wordt het echter mogelijk dat alle verlaten dieren zomaar zonder onderscheid worden omgebracht.

Een meer leefbare oplossing zou zijn dat er klinieken worden opgericht voor verlaten huisdieren met veterinaire diensten onder toezicht van specialisten, welke kunnen zorgen voor de controle op de populatie van verlaten dieren. Kan de Commissie zeggen of zij in dat geval zou bijdragen tot de bescherming van verlaten dieren in Griekenland door geld uit te trekken voor de oprichting van dergelijke klinieken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 januari 2004)

Het welzijn van zwerfhonden en -katten valt volledig onder de verantwoordelijkheid van de Griekse autoriteiten en de Commissie beschikt niet over een rechtsgrond om in deze zaak bij de Griekse autoriteiten tussenbeide te komen. Bijgevolg kan geen specifieke steun van de Gemeenschap worden verleend.

Zoals blijkt uit het antwoord op de schriftelijke vraag E-3503/03 van het geachte parlementslid (1) heeft het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie in het kader van een missie naar Griekenland in september 2003 vernomen dat er heel wat inspanningen worden geleverd om dit probleem op te lossen met aandacht voor het welzijn van de betrokken dieren. De Commissie hoopt dat de nodige beslissingen betreffende de toekomst van deze dieren worden genomen, nadat deskundig veterinair advies is ingewonnen.

---

(1)  Zie blz. 294.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/328 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/328

---

(2004/C 78 E/0346)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3867/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Studie naar ervaringen met timesharing- en vakantieclubformules

Is de Commissie op de hoogte van de onlangs onder de titel „Paradise Lost” door het Britse Citizens' Advice Bureau uitgebrachte studie over de ervaringen met timesharing- en vakantieclubformules?

Is zij bereid de timesharingrichtlijn in die zin te herzien dat deze zich ook uitstrekt tot het lidmaatschap van vakantieclubs en tot timesharingformules voor schepen, dat de minimumtermijn van 36 maanden voor de sluiting van dergelijke contracten komt te vervallen, dat de minimale afkoelingsperiode wordt verlengd tot veertien dagen en dat alle bedrijven die actief zijn op de timesharingmarkt of de doorverkoop van timesharingcontracten worden verplicht zich te laten registreren in de lidstaten waar zij opereren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 januari 2004)

Het Britse Citizens' Advice Bureau heeft de Commissie een aantal exemplaren van de studie „Paradise Lost” toegezonden. De studie is gebaseerd op het verslag „The Problems of Products Resembling Timeshare in Europe; the experience of European Consumer Centres”, dat in november 2002 door de Europese Centra voor de consument is gepubliceerd.

De Commissie is ervan op de hoogte dat er, ondanks Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen (1) en de daaropvolgende omzetting van de richtlijn door de lidstaten, nog steeds klachten zijn. De klagers hebben hun klachten rechtstreeks naar de Commissie gezonden of via het Parlement, de Europese Centra voor de consument (2) of het Europees Buitengerechtelijk Netwerk (3).

In 1999 is een verslag van de Commissie (4) gepubliceerd waarin een aantal van deze problemen werd behandeld. In de conclusies werden mogelijke aanpassingen of wijzigingen van de richtlijn voorgesteld. Naar aanleiding van dit verslag heeft het Parlement (5) een resolutie aangenomen en is de Raad (6) met conclusies gekomen.

Het lid van de Commissie dat verantwoordelijk is voor gezondheid en consumentenbescherming heeft tijdens het debat in het Parlement in juli 2002 over de aanneming van de resolutie een brede strategie uiteengezet om de nog onopgeloste problemen in de timesharingsector aan te pakken.

Om de dringendste problemen op te lossen, zijn er contacten tot stand gebracht tussen vooraanstaande consumentenorganisaties en leden van de timesharingsector, met het doel zelfregulering doeltreffender te maken. De sector werkt momenteel aan de opstelling van een gedragscode die zal worden gebruikt om de standaarden te verhogen en de oneerlijke en ondoorzichtige praktijken aan te pakken die niet door de richtlijn worden gedekt. De onderhandelingen zijn op dit moment gaande, zodat de inzichten van consumenten bij de opstelling van deze code meegenomen worden.

Daarnaast heeft de Commissie gebruik gemaakt van de ervaring van de Europese Centra voor de consument, en samengewerkt met de onlangs opgerichte contactpunten van het Europees Buitengerechtelijk Netwerk en het International Consumer Protection Enforcement Network (7) (ICPEN) bij de behandeling van de nog onopgeloste problemen en bij het aanmoedigen van meer systematische samenwerking tussen de sector en de relevante contactpunten in de lidstaten.

Verder heeft de Commissie onlangs twee voorstellen voor wetgeving gericht op de bescherming van consumenten aangenomen.

Ten eerste is in juni 2003 een voorstel voor een kaderrichtlijn betreffende oneerlijke „business-to-consumer”-handelspraktijken (8) aangenomen. In dit voorstel zijn onder andere bepaalde oneerlijke handelspraktijken opgenomen waaraan kwaadwillende verkopers in de timesharingsector zich vaak schuldig maken (bijvoorbeeld dwang).

Ten tweede heeft de Commissie in juli 2003 een voorstel aangenomen voor een verordening betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (9). Dit voorstel is erop gericht een doeltreffende en snelle samenwerking tot stand te brengen tussen de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming.

Tot slot is de Commissie, overeenkomstig de strategie voor consumentenbeleid 2002-2006, bezig de bestaande communautaire wetgeving inzake consumentenbescherming te herzien. Bij deze herziening wordt een aantal richtlijnen onder de loep genomen, waaronder Richtlijn 94/47/EG betreffende deeltijdgebruik van onroerende goederen. De Commissie is voornemens de strategie voor de herziening van het acquis inzake consumentenbescherming in het tweede kwartaal van 2004 te presenteren.

---

(1)  PB L 280 van 29.10.1994.

(2)  De rol van het ECC-netwerk (de „euroloketten”) is de Europese consument doen begrijpen hoe hij de gemeenschappelijke markt in zijn voordeel kan gebruiken, en advies geven bij problemen.

(3)  De rol van het EB-Net, een netwerk van contactpunten of „clearing houses”, is consumenten informatie verschaffen over de beschikbare vormen van alternatieve geschillenbeslechting en praktische hulp bieden bij het afwikkelen van een klacht langs deze weg.

(4)  SEC(1999) 1795 def.

(5)  Resolutie van het Europees Parlement over de follow-up van het communautaire beleid inzake de bescherming van de verkrijgers van een recht van deeltijdgebruik van onroerende goederen (verslag-Medina Ortega), aangenomen op 4 juli 2002 (PE 298 410).

(6)  2255e zitting van de Raad van 13.4.2000 (punt 9.2).

(7)  Het International Consumer Protection Enforcement Network is een wereldwijd netwerk van nationale autoriteiten dat zich ten doel stelt de handhaving van wetgeving ter bescherming van consumenten (uitgezonderd productveiligheid en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen) te versterken en te verbeteren. Het netwerk komt bijeen om handhavingsvraagstukken te bespreken, informatie uit te wisselen en de internationale samenwerking tussen de betrokken landen te verbeteren. De Commissie heeft een subgroep „Europa” opgezet om de Europese samenwerking te verbeteren en de mondiale bijeenkomsten voor te bereiden.

(8)  COM(2003) 356 def.

(9)  COM(2003) 443 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/330 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/330

---

(2004/C 78 E/0347)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3883/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Alcatel Italië: Europese financiering van telecommunicatietechnologie

Uit een herstructureringsplan dat voorgelegd is door de bedrijfsleiding van Alcatel Italië N.V. blijkt dat er 2 Italiaanse vestigingen gesloten worden, hoewel ze alle twee aan de top staan in de telecommunicatietechnologie. Er zijn nochtans een groot aantal Europese programma's om de technologische vernieuwing te steunen, zoals het programma e-Europa, dat de mogelijkheid biedt om met het Europees Ontwikkelingsfonds ook investeringen in breedbandinfrastructuur in achtergestelde gebieden te steunen. Bij de beleidsmaatregelen voor de ontwikkeling van de breedband worden er bovendien 1680 miljoen aan investeringen over vijf jaar gepland, die voor een deel met Europese middelen en voor een deel met de methode van de projectfinanciering uitgevoerd worden.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | In hoeverre kan Alcatel Italië gebruik maken van de middelen in kwestie? |
| --- | --- |

1.

In hoeverre kan Alcatel Italië gebruik maken van de middelen in kwestie?

| 2. | In hoever kan het bovendien beroep doen op de middelen die beschikbaar zijn voor het Galileo-project en het zesde kaderprogramma voor onderzoek? |
| --- | --- |

2.

In hoever kan het bovendien beroep doen op de middelen die beschikbaar zijn voor het Galileo-project en het zesde kaderprogramma voor onderzoek?

| 3. | Welke andere hulpmiddelen zijn er in de toekomst beschikbaar om de telecommunicatietechnologie te helpen financieren? |
| --- | --- |

3.

Welke andere hulpmiddelen zijn er in de toekomst beschikbaar om de telecommunicatietechnologie te helpen financieren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 januari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/331 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/331

---

(2004/C 78 E/0348)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3884/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Alcatel Italië: vermoedelijke overtreding van de regels voor gebruikmaking van EU-subsidies

Op een ontmoeting in november van dit jaar in Brussel met een vakbondsdelegatie van Alcatel Italië N.V. is gebleken dat de onderneming in het verleden faciliteiten gekregen heeft voor haar productie-activiteiten in achtergestelde delen van het land, zoals voorzien in de Italiaanse wet nr. 488/92, in de vorm van medefinanciering door de Europese Unie.

De begunstigde onderneming is in een dergelijk geval door de regelgeving verplicht om o.a. bepaalde normen in acht te nemen, in de vorm van een percentage voor de toename van de werkgelegenheid in verhouding tot de ontvangen subsidie, of in de vorm van een investeringsplan over meerdere jaren.

Bovendien is gebleken dat Alcatel Italië een plan voor de uitbesteding van werkzaamheden uitgevoerd heeft, zonder er de werknemers naar behoren over in te lichten en in weerwil van het verbod om inhoudelijke veranderingen in lopende contracten aan te brengen.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Welke subsidies van de Europese Unie heeft Alcatel Italië juist ontvangen? |
| --- | --- |

1.

Welke subsidies van de Europese Unie heeft Alcatel Italië juist ontvangen?

| 2. | Welk investeringsplan heeft Alcatel voorgelegd om de productiviteit en de werkgelegenheid te verhogen, zoals voorgeschreven door de Italiaanse wet nr. 488/92? |
| --- | --- |

2.

Welk investeringsplan heeft Alcatel voorgelegd om de productiviteit en de werkgelegenheid te verhogen, zoals voorgeschreven door de Italiaanse wet nr. 488/92?

| 3. | Acht ze het mogelijk om voor de uitbetaling van subsidies aan het bedrijfsleven een dwingende sociaal-ethische verbintenis te laten onderschrijven? |
| --- | --- |

3.

Acht ze het mogelijk om voor de uitbetaling van subsidies aan het bedrijfsleven een dwingende sociaal-ethische verbintenis te laten onderschrijven?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/331 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/331

---

(2004/C 78 E/0349)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3885/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Alcatel Italië: controle op het gebruik van subsidies van de Europese Unie

De multinationale onderneming Alcatel is vandaag de dag, gemeten naar omzet, geografische aanwezigheid en aantal werknemers één van de grootste producenten ter wereld van telecommunicatie-apparatuur voor openbaar en privé gebruik. Ook in Europa is ze sterk verankerd, want ze is in bijna alle lidstaten van de Europese Unie aanwezig. Nu heeft Alcatel Italië de laatste maanden verklaard dat het zijn vestigingen in ons land wil sluiten. De maatschappij heeft wel gebruik kunnen maken van de structuurfondsen om de werkgelegenheid en productiviteit te verhogen, maar niet duidelijk is of die fondsen gebruikt zijn om investeringen te verrichten in de Europese Unie, of dat ze gebruikt zijn voor investeringen in de zogenaamde opkomende landen, zoals China, of in ieder geval buiten de Europese Unie.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | In hoeveel landen van de Europese Unie heeft Alcatel subsidies gekregen? |
| --- | --- |

1.

In hoeveel landen van de Europese Unie heeft Alcatel subsidies gekregen?

| 2. | Welke andere vestigingen in de Europese Unie worden met sluiting bedreigd? |
| --- | --- |

2.

Welke andere vestigingen in de Europese Unie worden met sluiting bedreigd?

| 3. | Met welke methoden kan er nagegaan worden of de subsidies die Alcatel verleend zijn, daadwerkelijk in de Europese Unie gebruikt zijn, en niet in landen buiten de Europese Unie? |
| --- | --- |

3.

Met welke methoden kan er nagegaan worden of de subsidies die Alcatel verleend zijn, daadwerkelijk in de Europese Unie gebruikt zijn, en niet in landen buiten de Europese Unie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/332 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/332

---

(2004/C 78 E/0350)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3890/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Erkenning van diploma's van communautaire universiteiten in Griekenland

Duizenden Griekse studenten studeren aan communautaire universiteiten (staatsuniversiteiten en andere, erkende universiteiten) in vele landen van de Unie. Deze studenten behalen diploma's die in Griekenland alleen worden erkend nadat ze zijn voorgelegd aan en goedgekeurd door het interuniversitair centrum voor de erkenning van buitenlandse diploma's (Dikatsa), wat met veel vertragingen gepaard gaat (wegens de administratieve rompslomp en het grote aantal diploma's dat wordt voorgelegd), en ook zeer duur is voor de aanvragers.

Maakt de communautaire wetgeving het verplicht dat er in de lidstaten organen bestaan zoals de Dikatsa waaraan de diploma's van de communautaire universiteiten moeten worden voorgelegd? Zijn in alle overige lidstaten soortgelijke organen verplicht?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(14 januari 2004)

Er zijn twee soorten procedures voor de erkenning van kwalificaties, met verschillende doelstellingen: de procedure voor de erkenning van universitaire diploma's en de procedure voor de erkenning van beroepskwalificaties.

Erkenning van universitaire diploma's is bedoeld om de houders in staat te stellen hun studie in een andere lidstaat voort te zetten.

Erkenning van beroepskwalificaties is bedoeld om het vrij verkeer van werkenden binnen de Unie te bevorderen. Het betreft hier de erkenning van kwalificaties die vereist zijn voor toegang tot beroepen in andere lidstaten, hetgeen wordt gereglementeerd door communautair recht (richtlijn 89/48/EEG (1) en richtlijn 92/51/EEG (2)).

In dit stadium van de ontwikkeling van communautair recht valt de erkenning van diploma's voor universitaire doeleinden onder de bevoegdheid van de lidstaten. Er zijn geen communautaire voorschriften voor de wederzijdse erkenning van diploma's. Elke lidstaat is verantwoordelijk voor de inhoud en organisatie van zijn onderwijssysteem. Er zijn momenteel geen diploma's die op Europees niveau worden erkend. Universiteiten zijn autonoom en zelf verantwoordelijk voor de inhoud van hun studieprogramma's en voor de toekenning van diploma's en certificaten aan studenten. De autoriteiten van de lidstaten hebben het recht de erkenning van universitaire diploma's te eisen voordat zij toegang verlenen tot onderwijs. Zij kunnen evalueren of de inhoud van het onderwijs dat de diplomahouder heeft ontvangen overeenkomt met het niveau dat door de nationale wet wordt vereist. Ze zijn ook vrij in het stellen van regels voor dit type procedure. Ze zijn echter, overeenkomstig artikel 12 van het EG-Verdrag, gehouden niet direct of indirect te discrimineren op grond van nationaliteit.

In de meeste lidstaten beslissen instellingen voor hoger onderwijs zelf over de toelating van buitenlandse studenten. In sommige lidstaten zijn organen opgericht die verantwoordelijk zijn voor de erkenning van universitaire diploma's, vergelijkbaar met Dikatsa.

Wat de erkenning van diploma's voor professionele doeleinden betreft, hebben de verschillende lidstaten bevoegde autoriteiten ingesteld die zich bezighouden met de erkenning van beroepskwalificaties.

In de landen die deelnemen aan het Socrates-programma is een netwerk van nationale informatiecentra voor de erkenning van diploma's (NARIC) actief, dat informatie verstrekt over nationale erkenningsprocedures. De meeste NARIC's nemen geen besluiten, maar bieden op verzoek informatie en advies over buitenlandse onderwijssystemen en kwalificaties.

De Commissie is op de hoogte van het probleem van de extreem lange termijnen en andere tekortkomingen van de procedure voor de erkenning van universitaire diploma's in Griekenland.

Hoewel de erkenning van universitaire diploma's, als gezegd, onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, is de Commissie van mening dat de vertragingen in de erkenningsprocedure voor universitaire diploma's in Griekenland ten gevolge van zuiver administratieve oorzaken studenten ervan kan weerhouden hun recht op vrij verkeer uit te oefenen. De excessieve duur van de administratieve procedure kan een belemmering vormen voor het vrij verkeer van studenten.

De Commissie heeft al bij de Griekse autoriteiten geïnformeerd wat de oorzaken zijn van de vertragingen in de procedure voor de erkenning van universitaire diploma's. De Griekse autoriteiten hebben de Commissie medegedeeld dat de vertragingen deels te wijten zijn aan het grote aantal aanvragen dat Dikatsa ontvangt. Om de erkenningsprocedure te versnellen, hebben de Griekse autoriteiten de relevante nationale regelgeving herzien en nieuwe procedures voorgesteld. Dikatsa is gereorganiseerd om de grote hoeveelheid aanvragen doeltreffender te kunnen afhandelen.

De Commissie blijft de ontwikkelingen in de procedure voor de erkenning van universitaire diploma's in Griekenland volgen.

---

(1)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989.

(2)  Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG, PB L 209 van 24.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/333 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/333

---

(2004/C 78 E/0351)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3892/03

van Nicole Thomas-Mauro (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   AFSSA-advies

Het Frans agentschap voor de hygiënische veiligheid van levensmiddelen (AFSSA) maakt in zijn advies van 3 december 2003 ernstig voorbehoud tegen maïs BT 11 omdat de dierenproeven van de Zwitserse firma Syngenta, die de aanvraag indient, naar zijn mening niet overtuigend genoeg zijn.

Het agentschap is op 18 november, vóór de stemming op Europees niveau in Brussel om de invoer van de maïs in blik voor menselijke consumptie al dan niet toe te laten, door de Franse regering geraadpleegd, in het vooruitzicht van de stemming, waar ook Frankrijk aan deelneemt. Het advies van het AFSSA is natuurlijk niet bindend.

Het is de derde keer dat het AFSSA zich over de zaak uitspreekt. Het heeft al tweemaal negatief advies uitgebracht, op 21 juli 2000 en 20 maart 2001, met de opmerking dat de proeven op dieren te weinig overtuigingskracht hebben.

De Europese Commissie wil de invoer van maïs BT 11 toelaten, maar op welke manier houdt ze rekening met de adviezen van de nationale agentschappen rond de Europese autoriteit voor de voedselveiligheid, en meer in het bijzonder het advies van het Frans agentschap voor de hygiënische veiligheid van levensmiddelen (AFSSA)?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 januari 2004)

Het eerste advies van het Franse agentschap voor de hygiënische veiligheid van levensmiddelen (AFSSA) over genetisch gemodificeerde zoete maïs (BT 11), uitgebracht op 21 juli 2000, werd aan de Commissie voorgelegd in de context van met redenen omklede bezwaren van Frankrijk tegen de eerste beoordeling van zoete maïs (BT 11), die krachtens artikel 4 van verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen (1) door de bevoegde Nederlandse autoriteiten is uitgevoerd.

Deze bezwaren, en de bezwaren die door andere lidstaten naar voren zijn gebracht, zijn door de Commissie overgebracht aan het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (SCF). Het daaropvolgende advies van het AFSSA, van 20 maart 2001, werd eveneens ter overweging aan het SFC overgebracht.

Op 17 april 2002 heeft het SCF het advies uitgebracht dat zoete maïs (BT 11) net zo veilig is voor menselijke consumptie als zijn conventionele tegenhangers. Dit advies behandelde, op verzoek van de Commissie, voornamelijk de punten die in de opmerkingen van de autoriteiten van de lidstaten werden aangeroerd, namelijk: de werkingssfeer van de aanvraag, moleculaire karakteristieken, compositieanalyse van zoete maïs (BT 11), toxiciteit en etikettering.

De door de aanvrager verstrekte gegevens en de veiligheidscontrole van het product waren in overeenstemming met de criteria en voorschriften van aanbeveling 97/618/EG van de Commissie (2). De gebruikte methode voor de veiligheidscontrole van BT 11 was eveneens in overeenstemming met de recente richtsnoeren van de Wetenschappelijke Stuurgroep inzake de beoordeling van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's), GG-levensmiddelen en GG-diervoeders (3) en met de Codex Principles and Guidelines on Foods Derived from Biotechnology (Beginselen en richtsnoeren van de Codex voor met behulp van biotechnologie bereide levensmiddelen) (4). De in de twee bovengenoemde AFSSA-adviezen naar voren gebrachte bezwaren, die in een ander advies van het AFSSA van 3 december 2003 werden herhaald, dragen geen nieuwe wetenschappelijke elementen aan ten opzichte van de eerste beoordeling van zoete maïs (BT 11) die door de bevoegde Nederlandse autoriteiten is uitgevoerd. Deze bezwaren zijn naar behoren meegewogen door het SCF in zijn advies van 17 april 2002, waarin de bevindingen van de eerste beoordeling door de bevoegde Nederlandse autoriteiten werden bevestigd, namelijk dat zoete maïs (BT 11) net zo veilig is voor menselijke consumptie als conventionele maïs.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten, PB L 43 van 14.2.1997.

(2)  Aanbeveling 97/618/EG van de Commissie van 29 juli 1997 betreffende de wetenschappelijke aspecten en de presentatie van de informatie die nodig is om aanvragen voor het in de handel brengen van nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten te ondersteunen alsmede het opstellen van de verslagen van de eerste beoordeling uit hoofde van Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad, PB L 253 van 16.9.1997.

(3)  „Guidance Document for the Risk Assessment of Genetically Modified Plants and Derived Food and Feed” (Richtsnoeren voor de risicobeoordeling van genetisch gemodificeerde planten en daarvan afgeleide levensmiddelen en diervoeders). Gemengde Werkgroep voor nieuwe voedingsmiddelen en ggo's, 6-7 maart 2003. (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/ssc/out327_en.pdf).

(4)  Commissie van de Codex Alimentarius (2003), „Codex Principles and Guidelines on Foods Derived from Biotechnology” (Beginselen en richtsnoeren van de Codex voor met behulp van biotechnologie bereide levensmiddelen). Gezamenlijk programma voor voedselnormen van de FAO en WHO, Voedsel- en Landbouworganisatie, Rome. (ftp://ftp.fao.org/codex/standard/en/CodexTextsBiotechFoods.pdf).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/334 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/334

---

(2004/C 78 E/0352)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3901/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Politiek activisme van voorzitter Prodi in Italië

De voorzitter van de Europese Commissie, Romano Prodi, heeft op 12 november 2003 een lange brief onder de titel „Europa: droom en keuzes” verspreid en die aan de centrumlinkse partijen van de Italiaanse coalitie toegezonden. Die brief is zonder meer een programmamanifest waarin problemen worden behandeld zoals justitie, vrede, milieu, economische groei, onderwijs, sociale staat en immigratie, en waarin projecten worden voorgesteld die de hervormingsgezinde partijen zouden moeten ondersteunen om in Europees niveau een oplossing te vinden.

De „brief” is dus in het vooruitzicht van de komende Europese verkiezingen in alle opzichten een verkiezingsmanifest, zoals kan worden opgemaakt uit de teneur van de tekst, waarin uitspraken staan als „wij kunnen een krachtig politiek project voorstellen” (paragraaf 4 van het document); „denkend aan Italië en aan de verkiezingen van het komende voorjaar voor het Europees Parlement heb ik alle hervormingsgezinden voorgesteld zich op één enkele lijst te verenigen” (eveneens paragraaf 4); „de inspiratie blijft echter die welke aan de basis lag van de Olijf” (paragraaf 5). De beschrijving van de behandelde problemen wordt geïnspireerd door de werkzaamheden van de heer Prodi als voorzitter van de Commissie, waarbij hij kennelijk gebruik wil maken van het gezag en het aanzien van zijn ambt om de verkiezingscampagne te ondersteunen van de coalitie waartoe hij in Italië behoort. Dat heeft grote verbijstering gewekt bij de leden van het Europees Parlement, zelfs bij die van de PSE-Fractie, waartoe de Italiaanse partijen behoren tot wie de heer Prodi zich richt.

In het licht van wat voorafgaat:

| 1. | Zou de voorzitter van de Europese Commissie niet boven de partijen moeten staan, zou hij beter niet actief deelnemen aan de nationale politiek, geen rekening houden met zijn voorkeur en zich zover mogelijk van binnenlandse problemen verwijderd houden? |
| --- | --- |

1.

Zou de voorzitter van de Europese Commissie niet boven de partijen moeten staan, zou hij beter niet actief deelnemen aan de nationale politiek, geen rekening houden met zijn voorkeur en zich zover mogelijk van binnenlandse problemen verwijderd houden?

| 2. | Behoort het tot de taak van de Commissievoorzitter zich te mengen in het politieke debat dat in een lidstaat over de grote thema's van de EU wordt gevoerd, of gaat het in dit geval om misbruik van de institutionele rol die Romano Prodi speelt? |
| --- | --- |

2.

Behoort het tot de taak van de Commissievoorzitter zich te mengen in het politieke debat dat in een lidstaat over de grote thema's van de EU wordt gevoerd, of gaat het in dit geval om misbruik van de institutionele rol die Romano Prodi speelt?

| 3. | Meent de Commissie dat het optreden van Romano Prodi in overeenstemming is met artikel 213 van het Verdrag, waarin het volgende staat: „De leden van de Commissie oefenen hun ambt volkomen onafhankelijk uit in het algemeen belang van de Gemeenschap. Bij de vervulling van hun taken vragen noch aanvaarden zij instructies van enige regering of enig ander lichaam.” |
| --- | --- |

3.

Meent de Commissie dat het optreden van Romano Prodi in overeenstemming is met artikel 213 van het Verdrag, waarin het volgende staat: „De leden van de Commissie oefenen hun ambt volkomen onafhankelijk uit in het algemeen belang van de Gemeenschap. Bij de vervulling van hun taken vragen noch aanvaarden zij instructies van enige regering of enig ander lichaam.”

| 4. | Meent de Commissie dat de Commissievoorzitter, die door het gehele Europees Parlement is gekozen, als lijsttrekker van een politieke partij een verkiezingscampagne mag voeren en daarbij zijn institutionele opdracht mag behouden, of meent ze dat hij, als hij dat wil doen, ontslag moet nemen? |
| --- | --- |

4.

Meent de Commissie dat de Commissievoorzitter, die door het gehele Europees Parlement is gekozen, als lijsttrekker van een politieke partij een verkiezingscampagne mag voeren en daarbij zijn institutionele opdracht mag behouden, of meent ze dat hij, als hij dat wil doen, ontslag moet nemen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(30 januari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3492/03 van de heer Ribeiro e Castro (1).

---

(1)  Zie blz. 292.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/335 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/335

---

(2004/C 78 E/0353)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3911/03

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Toegang tot Spaanse sportfederaties — discriminatie van minderjarigen

Artikel 2 van het Verdrag inzake de rechten van het kind bepaalt dat moet worden gewaarborgd dat het kind wordt beschermd tegen alle vormen van discriminatie op grond van de omstandigheden of de activiteiten van ouders of familieleden. In artikel 31 van dit Verdrag wordt tevens gesteld dat alle kinderen recht hebben op deelneming aan culturele en recreatieve bezigheden en vrijetijdsbesteding, met voor ieder gelijke kansen.

Artikel 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bepaalt dat kinderen recht hebben op de bescherming en de zorg die nodig zijn voor hun welzijn.

De bescherming van de rechten van het kind wordt in artikel 3, lid 4 van Titel I van onze toekomstige grondwet, de Europese Grondwet, ook vermeld als een van de doelstellingen van de Europese Unie.

In Spanje, dat een toenemend aantal immigranten telt met minderjarige schoolgaande kinderen, voor wie sport een uitstekend middel tot integratie in de Spaanse samenleving kan zijn, doen zich ernstige gevallen van discriminatie van jongens en meisjes voor wat de toegang tot sportbonden betreft, door administratieve belemmeringen of omdat sportfederaties weigeren ze in te schrijven indien hun familie illegaal in Spanje verblijft of de verblijfsaanvraag in behandeling is.

Wat is de mening van de Commissie over de ernstige schendingen van de grondrechten van jongens en meisjes wat de toegang tot Spaanse sportfederaties betreft?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(16 januari 2004)

De Commissie is zich zeer wel bewust van de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde moeilijkheden die jonge buitenlanders ondervinden bij de toegang tot sportactiviteiten die worden georganiseerd door sommige federaties in Spanje, maar ook in andere lidstaten.

Enkele van de door het geachte parlementslid genoemde aspecten vallen onder het Gemeenschaprecht. Zo onderzoekt de Commissie momenteel de regelgeving van de sportfederaties in alle lidstaten, om vast te stellen of deze verenigbaar is met het beginsel van non-discriminatie. Er lijken namelijk grote verschillen te bestaan en de rol die door de overheid aan de federaties wordt toegekend lijkt per lidstaat sterk te verschillen. We moeten echter benadrukken dat de communautaire wetgeving inzake toegangs- en verblijfsvoorwaarden (Richtlijn betreffende de status van langdurig ingezetenen, goedgekeurd op 25 november 2003) tot doel heeft onderdanen van derde landen die rechtmatig in de Unie verblijven een gelijke behandeling te geven op het gebied van toegang tot goederen en diensten. Een dergelijke gelijke behandeling is niet van toepassing op illegale vreemdelingen.

Als dit onderzoek is afgerond zal de Commissie zich uitspreken over de te nemen stappen, mocht zij vaststellen dat er in een aantal lidstaten sprake is van gevallen van discriminatie die niet verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht en met het Handvest van de grondrechten waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/336 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/336

---

(2004/C 78 E/0354)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3925/03

van Raina Echerer (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Katten- en hondenbont — Interne markt

In de EU-lidstaten is officieel geen sprake van productie en marketing van katten- en hondenbont. Kan de Commissie daarom voorstellen een Europees verbod in te stellen op productie, marketing en gebruik van katten- en hondenbont? Zo niet, kan de Commissie uitleggen waarom niet?

Weet de Commissie dat één lidstaat onlangs de handel in katten- en hondenbont heeft verboden en dat negen lidstaten verklaard hebben bereid te zijn een dergelijk verbod in te voeren omdat deze producten momenteel ongereguleerd op de EU-markt verkrijgbaar zijn?

In verband met de bezorgdheid over eventuele gevolgen bij de Wereldhandelsorganisatie: weet de Commissie dat de Verenigde Staten zo'n verbod al hebben afgekondigd waarbij binnenlandse handel, productie en import uit derde landen in de ban zijn gedaan?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 januari 2004)

De Commissie is op de hoogte gebracht van de mogelijke invoer van katten- en hondenbont in de Gemeenschap. De Commissie is ook ingelicht over het feit dat sommige lidstaten en de Verenigde Staten maatregelen hebben genomen om de handel in en de invoer van katten- en hondenbont te verbieden.

Het probleem is ook besproken tijdens de Raad Landbouw van 17 november 2003. In zijn antwoord op het verzoek van de lidstaten om voorstellen voor Gemeenschapsregels in te dienen, heeft de commissaris van Gezondheid en Consumentenbescherming duidelijk gemaakt dat landen zelf maatregelen mogen nemen, mits de algemene regels van het EG-Verdrag worden nageleefd. De Commissie volgt de situatie op de voet om na te gaan of initiatieven kunnen worden genomen om het probleem op communautair niveau aan te pakken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/337 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/337

---

(2004/C 78 E/0355)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4008/03

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Powerline Communications Systems

De snelle ontwikkeling in de afgelopen jaren op het gebied van de telecommunicatie heeft geleid tot intensivering van onderzoek om een rationele organisatie van het radiospectrum te waarborgen met het oog op de optimale benutting ervan. Daarnaast hebben verschillende marktdeelnemers geprobeerd de mogelijkheden te benutten van de zogenoemde „Powerline Communications Systems”(PLC) waarmee via de bestaande elektriciteitsnetwerken andere soorten signalen kunnen worden doorgegeven. Dit heeft echter ook nadelen, met name het ontstaan van storende signalen die met de activiteiten van andere gebruikers van het radiospectrum interfereren, vooral op de kortegolffrequenties, zoals reeds in een groot aantal EU-lidstaten het geval is.

Is het de Commissie bekend dat Powerline Communications Systems kunnen leiden tot interferenties en ongewenste stralingsemissies?

Welke voorzorgsmaatregelen kan of denkt de Commissie te nemen ter voorkoming van de straling van dergelijke signalen die het radiospectrum verstoren en vervuilen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(26 januari 2004)

Alle netwerken die gebruik maken van koperen kabels, ongeacht of het gaat om telefoonkabels (Asymmetric Digital Subscriber Line (ADSL), Very-High-Data-Rate Digital Subscriber Line (VDSL)), netwerken voor televisiedistributie, speciale kabels (Local Area Networks (LAN)) of elektriciteitskabels (Power Line Communications (PLC)), zijn een bron van elektromagnetische storingen. Het storingsniveau hangt af van een groot aantal factoren. Marktpenetratie is een belangrijke factor, maar technische factoren zoals de kabellengte, signaalsterkte en de locatie van radio-ontvangers zijn eveneens bepalend voor het interferentieniveau.

Al deze netwerken vallen onder Richtlijn 89/336/EEG (1), waarin gesteld wordt dat de elektromagnetische storingen die zij opwekken beperkt dienen te blijven tot een zodanig niveau dat radio- en tele-communicatieapparatuur en andere apparaten overeenkomstig hun bestemming kunnen functioneren. Teneinde een gemeenschappelijke toepassing van de richtlijn betreffende telecommunicatienetwerken mogelijk te maken, heeft de Commissie in 2001 het Europees Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI) en het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (Cenelec) opdracht gegeven een standaard op te stellen voor de elektromagnetische emissie en immuniteitskenmerken van telecommunicatienetwerken, met inbegrip van PLC.

Door de complexe aard van de opdracht laat deze standaard vooralsnog op zich wachten. Het huidige aantal PLC-lijnen, niet meer dan ongeveer 6 000, steekt mager af tegen de miljoenen actieve ADSL- en LAN-aansluitingen in de Unie. De PLC-lijnen, die een verscheidenheid aan technologieën gebruiken, worden steeds verder verbeterd.

De Unie dient te voorkomen dat zij, in haar pogingen een standaard te ontwikkelen, obstakels opwerpt voor innovatie. De Commissie is uiteraard op de hoogte van de zorgen die gebruikers van het radiospectrum uiten over de effecten van deze specifieke technologie en van hun oproep radiozendingen op de kortegolffrequenties absoluut en onvoorwaardelijk te beschermen. Hun zorgen zijn eveneens relevant voor veel andere technologieën. Elektromagnetische compatibiliteit behelst het zoeken naar het juiste evenwicht tussen de verschillende belangen. Het gaat daarbij enerzijds om de belangen van bepaalde telecombedrijven die willen concurreren met andere operators op het aansluitnet zodat consumenten een reële keuze wordt geboden op het vlak van breedbandtelecommunicatiediensten. Anderzijds gaat het om de belangen van radiogebruikers die zelfs onder de slechtste zendomstandigheden signalen moeten kunnen ontvangen.

Aangezien de voor PLC gebruikte technologieën steeds verder verbeterd worden en de toepassing van de betreffende technologie nog in de kinderschoenen staat, is het nog te vroeg om definitieve conclusies over deze kwestie te trekken. Wetgevers in de Unie verlenen rechtens een vergunning aan bedrijven voor de inzet van netwerken mits interferentie wordt vermeden. In het geval van Spanje heeft de wetgever een vergunning verstrekt voor een aantal netwerken. Volgens de vergunning dienen eventuele interferentieproblemen opgelost te worden. Een dergelijke aanpak is volkomen verenigbaar met Richtlijn 89/336/EEG en maakt een goed geïnformeerd debat over standaarden mogelijk.

De Commissie overweegt haar goedkeuring te hechten aan een aanbeveling die de Gemeenschap in staat stelt deze kwestie op een evenwichtige en welingelichte wijze aan te pakken.

---

(1)  Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit, PB L 139 van 23.5.1989.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/338 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/338

---

(2004/C 78 E/0356)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0001/04

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Restituties voor de export naar Vaticaanstad

In de vragen P-3279/03 (1) en E-3280/03 (2) wordt een verkeerd totaalbedrag van de restituties voor de export naar Vaticaanstad genoemd, aangezien aan het einde van de uittreksels uit de databank CATS (antwoord op vraag P-3202/02) (3) niet wordt gespecificeerd dat het om het totaal-generaal gaat. Het juiste bedrag van de uitvoerrestituties voor Vaticaanstad tijdens de periode 1998/2001 beloopt 4 000 813,01 EUR.

Gezien het antwoord op vraag P-3279/03 zij andermaal gewezen op de gegevens onder punt d) waaruit blijkt dat, aangezien het juiste totaal van de uitgekeerde restituties 321 711 242,39 EUR bedraagt, de uitgekeerde bedragen voor de niet-gespecificeerde producten en/of meeteenheden overeenkomen met 30,26 % van het totaal en niet met 15,13 %.

Aangezien de Commissie op vraag E-3280/03 heeft geantwoord dat de vragen niet ter zake doen vanwege de fout in het bedrag van de exportrestituties voor Vaticaanstad, zij andermaal gewezen op het volgende:

| 1. | In het aanvullende antwoord op de vragen E-1477/03 tot en met E-1480/03 (4) wordt het volgende verklaard:






  — | Er worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden uitgevoerd. De omvang van deze export naar de staat in kwestie lijkt redelijk. |
| --- | --- | --- |

1.

In het aanvullende antwoord op de vragen E-1477/03 tot en met E-1480/03 (4) wordt het volgende verklaard:

—

Er worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden uitgevoerd. De omvang van deze export naar de staat in kwestie lijkt redelijk.

| — | Ten aanzien van de producten die door de Gemeenschap onder de restitutieregeling worden geëxporteerd naar Vaticaanstad verzekeren de Vaticaanse autoriteiten dat deze uitsluitend bestemd zijn voor verbruik op het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en diensten van de Heilige Stoel. |
| --- | --- |

—

Ten aanzien van de producten die door de Gemeenschap onder de restitutieregeling worden geëxporteerd naar Vaticaanstad verzekeren de Vaticaanse autoriteiten dat deze uitsluitend bestemd zijn voor verbruik op het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en diensten van de Heilige Stoel.

| — | Op de producten die onder de restitutieregeling naar Vaticaanstad worden geëxporteerd, zijn de volgende specifieke bepalingen van toepassing: de douaneovereenkomst tussen Italië en Vaticaanstad en de communautaire bepalingen die de exportrestituties regelen. |
| --- | --- |

—

Op de producten die onder de restitutieregeling naar Vaticaanstad worden geëxporteerd, zijn de volgende specifieke bepalingen van toepassing: de douaneovereenkomst tussen Italië en Vaticaanstad en de communautaire bepalingen die de exportrestituties regelen.

| 2. | Artikel 11 van het Verdrag van Lateranen, waarin de betrekkingen tussen de Staat Vaticaanstad en de Republiek Italië zijn geregeld, verzekert de centrale organen van de katholieke kerk van vrijstelling van iedere inmenging van de zijde van de Italiaanse Staat. |
| --- | --- |

2.

Artikel 11 van het Verdrag van Lateranen, waarin de betrekkingen tussen de Staat Vaticaanstad en de Republiek Italië zijn geregeld, verzekert de centrale organen van de katholieke kerk van vrijstelling van iedere inmenging van de zijde van de Italiaanse Staat.

De in vraag E-3280/03 geformuleerde vragen worden andermaal gesteld, te weten:

| — | om welke redenen worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden geëxporteerd? |
| --- | --- |

—

om welke redenen worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden geëxporteerd?

| — | Bezit de Commissie een lijst van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan waarvoor deze bestemd zijn? |
| --- | --- |

—

Bezit de Commissie een lijst van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan waarvoor deze bestemd zijn?

| — | Is zij van mening is dat iedere overtreding van de communautaire bepalingen inzake exportrestituties moet worden beschouwd als zijnde ondergeschikt aan het niet-inmengingsbeginsel van artikel 11 van het Verdrag van Lateranen? |
| --- | --- |

—

Is zij van mening is dat iedere overtreding van de communautaire bepalingen inzake exportrestituties moet worden beschouwd als zijnde ondergeschikt aan het niet-inmengingsbeginsel van artikel 11 van het Verdrag van Lateranen?

| — | Op basis van welke evaluaties lijkt de omvang van de export naar het Vaticaan haar redelijk? |
| --- | --- |

—

Op basis van welke evaluaties lijkt de omvang van de export naar het Vaticaan haar redelijk?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 januari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

(1)  Zie blz. 249.

(2)  Zie blz. 252.

(3)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(4)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

---

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (2de deel)

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/340 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/340

---

(2004/C 78 E/0357)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1653/01

van Professor Sir Neil MacCormick (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 juni 2001)

Betreft:   Restitutie van bezittingen in de kandidaat-landen

Ik verwijs naar mijn schriftelijke vraag aan de Raad nr. E-0998/00 (1). Recente ontwikkelingen in Polen hebben de teruggave van bezittingen aan joodse en andere uitgewekenen uit Polen kennelijk onmogelijk gemaakt. Kan de Commissie mededelen of dat naar haar mening het geval is en zo ja, welke consequenties dat naar haar mening heeft voor een spoedige toetreding van Polen tot de Unie?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(24 juli 2001)

De Poolse wet betreffende teruggave van eigendom is op het veto van de President gestoten, en toen later de wet opnieuw in stemming werd gebracht, was de meerderheid in het Poolse Parlement ontoereikend om het veto teniet te doen.

Bij het uitbrengen van zijn veto heeft de President erop gewezen dat de belanghebbenden in staat waren schadevergoeding te eisen, aangezien het in het huidige rechtsstelsel in Polen mogelijk is dergelijke zaken bij de rechtbanken aanhangig te maken.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op zijn schriftelijke vraag E-0998/00 (1). Er bestaat met betrekking tot de door het geachte parlementslid gestelde vraag geen specifiek acquis.

De Commissie zal nauwkeurig blijven toezien op het door de kandidaat-lidstaten nageleefd worden van het in de verdragen vastgelegde non-discriminatiebeginsel.

---

(1)  PB C 81 E van 13.3.2001, blz. 13.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/340 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/340

---

(2004/C 78 E/0358)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1721/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 juni 2001)

Betreft:   Netto-overschrijvingen van de begroting

Op 31 januari j.l. heeft de Europese Commissie het tweede verslag over de economische en sociale cohesie ingediend. Zij kwam daarin o.a. tot de conclusie dat Portugal voor het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid netto-bijdrager was. In antwoord op mijn schriftelijke vraag P-0897/01 heeft de Commissie mij de onderzoekgegevens verstrekt waarop zij deze conclusie baseerde. Hierin werd o.a. rekening gehouden met de gevolgen van de handel in landbouwproducten binnen en buiten de EU.

Nu kan dezelfde redenering ook globaal gevolgd worden voor de EU-begroting, als men rekening houdt met de saldi en de gevolgen van de handel in het algemeen binnen en buiten de EU.

| — | Kan de Commissie derhalve mededelen hoeveel het algemene begrotingssaldo tussen 1994 en 2001 (schatting) voor alle lidstaten tegen vaste prijzen bedroeg (netto-bijdragers en netto-ontvangers)? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie derhalve mededelen hoeveel het algemene begrotingssaldo tussen 1994 en 2001 (schatting) voor alle lidstaten tegen vaste prijzen bedroeg (netto-bijdragers en netto-ontvangers)?

| — | Kan de Commissie tevens mededelen hoeveel het saldo over dezelfde periode bedroeg, maar nu rekening houdend met de winst/het verlies van de handel binnen en buiten de EU (invoer en uitvoer) voor alle lidstaten? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie tevens mededelen hoeveel het saldo over dezelfde periode bedroeg, maar nu rekening houdend met de winst/het verlies van de handel binnen en buiten de EU (invoer en uitvoer) voor alle lidstaten?

Antwoord van Mevr. Schreyer namens de Commissie

(17 juli 2001)

Het geachte parlementslid kan de netto begrotingsaldi van de lidstaten, berekend volgens de standaardmethode die de Commissie gebruikt (nettosaldo van het type „Britse correctie”), tegen lopende prijzen en in procent van het BNP voor de jaren 1993-1999 terugvinden in de statistische bijlage van het verslag „Allocation of 1999 EU operating expenditure by Member State”, tabel 6 (laatste tabel van het verslag) (1).

Het verslag 2000 zal waarschijnlijk vóór augustus 2001 worden afgerond (1).

Deze verslagen zijn gebaseerd op de werkelijke uitvoering. De Commissie publiceert geen simulaties voor de toekomst met betrekking tot de nettosaldi van de lidstaten.

Voor meer bijzonderheden over de berekeningsmethode, zie punt 4.1 van bijlage 3 van het verslag „Financiering van de Europese Unie”, dat op dezelfde site kan worden geraadpleegd.

Wat betreft de tweede vraag, over het saldo „maar nu rekening houdend met de winst/het verlies van de handel binnen en buiten de EU (in- en uitvoer)”, de Commissie verricht dergelijke berekeningen niet.

Haar diensten hebben evenwel in het kader van de uitbreiding opdracht gegeven tot twee studies (2) over de effecten van de uitbreiding op twee lidstaten, te weten Duitsland en Oostenrijk, waarin ook rekening zal worden gehouden met de effecten van de handelsstromen in een uitgebreide Gemeenschap.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/budget/en/agenda2000/a2000rp.htm).

(2)  (http://europa.eu.int/comm/budget/en/financementbudget/elargissement_etude.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/341 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/341

---

(2004/C 78 E/0359)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1746/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 juni 2001)

Betreft:   Voltooiing van de bouw van de ziekenhuizen in Katerini, Pyrgos en Kerkyra

In haar antwoord op de schriftelijke vraag E-3160/00 (1) over vertraging bij de bouw van de ziekenhuizen in Katerini, Pyrgos en Kerkyra, vermeldt de Commissie onder meer: „De Commissie betreurt dat projecten die zo belangrijk zijn voor de sociaal-economische ontwikkeling van Griekenland, dergelijke vertragingen oplopen. Zij zal de Griekse autoriteiten om uitleg vragen, ook over de vooruitzichten voor de voltooiing van de projecten en zal er zo nodig financiële consequenties aan verbinden. Daar de verschillende operationele programma's zich nog in het overlegstadium bevinden, is het niet mogelijk nu reeds te zeggen of dergelijke projecten zullen worden gecofinancierd in het kader van het communautair bestek voor de huidige programmeringsperiode 2000-2006.”

| 1. | Hebben de Griekse autoriteiten de Commissie ingelicht over de redenen van de vertraging en over de vooruitzichten voor de voltooiing van de projecten? |
| --- | --- |

1.

Hebben de Griekse autoriteiten de Commissie ingelicht over de redenen van de vertraging en over de vooruitzichten voor de voltooiing van de projecten?

| 2. | Hoeveel kredieten (1994-1999) zijn er voor elk van deze projecten besteed? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel kredieten (1994-1999) zijn er voor elk van deze projecten besteed?

| 3. | Zal de voltooiing van deze projecten nu door het derde communautair bestek worden gefinancierd? |
| --- | --- |

3.

Zal de voltooiing van deze projecten nu door het derde communautair bestek worden gefinancierd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(7 augustus 2001)

In de brief die de Commissie op 19 oktober 2000 op grond van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993 (2) aan de Griekse autoriteiten heeft gestuurd, heeft zij hen gevraagd meer inlichtingen te verstrekken over de oorzaken van de vertraging bij de bouw van de drie door het geachte parlementslid genoemde ziekenhuizen en over de vooruitzichten voor de voltooiing van die gebouwen.

Volgens de inlichtingen die de Griekse autoriteiten op 19 januari 2001 hebben verstrekt, vertragen geologische factoren de bouw van het ziekenhuis van Pyrgos en is de vertraging bij de ziekenhuizen van Katerini en Korfoe te wijten aan de medecontractant van het overheidsbedrijf dat de ziekenhuizen moet bouwen. De Commissie onderzoekt momenteel welk gevolg aan deze zaak moet worden gegeven.

Voor de programmeringsperiode 1994-1999 is de cofinanciering voor de drie ziekenhuizen als volgt: 16,6 miljoen euro voor Korfoe, 13 miljoen euro voor Katerini en 14,1 miljoen euro voor Pyrgos.

Of deze drie projecten ook worden geselecteerd om in het kader van het communautaire bestek (CB) voor de programmeringsperiode 2000-2006 te worden gecofinancierd, wordt in eerste instantie bepaald door de autoriteiten die voor het beheer van elk operationeel programma bevoegd zijn. Volgens de inlichtingen die deze autoriteiten hebben verstrekt, wordt in het kader van het Communautaire Bestek voor 2000-2006 voorzien in de cofinanciering voor de voltooiing van de drie ziekenhuizen.

---

(1)  PB C 151 E van 22.5.2001, blz. 84.

(2)  Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 4253/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, PB L 193 van 31.7.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/342 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/342

---

(2004/C 78 E/0360)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1897/01

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2001)

Betreft:   Rechtsgrondslag voor voorstellen van de Commissie inzake de oprichting en financiering van pan-Europese politieke partijen

Zou de Commissie kunnen meedelen welke artikelen van de geconsolideerde verdragen de rechtsgrondslag vormen voor voorstellen van de Commissie inzake de oprichting en financiering van pan-Europese politieke partijen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(11 juli 2001)

Het voorstel van de Commissie is gebaseerd op artikel 308 van het EG-Verdrag.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/343 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/343

---

(2004/C 78 E/0361)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2120/01

van Hans Modrow (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 juli 2001)

Betreft:   Uitlevering Milosevic aan Joegoslavië-Tribunaal

De president van de Federale Republiek Joegoslavië, Kostunica, heeft onlangs in een toespraak voor het Europees Parlement een getuigenis afgelegd voor de ontwikkeling van zijn land tot een democratische rechtsstaat. Hoe moet zijn verklaring worden beoordeeld dat de uitlevering van oud-president Milosevic door de regering Djindjic ondanks een andersluidend vonnis van het Constitutioneel Hof, een schending vormt van de rechtsnormen van zijn land?

Heeft de Europese Unie of hebben haar lidstaten de regering-Djindjic toezeggingen gedaan in ruil voor de uitlevering van Milosevic aan het Joegoslavië-Tribunaal?

Hoe staat de Commissie ten opzichte van het risico van een verder uiteenvallen van de Federale Republiek Joegoslavië in het licht van deze gebeurtenissen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 juli 2001)

De Commissie en de Unie waren zeer verheugd over het besluit van Belgrado om zijn internationale verplichtingen na te leven door één van de in staat van beschuldiging gestelde personen (voormalig president Milosevic) over te dragen aan het Joegoslavië-tribunaal (ICTY) in Den Haag.

Alle leden van de Verenigde Naties (VN) en landen die het akkoord van Dayton hebben ondertekend, zijn verplicht samen te werken met het ICTY. Noch de Unie, noch haar leden, noch de Commissie hebben aan enige staat toezeggingen gedaan in ruil voor naleving van deze internationale verplichtingen. Samenwerking met ICTY is, evenals naleving van andere internationale verplichtingen (Dayton, UNSCR 1244, verplichtingen in verband met het lidmaatschap van internationale organisaties), voorts één van de vele voorwaarden in het stabilisatie- en associatieproces van de Unie en heeft als zodanig gevolgen voor de ontwikkeling van de politieke betrekkingen en de verstrekking van bijstand van de Gemeenschap of de lidstaten. De Commissie en de Wereldbank hadden reeds besloten een donorconferentie te organiseren voor de Federale Republiek Joegoslavië (FRJ), die op 29 juni 2001 plaatsvond. De deelnemers tonen zich verheugd over het feit dat de autoriteiten van Belgrado hadden besloten hun internationale verplichtingen na te komen door de heer Milosevic over te dragen aan Den Haag.

In de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 22 januari 2001 heeft de Unie haar beleid ten aanzien van de Federale Republiek Joegoslavië duidelijk geformuleerd en er bij Belgrado en Podgorica op aangedrongen overeenstemming te bereiken over een open en democratisch proces binnen het algemene federale kader en een nieuwe constitutionele regeling te treffen voor betrekkingen tussen de onderdelen van de federatie die aanvaardbaar is voor alle partijen en erop gewezen dat een dergelijke regeling verenigbaar moet zijn met de interne stabiliteit van de FRJ en de regionale stabiliteit van Zuidoost-Europa. De Unie zal haar betrekkingen met de Federale Republiek Joegoslavië blijven ontwikkelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/343 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/343

---

(2004/C 78 E/0362)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3711/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 januari 2002)

Betreft:   Nieuw handelsakkoord met de Verenigde Staten

In het voorjaar van 1998 werden plannen voor een nieuw handelsakkoord tussen de Unie en de Verenigde Staten op de lange baan geschoven, onder meer naar aanleiding van protesten van de kant van Frankrijk.

Peilt de Commissie momenteel op enige wijze de mogelijkheden om een nieuw handelsakkoord tot stand te brengen of zijn de onderhandelingen definitief afgeblazen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(5 maart 2002)

Er wordt aangenomen dat de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid verwijst naar een eventuele vrijhandelsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten. Aangenomen dat zulks het geval is, moet worden opgemerkt dat deze idee weliswaar periodiek ter sprake komt maar dat er nooit een verzoek is ingediend om richtsnoeren voor dergelijke onderhandelingen met de Verenigde Staten en dat er (vanzelfsprekend) nooit dergelijke besprekingen hebben plaatsgevonden. De Commissie is bovendien niet zinnens richtsnoeren aan te vragen. Wel hebben de Gemeenschap en de Verenigde Staten in 1998 het Transatlantisch Economisch Partnerschap opgestart om een nieuwe impuls te geven aan de handels- en investeringsbetrekkingen tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten. Sindsdien is de bilaterale samenwerking zodanig gegroeid dat zij praktisch alle handels- en investeringsterreinen omvat en ook de belangrijkste bilaterale handelsrelatie in de wereld is versterkt.

De overheidsdiensten aan beide zijden hebben grote vooruitgang geboekt, bijvoorbeeld in verband met de richtsnoeren voor samenwerking op het gebied van de regelgeving. De Gemeenschap en de Verenigde Staten hebben een overeenkomst inzake de wederzijdse erkenning van de uitrusting van zeeschepen praktisch afgerond. Deze vorderingen zijn echter vaak politiek te weinig zichtbaar geweest. Er moet worden nagedacht over wat er nog meer kan worden gedaan: hoe kunnen de Unie en de Verenigde Staten hun verschillen op constructieve wijze aanpakken en hun samenwerking ontwikkelen, zolang die compatibel blijft met de besprekingen over de ontwikkelingsagenda van Doha en met de andere handelspartnerschappen aan beide zijden, inzonderheid die met de ontwikkelingslanden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/344 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/344

---

(2004/C 78 E/0363)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0684/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 maart 2002)

Betreft:   Moldavië als het armste land van Europa en het opvallende verschil in behandeling door de EU in vergelijking met de Baltische staten

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat de tussen Roemenië en Oekraïne in gelegen staat Moldavië (ruim 4 miljoen inwoners) inmiddels het armste land van Europa is, wat onder meer blijkt uit het feit dat de lonen er vier tot zeven keer zo laag zijn als in Roemenië, ieder kind er wordt geboren met een statistische staatsschuld van 600 dollar, 70 % van de staatsbegroting moet worden besteed aan de aflossing van buitenlandse schulden die zijn ontstaan door de aankoop van aardgas, een groot deel van de ziekenhuizen is gesloten terwijl de resterende ziekenhuizen niet meer beschikken over verwarming en medicijnen, op het platteland de voorziening met gas, elektriciteit en waterleiding vrijwel is verdwenen, wegen niet meer berijdbaar zijn en uit armoede duizenden mensen een van hun nieren hebben verkocht voor transplantatie in Turkije? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat de tussen Roemenië en Oekraïne in gelegen staat Moldavië (ruim 4 miljoen inwoners) inmiddels het armste land van Europa is, wat onder meer blijkt uit het feit dat de lonen er vier tot zeven keer zo laag zijn als in Roemenië, ieder kind er wordt geboren met een statistische staatsschuld van 600 dollar, 70 % van de staatsbegroting moet worden besteed aan de aflossing van buitenlandse schulden die zijn ontstaan door de aankoop van aardgas, een groot deel van de ziekenhuizen is gesloten terwijl de resterende ziekenhuizen niet meer beschikken over verwarming en medicijnen, op het platteland de voorziening met gas, elektriciteit en waterleiding vrijwel is verdwenen, wegen niet meer berijdbaar zijn en uit armoede duizenden mensen een van hun nieren hebben verkocht voor transplantatie in Turkije?

| 2. | Bestaat er een afspraak van de EU met de Russische Federatie en/of Oekraïne die de EU verplicht om zich niet met de toekomst, de economische ontwikkeling en de mensenrechten in Moldavië te bemoeien? |
| --- | --- |

2.

Bestaat er een afspraak van de EU met de Russische Federatie en/of Oekraïne die de EU verplicht om zich niet met de toekomst, de economische ontwikkeling en de mensenrechten in Moldavië te bemoeien?

| 3. | Is van de kant van de Commissie sinds het midden van de jaren '90 het aanvragen door Moldavië van het lidmaatschap van de EU of het zoeken van andere vormen van toenadering ontmoedigd? Gaat het daarbij om een straf voor het vooralsnog niet doorgaan van de begin jaren '90 besproken terugkeer van Moldavië in kandidaat-lidstaat Roemenië? |
| --- | --- |

3.

Is van de kant van de Commissie sinds het midden van de jaren '90 het aanvragen door Moldavië van het lidmaatschap van de EU of het zoeken van andere vormen van toenadering ontmoedigd? Gaat het daarbij om een straf voor het vooralsnog niet doorgaan van de begin jaren '90 besproken terugkeer van Moldavië in kandidaat-lidstaat Roemenië?

| 4. | Waarom wordt het op 28 juni 1940 van Roemenië afgescheiden grondgebied van Moldavië door de EU anders behandeld dan andere kleine staten zoals Estland, Letland en Litouwen, die eveneens aan het begin van de Tweede Wereldoorlog op grond van een overeenkomst tussen Hitler en Stalin werden toegevoegd aan de Sovjet-Unie en die sinds hun onafhankelijkheid worden behandeld als kandidaat-lid van de EU met uitzicht op toetreding in 2004? Speelt daarbij het verschil in belang van deze staten voor de economieën van de huidige EU-lidstaten een rol? |
| --- | --- |

4.

Waarom wordt het op 28 juni 1940 van Roemenië afgescheiden grondgebied van Moldavië door de EU anders behandeld dan andere kleine staten zoals Estland, Letland en Litouwen, die eveneens aan het begin van de Tweede Wereldoorlog op grond van een overeenkomst tussen Hitler en Stalin werden toegevoegd aan de Sovjet-Unie en die sinds hun onafhankelijkheid worden behandeld als kandidaat-lid van de EU met uitzicht op toetreding in 2004? Speelt daarbij het verschil in belang van deze staten voor de economieën van de huidige EU-lidstaten een rol?

Aanleiding: Berichtgeving in „De Volkskrant” van 31 december 2001 en 25 februari 2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/345 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/345

---

(2004/C 78 E/0364)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0685/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 maart 2002)

Betreft:   Negatieve gevolgen voor de EU-lidstaten van de voortdurende achterstelling en uitzonderingspositie van Moldavië

| 1. | Welke gevolgen verwacht de Commissie van de afschaffing van de visumplicht voor personen met de Roemeense nationaliteit met ingang van 1 januari 2002, die vooruitloopt op een mogelijke toetreding van Roemenië tot de EU, terwijl de meerderheid van de inwoners van de aangrenzende staat Moldavië eveneens recht heeft op de Roemeense nationaliteit op grond van het feit dat hun ouders of grootouders vóór 28 juni 1940 zijn geboren op grondgebied dat destijds tot Roemenië behoorde? Zal dit leiden tot grootschalige migratie van Roemenen uit het veel armere Moldavië naar (toekomstig) EU-gebied? |
| --- | --- |

1.

Welke gevolgen verwacht de Commissie van de afschaffing van de visumplicht voor personen met de Roemeense nationaliteit met ingang van 1 januari 2002, die vooruitloopt op een mogelijke toetreding van Roemenië tot de EU, terwijl de meerderheid van de inwoners van de aangrenzende staat Moldavië eveneens recht heeft op de Roemeense nationaliteit op grond van het feit dat hun ouders of grootouders vóór 28 juni 1940 zijn geboren op grondgebied dat destijds tot Roemenië behoorde? Zal dit leiden tot grootschalige migratie van Roemenen uit het veel armere Moldavië naar (toekomstig) EU-gebied?

| 2. | Is Roemenië in de toekomst als EU-lidstaat verplicht om voor alle overige Moldaviërs een visumplicht in te voeren? Verwacht u hiervan spanningen tussen Moldaviërs met en Moldaviërs zonder Roemeense nationaliteitsdocumenten? |
| --- | --- |

2.

Is Roemenië in de toekomst als EU-lidstaat verplicht om voor alle overige Moldaviërs een visumplicht in te voeren? Verwacht u hiervan spanningen tussen Moldaviërs met en Moldaviërs zonder Roemeense nationaliteitsdocumenten?

| 3. | Acht de Commissie het aanvaardbaar dat in Moldavië als gevolg van verwaarlozing door de buitenwereld een met Wit-Rusland vergelijkbare toestand ontstaat, waarin een parlementaire democratie met recht op vrijheid van vereniging en vergadering niet meer functioneert? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het aanvaardbaar dat in Moldavië als gevolg van verwaarlozing door de buitenwereld een met Wit-Rusland vergelijkbare toestand ontstaat, waarin een parlementaire democratie met recht op vrijheid van vereniging en vergadering niet meer functioneert?

| 4. | Acht de Commissie het aanvaardbaar dat Moldavië verwordt tot een eiland van armoede, en dat daardoor een voedingsbodem ontstaat voor interne etnische conflicten tussen de Roemeenstalige meerderheid en de Slavische minderheid, of voor een extern gericht terroristisch avonturisme naar het voorbeeld van Afghanistan in de Taliban-periode? |
| --- | --- |

4.

Acht de Commissie het aanvaardbaar dat Moldavië verwordt tot een eiland van armoede, en dat daardoor een voedingsbodem ontstaat voor interne etnische conflicten tussen de Roemeenstalige meerderheid en de Slavische minderheid, of voor een extern gericht terroristisch avonturisme naar het voorbeeld van Afghanistan in de Taliban-periode?

| 5. | Op welke wijze denkt de Commissie bij te dragen tot het op zo kort mogelijke termijn beëindigen van de achtergestelde positie van de aan toekomstig EU-gebied grenzende staat Moldavië? |
| --- | --- |

5.

Op welke wijze denkt de Commissie bij te dragen tot het op zo kort mogelijke termijn beëindigen van de achtergestelde positie van de aan toekomstig EU-gebied grenzende staat Moldavië?

Aanleiding: Berichtgeving in „De Volkskrant” van 31 december 2001 en 25 februari 2002.

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0684/02 en E-0685/02

(24 april 2002)

De Commissie is zeer bezorgd over de armoede in Moldavië. Het land behoort tot de armste van Europa. Armoede kan etnische conflicten verergeren en leiden tot gevaren voor de veiligheid, zoals terrorisme. Moldavië moet snel met de Wereldbank en het IMF tot overeenstemming komen, zodat verdere financiële bijstrand binnen bereik komt. De economische problemen worden voor een deel ook veroorzaakt door het slepende conflict met de provincie Transnistrië, waar de industriële bedrijvigheid grotendeels is geconcentreerd.

De betrekkingen van de EU met Moldavië worden geregeld door de in 1998 in werking getreden partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst. Deze voorziet in een regelmatige politieke dialoog, liberalisering van het handelsverkeer en vergaande samenwerking, op basis van eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten. Dat Moldavië voor de Unie van belang is, blijkt ook uit het besluit van de Europese Raad van Göteborg (15 en 16 juni 2001) om het land uit te nodigen samen met Oekraïne deel te nemen aan de komende Europese Conferentie.

De Gemeenschap heeft de afgelopen tien jaar voor 120 miljoen euro technische bijstand verleend en voor 87 miljoen euro macrofinanciële bijstand. Door het Bureau voor Humanitaire Hulp van de Gemeenschap (ECHO) is indertijd circa 5,5 miljoen euro verstrekt om de humanitaire gevolgen te lenigen van de financiële crisis in Rusland in 1998. In overeenstemming met zijn kerntaken (spoedhulp onmiddellijk na natuurrampen of door de mens veroorzaakte noodtoestanden) heeft ECHO de activiteiten in Moldavië in 2001 stopgezet. In maart 2001 is het programma voor voedselzekerheid van de Commissie van start gegaan (5,5 miljoen euro voor het begrotingsjaar 2002).

Er zijn geen afspraken met Rusland of Oekraïne die de Unie zouden verplichten zich niet met de ontwikkelingen in Moldavië te bemoeien. De situatie in Moldavië is zelfs een regelmatig terugkerend onderwerp in de politieke dialoog met Rusland en Oekraïne. Het doel is samen tot een beter begrip te komen van de oorzaken van de problemen waarmee het land te kampen heeft en oplossingen te vinden voor met name Transnistrië. De OVSE heeft wat dit betreft ook een belangrijke rol te spelen.

Ten aanzien van een mogelijk EU-lidmaatschap voor Moldavië handelt de Commissie strikt volgens de basiscriteria die de Europese Raad van Kopenhagen in 1993 heeft vastgesteld en het besluit van de Europese Raad van Luxemburg van 1997 over de landen die aan het lopende toetredingsproces deelnemen. Economische en culturele banden met de huidige lidstaten spelen daarbij geen rol.

Of een persoon de nationaliteit van een lidstaat heeft of, het recht die te verwerven, is een zaak voor het nationale recht van de betrokken lidstaat. Ook na toetreding heeft Roemenië nog steeds de bevoegdheid aan ingezetenen van Moldavië het Roemeens staatsburgerschap te verlenen. Personen met een dubbele (Moldavisch/Roemeense) nationaliteit zouden dan zonder visumverplichting toegang hebben tot Roemenië en andere lidstaten. De Commissie kan niet inschatten welke migratiestromen een dergelijke ontwikkeling zou veroorzaken.

Als algemene regel geldt dat Roemenië bij de toetreding tot de Unie de visumplicht moet invoeren voor onderdanen van de derde landen die zijn opgesomd in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2414/2001 van de Raad van 7 december 2001 (2). Mogelijke uitzonderingen op deze algemene visumverplichting zijn onderworpen aan de desbetreffende bepalingen van die verordeningen.

De Commissie spreekt de hoop uit dat Moldavië politieke ontwikkelingen als die in Wit-Rusland kan vermijden, en is harerzijds bereid daartoe samen met de internationale gemeenschap bij te dragen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001).

(2)  PB L 327 van 12.12.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/346 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/346

---

(2004/C 78 E/0365)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3467/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(6 december 2002)

Betreft:   Effectieve behandeling van tuberculose — vooruitgang

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1238/01 (1) inzake versnelde actie ter bestrijding van de belangrijkste overdraagbare ziekten, met inbegrip van tuberculose, vermeldde de Commissie dat een actieprogramma is opgesteld waarin haar Stop-tbc-initiatief is uitgewerkt.

Kan de Commissie een evaluatieverslag van het initiatief opstellen? Hoeveel middelen zijn ter beschikking gesteld om deze ziekten te bestrijden? Blijft de ontwikkeling van nieuwe diagnostiek, geneesmiddelen en vaccins een prioriteit van het programma en worden op dit vlak reeds resultaten geboekt?

Is de Commissie voornemens de subsidies voor het globaal plan ter bestrijding van tuberculose te verhogen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(16 januari 2003)

De Commissie zal begin 2003 bij het Parlement en de Raad een voortgangsverslag indienen over haar programma inzake actie ter bestrijding van infectieziekten in het kader van de armoedebestrijding. De Gemeenschap heeft de voorbije acht jaar (1994-2001) jaarlijks gemiddeld ruim 400 miljoen euro (2) voor „gezondheidszorg” toegekend, exclusief de middelen voor onderzoek en humanitaire hulp. Het leeuwendeel van de communautaire steun voor gezondheidszorg is niet zozeer gericht op specifieke ziekten doch veeleer op het versterken van de gezondheidszorgsystemen middels partnerschap met de ontwikkelingslanden, die een cruciale rol spelen in de strijd tegen deze ziekten. Momenteel worden de financiële middelen van de Gemeenschap voor de bestrijding van het humaan immunodeficiëntie-virus/verworven immunodeficiëntie-syndroom (HIV/AIDS), malaria en tuberculose (TB) in ontwikkelingslanden vooral toegekend via indicatieve landen- en regionale programma's, cofinanciering met niet-gouvernementele organisaties, het vijfde en zesde kaderprogramma voor onderzoek, de speciale begrotingslijnen voor HIV/AIDS en de reproductieve gezondheidszorg, en de bijdrage aan het wereldwijde fonds (Global Fund) ter bestrijding van AIDS, tuberculose en malaria. De totale bijdrage aan communautaire programma's die speciaal op de bestrijding van deze ziekten zijn afgestemd bedroeg de voorbije acht jaar (1994-2001) naar schatting 660 miljoen euro of gemiddeld 82,5 miljoen euro per jaar. Het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe diagnoses, geneesmiddelen en vaccins maakt deel uit van het actieprogramma ter bestrijding van deze drie ziekten.

De internationale doelstellingen in verband met TB-bestrijding zijn goedgekeurd op de conferentie van Amsterdam in april 2000 en zijn door de algemene vergadering van de Wereldgezondheidsorganisatie bekrachtigd met de vaststelling van het Stop TB-initiatief. Deze doelstellingen bestaan er in dat tegen 2005 70 % van de ziektegevallen moeten zijn opgespoord en 85 % moeten zijn behandeld (DOTS-Directly Observed Treatment-Short regime), waardoor het aantal TB-slachtoffers tegen 2010 daadwerkelijk zou kunnen worden gehalveerd. Twee jaar later kan moeilijk van een succes worden gesproken: een jaarlijkse stijging van het aantal ziektegevallen met 2 % en een DOTS-dekkingspercentage van maar 27 % (ongeveer 3 miljoen gevallen). Het is duidelijk dat de DOTS moet worden opgevoerd en dat meer middelen nodig zijn. De Commissie financiert op dit ogenblik onderzoek in het kader van het 5e Kaderprogramma — Internationaal samenwerkingsprogramma met de ontwikkelingslanden — naar de wijze waarop de DOTS-efficiency in Afrika kan worden verbeterd.

Het Stop TB- partnerschap heeft het „Global Plan to Stop TB” voorgesteld waarin het de strategieën en middelen beschrijft die de komende vijf jaar nodig zijn om DOTS uit te breiden, aan te passen en te verbeteren om de algemene doelstellingen voor 2005 te verwezenlijken en de wereldwijde uitroeiing van TB op gang te brengen. Om de doelstellingen van het plan te realiseren is 9 miljard USD nodig; op dit ogenblik heeft men ongeveer 4 miljard USD tekort.

De Commissie steunt het Global Fund voor de bestrijding van AIDS, malaria en tuberculose dat ook de bestrijding van TB omvat. Verschillende voorstellen hebben betrekking op programma's ter bestrijding van tuberculose en de uitbreiding van DOTS. De Commissie heeft voor 2002 120 miljoen euro toegezegd voor het Global Fund voor de bestrijding van AIDS, malaria en tuberculose en zij maakt deel uit van de Raad van Bestuur. Met de begrotingsautoriteit worden momenteel besprekingen gevoerd over een jaarlijkse bijdrage via de begrotingslijn voor het actieprogramma.

---

(1)  PB C 350 E van 11.12.2001, blz. 97.

(2)  Thematische evaluatie van op de bevolking en ontwikkeling gerichte programma's in het kader van de externe samenwerking van de EG, september 2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/348 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/348

---

(2004/C 78 E/0366)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3561/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(12 december 2002)

Betreft:   „Bush meat”

Door de fors toegenomen jacht op wilde diersoorten, in het bijzonder op de mensapen in West- en Centraal-Afrika, dreigen deze diersoorten binnenkort uit te sterven.

Op de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, die in maart 2002 in Kaapstad in Zuid-Afrika plaatsvond, werden de volgende resoluties goedgekeurd: ACP-EU/3391/02/fin over handel, ACP-EU/3393/02/fin over gezondheid, ACP-EU/3391/02/fin over duurzame ontwikkeling.

Resolutie 3391/02 (1) verzoekt de handel in zogenaamd bush meat te bestrijden, de illegale consumptie van mensapen een halt toe te roepen, en de bevolking van alle ACS- en EU-landen te waarschuwen voor de grote risico's van het eten van bush meat voor de volksgezondheid en het behoud van de soorten.

Resolutie 3393/02 (2) wenst dat de Europese Commissie in samenwerking met de EU-lidstaten met de nodige ijver de bedreiging aanpakt die bush meat voor de volksgezondheid vormt.

Resolutie 3394/02 (3) spoort de Commissie aan om het Ecofac-programma, dat van zeer groot belang is om belangrijke Afrikaanse ecosystemen en biodiversiteit — waaronder het overleven van bedreigde diersoorten — voor de komende 10 jaar veilig te stellen, voort te zetten en uit te breiden, en verzoekt de Commissie en de EU-lidstaten het gevaar voor de volksgezondheid van de illegale consumptie van bush meat te beoordelen en maatregelen te nemen om dat gevaar te beperken.

Kan de Commissie meedelen op welke wijze zij gehoor geeft aan elk afzonderlijk verzoek in deze resoluties en welke maatregelen zij reeds heeft getroffen en nog zal treffen om de huidige bush meat-crisis het hoofd te bieden?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(17 februari 2003)

| 1. | Maatregelen om de handel in bushmeat te bestrijden, de illegale consumptie van mensapen een halt toe te roepen en de bevolking van de landen in Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan (ACS) en de lidstaten te waarschuwen voor de grote risico's van het eten van bushmeat voor de volksgezondheid en het behoud van de soorten:






  — | Een van de mogelijkheden om de handel in bushmeat te bestrijden is het ontwikkelen van de samenwerking met de landen waar handel wordt gedreven in bushmeat. In dit verband heeft de Commissie een nieuw Handboek milieu-integratie ontwikkeld (momenteel nog in de ontwerpfase) dat in 2003 moet klaar zijn. De ontwerpversie van het handboek bevat specifieke richtlijnen voor de integratie van aspecten van de biodiversiteit in milieueffectbeoordelingen voor ontwikkelingsprojecten. Er mag bijvoorbeeld „geen nettoverlies” aan genetische diversiteit, populaties of op ecosysteemniveau ontstaan. Inzake vervoerprojecten (een van de belangrijkste problemen met betrekking tot de handel in bushmeat) bepalen de richtlijnen van het handboek milieu-integratie dat „de beste maatregel om dit te voorkomen erin bestaat het traject van de wegen zo uit te stippelen dat beschermde en kwetsbare gebieden volledig worden vermeden”. In de tweede plaats kan een betere nationale wetgeving en naleving van de wetten in de betrokken ontwikkelingslanden bijdragen tot een verbetering van de situatie op het gebied van de handel in bushmeat. In het geval van Kameroen heeft de regering zich er in bijlage IV van het pas ondertekende landenstrategiedocument toe verbonden de illegale exploitatie van de bossen stop te zetten (wat onrechtstreeks een gunstig effect zal sorteren op de strijd tegen de handel in bushmeat). In Gabon is de verbetering van de instandhouding en het duurzaam beheer van de bosrijkdommen (waaronder de wildstand) een belangrijke doelstelling van de nationale ondersteuningsstrategie van de Gemeenschap. Het regionaal 9e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) voor Centraal Afrika is van plan steun te verlenen aan de inspanningen om stroperij uit te roeien via beschermende wetgeving, toezicht en bewaking, op de lokale gemeenschappen gebaseerd beheer van de natuurlijke rijkdommen en opleiding en onderzoek. De beslissende factor voor de duurzaamheid is een mentaliteitswijziging bij de bevolking en de regeringen en steun voor de lokale inspanningen om verandering te brengen in de toestand. |
| --- | --- | --- |

1.

Maatregelen om de handel in bushmeat te bestrijden, de illegale consumptie van mensapen een halt toe te roepen en de bevolking van de landen in Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan (ACS) en de lidstaten te waarschuwen voor de grote risico's van het eten van bushmeat voor de volksgezondheid en het behoud van de soorten:

—

Een van de mogelijkheden om de handel in bushmeat te bestrijden is het ontwikkelen van de samenwerking met de landen waar handel wordt gedreven in bushmeat. In dit verband heeft de Commissie een nieuw Handboek milieu-integratie ontwikkeld (momenteel nog in de ontwerpfase) dat in 2003 moet klaar zijn. De ontwerpversie van het handboek bevat specifieke richtlijnen voor de integratie van aspecten van de biodiversiteit in milieueffectbeoordelingen voor ontwikkelingsprojecten. Er mag bijvoorbeeld „geen nettoverlies” aan genetische diversiteit, populaties of op ecosysteemniveau ontstaan. Inzake vervoerprojecten (een van de belangrijkste problemen met betrekking tot de handel in bushmeat) bepalen de richtlijnen van het handboek milieu-integratie dat „de beste maatregel om dit te voorkomen erin bestaat het traject van de wegen zo uit te stippelen dat beschermde en kwetsbare gebieden volledig worden vermeden”. In de tweede plaats kan een betere nationale wetgeving en naleving van de wetten in de betrokken ontwikkelingslanden bijdragen tot een verbetering van de situatie op het gebied van de handel in bushmeat. In het geval van Kameroen heeft de regering zich er in bijlage IV van het pas ondertekende landenstrategiedocument toe verbonden de illegale exploitatie van de bossen stop te zetten (wat onrechtstreeks een gunstig effect zal sorteren op de strijd tegen de handel in bushmeat). In Gabon is de verbetering van de instandhouding en het duurzaam beheer van de bosrijkdommen (waaronder de wildstand) een belangrijke doelstelling van de nationale ondersteuningsstrategie van de Gemeenschap. Het regionaal 9e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) voor Centraal Afrika is van plan steun te verlenen aan de inspanningen om stroperij uit te roeien via beschermende wetgeving, toezicht en bewaking, op de lokale gemeenschappen gebaseerd beheer van de natuurlijke rijkdommen en opleiding en onderzoek. De beslissende factor voor de duurzaamheid is een mentaliteitswijziging bij de bevolking en de regeringen en steun voor de lokale inspanningen om verandering te brengen in de toestand.

| 2. | Bedreiging die bushmeat vormt voor de volksgezondheid:






  — | Volgens het Gemeenschapsrecht moet ingevoerd vlees voldoen aan een aantal minimumnormen inzake diergezondheid en hygiëne. Aangezien bushmeat grotendeels afkomstig is van de niet-gecontroleerde jacht en vaak van diersoorten die in de Unie niet als voor consumptie bestemde dieren worden beschouwd en tevens afkomstig is uit landen die geen vergunning hebben gekregen voor de uitvoer van vlees, zal het niet voldoen aan de communautaire voorwaarden inzake voedselveiligheid en diergezondheid en daarom kan het ook niet legaal worden ingevoerd. |
| --- | --- | --- |

2.

Bedreiging die bushmeat vormt voor de volksgezondheid:

—

Volgens het Gemeenschapsrecht moet ingevoerd vlees voldoen aan een aantal minimumnormen inzake diergezondheid en hygiëne. Aangezien bushmeat grotendeels afkomstig is van de niet-gecontroleerde jacht en vaak van diersoorten die in de Unie niet als voor consumptie bestemde dieren worden beschouwd en tevens afkomstig is uit landen die geen vergunning hebben gekregen voor de uitvoer van vlees, zal het niet voldoen aan de communautaire voorwaarden inzake voedselveiligheid en diergezondheid en daarom kan het ook niet legaal worden ingevoerd.

| — | Op 1 januari 2003 is een nieuwe beschikking van de Commissie in werking getreden (4) die, hoewel zij om redenen van diergezondheid is vastgesteld, een diepgaand effect zou moeten hebben op de stopzetting van de illegale invoer van vlees waaronder bushmeat in de Gemeenschap. Strengere communautaire voorschriften inzake de invoer van melk- en vleesproducten voor persoonlijke consumptie zijn in werking getreden. Reizigers die de Gemeenschap binnenkomen uit bepaalde derde landen mogen niet langer vlees, vleesproducten, melk of melkproducten voor persoonlijke consumptie op hun persoon of in hun bagage invoeren, tenzij die producten vergezeld gaan van officiële veterinaire documenten. |
| --- | --- |

—

Op 1 januari 2003 is een nieuwe beschikking van de Commissie in werking getreden (4) die, hoewel zij om redenen van diergezondheid is vastgesteld, een diepgaand effect zou moeten hebben op de stopzetting van de illegale invoer van vlees waaronder bushmeat in de Gemeenschap. Strengere communautaire voorschriften inzake de invoer van melk- en vleesproducten voor persoonlijke consumptie zijn in werking getreden. Reizigers die de Gemeenschap binnenkomen uit bepaalde derde landen mogen niet langer vlees, vleesproducten, melk of melkproducten voor persoonlijke consumptie op hun persoon of in hun bagage invoeren, tenzij die producten vergezeld gaan van officiële veterinaire documenten.

| 3. | Voortzetting en uitbreiding van het Ecofac-programma, bescherming van belangrijke Afrikaanse ecosystemen en biodiversiteit, waaronder bedreigde diersoorten, voor de komende tien jaar:






  — | In de respectieve landen- en regionale steunstrategieën zijn bepalingen opgenomen met betrekking tot de voortzetting van het Ecofac-programma en de bescherming van de Afrikaanse ecosystemen en biodiversiteit. De Commissie heeft bovendien in 2002 uit de begrotingslijn voor milieubescherming in de ontwikkelingslanden een project van het World Wildlife Fund -regionaal milieuprogramma voor Centraal Afrika (WWF-CARPO) — in Gabon goedgekeurd voor de jacht en instandhouding op dorpsniveau waarbij een methode wordt ontwikkeld voor het beheer van de fauna in de Centraal Afrikaanse bossen. Dit project pakt de handel in bushmeat rechtstreeks aan in samenwerking met de particuliere sector. Daarnaast heeft de Commissie projecten voor de instandhouding van de biodiversiteit in Centraal Afrika goedgekeurd (Flagship species project) voor een totaalbedrag van 848 269 EUR en zij zal 500 000 EUR bijdragen aan het African Ministerial Process for Forest Law Enforcement and Governance (AFLEG). Deze projecten hebben betrekking op problemen in verband met stroperij en handel in bushmeat op het niveau van de rechtshandhaving in verschillende Afrikaanse landen. In 2002 is via het Ecofac-programma in het noorden van Congo-Brazzaville tijdens het uitbreken van de Ebola-ziekte een voorlichtings- en bewustmakingscampagne gevoerd. |
| --- | --- | --- |

3.

Voortzetting en uitbreiding van het Ecofac-programma, bescherming van belangrijke Afrikaanse ecosystemen en biodiversiteit, waaronder bedreigde diersoorten, voor de komende tien jaar:

—

In de respectieve landen- en regionale steunstrategieën zijn bepalingen opgenomen met betrekking tot de voortzetting van het Ecofac-programma en de bescherming van de Afrikaanse ecosystemen en biodiversiteit. De Commissie heeft bovendien in 2002 uit de begrotingslijn voor milieubescherming in de ontwikkelingslanden een project van het World Wildlife Fund -regionaal milieuprogramma voor Centraal Afrika (WWF-CARPO) — in Gabon goedgekeurd voor de jacht en instandhouding op dorpsniveau waarbij een methode wordt ontwikkeld voor het beheer van de fauna in de Centraal Afrikaanse bossen. Dit project pakt de handel in bushmeat rechtstreeks aan in samenwerking met de particuliere sector. Daarnaast heeft de Commissie projecten voor de instandhouding van de biodiversiteit in Centraal Afrika goedgekeurd (Flagship species project) voor een totaalbedrag van 848 269 EUR en zij zal 500 000 EUR bijdragen aan het African Ministerial Process for Forest Law Enforcement and Governance (AFLEG). Deze projecten hebben betrekking op problemen in verband met stroperij en handel in bushmeat op het niveau van de rechtshandhaving in verschillende Afrikaanse landen. In 2002 is via het Ecofac-programma in het noorden van Congo-Brazzaville tijdens het uitbreken van de Ebola-ziekte een voorlichtings- en bewustmakingscampagne gevoerd.

| — | De Commissie heeft in 2001, eveneens uit de begrotingslijn milieubescherming, de financiering goedgekeurd voor het CyberTracker-programma, een innoverend instrument voor toezicht op de natuurlijke hulpbronnen. Dit project wordt uitgevoerd in en rond een netwerk van beschermde gebieden op de belangrijkste domeinen van de biodiversiteit in Afrika en heeft meer in het bijzonder tot doel een aantal programma's voor toezicht op de natuurlijke hulpbronnen te steunen en te coördineren en daardoor de gevolgen van stroperij duidelijk aan te tonen. De doelgroepen en belangrijkste begunstigden van de CyberTracker-technologie zijn de lokale gemeenschappen, de nationale onderzoekinstituten en wetenschappers en de nationale agentschappen en ministeries die instaan voor het beheer van beschermde gebieden. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft in 2001, eveneens uit de begrotingslijn milieubescherming, de financiering goedgekeurd voor het CyberTracker-programma, een innoverend instrument voor toezicht op de natuurlijke hulpbronnen. Dit project wordt uitgevoerd in en rond een netwerk van beschermde gebieden op de belangrijkste domeinen van de biodiversiteit in Afrika en heeft meer in het bijzonder tot doel een aantal programma's voor toezicht op de natuurlijke hulpbronnen te steunen en te coördineren en daardoor de gevolgen van stroperij duidelijk aan te tonen. De doelgroepen en belangrijkste begunstigden van de CyberTracker-technologie zijn de lokale gemeenschappen, de nationale onderzoekinstituten en wetenschappers en de nationale agentschappen en ministeries die instaan voor het beheer van beschermde gebieden.

---

(1)  PB C 231 van 27.9.2002, blz. 44.

(2)  PB C 231 van 27.9.2002, blz. 57.

(3)  PB C 231 van 27.9.2002, blz. 63.

(4)  Beschikking 2002/995/EG van de Commissie van 9 december 2002 houdende vaststelling van voorlopige vrijwaringsmaatregelen met betrekking tot de invoer van producten van dierlijke oorsprong voor persoonlijke consumptie, PB L 353 van 30.12.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/350 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/350

---

(2004/C 78 E/0367)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3630/02

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft:   Beperking op het aantal sigaretten dat uit Spanje mag worden meegenomen

Toen een ingezetene uit mijn kiesdistrict en diens partner aan het eind van hun vakantie in Spanje in mei jl. vanaf de luchthaven van Malaga wilden vertrekken, kregen zij van de plaatselijke douane te horen dat zij slechts vier sloffen sigaretten uit Spanje mochten meenemen. Zij zagen zich verplicht een Spaanse vriend in te schakelen om de resterende 32 sloffen op de luchthaven te komen ophalen, en een in het Spaans gesteld formulier — dat zij niet begrepen — te ondertekenen om nog op het laatste moment hun vliegtuig te kunnen halen.

Inmiddels hebben zij per post een in het Spaanse gesteld document ontvangen waarin sprake is van een bedrag van 601 EUR, dat naar zij vermoeden wellicht betrekking heeft op een boete.

Kan de Commissie mededelen of de douane in Malaga volgens de geldende EU-wetgeving gemachtigd is een limiet in te stellen op het aantal sigaretten dat een bezoeker uit Spanje mag meenemen, en of een en ander strookt met het beginsel van het vrije personenverkeer?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 januari 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede klachten te hebben ontvangen over de inbeslagname van tabaksproducten bij vertrekkende reizigers door de Spaanse autoriteiten. De Commissie stelt een onderzoek in naar deze klachten teneinde erop toe te zien dat de Spaanse wet en praktijk in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving betreffende de interne markt en, in het bijzonder, Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1).

---

(1)  PB L 76 van 23.3.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/350 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/350

---

(2004/C 78 E/0368)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3647/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft:   UPDF-gevangenen in Uganda

De Commissie weet dat de mensenrechtensituatie in Uganda zorgwekkend is.

Weet de Commissie dat de „Uganda People's Defence Forces” (UPDF) sinds maart 2002 21 mensen gevangen houdt in de gevangenis van Gulu die betrokken waren bij de verkiezingscampagne van een oppositie-kandidaat in de locale verkiezingen in Gulu?

Weet de Commissie ook dat de UPDF op 16 september 1 van deze mensen, Peter Oloya, vermoord heeft?

Is de Commissie bereid actie te ondernemen en druk uit te oefenen op de autoriteiten aldaar om een structurele verbetering van de mensenrechtensituatie te bewerkstelligen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(3 maart 2003)

De laatste jaren heeft de Commissie met de regering van Oeganda een intensieve politieke dialoog gevoerd waarin eerbiediging van de mensenrechten en democratisering belangrijke prioriteiten zijn. Deze dialoog vindt plaats in het kader van de Overeenkomst van Cotonou, waarin eerbiediging van de mensenrechten, democratische principes, rechtsstaat en goed bestuur essentiële elementen zijn.

Bovendien financiert de Commissie in het kader van het 8e EOF een programma van 5 miljoen euro ter ondersteuning van de rechtsstaat, goed bestuur en mensenrechten, waarvan de uitvoering in juli 2001 van start ging. Dit programma omvat onder andere steun aan de mensenrechtencommissie van Oeganda met het oog op een verbreding van het toezicht op en de analyse van de mensenrechtensituatie in Oeganda, steun voor maatschappelijke organisaties die werken aan bewustwording op het gebied van mensenrechten en rechtsstaat, door middel van politieke vorming, bevordering van dienstverlening als alternatieve straf via de National Community Service, versterking van de rol van het parlement en steun voor de amnesty-commissie wat betreft tot de tenuitvoerlegging van de amnestie-wet.

In het kader van het 9e EOF zal ongeveer 18 miljoen euro worden toegewezen ter ondersteuning van goed bestuur. Twee specifieke programma's zijn gepland, een ter ondersteuning van het decentralisatiebeleid en een ter ondersteuning van het democratiseringsproces en de ontwikkeling van een mensenrechtencultuur. In een afzonderlijk programma zal de Unie capaciteitsversterking voor niet-overheidsactoren steunen.

Wat betreft de specifieke vraag naar de situatie van de UDF-gevangenen, heeft de mensenrechtencommissie van Oeganda de Commissie gemeld dat de gevangenen nu worden vastgehouden in de door de regering bestuurde „Kigo”-gevangenis aan Entebbe Road in Kampala. De gevangenen werden tweemaal bezocht door de mensenrechtencommissie van Oeganda, die meldde dat sommige gevangenen om amnestie vroegen, terwijl anderen een snellere rechtsgang wensten. Het lijkt er op dat er tot dusver geen formele beschuldigingen zijn geformuleerd.

De Commissie en de in Oeganda vertegenwoordigde lidstaten volgen de situatie en zijn er van overtuigd dat de gevangenen volgens de gangbare juridische procedures worden behandeld, nu zij niet langer door het leger worden vastgehouden.

Met betrekking tot de dood van een van de gevangenen is de Commissie ervan op de hoogte gesteld dat een Oegandees parlementslid namens de familie een klacht heeft ingediend bij het gerechtshof; de uitkomst hiervan moet worden afgewacht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/351 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/351

---

(2004/C 78 E/0369)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3769/02

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 2002)

Betreft:   GATS (Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten)

Kan de Commissie meedelen of de Gemeenschap bij de minst ontwikkelde landen verzoeken heeft ingediend met betrekking tot milieudiensten en, zo ja, wat doel en omvang van deze verzoeken zijn?

De Gemeenschap heeft ten aanzien van de verlening van openbare diensten een horizontale beperking opgegeven. Dit komt in wezen neer op een „vrijstelling” van de regels die voor alle sectoren gelden. De beperking luidt als volgt: „In alle lidstaten van de EG mogen diensten die nationaal of lokaal worden beschouwd als diensten van algemeen nut, worden verzorgd in het kader van een openbaar monopolie of mogen voor deze diensten exclusieve rechten worden toegekend aan particuliere exploitanten.” Waarom heeft de Commissie deze beperking in haar consultatiedocument niet vermeld en de opvattingen daarover niet gepeild, terwijl dit in de onderhandelingen wel eens de belangrijkste kwestie rond de openbare diensten in Europa zou kunnen worden? Moet uit het opgeven van de horizontale beperking worden opgemaakt dat zij er niet van overtuigd is dat artikel 1.3 een voldoende stevig draagvlak biedt voor de verdediging van openbare diensten? En als zij hiervan wel overtuigd is, waarom was de extra horizontale beperking dan noodzakelijk?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(20 januari 2003)

De Commissie kan bevestigen dat de initiële verzoeken die de Gemeenschap tot een aantal van de minst ontwikkelde landen (MOL's) heeft gericht, in sommige gevallen ook betrekking hebben op milieudiensten. In die gevallen werden de MOLs verzocht „verbintenissen in overweging te nemen” voor wijzen 3 en 4 van dienstverlening met betrekking tot de horizontale beperking (d.w.z. binnen een bedrijf gedetacheerde personen en zakelijke bezoekers). In overeenstemming met het classificatievoorstel van de Gemeenschap hadden de verzoeken betrekking op diensten in verband met waterinzameling, -zuivering en -distributie, afvalwaterinzameling en -behandeling; diensten in verband met het beheer van afvalstoffen, bescherming van luchtkwaliteit en klimaat, sanering en schoonmaak van bodem en water. Er zij echter op gewezen dat dergelijke verzoeken slechts werden gericht tot 7 van de 30 MOL's die lid zijn van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en waarvan de EG aannam dat het openstellen van die sectoren voor levering vanuit het buitenland duidelijk gunstig zou zijn voor hun economische ontwikkeling omdat dit een betere toegang tot buitenlands kapitaal en knowhow mogelijk zou maken.

De horizontale beperking heeft betrekking op de gebieden die onder het toepassingsgebied van de overeenkomst en dus buiten het bestek van de in artikel 1, lid 3, van de GATS genoemde vrijstelling vallen. Dit geldt met name voor situaties waarin de diensten onder commerciële voorwaarden worden aangeboden, bijvoorbeeld in het geval van afvalbeheer, doch waarin de lidstaten, als gevolg van de specifieke organisatie van die markt, besloten hebben het verlenen van die diensten binnen een specifiek gebied tot slechts één dienstverlener te beperken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/352 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/352

---

(2004/C 78 E/0370)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3863/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft:   Noord-Koreaanse vluchtelingen

Is het de Commissie bekend dat Noord-Koreaanse vluchtelingen in China door de Chinese autoriteiten onder dwang naar Noord-Korea worden gerepatrieerd, ook al bestaat er een goede kans dat zij daar tot een gevangenisstraf, of zelfs tot de doodstraf, zullen worden veroordeeld?

Is het de Commissie verder bekend dat de Chinese autoriteiten diverse personen hebben gearresteerd en berecht omdat zij bijstand hadden verleend aan Noord-Koreaanse vluchtelingen?

De Chinese autoriteiten ontzeggen de Hoge Commissaris voor Vluchtelingenzaken van de VN (UNHCR) de toegang tot de Noord-Koreaanse vluchtelingen, waardoor zij de bilaterale overeenkomst tussen de UNHCR en China schenden, en ook in strijd met het internationaal recht handelen. Welke druk denkt de Commissie daarom op de Chinese autoriteiten uit te oefenen, opdat deze een einde maken aan de gedwongen repatriëring en de bepalingen van de bilaterale overeenkomst naleven?

Antwoord van Christopher Patten namens de Commissie

(29 januari 2003)

De Commissie is op de hoogte van de situatie waarin Noord-Koreaanse vluchtelingen in China verkeren en deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid.

De Unie stelt dit vraagstuk bij iedere mogelijke gelegenheid aan de orde, zowel bij contacten met de Democratische Volksrepubliek Korea als met China. Zo heeft de Unie in het kader van de bilaterale dialoog EU-China over de mensenrechten bij China aangedrongen op de eerbiediging van de internationale humanitaire normen en het verlenen van toegang aan het Bureau van de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen, zodat dit zicht krijgt op de situatie van de Noord-Koreanen in het grensgebied.

Verder heeft de Unie China verzocht Noord-Koreanen niet meer te repatriëren totdat de Noord-Koreaanse autoriteiten in voldoende mate verzekeren dat er geen bestraffingen meer volgen. De behandeling van Noord-Koreaanse vluchtelingen in China en de daarmee verband houdende verzoeken van de Unie zijn nogmaals ter sprake gekomen op de laatste zitting van de bilaterale mensenrechtendialoog EU-China op 13 en 14 november 2002 in Beijing.

De Commissie blijft de situatie van vluchtelingen uit Noord-Korea met bijzondere aandacht volgen en zal dit vraagstuk ter sprake brengen in haar contacten met de autoriteiten van Noord-Korea en China.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/353 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/353

---

(2004/C 78 E/0371)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3882/02

van Helle Thorning-Schmidt (PSE) aan de Commissie

(13 januari 2003)

Betreft:   Vrijhandelsovereenkomst met Mexico en schending van de mensenrechten

De EU en Mexico ondertekenden op 8 december 1997 een vrijhandelsovereenkomst, die op 1 oktober 2000 in werking trad. Deze overeenkomst is gebaseerd op democratische beginselen en eerbiediging van de mensenrechten. Bovendien staat in het strategisch document van de Commissie 2002-2006 voor Mexico vermeld dat een van de doelstellingen van de Unie het waarborgen van de eerbiediging van de mensenrechten is.

Verscheidene mensenrechtenorganisaties, zoals Amnesty, hebben vraagtekens bij de situatie in Mexico gezet. Zo zouden er nog steeds martelingen plaatsvinden en worden personen die kritiek op het bestaande systeem leveren nog steeds vervolgd, of ze verdwijnen. Bovendien wijst Amnesty erop dat de Mexicaanse regering in verband met de ratificering van „The Inter-American Convention on Forced Disappearance of Persons” een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van artikel IX van deze overeenkomst, waarin wordt bepaald dat militairen die aan „verdwijningen” hebben meegewerkt voor burgerrechtbanken kunnen worden gebracht en zich niet op bijzondere privileges, zoals bijvoorbeeld immuniteit, kunnen beroepen.

Heeft de Commissie enig onderzoek aan de mensenrechtensituatie in Mexico laten wijden? Zo ja, wat was dan hiervan het resultaat? Zo neen, is de Commissie dan voornemens deze zaak nader te onderzoeken?

Mocht blijken dat de mensenrechten nog steeds in Mexico worden geschonden, welke maatregelen denkt de Commissie dan te nemen? Hoe zal dit van invloed zijn op de handelsovereenkomst tussen de EU en Mexico?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 februari 2003)

De Commissie verzekert het geachte parlementslid ervan dat in de overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking (algemene overeenkomst), die op 1 oktober 2000 in werking trad, en gebaseerd is op drie pijlers: politiek, samenwerking en handel, de „democratische clausule” is opgenomen, als een centraal onderdeel van de betrekkingen tussen de Unie en Mexico. De overeenkomst omvat ook een clausule over het voldoen aan de verplichtingen, zodat de Unie rekening kan houden met de ontwikkeling van de mensenrechten in Mexico en de lidstaten als essentieel onderdeel van hun betrekkingen; tevens is bij de overeenkomst een mechanisme ingesteld voor reacties van de partijen indien men zich niet aan de doelstellingen van de overeenkomst houdt.

Sinds de ratificatie van de overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking (algemene overeenkomst), heeft de Commissie de ontwikkelingen in Mexico nog nauwlettender gevolgd, aangezien bij de overeenkomst een vloeiende en vruchtbare politieke dialoog wordt ingesteld die wordt gevoerd via de gemeenschappelijke raad en het gemeenschappelijk comité, zodat de partijen informatie kunnen uitwisselen over de huidige situatie met het oog op het instellen van betere praktijken.

De Commissie is zich bewust van het voorbehoud van de Mexicaanse regering met betrekking tot artikel IX van de Inter-American Convention on Forced Disappearance of Persons. Het besluit van de Mexicaanse regering een voorbehoud met betrekking tot artikel IX aan te nemen houdt verband met de erkenning in de Mexicaanse grondwet van militaire jurisdictie indien een militair de wet overtreedt. De Commissie acht het echter bemoedigend dat president Fox pogingen onderneemt de mensenrechtenkwesties bovenaan de politieke agenda te plaatsen en degenen die verantwoordelijk zijn voor misdaden in het verleden te berechten. De Commissie erkent dat het gerechtelijk apparaat bepaalde tekortkomingen kent, en zij zal ernaar streven waar mogelijk hervormingen te steunen die een geloofwaardiger, transparanter en beter functionerend gerechtelijk apparaat tot stand kunnen brengen. Op dit terrein werd in september 2002 een samenwerkingsproject voor hervorming van het gerechtelijk apparaat in Mexico goedgekeurd.

Gehoopt wordt dat een intensievere politieke dialoog en een meer gerichte samenwerking met Mexico op alle niveaus ervoor zal zorgen dat Mexico's huidige hervormingsinspanningen met succes worden bekroond.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/354 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/354

---

(2004/C 78 E/0372)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3900/02

van Lennart Sacrédeus (PPE-DE) aan de Commissie

(14 januari 2003)

Betreft:   De behandeling en situatie van meisjes en vrouwen in Afghanistan

Onder het fundamentalistische Talibanregime in Afghanistan mochten meisjes niet naar school en mochten zij geen opleiding volgen. Discriminatie van vrouwen door de Taliban vond op grote schaal plaats, geworteld in het systeem en voor een deel ook in de fundamentalistische ideologie, waarin de man domineert. Na de val van de Talibandictatuur blijven er echter verontrustende berichten komen, bijvoorbeeld van CNN op 22 oktober jl, dat meisjes en vrouwen in grote delen van Afghanistan nog steeds slecht worden behandeld; hierbij gaat het om kinderarbeid, weigering om meisjes toe te laten tot onderwijs of slavenhandel met kleine meisjes om schulden af te betalen.

Hoe gaat de Commissie te werk om eerbiediging van het beginsel van gelijkheid, uniekheid en onschendbaarheid van de menselijke waardigheid van meisjes en vrouwen in het hedendaagse Afghanistan te stimuleren? Beschikt de Unie over de mogelijkheid, nu zij vertegenwoordigers ter plaatse heeft, om erop toe te zien dat de rechten en de levensomstandigheden van meisjes en kinderen verbeteren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 februari 2003)

De Commissie stimuleert veranderingen via haar hulpprogramma voor Afghanistan. In 2002 werden specifieke projecten voor vrouwen gefinancierd, waaronder het herstel van de badhuizen voor vrouwen en van een vrouwenpark in Kabul. De Commissie heeft ook diverse initiatieven gefinancierd ter bevordering van de civiele maatschappij en ter ondersteuning van achtergestelde groepen en minderheidsgroepen, waaronder vrouwen. Soortgelijke projecten zijn voor de toekomst gepland.

Meer in het algemeen dient de Commissie met de internationale gemeenschap ervoor te zorgen dat de rechten en rollen van vrouwen een centrale plaats krijgen bij wederopbouw en herstel, van de bevordering van hun toegang tot basis-gezondheidszorg en -onderwijs tot het stimuleren van hun deelname aan alle aspecten van het beleidsvormingsproces. De Commissie is een van de belangrijkste donoren in de gezondheidszorg, waar het terugdringen van de kinder- en kraamvrouwensterfte en de reproductieve gezondheidszorg tot de belangrijkste prioriteiten behoren.

De Afghaanse interim-autoriteit heeft twee adviesgroepen over man/vrouw-verhoudingen en mensenrechten opgezet als onderdeel van de structuur voor raadgevende groepen, met als taak vooruitgang te boeken bij het herstel en de wederopbouw. De bijeenkomst van het Afghaanse ontwikkelingsforum van maart 2003 zal de internationale gemeenschap in staat stellen de vooruitgang te evalueren en ervoor te zorgen dat deze kwesties centraal blijven staan in het ontwikkelingsbeleid van de regering.

De internationale gemeenschap moet ook samenwerken met de regering om ervoor te zorgen dat de mensenrechten voor iedereen, dus ook voor vrouwen, worden vastgelegd in de grondwet en dat het gerechtelijk apparaat toeziet op de eerbiediging ervan. De Commissie draagt bij aan een trust fund voor de openbare orde, dat zal bijdragen aan de financiering van hervormingen op het gebied van justitie en aan de daadwerkelijke uitvoering van de wetgeving.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/354 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/354

---

(2004/C 78 E/0373)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0327/03

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(5 februari 2003)

Betreft:   Toepassing van Verordening (EG) nr. 2560/2001 inzake grensoverschrijdende betalingen in euro's

De toepassing van Verordening (EG) nr. 2560/2001 (1) van het Europees Parlement en de Raad leidt tot enige problemen, met name wanneer men met een in Portugal afgegeven bankkaart, die zowel krediet- als debetkaart is, in het eurogebied geld op wil nemen.

Ik werd zelf met een dergelijk probleem geconfronteerd toen ik met zo'n kaart, waarmee in Portugal gratis geld kan worden opgenomen, geld in Brussel wilde opnemen. Daarbij bleek dat bij opname van bijvoorbeeld 100 EUR door de bank 1,83 EUR aan commissiekosten in rekening werd gebracht, nog eens 3 EUR commissiekosten door de Portugese bank die de kaart heeft afgegeven en 0,19 EUR aan zegelrecht.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| — | of deze situatie sinds de invoering van verordening 2560/2001 nog legaal is? |
| --- | --- |

—

of deze situatie sinds de invoering van verordening 2560/2001 nog legaal is?

| — | of het mogelijk is dat voor dezelfde handeling twee afzonderlijke bankcommissies in rekening worden gebracht? |
| --- | --- |

—

of het mogelijk is dat voor dezelfde handeling twee afzonderlijke bankcommissies in rekening worden gebracht?

| — | indien dit in strijd met de verordening is, welke sancties tegen de overtreders kunnen worden genomen en wie bevoegd is deze sancties toe te passen? |
| --- | --- |

—

indien dit in strijd met de verordening is, welke sancties tegen de overtreders kunnen worden genomen en wie bevoegd is deze sancties toe te passen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2003)

In Verordening (EG) nr. 2560/2001 (2) is vastgesteld dat voor grensoverschrijdende en binnenlandse betalingen in euro's gelijke kosten in rekening moeten worden gebracht. Dit beginsel geldt sinds 1 juli 2002 voor elektronische betalingen in euro's tot 12 500 EUR en vanaf 1 juli 2003 ook voor overmakingen.

In artikel 3 van de verordening is gespecificeerd dat de kosten van grensoverschrijdende betalingen dezelfde moeten zijn als deze van overeenkomstige nationale betalingen. In het geval van een debetkaart betekent dit dat voor een betaling in de lidstaat waar de uitgevende bank is gevestigd en voor een betaling in een andere lidstaat dezelfde kosten in rekening moeten worden gebracht.

Deze redenering is ook van toepassing op multifunctionele kaarten (bijvoorbeeld kaarten die zowel krediet-als debettransacties mogelijk maken). Voor het gebruik van een functie van een dergelijke kaart (debet of krediet) moeten dezelfde kosten in rekening worden gebracht als voor het gebruik van dezelfde functie in de lidstaat waar de kaart is uitgegeven. Het geachte parlementslid verstrekt echter onvoldoende informatie om na te gaan of de verordening in dit geval incorrect is toegepast.

In het geval van niet-naleving van de verordening voorziet artikel 7 in „doeltreffende, evenredige en afschrikkende” sancties, die natuurlijk door de bevoegde nationale instanties moeten worden opgelegd. De Commissie heeft gevraagd welke instantie hiervoor in Portugal bevoegd is, maar heeft nog geen antwoord ontvangen.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001, blz. 13.

(2)  Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/355 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/355

---

(2004/C 78 E/0374)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0426/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(18 februari 2003)

Betreft:   Schending van de mensenrechten in Tsjetsjenië

Met het oog op de resolutie van de Raad van Europa inzake Tsjetsjenië vragen drie internationale organisaties in een gezamenlijke verklaring de Raad van Europa om de volgende vraagstukken te onderzoeken:

| — | degenen die zich, aan beide kanten, schuldig maken aan geweldpleging tegen burgers worden niet ter verantwoording geroepen en voor het gerecht gebracht; |
| --- | --- |

—

degenen die zich, aan beide kanten, schuldig maken aan geweldpleging tegen burgers worden niet ter verantwoording geroepen en voor het gerecht gebracht;

| — | burgers worden door beide bij het conflict betrokken partijen als doelwit gebruikt, hetgeen in strijd is met het internationaal humanitair recht; |
| --- | --- |

—

burgers worden door beide bij het conflict betrokken partijen als doelwit gebruikt, hetgeen in strijd is met het internationaal humanitair recht;

| — | de Russische regering heeft op 31 december 2002 een einde gemaakt aan de activiteiten van de groep voor wederzijdse bijstand van de OVSE in Tsjetsjenië en blijft weigeren de verslagen van het Europees Comité voor de preventie van folteringen over de situatie in de Russische Federatie te publiceren. |
| --- | --- |

—

de Russische regering heeft op 31 december 2002 een einde gemaakt aan de activiteiten van de groep voor wederzijdse bijstand van de OVSE in Tsjetsjenië en blijft weigeren de verslagen van het Europees Comité voor de preventie van folteringen over de situatie in de Russische Federatie te publiceren.

Is de Commissie het eens met bovengenoemde vaststellingen en welke maatregelen denkt hij te nemen om de mensenrechten in dit gebied te beschermen en met name te zorgen voor opheffing van het toegangsverbod voor internationale waarnemers in Tsjetsjenië en voor meer transparantie in de bestaande inlichtingen over schendingen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 maart 2003)

De Commissie is bezorgd over de huidige situatie in de noordelijke Kaukasus. Er zijn aanhoudende meldingen van schendingen van de mensenrechten in Tsjetsjenië en represailles tegen burgers door Russische strijdkrachten en hun Tsjetsjeense bondgenoten, alsook door rebellen.

De Commissie onderstreept dat de naleving van gezamenlijke waarden op het gebied van democratie en mensenrechten ten grondslag ligt aan de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Unie en Rusland en centraal staat in het partnerschap van de Unie met Rusland. De Commissie bevordert de eerbiediging van de mensenrechten en de democratie in Rusland via een aantal projecten die worden gefinancierd in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten. Deze activiteiten worden uitgevoerd in samenwerking met maatschappelijke en internationale organisaties. Het Tacis-programma is ook actief op dit gebied.

In de noordelijke Kaukasus wordt een specifiek gezamenlijk programma van de Commissie en de Raad van Europa uitgevoerd om de pluralistische democratie en de rechtsorde te bevorderen.

De Commissie zal de kwestie van de eerbiediging van de mensenrechten binnen het kader van de bilaterale politieke dialoog tussen de Unie en Rusland ter sprake blijven brengen. Alhoewel de Commissie terrorisme in al zijn vormen veroordeelt, zal ze op Rusland druk blijven uitoefenen om alle aantijgingen over schendingen van de mensenrechten op een snelle, onafhankelijke en onpartijdige wijze te onderzoeken. De verantwoordelijken moeten worden vervolgd. De Commissie hoopt ook dat Rusland de publicatie van het rapport van de Raad van Europa over folteringen in Tsjetsjenië zal toestaan en de VN-rapporteurs voor folteringen en standrechtelijke executies zal toelaten verslag uit te brengen over de situatie.

De Commissie betreurt de beslissing van Rusland het mandaat van de permanente missie van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) niet te verlengen. De Commissie gelooft dat het in het belang is van Rusland dat de OVSE op het terrein in Tsjetsjenië met een zinvol mandaat actief blijft. Ze ondersteunt derhalve de pogingen van de fungerende Nederlandse OVSE-voorzitter om Rusland ertoe te verbinden op dit gebied vooruitgang te boeken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/356 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/356

---

(2004/C 78 E/0375)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0521/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2003)

Betreft:   De vrouwenrechten in Pakistan

In 2001 ondertekenden de Europese Unie en Pakistan een samenwerkingsakkoord. Artikel 1 van dit samenwerkingsakkoord bevat een clausule in verband met de eerbiediging van de mensenrechten en van de democratische principes.

Ondanks het feit dat Pakistan deze principes onderschrijft, worden de rechten van de vrouw in Pakistan niet altijd geëerbiedigd. AFP, Reuters en de New York Times melden dat sommige Pakistaanse vrouwen het slachtoffer zijn van bloedwraak, o.a. verkrachting, verbranding, moord, enz. Bloedwraak kan door lokale raden worden uitgesproken.

Heeft de EU reeds gereageerd op deze grove schendingen van de vrouwenrechten? Indien niet, heeft de EU de intentie om te reageren op deze schendingen?

Is er voorzien in een mechanisme om stelselmatig de eerbiediging van de vrouwenrechten in Pakistan te controleren en af te dwingen? En is er voorzien in een mogelijkheid om de samenwerking tussen Pakistan en de EU te schorsen indien in dit land de vrouwenrechten, en meer in het algemeen de mensenrechten, op continue wijze worden geschonden?

Indien het antwoord op de vorige twee vragen negatief is, zal de EU in de toekomst in deze mogelijkheden voorzien?

Als zowel de controle op en het afdwingen van eerbiediging van de vrouwenrechten zijn geregeld en in een eventuele schorsing van de samenwerking tussen Pakistan en de EU is voorzien, geldt dit dan voor alle landen die een gelijkaardig akkoord (een samenwerkingsakkoord van de derde generatie dat expliciete verwijzingen naar mensenrechten bevat) met de EU hebben ondertekend?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 maart 2003)

De Commissie en de ambassades van de lidstaten in Islamabad blijven zich ernstige zorgen maken over de situatie op het gebied van de mensenrechten in Pakistan en grijpen elke passende gelegenheid aan om de Pakistaanse autoriteiten op deze kwesties te wijzen.

Op 7 februari 2003 deed de trojka van de Unie in Islamabad een officiële démarche bij de regering waarin de Unie haar bezorgdheid uitte over een aantal mensenrechtenkwesties, met inbegrip van de situatie van de vrouw in Pakistan. Meer specifiek werd in deze démarche benadrukt dat bepaalde wetgeving met name de Hudood-verordeningen de ene gender duidelijk in een betere positie plaatst dan de andere. Ditzelfde geldt ook voor wetgeving met betrekking tot het erfrecht, het hoederecht van kinderen en de regelgeving in verband met het afleggen van getuigenissen. Ook individuele gevallen werden onder de aandacht van de regering gebracht. In de démarche van de Unie werd tevens verwezen naar: praktijken in Pakistan die de Pakistaanse grondwet waarin discriminatie van vrouwen is verboden, duidelijk schenden. Dergelijke praktijken zijn ondermeer eremoorden, obstakels voor vrouwen bij de toegang tot een eerlijk proces en een gebrek aan eerbied voor de rechtszekerheid van vrouwen. Bij zijn bezoek aan Islamabad op 23 mei 2002 bracht het lid van de Commissie dat bevoegd is voor Buitenlandse Betrekkingen de zaak van de mensenrechten eveneens ter sprake bij President Musharraf.

De Commissie houdt zich voorts bezig met vraagstukken op het gebied van de mensenrechten door middel van haar samenwerkingsprojecten in het land. De rechten van de vrouw blijven een diagonaal thema in alle projecten die de Commissie in de sociale sector start zoals gezondheidszorg, onderwijs, water en waterzuivering. Bij de selectie van projecten en de tenuitvoerlegging ervan besteedt de Commissie derhalve met name aandacht aan gendergelijkheid, bevordering van de mondigheid van vrouwen en vrouwenparticipatie met name door middel van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten (EIDHR) waar speciale aandacht uitgaat naar vrouwenrechten. De Delegatie van de Commissie in Pakistan zal in de nabije toekomst bovendien rechtstreeks microprojecten op het gebied van de mensenrechten kunnen financieren die worden uitgevoerd door niet-gouvernementele organisaties (ngo's), waar vrouwenrechten één van de prioritaire gebieden zullen vormen.

Wat een mechanisme betreft voor de controle op en het afdwingen van eerbiediging van de vrouwenrechten in Pakistan kan het geachte parlementslid erop worden gewezen dat de Delegatie van de Commissie in Pakistan plaatselijke initiatieven met betrekking tot vrouwenthema's op de voet volgt.

Dit zijn ondermeer:

| — | Een nationaal actieplan van Pakistan dat werd voorbereid door het Ministerie voor de ontwikkeling en responsabilisering van vrouwen. Voorts werd een coördinator benoemd die toezicht moet houden op de tenuitvoerlegging van het plan en de werkzaamheden moet coördineren tussen de verschillende ministeries die werd gevraagd aan de vrouw gerelateerde vraagstukken op hun terrein aan te pakken. |
| --- | --- |

—

Een nationaal actieplan van Pakistan dat werd voorbereid door het Ministerie voor de ontwikkeling en responsabilisering van vrouwen. Voorts werd een coördinator benoemd die toezicht moet houden op de tenuitvoerlegging van het plan en de werkzaamheden moet coördineren tussen de verschillende ministeries die werd gevraagd aan de vrouw gerelateerde vraagstukken op hun terrein aan te pakken.

| — | De regering van Pakistan heeft tevens een nationale commissie opgericht voor de status van vrouwen die tot taak kreeg toezicht te houden op schendingen van de rechten van de vrouw en rechtstreeks verslag moet uitbrengen aan het Ministerie voor de ontwikkeling en responsabilisering van vrouwen. Deze nationale commissie kan tevens met voorstellen komen voor hervorming van de wetgeving. |
| --- | --- |

—

De regering van Pakistan heeft tevens een nationale commissie opgericht voor de status van vrouwen die tot taak kreeg toezicht te houden op schendingen van de rechten van de vrouw en rechtstreeks verslag moet uitbrengen aan het Ministerie voor de ontwikkeling en responsabilisering van vrouwen. Deze nationale commissie kan tevens met voorstellen komen voor hervorming van de wetgeving.

| — | Bovendien is een niet onaanzienlijk aantal plaatselijke ngo's werkzaam op het gebied van de rechten van de vrouw die bijzonder goed zijn georganiseerd. Zij hebben het Vrouwen Actieforum opgericht (WAF), dat niet alleen toezicht houdt op de situatie op het gebied van de vrouwenrechten doch tevens als pleitbezorger optreedt bij de relevante autoriteiten. |
| --- | --- |

—

Bovendien is een niet onaanzienlijk aantal plaatselijke ngo's werkzaam op het gebied van de rechten van de vrouw die bijzonder goed zijn georganiseerd. Zij hebben het Vrouwen Actieforum opgericht (WAF), dat niet alleen toezicht houdt op de situatie op het gebied van de vrouwenrechten doch tevens als pleitbezorger optreedt bij de relevante autoriteiten.

| — | De door het geachte parlementslid genoemde nieuwe 3e generatie Samenwerkingsovereenkomst met Pakistan werd op 24 november 2001 ondertekend doch is nog niet in werking getreden. De Commissie hoopt dat dankzij deze Overeenkomst de samenwerkingsdialoog met Pakistan volledig kan worden hervat, ook over de gevoelige mensenrechtenkwesties. Bij andere 3e generatie overeenkomsten met derde landen is dit reeds mogelijk geworden. |
| --- | --- |

—

De door het geachte parlementslid genoemde nieuwe 3e generatie Samenwerkingsovereenkomst met Pakistan werd op 24 november 2001 ondertekend doch is nog niet in werking getreden. De Commissie hoopt dat dankzij deze Overeenkomst de samenwerkingsdialoog met Pakistan volledig kan worden hervat, ook over de gevoelige mensenrechtenkwesties. Bij andere 3e generatie overeenkomsten met derde landen is dit reeds mogelijk geworden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/358 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/358

---

(2004/C 78 E/0376)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0586/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(28 februari 2003)

Betreft:   Verlaging BTW op CD's

Een verlaging van de BTW op CD's zal een belangrijke impuls betekenen voor de muziekindustrie in Europa, die op dit moment onder de piraterij met CD's lijdt. Een flinke verlaging van de prijs van CD's door de producenten zal tegelijkertijd de verkoop van CD's stimuleren en de overheidsinkomsten positief beïnvloeden. In Griekenland geldt voor CD's het hoogste BTW-tarief (18 %).

Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van dit onderwerp? Welke maatregelen is de Commissie van plan te gaan nemen om de BTW in de lidstaten te verlagen? Wat vindt de Commissie van het idee van de muziekindustrie om de BTW op CD's gelijk te trekken met de BTW op boeken en bioscoopkaartjes?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 april 2003)

De geachte afgevaardigde wordt verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen E-1553/02 van mevrouw Angelilli (1) en E-3841/02 van de heer Veltroni (2).

---

(1)  PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 120.

(2)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 153.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/358 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/358

---

(2004/C 78 E/0377)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0819/03

van Ole Krarup (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft:   Genetisch gemanipuleerde plantaardige producten en liability

Hoe staat de Commissie tegenover het in de Wereldhandelsorganisatie geopperde denkbeeld een „liability”-verplichting in te voeren voor patenthouders en/of producenten van genetisch gemanipuleerde plantaardige producten, ingeval conventioneel of milieuvriendelijk gekweekte merken worden verontreinigd met GGO's?

Kan zij met name mededelen welke initiatieven zij heeft genomen ter bevordering van een proces in de Wereldhandelsorganisatie dat inhoudt dat de WTO voortaan in zijn regelgeving bepalingen opneemt inzake verplichte compensatie door patenthouders en/of producenten van genetisch gemanipuleerde plantaardige producten, ingeval hun producten conventioneel of milieuvriendelijk gekweekte plantaardige producten besmetten?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(16 mei 2003)

Het geachte parlementslid heeft de ingewikkelde kwestie van de aansprakelijkheid aan de orde gesteld ingeval van vermenging van GM-gewassen en conventionele of organische gewassen, waardoor de producenten van laatstgenoemde gewassen schade zouden lijden.

De kwestie hangt samen met de (opzettelijke of niet-opzettelijke) verspreiding van GGO's in het milieu en de co-existentie van verschillende landbouwproductiesystemen, waarbij het in het bijzonder om genoverdracht gaat. De genoverdracht tussen gewassen hangt samen met de productiemethoden in het land van oorsprong en is derhalve op zich niet een commerciële kwestie. De Commissie gelooft daarom niet dat de WTO het geschikte internationale forum is om over de genoverdracht tussen GM- en niet-GM-gewassen en over een aansprakelijkheidsregeling te discussiëren.

De kwestie van de aansprakelijkheid wordt doorgaans behandeld in internationale overeenkomsten die op specifieke vraagstukken betrekking hebben. Wat de GGO's betreft is de Commissie momenteel betrokken bij de aan de gang zijnde discussies over aansprakelijkheid en schadeloosstelling in het kader van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid bij het Verdrag inzake biologische diversiteit. Dergelijke discussies bevinden zich overigens nog maar in het beginstadium en de officiële voor april 2004 geplande onderhandelingsronde over deze zaak zal pas in de eerste bijeenkomst van de partijen bij het Protocol inzake bioveiligheid worden gestart.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/359 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/359

---

(2004/C 78 E/0378)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0906/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 maart 2003)

Betreft:   Cuba, Overeenkomst van Cotonou, mensenrechten

Gezien het volgende:

| a) | Commissaris Paul Nielson brengt momenteel een bezoek aan Cuba voor de plechtige opening van het bureau van de delegatie van de Europese Commissie in dit land; |
| --- | --- |

a)

Commissaris Paul Nielson brengt momenteel een bezoek aan Cuba voor de plechtige opening van het bureau van de delegatie van de Europese Commissie in dit land;

| b) | Cuba heeft laten weten dat het wil toetreden tot de Overeenkomst van Cotonou; |
| --- | --- |

b)

Cuba heeft laten weten dat het wil toetreden tot de Overeenkomst van Cotonou;

| c) | de Europese Unie heeft het grootste marktaandeel in Cuba; |
| --- | --- |

c)

de Europese Unie heeft het grootste marktaandeel in Cuba;

| d) | het beleid van de Unie ten aanzien van Cuba is op basis van het Gemeenschappelijk standpunt 96/697/PESC (1) gericht op een dialoog die bedoeld is om de overgang naar een pluralistische democratie te stimuleren; |
| --- | --- |

d)

het beleid van de Unie ten aanzien van Cuba is op basis van het Gemeenschappelijk standpunt 96/697/PESC (1) gericht op een dialoog die bedoeld is om de overgang naar een pluralistische democratie te stimuleren;

| e) | de lidstaten hebben Cuba systematisch veroordeeld in de Commissie mensenrechten van de Verenigde Naties; |
| --- | --- |

e)

de lidstaten hebben Cuba systematisch veroordeeld in de Commissie mensenrechten van de Verenigde Naties;

| f) | in 1999 heeft het voorzitterschap namens de Europese Unie zijn diepe bezorgdheid uitgesproken over bepaalde bepalingen in wijzigingen van het Cubaanse strafrecht, die een nog verdere beperking inhielden van de uitoefening van de rechten van de burgers; |
| --- | --- |

f)

in 1999 heeft het voorzitterschap namens de Europese Unie zijn diepe bezorgdheid uitgesproken over bepaalde bepalingen in wijzigingen van het Cubaanse strafrecht, die een nog verdere beperking inhielden van de uitoefening van de rechten van de burgers;

| g) | op 16 december 2002 verklaarde Oswaldo José Paya Sardinãs, winnaar van de Sacharovprijs 2002, ten overstaan van het Europees Parlement dat een aantal van zijn vrienden slachtoffer waren van ware terreuracties en dat als de regering besloot de Overeenkomst van Cotonou te ondertekenen de kwestie van de mensenrechten op tafel moest komen, aangezien de mensenrechtenclausule in deze overeenkomst is opgenomen, |
| --- | --- |

g)

op 16 december 2002 verklaarde Oswaldo José Paya Sardinãs, winnaar van de Sacharovprijs 2002, ten overstaan van het Europees Parlement dat een aantal van zijn vrienden slachtoffer waren van ware terreuracties en dat als de regering besloot de Overeenkomst van Cotonou te ondertekenen de kwestie van de mensenrechten op tafel moest komen, aangezien de mensenrechtenclausule in deze overeenkomst is opgenomen,

wordt de Commissie verzocht deze vragen te beantwoorden:

| — | Zijn er veranderingen waar te nemen in de opstelling van de Cubaanse politieke macht die het aanhalen van de betrekkingen tussen Cuba en de Europese Unie rechtvaardigen, met name via de toetreding van dit land tot de Overeenkomst van Cotonou? Welke concrete resultaten heeft het beleid van de Europese Unie met betrekking tot Cuba reeds opgeleverd wat betreft de overgang naar de democratie? Ontwikkelt de Commissie een beleid dat de toetreding van Cuba tot deze overeenkomst moet bevorderen en welke resultaten hoopt zij te bereiken en op welke termijn? Hoe classificeert de Commissie dit land, met betrekking tot zijn politiek systeem en de praktijken van het betreffende regime? |
| --- | --- |

—

Zijn er veranderingen waar te nemen in de opstelling van de Cubaanse politieke macht die het aanhalen van de betrekkingen tussen Cuba en de Europese Unie rechtvaardigen, met name via de toetreding van dit land tot de Overeenkomst van Cotonou? Welke concrete resultaten heeft het beleid van de Europese Unie met betrekking tot Cuba reeds opgeleverd wat betreft de overgang naar de democratie? Ontwikkelt de Commissie een beleid dat de toetreding van Cuba tot deze overeenkomst moet bevorderen en welke resultaten hoopt zij te bereiken en op welke termijn? Hoe classificeert de Commissie dit land, met betrekking tot zijn politiek systeem en de praktijken van het betreffende regime?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(17 juni 2003)

De eerbiediging van de fundamentele vrijheden en de politieke rechten in Cuba blijft de Unie grote zorgen baren. De lidstaten hebben vorig jaar tijdens de 11e en 12e evaluatie van het gemeenschappelijk standpunt nota genomen van enkele positieve signalen, maar het ontbrak nog steeds aan grote veranderingen ter bevordering van de eerbiediging van de mensenrechten en werkelijke vooruitgang naar een pluralistische democratie.

De ontwikkelingen in Cuba hebben sindsdien een zeer negatieve wending genomen, met de grootschalige arrestaties van dissidenten tussen 18 en 25 maart, oneerlijke processen en willekeurige en buitensporige straffen die aan hen werden opgelegd, en ook, met het einde van het „de facto” moratorium op de doodstraf, de executie van drie personen die werden veroordeeld voor het kapen van een Cubaanse veerboot begin april.

De Unie heeft snel gereageerd op deze gebeurtenissen. Het Parlement, de Raad en de Commissie hebben de situatie scherp veroordeeld. Het Europese Parlement, in zijn resolutie van 10 april, en ook de Raad, in zijn resoluties van 26 maart en 14 april, hebben de toetreding van Cuba tot de Overeenkomst van Cotonou verbonden aan de vrijlating van gevangenen.

De Commissie heeft op 30 april besloten de behandeling van de Cubaanse aanvraag voor toetreding tot de Overeenkomst van Cotonou op te schorten, om aan te geven dat deze recente ontwikkelingen niet bevorderlijk zijn voor samenwerking tussen de Europese Unie en Cuba.

De Cubaanse autoriteiten hebben op 16 mei besloten hun aanvraag in te trekken.

Wat de laatste vraag betreft, is de Commissie van mening dat het huidige regime in Cuba, één van de laatste communistische landen van de wereld, niet democratisch is en ook niet bevorderlijk voor een markteconomie. Het is derhalve een regime waarmee een versterkte dialoog dient te worden gevoerd ter stimulering van een vreedzame overgang naar een pluralistische democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, een duurzame economie en verbetering van de levensstandaard van het Cubaanse volk.

---

(1)  PB L 322 van 12.12.1996, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/360 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/360

---

(2004/C 78 E/0379)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1141/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft:   Aardverschuivingen in Griekenland en gevolgen voor de infrastructuur

De afgelopen tijd doen zich in verschillende delen van Griekenland grote aardverschuivingen voor die enorme schade toebrengen aan de infrastructuur. Zo is er o.a. grote schade ontstaan aan huizen en landbouwgronden, maar ook nieuwe wegen (zoals de nieuwe autoweg Corinthe-Tripoli) hebben onvoorstelbaar ernstige schade opgelopen.

Deze aardverschuivingen kunnen verband houden met bewegingen van geologische lagen in de Griekse bodem, die op hun beurt o.a. te wijten kunnen zijn aan intensieve seismische bodemactiviteit. Heeft de Commissie van de Griekse autoriteiten enigerlei informatie ontvangen over de aardverschuivingen? Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om de oorzaken vast te stellen van de schade die blijft ontstaan aan de door de EU medegefinancierde infrastructuurprojecten in Griekenland?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(15 mei 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoorden op de schriftelijke vragen E-0492/03 van de heer Hatzidakis (1), E-0657/03 van de heer Alavanos (2) en E-0910/03 van de heer Trakatellis (3).

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 136.

(2)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 116.

(3)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 154.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/361 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/361

---

(2004/C 78 E/0380)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1143/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft:   Toegankelijkheid van digitale diensten voor visueel gehandicapten

| 1. | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om ervoor te zorgen dat digitale communicatiediensten toegankelijk zijn voor blinden en slechtzienden? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om ervoor te zorgen dat digitale communicatiediensten toegankelijk zijn voor blinden en slechtzienden?

| 2. | Zal de Commisssie erop toezien dat de wetgeving inzake de uitrusting voor toegang tot digitale diensten niet verhindert dat de behoeften van slechtzienden in het ontwerp van zulke uitrusting worden betrokken? |
| --- | --- |

2.

Zal de Commisssie erop toezien dat de wetgeving inzake de uitrusting voor toegang tot digitale diensten niet verhindert dat de behoeften van slechtzienden in het ontwerp van zulke uitrusting worden betrokken?

| 3. | Zal de Commissie er tevens op toezien dat dergelijke wetgeving de Europese producenten niet zal beletten die producten op de wereldmarkt te brengen? |
| --- | --- |

3.

Zal de Commissie er tevens op toezien dat dergelijke wetgeving de Europese producenten niet zal beletten die producten op de wereldmarkt te brengen?

Antwoord van de heer Liikanen Namens de Commissie

(22 mei 2003)

| 1. | De Commissie pakt deze zaak vanuit meerdere invalshoeken aan.
  In de eerste plaats zijn er de laatste jaren in het kader van de programma=s van de Unie voor onderzoek en technologische ontwikkeling verscheidene projecten geweest om technische oplossingen te helpen vinden waarmee digitale communicatiediensten voor blinden en slechtzienden toegankelijk kunnen worden gemaakt. Bij sommige van deze projecten ging het om de toegang tot elektronische documenten, tot het internet, tot wiskunde in elektronische vorm, tot muziekbestanden, tot elektronische leermiddelen voor kinderen, enz. Voor verdere bijzonderheden over deze projecten zie (http://www.cordis.lu/ist/kal/special_needs/).
  In de tweede plaats is er het normalisatiewerk. Nadere informatie is te vinden op (http://www.eeurope-standards.org/activities_e-accessibility.htm). Wat informatie- en communicatietechnologie (ICT) betreft, zij opgemerkt dat de ICT Standards Board de „Design for All and Assistive Technologies Standardisation Co-ordination Group” (DATSCG) heeft opgericht, ten einde de verschillende instanties bijeen te brengen die zich met de desbetreffende normalisatieactiviteiten in Europa bezighouden, waaronder CEN, CENELEC en ETSI (1), alsmede de vertegenwoordigers van gehandicaptengroepen en andere groeperingen die op het terrein van ICT-normalisering werkzaam zijn. In het bijzonder bevordert de DATSCG de richtsnoeren van het Web Accessibility Initiative (WAI), waarmee het internet toegankelijker moet worden gemaakt voor mensen met een handicap. In een resolutie van het Parlement worden deze richtsnoeren aanbevolen voor gebruik door websites van de overheid, de instellingen van de Unie en de lidstaten. Nadere bijzonderheden over de DATSCG zijn te vinden op (http://www.ict.etsi.org/DATSCG/DATSCG_home.htm).
  In de derde plaats raadpleegt de Commissie organisaties van mensen met handicaps en in het bijzonder blindenorganisaties en nodigt zij deze uit om deel te nemen aan verschillende werkgroepen voor de ontwikkeling of toepassing van nieuwe wettelijke maatregelen. Dit is het geval met de werkzaamheden op het vlak van de toegankelijkheid van elektronische communicatiediensten, het beheer van digitale rechten, digitale televisie, welke aan de orde komen in de werkgroep AInclusive Communications@ (INCOM) en worden gerapporteerd aan het Comité voor communicatie (COCOM) van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (2). |
| --- | --- |

1.

De Commissie pakt deze zaak vanuit meerdere invalshoeken aan.

In de eerste plaats zijn er de laatste jaren in het kader van de programma=s van de Unie voor onderzoek en technologische ontwikkeling verscheidene projecten geweest om technische oplossingen te helpen vinden waarmee digitale communicatiediensten voor blinden en slechtzienden toegankelijk kunnen worden gemaakt. Bij sommige van deze projecten ging het om de toegang tot elektronische documenten, tot het internet, tot wiskunde in elektronische vorm, tot muziekbestanden, tot elektronische leermiddelen voor kinderen, enz. Voor verdere bijzonderheden over deze projecten zie (http://www.cordis.lu/ist/kal/special_needs/).

In de tweede plaats is er het normalisatiewerk. Nadere informatie is te vinden op (http://www.eeurope-standards.org/activities_e-accessibility.htm). Wat informatie- en communicatietechnologie (ICT) betreft, zij opgemerkt dat de ICT Standards Board de „Design for All and Assistive Technologies Standardisation Co-ordination Group” (DATSCG) heeft opgericht, ten einde de verschillende instanties bijeen te brengen die zich met de desbetreffende normalisatieactiviteiten in Europa bezighouden, waaronder CEN, CENELEC en ETSI (1), alsmede de vertegenwoordigers van gehandicaptengroepen en andere groeperingen die op het terrein van ICT-normalisering werkzaam zijn. In het bijzonder bevordert de DATSCG de richtsnoeren van het Web Accessibility Initiative (WAI), waarmee het internet toegankelijker moet worden gemaakt voor mensen met een handicap. In een resolutie van het Parlement worden deze richtsnoeren aanbevolen voor gebruik door websites van de overheid, de instellingen van de Unie en de lidstaten. Nadere bijzonderheden over de DATSCG zijn te vinden op (http://www.ict.etsi.org/DATSCG/DATSCG_home.htm).

In de derde plaats raadpleegt de Commissie organisaties van mensen met handicaps en in het bijzonder blindenorganisaties en nodigt zij deze uit om deel te nemen aan verschillende werkgroepen voor de ontwikkeling of toepassing van nieuwe wettelijke maatregelen. Dit is het geval met de werkzaamheden op het vlak van de toegankelijkheid van elektronische communicatiediensten, het beheer van digitale rechten, digitale televisie, welke aan de orde komen in de werkgroep AInclusive Communications@ (INCOM) en worden gerapporteerd aan het Comité voor communicatie (COCOM) van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (2).

| 2. | De Commissie is niet van plan wetgeving uit te werken waardoor communicatieapparatuur minder geschikt zou zijn voor gebruik door gehandicapten. In tegendeel, de Commissie wil juist actief bevorderen dat de producten en diensten van de informatiemaatschappij voor gebruik door iedereen (inclusief personen met een handicap) worden ontworpen. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is niet van plan wetgeving uit te werken waardoor communicatieapparatuur minder geschikt zou zijn voor gebruik door gehandicapten. In tegendeel, de Commissie wil juist actief bevorderen dat de producten en diensten van de informatiemaatschappij voor gebruik door iedereen (inclusief personen met een handicap) worden ontworpen.

| 3. | Buiten de Unie is er reeds specifieke wetgeving met betrekking tot de ontwikkeling van voor iedereen bruikbare producten en diensten. In de Verenigde Staten is de wetgeving uit hoofde van section 508 van de Rehabilitation Act op grond waarvan federale instanties hun communicatie- en informatietechnologie aan de hand van een aantal specifieke normen voor personen met een handicap toegankelijk moeten maken. In Europa bestaat een dergelijke situatie nog niet. Wel is er Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (3), betreffende de gelijke toegang tot werkgelegenheid, waarin tevens de toegankelijkheid van ICT-apparatuur op het werk aan de orde komt. In deze richtlijn wordt het beginsel van redelijke aanpassingen voor personen met een handicap gehanteerd. Verder wordt in de kaderrichtlijn wel naar de toegankelijkheid van producten en diensten verwezen maar wordt hierin niet bepaald hoe een en ander in zijn werk zou gaan. Er worden maatregelen gepland om de doelstellingen van deze richtlijn ten uitvoer te leggen, maar er is nergens sprake van de bedoeling om Europese producenten die met hun producten de wereldmarkt op willen beperkingen op te leggen. En op de wereldmarkt wordt, in landen als de Verenigde Staten, Canada en Australië, juist erkend dat toegankelijkheid een meerwaardefactor op de markt is. En zoals reeds eerder opgemerkt, kunnen aan de regering van de Verenigde Staten, de grootste afnemer van ICT-producten en -diensten ter wereld, alleen toegankelijke producten worden verkocht. De Commissie is er dan ook vast van overtuigd dat met de ontwikkeling van toegankelijke producten in Europa de marktmogelijkheden van de producenten aanzienlijk zullen worden vergroot. |
| --- | --- |

3.

Buiten de Unie is er reeds specifieke wetgeving met betrekking tot de ontwikkeling van voor iedereen bruikbare producten en diensten. In de Verenigde Staten is de wetgeving uit hoofde van section 508 van de Rehabilitation Act op grond waarvan federale instanties hun communicatie- en informatietechnologie aan de hand van een aantal specifieke normen voor personen met een handicap toegankelijk moeten maken. In Europa bestaat een dergelijke situatie nog niet. Wel is er Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (3), betreffende de gelijke toegang tot werkgelegenheid, waarin tevens de toegankelijkheid van ICT-apparatuur op het werk aan de orde komt. In deze richtlijn wordt het beginsel van redelijke aanpassingen voor personen met een handicap gehanteerd. Verder wordt in de kaderrichtlijn wel naar de toegankelijkheid van producten en diensten verwezen maar wordt hierin niet bepaald hoe een en ander in zijn werk zou gaan. Er worden maatregelen gepland om de doelstellingen van deze richtlijn ten uitvoer te leggen, maar er is nergens sprake van de bedoeling om Europese producenten die met hun producten de wereldmarkt op willen beperkingen op te leggen. En op de wereldmarkt wordt, in landen als de Verenigde Staten, Canada en Australië, juist erkend dat toegankelijkheid een meerwaardefactor op de markt is. En zoals reeds eerder opgemerkt, kunnen aan de regering van de Verenigde Staten, de grootste afnemer van ICT-producten en -diensten ter wereld, alleen toegankelijke producten worden verkocht. De Commissie is er dan ook vast van overtuigd dat met de ontwikkeling van toegankelijke producten in Europa de marktmogelijkheden van de producenten aanzienlijk zullen worden vergroot.

---

(1)  CEN: Europees Comité voor normalisatie CENELEC: Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie ETSI: Europees Instituut voor telecommunicatienormen.

(2)  PB L 108 van 24.4.2002.

(3)  PB L 303 van 2.12.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/362 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/362

---

(2004/C 78 E/0381)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1230/03

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft:   Versterking van de justitiële samenwerking

Na een bezoek aan een Deens onderdaan die in Spanje gevangen zit, heb ik begrepen dat de justitiële samenwerking in Europa nog veel te wensen overlaat. De persoon in kwestie zit sinds 28 november 2001 vast op verdenking van moord. Op 14 januari 2002 heeft de verdediger van verdachte een internationaal rechtsverzoek gericht tot het Spaanse Ministerie van Justitie, dat dit verzoek zou doorzenden naar het Deense Ministerie van Justitie met het oog op het oproepen van een getuige voor een verhoor. Meer dan een jaar later heeft dit verzoek het Spaanse Ministerie van Justitie nog steeds niet verlaten.

Het is schokkend dat rechtszaken door zulke trage procedures kunnen worden vertraagd of verlengd. Op dit moment is er nog steeds geen aanklacht tegen de verdachte ingediend.

Welke initiatieven overweegt de Commissie daarom te nemen om de Europese samenwerking op dit gebied te versterken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(15 mei 2003)

De Commissie is niet bevoegd in deze zaak tussenbeide te komen: de opsluiting van een Deense burger door de Spaanse autoriteiten waarnaar het geachte parlementslid verwijst, valt namelijk volledig onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaten.

Iemand die meent dat een uitermate lange opsluiting een schending vormt van de rechten die hem op grond van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) zijn toegekend, heeft het recht om -na uitputting van de interne rechtsmiddelen- een vordering in te stellen bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.

Er zij ook op gewezen dat de Commissie zich momenteel buigt over het vraagstuk van de voorlopige hechtenis en alternatieve maatregelen in dit verband op Europees niveau. Dit initiatief is gebaseerd op het Programma van maatregelen om uitvoering te geven aan het beginsel van wederzijdse erkenning van strafrechtelijke beslissingen (1), en meer in het bijzonder op de maatregelen 9 en 10. In de loop van 2003 wordt hierover een Groenboek gepubliceerd.

Op 19 februari 2003 heeft de Commissie ook een Groenboek uitgebracht inzake procedurele waarborgen voor verdachten in strafzaken in de gehele Europese Unie (2). Dit Groenboek handelt vooral over het recht op juridische bijstand en vertegenwoordiging door een advocaat, het recht op een bekwame, gekwalificeerde tolk en/of vertaler, passende bescherming voor bijzonder kwetsbare groepen, consulaire bijstand en kennis van de rechten („verklaring van rechten”).

De inwerkingtreding van de in 2000 door de Unie aangenomen overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken zal een aanzienlijke verbetering met zich brengen wat betreft de toezending en de uitvoering van verzoeken om rechtshulp. Deze overeenkomst kan echter pas van kracht worden nadat zij door acht lidstaten is geratificeerd; tot nu toe hebben nog maar twee lidstaten de ratificatieprocedure voltooid.

---

(1)  PB C 12 van 15.1.2001.

(2)  COM(2003) 75 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/363 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/363

---

(2004/C 78 E/0382)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1232/03

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft:   Het beleid van de lidstaten in verband met uitbreiding luchthavens

Kan de Commissie een samenvatting geven van de belangrijkste uitbreidingsplannen voor luchthavens in de lidstaten (voor zover haar bekend) en kan zij meedelen of zij al dan niet van mening is dat deze plannen:

| 1. | in de EU voldoende op elkaar worden afgestemd; |
| --- | --- |

1.

in de EU voldoende op elkaar worden afgestemd;

| 2. | dit voldoende is om de te verwachten groei in luchtreizigers de komende veertig jaar op te vangen? |
| --- | --- |

2.

dit voldoende is om de te verwachten groei in luchtreizigers de komende veertig jaar op te vangen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 mei 2003)

Aangezien het luchthavenbeheer en de desbetreffende planning onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, verzamelt noch beheert de Commissie op systematische wijze gegevens over de groei van de Europese luchthavens. Zij beschikt bijgevolg niet over een totaalbeeld inzake de huidige en toekomstige uitbreidingsplannen van luchthavens.

De Commissie is zich ervan bewust dat de langetermijntoename van het luchtverkeer belangrijke gevolgen heeft voor de luchthaveninfrastructuur. In het witboek van de Commissie van september 2001 (1) worden capaciteitsbeperkingen in de lucht en op de grond als belangrijke hinderpalen voor de economische groei omschreven. In haar werkprogramma voor 2003 heeft de Commissie de publicatie van een mededeling over de luchthavencapaciteit opgenomen. In die context wordt er momenteel gewerkt aan de omschrijving van een communautair beleid voor de luchthavencapaciteit en de efficiënte werking van luchthavens. Zoals reeds aangegeven in het witboek en in het licht van de reacties daarop, onderzoekt de Commissie of in het kader van een dergelijk beleid ook de bestaande richtsnoeren betreffende de trans-Europese vervoersnetwerken moeten worden herzien, waarbij de aandacht vooral zal gaan naar de belangrijkste infrastructuur voor het internationaal vervoer en de samenhang van het Europese continent.

---

(1)  „Witboek: Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen”, Commissie van de Europese Gemeenschappen, september 2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/363 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/363

---

(2004/C 78 E/0383)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1272/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(3 april 2003)

Betreft:   Ongelijke behandeling van Europeanen door de Turkse regering

Is de Commissie op de hoogte van de ongelijke behandeling van Nederlandse en Duitse burgers met betrekking tot de te betalen prijs voor een verblijfsvergunning in Turkije, te weten 277 EUR te betalen door Nederlanders en 60 EUR door Duitsers voor dezelfde vergunning?

Weet de Commissie welke prijs de Turkse overheid EU-burgers uit andere EU-lidstaten vraagt voor een verblijfsvergunning?

Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Turkse autoriteiten, om een einde te maken aan deze ongelijke behandeling ten koste van de Nederlandse burgers en wellicht ook van andere EU-burgers?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(16 mei 2003)

De Commissie is zich ervan bewust dat voor verblijfsvergunningen verschillende tarieven worden gehanteerd naar gelang van de nationaliteit van de burgers van de Unie en is van plan deze materie ter sprake te brengen in het kader van haar geregelde contacten met de Turkse autoriteiten.

Op 27 februari 2003 werd door het Turkse Parlement een nieuwe wet betreffende werkvergunningen voor buitenlanders goedgekeurd. De wet voorziet voor burgers van de Unie in de afgifte van een werkvergunning voor Turkije zonder enige beperking van de geldigheidsduur. Burgers van de Unie met een werkvergunning zullen voor dezelfde periode automatisch ook een verblijfsvergunning ontvangen. De wet voorziet voor alle aan buitenlanders af te geven werkvergunningen eveneens in een vast tarief (ongeacht hun nationaliteit). De bepalingen van deze recentelijk goedgekeurde wet zouden implicaties kunnen hebben met betrekking tot de voor verblijfsvergunningen toegepaste tarieven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/364 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/364

---

(2004/C 78 E/0384)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1278/03

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(4 april 2003)

Betreft:   De Grieks-katholieke minderheid in Roemenië

Op 7 februari 2002 konden de leden van de Grieks-katholieke minderheid, die ook wel de „kerk van de oosterse ritus” of „de geünieerde Griekse kerk” (Uniate Church) wordt genoemd, hun kerk in Ocna Mures (Transsylvanië, Roemenië) weer in bezit nemen na door de rechtbank in het gelijk te zijn gesteld. Een paar weken later, nl. op 16 maart 2002, werden zij uit hun kerk verdreven door een menigte die werd aangevoerd door drie orthodoxe priesters en die werd geholpen en aangespoord door de plaatselijke politie.

Een ander voorval heeft zich enkele jaren geleden voorgedaan: in de stad Ardud werd de Grieks-katholieke priester door de politie gewaarschuwd dat hij zou worden gearresteerd; vervolgens werden de leden van de congregatie één voor één bij de politie geroepen en kregen hetzelfde te horen.

In 1995 liet de orthodoxe bisschop de Grieks-katholieke kerk in de stad Craiova verwoesten, met behulp van het leger en de politie.

Is de Commissie op de hoogte van discriminatie jegens de Grieks-katholieke minderheid in Roemenië?

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen om vervolging om godsdienstige redenen in de kandidaatlanden tegen te gaan? Kan de Commissie de genomen of te nemen maatregelen beschrijven?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(16 mei 2003)

De Commissie is op de hoogte van de beschuldigingen van discriminatie tegenover de met Rome geünieerde Grieks-katholieke Kerk in Roemenië, waarvan het geachte parlementslid gewag maakte.

De eerbiediging van de mensenrechten, waaronder de vrijheid van godsdienst, is een van de elementaire criteria voor toetreding tot de Unie en wordt als zodanig aandachtig door de Commissie gevolgd. De resultaten van dit toezicht worden ieder jaar gepubliceerd en in haar verslag van 2002 over de vorderingen van Roemenië op de weg naar de toetreding (Periodiek Verslag) heeft de Commissie het volgende geconcludeerd:

| | Vrijheid van godsdienst wordt door de grondwet gegarandeerd en in de praktijk gerespecteerd. Aan het belijden van een godsdienstige overtuiging wordt door de regering geen beperkingen opgelegd, al hebben mensenrechtenorganisaties melding gemaakt van gevallen waarbij orthodoxe geestelijken, soms in samenwerking met lokale functionarissen, de religieuze activiteiten van andere kerken beperken. |
| --- | --- |

Vrijheid van godsdienst wordt door de grondwet gegarandeerd en in de praktijk gerespecteerd. Aan het belijden van een godsdienstige overtuiging wordt door de regering geen beperkingen opgelegd, al hebben mensenrechtenorganisaties melding gemaakt van gevallen waarbij orthodoxe geestelijken, soms in samenwerking met lokale functionarissen, de religieuze activiteiten van andere kerken beperken.

Er zijn geen bewijzen van dat discriminerende praktijken systematisch tegen een religieuze groepering worden ondernomen of deel uitmaken van een door de Roemeense regering uitgestippeld beleid. De juiste handelwijze zou zijn om via het Roemeense rechtsstelsel onwettige maatregelen tegen bezittingen van de kerk aan te vechten.

Tegelijkertijd is de Commissie zich ervan bewust dat het juridische kader voor de teruggave van geconfisceerde kerken nog steeds niet volledig is en zij heeft derhalve de Roemeense autoriteiten aangespoord wetgeving in te voeren die expliciet betrekking heeft op de teruggave van kerken. Wat dit aangaat stond in het Periodiek Verslag van 2002 te lezen:

| | In juli 2002 heeft het Parlement een wet aangenomen die de procedure voor de teruggave van van kerken geconfisceerde bezittingen verduidelijkt. De wet breidt het toepassingsgebied van de vorige wet in verschillende belangrijke opzichten uit. Alleen kerkelijke bezittingen vallen echter onder de wetgeving en er is op dit moment geen juridisch kader voor de teruggave van werkelijke kerken. Dit is een bijzonder belangrijke zaak voor de Grieks-katholieke Kerk, daar vele bezittingen door het communistische regime zijn geconfisceerd, maar er nog steeds geen recht op schadeloosstelling is geregeld. De regering heeft zich ertoe verbonden specifieke wetgeving op dit punt uit te brengen, maar de vertragingen bij de voorbereiding van een dergelijke wet geven aan dat er geen wezenlijke vooruitgang is geboekt. |
| --- | --- |

In juli 2002 heeft het Parlement een wet aangenomen die de procedure voor de teruggave van van kerken geconfisceerde bezittingen verduidelijkt. De wet breidt het toepassingsgebied van de vorige wet in verschillende belangrijke opzichten uit. Alleen kerkelijke bezittingen vallen echter onder de wetgeving en er is op dit moment geen juridisch kader voor de teruggave van werkelijke kerken. Dit is een bijzonder belangrijke zaak voor de Grieks-katholieke Kerk, daar vele bezittingen door het communistische regime zijn geconfisceerd, maar er nog steeds geen recht op schadeloosstelling is geregeld. De regering heeft zich ertoe verbonden specifieke wetgeving op dit punt uit te brengen, maar de vertragingen bij de voorbereiding van een dergelijke wet geven aan dat er geen wezenlijke vooruitgang is geboekt.

Concluderend kan men stellen dat deze zaak door de Commissie zeer ernstig wordt genomen. Het is echter van belang op te merken dat de Commissie niet kan beoordelen of er in specifieke gevallen sprake is van schendingen van de vrijheid van godsdienst. Roemenië heeft artikel 9 ondertekend van het Europese Verdrag voor de bescherming van de mensenrechten waarin de elementaire rechten zijn opgenomen betreffende „vrijheid van denken, geweten en godsdienst”. Dat betekent dat er, wanneer de nationale remedies zijn uitgeput, een beroep kan worden gedaan op het Europese Hof voor de bescherming van de mensenrechten in Straatsburg, dat zich over dergelijke vraagstukken kan uitspreken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/365 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/365

---

(2004/C 78 E/0385)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1322/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(8 april 2003)

Betreft:   Grondbezit in Zimbabwe — geweldpleging en nepotisme

Vorige week was het een jaar geleden dat de Zimbabweaanse boer Terry Ford op zijn eigendom Gourie Farm in het district Norton ten westen van Harare vermoord is.

Een bericht van 23 maart 2003 in het dagblad The Independent klaagt het feit aan dat Sabina Mugabe, de oudere zuster van de president van Zimbabwe, volksvertegenwoordiger van de partij ZANU (PF) voor Zvimba-zuid en lid van de parlementaire commissie ad hoc voor de overname van de economie door inheemse krachten, de boerderijen van de streek van Norton, die tot de meest waardevolle van het land gerekend worden, voor haar familie gereserveerd heeft. Een twaalftal boerderijen rond het Darwendale-meer zijn al bezet, onder andere die van Terry Ford.

Plaatselijke autoriteiten zouden verklaard hebben dat die boerderijen gereserveerd zijn voor „de koninklijke familie”.

De boeren zijn ervan overtuigd dat, zodra de onrust weer verdwijnt, de „oorlogsveteranen” die gemobiliseerd zijn om de boerderijen te bezetten, weer verwijderd worden, en dat de eigendommen dan overgaan in handen van leden van de presidentiële familie en andere hogere kaderleden van de regering en de ZANU (PF). Leo Mugabe, neef van de president, heeft naar het schijnt de Diandraboerderij in zijn bezit (500 hectare), terwijl men ervan uitgaat dat Sabina de Audley Endboerderij (1 000 hectare) voor zich zal opeisen.

Op het ogenblik van de brutale moord op Terry Ford is Sabina Mugabe meteen aangewezen als vermoedelijk één van de verantwoordelijken voor de misdaad.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Over welke feitelijke informatie beschikt de Commissie, nu de gebeurtenissen een jaar achter ons liggen? |
| --- | --- |

—

Over welke feitelijke informatie beschikt de Commissie, nu de gebeurtenissen een jaar achter ons liggen?

| — | Bevestigt ze dat er sprake is van nepotisme in de manier waarop de „verinheemsing” van de economie in Zimbabwe doorgevoerd wordt? |
| --- | --- |

—

Bevestigt ze dat er sprake is van nepotisme in de manier waarop de „verinheemsing” van de economie in Zimbabwe doorgevoerd wordt?

| — | Over welke recente berichten beschikt ze voor wat betreft de resultaten die met de nieuwe vormen van landbouw behaald worden? |
| --- | --- |

—

Over welke recente berichten beschikt ze voor wat betreft de resultaten die met de nieuwe vormen van landbouw behaald worden?

| — | Denkt ze nieuwe maatregelen te treffen om de aanhoudende schendingen van de rechten van de mens in Zimbabwe een halt toe te roepen? |
| --- | --- |

—

Denkt ze nieuwe maatregelen te treffen om de aanhoudende schendingen van de rechten van de mens in Zimbabwe een halt toe te roepen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(16 mei 2003)

De Commissie is op de hoogte van de informatie die over dit onderwerp door de media wordt verspreid, maar bezit geen gedetailleerde gegevens over de bijzondere gevallen van misbruik, die door het geachte parlementslid werden genoemd.

Men is van mening dat er bij het proces van versnelde landbouwhervormingen op grote schaal sprake is geweest van nepotisme en vriendjespolitiek. Aangezien er geen onafhankelijk toezicht op het proces is geweest heeft de Commissie geen duidelijk bewijs met betrekking tot de bijzonderheden en de omvang van het misbruik. De minister van Landbouwhervorming, Flora Bhuka, heeft eind 2002 zelf een onderzoek laten instellen, dat vertrouwelijk was, maar waarvan details aan de pers werden doorgespeeld en waaruit blijkt dat verschillende landbouwbedrijven toebehoren aan een aantal familieleden van leidende figuren van het Zanu Patrotic Front (PF). De regering heeft tot dusverre geen stappen ondernomen om dit rapport openbaar te maken, maar het schijnt dat zij voornemens is een verder intern onderzoek in te stellen. Volgens de Commissie kan alleen een onafhankelijk onderzoek, dat onder auspiciën van een organisatie als de Verenigde Naties wordt uitgevoerd, een geloofwaardige basis vormen voor een herziening van dit proces tot op heden en voor het herstellen van het onrecht.

Wat de vormen van nepotisme betreft bij de „verinheemsing” van de economie van Zimbabwe kan de Commissie de specifieke gevallen niet bevestigen.

De belangrijkste informatie die de Commissie heeft over de negatieve effecten van de landhervorming heeft betrekking op de huidige productiedaling en komt van de commerciële landbouw. Sinds februari 2003 is 73 % van de leden van de commerciële landbouwunie (die de meeste commerciële landbouwbedrijven vertegenwoordigt) niet langer werkzaam in de landbouw. De productie van maïs door commerciële landbouwbedrijven is van 810 000 ton in 2000 tot circa 80 000 ton in 2003 gedaald. Sojabonen van 162 000 ton in 2001 tot 30 000 ton in 2003. Ook de productie van tabak is sterk teruggelopen en de productie van rundvlees en melk is ernstig in verval. Dit heeft op zijn beurt weer gevolgen voor de voedselverwerkende industrie.

Het is algemeen bekend dat het met de Zimbabwaanse economie op dit moment slecht gesteld is. Het gebrek aan valuta voor essentiële importen is eveneens een direct gevolg van de achteruitgang van de commerciële landbouw, met name de tabakssector die ongeveer 40 % van de exportinkomsten van Zimbabwe uitmaakte. Vooralsnog is er geen enkele informatie beschikbaar over mogelijke positieve effecten van de hervorming.

De Commissie deelt de grote bezorgdheid van het geachte parlementslid over de mensenrechtensituatie en grijpt iedere gelegenheid aan om de regering van Zimbabwe haar ongerustheid over te brengen over het toenemende politieke geweld en de slechte behandeling van de oppositie en de burgermaatschappij. Het voorzitterschap van de Raad heeft in zijn verklaringen van 20 februari 2003 en 28 maart 2003 zijn bezorgdheid tot uitdrukking gebracht over de recente willekeurige arrestaties, onmenselijke behandeling en marteling van enkele leden van de oppositie en van organisaties uit de burgermaatschappij. De Unie heeft er bij de regering van Zimbabwe op aangedrongen een eind te maken aan alle tegen hen gerichte pesterij, intimidatie en geweld. Zij verzoekt de regering en alle politieke belanghebbenden dringend om een serieuze dialoog te openen, teneinde de huidige ontzaglijke problemen waarmee Zimbabwe op humanitair, sociaal en economisch gebied wordt geconfronteerd, te boven te komen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/367 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/367

---

(2004/C 78 E/0386)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1364/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft:   Uitbuiting van EU-burgers door de Staat Vaticaanstad

Gezien de volgende feiten:

| — | De verkoop van snuisterijen levert Vaticaanstad elk jaar ongeveer 9 miljoen euro op (6 miljoen in 2002 en 12 miljoen tijdens het Jubileumjaar). |
| --- | --- |

—

De verkoop van snuisterijen levert Vaticaanstad elk jaar ongeveer 9 miljoen euro op (6 miljoen in 2002 en 12 miljoen tijdens het Jubileumjaar).

| — | Een vijftigtal Italianen houdt zich met deze verkoop bezig. |
| --- | --- |

—

Een vijftigtal Italianen houdt zich met deze verkoop bezig.

| — | Deze burgers werken volgens een „mondelinge overeenkomst” zo'n 8 tot 10 uur per dag, met een lunchpauze van 30 minuten, op provisiebasis (2-3 % à 8-10 %). Aan het einde van de dag leveren ze de goederen en de kassa, waar ze hoofdelijk verantwoordelijk voor zijn, weer in en worden ze betaald in baar geld. |
| --- | --- |

—

Deze burgers werken volgens een „mondelinge overeenkomst” zo'n 8 tot 10 uur per dag, met een lunchpauze van 30 minuten, op provisiebasis (2-3 % à 8-10 %). Aan het einde van de dag leveren ze de goederen en de kassa, waar ze hoofdelijk verantwoordelijk voor zijn, weer in en worden ze betaald in baar geld.

| — | Dit gebeurt al zo sinds 1976. |
| --- | --- |

—

Dit gebeurt al zo sinds 1976.

| — | Ondanks de geleverde inspanningen om de situatie van deze personen te regulariseren, zal het beheer van de kraampjes binnenkort aan een privé-bedrijf toevertrouwd worden, waardoor deze „illegalen” in een keer „geregulariseerd” zouden worden en ze hun rechten zouden verliezen. |
| --- | --- |

—

Ondanks de geleverde inspanningen om de situatie van deze personen te regulariseren, zal het beheer van de kraampjes binnenkort aan een privé-bedrijf toevertrouwd worden, waardoor deze „illegalen” in een keer „geregulariseerd” zouden worden en ze hun rechten zouden verliezen.

| — | Volgens de Italiaanse wetgeving zijn deze burgers werkloos en hebben ze bijgevolg recht op alle openbare diensten, zoals bijvoorbeeld de gezondheidszorg. |
| --- | --- |

—

Volgens de Italiaanse wetgeving zijn deze burgers werkloos en hebben ze bijgevolg recht op alle openbare diensten, zoals bijvoorbeeld de gezondheidszorg.

| — | Welke maatregelen wil de EU eventueel nemen tegen een staat die EU-burgers uitbuit? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen wil de EU eventueel nemen tegen een staat die EU-burgers uitbuit?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 mei 2003)

De huidige rechtsinstrumenten waarover de Commissie beschikt bieden de Gemeenschap niet de gelegenheid maatregelen te nemen in situaties als die welke worden beschreven in de schriftelijke vraag.

De Commissie zal een kopie van de schriftelijke vraag en het bijbehorende antwoord van de Commissie ter informatie opsturen naar de Missie van de Heilige Stoel bij de instellingen van de Unie die eventuele verdere stappen kan nemen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/367 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/367

---

(2004/C 78 E/0387)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1416/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 april 2003)

Betreft:   Veroordeling van bank tot schadevergoeding aan klanten vanwege het uitlekken van informatie aan de belastingdienst van hun lidstaat

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van de uitspraak van de Luxemburgse rechter die de Kredietbank Luxemburg (KBL) heeft veroordeeld tot een schadeloosstelling van 25 000 EUR voor elk van de vijf voormalige Belgische klanten die de bank hebben aangeklaagd omdat die er niet in was geslaagd om te voorkomen dat hun identiteit bekend werd aan de Belgische belastingdienst? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de uitspraak van de Luxemburgse rechter die de Kredietbank Luxemburg (KBL) heeft veroordeeld tot een schadeloosstelling van 25 000 EUR voor elk van de vijf voormalige Belgische klanten die de bank hebben aangeklaagd omdat die er niet in was geslaagd om te voorkomen dat hun identiteit bekend werd aan de Belgische belastingdienst?

| 2. | Acht de Commissie het een werkbare situatie dat binnen de EU diegenen die strafbaar zijn wegens belastingontduiking de mogelijkheid hebben om een schadevergoeding te ontvangen van diegene die heeft verzuimd hun strafbaarheid geheim te houden? |
| --- | --- |

2.

Acht de Commissie het een werkbare situatie dat binnen de EU diegenen die strafbaar zijn wegens belastingontduiking de mogelijkheid hebben om een schadevergoeding te ontvangen van diegene die heeft verzuimd hun strafbaarheid geheim te houden?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat 6 000 Nederlandse belastingontduikers die begin jaren '90 een rekening bij de KBL hadden langs dezelfde weg bekend zijn geworden bij de Nederlandse belastingdienst, en dat zij derhalve een naheffing hebben moeten betalen? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat 6 000 Nederlandse belastingontduikers die begin jaren '90 een rekening bij de KBL hadden langs dezelfde weg bekend zijn geworden bij de Nederlandse belastingdienst, en dat zij derhalve een naheffing hebben moeten betalen?

| 4. | Welk effect verwacht de Commissie als na de eerste vijf winnaars van een proces duizenden andere belastingontduikers er eveneens in slagen om via de rechter een dergelijke schadeloosstelling te ontvangen? Zal dit leiden tot toenemende druk op de regeringen van lidstaten waar nog een bankgeheim bestaat om maatregelen aan te scherpen die het uitlekken van gegevens naar andere lidstaten bestrijden en bestraffen? |
| --- | --- |

4.

Welk effect verwacht de Commissie als na de eerste vijf winnaars van een proces duizenden andere belastingontduikers er eveneens in slagen om via de rechter een dergelijke schadeloosstelling te ontvangen? Zal dit leiden tot toenemende druk op de regeringen van lidstaten waar nog een bankgeheim bestaat om maatregelen aan te scherpen die het uitlekken van gegevens naar andere lidstaten bestrijden en bestraffen?

| 5. | Verwacht de Commissie dat processen van belastingontduikers tegen banken een geschikt middel kunnen worden om banken die beweren dat de bij hen aangehouden rekeningen geheim kunnen blijven met zodanige kosten op te zadelen dat zij uit zelfbehoud definitief van geheimhouding moeten afzien? |
| --- | --- |

5.

Verwacht de Commissie dat processen van belastingontduikers tegen banken een geschikt middel kunnen worden om banken die beweren dat de bij hen aangehouden rekeningen geheim kunnen blijven met zodanige kosten op te zadelen dat zij uit zelfbehoud definitief van geheimhouding moeten afzien?

| 6. | Op welke wijze komt er een eind aan deze strijdigheden binnen de EU, waarbij belastingontduiking niet alleen niet bestraft wordt maar zelfs beloond wordt en banken worden gestimuleerd om de belastinginning te belemmeren? |
| --- | --- |

6.

Op welke wijze komt er een eind aan deze strijdigheden binnen de EU, waarbij belastingontduiking niet alleen niet bestraft wordt maar zelfs beloond wordt en banken worden gestimuleerd om de belastinginning te belemmeren?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 3 april 2003.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 mei 2003)

De Commissie heeft kennis genomen van de door het geachte parlementslid genoemde uitspraak van het Hof van Justitie in Luxemburg. Nationale gerechtelijke procedures en uitspraken van onafhankelijke nationale gerechtelijke autoriteiten op dit gebied behoren tot de interne bevoegdheden van de lidstaten. De Commissie wenst niet te speculeren over de mogelijke consequenties van een bijzondere uitspraak van het nationale hof voor andere soortgelijke gevallen of voor de wetgeving van de betrokken lidstaat.

De Commissie is het eens met het geachte parlementslid dat het probleem van de belastingfraude en -ontduiking aanleiding geeft tot bezorgdheid. De Commissie is ervan overtuigd dat haar beleid dat gericht is op een toenemende samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ertoe bijdraagt dat de lidstaten dit probleem doeltreffender kunnen aanpakken. De afgelopen jaren heeft de Commissie een aantal voorstellen gedaan om de administratieve bijstand tussen de lidstaten op het gebied van de directe en indirecte belastingen te verbeteren.

In juli 2001 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn (1) over de belastingheffing op inkomsten uit spaargelden voorgelegd dat in de automatische uitwisseling van informatie tussen belastingautoriteiten voorziet over rentebetalingen aan natuurlijke personen die ingezetenen van een andere lidstaat zijn. Ofschoon er door dit voorstel overgangsregelingen worden vastgesteld voor België, Luxemburg en Oostenrijk, zal uiteindelijk van alle lidstaten worden verwacht dat zij deelnemen aan de automatische informatie-uitwisseling. De besprekingen over dit voorstel zijn in een gevorderd stadium en de Commissie hoopt dat het op korte termijn wordt goedgekeurd. Zij is ervan overtuigd dat deze richtlijn de lidstaten in staat zal stellen grensoverschrijdende belastingontduiking efficiënter te bestrijden.

---

(1)  Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot het garanderen van een effectieve belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rente in de Gemeenschap, PB C 270 E van 25.9.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/368 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/368

---

(2004/C 78 E/0388)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1418/03

van Maria Carrilho (PSE) aan de Commissie

(23 april 2003)

Betreft:   Herziening strategisch kader Europa-Azië

Het behoeft geen betoog dat de intensivering van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Azië van groot belang is voor beide partijen. De betrekkingen zijn vooral sinds het midden van de jaren negentig verbeterd door middel van gemeenschappelijke organen en fora, zoals de bijeenkomsten van ASEAN-EG/EU (sinds de jaren 70); ASEM; de deelneming van de EU aan het Regionaal Forum van ASEAN (ARF); de topbijeenkomsten EU-China, EU-India, EU-Japan en meer recent EU-Korea. Om het Europese optreden meer samenhang te bieden, publiceerde de Commissie in 1994 de Mededeling „Naar een nieuwe Azië-strategie”. Dat kader voor de betrekkingen is in 2001 herzien — nog voor de gebeurtenissen van 11 september — in de Mededeling „Europa en Azië: een strategisch kader voor versterkte partnerschappen” (1). Het Europees Parlement keurde van zijn kant op 5 september 2002 een resolutie goed, waarin het principieel zijn steun toezegt aan de inhoud van de Mededeling van de Commissie en met name de hoofdlijnen van het strategisch kader.

Meent de Commissie niet dat het beter zou zijn, na zo dramatische gebeurtenissen als 11 september 2001 en de oorlog in Irak met alle implicaties van dien, de voor 2004 geplande herziening te vervroegen naar de tweede helft van 2003?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 juni 2003)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens over de noodzaak de betrekkingen tussen de Unie en Azië te intensiveren. Zij heeft, zoals het geachte parlementslid ook aangeeft, de verwezenlijking van dit doel bevorderd door middel van diverse uitwisselingsactiviteiten en fora.

De Commissie erkent ook de veranderingen die het gevolg zijn van de gebeurtenissen van 11 september 2001, slechts enkele dagen na de publicatie van de mededeling Europa en Azië: een strategisch kader voor versterkte partnerschappen.

De zes algemene beginselen die in deze mededeling over de strategie voor Azië worden gepresenteerd en die bij besluit van de Raad van 27 december 2001 (2) zijn goedgekeurd, blijven echter geldig en zijn ook van toepassing op de prioriteit die de Unie aan Afghanistan heeft toegekend. In een resolutie van 5 september 2002 spreekt het Europees Parlement zijn voldoening uit over de mededeling van de Commissie en de nadruk die daarin consequent wordt gelegd op het belang van de betrekkingen van de EU met Azië. Dit blijkt ook uit het werk dat de Commissie momenteel in samenwerking met haar delegaties in de regio uitvoert in verband met de monitoring van de resultaten van de activiteiten die in de strategienota worden voorgesteld. De eerste indicaties wijzen op positieve resultaten.

De Commissie werkt hiernaast ook aan een mededeling over een strategie voor Zuidoost-Azië, waarin de recente ontwikkelingen zeker in aanmerking zullen worden genomen. De monitoring en het werk aan de nieuwe strategie voor Zuidoost-Azië leveren in samenspel met elkaar een belangrijke bijdrage aan de evaluatie van de algemene strategie voor Azië en zorgen ervoor dat de Commissie haar tijdschema voor de intensieve voorbereidingen van de herziening in 2004 kan aanhouden.

---

(1)  COM(2001)469 def.

(2)  PB L 344 van 28.12.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/369 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/369

---

(2004/C 78 E/0389)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1451/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(28 april 2003)

Betreft:   Samenwerking met het Slowaakse Instituut voor metrologie

Er zijn aanwijzingen dat er op het Slowaakse Instituut voor metrologie (SMU) in Karlova Ves aanzienlijke kwaliteitsproblemen voorkomen en tekortkomingen op het gebied van de onderzoeksresultaten, de gezondheidsbescherming en ook de kwaliteit van het personeel.

Dat blijkt onder meer uit opmerkingen van het overheidsinstituut voor de gezondheid van de Slowaakse Republiek en uit een burgerpetitie van de gezondheidscommissie van het Slowaakse parlement (65ste bijeenkomst van 11 juli 2002), alsmede uit opmerkingen van de heer Gabris van het BEV Dosimetri Laboratorium in Seibersdorf/Oostenrijk.

Vooral bij bouwprojecten voor het cyclotroncentrum zouden energie onregelmatigheden zijn opgetreden. Het project Euromet 526, dat in samenwerking met de PTB in Braunschweig/Duitsland werd uitgevoerd, ondervond daarvan zulke grote nadelen, dat een eind werd gemaakt aan de samenwerking met het SMU.

| 1. | Welke financiële en andere EU-steun ontvangt/ontving het Slowaakse Instituut voor metrologie in totaal en in verband met Euromet? |
| --- | --- |

1.

Welke financiële en andere EU-steun ontvangt/ontving het Slowaakse Instituut voor metrologie in totaal en in verband met Euromet?

| 2. | Hoe en door wie werden de besteding van de kredieten en de onderzoeken, metingen en uitrustingen (bijvoorbeeld apparatuur, kwaliteit van het ingezette personeel, gezondheidbescherming) concreet gecontroleerd en getoetst? |
| --- | --- |

2.

Hoe en door wie werden de besteding van de kredieten en de onderzoeken, metingen en uitrustingen (bijvoorbeeld apparatuur, kwaliteit van het ingezette personeel, gezondheidbescherming) concreet gecontroleerd en getoetst?

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de bovengenoemde ernstige bezwaren en de kritiek op het onderzoek en de bedrijfsvoering van UNMS SR en SMU? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de bovengenoemde ernstige bezwaren en de kritiek op het onderzoek en de bedrijfsvoering van UNMS SR en SMU?

| 4. | Welke consequenties denkt de Commissie met het oog op een verdere samenwerking hieruit te trekken? |
| --- | --- |

4.

Welke consequenties denkt de Commissie met het oog op een verdere samenwerking hieruit te trekken?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(11 juni 2003)

De bouw van de deeltjesversneller en het project Euromet 526, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zijn niet gefinancierd uit communautaire middelen. Het Slowaakse instituut voor metrologie (SMU) ontving in 1999 echter wel Phare-financiering voor een twinning-project ter verbetering van de algemene administratieve infrastructuur binnen de interne markt. Het SMU ontving met name eenmalige steun voor de invoering van een systeem voor kwaliteitsbewaking dat voldoet aan de ISO 9001-2000-norm. Deze steun werd voornamelijk verleend in de vorm van advies van deskundigen uit de lidstaten. Hiervoor was een bedrag van 179 245 EUR begroot. In september 2002 werd de belangrijkste doelstelling van deze steun verwezenlijkt toen het SMU de ISO 9001-2000-erkenning ontving.

Het SMU ontvangt ook steun voor drie onderzoeksprojecten binnen het specifieke onderzoeksprogramma „Concurrerende en duurzame groei” van het Vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling. Meer informatie over deze projecten is te vinden in de Cordis-databank op (http://www.cordis.lu/growth/src/projects.htm).

De Commissie houdt toezicht op de voorbereidingen van Slowakije op toetreding tot de EU en op de mate waarin het land voldoet aan de vereisten van het acquis communautaire en concludeerde doorgaans dat het Slowaakse bureau voor normen, metrologie en toetsing (UNMS) goed functioneert, hoewel verdere verbeteringen mogelijk zijn. Met name gezien het uitgebreide verslag over de voorbereidingen van de toetredende landen, dat de Commissie dit najaar zal publiceren, hoort de Commissie graag de mening van alle betrokken partijen, zodat hiermee rekening gehouden kan worden. De Commissie blijft samenwerken met de Slowaakse instellingen om gebreken vast te stellen, waaronder problemen zoals genoemd door het geachte parlementslid, en om inspanningen gericht op verdere verbetering te ondersteunen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/370 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/370

---

(2004/C 78 E/0390)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1517/03

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft:   Economische partnerschapsakkoorden

Voor de EU-delegaties worden voorlichtings- en opleidingssessies georganiseerd over de manier waarop de deelname van niet-gouvernementele partners in de dialoog inzake de EPA's gemakkelijker kan worden gemaakt. Stemt de Commissie ermee in dat deze opleidingssessies ook moeten worden opengesteld voor de parlementen van de ACS-landen aangezien deze op de hoogte moeten worden gehouden van deze kwesties en aangemoedigd moeten worden om het proces te controleren?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(26 mei 2003)

De Commissie heeft herhaaldelijk benadrukt dat onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten (EPA) gepaard dienen te gaan met uitgebreid overleg met „niet-overheidsactoren” in de Unie en de ACS-landen (landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan). Dit proces is reeds van start gegaan, maar communicatie en overleg in de ACS-landen zullen verbeteren zodra de onderhandelingen op regionaal niveau van start zijn gegaan. De delegaties van de Commissie zullen in deze context een belangrijke rol spelen.

De doelgroepen van deze activiteiten verschillen per land en regio, en omvatten bedrijfs- en werknemersorganisaties, vakbonden, landbouwersverenigingen, consumentengroepen, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) enz. De betrokkenheid van handelsdeskundigen in ACS-universiteiten en -onderzoeksinstellingen zal eveneens belangrijk zijn, met name ook in de context van de duurzaamheidseffect beoordeling.

ACS-parlementen, en met name de parlementsleden wier werkzaamheden gericht zijn op handel en regionale integratie, moeten ten volle bij dit proces worden betrokken en de gelegenheid krijgen deel uit te maken van informele contactgroepen die de Commissie op regionale basis gaat oprichten. Parlementsleden moeten een optimale bijdrage kunnen leveren aan de onderhandelingen, aangezien zij gebruik kunnen maken van officiële ACS-kanalen, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de informele overlegnetwerken die zullen worden opgericht.

Het Parlement, en in de eerste plaats de Europese leden van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, kan van groot nut blijken bij de vaststelling van daarvoor geschikte ACS-parlementsleden. De eerste contacten hierover zijn gelegd en de Commissie verwelkomt in dit verband nauwe samenwerking.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/371 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/371

---

(2004/C 78 E/0391)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1526/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft:   Het ontbreken van een sanering voor met blauw en bruin asbest verontreinigde woningen en gebruiksruimten in de toekomstige EU-lidstaat Hongarije

| 1. | Is het de Commissie bekend dat in Hongarije bij de bouw van grote flatwijken in de jaren zestig, zeventig en tachtig minstens 400 000 vierkante meter spuitasbest is toegepast waarin het meest kankerverwekkende blauwe asbest is verwerkt, dat deeltjes van dit materiaal na 10 à 15 jaar loslaten waarna ze zich verspreiden in en buiten de flatgebouwen en dat sanering een bedrag tussen 65 en 130 miljoen euro zou kosten? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat in Hongarije bij de bouw van grote flatwijken in de jaren zestig, zeventig en tachtig minstens 400 000 vierkante meter spuitasbest is toegepast waarin het meest kankerverwekkende blauwe asbest is verwerkt, dat deeltjes van dit materiaal na 10 à 15 jaar loslaten waarna ze zich verspreiden in en buiten de flatgebouwen en dat sanering een bedrag tussen 65 en 130 miljoen euro zou kosten?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat deze flats, die aanvankelijk door de staat werden verhuurd aan de bewoners, aan de bewoners zijn verkocht voordat in Hongarije bekend werd dat zowel het kunnen overleven van de bewoners als de verplichting tot het voldoen aan het EU-acquis vereist dat er een sanering plaatsvindt, maar dat het schoonmaken van een vierkante meter asbest 160 tot 190 EUR kost, dus meer dan een modaal weeksalaris van een bewoner? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat deze flats, die aanvankelijk door de staat werden verhuurd aan de bewoners, aan de bewoners zijn verkocht voordat in Hongarije bekend werd dat zowel het kunnen overleven van de bewoners als de verplichting tot het voldoen aan het EU-acquis vereist dat er een sanering plaatsvindt, maar dat het schoonmaken van een vierkante meter asbest 160 tot 190 EUR kost, dus meer dan een modaal weeksalaris van een bewoner?

| 3. | Kan de Commissie bevestigen dat de Hongaarse regering geen financiële middelen beschikbaar heeft of beschikbaar stelt om een begin te maken met de sanering van het in ruime mate aanwezige asbest uit woongebouwen en dat pas in maart 2003 onderzoek is gestart naar de omvang van het probleem en de gevolgen voor de volksgezondheid? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bevestigen dat de Hongaarse regering geen financiële middelen beschikbaar heeft of beschikbaar stelt om een begin te maken met de sanering van het in ruime mate aanwezige asbest uit woongebouwen en dat pas in maart 2003 onderzoek is gestart naar de omvang van het probleem en de gevolgen voor de volksgezondheid?

| 4. | Wordt in Hongarije het gebruik van bruin asbest voor het afwerken van tuinhuisjes, kippenhokken, kelders en garages nog steeds voortgezet, mede door het ontbreken van toereikende voorlichting? |
| --- | --- |

4.

Wordt in Hongarije het gebruik van bruin asbest voor het afwerken van tuinhuisjes, kippenhokken, kelders en garages nog steeds voortgezet, mede door het ontbreken van toereikende voorlichting?

| 5. | Ontbreekt in Hongarije wetgeving die bedrijven en instellingen verplicht om aanwezig asbest binnen een bepaalde termijn te verwijderen? Komt daarin verandering, en zo ja wanneer? |
| --- | --- |

5.

Ontbreekt in Hongarije wetgeving die bedrijven en instellingen verplicht om aanwezig asbest binnen een bepaalde termijn te verwijderen? Komt daarin verandering, en zo ja wanneer?

| 6. | Hoe bevordert de Commissie dat de belemmeringen worden weggenomen die tot nu toe verhinderen dat Hongarije gaat voldoen aan het EU-acquis? |
| --- | --- |

6.

Hoe bevordert de Commissie dat de belemmeringen worden weggenomen die tot nu toe verhinderen dat Hongarije gaat voldoen aan het EU-acquis?

Bron: De Nederlandse krant „Het Financieele Dagblad” van 14 april 2003.

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(10 juni 2003)

| 1. | Op verzoek van de Commissie bevestigde het Hongaarse ministerie van Binnenlandse Zaken dat bij de bouw van kelderplafonds in meergezinswoningen in de genoemde periode gebruik werd gemaakt van asbest. Volgens de informatie van de Hongaarse regering is zij van plan de volgende maatregel te nemen om de situatie recht te zetten: in de gevaarlijkste woningen zal de asbest voorlopig worden afgedekt. Deze maatregel is reeds gedeeltelijk uitgevoerd. In een recent decreet werden verdere maatregelen vastgesteld om de asbest vanaf 2004 uit woongebieden te verwijderen in het kader van het nationale milieuprogramma. |
| --- | --- |

1.

Op verzoek van de Commissie bevestigde het Hongaarse ministerie van Binnenlandse Zaken dat bij de bouw van kelderplafonds in meergezinswoningen in de genoemde periode gebruik werd gemaakt van asbest. Volgens de informatie van de Hongaarse regering is zij van plan de volgende maatregel te nemen om de situatie recht te zetten: in de gevaarlijkste woningen zal de asbest voorlopig worden afgedekt. Deze maatregel is reeds gedeeltelijk uitgevoerd. In een recent decreet werden verdere maatregelen vastgesteld om de asbest vanaf 2004 uit woongebieden te verwijderen in het kader van het nationale milieuprogramma.

| 2. | Ja, volgens dezelfde informatiebron waren sommige flats in deze gebouwen reeds voor de politieke veranderingen eigendom van de bewoners. Andere flats werden verhuurd voor een zeer lage huurprijs, die niet overeenkwam met de reële kosten voor normaal onderhoud, en om die reden voor een zeer lage prijs aan de huurders verkocht, overeenkomend met 5 tot 10 % van de marktprijs. |
| --- | --- |

2.

Ja, volgens dezelfde informatiebron waren sommige flats in deze gebouwen reeds voor de politieke veranderingen eigendom van de bewoners. Andere flats werden verhuurd voor een zeer lage huurprijs, die niet overeenkwam met de reële kosten voor normaal onderhoud, en om die reden voor een zeer lage prijs aan de huurders verkocht, overeenkomend met 5 tot 10 % van de marktprijs.

| 3. | Nee, volgens onze informatie is het onderzoek reeds jaren geleden van start gegaan en zijn reeds aanzienlijke bedragen gespendeerd aan dit onderzoek. Zoals vermeld in punt 1, worden vanaf 2004 verdere middelen uitgetrokken voor maatregelen in het kader van het nationale milieuprogramma. |
| --- | --- |

3.

Nee, volgens onze informatie is het onderzoek reeds jaren geleden van start gegaan en zijn reeds aanzienlijke bedragen gespendeerd aan dit onderzoek. Zoals vermeld in punt 1, worden vanaf 2004 verdere middelen uitgetrokken voor maatregelen in het kader van het nationale milieuprogramma.

| 4. | Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt worden in Hongarije geen asbesthoudende producten vervaardigd, maar enkele dakbedekkingsproducten, die uit asbestcement worden vervaardigd dat uit Roemenië en Oekraïne is ingevoerd, zijn op de markt gebleven. Deze producten zijn goedkoper dan asbestvrije substituten. Volgens het Hongaarse ministerie van Binnenlandse Zaken is er derhalve geen gebrek aan informatie, maar veeleer aan financiële middelen. |
| --- | --- |

4.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt worden in Hongarije geen asbesthoudende producten vervaardigd, maar enkele dakbedekkingsproducten, die uit asbestcement worden vervaardigd dat uit Roemenië en Oekraïne is ingevoerd, zijn op de markt gebleven. Deze producten zijn goedkoper dan asbestvrije substituten. Volgens het Hongaarse ministerie van Binnenlandse Zaken is er derhalve geen gebrek aan informatie, maar veeleer aan financiële middelen.

| 5. | Volgens onze informatie bestaat er momenteel geen wetgeving, maar met betrekking tot deze kwestie worden momenteel twee decreten opgesteld. |
| --- | --- |

5.

Volgens onze informatie bestaat er momenteel geen wetgeving, maar met betrekking tot deze kwestie worden momenteel twee decreten opgesteld.

| 6. | De Commissie houdt nauwlettend toezicht op Hongarije om de volledige overname en implementatie van het EU-milieu-acquis tegen de datum van toetreding te waarborgen. De voorbereidingen van Hongarije schieten in het algemeen goed op in vergelijking met andere nieuwe lidstaten. In het kader van de Phare-en Ispa-programma's werden verder aanzienlijke financiële middelen ter beschikking gesteld voor milieuprojecten. |
| --- | --- |

6.

De Commissie houdt nauwlettend toezicht op Hongarije om de volledige overname en implementatie van het EU-milieu-acquis tegen de datum van toetreding te waarborgen. De voorbereidingen van Hongarije schieten in het algemeen goed op in vergelijking met andere nieuwe lidstaten. In het kader van de Phare-en Ispa-programma's werden verder aanzienlijke financiële middelen ter beschikking gesteld voor milieuprojecten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/372 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/372

---

(2004/C 78 E/0392)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1540/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft:   Handel in apparaten die voor marteling of doodstraf kunnen worden gebruikt

Kan de Commissie meedelen of er punten zijn, en zo ja welke, uit het voorstel voor een verordening betreffende handel in bepaalde apparaten die kunnen worden gebruikt voor marteling of doodstraf (1) die ook vallen onder de door de Raad op 21 januari 2003 goedgekeurde EG-verordening tot opschorting van heffingen op wapens en militaire uitrusting (150/2003 (2))?

---

(1)  COM(2002) 770.

(2)  PB L 25 van 30.1.2003, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/373 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/373

---

(2004/C 78 E/0393)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1541/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft:   Verbod op de productie van apparatuur voor doodstraf en foltering

Het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad betreffende handel in bepaalde apparaten en producten die kunnen worden gebruikt voor doodstraf, foltering of andere wrede, onmenselijke of vernederende behandelingen en straffen (1) stelt geen beperkingen aan het gebruik, produceren, op de markt brengen en de verkoop binnen de interne markt van de desbetreffende apparaten en producten.

Waarom heeft de Commissie, aangezien de EU-Verdragen de doodstraf verbieden, in het voorstel voor een verordening geen voorstel opgenomen om de productie te verbieden van apparaten in de EU die voor dergelijke doeleinden kunnen worden gebruikt?

---

(1)  COM(2002)770.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/373 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/373

---

(2004/C 78 E/0394)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1542/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft:   Het toezicht op de handel in producten die als martelwerktuig kunnen worden gebruikt

Bijlage II van het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende handel in bepaalde apparaten en producten die kunnen worden gebruikt voor doodstraf of foltering (1) biedt de lidstaten de mogelijkheid om toezicht te houden op de handel in geregistreerde producten die kunnen worden gebruikt voor foltering of andere wrede, onmenselijke of vernederende behandelingen en straffen. Hoeveel van dergelijke apparaten of producten worden er in de lidstaten van de EU geproduceerd, waar en door wie?

---

(1)  COM(2002)770.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/373 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/373

---

(2004/C 78 E/0395)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1543/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft:   Productie van apparaten en producten voor doodstraf of foltering

In bijlage I van het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende handel in bepaalde apparaten en producten die kunnen worden gebruikt voor doodstraf of foltering (1) wordt gesproken van een uitvoerverbod op apparatuur en producten die alleen kunnen worden gebruikt voor het voltrekken van de doodstraf of voor martelingen en andere wrede, onmenselijke of vernederende behandelingen en straffen. Hoeveel van dergelijke apparaten of producten worden er in de lidstaten van de EU geproduceerd, waar en door wie?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1540/03, E-1541/03, E-1542/03 en E-1543/03

(13 juni 2003)

De Commissie heeft een voorstel ingediend op grond waarvan de Gemeenschap beperkingen kan opleggen aan de handel in bepaalde instrumenten die gebruikt kunnen worden voor de doodstraf, foltering of andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing (1). Met dit initiatief reageert de Commissie op verzoeken in die zin van het Parlement en de Raad.

Het voorstel is een afspiegeling van het sterke verzet van de Unie tegen de toepassing van de doodstraf en het gebruik van foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. In 1998 en 2001 heeft de Unie richtsnoeren voor het beleid vastgesteld. Voorts heeft de Unie internationale conventies, verdragen en mechanismen dienaangaande ondersteund. Het voorstel is tevens een reactie op de resoluties inzake foltering die zijn aangenomen door de VN-mensenrechtencommissie (onder andere op de 59ste zitting van dit jaar) en waarin de VN-lidstaten onder andere wordt gevraagd passende maatregelen te nemen, met inbegrip van wetgeving, om de uitvoer van instrumenten die zijn ontworpen om foltering of andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing toe te brengen, te voorkomen en te verbieden. De speciale VN-rapporteur voor foltering, de heer Theo van Boven, heeft in zijn recente verslag over het onderwerp het voorstel van de Commissie ter sprake gebracht.

Een studie met als titel „Crowd Control Technologies” (juni 2000), die op verzoek van het Parlement werd uitgevoerd, biedt inzicht in de productie van en handel in sommige instrumenten en producten die in de bijlagen bij het voorstel zijn opgenomen.

De richtsnoeren voor het EU-beleid ten aanzien van derde landen inzake foltering en andere wrede, onmenselijke en onterende behandeling of bestraffing, bepalen dat tevens maatregelen moeten worden genomen om het gebruik en de productie van dergelijke instrumenten tegen te gaan. Anders dan handelsbeperkingen vallen dergelijke maatregelen echter niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap krachtens artikel 133 van het EG-Verdrag. Voorlopig is de Commissie van oordeel dat het gelet op het subsidiariteitsbeginsel de lidstaten zijn die maatregelen moeten nemen om het gebruik en de productie van dergelijke instrumenten tegen te gaan.

Verordening (EG) nr. 150/2003 van de Raad van 21 januari 2003 inzake schorsing van douanerechten op bepaalde wapens en militaire uitrusting voorziet in een schorsing van douanerechten voor wapens of uitrusting die door of namens de met de militaire defensie belaste autoriteiten van een lidstaat worden gebruikt. Sommige instrumenten en producten die in bijlage I bij de voorgestelde verordening zijn opgenomen, zoals elektrische schokriemen en systemen voor het automatisch injecteren van verdovende middelen die ontworpen of gewijzigd zijn voor de executie van mensen, hebben een GN-code die valt onder de ruimere hoofdstukken van de nomenclatuur die in de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 150/2003 zijn vermeld. Het voorstel van de Commissie toont echter aan, dat het gebruik van de instrumenten die in bijlage I zijn vermeld, die geen of vrijwel geen andere toepassingen in de praktijk hebben dan de doodstraf of foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, niet in overeenstemming is met het beleid van de Unie en relevante internationale rechtsinstrumenten, en derhalve illegaal is. Na goedkeuring van het voorstel voor de verordening COM(2002) 770 is de schorsing van douanerechten voor de betrokken materialen niet langer van toepassing, aangezien de invoer van deze materialen dan illegaal is.

---

(1)  COM(2002) 770.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/374 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/374

---

(2004/C 78 E/0396)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1594/03

van Emilio Menéndez del Valle (PSE) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft:   Handelsovereenkomst EG/Israël

Op 17 mei 2001 sprak het Europees Parlement zich in een resolutie over het Midden-Oosten (1) als volgt uit: „ ... overwegende dat het feit dat handelsakkoorden door Israël onjuist ten uitvoer worden gelegd, tot gevolg heeft dat goederen die geproduceerd zijn in illegale nederzettingen onder de voordelen van de communautaire preferenties vallen,” (...) dringt er bij „de Commissie en de lidstaten op aan om doorslaggevende maatregelen te nemen teneinde eventuele schendingen van de regels van oorsprong door Israël in het kader van het handelsakkoord met de EU te corrigeren, en het Parlement daarover in te lichten, teneinde elke indirecte medeplichtigheid aan illegale nederzettingsactiviteiten te voorkomen”.

Blijft Israël nog steeds weigeren bij de vermelding van herkomst van zijn exportartikelen een onderscheid aan te brengen tussen in Israël geproduceerde goederen en in illegale nederzettingen vervaardigde produkten?

Is de Commissie van oordeel dat Israël het Protocol betreffende regels van oorsprong in het kader van het handelsakkoord momenteel in acht neemt?

Antwoord van de heer Bolkestein Namens de Commissie

(5 juni 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar gemeenschappelijk antwoord op mondelinge vragen H-0266/03, H-0268/03, H-0270/03, H-0272/03, H-0278/03, H-0283/03, H-0287/03 van de heer Lipietz, mevrouw Banotti, de heer Cushnahan, mevrouw Morgantini, de heer Pronk, de heer Dhaene en mevrouw Sandbaek tijdens het vragenuurtje van het Parlement tijdens de sessie van mei 2003 (2).

---

(1)  PB C 34 E van 7.2.2002, blz. 356.

(2)  Schritelijk antwoord van 13.5.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/375 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/375

---

(2004/C 78 E/0397)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1595/03

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft:   Grensoverschrijdende betalingen in euro's

Naar aanleiding van mijn vraag van 31 januari jl. (P-0327/03) (1), waarop het antwoord van de Commissie niet duidelijk was, zou ik graag opheldering willen over het feit of een in Portugal afgegeven bankkaart, die zowel krediet- als debetkaart is, tevens als kredietkaart kan fungeren in de andere eurolanden.

Met een in Portugal afgegeven bankkaart kan men bij geldautomaten gratis euro's opnemen en in andere landen van het eurogebied kan dezelfde dienst worden verleend, maar zo'n opname wordt dan, zonder voorafgaande kennisgeving, als een „cashvoorschot” beschouwd waarvoor commissie moet worden betaald.

Kan de Commissie mij tevens meedelen wat zij verstaat onder „kaarten met uitgestelde debitering”, zoals geformuleerd in punt 23 van de beschikking van de Commissie (2002/914/EG (2)) van 24 juli 2002, en welk voordeel de consument van deze mogelijkheid heeft?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 juni 2003)

De Commissie heeft het door het geachte parlementslid aangesneden probleem nog in onderzoek; zij zal haar zo spoedig mogelijk van het resultaat in kennis stellen.

---

(1)  Zie blz. 354.

(2)  PB L 318 van 22.11.2002, blz. 17.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/375 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/375

---

(2004/C 78 E/0398)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1632/03

van Renato Brunetta (PPE-DE) aan de Commissie

(12 mei 2003)

Betreft:   De verkoop van de onderneming „Vittoriosa Gaming” door de onderneming „Casinò Municipale di Venezia”

In de plaatselijke pers van Venetië stond te lezen dat de onderneming „Casinò Municipale di Venezia” wil overgaan tot verkoop van haar deelname in de onderneming „Vittoriosa Gaming Ltd” (beheerd door het Casinò van Malta). De onderneming „Casinò Municipale di Venezia” is voor 100 % in handen van de overheid: de gemeente Venetië is de grootste aandeelhouder.

Daarnaast is bekend geworden dat als adviseur bij deze verkoop zou optreden de bank „Meliorbanca”.

De vraag aan de Commissie luidt of zij kan meedelen:

| — | of en op welke termijn en op welke voorwaarden tot verkoop wordt overgegaan, waar een poosje geleden nog werd ontkend dat er überhaupt plannen tot verkoop bestonden; |
| --- | --- |

—

of en op welke termijn en op welke voorwaarden tot verkoop wordt overgegaan, waar een poosje geleden nog werd ontkend dat er überhaupt plannen tot verkoop bestonden;

| — | of de adviseur bij deze operatie is aangewezen na een publieke aanbesteding of een andere openbare selectieprocedure; |
| --- | --- |

—

of de adviseur bij deze operatie is aangewezen na een publieke aanbesteding of een andere openbare selectieprocedure;

| — | of het klopt dat dr. Ferruccio Piantini, de zoon van dr. Ing. Giorgio Piantini, de voorzitter van de onderneming „Casinò Municipale di Venezia”, op zijn beurt vice-president van de Meliorbanca is en of er dan geen sprake is van een „belangenconflict”, vooral wanneer het juist is dat Meliorbanca met deze taak is belast in directe privé-onderhandelingen met het Casinò di Venezia; |
| --- | --- |

—

of het klopt dat dr. Ferruccio Piantini, de zoon van dr. Ing. Giorgio Piantini, de voorzitter van de onderneming „Casinò Municipale di Venezia”, op zijn beurt vice-president van de Meliorbanca is en of er dan geen sprake is van een „belangenconflict”, vooral wanneer het juist is dat Meliorbanca met deze taak is belast in directe privé-onderhandelingen met het Casinò di Venezia;

| — | of deze verkoop compatibel is met de communautaire en nationale regels (in het bijzonder van Malta en Italië). |
| --- | --- |

—

of deze verkoop compatibel is met de communautaire en nationale regels (in het bijzonder van Malta en Italië).

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 juni 2003)

Op dit ogenblik kan de Commissie niet vaststellen of de transactie in kwestie heeft plaatsgehad en, zo ja, of deze in overeenstemming met de communautaire voorschriften is uitgevoerd.

De Commissie verzoekt het geachte parlementslid haar verdere informatie hierover te verstrekken, waarbij evenwel zij aangetekend dat de Commissie alleen bevoegd is om toe te zien op de toepassing van het Gemeenschapsrecht en dus niet in staat is vragen te beantwoorden over de juiste toepassing van de relevante Italiaanse en Maltese voorschriften door de betrokken Italiaanse instanties.

De Commissie beschikt momenteel niet over de nodige informatie om een antwoord te kunnen geven op de vraag van het geachte parlementslid over de naleving van de communautaire regels inzake overheidsopdrachten door het „Casinò Municipale di Venezia SpA” met betrekking tot de keuze van adviseur voor de betrokken verkooptransactie.

De Commissie zal de Italiaanse autoriteiten dus vragen haar de nodige inlichtingen te verschaffen om te beoordelen of het „Casinò Municipale di Venezia SpA” overeenkomstig de communautaire richtlijnen betreffende overheidsopdrachten als aanbestedende dienst kan worden beschouwd en of het zich derhalve aan bovengenoemde regels dient te houden. Indien deze regels inderdaad van toepassing zijn, zal de Commissie nagaan of zij bij de aanstelling van een adviseur voor de door het geachte parlementslid genoemde verkooptransactie in acht zijn genomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/376 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/376

---

(2004/C 78 E/0399)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1636/03

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(15 mei 2003)

Betreft:   Zesde BTW-richtlijn

De zesde BTW-richtlijn (Richtlijn 77/388/EEG (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake omzetbelasting — gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag) handelt onder meer over onroerend goed. In Ierland wordt bij nieuwbouw van onroerend goed in veel gevallen naast de BTW een extra belasting geheven, de zogenaamde Stamp duty. Het is de vraag of bij het heffen van dergelijke belastingen de uniforme grondslagleer als bedoeld in de zesde BTW-richtlijn wordt verlaten.

| 1. | Is de Commissie van mening dat het gelijktijdig heffen van de bovengenoemde Stamp duty en BTW strijdig is met de BTW-richtlijn? Bestaat er hieromtrent jurisprudentie? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat het gelijktijdig heffen van de bovengenoemde Stamp duty en BTW strijdig is met de BTW-richtlijn? Bestaat er hieromtrent jurisprudentie?

| 2. | Zijn dergelijke belastingen in overeenstemming met de overige Europese wetgeving op het gebied van het vrij verkeer? |
| --- | --- |

2.

Zijn dergelijke belastingen in overeenstemming met de overige Europese wetgeving op het gebied van het vrij verkeer?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 juni 2003)

De „stamp duty” (registratierecht) waaraan het geachte parlementslid refereert is een belasting op documenten. Dit zijn voor het merendeel wettelijke documenten die bij de overdracht van onroerend goed worden gebruikt of die de belanghebbenden bepaalde rechten verlenen. Wanneer dergelijke documenten niet van de nodige zegels zijn voorzien, kunnen zij niet bij gerechtelijke procedures worden gebruikt. Wanneer een document melding maakt van de eigendomsoverdracht van een nieuw gebouw, kan dit eigendom niet worden geregistreerd tenzij het juiste registratierecht is betaald.

Of een registratierecht verschuldigd is voor een document dat betrekking heeft op de eigendomsoverdracht van een voor bewoning bestemd gebouw hangt af van de waarde van het eigendom en van het feit of de koper al dan niet voor het eerst een dergelijk gebouw aankoopt.

| 1. | Artikel 33 van de zesde BTW-Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (2), geeft de lidstaten de mogelijkheid, naast andere belastingen, een registratierecht te handhaven of in te stellen, op voorwaarde dat dit niet als een omzetbelasting kan worden aangemerkt.
  In de praktijk kan een heffing als een omzetbelasting worden aangemerkt wanneer zij dezelfde wezenlijke kenmerken heeft als de BTW. Deze zijn volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie de volgende:






  — | de BTW is algemeen van toepassing op transacties betreffende goederen en diensten; |
| --- | --- | --- |

1.

Artikel 33 van de zesde BTW-Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (2), geeft de lidstaten de mogelijkheid, naast andere belastingen, een registratierecht te handhaven of in te stellen, op voorwaarde dat dit niet als een omzetbelasting kan worden aangemerkt.

In de praktijk kan een heffing als een omzetbelasting worden aangemerkt wanneer zij dezelfde wezenlijke kenmerken heeft als de BTW. Deze zijn volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie de volgende:

—

de BTW is algemeen van toepassing op transacties betreffende goederen en diensten;

| — | zij is evenredig aan de prijs van die goederen en diensten; |
| --- | --- |

—

zij is evenredig aan de prijs van die goederen en diensten;

| — | zij wordt geheven in elk stadium van het productie- en distributieproces; |
| --- | --- |

—

zij wordt geheven in elk stadium van het productie- en distributieproces;

| — | zij wordt geheven over de toegevoegde waarde van de goederen en diensten. |
| --- | --- |

—

zij wordt geheven over de toegevoegde waarde van de goederen en diensten.

In zijn uitspraak van 16 december 1992 (zaak C-208/91 Beaulande (3)) analyseert het Hof van Justitie het specifieke geval van het registratierecht dat door Frankrijk, naast de BTW, wordt geheven bij de aankoop van bouwterreinen. Het Hof kwam tot de conclusie dat een heffing van dit type niet de bovenomschreven wezenlijke kenmerken van de BTW bezat. Het stelde vast dat de heffing van deze belasting in combinatie met BTW niet strijdig was met de zesde BTW-Richtlijn.

Het Hof verklaarde in het bijzonder dat „registratierechten geen algemene belasting zijn omdat zij niet worden toegepast op alle economische transacties. In de tweede plaats is er geen sprake van een productie-en distributieproces, aangezien de registratierechten alleen worden geheven bij overgang van het goed in het vermogen van de eindverbruiker. Bovendien zijn zij niet aftrekbaar van bij latere overdrachten betaalde soortgelijke rechten. Tenslotte wordt bij de heffing van die rechten geen rekening gehouden met de toegevoegde waarde, maar met de totale waarde van het goed” (punten 16 tot 18).

| 2. | Op fiscaal gebied geldt het algemene beginsel dat de belasting van onroerend goed onder de bevoegdheid valt van de staat waar het eigendom zich bevindt. Het is de Commissie derhalve niet duidelijk hoe het door Ierland opgelegde registratierecht onverenigbaar zou zijn met het beginsel van het vrije verkeer. |
| --- | --- |

2.

Op fiscaal gebied geldt het algemene beginsel dat de belasting van onroerend goed onder de bevoegdheid valt van de staat waar het eigendom zich bevindt. Het is de Commissie derhalve niet duidelijk hoe het door Ierland opgelegde registratierecht onverenigbaar zou zijn met het beginsel van het vrije verkeer.

---

(1)  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.

(2)  PB L 145 van 13.6.1977. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/92/EG, PB L 331 van 7.12.2002.

(3)  Zaak C-208/91 Raymond Beaulande tegen Directeur des services fiscaux de Nantes (1992) Jurisprudentie I-6709.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/378 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/378

---

(2004/C 78 E/0400)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1647/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 mei 2003)

Betreft:   Wijze van inzet en beheer van financiële middelen van de EU voor de integratie en de verbetering van de levensomstandigheden van de Roma in Bulgarije

| 1. | Is het de Commissie bekend dat twijfel is ontstaan over de wijze waarop in Bulgarije Phare-gelden worden besteed ten behoeve van de Roma-bevolkingsgroep, in het bijzonder over de wijze waarop vanuit de EU-delegatie in Sofia wordt gewerkt aan de oprichting van niet-gouvernementele organisaties en de wijze waarop middelen worden ingezet in de grootste concentratie van Roma in de stad Plovdiv, waaronder de 40 000 inwoners tellende wijk Stolipinovo? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat twijfel is ontstaan over de wijze waarop in Bulgarije Phare-gelden worden besteed ten behoeve van de Roma-bevolkingsgroep, in het bijzonder over de wijze waarop vanuit de EU-delegatie in Sofia wordt gewerkt aan de oprichting van niet-gouvernementele organisaties en de wijze waarop middelen worden ingezet in de grootste concentratie van Roma in de stad Plovdiv, waaronder de 40 000 inwoners tellende wijk Stolipinovo?

| 2. | De volgende projecten worden door de EU financieel ondersteund:






  — | Phare BG9907.01.01 „Access to Education”: 200 000 EUR, |
| --- | --- | --- |

2.

De volgende projecten worden door de EU financieel ondersteund:

—

Phare BG9907.01.01 „Access to Education”: 200 000 EUR,

| — | Phare BG9907.01.02 „Urbanization of Roma Neighbourhoods”: 257 000 EUR, |
| --- | --- |

—

Phare BG9907.01.02 „Urbanization of Roma Neighbourhoods”: 257 000 EUR,

| — | Phare BG0104.01.01 „Roma Population Integration”: 765 000 EUR, |
| --- | --- |

—

Phare BG0104.01.01 „Roma Population Integration”: 765 000 EUR,

| — | Phare BG0104.01.02 „Roma Population Integration”: 1 350 000 EUR, |
| --- | --- |

—

Phare BG0104.01.02 „Roma Population Integration”: 1 350 000 EUR,

| — | Phare BG0104.01.03 „Roma Population Integration”: 210 000 EUR, |
| --- | --- |

—

Phare BG0104.01.03 „Roma Population Integration”: 210 000 EUR,

| — | Phare BG0102.06 „Social Integration of Roma”: 2 299 000 EUR, |
| --- | --- |

—

Phare BG0102.06 „Social Integration of Roma”: 2 299 000 EUR,

| — | Phare BG0104.02 „Access of Roma to Healthcare”: 1 000 000 EUR, |
| --- | --- |

—

Phare BG0104.02 „Access of Roma to Healthcare”: 1 000 000 EUR,

| — | Phare 2001 „Study of the Housing Conditions of the Roma Population”: 160 000 EUR. |
| --- | --- |

—

Phare 2001 „Study of the Housing Conditions of the Roma Population”: 160 000 EUR.

Kunt u met kwalitatieve en kwantitatieve indicatoren van elk van deze projecten aangeven wat zij daadwerkelijk hebben bijgedragen aan verbetering van de toestand voor de Roma?

| 3. | Hoe wordt de transparantie bij deze en toekomstige projecten met betrekking tot de integratie van Roma gegarandeerd? |
| --- | --- |

3.

Hoe wordt de transparantie bij deze en toekomstige projecten met betrekking tot de integratie van Roma gegarandeerd?

| 4. | Hoe wordt de deelname van de Roma zelf aan deze projecten gegarandeerd en vermeden dat veel buiten hen om wordt geregeld? |
| --- | --- |

4.

Hoe wordt de deelname van de Roma zelf aan deze projecten gegarandeerd en vermeden dat veel buiten hen om wordt geregeld?

| 5. | Wat dient er, om de resultaten te vergroten, naar uw oordeel te verbeteren ten opzichte van de gang van zaken tot nu toe? |
| --- | --- |

5.

Wat dient er, om de resultaten te vergroten, naar uw oordeel te verbeteren ten opzichte van de gang van zaken tot nu toe?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(16 juni 2003)

De Commissie ondersteunt sinds 1999 projecten ten behoeve van de Roma-gemeenschap in Bulgarije. Tot de begunstigden behoren de stad Plovdiv en de wijk Stolipinovo daarvan, omdat er een redelijk grote Roma-bevolking woont. In het kader van sommige projecten, de zogenaamde micro-projecten van het Access-programma, zijn subsidies uitgekeerd aan niet-gouvernementele organisaties (NGO's) van Roma in de Stolipinovo-wijk. De doelstelling van deze projecten was de integratie en deelname te bevorderen van individuen en groepen die het risico lopen in het overgangsproces economisch, sociaal of politiek gemarginaliseerd te geraken. De Commissie heeft deze NGO's echter niet zelf opgericht.

Van de Phare-projecten waarnaar in de schriftelijke vraag wordt verwezen, is er tot nu toe slechts één beëindigd. Met het project (BG9907 „Bevordering van de integratie van Roma”) zijn goede resultaten behaald. In het kader van het programmaonderdeel „Toegang tot onderwijs en opleiding voor vertegenwoordigers van de Roma met het oog op werk bij de overheidsadministratie en de politiestructuren” zijn Roma-politieagenten opgeleid, een praktische gids van de Roma-taal en twee elementaire handboeken (met inbegrip van leraarshandboeken) over de cultuur en de geschiedenis van de Roma gepubliceerd, zijn die handboeken aan een aantal scholen uitgereikt en verder leraars opgeleid om deze te gebruiken enz. In het kader van het programmaonderdeel „Ruimtelijke ordening van Roma-buurten” is de infrastructuur van de Roma-wijken verbeterd. De andere Phare-projecten zijn nog aan de gang en het is nog te vroeg om hun impact in dit stadium te beoordelen.

Phare-projecten voor Roma worden over het algemeen uitgevoerd in nauwe samenwerking met vertegenwoordigers van de Roma. Een nationale stuurgroep, die samengesteld is uit de Nationale Raad voor etnische en demografische vraagstukken en 35 Roma-NGO's, is verantwoordelijk voor de algemene coördinatie. De delegatie van de Commissie stuurt waarnemers naar de bijeenkomsten van de nationale stuurgroep. De transparantie wordt gewaarborgd door de verplichting alle projecten en strategieën bekend te maken via de media en via de webpagina's van de betrokken ministeries en de Nationale Raad voor etnische en demografische vraagstukken.

Een passende betrokkenheid van de Roma en de organisaties die hen vertegenwoordigen, bij het identificeren van de behoeften en de voorbereiding en de uitvoering van de projecten, is essentieel voor het succes van deze projecten. Voorzover mogelijk raadplegen de overheidsinstanties en regeringsorganen die kwesties in verband met de Roma of minderheden behandelen, bij de programmering regelmatig adviseurs van de Roma. De prioriteiten voor subsidieverlening worden besproken in het kader van de regelmatige contacten tussen de Commissie en de Nationale Raad voor etnische en demografische vraagstukken, die verantwoordelijk is voor de coördinatie van het beleid, de programma's en de subsidies van de overheid in verband met etnische kwesties, en die de dialoog en interactie tussen de etnische minderheden, de regering en het maatschappelijk middenveld in Bulgarije moet vergemakkelijken. Dit orgaan is samengesteld uit vertegenwoordigers van verschillende ministeries en overheidsinstellingen en 35 niet-gouvernementele organisaties van etnische minderheden. De prioriteiten zijn in overeenstemming met het Kaderprogramma voor de integratie van de Roma in de samenleving, dat door de laatste twee regeringen en 150 Roma-NGO's is goedgekeurd. Daarenboven zijn voor verschillende aspecten van het Kaderprogramma consultatieve organen ingesteld, waarbij ook NGO's betrokken zijn.

Ondanks deze inspanningen blijven de sociaal-economische situatie en de levensomstandigheden van de Roma-bevolking moeilijk. Ook zijn de Roma het slachtoffer van algemeen verspreide discriminatie. De integratie van de Roma in de samenleving zou de eerste prioriteit moeten zijn, ook al is het moeilijk op de korte termijn zichtbare resultaten te bereiken. Deze prioriteit moet worden ingepast in alle belangrijke nationale beleidslijnen, zoals onderwijs, huisvesting, volksgezondheid en werkgelegenheid, en er moeten ook de nodige begrotingsmiddelen voor worden vrijgemaakt. Voorts zal de ontwikkeling van een passend wettelijk kader om minderheidskwesties aan te pakken, de duurzaamheid van een aantal projecten verder verhogen. In deze context zou bijvoorbeeld de goedkeuring van een uitgebreide antidiscriminatiewetgeving een belangrijke stap voorwaarts zijn. Een heel belangrijk aanvullend aspect is de verdere decentralisering van het beleid ten aanzien van de Roma op regionaal en nationaal niveau, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel. De Commissie heeft Bulgarije in het kader van het recentelijk herziene toetredingspartnerschap gevraagd deze kwesties aan te pakken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/379 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/379

---

(2004/C 78 E/0401)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1653/03

van Joost Lagendijk (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 mei 2003)

Betreft:   Europees Civiel Vredeskorps — stand van zaken — mainstreaming van conflictpreventie in het buitenlandse beleid van de Europese Unie

Het Europees Parlement heeft een aantal malen verzocht een Europees Civiel Vredeskorps op te richten. Tot nu toe hebben de andere instellingen hier niet op gereageerd. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen nu het Griekse voorzitterschap uiting heeft gegeven aan zijn bereidheid verdere stappen te nemen op het gebied van conflictpreventie door de EU en het Europees Civiel Vredeskorps? Hoeveel vooruitgang heeft de Commissie geboekt met de oprichting van een netwerk van opleidingsinstituten voor civiel crisismanagement? Welke mogelijkheden ziet de Commissie om op basis daarvan de oprichting van een Europees Civiel Vredeskorps dichterbij te brengen? Nationale ministeries en instellingen hanteren verschillende planningen op dit gebied. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om deze planningen te harmoniseren of in ieder geval de compatibiliteit ervan te bevorderen? Is de Commissie bereid een planning op EU-niveau voor te bereiden voor acties van de EU op het gebied van crisismanagement? Hoe kunnen NGO's en hun deskundigen in deze planning worden opgenomen?

In hoeverre geeft de Commissie gevolg aan de voorstellen van het Parlement inzake de beoordeling van conflicten in alle externe beleidsmaatregelen van de EU? Welke resultaten zijn bereikt op de terreinen buitenlandse handel, landbouwbeleid en milieubeleid? Heeft de Commissie haar doel van mainstreaming van conflictpreventie in het communautaire beleid voor ontwikkelingssamenwerking bereikt? Is de Commissie in dit verband in staat geweest artikel 11 van de Overeenkomst van Cotonou toe te passen? Hoeveel financiering is in het kader van het EOF beschikbaar gesteld voor conflictpreventie? In welke ACS-landen ondersteunt de Commissie programma's voor conflictpreventie met middelen uit het EOF of de begroting van de Gemeenschap? Is de Commissie in staat geweest in haar beleid op het gebied van voedselveiligheid, voedselhulp, infrastructuur, watervoorziening en andere sectorale steunprogramma's meer aandacht te besteden aan conflicten? Zo ja, op welke manieren? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 juni 2003)

Europese civiele vredesmacht

Het verbeteren van de personele capaciteit van de Unie om (potentiële) conflictsituaties het hoofd te bieden is een van de belangrijkste uitdagingen bij het opzetten van een geloofwaardige en effectieve operationele capaciteit ter ondersteuning van het buitenlands beleid van de Unie. Het is duidelijk nodig in korte tijd personeel te kunnen vinden met de ervaring en opleiding om bij te kunnen dragen aan de civiele activiteiten voor crisisbeheer van de Unie en de bijstandsprogramma's van de Unie, waarop steeds vaker een beroep wordt gedaan in crisissituaties en postconflictsituaties. De benadering van de Commissie van de hiermee samenhangende vraagstukken is uiteengezet in bijlage 1 die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement wordt gezonden.

Integratie van conflictpreventie

De Commissie is het eens met het Parlement dat een conflict-gevoelige benadering vereist is in alle programma's voor externe bijstand, en zelfs op andere terreinen zoals beleid op het gebied van economie, landbouw, handel en milieu en diplomatieke activiteiten. Daarnaast is financiering nodig voor specifieke activiteiten gericht op preventie of verlichting van conflictsituaties. De Commissie blijft deze strategie voor conflictpreventie, die voor het eerst uiteen werd gezet in de mededeling van de Commissie van april 2001 (1), uitvoeren. Een samenvatting van de geboekte vooruitgang is opgenomen in bijlage 2 die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement wordt gezonden.

---

(1)  Mededeling van de Commissie inzake conflictpreventie, Brussel, 11.4.2001 — COM(2001)211 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/380 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/380

---

(2004/C 78 E/0402)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1661/03

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 mei 2003)

Betreft:   Het proces tegen Leyla Zana

Gezien de volgende feiten:

| — | Ik ben aanwezig geweest bij twee zittingen van het nieuwe proces in Ankara tegen Leyla Zana en haar drie medestanders, die al tien jaar gevangen zitten op een veroordeling door een rechtbank die door het Hof van Straatsburg en door het Europees Parlement als juridisch onaanvaardbaar is gekwalificeerd. Bij de tweede proceszitting was ik aanwezig als lid van de ad hoc-delegatie van het Europees Parlement. |
| --- | --- |

—

Ik ben aanwezig geweest bij twee zittingen van het nieuwe proces in Ankara tegen Leyla Zana en haar drie medestanders, die al tien jaar gevangen zitten op een veroordeling door een rechtbank die door het Hof van Straatsburg en door het Europees Parlement als juridisch onaanvaardbaar is gekwalificeerd. Bij de tweede proceszitting was ik aanwezig als lid van de ad hoc-delegatie van het Europees Parlement.

| — | Er is sinds 1994 niets veranderd in dit proces, behalve dat er nu geen militair rechter meer bij was. |
| --- | --- |

—

Er is sinds 1994 niets veranderd in dit proces, behalve dat er nu geen militair rechter meer bij was.

| — | De rechten van de verdediging worden nog steeds op grote schaal geschonden: de jury heeft een verzoek van de verdediging om nieuwe getuigen op te roepen afgewezen, d.w.z. de eigen getuigen van wie in 1994 niemand tot het proces was toegelaten; bovendien werd de verdediging het recht ontzegd om getuigen (allemaal getuigen à charge) rechtstreeks te ondervragen, maar moest zij een verzoek richten tot de voorzitter van de jury die de vraag vervolgens al of niet kon overbrengen aan de getuigen. |
| --- | --- |

—

De rechten van de verdediging worden nog steeds op grote schaal geschonden: de jury heeft een verzoek van de verdediging om nieuwe getuigen op te roepen afgewezen, d.w.z. de eigen getuigen van wie in 1994 niemand tot het proces was toegelaten; bovendien werd de verdediging het recht ontzegd om getuigen (allemaal getuigen à charge) rechtstreeks te ondervragen, maar moest zij een verzoek richten tot de voorzitter van de jury die de vraag vervolgens al of niet kon overbrengen aan de getuigen.

| — | De voorzitter van de jury heeft geweigerd om de getuigenverklaringen uit 1994 in de rechtszaal voor te lezen. |
| --- | --- |

—

De voorzitter van de jury heeft geweigerd om de getuigenverklaringen uit 1994 in de rechtszaal voor te lezen.

| — | De bijeenkomsten van de raadskamer van de jury vinden plaats in aanwezigheid van de vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie. |
| --- | --- |

—

De bijeenkomsten van de raadskamer van de jury vinden plaats in aanwezigheid van de vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie.

| — | In de rechtszaal mogen bewakers en politieagenten wapens dragen en gewapende agenten zitten tussen het publiek. |
| --- | --- |

—

In de rechtszaal mogen bewakers en politieagenten wapens dragen en gewapende agenten zitten tussen het publiek.

| — | Het proces is niet openbaar toegankelijk, hoewel ambtenaren die zich door een cordon van politieagenten bij de ingang van de rechtbank weten heen te wurmen soms naar binnen mogen, soms worden geweigerd. Aan het slot van zowel de eerste als de tweede zitting heeft de jury geweigerd de beklaagden in vrijheid te stellen, hoewel het feit alleen al dat er een nieuw proces wordt gehouden, een erkenning is dat het proces van 1994 onrechtmatig was. |
| --- | --- |

—

Het proces is niet openbaar toegankelijk, hoewel ambtenaren die zich door een cordon van politieagenten bij de ingang van de rechtbank weten heen te wurmen soms naar binnen mogen, soms worden geweigerd. Aan het slot van zowel de eerste als de tweede zitting heeft de jury geweigerd de beklaagden in vrijheid te stellen, hoewel het feit alleen al dat er een nieuw proces wordt gehouden, een erkenning is dat het proces van 1994 onrechtmatig was.

Ik vraag om een evaluatie van deze feiten, die gestaafd kunnen worden door de bij het proces aanwezige communautaire instellingen. Is men ook van mening dat de regering van Turkije met klem aan het verstand moet worden gebracht dat hetgeen bij dit proces plaatsvindt, volledig haaks staat op de mogelijkheid dat Turkije lid wordt van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(5 juni 2003)

De Commissie volgt het verloop van het nieuwe proces in de zaken Sadak, Zana, Dicle en Doðan op de voet. Personeelsleden van de Commissie hebben de twee zittingen bijgewoond die tot dusver in Staatsveiligheidsrechtbank nr. 1 in Ankara zijn gehouden.

De Commissie neemt nota van de bezorgdheid die het geachte parlementslid uit ten aanzien van de procedures en de beweerde tekortkomingen van deze zaak. De Commissie beseft dat deze bezorgdheid betrekking heeft op bepaalde aspecten van de gerechtelijke procedures die alle processen voor de staatsveiligheidsrechtbanken in Turkije gemeen lijken te hebben.

In het onlangs herziene toetredingspartnerschap met Turkije onderstreept de Europese Unie dat Turkije de onafhankelijkheid en de efficiëntie van de rechtspraak moet versterken en de procedures van de staatsveiligheidsrechtbanken aan de Europese normen moet aanpassen.

De Commissie blijft deze zaak volgen in het licht van de bovengenoemde eisen en zal te zijner tijd tot een algemene beoordeling van de procedure komen. De Commissie zal deze zaak bij de Turkse autoriteiten aan de orde stellen in het kader van haar regelmatige dialoog met Turkije.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/381 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/381

---

(2004/C 78 E/0403)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1668/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(19 mei 2003)

Betreft:   Schendingen van de mensenrechten in de Westelijke Sahara

Welke stappen neemt de Commissie om artikel 2 van de Associatieovereenkomst tussen de EU en het Koninkrijk Marokko ten uitvoer te leggen, in het licht van de berichten over schendingen van de mensenrechten van de bevolking van de Westelijke Sahara en de ontbinding van de non-gouvernementele organisatie Forum voor Waarheid en Rechtvaardigheid, afdeling Sahara, die zich bekommert om de mensenrechten van de Sahara-bewoners?

Zal de Commissie het lot van Ali Salem Tamek aan de orde stellen, een door Amnesty International geadopteerde politieke gevangene, die veroordeeld is tot twee jaar hechtenis op basis van bekentenissen welke naar de overtuiging van Amnesty International door foltering zijn verkregen?

Zal de delegatie van de Europese Commissie in Rabat waarnemers sturen naar de processen van mensenrechtenactivisten uit de Westelijke Sahara?

Tenslotte, welk effect heeft dit onopgelost conflict op de economische en sociale ontwikkeling van Marokko en welke inspanningen heeft de Commissie zich getroost om de Marokkaanse regering te helpen dit slepend geschil op te lossen, in het belang van de bevolking van Marokko en die van de Westelijke Sahara?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 juni 2003)

De eerbiediging van de mensenrechten is voor de Unie van fundamenteel belang in de betrekkingen met alle derde landen. Artikel 2 van de associatieovereenkomsten vormt voor de Unie de grondslag voor de ontwikkeling van een productieve dialoog en samenwerking met de mediterrane partners op het gebied van de mensenrechten en fundamentele vrijheden en de rechtsstaat.

Om deze dialoog te structureren heeft de Commissie op 22 mei 2003 een mededeling uitgebracht om een nieuwe impuls te geven aan de maatregelen van de Unie inzake mensenrechten en democratisering met de mediterrane partners (1), onder andere op basis van de bestaande Europees-mediterrane associatieovereenkomsten.

Die mededeling beschrijft richtsnoeren voor het beste gebruik van de instrumenten die de EU en haar mediterrane partners ter beschikking staan om hun gemeenschappelijke doelstelling van de bevordering van democratisering en bevordering en bescherming van de universele rechten van de mens en fundamentele vrijheden op doeltreffende wijze ten uitvoer te leggen. In die mededeling worden tien concrete aanbevelingen gedaan voor de verbetering van de dialoog tussen de EU en haar mediterrane partners, alsmede van de financiële samenwerking van de EU op het gebied van mensenrechtenkwesties. De tenuitvoerlegging zal worden versterkt door drie niveaus van complementariteit: tussen de politieke dialoog en de financiële bijstand, tussen het Meda-programma en de steun in het kader van het Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten (EIDHR), en, ten slotte, tussen de nationale en regionale dimensies.

De mededeling moet een concrete grondslag bieden voor de instelling van een permanente en substantiële dialoog met de mediterrane partners, zoals Marokko, over alle vraagstukken in verband met de mensenrechten en de democratisering, inclusief, voor zover nodig, vraagstukken in verband met specifieke gevallen.

In dit verband kan de Commissie het geachte parlementslid verzekeren dat zij de in zijn schriftelijke vraag genoemde specifieke gevallen met aandacht volgt. De humanitaire en mensenrechtenaspecten van het conflict in de Westelijke Sahara vormen een permanente en aanhoudende bron van zorg voor de Commissie en er zijn op dit punt contacten gelegd met alle betrokken partijen in de regio.

Vanzelfsprekend plaatst het onopgeloste conflict in de Westelijke Sahara een aanzienlijke druk op de menselijke en financiële hulpbronnen van Marokko, die gebruikt hadden kunnen worden voor andere doeleinden. Verder is het van invloed op de politieke positie van Marokko (dat zich vooral ten doel stelt zijn territoriale integriteit te waarborgen), en op het economisch beleid (omdat het proces van regionale integratie eronder te lijden heeft).

Tot slot steunt de Commissie volledig alle inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties om een oplossing te vinden die voor beide bij het conflict in de Westelijke Sahara betrokken partijen aanvaardbaar is.

---

(1)  COM(2003) 294 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/382 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/382

---

(2004/C 78 E/0404)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1669/03

van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 mei 2003)

Betreft:   Oliepijpleiding Baku-Ceyhan

De geplande oliepijpleiding Baku-Tbilisi-Ceyhan (BTC), met een lengte van 1 760 kilometer, zou lopen van de Azerbeidzjaanse hoofdstad Baku tot aan de stad Ceyhan in Turkije, die aan de Middellandse Zee gelegen is. Langs dezelfde route is ook een gaspijpleiding gepland. British Petroleum (BP) is de voornaamste geldschieter. Daarnaast zijn er negen andere deelnemers in het consortium. Het BTC-consortium probeert politieke en financiële steun te verkrijgen van de exportkredietagentschappen van de betreffende landen, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling en de Internationale Financiële Corporatie van de Wereldbank-groep.

Het consortium heeft met de Turkse regering een HGA-overeenkomst (Host Government Agreement) gesloten die zeer ver gaat, daar zij de Turkse regering in feite verbiedt wetsvoorstellen in te dienen die het economisch succes van het project zouden kunnen dwarsbomen (bijvoorbeeld wetten op het gebied van de milieubescherming of op sociaal gebied).

De overeenkomst biedt het consortium ook de mogelijkheid om onbeperkte bescherming door Turkse veiligheidstroepen te verlangen, zonder enige waarborg tegen schendingen van de mensenrechten. Op grond van de vage bewoordingen van de overeenkomst zouden paramilitaire eenheden langs de route van de pijpleiding kunnen worden gestationeerd om „onlusten onder de burgerij” of „terroristische activiteiten” te voorkomen. De staat van dienst van de Turkse militairen wat betreft mensenrechten — met name in de Koerdische gebieden — geeft echter aanleiding tot ernstige bezorgdheid.

Hoe beoordeelt de Commissie de veiligheidswaarborgen die worden gevraagd van de Turkse regering, vooral gezien het feit dat dit een deel van Turkije is waar schendingen van de mensenrechten door de Turkse autoriteiten veelvuldig voorkomen?

Is de Commissie van mening dat deze overeenkomst mogelijkerwijs in strijd is met de toetredingsvoorwaarden die zijn vervat in de criteria van Kopenhagen inzake democratie, mensenrechten en eerbiediging en bescherming van minderheden?

Is de Commissie voorts van mening dat deze excessieve inmenging van private ondernemingen in de vrijheid van handelen van een soevereine staat kan resulteren in handelingen welke in strijd zijn met de normen van de EU inzake bescherming van het milieu?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(23 juni 2003)

De Commissie is op de hoogte van de geplande aanleg van de oliepijpleiding van Baku-Tbilisi-Ceyhan (BTC) en van de door het consortium met de Turkse regering ondertekende HGA-Overeenkomst. De Commissie heeft verschillende berichten ontvangen over mogelijk verreikende gevolgen en de implicaties hiervan voor het milieu en de bevolking.

Eventuele negatieve ontwikkelingen die voortvloeien uit de door het geachte parlementslid vermelde uitvoeringsovereenkomst zullen moeten worden bezien in het licht van de criteria van Kopenhagen voor de toetreding, met inbegrip van de politieke criteria inzake de rechten van de mens en de bescherming van minderheden.

De Commissie zal toezicht blijven houden op de tenuitvoerlegging van dit project wat betreft de naleving van de toetredingsvoorwaarden zoals deze zijn omschreven in de criteria van Kopenhagen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/383 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/383

---

(2004/C 78 E/0405)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1689/03

van Anders Wijkman (PPE-DE) aan de Commissie

(21 mei 2003)

Betreft:   Bushmeat (vlees uit de wildernis)

De Commissie werkt momenteel aan de ontwikkeling van een strategie voor samenwerking op het gebied van de ontwikkeling van de bossen. Deze strategie zou een model kunnen worden van beste praktijken voor de instandhouding van de bossen in de wereld.

De ontwerpstrategie besteedt geen specifieke aandacht aan het zeer serieuze thema van het (illegaal) gebruik van bushmeat, dat een van de grootste bedreigingen is voor het voortbestaan van vele soorten en vaak rechtstreeks verband houdt met de ontwikkeling van de bossen.

Is de Commissie bereid om in het definitieve ontwerp van haar strategie voor samenwerking op het gebied van de ontwikkeling van de bossen het thema bushmeat op te nemen en zo nee, is zij dan bereid een speciale strategie te ontwikkelen om tot een oplossing van het bushmeatvraagstuk te komen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(18 juni 2003)

In de ontwerp-strategie van de Commissie voor samenwerking bij bosontwikkeling worden ruime parameters voor hulpinterventies in de bosbouwsector gegeven. De brede blik van dit document maakt het als platvorm ongeschikt voor een gedetailleerd beleid voor vele dringende kwesties in deze sector. In het laatste ontwerp van de strategie is derhalve geen vermelding gedaan van oerwoudvlees (bushmeat) als zorgpunt in de bosbouwsector in een aantal van onze partnerlanden.

De Commissie wenst de ontwerp-bosbouwstrategie niet nog te verzwaren met een specifieke strategie inzake het probleem van het oerwoudvlees. Dat betekent niet dat oerwoudvlees niet als een zaak van groot belang behandeld blijft worden: in de aanpak van het probleem van het vlees uit de wildernis is al heel wat geïnvesteerd, zowel via technische samenwerking te velde alsook in de politieke fora op hoog niveau.

De problematiek van het oerwoudvlees zal worden opgenomen in de handleiding voor de integratie van milieudoelstellingen in ontwikkelings- en economische samenwerking, eind 2003 — begin 2004 te herzien. In deze herziene handleiding zal er vooral op worden gelet dat er in de strategische milieubeoordelingen voldoende aandacht aan dit wildernisvlees zal worden gegeven.

Op politiek niveau helpt de steun van de Commissie aan het Afrikaanse Ministeriële proces voor Wetshandhaving en Governance in de Bosbouw (AFLEG) met het aanpakken van de problematiek van wetshandhaving en governance in de bosbouwsector, waaronder de kwesties van het oerwoudvlees. Te velde wordt technische steun met betrekking tot oerwoudvlees geleverd door een aantal initiatieven die door de Commissie worden bekostigd. Deze initiatieven werden ondersteund met fondsen die werden gevoed uit de begrotingslijn tropische bossen en de regionale en nationale steunprogramma's.

Tevens heeft men een en ander gedaan om het handelsverkeer naar de Unie van onwettig oerwoudvlees te beperken. Zo heeft onlangs een besluit van de Commissie nieuwe regels geïntroduceerd die de individuele invoer in de Unie van alle vlees en melk uit derde landen tegenhouden. Hiermee worden eerdere afwijkingen afgeschaft die de invoer van kleine hoeveelheden vlees en melk voor persoonlijk gebruik toestonden. De introductie van de nieuwe regels voor individuele invoer wordt ondersteund door een campagne met affiches in allerlei talen. Deze affiches staan zichtbaar bij de punten van binnenkomst in de Unie om de reizigers van deze nieuwe regels op de hoogte te brengen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/384 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/384

---

(2004/C 78 E/0406)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1739/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft:   EU-eenheid voor de bevrijding van ontvoerde Europese toeristen

Er worden regelmatig Europese toeristen ontvoerd in derde landen die zij bezoeken vanwege de historische, culturele en andere bezienswaardigheden. Het is duidelijk dat de Europese Unie moet beschikken over een vast team van onderhandelaars en bemiddelaars dat zich samen met de betreffende nationale autoriteiten beijvert voor de bevrijding van communautaire staatsburgers die het slachtoffer zijn geworden van deze onmenselijke praktijken en lokale terroristen.

Dergelijke communautaire onderhandelaars zouden de familie van de slachtoffers beter terzijde kunnen staan dan de lokale autoriteiten, die vaak trachten het mislukken van hun interventies te verhullen.

Zal de Commissie de lidstaten voorstellen om vaste communautaire onderhandelaarsteams te vormen voor het bevrijden van Europese toeristen die het zijn ontvoerd in derde landen om redenen die samenhangen met de binnenlandse politiek van die landen en niets te maken hebben met de ontvoerde toeristen zelf?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 juni 2003)

De bescherming van de burgers van de Unie is vervat in artikel 20 van het EG-Verdrag en houdt in dat iedere burger van de Unie de bescherming geniet van de diplomatieke en consulaire instanties van iedere andere lidstaat op het grondgebied van derde landen waar de lidstaat waarvan hij onderdaan is, niet vertegenwoordigd is. Krachtens artikel 20 van het EG-Verdrag geldt deze verantwoordelijkheid ook voor missies van de Commissie.

Binnen de grenzen van deze bepalingen heeft de Commissie in het verleden nauw samengewerkt met de autoriteiten van de lidstaten om een oplossing te vinden voor crisissituaties of gevallen van kidnapping van burgers van de Unie. Deze samenwerking vindt plaats zowel in Brussel als via de Buitenlandse Dienst van de Commissie. Omdat consulaire bescherming krachtens artikel 20 van het EG-Verdrag in de eerste plaats tot de verantwoordelijkheid van de lidstaten wordt gerekend, zijn er momenteel geen plannen om een gespecialiseerde EU-faciliteit op te zetten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/385 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/385

---

(2004/C 78 E/0407)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1763/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft:   Wetgeving in de EU, lidstaten en kandidaatlanden inzake het houden van paarden

De laatste jaren zijn er veel voorbeelden van dierenmishandeling geweest. In sommige gevallen bestaan er geen wetten die het welzijn van dieren moeten garanderen en in andere gevallen houdt men zich niet aan de wetgeving. Het resultaat is in veel te veel gevallen een grove mishandeling van dieren. Dit geldt helaas ook voor paarden en ponies, die onder meer het bij het fokken, bij verkoop en bij het vervoer ruw worden behandeld en vaak zelfs grof mishandeld.

Ik verzoek de Commissie daarom mede te delen welke dierenwelzijnsregels er gelden voor het houden van paarden in de EU, de lidstaten en kandidaatlanden. Kent de Commissie onderzoekingen waarin het welzijn van paarden en ponies in de EU, lidstaten en kandidaatlanden wordt beschreven, en welke nieuwe initiatieven denkt de Commissie te nemen om het welzijn van paarden en ponies te garanderen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 augustus 2003)

In Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 (1) zijn minimumnormen voor de bescherming van voor landbouwdoeleinden gefokte of gehouden dieren, waaronder paardachtigen, vastgelegd. In artikel 1 van de richtlijn is evenwel bepaald dat dieren die bestemd zijn voor wedstrijden, tentoonstellingen dan wel evenementen of activiteiten op cultureel of sportief gebied niet onder de werkingssfeer van de richtlijn vallen. Daarnaast zijn in Richtlijn 90/426/EEG van de Raad van of 26 juni 1990 (2) veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen vastgelegd. Vervoer van paardachtigen voor handelsdoeleinden over afstanden van meer dan 50 kilometer valt onder Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer (3), gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 90/628/EEG (4).

De lidstaten kunnen voorts aanvullende wettelijke maatregelen voor dierenwelzijn toepassen. Het acquis communautaire ten aanzien van het welzijn van paardachtigen zal, zoals overeengekomen in het Toetredingsverdrag, vanaf de toetredingsdatum ook in de kandidaat-lidstaten gelden. De omzetting van de wetgeving van de Gemeenschap en de implementatie daarvan in de toetredende landen worden intensief door de Commissie gemonitord.

Op het gebied van het wetenschappelijk onderzoek zijn verscheidene projecten in verband met het welzijn van paardachtigen in het kader van de huidige en vorige kaderprogramma's voor onderzoek en ontwikkeling door de Europese Commissie ondersteund. Er zijn tevens wetenschappelijke adviezen verstrekt door het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren. In het recente rapport van het comité over het welzijn van dieren tijdens het vervoer is in detail aandacht besteed aan het vervoer van paardachtigen en is een gedetailleerde bibliografie opgenomen.

Wetenschappelijke adviezen vormen een solide fundament voor de uitwerking van voorstellen voor wetgeving en beleid en het aanstaande voorstel voor wetgeving ten aanzien van de bescherming van dieren tijdens het vervoer, waaronder paarden, is slechts een van de voorbeelden van initiatieven van de Commissie die op de bescherming van het welzijn van paardachtigen gericht zijn.

---

(1)  PB L 221 van 8.8.1998.

(2)  PB L 224 van 18.8.1990.

(3)  PB L 340 van 11.12.1991.

(4)  PB L 148 van 30.6.1995.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/386 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/386

---

(2004/C 78 E/0408)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1777/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft:   Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in Veria

Welke vooruitgang werd er geboekt op de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in Veria met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het door de Commissie op 19 februari 2003 uitgebrachte Groenboek over de minimum procedurele waarborgen voor beklaagden en verdachten in strafzaken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(3 juli 2003)

Tijdens de informele bijeenkomst van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van 28 maart 2003 in Veria werd onder andere gesproken over het Groenboek over procedurele waarborgen voor verdachten in strafzaken in de gehele Europese Unie (1). Deze bijeenkomst was bedoeld als een eerste gedachtewisseling, die voor de Commissie een nuttige aanwijzing vormde voor de standpunten van de lidstaten over dit onderwerp.

Tijdens de bijeenkomst heeft de Commissie het Groenboek gepresenteerd, waarbij zij heeft beklemtoond dat de vrijheden van de burgers moeten worden gewaarborgd. Tijdens de daarop volgende rondetafel-discussie hebben de lidstaten hun eerste reactie op dit initiatief geschetst.

De discussie in Veria vond plaats in een vroeg stadium van het Groenboek. Op 16 juni 2003 werd een openbare hoorzitting gehouden. Er zijn meer dan 50 reacties gekomen op het Groenboek, die allemaal zullen worden verwerkt. Na de brede raadpleging van deskundigen en betrokken partijen is de Commissie voornemens in oktober 2003 een voorstel voor een kaderbesluit over dit onderwerp in te dienen, overeenkomstig haar werkprogramma voor 2003.

---

(1)  COM(2003) 75 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/386 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/386

---

(2004/C 78 E/0409)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1827/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft:   Lagere BTW-tarieven voor de huur of koop van video's en DVD's

De video- en DVD-markt is een belangrijke stimulans voor de verspreiding van cultuur, met name van Europese speelfilms. Video's en DVD's worden gekenmerkt door een zeer goede kwaliteit en betrouwbaarheid, ze zijn eenvoudig in het gebruik en hebben een lager verwervingsprijs.

In 2002 steeg het aantal verhuurde en verkochte video's en DVD's met ongeveer 20 % ten opzichte van het voorafgaande jaar, een bewijs van het feit dat de vraag naar deze producten groot is. Hoewel het dus om zeer populaire cultuurdragers gaat, wordt de grootschalige verspreiding ervan belemmerd door het hoge BTW-tarief dat voor deze producten geldt en het ontbreken van de mogelijkheid een lager tarief toe te passen, zoals bijvoorbeeld voor bioscoopkaartjes en abonneetelevisie.

Is de Commissie van plan bijlage H bij de zesde BTW-richtlijn (richtlijn 77/388/EEG (1) als gewijzigd bij richtlijn 2001/4/EG (2)) uit te breiden in de vorm van een nultarief of de verlaging van de BTW-tarieven voor goederen en diensten in verband met video's en DVD's, teneinde op die wijze de Europese speelfilmproductie te bevorderen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 juli 2003)

Overeenkomstig de zesde BTW-richtlijn (3) mag momenteel op de huur of de aankoop van video's en dvd's in alle lidstaten uitsluitend het normale tarief worden toegepast. Dit garandeert reeds, in de praktijk, een bepaalde mate van harmonisatie van het niveau van de belasting op dergelijke producten in de hele Gemeenschap (het normale tarief varieert immers van 15 % tot 25 % in de verschillende lidstaten). In dit verband moet eraan worden herinnerd dat de lidstaten zelf beslissen of zij een verlaagd tarief toepassen en dat de verschillen tussen de tarieven die in de Gemeenschap worden toegepast, alleen maar groter zouden worden als in de mogelijkheid van een verlaagd tarief voor video's of dvd's werd voorzien.

De Commissie is voornemens vóór de zomer van 2003 een voorstel voor een richtlijn betreffende de verlaagde BTW-tarieven in te dienen, waarin zij in de eerste plaats zal inzetten op een betere werking van de interne markt. Dit wil zij bereiken door het gebruik van de verlaagde tarieven door de lidstaten te rationaliseren teneinde mogelijke verstoringen van de mededinging te voorkomen doordat de lidstaten dezelfde mogelijkheden krijgen om de verlaagde tarieven toe te passen.

Bij de voorbereiding van de volgende herziening van de verlaagde tarieven zal zorgvuldig worden onderzocht of het zinvol is het toepassingsgebied ervan uit te breiden.

---

(1)  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.

(2)  PB L 22 van 24.1.2001, blz. 17.

(3)  Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (PB L 145 van 13.6.1977). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/92/EG van de Raad van 3 december 2002 (PB L 331 van 7.12.2002).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/387 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/387

---

(2004/C 78 E/0410)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1832/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft:   Technische tekortkomingen in projecten in Griekenland

Uit het antwoord van de Commissie op mijn vraag E-0807/03 (1) maak ik op dat het probleem van de technische tekortkomingen in projecten in Griekenland nog altijd bestaat, terwijl ook nog altijd niet duidelijk is hoe de bevoegde autoriteiten denken de problemen aan te pakken.

Kan de Commissie mij meedelen, gezien het feit dat 31 mei 2003 de einddatum is voor de definitieve betaling van het tweede communautair bestek, welk algemeen beeld zij heeft betreffende de technische tekortkomingen in projecten waaraan in Griekenland met middelen van het tweede communautair bestek financiering is toegekend, en welke maatregelen zij van plan is te gaan nemen teneinde deze kwestie aan te pakken in het kader van de desbetreffende verordeningen van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(5 augustus 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op zijn eerdere vraag E-0807/03 (2).

Als aanvulling op het gepaste tijdsmoment zal de Griekse autoriteiten aan de hand van hun aan de Commissiediensten beschikbaar gestelde informatie een voorstel voor afsluiting worden gedaan. Er zij op gewezen dat de datum van 31 mei 2003 verwijst naar de termijn die als algemene regel dient te worden aangehouden. De ervaring uit de procedure van afsluiting voor de meeste programma's in vrijwel alle lidstaten heeft laten zien dat deze termijn vanwege de hoeveelheid en de kwaliteit van de door de lidstaten ingediende dossiers moeilijk zal zijn te respecteren. Het voorstel aan Griekenland voor afsluiting zal te gelegener tijd rekening houden met de bevindingen van Espel betreffende tekortkomingen in de uitgevoerde werkzaamheden en met de mate waarin de Griekse instanties kunnen garanderen dat de noodzakelijke herstelwerkzaamheden vervolgens daadwerkelijk zijn uitgevoerd.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 122.

(2)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 122.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/388 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/388

---

(2004/C 78 E/0411)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1838/03

van Roger Helmer (PPE-DE), Charles Tannock (PPE-DE), Sir Robert Atkins (PPE-DE), Giles Chichester (PPE-DE), Hartmut Nassauer (PPE-DE) en Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(3 juni 2003)

Betreft:   Vrijhandelsovereenkomst tussen Singapore en de Europese Unie

Erkent de Commissie dat aanzienlijk wederzijds voordeel te behalen valt uit een vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Singapore? Deelt de Commissie onze bezorgdheid over het feit dat Singapore vrijhandelsovereenkomsten met omringende landen als Japan, China en India heeft gesloten of daarover in onderhandeling is en dat die de EU kunnen schaden in haar betrekkingen met Singapore, tenzij ook de Unie een vrijhandelsovereenkomst afsluit? Vindt de Commissie niet dat het feit dat Singapore een zeer geringe landbouwproductie heeft, dit land uitermate geschikt maakt voor een vrijhandelsovereenkomst met de Unie?

Officieuze voorstellen voor een vrijhandelsovereenkomst van de EU aan Singapore bevatten, naar wij hebben begrepen, nogal specifieke voorwaarden, bijvoorbeeld dat de overeenkomst betrekking moet hebben op tenminste twee ASEAN-leden, Singapore en een ander. Is de Commissie niet van mening dat, gezien de voordelen voor de Unie, wij moeten proberen de aanvaarding van het aanbod voor Singapore zo aantrekkelijk mogelijk te maken? Is de Commissie niet van opvatting dat de economische en politieke ontwikkeling van de ASEAN-landen ver uiteenloopt, waardoor het voor Singapore erg moeilijk wordt te voldoen aan het „twee landen”-criterium? Vormt deze voorwaarde niet een onnodige en contraproductieve belemmering voor een vrijhandelsovereenkomst?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(24 juni 2003)

De prioriteit van de EU ligt wat aandacht en middelen betreft nog steeds bij de multilaterale onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in het kader van de Doha Development Agenda.

De Commissie volgt echter met grote aandacht en belangstelling de ontwikkeling van verscheidene initiatieven voor regionale economische integratie die momenteel worden genomen in Oost-Azië, waaronder de onderhandelingen over een vrijhandelszone die Singapore reeds heeft gevoerd met Japan, Nieuw-Zeeland, de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA), Australië en de Verenigde Staten en nog voortzet met India, Canada en Mexico.

Singapore heeft ook voorgesteld onderhandelingen te openen over een vrijhandelszone met de EU. Singapore is een handelsnatie met een zeer kleine binnenlandse markt en wordt beschouwd als een van de meest open economieën ter wereld, met een zeer gering aantal bestaande handelsbelemmeringen. Voor onderhandelingen over welke vrijhandelszone dan ook zijn aanzienlijke middelen en inspanningen vereist, die gerechtvaardigd moeten zijn in termen van daarmee gepaard gaande politieke en economische voordelen. Dit geldt zelfs voor een land als Singapore, waarmee gezien het ontbreken van een landbouwsector over bepaalde gebieden heel makkelijk kan worden onderhandeld.

In dit verband heeft de Commissie diverse Europese bedrijfsorganisaties verzocht informatie in te winnen van hun leden. Zij doet dit om een duidelijker beeld te krijgen van de mogelijke voordelen van een dergelijke overeenkomst voor de EU, in termen van specifieke markttoegangsproblemen of andere regelgevende praktijken in Singapore, die van zeer groot belang zijn voor het Europese bedrijfsleven. Tot dusver hebben Singapore en de andere belanghebbenden in Europa geen overtuigend bewijs geleverd dat de EU aanzienlijk zou profiteren van een vrijhandelszone met Singapore of dat een overeenkomst zou leiden tot de stimulering van de handel en de economische betrekkingen met andere landen van de Associatie van Zuidoost-Aziatische landen (ASEAN) of landen elders in de regio. Verder moet het EU-bedrijfsleven nog aangeven of er gebieden zijn waarop het naar zijn mening in een nadelige positie verkeert als gevolg van de bilaterale vrijhandelszones van Singapore.

Op dit moment heeft de Commissie nog geen voorstel gedaan — als eerste aanzet of anderszins — voor een vrijhandelszone met Singapore. Ook heeft zij nog geen specifieke condities of voorwaarden genoemd voor een mogelijke toekomstige vrijhandelszone. De Commissie werkt aan andere mogelijkheden, naast die van een vrijhandelsovereenkomst, om de handels- en investeringsrelatie met de ASEAN als geheel te stimuleren, door een doeltreffendere samenwerkingsband te ontwikkelen op het gebied van regelgevingsvraagstukken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/389 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/389

---

(2004/C 78 E/0412)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1839/03

van Ilka Schröder (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft:   Betrekkingen van de EU met Syrië en associatieovereenkomst

Tegen de achtergrond van het feit dat de EU de belangrijkste handelspartner van Syrië is en de onderhandelingen van de EU met Syrië over de sluiting van een associatieovereenkomst (voor het laatst in maart gehouden) vorderen, stel ik de Commissie de volgende vragen: Hoe beoordeelt de Commissie de eventueel succesvolle sluiting van een dergelijke overeenkomst met het oog op de infrastructurele steun van Syrië aan de organisaties PFLP-GC, PFLP, Hamas en islamitische Jihad? Moet het beleid van de Commissie worden gezien als statement tegenover de door de Europese Raad vastgestelde lijst van terroristische organisaties, waarop de genoemde organisaties voorkomen? Kwam tijdens de onderhandelingen de steun van Syrië aan de bovengenoemde organisaties, alsmede aan de Hisbollah in Libanon, ter sprake? Tegen de achtergrond van de nog deze maand herhaalde aankondiging van de Syrische president, steun te blijven verlenen aan de Hisbollah: is voor de Commissie de verdere steun aan en bevordering van organisaties tot wier huidige politiek het vermoorden van Israëlische burgers behoort een reden die de sluiting van een associatieovereenkomst zou kunnen doorkruisen? Zijn er bij de Commissie plannen invloed op Syrië uit te oefenen om stopzetting van de steun van deze organisaties door Syrië te bereiken? Hoe beoordeelt de Commissie de handhaving van de stationering van Syrische troepen in Libanon en hun steun aan de Hisbollah, die aanvallen op Israël blijft uitvoeren, hoewel de UNO officieel heeft vastgesteld dat Israël met de terugtrekking van zijn troepen uit Zuid-Libanon in mei 2000 zijn deel ter voldoening aan VN-Resolutie 425 heeft bijgedragen? Acht de Commissie het tegen de achtergrond van de internationale bemoeiingen voor een hervatting van de Syrisch-Israëlische vredesonderhandelingen nuttig als de Syrische president verkondigt (27 maart 2003, Al Safir — Libanese krant) dat Israël nooit een erkende staat zal zijn en een bedreiging voor Syrië vormt zolang het bestaat, en (in mei 2001), dat de joden schuldig zijn aan de kruisiging van Jezus? Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat nog steeds antisemitische opruiende geschriften door leden van de Syrische regering worden verspreid, bijvoorbeeld door minister van Defensie gedurende vele jaren en plaatsvervangend premier Mustafa Tlass, wiens boek „De matse van Zion”, waarin beweerd wordt dat de joden uit het bloed van christenen matses bakken, inmiddels in zijn achtste druk is verschenen? Vanzelfsprekend verwacht ik van de Commissie antwoorden op al deze door mij gestelde vragen.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 juni 2003)

De Commissie volgt in haar optreden de richtsnoeren van de Raad van Ministers om over een Associatieovereenkomst met Syrië te onderhandelen. Deze onderhandelingen zijn nog steeds gaande; het is te vroeg om over de vooruitzichten van een geslaagde afronding van de onderhandelingen een oordeel uit te spreken. De Associatieovereenkomst zal, zoals dit in de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad is bepaald, een hele reeks aangelegenheden omvatten. Met betrekking tot de zaken van de politieke dialoog en de beginselen waar de Associatie van uitgaat, worden de onderhandelingen gevolgd door de lidstaten en deze worden geregeld in het bestek van de relevante Raadswerkgroep geconsulteerd. Zoals dit voor alle gemengde overeenkomsten het geval is, zal de volledige tekst na de afronding van de onderhandelingen worden voorgelegd aan Raad en Parlement, voor bekrachtiging.

In 2001 zijn de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad verruimd teneinde bepalingen over samenwerking inzake terrorismebestrijding te omvatten. In de loop van de onderhandelingen over de tekst van dit artikel heeft de Commissie ten opzichte van de Syrische autoriteiten haar stellingname tegen terrorisme kenbaar gemaakt en heeft zij alle aanvallen op burgers veroordeeld.

De Euro-Mediterrane Associatieovereenkomsten omvatten geen standpunten of verklaringen aangaande afzonderlijke politieke geschillen of kwesties; daarentegen bevatten zij bepalingen betreffende langetermijn stabiele betrekkingen, gebaseerd op een aantal algemene grondbeginselen.

De Unie heeft meer in het algemeen Syrië er toe aangemoedigd actief deel te nemen aan een hervatting van het vredesproces in het Midden-Oosten, in het kader van de routekaart die door het Kwartet was voorbereid. Het spreekt vanzelf dat Syrië dan zijn banden met organisaties die het bestaansrecht van Israël niet aanvaarden, inzonderheid de organisaties die als terroristisch door de Raad zijn aangemerkt, moet verbreken. In dit verband verheugen wij ons over de recente sluiting van de kantoren van Palestijnse organisaties in Syrië die de vrede afwijzen. Overeenkomstig hetgeen in de routekaart hierover is gezegd, heeft het lid van de Commissie, belast met de externe betrekkingen, eveneens het staken van de steun van Arabische landen aan terroristische organisaties te berde gebracht gedurende de Euro-Mediterrane bijeenkomst halverwege van de ministers van Buitenlandse Zaken op Kreta, op 26 en 27 mei 2003.

In de routekaart is duidelijk verwezen naar: de noodzaak om de Libanese en Syrische sporen weer te bewandelen; tevens is daarin het Saoudische vredesinitiatief vermeld waarin het bestaansrecht van Israël binnen de grenzen van 1967 wordt erkend. Syrië heeft dit aanvaard door in 2002 voor te stemmen voor de verklaring van Beiroet van de Arabische Liga. Deze erkenning wordt nog bevestigd door het blijkbaar hervatten van de contacten tussen Syrië en Israël.

Met betrekking tot de aanwezigheid van Syrische troepen in Libanon zij gezegd dat deze bij het begin van de burgeroorlog in 1976 door christelijke partijen waren gevraagd te komen. In 1989 is in de Ta'if-overeenkomst waarbij de burgeroorlog werd beëindigd, bepaald dat de Syrische troepen vanuit de Libanese steden aanvankelijk naar de Beka'a-vallei zouden worden overgeplaatst. Het tijdschema voor hun uiteindelijke terugtrekking was tussen de Syrische en Libanese regeringen overeen te komen. Libanon heeft hier nog niet om verzocht. Sedert de Israëlische terugtrekking uit zuidelijk Libanon zijn de stemmen in Libanon voor een Syrische terugtrekking veelvuldiger geworden en heeft er in de afgelopen twee jaar een gedeeltelijke Syrische terugtrekking plaatsgevonden.

De Commissie betreurt elke publicatie van antisemitische lectuur. Er zij op gewezen dat de EU, wanneer zij bij Syrië dit soort aangelegenheden aan de orde wil stellen, sterker zal staan krachtens de mensenrechtenclausule in de toekomstige Associatieovereenkomst.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/390 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/390

---

(2004/C 78 E/0413)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1854/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(3 juni 2003)

Betreft:   Aardverschuivingen in Griekenland en schade aan infrastructuur

In mijn vraag E-1141/03 (1) vroeg ik de Commissie of de aardverschuivingen in Griekenland (die grote schade hebben doen ontstaan aan infrastructurele werken, waarvan vele net enkele maanden voor de aardverschuivingen klaar waren gekomen) verband houden met bewegingen van geologische lagen in de Griekse bodem, die op hun beurt o.a. te wijten kunnen zijn aan intensieve seismische bodemactiviteit.

Het antwoord van commissaris Barnier was absoluut onbevredigend, aangezien hij mij verwijst naar antwoorden op vragen van collega's terwijl helemaal niet wordt ingegaan op het mogelijke verband tussen de aardverschuivingen en de seismische activiteit in Griekenland. Kan de Commissie mij alsnog antwoord geven op deze vraag en ook aangeven of de diensten van de Commissie studies hebben verricht naar de seismische activiteit in het zuidoosten van de Middellandse Zee, met vooruitzichten en/of conclusies betreffende de toename van het verschijnsel?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(23 juli 2003)

Het is een bekend feit dat zich in Griekenland, bijvoorbeeld in Malakassa in 1995, aardverschuivingen hebben voorgedaan waardoor de weg- en spoorwegverbindingen tussen Athene en Noord-Griekenland gedurende ongeveer vier dagen verbroken zijn geweest. Onderzoek naar het risico van aardverschuivingen was opgenomen in het vierde en het vijfde kaderprogramma van de Gemeenschap voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO), waarin onderzoekprojecten zijn gefinancierd in het thema natuurlijke risico's. In het zesde kaderprogramma wordt de financiering van het onderzoek naar aardverschuivingen voortgezet in het kader van de prioriteit veranderingen in het aardsysteem en ecosystemen. Het onderzoek naar aardverschuivingen is vooral gericht op risicoanalyse en beperking van de gevolgen, waarbij het doel is strategieën te beoordelen om rampen te beperken, waarin de maatschappelijke en economische gevolgen van rampen worden geïntegreerd. Een van de voornaamste doelstellingen van de door de Gemeenschap gefinancierde onderzoekprojecten is het onderzoek van de mechanismen die aardverschuivingen veroorzaken. Een andere doelstelling is het monitoren van aardverschuivingen met behulp van remote sensing technieken waarvan de resultaten worden vergeleken met ter plaatse verkregen informatie. Tevens wordt er geotechnisch onderzoek verricht waarin verzakkingsproblemen worden bestudeerd.

In dit verband dient het door de Gemeenschap gefinancierde project „Segrodi” te worden vermeld waarin verplaatsingen van hellingen tengevolge van aardbevingen zijn onderzocht. Naar het schijnt kunnen grote aardbevingen tevens tot verschuivingen van hellingen leiden. Er zijn momenteel echter nog geen duidelijke aanwijzingen voor mogelijkheden om voorspellingen te doen met betrekking tot een toename van de correlatie tussen aardverschuivingen en aardbevingen in Griekenland.

Momenteel wordt op dit gebied steun verleend aan enkele studies in het kader van het milieuprogramma van het vijfde kaderprogramma voor OTO. Naar verwachting zullen de resultaten hiervan worden gepresenteerd op het volgende EURO-MEDIN forum (Euro Mediterranean Disaster Information Network) dat waarschijnlijk eind 2004 zal worden gehouden.

---

(1)  Zie blz. 360.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/391 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/391

---

(2004/C 78 E/0414)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1869/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Pensioenverliezen

Kan de Commissie een schatting maken van het aantal aangeslotenen bij op premiebetaling berustende pensioenregelingen dat nadelige gevolgen heeft ondervonden van beslissingen van werkgevers om dergelijke pensioenregelingen geheel te beëindigen of om de premies die noodzakelijk zijn om het vastgestelde uitkeringsniveau te waarborgen niet te voldoen? Acht de Commissie aanvullende maatregelen nodig om de uitkering van de pensioenen te waarborgen en betekent de uitbreiding van de interne markt dat deze op Europees niveau moeten worden genomen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 juli 2003)

Aangezien deze kwestie onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten en de sociale partners valt, heeft de Commissie geen schattingen van het aantal aangeslotenen bij op premiebetaling berustende pensioenregelingen dat nadelige gevolgen heeft ondervonden van beslissingen van werkgevers om dergelijke pensioenregelingen geheel te beëindigen of om de premies die noodzakelijk zijn om het vastgestelde uitkeringsniveau te waarborgen niet te voldoen. Bovendien is het waarschijnlijk moeilijk om dergelijke gegevens op nationaal niveau te verkrijgen.

De Unie kan de vrijheid van werkgevers en werknemers om bedrijfspensioenregelingen te veranderen, niet beperken. De communautaire wetgeving zegt alleen het volgende: „De lidstaten vergewissen zich ervan dat de nodige maatregelen worden getroffen om de belangen van de werknemers en die van de personen die de onderneming of vestiging van de werkgever op de datum van het intreden van de insolventie van de werkgever reeds hebben verlaten, te beschermen met betrekking tot hun verkregen rechten of hun rechten in wording op ouderdomsuitkeringen, met inbegrip van uitkeringen aan nagelaten betrekkingen, uit hoofde van voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen welke bestaan naast de nationale wettelijke stelsels van sociale zekerheid.” (Artikel 8 van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (1)). Dit kan niet beletten dat werkgevers en werknemers opnieuw onderhandelen over pensioenrechten en de aangroei ervan.

De onlangs aangenomen Richtlijn 2003/41/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (2) bepaalt dat instellingen over toereikende en passende activa moeten beschikken om hun technische voorzieningen te dekken. Het minimumbedrag van de technische voorzieningen moet toereikend zijn om de uitbetaling van de reeds verschuldigde pensioenen en uitkeringen te kunnen voortzetten en de verplichtingen weergeven die uit de opgebouwde pensioenrechten van de deelnemers voortvloeien. De richtlijn laat niettemin toe dat lidstaten instellingen met een zekere graad van ontoereikende dekking laten werken op voorwaarde dat deze laatste een concreet en redelijk herstelplan aanvaarden om opnieuw tot volledige kapitaaldekking te komen.

De lidstaten hebben na de publicatie in het Publicatieblad 24 maanden tijd om de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen goed te keuren die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen.

---

(1)  PB L 283 van 28.10.1980.

(2)  PB L 235 van 23.9.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/392 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/392

---

(2004/C 78 E/0415)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1873/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Vereisten inzake beursnotering

Heeft de Commissie voorstellen gedaan, of is zij voornemens dat te doen, die een beperking inhouden van de bevoegdheid van de lidstaten om met betrekking tot corporate governance en transparantie strengere eisen te stellen dan die welke in EU-richtlijnen en verordeningen zijn neergelegd, wanneer ondernemingen aan de beurs op hun grondgebied genoteerd moeten worden? Stelt de Commissie maatregelen voor, of is zij voornemens dat te doen, waarin de vereisten worden gedefinieerd waaraan ondernemingen uit derde landen in het geval van beursnotering moeten voldoen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 juli 2003)

De door het geachte parlementslid gestelde vraag gelijkt sterk op de door hem gestelde schriftelijke vraag P-2561/02 (1).

Het antwoord van de Commissie op deze eerdere vraag geldt eveneens voor de onderhavige vraag. Daarenboven wenst de Commissie de volgende opmerkingen te maken:

Met betrekking tot corporate governance wordt in de mededeling van de Commissie van 21 mei 2003 (2) inzake vennootschapsrecht en corporate governance de aanpak vastgelegd die de Commissie ter zake wil volgen. De mededeling bevat een actieplan met prioriteiten voor de korte, middellange en lange termijn, zonder dat wordt vooruitgelopen op de aanpak die voor de aangekondigde initiatieven zal worden toegepast (en die zal worden bepaald op grond van de raadpleging die tot 31 augustus 2003 loopt). Het actieplan heeft enkel rechtstreeks betrekking op Europese ondernemingen.

De Commissie veronderstelt dat het geachte parlementslid met betrekking tot de transparantievereisten verwijst naar het recente voorstel van de Commissie voor een Richtlijn tot harmonisatie van de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (3). Dit voorstel heeft betrekking op vereisten betreffende de bekendmaking van periodieke en van permanent te verschaffen informatie over dergelijke uitgevende instellingen. De lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling zou dienaangaande strengere vereisten kunnen opleggen, maar niet de lidstaat van ontvangst. Voor de meerderheid van de obligatie-markten en met betrekking tot in derde landen gevestigde uitgevende instellingen van aandelen of obligaties is de lidstaat van herkomst de lidstaat waar de obligaties van de onderneming tot de handel op een gereglementeerde markt worden toegelaten. Voor het overige is de lidstaat van herkomst de lidstaat waar de uitgevende instelling haar maatschappelijke zetel heeft; in de praktijk is dit zeer vaak de lidstaat waar de effecten van de uitgevende instelling ook tot de handel op een gereglementeerde markt worden toegelaten. Het voorstel is momenteel in behandeling bij het Parlement en de Raad.

---

(1)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 10.

(2)  COM(2003) 284 def.

(3)  COM(2003) 138 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/393 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/393

---

(2004/C 78 E/0416)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1882/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft:   Effect van de euro op de handel

Kan de Commissie voor elk van de laatste vijf jaar mededelen welk deel van het BBP van elke lidstaat voor rekening kwam van de handel met lidstaten van de EU die aan de eurozone deelnemen en lidstaten van de EU die niet aan de eurozone deelnemen? Kan zij de cijfers verstrekken voor de handel in goederen, de handel in diensten en de handel in goederen en diensten? Kan zij bij wijze van referentie, voor inkomsten uit investeringen, op dezelfde wijze gespecificeerde cijfers verstrekken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 juli 2003)

Tabel 1 (a en b) geeft het aandeel van iedere lidstaat in de totale in- en uitvoer van goederen, uitgedrukt in een percentage van het bruto binnenlands product (bbp). Deze tabel wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd. In de tabel wordt voor iedere lidstaat een onderscheid gemaakt tussen de handel met de eurozone en de handel met de lidstaten buiten de eurozone. Deze handelsgegevens zijn afkomstig uit het domein van New Cronos (Eurostat) over handelsstatistieken, waar voor de berekening van de invoer cif-waarden (dus inclusief vervoer en verzekering) worden gebruikt.

Betalingsbalansstatistieken zijn de enige bron voor gegevens over de handel in diensten en de inkomsten uit investeringen, en een alternatieve bron voor de handel in goederen. Zoals de Commissie in haar antwoord op de schriftelijke vragen E-2464/02 (1), E-2465/02 (1) en Ε-1349/03 (2) van het geachte parlementslid al eens heeft gezegd, zijn de gegevens die de lidstaten de Commissie (Eurostat) voor het opstellen van de betalingsbalans van de Unie verstrekken, gebaseerd op een andere methode (op basis van het verzendingsland) dan de gegevens die de lidstaten gebruiken voor het opstellen en publiceren van hun nationale betalingsbalans (op basis van het oorsprongsland). In antwoord op vraag E-1349/03 gaf de Commissie informatie over de in- en uitvoer van diensten tussen elk van de lidstaten en EU15, alsmede bilaterale gegevens voor de landen waarvoor deze informatie beschikbaar was. De EU15-aggregaten zijn te vinden in tabel 2 (a-d), die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement is gezonden. Wat het inkomen uit investeringen betreft, is het, wegens de moeilijkheden die de lidstaten bij de correcte identificatie van de woonplaats van de effectenbezitter ondervinden, niet altijd mogelijk de betalingen aan de hand van een geografische indeling op te stellen (3).

De Europese Centrale Bank (ECB) is verantwoordelijk voor de productie en publicatie van geaggregeerde betalingsbalansstatistieken voor de eurozone. De lidstaten die tot de eurozone behoren, verstrekken de gegevens over de bijdragen aan de betalingsbalans van de eurozone aan de ECB (d.w.z. extra-eurozone- stromen betreffende goederen, diensten en inkomen uit investeringen), waarbij is afgesproken dat alleen het aggregaat voor de eurozone openbaar zou worden gemaakt. Voor beleidsdoeleinden zijn dit immers de enige betekenisvolle cijfers. In verband met methodologische verschillen is het niet mogelijk aggregaten voor de eurozone (en de EU buiten de eurozone) te produceren die vergelijkbaar zijn met de ECB-aggregaten.

De informatie over de handel in goederen en diensten uit de tabellen 1 en 2 kan niet worden samengeteld omdat tabel 1 cif-gegevens bevat, waardoor optelling tot dubbeltelling van die kosten zou leiden.

---

(1)  PB C 28 E van 6.2.2003.

(2)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 188.

(3)  Zie voor nadere informatie ECB Monthly Bulletin — euro area statistics, Methodological Notes, Chapter 8, blz. 4 (http://www.ecb.int/stats/mb/ecb_bull_8note.pdf).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/394 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/394

---

(2004/C 78 E/0417)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1979/03

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 juni 2003)

Betreft:   Synthetische progestativa in contraceptieve pillen en hormoonvervangende medicatie

Gebruikers van orale contraceptiva en hormoonvervangende medicatie die synthetische progestativa bevatten, maken zich alsmaar meer ongerust als gevolg van rapporten over mogelijke verbanden tussen synthetische progestativa en borstkanker en andere gevaren voor de gezondheid. Het is bekend dat synthetische progestativa oestrogene dominantie veroorzaken, die op haar beurt in verband gebracht wordt met borstkanker.

Welk onderzoek wordt er ondernomen om uit te maken of vrouwen gevaar lopen door het gebruik van synthetische progestativa? Welke begeleiding krijgen de beoefenaars van medische beroepen voor het gebruik van producten die synthetische progestativa bevatten, aangezien er twijfel bestaat over de veiligheid van die producten? En welke informatie wordt er van overheidswege aan de EU-burgers verstrekt om ze in staat te stellen om met kennis van zaken keuzes te maken bij het gebruik van farmaceutische producten die synthetische progestativa bevatten?

Antwoord van dhr. Liikanen namens de Commissie

(2 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van de bezorgdheid onder gebruikers van gecombineerde orale contraceptiva (COCs) en hormoonvervangende medicatie (Hormone Replacement Therapy, HRT).

Het Comité voor Farmaceutische Specialiteiten (CPMP) van het Europees Bureau voor de Geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) heeft op 28 september 2001 op grond van zijn onderzoek van derdegeneratiepillen met de progestagenen desogestrel of gestodeen en het risico van veneuze trombo-embolie een openbaar beoordelingsrapport, getiteld „Combined oral contraceptives and venous thromboembolism” (combinatie-pillen en veneuze trombo-embolie) en een verklaring goedgekeurd.

Het CPMP doet daarin de aanbeveling in het overzicht van producteigenschappen (Summary of Product Characteristics, SPC), dat wil zeggen de wetenschappelijke documentatie bij betreffende producten, en in de bijsluiter van de betrokken producten, melding te maken van de noodzakelijke voorzorgsmaatregelen bij gebruik van deze producten, en degenen die combinatiepillen voorschrijven en de vrouwen die anticonceptietherapie nodig hebben hierover in te lichten.

In december 2002 hebben de voor medicamenten verantwoordelijke autoriteiten in de lidstaten een kern-SPC voor HRT goedgekeurd met informatie over het risico van hart- en vaatziekten en kanker.

Om anderzijds de waarschuwende signalen van de geneesmiddelenbewaking met betrekking tot veneuze trombo-embolie juist te kunnen inschatten, wordt in een specifieke studie van de Werkgroep Geneesmiddelenbewaking van het CPMP ook aandacht besteed aan COCs en HRT. Aangezien deze evaluatie nog loopt, is er nog geen definitief wetenschappelijk standpunt bepaald.

Daarnaast financiert de Commissie de „European Prospective Investigation into Cancer and nutrition” (EPIC). Deze studie zou ook kunnen bijdragen tot meer duidelijkheid inzake het relatieve risico van borstkanker in verband met COC en/of HRT.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/395 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/395

---

(2004/C 78 E/0418)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2121/03

van Isabelle Caullery (UEN) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft:   Ontwikkeling van infrastructuren op Madagaskar en bevordering van werkgelegenheid

Kan de Commissie gegevens verstrekken over de verschillende soorten steun, acties, programma's en/of begrotingslijnen die zouden kunnen worden ingeschakeld, voor ontwikkelingsacties op Madagaskar, in het bijzonder:

| 1. | in de sector hernieuwbare energie (met name windenergie, aangezien het hier gaat om een land dat grotendeels afhankelijk is van olie-invoer); |
| --- | --- |

1.

in de sector hernieuwbare energie (met name windenergie, aangezien het hier gaat om een land dat grotendeels afhankelijk is van olie-invoer);

| 2. | herbebossing (nu 65 % van de oorspronkelijke bossen in dit land is verdwenen); |
| --- | --- |

2.

herbebossing (nu 65 % van de oorspronkelijke bossen in dit land is verdwenen);

| 3. | de bouw van dorpen op het platteland met behulp van baksteen, een programma dat veel banen zou scheppen en tot doel zou moeten hebben de bevolking betere omstandigheden te bieden en hen aldus ervan te weerhouden hun heil anders te zoeken; |
| --- | --- |

3.

de bouw van dorpen op het platteland met behulp van baksteen, een programma dat veel banen zou scheppen en tot doel zou moeten hebben de bevolking betere omstandigheden te bieden en hen aldus ervan te weerhouden hun heil anders te zoeken;

| 4. | de bouw van dorpen of toeristencentra waarmee banen zouden worden gecreëerd en de plaatselijke bevolking stabiele inkomens zouden kunnen worden geboden? |
| --- | --- |

4.

de bouw van dorpen of toeristencentra waarmee banen zouden worden gecreëerd en de plaatselijke bevolking stabiele inkomens zouden kunnen worden geboden?

Kan hiervoor een beroep worden gedaan op het EOF, en zo ja, volgens welke procedures?

Kan de Commissie voorts gegevens verstrekken over de faciliteiten die worden geboden door de EIB voor de bevordering van dergelijke projecten of sommige van deze projecten?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De Gemeenschap heeft in het kader van het 9e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) ontwikkelingshulp aan Madagaskar toegekend voor een totaalbedrag van 327 miljoen euro voor de periode 2002-2007. De belangrijkste sectoren van interventie die met de Regering van Madagaskar werden overeengekomen zijn: vervoer, plattelandsontwikkeling en voedselzekerheid, macro-economische steun en goed bestuur, waarbij vooral aandacht zal worden besteed aan acties die de burgerlijke samenleving versterken door het ontwikkelen van vertegenwoordiging en legitimiteit.

Ontwikkelingshulp uit het EOF wordt aangevuld met jaarlijkse bijdragen uit de begroting van de Gemeenschap, met name voor voedselhulp.

| 1. | De huidige samenwerkingsstrategie voorziet niet in een expliciet beleid ter bevordering van het gebruik van hernieuwbare energie. In het verleden werden evenwel kleine waterkrachtcentrales gefinancierd. Er worden op nationaal niveau geen initiatieven in deze specifieke sector genomen of door andere donoren gesteund; wind- en zonne-energie zouden bovendien aanzienlijke investeringen vereisen die de doelgroep in dit stadium niet kan opbrengen. |
| --- | --- |

1.

De huidige samenwerkingsstrategie voorziet niet in een expliciet beleid ter bevordering van het gebruik van hernieuwbare energie. In het verleden werden evenwel kleine waterkrachtcentrales gefinancierd. Er worden op nationaal niveau geen initiatieven in deze specifieke sector genomen of door andere donoren gesteund; wind- en zonne-energie zouden bovendien aanzienlijke investeringen vereisen die de doelgroep in dit stadium niet kan opbrengen.

| 2. | Herbebossing is voorzien in het programma Plattelandsontwikkeling van het 9e EOF in het kader van acties voor de ontwikkeling van stroomgebieden. Bovendien wordt met begrotingslijn „Tropische bossen” het plaatselijk beheer van plantages gesteund. |
| --- | --- |

2.

Herbebossing is voorzien in het programma Plattelandsontwikkeling van het 9e EOF in het kader van acties voor de ontwikkeling van stroomgebieden. Bovendien wordt met begrotingslijn „Tropische bossen” het plaatselijk beheer van plantages gesteund.

| 3. | Door middel van microprojecten/gedecentraliseerde samenwerking heeft de Commissie huizen voor daklozen gefinancierd. |
| --- | --- |

3.

Door middel van microprojecten/gedecentraliseerde samenwerking heeft de Commissie huizen voor daklozen gefinancierd.

| 4. | De Commissie financiert een geïntegreerd programma toerisme/plattelandsontwikkeling voor het Bemahara Park, waarmee ook wordt gestreefd naar de verhoging van de plaatselijke capaciteit op het gebied van gidsen en dienstverlening in de toeristische sector.
  Het scheppen van werkgelegenheid is afhankelijk van het algemene herstel van de economie en dit herstel wordt gesteund door alle programma's voor ontwikkelingshulp in het kader van het 9e EOF.
  Voor de programma's en projecten in het kader van het EOF dient de Regering van Madagaskar gedetailleerde voorstellen in bij de Commissie met het oog op goedkeuring en financiering in bovenvermelde sectoren die in het kader van het EOF als onderdeel van de landenstrategie werden overeengekomen.
  Wat de Europese Investeringsbank (EIB) betreft zal Madagaskar zoals andere landen in Afrika, het Caribisch Gebied of de Stille Zuidzee (ACS-landen) kunnen profiteren van de nieuwe investeringsfaciliteit ten bedrage van 2,4 miljard euro die onlangs werd gelanceerd. De EIB is voornemens de particuliere sector door middel van dit instrument te stimuleren en de armoede in de ontvangende landen te bestrijden. |
| --- | --- |

4.

De Commissie financiert een geïntegreerd programma toerisme/plattelandsontwikkeling voor het Bemahara Park, waarmee ook wordt gestreefd naar de verhoging van de plaatselijke capaciteit op het gebied van gidsen en dienstverlening in de toeristische sector.

Het scheppen van werkgelegenheid is afhankelijk van het algemene herstel van de economie en dit herstel wordt gesteund door alle programma's voor ontwikkelingshulp in het kader van het 9e EOF.

Voor de programma's en projecten in het kader van het EOF dient de Regering van Madagaskar gedetailleerde voorstellen in bij de Commissie met het oog op goedkeuring en financiering in bovenvermelde sectoren die in het kader van het EOF als onderdeel van de landenstrategie werden overeengekomen.

Wat de Europese Investeringsbank (EIB) betreft zal Madagaskar zoals andere landen in Afrika, het Caribisch Gebied of de Stille Zuidzee (ACS-landen) kunnen profiteren van de nieuwe investeringsfaciliteit ten bedrage van 2,4 miljard euro die onlangs werd gelanceerd. De EIB is voornemens de particuliere sector door middel van dit instrument te stimuleren en de armoede in de ontvangende landen te bestrijden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/396 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/396

---

(2004/C 78 E/0419)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2123/03

van Isabelle Caullery (UEN) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft:   Bevordering van hernieuwbare energie en afvalverwerking op het eiland Mauritius

Kan de Commissie gegevens verstrekken over de verschillende soorten steun, acties, programma's en/of begrotingslijnen waarop een beroep kan worden gedaan voor het bevorderen van de ontwikkeling van hernieuwbare energie, in het bijzonder windenergie, op het eiland Mauritius? Kan het EOF hieruit bijdragen leveren en zo ja, volgens welke procedures?

Kan de Commissie, nu duidelijk wordt dat het storten en begraven van afval op termijn op Mauritius geen duurzame oplossing vormt, deze zelfde vragen beantwoorden voor wat betreft de bevordering van het aanleggen van verbrandingsinstallaties die hun eigen energie leveren?

Kunnen zowel voor wat betreft de hernieuwbare energie als verbrandingsovens, traditionele en nieuwe instrumenten van de EIB worden ingezet ter bevordering van een niet-vervuilende en duurzame ontwikkeling op Mauritius?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(1 augustus 2003)

Sinds het 5e Europese Ontwikkelingsfonds (EOF) zijn verschillende programma's uitgevoerd betreffende hernieuwbare energiebronnen voor Mauritius en de eilanden in het zuidelijk deel van de Indische Oceaan als onderdeel van het regionale Denroi-project (Développement des énergies renouvelables pour la zone Océan Indien). Een proefproject voor windenergie werd in de late jaren tachtig in Mauritius gefinancierd. Dit proefproject leed onder een gebrek aan eigenaren en onderhoud; tenslotte werden de installaties door wervelstormen beschadigd.

De particuliere sector staat huiverig tegenover de bouw van windenergie-installaties. Dat is waarschijnlijk te wijten aan het feit dat het land bijna zes maanden van het jaar aan wervelstromen onderhevig is.

Het opwekken van elektriciteit door thermische centrales die met uitgeperst suikerriet worden gestookt was meer succesvol. Deze centrales, die geheel door de particuliere sector worden geëxploiteerd, voorzien momenteel in ongeveer 30 % van de energiebehoefte en er zijn plannen om met fossiele brandstoffen gestookte centrales door dit soort centrales te vervangen tot deze aan 50 % van de energiebehoeften van het land voldoen. De Europese Investeringsbank (EIB) is de belangrijkste financieringspartner van deze initiatieven van de particuliere sector.

De Commissie heeft studies gefinancierd over het beheer van vast afval in Mauritius die tot een Nationaal Beheerprogramma voor het Beheer van Vast Afval hebben geleid met duidelijke strategieën voor de korte, middellange en lange termijn. Op korte termijn wordt het gebruik van vuilstortplaatsen gehandhaafd, maar op lange termijn zal volgens de door de EG gefinancierde studie in het westen van het eiland een grote verbrandingsoven (≈ 220 000 ton/jaar) en in het noorden een middelgrote (≈ 74 000 ton/jaar) worden gebouwd. De studie beveelt aan dat de verbrandingsovens worden ontworpen, gebouwd, gefinancierd en geëxploiteerd (DBFO-basis) met inachtneming van de potentiële opbrengsten van de verkoop van de door die ovens opgewekte elektriciteit (naar raming 106 gigawattuur (GWh)/jaar). De Wereldbank verleent momenteel steun aan de vaste-afvalsector in Mauritius en er kunnen aanvullende middelen (via een lening voor de hervorming van de openbare uitgaven) worden verstrekt om een verbrandingsoven voor vast afval te kunnen bouwen. Binnen het 9e EOF heeft de Commissie haar steun geconcentreerd op de uitvoering van het Nationale Rioleringsprogramma voor Mauritius.

De Europese Investeringsbank (EIB) heeft een hoge prioriteit toegekend aan de uitbreiding van haar leningen voor projecten in verband met hernieuwbare energie en andere projecten voor een vanuit milieuoogpunt duurzame ontwikkeling, zowel binnen de Unie als in de partnerlanden. De Bank treedt in Mauritius op in het kader van de Overeenkomst van Cotonou (zoals voorheen in het kader van de voorganger van deze overeenkomst — de Overeenkomst van Lomé) en heeft de opdracht om economisch, financieel, technisch en ecologisch levensvatbare projecten in alle sleutelsectoren van de economie te steunen, waaronder projecten inzake hernieuwbare energie en afvalverbranding.

De EIB heeft in Mauritius een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de diversificatie van de elektriciteitsproductie van het land. Het gebruik van olie voor het opwekken van elektriciteit werd verminderd, terwijl dat van uitgeperst suikerriet — een hernieuwbare bron van energie die in het land overvloedig aanwezig is — werd verhoogd. De EIB heeft deelgenomen aan de financiering van de bouw van een centrale die gestookt wordt met kolen en uitgeperst suikerriet in het noorden van het eiland. Het project is op tijd voltooid en is in 2000 in bedrijf gesteld. De Bank zou bereid zijn andere levensvatbare voorstellen in verband met hernieuwbare energiebronnen in de toekomst in overweging te nemen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/397 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/397

---

(2004/C 78 E/0420)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2143/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(26 juni 2003)

Betreft:   Contracten van de Commissie met de firma Planistat

De firma Planistat Europe SA heeft volgens haar eigen gegevens op Internet (www.planistat.fr) sinds 1996 en nog tot eind 2003 contracten met de Commissie voor een „Service d'information statistique à valeur ajoutée”. Kan de Commissie aangeven hoeveel contracten er in dit verband zijn gesloten en mij kopieën van deze contracten bezorgen?

Kan de Commissie voor ieder afzonderlijk contract aangeven of er ook offertes van andere gegadigden beschikbaar waren, volgens welke procedure de offertes werden beoordeeld en waarom de opdracht werd gegund aan de firma Planistat? Kan de Commissie mij kopieën bezorgen van de dossiers op grond waarvan de bevoegde ambtenaar van Eurostat de contracten hebben ondertekend?

Kan de Commissie mij een volledige en gedetailleerde lijst van de betalingen doen toekomen die in verband met deze contracten zijn verricht? Kan de Commissie mij kopieën bezorgen van de mededelingen van de firma Planistat waaruit blijkt hoeveel de firma heeft verdiend aan het commercialiseren en het verkopen van Eurostat-gegevens?

Kan de Commissie aangeven wanneer en hoe zij het waarheidsgehalte van de gegevens van de firma in dit verband heeft gecontroleerd? Kan de Commissie aangeven of ook met andere firma's contracten zijn gesloten over het commercialiseren van Eurostat-gegevens en mij tevens kopieën doen toekomen van deze contracten?

Kan de Commissie toelichten of zij het nog steeds zinvol en noodzakelijk acht dat door haar als overheidsinstelling verzamelde statistische gegevens door particuliere bedrijven met winst worden gecommercialiseerd?

Kan de Commissie bij de beantwoording van deze schriftelijke vraag artikel 197, lid 3 en artikel 287 van het EG-Verdrag volledig in acht nemen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(5 september 2003)

Het verzoek van het geachte parlementslid om toegang tot de documenten waarnaar hij in zijn vraag verwijst, zal worden behandeld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1049/2001van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1).

Over de contracten met de firma Planistat in het kader van de „value added statistical information service” loopt nog steeds een onderzoek van het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF), terwijl de contracten ook worden onderzocht en gecontroleerd door de interne auditdiensten van Eurostat en de Commissie. In dit antwoord wordt daarom uitgegaan van wat er nu over het dossier bekend is. Het lopende onderzoek kan evenwel nieuwe feiten aan het licht brengen, wat nieuwe ontwikkelingen tot gevolg kan hebben.

In het kader van de „value added statistical information service” zijn tussen 1996 en 1999 zes contracten met de firma Planistat gesloten en tussen 1999 en 2003 vier raamcontracten. Al deze contracten werden gegund na een openbare aanbesteding.

Bij de in 1995 begonnen aanbesteding kwamen tien inschrijvingen binnen voor perceel 1 (dienstverlening in verband met het beheer van de Data shop Luxemburg) en zeven voor perceel 2 (dienstverlening in verband met het beheer van de Data shop Brussel en informatie over het Data shop-netwerk). De opdracht werd gegund aan de inschrijving die op basis van de technische waarde en de prijs uit economisch oogpunt het voordeligst werd geacht. In beide gevallen was de inschrijving van Planistat technisch gezien het best en bovendien verreweg het goedkoopst. Het Raadgevend Comité voor aankopen en contracten (RCAC) had zich voor dit voorstel uitgesproken. Overeenkomstig de specificaties in de aanbesteding werd het contract voor elk van beide percelen tweemaal verlengd, zodat het uiteindelijk een periode van drie jaar besloeg.

In 1999 vond een nieuwe aanbesteding plaats. Voor perceel 1 (dienstverlening in verband met het beheer van de Data shop Luxemburg) en perceel 2 (dienstverlening in verband met het beheer van de Data shop Brussel) kwamen twee inschrijvingen binnen en voor perceel 3 (dienstverlening in verband met het beheer van de Data shop Madrid) en perceel 4 (ondersteuning van het Data shop-netwerk) elk een. Alle vier percelen werden gegund aan Planistat, waarvan de inschrijving uit economisch oogpunt het voordeligst werd geacht. Omdat de dienstencategorie en de omschrijving van het voorwerp van de opdracht in de aankondiging de aard van de prestaties niet precies dekten en daardoor niet de belangstelling konden wekken van inschrijvers die aan de behoeften konden voldoen, bracht het RCAC een negatief advies uit, waarna in 1999 een tweede aanbesteding werd gepubliceerd. De nieuwe aankondiging van de opdracht en het bestek werden vooraf ter goedkeuring aan het RCAC voorgelegd. De eerste drie percelen (Data shop Luxemburg, Brussel en Madrid) werden samengevoegd en perceel 2 had betrekking op de ondersteuning. Op elk van beide percelen kwam alleen een inschrijving van Planistat. Beide inschrijvingen werden geaccepteerd op grond van de kwaliteit van de aangeboden diensten en omdat de inschrijving uit economisch oogpunt het voordeligst werd geacht. Het RCAC bracht een positief advies over de gunning van de opdracht uit.

Voor de aanbesteding van 2002 kwam voor elk van de percelen (perceel 1: dienstverlening in verband met het beheer van de Data shop; perceel 2: ondersteuning van het netwerk) maar een inschrijving binnen. Desondanks hebben de technische en financiële analyse en de evaluatie van de opdracht ertoe geleid dat deze inschrijving werd geaccepteerd. De belangrijkste redenen hiervoor waren: een goed bestek en voldoende publiciteit (uit een enquête die voordat het RCAC zijn besluit nam, werd gehouden bij firma's die wel het bestek hadden aangevraagd, maar toch geen inschrijving hadden ingediend, bleek dat dit niet aan het bestek lag), technische offertes van goede kwaliteit en een financiële offerte die in vergelijking met het voorgaande contract aanvaardbaar was. Het RCAC bracht een positief advies over de gunning van de opdracht uit.

Wat de verkoop van publicaties (op papier en cd-rom's) betreft, werd iedere door de contractant bij het Publicatiebureau bestelde publicatie systematisch gefactureerd. En met betrekking tot de uittreksels uit gegevensbanken of de verkoop van pdf-bestanden verschafte Planistat Eurostat vanaf 2000 iedere maand een uittreksel uit het verkoopboek met de geordende rekeningen. De lijst van de in het kader van deze contracten verrichten betalingen en uitvoerige gegevens over de inkomsten als beschreven in de maandverslagen over het contract worden rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd.

Wat de verspreiding van de statistische informatie en met name de eventuele deelname van commerciële ondernemingen hieraan betreft, moet erop worden gewezen dat dit een integrerend deel uitmaakt van de productie van communautaire statistieken als gedefinieerd in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek (2) en onderdeel is van een in nauwe samenwerking met de lidstaten en met name de nationale bureaus voor de statistiek uitgewerkte strategie.

In het kader van de overeenkomst betreffende de verspreiding van statistische informatie dragen de Data shops er zo direct toe bij dat Eurostat zich kan kwijten van zijn taak te zorgen voor een openbare verspreiding van de gegevens. De Data shops moeten een passend antwoord geven op alle aan hen gestelde vragen en zonder onderscheid het gehele informatieaanbod van Eurostat aanbieden. Er zijn overeenkomsten over de verspreiding van statistische informatie gesloten met de nationale bureaus voor de statistiek in diverse Europese landen en ook is er een overeenkomst met een firma over het beheer van de Data Shop in New York gesloten.

In het kader van een aanbod van informatieproducten met een toegevoegde waarde zijn er voorts met een reeks gespecialiseerde ondernemingen op het gebied van de informatiemarkt licentieovereenkomsten voor de verdere verspreiding van bepaalde gegevens voor commerciële doeleinden gesloten. Dit dient een ander doel, namelijk om bepaalde groepen specifieke gebruikers ten dienste te staan, die Eurostat-gegevens met een toegevoegde waarde verlangen. Omdat het bij deze diensten om gespecialiseerde en professionele informatie gaat, vallen ze duidelijk buiten de algemene taak van Eurostat inzake de verspreiding van statistische informatie. Deze benadering is in overeenstemming met die welke wordt genoemd in de mededeling van de Commissie „eEurope 2002: de realisatie van een EU-kader voor de exploitatie van overheidsinformatie” (3) en met het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad ter bevordering van het hergebruik en de commerciële exploitatie van overheidsdocumenten (4).

---

(1)  PB L 145 van 31.5.2001.

(2)  PB L 52 van 22.2.1997.

(3)  COM(2001) 607 def.

(4)  COM(2002) 207 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/399 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/399

---

(2004/C 78 E/0421)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2173/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Eerbiediging van de Europese wetgeving inzake asbest

In het antwoord op schriftelijke vraag E-1551/03 (1), heeft de Commissie haar voornemen bevestigd om contact op te nemen met de Portugese autoriteiten om erop toe te zien dat de nodige maatregelen worden genomen om te voldoen aan de communautaire wetgeving inzake asbest. Mijn bezorgdheid over deze materie lijkt hierdoor te worden bevestigd.

Kan de Commissie meedelen wanneer zij haar voornemen denkt uit te voeren om „erop toe te zien dat de nodige maatregelen worden genomen zodat de desbetreffende richtlijn wordt nageleefd”?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(9 december 2003)

Zoals de Commissie in haar eerste antwoord al heeft medegedeeld, heeft zij de Portugese autoriteiten verzocht het waarheidsgehalte te onderzoeken van de vermeende verkeerde etikettering van op de Portugese markt gebrachte artikelen die (opzettelijk toegevoegd) chrysotiel bevatten.

Na onderzoek in de betreffende sector hebben de Portugese autoriteiten de Commissie bericht dat zij op de Portugese markt geen producten op basis van asbest hebben gevonden, waarvan de etikettering ontbrak of in strijd was met de geldende communautaire bepalingen.

Bijgevolg kan de Commissie op basis van de gegevens waarover zij beschikt niet bevestigen dat Portugese artikelen die chrysotiel bevatten niet correct geëtiketteerd zijn.

---

(1)  Zie blz. 37.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/400 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/400

---

(2004/C 78 E/0422)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2211/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Vorderingen op het gebied van asiel in Thessaloniki

Wat is het standpunt van de Commissie over de vorderingen die zijn gemaakt op het gebied van asiel op de Top van Thessaloniki, met name met betrekking tot de Britse voorstellen voor het instellen van „beschermingszones” waar asielaanvragen verwerkt worden, op of aan de grenzen van landen waar vluchtelingen vandaan komen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(25 juli 2003)

De Commissie betreurt dat de termijn (juni 2003) voor de goedkeuring van een richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor de erkenning en de status van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchtelingen of als personen die anderszins internationale bescherming behoeven (1), die was bepaald door de Europese Raad van Sevilla (21 en 22 juni 2002) niet is nageleefd. Zij verheugt zich dan ook over het feit dat de Europese Raad van Thessaloniki het voornemen heeft herbevestigd om de goedkeuring van deze wetgeving voor het einde van 2003 te waarborgen. Zij verheugt zich tevens over de bevestiging van de uiterste datum voor goedkeuring (voor einde 2003) van een richtlijn van de Raad inzake asielprocedures.

De Commissie meent net als de staatshoofden en regeringsleiders van de Unie dat haast moet worden gemaakt met de voltooiing van de eerste fase van het opzetten van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel. De Commissie zal samenwerken met het voorzitterschap en de delegaties van de lidstaten om ervoor te zorgen dat deze termijn wordt gehaald. De Commissie merkt tevens op dat de Raad en de Commissie werden verzocht om te bezien hoe de asielprocedures verder versterkt kunnen worden om ze doeltreffender te maken en op die manier de verwerking van aanvragen die niet in verband staan met internationale bescherming, zoveel mogelijk te versnellen.

De Commissie is verheugd over het verzoek om alle parameters te onderzoeken om een ordelijkere en beter gereguleerde binnenkomst in de Unie van personen die internationale bescherming nodig hebben, te waarborgen en de middelen en methoden te onderzoeken om de beschermingscapaciteit van herkomst-regio's te vergroten. Overeenkomstig het verzoek van de Raad zal voor juni 2004 een verslag worden ingediend. Voor de voorbereiding van dit verslag zal de Commissie zich baseren op haar mededeling van maart 2003 over het gemeenschappelijk asielbeleid en de Agenda voor bescherming (2) en haar mededeling van juni 2003: „Naar toegankelijker, rechtvaardiger en beter beheerde asielstelsel” (3).

De Commissie zal ook rekening houden met punt 11 van de door de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 19 mei 2003 aangenomen conclusies inzake migratie en ontwikkeling, waarin zij werd verzocht om te onderzoeken op welke wijze de opvangcapaciteit van ontwikkelingslanden kan worden versterkt rekening houdend met hun financiële en institutionele capaciteiten en met het feit dat vluchtelingen een zware belasting voor hun sociale en politieke structuren kunnen vormen, verder in te gaan op het gebruik van ontwikkelingssamenwerking bij het zoeken van duurzame oplossingen voor vluchtelingen, bij vrijwillige terugkeer en reïntegratie alsmede bij lokale integratie, en concrete voorstellen uit te werken betreffende de wijze waarop meer steun kan worden verstrekt voor de bijstand van vluchtelingen in de regio, waarbij tevens een vermindering van de armoede in de gastgemeenschappen wordt nagestreefd. De Commissie zal daarbij in het bijzonder aandacht besteden aan de uitvoering van de in oktober 2002 door het UNHCR aangenomen Agenda voor bescherming, die tot doel heeft de internationale bescherming te versterken en moderniseren en zich op drie prioritaire gebieden richt: toegang tot bescherming, duurzame oplossingen en het beter delen van verantwoordelijkheid met derde landen.

De Commissie heeft in haar verschillende mededelingen gesteld dat een wettelijke basis nodig is voor de behoorlijke uitvoering van de begrotingsplaats „Samenwerking met derde landen op migratiegebied” (B7-667). De Commissie heeft dienaangaande een voorstel ingediend voor een verordening van het Parlement en de Raad tot instelling van een programma voor financiële en technische bijstand aan derde landen op het gebied van migratie en asiel (4). De Commissie beveelt het Parlement aan om dit voorstel zo spoedig mogelijk te onderzoeken.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2002.

(2)  COM(2003) 152 def.

(3)  COM(2003) 315 def.

(4)  COM(2003) 355 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/401 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/401

---

(2004/C 78 E/0423)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2212/03

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Ontwikkeling van de mogelijkheden voor de EU-burgers om invloed uit te oefenen en te participeren, aan de hand van de interactieve informatietechnologie

De Griekse administratie heeft tijdens het Griekse voorzitterschap met succes de interactieve internetdemocratie bevorderd aan de hand van het initiatief waarbij burgers via internet over diverse thema's hun stem kunnen uitbrengen (eVote). Op deze manier hebben 170 000 burgers hun standpunt laten kennen over de richting die het volgens hen met de Europese Unie verder uit moet. Bijzonder positief aan dit initiatief is, dat het Griekse voorzitterschap met de feedback van de burgers rekening houdt in haar dagelijkse activiteit. De meningen en voorstellen van de burgers vinden rechtstreeks en zonder tussenstop hun weg naar de vergaderingen, onderhandelingen en conclusies op EU-niveau.

Het zou jammer zijn als dit initiatief de komende jaren niet in een of andere vorm wordt voortgezet. Kan de Europese Unie bijgevolg meedelen:

of zij erover heeft nagedacht hoe van eVote een permanent instrument kan worden gemaakt om de standpunten van de burgers over EU-kwesties ter verzamelen en zo de verwachtingen en ideeën van de EU-burgers rechtstreeks tot bij de besluitvormers te brengen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(1 augustus 2003)

Het eVote-initiatief van het Griekse voorzitterschap weerspiegelt een algemeen streven om de burgers meer te betrekken bij de Europese besluitvorming die voor hen van belang is door volop gebruik te maken van de nieuwe communicatietechnologieën. De Commissie heeft zich hiervoor actief ingezet, bijvoorbeeld door „Uw stem in Europa” (1) dat is opgezet als uniek portaal (single access point) om de Europese burgers toegang te bieden tot raadplegingen, discussies en andere middelen om te participeren zoals de wegwijzerdienst. Dit portaal is naar aanleiding van het Witboek over Governance (2) als onderdeel van het e-Commission-initiatief ontwikkeld in het kader van het IPM-initiatief (Interactive Policy Making, interactieve beleidsvorming) en op 16 januari 2003 gestart. Het draagt ook bij tot de uitvoering van de „algemene beginselen en minimumnormen voor raadpleging van de betrokken partijen door de Commissie” (3).

Dankzij deze „one-stop shop” kunnen de burgers:

| — | deelnemen aan alle openbare raadplegingen van de Commissie (waaronder on-line raadplegingen); |
| --- | --- |

—

deelnemen aan alle openbare raadplegingen van de Commissie (waaronder on-line raadplegingen);

| — | deelnemen aan on-line discussies over de Unie, rechtstreeks met de besluitvormers van de Unie discussiëren over bepaalde kwesties en van gedachten wisselen (chatten) met andere burgers die in het hetzelfde onderwerp geïnteresseerd zijn; |
| --- | --- |

—

deelnemen aan on-line discussies over de Unie, rechtstreeks met de besluitvormers van de Unie discussiëren over bepaalde kwesties en van gedachten wisselen (chatten) met andere burgers die in het hetzelfde onderwerp geïnteresseerd zijn;

| — | een deskundige benaderen die advies kan verstrekken over alle aspecten van de rechten van de burgers van de Unie. Deze netwerken van deskundigen verschaffen bovendien de Commissie indirect feedback over de ervaringen van de burgers. |
| --- | --- |

—

een deskundige benaderen die advies kan verstrekken over alle aspecten van de rechten van de burgers van de Unie. Deze netwerken van deskundigen verschaffen bovendien de Commissie indirect feedback over de ervaringen van de burgers.

Het Parlement heeft het IPM-initiatief eveneens gepromoot (bijvoorbeeld op de algemene conferentie van Euro Info Centra (EIC) in 2002 en de Open Dialoog Conferentie van het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) in november 2002).

De meertalige Futurum-website (4) biedt verschillende dissussieruimtes waar burgers over de toekomst van de Europese Unie kunnen discussiëren.

De Commissie steunt ook beste praktijken op het gebied van e-democracy. Zo heeft zij de e-Europe-prijs 2003 voor eGovernment georganiseerd met 65 deelnemers die de „beste praktijken van overheidsdiensten in Europa” vertegenwoordigen. Hiervan zijn er verschillende op het gebied van „e-democracy”, inclusief eVote, geselecteerd die zullen worden gepresenteerd op de EU-ministerconferentie over eGovernment op 7 en 8 juli 2003 in Italië.

---

(1)  (http://europa.eu.int/yourvoice/index_nl.htm).

(2)  PB C 287 van 12.10.2001.

(3)  COM(2002) 704 def.

(4)  (http://europa.eu.int/futurum/index_nl.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/402 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/402

---

(2004/C 78 E/0424)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2293/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft:   Stopzetting van grensoverschrijdende nachttreinen binnen de EU door de vrije markt die leidt tot te hoge betalingen voor het rijden over het railnet van andere staten

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de Belgische Spoorwegmaatschappij NMBS/SNCB eind 2003 haar nachttreinen naar buitenlandse bestemmingen afschaft om 15 miljoen euro per jaar uit te sparen, waardoor de mogelijkheden voor personenvervoer per spoor naar het zuiden van Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk sterk worden beperkt? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de Belgische Spoorwegmaatschappij NMBS/SNCB eind 2003 haar nachttreinen naar buitenlandse bestemmingen afschaft om 15 miljoen euro per jaar uit te sparen, waardoor de mogelijkheden voor personenvervoer per spoor naar het zuiden van Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk sterk worden beperkt?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat de reden hiervoor is dat de NMBS de tarieven die zij sinds de vrijmaking van de Europese markt moet betalen om door andere landen te rijden te hoog vindt, en in strijd met haar opdracht om alle andere taken dan binnenlands reizigersvervoer te laten beantwoorden aan commerciële doeleinden? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat de reden hiervoor is dat de NMBS de tarieven die zij sinds de vrijmaking van de Europese markt moet betalen om door andere landen te rijden te hoog vindt, en in strijd met haar opdracht om alle andere taken dan binnenlands reizigersvervoer te laten beantwoorden aan commerciële doeleinden?

| 3. | Onderkent de Commissie het gevaar dat binnen de EU in de toekomst alleen nog nachttreinen zullen blijven rijden op verbindingen binnen grote lidstaten zoals Duitsland en Frankrijk, en dat grensoverschrijdende verbindingen alleen in stand zullen blijven zolang met name de Spaanse, Poolse, Hongaarse en Roemeense spoorwegen die verbindingen vanwege vitale nationale belangen of lage loonkosten in stand willen en kunnen houden? |
| --- | --- |

3.

Onderkent de Commissie het gevaar dat binnen de EU in de toekomst alleen nog nachttreinen zullen blijven rijden op verbindingen binnen grote lidstaten zoals Duitsland en Frankrijk, en dat grensoverschrijdende verbindingen alleen in stand zullen blijven zolang met name de Spaanse, Poolse, Hongaarse en Roemeense spoorwegen die verbindingen vanwege vitale nationale belangen of lage loonkosten in stand willen en kunnen houden?

| 4. | Past het grote verschil tussen het aanbod van verbindingen binnen een lidstaat en voortgaande beperking van verbindingen die de grenzen tussen lidstaten in de EU overschrijden in het beleid van de Commissie, gericht op Europese integratie en in de keuze van haar Witboek Vervoersbeleid 2010 voor een belangrijke rol van de spoorwegen in de concurrentie tegenover vliegtuig en auto? |
| --- | --- |

4.

Past het grote verschil tussen het aanbod van verbindingen binnen een lidstaat en voortgaande beperking van verbindingen die de grenzen tussen lidstaten in de EU overschrijden in het beleid van de Commissie, gericht op Europese integratie en in de keuze van haar Witboek Vervoersbeleid 2010 voor een belangrijke rol van de spoorwegen in de concurrentie tegenover vliegtuig en auto?

| 5. | Worden de verhoging van en de niveauverschillen tussen de gemiddelde spoorweginfrastructuur-heffingen gevolgd door het Rail Market Monitoring System (RMMS) van de Commissie? Gebruikt zij deze gegevens voor corrigerend beleid? |
| --- | --- |

5.

Worden de verhoging van en de niveauverschillen tussen de gemiddelde spoorweginfrastructuur-heffingen gevolgd door het Rail Market Monitoring System (RMMS) van de Commissie? Gebruikt zij deze gegevens voor corrigerend beleid?

| 6. | Is de Commissie bereid om een actief beleid te voeren om de spoorwegen in staat te stellen de bestaande nachttreinen te handhaven en voorwaarden te scheppen voor een duurzaam voortbestaan en mogelijk uitbreiding van de grensoverschrijdende nachtverbindingen per spoor over de lange afstand? |
| --- | --- |

6.

Is de Commissie bereid om een actief beleid te voeren om de spoorwegen in staat te stellen de bestaande nachttreinen te handhaven en voorwaarden te scheppen voor een duurzaam voortbestaan en mogelijk uitbreiding van de grensoverschrijdende nachtverbindingen per spoor over de lange afstand?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 september 2003)

De Commissie is op de hoogte van de vermindering van het aantal internationale nacht- en autoslaaptreinen uit België vanaf december 2003. De Commissie is van mening dat de verdere openstelling van de markt voor internationale passagiersdiensten per spoor nieuwe spoorwegondernemingen de mogelijkheid zal geven om nieuwe en concurrerende diensten aan te bieden, die in de behoeften van de reizigers voldoen, en verwijst het geachte parlementslid naar de antwoorden op zijn vorige vragen, met name E-1699/03 (1), Ε-1721/03 (2) en E-1722/03 (3).

Overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 2001/12/EG (4), is de Commissie begonnen met het toezicht op de marktontwikkelingen in de spoorwegsector. Het toezicht op de spoorwegmarkt is uitgebreid en omvat dan ook zoveel mogelijk aspecten, ondermeer ook de hoogte van infrastructuurheffingen. De vaststelling van de hoogte van deze heffingen behoort niet tot de bevoegdheden van de Commissie. Wel wordt door de Commissie een controle verricht op de naleving van nationale bepalingen die zijn vastgesteld ter uitvoering van Richtlijn 2001/14/EG (5) — waarin de randvoorwaarden zijn vastgesteld voor de toegang tot en de heffingen voor spoorinfrastructuur, evenals de oprichting van een toezichthoudende instantie (6) — waarbij de niveaus van deze heffingen door de beheerders van de infrastructuur worden bepaald.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 128.

(2)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 158.

(3)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 88.

(4)  Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001, PB L 75 van 15.3.2001.

(5)  Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, PB L 75 van 15.3.2001.

(6)  Artikel 30 van Richtlijn 2001/14/EG.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/403 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/403

---

(2004/C 78 E/0425)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2405/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Verzekering motorvoertuigen

Op 19 juni 2003 stelde de Belgische Ombudsvrouw voor verzekeringen haar jaarrapport voor. Tijdens de evaluatie van haar jaarrapport liet de ombudsvrouw door de krant De Standaard (20 juni 2003) optekenen: „Vooral jonge, maar ook bejaarde chauffeurs worden redelijk systematisch geweerd of worden na een schadegeval snel opgezegd.”

In antwoord op vraag H-0525/02 (1) oordeelt de Commissie dat „het vrij verhandelen van verzekeringsproducten in het belang is van de grote meerderheid van de automobilisten. Ze kunnen de verzekeringsonderneming kiezen die goede bestuurders beloont met lagere premies.”

Om de bestuurders in het algemeen, de jongeren in het bijzonder, toch in de mogelijkheid te stellen een betaalbare aansprakelijkheidsverzekering aan te gaan stelt de nieuwe Belgische regering voor om verzekeraars te verplichten nieuwe chauffeurs een contract van vijf jaar of meer aan te bieden.

Erkent de Commissie dat deze weigering van vooral jonge, maar ook oudere bestuurders in strijd is met de geest van artikel 21 van het Handvest van de Grondrechten van de EU en met het vrijwel identieke art II-21 van het Ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa? Zo ja, welke maatregelen zal zij nemen om deze discriminatie te voorkomen? Zo neen, welke argumenten voert zij aan om met deze klaarblijkelijke discriminatie inzake leeftijd in te stemmen?

Erkent de Commissie dat jongeren en ouderen het bijzonder moeilijk hebben om een motorrijtuigenverzekering af te sluiten en dat het „vrij verhandelen van verzekeringsproducten” dus niet in het voordeel is van deze aanzienlijke groep van automobilisten? Zo ja, welke maatregelen zal zij nemen in het voordeel van de consumenten? Zo neen, welke argumenten gebruikt zij om haar afwijzend standpunt te onderbouwen?

Is de Commissie op de hoogte van het voornemen van de nieuwe Belgische regering om verzekeraars te verplichten („moeten”) aan nieuwe chauffeurs contracten van vijf jaar of meer aan te bieden. Is deze verplichting in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht? Zo neen, welke alternatieven stelt de Commissie voor opdat met name jongere chauffeurs toch zouden mogen rekenen op een betaalbare (verplichte) aansprakelijkheidsverzekering?

---

(1)  Mondeling antwoord van 3.9.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/404 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/404

---

(2004/C 78 E/0426)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2406/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Verzekering motorvoertuigen

Op 19 juni 2003 stelde de Belgische Ombudsvrouw voor verzekeringen haar jaarrapport voor. Uit deze informatie blijkt dat het bonus-malusattest vanaf 1 januari 2004 wordt vervangen door „het attest schadeverleden”.

Het jaarrapport 2001 van het Gemeenschappelijk Motorwaarborgfonds leert dat tussen 1997 en 2001 het aantal schadegevallen waarbij niet-verzekerde voertuigen waren betrokken opliep met 70 % — van ongeveer 4 950 tot ongeveer 8 450. Het Gemeenschappelijk Motorwaarborgfonds vergoedt de geleden schade aan de slachtoffers van niet-verzekerde chauffeurs. Het put daarvoor uit middelen die door de verzekeraars worden samengebracht en, in afgeleide daarvan, dus door onder meer de bestuurders die hun voertuig en zichzelf wél behoorlijk laten verzekeren.

Meer in het algemeen wordt het aantal niet-verzekerde bestuurders in België geschat op 100 000. Een groot deel daarvan bestaat uit bestuurders die bij een reguliere verzekeringsmaatschappij niet meer kunnen worden verzekerd omwille van hun schadeverleden: omdat particuliere verzekeringsmaatschappijen hen niet meer willen verzekeren of omdat hun premies ondraaglijk hoog zijn. Vanaf 1 november zullen deze bestuurders in België terecht kunnen bij het zg. Tariferingsbureau. De eventuele verliezen daarvan zullen worden gedragen door alle verzekeringsmaatschappijen samen en, in afgeleide daarvan, dus door onder meer de bestuurders die hun voertuig en zichzelf wél behoorlijk laten verzekeren.

In antwoord op vraag H-0525/02 (1) antwoordt de Commissie het volgende: „Niemand anders dan degenen die schade veroorzaken, behoort op te draaien voor diezelfde schade.” In datzelfde antwoord geeft de Commissie ook te kennen dat zij verplichte bonus-malusregels verbiedt. De Commissie oordeelt ook dat „het vrij verhandelen van verzekeringsproducten in het belang is van de grote meerderheid van de automobilisten. Ze kunnen de verzekeringsonderneming kiezen die goede bestuurders beloont met lagere premies.”

Deelt de Commissie het oordeel dat het „attest schadeverleden” in feite weinig meer is dan een verkapte vorm van bonus-malus? Zo neen, waarom niet? Zo ja, welk alternatief stelt zij in dit geval voor?

Deelt de Commissie het oordeel dat de goede bestuurders middels hun bijdrage aan het Motorwaarborgfonds of het Tariferingsbureau hoe dan ook indirect opdraaien voor de „brokkenmakers”, zoals omschreven in het antwoord van de Commissie d.d. 3 september 2002? Op welke manier rechtvaardigt zij deze gang van zaken? Welk alternatief stelt zij voor?

Hoewel de aansprakelijkheidsverzekering verplicht is stijgt het aantal onverzekerde chauffeurs zienderogen. Welke maatregelen stelt de Europese Commissie voor die zijzelf of de lidstaten moeten nemen om (a) dit aantal aanzienlijk terug te dringen en (b) er tegelijkertijd op toe te zien dat iedereen kan rekenenen op een betaalbare aansprakelijkheidsverzekering?

---

(1)  Mondeling antwoord van 3.9.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/405 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/405

---

(2004/C 78 E/0427)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2407/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Verzekering motorvoertuigen

Op 19 juni 2003 stelde de Belgische Ombudsvrouw voor verzekeringen haar jaarrapport voor. Dit jaarrapport meldt: „Er waren zo veel massale opzeggingen, die trouwens zelden duidelijk gemotiveerd werden, dat de vraag rijst of een verzekeringsonderneming die eerst een consument aantrekt om hem vervolgens zonder de minste uitleg af te stoten, geen rechtsmisbruik pleegt.” Het is immers zo dat de verzekeraars een contract, met inachtneming van de opzegtermijn, jaarlijks zonder meer kunnen opzeggen.

Uit de informatie van deze ombudsdienst blijkt dat het de verzekeraars is toegestaan om cliënten — betrokken in een schadegeval — te weren van andere dekkingen dan de verplichte aansprakelijkheidsverzekering, ook wanneer de betrokkene niet aansprakelijk was of indien er geen derde bij betrokken was.

Deelt de Commissie de mening dat chauffeurs betrokken bij een ongeval waarbij ze zelf niet aansprakelijk zijn of waarbij geen derden zijn betrokken door verzekeraars niet zonder meer kunnen worden geweerd voor bepaalde risico's, al was het maar om dat het weinig nuttig is zich voor iets te laten verzekeren als de verzekeraars op grote schaal verzekerden weigeren wanneer zij — te goeder trouw — aanspraak hebben gemaakt op een schadevergoeding? Zo neen, waarom niet? Zo ja, welke stappen zal zij ondernemen ten voordele van de betrokken consumenten?

Is bij het aantrekken van consumenten om hen achteraf zonder reden aan de deur te zetten inderdaad sprake van rechtsmisbruik? Zo ja, welke stappen zal de Commissie ondernemen? Zo neen, welke argumenten gebruikt de Commissie om het vermoeden van de Belgische Ombudsvrouw voor verzekeringen te weerleggen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Bolkestein namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2405/03, E-2406/03 en E-2407/03

(4 september 2003)

De Commissie volgt met groeiende bezorgdheid de ontwikkelingen in sommige lidstaten, waar de stijgingen van de prijzen van de verplichte verzekering het ongewenste effect dreigen te hebben dat bepaalde personen (vooral jongeren en ouderen) nog moeilijk of zelfs helemaal niet meer vrij kunnen kiezen uit de verschillende vervoermogelijkheden die tot hun beschikking staan (eigen voertuig of openbaar vervoer). In dit verband wordt het geachte parlementslid geattendeerd op de antwoorden die de Commissie heeft gegeven op de schriftelijke vragen nr. 0592/02 (1) en 1522/03 (2) van respectievelijk Marianne Thyssen en Armando Cossutta.

De Commissie blijft evenwel vasthouden aan het in de derde verzekeringsrichtlijnen neergelegde beginsel van de vrije tarifering. Dat geldt in het bijzonder voor de aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen, ondanks het verplichte karakter van deze verzekering, dat onlangs nog in de rechtspraak van het Hof van Justitie is bevestigd (zie meer bepaald het arrest van 25 februari 2003 (3)). De concurrentiedruk werkt immers in het voordeel van de consumenten.

Het geachte parlementslid verwijst naar de geest van artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Unie en artikel II-21 van het ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. De Commissie wenst er evenwel de aandacht op te vestigen dat een verschillende behandeling niet noodzakelijkerwijze als een vorm van discriminatie op grond van de leeftijd van de verzekeringnemer mag worden aangemerkt wanneer een dergelijke behandeling voor het vaststellen van het niveau van de premies van de verzekeringnemer kan worden gerechtvaardigd op grond van objectieve factoren waaraan objectieve elementen ten grondslag liggen. Zo moet rekening worden gehouden met het feit dat verzekeringsmaatschappijen zich bij het vaststellen van hun tarieven onder meer laten leiden door de gemiddelde frequentie van de schadegevallen. Afhankelijk van hun inschatting van het risico staat het hun vrij hun aanbod aan te passen of zelfs sommige segmenten van de nationale markten aan de concurrentie over te laten. De Commissie wenst hoe dan ook te benadrukken dat de segmentatie geenszins voortvloeit uit de Europese regelgeving, maar veeleer een techniek is waarmee wordt beoogd tot een tarifering te komen die beter op de op elke afzonderlijke lokale markt heersende situatie is toegesneden: voor personen die afwijkende kosten met zich meebrengen, worden afwijkende tarieven gehanteerd. Een dergelijke segmentatie lijkt in overeenstemming te zijn met het communautaire recht, voorzover het gaat om verschillende categorieën cliënten waarvan de risico's kunnen worden ingeschat met behulp van adequate en objectieve statistische analyses.

In vraag nr. E-2406/03 wijst het geachte parlementslid op de problematiek van de inaanmerkingneming van het schadeverleden van de verzekeringnemers. De Commissie herinnert eraan dat het feit dat in België van het verplichte uniforme bonus/malus-stelsel is afgestapt, een rechtstreeks gevolg is van de actie die zij in 1996 heeft ondernomen en die in 2002 uiteindelijk resultaat heeft opgeleverd (4), in die zin dat maatregelen zijn genomen waarbij de schaal van het tarief werd losgekoppeld. Als gevolg daarvan zullen de verzekeringsmaatschappijen over nog meer vrijheid beschikken om hun tarieven te differentiëren al naar gelang het werkelijke schadeverleden van hun verzekeringnemers en hun cliënten nog concurrerender voorwaarden te bieden.

In dezelfde vraag verwijst het geachte parlementslid tevens naar de bepalingen die bij artikel 2 van de wet van 2 augustus 2002 (de „wet Monfils”) (5) aan de Belgische wetgeving zijn toegevoegd. Op grond van dit artikel kan iedere persoon bij het Tariferingsbureau een aanvraag indienen „als ten minste drie verzekeringsondernemingen waartoe de persoon zich heeft gewend, geweigerd hebben hem een dekking toe te staan”. Er zij op gewezen dat „het voorstel van een premie die hoger is dan een bepaalde drempel”, wordt gelijkgesteld met een weigering in de zin van dit artikel. Bovenbedoelde drempel wordt vastgesteld door vermenigvuldiging met een bepaalde coëfficiënt van „de laagste premie van het tarief van de verzekeringsonderneming voor een motorvoertuig dat identiek is aan datgene wat het voorwerp uitmaakt van de aanvraag tot dekking”. Het is evident dat, overeenkomstig de Europese regelgeving, alleen de nationale autoriteiten bevoegd zijn om passende regelingen in te stellen opdat verzekeringnemers kunnen voldoen aan de verplichting om een verplichte aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten. De Commissie kan zich bijgevolg niet uitspreken over maatregelen zoals die welke hierboven of in vraag nr. E-2407/03 worden beschreven, omdat deze onder de bevoegdheid vallen van de Belgische instellingen die verantwoordelijk zijn voor de controle op en het commerciële beleid van de ondernemingen. Dit neemt echter niet weg dat de Commissie bijzonder ingenomen is met de bovenbedoelde maatregel waarmee wordt beoogd niet-verzekering tegen te gaan en die volgens haar volkomen in overeenstemming is met de doelstellingen die met de richtlijnen betreffende de aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen worden nagestreefd.

In het kader van de aan de gang zijnde modernisering van de richtlijnen betreffende de aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen heeft de Commissie trouwens een aantal maatregelen voorgesteld om het makkelijker te maken van verzekering te veranderen (zoals de verplichting voor de verzekeraar om een verklaring inzake het schadeverleden te verstrekken), zodat steeds van de gunstigste tarieven kan worden geprofiteerd (6). In dat verband zij erop gewezen dat de Commissie uiteraard achter elke transparan-tiebevorderende maatregel staat waarmee wordt beoogd de informatie-asymmetrie tussen verzekeraar en verzekeringnemer te reduceren.

Voorts is de Commissie ervan overtuigd dat de kosten van de aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen alleen maar kunnen worden teruggedrongen door de verkeersveiligheid te verhogen: in 2000 zijn in de Unie in het wegverkeer 41 761 doden (waarvan 1 470 in België) en ruim 1,7 miljoen gewonden gevallen. Tussen 1991 en 2001 hebben op de Belgische wegen 16 918 mensen de dood gevonden (7). Om deze tendens om te buigen, voert de Unie een zeer ambitieuze campagne ter bevordering van de verkeersveiligheid. Deze campagne zal overigens ook gunstige financiële gevolgen hebben voor de verzekeringnemers, aangezien elke daling van de schadelasten noodzakelijkerwijze in de premiekosten zal doorwerken.

Wat ten slotte het in vraag nr. E-2405/03 vermelde voornemen van de Belgische regering met betrekking tot de duur van de aan jonge chauffeurs aan te bieden overeenkomsten inzake de aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen betreft, is het niet aan de Commissie om een standpunt in te nemen ten aanzien van mogelijke nationale ontwerpregelgeving.

---

(1)  PB C 301 E van 5.12.2002.

(2)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 128.

(3)  Zaak C-59/01, Commissie/Italiaanse Republiek, meer in het bijzonder punt 29 van het arrest.

(4)  Met de uitvaardiging van het koninklijk besluit van 16 januari 2002 tot wijziging van het koninklijk besluit van 22 februari 1991 houdende algemeen reglement betreffende de controle op de verzekeringsondernemingen en van het koninklijk besluit van 14 december 1992 betreffende de modelovereenkomst voor verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen, bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 14 februari 2002.

(5)  Bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 30 augustus 2002.

(6)  COM(2002) 244 def.

(7)  Volgens CARE, de communautaire gegevensbank inzake ongevallen in het wegverkeer (http://europa.eu.int/comm/transport/home/care/index_en.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/407 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/407

---

(2004/C 78 E/0428)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2460/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Concurrentievervalsende maatregelen van de Ierse staat op de elektriciteitsmarkt

Ierland heeft de resultaten bekend gemaakt van de jongste aanbesteding voor stimulerende maatregelen in het kader van het plan „Alternative Energy Requirement” (AER) voor hernieuwbare energie. De belangrijkste begunstigden zijn de dochterondernemingen van de nationale elektriciteitsmaatschappij ESB en haar partnerbedrijven.

ESB heeft een absolute monopoliepositie op de Ierse elektriciteitsmarkt en beschikt over enorme hulpbronnen. Vindt de Commissie niet dat het toelaten van dochtermaatschappijen van ESB tot de AER-aanbesteding leidt tot een verstoring van de markt? Is hier voorts geen sprake van discriminatie omdat zij de uitgebreide hulpbronnen die zij als staatsbedrijf en met staatssteun heeft vergaard, kan aanwenden om onder de prijs van onafhankelijke producten te gaan zitten?

Is de Commissie bereid om de Ierse staat op te dragen gunningen aan ESB-dochtermaatschappijen en partners op te schorten, zolang zij onderzoek doet naar bovengenoemde concurrentiekwesties?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(3 september 2003)

De staatssteunbeschikking van de Commissie betreffende de elektriciteitsvoorziening op het platteland (AER) (1) legt geen enkele voorwaarde op met betrekking tot de aard van de inschrijvers. Deze beschikking is erop gericht de hoeveelheid uit duurzame energiebronnen geproduceerde elektriciteit in Ierland te verhogen en niets staat de deelname hieraan door dochterondernemingen van de Electricity Supply Board (ESB) in de weg, mits zij voldoen aan de gunningscriteria van de aanbestedingen.

De Commissie is van oordeel dat het de Ierse Staat, als meerderheidsaandeelhouder van ESB, vrij staat het kapitaal van die onderneming naar eigen inzicht te beheren, voorzover hij handelt overeenkomstig het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie. In dit geval blijkt uit geen enkele informatie waarover de Commissie beschikt, dat de dochterondernemingen van ESB steun van de moedermaatschappij ontvangen in de vorm van bijvoorbeeld prestaties die zijn geleverd tegen prijzen beneden de marktprijs.

Bijgevolg is de Commissie niet van plan bovengenoemde beschikking zodanig te wijzigen dat de dochterondernemingen van ESB van de AER-systemen worden uitgesloten. Zij zal evenmin optreden bij de gunning van opdrachten aan ESB of aan zijn partners.

---

(1)  Beschikking van de Commissie in zaak N 553/01, PB C 45 van 19.2.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/407 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/407

---

(2004/C 78 E/0429)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2537/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Nettobijdrage voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid

De Commissie heeft in het tweede verslag over de economische en sociale cohesie in de EU bevestigd dat Portugal een nettobijdrager is aan het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB).

In antwoord op mijn schriftelijke vraag nr. P-0897/01 (1) heeft de Commissie gegevens verstrekt waarop zij deze bewering baseert. Volgens de Commissie bedroeg de nettobijdrage van Portugal aan het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid tussen 1989 en 1998 2 miljard euro, d.w.z. meer dan 260 EUR per inwoner.

Bevestigt de Commissie met het oog op het voorafgaande dat Portugal netto aan het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid blijft bijdragen? Kan de Commissie geactualiseerde gegevens over de periode 1998-2002 verstrekken op basis van dezelfde methodologie die zij voor de periode tussen 1989 en 1998 heeft toegepast?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 oktober 2003)

Met betrekking tot de methodologie voor het meten van het effect op Portugal van het prijs- en marktbeleid voor de landbouw, waarin dus het ontwikkelingsbeleid voor plattelandsgebieden (tweede pijler) buiten beschouwing wordt gelaten, zoals dat is gebruikt in het tweede cohesieverslag, moet worden opgemerkt dat deze methode niet alleen rekening houdt met welzijnseffecten op landbouwproducenten en voedselverwerkers, maar ook met de welzijnseffecten op consumenten en belastingbetalers. In die zin wijkt zij af van berekeningen die op netto begrotingsposities zijn gebaseerd, maar geeft zij wel een completer beeld van de positie van Portugal met betrekking tot de winst of het verlies dat het marktbeleid voor de landbouw (eerste pijler) de Portugese economie oplevert.

Voor de berekening van die cijfers heeft de Commissie zich met name gericht op het verzamelen van de gegevens waarom het geachte parlementslid voor de periode 2000 tot en met 2002 heeft verzocht, teneinde de veranderingen sedert het tijdstip dat Agenda 2000 ten uitvoer werd gelegd, te volgen.

Gebruikmakend van dezelfde methode als voor de periode 1989 tot en met 1998 kan de Commissie mededelen dat het jaarlijkse netto-effect in die periode, tegen actuele prijzen, als volgt is:

| (In miljoen euro) |
| --- |
| | 2000 | 2001 | 2002 |
| Netto effect voor Portugal | -227,1 | + 4 | -108,7 |

(In miljoen euro)

2000

2001

2002

Netto effect voor Portugal

-227,1

- 4

-108,7

Wat de begrotingsbijdrage betreft, berekend op basis van de winst of het verlies in het kader van de begroting van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) -Garantie met betrekking tot de procentuele bijdrage aan de totale begroting van de Unie, geeft de nettopositie van Portugal, die sinds 1994 positief is, de volgende recente ontwikkeling te zien:

| (In miljoen euro) |
| --- |
| | 2000 | 2001 | 2002 |
| Netto begrotingsbijdrage van Portugal | + 74,7 | + 221,6 | + 115,8 |

(In miljoen euro)

2000

2001

2002

Netto begrotingsbijdrage van Portugal

- 74,7

- 221,6

- 115,8

---

(1)  PB C 261 E van 18.9.2001, blz. 213.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/408 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/408

---

(2004/C 78 E/0430)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2580/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 augustus 2003)

Betreft:   De verwachting van een toenemende productie van valse eurobiljetten in dunbevolkte landen waar de euro belangrijk wordt als parallelmunteenheid

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat de productie van vals geld in de eurozone tot nu toe is geconcentreerd in dunbevolkte gebieden in Frankrijk en Spanje, en inmiddels 16 miljoen euro schade heeft opgeleverd voor burgers en bedrijfsleven? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat de productie van vals geld in de eurozone tot nu toe is geconcentreerd in dunbevolkte gebieden in Frankrijk en Spanje, en inmiddels 16 miljoen euro schade heeft opgeleverd voor burgers en bedrijfsleven?

| 2. | Vergroten nieuwe technieken, zoals computerprinters in plaats van offsetdrukpersen, ondanks watermerken, hologrammen en metaalstrips de kans op de productie van moeilijk van echt te onderscheiden vervalsingen van bankbiljetten? |
| --- | --- |

2.

Vergroten nieuwe technieken, zoals computerprinters in plaats van offsetdrukpersen, ondanks watermerken, hologrammen en metaalstrips de kans op de productie van moeilijk van echt te onderscheiden vervalsingen van bankbiljetten?

| 3. | Hoe verhoudt de mate van vervalsing van de euro zich tot nu toe tot de vervalsing van de andere omvangrijk toegepaste munteenheid, de Amerikaanse dollar? Groeit de vervalsing van de euro in de richting van het dollarniveau |
| --- | --- |

3.

Hoe verhoudt de mate van vervalsing van de euro zich tot nu toe tot de vervalsing van de andere omvangrijk toegepaste munteenheid, de Amerikaanse dollar? Groeit de vervalsing van de euro in de richting van het dollarniveau

| 4. | Deelt de Commissie de binnen Europol bestaande verwachting dat de combinatie van uitbreiding van het EU-gebied en gemakkelijk te overschrijden binnengrenzen met een in belang toenemende rol van de euro als parallelmunt in staten met lage inkomens en hoge werkloosheid de kans vergroot dat de productie van vals geld in dunbevolkte regio's en transport ervan naar dichtbevolkte regio's in de komende tijd sterk zal toenemen? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Commissie de binnen Europol bestaande verwachting dat de combinatie van uitbreiding van het EU-gebied en gemakkelijk te overschrijden binnengrenzen met een in belang toenemende rol van de euro als parallelmunt in staten met lage inkomens en hoge werkloosheid de kans vergroot dat de productie van vals geld in dunbevolkte regio's en transport ervan naar dichtbevolkte regio's in de komende tijd sterk zal toenemen?

| 5. | Hoe denkt de Commissie burgers en bedrijven in de toekomst afdoende te beschermen tegen het risico dat zij ongemerkt in bezit komen van bankbiljetten die bij ontdekking niet de waarde blijken te hebben die men daaraan bij het in ontvangst nemen had toegekend? |
| --- | --- |

5.

Hoe denkt de Commissie burgers en bedrijven in de toekomst afdoende te beschermen tegen het risico dat zij ongemerkt in bezit komen van bankbiljetten die bij ontdekking niet de waarde blijken te hebben die men daaraan bij het in ontvangst nemen had toegekend?

Bron: De Nederlandse krant „Rotterdams Dagblad” van 18 juli 2003.

Aanvullend antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(28 oktober 2003)

Er zijn geen aanwijzingen dat de productie van vals geld geconcentreerd is in dunbevolkte gebieden van de lidstaten. Volgens informatie van de Europese Centrale Bank (ECB) werden 167 118 valse eurobankbiljetten uit de omloop genomen in 2002 en 230 534 in de eerste helft van 2003. Naar waarde gaat het om circa 8,5 miljoen euro in 2002 en 11,5 miljoen euro in de eerste helft van 2003.

Het aantal valse biljetten is erg klein in vergelijking met de 8 miljoen authentieke eurobankbiljetten die momenteel in omloop zijn.

In 2002 werden 2339 valse euromunten in omloop aangetroffen, in de eerste helft van 2003 waren dat er 7875. De totale waarde van de munten bedroeg respectievelijk 3355 EUR en 13 036,50 EUR. In vergelijking met de in totaal 45 miljoen munten in omloop is het aantal valse munten dus erg klein.

Met behulp van moderne technieken, computerprinters bijvoorbeeld, kunnen personen die niets of niet veel van drukkerij afweten toch valse biljetten produceren. De kwaliteit van deze recentere soorten vals geld is meestal slecht. Daarom is het doorgaans makkelijker om vals geld op te sporen dat werd geproduceerd met behulp van die nieuwe technieken dan geld dat vervaardigd is met offsetdrukpersen.

De euro wordt veel minder vaak vervalst dan de Amerikaanse dollar.

Momenteel is er geen aanwijzing dat de vervalsing van de euro het niveau van vervalsing van de Amerikaanse dollar nadert.

De Commissie ziet geen enkele reden om een sterke stijging te verwachten. Hoe groter de financiële ruimte waar de munteenheid in omloop is, des te groter is het risico dat die munt wordt vervalst. Ook vervalsers uit niet-EU-landen hebben het op de euro gemunt. In samenwerking met de autoriteiten van derde landen nemen de bevoegde autoriteiten op nationaal en op Europees niveau (Europol, ECB, Commissie) de gepaste maatregelen ter bescherming van de euro tegen valsmunterij.

Die maatregelen zijn:

| — | verhoogde samenwerking tussen alle diensten die betrokken zijn bij de bestrijding van valsmunterij (wetshandhavingsdiensten, centrale banken, ministeries van Financiën, enz); |
| --- | --- |

—

verhoogde samenwerking tussen alle diensten die betrokken zijn bij de bestrijding van valsmunterij (wetshandhavingsdiensten, centrale banken, ministeries van Financiën, enz);

| — | intensieve opleidingen, algemeen en gespecialiseerd, op nationaal, communautair en internationaal niveau, met als belangrijkste stuwkracht het programma Pericles, een programma inzake uitwisselingen, bijstand en opleiding dat door de Commissie wordt beheerd; |
| --- | --- |

—

intensieve opleidingen, algemeen en gespecialiseerd, op nationaal, communautair en internationaal niveau, met als belangrijkste stuwkracht het programma Pericles, een programma inzake uitwisselingen, bijstand en opleiding dat door de Commissie wordt beheerd;

| — | voortdurende controle op de tenuitvoerlegging van specifieke wetgeving door de lidstaten; en zo nodig rapportage en indiening van voorstellen; |
| --- | --- |

—

voortdurende controle op de tenuitvoerlegging van specifieke wetgeving door de lidstaten; en zo nodig rapportage en indiening van voorstellen;

| — | gespecialiseerde informatiecampagnes, hoofdzakelijk gevoerd door de ECB. |
| --- | --- |

—

gespecialiseerde informatiecampagnes, hoofdzakelijk gevoerd door de ECB.

De grotere politiële samenwerking, waartoe ook Europol bijdraagt, biedt de burgers meer zekerheid, maar het is tevens van belang dat zij ook vertrouwd zijn met de veiligheidskenmerken van de authentieke eurobankbiljetten. In dat verband is de „kijk-voel-kantel”-methode om de echtheid van eurobiljetten te controleren, die wordt uitgelegd in het voorlichtingsmateriaal van de ECB, een efficiënt opsporingsmiddel voor vervalsing gebleken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/410 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/410

---

(2004/C 78 E/0431)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2601/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(20 augustus 2003)

Betreft:   Herstel van de oude binnenstad van Rieti

Rieti is een van de provinciehoofdsteden van Latium met een rijkdom aan historisch stedenschoon. De gemeente is bezig met een stadsherstelplan.

Het is de bedoeling om het monumentale karakter van de stad sterker te benadrukken met een organisch efficiënt aspect via allerlei maatregelen zoals onderhoud van de wegen, meer straatverlichting, een verkeersplan voor de historische binnenstad, herstel van de middeleeuwse stadsmuren, nieuwe bordjes op gebouwen in de middeleeuwse binnenstad enz.

Daarvoor heeft de gemeente veel geld nodig. Alle mogelijkheden moeten worden aangeboord, o.a. bijdragen van de Europese Unie.

Urban, het EU-programma ter financiering van dit soort maatregelen, heeft zijn tweede jaarprogramma inmiddels afgesloten. Kan de Commissie meedelen:

| 1. | of er voor het jaar 2004 en de daaropvolgende jaren gedacht wordt aan een nieuwe editie van het programma of dat er nieuwe aanvragen kunnen worden ingediend? |
| --- | --- |

1.

of er voor het jaar 2004 en de daaropvolgende jaren gedacht wordt aan een nieuwe editie van het programma of dat er nieuwe aanvragen kunnen worden ingediend?

| 2. | of er andere financieringsprogramma's bestaan waar de stad Rieti van gebruik zou kunnen maken? |
| --- | --- |

2.

of er andere financieringsprogramma's bestaan waar de stad Rieti van gebruik zou kunnen maken?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(16 oktober 2003)

Wat het programma in het kader van het communautaire initiatief Urban II betreft, zijn voor Italië de steden voorgesteld door het Ministerie van Infrastructuur en Vervoer van dat land, volgens een procedure die in de Italiaanse Staatscourant nr. 168 van 20 juli 2000 bekend is gemaakt. Tot eind 2006 zou er geen nieuwe financiële toewijzing voor nieuwe steden komen.

Ten aanzien van eventuele andere financieringsbronnen zij vermeld dat de stad Rieti ten dele in aanmerking komt vanwege doelstelling 2, overeenkomstig het bepaalde in de beschikking van de Commissie van 27 juli 2000 (1).

Maatregel III.2 van het enkelvoudig programmeringsdocument (EPD) voor de regio Lazio, dat voor de interventies van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling in deze regio bepalend is, maakt het mogelijk acties voor de opwaardering van deze zones, inzonderheid historische centra van waarde op toeristisch, cultureel of milieugebied, te financieren.

Het is evenwel de bevoegdheid van de beheerautoriteit die voor dit EPD verantwoordelijk is (hier de Regio Lazio — afdeling Economie en financiën) om na te gaan of, en zo ja welke, acties mogelijk zijn waarvoor een medefinanciering door de Gemeenschap denkbaar is.

Als aanvulling op de financieringsmogelijkheden van de Structuurfondsen op bovenvermelde basis, kan de Commissie initiatieven in de culturele sector ondersteunen, in het kader en volgens de selectiecriteria van het Programma „Cultuur 2000” dat voor de culturele samenwerking van de Unie het enig instrument voor financiering en programmering is.

Dit programma is bestemd om projecten te steunen die gecoproduceerd en gecofinancierd zijn door ten minste drie ondernemingen uit ten minste drie aan het programma deelnemende landen. Het geachte parlementslid kan aanvullende inlichtingen vinden op de website (http://europa.eu.int/comm/culture/c2000).

---

(1)  2000/530/EG: Beschikking van de Commissie van 27 juli 2000 tot vaststelling van de lijst van de zones in Italië die in de periode 2000-2006 onder doelstelling 2 van de Structuurfondsen vallen (hiervan is kennisgeving geschiedt onder nr. C(2000)2327) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek), PB L 223 van 4.9.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/411 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/411

---

(2004/C 78 E/0432)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2649/03

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Vergelijking elektriciteitstarieven in het tweede benchmarkingverslag van de Commissie

Het tweede benchmarkingverslag van de Commissie „Second benchmarking report on the implementation of the internal electricity and gas market”, Brussel, 7 april 2003, duidt aan dat er sprake is van een uiteenlopende mate van liberalisatie in de afzonderlijke lidstaten.

Het verslag is op de navolgende Internetsite te vinden: (http://europa.eu.int/comm/energy/electricity/benchmarking/doc/2/sec_2003_448_en.pdf).

Uit tabel 1 „Implementation of the Electricity Directive” van het verslag op bladzijde 4 valt op te maken (Overall network tariffs) dat de elektriciteitstarieven in Oostenrijk, Duitsland en Luxemburg hoger dan gemiddeld zijn.

Welke gegevens respectievelijk studies vormden de basis voor de berekening van de hoogte van de elektriciteitstarieven?

Wie heeft de gegevens aangeleverd?

Welke verbruikskenmerken en parameters liggen aan de analyse ten grondslag?

Hoe werd de vergelijkbaarheid van de Europese gegevens gewaarborgd (verschillen in consumentengedrag, zekerheid voorziening, topologie, enz)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 oktober 2003)

De studie is gebaseerd op informatie die door nationale ministeries en regelgevende autoriteiten voor gas en elektriciteit werd ingediend. In sommige gevallen werden gegevens van industriële genootschappen geanalyseerd, bijvoorbeeld het „Verband der Elektrizitätswirtschaft” (VdEW) en het „Verband der Netzbetreiber” (VdN) uit Duitsland. Meer gedetailleerde uitleg hierover is te vinden in deel 2 van de bijlage bij het document.

Er is gebruik gemaakt van standaard types van afnemers gebaseerd op de door Eurostat verzamelde prijsinformatie, in het bijzonder:

| — | industriële grootverbruiker, 24 Gigawatt uur (GWh) per jaar |
| --- | --- |

—

industriële grootverbruiker, 24 Gigawatt uur (GWh) per jaar

| — | kleine commerciële verbruiker, 50 Megawatt uur (MWh) per jaar |
| --- | --- |

—

kleine commerciële verbruiker, 50 Megawatt uur (MWh) per jaar

| — | huishoudelijk verbruiker, 3500 Kilowatt uur (KWh) per jaar. |
| --- | --- |

—

huishoudelijk verbruiker, 3500 Kilowatt uur (KWh) per jaar.

De drie lidstaten die door het geachte parlementslid worden genoemd, hanteren voor de gebruikte types van afnemers netwerktarieven die boven het gemiddelde liggen.

Algemeen wordt aangenomen dat nationale wetgevingsinstanties zich in de beste positie bevinden om in laatste instantie uit te maken of de kosten voor toegang tot het netwerk al dan niet passend zijn. Het klopt dat de ligging sommige verschillen verklaart, maar andere vermelde factoren (voorzieningszekerheid, consumptiepatronen) zijn niet echt verschillend van lidstaat tot lidstaat. Zoals in het verslag wordt vermeld, zijn ook het gebrek aan efficiënte regelgeving in bepaalde lidstaten en ontoereikende ontbundeling mogelijke verklaringen voor dergelijke verschillen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/412 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/412

---

(2004/C 78 E/0433)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2650/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Werktijdenrichtlijn

| 1. | Heeft de Commissie onderzoek laten verrichten naar de gevolgen van de werktijdenrichtlijn (93/104/EG (1)) voor de gezondheidszorg? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie onderzoek laten verrichten naar de gevolgen van de werktijdenrichtlijn (93/104/EG (1)) voor de gezondheidszorg?

| 2. | Geeft de Commissie toe dat de werktijdenrichtlijn problemen oplevert voor de gezondheidszorg? In het Verenigd Koninkrijk hebben ziekenhuizen zoals Barnet en Chase Farm General Hospital laten weten dat het hun grote moeite kost om de roosters voor verpleegsters in overeenstemming te brengen met de richtlijn. Vooral de regels voor nachtelijke arbeid maken het voor ziekenhuizen moeilijk om gezinsvriendelijke werktijden te hanteren die in het belang zijn van verpleegsters met kinderen die hun kinderen zelf van school willen halen of naar school willen brengen. |
| --- | --- |

2.

Geeft de Commissie toe dat de werktijdenrichtlijn problemen oplevert voor de gezondheidszorg? In het Verenigd Koninkrijk hebben ziekenhuizen zoals Barnet en Chase Farm General Hospital laten weten dat het hun grote moeite kost om de roosters voor verpleegsters in overeenstemming te brengen met de richtlijn. Vooral de regels voor nachtelijke arbeid maken het voor ziekenhuizen moeilijk om gezinsvriendelijke werktijden te hanteren die in het belang zijn van verpleegsters met kinderen die hun kinderen zelf van school willen halen of naar school willen brengen.

| 3. | Is de Commissie van plan de richtlijn te herzien zodat gezondheidsdiensten die met deze problematiek kampen, flexibeler te werk kunnen gaan? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van plan de richtlijn te herzien zodat gezondheidsdiensten die met deze problematiek kampen, flexibeler te werk kunnen gaan?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 oktober 2003)

Hoewel Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd minimumeisen voor de arbeidstijd vaststelt, blijft flexibiliteit in aanzienlijke mate mogelijk, onder meer „voor werkzaamheden waarbij de continuïteit van de dienst (...) moet worden gewaarborgd, met name (...) opvang, behandeling en/of verzorging in ziekenhuizen of soortgelijke instellingen (...)” (artikel 17, lid 2, punt 2.1, letter c, onder i).

Deze bepaling is gericht op de behoefte die het geachte parlementslid vermeldt.

Daarnaast is in de richtlijn zelf vastgesteld dat twee bepalingen ervan binnen zeven jaar na november 1996 opnieuw worden bekeken, namelijk die over de mogelijkheid artikel 6 niet toe te passen als een werknemer ermee instemt meer dan het maximale gemiddelde van 48 uur te werken en die over afwijkingen van de referentieperiode. De Raad moet beide bepalingen ingevolge de richtlijn opnieuw bespreken en aan de hand van een voorstel van de Commissie, dat vergezeld gaat van een evaluatieverslag, besluiten welke maatregelen nodig zijn.

De Commissie stelt voor eind 2003 een mededeling over de herziening van de arbeidstijdenrichtlijn op.

Of de arbeidstijdenrichtlijn wordt herzien, hangt af van het resultaat van de besprekingen van de mededeling en de toekomstige raadpleging van de Europese sociale partners.

---

(1)  PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/413 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/413

---

(2004/C 78 E/0434)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2662/03

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   De ozonlaag afbrekende stoffen

In het antwoord van de Commissie van 22 maart 2002 op schriftelijke vraag P-0595/02 (1) deelde de Commissie mee dat slechts twee lidstaten verslag hadden uitgebracht over de regelingen die zij hadden getroffen voor de inzameling en vernietiging van de ozonlaag afbrekende stoffen en zegde zij toe een algeheel overzicht te zullen geven van de situatie in de gehele EU. Kan de Commissie thans actuele informatie geven over de situatie in elk van de lidstaten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 oktober 2003)

Tot op heden hebben alle lidstaten behalve Ierland gereageerd.

De meeste lidstaten hebben verslag uitgebracht over het volgende: veiligheids- en kwaliteitsnormen voor apparatuur die de ozonlaag afbrekende stoffen bevat; inspectieprocedures voor installaties die de ozonlaag afbrekende stoffen bevatten, verplichtingen op het gebied van registratie en rapportage; methoden voor de terugwinning van de ozonlaag afbrekende stoffen; mobiel en vast materieel voor de vernietiging van de ozonlaag afbrekende stoffen; hoeveelheden in 1999, 2000 en 2001 teruggewonnen, gerecycleerde, geregenereerde en vernietigde de ozonlaag afbrekende stoffen; de minimale kwalificatienormen voor technici die zijn betrokken bij de terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van de ozonlaag afbrekende stoffen en inspanningen die zijn geleverd om het publiek en de industrie bewust te maken van de uit de verordening voortvloeiende verplichtingen door middel van artikelen in de nieuwsmedia, workshops en informatie op officiële websites.

De Commissie heeft evaluaties verricht en heeft geconstateerd dat tot dusver vier lidstaten artikel 16, lid 5 (2), en artikel 16, lid 6 (3), van Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (4) niet hebben nageleefd. Daarom heeft de Commissie in het geval van Ierland op 9 juli 2003 besloten de zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie omdat dit land geen verslag heeft uitgebracht. Daarnaast zijn drie inbreukprocedures ingeleid tegen Griekenland, Spanje en Portugal omdat zij onvoldoende verslag hebben uitgebracht en de verordening onvoldoende ten uitvoer leggen. Voor een uitgebreid overzicht van de stand van zaken betreffende terugwinning en vernietiging wordt een tabel rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

---

(1)  PB C 205 E van 29.8.2002, blz. 168.

(2)  „De lidstaten nemen maatregelen om de terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van gereguleerde stoffen te bevorderen en stellen de gebruikers, koelingtechnici en overige betrokkenen verantwoordelijk voor de naleving van het bepaalde in lid 1 (...)”.

(3)  „De lidstaten brengen uiterlijk op 31 december 2001 bij de Commissie verslag uit over de regelingen die voor de terugwinning van gebruikte gereguleerde stoffen zijn ingevoerd en de hoeveelheden gebruikte gereguleerde stoffen die zijn teruggewonnen, gerecycleerd, geregenereerd of vernietigd”.

(4)  PB L 244 van 29.9.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/413 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/413

---

(2004/C 78 E/0435)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2666/03

van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Recyclage van printerpatronen

Richtlijn 2002/96/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) beoogt de hoeveelheid elektrisch en elektronisch afval dat op vuilstortplaatsen of vuilverbrandingsovens terechtkomt, te beperken door het opzetten van systemen voor aparte inzameling en recycling van dergelijk afval. Door de fabrikant verantwoordelijk te stellen voor de afvalverwerking van elektronische producten aan het eind van hun nuttige leven, geeft de AEEA producenten een stimulans om deze producten beter recycleerbaar te maken.

Zouden door elektrische of elektronische apparatuur gebruikte verbruiksgoederen echter van de richtlijn zijn uitgesloten, dan zouden printerpatronen er ook niet onder vallen. Dit ondanks een aan de richtlijn toegevoegd amendement dat speciaal voor printerpatronen bedoeld is om te zorgen dat producten niet zodanig worden ontworpen dat hergebruik wordt voorkomen.

Van de jongste generatie patronen zijn vele voorzien van „intelligente chips” en andere snufjes die hergebruik moeten verhinderen dan wel moeilijk of duur maken, wat betekent dat als printerpatronen niet in de richtlijn worden opgenomen, veel momenteel opnieuw gebruikte patronen ook op de vuilstort zouden belanden. Dit zou de ontwikkeling van de recycling van printerpatronen ernstige schade toebrengen. Ook is in de tekst van de richtlijn een speciaal artikel opgenomen om het gebruik van technische ontwerpen die hergebruik van apparatuur voorkomen, te verhinderen.

Is de Commissie van oordeel dat, gezien het feit dat de AEEA duidelijk was bedoeld om hergebruik en recycling van zowel duurzame elektronische producten als elektronische verbruiksgoederen aan te moedigen:

| — | De plannen van de regeringen van de lidstaten om door elektrische of elektronische apparatuur gebruikte verbruiksgoederen van de richtlijn uit te zonderen, in strijd is met de AEEA-richtlijn? |
| --- | --- |

—

De plannen van de regeringen van de lidstaten om door elektrische of elektronische apparatuur gebruikte verbruiksgoederen van de richtlijn uit te zonderen, in strijd is met de AEEA-richtlijn?

| — | Worden patronen die zijn voorzien van intelligente chips beschouwd als elektrisch of elektronisch van aard en worden zij derhalve geacht onder de bepalingen van de AEEA-richtlijn inzake recycling te vallen? |
| --- | --- |

—

Worden patronen die zijn voorzien van intelligente chips beschouwd als elektrisch of elektronisch van aard en worden zij derhalve geacht onder de bepalingen van de AEEA-richtlijn inzake recycling te vallen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 november 2003)

Richtlijn 2002/96/EG (2) (de AEEA-richtlijn) bevat voorschriften voor elektrische en elektronische apparatuur zowel voor- als nadat deze wordt afgedankt.

Voordat deze apparatuur wordt afgedankt, moet elektrische en elektronische apparatuur (EEA) voldoen aan de voorschriften van de richtlijn op het gebied van productontwerp, informatie en rapportage (3). Afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) is onderworpen aan de voorschriften van de richtlijn met betrekking tot gescheiden inzameling, verwerking, nuttige toepassing, hergebruik en recycling evenals aan de financierings- en informatiebepalingen van de richtlijn (4).

In artikel 3, onder a), van de AEEA-richtlijn wordt onder EEA verstaan „apparaten die elektrische stromen of elektromagnetische velden nodig hebben om naar behoren te kunnen werken en apparaten voor het opwekken, overbrengen en meten van die stromen en velden, die onder een van de in bijlage I A genoemde categorieën vallen en bedoeld zijn voor gebruik met een spanning van maximaal 1 000 volt bij wisselstroom en 1 500 volt bij gelijkstroom”. In de richtlijn wordt onder AEEA verstaan „elektrische of elektronische apparaten die afvalstoffen vormen in de zin van artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG (5), daaronder begrepen alle onderdelen, subeenheden en verbruiksmaterialen die deel uitmaken van het product op het moment dat het wordt afgedankt”.

Volgens de definitie van EEA staat vast dat een printer zelf een EEA is, omdat een printer valt onder categorie 3 van bijlage IB van de richtlijn. Even duidelijk is dat een printer, wanneer deze wordt afgedankt, een AEEA wordt. Het inktpatroon in de printer die wordt afgedankt wordt eveneens onderdeel van de AEEA als gevolg van het feit dat het een verbruiksgoed is dat deel uitmaakt van de printer op het tijdstip dat deze wordt afgedankt. Derhalve zou het in deze situaties niet verenigbaar met de richtlijn zijn om verbruiksgoederen, zoals inktpatronen, uit te sluiten van de werkingssfeer van de richtlijn.

Plannen om verbruiksgoederen die worden gebruikt door elektrische of elektronische apparatuur uit te sluiten van de richtlijn zouden dan ook in strijd zijn met de AEEA-richtlijn als deze plannen verbruiksgoederen zouden uitsluiten die deel uitmaken van afvalapparatuur wanneer deze wordt ingeleverd. Wanneer verbruiksgoederen echter als nieuwe items op de markt worden gebracht vallen ze niet onder het toepassingsgebied van de AEEA-richtlijn. Plannen om deze goederen in dit verband uit te sluiten van het toepassingsgebied zijn dan ook niet strijdig met de AEEA-richtlijn.

Daarnaast vereist artikel 4 van de richtlijn dat de lidstaten:

| | ontwerp en productie (stimuleren) van elektrische en elektronische apparatuur met oog voor het vergemakkelijken van de ontmanteling en nuttige toepassing, en in het bijzonder van het hergebruik en recyclen van AEEA, onderdelen en materialen. In deze context nemen zij passende maatregelen opdat specifieke designelementen of productieprocessen van de producenten het hergebruik van AEEA niet in de weg staan, tenzij de voordelen daarvan zwaarder wegen, bij voorbeeld in verband met milieubescherming of milieueisen. |
| --- | --- |

ontwerp en productie (stimuleren) van elektrische en elektronische apparatuur met oog voor het vergemakkelijken van de ontmanteling en nuttige toepassing, en in het bijzonder van het hergebruik en recyclen van AEEA, onderdelen en materialen. In deze context nemen zij passende maatregelen opdat specifieke designelementen of productieprocessen van de producenten het hergebruik van AEEA niet in de weg staan, tenzij de voordelen daarvan zwaarder wegen, bij voorbeeld in verband met milieubescherming of milieueisen.

Van de lidstaten wordt verwacht dat zij, bij de tenuitvoerlegging van de richtlijn, de nodige stappen nemen om de producenten aan te moedigen voor printers een ontwerp of productieproces toe te passen dat het hergebruik van printers vergemakkelijkt of dit hergebruik ten minste niet verhindert zonder dat daar een gegronde reden voor is. De nationale maatregelen moeten in overeenstemming zijn met de bepalingen van het EG-Verdrag, onder andere met de bepalingen die het vrije verkeer van goederen garanderen.

Ongeacht de elektrische of elektronische inhoud ervan zou de definitie van elektrische en elektronische apparatuur van artikel 3, onder a), van de AEEA-richtlijn niet van toepassing zijn op een van intelligente chips voorzien patroon, indien dit als verbruiksgoed wordt beschouwd, aangezien verbruiksgoederen buiten het toepassingsgebied van die bepaling vallen. Dit punt wordt momenteel met lidstaten besproken in het Comité voor technische aanpassing om tot een gemeenschappelijk standpunt te komen over het toepassingsgebied van de AEEA-richtlijn.

---

(1)  PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.

(2)  Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur, PB L 37 van 13.2.2003.

(3)  Artikelen 4 en 12.

(4)  Artikelen 5 tot en met 11.

(5)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, PB L 194 van 25.7.1975.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/415 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/415

---

(2004/C 78 E/0436)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2670/03

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Het verbod om tegelijkertijd ingeschreven te staan bij verschillende instellingen voor hoog onderwijs

Overwegende dat de kwaliteit van het onderwijs (dit geldt voor alle scholen in de Europese Unie) voor alle lidstaten prioriteit heeft; het doel om „de meest competitieve en meest dynamische kenniseconomie ter wereld te worden die duurzaam economisch kan groeien, onderbouwd door een kwantitatieve en kwalitatieve verbetering van de werkgelegenheid en door een grotere maatschappelijke cohesie” het nieuwe strategische doel is van de Europese Unie, zoals aangekondigd op de Europese Raad van Lissabon;

Het in Italië, overeenkomstig artikel 142 van het Koninklijk Besluit (R.D.) 31/08/1933 nr. 1592, verboden is om tegelijkertijd ingeschreven te staan bij verschillende universiteiten en verschillende instellingen van hoger onderwijs, verschillende faculteiten of scholen van een en dezelfde universiteit of dezelfde instelling of bij verschillende doctoraal of HBO-opleidingen van een en dezelfde faculteit of school;

Luidt de vraag of de Europese Commissie zich over deze verbodsbepaling kan uitspreken?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(10 oktober 2003)

Het verbod om tegelijkertijd ingeschreven te zijn bij verschillende instellingen voor hoger onderwijs, waar het geachte parlementslid naar verwijst, maakt deel uit van de organisatie van het onderwijssysteem en valt dus overeenkomstig artikel 149, lid 1, van het EG-Verdrag niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap, maar onder die van de lidstaten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/416 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/416

---

(2004/C 78 E/0437)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2672/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft:   Toewijzing van slots op luchthavens

Wanneer rondt de Commissie haar raadplegingen af over de beoogde wijzigingen van de verordening van 1993 betreffende de toewijzing van slots op communautaire luchthavens, wanneer verwacht zij haar voorstellen te publiceren en is zij voornemens ook aandacht te schenken aan het vraagstuk van grote luchtvaartmaatschappijen die historische rechten uitoefenen ten koste van de ontwikkeling van regionale luchthavens en de vrije mededinging tussen luchtvaartmaatschappijen?

Artikel 9 van de huidige verordening biedt lidstaten de mogelijkheid om slots te reserveren voor regionale verbindingen. Wat is het maximum- en het minimumpercentage slots dat op die manier op luchthavens in de gehele EU wordt gereserveerd, en in welke omstandigheden kan de Commissie optreden om te voorkomen dat op die manier slots worden toegewezen of daarop juist aan te dringen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 september 2003)

De Commissie heeft op 20 juni 2001 een voorstel aangenomen tot wijziging van de huidige regels voor de toewijzing van slots op luchthavens (1). Naar aanleiding van het advies van het Parlement in eerste lezing (2) heeft de Commissie op 7 november 2002 haar oorspronkelijke voorstel gewijzigd (3). Het is nu aan de Raad om een gemeenschappelijk standpunt over het voorstel te bepalen. De afronding van het overleg over de voorgestelde herzieningen hangt dus af van de vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt.

Zoals aangekondigd in de toelichting bij het oorspronkelijke voorstel, is de Commissie een onderzoek begonnen naar de effecten van verschillende slottoewijzingsplannen. Deze studie moet nog worden afgerond. Op basis van deze studie en verdere raadpleging van de industrie en de lidstaten, zal de Commissie bekijken hoe de slottoewijzingsregeling die op het beginsel van de „historische rechten” gebaseerd is, kan worden gewijzigd.

Wat de toepassing van artikel 9 van de huidige verordening (4) betreft, is er geen minimum- of maximumaantal slots vastgelegd dat een lidstaat op een volledig gecoördineerde luchthaven voor regionale verbindingen mag reserveren. De lidstaat moet de Commissie wel meedelen voor welke routes slots zijn gereserveerd. Deze regeling moet ervoor zorgen dat gereserveerde slots inderdaad overeenkomen met routes naar een afgelegen ontwikkelingsgebied en/of routes waarvoor openbare dienstverplichtingen zijn opgelegd.

---

(1)  PB C 270 E van 25.9.2001.

(2)  A5-0186/2002, rapporteur Stockmann van 10 juni 2002.

(3)  COM(2002) 623 def.

(4)  Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire luchthavens, PB L 14 van 22.1.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/416 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/416

---

(2004/C 78 E/0438)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2689/03

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   GSM roaming tarieven

Wellicht zijn vele vragen omtrent dit onderwerp reeds aan u voorgelegd. Aangezien ondanks eerdere pogingen er helaas nog steeds geen interne markt voor mobiele telefonie is gerealiseerd, richt ik mij wederom tot u met het volgende.

Veel mensen die tijdens een verblijf in het buitenland gebruik hebben gemaakt van hun mobiele telefoon worden later geconfronteerd met buitensporig hoge rekeningen als gevolg van grensoverschrijdend bellen. Vanwege het gebruik van een gastnetwerk worden door telecomoperators buitenproportioneel hoge „roaming” tarieven in rekening gebracht.

Met het oog op de te overbruggen geografische afstand kan en mag mobiel bellen vanuit bijvoorbeeld Zuid-Frankrijk naar Noord-Frankrijk technisch gezien niet duurder zijn dan mobiel bellen tussen twee nabijgelegen grensplaatsen in twee verschillende landen. Hieruit kan geconcludeerd worden dat de prijzen die consumenten moeten betalen om gebruik te maken van een buitenlands gastnetwerk allerminst marktconform zijn. Dit riekt naar misbruik van machtspositie door telecomoperators.

De verdere vervolmaking van de interne markt staat hoog op de politieke agenda. Aangezien mobiele telefonie alom als een dienst beschouwd wordt, is hier mijns inziens sprake van een distorsie van de werking van de interne markt.

| 1. | Is de Commissie bekend met de exorbitant hoge tarieven die door telecomoperators in rekening worden gebracht voor grensoverschrijdend mobiel bellen? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met de exorbitant hoge tarieven die door telecomoperators in rekening worden gebracht voor grensoverschrijdend mobiel bellen?

| 2. | Is de Commissie het met mij eens dat de gehanteerde prijzen niet marktconform zijn? Zo nee, waarop baseert de Commissie dat dan? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie het met mij eens dat de gehanteerde prijzen niet marktconform zijn? Zo nee, waarop baseert de Commissie dat dan?

| 3. | Is de Commissie voornemens een nader onderzoek in te stellen naar bovengenoemde verstoring van de interne markt? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens een nader onderzoek in te stellen naar bovengenoemde verstoring van de interne markt? Zo nee, waarom niet?

| 4. | Is de Commissie vervolgens bereid om hieromtrent op korte termijn actie te ondernemen, teneinde de werking van de interne markt als het gaat om grensoverschrijdend verkeer van mobiele telefoondiensten te optimaliseren? Zo ja, op welke termijn, zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie vervolgens bereid om hieromtrent op korte termijn actie te ondernemen, teneinde de werking van de interne markt als het gaat om grensoverschrijdend verkeer van mobiele telefoondiensten te optimaliseren? Zo ja, op welke termijn, zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(1 december 2003)

Op gezette tijden publiceert de Commissie rapporten over de tarieven die door telecommunicatie-exploitanten in de Europese Unie worden toegepast. Het laatste rapport is beschikbaar op het volgende internetadres: (http://europa.eu.int/information_society/topics/telecoms/regulatory/studies/documents/tariff_report_2002_12.pdf).

In het kader van onderzoeken betreffende de toepassing van mededingingsregels van het EG-Verdrag wint de Commissie bovendien op dit ogenblik informatie in over de hoogte van de tarieven voor mobiele oproepen binnen de Europese Unie. De analyse van de tarieven en de kosten van de telecommunicatie-exploitanten voor internationale mobiele oproepen, inclusief die in het kader van internationale roaming, vormen een onderdeel van deze onderzoeken.

Juist het feit dat verscheidene onderzoeken lopen, wijst erop dat de Commissie vastbesloten is ervoor te zorgen dat telecommunicatie-exploitanten de mededingingsregels volledig naleven. Tariefverschillen tussen binnenlandse oproepen op een nationale markt zoals Frankrijk en grensoverschrijdende oproepen zijn evenwel niet noodzakelijk strijdig met de mededingingsregels. Dit geldt zeker wanneer de kosten van netwerkexploitanten uiteenlopen, wat het geval is bij nationale oproepen en oproepen binnen de Europese Unie.

Aan deze onderzoeken is een hoge prioriteit toegekend, onder meer als gevolg van de talrijke klachten en de bezorgdheid van consumentenverenigingen. De Commissie is inderdaad voornemens een eind te maken aan elke inbreuk op de mededingingsregels, indien blijkt dat de hoogte van de onderzochte tarieven hiermee strijdig is. Zij wijst er echter op dat met een onderzoek niet vooruitgelopen wordt op de uiteindelijke conclusies van de Commissie. Tevens doet een onderzoek niets af aan het recht op verweer van de partijen. Zoals gebruikelijk is bij lopende zaken betreffende de toepassing van mededingingsregels, kan de Commissie dus geen verder commentaar geven over de hoogte van de tarieven waarnaar het geachte parlementslid verwijst en kan ze hierover geen toelichting verschaffen.

In principe moet op basis van het resultaat van de onderzoeken worden overwogen welke maatregelen de Commissie kan nemen. Mocht blijken dat de mededingingsregels niet geschikt zijn, dan zal de Commissie onderzoeken welke alternatieve maatregelen mogelijk zijn.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/418 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/418

---

(2004/C 78 E/0439)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2711/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Vrije nicotine

Amerikaanse wetenschappers van de universiteit van Oregon (Oregon Health and Science University) hebben het gehalte aan vrije nicotine in sigaretten gemeten. De tabaksindustrie weigerde tot dusver deze cijfers openbaar te maken. De vrije nicotine zorgt voor de verslaving aan sigaretten. Hoe hoger het gehalte aan vrije nicotine, hoe sneller de roker zijn nicotine-kick krijgt. Volgens de onderzoekers zijn sommige merken tot twintig keer meer verslavend dan andere. Het Amerikaanse merk American Spirit bevatte bijvoorbeeld 36 procent vrije nicotine. Het sigarettenmerk Marlboro bevatte 10 procent vrije nicotine, Gauloises Blondes 7,5 procent en in een Camel-sigaret vonden de onderzoekers 2,7 procent vrije nicotine.

Is de Commissie op de hoogte van dit onderzoek?

Wat is de conclusie die de Commissie uit de nieuwe gegevens van dit onderzoek trekt?

Wat vindt de Commissie van het Nederlandse voorstel om tabaksfabrikanten te verplichten al hun ingrediënten openbaar te maken? Steunt de Commissie voorstellen om op de verpakking van een sigarettenpak te vermelden welke ingrediënten verslavend zijn?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 oktober 2003)

Ja, het is de Commissie bekend dat de tabaksindustrie doorgaat met het zoeken naar nieuwe ingrediënten en additieven voor tabaksproducten om deze nog verslavender te maken.

Dit probleem komt aan de orde in Richtlijn 2001/37/EG van het Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten (Richtlijn Tabaksproducten) (1). De bepalingen van de richtlijn hebben betrekking op de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde problemen.

Om te beginnen bepaalt artikel 12 van de richtlijn dat de Commissie wordt verzocht om bij het Parlement en Raad een voorstel voor een gemeenschappelijke lijst van voor tabaksproducten toegestane ingrediënten in te dienen, onder meer rekening houdend met het gevaar van afhankelijkheid. Dit voorstel moet voor eind 2004 worden ingediend.

Ten tweede zal de Commissie volgens artikel 11 bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag indienen over de toepassing van deze richtlijn. Dit verslag moet onder andere een evaluatie bevatten van de verslavende effecten van die ingrediënten welke afhankelijkheid in de hand werken. Het eerste verslag moet voor eind 2004 worden uitgebracht.

Ten derde moeten de lidstaten op grond van artikel 6 de producenten en importeurs van tabaksproducten verplichten een lijst in te dienen van alle ingrediënten, met opgave van de hoeveelheden, die voor de productie van die tabaksproducten worden gebruikt, opgesplitst naar merk en type. De lidstaten zorgen voor de verspreiding van deze informatie teneinde de consumenten te informeren. Daarbij dient het fabrieksgeheim beschermd te worden.

Ten vierde moeten sigarettenpakjes volgens artikel 5 de gehalten aan teer, nicotine en koolmonoxide vermelden. De vraag welk soort informatie inzake ingrediënten op sigarettenpakjes moet worden aangebracht, is zeer controversieel gezien onder andere het feit dat er meer dan 600 verschillende ingrediënten in een sigaret voorkomen. De Commissie is voornemens de situatie zorgvuldig te bestuderen alvorens een voorstel in te dienen voor een gemeenschappelijke lijst van voor tabaksproducten toegestane ingrediënten.

Ten slotte wil de Commissie het geachte parlementslid erop wijzen dat ook het Raamverdrag inzake de controle op tabak (FCTC) op dit punt bepalingen bevat die sterk lijken op die van de Richtlijn Tabaksproducten.

---

(1)  PB L 194 van 18.7.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/419 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/419

---

(2004/C 78 E/0440)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2716/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Radardetectoren

Op de Europese markt zijn allerlei verkliksystemen voor snelheidscontroles te koop. Zo is er de Britse Roadpilot, een nieuwe hightech-GPS-ontvanger, die automobilisten waarschuwt wanneer ze een onbemande camera naderen en zegt of men snelheid moet minderen of niet. In tegenstelling tot alle andere flitspaaldetectoren is de Roadpilot in lidstaat België niet verboden, omdat hij geen politieradars detecteert, wat illegaal is in België. Maar Belgen kunnen wel politieradardetectoren aanschaffen in buurland Nederland, waar deze wel weer legaal zijn. Het gevolg is dat heel wat automobilisten met radarverkliksystemen rondrijden.

Verkeersspecialisten wijzen op de gevaren van deze verkliksystemen. Zij merken op dat er chauffeurs zijn die bij een signaal bruusk remmen en na het passeren van een flitspaal opnieuw vol gas geven.

Wat is de houding van de Commissie tegenover radardetectoren?

Is de Commissie op de hoogte van het verkoopsucces van deze verkliksystemen?

Deelt ze de mening dat radardetectoren gevaarlijk zijn voor de verkeersveiligheid?

Is ze van plan hierover Europese regels op te stellen?

Aanvullend antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(20 januari 2004)

De Commissie is het eens met de verkeersveiligheidsdeskundigen die het risico van bruusk remmen door het gebruik van radardetectoren benadrukken. Bovendien kunnen deze detectoren de werking van radarapparatuur voor snelheidscontrole, die juist de verkeersveiligheid moeten verhogen, belemmeren of verstoren. Mensen die dergelijke detectoren gebruiken, zijn meestal niet degenen die zich aan de snelheidsbeperkingen houden. Ze willen weten wanneer ze een boete kunnen oplopen, zodat ze tussen de snelheidscontroles snel kunnen blijven rijden. Overmatige snelheid is de belangrijkste oorzaak van verkeersongevallen — ongeveer een derde van alle dodelijke en ernstige ongevallen wordt veroorzaakt door hardrijders.

De radardetectiesystemen die legaal in Nederland verkrijgbaar zijn, zijn systemen die de bestuurder waarschuwen voor radarapparatuur waarmee de snelheid wordt gecontroleerd. De Nederlandse regering heeft echter een wetsontwerp bij het parlement ingediend om het gebruik van dergelijke systemen te verbieden, aangezien het gebruik van systemen die de snelheidscontroles verstoren door het uitzenden van radarsignalen wel al verboden is.

Wat het commerciële succes van deze in Nederland beschikbare radardetectoren betreft, wordt geschat dat zeker honderdduizenden bestuurders, waarvan de meesten voor beroepsdoeleinden rijden, momenteel dergelijke systemen gebruiken.

Om al die redenen vindt de Commissie radardetectiesystemen die waarschuwen voor snelheidscontroles gevaarlijk voor de verkeersveiligheid. In haar recent gepubliceerde aanbeveling inzake de handhaving van de verkeersveiligheid (1) beveelt zij onder andere aan dat lidstaten erop toezien dat sancties voor overmatige snelheid, dronken rijden en het niet dragen van de veiligheidsgordel doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend moeten zijn en dat daden die bij dergelijke overtredingen de handhaving van de verkeersveiligheid willen verstoren of omzeilen volgens dezelfde principes moeten worden bestraft (Aanbeveling 8). De Commissie is van oordeel dat het gebruik van radardetectoren bij snelheidscontroles onder deze aanbeveling valt, aangezien handhaving van de verkeersveiligheid wordt omzeild. Indien de verkeersveiligheid onvoldoende verbetert in de drie jaar na publicatie van deze aanbeveling, die tot doel heeft het aantal verkeersslachtoffers in de Unie tegen 2010 met 50 % te verminderen, heeft de Commissie zich voorgenomen een voorstel voor een richtlijn in te dienen om die 50 % -norm te bereiken.

---

(1)  COM(2003) 628 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/420 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/420

---

(2004/C 78 E/0441)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2722/03

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(3 september 2003)

Betreft:   Toepassing van verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand

Grote gebieden in het zuiden van de Europese Unie zijn in de afgelopen zomer zwaar getroffen door niet in de hand te houden branden. De looptijd van bovengenoemde verordening (EEG) nr. 2158/92 (1) van de Raadvan 23 juli 1992 is negen maanden geleden verstreken. Kan de Commissie een overzicht geven van de uitvoering van de vastleggings- en betalingskredieten gedurende de looptijd van deze verordening? Bestaan er andere door de Gemeenschap gefinancierde maatregelen inzake het voorkomen van branden? Zo ja, welke zijn de vastleggings- en betalingskredieten voor dergelijke maatregelen?

Kan de Commissie tenminste voor de afgelopen vijf jaar een verdeling geven van de kredieten per lidstaat? Kan de Commissie voor Spanje een indeling per autonome regio geven, zowel voor wat betreft verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad als voor andere door de Gemeenschap gefinancierde maatregelen inzake het voorkomen van branden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 september 2003)

Zoals het geachte parlementslid aangeeft, is de looptijd van Verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand op 31 december 2002 verstreken.

In de elf jaar (1992-2002) van de toepassingsperiode van deze verordening hebben 798 afzonderlijke projecten en 18 nationale programma's communautaire medefinanciering mogelijk gemaakt ten bedrage van 263,6 miljoen euro, het totaalbedrag van de investeringen met betrekking tot acties ter bescherming van de bossen tegen brand van de zes lidstaten met brandgevaarlijke gebieden (Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal), op het gebied van informatiecampagnes en bestrijding van brandoorzaken, bewaking, aanleg van bospaden, brandgangen et bluswatervoorzieningen, opleiding van gespecialiseerd personeel en uitvoering van proefacties. De communautaire vastleggingskredieten bedroegen 123,6 miljoen euro, oftewel 47 % van de totale kosten, met een maximale bijdrage van 50% in zeer brandgevaarlijke gebieden en van 30% in matig brandgevaarlijke gebieden.

In de onderstaande tabel wordt de verdeling van de vastleggings- en betalingskredieten per lidstaat overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2158/92 in miljoen euro voor de periode 1992-2002 aangegeven.

| (in miljoen euro) |
| --- |
| Lidstaat | Vastleggingskredieten | Betalingskredieten |
| Duitsland | 6,4 | 3,3 |
| Griekenland | 25,2 | 20,3 |
| Spanje | 22,6 | 14,2 |
| Frankrijk | 23,5 | 14,4 |
| Italië | 24 | 7,5 |
| Portugal | 21,9 | 11,4 |
| Totaal | 123,6 | 71,1 |

(in miljoen euro)

Lidstaat

Vastleggingskredieten

Betalingskredieten

Duitsland

6,4

3,3

Griekenland

25,2

20,3

Spanje

22,6

14,2

Frankrijk

23,5

14,4

Italië

24

7,5

Portugal

21,9

11,4

Totaal

123,6

71,1

Slechts een deel van de acties ter bescherming van de bossen tegen brand werd echter gefinancierd in het kader van Verordening (EEG) nr. 2158/92.

De operationele programma's (EOGFL Oriëntatie) en de programma's voor plattelandsontwikkeling (EOGFL Garantie) van de structuurfondsen zijn namelijk goed voor een groot deel van de communautaire financiering voor acties ter voorkoming van bosbranden.

De hiervoor beschikbare kredieten zijn veel hoger en het communautaire steunpercentage kan oplopen tot 80% van de totale financieringen van bepaalde „doelstelling 1”— regio's.

Voor de structuurfondsen beschikt de Commissie over informatie met betrekking tot de kredietramingen voor de periode 2000-2006 en de begrotingsuitvoeringen van de periode 2000- eerste halfjaar 2003.

Deze informatie heeft niet alleen betrekking op de acties ter voorkoming van bosbranden, maar op alle in artikel 30 van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (2) bedoelde steun die onder „bosbouw” valt, behoudens bebossing van landbouwgrond, operationele programma's en programma's voor plattelandsontwikkeling.

De gerealiseerde bosacties behoudens bebossing hebben evenwel, in het kader van de genoemde programma's voor zeer en matig brandgevaarlijke gebieden, voor een belangrijk deel betrekking op het voorkomen van de bosbranden.

De rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat van het Parlement toegezonden tabellen geven voor Spanje per autonome gemeenschap:

| — | de verdeling van de vastgelegde kredieten of de kredietramingen voor de periode 2000-2006 (2000-2002 voor Verordening (EEG) nr. 2158/92), |
| --- | --- |

—

de verdeling van de vastgelegde kredieten of de kredietramingen voor de periode 2000-2006 (2000-2002 voor Verordening (EEG) nr. 2158/92),

| — | de verdeling van de betalingskredieten of de kredietbestedingen voor de periode 2000- eerste halfjaar 2003. |
| --- | --- |

—

de verdeling van de betalingskredieten of de kredietbestedingen voor de periode 2000- eerste halfjaar 2003.

Er zij op gewezen dat het grootste deel van de in het kader van Verordening (EEG) nr. 2158/92 aan Spanje toegekende kredieten betrekking had op door het ministerie van Milieu ingevoerde maatregelen met een nationaal karakter (informatie- en bewustmakingscampagnes, bewaking van het grondgebied).

In tegenstelling tot de structuurfondsen, en zoals ook geldt voor de andere lidstaten waarop deze verordening van toepassing is, was publieke medefinanciering niet verplicht en kon een particuliere financiële steunmaatregel voldoende zijn.

Het geachte parlementslid zal constateren dat de Spaanse regio's er massaal voor hebben gekozen om gebruik te maken van de structuurfondsen. Alleen Baskenland heeft in belangrijker mate van Verordening (EEG) nr. 2158/92 gebruikgemaakt.

---

(1)  PB L 217 van 31.7.1992, blz. 3.

(2)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/421 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/421

---

(2004/C 78 E/0442)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2746/03

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Overtredingen van de Europese regels inzake de speciale beschermingszones en de gebieden van communautair belang, alsmede het gebruik van Europese subsidies voor de herbebossing van het gebied Alta Murgia (Bari)

Gezien de volgende feiten:

| — | De Italiaanse minister van Milieuzaken heeft bij ministerieel besluit d.d. 24 december 1998 het gebied Alta Murgia, dat dicht bebost is, aangewezen als „gebied van communautair belang” (richtlijn 92/93/EEG (1)) en „speciale beschermingszone” (richtlijn 79/409/EEG (2)). Voor de toepassing van richtlijn 92/93 is in het presidentieel besluit nr. 357 van 8 september 1997 een speciale commissie voorzien voor de milieu-effectbeoordeling van projecten in de gebieden van communautair belang. |
| --- | --- |

—

De Italiaanse minister van Milieuzaken heeft bij ministerieel besluit d.d. 24 december 1998 het gebied Alta Murgia, dat dicht bebost is, aangewezen als „gebied van communautair belang” (richtlijn 92/93/EEG (1)) en „speciale beschermingszone” (richtlijn 79/409/EEG (2)). Voor de toepassing van richtlijn 92/93 is in het presidentieel besluit nr. 357 van 8 september 1997 een speciale commissie voorzien voor de milieu-effectbeoordeling van projecten in de gebieden van communautair belang.

| — | Het milieu van het gebied Alta Murgia wordt ernstig aangetast door illegale steengroeves die zonder vergunning ofwel via illegale procedures van de afdeling mijnbouw van de regio Apulië zijn geopend, in strijd met de in het presidentieel besluit d.d. 12 april 1996 voorziene milieu-effectrapportages en verklaringen volgens welke er geen bezwaar bestaat vanuit landschappelijk en milieuoogpunt. |
| --- | --- |

—

Het milieu van het gebied Alta Murgia wordt ernstig aangetast door illegale steengroeves die zonder vergunning ofwel via illegale procedures van de afdeling mijnbouw van de regio Apulië zijn geopend, in strijd met de in het presidentieel besluit d.d. 12 april 1996 voorziene milieu-effectrapportages en verklaringen volgens welke er geen bezwaar bestaat vanuit landschappelijk en milieuoogpunt.

| — | De regio Apulië is het bosgebied Alta Murgia aan het veranderen in een gebied van tufsteenwinning. Vervolgens wil de regio, na de steengroeves in strijd met de Italiaanse en Europese regelgeving met allerlei afval te hebben opgevuld, het gebied transformeren in akkerland voor intensieve zaadteelt, hetgeen milieubederf en risico's voor de volksgezondheid met zich meebrengt. |
| --- | --- |

—

De regio Apulië is het bosgebied Alta Murgia aan het veranderen in een gebied van tufsteenwinning. Vervolgens wil de regio, na de steengroeves in strijd met de Italiaanse en Europese regelgeving met allerlei afval te hebben opgevuld, het gebied transformeren in akkerland voor intensieve zaadteelt, hetgeen milieubederf en risico's voor de volksgezondheid met zich meebrengt.

| — | Hoewel de regio Apulië dit gebied in 1997 bij regionale wet nr. 19 tot landschappelijk beschermd gebied heeft verklaard, staat zij nu op het punt een wet uit te vaardigen die voorziet in straffeloosheid voor degenen die verantwoordelijk zijn voor milieudelicten, in strijd met de Italiaanse en Europese regels. |
| --- | --- |

—

Hoewel de regio Apulië dit gebied in 1997 bij regionale wet nr. 19 tot landschappelijk beschermd gebied heeft verklaard, staat zij nu op het punt een wet uit te vaardigen die voorziet in straffeloosheid voor degenen die verantwoordelijk zijn voor milieudelicten, in strijd met de Italiaanse en Europese regels.

| — | Het Hof van Cassatie van de Italiaanse staat heeft verklaard dat ingeval van schendingen van beschermde gebieden artikel 30 van wet nr. 394 van 6 december 1991 moet worden toegepast. |
| --- | --- |

—

Het Hof van Cassatie van de Italiaanse staat heeft verklaard dat ingeval van schendingen van beschermde gebieden artikel 30 van wet nr. 394 van 6 december 1991 moet worden toegepast.

| — | In januari 2001 heeft de „Vereniging van Groenen voor milieu en samenleving” in het kader van haar milieubeschermingsactiviteiten vastgesteld dat in het gebied Alta Murgia sprake is van ernstige schade aan fauna en flora en van overtredingen van wetsbesluit nr. 22/97 houdende toepassing van richtlijn 91/156/EEG (3) betreffende afvalstoffen, richtlijn 91/689/EEG (4) betreffende gevaarlijke afvalstoffen en richtlijn 94/62/EG (5) betreffende verpakking en verpakkingsafval. Zij heeft hierover klachten ingediend bij het parket van Trani (Bari). |
| --- | --- |

—

In januari 2001 heeft de „Vereniging van Groenen voor milieu en samenleving” in het kader van haar milieubeschermingsactiviteiten vastgesteld dat in het gebied Alta Murgia sprake is van ernstige schade aan fauna en flora en van overtredingen van wetsbesluit nr. 22/97 houdende toepassing van richtlijn 91/156/EEG (3) betreffende afvalstoffen, richtlijn 91/689/EEG (4) betreffende gevaarlijke afvalstoffen en richtlijn 94/62/EG (5) betreffende verpakking en verpakkingsafval. Zij heeft hierover klachten ingediend bij het parket van Trani (Bari).

| — | Dit parket heeft zich ertoe verplicht de legaliteit te herstellen door middel van strafvervolging door zich te beroepen op kaderbesluit 2003/80/JBZ (6) van de Raad van 27 januari 2003 inzake de bescherming van het milieu door middel van het strafrecht. |
| --- | --- |

—

Dit parket heeft zich ertoe verplicht de legaliteit te herstellen door middel van strafvervolging door zich te beroepen op kaderbesluit 2003/80/JBZ (6) van de Raad van 27 januari 2003 inzake de bescherming van het milieu door middel van het strafrecht.

| — | Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft zich reeds over deze kwestie uitgesproken in de arresten C-143/02 en C 378/01 van 20 maart 2003. |
| --- | --- |

—

Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft zich reeds over deze kwestie uitgesproken in de arresten C-143/02 en C 378/01 van 20 maart 2003.

Kan de Commissie mededelen:

| 1. | Of de regio Apulië subsidies heeft ontvangen, en zo ja in welke omvang, voor de herbebossing van het gebied Alta Murgia? |
| --- | --- |

1.

Of de regio Apulië subsidies heeft ontvangen, en zo ja in welke omvang, voor de herbebossing van het gebied Alta Murgia?

| 2. | Of zij van plan is om de aan de regio Apulië toegewezen Life-subsidies voorlopig te bevriezen in het licht van bovenstaande uiteenzetting? |
| --- | --- |

2.

Of zij van plan is om de aan de regio Apulië toegewezen Life-subsidies voorlopig te bevriezen in het licht van bovenstaande uiteenzetting?

| 3. | Of zij van mening is dat er reden bestaat een inbreukprocedure jegens te Italiaanse staat in te leiden? |
| --- | --- |

3.

Of zij van mening is dat er reden bestaat een inbreukprocedure jegens te Italiaanse staat in te leiden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 oktober 2003)

| 1. | Wat het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) betreft, neemt de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw in de regio Apulië deel aan de medefinanciering van het plan voor plattelandsontwikkeling voor de periode 2000/2006, dat bij beschikking nr. C(2001)479 van de Commissie van 2 maart 2001 is goedgekeurd. In het kader van dit programma is onder andere voorzien in de maatregel met betrekking tot de bebossing van landbouwgronden. Het plan voor plattelandsontwikkeling heeft betrekking op het hele regionale grondgebied, waarbij, in het kader van onder andere de maatregel inzake de bebossing van de landbouwgronden, voorrang wordt verleend aan de gebieden van communautair belang (GCB), en speciale beschermingszones (SBZ) en andere beschermde zones. Voor de periode 2000-2006 is een bedrag van 11 miljoen euro aan medefinanciering uit de afdeling Garantie van het EOGFL uitgetrokken voor deze maatregel. De landbouwers van Alta Murgia konden en kunnen projecten indienen in het kader van deze maatregel.
  De afdeling Oriëntatie van het EOGFL neemt deel aan de medefinanciering van het regionale operationele programma (ROP) en van het communautair initiatiefprogramma Leader+ voor de periode 2000-2006.
  Wat het regionale operationele programma betreft, dat is goedgekeurd bij besluit nr. C(2000)2349 van de Commissie van 8 augustus 2000, voorziet de regio Apulië in het kader van maatregel 1.7 in bebossings-en herbebossingsactiviteiten van de bosgebieden, onder andere met het oog op milieudoelstellingen. Ook voor dit programma, waarvan de maatregel in kwestie betrekking heeft op het hele regionale grondgebied, maar met voorrang voor de GCB en SBZ en andere beschermde zones, kunnen de bosbouwers en andere begunstigden van de steun in Alta Murgia bebossingsprojecten voorleggen in het kader van aanbestedingen door de regio. Voor deze maatregel is een bedrag voorzien van 31 miljoen euro aan medefinanciering uit het EOGFL.
  Wat het communautair initiatiefprogramma Leader+ voor de periode 2000-2006 betreft, dat bij beschikking nr. C(2002) 171 van de Commissie van 29 januari 2002 is goedgekeurd, is ten gunste van de bebossing in de regio Apulië niet voorzien in enige specifieke medefinanciering uit de afdeling Oriëntatie van het EOGFL.
  De Commissie heeft de genoemde programma's goedgekeurd nadat zij deze aan de geldende communautaire bepalingen heeft getoetst. De lidstaten — op het meest passend geachte geografische niveau — zijn bevoegd voor het beheer ervan. De tenuitvoerlegging van de programma's is een zaak van de bevoegde nationale en/of regionale autoriteiten. Dit laatste omvat onder meer de selectie van projecten van potentiële begunstigden die aan de subsidiabiliteitscriteria voldoen en een bijstandsaanvraag indienen. De Commissie wordt over de wijze waarop het fonds wordt gebruikt, geïnformeerd via de uitvoerings-verslagen van de desbetreffende programma's en via haar deelname aan de toezichtcomités. De verstrekte gegevens in de vorm van financiële en fysieke toezichtindicatoren, evenals de evaluatie-onderdelen, hebben geen betrekking op de specifieke zones zoals Alta Murgia, noch op individuele steundossiers, waarvoor de Commissie overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel niet bevoegd is.
  De Commissie verzoekt het geachte parlementslid derhalve uit zich te wenden tot de regio Apulië, Raad voor de Landbouw, voor alle gegevens die betrekking hebben op financiële bedragen die bestemd zijn voor de specifieke zone van Alta Murgia ten gunste van de bebossing in het kader van de bovengenoemde programma's. |
| --- | --- |

1.

Wat het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) betreft, neemt de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw in de regio Apulië deel aan de medefinanciering van het plan voor plattelandsontwikkeling voor de periode 2000/2006, dat bij beschikking nr. C(2001)479 van de Commissie van 2 maart 2001 is goedgekeurd. In het kader van dit programma is onder andere voorzien in de maatregel met betrekking tot de bebossing van landbouwgronden. Het plan voor plattelandsontwikkeling heeft betrekking op het hele regionale grondgebied, waarbij, in het kader van onder andere de maatregel inzake de bebossing van de landbouwgronden, voorrang wordt verleend aan de gebieden van communautair belang (GCB), en speciale beschermingszones (SBZ) en andere beschermde zones. Voor de periode 2000-2006 is een bedrag van 11 miljoen euro aan medefinanciering uit de afdeling Garantie van het EOGFL uitgetrokken voor deze maatregel. De landbouwers van Alta Murgia konden en kunnen projecten indienen in het kader van deze maatregel.

De afdeling Oriëntatie van het EOGFL neemt deel aan de medefinanciering van het regionale operationele programma (ROP) en van het communautair initiatiefprogramma Leader+ voor de periode 2000-2006.

Wat het regionale operationele programma betreft, dat is goedgekeurd bij besluit nr. C(2000)2349 van de Commissie van 8 augustus 2000, voorziet de regio Apulië in het kader van maatregel 1.7 in bebossings-en herbebossingsactiviteiten van de bosgebieden, onder andere met het oog op milieudoelstellingen. Ook voor dit programma, waarvan de maatregel in kwestie betrekking heeft op het hele regionale grondgebied, maar met voorrang voor de GCB en SBZ en andere beschermde zones, kunnen de bosbouwers en andere begunstigden van de steun in Alta Murgia bebossingsprojecten voorleggen in het kader van aanbestedingen door de regio. Voor deze maatregel is een bedrag voorzien van 31 miljoen euro aan medefinanciering uit het EOGFL.

Wat het communautair initiatiefprogramma Leader+ voor de periode 2000-2006 betreft, dat bij beschikking nr. C(2002) 171 van de Commissie van 29 januari 2002 is goedgekeurd, is ten gunste van de bebossing in de regio Apulië niet voorzien in enige specifieke medefinanciering uit de afdeling Oriëntatie van het EOGFL.

De Commissie heeft de genoemde programma's goedgekeurd nadat zij deze aan de geldende communautaire bepalingen heeft getoetst. De lidstaten — op het meest passend geachte geografische niveau — zijn bevoegd voor het beheer ervan. De tenuitvoerlegging van de programma's is een zaak van de bevoegde nationale en/of regionale autoriteiten. Dit laatste omvat onder meer de selectie van projecten van potentiële begunstigden die aan de subsidiabiliteitscriteria voldoen en een bijstandsaanvraag indienen. De Commissie wordt over de wijze waarop het fonds wordt gebruikt, geïnformeerd via de uitvoerings-verslagen van de desbetreffende programma's en via haar deelname aan de toezichtcomités. De verstrekte gegevens in de vorm van financiële en fysieke toezichtindicatoren, evenals de evaluatie-onderdelen, hebben geen betrekking op de specifieke zones zoals Alta Murgia, noch op individuele steundossiers, waarvoor de Commissie overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel niet bevoegd is.

De Commissie verzoekt het geachte parlementslid derhalve uit zich te wenden tot de regio Apulië, Raad voor de Landbouw, voor alle gegevens die betrekking hebben op financiële bedragen die bestemd zijn voor de specifieke zone van Alta Murgia ten gunste van de bebossing in het kader van de bovengenoemde programma's.

| 2. | In het kader van het huidige LIFE III-programma behoren projecten tot de verantwoordelijkheid van individuele begunstigden, niet van een regio. Het is niet mogelijk om financiering ongedifferentieerd voor alle begunstigden in een regio te bevriezen. Financiering kan alleen worden ingetrokken indien een begunstigde inbreuk maakt op de communautaire regelgeving. De regio Apulië is momenteel geen LIFE-begunstigde: inbreuk op de communautaire regelgeving in de regio kan echter in overweging worden genomen ingeval de regio zelf in de ronde 2004 een LIFE-project zou voorstellen. Dit is de laatste ronde van het LIFE III-programma, dat op 31 december 2004 afloopt. |
| --- | --- |

2.

In het kader van het huidige LIFE III-programma behoren projecten tot de verantwoordelijkheid van individuele begunstigden, niet van een regio. Het is niet mogelijk om financiering ongedifferentieerd voor alle begunstigden in een regio te bevriezen. Financiering kan alleen worden ingetrokken indien een begunstigde inbreuk maakt op de communautaire regelgeving. De regio Apulië is momenteel geen LIFE-begunstigde: inbreuk op de communautaire regelgeving in de regio kan echter in overweging worden genomen ingeval de regio zelf in de ronde 2004 een LIFE-project zou voorstellen. Dit is de laatste ronde van het LIFE III-programma, dat op 31 december 2004 afloopt.

| 3. | De Commissie heeft een klacht geregistreerd over de door het geachte parlementslid naar voren gebrachte kwesties, inzake incorrecte toepassing van de Richtlijnen 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand en 92/43/EEG (7) inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. Deze klacht wordt momenteel bestudeerd.
  De door het geachte parlementslid verstrekte informatie, is toegevoegd aan het dossier van bovengenoemde klacht.
  Indien de Commissie tot de conclusie komt dat het Gemeenschapsrecht in dit specifieke geval wordt geschonden, zal zij als hoedster van het Verdrag niet aarzelen alle noodzakelijke maatregelen te treffen, met inbegrip van inbreukprocedures uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag, om naleving van geldend Gemeenschapsrecht te waarborgen. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft een klacht geregistreerd over de door het geachte parlementslid naar voren gebrachte kwesties, inzake incorrecte toepassing van de Richtlijnen 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand en 92/43/EEG (7) inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. Deze klacht wordt momenteel bestudeerd.

De door het geachte parlementslid verstrekte informatie, is toegevoegd aan het dossier van bovengenoemde klacht.

Indien de Commissie tot de conclusie komt dat het Gemeenschapsrecht in dit specifieke geval wordt geschonden, zal zij als hoedster van het Verdrag niet aarzelen alle noodzakelijke maatregelen te treffen, met inbegrip van inbreukprocedures uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag, om naleving van geldend Gemeenschapsrecht te waarborgen.

---

(1)  PB L 338 van 23.11.1992, blz. 40.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(3)  PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.

(4)  PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.

(5)  PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.

(6)  PB L 29 van 5.2.2003, blz. 55.

(7)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/423 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/423

---

(2004/C 78 E/0443)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2771/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Europese middelen voor het Enable-project

Een vertegenwoordiger van Dementia Voice, een partner in het door de EG gefinancierde Enable-project, heeft zich bezorgd getoond over de tekorten die het centrum heeft opgelopen ten gevolge van het feit dat het nog niet alle Europese middelen heeft ontvangen. Ondanks het feit dat het centrum al zijn stukken voor de uiterste termijn van juni dit jaar heeft ingediend, heeft de Commissie laten weten dat het project nog niet verwerkt is en dat Dementia Voice tot het najaar moet wachten. Momenteel is er een tekort op dit project van ongeveer 8 000 GBP dat in de jaarrekening zal worden opgevoerd en een nadelige uitwerking op de aanvragen van andere financiële middelen kan hebben.

Wat is de Commissie voornemens te doen om de regeling inzake de betaling van tekorten te verbeteren, die het momenteel voor kleine, maar innoverende projecten en organisaties moeilijk maakt om rond te komen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(29 oktober 2003)

Wat het project in kwestie betreft, heeft betaling van de in aanmerking komende kosten aan de leidinggevende projectcoördinator plaatsgevonden.

De Commissie streeft er voortdurend naar haar prestaties te verbeteren. In dit verband en gelet op de versterkte controles die zijn ingevoerd in de context van de hervorming en de nieuwe financiële circuits, neemt de Commissie uitgebreide maatregelen om een efficiënte uitbetaling aan projecten te garanderen, zowel waar het gaat om menselijke hulpbronnen (alle vacatures die betrekking hebben op financieel beheer en betalingen worden door de diensten gestaag ingevuld: van de 16 vacatures is er slechts één nog niet ingevuld) als waar het gaat om rationalisering van het financieel beheer (enkele toegepaste maatregelen: intensieve opleiding op de werkplek, naast de standaardvereisten; strikte handhaving van termijnen, zowel intern als extern, d.w.z. termijnen voor coördinatoren).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/424 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/424

---

(2004/C 78 E/0444)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2772/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Hoogte van de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering voor kleine verzekeringsfirma's

Is de Commissie voornemens de aanzet te geven tot lagere Europese grenzen inzake de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering? Een van de inwoners van mijn kiesdistrict is bezorgd over de hoogte van de dekking ten belope van 1 miljoen euro die hij als kleine verzekeringsfirma moet betalen.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 oktober 2003)

Het geachte parlementslid verwijst heel waarschijnlijk naar Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (1). Door die richtlijn zal een juridische regeling tot stand worden gebracht waardoor een hoog niveau van professionalisme voor verzekeringstussenpersonen wordt bereikt en de voorschriften inzake aan de klanten te verstrekken informatie worden aangescherpt. Daardoor zullen de klanten beter worden beschermd.

De richtlijn bepaalt dat verzekeringstussenpersonen bij een bevoegde autoriteit in hun lidstaat van herkomst in een register moeten worden ingeschreven, op voorwaarde dat zij voldoen aan strenge vereisten inzake bekwaamheid, betrouwbaarheid, dekking tegen beroepsaansprakelijkheid en, wanneer de verzekeringstussenpersonen financiële middelen van hun klanten beheren, de nodige financiële draagkracht.

De richtlijn vereist dat verzekeringstussenpersonen in het bezit zijn van een beroepsaansprakelijkheidsverzekering die het gehele grondgebied van de Gemeenschap dekt, of een andere vergelijkbare garantie voor aansprakelijkheid wegens beroepsnalatigheid, voor een bedrag van ten minste 1 000 000 EUR, van toepassing per schadegeval, en in het totaal 1 500 000 EUR per jaar voor alle schadegevallen. Die verzekering of financiële garantie is niet vereist wanneer een verzekeringsonderneming, herverzekeringsonderneming of andere onderneming in naam waarvan de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon handelt, volledig aansprakelijk is voor het handelen van de tussenpersoon (overeenkomstig artikel 4, lid 3, van de richtlijn).

Zodra de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon in zijn lidstaat van herkomst is geregistreerd, kan hij uit hoofde van de vrijheid van vestiging en de vrijheid van dienstverrichting in de gehele Gemeenschap zijn werkzaamheden uitoefenen.

De richtlijn moet per 15 januari 2005 door de lidstaten worden toegepast.

---

(1)  PB L 9 van 15.1.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/425 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/425

---

(2004/C 78 E/0445)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2779/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 september 2003)

Betreft:   Uitbreiding van het vervoer van poststukken en goederen per spoor in Duitsland en stimulansen om in andere lidstaten hetzelfde te doen

| 1. | Is het de Commissie bekend dat in verschillende lidstaten het vervoer van grote hoeveelheden post over de lange afstand per trein is of wordt beëindigd, dat de speciale treinen voor postvervoer worden gesloopt en dat vrachtauto's dit vervoer overnemen, maar dat in Duitsland het bedrijf Deutsche Post, dat tot nu toe alleen het postvervoer tussen Hamburg en München per trein deed plaatsvinden, dit nu ook gaat doen tussen Keulen en Berlijn en op andere trajecten, mede omdat vrachtauto's heffingen moeten gaan betalen voor het gebruik van de snelwegen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat in verschillende lidstaten het vervoer van grote hoeveelheden post over de lange afstand per trein is of wordt beëindigd, dat de speciale treinen voor postvervoer worden gesloopt en dat vrachtauto's dit vervoer overnemen, maar dat in Duitsland het bedrijf Deutsche Post, dat tot nu toe alleen het postvervoer tussen Hamburg en München per trein deed plaatsvinden, dit nu ook gaat doen tussen Keulen en Berlijn en op andere trajecten, mede omdat vrachtauto's heffingen moeten gaan betalen voor het gebruik van de snelwegen?

| 2. | Heeft de Commissie er tevens kennis van genomen dat in sommige lidstaten de nationale spoorwegbedrijven het aanvullend goederenvervoer per vrachtauto (zoals voorheen in Nederland verzorgd door Van Gend en Loos) hebben afgestoten naar andere bedrijven, maar dat in Duitsland Deutsche Bahn inmiddels eigenaar is van de wegvervoersbedrijven Stinnes Logistics en Schenker, die hun activiteiten bundelen met DB-cargo, dat het goederenvervoer per spoor uitvoert en, na overname van dit vervoer in Nederland en Denemarken, voortaan optreedt onder de naam Railion? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie er tevens kennis van genomen dat in sommige lidstaten de nationale spoorwegbedrijven het aanvullend goederenvervoer per vrachtauto (zoals voorheen in Nederland verzorgd door Van Gend en Loos) hebben afgestoten naar andere bedrijven, maar dat in Duitsland Deutsche Bahn inmiddels eigenaar is van de wegvervoersbedrijven Stinnes Logistics en Schenker, die hun activiteiten bundelen met DB-cargo, dat het goederenvervoer per spoor uitvoert en, na overname van dit vervoer in Nederland en Denemarken, voortaan optreedt onder de naam Railion?

| 3. | Beschouwt de Commissie deze Duitse ontwikkelingen als een hoopvolle bijdrage aan haar streven om het in het recente verleden sterk gedaalde aandeel van het goederentransport per spoor te herstellen en duurzaam te vergroten? |
| --- | --- |

3.

Beschouwt de Commissie deze Duitse ontwikkelingen als een hoopvolle bijdrage aan haar streven om het in het recente verleden sterk gedaalde aandeel van het goederentransport per spoor te herstellen en duurzaam te vergroten?

| 4. | Wat onderneemt de Commissie om te stimuleren dat de Duitse voorbeelden, voor zover die leiden tot een versterkte positie van de spoorwegen bij het vervoer van post en goederen, navolging krijgen in andere lidstaten van de EU? Welke belemmeringen staan deze navolging nu nog in de weg en hoe worden deze weggenomen? |
| --- | --- |

4.

Wat onderneemt de Commissie om te stimuleren dat de Duitse voorbeelden, voor zover die leiden tot een versterkte positie van de spoorwegen bij het vervoer van post en goederen, navolging krijgen in andere lidstaten van de EU? Welke belemmeringen staan deze navolging nu nog in de weg en hoe worden deze weggenomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(4 november 2003)

De Commissie volgt de situatie van de spoorwegmarkt op de voet zoals is voorgeschreven bij Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (1). Zij verheugt zich over successen zoals door het geachte parlementslid worden vermeld, terwijl ze beslissingen van spoorwegondernemingen om diensten zoals internationaal passagiersvervoer of postdiensten stop te zetten betreurt. De recente successen in het goederenvervoer zijn het gevolg van ingrijpende veranderingen in de aanpak van het goederenvervoer door spoorwegondernemingen die nu met inzicht in de gehele vervoersketen en als een commercieel bedrijf optreden. Daarom voert de Commissie een beleid tot modenisering van het regelgevingskader zodat spoorwegondernemingen concurrerende nationale en internationale goederendiensten per spoor kunnen aanbieden. De Commissie is tevreden dat dit beleid vruchten afwerpt in sommige lidstaten en meer bepaald in die lidstaten die al nieuwe concurrentievoorwaarden tot stand hebben gebracht, zoals Duitsland en Nederland.

Het lijkt een logisch gevolg te zijn van de huidige vraagpatronen en consumentenbehoeften dat spoorwegondernemingen Europese bedrijfsstrategieën ontwikkelen waarbij logistieke diensten in het vervoersaanbod voor de consumenten worden geïntegreerd. Dat is in de eerste plaats hun verantwoordelijkheid.

De Commissie kan deze ontwikkeling alleen maar ondersteunen via de totstandbrenging van een gemeenschappelijk Europees regelgevingskader voor niet-discriminerende markttoegang, veiligheidsvoorschriften en interoperabiliteitseisen. Bovendien dragen Gemeenschapsfondsen bij tot de ontwikkeling van spoorweginfrastructuur die noodzakelijk is om concurrerende en klantgerichte spoorwegdiensten aan te bieden, in het bijzonder op het trans -Europese spoorwegnet.

---

(1)  PB L 75 van 15.3.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/426 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/426

---

(2004/C 78 E/0446)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2780/03

van António Campos (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Bosbranden in de Europese Unie

Dit jaar is een deel van de Unie getroffen door een ware golf van bosbranden. Voor mijn eigen land waren de gevolgen rampzalig.

De Commissie besteedt aanzienlijke bedragen aan plannen voor de bescherming van de bossen en aan bosbouwmaatregelen.

Zij beschikt eveneens over een communautair systeem voor informatie over bosbranden.

In dat opzicht wilde ik de Commissie het volgende vragen:

| 1. | Welke boomsoorten en welke gebieden zijn de laatste jaren in alle lidstaten het ergst door brand getroffen? |
| --- | --- |

1.

Welke boomsoorten en welke gebieden zijn de laatste jaren in alle lidstaten het ergst door brand getroffen?

| 2. | Hoeveel procent van het totale bosbestand van elke lidstaat vertegenwoordigen de hierboven genoemde soorten? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel procent van het totale bosbestand van elke lidstaat vertegenwoordigen de hierboven genoemde soorten?

| 3. | Wat is de totale oppervlakte bos met deze brandgevoelige boomsoorten die de laatste tien jaar in vlammen is opgegaan? |
| --- | --- |

3.

Wat is de totale oppervlakte bos met deze brandgevoelige boomsoorten die de laatste tien jaar in vlammen is opgegaan?

| 4. | Welke maatregelen zijn in het kader van het EOGFL-afdeling Garantie genomen om te vermijden dat geld wordt gestopt in de aanbouw van brandgevoelige boomsoorten en om integendeel te investeren in soorten die meer resistent zijn? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen zijn in het kader van het EOGFL-afdeling Garantie genomen om te vermijden dat geld wordt gestopt in de aanbouw van brandgevoelige boomsoorten en om integendeel te investeren in soorten die meer resistent zijn?

| 5. | Beschikt de Commissie over studies betreffende de brandgevoeligheid van de boomsoorten? Zo ja, kan zij mij die doen toekomen? |
| --- | --- |

5.

Beschikt de Commissie over studies betreffende de brandgevoeligheid van de boomsoorten? Zo ja, kan zij mij die doen toekomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 oktober 2003)

In het kader van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 2158/92 (1) hebben de lidstaten hun nationale grondgebied ingedeeld naar de brandgevaarlijkheid van bossen. Zo zijn 60 miljoen hectare bos en andere beboste gronden (60 % particulier en 40 % publiek eigendom) in zes lidstaten (Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal) in zeer en middelmatig brandgevaarlijk ingedeeld. Deze brandgevaarlijke oppervlakte vertegenwoordigt 40 % van het totaal van de 15 lidstaten.

Uit analyse van de gegevens van het communautair systeem voor informatie over bosbranden van de afgelopen 12 jaar blijkt dat ieder jaar gemiddeld 1 % van de bossen in brandgevaarlijke gebieden van de lidstaten door brand wordt getroffen, maar dat bepaalde regio's in Griekenland, het midden en het oosten van Spanje en het zuiden van Italië meer dan 3 % van hun bossen in vlammen zagen opgaan.

Uit analyse van de gegevens van het communautair systeem voor informatie over bosbranden van de afgelopen 12 jaar blijkt voorts dat drie grote gebieden door grote aantallen branden worden getroffen: het noord-westen van het Iberisch Schiereiland (noordelijke helft van Portugal, Galicië, Asturië), een Frans-Italiaanse driehoek die wordt gevormd door het zuid-oosten van Frankrijk, Corsica, Ligurië en Toscane, en het zuid-westen van Italië (Sardinië, Sicilië, Basilicata, Calabrië).

Bij ongunstige weersomstandigheden (grote droogte, wind) en indien preventie- en bewakingsacties ontoereikend zijn, kunnen deze grote aantallen branden tot grote branden leiden, hetgeen in de loop van de zomer van 2003 in ieder geval in het zuid-oosten van Frankrijk en Portugal het geval blijkt te zijn geweest.

Volgens de gegevens die de lidstaten in hun plannen voor de bescherming van bossen tegen brand hebben verstrekt, variëren de door de branden getroffen boomsoorten per regio. In Portugal is de zeeden (Pinus nigra) de meest getroffen soort (56 % van de door brand getroffen oppervlakte) tegenover eucalyptusbomen (17 %). In Piëmonte, in Italië, is het de tamme kastanje (Castanea sativa) die het vaakst door brand wordt getroffen. Italië meldt overigens in het algemeen dat loofbomen vaker door brand worden getroffen dan naaldbomen, terwijl Duitsland van het tegenovergestelde melding maakt. Het departement Drôme (Frankrijk) preciseert dat de meest getroffen soort de zachte eik (Quercus pubescens) is, en de minst getroffen soort de Corsicaanse den (Pinus nigra).

Er dient evenwel op te worden gewezen dat de ergst getroffen soorten dit ongetwijfeld zijn omdat deze in de betrokken regio's ook de meest voorkomende soorten zijn.

De plannen voor de bescherming van de bossen verwijzen bovendien eerder naar die erger dan andere populaties worden getroffen dan naar soorten.

Zo geven de meeste plannen aan dat kwetsbaar zijn:

| — | Jonge, opnieuw aangeplante naaldbomen in hun eerste jaren (Duitsland, Frankrijk), |
| --- | --- |

—

Jonge, opnieuw aangeplante naaldbomen in hun eerste jaren (Duitsland, Frankrijk),

| — | kreupelhout en maquis (Frankrijk, Spanje, Italië), |
| --- | --- |

—

kreupelhout en maquis (Frankrijk, Spanje, Italië),

| — | hoogstammige loofbomen (Frankrijk, Italië), |
| --- | --- |

—

hoogstammige loofbomen (Frankrijk, Italië),

| — | oude heidevelden, |
| --- | --- |

—

oude heidevelden,

| — | aangeplante naaldbomen (Duitsland). |
| --- | --- |

—

aangeplante naaldbomen (Duitsland).

De Commissie beschikt niet over gedetailleerde statistische gegevens omtrent de verschillende soorten die jaarlijks door brand worden getroffen, maar in 2000 is door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) in Ispra een studie verricht waarbij kartering door teledetectie per satelliet van door brand getroffen gebieden werd gecombineerd met de kaart van het bodembedekkingbestand van Corine-LandCover.

Uit deze studie blijkt voor dat specifieke jaar dat 29 % van de door brand getroffen oppervlakten loofbomen (loofboombossen (5 %), sclerofiele vegetatie (13 %), of maquis (11 %)) betreft, dat 8 % coniferenbossen en 6 % gemengde bossen (loofbomen en coniferen) betreft. De rest van de door brand getroffen oppervlakten bestond uit landbouwgebieden en/of agrobosbouwgebieden (20 %), natuurlijk grasland (10 %), heidevelden, braakland en velden met boomheide (16 %) en andere soorten bodems (11 %).

Alvorens deze vraag te beantwoorden dient te worden stilgestaan bij het begrip brandgevoeligheid.

De brandgevoeligheid van een boomsoort hangt namelijk samen met:

| — | zijn intrinsieke capaciteit om vlam te vatten (ontvlambaarheid), in het bijzonder zijn vermogen om water vast te houden, |
| --- | --- |

—

zijn intrinsieke capaciteit om vlam te vatten (ontvlambaarheid), in het bijzonder zijn vermogen om water vast te houden,

| — | zijn brandbaarheid, een begrip dat verband houdt met de brandoverslag binnen een vegetatiestructuur: een vegetatie heeft een meer of minder grote dichtheid, is verwant met verschillende andere soorten vegetatie van de kruid- en de struiklaag, behoort tot verschillende soorten populaties (kreupelbos, maquis, hoogstammige bomen), wordt in meer of mindere mate geëxploiteerd of onderhouden, heeft verschillende leeftijden (natuurlijke verjonging, jonge kunstmatige aanplanten, rijshout, staakbos, enz), |
| --- | --- |

—

zijn brandbaarheid, een begrip dat verband houdt met de brandoverslag binnen een vegetatiestructuur: een vegetatie heeft een meer of minder grote dichtheid, is verwant met verschillende andere soorten vegetatie van de kruid- en de struiklaag, behoort tot verschillende soorten populaties (kreupelbos, maquis, hoogstammige bomen), wordt in meer of mindere mate geëxploiteerd of onderhouden, heeft verschillende leeftijden (natuurlijke verjonging, jonge kunstmatige aanplanten, rijshout, staakbos, enz),

| — | de aanwezigheid van uitlokkende of verergerende factoren in zijn omgeving: nabijheid van bewoonde gebieden, slecht beschermde vuilopslagplaatsen, wegen, autowegen en spoorwegen, elektrische leidingen, weersomstandigheden, enz. |
| --- | --- |

—

de aanwezigheid van uitlokkende of verergerende factoren in zijn omgeving: nabijheid van bewoonde gebieden, slecht beschermde vuilopslagplaatsen, wegen, autowegen en spoorwegen, elektrische leidingen, weersomstandigheden, enz.

De brandgevoeligheid van een boomsoort is dus afhankelijk van zijn eigen kenmerken (ontvlambaarheid), van zijn gedrag ten opzichte van andere vegetaties en van de bosbouw die hierop wordt toegepast (brandbaarheid) en tot slot van externe factoren.

Specialisten zijn het erover eens dat de intrinsieke ontvlambaarheid van vegetaties, die de keuze van de voor bebossing gebruikte soorten bepaalt, niet als een bepalende factor voor het gedrag van vuur moet worden beschouwd. Het is eerder de structuur van de populaties, dus het soort bosbouwbeheer, die van belang is.

De Commissie beschikt niet over statistische gegevens met betrekking tot categorieën door brand getroffen soorten. Zij weet alleen dat de opnieuw aangeplante bomen erg kwetsbaar zijn, vooral in hun eerste jaren en dat hiervoor dus beschermingsmaatregelen moeten worden getroffen.

Om deze reden bepaalt artikel 29, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (2) dat de door de Gemeenschap gefinancierde bosbouwmaatregelen in overeenstemming moeten zijn met de voorwaarden van de plannen voor de bescherming van de bossen van Verordening (EEG) nr. 2158/92.

De Commissie beschikt niet over speciale maatregelen in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, om te vermijden dat financiële middelen worden toegekend voor de meest brandgevoelige boomsoorten. Zij herinnert het geachte parlementslid eraan dat het bosbouwbeleid op het niveau van de lidstaten wordt beheerd.

Vanaf 1992 zijn evenwel preventieve bosbouwacties gesteund in het kader van Verordening (EEG) nr. 2158/92. Deze steun bedroeg 7,2 miljoen euro en was gericht op verbetering van de bescherming van de meest kwetsbaar geachte populaties:

| — | verbetering van de resistentie tegen brand van naaldboomaanplanten in Duitsland, Italië en Portugal, |
| --- | --- |

—

verbetering van de resistentie tegen brand van naaldboomaanplanten in Duitsland, Italië en Portugal,

| — | bescherming van jonge populaties (in verband met herbebossing of natuurlijke verjonging) (Frankrijk), |
| --- | --- |

—

bescherming van jonge populaties (in verband met herbebossing of natuurlijke verjonging) (Frankrijk),

| — | beheer van de populaties zodat een gesloten bladerdak met slechts één kruinniveau wordt gewaarborgd, het streven naar horizontale discontinuïteit door middel van gewasrotaties (Frankrijk), |
| --- | --- |

—

beheer van de populaties zodat een gesloten bladerdak met slechts één kruinniveau wordt gewaarborgd, het streven naar horizontale discontinuïteit door middel van gewasrotaties (Frankrijk),

| — | bosbouwexploitatie gericht op verticale discontinuïteit in de populaties (regelmatig hoogstammig bos, hakhout, invoering van soorten met een dicht gebladerte) (Frankrijk), |
| --- | --- |

—

bosbouwexploitatie gericht op verticale discontinuïteit in de populaties (regelmatig hoogstammig bos, hakhout, invoering van soorten met een dicht gebladerte) (Frankrijk),

| — | vervanging van kreupelhout door hoogstammige bomen (Italië), |
| --- | --- |

—

vervanging van kreupelhout door hoogstammige bomen (Italië),

Mondiaal zijn talrijke studies betreffende de ontvlambaarheid en de brandbaarheid van vegetaties uitgevoerd. Enkele hiervan zijn medegefinancierd door de Gemeenschap, zowel in het kader van onderzoeksprogramma's als in het kader van Verordening (EEG) nr. 2158/92.

Het „Institut national de recherche agronomique” (INRA) (Avignon, Frankrijk) en het „Instituto de investigaciones agropecuarias” (INIA) (Madrid, Spanje) hebben bijvoorbeeld lijsten opgesteld waarin de ontvlambaarheid van mediterrane soorten wordt vergeleken, die bij deze instanties verkrijgbaar zijn. Ook zijn door verschillende bosbouwdiensten van de lidstaten karteringen van de gevoeligheid van bospopulaties voor brand opgesteld die worden gebruikt bij de preventie en de bestrijding van bosbranden.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 2158/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand, PB L 217 van 31.7.1992.

(2)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/428 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/428

---

(2004/C 78 E/0447)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2789/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Banking-regels in de EU-handel in emissierechten: het recht van landen om emissierechten op te sparen

In het Protocol van Kyoto (artikel 3, lid 13) wordt de verdragsluitende partijen de mogelijkheid geboden emissierechten uit een periode op te sparen tot de volgende. In de EU-richtlijn betreffende de handel in emissierechten (nog niet in het Publicatieblad gepubliceerd) wordt toegestaan dat per land wordt beslist over de mogelijkheid van exploitanten om emissierechten op te sparen.

Is de Commissie van mening dat de lidstaten het recht hebben de onbenutte emissierechten onverdeeld op te sparen, al heeft de richtlijn alleen betrekking op exploitanten (instanties)? Is zij van mening dat de lidstaten dit recht al hebben tussen de periode van de interne EU-emissierechtenhandel (2005-2007) en de eerste Kyoto-periode (2008-2012)?

Moet de richtlijn betreffende de handel in emissierechten zo worden gewijzigd dat zij met het Protocol van Kyoto strookt?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/429 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/429

---

(2004/C 78 E/0448)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2790/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Banking-regels in de EU-handel in emissierechten: het onveranderlijke karakter van de in het kader van het Burden Sharing Agreement (BSA) toegewezen eenheden („assigned amount units”, AAU's)

In de EU-richtlijn betreffende de handel in emissierechten (nog niet in het Publicatieblad gepubliceerd) wordt toegestaan dat tussen de periode van de interne EU-emissierechtenhandel (2005-2007) en de eerste Kyoto-periode (2008-2012) per land wordt beslist over de mogelijkheid van exploitanten om emissie-rechten op te sparen. In alle lidstaten kunnen er bedrijven zijn die bijvoorbeeld wegens de grote schommelingen van de jaarproductie emissierechten willen opsparen, hoewel hun eigen land dit niet toestaat. Dan ontstaat de stimulans om dergelijke emissierechten tijdelijk over te hevelen naar een andere lidstaat.

De in de periode van de interne emissierechtenhandel verrichte overhevelingen leiden evenwel niet tot een aanpassing van de hoeveelheid landgebonden emissierechten (AAU's), zoals dat wel het geval is vanaf de eerste Kyoto-periode.

Beschouwt de Commissie het als een probleem dat door de overheveling van emissierechten naar een ander land, louter om ze op te sparen (banking) en in de Kyoto-periode terug te halen naar het land van oorsprong, de totale hoeveelheid emissierechten van het land dat het opsparen toestaat, op onwettige wijze wordt gewijzigd en de verdubbeling van de hoeveelheid emissierechten in het land van oorsprong mogelijk wordt gemaakt? Moeten de regels betreffende de controle op de AAU's en het BSA bij de herziening van de EU-richtlijn betreffende de handel in emissierechten in 2004 of 2006 worden gepreciseerd, alvorens de eerste om het opsparen verrichte overhevelingen tussen de lidstaten plaatshebben?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/429 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/429

---

(2004/C 78 E/0449)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2791/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Probleem van „double accounting” in de emissierechtenhandel

Vanaf 2008 wordt het nationale AAU-niveau („assigned amount units”, eenheden die in het kader van het Burden Sharing Agreement (BSA) zijn toegewezen) bij de overheveling van emissierechten naar een ander land zo aangepast dat de AAU's van het verkopende land dalen en die van het aankopende land stijgen, telkens met de overgehevelde hoeveelheid. Als resultaat hebben de autoriteiten van het verkopende land in de volgende periode van de emissierechtenhandel minder uit te delen. Aangezien de autoriteiten bedrijven vermoedelijk niet verschillend mogen behandelen naargelang zij emissierechten verkopen binnen de landsgrenzen of over de landsgrenzen heen, moeten de emissierechten van de verkoper in de volgende periode van de emissierechtenhandel in beide gevallen overeenkomstig worden verlaagd. Dit strookt ook met het principe dat voor de daling van de emissies maar een keer wordt beloond.

Een bedrijf kan evenwel zijn strategie uitstippelen tussen verkoop en opsparen van emissierechten („banking”), zodat het een groter voordeel verwerft. Als een bedrijf zijn emissierechten kan opsparen om in de volgende periode een betere (onveranderde) verdeling te krijgen, moeten de autoriteiten het bedrijf dat verkocht heeft en het bedrijf dat opgespaard heeft, op dezelfde manier behandelen, d.w.z. in beide gevallen de verkochte of opgespaarde hoeveelheid emissierechten aftrekken van de hoeveelheid die het bedrijf aan het begin van de nieuwe periode krijgt (als geen sprake is van een zuivere opslag wegens conjuncturele schommelingen in de productie van het bedrijf). Anders loont het voor het bedrijf de verkoop uit te stellen en de emissierechten op te sparen, zodat het in de volgende periode dubbel zo veel emissierechten heeft, die het kan verkopen.

Is er volgens de Commissie op dit punt een probleem met de gelijke behandeling van de bedrijven? Moeten de lidstaten richtlijnen krijgen om altijd allemaal op dezelfde manier van het in de volgende periode aan het bedrijf toegewezen volume de hoeveelheid verkochte of opgespaarde emissierechten af te trekken, opdat niet het probleem ontstaat van een dubbele beloning? Moet deze kwestie bij de herziening van de richtlijn ter sprake komen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/430 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/430

---

(2004/C 78 E/0450)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2792/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Mogelijkheden van agressieve speculatie in de emissierechtenhandel

Vanaf 2008 wordt het nationale AAU-niveau („assigned amount units”, eenheden die in het kader van het Burden Sharing Agreement (BSA) zijn toegewezen) bij de overheveling van emissierechten naar een ander land zo aangepast dat de AAU's van het verkopende land dalen en die van het aankopende land stijgen, telkens met de overgehevelde hoeveelheid.

Als de grensoverschrijdende overheveling van emissierechten in de periode die in 2008 van start gaat, evenwel het gevolg is van het feit dat de rechten in kwestie oorspronkelijk maar in het land in kwestie waren opgespaard („banked”), krijgt het land van oorsprong van de emissierechten het dubbele van de hoeveelheid opgespaarde emissierechten toegewezen. Het is moeilijk te geloven, zeker nu het om regeringen gaat, dat de lidstaten op grote schaal een beroep zullen doen op dergelijke speculatieve overhevelingen, maar een niet-EU-land uit bijlage I (dat het Protocol van Kyoto ondertekent en aan het EU-emissierechten handelssysteem vóór 2007 deelneemt) zou op die manier kunnen handelen om dubbel zo veel verkoopbare rechten te verkrijgen. Bovendien ontstaat de mogelijkheid gebruik te maken van een bepaalde macht op de markt („market power”), als de opslag plaatsheeft in een concurrerend, ook emissierechten verkopend land (bijvoorbeeld van Oekraïne naar de Duitse Bondsrepubliek). Op die manier wordt de marktpositie van de verkoper die je concurrent is, verzwakt, terwijl je zelf een dubbel voordeel verkrijgt.

Een ander type van agressieve speculatie is mogelijk, als een operatie als degene die een paar jaar geleden plaatshad op de valutamarkten, wordt uitgevoerd op de markten voor de emissierechtenhandel. Op die manier kan een niet-EU-exploitant in theorie ook een concurrent hinderen die binnen de EU (in de emissierechtenhandel) actief is.

Heeft de Commissie zich tegen dergelijke agressieve speculatie in de emissierechtenhandel ingedekt? Zo ja, hoe?

Acht de Commissie het nog steeds onnodig op de markt te interveniëren (bijvoorbeeld via een centraal EU-register) om ingeval van storing op de markten voor emissierechtenhandel het evenwicht te herstellen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/430 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/430

---

(2004/C 78 E/0451)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2793/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Definitie van warme lucht en verbodsbepalingen in het Protocol van Kyoto

Op dit ogenblik verhinderen de EU-richtlijn betreffende de handel in emissierechten en de mededingingsbepalingen van het EG-Verdrag (artikelen 87 en 88) dat bedrijven meer krijgen toegewezen dan zij waarschijnlijk nodig hebben. Hierop is ook het geloof gebaseerd dat de zogenaamde warme lucht (d.i. emissierechten waarvan de verkoop niet is gebaseerd op een daadwerkelijke verlaging van de emissies) niet op de markt komt. In het Protocol van Kyoto zelf is de verkoop van warme lucht niet verboden en evenmin is warme lucht in het Protocol gedefinieerd.

Beschikt de EU over middelen om de regeringen van de lidstaten te verhinderen warme lucht rechtstreeks te verkopen (zonder ze eerst toe te wijzen aan bedrijven)?

Zo niet, is de Commissie van mening dat het, mede om te zorgen voor een internationaal gelijke praktijk, nodig is warme lucht te definiëren en een wijziging in het Protocol van Kyoto voor te stellen, opdat dit ook voorziet in een verbod op de verkoop van warme lucht?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/431 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/431

---

(2004/C 78 E/0452)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2794/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Publicatie van de progressie in de richting van de Kyoto-doelstelling van de EU aan de hand van een mobiel gemiddelde voor de vijfjarige periode

Overeenkomstig het Protocol van Kyoto wordt het halen van de doelstelling van het Protocol geëvalueerd aan de hand van de gemiddelde waarde voor de jaren 2008-2012. Dat is normaal, aangezien bijvoorbeeld de schommelingen van de weersomstandigheden veel invloed kunnen hebben op de jaarlijkse emissies, bijvoorbeeld door de lagere vochtigheid in de droge jaren. De laatste tijd waren strijdige ramingen te lezen over de progressie van de EU en haar lidstaten in de richting van het halen van de Kyoto-doelstelling, met name als gevolg van de hierboven genoemde weersomstandigheden. De pers, om van het grote publiek nog maar te zwijgen, is niet in staat dergelijke schommelingen te begrijpen, en te vatten of de algemene trend positief of negatief is.

Heeft de Commissie overwogen de informatieverstrekking door haar eigen units zo aan te passen dat naast de jaarlijkse statistieken ook een lezing van het type „distance to target” (nog af te leggen weg) wordt gepubliceerd, afgetrokken van het mobiele gemiddelde van de vijfjarige periode? Is de Commissie van mening dat het publiek hierdoor beter in staat zou zijn te begrijpen welke richting de ontwikkeling over een periode van meer dan een jaar uit gaat?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/431 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/431

---

(2004/C 78 E/0453)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2795/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Probleem met toewijzing voor de duur va de periode van de emissierechtenhandel

Overeenkomstig de richtlijn betreffende de handel in emissierechten krijgt een bedrijf een toewijzing voor een periode van drie jaar (eerste periode van de emissierechtenhandel) of vijf jaar (tweede periode van de emissierechtenhandel). Bijgevolg is het voor het bedrijf lonend op het einde van de periode van de emissierechtenhandel zijn overtollige emissierechten niet te verkopen, als het op die manier even veel emissierechten kan krijgen voor de hele volgende periode van vijf jaar. Zo ontstaat de (vanuit milieuoogpunt betreurenswaardige) stimulans milieu-investeringen uit te stellen tot het begin van de eerste periode of tot na het begin van 2008, om gedurende zoveel mogelijk jaren overtollige emissierechten te kunnen verkopen.

Strookt het hierboven beschreven toewijzingsmechanisme volgens de Commissie met het principe van de eenmalige beloning?

Is het volgens de Commissie nodig dat bij de herziening van de richtlijn een evaluatie wordt gemaakt en indien nodig de toewijzingsregels zo gewijzigd dat de toewijzing aan het bedrijf dat zijn emissierechten verkoopt, in het op de verkoop volgende jaar onmiddellijk proportioneel met de verkochte hoeveelheid wordt aangepast, ook al loopt de emissierechtenhandelsperiode nog?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2789/03, E-2790/03, E-2791/03, E-2792/03, E-2793/03, E-2794/03 en E-2795/03

(7 november 2003)

E-2789/03

De eerste verbintenisperiode van het Protocol van Kyoto loopt van 2008-2012, en het Protocol biedt partijen de mogelijkheid toegewezen emissierechten op te sparen van 2008-2012 tot de volgende verbintenisperiode in het geval dat partijen hun Kyoto-streefcijfer hebben bereikt. De richtlijn betreffende de handel in emissierechten (1) is in overeenstemming met het Protocol van Kyoto aangezien personen hierin de mogelijkheid wordt geboden rechten op te sparen van de periode 2008-2012 tot de volgende periode.

De voorschriften op het gebied van gekwantificeerde emissiebeperking en -vermindering van het Protocol van Kyoto zijn pas na 2008 van toepassing, en de richtlijn betreffende de handel in emissierechten staat de lidstaten toe per land te beslissen of zij exploitanten de mogelijkheid bieden rechten op te sparen van de eerste periode, 2005-2007, tot de periode 2008-2012. In het kader van de richtlijn betreffende de handel in emissierechten krijgen exploitanten rechten toegewezen, en overdrachten van emissierechten vanaf 2008 zullen gepaard gaan met overeenkomstige overdrachten van toegewezen hoeveelheden.

De vraag is gebaseerd op een valse koppeling tussen het Protocol van Kyoto en de regeling inzake de handel in emissierechten van de EU. Lidstaten hoeven de onder een regeling inzake de handel in emissierechten vallende rechten niet te houden, zij geven deze, op het geschikte moment en op gepaste wijze, uit aan exploitanten van installaties, zonder enige formele koppeling met de verplichtingen of de flexibiliteitsmechanismen van het Protocol van Kyoto.

E-2790/03

De richtlijn betreffende de handel in emissierechten biedt lidstaten de mogelijkheid emissierechten onderling over te dragen, teneinde kosteneffectieve reducties van broeikasgasemissies te bereiken. Aangezien met ingang van 2008 overdrachten van emissierechten gepaard gaan met overeenkomstige overdrachten van toegewezen hoeveelheden, heeft de Commissie ten behoeve van de lidstaten de mogelijke gevolgen uiteengezet die zich voordoen wanneer wordt toegestaan dat emissierechten van 2005-2007 tot 2008-2012 worden opgespaard. De Raad en het Europees Parlement hebben besloten dat lidstaten het opsparen van emissierechten van 2005-2007 tot 2008-2012 mogen toestaan en hebben overeenstemming bereikt over een overweging waarin wordt aangegeven hoe de lidstaten kunnen besluiten het opsparen van 2005-2007 tot 2008-2012 toe te staan. De Commissie is niet van plan op deze kwestie terug te komen.

E-2791/03

De Commissie ziet geen probleem van dubbele registratie noch een probleem met betrekking tot de gelijke behandeling van ondernemingen. De toegewezen hoeveelheid van iedere partij die het Protocol van Kyoto heeft ondertekend staat vast. Het optellen en aftrekken van Kyoto-eenheden zal in acht worden genomen bij de beoordeling van de naleving door het nalevingscomité van het Protocol van Kyoto, maar hierdoor zal de toegewezen hoeveelheid van iedere partij die het Protocol van Kyoto heeft geratificeerd niet wijzigen. Bij de toewijzingen aan exploitanten na 2012 zal rekening worden gehouden met de verplichtingen van de lidstaten voor perioden na 2012. Bovendien zou het aftrekken van emissierechten van een volgende toewijzing aan exploitanten impliceren dat opsparen de facto niet mogelijk is.

E-2792/03

De regeling van de EU inzake de handel in emissierechten is opgezet als een op de markt gebaseerd instrument om de kosten van naleving voor deelnemende actoren en voor de samenleving te verlagen. De aard van een marktinstrument bestaat erin gebruik te maken van de afzonderlijke besluiten die actoren nemen in hun pogingen de winsten die het systeem hen oplevert zo groot mogelijk te maken. Zoals op alle markten is speculatie ook op deze markt mogelijk. Eén belangrijk aspect bij het ontwerpen van de regeling was derhalve deze markt zo breed en stabiel mogelijk te maken. Aangezien er reeds duizenden actoren zouden moeten zijn, kan worden verwacht dat deze markt van het begin af aan redelijk stabiel zal zijn. Natuurlijk moeten tekenen van misbruik van een dominante marktpositie, zoals altijd, adequaat worden bewaakt en aangepakt.

De regels van het EG-Verdrag inzake concurrentieverstorend gedrag zijn in ieder geval van toepassing en de Commissie is niet voornemens tussenbeide te komen, tenzij die regels worden geschonden.

E-2793/03

De lidstaten kunnen toegewezen emissierechten kopen en verkopen in overeenstemming met de regels die zijn overeengekomen in het kader van het Protocol van Kyoto en de bijbehorende bepalingen op het gebied van de tenuitvoerlegging. De Commissie acht het niet raadzaam een wijziging voor te stellen op het Protocol van Kyoto met betrekking tot een definitie van en een verbod op de verkoop van „warme lucht”.

E-2794/03

De Commissie heeft haar standpunt inzake verslaglegging duidelijk gemaakt in haar voorstel voor een beschikking inzake de bewaking van broeikasgasemissies en de tenuitvoerlegging van het Protocol van Kyoto (2). De Raad en het Europees Parlement proberen nu in eerste lezing tot overeenstemming te komen over dit voorstel, en hebben niet voorgesteld dat bij deze verslaglegging gebruik wordt gemaakt van de berekening van een glijdend vijfjaarlijks gemiddelde.

E-2795/03

In de richtlijn betreffende de handel in emissierechten zijn geen specifieke toewijzingsregels vastgelegd, met inbegrip van de in de schriftelijke vraag aangehaalde regel.

Een lidstaat moet periodiek een nationaal toewijzingsplan opstellen overeenkomstig de in Bijlage III van de richtlijn betreffende de handel in emissierechten vastgelegde criteria.

Bij de evaluatie medio 2006 zal de Commissie, op basis van de dan opgedane ervaring, de verdere harmonisatie overwegen van de toewijzingsmethode en de criteria van bijlage III.

De Commissie is het oneens met een toewijzingsregel die zou resulteren in een kleinere toewijzing aan een exploitant binnen een lopende handelsperiode nadat de exploitant enkele toewijzingen heeft verkocht. Een dergelijke regel is niet in overeenstemming met de bepalingen van de richtlijn en zou uit economisch oogpunt evenmin wenselijk zijn.

---

(1)  Richtlijn 2003/87/EG van 13 oktober 2003, PB L 275 van 25.10.2003.

(2)  COM(2003)51 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/433 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/433

---

(2004/C 78 E/0454)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2799/03

van Domenico Mennitti (PPE-DE) aan de Commissie

(17 september 2003)

Betreft:   Realisatie van pan-Europese corridors

Het proces van de Europese integratie is met de toetreding tot de EU van tien nieuwe landen in de slotfase gekomen;

bijgevolg moet dringend worden overgegaan tot de realisatie van de infrastructuurwerken die werden geïdentificeerd om de economische betrekkingen op een grondgebied met enorme afmetingen te bevorderen;

onder de geplande infrastructuurwerken zijn met name de pan-Europese corridors van groot belang, aangezien zij een geschikt instrument zijn om het economische verkeer, met name het handelsverkeer, te bevorderen.

Kan de Commissie, gelet hierop, meedelen of zij van plan is een grondige analyse te maken van de prioriteitscriteria en in het kader van de plannen inzake de ontwikkeling van de landen die grenzen aan de Middellandse Zee, bijzondere aandacht te schenken aan de corridor met het nummer 8, nu de genoemde landen via de bouw van een adequate infrastructuur moeten worden gesteund?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 oktober 2003)

Door de uitbreiding van de EU zal het corridorconcept een belangrijke wijziging ondergaan; twee derde van de bestaande corridors zal op het grondgebied van de EU liggen en slechts een derde van de corridors zal buiten het grondgebied van de EU liggen. Corridors of assen kunnen zowel binnen als buiten de uitgebreide Unie worden gezien: binnen de Unie als een kader voor het kanaliseren van de nieuwe prioritaire transportroutes die opkomen als gevolg van versnelde economische integratie en die een van de onderwerpen vormen van de lopende herziening van de richtsnoeren van de Trans-Europese Netwerken voor vervoer (TEN-T), en buiten de Unie om de internationale handelsontwikkelingen weer te geven.

De toekomstige ontwikkeling en het toekomstige beheer van corridors moet echter grondig opnieuw worden bekeken. Het aantal corridors moet waarschijnlijk gehandhaafd blijven op een niveau dat beheersbaar en betaalbaar is. Er zou nauw en systematisch op deze geherdefinieerde corridors of assen dienen te worden toegezien teneinde deze in een redelijke tijd te realiseren. Voor de corridors is een aantal nuttige beheerstechnieken ontwikkeld. Verwacht wordt dat deze structuren (memoranda van overeenstemming, stuurcomités, enz.) voortgang zullen boeken met de identificatie van inventarissen, knelpunten en prioritaire projecten.

De tenuitvoerlegging van de corridor VIII, die pas onlangs is ondertekend, hangt uiteindelijk in de eerste plaats af van de betrokken landen. Zoals het geachte parlementslid wellicht weet, wordt de totale aanpassing van de op de rails gezette corridor VIII in het verslag van de TEN-T High Level Group ook genoemd als een belangrijk project voor territoriale cohesie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/434 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/434

---

(2004/C 78 E/0455)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2819/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Milieu-effectbeoordelingen in Ierland

Op 22 juli kondigde de Commissie aan (IP/03/1070) dat ze Ierland voor het Hof van Justitie daagt, met als reden dat de Ierse instanties mogelijkerwijs besluiten goedkeuren zonder dat daaraan een volledige milieueffectbeoordeling overeenkomstig de MEB-richtlijn is voorafgegaan.

Welke specifieke kwesties bedoelt Ierland precies?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 oktober 2003)

De bezorgdheid van de Commissie kwam voort uit haar onderzoek naar de wijze waarop het effect van het snelwegproject Kildare Bypass op een internationaal belangrijk wetland, Pollardstown Fen, en op een daarbij horende grondwaterlaag werd beoordeeld.

Meer bepaald werd, ondanks het advies van de wettelijke instantie voor natuurbehoud dat de door de ontwikkelaar verstrekte informatie in ernstige mate ontoereikend was, een aantal belangrijke studies naar de te verwachten effecten pas uitgevoerd nadat het besluit tot goedkeuring van het project reeds was genomen.

Ofschoon de Commissie geen vraagtekens zette bij het specifieke project, besloot zij de onderliggende benadering te betwisten op grond van het feit dat die niet in overeenstemming was met het bepaalde in Richtlijn 85/337/EG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1).

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/434 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/434

---

(2004/C 78 E/0456)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2826/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(23 september 2003)

Betreft:   Eco-rijden

Er wordt al langer gesproken over de introductie van een nieuwe, milieuvriendelijkere manier van autorijden door middel van elektronica in de auto, het zogenoemde eco-rijden in Europa. Graag had ik van de Commissie meer informatie gekregen over de invulling van dit eco-rijden.

Kan de Commissie meedelen aan welke maatregelen ze denkt om een milieuvriendelijkere manier van autorijden te introduceren?

Wat denkt de Commissie van het voorstel van de Nederlandse regering om alle nieuwe auto's in Europa uit te rusten met cruise control en boordcomputer? Volgens Nederland zou het brandstofgebruik van auto's en de CO2-uitstoot hierdoor ongeveer 10 % kunnen dalen. Is dit voorstel haalbaar?

Lidstaat België kent heel wat ongevallen met vrachtwagens door het gebruik van cruise control. Kan de Commissie uitleg verschaffen over de veiligheidsgaranties bij het eventuele invoeren van elektronica en meerbepaald cruise control in auto's?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 november 2003)

Een uitgebreid pakket maatregelen wordt in overweging genomen om het effect van wegvoertuigen op het milieu te verminderen. In dit verband zullen de vrijwillige afspraken over de uitstoot van kooldioxide en de technische verbetering van de voertuigen een belangrijke rol spelen.

De rijstijl vormt eveneens een belangrijke factor. Resultaten tonen aan dat eco-rijden („ecodriving”) het energieverbruik met ongeveer 10 % kan verminderen en tegelijkertijd het aantal ongevallen en de emissie van verontreinigende stoffen kan terugdringen. De Commissie heeft op dit domein aan verschillende projecten steun verleend (zie website www.ecodrive.org). Het programma STEER, dat deel uitmaakt van het programma „Intelligente energie voor Europa”, zal de mogelijkheid bieden om ook andere projecten te ondersteunen.

Op technologisch gebied beogen een groot aantal lopende onderzoeksprojecten van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling om voertuigen milieuvriendelijker te maken. Als algemene hoofddoelstelling streven ze de ontwikkeling na van nieuwe technologieën voor aandrijving die zuiniger omgaan met brandstof (CO2) en minder vervuilend zijn. Belangrijk werk op dit domein werd verricht door de DEXA-projecten (Diesel Engine Exhaust particles After treatment) om de koolstofdeeltjes in uitlaatgassen van dieselmotoren te verwijderen en het VCR-project (Variable compression ratio for CO2-reduction of gasoline engine) dat het brandstofverbruik en dus de CO2-uitstoot aanzienlijk vermindert. Deze inspanningen worden voortgezet in het zesde kaderprogramma waarbij nieuwe projecten verdere vooruitgang mogelijk moeten maken, of het nu om de conventionele aandrijving of om brandstofcellen op langere termijn gaat.

De Commissie is van plan om binnen de komende maanden een voorstel tot richtlijn in te dienen inzake energiediensten. Dit voorstel zal energieleveranciers de verplichting opleggen om hun klanten te helpen beter met energie om te springen. Op het gebied van transport wordt klanten aangeraden om hun energiekosten beter te beheren, de bandenspanning te controleren en een opleiding ecodriving te volgen.

Wat de aankondiging van het Nederlandse voorstel betreft om de installatie van een snelheidsregelaar („cruise control”) verplicht te stellen, moet de Commissie, aangezien de typegoedkeuring van voertuigen een communautaire bevoegdheid is, over een concreet ontwerp beschikken om zowel de werkelijke invloed ervan als de mogelijkheid van een voorstel aan de twee medewetgevers te evalueren. In elk geval gaat het hier om een van de vernieuwende technologieën die overwogen kunnen worden om het milieu beter te beschermen en de veiligheid te verhogen. De impact van de verschillende opties moet zorgvuldig worden afgewogen om de meest doeltreffende oplossing te kiezen.

Voor de ongevallen in België met vrachtwagens die met snelheidsregelaars zijn uitgerust, wordt het geachte parlementslid verwezen naar: het antwoord op schriftelijke vraag E-1501/03 (1) te raadplegen.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 48.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/435 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/435

---

(2004/C 78 E/0457)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2827/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(23 september 2003)

Betreft:   Isolatiecellen in ziekenhuizen

Europa is ontsnapt aan het SARS-virus. Volgens virologen is de kans dat het SARS-virus voor het einde van dit jaar weer opflakkert echter groot. Ook bioterreur lijkt nooit uitgesloten. Om grote verspreiding van virusziektes zoals het SARS-virus te voorkomen, moet er werk gemaakt worden van isolatiecellen in ziekenhuizen. Nu de dreiging van het SARS-virus afgenomen lijkt te zijn, wordt daar echter in de lidstaten geen werk van gemaakt.

Is de Commissie het ermee eens dat Europese ziekenhuizen over isolatiecellen moeten beschikken?

Denkt de Commissie eraan hiervoor actie te ondernemen?

Over hoeveel isolatiekamers moeten ziekenhuizen in de Europese Unie volgens de Commissie beschikken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 oktober 2003)

De toepassing van maatregelen ter bescherming van de gezondheid, inclusief maatregelen om de verspreiding van SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome) in ziekenhuizen te voorkomen, valt onder de bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten.

De Commissie heeft binnen haar bevoegdheidsgebied een proactieve rol vervuld in de reactie op SARS en andere virusziekten.

Dit betreft met name de coördinatie van de surveillance en de technische begeleiding teneinde in de gehele Unie op coherente wijze te reageren op SARS en andere overdraagbare ziekten. Nadere informatie over deze werkzaamheden zijn te vinden op (http://europa.eu.int/comm/health/index_en.html).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/436 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/436

---

(2004/C 78 E/0458)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2832/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 september 2003)

Betreft:   Stabiliteits- en groeipact

In hoeverre voldoen de lidstaten die het Stabiliteitspact hebben onderschreven globaal aan de voorwaarden van het Stabiliteits- en groeipact, gezien de problemen die grotere landen als Frankrijk en Duitsland hebben om het begrotingstekort van 3 % niet te overschrijden? Wat is het standpunt van de Commissie tegenover het feit dat bepaalde landen erin slagen onder deze limiet te blijven door een aanzienlijk deel van de overheidsinvesteringen te externaliseren via openbare bedrijven of door drastisch te snoeien in de sociale uitgaven?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(12 januari 2004)

De verslechtering van de begrotingssituatie in enkele lidstaten weerspiegelt tot op zekere hoogte het momenteel sombere economische klimaat. De groei van het bruto binnenlands product (BBP) is zwakker uitgevallen dan in het voorjaar voorspeld was en een aantal landen in de eurozone bevindt zich technisch gezien in recessie. Een belangrijk deel van de problemen komt echter ook voort uit beleidsmatige passiviteit in het verleden of uit maatregelen die het begrotingstekort deden oplopen.

De situatie in de drie lidstaten waartegen een procedure bij buitensporige tekorten is ingeleid, is bijzonder zorgwekkend. De Raad heeft uit hoofde van artikel 104, lid 7, van het EG-Verdrag aanbevelingen gedaan aan Duitsland, Frankrijk en Portugal, waarin de termijnen worden gesteld waarbinnen corrigerende maatregelen moeten worden genomen en de buitensporige tekorten van 2003 van Portugal en van 2004 van Duitsland en Frankrijk dienen te worden teruggedrongen. Op grond van de recentste gegevens over het begrotingssaldo voor 2003 en de begrotingen voor 2004 zal de Commissie de situatie in Portugal moeten evalueren. In de tweede helft van 2003 is het duidelijk geworden dat de maatregelen die Duitsland en Frankrijk getroffen hebben niet toereikend waren om het buitensporige tekort tegen 2004 te corrigeren (zoals verlangd werd in de respectieve aanbevelingen van de Raad van januari 2003 en juni 2003) alhoewel Duitsland de aanbeveling voor 2003 heeft opgevolgd. Dit was voor een groot deel te wijten aan het feit dat de economische terugval langer aanhield dan verwacht, maar ook aan aanvullende overheidsmaatregelen die de situatie verder verslechterden. Dit was voor de Commissie aanleiding om de procedures waar het Verdrag in voorziet (artikel 104, leden 8 en 9) in gang te zetten waardoor zij Frankrijk en Duitsland kan verzoeken de nodige maatregelen te nemen. De Commissie heeft de laatste ontwikkelingen nauwgezet in ogenschouw genomen en op basis van een evenwichtige visie op de huidige omstandigheden nieuwe aanbevelingen opgesteld. Daarom heeft zij de Raad aanbevolen om Duitsland en Frankrijk nog een jaar de tijd te geven om het tekort terug te dringen en stelt zij deze landen voor 2004 voor een geloofwaardige consolidatie-inspanning te leveren om het tekort in 2005 onder 3 % van het BBP te laten uitkomen. In de Raad Ecofin van 25 november 2003 werd echter niet de voor goedkeuring van deze aanbevelingen van de Commissie benodigde meerderheid behaald. Hierna besloot de Raad een nooit eerder voorgekomen stap te nemen door een overeenkomst buiten het Verdrag om te sluiten. De Commissie heeft duidelijk aangegeven dat zij het niet eens is met de Raad, in het bijzonder met de door de Raad gevolgde procedure.

De Commissie zal het Verdrag en de regels van het stabiliteits- en groeipact blijven toepassen. Dit is de beste garantie dat alle lidstaten gelijk behandeld worden en dat alle landen zorgen voor gezonde overheidsfinanciën. De Commissie zal erop toezien dat de procedures voor ieder land op dezelfde wijze worden toegepast en juist worden nageleefd.

De wisselwerking tussen de begrotingsregelgeving van de Unie en openbare investeringen zijn in detail onderzocht in het verslag „Openbare financiën in de EMU — 2003” en de conclusies zijn weergegeven in de bijgevoegde Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement (1). Hieruit blijkt dat daling van de investeringsquote van de overheid geen recente tendens vormt maar al in de jaren 70 is ingezet in niet alleen de lidstaten maar alle industrielanden. Diverse factoren hebben bijgedragen aan deze lagere overheidsinvesteringen als percentage van het BBP. Eén daarvan is de verschuivende grens tussen openbare en private investeringen, wat gedeeltelijk te maken heeft met privatisering. Een andere factor lijken de inspanningen om de overheidsfinanciën te cosolideren te zijn, wat ook zonder de EMU nodig zou zijn geweest vanwege hoge en oplopende staatsschulden. Uit een zorgvuldige analyse van de gegevens blijkt echter geen duidelijk verband tussen lagere investeringsratio's en de bepalingen van het communautaire kader voor de begrotingscontrole. Na de aanvang van de monetaire unie is immers in veel lidstaten een einde gekomen aan de daling van de overheidsinvesteringen.

Alternatieve vormen van financiering van traditionele investeringen zouden aangewezen kunnen zijn, van volledig privaat tot gemengd met deelname van de overheid. Het meest bekende voorbeeld vormen de publiek-private partnerschappen (PPP's). Hier zijn micro-economische voordelen aan verbonden, in die zin dat PPP's een positieve prikkel kunnen vormen om de efficiëntie te verhogen zonder de publieke doelstellingen op het gebied van de kwaliteit en de kenmerken van de uit de investering voortvloeiende diensten in gevaar te brengen. Het is evenwel van belang dat de lidstaten projecten selecteren op basis van deze micro-economische voordelen en niet louter omdat zij de overheidsuitgaven kunnen terugdringen.

Elke lidstaat mag zelf bepalen hoe de overheidsfinanciën (zowel investeringen als sociale-zekerheids-uitgaven) samengesteld worden.

De Unie zet echter de grote lijnen uit door middel van instrumenten voor beleidscoördinatie, in het bijzonder door middel van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.

De meest recente waren de richtsnoeren die de Raad op 26 juni 2003 aangenomen heeft en die ingaan op de noodzaak om:

| a) | de overheidsuitgaven te richten op groeibevorderende en renderende investeringen in materieel en menselijk kapitaal en kennis, |
| --- | --- |

a)

de overheidsuitgaven te richten op groeibevorderende en renderende investeringen in materieel en menselijk kapitaal en kennis,

| b) | houdbaarheid van overheidsfinanciën op lange termijn te garanderen en |
| --- | --- |

b)

houdbaarheid van overheidsfinanciën op lange termijn te garanderen en

| c) | te zorgen voor sociale duurzaamheid. |
| --- | --- |

c)

te zorgen voor sociale duurzaamheid.

---

(1)  COM(2003) 283 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/438 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/438

---

(2004/C 78 E/0459)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2851/03

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Aanleg van een verkeersweg zonder milieueffectbeoordeling in het Gebied van Communautair Belang van de „Gessi Triassici”, in het Nationaal Park van de Etruskische Apennijnen (Appennino Tosco-Emilano) (Villa Minozzo (RE), Italië)

In het gebied van de „Gessi Triassici” in de Etruskische Apennijnen, meer bepaald langs een stuk van de rivier de Secchia (gemeente Villa Minozzo (RE)), zou na een besluit in de provincieraad (1) worden begonnen met de aanleg van een weg, waarvoor ingrijpende bodemverplaatsingen, grote infrastructuur-werkzaamheden en radicale veranderingen van de algemene situatie vereist zijn.

Meer dan eens hebben de milieubeweging „Amici della Terra” en het WWF bij de Europese, nationale, regionale en lokale overheden aangedrongen op het organiseren van een milieueffectbeoordeling (2) omdat de betroffen zone in een tot nu toe goed instandgehouden ecologisch en qua landschapsarchitectuur zeer waardevol berggebied in de Apennijnen ligt. De Groenen in het stadsbestuur van Reggio Emilia hebben hierover al op 26 mei 2000 en brief doen toekomen aan commissaris Wallström.

In het gebied in kwestie geldt een landschapsbescherming (3) als deel van het Gebied van Communautair Belang van de „Gessi Triassici” (IT403009) (4) en van het Nationaal Park van de Etruskische Apennijnen (5).

Vooraleer de definitieve bestuurlijke vergunningen zijn uitgevaardigd, is het gehele wegenproject en de wijzigingen aan de loop van de rivier de Secchia aan geen enkele voorafgaande controle of milieueffectbeoordeling onderworpen.

De werkzaamheden met het oog op de aanleg van de weg zijn op 2 september 2003 aangevat.

Is de Commissie hiervan op de hoogte?

Zijn er werkzaamheden zoals de aanleg van wegen, waterleidingen, rioleringen, enz. aan de gang of gepland die door de Europese Unie gefinancierd worden?

Is de Commissie van plan maatregelen te nemen op grond van de niet-naleving van de Richtlijnen nrs. 97/11/EG (6) en 85/337/EEG (7)?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 november 2003)

Krachtens Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zijn de lidstaten verplicht de nodige maatregelen te treffen om te verzekeren dat een vergunning vereist is voor projecten die een aanzienlijk milieu-effect kunnen hebben, onder meer gezien hun aard, omvang of ligging, en een beoordeling van hun effecten moet plaatsvinden alvorens een vergunning wordt verleend. De bijlagen bevatten een overzicht van de projecten die onder de richtlijn vallen. Krachtens artikel 4, lid 1, moeten de in bijlage 1 genoemde projecten onderworpen worden aan een milieueffectbeoordeling. Krachtens artikel 4, lid 2, zijn de lidstaten gehouden voor de in bijlage II genoemde projecten door middel van een onderzoek per geval of door het vaststellen van criteria of drempelwaarden, te bepalen of een project al dan niet moet worden onderworpen aan een milieu-effectbeoordelingsprocedure. Op basis van de gegevens die zijn verstrekt door het geachte parlementslid is de Commissie van mening dat de werkzaamheden waar de vraag betrekking op heeft, zouden kunnen vallen onder bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG, als gewijzigd, en dat daarop dienovereenkomstig het bepaalde in artikel 4, lid 2, van Richtlijn 85/337/EEG, als gewijzigd, van toepassing zou kunnen worden verklaard.

Uit hoofde van artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (8)„moet voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, een passende beoordeling worden gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.” Alle autoriteiten van de lidstaten zijn verplicht om op nationaal, regionaal of lokaal niveau de bovengenoemde bepaling toe te passen op gebieden van communautair belang (GCB) krachtens Richtlijn 92/43/EEG van de Raad en op speciale beschermingszones (SBZ) krachtens Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (9). Bovendien zijn de lidstaten sinds 10 juni 1998 verplicht, zelfs als er geen lijst bestaat van GCB's, de bepaling ook toe te passen op alle gebieden die op basis van de wetenschappelijke selectiecriteria als vastgelegd in Richtlijn 92/43/EEG in aanmerking komen om op de lijst van GCB's te worden geplaatst; dit geldt in het bijzonder voor gebieden met prioritaire habitats of soorten. Mocht het door het geachte parlementslid genoemde project aanzienlijke milieu-effecten kunnen hebben voor het vGCB IT4030009 „Gessi Triassici”, dan moet het project worden onderworpen aan een passende beoordeling krachtens artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG.

De Commissie heeft een klacht geregistreerd betreffende de zaken die het geachte parlementslid aan de orde heeft gesteld. De door het geachte parlementslid verstrekte gegevens zijn opgenomen in het klachtendossier dat voor onderzoek bij de Commissie ligt.

Mocht de Commissie besluiten dat het Gemeenschapsrecht in het onderhavige geval is geschonden, dan zal zij niet aarzelen om als hoedster van het EG-Verdrag alle noodzakelijke maatregelen te nemen, met inbegrip van een inbreukprocedure uit hoofde van artikel 226 EGV, teneinde te garanderen dat het relevante Gemeenschapsrecht wordt nageleefd.

De Commissie heeft navraag gedaan bij de regio Emilia Romagna en kan het geachte parlementslid mededelen dat de weg in het gebied van de „Gessi Triassici” (gemeente Villa Minozzo, provincie Reggio Emilia, Italië) geen steun heeft ontvangen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) in het kader van het huidige EPD voor Doelstelling 2. Een dergelijke actie is overigens ook niet gepland voor dit programma.

---

(1)  Besluit provincieraad van Reggio Emilia nr. 176 van 24 juni 2003.

(2)  Richtlijn nr. 97/11/EG (bijlage II, punt 10, sub e) en f)), tot wijziging en aanvulling van Richtlijn nr. 85/337/EEG (bijlage II, punt 10, sub e) en f), Presidentieel Decreet van 12 april 1996 (art 5 en art. 10; bijlage B, punt 7, sub g) en o)) en Regionale Wet Emilia Romagna nr. 9/1999 en daarop volgende wijzigingen en aanvullingen.

(3)  Wetsbesluit nr. 490/1999, art. 146, paragraaf 1, sub c) en g).

(4)  Ministerieel Besluit Min. Milieu en Ruitelijke Ordening, 3 april 2000, nr. 65 en besluit regionale raad van Emilia-Romagna nr. 1242 van 15 juli 2002.

(5)  Presidentieel Decreet 21 mei 2001 krachtens wet nr. 394/1991 en daarop volgende wijzigingen en aanvullingen.

(6)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(7)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(8)  PB L 206 van 22.7.1992.

(9)  PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/439 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/439

---

(2004/C 78 E/0460)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2853/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Havendienstenrichtlijn: kritiek op het Parlement door een ambtenaar van de Commissie

Is het waar dat een ambtenaar van de Commissie, Wolfgang Elsner, die het woord voerde tijdens het Congres van de Internationale Maritieme Organisatie in Barcelona, kritiek heeft geuit op de beslissing van het Parlement om de loodsdiensten niet op te nemen in de havendienstenrichtlijn, en dat hij het Parlement heeft omschreven als „anti-bedrijfsleven”?

Heeft de Commissie een van haar ambtenaren toestemming verleend om kritiek van politieke aard te uiten en, zo niet, wat zal zij ondernemen om te voorkomen dat dergelijke incidenten zich opnieuw voordoen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(28 oktober 2003)

De Commissie kan het geachte parlementslid verzekeren dat de door hem genoemde ambtenaar van de Commissie tijdens het Congres van de Internationale Maritieme Organisatie in Barcelona dergelijke opmerkingen niet heeft gemaakt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/440 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/440

---

(2004/C 78 E/0461)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2877/03

van Jan Dhaene (PSE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Internationale architectuurwedstrijd „Sentiers de l'Europe” en het Jean Reyplein

Deze vraag sluit aan bij vraag E-0405/03 (1).

| 1. | Het staat vast dat bij de internationale architectuurwedstrijd „Les Sentiers de l'Europe” niet aan de vereisten inzake onafhankelijkheid van de jury is voldaan. Er zijn namelijk directe en formele economische banden aangetoond tussen de voorzitter van de jury en de tweede laureaat (zie het uittreksel uit het Belgisch staatsblad nr. 980804 — Atelier Espace Léopold S.A.).
  Is de Commissie, gezien dit feit, voornemens teruggave van het prijsgeld van de tweede laureaat te vorderen? |
| --- | --- |

1.

Het staat vast dat bij de internationale architectuurwedstrijd „Les Sentiers de l'Europe” niet aan de vereisten inzake onafhankelijkheid van de jury is voldaan. Er zijn namelijk directe en formele economische banden aangetoond tussen de voorzitter van de jury en de tweede laureaat (zie het uittreksel uit het Belgisch staatsblad nr. 980804 — Atelier Espace Léopold S.A.).

Is de Commissie, gezien dit feit, voornemens teruggave van het prijsgeld van de tweede laureaat te vorderen?

| 2. | De opdracht voor dienstverlening voor het „Plein van de Europese Unie” (Jean Reyplein) is door de Belgische autoriteiten aan het architectenbureau ODC gegund. Kan de Commissie, naar aanleiding van de contacten tussen haar en de Belgische autoriteiten (antwoord van 21 mei 2003 van de heer Kinnock op vraag E-0405/03), aangeven of daarbij de bepalingen van de Europese Richtlijn 92/50/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening wel degelijk zijn nageleefd? |
| --- | --- |

2.

De opdracht voor dienstverlening voor het „Plein van de Europese Unie” (Jean Reyplein) is door de Belgische autoriteiten aan het architectenbureau ODC gegund. Kan de Commissie, naar aanleiding van de contacten tussen haar en de Belgische autoriteiten (antwoord van 21 mei 2003 van de heer Kinnock op vraag E-0405/03), aangeven of daarbij de bepalingen van de Europese Richtlijn 92/50/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening wel degelijk zijn nageleefd?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 december 2003)

Een klachtenprocedure over de internationale architectuurwedstrijd „Paden van Europa” is bij beschikking van de Commissie van 24 april 2002 gesloten. De Commissie legt nu contacten met het Brusselse Gewest om de terugbetaling van de aan de winnaar toegekende prijs te bespreken. Bij deze contacten wil de Commissie het ook hebben over de mogelijke banden van de voorzitter van de jury met de tweede laureaat.

Wat de gunningsprocedure voor de studie voor het Plein van de Europese Unie betreft, verwijzen we het geachte parlementslid naar de brief van de adjunct-directeur-generaal van directoraat-generaal Interne markt van 4 augustus 2003 aan het geachte parlementslid. Hierin is uiteengezet dat de opdracht in 1986 aan ODC is gegund volgens de toen geldende Belgische wet. Richtlijn 92/50/EEG (3) is pas na de gunning in werking getreden en kon dus niet worden toegepast.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 98.

(2)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.

(3)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/440 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/440

---

(2004/C 78 E/0462)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2895/03

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Ierse schapenhouders

In hoeveel lidstaten wordt geëist dat op eenzelfde boerderij hetzelfde aantal schapen op omheinde weides wordt gehouden als op aangrenzende, niet-omheinde heuvelgebieden die gemeenschappelijke eigendom zijn?

Heeft de Commissie om slachting van 800 000 schapen verzocht in het belang van de milieubescherming van de Ierse heuvelterreinen?

Kan de Commissie verduidelijken hoeveel schapen op de Ierse heuvelgebieden zij wil laten slachten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 november 2003)

In de andere lidstaten lijkt er geen sprake te zijn van de situatie waarin „een lidstaat eist dat op eenzelfde boerderij hetzelfde aantal schapen op omheinde weides wordt gehouden als op aangrenzende, niet-omheinde heuvelgebieden die gemeenschappelijke eigendom zijn”. In een bepaling van het huidige artikel 13 van Verordening (EG) nr. 445/2002 van de Commissie van 26 februari 2002 (1) tot vastlegging van voorwaarden voor verbintenissen om de veehouderij te extensiveren staat onder punt b) dat „het veebeslag zodanig over het bedrijf dient te worden gespreid dat de volledige beweide oppervlakte wordt onderhouden, waarmee overbeweiding en onderbenutting worden voorkomen”.

De Commissie heeft niet specifiek om de in het tweede en derde deel van de vraag genoemde slachting van 800 000 schapen verzocht maar veeleer om cross compliance van de Rural Environmental Protection Scheme (regeling inzake de bescherming van het landelijk milieu, „REPS”) en Sheep Headage-regelingen en om de nakoming van communautaire vereisten op het gebied van habitatbescherming als vastgelegd in Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) en Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3). Op 13 juni 2002 is Ierland door het Hof van Justitie veroordeeld in verband met een wijdverbreid verlies aan vegetatie en sterke erosie gekoppeld aan buitensporige hoeveelheden schapen in het westen van Ierland (zaak C-117/00). Het land is verplicht maatregelen te nemen om dit arrest van het Hof zo snel mogelijk na te komen. Teneinde het probleem van de overbegrazing door schapen op gebieden die gemeenschappelijk eigendom zijn (commonages) en daaruit voortvloeiende milieuschade in dergelijke gevoelige gebieden aan te pakken, werden maatregelen voor het terugdringen van de veestapel noodzakelijk geacht. Derhalve werd in 1998 in het kader van het REPS een aanvullende maatregel A door de Commissie goedgekeurd om boeren in die gebieden te compenseren voor het volgen van een milieuplan voor de landbouw waarmee het aantal schapen zou worden teruggebracht tot een duurzame veebezetting. Het plan diende speciale voorwaarden te bevatten om het herstel van aangetaste gebieden mogelijk te maken. Het milieuplan voor de landbouw diende in overeenstemming te zijn met voor ieder commonage op te stellen kaderplannen.

Terwijl de kaderplannen voor de commonages werden vastgesteld, werden er tussentijdse maatregelen genomen om het probleem van de overbeweiding aan te pakken in zes westelijke graafschappen waarin de milieuschade ernstiger vormen had aangenomen. Dit vereiste de onmiddellijke vermindering van het aantal schapen met 30 % en ongeveer 140 000 schapen werden in de periode november/december 1998 permanent verwijderd van de commonages in deze graafschappen. Een dergelijke cross compliance-maatregel was in werking getreden vóór de betalingen in 1998 van de Sheep Headage-regelingen. De Sheep Headage-betalingen aan boeren voor het jaar 1999 en het jaar 2000 waren beperkt tot het aantal waarvoor een aanvraag was ingediend met een algemeen plafond van 70 % van de boeren die in 1998 aanspraak konden maken op de regeling.

Met ingang van 2001 werd volledige cross compliance geïntroduceerd. Het is een voorwaarde van de headage-regelingen voor 2001 dat boeren met land dat gemeenschappelijk eigendom is, moeten deelnemen aan een goedgekeurd REPS-plan (met inbegrip van maatregel A) of aan een nationaal plan (de in 2003 door de Commissie goedgekeurde regeling voor staatssteun) voordat er betalingen gedaan kunnen worden in het kader van de ooienpremieregeling en de regeling inzake compenserende vergoedingen voor minder ontwikkelde gebieden. Informatie betreffende de vermindering van het aantal schapen als gevolg van cross compliance sinds 2001 is niet beschikbaar.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 445/2002 van de Commissie van 26 februari 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), PB L 74 van 15.3.2002.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/441 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/441

---

(2004/C 78 E/0463)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2903/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft:   Opschorting van samenwerkingsovereenkomsten en uitstel van de ondertekening van samenwerkingsakkoorden

In zijn antwoord op mijn vraag E-0520/03 (1) van 13 februari 2003 omtrent de eerbiediging van de vrouwenrechten in Pakistan, informeerde de Raad me dat tot op heden geen enkele overeenkomst met een derde land waarin een mensenrechtenclausule als „essentieel element” was opgenomen, werd opgeschort.

Wel schortte de EU in een aantal gevallen waarbij de essentiële elementen van de overeenkomst werden geschonden, sommige bepalingen van de overeenkomst op. Dit was het geval voor de financiële bepalingen van het akkoord van Cotonou met Zimbabwe (2002), de Comoren (2000), Ivoorkust (2000), Fiji (2000), Haïti (2000) en Liberia (2001). Welke schendingen van de essentiële elementen vonden in deze zes verschillende landen plaats?

In het geval van Kroatië (1995), Pakistan (1999), Algerije (1998) en Rusland (1995) werd de ondertekening van de samenwerkingsakkoorden uitgesteld vanwege bezorgdheid op het gebied van de mensenrechten. Mensenrechten is natuurlijk een breed begrip. Over welke schendingen van de mensenrechten ging het hier in deze vier landen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(25 november 2003)

De Commissie hecht groot belang aan de mensenrechtenclausule in overeenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen en beschouwt dit als een positief instrument om mensenrechten en democratie te bevorderen. Structurele uitwisselingen met derde landen op basis van deze clausule bieden een betere mogelijkheid om de doelstellingen van de clausule te verwezenlijken dan het toepassen van starre criteria voor de schorsing van delen van een overeenkomst. De Commissie is het er desalniettemin mee eens dat in sommige omstandigheden strafmaatregelen noodzakelijk zijn. Wanneer dergelijke maatregelen uiteindelijk genomen worden, na zorgvuldige beoordeling van de specifieke situatie in het betreffende land, is het van belang niet alleen na te denken over het effect van de maatregelen, maar ook over de voorwaarden waaronder ze weer opgeheven kunnen worden.

Sinds 1996 is een aantal malen een beroep gedaan op de mensenrechtenclausule, waaronder met betrekking tot een aantal door het geachte parlementslid genoemde landen, ter onderbouwing van het verzoek tot een officiële overlegprocedure met een derde land of de schorsing van de samenwerking en het opleggen van andere sancties. In al deze gevallen werd de mensenrechtensituatie in het betreffende land zorgvuldig beoordeeld. Daarbij vermeed de Commissie een „mechanische” of „typologische” methode, waardoor alle aspecten van de precaire situatie in het betreffende derde land onvoldoende in ogenschouw zouden zijn genomen.

De Commissie hanteert dezelfde aanpak bij een besluit over het vertragen of uitstellen van onderhandelingen over of de ondertekening van een bilaterale overeenkomst, zoals het geachte parlementslid beschrijft.

---

(1)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 62.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/442 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/442

---

(2004/C 78 E/0464)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2916/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Communautaire financiële steun aan transnationale telersverenigingen

Verordening (EG) 2200/96 (1) voorziet in een communautaire financiële steun voor telersverenigingen, op voorwaarde dat zij een operationeel programma hebben opgesteld en een actiefonds hebben gevormd.

Het actiefonds wordt van middelen voorzien door een telersbijdrage en een communautaire steun van maximum 4,1 % van de afzet van de telersvereniging. De verhouding van de financiering is 50 % -50 % bij nationale acties. Dit betekent dat het actiefonds in dit geval maximum 8,2 % van de afzet bevat.

Bij transnationale acties is de financieringsverhouding 60 % -40 %. Hier doet zich echter het probleem voor dat het steunpercentage vastgesteld blijft op maximaal 4,1 %. Dit betekent feitelijk een beperking van het actiefonds bij transnationale samenwerking, daar waar de Verordening deze samenwerking juist wil bevorderen.

Kan de Commissie mededelen of zij dit probleem onderkent? Zo ja, zal de Commissie dan op zeer korte termijn maatregelen nemen om deze tegenspraak in de wetgeving te corrigeren door een derogatie te geven op het maximum steunpercentage van 4,1 % in geval van transnationale telersverenigingen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 november 2003)

Tot dusver heeft de Commissie, overeenkomstig haar verbintenissen met name ten aanzien van het Parlement, de regelgeving inzake de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit alleen maar vereenvoudigd en verduidelijkt. Dank zij dit proces, in nauwe samenspraak met de lidstaten en de vertegenwoordigers van de burgermaatschappij, kon een aantal op te lossen problemen worden vastgesteld, waaronder dat waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

De Commissie is zich dus bewust van het genoemde probleem. Het geachte parlementslid heeft gelijk als hij zegt dat de huidige wijze van berekening van de steun, en met name het feit dat het percentage van 4,1 % een absoluut maximum is, de daadwerkelijke toepassing van een communautair medefinancieringspercentage van 60 % vaak bemoeilijkt.

De Commissie beraadt zich over eventuele oplossingen om dit te verhelpen en zal onderzoek doen naar de budgettaire gevolgen van diverse opties. Bij het voorstel tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2200/96 (2), dat de Commissie in het kader van het reeds ingezette proces van vereenvoudiging van de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit aan de Raad zal moeten voorleggen, zal de begrotingsneutraliteit voorts in acht worden genomen.

Dit alles zal zo spoedig mogelijk gebeuren, rekening houdend met het werkprogramma van de betrokken instellingen.

---

(1)  PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/443 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/443

---

(2004/C 78 E/0465)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2959/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Risico stroomuitval

Donderdag 28 augustus 2003 viel in enkele wijken ten zuiden van Londen 34 minuten lang de stroom uit. Een kwart miljoen mensen zaten geblokkeerd in treinen, metrostellen, liften en in gigantische verkeersopstoppingen. De afgevaardigd bestuurder van het elektriciteitsnet „National Grid” verklaarde dat het een zeldzaam ongeluk betrof, waarvan hijzelf bij de recente black out in de Verenigde Staten had uitgesloten dat het zich ooit in het Verenigd Koninkrijk zou kunnen voordoen.

In Italië heeft de minister voor de productiesector aangekondigd dat voor eind 2005 nieuwe installaties zouden worden gebouwd en tegelijkertijd stelde de vertegenwoordiger van het nationale beheer van de distributienetten voor de komende twee jaar een aantal nieuwe pannes in het vooruitzicht.

| 1. | Meent de Commissie niet dat de stroomuitvallen het gevolg zijn van de privatisering van de installaties? |
| --- | --- |

1.

Meent de Commissie niet dat de stroomuitvallen het gevolg zijn van de privatisering van de installaties?

| 2. | Op welke manier wil de Commissie nagaan of de ontwikkelingsplannen van de installaties sporen met de trend van aangroei van de energiebehoefte van de industrie en de particulieren in de lidstaten? |
| --- | --- |

2.

Op welke manier wil de Commissie nagaan of de ontwikkelingsplannen van de installaties sporen met de trend van aangroei van de energiebehoefte van de industrie en de particulieren in de lidstaten?

| 3. | Welke initiatieven is de Commissie van plan te nemen om de veiligheidsnormen te harmoniseren zodat de risico's van stroomuitval worden beperkt en uitgesloten? |
| --- | --- |

3.

Welke initiatieven is de Commissie van plan te nemen om de veiligheidsnormen te harmoniseren zodat de risico's van stroomuitval worden beperkt en uitgesloten?

| 4. | Welke initiatieven worden genomen ter bevordering van het gebruik van nieuwe energiebronnen, in het bijzonder de hernieuwbare energiebronnen, die de enige waarborg vormen tegen stroomuitval, onder meer omdat zij gedecentraliseerd zijn? |
| --- | --- |

4.

Welke initiatieven worden genomen ter bevordering van het gebruik van nieuwe energiebronnen, in het bijzonder de hernieuwbare energiebronnen, die de enige waarborg vormen tegen stroomuitval, onder meer omdat zij gedecentraliseerd zijn?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 november 2003)

De eigendomssituatie doet niet terzake in de kwestie van netwerkstoringen. Of netwerken nu eigendom zijn van particuliere ondernemingen dan wel van openbare instellingen, belangrijk is dat de betrokken bedrijven en hun werknemers de juiste stimulansen krijgen om het netwerk te onderhouden, exploiteren en ontwikkelen. Voor de elektriciteitsindustrie moet dit gebeuren onder het toezicht van de nationale regelgevende instanties aangezien deze in feite zeggenschap hebben over de voor de transmissie- en distributiebeheerders beschikbare middelen.

De ontwikkeling van transmissie-infrastructuur valt hoofdzakelijk onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaten. In het kader van een op concurrentie gebaseerde elektriciteitsmarkt heeft de Gemeenschap er evenwel belang bij dat de voorziening gegarandeerd blijft. De Gemeenschap wenst eveneens de concurrentie te bevorderen door middel van grensoverschrijdende handel. Bijgevolg heeft de Raad, naar aanleiding van het voorstel van de Commissie op de Europese Raad in Barcelona (15 en 16 maart 2002), richtsnoeren voor het trans-Europese netwerkprogramma (TEN) aangenomen die de prioritaire lijnen van Europees belang uitstippelen. Relevante projecten worden voor financiering onder het TEN-programma in aanmerking genomen.

De Commissie heeft op dit gebied al maatregelen genomen met haar verzoek, via het forum van regulerende instanties voor de elektriciteitssector in Florence, aan de Unie voor de coördinatie van de elektriciteitsdistributie (UCTE) om een exploitatiehandboek op te stellen waarin de verschillende bestaande richtsnoeren worden gebundeld. Delen van dit handboek kunnen juridisch bindend worden in het kader van Verordening (EG) nr. 1228/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit (1).

Een waterdichte garantie tegen stroomonderbrekingen bestaat niet. In dit licht kan gedecentraliseerde productie, zoals duurzame energiebronnen en warmtekrachtkoppeling, bijdragen tot de continuïteit van het netwerk. De richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen (Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (2)) vereist dat de lidstaten doelstellingen voor de opwekking van hernieuwbare energie uitwerken. Een gelijkaardig voorstel inzake warmtekrachtcentrales doorloopt momenteel het wetgevingsproces.

---

(1)  PB L 176 van 15.7.2003.

(2)  PB L 283 van 27.10.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/444 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/444

---

(2004/C 78 E/0466)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2966/03

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Spaans nationaal hydrologisch plan: gevolgen van het stuwdamproject van La Breña voor de Iberische lynx en beschermde roofvogels

Is de Commissie zich bewust van de problemen die het nationaal hydrologisch plan van de Spaanse regering en in het bijzonder het stuwdamproject van La Breña waarschijnlijk zullen veroorzaken voor de Iberische lynx, de Spaanse keizersarend en andere kwetsbare diersoorten?

Kan de Commissie toelichten welke plannen zij heeft om de bescherming te garanderen van alle bedreigde diersoorten, en in het bijzonder van de Iberische lynx en de Spaanse keizersarend?

Antwoord van mevrouw Wallström on behalf of the Commissie

(18 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van het La Breña II-stuwdamproject in de provincie Cordoba, gelegen in de Autonome Gemeenschap Andalusië in het zuiden van Spanje.

Naar aanleiding van dit project heeft de Commissie een inbreukprocedure ingeleid om erop toe te zien dat het communautair milieurecht correct wordt toegepast.

Over het La Breña II-stuwdamproject is verschillende malen informatie uitgewisseld en zijn er vergaderingen gehouden tussen de Commissie en de Spaanse autoriteiten. Het dient gezegd dat de Commissie uitvoerige informatie over de zaak heeft ontvangen, afkomstig van de Spaanse autoriteiten en verschillende andere personen, verenigingen en groeperingen, waarin hun standpunten, zowel voor als tegen, worden uiteengezet.

In het kader van deze zaak moet voorts worden vermeld dat de Spaanse autoriteiten het advies van de Commissie hebben gevraagd overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1). De Commissie onderzoekt momenteel dit verzoek. Verwacht wordt dat de Commissie binnenkort haar advies hieromtrent bekend zal maken.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/445 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/445

---

(2004/C 78 E/0467)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2975/03

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Contracten met CESD

De Commissie (EuropeAid) sloot in december 2001 een contract voor 999 780 EUR met de firma CESD. De firma zou helpen bij een volkstelling in ex-Joegoslavië. Aan de sluiting van dit contract kleven aanzienlijke problemen. In de eerste plaats kreeg de betrokken firma het contract buiten de normale aanbestedingsprocedures om. In de tweede plaats werd het contract gesloten nadat reeds was aangetoond dat de betrokken firma Eurostat voor meer dan 3 miljoen euro had opgelicht.

CESD heeft tussen 1996 en 2001 voor een bedrag van 31 655 756 EUR contracten met Eurostat gesloten. Bij een aantal daarvan werden de normale aanbestedingsregels niet toegepast. De Rekenkamer heeft in haar jaarverslagen (1) kritiek geleverd op de sluiting van contraten tussen Eurostat en CESD zonder inachtneming van de aanbestedingsregels.

Kan de Commissie mededelen of zij niet op de hoogte was van de kritische opmerkingen van de Rekenkamer, dan wel of zij er bewust geen aandacht aan schonk?

Commissielid Patten beweert in een brief (d.d. 29 september 2003) aan mevrouw Theato dat EuropeAid vóór juli 2003 niet op de hoogte was van onregelmatigheden en fraude in verband met CESD.

Kan de Commissie verklaren hoe het mogelijk is dat EuropeAid niets wist van de problemen met CESD nadat de Rekenkamer in twee verslagen van mei en juli 2001 voor meer dan 3 miljoen euro aan onregelmatigheden, fraude en nepotisme had geconstateerd? Deze problemen waren zo ernstig dat beide verslagen in november 2001 aan OLAF werden toegezonden.

Kan de Commissie verklaren hoe het kan dat de firma CESD niet werd opgenomen in haar „early warning” database?

Kan de Commissie mededelen of het gebruikelijk is dat een directoraat-generaal nieuwe contracten sluit met een firma die in een ander directoraat-generaal grootschalige fraude heeft bedreven, dan wel of de geldende regels zijn overtreden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 november 2003)

In zijn jaarverslag over het boekjaar 1998 heeft de Europese Rekenkamer zich kritisch uitgelaten over het sluiten van contracten met bedrijven die betrokken waren bij het beheren van speciale fondsen; CESD was een van de verschillende firma's die door de Rekenkamer in deze context werden genoemd. Zoals door de heer Patten in zijn brief van 29 september 2003 aan mevrouw Theato al werd toegelicht is dit de reden waarom de afspraken over projecttoezicht voor het contract met de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) nog eens zijn bekrachtigd. Bovendien was het FYROM-contract met CESD-Roma een contract voor dienstverlening en geen schenkingsovereenkomst, waardoor er een beter toezicht mogelijk was op de uitgaven, op basis van werkelijk gemaakte kosten.

In zijn jaarverslag over het boekjaar 1999 heeft de Rekenkamer de via het PHARE-programma aan de kandidaat-lidstaten gegeven statistische steun behandeld en de rechtvaardiging om CESD te gebruiken als leverancier van technische bijstand via een directe overeenkomst voor een bedrag van EUR 15 miljoen in twijfel getrokken. De Commissie heeft in haar antwoord toegelicht dat de beslissing om het contract in de vorm van een directe overeenkomst toe te kennen erop was gericht de mobilisering van de essentiële expertise van de statistische bureaus van lidstaten mogelijk te maken en dat er — volgend op nadere analyse in 1997 — was besloten om met ingang van 1998 de aard en de omvang van de uitbestede taken opnieuw vorm te geven en aanbestedingen te organiseren in overeenstemming met de standaard PHARE-procedures.

De Commissie (EuropeAid) was op de hoogte van de kritische opmerkingen van de Rekenkamer betreffende potentiële problemen die voortvloeien uit de structuur van bepaalde contracten met CESD en heeft stappen ondernomen om deze kritiek te behandelen. Maar de rapporten van de Rekenkamer duidden niet op enig probleem betreffende fraude of onbetamelijkheid met betrekking tot CESD.

De beslissing om het contract van EUR 0,999 miljoen voor het aangenomen werk in het kader van de volkstelling in FYROM in de vorm van een directe overeenkomst toe te kennen, is genomen op basis van het technische advies van Eurostat en op basis van de noodzaak om het succes van de volkstelling in FYROM te waarborgen, welke toentertijd naar verwachting in 2001 zou beginnen. Het urgente karakter van de uitvoering van de vredesovereenkomst van Ochrid werd in die tijd op grote schaal onderkend, onder meer door de Raad en het Parlement.

EuropeAid was evenals andere diensten van de Commissie niet op de hoogte van de controleverslagen. Eurostat heeft EuropeAid niet op de hoogte gebracht van deze verslagen en van de verzending van de resultaten ervan naar het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) in november 2001. De redenen voor deze situatie zijn al beschreven ten behoeve van de Commissie Begrotingscontrole (Cocobu) van het Parlement en opnieuw uitgelegd door de voorzitter van de Commissie tijdens de met leden van Cocobu uitgebreide Conferentie van Voorzitters (CdP) op 25 september 2003. De op dat moment geldende procedures voorzagen niet in kennisgeving van de in de verslagen geuite zorgen aan de Commissie als geheel. Pas nadat OLAF de Commissie had geïnformeerd konden de noodzakelijke conclusies met betrekking tot de vastgestelde problemen worden getrokken (waaronder begrepen het gebruik van het „early warning”-systeem). In dit geval werd het eerste bericht van belang door OLAF in mei 2003 aan de secretaris-generaal gestuurd. EuropeAid werd in juli 2003 van deze verslagen op de hoogte gebracht en de Commissie besloot in juli 2003 al dergelijke contracten met CESD te beëindigen.

De Commissie is het er helemaal mee eens dat er in dit geval sprake was van een duidelijk gebrek aan communicatie. Om dergelijke situaties in de toekomst te voorkomen, is op 23 juli 2003 een conceptmemorandum van overeenstemming betreffende een gedragscode voor de waarborging van een tijdige uitwisseling van informatie tussen OLAF en de Commissie, met betrekking tot interne onderzoeken van OLAF in de Commissie, door de Commissie goedgekeurd. Hangende de definitieve goedkeuring van deze code hebben de secretaris-generaal van de Commissie en OLAF besloten de bepalingen van deze gedragscode voorlopig al te implementeren. Bovendien heeft de Commissie het besluit genomen dat commissarissen door hun directeur-generaal moeten worden geïnformeerd over de resultaten en aanbevelingen van controleverslagen.

De door deze Commissie sinds 2001 aangenomen preventie- en controlemechanismen, die geleidelijk van kracht worden, worden zodanig ontworpen dat wordt voorkomen dat een dergelijke situatie zich in de toekomst opnieuw voordoet. De inwerkingtreding van het nieuwe Financieel Reglement (2) zal ertoe bijdragen dat er duidelijkere en strengere regels komen om te voorkomen dat dergelijke praktijken zich in de toekomst opnieuw voordoen en nadere maatregelen zijn al geïntroduceerd in juli 2003.

Op 18 november 2003 heeft voorzitter Prodi aan het Parlement een actieplan gepresenteerd, teneinde de in de Eurostat-zaak vastgestelde tekortkomingen te herstellen.

---

(1)  PB C 327 van 24.11.1994; PB C 349 van 3.12.1999 en PB C 342 van 1.12.2000.

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/447 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/447

---

(2004/C 78 E/0468)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2994/03

van Bernhard Rapkay (PSE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Steun van de EU voor Noordrijn-Westfalen in 2001 en 2002

| 1. | Welke steunbedragen van de EU zijn in 2001 en 2002 naar Noordrijn-Westfalen gegaan, en wel uit hoofde van






  — | het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), |
| --- | --- | --- |

1.

Welke steunbedragen van de EU zijn in 2001 en 2002 naar Noordrijn-Westfalen gegaan, en wel uit hoofde van

—

het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO),

| — | het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL)- afdeling Oriëntatie, |
| --- | --- |

—

het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL)- afdeling Oriëntatie,

| — | het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL)- afdeling Garantie, |
| --- | --- |

—

het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL)- afdeling Garantie,

| — | het Europees Sociaal Fonds (ESF), |
| --- | --- |

—

het Europees Sociaal Fonds (ESF),

| — | de onderzoekprogramma's van de Europese Gemeenschap, |
| --- | --- |

—

de onderzoekprogramma's van de Europese Gemeenschap,

| — | de milieuprogramma's van de Europese Gemeenschap, |
| --- | --- |

—

de milieuprogramma's van de Europese Gemeenschap,

| — | andere programma's van de Europese Gemeenschap? |
| --- | --- |

—

andere programma's van de Europese Gemeenschap?

| 2. | Wie waren de begunstigden? |
| --- | --- |

2.

Wie waren de begunstigden?

| 3. | Welke middelen werden via medefinanciering met de deelstaat Noordrijn-Westfalen resp. de Bondsrepubliek Duitsland ter beschikking gesteld? |
| --- | --- |

3.

Welke middelen werden via medefinanciering met de deelstaat Noordrijn-Westfalen resp. de Bondsrepubliek Duitsland ter beschikking gesteld?

Aanvullend antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(16 februari 2004)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/447 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/447

---

(2004/C 78 E/0469)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2996/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Normalisatie van computergegevens

Kan de Commissie meedelen of er een EU-wetgeving bestaat die een standaardformaat voor software-gegevens voorschrijft?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(24 november 2003)

Het formaat van datums in computersoftware is niet vastgelegd in de communautaire wetgeving.

In 1992 heeft het Europees Comité voor Normalisatie (1) met de norm EN 28601 echter ISO 8601 omgezet om een einde te maken aan de traditionele verwarring over punten, schuine strepen, de volgorde van nummers en andere datumformaten die vroeger over heel Europa werden gebruikt.

---

(1)  (http://www.cenorm.be/).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/448 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/448

---

(2004/C 78 E/0470)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3007/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Rol van de Informatie- en adviescentra voor het platteland (Carrefours) bij voorlichtingscampagnes over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

In het Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 814/2000 van de Raad betreffende voorlichtingsacties op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (1) wordt tevredenheid uitgesproken over de resultaten die zijn behaald in de voorlichtingscampagnes in 2000, 2001 en 2002. Tevens wordt echter vastgesteld dat de campagnes vanuit het oogpunt van effect op het publiek en de kosten-batenverhouding voor verbetering vatbaar waren. De Commissie bevestigt op basis van Eurobarometer flash-enquêtes dat het algemene gebrek aan kennis bij het publiek van het GLB, de Wereldhandelsorganisatie, voedselveiligheid en andere met het landbouwbeleid verbonden onderwerpen lijkt te onderstrepen dat het meer dan ooit noodzakelijk is de effectiviteit van de campagnes te verbeteren.

Het netwerk van Carrefours vervult al sinds jaren een rol bij de verspreiding van informatie over het GLB dankzij de lokale aanwezigheid van circa 140 Europese „Informatie- en adviescentra voor het platteland”, die beschikken over eigen publicaties, nieuwsbrieven, websites en personeel met kennis van het GLB. Het netwerk kan derhalve een waardevolle bijdrage leveren tot het verwezenlijken van de doelstellingen van Verordening (EG) nr. 814/2000 (2), zowel ten aanzien van het effect op het publiek als ten aanzien van de kosten-batenverhouding. Om een dergelijk resultaat te bereiken, zou het DG Landbouw van de Commissie kunnen kiezen voor structurele samenwerking met deze centra met het oog op een betere opzet van de voorlichtingscampagnes van de Commissie.

Een van de acties van de Commissie is gericht op scholing van het personeel van Carrefours op het gebied van het GLB. Dit gebeurt onder auspiciën van DG Landbouw, hetgeen de noodzaak van een functionele band met deze centra aantoont. De Carrefours bemannen bovendien samen met personeel van de Commissie informatiestands op beurzen.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Is de Commissie voornemens de samenwerking met het Europese netwerk van Carrefours bij activiteiten in het kader van door de Commissie opgezette acties uit te breiden? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie voornemens de samenwerking met het Europese netwerk van Carrefours bij activiteiten in het kader van door de Commissie opgezette acties uit te breiden?

| 2. | Wat is de rol van de Carrefours bij acties van de Commissie krachtens de hierboven genoemde Verordening (EG) nr. 814/2000? |
| --- | --- |

2.

Wat is de rol van de Carrefours bij acties van de Commissie krachtens de hierboven genoemde Verordening (EG) nr. 814/2000?

---

(1)  COM(2003) 235.

(2)  PB L 100 van 20.4.2000, blz. 7.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/448 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/448

---

(2004/C 78 E/0471)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3068/03

van Hugues Martin (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Financiering van structuren die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa

Ingevolge de inwerkingtreding op 1 januari 2003 van het nieuwe Financieel Reglement, van toepassing op alle Europese instellingen (verordening (EG) nr. 1605/2002 (1) van de Raad van 25 juni 2002) en de uitvoeringsbepalingen hiervan, zullen functioneringssubsidies die tot op heden werden toegekend aan instanties die onderdak bieden aan een Infocentrum Europa volgens mijn bronnen in het vervolg worden toegewezen volgens een nieuwe procedure. In plaats van in aanmerking te komen voor automatische financiering, zullen deze Infocentra moeten reageren op een aanbesteding, op straffe van uitsluiting van subsidies.

Deze instanties ontvingen naast functioneringssubsidies tevens een logistieke ondersteuning, zoals levering van publicaties, toegang tot „het intranet van steunpunten en netwerken”, de diensten van de help desk-steunpunten en -netwerken, technische ondersteuning en documentatiesteun, steun voor het bijeenbrengen van verantwoordelijken van de steunpunten, enz. Bij wijze van overgangsmaatregel is besloten de instanties die hiertoe een verzoek indienen voor het jaar 2004 in aanmerking te laten komen voor deze logistieke ondersteuning.

Deze nieuwe procedure, die erop is gericht de transparantie bij de toewijzing van kredieten te vergroten, doet echter drie vragen rijzen, waarop de Europese Commissie wel heeft gezinspeeld, maar geen gedetailleerd antwoord heeft gegeven:

| — | Welke selectiecriteria zullen worden gehanteerd voor de instanties die reageren op de aanbestedingen? |
| --- | --- |

—

Welke selectiecriteria zullen worden gehanteerd voor de instanties die reageren op de aanbestedingen?

| — | Zullen de logistieke steunmaatregelen ook na 2004 blijven bestaan? |
| --- | --- |

—

Zullen de logistieke steunmaatregelen ook na 2004 blijven bestaan?

| — | De Europese Commissie buigt zich momenteel over nieuwe samenwerkingsvormen in de toekomst die rechtstreekse informatieverstrekking aan de burger zouden moeten garanderen, en tegelijkertijd in overeenstemming zijn met de nieuwe regels van bovengenoemd Financieel Reglement. Kan de Commissie een en ander nader toelichten? |
| --- | --- |

—

De Europese Commissie buigt zich momenteel over nieuwe samenwerkingsvormen in de toekomst die rechtstreekse informatieverstrekking aan de burger zouden moeten garanderen, en tegelijkertijd in overeenstemming zijn met de nieuwe regels van bovengenoemd Financieel Reglement. Kan de Commissie een en ander nader toelichten?

---

(1)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/449 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/449

---

(2004/C 78 E/0472)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3112/03

van Giacomo Santini (PPE-DE), Elena Paciotti (PSE), Luciana Sbarbati (ELDR), Giovanni Pittella (PSE), Generoso Andria (PPE-DE), Enrico Ferri (PPE-DE), Carlo Fatuzzo (PPE-DE), Gianfranco Dell'Alba (NI), Roberta Angelilli (UEN), Stefano Zappalà (PPE-DE), Paolo Pastorelli (PPE-DE), Antonio Di Pietro (ELDR), Mauro Nobilia (UEN), Sebastiano Musumeci (UEN), Michl Ebner (PPE-DE), Roberto Bigliardo (UEN), Catherine Guy-Quint (PSE), Adriana Poli Bortone (UEN), Fiorella Ghilardotti (PSE), Monica Frassoni (Verts/ALE), Franz Turchi (UEN), Massimo Carraro (PSE), Guido Bodrato (PPE-DE), Francesco Musotto (PPE-DE), Vincenzo Lavarra (PSE), Vitaliano Gemelli (PPE-DE) en Giovanni Fava (PSE) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Informatiebeleid EU — Rechtsgrondslag van de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en Info-Point Europa (IPE) — Subsidies voor het functioneren van deze centra in 2004: noodzakelijk en dringend

Gezien de volgende feiten:

| — | Het EP heeft herhaaldelijk gewezen op het belang — in het kader van het informatie- en communicatiebeleid — van de netwerken die door de EU in de lidstaten zijn opgericht en waarvan de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de Info-Points Europa (IPE) deel uitmaken. |
| --- | --- |

—

Het EP heeft herhaaldelijk gewezen op het belang — in het kader van het informatie- en communicatiebeleid — van de netwerken die door de EU in de lidstaten zijn opgericht en waarvan de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de Info-Points Europa (IPE) deel uitmaken.

| — | In de mededelingen COM(2001)354 def. en COM(2002)350 def. (1) wordt over deze netwerken het volgende gezegd: „Door hun ervaring en flexibiliteit en het feit dat zij zeer dicht bij de vertegenwoordigers van de civiele maatschappij en de burgers staan, vormen zij een uiterst waardevol instrument ...”. |
| --- | --- |

—

In de mededelingen COM(2001)354 def. en COM(2002)350 def. (1) wordt over deze netwerken het volgende gezegd: „Door hun ervaring en flexibiliteit en het feit dat zij zeer dicht bij de vertegenwoordigers van de civiele maatschappij en de burgers staan, vormen zij een uiterst waardevol instrument ...”.

| — | De Commissie heeft altijd duidelijk gemaakt dat zij in dit beleid gelooft, zoals blijkt uit het antwoord dat op 27 september 2002 door voorzitter Prodi is gegeven op een schriftelijke vraag van enkele parlementsleden (E-2357/02 (2)), waarin hij het volgende verklaart: „Dankzij het voorlichtings- en documentatienetwerk ... leren steeds meer mensen ter plaatse de activiteiten en het ideeëngoed van de Europese Unie kennen en begrijpen”. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft altijd duidelijk gemaakt dat zij in dit beleid gelooft, zoals blijkt uit het antwoord dat op 27 september 2002 door voorzitter Prodi is gegeven op een schriftelijke vraag van enkele parlementsleden (E-2357/02 (2)), waarin hij het volgende verklaart: „Dankzij het voorlichtings- en documentatienetwerk ... leren steeds meer mensen ter plaatse de activiteiten en het ideeëngoed van de Europese Unie kennen en begrijpen”.

Het DG Pers heeft in een brief van 29 september 2003 aan de nationale structuren waarbij de netwerken ondergebracht zijn, medegedeeld — anders dan van te voren was aangekondigd — dat de vernieuwing van de overeenkomst voor 2004 tot gevolg heeft dat er geen subsidies meer worden verstrekt, en dat de Commissie voor de toekomst nieuwe vormen van samenwerking zal overwegen, en wel op grond van de inwerkingtreding per 1 januari 2003 van de Financiële Reglementen 1605/2002 (3) en 2342/2002 (4).

Deze nieuwe en onvoorziene situatie zet het voortbestaan van de netwerken op het spel en vermindert in ieder geval hun capaciteit om een dialoog te voeren met de burgers, juist op een cruciaal moment van het bestaan van de EU, nu deze capaciteit juist versterkt zou moeten worden.

Zou de Commissie kunnen mededelen:

| — | of zij het niet wenselijk acht snel te reageren — om te het teloor gaan te voorkomen van de schat aan betrekkingen, contacten, kennis en materiële en immateriële goederen, die tijdens de lange periode van activiteiten van de informatienetwerken is opgebouwd — door een voorstel voor een rechtsgrondslag uit te werken die de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de IPE's rechtspersoonlijkheid verleent en die het in ieder geval mogelijk maakt deze netwerken als gedelegeerde organen of als communautaire organen in de zin van de artikelen 54, 55 of 185 van verordening nr. 1605/02 van de Raad te beschouwen? |
| --- | --- |

—

of zij het niet wenselijk acht snel te reageren — om te het teloor gaan te voorkomen van de schat aan betrekkingen, contacten, kennis en materiële en immateriële goederen, die tijdens de lange periode van activiteiten van de informatienetwerken is opgebouwd — door een voorstel voor een rechtsgrondslag uit te werken die de Europese voorlichtingscentra voor het platteland en de IPE's rechtspersoonlijkheid verleent en die het in ieder geval mogelijk maakt deze netwerken als gedelegeerde organen of als communautaire organen in de zin van de artikelen 54, 55 of 185 van verordening nr. 1605/02 van de Raad te beschouwen?

| — | of zij van plan is begrotingslijn 16501, die sinds geruime tijd bestemd is voor de financiering van de voorlichtingsantennes, in 2004 zodanig ten uitvoer te leggen dat deze antennes, die zich al jarenlang ingezet hebben op dit gebied, versterkt en niet benadeeld worden? |
| --- | --- |

—

of zij van plan is begrotingslijn 16501, die sinds geruime tijd bestemd is voor de financiering van de voorlichtingsantennes, in 2004 zodanig ten uitvoer te leggen dat deze antennes, die zich al jarenlang ingezet hebben op dit gebied, versterkt en niet benadeeld worden?

---

(1)  COM(2001) 354 def. en COM(2002) 350 def.

(2)  PB C 92 E van 17.4.2003, blz. 158.

(3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

(4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/450 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/450

---

(2004/C 78 E/0473)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3153/03

van Evelyne Gebhardt (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Euro-Infopoints

Eind september 2003 heeft de Commissie de Europese informatiecentra meegedeeld dat op grond van het nieuwe Financieel Reglement met ingang van januari 2004 de bedrijfskosten niet meer kunnen worden gesubsidieerd. Daardoor komt het bestaansrecht van de info-points en carrefours in gevaar, die tot dusver gewaardeerd een goed werk voor de burgers, voor het Europees Parlement en niet in de laatste plaats voor de Europese Commissie hebben geleverd. De info-points zijn echter voor de ontwikkeling van een vertrouwensbasis tussen de burgers van Europa en de instanties van de Europese Unie onmisbaar.

| 1. | Waarom komt deze mededeling pas zo laat en zo als een verrassing zodat de verantwoordelijken van de info-points en carrefours zich bij hun begrotingsplanning voor 2004 niet meer op de nieuwe situatie kunnen instellen? |
| --- | --- |

1.

Waarom komt deze mededeling pas zo laat en zo als een verrassing zodat de verantwoordelijken van de info-points en carrefours zich bij hun begrotingsplanning voor 2004 niet meer op de nieuwe situatie kunnen instellen?

| 2. | Waarom is er geen regeling getroffen waarmee het voortbestaan van de beproefde info-points wordt gegarandeerd, hoewel het Financieel Reglement, waarop de Commissie zich beroept, reeds meer dan een jaar (sinds juni 2002!) beschikbaar is? |
| --- | --- |

2.

Waarom is er geen regeling getroffen waarmee het voortbestaan van de beproefde info-points wordt gegarandeerd, hoewel het Financieel Reglement, waarop de Commissie zich beroept, reeds meer dan een jaar (sinds juni 2002!) beschikbaar is?

| 3. | Is de Commissie bereid met behulp van een overgangsregeling een ononderbroken werking van de info-points in het jaar 2004 te garanderen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid met behulp van een overgangsregeling een ononderbroken werking van de info-points in het jaar 2004 te garanderen?

| 4. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ook in de toekomst een duurzaam functioneren van de info-points en carrefours te waarborgen? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ook in de toekomst een duurzaam functioneren van de info-points en carrefours te waarborgen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/450 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/450

---

(2004/C 78 E/0474)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3240/03

van Thierry Cornillet (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Afschaffing van de exploitatiesubsidie voor de „Info-Point Europa”

Het recente besluit van de Commissie om de exploitatiesubsidie voor de „Info-Point Europa” te schrappen komt op een beslissend moment voor de toekomst van de Europese Unie.

Is de Commissie zich ervan bewust dat dit besluit op het slechtst mogelijke moment is genomen, in de context van de Intergouvernementele Conferentie, de nationale campagnes voor de aanneming van de toekomstige Grondwet en de komende Europese verkiezingen?

Is de Commissie werkelijk geïnformeerd over het grote nut van de „Info-Point Europa”, in termen van voorlichting en communicatie, teneinde Europa dichter bij de burgers te brengen?

Waarom werd, rekening houdend met het nieuwe Financieel Reglement en de omvang van de door de Commissie verleende exploitatiesubsidie, niet voorzien in een progressieve verlaging in plaats van een bruuske stopzetting, met alle financiële problemen van dien voor deze centra, die hun personeel zullen moeten inkrimpen en in sommige gevallen zelfs definitief zullen moeten sluiten?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/451 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/451

---

(2004/C 78 E/0475)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3265/03

van Maria Sanders-ten Holte (ELDR) aan de Commissie

(29 oktober 2003)

Betreft:   Info-points en Carrefours

In zijn resolutie van 13 maart 2002 roept het Europees Parlement de Europese instellingen op om de bestaande informatienetwerken, waaronder de Info-Points en de Carrefours, meer en beter te ondersteunen. Op 10 april 2003 wees het Europees Parlement in een volgende resolutie erop dat het essentieel is dat er in 2004 extra inspanningen worden geleverd op het gebied van communicatie en informatie over het Europees beleid.

De Info-points en Carrefours zijn informatiecentra die het dichtst bij de bevolking staan. Met het oog op de verkiezingen, de uitbreiding en de nieuwe Europese Grondwet in 2004 is het van het grootste belang dat juist deze centra op volle toeren kunnen draaien. Desondanks heeft de Commissie besloten de subsidie voor deze centra per 1 januari 2004 stop te zetten.

Kan de Commissie aangeven waarom ze de jaarlijkse werksubsidie voor de Info-Points en de Carrefours per 1 januari 2004 stopzet?

Heeft de Commissie een geldige reden om dit op zo korte termijn te doen?

Voorziet de Commissie een overgangsregeling om de Info-points en Carrefours door het zware jaar 2004 heen te helpen?

Wanneer denkt de Commissie met concrete voorstellen te komen voor de ondersteuning van de Informatie — centra in de toekomst?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/451 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/451

---

(2004/C 78 E/0476)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3287/03

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Europese culturele centra

Het „democratisch tekort” is een begrip dat met name aangeeft dat de Europese Unie te weinig democratisch is en dat zij voor de burger ontoegankelijk lijkt te zijn omdat haar werking zo ingewikkeld is. Dit begrip vertaalt het gevoel dat het communautair institutioneel systeem bijzonder ondoorzichtig is voor de niet-geïnformeerde Europeaan.

Een van de taken die de Europese culturele centra bij hun stichting hebben gekregen was met name dat ver-van-mijn-bed-gevoel en het gevoel van ontoegankelijkheid ten aanzien van de Europese instellingen weg te nemen. Hun voornaamste doel was de Europese burger en de instellingen dichter bij elkaar te brengen door de waas van geheimzinnigheid die rond de communautaire werking hangt, weg te halen en informatie te verstrekken.

Het moet gezegd zijn: de Europese culturele centra kwijten zich dagelijks zeer eervol van deze taak en zij doen dat met veel competentie en overgave. Ik was dan ook stomverbaasd toen ik hoorde dat de Europese Commissie hun werkingstoelage voor 2004 simpelweg wil schrappen en daarvoor op 29 september 2003 een opzeggingsbrief heeft gestuurd! Naast alle problemen van organisatie die daardoor ontstaan (met name op het gebied van werkgelegenheid voor de jonge en overtuigde Europeanen die zich al jaren voor deze fantastische onderneming inzetten), moet ook worden gedacht aan de gevolgen voor het imago van de Europese Unie. Op een moment dat de EU onderhandelt over haar nieuwe grondwet (en de modaliteiten van zijn inwerkingtreding) en dat de Europeanen nogmaals hun stem moeten laten horen in de Europese verkiezingen van aanstaande juni (en iedereen weet hoe moeilijk het is de kiezers voor deze verkiezingen warm te maken), breekt de Europese Commissie bruusk met het grootste informatienetwerk dat zij in de lidstaten heeft ...

Aangezien het moeilijk is om de redenen te begrijpen die aan de basis van deze beslissing liggen, kan de Commissie enige uitleg hierover geven?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/452 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/452

---

(2004/C 78 E/0477)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3301/03

van Nicole Thomas-Mauro (UEN) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   „Info-points Europe”

Onlangs is aan de „Info-points Europe” een schrijven gezonden waarin deze over het verlies van Europese subsidies worden geïnformeerd.

De „Info-points Europe” zijn opgezet om de burger de mogelijkheid te bieden informatie over Europa in te winnen.

Vastgesteld moet worden dat een en ander volledig in strijd is met de nieuwe, in 2002 goedgekeurde voorlichtingsstrategie. De Commissie lijkt van mening te zijn dat de inwerkingtreding per 1 januari 2003 van het nieuwe financieel reglement voldoende reden is om de subsidies in te trekken.

Welke systemen voor financiële steunverlening denkt de Commissie in te voeren?

Worden andere middelen overwogen, zodat de „Info-points Europe” kunnen functioneren?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/452 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/452

---

(2004/C 78 E/0478)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3389/03

van John Hume (PSE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Europese Carrefours

Kan de Commissie uitleggen waarom het Directoraat-Generaal Pers en Communicatie de plotselinge beëindiging heeft aangekondigd van de operationele subsidies voor de 138 leden van het netwerk van Europese Carrefours? Is de Commissie voornemens dit besluit te heroverwegen en ervoor te zorgen dat de financiering in 2004 wordt voortgezet?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/452 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/452

---

(2004/C 78 E/0479)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3403/03

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie

(11 november 2003)

Betreft:   Middelen voor Europese Carrefours

Naar ik heb begrepen heeft DG Pers en voorlichting kortgeleden besloten de huidige contracten met de Europese Carrefours op te schorten, en de Carrefours in plaats daarvan contracten aan te bieden zonder de jaarlijkse subsidie van 20 000 EUR voor administratieve kosten in 2004. Hoewel de relevante financiële verordening reeds op 1 januari 2003 in werking is getreden, zijn de Europese Carrefours pas op 29 september 2003 van het besluit op de hoogte gebracht.

De Europese Carrefours vormen een belangrijk bron van informatie over de EU. Het zou dan ook een slechte timing zijn om nu het beleid op dit gebied te wijzigen, aangezien de Carrefours op dit moment maatregelen voorbereiden om het publiek voor te lichten over de uitbreiding, de nieuwe grondwet en de Europese verkiezingen.

Waarom is bovengenoemd besluit genomen en hoe moeten de Europese Carrefours in 2004 functioneren met een dermate gekorte begroting?

Gecombineerd Aanvullend antwoord

van de heer Prodi namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3007/03, P-3068/03, E-3112/03, P-3153/03, E-3240/03, P-3265/03, E-3287/03, E-3301/03, P-3389/03 en P-3403/03

(29 januari 2004)

Dit antwoord vormt een aanvulling op het eerste antwoord van de Commissie op de vragen van de geachte parlementsleden dat dateert van 21 november 2003.

Zoals reeds door de commissaris voor personneel en administratie (1) tijdens de plenaire vergadering van het Parlement op 20 november 2003 is bekendgemaakt, heeft de Commissie op 26 november 2003 beslist (2) de gaststructuren van de „Info Points Europe” en de „voorlichtingscentra voor het platteland” bij wijze van uitzondering een exploitatiesubsidie voor 2004 toe te kennen. Die subsidie zal maximaal even hoog zijn als die voor 2003. De lijst met de 266 gaststructuren die in aanmerking komen voor subsidiëring is bij het besluit van de Commissie gevoegd. Op de specifieke voorwaarden en de gepaste controlemaatregelen zal worden ingegaan in een subsidieovereenkomst die met elke begunstigde apart wordt gesloten.

Dit besluit werd bevestigd door een verklaring van het Parlement en de Raad die op 24 november 2003 is goedgekeurd tijdens de overlegvergadering over de begroting (3).

Voor de periode vanaf 2005 wil de Commissie zo spoedig mogelijk een mededeling ontvangen over de tenuitvoerlegging van de informatie- en communicatiestrategie na 2004 (4). In die mededeling zal het nieuwe actiekader worden uiteengezet van de netwerken en informatiecentra in de uitgebreide Unie.

Met betrekking tot de specifieke rol van de voorlichtingscentra voor het platteland, die met name in de vragen E-3007/03, P-3389/03 et P-3403/03 aan bod is gekomen, wijst de Commissie erop dat in het kader van de voorlichtingsacties op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de plattelandsontwikkeling, die „op initiatief van de Commissie” zijn opgezet krachtens Verordening (EG) nr. 814/2000 van de Raad, de voorlichtingscentra voor het platteland een vooraanstaande rol spelen bij de verspreiding van informatie onder het grote publiek en de lokale informatiecentra van het maatschappelijk middenveld, meer bepaald de landbouwers en andere bevolkingsgroepen van het platteland.

De banden tussen de Commissie en de voorlichtingscentra voor het platteland zijn in de loop van de afgelopen jaren aangehaald via toenemende contacten en evenementen, zoals de speciale bijeenkomsten van de vertegenwoordigers van de Carrefours. Die bijeenkomsten vonden plaats op 30 en 31 mei 2002 en werden georganiseerd en gefinancierd door de Commissie. Men is van plan elk jaar een dergelijk evenement te organiseren. Tijdens de conferentie over de plattelandsontwikkeling (Salzburg, 12-14 november 2003) werd speciale aandacht besteed aan de Carrefours.

De uitwisseling van informatie tussen de Carrefours en de Commissie zal verder worden verbeterd.

---

(1)  Cfr. het antwoord van de Commissie op de mondelinge vraag van mevrouw Prets (voor de heer Rocard: O-0086/2003) over „de huidige situatie van de Europese netwerken en Info Points” en de toekomst daarvan — Volledig verslag van de vergadering van 20 november 2003, (http://www3.europarl.eu.int/omk/omnsapir.so/calendar?APP=CRE&LANGUE=FR).

(2)  Besluit van de Commissie „Toekenning van een subsidie aan de gaststructuren van de Info-Points Europe en voorlichtings- en adviescentra voor het platteland”, C(2003) 4446 van 26.11.2003.

(3)  Bijlage 5 bij BIJLAGE „Samenvatting van de conclusies van de overlegvergadering van 24 november 2003” bij doc. 15231/03 van de Raad van 24.11.2003.

(4)  Ontwerp-notulen van de 1636ste bijeenkomst van de Commissie te Brussel van woensdag 26 november 2003, PV(2003) 1636 van 28.11.2003, punt 8, blz. 13.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/454 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/454

---

(2004/C 78 E/0480)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3012/03

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Wijn

In verband met de moeizame onderhandelingen over alcoholhoudende dranken en voedsel zou ik graag willen weten of de Commissie wel of niet met de andere landen van de Wereldhandelsorganisatie heeft kunnen onderhandelen over de lijst met geografische aanduidingen die de Europese Unie op internationaal niveau beschermd wil zien.

Het gaat onder meer om wijnbenamingen, zoals Rioja-wijn en andere voedselprodukten.

Denkt de Commissie dat enigerlei akkoord op dit terrein haalbaar is gezien het stilzwijgen van landen als de Verenigde Staten die gewoon zijn zich communautaire benamingen vrijelijk toe te eigenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 november 2003)

De Gemeenschap heeft haar preselectie van geografische aanduidingen gepresenteerd tijdens het eind augustus in Genève gehouden landbouwoverleg van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Gezien de korte tijd tussen de indiening van de lijst en de vijfde ministeriële conferentie was er geen tijd de lijst vóór Cancun te bespreken. Helaas was het, als gevolg van de gang van zaken tijdens de conferentie, niet mogelijk deze in Cancun te bespreken.

De Commissie is van mening dat dit een zeer belangrijke kwestie is om effectieve bescherming te waarborgen van geografische benamingen die wereldwijd worden misbruikt. Zij zal derhalve blijven vragen van dit vraagstuk een essentieel onderdeel van de onderhandelingen in Genève te maken, hoewel dit voorstel in dit stadium een lage acceptatiegraad lijkt te hebben bij de andere WTO-leden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/454 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/454

---

(2004/C 78 E/0481)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3030/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Gebruik van vaartuigen met zuiginstallaties

De hydraulische trawl, waarbij een zuiginstallatie wordt gebruikt, is een vistechniek die verregaande gevolgen heeft voor het milieu en de instandhouding van de visstand. Bij dit vistuig voor het vissen op tweekleppige weekdieren wordt de zeebodem omgewoeld met hoge druk. Op die manier worden epi-benthos gevangen, die daardoor ernstige directe en indirecte schade ondervinden.

Deze techniek brengt de rekolonisatie en het herstel van de zeebodem ernstig in gevaar.

| — | Weet de Commissie of deze techniek in de Europese Unie wordt gebruikt? Zo ja, waar en door welke vloot? |
| --- | --- |

—

Weet de Commissie of deze techniek in de Europese Unie wordt gebruikt? Zo ja, waar en door welke vloot?

| — | Wat is haar standpunt ten aanzien van deze vistechniek? Bestaat er communautaire wetgeving dienaangaande? |
| --- | --- |

—

Wat is haar standpunt ten aanzien van deze vistechniek? Bestaat er communautaire wetgeving dienaangaande?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 november 2003)

Het is de Commissie bekend dat in de meeste wateren van de Gemeenschap van de Oostzee tot en met de Middellandse Zee gebruik wordt gemaakt van mechanische trawls. Deze techniek wordt vaak gebruikt voor het vissen op weekdieren en om dieper gelegen schelpen uit te spoelen. Dit gebeurt gewoonlijk door kleine vaartuigen die dicht onder kust vissen.

De Commissie is op de hoogte van enkele studies inzake de effecten van dit vistuig op het milieu. Gedetailleerde studies van de effecten op de lange termijn van deze visserijmethode ontbreken. Wel zijn er gegevens over milieu-effecten op de korte termijn.

Momenteel is er geen communautaire wetgeving op visserijgebied inzake het gebruik van mechanische trawls. Waar nu dergelijke regels van toepassing zijn, zijn deze door de lidstaten vastgesteld voor de plaatselijke visserij.

In sommige gevallen zou het gebruik van deze middelen aan banden kunnen worden gelegd op grond van de communautaire wetgeving op het gebied van natuurbescherming.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/455 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/455

---

(2004/C 78 E/0482)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3037/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Overtreding van EU-milieurecht bij de uitbreiding van de luchthaven Frankfurt

Bij de geplande uitbreiding van de luchthaven Frankfurt wordt de EU-milieuwetgeving op meerdere punten duidelijk overtreden. Met name bestaat er een groot ongevalrisico door het neerstorten van een vliegtuig op de chemische fabriek Ticona.

| 1. | Is de Commissie niet ook van mening dat — gezien de in de nabije omgeving gelegen risicobedrijven (b.v. Ticona) — de EU-Seveso II-richtlijn bij de planning van de startbaan noordwest toegepast moet worden? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie niet ook van mening dat — gezien de in de nabije omgeving gelegen risicobedrijven (b.v. Ticona) — de EU-Seveso II-richtlijn bij de planning van de startbaan noordwest toegepast moet worden?

| 2. | Is de Commissie het ermee eens dat de richtlijn betreffende de milieueffectbeoordeling bij de planning moet worden nageleefd? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie het ermee eens dat de richtlijn betreffende de milieueffectbeoordeling bij de planning moet worden nageleefd?

| 3. | Is de Commissie niet ook van mening dat de EU-richtlijn inzake milieuinformatie, de habitatrichtlijn en de EU-richtlijn inzake vogelbescherming bij de procedure moeten worden nageleefd? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie niet ook van mening dat de EU-richtlijn inzake milieuinformatie, de habitatrichtlijn en de EU-richtlijn inzake vogelbescherming bij de procedure moeten worden nageleefd?

| 4. | Is de Commissie niet ook van mening dat misleidende studies ter beoordeling van risico's in verband met het neerstorten van vliegtuigen op chemische fabrieken ongeschikt zijn? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie niet ook van mening dat misleidende studies ter beoordeling van risico's in verband met het neerstorten van vliegtuigen op chemische fabrieken ongeschikt zijn?

| 5. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de naleving van EU-recht bij de geplande uitbreiding van de luchthaven Frankfurt te waarborgen? |
| --- | --- |

5.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de naleving van EU-recht bij de geplande uitbreiding van de luchthaven Frankfurt te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 november 2003)

| 1. | Volgens artikel 12 van de Seveso II-richtlijn dragen de lidstaten er zorg voor dat de beoogde preventie van zware ongevallen en beperking van de gevolgen van dergelijke ongevallen in hun beleid inzake landgebruik in aanmerking worden genomen. Zij streven de verwezenlijking van die doelstellingen ondermeer na door toezicht te houden op nieuwe ontwikkelingen zoals verbindingswegen in de nabijheid van bestaande vestigingen wanneer de plaats ervan of de ontwikkelingen zelf het risico van een zwaar ongeval kunnen vergroten of de gevolgen ervan ernstiger kunnen maken.
  Het bedrijf „Technical Polymers Ticona”, gevestigd aan een einde van de geplande startbaan, is een Seveso-risicobedrijf. Om die reden is de Commissie van mening dat de Seveso II-richtlijn, en in het bijzonder artikel 12, moet worden toegepast in verband met de uitbreiding van de luchthaven Frankfurt.
  Daarnaast moeten, aangezien de luchthaven Frankfurt zelf een Seveso-risicovestiging is, naast de voorschriften met betrekking tot ruimtelijke ordening, mogelijke „domino-effecten” tussen Ticona en de luchthaven Frankfurt worden onderzocht. |
| --- | --- |

1.

Volgens artikel 12 van de Seveso II-richtlijn dragen de lidstaten er zorg voor dat de beoogde preventie van zware ongevallen en beperking van de gevolgen van dergelijke ongevallen in hun beleid inzake landgebruik in aanmerking worden genomen. Zij streven de verwezenlijking van die doelstellingen ondermeer na door toezicht te houden op nieuwe ontwikkelingen zoals verbindingswegen in de nabijheid van bestaande vestigingen wanneer de plaats ervan of de ontwikkelingen zelf het risico van een zwaar ongeval kunnen vergroten of de gevolgen ervan ernstiger kunnen maken.

Het bedrijf „Technical Polymers Ticona”, gevestigd aan een einde van de geplande startbaan, is een Seveso-risicobedrijf. Om die reden is de Commissie van mening dat de Seveso II-richtlijn, en in het bijzonder artikel 12, moet worden toegepast in verband met de uitbreiding van de luchthaven Frankfurt.

Daarnaast moeten, aangezien de luchthaven Frankfurt zelf een Seveso-risicovestiging is, naast de voorschriften met betrekking tot ruimtelijke ordening, mogelijke „domino-effecten” tussen Ticona en de luchthaven Frankfurt worden onderzocht.

| 2. | Volgens artikel 4, lid 2, bijlage I nr. 13 en bijlage II nr. 7, onder a), van de gewijzigde MER-richtlijn dient de uitbreiding van luchthavens met een startbaanlengte van 2 100 m of meer te worden onderworpen aan een milieueffectrapportage (MER), indien de lidstaten daartoe besluiten op grond van een individuele beoordeling of krachtens nationale criteria en drempels. Het besluit moet worden genomen overeenkomstig de criteria van bijlage III van de MER-richtlijn. Volgens de artikelen 1 en 4 is de MER-richtlijn slechts van toepassing op „projecten” en niet op „plannen”. Derhalve heeft de Commissie het standpunt ingenomen dat de richtlijn slechts van toepassing is bij de procedure voor het krijgen van een vergunning, niet tijdens eerdere planningfases van een project. |
| --- | --- |

2.

Volgens artikel 4, lid 2, bijlage I nr. 13 en bijlage II nr. 7, onder a), van de gewijzigde MER-richtlijn dient de uitbreiding van luchthavens met een startbaanlengte van 2 100 m of meer te worden onderworpen aan een milieueffectrapportage (MER), indien de lidstaten daartoe besluiten op grond van een individuele beoordeling of krachtens nationale criteria en drempels. Het besluit moet worden genomen overeenkomstig de criteria van bijlage III van de MER-richtlijn. Volgens de artikelen 1 en 4 is de MER-richtlijn slechts van toepassing op „projecten” en niet op „plannen”. Derhalve heeft de Commissie het standpunt ingenomen dat de richtlijn slechts van toepassing is bij de procedure voor het krijgen van een vergunning, niet tijdens eerdere planningfases van een project.

| 3. | De Commissie heeft geen informatie ontvangen met betrekking tot de mogelijke relevantie van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie (1). De informatie van klagers met betrekking tot mogelijke schendingen van de vogelrichtlijn en van de habitatrichtlijn wordt momenteel beoordeeld. De beoordeling is nog niet afgerond. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft geen informatie ontvangen met betrekking tot de mogelijke relevantie van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie (1). De informatie van klagers met betrekking tot mogelijke schendingen van de vogelrichtlijn en van de habitatrichtlijn wordt momenteel beoordeeld. De beoordeling is nog niet afgerond.

| 4. | Volgens artikel 12 van de Seveso II-richtlijn dragen de lidstaten er zorg voor dat alle bevoegde autoriteiten en alle diensten die bevoegd zijn beslissingen te nemen op het gebied van ruimtelijke ordening, passende adviesprocedures invoeren. Deze procedures worden zodanig opgezet dat technisch advies inzake de aan de inrichting verbonden risico's beschikbaar is, hetzij op basis van een studie van het specifieke geval, hetzij op basis van algemene criteria, op het tijdstip waarop de besluiten worden genomen. Het spreekt vanzelf dat misleidende studies nooit geschikt zijn voor het beoordelen van ongevallenrisico's. |
| --- | --- |

4.

Volgens artikel 12 van de Seveso II-richtlijn dragen de lidstaten er zorg voor dat alle bevoegde autoriteiten en alle diensten die bevoegd zijn beslissingen te nemen op het gebied van ruimtelijke ordening, passende adviesprocedures invoeren. Deze procedures worden zodanig opgezet dat technisch advies inzake de aan de inrichting verbonden risico's beschikbaar is, hetzij op basis van een studie van het specifieke geval, hetzij op basis van algemene criteria, op het tijdstip waarop de besluiten worden genomen. Het spreekt vanzelf dat misleidende studies nooit geschikt zijn voor het beoordelen van ongevallenrisico's.

| 5. | Mocht de Commissie constateren dat communautaire wetgeving wordt geschonden dan zullen passende stappen worden ondernomen, bijvoorbeeld het inleiden van een inbreukprocedure tegen Duitsland. |
| --- | --- |

5.

Mocht de Commissie constateren dat communautaire wetgeving wordt geschonden dan zullen passende stappen worden ondernomen, bijvoorbeeld het inleiden van een inbreukprocedure tegen Duitsland.

---

(1)  PB L 158 van 23.6.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/456 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/456

---

(2004/C 78 E/0483)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3059/03

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   EU-gelden voor de instandhouding van het mariene milieu

Ierland beschikt niet over specifieke faciliteiten, in de vorm van een voor het publiek toegankelijke beschermingszone voor het mariene milieu, om een volwaardige deelnemer te kunnen zijn in een EU-netwerk voor de bescherming van zeezoogdieren en de bestrijding van olieverontreiniging. Het is dan ook onvoldoende uitgerust om aan zijn verantwoordelijkheden op internationaal vlak te voldoen.

Kan de Commissie meedelen of er EU-gelden beschikbaar zijn voor de ontwikkeling van een dergelijk centrum voor natuurbehoud dat op nationaal vlak actief is?

Kan de Commissie toelichten of er EU-gelden beschikbaar zijn voor de ondersteuning van de activiteiten van de Irish Seal Sanctuary, een NGO voor de bescherming van in het wild levende dieren die in de voorbije twintig jaar volledig door vrijwilligers werd geleid, maar momenteel niet over de financiële middelen beschikt om haar activiteiten voort te zetten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 november 2003)

Zoals het geachte parlementslid weet, is Ierland bij een aantal internationale en Gemeenschapsmaatregelen en -beleidsbepalingen verplicht adequate maatregelen te nemen om het mariene milieu in stand te houden of te herstellen. In principe zouden door de Gemeenschap verschafte en door Ierland beheerde fondsen kunnen worden gebruikt om deze verplichtingen na te komen, op voorwaarde dat dit in het wettelijk kader is vastgesteld.

Er zijn beperkte mogelijkheden voor directe ondersteuning van natuurbehoudsprojecten door de Commissie. Het belangrijkste financieel instrument daartoe is de LIFE-Verordening (1), waarvan nagenoeg de helft aan natuurbehoudsprojecten is gewijd. De voornaamste doelstelling van LIFE-Nature is steun voor de totstandbrenging van het Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden.

Er zijn bepaalde voorschriften en criteria die moeten worden vervuld om LIFE-financiering te krijgen. Aanvragen voor financiële ondersteuning in het kader van LIFE worden elk jaar onderzocht en moeten worden ingediend via de nationale autoriteit voor natuurbescherming. De termijn voor de indiening van aanvragen bij de Commissie voor de laatste ronde van de huidige LIFE-Verordening was eind oktober 2003.

Jammer genoeg overschrijdt het aantal door de Commissie ontvangen aanvragen aanzienlijk de financiële mogelijkheden van dit instrument.

Wat de structuurfondsen betreft weet de Commissie dat het „Irish Seal Sanctuary” momenteel de mogelijkheid onderzoekt om financiering te zoeken in het kader van de maatregelen van de regionale operationele programma's in verband met toerisme.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Parlement en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (Life), PB L 192 van 28.7.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/457 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/457

---

(2004/C 78 E/0484)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3062/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Sanering van het waternetwerk

De weersomstandigheden van afgelopen zomer hebben op dramatische wijze aangetoond hoe uitzonderlijk belangrijk het water is, zowel voor de mensen als voor de landbouw en het productiesysteem in het algemeen. De droogte waaronder een groot deel van Europa te lijden heeft gehad moge een waarschuwing zijn voor de catastrofe die onze landen te wachten staat indien het fenomeen zich zou herhalen. Een van de meest verontrustende aspecten die door de crisis aan het licht is gekomen is dat grote hoeveelheden water worden verspild als gevolg van de slechte staat van de waterleidingen en het waternetwerk. Zowel het waterleidingstelsel voor de landbouw en de industrie als dat voor de drinkwaterbevoorrading zijn dringend aan modernisering toe. In sommige gevallen betekent dit dat alle leidingen volledig moeten worden vernieuwd; enkele zijn overigens nog van lood en dus krachtens een Europese richtlijn vanaf 2013 verboden om gezondheidsredenen. De totale rekening voor de vervanging van het verouderde leidingnet in Frankrijk wordt geraamd op ca. 18 miljard euro. Door de huidige staat van het net dreigt het probleem van de waterverspilling, geschat op 15 à 40 %, nog toe te nemen.

| 1. | Acht de Commissie het niet nodig de aandacht van de lidstaten te vestigen op de noodzaak om hun waternetwerk te saneren en te vernieuwen? |
| --- | --- |

1.

Acht de Commissie het niet nodig de aandacht van de lidstaten te vestigen op de noodzaak om hun waternetwerk te saneren en te vernieuwen?

| 2. | Acht zij het niet nodig een plan voor de modernisering van het waternetwerk voor te stellen, naar analogie met wat is gedaan voor het snelwegennet? |
| --- | --- |

2.

Acht zij het niet nodig een plan voor de modernisering van het waternetwerk voor te stellen, naar analogie met wat is gedaan voor het snelwegennet?

| 3. | Vindt zij het niet nodig een programma voor te stellen voor de besparing van water, een onvervangbaar en vitaal goed voor iedereen afzonderlijk en voor de gemeenschap? |
| --- | --- |

3.

Vindt zij het niet nodig een programma voor te stellen voor de besparing van water, een onvervangbaar en vitaal goed voor iedereen afzonderlijk en voor de gemeenschap?

| 4. | Acht de Commissie het niet nodig een richtlijn in te dienen waarin het waterprobleem in zijn geheel wordt aangepakt en waarin doelstellingen, een tijdschema en financiële middelen voor de modernisering van het net worden vastgelegd? |
| --- | --- |

4.

Acht de Commissie het niet nodig een richtlijn in te dienen waarin het waterprobleem in zijn geheel wordt aangepakt en waarin doelstellingen, een tijdschema en financiële middelen voor de modernisering van het net worden vastgelegd?

| 5. | Kan de Commissie ons informeren over eventuele projecten die op stapel staan? |
| --- | --- |

5.

Kan de Commissie ons informeren over eventuele projecten die op stapel staan?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 december 2003)

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid dat aan ontwerp, aanleg en onderhoud van waterleidingstelsels zowel economische als milieutechnische problemen zijn verbonden. Dit geldt ten aanzien van het gebruikte materiaal (bijv. loden leidingen die verhoogde loodgehaltes in drinkwater tot gevolg hebben), maar ook voor lekkages waardoor water verloren gaat, met alle kosten en verspilling van dien.

De Unie heeft dit probleem op de volgende wijze aangepakt:

| — | enerzijds heeft zij milieuwetgeving zoals de kaderrichtlijn Water (1) en de Drinkwaterrichtlijn (2) opgesteld; |
| --- | --- |

—

enerzijds heeft zij milieuwetgeving zoals de kaderrichtlijn Water (1) en de Drinkwaterrichtlijn (2) opgesteld;

| — | anderzijds wordt het in het EG-Verdrag vervatte beginsel (3) aangehouden dat de lidstaten zorg dragen voor de financiering van het milieubeleid middels communautaire financieringsmechanismen waarmee inspanningen ter verbetering van waterleidingstelsels worden ondersteund. |
| --- | --- |

—

anderzijds wordt het in het EG-Verdrag vervatte beginsel (3) aangehouden dat de lidstaten zorg dragen voor de financiering van het milieubeleid middels communautaire financieringsmechanismen waarmee inspanningen ter verbetering van waterleidingstelsels worden ondersteund.

Met de kaderrichtlijn Water heeft de Unie haar waterbeschermingsbeleid recentelijk hervormd en uitgebreid, door de lidstaten te verplichten ervoor te zorgen dat tegen 2015 de kwaliteit van alle wateren goed is („goede toestand van het water”) en één samenhangend beheerskader in het leven te roepen voor de tenuitvoerlegging van alle communautaire wetgeving op het gebied van het waterbeheer. Naast deze milieudoelstelling en uiterste termijn zijn er verplichte voorbereidende stappen vastgesteld, zoals een eerste analyse van de belasting van wateren en milieueffecten, die vóór december 2004 moet zijn afgerond, en het opstellen van een stroomgebiedbeheerplan vóór december 2009, waarin wordt bepaald welke maatregelen noodzakelijk zijn. Deze milieudoelstellingen zullen worden ondersteund door heffingen op watergerelateerde diensten (bijvoorbeeld de watervoorziening of de verzameling en behandeling van afvalwater) waarin de aan deze diensten verbonden kosten zijn verdisconteerd. Op deze wijze wordt tevens een economische prikkel gegeven voor een verstandig en duurzaam gebruik van watervoorraden.

Het is de taak van de lidstaten en hun regio's om binnen dit terugkerende proces die gebieden, inrichtingen en waterleidingstelsels aan te wijzen die waterverlies in de hand werken, alsmede op transparante wijze de noodzakelijke herstelmaatregelen te treffen.

Teneinde een doelgerichte tenuitvoerlegging van de richtlijn te bewerkstelligen hebben de Commissie, de lidstaten, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en belanghebbenden (onder meer de Europese overkoepelende organisatie van waterbedrijven) zich ertoe verplicht een algemene uitvoeringsstrategie te volgen, waarbij informatie wordt uitgewisseld, richtsnoeren voor de uitvoering gezamenlijk worden ontwikkeld en zo goed mogelijk gebruik wordt gemaakt van de beschikbare hulpmiddelen.

In de drinkwaterrichtlijn waaraan geachte refereert, zijn kwaliteitsnormen vastgelegd ten aanzien van drinkwater uit de kraan, met inbegrip van normen voor het loodgehalte. In het geval van openbare distributienetwerken met loden leidingen, betekent dit dat deze laatste vervangen moeten worden door leidingen van geschikter materiaal.

Communautaire financieringsinstrumenten zoals het Cohesiefonds, het structureel pretoetredingsinstrument en de structuurfondsen zijn aangewend ter financiële ondersteuning van de noodzakelijke inspanningen op het gebied van planning en renovatie. Voorts biedt de tweede pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, d.w.z. plattelandsontwikkeling, mogelijkheden in de zin van bijvoorbeeld waterbesparende irrigatiemethoden en andere duurzame vormen van watergebruik.

---

(1)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

(2)  Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

(3)  Artikel 175, lid 4, van het EG-Verdrag.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/459 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/459

---

(2004/C 78 E/0485)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3069/03

van Luciana Sbarbati (ELDR) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Adriatische corridor

De Adriatische corridor of corridor 8, zoals vastgesteld tijdens de Europese Raad van Essen in 1996, vormt een verbindingsas dwars door alle oostelijke regio's van Italië — waaronder de Marche waar het knooppunt Ancona is voorzien — die centraal-zuidelijk Europa verbindt met de oost-Adriatische landen en het Midden-Oosten.

Corridor 8 is een multimodaal project dat aanzienlijke vervoersinfrastructuur (wegen en spoorlijnen), alsmede olie- en gaspijpleidingen, telecommunicatiekabels, enz. omvat.

Corridor 8 is niet opgenomen in het recente plan van de heer Van Miert (inzake prioritaire projecten die vóór 2020 gereed moeten zijn). Dit is voor de regio's Marche, Veneto, Emilia Romagna, Abruzzo, Puglia en Basilicata een rampzalig, schadelijk en derhalve onaanvaardbaar besluit.

De herziening van de richtsnoeren voor de TEN's uit 1996 is zowel noodzakelijk om de steeds complexer worden infrastructuurproblemen op te lossen als met het oog op de uitbreiding. Met het document van de heer Van Miert kan echter ten aanzien van de strategische uitvoering niet geheel worden ingestemd, omdat er sprake is van onevenwichtigheid ten gunste van het noorden van Europa ten koste van het zuiden en het Middellandse-Zeegebied, een gebied dat grote mogelijkheden — en tegelijkertijd een grote uitdaging voor Europa — biedt voor de economische, culturele en sociale samenhang van de volkeren en landen waarmee wij geacht worden een nieuwe grote dialoog aan te gaan.

Als Italië wordt beschouwd als een grote brug in de Middellandse Zee tussen Noord en Zuid en tussen Oost en West, valt moeilijk in te zien waarom zowel de Adriatische corridor als de Tyrrheense corridor, die waren opgezet op basis van de criteria voor intermodaliteit en interoperabiliteit, zijn geschrapt van de lijst van prioritaire projecten. Alleen de brug over de Straat van Messina blijft over, maar dit is een territoriaal en logistiek geïsoleerd project als er geen aansluiting is met de corridors.

Is de Commissie, gezien het bovenstaande, voornemens ten minste de Adriatische corridor weer op te nemen op de lijst van belangrijke vóór 2020 uit te voeren projecten, mede gezien de uitbreiding van de EU naar het oosten en de noodzaak van versterking van de infrastructuur van de „scharnierregio's”, zoals met name het gebied rond de Adriatische Zee?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(7 november 2003)

Corridor VIII is niet vastgesteld tijdens de Europese Raad van Essen.

De pan-Europese vervoerscorridors zijn vastgesteld door de pan-Europese conferentie van ministers van vervoer in Kreta in 1994 en in Helsinki in 1997. Dank zij deze corridors, die de landen van Midden- en Oost-Europa doorkruisen en aansluiten op het netwerk van de EU, konden de steunmaatregelen worden gecoördineerd van de diverse instanties, met inbegrip van die van de Gemeenschap, die de landen van Midden- en Oost-Europa reeds steunden via de Phare- en Ispa-programma's.

Het mandaat van de door de heer Van Miert voorgezeten groep op hoog niveau was het identificeren van prioritaire projecten in het kader van trans-Europese vervoersnetwerken (TEN-T). De Commissie heeft het advies van de groep op hoog niveau gebruikt bij haar herziening van de TEN-T-richtsnoeren.

Aangezien Corridor VIII buiten het grondgebied van de Unie is gesitueerd (met uitzondering van de havens van Bari en Brindisi) behoorde het niet tot het mandaat van de groep deze in overweging te nemen voor opname in de lijst van prioritaire TEN-T-projecten. Volgens dezelfde logica heeft de Commissie deze corridor niet opgenomen in de onlangs goedgekeurde beschikking betreffende de herziening van de richtsnoeren van de TEN-T (1).

---

(1)  Beschikking nr. 1229/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 tot opstelling van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector en houdende intrekking van Beschikking nr. 1254/96/EG, PB L 176 van 15.7.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/460 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/460

---

(2004/C 78 E/0486)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3077/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Niet-tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/53/EG betreffende autowrakken

Een aantal lidstaten legt de EU-wetgeving te vaak te traag ten uitvoer. Tevens komt het voor dat richtlijnen van de EU niet op de juiste wijze ten uitvoer worden gelegd. Dit kan voortvloeien uit interpretatieproblemen, maar in sommige gevallen kan dit eveneens dienen ter bescherming van nationale belangen. Het gevolg is veelal dat initiatieven tot verbetering van het milieu worden afgezwakt, en dat vernieuwende bedrijven die zich hebben aangepast aan de nieuwe marktomstandigheden er niet van kunnen uitgaan dat de in het vooruitzicht gestelde situatie werkelijkheid wordt.

Kan de Commissie in dit verband mededelen hoe het in de lidstaten staat met de tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/53/EG (1) en hoe zij aankijkt tegen de tenuitvoerlegging van de bepalingen in de richtlijn inzake het uitbouwen van oliefilters en de mogelijkheden om te voorkomen dat residuen in het milieu terecht komen. Is de Commissie van mening dat laatstgenoemde bepaling ten uitvoer is gelegd, zodat er geen technische belemmeringen bestaan en zodat voor bedrijven uit andere lidstaten — die technologieën hebben ontwikkeld om te voorkomen dat olie in het milieu terecht komt (bij voorbeeld doppen voor oliefilters) — werkelijk vrije toegang tot de markt gewaarborgd is?

Heeft de Commissie procedures op gang gebracht tegen de lidstaten die de richtlijn niet naar behoren ten uitvoer leggen, en zo ja, welke? Wanneer zullen deze landen de richtlijn naar verwachting uitvoeren zoals het hoort? Is de Commissie voornemens verdere bepalingen vast te stellen om te waarborgen dat deze richtlijn ten uitvoer wordt gelegd, en zo ja, welke?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 november 2003)

Overeenkomstig artikel 9 van de Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende afgedankte voertuigen, publiceert de Commissie binnen negen maanden na ontvangst van de tenuitvoerleggingsverslagen van de lidstaten een verslag over de uitvoering van deze richtlijn. Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de richtlijn bestrijkt het eerste verslag dat door de lidstaten moet worden ingediend, de periode van drie jaar die begint op 21 april 2002.

Artikel 6, lid 1, van de richtlijn verplicht de lidstaten de nodige maatregelen te nemen opdat alle afgedankte voertuigen overeenkomstig de technische minimumeisen van bijlage I bij deze richtlijn worden behandeld. Bijlage I stelt onder meer de verwerking, de aparte inzameling en de opslag van olie verplicht. Er dient te worden opgemerkt dat de richtlijn in de eerste plaats betrekking heeft op de ontmanteling van oliefilters van afgedankte voertuigen. Wat opnieuw gebruikte delen van voertuigen betreft die bij herstelling van personenauto's worden verwijderd, wordt in artikel 5, lid 1, van de richtlijn alleen bepaald dat de lidstaten systemen voor het inzamelen dienen in te voeren voor zover dat technisch haalbaar is.

Tot nu toe hebben twaalf lidstaten (België, Denemarken, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Finland en Zweden) officieel hun omzettingsmaatregelen medegedeeld aan de Commissie. Voor België, Frankrijk en Finland vormen deze maatregelen een onvolledige omzetting. Derhalve heeft de Commissie, overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag, zaken bij het Hof van Justitie aangespannen wegens niet-mededeling van de nationale omzettingsmaatregelen of voor mededeling van onvolledige maatregelen tegen België (C-2003/345), Griekenland (C-2003/246), Frankrijk (C-2003/331), Ierland (het besluit van de Commissie om Ierland voor het Hof te dagen wordt thans uitgevoerd), Finland (C-2003/292) en het Verenigd Koninkrijk (C-2003/277). Overeenkomstig artikel 10 van het EG-Verdrag dienen de lidstaten de nodige maatregelen te nemen om alle in de richtlijn vastgestelde verplichtingen in acht te nemen.

De Commissie beoordeelt momenteel de medegedeelde nationale omzettingsmaatregelen, met inbegrip van de omzetting van het bepaalde in de artikelen 5 en 6 en bijlage I, op overeenstemming met de richtlijn. Derhalve heeft de Commissie op dit ogenblik geen duidelijk overzicht van de kenmerken van de inzamelings- en ontmantelingssystemen die in elke lidstaat zijn opgezet. Bij incorrecte tenuitvoerlegging zal de Commissie ten aanzien van de betrokken lidstaat maatregelen nemen, overeenkomstig de aan haar bij het EG-Verdrag verleende bevoegdheden.

De Commissie bespreekt geregeld de punten in verband met de uitvoering van deze richtlijn met deskundigen van de lidstaten in de vergaderingen van het Comité voor de technische aanpassing dat is opgericht bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (2).

---

(1)  PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.

(2)  PB L 194 van 25.7.1975.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/461 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/461

---

(2004/C 78 E/0487)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3086/03

van Bruno Gollnisch (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Tabakhandel in Frankrijk

In Frankrijk hebben zeer aanzienlijke verhogingen van de belasting op tabak ervoor gezorgd dat het land op een paar maanden tijd van transitpunt voor de tabaksmokkel tot punt van bestemming geworden is.

Daarnaast krijgen de erkende handelaars, vooral in grensgebieden, met de concurrentie van de buurlanden te maken, waar Franse klanten soms grotere aankopen verrichten dan wat ze nodig hebben voor hun persoonlijk verbruik. Maar de 34 000 tabakhandelaars vormen een onvervangbaar netwerk van buurt-winkels, vooral in plattelandsgebieden.

Uit onderzoek blijkt dat de sluikhandel vooral uit Oost-Europa komt, meer bepaald uit een aantal toekomstige lidstaten van de Europese Unie. Het gemak waarmee smokkelwaar rondgaat in de Europese Unie toont aan welke noodlottige gevolgen het ontbreken van interne grenscontrole heeft, en dat het zelfs misdaad in de hand kan werken.

Nu de uitbreiding van de Europese Unie nog maar een paar maanden van ons verwijderd is:

| — | op welke manier denkt de Commissie te zorgen voor daadwerkelijke en doeltreffende controle aan de buitengrenzen van de Europese Unie? |
| --- | --- |

—

op welke manier denkt de Commissie te zorgen voor daadwerkelijke en doeltreffende controle aan de buitengrenzen van de Europese Unie?

| — | Wat denkt ze te ondernemen tegen de oneerlijke concurrentie waar de Franse kleinhandelaars in rookwaren aan blootstaan, vooral in de grensgebieden? |
| --- | --- |

—

Wat denkt ze te ondernemen tegen de oneerlijke concurrentie waar de Franse kleinhandelaars in rookwaren aan blootstaan, vooral in de grensgebieden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 december 2003)

Op de eerste plaats moet voor de goede orde worden vermeld dat het dankzij het afschaffen van de systematische douanecontroles aan de binnengrenzen van de Unie, mogelijk is de aandacht van de douane-en accijnsdiensten te concentreren op de buitengrenzen van de Unie. De strijd tegen de sigarettensmokkel is een belangrijke prioriteit, niet alleen omdat deze vorm van smokkel een bron vormt van oneerlijke concurrentie met de legale handel, maar ook om budgettaire redenen, zowel voor de Unie als voor de lidstaten.

De strijd tegen de illegale handel in sigaretten is op de eerste plaats een zaak van de lidstaten, die zowel individueel als in samenwerkingsverband optreden. Voor zover deze illegale handel echter ook de financiële belangen van de Gemeenschap schaadt, is deze strijd een gedeelde verantwoordelijkheid van de Gemeenschap en de lidstaten (artikel 280 van het EG-Verdrag). De Commissie speelt, vooral via het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), een actieve rol bij de coördinatie van de maatregelen die door de verschillende lidstaten worden genomen. Meer in het bijzonder heeft OLAF een netwerk van operationele contacten opgezet in zowel de lidstaten als de kandidaat-lidstaten en de toetredende landen, dat snelle actie in de strijd tegen de sigarettensmokkel, én tegen de bronnen van deze smokkel, moet vergemakkelijken. OLAF beschikt daarvoor overigens over een gespecialiseerde dienst die zorgt voor een follow-up bij de (kandidaat-)lidstaten.

Daarnaast organiseren de lidstaten binnen de werkgroep douanesamenwerking die is ingesteld in het kader van het verdrag tot oprichting van de Europese Unie (derde pijler: justitie en binnenlandse zaken), jaarlijks een programma van gezamenlijke operaties op het gebied van douanetoezicht, gericht op de smokkel van verboden goederen. Deze operaties zijn vaak gericht op de smokkel van sigaretten, tabak en alcoholische dranken in de Unie. Deze operaties worden door de Commissie medegefinancierd via het financieringsprogramma AGIS.

In meer algemene zin zijn de controles aan de buitengrenzen in de ogen van de Commissie altijd van belang geweest. Recentelijk heeft zij een mededeling goedgekeurd over „de rol van de douane in het geïntegreerde beheer van de buitengrenzen” (1) waarin haar strategie op dit gebied uiteen wordt gezet; doelstelling is het verbeteren van de veiligheid van de goederen die de buitengrenzen van de Unie passeren tegen bedreigingen voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de burgers. Deze mededeling stelt voor om te kiezen voor een gemeenschappelijke benadering van de risico's, die door alle lidstaten kan worden toegepast en aan de hand waarvan kan worden bepaald welke controles aan de buitengrenzen van prioritair belang zijn. Op deze manier zal de efficiency van de controles aan de buitengrenzen toenemen.

Ter informatie kan worden vermeld dat het nieuwe programma Douane 2007, net als zijn voorganger Douane 2002, garandeert dat de lidstaten op een gelijkwaardige manier een hoog niveau hanteren bij de douanecontroles, vooral aan de buitengrenzen. Om dit te bereiken is een van de doelstellingen om de samenwerking tussen de douanediensten te versterken en zo de fraudebestrijding te verbeteren. Dit programma komt de huidige lidstaten ten goede, maar ook de toetredende landen.

— De Commissie wil met nadruk wijzen op de fundamentele vrijheid van de Europese burger, in overeenstemming met de grondbeginselen van de interne markt, om in een andere lidstaat accijnsgoederen in te kopen die hij zelf vervoert en die bestemd zijn voor zijn eigen gebruik, zonder dat deze aankoop met zich meebrengt dat hij accijns moet betalen in de lidstaat van woonplaats.

Momenteel kent de communautaire wetgeving alleen minimale accijnstarieven, waarboven de lidstaten hun tarieven vrij kunnen vaststellen. Daarbij moet worden opgemerkt dat deze minimale accijnstarieven voor tabaksfabrikaten onlangs op voorstel van de Commissie zijn geïnventariseerd (2). Daarnaast voert deze richtlijn een in euro luidend vast minimumbedrag aan accijns in dat moet garanderen dat in alle lidstaten op sigaretten een minimumbedrag aan accijns wordt geheven.

De Commissie is zich er echter van bewust dat de verschillen in de toegepaste accijnstarieven, zolang er geen overeenstemming bestaat tussen de lidstaten over een verdere harmonisatie van de accijnstarieven, leiden tot verstoring van de mededinging tussen de handelaren in de verschillende lidstaten, hoofdzakelijk in de grensgebieden. Om tot een oplossing van dit probleem te komen is de Commissie altijd voorstander geweest van een verdergaande onderlinge aanpassing van de accijnstarieven, vooral voor tabaksfabrikaten. De Commissie zal deze aanpak warm blijven aanbevelen om te komen tot een betere werking van de interne markt.

---

(1)  COM(2003) 452 def.

(2)  Richtlijn 2002/10/EG van de Raad van 12 februari 2002 tot wijziging van Richtlijn 92/79/EEG, Richtlijn 92/80/EEG en Richtlijn 95/59/EG wat de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten betreft, PB L 46 van 16.2.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/462 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/462

---

(2004/C 78 E/0488)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3087/03

van Bruno Gollnisch (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Bedrijfsconcentratie: criteria van de Commissie

In haar beoordeling van de toelaatbaarheid van bedrijfsconcentraties en -fusies schijnt de Commissie zich te verzetten tegen elke poging om een machtspositie op Europees vlak uit te bouwen, in plaats van zich te beperkten tot toezicht op eventueel misbruik van machtsposities.

Nog verontrustender is dat de Commissie bij meerdere gelegenheden, in het verleden (ATR-De Havilland, Legrand-Schneider ...) en ook nog onlangs (Alcan-Péchiney), de indruk gewekt heeft dat ze met haar besluiten stelselmatig fusies tegengaat waarbij het bedrijf dat de wereldmarkt beheerst Europees is, terwijl ze in het omgekeerd geval blijk geeft van grote inschikkelijkheid.

Kan de Commissie nadere uitleg geven over de principes waar ze haar beleidsvoering tegenover bedrijfsconcentraties door laat leiden?

Stoort het haar dat Europese ondernemingen ernaar streven om wereldleider in hun sector te worden?

Is ze principieel gekant tegen de oprichting van bedrijfspolen van wereldwijde omvang maar onder Europese leiding?

Hanteert ze wel of niet een netto winst-criterium voor de Europese Unie of haar industriële sectoren?

Vormt de werkgelegenheid in Europa een onderdeel van haar overwegingen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(9 december 2003)

De Commissie is van mening dat concentraties (fusies) normaal zijn in het bedrijfsleven en in beginsel gunstig zijn voor de economie. Concentraties leiden immers tot schaalvoordelen, verbeteren de concurrentiekracht en dus ook de prestaties van de betrokken ondernemingen. Door de mogelijke effecten op de algemene concurrentiepositie van de industrie en op de economische groei zijn concentraties doorgaans gunstig voor de werkgelegenheid op lange termijn, aangezien een duurzame economische groei de beste garantie is voor een hoge werkgelegenheidsgraad. Concentraties zijn dus een essentiële factor voor het creëren van welvaart en werkgelegenheid en dragen op deze wijze bij tot de economische en sociale dimensie van de duurzame ontwikkeling.

Om deze positieve effecten tot stand te brengen, moeten de productiviteitsstijgingen die ondernemingen door concentraties kunnen realiseren, evenwel ten minste gedeeltelijk worden doorgegeven aan hun klanten (eindgebruikers of intermediaire afnemers, deze laatsten zijn andere ondernemingen, vaak kleine en middelgrote ondernemingen) in de vorm van lagere prijzen, producten of diensten die innoverend of van een betere kwaliteit zijn. Dit betekent dat ervoor moet worden gezorgd dat de voordelen van een fusie niet volledig (of grotendeels) ten goede komen van de onderneming die uit de fusie is ontstaan.

Alleen door voldoende concurrentiedruk kan worden gewaarborgd dat een fusieonderneming de noodzakelijke prikkels zal krijgen om de als gevolg van de concentratie gerealiseerde productiviteitsstijgingen en efficiëntieverbeteringen ten goede te laten komen van haar klanten en de consumenten in het algemeen, zodat deze stijgingen en verbeteringen daadwerkelijk voordelig zijn voor de gehele economie.

Daarom heeft Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (1) („de concentratieverordening”) tot doel te voorkomen dat fusies leiden tot het ontstaan van ondernemingen met een machtspositie, d.w.z. ondernemingen die beschikken over een dergelijke economische macht dat ze hun klanten abnormaal hoge prijzen zouden kunnen aanrekenen, hun koopkracht zouden kunnen aantasten en ten slotte de hele economie de voordelen van de door de fusies gecreëerde hogere efficiëntie of productiviteit zouden kunnen ontnemen.

Samenvattend kan worden gesteld dat de hele concurrentieverordening gebaseerd is op het essentiële beginsel dat de bescherming van concurrerende marktstructuren de beste waarborg biedt voor het behoud en de versterking van de concurrentiepositie van de industrie en de Europese economie in het algemeen, van een stevige en duurzame groei — en bijgevolg van een hoge werkgelegenheidsgraad in de Unie.

Wanneer de Commissie een specifieke concentratie onderzoekt, houdt zij niet direct rekening met de Europese werkgelegenheidssituatie, maar dit aspect komt wel degelijk aan bod in het algemene mededingingsbeleid. Artikel 18 van de concentratieverordening bepaalt trouwens dat de werknemersvertegenwoordigers van aanmeldende ondernemingen tijdens de onderzoekprocedure van een concentratie hun opmerkingen kenbaar kunnen maken. Bovendien is de Commissie van plan in het aanmeldingsformulier de aanmeldende ondernemingen te herinneren aan de noodzaak om bij concentraties hun verplichtingen na te leven die voortvloeien uit de geldende communautaire en nationale sociale bepalingen.

In dit kader moet ook worden onderstreept dat andere beleidsonderdelen van de Unie, in het bijzonder het werkgelegenheids- en het ondernemingsbeleid, eveneens in belangrijke mate bijdragen tot het behoud van een hoge werkgelegenheidsgraad en tot de versterking van de concurrentiepositie van de Europese economie, overeenkomstig de doelstellingen die in het EG-Verdrag zijn vastgesteld. Deze verschillende beleidsonderdelen vullen elkaar dus van nature grotendeels aan.

Bijgevolg moet de Commissie bij het uitoefenen van haar bevoegdheid inzake de controle op concentraties onderzoeken of de aangemelde concentraties een machtspositie in het leven roepen of versterken die tot gevolg heeft dat op de gemeenschappelijke markt of een aanzienlijk deel daarvan een daadwerkelijke mededinging in belangrijke mate zou worden belemmerd. In het kader van dit onderzoek moet de Commissie op grond van artikel 2, lid 1, onder b) van de concentratieverordening in het bijzonder rekening houden met de ontwikkeling van de technische en economische vooruitgang, dus met de efficiëntiewinsten die het directe gevolg zijn van een concentratie, voorzover ze in het voordeel van de consumenten zijn en geen belemmering vormen voor de mededinging. Door rekening te houden met deze efficiëntiewinsten kunnen in de praktijk resultaten worden verkregen die in de lijn liggen van de resultaten bij de toepassing van een „nettovoordeel”-criterium, waarbij echter moet worden opgemerkt dat deze efficiëntiewinsten en hun omvang door de Commissie worden beoordeeld in het kader van een onderzoek uit mededingingsoogpunt en dat er dus slechts rekening mee kan worden gehouden voorzover ze uiteindelijk een gunstige invloed hebben op de mededinging.

In dit opzicht is het inderdaad zo dat de concentratieverordening tot doel heeft de totstandkoming of de versterking van machtsposities te verbieden die tot gevolg hebben dat op de gemeenschappelijke markt een daadwerkelijke mededinging in belangrijke mate zou worden belemmerd. Artikel 82 van het EG-Verdrag heeft daarentegen slechts betrekking op de misbruiken van ondernemingen die zich reeds in een machtspositie bevinden. Hieruit blijkt dat dit twee verschillende juridische instrumenten zijn die elkaar aanvullen: op basis van de verordening wordt een preventieve controle vooraf ingesteld, de verdragsbepaling bestaat in een repressieve controle achteraf. Het belang van een concentratiecontrole vooraf is dat het doeltreffender is een situatie van daadwerkelijke mededinging te behouden op de markten die door de concentratie worden getroffen, dan achteraf mededingingsbeperkende misbruiken te beteugelen waarvoor ondernemingen die dankzij een concentratie een machtspositie hebben verworven of versterkt, verantwoordelijk zouden zijn.

Gedurende de dertien jaar dat de concentratieverordening is toegepast, heeft de Commissie meer dan 2 300 concentraties onderzocht. Slechts 18 concentraties werden verboden. Onder de door de Commissie goedgekeurde concentraties zijn er talrijke op basis waarvan machtige Europese groepen zijn ontstaan, die zelf wereldleider zijn of in staat zijn wereldleiders op hun respectieve markten te beconcurreren. Het betreft onder andere de groepen die ontstaan zijn naar aanleiding van de beschikkingen in de zaken Carrefour/Promodes, TotalFina/Elf, Volvo/Renault, Framatome/Siemens, Usinor/Arbed/Aceralia (gefuseerd tot Arcelor) en Aérospatiale/DaimlerChrysler Aerospace/Centre for Advanced Spatial Analysis (CASA) (gefuseerd tot European Aeronautic, Defense and Space Company-EADS). Hieronder zou zich ook de groep bevinden die zou zijn ontstaan uit de zaak Air Liquide/Brin's Oxygen Company (BOC), indien niet was afgezien van de transactie nadat de Amerikaanse autoriteiten hadden laten blijken dat de transactie heel waarschijnlijk zou worden verboden. Onder de concentraties die werden verboden (of die werden opgegeven tijdens de fase van het grondig onderzoek door de Commissie) bevinden zich concentraties die de oprichting van zowel Europese (bijvoorbeeld Volvo/Scania) als niet-Europese groepen (bijvoorbeeld Electric (GE)/Honeywell) tot doel hadden.

Hieruit blijkt duidelijk dat de Commissie haar bevoegdheid inzake de concentratiecontrole op een volstrekt neutrale wijze uitoefent ten opzichte van de identiteit en de nationaliteit van de bij de concentratie betrokken ondernemingen of hun aandeelhouders en dat het optreden van de Commissie niet tegenstrijdig is met de doelstelling om de concurrentiepositie van de Europese industrie en economie in het algemeen te versterken, een hoge werkgelegenheidsgraad te behouden en aldus een stevige en duurzame groei in de Unie te garanderen.

---

(1)  PB L 395 van 30.12.1989; gerectificeerd in PB L 257 van 21.9.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/464 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/464

---

(2004/C 78 E/0489)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3099/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Steun aan de mosselteelt

Het teveel aan voedingsstoffen in onze kustwateren blijft een groot milieuprobleem, hoewel op het land bepaalde maatregelen zijn genomen om de emissie van voedingsstoffen naar de zee te verminderen. Op de een of andere wijze past het ecosysteem zich aan de toenemende hoeveelheid groeiplankton als gevolg van de eutrofiëring aan doordat mossels en andere organismen, die als zogenoemde filteraars optreden, aanzienlijk in aantal toenemen. Deze filteraars zijn van beslissende betekenis voor de vermindering van de planktonbiomassa in de kustwateren. Het gevaar van een schadelijke overdadige planktongroei vermindert in gebieden met veel filteraars. Op bepaalde plaatsen zijn er goede mogelijkheden om als het ware het ecosysteem in een fjord biologisch te manipuleren door het aantal filteraars met behulp van de teelt van mosselen te verhogen.

Tegenwoordig vindt er al mosselteelt plaats in de kustgebieden, onder meer in Bohuslän in Zweden, maar bij pogingen tot uitbreiding van de teelt is men op grote problemen gestoten. De geteelde mosselen kunnen gedurende lange periodes niet worden geoogst vanwege toxische algen die de mossels giftig maken.

Hoe beoordeelt de Commissie de strategische rol van de mosselteelt ter vermindering van de optredende eutrofiëring van de kustwateren en welke maatregelen worden genomen om deze bedrijfstak commercieel te laten overleven?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie is zich terdege bewust van de problemen die veroorzaakt worden door de eutrofiëring van het mariene ecosysteem.

De oorzaken van dit probleem zijn divers en hun onderlinge samenhang is complex. Wel is het zo dat veel nutriënten in het water een voorwaarde sine qua non blijken te zijn voor het ontstaan van eutrofiëring.

Het beleid van de Gemeenschap op dit vlak is er dan ook hoofdzakelijk op gericht de emissie van voedingsstoffen naar de zee, ongeacht hun herkomst, terug te dringen.

De emissie van nutriëntenrijk afvalwater in zee is in sommige gevallen een voortvloeisel van activiteiten op het gebied van de aquacultuur, zowel in zoet als in zout water. Om die reden dient het eventuele gebruik van geteelde mosselen als natuurlijke bestrijders van eutrofiëring eerst nauwkeurig onderzocht te worden. Daarnaast worden toxische algen vaak door zeestromingen naar de kustwateren gedreven waar ze schadelijke effecten kunnen hebben, ongeacht de hoeveelheid filteraars onder de kust.

De teelt van mosselen en andere tweekleppigen en veel andere vormen van aquacultuur kunnen profiteren van de maatregelen in verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad, die voorziet in gedetailleerde bepalingen en regelingen voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (1).

---

(1)  PB L 337 van 30.12.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/465 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/465

---

(2004/C 78 E/0490)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3106/03

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó

Het omvangrijke wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó (totale kosten ruim 50 miljoen euro.) maakt deel uit van het nationaal waterprogramma dat in oktober 2002 werd gepresenteerd met het oog op communautaire financiering. Vanwege de technische kenmerken is het overhevelingsproject van de Júcar naar de Vinalopó nauw verweven met het overhevelingsproject van water van de Ebro, dat nog niet naar de Commissie is opgestuurd. Het Nationaal waterprogramma voorziet in het binnenlaten van 63 hm3 in het stuwmeer van Tous, om de overheveling van water van de Júcar naar de Vinalopó mogelijk te maken (analyse van het vooronderzoek naar de overhevelingen in het kader van het Nationaal waterplan, blz. 170).

Het project wordt gedetailleerd onderzocht op de gevolgen voor het milieu door de Commissie (DG Milieu) en de Europese Investeringsbank verricht momenteel onderzoek naar de financiële haalbaarheid. De resultaten van dit onderzoek zijn niet bekend gemaakt.

Volgens onafhankelijke deskundigen is het project noch economisch noch uit milieuoogpunt levensvatbaar en kleven er belangrijke technische tekortkomingen aan, zoals het ontbreken van een nauwkeurige, geactualiseerde en volledige milieueffectbeoordeling. De tekortkomingen van dit project zijn bij de Commissie en het Parlement aangekaart via diverse klachten van burgers, verzoekschriften en parlementaire vragen.

Desalniettemin gaat de Spaanse regering gewoon door met dit project en worden de werkzaamheden beetje bij beetje voortgezet, aldus verklaringen van de Spaanse minister voor Milieu. Deze voortvarendheid zou wel eens op gespannen voet kunnen komen te staan met een gedegen onderzoek naar de ingediende klachten en bezwaren.

Beschikt de Commissie over de inhoud en de conclusies van de studie van de EIB en zo ja, is zij bereid deze bekend te maken? Is de Commissie van mening dat dit project in belangrijke mate afhankelijk is van de overheveling van water uit de Ebro? Is de Commissie van plan de Spaanse autoriteiten te verzoeken om een geactualiseerde milieueffectbeoordeling en een kosten-batenanalyse, en voorts om naleving van de overige eisen die aan grote projecten worden gesteld uit hoofde van de structuurfondsverordening (verordening (EG) nr. 1260/1999 (1)), inzonderheid artikel 26? Kan de Commissie bevestigen of de verantwoordelijke commissaris met de minister is overeengekomen dat het verslag vóór het eind van dit jaar wordt gepubliceerd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 december 2003)

De Commissie heeft de Europese Investeringsbank (EIB) geraadpleegd in het kader van de samenwerkingsovereenkomst met de EIB en de wettelijke voorschriften, om een onafhankelijk advies over dit project te verkrijgen. De Commissie heeft de bank verzocht om een technisch verslag over de levensvatbaarheid van het wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó. De EIB heeft op 1 augustus 2003 verslag uitgebracht. De bank concludeert dat het project onder specifieke voorwaarden op zichzelf levensvatbaar is, onafhankelijk van het wateroverhevelingsproject voor de Ebro.

De Spaanse autoriteiten hebben verklaard dat de optie in de voorlopige ontwerpwet inzake het nationaal waterprogramma om water van de Ebro naar de Júcar over te hevelen en van deze laatste naar de Vinalopó, uiteindelijk niet gekozen is in de versie van het document dat van 20 juni tot 2 augustus 2003 voor het publiek ter inzage gelegen heeft.

De Commissie is van mening dat de gegevens waarover zij beschikt, herzien en aangevuld met de gegevens uit het technische verslag van de EIB, in deze fase toereikend zijn om het project met succes te evalueren in het licht van de wettelijke eisen die de Structuurfondsen stellen, in het bijzonder de punten waarnaar verwezen wordt in Artikel 26 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 (2).

Ter aanvulling van deze informatie wenst de Commissie nog aan te geven dat de voorwaarden die in het verslag van de EIB genoemd worden na bestudering zijn doorgegeven aan de Spaanse autoriteiten. Mocht tijdens het onderzoek van het dossier andere informatie nodig blijken te zijn, dan zal de Commissie deze opvragen bij de desbetreffende autoriteiten. De Spaanse autoriteiten hebben op 20 oktober 2003 formeel gereageerd op de geformuleerde voorwaarden. De Commissie beoordeelt het antwoord momenteel.

De Commissie is niet op de hoogte van een formele verplichting om het verslag openbaar te maken.

Dit complexe dossier wordt nog bestudeerd. De Commissie heeft in dit stadium nog geen definitief besluit genomen over het verzoek tot cofinanciering.

De Commissie wijst het geachte parlementslid ook op het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag nr. E-0419/03 (aanvullend antwoord) van mevrouw Gonzalez Alvarez (3).

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(2)  Verordening (CE) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

(3)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 28.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/467 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/467

---

(2004/C 78 E/0491)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3128/03

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE-DE) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Handel

In de context van de mislukte WTO-Top van Cancún werden in het landbouwhoofdstuk ontwerpconclusies geschreven die een korting inhielden op de subsidies uit hoofde van het onlangs hervormde GLB.

Is de EU voornemens deze nieuwe voorwaarden te accepteren, ondanks het feit dat hiervoor in Cancún geen akkoord over werd bereikt?

Over welke manoeuvreerruimte beschikt de EU op landbouwgebied met het oog op de komende multilaterale onderhandelingen zonder dat het GLB opnieuw moet worden hervormd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 november 2003)

Gezien het verloop van de gebeurtenissen in Cancun, hebben de ministers niet de kans gekregen om het landbouwgedeelte van het door de heer Derbez ingediende ontwerp van ministeriële verklaring te bespreken. Dit hoofdstuk bevatte een aantal voorstellen die voor de Commissie van bijzonder belang zijn, met name met betrekking tot de pijlers „interne steunverlening” en „concurrentie bij uitvoer”. Was er in Cancun een discussie op gang gekomen, dan had de Commissie getracht de nodige wijzigingen aan de tekst aan te brengen.

De Commissie heeft haar standpunt gebaseerd op de in 2003 in Luxemburg genomen besluiten inzake het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). Het GLB is zo ingrijpend en veelomvattend dat de Commissie in de toekomst op deze basis zal kunnen verder werken, zodat de consistentie van de onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) met het communautaire referentiekader zal kunnen worden gehandhaafd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/467 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/467

---

(2004/C 78 E/0492)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3131/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Het Sorraia paard

Het Iberisch paard, beter bekend als het Sorraia paard, is met uitsterven bedreigd.

Sommige specialisten beschouwen het als het mogelijke oerras van het Iberisch Schiereiland; het staat immers getrouw weergegeven op de primitieve rotsschilderingen in de Spaanse grot La Pileta en de Portugese Escoural.

Aangenomen wordt dat het paardenras werd ingezet in de cavalerie van de Romeinse legioenen en dat het tijdens de kolonisatie ook naar Amerika is uitgevoerd, waar het aan de oorsprong staat van de meeste paardenrassen die momenteel op het Amerikaanse continent voorkomen. Het zou ook aan de basis liggen van het nationale Spaanse ras, de Andalusiër, en het Portugese ras, de Lusitano.

In Portugal, waar de meeste Sorraia's voorkomen, zouden volgens schattingen nog maar een kleine honderd meer overblijven.

Het Sorraia paard vertegenwoordigt dan ook wegens zijn zeldzaamheid en zijn primitieve aard een bijzonder waardevol genetisch erfgoed.

| — | Is de Commissie bereid maatregelen te ondersteunen voor de instandhouding van het Sorraia paard? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid maatregelen te ondersteunen voor de instandhouding van het Sorraia paard?

| — | Over welke informatie beschikt de Commissie betreffende de herkomst en het genetisch erfgoed van het Sorraia paard? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt de Commissie betreffende de herkomst en het genetisch erfgoed van het Sorraia paard?

| — | Is zij bereid samen te werken met de plaatselijke overheden en instellingen die al programma's ter bescherming van het ras hebben opgezet? |
| --- | --- |

—

Is zij bereid samen te werken met de plaatselijke overheden en instellingen die al programma's ter bescherming van het ras hebben opgezet?

| — | Op welke manier kunnen de initiatiefnemers een beroep doen op communautaire steun? |
| --- | --- |

—

Op welke manier kunnen de initiatiefnemers een beroep doen op communautaire steun?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 december 2003)

Met Verordening (EG) nr. 1467/94 (1) heeft de Gemeenschap in de periode 1994-1999 de mogelijkheid geboden de biologische en genetische diversiteit in de landbouw in stand te houden. Bij deze verordening is een programma voor de instandhouding, de karakterisering, de verzameling en het gebruik van genetische hulpbronnen in de landbouw vastgesteld. Op het vlak van transnationale samenwerking bood dit programma een meerwaarde ten opzichte van de in de lidstaten opgezette acties. Iedere in de Gemeenschap gevestigde natuurlijke of rechtspersoon met de nationaliteit van een lidstaat kon aan dit programma deelnemen. Uit hoofde van deze verordening konden 21 projecten worden gefinancierd, waarvan vier inzake dierlijke genetische hulpbronnen. Voor de instandhouding van het Sorraiapaard is geen enkel project ingediend.

In diezelfde periode heeft de Gemeenschap in het kader van Verordening (EEG) nr. 2078/92 (2) (artikel 2) steun verleend voor het houden van dieren van plaatselijke rassen die op het punt staan te verdwijnen. Zo zijn in Portugal 35 dieren van het Sorraiaras in aanmerking gekomen voor steun.

Sinds 2000 ondersteunt de Gemeenschap via Verordening (EG) nr. 1257/1999 (3) (hoofdstuk VI) en de uitvoeringsverordening daarvan, Verordening (EG) nr. 445/2002 (4) (artikel 14), maatregelen ter bescherming van met uitsterven bedreigde rassen.

In deze laatste verordening is bepaald dat steun kan worden verleend om „landbouwhuisdieren van plaatselijke rassen te houden waarvan het houden dreigt te worden beëindigd”. Deze rassen moeten beantwoorden aan de criteria voor de vaststelling van de in bijlage I bij vorengenoemde Verordening (EG) nr. 445/2002 aangegeven drempels beneden welke het houden van plaatselijke rassen dreigt te worden beëindigd. Wanneer de lidstaten besluiten een dergelijke maatregel op te nemen in hun plattelands-ontwikkelingsplannen, wordt steun toegekend aan landbouwers die voor ten minste vijf jaar verbintenissen op het gebied van milieumaatregelen in de landbouw aangaan. Bovendien is Verordening (EG) nr. 445/2002 van toepassing op landbouwhuisdieren die geregistreerd zijn in het stamboek van een erkende organisatie. De Portugese autoriteiten hebben aan de Commissie gemeld dat de „Associação de Criadores do Cavalo Ibérico de Tipo Primitivo — Sorraia (AICS)” is erkend overeenkomstig Beschikking 92/353/EEG van de Commissie (5) voor het opstellen van een stamboek voor Sorraiapaarden.

De Portugese autoriteiten hebben in het plattelandsontwikkelingsplan voor continentaal Portugal (Ruris), in het kader van de milieumaatregel in de landbouw „Instandhouding van inheemse rassen”, bepalingen ter bescherming van het Sorraiaras opgenomen. Sinds 2000 kunnen houders van dit met uitsterven bedreigde ras dus een beroep doen op steun in het kader van dit programma als ze de daarin vastgestelde voorwaarden en verplichtingen nakomen. In 2001 en 2002 zijn voor acht vrouwelijke dieren van het Sorraiaras steunaanvragen ingediend waarvoor reeds financiering wordt toegekend.

Bovendien zal binnenkort een nieuw communautair programma betreffende de instandhouding, de karakterisering, de verzameling en het gebruik van genetische hulpbronnen in de landbouw beschikbaar zijn voor de periode 2003-2006. Het voorstel van de Commissie is bijna klaar. Na goedkeuring ervan door de Raad is het aan de gegadigden (nationale/regionale autoriteiten, instellingen of particulieren) om te reageren op oproepen van de Commissie tot het indienen van voorstellen voor acties. De voor communautaire cofinanciering in aanmerking komende projecten zullen worden geselecteerd door onafhankelijke deskundigen.

De Commissie beschikt over informatie over de oorsprong en het genetisch erfgoed van het Sorriapaard, die toegankelijk is voor het publiek via met name de gegevensbank van de FAO over genetische hulpbronnen van landbouwhuisdieren (http://dad.fao.org) en de website van de AICS (www.aicsor-raia.fc.ul.pt).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1467/94 van de Raad van 20 juni 1994 inzake de instandhouding, de karakterisering, de verzameling en het gebruik van genetische hulpbronnen in de landbouw, PB L 159 van 28.6.1994.

(2)  Verordening (EEG) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer, PB L 215 van 30.7.1992.

(3)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

(4)  Verordening (EG) Nr. 445/2002 van de Commissie van 26 februari 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), PB L 74 van 15.3.2002.

(5)  Beschikking 92/353/EEG van de Commissie van 11 juni 1992 tot vaststelling van de criteria voor de erkenning van organisaties en verenigingen die stamboeken voor geregistreerde paardachtigen bijhouden of aanleggen, PB L 192 van 11.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/469 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/469

---

(2004/C 78 E/0493)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3135/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Verwijdering gifschepen

Zoals bekend wordt een aantal sterk vervuilde, verouderde Amerikaanse oorlogsbodems, geladen met giftig afval, momenteel vanuit de Verenigde Staten naar het Verenigd Koninkrijk versleept. Dit brengt een groot risico met zich mee voor de kustwateren van Engeland, Frankrijk, België en Nederland. Kan de Commissie aangeven of dit transport verenigbaar is met de wetgevingsmaatregelen die zijn getroffen naar aanleiding van de Erika I en II en de ramp met de Prestige? Kunnen er maatregelen worden getroffen om te voorkomen dat lidstaten een dumpplaats worden voor dergelijk giftig afval?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 november 2003)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zijn de maatregelen die door de Unie naar aanleiding van de Erika en Prestige-ongevallen reeds zijn genomen niet van toepassing op reizen van afgedankte schepen.

De in Johannesburg aangegane verbintenis om ons kwetsbaar marien milieu te beschermen en de ervaring die is opgedaan met de rampen met de Erika, Prestige en Tricolor zouden ons tot een voorzichtiger benadering moeten aanzetten.

Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen zowel binnen als naar en uit de Europese Gemeenschap geldt voor alle vervoer van afval, en dus ook voor deze afgedankte schepen. Volgens aan de Commissie verstrekte informatie is het de bedoeling de afgedankte schepen in het Verenigd Koninkrijk te slopen. Krachtens de verordening moeten alle landen die bij een dergelijk transport zijn betrokken, d.w.z. de landen van vertrek, bestemming en transit, toestemming geven voor het transport. Hieruit volgt dus dat alle betrokken bevoegde autoriteiten zich tegen het transport kunnen verzetten.

Een voorafgaande voorwaarde om toestemming te krijgen van de bevoegde autoriteiten, in het bijzonder die van het land van bestemming, is dat de sloopinstallatie is goedgekeurd en over adequate technische capaciteiten beschikt om de afvalstoffen in kwestie te verwerken onder voorwaarden die geen gevaar vormen voor de menselijke gezondheid en het milieu. De Commissie heeft in dit verband een klacht ontvangen en onderzoekt deze als een urgente aangelegenheid samen met de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk. Uit de laatste inlichtingen waarover de Commissie beschikt zou blijken dat de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk de situatie momenteel aan het evalueren zijn met betrekking tot de vergunning van het sloopbedrijf.

Ten slotte wordt, indien de afgedankte schepen volledig voor de sloop zouden zijn bestemd, in Verordening (EEG) nr. 259/93 bepaald dat de Gemeenschap de betrokken afvalstoffen alleen invoert indien het uitvoerende land niet zelf over de capaciteit beschikt om de afvalstoffen te verwerken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/470 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/470

---

(2004/C 78 E/0494)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3138/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   luchtvervuiling in Thessaloniki

Volgens onlangs gepubliceerde gegevens van het Ministerie van milieu, ruimtelijke ordening en openbare werken (PECHODE) werden het afgelopen jaar in bepaalde gebieden van Thessaloniki overschrijdingen geconstateerd van de toegelaten grenswaarden voor stikstofdioxide en zwavelmonoxide, en wel gedurende 111 en 105 dagen binnen één jaar, tweeëneenhalf keer zoveel als de door de EU gestelde maxima.

Welke concrete maatregelen heeft Griekenland aangekondigd en welke concrete maatregelen heeft dit land tot dusverre bij overschrijding van de alarmdrempels genomen, gelet op de artikelen 4 en 10 van de richtlijnen 1999/30/EG (1) (betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht) en 96/62/EG (2) (inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit), volgens welke bepalingen de lidstaten actieplannen moeten opstellen voor het geval van overschrijding van de alarmdrempels, en deze aan de Commissie moeten meedelen, terwijl behalve de alarmdrempels ook een lijst moet worden vastgesteld van de minimaal aan het publiek te verstrekken gegevens?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 2003)

Volgens artikel 10 van Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit dienen de lidstaten de Commissie binnen drie maanden na de overschrijding informatie te verschaffen over de geregistreerde niveaus en de duur van de periode(n) van verontreiniging. De eerste dochterrichtlijn inzake luchtkwaliteit, Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999, betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, voorziet in alarmdrempels voor zwaveldioxide (SO2) (500 microgram per kubieke meter (μg/m3)) en stikstofdioxide (NO2) (400 μg/m3), gebaseerd op gemiddelden per uur, gemeten gedurende drie opeenvolgende uren. Griekenland heeft in 2002 geen enkel rapport aan de Commissie doen toekomen waaruit een overschrijding van deze drempelconcentraties blijkt.

Aangenomen wordt dat de genoemde overschrijding van de concentratieniveaus gedurende 111 en 115 dagen betrekking heeft op de grenswaarden zoals die zijn neergelegd in Richtlijn 1999/30/EG. De lidstaten zijn enkel verplicht om in het kader van het jaarlijks verslag melding te maken van afzonderlijke overschrijdingsgevallen als het een overschrijding betreft van het grenswaardeniveau verhoogd met een bepaalde tolerantiemarge (die jaarlijks krimpt en voor NO2 en andere componenten die geregeld worden bij Richtlijn 1999/30/EG in respectievelijk 2010 en 2005 tot nul gereduceerd zal zijn).

Griekenland heeft voor 2002 geen melding gemaakt van overschrijdingen van de grenswaarde plus de tolerantiemarge voor SO2 en NO2.. Dit betekent niet dat de grenswaarden zelf niet zijn overschreden. De grenswaarden worden in voornoemde jaren wettelijk bindend.

---

(1)  PB L 163 van 29.6.1999, blz. 41.

(2)  PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/471 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/471

---

(2004/C 78 E/0495)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3140/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Projecten i.v.m. doodstraf

Uit verklaringen van hoge ambtenaren van de Commissie kon worden vernomen dat de Europese Commissie in de Verenigde Staten en in andere landen die de doodstraf toepassen, een aantal projecten financiert om de publieke opinie in die landen bewust te maken van het probleem van de doodstraf. Deze verklaringen werden afgelegd naar aanleiding van de Werelddag tegen de Doodstraf op vrijdag 10 oktober. (Bron: The European Weekly — New Europe, 12 oktober, p. 6: „Commission seeks abolishment of death penalty”)

Om wat voor soort projecten gaat het hier concreet?

Hoeveel van deze projecten werden opgestart in de Verenigde Staten? In welke deelstaten?

Wat is de globale kostprijs van deze projecten? Is dit het eerste jaar dat dergelijke projecten werden opgestart?

Werden er ook dergelijke projecten opgestart in Cuba en de Volksrepubliek China? In welke andere landen dan de Verenigde Staten werden er dergelijke projecten opgestart?

Betreft het hier eenmalige projecten of lopen ze over verschillende jaren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(1 december 2003)

De Commissie heeft gedurende een aantal jaren projecten voor de afschaffing van de doodstraf gefinancierd. Het financieren van dergelijke projecten werd eveneens als een prioriteit bevestigd in de mededeling van de Commissie van 8 mei 2001 over de rol van de Unie bij het bevorderen van mensenrechten en democratisering in derde landen (1). Deze mededeling stipuleert uitdrukkelijk: „De steun voor de afschaffing van de doodstraf dient onder meer te bestaan in projecten in de toepassing ervan terug te schroeven, bijvoorbeeld door het stimuleren van een debat op het niveau van regeringen en de civiele samenleving over de ondoeltreffendheid ervan bij het terugschroeven van de misdaad”.

De financiering van de Gemeenschap, die wordt verstrekt in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten, omvat een groot aantal terreinen zoals bewustmakingscampagnes in landen waar de doodstraf nog wordt toegepast en directe bijstand bij het vonnissen van gevangenen. Een uitdrukkelijke oproep tot het indienen van voorstellen over doodstrafprojecten werd in 2002 gelanceerd. Na deze oproep werden projecten voor een totaal van 4 897 328 EUR geselecteerd.

Twee van de projecten die in het kader van deze oproep, zijn geselecteerd, omvatten activiteiten in de Verenigde Staten:

| — | Activiteiten in verband met de doodstraf, informatie- en steunstrategieën om alternatieven voor de doodstraf uit te werken. Dit project heeft tot doel het publiek bewuster te maken van kwesties die verband houden met de doodstraf, en steun te verlenen voor degenen die de doodstraf bestrijden. De activiteiten omvatten de oprichting van gespecialiseerde databanken om steun te verlenen aan advocaten die zich bezighouden met rechtszaken waarin de doodstraf, kan worden uitgesproken, in het bijzonder in de Verenigde Staten en het Caraïbisch Gebied, een reeks lezingen over de doodstraf, het oprichten van een bibliotheek met studies over de doodstraf, onderzoekactiviteiten en maatregelen om het bewustzijn van het publiek te verhogen. |
| --- | --- |

—

Activiteiten in verband met de doodstraf, informatie- en steunstrategieën om alternatieven voor de doodstraf uit te werken. Dit project heeft tot doel het publiek bewuster te maken van kwesties die verband houden met de doodstraf, en steun te verlenen voor degenen die de doodstraf bestrijden. De activiteiten omvatten de oprichting van gespecialiseerde databanken om steun te verlenen aan advocaten die zich bezighouden met rechtszaken waarin de doodstraf, kan worden uitgesproken, in het bijzonder in de Verenigde Staten en het Caraïbisch Gebied, een reeks lezingen over de doodstraf, het oprichten van een bibliotheek met studies over de doodstraf, onderzoekactiviteiten en maatregelen om het bewustzijn van het publiek te verhogen.

| — | Een studie om na te gaan hoe de nationale doodstrafsystemen voldoen aan de minimumnormen die zijn vastgesteld om een correct en eerlijk proces te garanderen. Het overkoepelende doel is de 40 Amerikaanse rechtsgebieden die de doodstraf nog toepassen te overhalen een moratorium in te stellen op executies en grondige, omvattende studies van hun doodstrafsystemen uit te voeren. |
| --- | --- |

—

Een studie om na te gaan hoe de nationale doodstrafsystemen voldoen aan de minimumnormen die zijn vastgesteld om een correct en eerlijk proces te garanderen. Het overkoepelende doel is de 40 Amerikaanse rechtsgebieden die de doodstraf nog toepassen te overhalen een moratorium in te stellen op executies en grondige, omvattende studies van hun doodstrafsystemen uit te voeren.

Het totale aantal lopende projecten voor de afschaffing van de doodstraf in de hele wereld beloopt op dit ogenblik 13, met een totale maximumbijdrage van de Unie van 8 136 217 EUR.

Wat de projecten in China betreft, is één project in verband met dit land geselecteerd in het kader van de oproep voor projecten van 2002. De benaming van dit project is: „Versterking van de verdediging in doodstrafzaken in de Volksrepubliek China”. In het kader van dit project worden verdediging en juridische bijstand verleend aan beschuldigden die het risico op de doodstraf lopen.

Er bestaan op dit ogenblik geen specifieke projecten voor de afschaffing van de doodstraf op Cuba.

Wat de laatste vraag van het geachte parlementslid betreft, de duur van dergelijke projecten varieert meestal tussen 24 en 36 maanden.

---

(1)  COM(2001) 252.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/472 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/472

---

(2004/C 78 E/0496)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3141/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Europese week tegen kanker — wetenschappelijk onderzoek

Naar aanleiding van de jaarlijkse Europese week tegen kanker heeft de Europese Commissie laten weten dat een aantal nieuwe projecten werden geselecteerd die in aanmerking komen voor subsidies in het kader van het Zesde Kaderprogramma. De EU wil de volgende vier jaar 400 miljoen euro in kankeronderzoek investeren, heeft Commissaris voor Wetenschappelijk Onderzoek, Philippe Busquin, in een mededeling laten weten. In eerste instantie zullen 19 projecten een gezamenlijke som van circa 100 miljoen euro ontvangen.

Om welke 19 projecten gaat het hier concreet en hoeveel bedraagt de subsidie per concreet project?

In welke lidstaten worden deze projecten concreet uitgevoerd?

Op basis van welke criteria werden de projecten geselecteerd? Hoe moeten bedrijven en studiecentra hun subsidie concreet aanvragen?

Wordt er bij het toekennen van subsidies voor wetenschappelijk onderzoek een geografische verdeelsleutel gerespecteerd die zorgt dat onderzoekscentra, universiteiten en bedrijven van àlle lidstaten evenredig kunnen genieten van dergelijke subsidies?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(1 december 2003)

Tengevolge van de eerste uitnodiging tot het indienen van voorstellen van het Programma „Bioweten-schappen, genomica en biotechnologie voor de gezondheid” (deadline maart 2003) binnen het gebied „De strijd tegen kanker” werden 19 projecten voor financiering geselecteerd die gezamenlijk 100 miljoen euro communautaire steun zullen ontvangen.

De geselecteerde projecten, in verband waarmee momenteel nog steeds contractonderhandelingen aan de gang zijn, gaan uit van grote, multidisciplinaire en multinationale consortia, en er wordt aan deelgenomen door de academische wereld, industrie, onderzoeksorganisaties en kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) uit de lidstaten alsook de geassocieerde staten, kandidaat-lidstaten en, in sommige gevallen, derde landen. De titels van de geselecteerde projecten, de landen van de deelnemers alsook de voorgestelde communautaire begrotingsbijdrage staan in een overzicht dat rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat van het Parlement worden gezonden

De evaluatie en selectie van de voorstellen is uitgevoerd met hulp van onafhankelijke experts, in overeensteming met de „Richtsnoeren voor de beoordeling en selectie van voorstellen” zoals vastgesteld in de „Regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten aan de uitvoering van het Zesde Kaderprogramma” (1).

Het evaluatieproces berust op een aantal gevestigde principes zoals kwaliteit, transparantie, gelijkheid van behandeling, onpartijdigheid, efficiency, snelheid en ethische overwegingen.

Aanvragen die in antwoord op een uitnodiging tot het indienen van voorstellen worden ontvangen, worden getoetst aan verplichte criteria:

| a) | de wetenschappelijke en technologische topkwaliteit en innovatiegraad; |
| --- | --- |

a)

de wetenschappelijke en technologische topkwaliteit en innovatiegraad;

| b) | het vermogen om de actie succesvol uit te voeren en te zorgen voor het efficiënte beheer ervan; |
| --- | --- |

b)

het vermogen om de actie succesvol uit te voeren en te zorgen voor het efficiënte beheer ervan;

| c) | de relevantie voor de doelstellingen van het specifiek programma; |
| --- | --- |

c)

de relevantie voor de doelstellingen van het specifiek programma;

| d) | de Europese toegevoegde waarde, de kritische massa aan gemobiliseerde middelen en de bijdrage tot het Gemeenschapsbeleid; en |
| --- | --- |

d)

de Europese toegevoegde waarde, de kritische massa aan gemobiliseerde middelen en de bijdrage tot het Gemeenschapsbeleid; en

| e) | de kwaliteit van het plan voor het gebruik en de verspreiding van de kennis, de potentiële effecten op het gebied van innovatie en duidelijke plannen voor het beheer van de intellectuele eigendom. |
| --- | --- |

e)

de kwaliteit van het plan voor het gebruik en de verspreiding van de kennis, de potentiële effecten op het gebied van innovatie en duidelijke plannen voor het beheer van de intellectuele eigendom.

Deelname aan het Zesde Kaderprogramma steunt op het principe van gelijke toegang en de toelatingscriteria zoals vastgesteld in de regels inzake de deelneming. Er wordt dan ook geen quotasysteem toegepast, maar de evaluatie- en selectieprocedures zijn gebaseerd op onafhankelijke „beoordeling door een vakgenoot” (peer review) en „topkwaliteit” (excellence) ongeacht geografische herkomst of type deelnemer.

Onderzoeksinstituten, studiecentra, de industrie en de KMO's zijn belangrijke doelgroepen van het Zesde Kaderprogramma. De praktische regels voor het indienen van een aanvraag en de toelatingscriteria worden geschetst in de uitnodigingen tot het indienen van voostellen en zijn beschikbaar op de Cordis website van het Zesde Kaderprogramma (http://fp6.cordis.lu/fp6/home.cfm). Er komen nog twee uitnodigingen tot het indienen van voorstellen op het gebied van de bestrijding van kanker (2004, 2005).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2321/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels inzake de verspreiding van de onderzoeksresultaten ter uitvoering van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap (2002-2006), PB L 355 van 30.12.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/473 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/473

---

(2004/C 78 E/0497)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3144/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   EU-financiering voor Spaans Nationaal Watermanagementprogramma

Er is bezorgdheid gerezen over de vraag of het Spaans Nationaal Watermanagementprogramma niet schadelijk is voor habitats en vogels en of het wel verenigbaar is met de eisen inzake milieueffectbeoordeling en de kaderrichtlijn inzake water. Voorts bestaat de angst dat het programma het milieu in Spanje omvangrijke schade zal toebrengen. Naar verluidt wil de Spaanse regering voor de financiering van dit project EU-subsidies ter hoogte van 8 miljard euro aanvragen, uit hoofde van het Structuurfonds en het Cohesiefonds.

Zal de Commissie ervoor zorgen dat geen EU-gelden beschikbaar worden gesteld zolang er geen garanties zijn dat de communautaire milieuwetgeving wordt nageleefd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 december 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op de volgende mondelinge en schriftelijke vragen: H-211/03 van de heer De Roo tijdens het vragenuur op de vergadering van het Parlement in april 2003 (1); H-810/02 van de heer Davies tijdens het vragenuur op de vergadering van het Parlement in december 2002 (2); H-678/02 van mevrouw Sornosa Martínez tijdens het vragenuur op de vergadering van het Parlement in oktober 2002 (3); H-452/02 van de heer Davies tijdens het vragenuur op de vergadering van het Parlement in juni 2002 (4); H-444/02 van de heer Marset Campos tijdens het vragenuur op de vergadering van het Parlement in juni 2002 (4); H-947/01 van de heer Mayol i Raynal tijdens het vragenuur op de vergadering van het Parlement in december 2001 (5); H-561/01 van mevrouw Sornosa Martínez tijdens het vragenuur op de vergadering van het Parlement in juli 2001 (6); P-1610/03 van de heer Colom i Naval (7); E-1499/03 van de heer Mendiluce Pereiro (8); P-1171/03 van de heer Davies (9); P-0689/03 van mevrouw González Álvarez (10); P-0653/03 van de heer Mayol i Raynal (10); P-0638/03 van de heer Mendiluce Pereiro (10), E-0510/03 van de heer Colom i Naval (11), E-0509/03 van de heer Colom i Naval (12), E-2819/02 van de heer Davies (13), E-2708/02 van de heer Davies (13), E-1334/02 van mevrouw Sornosa Martínez (14), E-0997/02 van de heer De Roo (14), E-0638/02 van de heer Mayol i Raynal (14), E-3205/01 van de heer De Roo (15), P-2918/01 van de heer Pittella (16), E-2614/01 van mevrouw Sornosa Martínez (16), E-2568/01 van de heer Corbett (17), E-2288/01 van de heer De Roo (17), P-1231/01 van mevrouw Sornosa Martínez (18), E-811/01 van mevrouw Sornosa Martínez (19), E-0645/01 van de heer De Roo (19), E-0004/01 van de heer De Roo (20) en E-0003/01 van de heer De Roo (21).

Elk verzoek dat door de Spaanse autoriteiten wordt ingediend voor de financiering van projecten die deel uitmaken van het Spaans Nationaal Watermanagementprogramma zal onderworpen worden aan een nauwkeurig onderzoek door de Commissie. Dergelijke projecten worden enkel goedgekeurd als ze strikt verenigbaar zijn met alle toepasselijke communautaire wetgeving en beleidsvormen, waaronder die voor milieu.

---

(1)  Mondeling antwoord, 8.4.2003.

(2)  Schriftelijk antwoord, 17.12.2002.

(3)  Schriftelijk antwoord, 22.10.2002.

(4)  Schriftelijk antwoord, 11.6.2002.

(5)  Schriftelijk antwoord, 11.12.2001.

(6)  Schriftelijk antwoord, 3.7.2001.

(7)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 52.

(8)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 157.

(9)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 162.

(10)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 160.

(11)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 141.

(12)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 140.

(13)  PB C 92 E van 17.4.2003.

(14)  PB C 277 E van 14.11.2002.

(15)  PB C 147 E van 20.6.2002.

(16)  PB C 134 E van 6.6.2002.

(17)  PB C 93 E van 18.4.2002.

(18)  PB C 318 E van 13.11.2001.

(19)  PB C 340 E van 4.12.2001.

(20)  PB C 235 E van 21.8.2001.

(21)  PB C 261 E van 18.9.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/474 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/474

---

(2004/C 78 E/0498)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3145/03

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Batterijen van mobiele telefoons die ontploffen

| 1. | Is het de Europese Commissie bekend dat er gevallen zijn geweest waarin de batterijen van mobiele telefoons in handen van gebruikers zijn ontploft, waardoor in sommige gevallen zelfs (ernstige) letselschade is ontstaan? |
| --- | --- |

1.

Is het de Europese Commissie bekend dat er gevallen zijn geweest waarin de batterijen van mobiele telefoons in handen van gebruikers zijn ontploft, waardoor in sommige gevallen zelfs (ernstige) letselschade is ontstaan?

| 2. | Zo ja, is het de Europese Commissie dan ook bekend of het in deze gevallen batterijen betrof afkomstig van de fabrikant van de mobiele telefoon? Zo nee, is de Commissie voornemens op korte termijn kennis te gaan nemen van deze incidenten, waarbij immers gebleken is dat de veiligheid en gezondheid van Europese burgers in gevaar kan zijn? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, is het de Europese Commissie dan ook bekend of het in deze gevallen batterijen betrof afkomstig van de fabrikant van de mobiele telefoon? Zo nee, is de Commissie voornemens op korte termijn kennis te gaan nemen van deze incidenten, waarbij immers gebleken is dat de veiligheid en gezondheid van Europese burgers in gevaar kan zijn?

| 3. | Is de Commissie voornemens onderzoek te verrichten naar de oorzaak van deze ontploffingen, waarin onder andere wordt gekeken naar de herkomst van de batterijen en de omstandigheden waaronder ze zijn ontploft? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens onderzoek te verrichten naar de oorzaak van deze ontploffingen, waarin onder andere wordt gekeken naar de herkomst van de batterijen en de omstandigheden waaronder ze zijn ontploft?

| 4. | Welke maatregelen kan de Commissie in de context van bovengenoemde gevallen treffen op het gebied van onder andere:






  — | betere consumentenbescherming; |
| --- | --- | --- |

4.

Welke maatregelen kan de Commissie in de context van bovengenoemde gevallen treffen op het gebied van onder andere:

—

betere consumentenbescherming;

| — | betere voorlichting en waarschuwing vanuit overheden én door de producenten; |
| --- | --- |

—

betere voorlichting en waarschuwing vanuit overheden én door de producenten;

| — | meer onderzoek naar veiligheid van batterijen; |
| --- | --- |

—

meer onderzoek naar veiligheid van batterijen;

| — | nieuwe veiligheidsvoorschriften en standaardisering; |
| --- | --- |

—

nieuwe veiligheidsvoorschriften en standaardisering;

| — | tegengaan van piraterij en vervalsing? |
| --- | --- |

—

tegengaan van piraterij en vervalsing?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van verscheidene gevallen (zowel in de Unie als in andere landen) waarin de batterijen van mobiele telefoons zijn ontploft, soms met ernstige letsels voor de gebruikers tot gevolg. Het is in de eerste plaats de bevoegdheid van de nationale handhavingsautoriteiten om de individuele gevallen te onderzoeken en indien nodig producten uit de handel te nemen en de Commissie en de andere lidstaten in kennis te stellen van dergelijke maatregelen. De Commissie heeft niettemin een eerste onderzoek van het door het geachte parlementslid gemelde geval uitgevoerd en contact opgenomen met de nationale instanties voor markttoezicht om na te gaan welke omvang dit probleem aanneemt.

Zonder een oordeel te vellen over de concrete gevallen, lijkt dit onderzoek op het eerste zicht uit te wijzen dat deze ongevallen te wijten zijn aan het gebruik van niet-originele vervangingsbatterijen die ontploffen ten gevolge van een interne kortsluiting. Het betreft batterijen die niet beantwoorden aan de strikte veiligheidsnormen die door de producenten van de mobiele telefoons worden opgelegd. Niets wijst er echter op dat deze ongevallen hebben plaatsgevonden omdat de telefoons zelf onveilig zijn of dat het om een substantieel probleem gaat.

De producenten van mobiele telefoons beweren dat zich een parallelle markt heeft ontwikkeld voor batterijen waarop hun merknaam illegaal is aangebracht. De producent van de telefoon waar het geachte parlementslid naar verwijst, heeft verklaard dat hij de nodige maatregelen zal nemen om namaak en piraterij van zijn producten te bestrijden en dat hij zijn eigen handhavingsinspanningen zal opvoeren.

Interne kortsluitingen kunnen worden veroorzaakt door een onzorgvuldig ontwerp, gebrekkig toezicht op het productieproces of een combinatie van beide. Batterijen en laders moeten worden ontworpen en vervaardigd volgens strikte veiligheids- en kwaliteitsnormen. Zo moeten zeer strenge eisen worden gesteld aan de materialen en isolatie die in de batterijen worden gebruikt, moet voortdurend toezicht worden gehouden op de productie en moeten de producten grondig worden getest.

De veiligheid van producten en de vergoeding van schade veroorzaakt door producten met gebreken zijn maatschappelijke vereisten waaraan in de interne markt moet worden voldaan.

De Unie heeft diverse richtlijnen goedgekeurd om aan deze vereisten te voldoen:

| — | Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (1) (de richtlijn inzake productaansprakelijkheid); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (1) (de richtlijn inzake productaansprakelijkheid);

| — | Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid (2) (de richtlijn inzake algemene productveiligheid), recentelijk gewijzigd en herschikt in Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 (3); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid (2) (de richtlijn inzake algemene productveiligheid), recentelijk gewijzigd en herschikt in Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 (3);

| — | Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (4) (de laagspanningsrichtlijn); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (4) (de laagspanningsrichtlijn);

| — | Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (5) (de R & TTE-richtlijn). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (5) (de R & TTE-richtlijn).

In de richtlijn inzake productaansprakelijkheid is in beginsel vastgesteld dat de producent, ook wanneer hem geen schuld treft, aansprakelijk is voor de schade die door een gebrek in zijn product aan personen of hun eigendom wordt toegebracht. In bepaalde gevallen kan de producent echter van zijn aansprakelijkheid worden ontheven.

De batterijen die met mobiele telefoons worden meegeleverd, vallen onder de R & TTE-richtlijn. Vervangingsbatterijen vallen momenteel nog niet onder de communautaire wetgeving, maar de Commissie heeft initiatieven genomen om ze bij de herziening van de laagspanningsrichtlijn hierin op te nemen. De Commissie raadpleegt momenteel de betrokken partijen over deze herziening en is voornemens begin 2005 een voorstel bij de Raad en het Parlement in te dienen. Zolang deze herziening niet heeft plaatsgevonden, zijn de vereisten voor vervangingsbatterijen in de Gemeenschap niet geharmoniseerd. De richtlijn inzake algemene productveiligheid verplicht producenten echter de veiligheid van hun producten te garanderen en voorziet in een mechanisme voor de snelle uitwisseling van informatie over onveilige producten tussen de lidstaten.

De Commissie ziet geen redenen om de wetgeving inzake productveiligheid, consumentenbescherming of productaansprakelijkheid uit te breiden, noch om de gebruikers hierover meer informatie te verstrekken of om aanvullend onderzoek te verrichten. Het is belangrijk dat in het kader van de bestaande wetgeving doeltreffende maatregelen tegen deze gevaarlijke batterijen worden genomen om de consumenten te beschermen. De instrumenten hiervoor bestaan reeds.

Via haar contacten met de nationale handhavingsautoriteiten zal de Commissie de situatie nauwlettend blijven volgen.

---

(1)  PB L 210 van 7.8.1985, gewijzigd bij Richtlijn 1999/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10.5.1999, PB L 141 van 4.6.1999.

(2)  PB L 228 van 11.8.1992.

(3)  PB L 11 van 15.1.2002. Deze richtlijn moet uiterlijk op 15 januari 2004 in nationaal recht zijn omgezet.

(4)  PB L 77 van 26.3.1973.

(5)  PB L 91 van 7.4.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/476 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/476

---

(2004/C 78 E/0499)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3152/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Exploderende Nokia-telefoons

Onlangs zijn in korte tijd meerdere mobiele telefoons van de Finse telefoonfabrikant Nokia ontploft. Nokia stelt dat de ongevallen te maken hebben met het gebruik van goedkope (lithium-)batterijen die niet van Nokia afkomstig zijn.

De telefoon en batterijen van een inwoner van Hengelo, die onlangs gewond raakte toen zijn mobiele telefoon ontplofte, worden momenteel onderzocht door de Nederlandse Consumentenbond. Volgens de bond heeft de jongen uit Hengelo originele batterijen gebruikt. Nokia is op de hoogte van het voorval, maar heeft het nog niet kunnen onderzoeken. Zij meent echter uit de tot dusver beschikbare informatie te kunnen afleiden dat wederom een niet-originele batterij de oorzaak van de ontploffing was.

In verband met het voorgaande adviseert Nokia consumenten alleen originele Nokia-batterijen te gebruiken. Nokia stelt niet aansprakelijk te zijn voor de ontploffingen en geeft aan dat de Nokia-garantie vervalt bij het gebruik van niet-originele batterijen.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van verschillende voorvallen van ontplofte mobiele telefoons van Nokia? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van verschillende voorvallen van ontplofte mobiele telefoons van Nokia?

| 2. | Is de Commissie van mening dat de schade die hierdoor is ontstaan, onder de productaansprakelijkheid van Nokia valt? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van mening dat de schade die hierdoor is ontstaan, onder de productaansprakelijkheid van Nokia valt?

| 3. | Is de Commissie van mening dat sprake is van gedwongen winkelnering? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van mening dat sprake is van gedwongen winkelnering?

| 4. | Zo ja, is de Commissie van mening dat dergelijke gedwongen winkelnering slecht is voor de concurrentie en dat mogelijk sprake is van strijd met de mededingingswetgeving? |
| --- | --- |

4.

Zo ja, is de Commissie van mening dat dergelijke gedwongen winkelnering slecht is voor de concurrentie en dat mogelijk sprake is van strijd met de mededingingswetgeving?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(17 november 2003)

De aandacht van het geachte parlementslid wordt in de eerste plaats gevestigd op het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-3145/03 van de heer Van Velzen (1), dat informatie bevat over de communautaire wetgeving en de toepassing ervan op mobiele telefoons en batterijen.

De Commissie wacht nog altijd op gedetailleerde rapporten van de handhavingsinstanties van de lidstaten, maar zover zij weet zijn de incidenten te wijten aan kortsluitingen in gebrekkige batterijen die niet door de fabrikant van mobiele telefoons in kwestie zijn verkocht. Hij kan bijgevolg niet aansprakelijk worden gesteld voor de schade die ontstaat als dergelijke batterijen ontploffen.

Op 25 juli 1985 heeft de Raad Richtlijn 85/374/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (2) (de richtlijn inzake productaansprakelijkheid) aangenomen.

Deze richtlijn bevat het beginsel van aansprakelijkheid buiten schuld van de producent voor schade die door een gebrek in zijn product aan personen of eigendom is veroorzaakt. Krachtens deze richtlijn kan de fabrikant van de mobiele telefoon van zijn aansprakelijkheid worden bevrijd als de schade het gevolg is van een gebrekkige vervangingsbatterij.

Als daarentegen kan worden aangetoond dat de kortsluiting die de ontploffing heeft veroorzaakt, aan een mankement van de mobiele telefoon zelf te wijten kan zijn, is het onwaarschijnlijk dat een fabrikant van zijn aansprakelijkheid kan worden bevrijd als de vervangingsbatterij veilig blijkt te zijn.

De Commissie heeft op dit moment geen aanwijzingen dat de handelwijze van de fabrikant in kwestie slecht is voor de mededinging. Zijn huidige houding lijkt te zijn ingegeven door de noodzaak om zich te verdedigen tegen beweringen over de veiligheid van zijn telefoons. De Commissie zal deze kwestie aankaarten tijdens haar geregelde ontmoetingen met de industrie om te garanderen dat er een concurrerende markt voor veilige vervangingsbatterijen voor mobiele telefoons bestaat.

---

(1)  Zie blz. 474.

(2)  PB L 210 van 7.8.1985, gewijzigd bij Richtlijn 1999/34/EG van het Parlement en de Raad van 10 mei 1999, PB L 141 van 4.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/477 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/477

---

(2004/C 78 E/0500)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3156/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(24 oktober 2003)

Betreft:   Urbanisatie in de Serra de la Renegà en het GCB „Oropesa-Benicàssim” (Castellón — Spanje)

Er is een procedure op gang gebracht voor de tenuitvoerlegging van een urbanisatieproject in de Serra de la Renegà, op het grondgebied van de gemeente Oropesa del Mar (Castellón), dat de bouw van duizend chalets en twee hotels omvat, hetgeen onherstelbare schade zal toebrengen aan dit uitzonderlijk rijke natuurgebied en het maritieme gebied van communautair belang (GCB) „Oropesa-Benicàssim”, dat de Spaanse autoriteiten hebben aangewezen voor het Natura 2000-net vanwege zijn grote Posidonia-banken, en dat aan de Serra de la Renegà grenst.

In deze gebieden komen soorten voor die worden beschermd door de richtlijn inzake het behoud van de vogelstand (79/409/EEG (1)), zoals de slechtvalk, de nachtzwaluw, de Theklaleeuwerik, de zwarte tapuit of de Provence-grasmus, alsmede in de habitats-richtlijn (92/43/EEG (2)) vermelde prioritaire ecosystemen, met name kalkhoudend grasland in karstgebied, basofielen van de soort Alysso-Sedion albi, steppe-achtig grasland, eenjarige soorten zoals Thero-Brachypodieta en maquis-achtige steppe.

In het huidige ruimtelijkeordeningsplan wordt de hele Serra de la Renegà als „urbanisatiegrond” aangemerkt:

| — | Kan de Commissie informatie verschaffen over de behandeling van de door de actiegroep ter verdediging van de Serra de la Renegà ingediende klacht 2003/4833, SG (2003) A/7394/2? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie informatie verschaffen over de behandeling van de door de actiegroep ter verdediging van de Serra de la Renegà ingediende klacht 2003/4833, SG (2003) A/7394/2?

| — | Acht de Commissie het niet wenselijk dat de GCB-zone wordt uitgebreid tot de Serra de la Renegà, met het oog op de instandhouding van door de communautaire wetgeving beschermde soorten? |
| --- | --- |

—

Acht de Commissie het niet wenselijk dat de GCB-zone wordt uitgebreid tot de Serra de la Renegà, met het oog op de instandhouding van door de communautaire wetgeving beschermde soorten?

| — | Is de Commissie niet van oordeel dat de bouw van chalets en toeristische installaties in deze zone indruist tegen de bepalingen van de richtlijnen inzake de bescherming van vogels en habitats, gezien het negatieve effect dat deze urbanisatie op de beschermde soorten zal hebben? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie niet van oordeel dat de bouw van chalets en toeristische installaties in deze zone indruist tegen de bepalingen van de richtlijnen inzake de bescherming van vogels en habitats, gezien het negatieve effect dat deze urbanisatie op de beschermde soorten zal hebben?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 december 2003)

Het geachte parlementslid heeft haar bezorgdheid geuit in verband met de effecten van een urbanistisch en toeristisch ontwikkelingsproject in de Renegà Range, binnen het gebied van communautair belang ES5223037 („Costa d'Orpesa-Benicàssim”), dat door de Spaanse autoriteiten is voorgesteld met het oog op de vorming van het Natura 2000-netwerk.

Overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, dient elk plan of project dat niet direct is verbonden met of nodig is voor het beheer van een Natura 2000-gebied maar vermoedelijk een significant effect daarop kan hebben, te worden onderworpen aan een adequate evaluatie van de gevolgen ervan voor het gebied, getoetst aan de instandhoudingsdoelstellingen. Indien de conclusies van deze evaluatie negatief blijken te zijn, zullen de autoriteiten alleen onder bepaalde voorwaarden akkoord gaan met het project: ontbreken van alternatieve oplossingen, aanwezigheid van dwingende redenen van openbaar belang bij de uitvoering van het project en goedkeuring van alle nodige compenserende maatregelen ter bescherming van de algemene samenhang van Natura 2000.

De Commissie heeft bij de Spaanse autoriteiten stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat de voorwaarden van artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad in het onderhavig geval zijn nageleefd.

Wat de door het geachte parlementslid gesuggereerde uitbreiding van het voorgestelde „SCI” betreft, zijn volgens de gegevensbank van Natura 2000 slechts twee van de door het geachte parlementslid vermelde drie types van habitats van communautair belang in gebied ES5223037 vertegenwoordigd:

| — | Habitat type 6220*: halfsteppen met grassen en eenjarige planten (Thero-Brachypodietea); |
| --- | --- |

—

Habitat type 6220*: halfsteppen met grassen en eenjarige planten (Thero-Brachypodietea);

| — | Habitat type 5330: thermo-mediterrane en halfwoestijn-struikvegetaties. |
| --- | --- |

—

Habitat type 5330: thermo-mediterrane en halfwoestijn-struikvegetaties.

In het kader van de analyse van het Spaanse voorstel voor gebieden van communautair belang in de mediterrane regio is geoordeeld dat habitat-type 6110* voldoende is vertegenwoordigd en dat geen verdere gebieden meer moeten worden voorgesteld. De habitat-types 6220 en 5330 werden als voldoende beschouwd op voorwaarde dat er gegevenscorrecties in worden aangebracht.

Derhalve is de Commissie van mening dat het Spaanse voorstel voor deze habitat- types toereikend is en dat er geen verdere gebieden meer moeten worden voorgesteld, hoewel een aantal correcties in het Natura-standaardformulier moeten worden aangebracht.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/478 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/478

---

(2004/C 78 E/0501)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3157/03

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 oktober 2003)

Betreft:   Uitbreiding van de militaire basis in een Natura 2000-gebied op de Maddalena-archipel (Sardinië)

Op 30 september 2003 heeft de Italiaanse minister van Defensie toestemming verleend voor de uitbreiding van de Amerikaanse militaire basis voor onderzeeërs met atoomaandrijving en -bewapening (project USA nr. 080/02) op de Sardische archipel van La Maddalena, die op de lijst van gebieden van communautair belang staat (cod ITB000008, uitbreiding met 13 240 ha).

De plannen voorzien in het optrekken van gebouwen (52 000 m2) en de aanleg van een pier van 180 m in Santo Stefano, met een onderzeese constructie van 10 meter breed en 100 m lang voor het aanleggen van andere oorlogsschepen. Voorts zijn tal van andere werkzaamheden gepland (woningen, diensten, sportcentra, magazijnen, enz.) in verscheidene andere plaatsen op het eiland La Maddalena.

De bestaande basis, waarvan de uitbreiding is aangevraagd, ligt echter in de omtrek van het Nationaal Park van de archipel La Maddalena en bovendien is geen milieueffectrapportage krachtens de Habitatrichtlijn 92/43/EEG (1) noch krachtens Richtlijn 97/11/EG (2) uitgevoerd.

De betrokken militaire basis maakt geen deel uit van de Italiaanse defensie en bijgevolg kan er geen sprake zijn van algemeen nut.

Is de Commissie van deze feiten op de hoogte?

Is de Commissie van plan maatregelen te nemen in verband met de toepassing van de Richtlijnen 97/11/EG, 85/337/EEG (3) en 92/43/EEG?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 december 2003)

Volgens Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, dienen de lidstaten de nodige maatregelen te treffen om te verzekeren dat, voordat een vergunning wordt verleend, de projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, met name gezien hun aard, omvang of ligging, worden onderworpen aan een beoordeling van die effecten. Projecten die onder deze richtlijn vallen worden vermeld in de bijlagen van de richtlijn.

Het project voor de uitbreiding van een militaire basis op La Maddalena, Sardinië, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, valt niet onder een van de categorieën in de bijlagen van de richtlijn. Richtlijn 85/337/EEG, als gewijzigd, kan dus niet van toepassing zijn op dit specifieke geval.

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, bepaalt het volgende: „Voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, wordt een passende beoordeling gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.” Voornoemde bepaling is van toepassing op speciale beschermingszones en de gebieden van communautair belang uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG. Met betrekking tot voorgestelde gebieden van communautair belang zijn de lidstaten verplicht te handelen op een wijze die de doelstellingen van de richtlijn niet in gevaar brengt. Zij dienen dan ook passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de voorgestelde gebieden niet verslechtert. Ten aanzien van alle gebieden die op basis van de wetenschappelijke selectiecriteria zoals uiteengezet in Richtlijn 92/43/EEG verdienen te worden opgenomen in de lijst van gebieden van communautair belang, met name gebieden met prioritaire habitats of soorten, zijn de autoriteiten van een lidstaat vanaf 10 juni 1998 in het bijzonder verplicht de beginselen toe te passen die neergelegd zijn in artikel 6 (leden 2, 3 en 4) om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten. Voorts dienen zij voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar significante gevolgen kan hebben voor een dergelijk gebied een passende beoordeling te maken van de gevolgen voor het gebied.

Indien het project waar het geachte parlementslid op wijst significante gevolgen heeft voor de voorgestelde gebieden van communautair belang op de archipel van La Maddalena (ITB010008) hadden de Italiaanse autoriteiten zich dienen te houden aan bovengenoemde verplichtingen voortvloeiend uit Richtlijn 92/43/EEG.

Aangezien de Commissie niet op de hoogte is van de specifieke situatie zoals die door het geachte parlementslid is beschreven, zal zij de nodige stappen ondernemen om gedetailleerde informatie in te winnen en ervoor te zorgen, binnen de mogelijkheden die het EG-Verdrag biedt, dat de naleving van het Gemeenschapsrecht wordt gewaarborgd.

Indien de Commissie tot de conclusie komt dat het Gemeenschapsrecht in dit specifieke geval geschonden is, zal zij niet aarzelen om als hoedster van het EG-Verdrag alle noodzakelijke stappen te ondernemen, waaronder de instelling van inbreukprocedures krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag, om naleving van de desbetreffende communautaire wetgeving af te dwingen.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(3)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/480 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/480

---

(2004/C 78 E/0502)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3173/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Stemrecht voor immigranten

Op bezoek in de Egyptische hoofdstad Caïro heeft de voorzitter van de Europese Commissie Romano Prodi zich vorige week gemengd in het debat dat momenteel in Italië woedt over het gemeentelijk stemrecht voor migranten. Romano Prodi heeft zich duidelijk uitgesproken voor stemrecht voor niet-Europese vreemdelingen in de lidstaten van de Europese Unie.

Sprak Romano Prodi hier in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Europese Commissie of in zijn hoedanigheid van Italiaans politicus? Vertolkte Romano Prodi met andere woorden met zijn standpunt de officiële mening van de huidige Europese Commissie?

Nam de Europese Commissie in het verleden al standpunten in over het stemrecht voor vreemdelingen in de Europese Unie? Op basis van welk overleg werden deze standpunten ingenomen?

Is de Europese Commissie meer algemeen van oordeel dat het stemrecht voor niet-Europese vreemdelingen in de lidstaten via een richtlijn in alle lidstaten op een gelijkaardige manier kan worden geregeld of meent zij dat de organisatie van verkiezingen en de modaliteiten waaraan stemrecht/stemplicht voor vreemdelingen moeten beantwoorden tot de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten behoren?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 december 2003)

Het standpunt van de Commissie over burgerschap en politieke rechten voor onderdanen van derde landen werd reeds herhaaldelijk uiteengezet, onder meer door haar voorzitter Romano Prodi.

De Europese Raad van Tampere (1999) heeft richtsnoeren vastgesteld voor een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid van de Unie. Dit beleid omvat een eerlijke behandeling van onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven. In de conclusies van de Europese Raad wordt gesteld dat de juridische status van legaal op het grondgebied verblijvende onderdanen van derde landen meer in overeenstemming moet worden gebracht met die van de onderdanen van de lidstaten. Onderdanen van derde landen zouden een aantal uniforme rechten moeten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van EU-burgers liggen; bv. het recht van verblijf, het recht op onderwijs en werk, alsook het beginsel van non-discriminatie ten opzichte van de burgers van het land van verblijf.

Dit werd geconcretiseerd in een voorstel voor een richtlijn betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (1), waarover de Raad op 5 juni 2003 politieke overeenstemming heeft bereikt. In haar recente mededeling over immigratie, integratie en werkgelegenheid (2) gaf de Commissie de lidstaten in overweging om bij de omzetting van de richtlijn in nationaal recht politieke rechten toe te kennen aan langdurig ingezetenen, met name op plaatselijk niveau.

De Commissie heeft maatregelen genomen om de doelstellingen van Tampere te verwezenlijken. In haar mededelingen over een communautair immigratiebeleid (3) en een open coördinatiemethode voor het communautaire immigratiebeleid (4) lanceerde de Commissie het concept „burgerschap” (met onder meer een gemeenschappelijk pakket grondrechten en verplichtingen) voor onderdanen van derde landen, als een instrument voor het gemeenschappelijk beleid inzake integratie van immigranten. De Commissie zal ook werk maken van de ontwikkeling van dit concept in het kader van de uitwisseling van beste praktijken en informatie in de groep van nationale contactpunten inzake integratie.

Volgens de Commissie zijn burgerschap en toekenning van politieke rechten aan langdurig in het land verblijvende immigranten van belang voor het integratieproces en moet de toekomstige grondwet hiervoor de rechtsgrondslag vormen, wat niet het geval is met de huidige verdragen. Deze doelstellingen werden door de Commissie ter sprake gebracht in het kader van de Conventie over de toekomst van Europa, maar zij werden uiteindelijk niet overgenomen.

---

(1)  PB C 240 E van 28.8.2001.

(2)  COM(2003) 336 def.

(3)  COM(2000) 757 def.

(4)  COM(2001) 387 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/481 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/481

---

(2004/C 78 E/0503)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3182/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Niet-naleving van de communautaire wetgeving door de luchtvaartmaatschappij SATA

In artikel 4, lid 2 van Verordening (EEG) nr. 295/91 (1) van 4 februari 1991 worden de minimumbedragen vastgesteld voor de onmiddellijke schadeloosstelling die luchtvaartmaatschappijen moeten betalen in geval van instapweigering.

Dezelfde materie wordt ook behandeld in het Portugese wetsbesluit nr. 321/89 van 25 september, het ministerieel besluit nr. 223/97 van 2 april en de wet nr. 24/96 van 31 juli, maar deze komen niet overeen met de communautaire wetgeving.

Bovendien past geen enkele Portugese luchtvaartmaatschappij de verordening toe.

Op 12 september jl. annuleerde de maatschappij SATA International zonder enige verklaring of informatie na uren wachten vlucht S4 125 van Lissabon naar Ponta Delgada, en werden de passagiers overgeboekt op vlucht S4 221 Lissabon — Ponta Delgada.

De maatschappij weigerde de regeling van de communautaire verordening toe te passen.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen opdat de communautaire wetgeving in het Portugese recht wordt omgezet en in Portugal ook effectief wordt nageleefd?

Wanneer denkt de Commissie dat Portugal de communautaire wetgeving inzake bescherming van de rechten van passagiers zal beginnen naleven?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 december 2003)

De communautaire wetgeving inzake schadeloosstelling in geval van instapweigering heeft de vorm van een verordening, niet van een richtlijn. Als zodanig zijn de in de verordening vervatte verplichtingen rechtstreeks van toepassing op luchtvaartmaatschappijen en is het voor de rechtsgeldigheid van de verordening niet nodig dat zij in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook zonder bepalingen aangaande instapweigering in de nationale wetgeving is de verordening bindend.

Verordening (EEG) nr. 295/91 van de Raad (2) heeft uitsluitend betrekking op instapweigering en niet op annuleringen. Luchtvaartmaatschappijen zijn dan ook niet op grond van deze verordening verplicht schadeloosstelling te betalen in situaties zoals die welke in de vraag genoemd wordt.

De Commissie huldigt niettemin de opvatting dat passagiers ook rechten dienen te hebben als zij te maken krijgen met annulering of langdurige vertraging van hun vlucht. In dat licht heeft zij in december 2001 een voorstel ter tafel gelegd voor een nieuwe verordening inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten (3). Dit voorstel is momenteel onderwerp van een bemiddelingsprocedure tussen het Europees Parlement en de Raad, overeenkomstig artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Op 14 oktober 2003 heeft het bemiddelingscomité een compromistekst aangenomen, waarover het Europees Parlement op 17 december 2003 zal stemmen. De Commissie hoopt van harte dat het Parlement het voorstel zal goedkeuren.

---

(1)  PB L 36 van 8.2.1991, blz. 5.

(2)  Verordening (EEG) nr. 295/91 van de Raad van 4 februari 1991 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor compensatie bij instapweigering in het geregeld luchtvervoer, PB L 36 van 8.2.1991.

(3)  PB C 103 van 30.4.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/482 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/482

---

(2004/C 78 E/0504)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3183/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Berekening van de extra heffing voor de Autonome Regio der Azoren

Het is de Commissie niet onbekend dat de door Verordening (EEG) nr. 3950/92 (1) vastgestelde voorwaarden voor de berekening van de extra heffing voor de sector melk en zuivelproducten complex zijn en de lidstaten veel armslag laten bij de vaststelling van criteria en berekeningsmethoden.

Wat de Autonome Regio der Azoren betreft, maken een aantal mechanismen en bijkomende voorwaarden uit hoofde van de Poseima-verordening de toepassing van de extra heffing nog ingewikkelder.

Op de Azoren bestaat er enige onzekerheid en verwarring over de resultaten die door de kopers aan de melkproducenten zijn meegedeeld. De eerste projecties wezen op het bestaan van de extra heffing, latere gegevens afkomstig van de Commissie wezen op het tegendeel.

Als lid van het Europees Parlement werd ik verzocht de vragen van de betroffen landbouwers op te klaren. Ik heb de diensten van de Commissie die bevoegd zijn voor het beheer van de extra melkheffing om uitleg gevraagd. Zij weigeren daarop in te gaan met als argument dat zij alleen aan de betrokken lidstaat uitleg verschuldigd zijn.

Deelt de Commissie deze opvatting over de informatieplicht (of afwezigheid daarvan) ten aanzien van de burger en meer in het bijzonder zijn verkozen vertegenwoordigers.

Zo niet, wilde ik graag weten wanneer en langs welke weg ik de gevraagde toelichtingen kan krijgen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 december 2003)

De Commissie beklemtoont dat voor alle lidstaten dezelfde regels gelden wanneer moet worden beoordeeld of hun producenten de melkquotaregeling hebben nageleefd. Om eventuele overschrijdingen vast te stellen, wordt de hoeveelheid melk die daadwerkelijk is geproduceerd voor levering aan de verwerkende industrie of voor rechtstreekse verkoop aan de consument, vergeleken met de respectieve nationale referentiehoeveelheden. Met betrekking tot voor levering bestemde hoeveelheden wordt een correctie naar boven toegepast wanneer het vetgehalte van de geproduceerde melk het referentievetgehalte overschrijdt.

Wat betreft de verdeling van de heffing over de producenten die tot de overschrijding hebben bijgedragen, kunnen de lidstaten voor individuele producenten de overproductie verlagen door niet-gebruikte hoeveelheden van andere producenten opnieuw toe te wijzen. In dat geval dienen evenwel stringente regels te worden gevolgd.

Afgezien van de hierboven beschreven normale regeling geldt voor de Azoren een specifieke tijdelijke vrijstelling van de heffing voor een maximumhoeveelheid van 73 000 ton per jaar. Bij een overschrijding van de referentiehoeveelheid kan de teveel geproduceerde hoeveelheid uit hoofde van deze vrijstelling worden verlaagd (zie artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1453/2001 (2)).

De Raad heeft in september 2003 besloten om aan de Azoren een permanente verhoging van het quotum met 50 000 ton per jaar toe te kennen (zie de voetnoot bij punt b) van bijlage I van Verordening (EG) nr. 1788/2003 (3)) en de tijdelijk vrijgestelde hoeveelheid te verlagen (zie artikel 147, punt 3), onder d) van Verordening (EG) nr. 1782/2003 (4)). De Commissie heeft onlangs voorgesteld om, bovenop de verhoging van het quotum met 50 000 ton per jaar, een permanente vrijstelling voor 23 000 ton per jaar toe te kennen aan producenten die hun referentiehoeveelheid hebben overschreden (5).

Portugal heeft, net als de andere lidstaten, de voorlopige productiecijfers voor 2002-2003 aan de Commissie gemeld. Hieruit blijkt dat de Portugese nationale referentiehoeveelheid voor levering is overschreden. De Commissie wacht momenteel op aanvullende uitleg van de Portugese autoriteiten.

Zodra de Commissie deze informatie heeft ontvangen en geëvalueerd, zal zij het geachte parlementslid op de hoogte brengen.

---

(1)  PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 1453/2001 van de Raad van 28 juni 2001 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 1600/92 (Poseima), PB L 198 van 21.7.2001.

(3)  Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten, PB L 270 van 21.10.2003.

(4)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, PB L 270 van 21.10.2003.

(5)  COM(2003) 617 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/483 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/483

---

(2004/C 78 E/0505)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3186/03

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Grensoverschrijdende aankopen

Welke waarborgen zijn er voor consumenten die in een ander land van de EU goederen kopen waarvan later blijkt dat ze defect of gebrekkig zijn, en die vervanging of terugbetaling eisen?

Bestaan er procedures voor een snelle afhandeling van grensoverschrijdende geschillen met betrekking tot dergelijke transacties?

Zo ja, hoe en waar kunnen EU-onderdanen zich hieromtrent informeren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(25 november 2003)

De wetgeving inzake consumentenbescherming is op Europees niveau aangenomen om consumenten overal dezelfde mate van bescherming te bieden, ongeacht of ze goederen en diensten in hun eigen land dan wel in een andere lidstaat kopen. De Commissie hoopt op die manier vertrouwen op te bouwen en consumenten aan te moedigen de interne markt ten volle te benutten.

De twee belangrijkste richtlijnen om dit te bereiken zijn Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (1) en Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (2).

Richtlijn 1999/44/EG biedt consumenten bescherming als ze defecte goederen hebben gekocht of goederen die niet in overeenstemming zijn met de overeenkomst. In deze gevallen kan de consument verlangen dat de goederen worden hersteld of dat hem nieuwe worden geleverd, hij kan een prijsvermindering bedingen of zijn geld terugvragen als binnen twee jaar na ontvangst van de goederen blijkt dat ze niet in overeenstemming zijn. De richtlijn bepaalt ook dat commerciële garanties — zoals de door de fabrikant of detailhandelaar geboden garanties — transparant moeten zijn en in duidelijke taal moeten zijn gesteld (3).

Richtlijn 97/7/EG is ingevoerd om een minimumniveau van consumentenbescherming te garanderen bij op afstand gesloten overeenkomsten. Dat zijn overeenkomsten tussen consumenten en leveranciers waarbij de partijen vóór het sluiten van de overeenkomst geen persoonlijk contact hebben gehad. Via telefoon, post, fax, televisie, internet en e-mail gesloten overeenkomsten zijn allemaal voorbeelden van op afstand gesloten overeenkomsten in de zin van de richtlijn. De richtlijn legt de leveranciers bepaalde informatieverplichtingen op en geeft de consument het recht om de op afstand gesloten overeenkomst binnen een afkoelingsperiode van ten minste zeven werkdagen (4) op te zeggen.

Hoewel er geen vaste procedures voor de snelle regeling van geschillen over grensoverschrijdende transacties bestaan, heeft de Commissie met de hulp van de lidstaten twee netwerken opgezet die mechanismen tot stand hebben gebracht om consumenten te helpen hun rechten uit te oefenen.

Sinds tien jaar helpt het netwerk van Europese bureaus voor consumentenvoorlichting de Europese consumenten beter begrijpen hoe de interne markt voor hen werkt. Het netwerk verleent ook bijstand als consumenten problemen ondervinden bij grensoverschrijdende transacties. Zo zal het Europees bureau voor consumentenvoorlichting contact opnemen met de handelaar en proberen om tot een minnelijke schikking te komen. Momenteel zijn er 15 Europese bureaus voor consumentenvoorlichting in 13 lidstaten.

Het tweede netwerk, het Europese buitengerechtelijke netwerk, werd als proef opgestart in oktober 2001. 17 infobalies (één in elke lidstaat, in IJsland en in Noorwegen) geven ontevreden consumenten informatie en steun om een zaak aanhangig te maken in het kader van een geschikt alternatief systeem voor geschillenbeslechting in een ander land. Ze volgen de zaak ook mee op.

De Commissie werkt momenteel aan een rapport over de activiteiten van het netwerk en stippelt de toekomstperspectieven uit. Dit rapport zal te zijner tijd aan het Parlement en de Raad worden voorgelegd.

Meer informatie over deze procedures is te vinden op de homepage van de Commissie (Europese bureaus voor consumentenvoorlichting (5) en Europees buitengerechtelijk netwerk (6)).

---

(1)  PB L 171 van 7.7.1999.

(2)  PB L 144 van 4.6.1997.

(3)  (http://europa.eu.int/comm/consumers/cons_int/safe_shop/guarantees/index_en.htm).

(4)  (http://europa.eu.int/comm/consumers/cons_int/safe_shop/dist_sell/index_en.htm).

(5)  (http://europa.eu.int/comm/consumers/redress/compl/euroguichet/index_en.htm).

(6)  (http://europa.eu.int/comm/consumers/redress/out_of_court/index_en.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/484 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/484

---

(2004/C 78 E/0506)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3189/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Ontploffende batterijen in mobiele telefoons van Nokia

Het Brusselse dagblad „La Libre Belgique” publiceerde op 16 oktober 2003 een artikel over de resultaten van een onderzoek van de Belgische consumentenorganisatie „Test-Achats” naar diverse gevallen van ontploffingen van oplaadbare batterijen van mobiele telefoons van Nokia in de afgelopen maanden.

Deze voorvallen zouden zich met name in België en Nederland hebben voorgedaan, maar er zijn ook gevallen in Zwitserland, Noorwegen en Vietnam gemeld. Volgens bovengenoemde berichtgeving zou in Nederland onlangs een mobiele telefoon in de zakken van de eigenaar zijn ontploft.

Is de Europese Commissie hiervan op de hoogte? Welke maatregelen denkt zij goed te keuren om de Europese consumenten te beschermen?

Acht zij het niet nodig onverwijld stappen te ondernemen om als voorzorgsmaatregel de verkoop van deze mobiele telefoons in de Europese Unie op te schorten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(20 november 2003)

De geachte afgevaardigde wordt verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen P-3145/03 van de heer van Velzen (1) en P-3152/03 van mevrouw Plooij-Van Gorsel (2).

---

(1)  Zie blz. 474.

(2)  Zie blz. 476.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/485 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/485

---

(2004/C 78 E/0507)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3193/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 oktober 2003)

Betreft:   Informatie over de voormalige directeur-generaal van Eurostat

De ernstige onregelmatigheden bij het beheer van de contracten van Eurostat zijn pas in mei van dit jaar in de openbaarheid gekomen; bij die gelegenheid bleek dat de frauduleuze operaties al enkele jaren aan de gang waren en dat de interne diensten van de Commissie en OLAF op zijn minst sedert 1999 klachten hadden ontvangen.

De toenmalige directeur-generaal van Eurostat, Yves Franchet, en de sectordirecteur Daniel Byk hebben aan de pers laten weten dat zij bereid zijn om op de geschikte plaats te getuigen dat de politieke top op de hoogte was van de lopende contracten en de verdenking van fraude ten aanzien van deze contracten. Franchet en Byk hebben pas in juli jl. het veld moeten ruimen.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | welke vorm van controle door de politieke verantwoordelijkheden wordt verricht op de directies-generaal over het beheer van de onder hen vallende administraties; |
| --- | --- |

1.

welke vorm van controle door de politieke verantwoordelijkheden wordt verricht op de directies-generaal over het beheer van de onder hen vallende administraties;

| 2. | hoe lang er al verdenkingen tegen Franchet en Byk bestonden; |
| --- | --- |

2.

hoe lang er al verdenkingen tegen Franchet en Byk bestonden;

| 3. | sinds wanneer hun verantwoordelijkheden in kaart gebracht en bekrachtigd zijn; |
| --- | --- |

3.

sinds wanneer hun verantwoordelijkheden in kaart gebracht en bekrachtigd zijn;

| 4. | welke maatregelen genomen zijn en wanneer; |
| --- | --- |

4.

welke maatregelen genomen zijn en wanneer;

| 5. | zijn deze ambtenaren direct dan wel indirect werkzaam voor de Commissie of een andere Europese instelling; |
| --- | --- |

5.

zijn deze ambtenaren direct dan wel indirect werkzaam voor de Commissie of een andere Europese instelling;

| 6. | beschikt de Commissie over soortgelijke informatie over andere betrokkenen naar wier verantwoordelijkheden een onderzoek is ingesteld? |
| --- | --- |

6.

beschikt de Commissie over soortgelijke informatie over andere betrokkenen naar wier verantwoordelijkheden een onderzoek is ingesteld?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(27 januari 2004)

| 1. | Krachtens de gedragscode voor Commissieleden en diensten, die kort na het aantreden van de Commissie is aangenomen, zijn directeuren-generaal verantwoording verschuldigd aan hun commissaris voor de goede uitvoering van de door de Commissie en de commissaris vastgestelde beleidsrichtsnoeren. Ze zijn verantwoordelijk voor de efficiënte werking van hun directoraat-generaal in overeenstemming met de verdeling van de bevoegdheden en verantwoordelijkheden vastgelegd in het Statuut van de ambtenaren, het Financieel Reglement (1), het Reglement van orde van de Commissie en de regels vervat in SEM 2000 en MAP 2000. Ze moeten de commissaris bijgevolg informeren en verslag uitbrengen over belangrijke gebeurtenissen in diensten, lidstaten of internationale instellingen die gevolgen kunnen hebben voor het beheer van zijn of haar portefeuille of zijn of haar positie binnen de Commissie.
  De voorzitter van de Commissie, de heer Romano Prodi, heeft op 18 november 2003 aangekondigd dat de Commissie naar aanleiding van de zaak-Eurostat deze gedragscode wil wijzigen om de informatiestroom tussen diensthoofden en hun commissarissen te verbeteren. De herziening heeft tot doel de informatiestroom tussen diensthoofden en commissarissen beter te organiseren, zodat de leden van de Commissie beter in staat zijn hun politieke verantwoordelijkheid op te nemen ten aanzien van hun eigen activiteiten maar ook ten aanzien van de activiteiten van hun diensten.
  De gewijzigde code bepaalt dat zodra commissarissen hun functie opnemen, en op regelmatige tijdstippen daarna, hun diensten alle relevante informatie ter beschikking moeten stellen zodat de commissarissen beter op het werk van hun diensten kunnen toezien en algemene voorschriften kunnen uitvaardigen.
  Verder zal de gewijzigde code voorzien in een specifieke procedure om zaken aan de commissaris voor te leggen zodat de directeur-generaal in eigen persoon de commissaris onmiddellijk en rechtstreeks kan wijzen op een feit of een ontwikkeling die betrekking kan hebben op zijn of haar politieke verantwoordelijkheid of op die van de Commissie in haar geheel. |
| --- | --- |

1.

Krachtens de gedragscode voor Commissieleden en diensten, die kort na het aantreden van de Commissie is aangenomen, zijn directeuren-generaal verantwoording verschuldigd aan hun commissaris voor de goede uitvoering van de door de Commissie en de commissaris vastgestelde beleidsrichtsnoeren. Ze zijn verantwoordelijk voor de efficiënte werking van hun directoraat-generaal in overeenstemming met de verdeling van de bevoegdheden en verantwoordelijkheden vastgelegd in het Statuut van de ambtenaren, het Financieel Reglement (1), het Reglement van orde van de Commissie en de regels vervat in SEM 2000 en MAP 2000. Ze moeten de commissaris bijgevolg informeren en verslag uitbrengen over belangrijke gebeurtenissen in diensten, lidstaten of internationale instellingen die gevolgen kunnen hebben voor het beheer van zijn of haar portefeuille of zijn of haar positie binnen de Commissie.

De voorzitter van de Commissie, de heer Romano Prodi, heeft op 18 november 2003 aangekondigd dat de Commissie naar aanleiding van de zaak-Eurostat deze gedragscode wil wijzigen om de informatiestroom tussen diensthoofden en hun commissarissen te verbeteren. De herziening heeft tot doel de informatiestroom tussen diensthoofden en commissarissen beter te organiseren, zodat de leden van de Commissie beter in staat zijn hun politieke verantwoordelijkheid op te nemen ten aanzien van hun eigen activiteiten maar ook ten aanzien van de activiteiten van hun diensten.

De gewijzigde code bepaalt dat zodra commissarissen hun functie opnemen, en op regelmatige tijdstippen daarna, hun diensten alle relevante informatie ter beschikking moeten stellen zodat de commissarissen beter op het werk van hun diensten kunnen toezien en algemene voorschriften kunnen uitvaardigen.

Verder zal de gewijzigde code voorzien in een specifieke procedure om zaken aan de commissaris voor te leggen zodat de directeur-generaal in eigen persoon de commissaris onmiddellijk en rechtstreeks kan wijzen op een feit of een ontwikkeling die betrekking kan hebben op zijn of haar politieke verantwoordelijkheid of op die van de Commissie in haar geheel.

| 2. | t/m 4. Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: de verklaringen van voorzitter Prodi op de Conferentie van voorzitters en aan de leden van de Commissie begrotingscontrole (Cocobu) op 25 september 2003, en op de plenaire vergadering van het Parlement op 18 november 2003, betreffende de redenen waarom diverse indicaties m.b.t. Eurostat die aanleiding hadden kunnen geven tot bezorgdheid niet eerder reacties hadden uitgelokt.
  Op 7 juli 2003 ontving de Commissie twee verslagen m.b.t. Eurostat: één van het directoraat-generaal Begroting (DG BUDG), naar aanleiding van een onderzoek waartoe de Commissie in mei 2003 opdracht had gegeven, en één tussentijds verslag over een onderzoek van overeenkomsten door de Dienst interne audit, waartoe de Commissie in juni 2003 opdracht had gegeven. Beide onderzoeken werden verricht naar aanleiding van de eerste nota van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) aan de secretarisgeneraal van mei 2003 en, in het geval van het onderzoek van de Dienst interne audit, ook in antwoord op de resolutie van het Parlement van april 2003. De twee verslagen van de Commissie werden verstuurd naar de voorzitter van het Parlement, de voorzitter van de Cocobu, en aan dhr. Casaca en dhr. Bösch op 11 juli 2003 onder bijlage III van de kaderovereenkomst tussen het Parlement en de Commissie.
  Beide verslagen bevatten voor de Commissie op het eerste gezicht essentiële eerste bewijzen dat een aantal ernstige overtredingen van het Financieel Reglement hadden plaatsgevonden door personeel van de Commissie en dat een aantal belangrijke aspecten van interne-auditrapporten niet grondig en diepgaand genoeg waren opgevolgd of dat niet tot de noodzakelijke acties was overgegaan. Dienovereenkomstig heeft de Commissie op 9 juli 2003 diverse acties ondernomen, waaronder het inleiden van tuchtprocedures tegen drie hoge ambtenaren van Eurostat wegens vermeende inbreuk op het Financieel Reglement en op het Statuut van de ambtenaren. Twee van deze procedures moesten onmiddellijk worden opgeschort om de juridische reden, die destijds aan het Parlement en aan het publiek werd uiteengezet, dat het vervolgen van dergelijke procedures zou samenvallen met een lopend OLAF-onderzoek naar dezelfde ambtenaren. De derde procedure werd door de Commissie pas opgeschort toen op basis van de door OLAF verstrekte informatie bleek dat OLAF eveneens een onderzoek had ingesteld naar deze derde ambtenaar.
  De individuele verantwoordelijkheden worden momenteel onderzocht, zowel in het kader van de procedures ingesteld door de Franse gerechtelijke autoriteiten in Parijs als in het kader van de tuchtprocedures.
  Om te garanderen dat in de toekomst alle informatie aangaande gevallen van mogelijke fraude en onregelmatigheden coherent en snel wordt verzameld en beoordeeld, bracht voorzitter Prodi het Parlement op de hoogte van zijn voornemen om structuren op te richten die ervoor zorgen dat het College beter wordt gewaarschuwd en om leden van de Commissie beter in staat te stellen om relevante administratieve maatregelen voor te stellen. |
| --- | --- |

2.

t/m 4. Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: de verklaringen van voorzitter Prodi op de Conferentie van voorzitters en aan de leden van de Commissie begrotingscontrole (Cocobu) op 25 september 2003, en op de plenaire vergadering van het Parlement op 18 november 2003, betreffende de redenen waarom diverse indicaties m.b.t. Eurostat die aanleiding hadden kunnen geven tot bezorgdheid niet eerder reacties hadden uitgelokt.

Op 7 juli 2003 ontving de Commissie twee verslagen m.b.t. Eurostat: één van het directoraat-generaal Begroting (DG BUDG), naar aanleiding van een onderzoek waartoe de Commissie in mei 2003 opdracht had gegeven, en één tussentijds verslag over een onderzoek van overeenkomsten door de Dienst interne audit, waartoe de Commissie in juni 2003 opdracht had gegeven. Beide onderzoeken werden verricht naar aanleiding van de eerste nota van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) aan de secretarisgeneraal van mei 2003 en, in het geval van het onderzoek van de Dienst interne audit, ook in antwoord op de resolutie van het Parlement van april 2003. De twee verslagen van de Commissie werden verstuurd naar de voorzitter van het Parlement, de voorzitter van de Cocobu, en aan dhr. Casaca en dhr. Bösch op 11 juli 2003 onder bijlage III van de kaderovereenkomst tussen het Parlement en de Commissie.

Beide verslagen bevatten voor de Commissie op het eerste gezicht essentiële eerste bewijzen dat een aantal ernstige overtredingen van het Financieel Reglement hadden plaatsgevonden door personeel van de Commissie en dat een aantal belangrijke aspecten van interne-auditrapporten niet grondig en diepgaand genoeg waren opgevolgd of dat niet tot de noodzakelijke acties was overgegaan. Dienovereenkomstig heeft de Commissie op 9 juli 2003 diverse acties ondernomen, waaronder het inleiden van tuchtprocedures tegen drie hoge ambtenaren van Eurostat wegens vermeende inbreuk op het Financieel Reglement en op het Statuut van de ambtenaren. Twee van deze procedures moesten onmiddellijk worden opgeschort om de juridische reden, die destijds aan het Parlement en aan het publiek werd uiteengezet, dat het vervolgen van dergelijke procedures zou samenvallen met een lopend OLAF-onderzoek naar dezelfde ambtenaren. De derde procedure werd door de Commissie pas opgeschort toen op basis van de door OLAF verstrekte informatie bleek dat OLAF eveneens een onderzoek had ingesteld naar deze derde ambtenaar.

De individuele verantwoordelijkheden worden momenteel onderzocht, zowel in het kader van de procedures ingesteld door de Franse gerechtelijke autoriteiten in Parijs als in het kader van de tuchtprocedures.

Om te garanderen dat in de toekomst alle informatie aangaande gevallen van mogelijke fraude en onregelmatigheden coherent en snel wordt verzameld en beoordeeld, bracht voorzitter Prodi het Parlement op de hoogte van zijn voornemen om structuren op te richten die ervoor zorgen dat het College beter wordt gewaarschuwd en om leden van de Commissie beter in staat te stellen om relevante administratieve maatregelen voor te stellen.

| 5. | Op 21 mei 2003 aanvaardde de Commissie het verzoek van de ambtenaren, waarnaar wordt verwezen in de vraag van het geachte parlementslid, om te worden overgeplaatst naar een nieuwe post zolang het onderzoek loopt. Beide personen bekleden tijdelijk een adviserende functie in het directoraat-generaal Personeelszaken en administratie van de Commissie en zijn betrokken bij projecten die verband houden met het werk van de Commissie. |
| --- | --- |

5.

Op 21 mei 2003 aanvaardde de Commissie het verzoek van de ambtenaren, waarnaar wordt verwezen in de vraag van het geachte parlementslid, om te worden overgeplaatst naar een nieuwe post zolang het onderzoek loopt. Beide personen bekleden tijdelijk een adviserende functie in het directoraat-generaal Personeelszaken en administratie van de Commissie en zijn betrokken bij projecten die verband houden met het werk van de Commissie.

| 6. | Zoals hierboven vermeld, hadden de tuchtprocedures die op 9 juli 2003 werden ingeleid ook betrekking op een derde hoge ambtenaar van Eurostat, die eveneens werd overgeplaatst naar een raadgevende functie. Ook deze ambtenaar is in actieve dienst.
  Diezelfde dag werden een aantal Eurostat-managers overgeplaatst naar raadgevende functies binnen Eurostat. Deze maatregelen werden uit voorzorg genomen om de belangen van de instelling en haar ambtenaren te beschermen. Het betreft geen tuchtmaatregelen.
  Tot op heden werden geen andere tuchtprocedures ingeleid. Wanneer er aanwijzingen zijn dat een huidige ambtenaar of een gewezen ambtenaar zou hebben gehandeld in strijd met het Financieel Reglement en het Statuut van de ambtenaren, zullen tegen deze personen op normale wijze tuchtmaatregelen worden ingeleid met eerbiediging van het vermoeden van onschuld. |
| --- | --- |

6.

Zoals hierboven vermeld, hadden de tuchtprocedures die op 9 juli 2003 werden ingeleid ook betrekking op een derde hoge ambtenaar van Eurostat, die eveneens werd overgeplaatst naar een raadgevende functie. Ook deze ambtenaar is in actieve dienst.

Diezelfde dag werden een aantal Eurostat-managers overgeplaatst naar raadgevende functies binnen Eurostat. Deze maatregelen werden uit voorzorg genomen om de belangen van de instelling en haar ambtenaren te beschermen. Het betreft geen tuchtmaatregelen.

Tot op heden werden geen andere tuchtprocedures ingeleid. Wanneer er aanwijzingen zijn dat een huidige ambtenaar of een gewezen ambtenaar zou hebben gehandeld in strijd met het Financieel Reglement en het Statuut van de ambtenaren, zullen tegen deze personen op normale wijze tuchtmaatregelen worden ingeleid met eerbiediging van het vermoeden van onschuld.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/487 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/487

---

(2004/C 78 E/0508)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3200/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Uiterlijke raciale kenmerken als criterium voor het door politie of douane wel of niet controleren van personen die een EU-binnengrens overschrijden

Als gevolg van werkzaamheden in de tunnel tussen het spoorwegstation Monaco en het op Frans grondgebied gelegen tijdelijke station Montecarlo Country Club is doorgaand spoorwegverkeer op de route Genua (I) — Nice (F) van september tot december 2003 gesperd en worden treinpassagiers per bus vervoerd. Uit eigen waarneming heb ik op donderdagavond 16.10.2003 tussen 19.15 en 19.45 uur geconstateerd dat de passagiers uit trein IC 346 „Riviera dei Fiori” Basel-Genua-Nice in de vervangende bus op het stationsplein in de Italiaanse grensstad Ventimiglia gedurende een half uur werden opgehouden ten behoeve van een personencontrole bij de overgang naar Frankrijk zoals die anders eventueel plaatsvindt in een doorrijdende trein. Daarbij werd door de Italiaanse politie overduidelijk raciaal geselecteerd, zodat mensen met een Afrikaans of Aziatisch uiterlijk grensdocumenten moesten tonen en hun bagage uit het laadruim moesten ophalen. Mensen met een in Europa, Noord-Amerika, Australië of Nieuw-Zeeland dominerend uiterlijk werden daarentegen volledig ongemoeid gelaten.

| 1. | Kan de Commissie aangeven of dit een gebruikelijke gang van zaken is, in overeenstemming met de werkwijze die bedoeld is voor incidentele controles aan of nabij de EU-binnengrenzen van de bij het Schengen-verdrag betrokken EU-lidstaten? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie aangeven of dit een gebruikelijke gang van zaken is, in overeenstemming met de werkwijze die bedoeld is voor incidentele controles aan of nabij de EU-binnengrenzen van de bij het Schengen-verdrag betrokken EU-lidstaten?

| 2. | Leidt dit ertoe dat niet-ingezetenen zonder de nationaliteit van een der EU-lidstaten met een blanke huidskleur veel gemakkelijker EU-binnengrenzen kunnen overschrijden dan ingezetenen met de nationaliteit van een der lidstaten van wie zichtbaar is dat hun voorouders uit andere werelddelen afkomstig zijn? Acht de Commissie dit een gewenste situatie? |
| --- | --- |

2.

Leidt dit ertoe dat niet-ingezetenen zonder de nationaliteit van een der EU-lidstaten met een blanke huidskleur veel gemakkelijker EU-binnengrenzen kunnen overschrijden dan ingezetenen met de nationaliteit van een der lidstaten van wie zichtbaar is dat hun voorouders uit andere werelddelen afkomstig zijn? Acht de Commissie dit een gewenste situatie?

| 3. | Welke verandering in deze kennelijk ontstane praktijk van selectie op uiterlijk streeft de Commissie na? Hoe wordt gestimuleerd dat deze verandering binnen de EU daadwerkelijk wordt doorgevoerd? Heeft de Commissie de mogelijkheid om dit te bewerkstelligen op grond van het bestaande verdrag of is hiervoor eerst een nieuwe bemoeienis van de Raad noodzakelijk? |
| --- | --- |

3.

Welke verandering in deze kennelijk ontstane praktijk van selectie op uiterlijk streeft de Commissie na? Hoe wordt gestimuleerd dat deze verandering binnen de EU daadwerkelijk wordt doorgevoerd? Heeft de Commissie de mogelijkheid om dit te bewerkstelligen op grond van het bestaande verdrag of is hiervoor eerst een nieuwe bemoeienis van de Raad noodzakelijk?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 november 2003)

De Commissie zal de nodige informatie bij de Italiaanse autoriteiten inwinnen om de vraag van het geachte parlementslid te beantwoorden.

Zij zal het resultaat van haar onderzoek zo spoedig mogelijk meedelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/487 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/487

---

(2004/C 78 E/0509)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3204/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Gebruik voor commerciële doeleinden van beschermde diersoorten in Griekenland

Volgens een artikel in de Griekse krant „To Vima” van 5 oktober 2003 hebben milieu-organisaties en wetenschappers ontdekt dat het ministerie van Landbouw een bedrijf vergunningen heeft gegeven voor het vangen en voor commerciële doeleinden gebruiken van in Griekenland zeldzame en beschermde diersoorten (vogels, schildpadden, slangen, kameleons, enz), zonder enige beperkende voorwaarden voor de omstandigheden waaronder de dieren worden gevangen genomen en gehouden, vervoerd en bewaard.

| 1. | Wat vindt de Commissie hiervan? Wat vindt de Commissie van het feit dat, volgens het bericht in de krant, in de verstrekte vergunningen staat dat de dieren „overheidseigendom” zijn? |
| --- | --- |

1.

Wat vindt de Commissie hiervan? Wat vindt de Commissie van het feit dat, volgens het bericht in de krant, in de verstrekte vergunningen staat dat de dieren „overheidseigendom” zijn?

| 2. | Op welke wijze wordt de naleving gewaarborgd van artikel 5 van richtlijn 79/409/EEG (1), dat het vangen van alle in het wild levende vogels, met uitzondering van die welke voorkomen op de lijst van soorten waarop mag worden gejaagd, verbiedt? |
| --- | --- |

2.

Op welke wijze wordt de naleving gewaarborgd van artikel 5 van richtlijn 79/409/EEG (1), dat het vangen van alle in het wild levende vogels, met uitzondering van die welke voorkomen op de lijst van soorten waarop mag worden gejaagd, verbiedt?

| 3. | Is de Toezichtsgroep zoals bedoeld in artikel 14 van verordening (EG) nr. 338/97 (2) (CITES), die verantwoordelijkheid is voor de toepassing van de verordening, op de hoogte van deze zaak? Is Griekenland lid van deze Toezichtsgroep? Wordt artikel 8, lid 1, van dezelfde verordening nageleefd? |
| --- | --- |

3.

Is de Toezichtsgroep zoals bedoeld in artikel 14 van verordening (EG) nr. 338/97 (2) (CITES), die verantwoordelijkheid is voor de toepassing van de verordening, op de hoogte van deze zaak? Is Griekenland lid van deze Toezichtsgroep? Wordt artikel 8, lid 1, van dezelfde verordening nageleefd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 december 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat zij een dossier heeft geopend op basis van een klacht (nr. 2003/4831) betreffende de verlening van een vergunning door het ministerie van Landbouw voor het verzamelen en fokken van enkele Griekse in het wild levende soorten die zijn opgenomen in bijlage IV van Richtlijn 92/43/EEG (3) van de Raad. De Commissie zal onderzoeken of voornoemde praktijken verenigbaar zijn met de bepalingen van artikel 12 en 16 van deze richtlijn.

De binnengenomen klacht had geen betrekking op de vangst van vogelsoorten en is dus nog niet in verband gebracht met Richtlijn 79/409/EEG (4) van de Raad. De Commissie zal deze aanvullende kwestie evenwel opnemen met de Griekse autoriteiten en indien vergunningen zijn verleend om specimens van krachtens Richtlijn 79/409/EEG beschermde vogelsoorten te verzamelen, zal daar op gepaste wijze op gewezen worden. De Commissie hecht eraan het geachte parlementslid te verzekeren dat zij de klacht nader zal onderzoeken en niet zal aarzelen alle noodzakelijke stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat Griekenland overeenkomstig het Gemeenschapsrecht handelt.

Wat betreft de mogelijke schending van Verordening (EG) nr. 338/97 (5) van de Raad (CITES), stelt de Commissie dat artikel 5 en 8 van deze verordening commerciële handel in soorten opgenomen in de bijlagen A, B en C mogelijk maken indien deze op legale wijze in het wild zijn gevangen binnen het grondgebied van een lidstaat. Van enige schending van voornoemde verordening is dus enkel sprake als het zou gaan om soorten die in de verordening worden genoemd (geen andere soorten), en dan alleen wanneer vastgesteld kan worden dat de Griekse autoriteiten in strijd met hun eigen wetten of met Richtlijn 92/43/EEG van de Raad vergunningen hebben verleend met betrekking tot die soorten.

De Commissie zal dit vraagstuk behandelen via de standaardprocedure voor klachten. Zij is niet voornemens het onder de aandacht te brengen van de Toezichtsgroep, die is opgezet uit hoofde van artikel 14, lid 3, van Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad. Deze groep is geen nalevingscomité waar klachten gedeponeerd kunnen worden tegen lidstaten wegens vermeende inbreuken. De Toezichtsgroep is in feite een forum voor alle handhavingsautoriteiten van de lidstaten (politie, douane, enz.) om informatie over technische zaken van algemeen belang te bespreken en uit te wisselen om de handhaving van de CITES-bepalingen te verbeteren.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2)  PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1.

(3)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

(4)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand.

(5)  Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantesoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer, PB L 61 van 3.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/488 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/488

---

(2004/C 78 E/0510)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3207/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Peroxide in tandpasta

De Europese Commissie is van plan om toestemming te verlenen voor een verhoging van de concentratie peroxide in cosmetische producten van 0,1 tot 6 procent. Dit om nieuwe tandverzorgingsmiddelen op de markt toe te laten.

Peroxide is inherent gevaarlijk. Dat is de reden dat Japan en Brazilië onlangs peroxide voor deze toepassing hebben verboden, temeer daar er veilige alternatieven bestaan om tanden witter te maken zonder peroxide. Ook de Amerikaanse Dental Association waarschuwt voor producten met een hoge concentratie peroxide die de tanden kunnen aantasten en maagproblemen kunnen veroorzaken.

Ook de WHO maakt zich zorgen over de aanwezigheid van peroxide in cosmetische producten.

Is de Europese Commissie ook niet van mening dat — op basis van het voorzorgsprincipe — een verhoging van de concentratie peroxide niet bevorderlijk is voor de (volks)gezondheid?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(1 december 2003)

Een van de belangrijkste doelstellingen van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (1) is de volksgezondheid te beschermen. Om die reden stelt de richtlijn als algemeen beginsel voorop dat alleen cosmetische producten die geen gevaar voor de gezondheid van de mens opleveren in de handel mogen worden gebracht (artikel 2 van de richtlijn). Hiertoe zijn bepaalde maatregelen getroffen, zoals een lijst der stoffen die niet in cosmetische producten mogen voorkomen (bijlage II van de richtlijn) of een lijst van stoffen die in cosmetische producten mogen voorkomen indien zij bepaalde grenzen en voorwaarden niet te boven of te buiten gaan (bijlage III van de richtlijn). Referentienummer 12 van bijlage III bevat een bepaling over waterstofperoxide en andere verbindingen of mengsels waaruit waterstofperoxide vrijkomt, zoals ureum-waterstofperoxide en zinkperoxide in producten voor mondhygiëne tot een maximaal toegestane concentratie van 0,1 %.

Het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedings-producten is bevoegd om gestoeld op wetenschappelijke gegevens advies uit te brengen over kwesties die op het gebied van cosmetische producten met de gezondheid en de veiligheid van de consument verband houden. De Commissie heeft het Comité gevraagd te onderzoeken of een hogere concentratie van waterstofperoxide en andere verbindingen waaruit waterstofperoxide vrijkomt veilig zijn om gebruikt te worden in tandbleekmiddelen. Deze producten vallen onder een andere categorie cosmetische producten dan andere producten voor mondhygiëne.

In zijn tijdens de 21ste plenaire vergadering van 17 september 2002 goedgekeurd advies stelde het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedings-producten dat in tandbleekmiddelen maximaal 6 % waterstofperoxide mag zitten (aanwezig of vrijkomend) met een beperking van maximaal 50 mg waterstofperoxide per dag. Het gebruik van tandbleekmiddelen wordt niet aanbevolen juist voor of juist na een behandeling voor tandherstel. Reeds bestaande weefselschade of een gelijktijdig gebruik van tabak en/of alcohol kunnen eveneens de toxische effecten van waterstofperoxide versterken. Algemeen is aangetoond dat een correct gebruik van tandbleekmiddelen die tussen 0,1 en 6,0 % waterstofperoxide bevatten (of gelijkwaardig voor stoffen waaruit waterstofperoxide vrijkomt) veilig is indien het onder toezicht van een tandarts geschiedt.

Op basis van dit advies is de Commissie van plan stappen te zetten om bijlage III bij Richtlijn 76/768/EEG dienovereenkomstig aan te passen.

---

(1)  Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten, PB L 262 van 27.9.1976.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/489 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/489

---

(2004/C 78 E/0511)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3212/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Beschuldiging in Britse krant betreffende onregelmatigheden bij financiering door Commissie

Volgens een artikel in de Britse krant The Daily Telegraph van 24 september 2003 is er een brief aan vice-commissaris Neil Kinnock gestuurd waarin de beschuldiging wordt geuit dat OLAF onregelmatigheden heeft vastgesteld bij de toekenning van communautaire subsidies aan Griekse bedrijven. De schrijver van het artikel, de heer Ambrose Evans-Pritchard, zegt dat er in de brief een verwijzing staat naar de gemelde onregelmatigheden bij Eurostat, die „bijna te verwaarlozen” zijn in vergelijking met hetgeen door OLAF is geconstateerd in verband met de contracten met sommige Griekse bedrijven.

Bestaat deze brief aan de heer Kinnock? Wie heeft deze brief ondertekend en wat is de exacte inhoud? Om welke bedragen gaat het precies bij de vermeende onregelmatigheden en om welke Griekse bedrijven (met naam en toenaam)? Welke stappen heeft de Commissie reeds gezet en welke is zij van plan op korte termijn te gaan zetten voor de volledige opheldering van deze zaak, die, helaas, ook van invloed is op het imago van Griekenland?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 december 2003)

Een anonieme brief met beschuldigingen van onregelmatigheden, gericht aan een geacht parlementslid, is op 4 september 2003 heel correct door dit geachte parlementslid overhandigd aan het Commissielid dat verantwoordelijk is voor personeel en administratie, vice-voorzitter Kinnock.

Op dezelfde dag heeft de heer Kinnock, conform de vastgelegde procedure, de anonieme brief voor onderzoek en follow-up doorgegeven aan de heer Brüner, directeur-generaal van OLAF. Vervolgens heeft hij het geachte parlementslid geïnformeerd over de genomen stappen. Natuurlijk heeft de Commissie het bestaan van deze brief op geen enkel moment aan de pers gemeld.

OLAF heeft een analyse uitgevoerd, waarbij onder meer een gedetailleerd onderzoek van alle in de brief genoemde dossiers heeft plaatsgevonden.

Het resultaat van deze analyse van OLAF was dat de beschuldigingen ongegrond waren. De Commissie is van mening dat de reputatie van een individu of een onderneming, of — a fortiori — een lidstaat geen schade mag lijden als gevolg van dergelijke anonieme beschuldigingen, wanneer zowel bij het onderzoek van OLAF als bij de interne controles door het betrokken directoraat-generaal geen enkel bewijs aan het licht is gekomen dat de beschuldiging staaft.

De resultaten van het onderzoek van OLAF zijn medegedeeld aan het geachte parlementslid dat de anonieme brief aan de heer Kinnock heeft gegeven.

Iedere informatie die mogelijk kan leiden tot het ontdekken van onregelmatigheden wordt door de Commissie serieus behandeld en doorgegeven aan de betrokken onderzoeksinstanties. Misbruik van het systeem voor het melden van vermeende ongeoorloofde praktijken is echter wel een verspilling van de kostbare tijd van onderzoekers en kan personen die hun legitieme zorgen als verantwoordelijke burgers kwijt willen, ontmoedigen.

De Commissie zou dan ook graag informatie willen ontvangen die ertoe kan bijdragen dat de identiteit van degene die de anonieme brief heeft geschreven wordt achterhaald.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/490 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/490

---

(2004/C 78 E/0512)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3216/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen in Griekenland en overtreding van de milieuwetgeving

Blijkens het antwoord van commissaris mevrouw Wallström, met bijlage, op mijn vraag (P-2724/03) (1) wordt in ons land elk jaar 392 539 ton gevaarlijke afvalstoffen geproduceerd. Omdat in datzelfde antwoord wordt aangegeven dat „de Commissie niet weet naar welke plaatsen gevaarlijke afvalstoffen worden verwijderd”, rijst de vraag waar de gevaarlijke afvalstoffen terechtkomen die voorlopig worden opgeslagen, en waarvan de hoeveelheid in de loop der tijd moet zijn opgelopen tot meer dan één miljoen ton.

| 1. | Welke instanties of autoriteiten zijn bevoegd tot afgifte van vergunningen voor verzameling, vervoer en voorlopige opslag van gevaarlijke afvalstoffen, hoeveel van die vergunningen zijn afgegeven en om welke hoeveelheden gaat het? |
| --- | --- |

1.

Welke instanties of autoriteiten zijn bevoegd tot afgifte van vergunningen voor verzameling, vervoer en voorlopige opslag van gevaarlijke afvalstoffen, hoeveel van die vergunningen zijn afgegeven en om welke hoeveelheden gaat het?

| 2. | Hoeveel plaatsen voor voorlopige opslag, verwerking, hergebruik en definitieve verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen zijn er ingericht in de zin van Richtlijn 75/442/EEG (2)? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel plaatsen voor voorlopige opslag, verwerking, hergebruik en definitieve verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen zijn er ingericht in de zin van Richtlijn 75/442/EEG (2)?

| 3. | Waarheen worden na de voorlopige opslag de gevaarlijke afvalstoffen definitief verwijderd en hoe wordt uitvoering gegeven aan het verbod van vermenging van verschillende categorieën gevaarlijke afvalstoffen of gevaarlijke met niet-gevaarlijke afvalstoffen — zoals bepaald in Richtlijn 91/689/EEG (3) —, ervan uitgaande dat Griekenland niet beschikt over geschikte plaatsen voor verwerking of verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen? |
| --- | --- |

3.

Waarheen worden na de voorlopige opslag de gevaarlijke afvalstoffen definitief verwijderd en hoe wordt uitvoering gegeven aan het verbod van vermenging van verschillende categorieën gevaarlijke afvalstoffen of gevaarlijke met niet-gevaarlijke afvalstoffen — zoals bepaald in Richtlijn 91/689/EEG (3) —, ervan uitgaande dat Griekenland niet beschikt over geschikte plaatsen voor verwerking of verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen?

| 4. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen, als hoedster van de Verdragen en van het afgeleide recht, om de communautaire wetgeving te zien toegepast, en hoe wil zij de verwijdering van niet-gevaarlijke afvalstoffen naar vuilstortplaatsen, en de inlichtingen die haar door de Griekse autoriteiten worden gezonden verifiëren, zolang er voortdurend berichten in de Griekse pers verschijnen over ongecontroleerde verwijdering? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen, als hoedster van de Verdragen en van het afgeleide recht, om de communautaire wetgeving te zien toegepast, en hoe wil zij de verwijdering van niet-gevaarlijke afvalstoffen naar vuilstortplaatsen, en de inlichtingen die haar door de Griekse autoriteiten worden gezonden verifiëren, zolang er voortdurend berichten in de Griekse pers verschijnen over ongecontroleerde verwijdering?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 2003)

In aanvulling op de reactie op schriftelijke vraag P-2724/03 (4) van het geachte parlementslid wil de Commissie het volgende onder haar aandacht brengen:

| 1. | Uitgaande van de gegevens die de Griekse autoriteiten aan de Commissie ter beschikking hebben gesteld in het kader van de rapportage uit hoofde van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 inzake afvalstoffen, rust de bevoegdheid tot het afgeven van vergunningen voor de verwerking en het hergebruik van afvalstoffen bij de prefectuur. Bij het invullen van de voor deze rapportage opgestelde vragenlijst hoeven de voor gevaarlijke afvalstoffen bevoegde instanties niet nader te worden gespecificeerd.
  Volgens de inlichtingen die de Griekse autoriteiten krachtens artikel 8, lid 3 van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake gevaarlijke afvalstoffen (5) naar de Commissie hebben gezonden, heeft één installatie een vergunning voor het verwerken van 12 000 ton afval per jaar onder terugwinningshandeling (6) R 13 en een andere een vergunning voor verwerkingshandeling D 15 (20 ton per jaar). Het is de Commissie niet bekend hoeveel vergunningen zijn afgegeven voor het verzamelen en vervoeren van gevaarlijke afvalstoffen. |
| --- | --- |

1.

Uitgaande van de gegevens die de Griekse autoriteiten aan de Commissie ter beschikking hebben gesteld in het kader van de rapportage uit hoofde van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 inzake afvalstoffen, rust de bevoegdheid tot het afgeven van vergunningen voor de verwerking en het hergebruik van afvalstoffen bij de prefectuur. Bij het invullen van de voor deze rapportage opgestelde vragenlijst hoeven de voor gevaarlijke afvalstoffen bevoegde instanties niet nader te worden gespecificeerd.

Volgens de inlichtingen die de Griekse autoriteiten krachtens artikel 8, lid 3 van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake gevaarlijke afvalstoffen (5) naar de Commissie hebben gezonden, heeft één installatie een vergunning voor het verwerken van 12 000 ton afval per jaar onder terugwinningshandeling (6) R 13 en een andere een vergunning voor verwerkingshandeling D 15 (20 ton per jaar). Het is de Commissie niet bekend hoeveel vergunningen zijn afgegeven voor het verzamelen en vervoeren van gevaarlijke afvalstoffen.

| 2. | Uit de door de Griekse autoriteiten in december 2002 ter beschikking gestelde informatie voor het jaar 2000 blijkt dat omstreeks 230 000 ton gevaarlijk afval voorlopig wordt opgeslagen op de locaties waar het wordt geproduceerd, met het oog op uiteindelijke verwerking of hergebruik. De Griekse autoriteiten onderstrepen dat de overheid doorlopende inspecties verricht om ervoor te zorgen dat de volksgezondheid en het milieu naar behoren worden beschermd. |
| --- | --- |

2.

Uit de door de Griekse autoriteiten in december 2002 ter beschikking gestelde informatie voor het jaar 2000 blijkt dat omstreeks 230 000 ton gevaarlijk afval voorlopig wordt opgeslagen op de locaties waar het wordt geproduceerd, met het oog op uiteindelijke verwerking of hergebruik. De Griekse autoriteiten onderstrepen dat de overheid doorlopende inspecties verricht om ervoor te zorgen dat de volksgezondheid en het milieu naar behoren worden beschermd.

| 3. | De Commissie beschikt niet over gegevens over de plaats voor de definitieve verwerking of terugwinning van gevaarlijke afvalstoffen die momenteel in voorlopige opslag zijn. De Griekse wetgeving inzake gevaarlijk afval, i.e. algemene Ministeriële beschikking 19396/1546/1997, voorziet in een aantal specifieke maatregelen voor het beheer van gevaarlijke afvalstoffen. Meer bepaald is het inrichtingen en ondernemingen die gevaarlijke afvalstoffen verwerken, terugwinnen, verzamelen of vervoeren krachtens deze beschikking expliciet verboden verschillende categorieën van afvalstoffen, of gevaarlijke met niet-gevaarlijke afvalstoffen, te vermengen. Bovendien hebben de Griekse autoriteiten bevestigd dat het onder de voorwaarden voor het beheer van afval in voorlopige opslag uitgesloten is dat de afvalstoffen met andere (al dan niet gevaarlijke) afvalstoffen worden vermengd. |
| --- | --- |

3.

De Commissie beschikt niet over gegevens over de plaats voor de definitieve verwerking of terugwinning van gevaarlijke afvalstoffen die momenteel in voorlopige opslag zijn. De Griekse wetgeving inzake gevaarlijk afval, i.e. algemene Ministeriële beschikking 19396/1546/1997, voorziet in een aantal specifieke maatregelen voor het beheer van gevaarlijke afvalstoffen. Meer bepaald is het inrichtingen en ondernemingen die gevaarlijke afvalstoffen verwerken, terugwinnen, verzamelen of vervoeren krachtens deze beschikking expliciet verboden verschillende categorieën van afvalstoffen, of gevaarlijke met niet-gevaarlijke afvalstoffen, te vermengen. Bovendien hebben de Griekse autoriteiten bevestigd dat het onder de voorwaarden voor het beheer van afval in voorlopige opslag uitgesloten is dat de afvalstoffen met andere (al dan niet gevaarlijke) afvalstoffen worden vermengd.

| 4. | Gezien het feit dat de Commissie slechts onvolledige informatie heeft ontvangen over de maatregelen die de Griekse regering heeft getroffen om te voldoen aan het arrest van het Hof van 13 juni 2002 (7), is de Commissie van mening dat Griekenland niet heeft voldaan aan de verplichtingen waartoe het krachtens artikel 228, lid 1 van het EG-Verdrag is gehouden, en heeft zij de regering overeenkomstig artikel 228, lid 2 van het EG-Verdrag een schriftelijke aanmaning gezonden. In dit verband zal de Commissie alle informatie die aanleiding geeft tot de veronderstelling dat Griekenland de communautaire wetgeving niet naar behoren naleeft, terdege onderzoeken. |
| --- | --- |

4.

Gezien het feit dat de Commissie slechts onvolledige informatie heeft ontvangen over de maatregelen die de Griekse regering heeft getroffen om te voldoen aan het arrest van het Hof van 13 juni 2002 (7), is de Commissie van mening dat Griekenland niet heeft voldaan aan de verplichtingen waartoe het krachtens artikel 228, lid 1 van het EG-Verdrag is gehouden, en heeft zij de regering overeenkomstig artikel 228, lid 2 van het EG-Verdrag een schriftelijke aanmaning gezonden. In dit verband zal de Commissie alle informatie die aanleiding geeft tot de veronderstelling dat Griekenland de communautaire wetgeving niet naar behoren naleeft, terdege onderzoeken.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 132.

(2)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

(3)  PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.

(4)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 132.

(5)  PB L 377 van 31 december 1991.

(6)  Krachtens bijlage II van Richtlijn 75/442/EEG.

(7)  Uitspraak van 13.6.2002, Commissie/Helleense Republiek, zaak C-33/01, EHJ Verslagen p. 5447.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/492 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/492

---

(2004/C 78 E/0513)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3218/03

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Zeldzame ziektes: het syndroom van Evans

Is de Commissie op de hoogte van de problemen waarmee kinderen met het syndroom van Evans te kampen hebben en van de extreme en alarmerende moeilijkheden om financiële middelen te vinden voor medische onderzoeksprojecten betreffende niet-genetische bepaalde zeldzame ziektes in Europa (zoals het syndroom van Evans), hoe beperkt het vereiste budget voor deze projecten ook moge zijn?

Is de Commissie bereid om financiële steun te verlenen aan onderzoeksprojecten betreffende het syndroom van Evans (m.i.v. van projecten die door de Franse vereniging „Association Française du Syndrome d'Evans (AFSE)” en de Britse organisatie „People in Search of a Cure for Evans Syndrome” worden gesteund)?

Volgens het communautaire geneesmiddelenbeleid inzake weesgeneesmiddelen is vooraf een grondige kennis van de psychopathologische aspecten van ziektes vereist (wat momenteel niet het geval is voor het syndroom van Evans) en in het beleid dat de Gemeenschap voert met betrekking tot zeldzame ziektes wordt geen rekening gehouden met criteria als de sterftegraad of de gevolgen van een ziekte voor kinderen (dit beleid is in de praktijk dus te selectief en ziektes die nog niet werden bestudeerd, worden uitgesloten). Is de Commissie bereid te overwegen om een „universeel fonds voor zeldzame ziektes” op te richten om de bescherming van de rechten van de allerzwaksten te garanderen, in navolging van soortgelijke fondsen in andere sectoren?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(10 december 2003)

Het onderzoek naar zeldzame ziekten valt onder het programma van prioritair thematisch gebied 1 „Biowetenschappen, genomica en biotechnologie voor de gezondheid” van het zesde kaderprogramma. In het kader van de werkprogramma's van deze prioriteit worden regelmatig concurrerende uitnodigingen gedaan tot het indienen van projectvoorstellen, waarbij ten minste drie onafhankelijke juridische entiteiten in drie verschillende lidstaten of geassocieerde staten betrokken moeten zijn.

Hoewel dit prioritair programma is gericht op genoomonderzoek en biotechnologie en er bovendien geen aanwijzingen zijn dat het syndroom van Evans een genetische oorzaak heeft, zou de behandeling van deze ziekte baat kunnen hebben bij het onderzoek dat in het kader van deze prioriteit wordt verricht.

In 2003 zijn reeds twee uitnodigingen gepubliceerd.

Het syndroom van Evans werd in deze eerste twee oproepen weliswaar niet specifiek genoemd, maar onderzoekers met een speciale interesse in dit syndroom hebben wellicht van de gelegenheid gebruik gemaakt om deel te nemen aan consortia die een aanvraag hebben ingediend op gebieden die voor hun specifieke onderzoeksveld relevant zijn, zoals:

| — | de coördinatie van onderzoek naar zeldzame ziekten in Europa, met verscheidene belanghebbenden uit de onderzoekswereld, kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en patiëntenorganisaties; |
| --- | --- |

—

de coördinatie van onderzoek naar zeldzame ziekten in Europa, met verscheidene belanghebbenden uit de onderzoekswereld, kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en patiëntenorganisaties;

| — | medicijnen voor kinderen; |
| --- | --- |

—

medicijnen voor kinderen;

| — | speciale ondersteunende maatregelen voor het onderzoek naar het potentieel en de perspectieven van celtherapieën in de behandeling van auto-immuunziekten. |
| --- | --- |

—

speciale ondersteunende maatregelen voor het onderzoek naar het potentieel en de perspectieven van celtherapieën in de behandeling van auto-immuunziekten.

In 2004 en 2005 zullen aanvullende uitnodigingen tot het indienen van voorstellen worden gepubliceerd. De onderwerpen zullen nader worden gedefinieerd in overleg met wetenschappers en met steun van het wetenschappelijk adviescomité en het programmacomité van het programma voor prioritair thematisch gebied 1. Zodra de uitnodigingen zijn gepubliceerd kunnen onderzoekers die geïnteresseerd zijn in het syndroom van Evans nagaan of er voor hen mogelijkheden bestaan om deel te nemen aan projecten op hun terrein.

Zeldzame ziekten vormen ook een belangrijk thema in het nieuwe communautaire actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008). Zoals aangegeven in bijlage 2.3 van het nieuwe actieprogramma wordt onder activiteiten in verband met zeldzame ziekten onder meer verstaan het ontwikkelen van strategieën en mechanismen voor preventie en de uitwisseling van informatie. Volgens de werkplannen voor 2003 en 2004 kunnen de maatregelen worden ondergebracht in twee belangrijke pijlers, te weten de uitwisseling van informatie aan de hand van een Europees informatienetwerk voor zeldzame ziekten, en de ontwikkeling van strategieën en mechanismen voor coördinatie en informatieuitwisseling op communautair niveau, ter bevordering van de continuïteit van de werkzaamheden en de transnationale samenwerking als zodanig. In dit verband kan ook steun worden verleend voor projecten die relevant zouden kunnen zijn voor de behandeling van het syndroom van Evans.

Het oprichten van een universeel fonds voor zeldzame ziekten is een optie die momenteel niet door de Commissie wordt overwogen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/493 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/493

---

(2004/C 78 E/0514)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3222/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Vermiste personen

In haar antwoord op vraag E-1932/01 (1) betreffende contactdiensten voor vermiste personen, wees de Commissie erop dat zij zich op dat moment (september 2001) concentreerde op de verdwijning van kinderen en adolescenten.

Welke maatregelen zijn genomen in verband met de studie (die voor begin 2002 was gepland) waarin de regelingen zouden worden onderzocht die in dit verband in de lidstaten zijn getroffen?

Welke maatregelen zijn genomen in verband met de door België ingediende resolutie waarin de lidstaten worden opgeroepen om nationale waarnemingsposten en andere centra op te richten voor de bestrijding van de verdwijning en seksuele uitbuiting van kinderen?

Welke maatregelen zijn genomen in verband met de aanbeveling van de Europese conferentie voor de preventie en bestrijding van mensenhandel die in september 2002 in Brussel plaatsvond een haalbaarheidsstudie uit te voeren over de oprichting van een Europese gegevensbank voor vermiste personen, een aanbeveling die het Europees Parlement in zijn recente resolutie (2) betreffende het Daphne-programma heeft herhaald?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(3 december 2003)

De studie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is nu beschikbaar onder de titel „Child Abuse and Adult Justice”. A comparative study of different European Criminal Justice Systems handling of cases concerning „Child Sexual Abuse” en werd verricht door Rädda Barnen (Zweden) in het kader van een pan-Europees partnerschap. Een exemplaar van deze studie wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

Naar aanleiding van de resolutie (3) van de Raad waarbij de Commissie wordt verzocht een studie te verrichten over vermiste of seksueel uitgebuite kinderen, is in 2002 een project opgezet in het kader van het programma STOP II (4). Het eerste deel van het project behelst een studie over het eigenlijke aantal verdwenen of seksueel uitgebuite kinderen. Het tweede deel wil een algemeen beeld geven van de maatschappelijke organisaties die bijdragen aan de strijd tegen de ontvoering of seksuele uitbuiting van kinderen, welke rol ze spelen en welke structuur ze hebben. Het derde deel onderzoekt wat de juridische gevolgen zijn van de strijd van nationale maatschappelijke organisaties tegen de ontvoering en seksuele uitbuiting van kinderen, meer bepaald de gevolgen van het feit dat de bevoegde autoriteiten dergelijke organisaties vertrouwelijke informatie toezenden. Het definitieve verslag wordt verwacht tegen 31 maart 2004.

De Europese Conferentie ter voorkoming en bestrijding van mensenhandel, die in september 2002 in Brussel plaatsvond, heeft aanbevolen een haalbaarheidsstudie uit te voeren met het oog op de oprichting van een Europese databank van vermiste personen. Deze aanbeveling werd herhaald door het Parlement in haar resolutie (5) betreffende het programma Daphne II. In de toelichting bij het gewijzigd voorstel van de Commissie inzake Daphne II (6) is aangegeven dat het huidige Schengeninformatiesysteem (SIS) (zie ook artikel 97 van de Overeenkomst van Schengen) het reeds mogelijk maakt vermiste personen, meer bepaald kinderen, op te sporen. Bij de ontwikkeling van een Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) zal deze mogelijkheid worden behouden. De Commissie is daarom van oordeel dat het, gezien de huidige toepassingen van het SIS, niet gunstig is een bijkomend specifiek systeem te ontwikkelen dat slechts een kopie zou zijn van het huidige systeem en bijkomende kosten zou teweegbrengen.

---

(1)  PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 142.

(2)  P5_TA(2003)0366 - A5-0280/2003.

(3)  PB C 283 van 9.10.2001.

(4)  project 2002/STOP II/108.

(5)  P5_TA(2003)0366 - A5-0280/2003.

(6)  COM(2003) 616 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/494 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/494

---

(2004/C 78 E/0515)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3226/03

van Felipe Camisón Asensio (PPE-DE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Hervorming van de tabakssector

De Commissie stelt voor de directe steun voor communautaire producenten van tabak aanzienlijk te verminderen, en wel veel sterker dan in andere sectoren waar onlangs hervormingen hebben plaatsgevonden of binnenkort plaats zullen vinden. De betroffenen in Spanje hebben berekend dat zij na de hervorming gemiddeld slechts 45 % van de directe steun zullen ontvangen die zij nu krijgen, terwijl de resterende 55 % in een herstructureringsfonds gestort zou worden. Deze besnoeiing van de directe steun zou het voortbestaan van veel bedrijven in gevaar kunnen brengen, maar ook de toekomst van de hele tabaksproductie en de tabaksindustrie, wat ernstige gevolgen zal hebben voor de werkgelegenheid in gebieden als Extremadura, dat sterk afhankelijk is van deze bedrijfstak.

De Commissie noemt als reden voor de hervorming dat de consumptie van tabak teruggedrongen moet worden omwille van de volksgezondheid. Als dat het nobele doel van de Commissie is, dan kan zij natuurlijk ook zeggen met hoeveel het tabaksverbruik zal dalen na de hervorming van de sector. Kan de Commissie een streefcijfer noemen? De hervorming geldt echter niet voor tabak die wordt ingevoerd. Is de Commissie voornemens een tariefmaatregel te nemen om de invoer van tabak in de EU te beperken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 januari 2004)

Op 18 november 2003 heeft de Commissie het voorstel goedgekeurd inzake de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak (1).

Het hervormingsvoorstel voorziet in de volledige ontkoppeling van de huidige rechtstreekse steun aan tabaksproducenten over een periode van drie jaar.

De voorgestelde hervorming begint met de omzetting van de huidige premie voor tabak in haar geheel of een deel daarvan in toeslagrechten voor de bedrijfstoeslag. Voor de eerste 3,5 ton van de productie van een landbouwer zal deze omzetting compleet zijn en het gaat hierbij om de meest kwetsbare landbouwers die de minste mogelijkheden hebben om op andere gewassen over te schakelen. Voor het gedeelte boven 3,5 ton tot en met 10 ton wordt 75 % van de huidige premie voor tabak in de bedrijfstoeslag opgenomen. De resterende 25 % zal in de herstructureringsgelden vloeien.

Bij de toepassing van de hervorming voor grotere tabaksbedrijven, wordt de huidige tabakspremie voor het gedeelte boven 10 ton met een derde verlaagd in het eerste en in het tweede jaar en vanaf het derde jaar wordt 45 % van de betrokken premie opgenomen in de bedrijfstoeslag. Om te vermijden dat het inkomen van een landbouwbedrijf ingrijpend wordt gewijzigd, zal de resterende 55 % in de herstructureringsgelden vloeien. Voor deze grotere producenten zal de steun enigszins worden verlaagd, maar gezien de omvang van het bedrijf hebben zij meer mogelijkheden om over te schakelen op andere gewassen en in dat geval kunnen zij voor die omschakeling een beroep doen op de herstructureringsgelden.

De op de begroting voor de tabakssector uitgetrokken middelen zullen ongeveer gelijk blijven en het gedeelte dat niet wordt uitgekeerd in de vorm van een bedrijfstoeslag, zal in de herstructureringsgelden vloeien. Dat geld zal worden gebruikt om de infrastructuur te verbeteren en om vooral die tabakstelers te steunen die op andere gewassen wensen over te schakelen. In dit verband moet worden opgemerkt dat de herstructureringsgelden zo zullen worden gebruikt dat zij vooral ten goede komen aan de tabaks-teeltgebieden in die lidstaten waar het geld ook vandaan komt.

Bij het indienen van deze hervorming heeft de Commissie er vooral naar gestreefd de tabakssector een beleidsperspectief voor de lange termijn te bieden in het kader van een duurzame landbouw. Bij de in 2003 vastgestelde hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) is het verband tussen product en steun verbroken, waardoor de bedrijfstoeslag een middel is geworden om rechtstreekse inkomenssteun te verlenen. De steun voor tabak wordt bijgevolg opgenomen in de bedrijfstoeslag, samen met de premies voor andere gewassen, waaronder hop, olijfolie en katoen. Bovendien is de Commissie van oordeel dat een grotere samenhang vereist is tussen het GLB en de consument in de Unie enerzijds en het beleid op het gebied van de volksgezondheid anderzijds. De productgebonden subsidies mogen weliswaar geen rechtstreekse invloed hebben op de sigarettenconsumptie op de korte termijn, zoals is gebleken uit een recente, door de Commissie opgestelde, uitgebreide effectbeoordeling voor de tabakssector van de EU (2), toch is het ook duidelijk dat een betere samenhang met het beleid op het gebied van de volksgezondheid essentieel is om het vertrouwen van de Europese burger te handhaven.

Met betrekking tot de vraag naar de mogelijke invoering van tariefmaatregelen voor tabak kan de Commissie meedelen dat zij niet voornemens is en geen enkele reden ziet om de invoer van tabak in de Europese Unie te beperken.

---

(1)  COM(2003) 698 def.

(2)  COM(2003) 554 def. ook beschikbaar op (http://europa.eu.int/comm/agriculture/capreform).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/495 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/495

---

(2004/C 78 E/0516)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3227/03

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Indonesië

Is de Commissie bereid op de Indonesische regering pressie uit te oefenen om nationale en internationale waarnemers, onder wie de Speciale VN-Vertegenwoordiger voor de mensenrechten en de Speciale VN-Rapporteur over folterpraktijken toegang te verlenen tot Aceh, om aldaar een onderzoek in te stellen naar de verdwijning van Abdussalam Muhmad Deli, die als mensenrechtenactivist en rechtshulpverstrekker actief was voor PH-HAM (Pos Bantuan Hukum dan Hak Asasi Manusia) Oost- Aceh en die sinds zondag 11 mei 2003 wordt vermist, en naar de moord op Raja Ismail, die in het district Tamiang (Aceh) als vrijwilliger opereerde voor PB-HAM Oost-Aceh, en tevens om de veiligheid van de mensenrechtenactivisten in Aceh te waarborgen en erop toe te zien dat zij hun gewichtige, legitieme activiteiten kunnen uitoefenen zonder te hoeven vrezen dat hun mensenrechten worden geschonden?

Antwoord van dhr. Patten namens de Commissie

(27 november 2003)

De Unie maakt zich zorgen over de situatie in de provincie Aceh. In een recente verklaring hebben de Unie en de Gemeenschap als „co-voorzitters” van de „Voorbereidende Conferentie van Tokyo over Vrede en Heropbouw in Aceh” hun bezorgdheid geuit over de verlenging van de militaire noodtoestand in de provincie, in de hoop dat deze zo snel mogelijk wordt beëindigd.

De Unie is van mening dat zij de overheid tijdens de militaire noodtoestand moet aanmoedigen om haar activiteiten zodanig uit te oefenen dat deze zo min mogelijk invloed hebben op het welzijn van de mensen in Aceh, via een benadering die niet alleen de wet handhaaft maar tevens gericht is op humanitaire hulpverlening en de wederopbouw van civiele instellingen.

De Commissie hoopt tevens dat het menselijk lijden wordt geminimaliseerd en dat de transparantie van de situatie in Aceh wordt verbeterd. In dit opzicht blijft de Commissie oproepen tot toegang tot Aceh voor internationale instellingen en relevante niet-gouvernementele organisaties (NGO's) die werkzaamheden uitvoeren voor humanitaire doeleinden.

Terwijl de Gemeenschap nogmaals benadrukt te streven naar de territoriale integriteit van Indonesië, verkeert de Commissie tevens in de vaste overtuiging dat het conflict in Aceh alleen door een politieke oplossing beëindigd kan worden.

In het veld houdt de delegatie van de Commissie in Jakarta het verloop van de situatie in de provincie Aceh nauwgezet in het oog, in samenwerking met de missies van de lidstaten in Indonesië, en ondanks de moeilijkheden bij het verkrijgen van betrouwbare en verifieerbare informatie. In dit kader heeft de Commissie informatie van PB Ham Aceh Timur en Kontras ontvangen over de verdwijning van Abdussalam Muhamad Deli en de moord op Raja Ismail, na zijn ontvoering in mei 2003.

Helaas is een recentelijk geplande missie van politieke adviseurs van verscheidene ambassades in Aceh op het laatste moment door de Indonesische autoriteiten uitgesteld.

De Commissie heeft tijdens recente ontmoetingen in Indonesië haar bezorgdheid geuit bij zowel de Indonesische minister van Buitenlandse Zaken als president Megawati Soekarnopoetri, daarbij vasthoudende aan de behoefte aan waarborging van de juiste humanitaire hulpverlening aan de burgerbevolking die door het conflict getroffen wordt. De Commissie vindt de aanwezigheid van waarnemers van mensenrechten net zo belangrijk.

De Commissie kan het geachte parlementslid garanderen dat ze de situatie bijzonder nauwgezet zal blijven volgen. De Commissie zal er bij de Indonesische autoriteiten op blijven aandringen om zo snel mogelijk naar de onderhandelingstafel terug te keren en ondertussen toestemming te geven voor onafhankelijke humanitaire hulp in het veld.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/496 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/496

---

(2004/C 78 E/0517)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3230/03

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Subsidieprogramma's Interreg en Urban

De projecten die met behulp van de programma's Interreg en Urban gefinancierd worden, kunnen over het algemeen rekenen op grote waardering. Ze zijn vaak innovatief en juist vanwege de eis dat de samenwerkende partners/instellingen uit meerdere landen afkomstig moeten zijn ontstaat een positieve synergie die bijdraagt aan de opbouw van gemeenschappelijke waarden.

Helaas bereiken mij ook negatieve signalen die in sommige gevallen zo ernstig zijn dat ze de positieve impact van programma's en projecten kunnen ondermijnen. In veel gevallen leiden ze tot teleurstellingen en afname van de motivatie om nieuwe voorstellen in te dienen.

De klachten hebben vooral betrekking op de administratieve afhandeling:

| — | Het administratieve systeem is complex, ondoorzichtig en kost onevenredig veel tijd, geld en inspanningen. |
| --- | --- |

—

Het administratieve systeem is complex, ondoorzichtig en kost onevenredig veel tijd, geld en inspanningen.

| — | Voor kleinere instellingen is de administratieve last een onoverkomelijke hindernis geworden en is het toegestane overheadspercentage te laag. Dat geldt helaas ook voor veel instellingen uit de kandidaatlidstaten. |
| --- | --- |

—

Voor kleinere instellingen is de administratieve last een onoverkomelijke hindernis geworden en is het toegestane overheadspercentage te laag. Dat geldt helaas ook voor veel instellingen uit de kandidaatlidstaten.

| — | Soms wordt op het allerlaatste moment voor het verstrijken van een termijn aanvullende informatie gevraagd. Dit leidt tot enorme vertraging in afwikkelingen en betalingen. |
| --- | --- |

—

Soms wordt op het allerlaatste moment voor het verstrijken van een termijn aanvullende informatie gevraagd. Dit leidt tot enorme vertraging in afwikkelingen en betalingen.

| — | De beoordelingen van de projectaanvragen komt willekeurig over. Hoge kwaliteit leidt niet noodzakelijk tot goedkeuring, terwijl lage kwaliteit niet steeds tot afkeuring leidt. |
| --- | --- |

—

De beoordelingen van de projectaanvragen komt willekeurig over. Hoge kwaliteit leidt niet noodzakelijk tot goedkeuring, terwijl lage kwaliteit niet steeds tot afkeuring leidt.

Uiteraard erken ik dat zorgvuldige procedures noodzakelijk zijn om fraude en oneigenlijk gebruik van Gemeenschapsgelden te voorkomen.

Niettemin de volgende vragen:

| 1. | Herkent de Commissie de hierboven opgesomde negatieve signalen? |
| --- | --- |

1.

Herkent de Commissie de hierboven opgesomde negatieve signalen?

| 2. | Zijn er binnen de diensten procedures ingesteld om negatieve signalen te ontvangen? |
| --- | --- |

2.

Zijn er binnen de diensten procedures ingesteld om negatieve signalen te ontvangen?

| 3. | Welke maatregelen hebben de diensten van de Commissie genomen om administratieve procedures te verbeteren en/of te vereenvoudigen? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen hebben de diensten van de Commissie genomen om administratieve procedures te verbeteren en/of te vereenvoudigen?

| 4. | Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(13 januari 2004)

De Commissie is ingenomen met de positieve opmerkingen van het geachte parlementslid over de door de Gemeenschapsinitiatieven Interreg en Urban gefinancierde projecten, met name over hun innovatieve aard. Er is veel interesse voor beide initiatieven, wat blijkt uit het grote aantal projectaanvragen en de concurrentie bij het verkrijgen van middelen.

Aangezien de Gemeenschapsinitiatieven deel uitmaken van de Structuurfondsen, opereren zij volgens dezelfde regels. Dit betekent dat de administratie van de individuele programma's, inclusief de oproepen tot het indienen van projecten en de selectieprocedures valt onder de verantwoordelijkheid van de lidstaat of lidstaten die aan het programma deelneemt of deelnemen.

Tengevolge van deze decentralisatie van verantwoordelijkheden, verschillen de procedures en administratieve systemen van de programma's van lidstaat tot lidstaat. De Commissie heeft alle lidstaten aangespoord de regels voor het beheer van de programma's zoveel mogelijk te vereenvoudigen. Ook heeft de Commissie andere stappen ondernomen in een poging verbetering van de implementatie aan te moedigen.

In reactie op de ontvangen informatie kan de Commissie de betreffende kwesties informeel bespreken met de desbetreffende autoriteit of het secretariaat van individuele programma's. Ook kan zij de kwesties formeler aan de orde stellen tijdens een bijeenkomst van de controlecommissie van het programma. Volgens de ervaring van de Commissie reageren autoriteiten in de lidstaten positief op opbouwende kritiek. Het bevorderen van goede praktijken en het uitwisselen van ervaringen is mogelijk in het kader van Interact en Urbact.

De Commissie heeft zich in de huidige periode aanzienlijk ingespannen voor de vereenvoudiging van de implementatie van programma's. Zo heeft zij een mededeling goedgekeurd betreffende de vereenvoudiging, verduidelijking, coördinatie en flexibiliteit van het beheer van het structuurbeleid voor 2000-2006 (1) waarin een aantal acties werden geïntroduceerd om de wijziging, verslaglegging en controle van programma's te stroomlijnen.

Het bestaande juridische kader zal tot 31 december 2006 van kracht blijven. De Commissie is voornemens in de periode vanaf begin 2007 aanvullende voorstellen in te dienen voor vereenvoudiging van het beheer van de Europese programma's, waarbij de beginselen van verantwoord en doelmatig beheer gerespecteerd worden.

---

(1)  C(2003) 1255 van 25.4.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/498 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/498

---

(2004/C 78 E/0518)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3232/03

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Actualisering van de begrotingscijfers

Kan de Commissie de volgende cijfers verschaffen, geactualiseerd in prijzen 2004:

| — | plafonds van de financiële vooruitzichten voor de jaren 1988 tot en met 2003, |
| --- | --- |

—

plafonds van de financiële vooruitzichten voor de jaren 1988 tot en met 2003,

| — | bedragen in euro van de plafonds van de eigen middelen voor dezelfde periode, |
| --- | --- |

—

bedragen in euro van de plafonds van de eigen middelen voor dezelfde periode,

| — | uitvoering van de begroting (vastleggings- en betalingskredieten) voor de begrotingsjaren 1988 tot en met 2002, |
| --- | --- |

—

uitvoering van de begroting (vastleggings- en betalingskredieten) voor de begrotingsjaren 1988 tot en met 2002,

en daarbij, in voorkomend geval:

| — | de bedragen vertalen naar de prijzen van 2004 |
| --- | --- |

—

de bedragen vertalen naar de prijzen van 2004

| — | voor elk jaarcijfer, alle veranderingen aangeven die het oorspronkelijke cijfer heeft ondergaan: technische aanpassingen, wijzigingen, herzieningen, gebruik van het flexibiliteitsinstrument, enz, met uitzondering van de aanpassingen aan de uitvoeringsvoorwaarden van rubriek 2? |
| --- | --- |

—

voor elk jaarcijfer, alle veranderingen aangeven die het oorspronkelijke cijfer heeft ondergaan: technische aanpassingen, wijzigingen, herzieningen, gebruik van het flexibiliteitsinstrument, enz, met uitzondering van de aanpassingen aan de uitvoeringsvoorwaarden van rubriek 2?

Kan zij tevens alle wijzigingen vermelden die in de financiële vooruitzichten sinds 1988 zijn aangebracht, naar het model van het begrotingsvademecum dat vroeger jaarlijks werd gepubliceerd?

Aanvullend antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(16 januari 2004)

Het cijfermateriaal over de periode 1988 tot 2003 waarom het geachte parlementslid verzoekt is weergegeven in de tabellen die direct aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement worden toegestuurd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/498 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/498

---

(2004/C 78 E/0519)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3236/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Training van ambtenaren in de nieuwe technologieën

In Griekenland is men ervan overtuigd dat ambtenaren niet naar behoren zijn getraind in nieuwe technologieën en moderne informatiesystemen.

Kan de Commissie de volgende inlichtingen verstrekken:

| 1. | Over welke gegevens beschikt de Commissie voor wat betreft het gebruik van nieuwe technologieën door ambtenaren in Griekenland? Op welke plaats staat Griekenland procentueel gezien ten opzichte van de overige lidstaten ten aanzien van het gebruik van de nieuwe technologieën door ambtenaren? |
| --- | --- |

1.

Over welke gegevens beschikt de Commissie voor wat betreft het gebruik van nieuwe technologieën door ambtenaren in Griekenland? Op welke plaats staat Griekenland procentueel gezien ten opzichte van de overige lidstaten ten aanzien van het gebruik van de nieuwe technologieën door ambtenaren?

| 2. | Welk bedrag wordt door Griekenland per inwoner besteed voor de invoering van de nieuwe technologieën in de overheidssector en op welke plaats staat Griekenland in dit verband ten opzichte van de overige lidstaten? |
| --- | --- |

2.

Welk bedrag wordt door Griekenland per inwoner besteed voor de invoering van de nieuwe technologieën in de overheidssector en op welke plaats staat Griekenland in dit verband ten opzichte van de overige lidstaten?

| 3. | Is de Commissie tevreden met deze cijfers, en zo niet, welke maatregelen is zij voornemens te treffen met het oog op een adequate training van de ambtenaren en de totstandbrenging van beter geïnformatiseerde overheidsdiensten ten dienste van de burger? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie tevreden met deze cijfers, en zo niet, welke maatregelen is zij voornemens te treffen met het oog op een adequate training van de ambtenaren en de totstandbrenging van beter geïnformatiseerde overheidsdiensten ten dienste van de burger?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie is het er met het geachte parlementslid over eens dat Griekenland, ondanks recente vorderingen, extra inspanningen moet leveren om het gebruik van nieuwe technologieën en informatiesystemen in overheidsdiensten te verbeteren.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, werken in Griekenland ongeveer 270 000 ambtenaren bij de federale overheid. Naar schatting gebruiken 20 % daarvan een pc. In de afgelopen jaren is een grote inspanning geleverd om deze situatie te verbeteren. In het kader van het TAXIS-systeem zijn 10 000 pc's geïnstalleerd en in het kader van het modernisatieprogramma voor de douanediensten nog eens 2 500. Recentelijk zijn ook 3 500 pc's geïnstalleerd in de centra voor dienstverlening aan de burger (KEP). Een overeenkomstig aantal ambtenaren heeft een opleiding in het gebruik van de nieuwe systemen genoten.

Het Europees Sociaal Fonds voorziet in financiële steun voor dit initiatief. In het werkprogramma voor de Informatiemaatschappij voor de periode 2000-2006 is een prioritair zwaartepunt ten bedrage van 850 miljoen euro opgenomen om de openbare dienstverlening aan de burger te verbeteren door gebruik te maken van informatie- en communicatietechnologieën (ICT). Dit programma zal er ook toe bijdragen dat het aantal pc-gebruikende ambtenaren van 10 tot 70 % zal stijgen en dat alle overheidsdiensten, inclusief de lokale overheden, onderling worden verbonden. Ook het werkprogramma voor werkgelegenheid en beroepsopleiding heeft onder meer ten doel overheidsambtenaren een basisopleiding in ICT-vaardigheden te verschaffen.

Ten slotte neemt ook een aanzienlijk aantal Griekse eGovernment-onderzoeksorganisaties deel aan het door de Gemeenschap gesteunde programma voor onderzoek op het gebied van de technologieën van de informatiemaatschappij. Dit stelt de Griekse overheidssector in staat een toonaangevende rol te blijven spelen inzake technologische ontwikkelingen op het gebied van eGoverment.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/499 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/499

---

(2004/C 78 E/0520)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3237/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Toegang tot Internet voor Griekse huishoudens

Ondanks de snelle expansie van Internet zijn slechts weinig huishoudens in Griekenland aangesloten op het Internet of hebben toegang daartoe.

Over welke gegevens beschikt de Commissie betreffende toegang of mogelijke toegang van Griekse huishoudens tot het Internet? Op welke plaats staat Griekenland procentueel gezien ten opzichte van de andere lidstaten voor wat betreft de toegang tot het Internet?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 december 2003)

Vrijwel alle Griekse huishoudens beschikken over technische infrastructuur die hen toegang kan bieden tot het Internet. Volgens de informatie waarover de diensten van de Commissie beschikken, heeft namelijk 99 % van de huishoudens in het land een vaste telefoonverbinding.

Het daadwerkelijke aantal aansluitingen op het Internet is echter tamelijk gering. In Europees verband (15 lidstaten) staat Griekenland hiermee op de laatste plaats. Slechts 12 % van de huishoudens is aangesloten (eind 2002), terwijl het gemiddelde voor de Europese Unie op 43 % ligt.

Wat het totale aantal aansluitingen op het Internet (huishoudens en overige) betreft, neemt Griekenland met 32 % ten opzichte van de andere Europese landen de laatste plaats in. Voor Portugal is dit 35 %, voor Frankrijk 37 % en gemiddeld voor de Unie 52 %.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/500 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/500

---

(2004/C 78 E/0521)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3239/03

van Martin Callanan (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Doden van vogels op Malta

Wat onderneemt de Commissie in het licht van berichten over grootschalige illegale vogeljacht en vogelvangst op Malta om de volledige toepassing en tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake het behoud van de vogelstand (79/409/EEG (1)) op de Maltese eilanden te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

Malta zal gezien zijn status als toetredend land gehouden zijn tot de volledige naleving en toepassing van Richtlijn 79/409/EEG (2) (Vogelrichtlijn), met ingang van 1 mei 2004, en tot aanvaarding van de overgangsperiode tot 31 december 2008 waarin de vangst van zeven vogelsoorten zal zijn toegestaan. De Commissie blijft de voortgang van Malta bij het vervullen van deze plicht zorgvuldig volgen en rapporteren. In het uitgebreid monitoringverslag van november 2003 zijn de meest recente gegevens op dit terrein verwerkt.

In het verslag wordt geconcludeerd dat Malta de taken en verplichtingen op het vlak van milieubescherming weliswaar deels vervult, maar ook dat er aanvullende inspanningen nodig zijn om de voorgestelde lijsten te kunnen opstellen van natuurbeschermingslocaties en van speciale vogelreservaten, met inachtneming van de raadplegingsprocedure. Ook zal Malta zich aanzienlijk moeten inspannen om de taken die het op zich heeft genomen in het kader van de Vogelrichtlijn voortvarender ten uitvoer te kunnen leggen. Het opstellen van een uitvoeringsstrategie zou een van de prioriteiten moeten zijn voor het Maltese comité ORNIS.

In de periode voorafgaand aan de toetreding zal de Commissie de situatie zorgvuldig blijven controleren.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/500 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/500

---

(2004/C 78 E/0522)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3243/03

van Jan Wiersma (PSE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   De „Buy American Act” in de Amerikaanse defensiebegroting

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat in de Amerikaanse defensiebegroting van het Huis van Afgevaardigden een wet is opgenomen die het Pentagon in verregaande mate verplicht tot het kopen van Amerikaans defensiemateriaal, de zogenaamde „Buy American Act”?

Wat is het standpunt van de Commissie met betrekking tot de „Buy American Act” die in de Amerikaanse Defence Authorization Bill FY 2004 opgenomen is?

Welke pogingen heeft de Commissie gedaan om aanvaarding van deze wet te voorkomen?

In hoeverre is deze wet een schending van de internationale handelsverdragen?

Welke gevolgen heeft het aannemen van deze wet voor de wapenindustrie in Europa en de samenwerking op het gebied van wapenproductie tussen de EU en de Verenigde Staten?

Welke tegenmaatregelingen overweegt de Commissie bij definitieve aanvaarding van deze wet?

Is de Commissie van plan bij eventuele aanvaarding van deze wet hetzelfde te adviseren aan de EU-lidstaten als de voorziene wet oplegt aan het Pentagon?

Is de Commissie van mening dat aanname van de Buy American Act de toch al stroeve relatie met de Verenigde Staten verder onder druk zet?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(23 december 2003)

De Commissie heeft het wetsontwerp „National Defence Authorisation Act for the Fiscal Year 2004”, sinds de goedkeuring door het Huis van Afgevaardigden van de Verenigde Staten in mei 2003, op de voet gevolgd. De Commissie werd voor het eerst op dit wetsontwerp geattendeerd door de verregaande verruiming van de „Buy American”-bepalingen waarmee verplichtingen zouden worden geschonden die voortvloeien uit de Overeenkomst inzake overheidsopdrachten van de Wereldhandelsorganisatie (WTO).

De kwestie heeft zich evenwel in de goede richting ontwikkeld sedert de bespreking van het ontwerp in het Huis en de Senaat, waar een duidelijk gebrek aan overeenstemming noodgedwongen tot verzoening en de betrokkenheid van de Amerikaanse regering heeft geleid. Op 11 november 2003 werd het Conciliation Conference Report goedgekeurd en onmiddellijk daarna aangenomen door het Huis en de Senaat. De wet werd voorgelegd aan President Bush en verkreeg kracht van wet op 21 november 2003.

Met betrekking tot de maatregelen die de Commissie heeft ondernomen tegen het eerste ontwerp, begin september 2003, dient vermeld dat de Commissie de Amerikaanse regering en het Congres een „verbale nota” heeft doen toekomen waarin zij haar bezorgdheid tot uiting heeft gebracht, erop wijzend dat enkele bepalingen van het wetsontwerp wellicht een schending zouden inhouden van de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten. Het Hoofd van de Delegatie van de Commissie te Washington heeft een schrijven gericht aan de minister van buitenlandse zaken en bepaalde vertegenwoordigers van Huis en Senaat waarin de bezwaren van de Commissie tegen de uitbreiding van de „Buy American”-bepalingen werden herhaald. Het lid van de Commissie, verantwoordelijk voor Handel, heeft zijnerzijds de aangelegenheid besproken met de Handelsvertegenwoordiger van de Verenigde Staten, de heer Zoellick. In oktober 2003 heeft de voorzitter van de Commissie, de heer Prodi, een schrijven gericht tot de President van de Verenigde Staten, de heer Bush, waarin hij hem verzocht de wet met een veto te treffen indien deze in de toen geldende vorm door het Congres zou worden aangenomen. De Commissie is van oordeel dat deze herhaalde stappen hebben geholpen om aperte probleempunten uit het oorspronkelijke ontwerp te verwijderen. Het uiteindelijke resultaat kan nu vanuit het perspectief van de Unie als grotendeels bevredigend worden beschouwd, vooral omdat een uitgebreid gebruik van ontheffingen of vrijstellingen, die tot een aanzienlijke mate van rechtsonzekerheid zou leiden en ruimte zou bieden voor de toepassing van willekeurige maatregelen, is vermeden.

Volgens de indiener van de wet, de voorzitter van de Commissie voor de Strijdkrachten in het Huis, de heer Hunter (Rep, CA) was het hoofdstuk over aankopen in de wet oorspronkelijk bedoeld om de militair-industriële capaciteit van de Verenigde Staten te versterken en de afhankelijkheid van het buitenland te verminderen. Volgens de oorspronkelijke versie van de wet had het ministerie van defensie de aankoop kunnen verbieden van goederen die zijn vervaardigd in landen die beperkingen op de wapenuitvoer toepassen of geen steun verlenen aan de operaties van de Verenigde Staten in Afghanistan of Irak. De uiteindelijke versie bevat een lichtelijk gewijzigde bepaling, volgens welke een verbod op de aankoop van goederen alleen betrekking kan hebben op landen die beperkingen kennen op de uitvoer van militaire goederen naar de Verenigde Staten voor de Amerikaanse oorlog tegen het terrorisme, in welk geval deze beperkingen toegepast zouden worden na de inwerkingtreding van de wet (en niet als gevolg van beperkingen tijdens de militaire operaties van de Verenigde Staten in Irak, zoals aanvankelijk was voorgesteld). Voorts dient de Amerikaanse regering ervoor te zorgen dat de toepassing van deze bepaling geen inbreuk vormt op internationale verplichtingen, waaronder de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten.

Andere voorgestelde maatregelen, zoals een verhoging van het Amerikaanse aandeel in goederen die onder de „Buy American”-regeling vallen (van 50 % tot 65 %) danwel een verbod op de invoer van bepaalde goederen die als „kritiek voor de nationale verdediging” worden geacht, zijn in de uiteindelijke versie achterwege gelaten.

De bepaling die Amerikaanse aannemers stimuleert machines en kapitaalgoederen te gebruiken die in de Verenigde Staten zijn vervaardigd voor de productie van militaire uitrusting en een vage voorkeur voor leveranciers die deze machines of kapitaalgoederen gebruiken, is in de uiteindelijke versie gehandhaafd; dit is ook het voornaamste overblijvende punt van zorg voor de Commissie. De bezorgdheid van de Commissie over deze bepaling zal afhangen van de wijze waarop de Amerikaanse overheid deze zal toepassen, alsmede de bredere vrijstelling waarin de wet voorziet doordat de Amerikaanse overheid wordt opgeroepen de bepalingen van de wet niet toe te passen op een wijze die strijdig is met de internationale verplichtingen van de Verenigde Staten, zoals die in het kader van de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten. De Commissie is zich ervan bewust dat Europese leveranties van civiele en militaire goederen aan het ministerie van defensie van de Verenigde Staten onder deze bepaling kan vallen indien de vrijstelling niet op juiste wijze wordt toegepast. Om deze redenen is de Commissie voornemens de tenuitvoerlegging van de genoemde bepalingen zeer nauwlettend te volgen.

De Commissie zal, zoals in het verleden, de tenuitvoerlegging van „National Defence Authorisation Act for Fiscal Year 2004” nauwlettend volgen en alle maatregelen treffen die zij nodig acht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/502 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/502

---

(2004/C 78 E/0523)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3250/03

van Ruth Hieronymi (PPE-DE), Christa Prets (PSE), Karin Junker (PSE), Raina Echerer (Verts/ALE) en Maria Sanders-ten Holte (ELDR) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Bijstand van de Europese Commissie aan de lidstaten bij het aanmoedigen van migratie naar open standaarden en interoperabiliteit in digitale televisie

Verplichtstelling is niet wenselijk en zou een laatste hulpmiddel moeten zijn. Om verplichtstelling te vermijden, verzoeken wij de Europese Commissie dringend te verklaren hoe zij de lidstaten helpt bij hun plicht krachtens artikel 17, lid 2 van de Kaderrichtlijn (Richtlijn 2002/21/EG (1)) om migratie naar open standaarden en interoperabiliteit in digitale televisie aan te moedigen.

Wat kan de Commissie ons vertellen over het aanmoedigen van interoperabiliteit door de lidstaten op minder dan negen maanden voor de einddatum van de tenuitvoerlegging van de richtlijn? In hoeverre wordt deze strikte verplichting van de richtlijn door de lidstaten nageleefd?

Kan de Commissie een exacte datum geven voor de publicatie van haar mededelingen betreffende de stappen die de lidstaten ondernamen om migratie naar open standaarden en interoperabiliteit te promoten?

Tijdens de plenaire discussie over interoperabiliteit in digitale televisie van 26 september 2002 verklaarde de Commissie dat zij „politieke hulp voorziet voor de vrijwillige toepassing van deze standaard (MHP) in de sector”. Welke concrete stappen ondernam de Commissie om haar verplichting na te komen?

Wat zal de Commissie doen om de juridische onduidelijkheden die de nationale bevoegde autoriteiten, de tv-stations en de kijkers verhinderen bij de introductie van digitale televisie, op te helderen? Zal zij duidelijk definiëren welke nationale initiatieven die trachten digitale televisie te introduceren zij als onproblematisch beschouwt in zover het de regels van de staatssteun betreft?

Wanneer zal de Commissie de criteria publiceren die zij zal aanwenden bij de beoordeling van de interoperabiliteit?

In welk opzicht zal de Commissie na juli 2004 de voorbereidingsprocedure starten om, krachtens artikel 18 (3) van de richtlijn, normen verplicht te stellen indien de lidstaten hun verplichtingen niet nakomen? Deze procedure zou druk uitoefenen op de lidstaten door duidelijk te stellen dat, wanneer alle andere opties mislukken, er toevlucht wordt gezocht tot het laatste hulpmiddel.

Of zal de Commissie, zoals eerder dit jaar bij meerdere gelegenheden, niets ondernemen tot na afloop van de deadline en zo riskeren dat verplichtstelling nodig is en aldus de richtlijn van het Europees Parlement van 26 september 2002 negeren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 januari 2004)

In haar onlangs goedgekeurde Mededeling inzake de overgang van analoge naar digitale omroep (van „omschakeling” naar digitaal tot „uitschakeling” van analoog) (2), schetst de Commissie de voordelen van digitale televisie. Met het document wordt tevens beoogd de lidstaten richtsnoeren te geven over de wijze waarop zij kunnen voldoen aan de doelstelling die is geformuleerd in de Mededeling „eEurope 2005: Een informatiemaatschappij voor iedereen”, (3) namelijk om nog voor eind 2003 hun intenties met betrekking tot de omschakeling kenbaar te maken. De mededeling draagt bij tot grotere rechtszekerheid doordat wordt geanalyseerd welke gevolgen het Gemeenschapsrecht, met inbegrip van de regels over staatssteun, zou kunnen hebben voor de nationale omschakelingsplannen. Lidstaten zijn er zich al van bewust dat zij initiatieven moeten aanmelden als deze tot conflicten met de staatssteunregels zouden kunnen leiden. De Commissie kan bevestigen dat zij reeds een aanmelding en verscheidene klachten in verband met digitale televisie in behandeling heeft.

In een eerdere Mededeling betreffende belemmeringen voor een brede toegang tot de nieuwe diensten en toepassingen van de informatiemaatschappij via open platforms (4) heeft de Commissie haar visie gegeven op een wereld met verschillende platforms waarbij digitale televisie — via kabel, satelliet en terrestrisch — een van de belangrijkste platforms is. In deze mededeling heeft de Commissie de nadruk gelegd op de noodzaak van interoperabiliteit en op de waarde van open standaarden, en heeft zij erop gewezen dat het Gemeenschapsrecht voorziet in toegang voor derden tot „Application Programme Interfaces”-technologie (API's) binnen het nieuwe regelgevingskader voor elektronische communicatie. Ook stelt zij daarin dat een zakelijke keuze om van propriëtaire technologie te migreren naar een open API van de tweede generatie, zoals MHP, gebaseerd zou moeten zijn op een duurzaam ondernemingsplan dat rekening houdt met bestaande investeringen en de zich ontwikkelende behoeften van consumenten.

Ook heeft de Commissie Mandaat 331 gegeven aan Europese normalisatie-organisaties met het verzoek een normaliseringswerkplan op te stellen ter ondersteuning van de doeltreffende tenuitvoerlegging van artikel 18 van de Kaderrichtlijn (5) (inzake interoperabiliteit van digitale interactieve televisiediensten) voor de markten van alle lidstaten. Dit zal aanvullende normen naast MHP opleveren ten behoeve van de interoperabiliteit en zal de migratie naar MHP vergemakkelijken.

Ook het aanstaande onderzoek naar de interoperabiliteit van digitale interactieve televisiediensten dat moet plaatsvinden op grond van artikel 18, lid 3, van de Kaderrichtlijn, heeft de marktdeelnemers gestimuleerd. Er is nu een normalisatieprocedure aan de gang bij het European Telecommunications Standards Institute (ETSI) voor de MHEG5 API, (6) die zowel een hoge mate van interoperabiliteit met MHP als lagere implementatiekosten zou moeten opleveren.

Al deze activiteiten vormen een aanvulling op de initiatieven met betrekking tot de interoperabiliteit van interactieve televisie die al eerder zijn ontplooid en die staan vermeld in het antwoord op mondelinge vraag H-0449/2002 van mevrouw Thors tijdens het vragenuurtje van de zitting van het Europees Parlement in juni 2002 (7).

De lidstaten hebben zich ook uitgesproken voor interoperabiliteit en voor het stimuleren van openheid. In de conclusies van de Telecomraad van 20 november 2003 over open platforms en digitale televisie en mobiele communicatie van de derde generatie, heeft de Raad de lidstaten verzocht om de Commissie te steunen in haar pogingen om het normaliseringsprogramma vooruit te helpen en zich verheugd getoond over het voornemen van de Commissie om het publiek te raadplegen over de interoperabiliteit van interactieve digitale televisie wanneer zij zal onderzoeken in hoeverre interoperabiliteit en vrije keuze voor de gebruiker met betrekking tot digitale televisiediensten in de lidstaten zijn verwezenlijkt.

De lidstaten hebben uiteenlopende ideeën over de manier waarop zij interoperabiliteit kunnen verwezenlijken. De lidstaten waar de markt voor digitale televisie minder ver ontwikkeld is, geven de voorkeur aan de invoering van MHP. In lidstaten waar eerdere API's al op aanzienlijke schaal zijn toegepast, wordt het argument gebruikt dat het te duur zou zijn om de 32 miljoen decoderingskastjes die al in de Unie worden gebruikt, te vervangen, en dat er andere manieren zijn om de interoperabiliteit te verwezenlijken die nodig is voor een vrije keuze voor de gebruiker. Bovengenoemd normaliseringsmandaat leidt tot een verdere dialoog met de sector over manieren waarop kan worden gezorgd voor de interoperabiliteit van diensten.

De Commissie blijft voorstander van de vrijwillige toepassing van de MHP-norm. Zij acht de invoering van de MHP-norm de meest logische manier om interoperabiliteit te verwezenlijken. Zoals zij heeft aangegeven in de plenaire vergadering van het Parlement van 12 december 2001, zal de Commissie onderzoeken of in de lidstaten op adequate wijze is gezorgd voor interoperabiliteit en vrije keuze voor de gebruiker. Is dit niet het geval, dan kan de Commissie voorstellen de invoering van de relevante Europese normen verplicht te stellen. Wat de criteria voor het beoordelen van de interoperabiliteit betreft, zal de Commissie rekening houden met de criteria die zijn aangewezen in Kaderrichtlijn 2002/21/EG en met de beginselen van noodzakelijkheid en proportionaliteit. De Commissie is voornemens om binnenkort te beginnen met het raadplegen van het publiek, en om tegen juli 2004 een definitief standpunt te formuleren, zoals zij eerder heeft toegezegd.

---

(1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

(2)  COM(2003) 541 def, de punten 2.1.3 en 2.2.1.

(3)  COM(2002) 263 def.

(4)  COM(200)200) 410 def.

(5)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

(6)  Ontwerp ETSI ES 202 184.

(7)  Mondeling antwoord, 11.6.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/504 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/504

---

(2004/C 78 E/0524)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3259/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft:   Stankoverlast door de stortplaats in Ano Liósia

Zowel inwoners van de gemeente Petroúpoli als de gemeente zelf klagen dat hun woongebied de laatste tijd herhaaldelijk met ernstige stankoverlast van de stortplaats in Ano Liósia te maken heeft. Hierdoor ontstaan ernstige potentiële gevaren voor de volksgezondheid en komt de levenskwaliteit in en de ontwikkeling van het gebied van allerlei kanten onder druk te staan. De ongerustheid van de inwoners wordt verder versterkt door het feit dat op de stortplaats van Ano Liósia ook het vloeibare afval van de Psittália en het afval van de biologische zuiveringsinstallatie in Metamórfosi terecht komt, terwijl ook overwogen wordt opnieuw over te gaan tot het storten van afval in de zeer nabijgelegen steengroeve Mousamá.

Is de Commissie op de hoogte van het bovenstaande? Op welke wijze is zij van plan te interveniëren, tot de bouw van de nieuwe stortplaatsen is afgerond, teneinde een oplossing voor dit probleem te vinden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 2003)

Door middel van een aantal klachten is de Commissie op de hoogte gebracht van de werking van de stortplaats in Ano Liosia en van de problemen met het wegwerken van het slib dat afkomstig is van de zuiveringsinstallatie voor het stedelijke afvalwater van Psyttalia.

De werking van de stortplaats in Ano Liosia houdt rechtstreeks verband met de lozing van het zuiveringsslib van Psyttalia op deze locatie. Er is de Griekse autoriteiten verzocht de Commissie in te lichten over de manier waarop wordt gestort en te verklaren waarom de afvalbergen op 10 maart 2003 zijn ingezakt. De Commissie zal deze klacht verder onderzoeken om na te gaan of er sprake is van strijdigheid met de communautaire milieuwetgeving.

Wat de behandeling van het slib van de zuiveringsinstallatie van Psyttalia betreft, is de Commissie van mening dat de Griekse autoriteiten niet alle nodige maatregelen hebben genomen om ervoor te zorgen dat het slib dat in Psyttalia wordt geproduceerd ook op deze zelfde locatie wordt hergebruikt, zodat het kan worden opgewaardeerd of verwijderd zonder dat de volksgezondheid in gevaar komt en zonder dat gebruik wordt gemaakt van procédés die schadelijk kunnen zijn voor het milieu.

In aanmerking nemende dat de manier waarop het slib van Psyttalia wordt verwijderd — namelijk door het naar de stortplaats in Ano Liosia te brengen, die al overvol is en de grenzen van haar capaciteit heeft bereikt — in strijd is met de verplichtingen die voortvloeien uit Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1) en Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (2), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (3), heeft de Commissie een inbreukprocedure ingesteld uit hoofde van artikel 226 van het EG-verdrag. In juli 2003 is een met redenen omkleed advies gezonden aan de Griekse autoriteiten, die een aantal opmerkingen hebben geformuleerd over hetgeen de Commissie had aangevoerd. Het antwoord van de Griekse autoriteiten wordt momenteel bestudeerd. De Commissie zal alle nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het communautaire milieurecht wordt nageleefd.

---

(1)  PB L 135 van 30.5.1991.

(2)  PB L 194 van 25.7.1975.

(3)  PB L 78 van 26.3.1991.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/505 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/505

---

(2004/C 78 E/0525)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3274/03

van Inger Schörling (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Gevolgen van de aanleg van kunstmatige stranden in Caleta de la Guirra, gemeente van Antigua (Fuerteventura, Canarische eilanden)

In Caleta de la Guirra, gemeente Antigua (Fuerteventura), worden kunstmatige stranden aangelegd op openbare gronden. Deze werken hebben de verwoesting tot gevolg gehad van een kuststrook van grote natuurwaarde waar talloze zeedieren leven (met inbegrip van krabbetjes die worden gebruikt als aas voor de visserij op „viejas”, een plaatselijke vissoort). De betrokken kuststrook werd ook door veel plaatselijke vogels en trekvogels bezocht als rustplaats en nestelplaats. Het gaat hierbij om de saxicola dacotiae, de neophron percnopterus percnopterus, de rohodopechys githaginea, de cursorius cursor, de charadrius bubius, de arenaria interpres, de aphriza virgata, de egretta garzetta, de ardeola ralloides, en niet te vergeten de flamingo. Tijdens de werkzaamheden is een belangrijke paleontologische vondst gedaan. Uit verslagen van paleontologen van Canarische universiteiten blijkt dat het hier gaat om de rijkste en grootste vondst die tot nog toe op Fuerteventura is gedaan. Er is een grote hoeveelheid en brede verscheidenheid van mariene fossielen aangetroffen van meer dan 100 000 jaar oud. Sinds eind 2002 doen de zware machines hun verwoestende werk in de kuststrook en wordt de vindplaats afgegraven, waarbij tonnen fossiel materiaal met onbekende bestemming verdwijnt. De „Groenen” van de Canarische eilanden zijn hiertegen in het geweer gekomen en hebben stopzetting van de werkzaamheden geëist uit hoofde van wet 4/1999 van 15 maart betreffende het historisch erfgoed van de Canarische eilanden. Hun protesten bij de autonome eilandautoriteiten en bij de centrale overheid hebben echter niet kunnen verhinderen dat de werkzaamheden doorgaan, waarbij ook telkens nieuwe vondsten worden gedaan. Ook bij het Openbaar Milieuministerie en de instructierechtbank nr. 2 van Puerto del Rosario is stopzetting van de werkzaamheden geëist. Het secretariaat-generaal milieuzaken (zie resolutie 7039 van het staatsblad nr. 88 van 12 april 2002) heeft voor dit project in la Guirra vrijstelling verleend van een milieueffectverklaring, waarbij de negatieve adviezen die hierover werden uitgebracht, in de wind werden geslagen. Een milieueffectbeoordeling zou absoluut noodzakelijk zijn geweest, gezien de aanwezigheid van paleontologische vindplaatsen en om te voorkomen dat voorbij wordt gegaan aan de belangrijke natuurwaarde van deze kuststrook (gevolgen voor de kustvegetatie (tamarix canariensis) en andere begroeiing; aantasting van de zone waar kleine krabjes worden verzameld die als aas dienen voor de vangst op viejas (een plaatselijke vissoort)).

Is de Commissie bereid stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat een milieueffectbeoordeling wordt uitgevoerd, in overeenstemming met richtlijn 97/11/EG (1)?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 december 2003)

De Commissie heeft vastgesteld dat het gebied waar het project zal worden uitgevoerd niet door de Spaanse autoriteiten is aangewezen als een speciale beschermingszone uit hoofde van het Natura 2000 Netwerk, in de zin van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2).

Volgens de omschrijving van de Spaanse autoriteiten bestaat het project uit kustwerken over een lengte van 600 meter (m) ten behoeve van het strandtoerisme. De voornaamste activiteiten die in het kader van het project worden overwogen zijn de bouw van een onderbroken dijk en het storten van zand voor het aanleggen van een strand. Dit type project valt onder bijlage II — punt 1, k) — van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van juni 27 1985 (3), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 inzake de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten.

Krachtens artikel 4, lid 2 van bovengenoemde richtlijn dienen de lidstaten per geval en op basis van drempelwaarden, criteria of een combinatie daarvan te besluiten of een project van de in bijlage II genoemde categorieën moet worden onderworpen aan een beoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van de richtlijn. De lidstaten dienen dit besluit te nemen op grond van de selectiecriteria zoals uiteengezet in bijlage III van de richtlijn, die betrekking heeft op de kenmerken van het project, de locatie en de kenmerken van het potentiële effect. De lidstaten dienen er ook zorg voor te dragen dat het besluit van de bevoegde autoriteiten openbaar wordt gemaakt.

Zoals aangegeven in de resolutie van 14 maart 2002 zijn de Spaanse autoriteiten nagegaan of het onderhavige project aan een effectbeoordeling moet worden onderworpen. De conclusie is dat het project naar alle waarschijnlijkheid geen significante milieueffecten met zich zal meebrengen en dat een effectbeoordeling derhalve niet vereist is.

Op basis van de informatie die haar ter beschikking staat, oordeelt de Commissie dat de Spaanse autoriteiten wat betreft het onderhavige project de bepalingen van bovengenoemde richtlijnen van de Raad hebben nageleefd.

---

(1)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(2)  PB L 206 van 22 juli 1993.

(3)  PB L 175 van 5 juli 1985.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/506 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/506

---

(2004/C 78 E/0526)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3275/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Vernietiging van Russische bossen

Naar verluidt plant de Russische regering een groot percentage bossen in Rusland aan particuliere houthakkersbedrijven te verkopen. Deze bossen fungeren als enorme „koolstofput”, die op één na (de regenbossen in het Amazonegebied) de grootste ter wereld is. Is de Commissie hiervan op de hoogte, en zo ja, wat kan volgens haar de EU ondernemen om de Russen ervan te weerhouden een beleid ten uitvoer te leggen dat enorme nadelige gevolgen voor het milieu kan hebben?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van eventuele voornemens van de Russische regering om een groot percentage van de bossen in Rusland aan particuliere houtkapbedrijven te verkopen, al heeft zij wel kennis genomen van berichten in de pers met betrekking tot de nieuwe Russische bosbouwwetgeving. Vergunningen die aan particuliere ondernemingen worden verstrekt, kunnen al dan niet nadelige gevolgen hebben voor het beheer van die bossen. De Russische regering heeft in verscheidene internationale fora, waaronder de ministersconferenties over de bescherming van de Europese bossen, kenbaar gemaakt zich te willen inzetten voor het duurzaam beheer van haar bossen. De Commissie gaat ervan uit dat Rusland zich aan die toezeggingen houdt en daartoe de betreffende resoluties ten uitvoer legt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/507 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/507

---

(2004/C 78 E/0527)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3276/03

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Beperkingen ten aanzien van vluchten naar de luchthaven van Zürich

Kan de Commissie mededelen wanneer zij in staat zal zijn verslag uit te brengen over de klacht van de luchtvaartmaatschappij Swiss over door de Duitse autoriteiten opgelegde beperkingen bij vluchten naar de luchthaven van Zürich?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(19 december 2003)

De Commissie heeft inderdaad een klacht ontvangen van de Zwitserse autoriteiten met betrekking tot Duitse maatregelen die van invloed kunnen zijn op bepaalde landingsprocedures op het vliegveld van Zürich. De klacht is onderzocht op basis van de overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland. De Commissie is op 5 december 2003 tot een besluit terzake gekomen, overeenkomstig de procedures die zijn vastgelegd in genoemde overeenkomst en in Verordening (EEG) nr. 2408/92 (1). Krachtens dit besluit blijft Duitsland gerechtigd tot het toepassen van de 213e verordening voor de tenuitvoerlegging van de Duitse luchtverkeersregels tot vaststelling van procedures voor geautomatiseerde start- en landingsprocedures op de luchthaven van Zürich, zoals gewijzigd bij de eerste wijzigingsverordening van 4 april 2003. De beschikking van de Commissie zal in de nabije toekomst in het Publicatieblad bekend worden gemaakt.

---

(1)  Verordening van de Raad (EEG) nr. 2408/92 van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, PB L 240 van 24.8.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/507 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/507

---

(2004/C 78 E/0528)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3284/03

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Overboekingen op vluchten van Air France

Vindt de Commissie de commerciële praktijk van luchtvaartmaatschappijen om passagiers die een geldig ticket hebben gekocht toegang te weigeren, onrechtvaardig en/of onethisch? Zal zij een officieel onderzoek instellen naar de gangbare en vaste praktijk van Air France om een aantal van haar vluchten uit Newcastle te overboeken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie is zich ervan bewust dat instapweigering een tamelijk veel voorkomende praktijk is (ongeveer een op de duizend passagiers krijgt ermee te maken), maar beschikt niet over inlichtingen over specifieke vluchten, zoals die van Air France uit Newcastle.

De Commissie aanvaardt dat instapweigering uitsluitend kan worden toegestaan als de passagiers daarvoor worden gecompenseerd en verder worden geholpen. Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 295/91 (1) van de Raad, die in 1991 door de Gemeenschap is aangenomen, zijn luchtvaartmaatschappijen die passagiers op luchthavens in de Europese Unie de toegang weigeren verplicht die passagiers financieel te compenseren, hun de keus te bieden tussen restitutie en een alternatieve vlucht en hun maaltijden en hotelaccommodatie aan te bieden, voor zover van toepassing. Dit was de eerste stap van de Gemeenschap op weg naar de bescherming van passagiers.

Tien jaar later nam de Commissie de situatie opnieuw onder de loep. Zij kwam tot de slotsom dat instapweigering nog altijd te vaak voorkomt — het betreft ieder jaar omstreeks 250 000 passagiers — en dat het verschijnsel moet worden teruggedrongen. Daartoe heeft de Commissie in 2001 een nieuwe verordening (2) voorgesteld, waarbij luchtvaartmaatschappijen die verwachten passagiers de toegang te moeten weigeren verplicht worden gesteld vrijwilligers te zoeken die bereid zijn hun reservering op te geven in ruil voor bepaalde voordelen. Alleen indien er niet voldoende vrijwilligers beschikbaar zijn, zou het de luchtvaartmaatschappijen zijn toegestaan passagiers tegen hun wil de toegang te weigeren. In dat geval zouden zij de betreffende passagiers moeten compenseren tegen een verhoogd tarief en hen volgens de bepalingen in de huidige verordening moeten assisteren. Op deze manier zou het aantal gevallen van instapweigering aanzienlijk kunnen worden teruggebracht.

De nieuwe verordening zou bovendien leiden tot rechten voor de passagiers van geannuleerde of ernstig vertraagde vluchten en zou van toepassing zijn op zowel geregelde vluchten als niet-geregelde (charter)vluchten.

De Commissie hoopt van harte dat het Parlement instemt met het compromis dat het bemiddelingscomité ten aanzien van dit voorstel heeft voorgelegd.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 295/91 van de Raad van 4 februari 1991 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels bij instapweigering in het geregeld luchtvervoer, PB L 36 van 8.2.1991.

(2)  PB C 103 E van 30.4.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/508 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/508

---

(2004/C 78 E/0529)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3285/03

van Pierre Jonckheer (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Openluchtsteenkoolmijn van Feixolín (gewest Valle de Laciana, Spanje)

In 1995 is het bedrijf Minero Siderúrgica de Ponferrada SA (MSP) begonnen met de exploitatie van de openluchtmijn van Feixolín. Deze mijn is gelegen op 2 km van de mijn van Fonfría — waarover de vragen E-1892/02 (1), E-1431/03 (2), E-1432/03 (3) en E-2858/03 (4) zijn ingediend - hetgeen betekent dat ook deze exploitatie plaatsvindt in de habitat van de bruine beer. De onderneming heeft om toestemming verzocht voor exploitatie van de Fonfría, met het argument dat de mijn van Feixolín was uitgeput. Inderdaad was sprake van een sterk verminderde activiteit en zelfs het stopzetten van de werkzaamheden in Feixolín nadat begin 2002 de exploitatie van de Fonfría van start was gegaan. Men ging ervan uit dat de mijn van Feixolín in een restauratiefase verkeerde. In het voorjaar van 2003 is MSP echter opnieuw begonnen met de exploitatie van de mijn in Feixolín en draait deze mijn weer op volle toeren.

Voor deze exploitatie is geen enkele van de benodigde vergunningen of verklaringen omtrent verenigbaarheid met het milieu afgegeven. De bevolking accepteerde deze gang van zaken uit onwetendheid over de negatieve gevolgen voor het milieu en omdat MSP behoud van de werkgelegenheid in het vooruitzicht had gesteld. Deze belofte is het bedrijf niet nagekomen, aangezien het aantal banen is teruggebracht van 2 500 naar 1 000. Desondanks blijft MSP de plaatselijke en autonome autoriteiten onder druk zetten door dreiging met definitieve sluiting als geen vergunningen worden afgegeven voor exploitatie in de open lucht.

MSP ontvangt nog steeds omvangrijke economische steun om de exploitatie levensvatbaar te houden, terwijl het bedrijf in feite niets anders doet dan de kosten te verlagen door mijnbouw in de open lucht en sluiting van de ondergrondse mijnen. De winsten die door deze kostenverlaging en door de subsidiëring worden gerealiseerd, worden naar andere bedrijven van hetzelfde concern doorgesluisd in de vorm van investering in machines en outsourcing-diensten. Deze machines, die noodzakelijk zijn voor de openluchtexploitatie, worden ook gebruikt voor werkzaamheden die niet verband houden met de mijnbouw, zoals de aanleg van wegen, enz, werkzaamheden die „toevallig” ook tot de activiteiten van genoemde bedrijven behoren.

| 1. | Hoeveel Europese subsidies ontvangt MSP en voor welke activiteiten ontvangt het bedrijf deze subsidies? Kan de Commissie onderzoeken of misschien sprake is van illegale besteding van door MSP ontvangen Europese subsidies? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel Europese subsidies ontvangt MSP en voor welke activiteiten ontvangt het bedrijf deze subsidies? Kan de Commissie onderzoeken of misschien sprake is van illegale besteding van door MSP ontvangen Europese subsidies?

| 2. | Is de Commissie niet van oordeel dat de toegekende steun zou moeten worden gebruikt om de ondergrondse mijn rendabel te maken, aangezien dit de enige exploitatie is waarbij de werkgelegenheid wordt gehandhaafd, en voorts voor het opzetten van alternatieve duurzame bedrijfsvormen die de toekomst van deze regio veilig kunnen stellen, iets wat momenteel in het geheel niet gebeurt? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie niet van oordeel dat de toegekende steun zou moeten worden gebruikt om de ondergrondse mijn rendabel te maken, aangezien dit de enige exploitatie is waarbij de werkgelegenheid wordt gehandhaafd, en voorts voor het opzetten van alternatieve duurzame bedrijfsvormen die de toekomst van deze regio veilig kunnen stellen, iets wat momenteel in het geheel niet gebeurt?

| 3. | Kan de Commissie bij dit onderzoek ook betrekken een onderzoek naar de gevolgen voor het milieu van de MSP-mijnen van Feixolín, tegen de achtergrond van het gegeven dat de Valle de Laciana door de Unesco is aangewezen als biosfeer-reservaat? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bij dit onderzoek ook betrekken een onderzoek naar de gevolgen voor het milieu van de MSP-mijnen van Feixolín, tegen de achtergrond van het gegeven dat de Valle de Laciana door de Unesco is aangewezen als biosfeer-reservaat?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 december 2003)

1. De onderneming Minería Siderúrgica de Ponferrada S.A. (MSP) ontvangt elk jaar van Spanje en met instemming van de Commissie overheidssteun voor de productie van steenkool.

De aan MSP toegekende economische steun zag er de afgelopen jaren als volgt uit:

| — | jaar 1998: 11 014 miljoen peseta's |
| --- | --- |

—

jaar 1998: 11 014 miljoen peseta's

| — | jaar 1999: 9 924,26 miljoen peseta's |
| --- | --- |

—

jaar 1999: 9 924,26 miljoen peseta's

| — | jaar 2000: 9 633,34 miljoen peseta's |
| --- | --- |

—

jaar 2000: 9 633,34 miljoen peseta's

| — | jaar 2001: 8 934,84 miljoen peseta's |
| --- | --- |

—

jaar 2001: 8 934,84 miljoen peseta's

| — | jaar 2002: 48 miljoen euro (7 986,44 miljoen peseta's) |
| --- | --- |

—

jaar 2002: 48 miljoen euro (7 986,44 miljoen peseta's)

De Commissie heeft deze steun goedgekeurd na te hebben vastgesteld dat de onderneming een „moderniserings-, rationaliserings- en herstructureringsplan” uitvoerde dat tot doel had de economische levensvatbaarheid van het bedrijf te verbeteren door de productiekosten te verlagen. Het steunbedrag dat MSP per ton ontvangt, behoort tot de laagste in de Unie. De Commissie is niet op de hoogte van een onjuist gebruik van de steun, voor zover het de naleving van de doelstellingen van Beschikking nr. 3632/93/EGKS betreft (5).

| 2. | De Commissie stemt uit hoofde van de geldende wetgeving in met communautaire steun aan de steenkoolindustrie. In de toekomst zal een dergelijke wetgeving worden gebaseerd op Verordening (EG) nr. 1407/2002 (6), die de productie-eenheden met de beste economische perspectieven de mogelijkheid in het vooruitzicht stelt bij te dragen aan de energieveiligheid in het kader van de duurzame ontwikkeling. Een dergelijke doelstelling kan zowel met ondergrondse als met openluchtsteenkoolmijnen worden bereikt, op voorwaarde dat de nationale en communautaire wetgeving wordt nageleefd, voor zover het de essentiële doelstellingen (sociaal, economisch, milieutechnisch) betreft die kenmerkend zijn voor een duurzame ontwikkeling. De Commissie bemoeit zich niet met de exploitatiesystemen die door ondernemingen worden gekozen, maar ziet wel toe op de naleving van de communautaire wetgeving.
  Wat de steun betreft die wordt besteed aan de ontwikkeling van alternatieve activiteiten, moet worden opgemerkt dat de Commissie voorstander is van economische-diversificatieprogramma's in mijnstreken. De overheidssteun die in interventieregelingen voor de steenkoolindustrie is opgenomen, is echter uitsluitend bestemd voor de productie van steenkool en niet voor activiteiten waarmee diversificatie wordt beoogd. In het geval van Spanje is de Commissie in kennis gesteld van het plan 1998-2005 voor de alternatieve ontwikkeling van de steenkoolbekkens, met het oog op regionale ontwikkeling, zoals voorgesteld door het geachte parlementslid. |
| --- | --- |

2.

De Commissie stemt uit hoofde van de geldende wetgeving in met communautaire steun aan de steenkoolindustrie. In de toekomst zal een dergelijke wetgeving worden gebaseerd op Verordening (EG) nr. 1407/2002 (6), die de productie-eenheden met de beste economische perspectieven de mogelijkheid in het vooruitzicht stelt bij te dragen aan de energieveiligheid in het kader van de duurzame ontwikkeling. Een dergelijke doelstelling kan zowel met ondergrondse als met openluchtsteenkoolmijnen worden bereikt, op voorwaarde dat de nationale en communautaire wetgeving wordt nageleefd, voor zover het de essentiële doelstellingen (sociaal, economisch, milieutechnisch) betreft die kenmerkend zijn voor een duurzame ontwikkeling. De Commissie bemoeit zich niet met de exploitatiesystemen die door ondernemingen worden gekozen, maar ziet wel toe op de naleving van de communautaire wetgeving.

Wat de steun betreft die wordt besteed aan de ontwikkeling van alternatieve activiteiten, moet worden opgemerkt dat de Commissie voorstander is van economische-diversificatieprogramma's in mijnstreken. De overheidssteun die in interventieregelingen voor de steenkoolindustrie is opgenomen, is echter uitsluitend bestemd voor de productie van steenkool en niet voor activiteiten waarmee diversificatie wordt beoogd. In het geval van Spanje is de Commissie in kennis gesteld van het plan 1998-2005 voor de alternatieve ontwikkeling van de steenkoolbekkens, met het oog op regionale ontwikkeling, zoals voorgesteld door het geachte parlementslid.

| 3. | De Commissie onderzoekt momenteel of de Spaanse autoriteiten het communautaire milieurecht correct toepassen met betrekking tot de activiteiten van dit bedrijf. |
| --- | --- |

3.

De Commissie onderzoekt momenteel of de Spaanse autoriteiten het communautaire milieurecht correct toepassen met betrekking tot de activiteiten van dit bedrijf.

---

(1)  PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 149.

(2)  Zie blz. 32.

(3)  Zie blz. 180.

(4)  Zie vraag E-0342/02, PB C 205 E van 29.8.2002, blz. 122. Het bedrijf UNINSA vormt, evenals MSP, onderdeel van het concern van Victorino Alonso, samen met nog andere door hem opgekochte verlieslijdende mijnbouwbedrijven.

(5)  Beschikking nr. 3632/93/EGKS van de Commissie van 28 december 1993 tot vaststelling van een communautaire regeling voor de steunmaatregelen van de Lid-Staten ten behoeve van de kolenindustrie, PB L 329 van 30.12.1993.

(6)  Verordening (EG) 1407/2002 van de Raad van 23 juli 2002 betreffende staatssteun voor de kolenindustrie, PB L 205 van 2.8.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/510 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/510

---

(2004/C 78 E/0530)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3286/03

van Anne André-Léonard (ELDR) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Harmonisatie van de Europese wetgeving op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen

Onlangs hebben het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie een wijziging aangebracht in Richtlijn 94/25/EG (1) over de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen.

Deze richtlijn heeft betrekking op milieu- en veiligheidsnormen voor de bouw van deze vaartuigen.

Een ander, niet onbelangrijk aspect ervan is de noodzaak om te komen tot een harmonisatie op EU-niveau van de vaarbewijzen voor pleziervaartuigen.

Is de Commissie in dit verband voornemens een Europees vaarbewijs in te voeren? Zo ja, welke maatregelen denkt zij te treffen om voor een efficiënte regeling hiervan te zorgen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 december 2003)

Voorschriften op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen vallen niet onder de communautaire wetgeving en worden uitsluitend bepaald door de lidstaten. Het enige stuk communautaire wetgeving op dit gebied is Richtlijn 94/25/EG van het Parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen (2). Deze richtlijn bepaalt dat voor de bouw van deze vaartuigen minimale normen — met name op het gebied van de veiligheid — in acht moeten worden genomen.

De Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties heeft in 1998 resolutie (ECE) 40 aangenomen met betrekking tot een internationaal vaarbewijs voor pleziervaartuigen. Bij deze resolutie is een geharmoniseerd systeem ingesteld voor de verkrijging van een internationaal vaarbewijs op basis van het nationale vaarbewijs bij de autoriteiten van het land waarvan de aanvrager onderdaan of inwoner is. Met dit internationale bewijs kan worden gevaren op de binnen- en kustwateren van de landen die de resolutie hebben aangenomen.

De Commissie onderzoekt de invoering van dit internationale certificaat en zal eventueel de vereiste maatregelen nemen. Deze kwestie is op dit moment echter nog niet opgenomen in het werkprogramma van de Commissie.

---

(1)  PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.

(2)  PB L 17 van 21.1.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/510 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/510

---

(2004/C 78 E/0531)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3288/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Vestiging bedrijven gemeente Losser

De gemeente Losser in Nederland is gelegen aan de grens met Duitsland. Deze gemeente ondervindt momenteel grote moeilijkheden bij de vestiging van bedrijven. Aan Nederlandse zijde is het bijzonder moeilijk een kleinschalig bedrijventerrein te realiseren. Aan Duitse zijde zijn wel bedrijfsterreinen aanwezig. Ondernemers uit de gemeente Losser die een bedrijf over de grens willen starten worden echter geconfronteerd met andere regel- en wetgeving waardoor deze vestiging zeer moeilijk wordt. Het Verdrag van Anholt dat momenteel toeziet op grensoverschrijdende samenwerking van Nederlandse en Duitse regionale overheden voorziet niet in afstemming van Duitse en Nederlandse wetgeving, noch biedt het een keuzemogelijkheid. Ontwikkeling van grensoverschrijdende bedrijventerreinen is evenmin mogelijk daar het streekplan in Nederland dit niet toelaat.

Al eerder heb ik betoogd dat grensregio's de proeftuinen van een geïntegreerd Europa zijn en dat juist daar de Europese samenwerking concreet vorm moet krijgen door middel van afstemming van wetgeving en publieke voorzieningen.

| 1. | Is de Commissie met mij van mening dat juist in grensregio's de vestiging van bedrijven aan of over de nationale grens gestimuleerd moet worden? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie met mij van mening dat juist in grensregio's de vestiging van bedrijven aan of over de nationale grens gestimuleerd moet worden?

| 2. | Is de Commissie met mij van mening dat flexibilisering of afstemming van wetgeving in het hierboven beschreven gebied van groot belang is en is zij bereid initiatieven te nemen om lidstaten te stimuleren dit te bewerkstelligen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie met mij van mening dat flexibilisering of afstemming van wetgeving in het hierboven beschreven gebied van groot belang is en is zij bereid initiatieven te nemen om lidstaten te stimuleren dit te bewerkstelligen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 december 2003)

| 1. | In overeenstemming met de richtsnoeren voor het communautaire initiatief Interreg behoren de bevordering van het ondernemerschap, de ontwikkeling van kleine bedrijven en initiatieven voor de plaatselijke werkgelegenheid tot de prioriteiten van de Europese programma's voor grensoverschrijdende samenwerking. |
| --- | --- |

1.

In overeenstemming met de richtsnoeren voor het communautaire initiatief Interreg behoren de bevordering van het ondernemerschap, de ontwikkeling van kleine bedrijven en initiatieven voor de plaatselijke werkgelegenheid tot de prioriteiten van de Europese programma's voor grensoverschrijdende samenwerking.

| 2. | Met de huidige generatie samenwerkingsprogramma's voor de periode 2000-2006 wordt ernaar gestreefd de ontwikkeling van gezamenlijke grensoverschrijdende, transnationale en interregionale strategieën te stimuleren en de obstakels die door uiteenlopende nationale wettelijke en bestuurlijke systemen en tradities worden opgeworpen, te slechten. De nationale wettelijke en bestuurlijke systemen zijn evenwel de bevoegdheid van de lidstaten, op voorwaarde dat zij niet indruisen tegen het Gemeenschapsrecht, bijvoorbeeld wat betreft de regels inzake de interne markt of de mededinging. |
| --- | --- |

2.

Met de huidige generatie samenwerkingsprogramma's voor de periode 2000-2006 wordt ernaar gestreefd de ontwikkeling van gezamenlijke grensoverschrijdende, transnationale en interregionale strategieën te stimuleren en de obstakels die door uiteenlopende nationale wettelijke en bestuurlijke systemen en tradities worden opgeworpen, te slechten. De nationale wettelijke en bestuurlijke systemen zijn evenwel de bevoegdheid van de lidstaten, op voorwaarde dat zij niet indruisen tegen het Gemeenschapsrecht, bijvoorbeeld wat betreft de regels inzake de interne markt of de mededinging.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/511 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/511

---

(2004/C 78 E/0532)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3289/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Rechteloze Portugese werknemers op de Noordzee

Diverse werknemers, waaronder Portugezen, werken op Nederlandse olieplatforms in de Noordzee voor het bedrijf Catering Logistic Management — sommigen onder hen al meer dan tien jaar — zonder dat zij aanspraak kunnen maken op dezelfde rechten als de lokale arbeidskrachten.

Het argument dat wordt gebruikt om deze discriminatie te rechtvaardigen is onaanvaardbaar: de betrokken werknemers wonen officieel in Portugal en werken met onderbrekingen van telkens twee weken.

Het betrokken Nederlandse bedrijf heeft ze niet bij het ziekenfonds aangemeld en betalen geen reiskosten uit. Sociale rechten hebben ze niet (gezinstoelagen, werkloosheidsuitkering, schadeloosstelling bij bedrijfsongevallen, e.d.).

Hoe is het mogelijk dat een bedrijf uit Nederland, dat lid van de EU is, de meest elementaire rechten van zijn werknemers niet in acht neemt?

Welke maatregelen zullen er worden getroffen om deze situatie te corrigeren?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commission

(4 december 2003)

De Commissie wil er eerst en vooral op wijzen dat de nationale socialezekerheidsregelingen van de lidstaten gecoördineerd zijn bij Verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) teneinde personen die zich binnen de Unie verplaatsen een zo goed mogelijke sociale bescherming te bieden. Deze verordening omvat met name een geheel van regels aan de hand waarvan wordt bepaald welke socialezekerheidswetgeving van toepassing is in situaties waarbij twee of meer lidstaten betrokken zijn. Het gaat om bindende regels die de verzekerde niet de mogelijkheid bieden om te kiezen welke socialezekerheidsregeling hij wil laten toepassen.

Om te bepalen welke wetgeving van toepassing is, wil de Commissie uitleg te vragen aan de Nederlandse autoriteiten, zodat kan worden nagegaan of het gaat om detachering van werknemers in het kader van een dienstverlening en of de voorschriften van het gemeenschapsrecht zijn nageleefd.

---

(1)  Verordening (EEG) Nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/512 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/512

---

(2004/C 78 E/0533)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3291/03

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Toezicht op de uitvoering van Europese besluiten in Portugal

Het Publicatieblad (1) brengt het besluit 2002/914/EG van 24 juli 2002 van de Commissie naar aanleiding van een rechtzaak op grond van artikel 81 EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/29 373 — Visa International — multilaterale afwikkelingsvergoeding).

Het besluit legt de maximumkosten vast die visa mag aanrekenen voor gebruik van zijn krediet- en debetkaarten in de eurozone.

Zoals te verwachten is, moeten de kosten van binnenlandse verrichtingen lager liggen dan voor verrichtingen n de eurozone, gezien de lagere prijzen van de telefoonverbindingen.

| 1. | Welke instantie is er verantwoordelijk voor de toepassing van dat besluit in Portugal? |
| --- | --- |

1.

Welke instantie is er verantwoordelijk voor de toepassing van dat besluit in Portugal?

| 2. | In Portugal is het één enkele maatschappij — Unicre — eigendom van de Portugese banken, die zo goed als alle verrichtingen met krediet- en debetkaarten behandelt die in Portugal afgegeven zijn. Wat is de instantie die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de Europese besluiten over dat soort verrichtingen? |
| --- | --- |

2.

In Portugal is het één enkele maatschappij — Unicre — eigendom van de Portugese banken, die zo goed als alle verrichtingen met krediet- en debetkaarten behandelt die in Portugal afgegeven zijn. Wat is de instantie die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de Europese besluiten over dat soort verrichtingen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 december 2003)

Bij Beschikking 2002/914/EG van 24 juli 2002 heeft de Commissie bepaalde multilaterale afwikkelingsvergoedingen („MAV" 's) voor grensoverschrijdende betalingen met Visa-kaarten vrijgesteld op grond van de mededingingsregels van de Europese Unie. De vrijstelling verloopt in 2007.

Om de vragen van het geachte parlementslid te kunnen beantwoorden, wenst de Commissie eerst een verduidelijking te geven bij bepaalde aspecten van Beschikking 2002/914/EG. Een MAV is een interbancaire betaling die plaatsvindt voor met betaalkaarten verrichte betalingen. In het Visa-systeem worden deze vergoedingen door de bank van de detailhandelaar betaald aan de bank van de kaarthouder en vormen zij onkosten voor de eerstgenoemde bank die normaal gesproken op de detailhandelaars worden afgewenteld als een deel van de vergoeding die de detailhandelaars voor elke betaling met een Visa-kaart aan de bank betalen. Het standaardniveau van de MAV van Visa voor grensoverschrijdende betalingen binnen de Europese regio — dat van toepassing is behoudens andersluidende afspraak tussen twee banken — wordt bepaald door het Europese bestuur van Visa. Het werd ter goedkeuring bij de Commissie aangemeld. De Commissie verleende een vrijstelling krachtens artikel 81, lid 3, van het EG-Verdrag nadat Visa een reeks hervormingen had voorgesteld. Hierover vond uitvoerig overleg plaats en de belanghebbenden werden geraadpleegd. Meer in het bijzonder heeft Visa zich er in de eerste plaats toe verbonden de hoogte van de MAV's voor verschillende typen van consumentenkaarten te verminderen: voor betalingen via Visa met kaarten met uitgestelde debitering en met kredietkaarten zal de gewogen gemiddelde MAV geleidelijk worden verminderd, tot 0,7% in 2007. Voor transacties met debetkaarten zal Visa onmiddellijk een vaste MAV van 0,28 EUR invoeren. Verder zal de MAV worden beperkt op het niveau van de kosten voor specifieke door emitterende banken verleende diensten, die volgens de Commissie overeenstemmen met dienstverrichtingen van de bank van de kaarthouder ten gunste van die detailhandelaars welke uiteindelijk de grensoverschrijdende MAV betalen. Ten slotte heeft Visa de banken die lid zijn, de toelating verleend om detailhandelaars op hun verzoek informatie te verstrekken over het niveau van de MAV en over het relatieve percentage van de drie onkostencategorieën.

| 1. | De Commissie is verantwoordelijk voor de controle op de naleving door Visa van de gewijzigde MAV-regeling voor grensoverschrijdende transacties in alle lidstaten (dus ook in Portugal). Indien een inbreuk op de voorwaarden van de vrijstellingsbeschikking onder de aandacht van de Commissie komt, zullen de diensten van het directoraat-generaal Concurrentie elke mogelijke afwijking van de beschikking onderzoeken.
  De aandacht moet erop worden gevestigd dat de vrijstellingsbeschikking van de Commissie alleen van toepassing is op grensoverschrijdende betalingen met Visa-consumentenkaarten bij detailhandelaars binnen de Europese Economische Ruimte. De beschikking is niet van toepassing op MAV's voor betalingen met Visa binnen een lidstaat. De Commissie heeft de mogelijkheid van vrijstelling van de gewijzigde MAV van Visa trouwens enkel beoordeeld in het kader van grensoverschrijdende betalingen met het Visa-betalingssysteem. De MAV's van Visa voor binnenlandse betalingen in Portugal moeten worden beoordeeld in het licht van de verschillende marktvoorwaarden in de lidstaat. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is verantwoordelijk voor de controle op de naleving door Visa van de gewijzigde MAV-regeling voor grensoverschrijdende transacties in alle lidstaten (dus ook in Portugal). Indien een inbreuk op de voorwaarden van de vrijstellingsbeschikking onder de aandacht van de Commissie komt, zullen de diensten van het directoraat-generaal Concurrentie elke mogelijke afwijking van de beschikking onderzoeken.

De aandacht moet erop worden gevestigd dat de vrijstellingsbeschikking van de Commissie alleen van toepassing is op grensoverschrijdende betalingen met Visa-consumentenkaarten bij detailhandelaars binnen de Europese Economische Ruimte. De beschikking is niet van toepassing op MAV's voor betalingen met Visa binnen een lidstaat. De Commissie heeft de mogelijkheid van vrijstelling van de gewijzigde MAV van Visa trouwens enkel beoordeeld in het kader van grensoverschrijdende betalingen met het Visa-betalingssysteem. De MAV's van Visa voor binnenlandse betalingen in Portugal moeten worden beoordeeld in het licht van de verschillende marktvoorwaarden in de lidstaat.

| 2. | Het communautaire mededingingsrecht is van toepassing wanneer handel tussen lidstaten merkbaar kan worden beïnvloed. Mocht er enige aanwijzing zijn van een mogelijke inbreuk op het communautaire mededingingsrecht in de Portugese markt van betaalkaarten, zal deze informatie dus worden doorgegeven aan de nationale mededingingsautoriteit of de Commissie.
  Een kopie van de door het geachte parlementslid opgeworpen problemen werd aan de Portugese mededingingsautoriteit (Autoridade da Concorrência) toegezonden. |
| --- | --- |

2.

Het communautaire mededingingsrecht is van toepassing wanneer handel tussen lidstaten merkbaar kan worden beïnvloed. Mocht er enige aanwijzing zijn van een mogelijke inbreuk op het communautaire mededingingsrecht in de Portugese markt van betaalkaarten, zal deze informatie dus worden doorgegeven aan de nationale mededingingsautoriteit of de Commissie.

Een kopie van de door het geachte parlementslid opgeworpen problemen werd aan de Portugese mededingingsautoriteit (Autoridade da Concorrência) toegezonden.

---

(1)  PB L 318 van 22.11.2002, blz. 17.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/513 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/513

---

(2004/C 78 E/0534)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3294/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   Het vijfde kaderproject van de Europese Commissie

Op welke wijze is de Commissie van plan gebruik te maken van de bevindingen van het vijfde kaderproject „De oriëntatie van jonge mannen en vrouwen ten opzichte van burgerschap en Europese identiteit” (HPSE-CT-2001-00077)?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(12 december 2003)

Uit hoofde van de tweede uitnodiging tot het indienen van voorstellen in het kader van de kernactiviteit „Verdieping van de fundamentele kennis op sociaal-economisch gebied” van het vijfde kaderprogramma is aan het project „De oriëntatie van jonge mannen en vrouwen ten aanzien van burgerschap en Europese identiteit” (HPSE-CT-2001-00077) een communautaire bijdrage van 995 000 EUR toegewezen met een looptijd van 36 maanden. Het project, dat wordt gecoördineerd door professor Lynn Jamieson van de Universiteit van Edinburgh, heeft als doel te onderzoeken welke vormen de Europese identiteit en het Europees burgerschap hebben aangenomen bij jongeren in zes verschillende landen, te weten vier huidige lidstaten en twee toekomstige lidstaten van de EU.

Het project is nog niet afgerond. Verwacht wordt echter dat de concrete waarde van de resultaten in het laatste jaar van het project zal blijken. De afsluitende conferentie van het project zelf wordt in juli 2004 in Brussel gehouden. Bij die gelegenheid zullen de voornaamste bevindingen en beleidsvoorstellen worden gepresenteerd, met bijzondere aandacht voor de behoeften van beleidsmakers (institutionele actoren en instanties voor onderwijs en beroepsonderwijs).

Het onderzoeksconsortium is voornemens meer bekendheid te geven aan dit thema en gebruik te maken van zijn bevindingen door ze in hoofdzaak op de volgende twee manieren te presenteren: ten eerste via de website van het project (http://www.ed.ac.uk/sociol/youth), waar documenten en verslagen worden gepubliceerd die zowel voor het algemene publiek als voor wetenschappers en beleidsmakers toegankelijk zijn, en ten tweede door het aanknopen van contacten met Europese, nationale en plaatselijke instellingen en actoren (de lijst met contacten wordt rechtstreeks toegestuurd aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat-generaal van het Parlement). Verder is het consortium voornemens een beleidsnota op te stellen met daarin de voornaamste onderzoeksbevindingen en die te verspreiden onder alle ministeries van onderwijs in Europa en actoren op alle overheidsniveaus.

De Commissie had de projectcoördinator verzocht de onderzoeksbevindingen ook te verspreiden tijdens de door het Directoraat-generaal Onderwijs en cultuur (DG EAC) en de Raad van Europa gezamenlijk georganiseerde Conferentie over Jongeren en Participatie, die van 24 tot 26 november 2003 in Straatsburg is gehouden. Het doel van die conferentie was bij te dragen aan de tenuitvoerlegging van het Witboek over jongeren (1). Bovendien wordt verwacht dat nauwe samenwerking tussen DG Onderzoek (OTO) en DG EAC ertoe zal leiden dat de onderzoeksresultaten ook een effect zullen hebben op het onderwijsbeleid en de actieve participatie van de burgers. De bevindingen van het onderzoek zullen ten slotte ook worden doorgegeven aan de Commissie Industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie Cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport van het Europees Parlement.

---

(1)  COM(2001) 681 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/514 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/514

---

(2004/C 78 E/0535)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3296/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   Legeskosten verblijfskaart

Onderdanen van lidstaten van de Europese Unie worden in Nederland regelmatig geconfronteerd met hoge legeskosten bij het aanvragen van een verblijfskaart. Zo doet zich een geval voor van een Duitse vrouw, die sedert 1 juli 2002 officieel samenwoont met een Nederlandse onderdaan. Deze vrouw werkte als grensarbeider in Duitsland en is onvrijwillig werkloos geworden d.d. 31 mei 2003. Zij ontvangt op grond van artikel 71 van verordening nr. 1408/71 (1) een Nederlandse werkloosheidsuitkering. De vrouw werd verplicht om een legesbedrag van 430 EUR, — te betalen voor een verlenging van haar verblijfskaart.

De vrouw heeft twee kinderen die bij haar ex-man (vader) verblijven in Duitsland. De Duitse vrouw heeft geen Nederland arbeidsverleden. Voor de met haar samenwonende partner geldt dat deze altijd in Nederland gewoond heeft en tot maart 2001 zelfstandig ondernemer was in Nederland. Vanaf april 2001 is hij in loondienst van een Duits bedrijf (grensarbeider).

| 1. | Mag Nederland jaarlijks een legesbedrag van 430 EUR, — vragen voor het afgeven van een verlengde verblijfskaart. Mag dit ook voor de verblijfskaart die op 6 juni 2003 wordt afgegeven voor bepaalde tijd van zes maanden (tot 6 december 2003)? |
| --- | --- |

1.

Mag Nederland jaarlijks een legesbedrag van 430 EUR, — vragen voor het afgeven van een verlengde verblijfskaart. Mag dit ook voor de verblijfskaart die op 6 juni 2003 wordt afgegeven voor bepaalde tijd van zes maanden (tot 6 december 2003)?

| 2. | Mag Nederland een legesbedrag vragen van 285 EUR, — voor de verblijfskaart van elke kind, in het geval de Duitse moeder haar kinderen in Nederland wil verzorgen c.q. opvoeden samen met haar Nederlandse partner? |
| --- | --- |

2.

Mag Nederland een legesbedrag vragen van 285 EUR, — voor de verblijfskaart van elke kind, in het geval de Duitse moeder haar kinderen in Nederland wil verzorgen c.q. opvoeden samen met haar Nederlandse partner?

| 3. | In hoeverre is er sprake van een schending van het Gemeenschapsrecht (EEG-Verdrag artikelen 13,17,18, 39 en o.a. EEG-Richtlijn 68/360 (2)). |
| --- | --- |

3.

In hoeverre is er sprake van een schending van het Gemeenschapsrecht (EEG-Verdrag artikelen 13,17,18, 39 en o.a. EEG-Richtlijn 68/360 (2)).

Opmerking: de kosten van een Nederlandse identiteitskaart bedragen 28,73 EUR voor eigen inwoners en Nederlandse onderdanen.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(15 januari 2004)

De Nederlandse wetgeving tot omzetting van het communautair recht op het gebied van verblijfsrecht in nationaal recht, bepaalt dat burgers van de Unie die in Nederland verblijven, op grond van het communautair recht een tijdelijke verblijfskaart kunnen verkrijgen die vijf jaar geldig blijft. De geldigheid van de verblijfskaart hangt af van de hoedanigheid van de burger van de Unie die de kaart aanvraagt (werkzoekende, werknemer, niet-werkende persoon, student).

Uit de verstrekte informatie blijkt dat de Duitse onderdaan nooit in Nederland heeft gewerkt. Bijgevolg kan ze geen aanvraag hebben ingediend voor een verblijfskaart op grond van Richtlijn 68/360/EEG (3). Uit de informatie kan evenwel niet worden opgemaakt in welke hoedanigheid ze een aanvraag voor een verblijfskaart in Nederland heeft ingediend toen ze nog in Duitsland werkte, en in welke hoedanigheid ze later een verlenging heeft aangevraagd toen ze werkloos werd. Ze kan haar recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend op grond van Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende het verblijfsrecht (4) of het is ook mogelijk dat ze, met het oog op gezinshereniging met haar Nederlandse partner, een aanvraag voor een verblijfsvergunning heeft ingediend op grond van de nationale wetgeving ter zake.

Ongeacht de hoedanigheid van de burger van de Unie die een verblijfskaart aanvraagt, moeten volgens de communautaire wetgeving op het gebied van vrij verkeer verblijfskaarten kosteloos worden verstrekt en verlengd of tegen betaling van een bedrag dat niet hoger is dan de leges die voor de afgifte van een identiteitsbewijs aan de eigen onderdanen in rekening worden gebracht. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zijn de kosten voor de afgifte van tijdelijke verblijfskaarten aan burgers van de Unie in Nederland verhoogd tot 28 EUR. Aangezien de Nederlandse onderdanen 28,77 EUR moeten betalen voor hun nationale identiteitskaart, is deze verhoging in vergelijking met de kosten voor nationale identiteitskaarten niet discriminerend en dus in overeenstemming met de communautaire wetgeving.

De Nederlandse wetgeving voorziet ook in de mogelijkheid om een permanente verblijfskaart te verkrijgen. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, bedragen de kosten hiervoor 226,89 EUR. Burgers van de Unie zijn evenwel niet verplicht een aanvraag in te dienen voor dit duurdere document.

Indien de Duitse onderdaan 430 EUR moest betalen voor een verlenging van haar verblijfskaart en 285 EUR voor de verblijfskaarten van haar kinderen, dan zijn de gehanteerde tarieven hoger dan de bedragen die zijn vastgesteld in de voornoemde Nederlandse wetgeving. Om deze zaak grondig te kunnen beoordelen en vervolgens contact op te nemen met de Nederlandse autoriteiten, moet de Commissie kunnen beschikken over meer precieze informatie omtrent deze zaak.

Ten slotte wijst de Commissie erop dat artikel 13 van het EG-Verdrag in deze zaak niet van toepassing is, aangezien deze verdragsbepaling alleen een rechtsgrond biedt voor maatregelen ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2)  PB L 257 van 19.10.1968, blz. 13.

(3)  Richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap, PB L 257 van 19.10.1968.

(4)  PB L 180 van 13.7.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/515 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/515

---

(2004/C 78 E/0536)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3300/03

van Robert Sturdy (PPE-DE) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   Ongewenste e-mails uit Afrika waarin wordt gevraagd om bankgegevens

Kan de Commissie, daar voortdurend melding wordt gemaakt van dit soort e-mails, waarvan er iedere dag een paar binnenkomen op mijn adres bij het Parlement, mededelen welke maatregelen zij kan nemen om te trachten te voorkomen dat deze emails e-mailadressen in Europa bereiken, voordat nog meer mensen op frauduleuze wijze worden overgehaald hun bankgegevens ter beschikking te stellen waarna hen grote sommen geld afhandig worden gemaakt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 december 2003)

Het geachte parlementslid vraagt wat de Commissie kan doen om een einde te maken aan frauduleuze e-mails uit — bijvoorbeeld — Afrika, waarin om bankgegevens wordt gevraagd.

Dit soort e-mails worden ook wel advance fee fraud e-mails genoemd (frauduleuze e-mails waarin om betaling vooraf wordt gevraagd). Het gaat hier om een bijzondere vorm van ongewenste e-mail („spam”). Het zijn uiterst misleidende berichten, waarmee geprobeerd wordt naïeve e-mailgebruikers geld afhandig te maken.

Het ligt niet in het vermogen van de Commissie om te verhinderen dat gebruikers hun bankgegevens doorgeven, maar ze neemt momenteel wel maatregelen tegen ongewenste, al dan niet frauduleuze e-mails. Wat ongewenste e-mail betreft: Richtlijn 2002/58/EEG (1) betreffende privacy en elektronische communicatie houdt een verbod in op ongewenste e-mails en dat geldt voor de gehele Unie. Ongevraagde e-mails mogen maar in een heel beperkt aantal gevallen verzonden worden. De uiterste termijn voor de omzetting van deze richtlijn in nationaal recht is eind oktober 2003 verlopen. De Commissie verwijst verder naar de antwoorden die ze heeft verstrekt op schriftelijke vragen betreffende ongevraagde e-mail (E-1997/03 van de heer Papayannakis (2), E-2085/03 van de heer Watson (2) en E-2254/03 van mevrouw Kauppi (3)).

Op basis van deze nieuwe regeling zal de Commissie een mededeling opstellen en daarin een reeks aanvullende acties voorstellen teneinde de bestrijding van deze verschijnselen zo efficiënt mogelijk te laten verlopen. Concrete actie zal niet alleen gericht zijn op afdwinging van de regels door de lidstaten en technische oplossingen (filters, veiligheidsbarrières) maar ook op bewustmaking van de consument (4) en internationale samenwerking. Over de voorgenomen maatregelen is met de lidstaten en de belanghebbende partijen gesproken tijdens een workshop in Brussel (16 oktober 2003) (5).

Wat bewustmaking betreft, moeten we er vooral voor zorgen dat de e-mailgebruikers over de volgende zaken geïnformeerd worden: wat legaal is en wat niet; wat de risico's zijn van het beantwoorden van ongewenste e-mails en het eenvoudigweg online zijn; welke hulp consumenten kunnen ontvangen van hun e-mail service providers of derden (softwareproducenten die filters verkopen); waar men illegale praktijken kan aangeven.

Het is van groot belang dat de lidstaten de nakoming van de regels als een prioriteit beschouwen. Er wordt nu bij de vervolging van een aantal grensoverschrijdende gevallen internationaal samengewerkt. Online-bewijs is niet altijd eenvoudig te vergaren, zeker niet als de „spammers” of „scammers” off-shore opereren. Doorgevers opereren echter vaak veel dichter in de buurt van plaatsen waar de jurisdictie van de autoriteiten van de Unie geldt.

Frauduleuze e-mails die van binnen de Unie worden verzonden zullen vaak onder de noemer misleidende reclame vallen. Zulke reclame is verboden (Richtlijn 84/450/EEG, later gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EEG (6) inzake misleidende en vergelijkende reclame). Deze richtlijnen beschermen zowel bedrijven als individuele consumenten. Alle lidstaten hebben deze richtlijnen omgezet in nationaal recht. De nationale autoriteiten en justitie dienen er dus op toe te zien dat deze wetgeving ook inderdaad wordt nageleefd. De Commissie heeft verder een voorstel voor een richtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken (7) gedaan, waarin beschermende maatregelen zijn opgenomen om te verhinderen dat misleidende reclame de economische belangen van de consumenten schaadt. Die maatregelen zijn ook bedoeld ter bestrijding van op consumenten gerichte misleidende en frauduleuze e-mails (die nu vallen onder de richtlijn inzake misleidende en vergelijkende reclame).

---

(1)  Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie), PB L 201 van 31.7.2002.

(2)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 178.

(3)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 232.

(4)  Zie IP/03/1015.

(5)  Zie IP/03/1373.

(6)  Richtlijn 97/55/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen, PB L 290 van 23.10.1997.

(7)  COM(2003) 356 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/517 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/517

---

(2004/C 78 E/0537)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3302/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Plannen ter vermindering van lawaai (EU-richtlijn 2002/49/EG)

Met het oog op de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai is richtlijn 2002/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 vastgesteld. In deze richtlijn wordt een geleidelijke vaststelling van de geluidsoverlast door belangrijke verkeerswegen en spoorwegen, alsmede in de omgeving van grote luchthavens en in agglomeraties, door middel van geluidsbelastingkaarten volgens bepalingsmethoden die voor de lidstaten gemeenschappelijk zijn, tot 18 juli 2005 voorgeschreven.

Reeds sinds 1990 bestaat conform paragraaf 47 bis van het Bundes-Immissionsschutzgesetzes (federale wet inzake de bescherming tegen emissies) in Duitsland de plicht om in gebieden waar schadelijke gevolgen voor het milieu door lawaai ontstaan of te verwachten zijn, de overlast door de geluidsbronnen te meten en de gevolgen voor het milieu vast te stellen. De wetgever heeft de deelstaten en gemeenten opgedragen plannen op te stellen om het lawaai terug te dringen. In Saarland heeft tot dusverre nog geen enkele gemeente een dergelijk plan overeenkomstig paragraaf 47 bis van genoemde federale wet ingediend. Dat zou het gevolg kunnen zijn van het feit dat plannen ter vermindering van het lawaai niet zonder financiële middelen mogelijk zijn en consequenties hebben voor alle burgers in een gemeente.

| 1. | Hoe wordt voorkomen dat de in de richtlijn gestelde termijn tot 2005 door de regeringen van de lidstaten niet wordt misbruikt om de tenuitvoerlegging in nationaal recht te vertragen? |
| --- | --- |

1.

Hoe wordt voorkomen dat de in de richtlijn gestelde termijn tot 2005 door de regeringen van de lidstaten niet wordt misbruikt om de tenuitvoerlegging in nationaal recht te vertragen?

| 2. | Hoe wordt de vaststelling van de plannen ter vermindering van lawaai door de EU financieel gesteund? |
| --- | --- |

2.

Hoe wordt de vaststelling van de plannen ter vermindering van lawaai door de EU financieel gesteund?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie heeft met belangstelling kennis genomen van de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid inzake enerzijds de koppeling van de communautaire wetgeving en de nationale wetgevingen op het gebied van omgevingslawaai en anderzijds de mogelijkheden om plannen ter vermindering van de geluidsoverlast op communautair niveau financieel te ondersteunen.

Wat het eerste punt betreft: uit hoofde van Richtlijn 2002/49/EG van het Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (2), die op 18 juli 2002 van kracht is geworden, dienen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op basis van gemeenschappelijke indicatoren strategische geluidsbelastingkaarten te maken voor gebieden in de omgeving van de belangrijkste vervoersinfrastructuren en in de grootste agglomeraties, het publiek in te lichten over de blootstelling aan lawaai en de gevolgen hiervan, actieplannen te ontwikkelen die tot doel hebben het geluidsniveau terug te dringen waar dit nodig is en de kwaliteit van het milieu inzake geluid in stand te houden waar deze goed is. De richtlijn moet uiterlijk op 18 juli 2004 door de lidstaten in nationale wetgeving zijn omgezet, de eerste geluidsbelastingkaarten moeten uiterlijk op 30 juni 2007 zijn gemaakt en de eerste actieplannen moeten uiterlijk op 18 juli 2008 zijn opgesteld.

Wat de koppeling van de bestaande nationale wetgevingen inzake geluid en Richtlijn 2002/49/EG betreft, hebben de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de vrijheid de bepalingen van deze richtlijn al eerder te implementeren, als zij hier belang aan hechten.

Wat het tweede punt betreft: er bestaat geen specifieke communautaire financiering voor de bestrijding van omgevingslawaai. Dergelijke projecten kunnen echter in aanmerking komen voor financiële ondersteuning in het kader van bestaande mechanismen, zoals het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE).

---

(1)  PB L 189 van 18.7.2002, blz. 12.

(2)  PB L 189 van 18.7.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/518 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/518

---

(2004/C 78 E/0538)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3306/03

van Gary Titley (PSE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Fluor in drinkwater

In de drinkwaterrichtlijn van 1998 (98/83/EG) (1) wordt bepaald dat drinkwater 1,5 mg fluor per liter mag bevatten.

Kan de Commissie mededelen in hoeveel lidstaten of regio's van lidstaten momenteel fluor aan het drinkwater wordt toegevoegd? Welke rechten hebben de EU-burgers met betrekking tot de toevoeging van fluor aan het water dat zij drinken?

Gaat de Commissie er, gezien de voorgenomen herziening van richtlijn 98/83/EG, van uit dat de indicatieve waarden voor fluor worden gewijzigd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

Fluoridering is op dit moment in vier lidstaten toegestaan (Duitsland, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Ierland). In de eerste drie genoemde landen wordt het besluit om het drinkwater al dan niet te fluorideren aan de lokale of regionale overheden overgelaten. In Italië is er geen specifieke wet die fluoridering verbiedt. De Commissie weet niet wat de situatie op regionaal niveau is. Wat precies de rechten van de EU-burgers zijn met betrekking tot de fluoridering van het drinkwater is een kwestie die formeel gezien buiten de werkingssfeer van de implementatie van de drinkwaterrichtlijn valt. Of het drinkwater gefluorideerd wordt of niet valt onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten.

De in Richtlijn 98/83/EEG (2) opgenomen normen moeten op 25 december 2003 gehaald zijn. Het is nu nog te vroeg om iets te zeggen over een eventuele wijziging van de indicatieve waarden voor fluor.

---

(1)  PB L 330 van 5.12.1998, blz. 32.

(2)  Richtlijn 98/83/EEG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/518 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/518

---

(2004/C 78 E/0539)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3309/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   „Responsible shopping week” in de gebouwen van de Commissie

Tussen 6 en 10 oktober vond een „Responsible shopping week” plaats in de gebouwen van de Europese Commissie. Een brochure die naar aanleiding daarvan werd uitgegeven, maakt melding van de medewerking van het „Fair Trade centre” en de voornaamste catering-leveranciers van de Commissie: Delhaize, Eurest en Sodexho.

Leverde de Commissie, naast het ter beschikking stellen van ruimte in haar gebouwen, ook financiële steun aan dit evenement? Zo ja, voor welke bedragen?

Werden er doelstellingen becijferd aangaande de „Responsible shopping week”? Zo ja, welke? Werden deze doelstellingen bereikt?

Kregen de verbruikers de mogelijkheid de kwaliteit van de aangeboden producten te evalueren ten opzichte van de organisatoren? Zo ja, wat waren de resultaten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(19 december 2003)

Van 6 tot en met 10 oktober 2003 heeft bij de Commissie een themaweek over verantwoord consumeren plaatsgevonden. Dit evenement viel samen met de organisatie van de Fair-Tradeweek in België en werd georganiseerd in samenwerking met het Fair Trade Centre, dat de activiteiten van de Belgische Fair-Tradeorganisaties coördineert. In haar mededeling over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven (CSR) (1) had de Commissie zich voorgenomen in 2003 een campagne op touw te zetten om haar personeel bewust te maken van de CSR-beginselen. De themaweek over verantwoord consumeren was daarvan het concrete resultaat.

Tijdens dit evenement werden de volgende fair-tradeproducten te koop aangeboden in de restaurants en cafetaria's, de verkoopautomaten en de Euro-Citywinkel van de Commissie in Brussel: koffie, thee, fruitsappen, suiker, graan- en chocoladerepen, rijst, kweeperen en bananen.

Het Parlement was betrokken bij de promotie van deze producten, die ook in de restaurants en bars van het Parlement te koop werden aangeboden, zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet.

Het DG Werkgelegenheid en sociale zaken van de Commissie heeft voor dit evenement een budget van 30 000 EUR ter beschikking gesteld, dat werd gebruikt voor de vervaardiging van promotiemateriaal (brochures, posters enz.) en voor de organisatie van stands waar fair-tradeproducten konden worden geproefd.

Het doel van de themaweek was het personeel bewuster te maken van CSR en verantwoord consumeren door hen informatie over dit onderwerp te verstrekken en hen de gelegenheid te bieden fair-tradeproducten op hun arbeidsplaats te kopen.

De eerste reacties van het personeel van de Commissie op de aangeboden producten waren positief, met name wat de koffie, thee, graan- en chocoladerepen en fruitsappen betreft. Van deze producten zijn aanzienlijke hoeveelheden verkocht. De volledige resultaten van het evenement zullen eind 2003 worden beoordeeld.

De bedrijven die de restaurants en cafetaria's van de Commissie, de verkoopmachines en de Euro-Citywinkel in concessie uitbaten, hebben zich ertoe verbonden deze fair-tradeproducten te blijven aanbieden zolang de vraag ernaar voldoende groot is.

---

(1)  COM(2002) 347 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/519 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/519

---

(2004/C 78 E/0540)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3321/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Tijdelijke stortplaatsen voor afval op Malta

Met het oog op de naleving van de EU-richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen (1999/31/EG (1)) heeft de regering van Malta op 8 juli 2003 aangekondigd dat voor het storten van huishoudelijk en organisch afval twee steengroeven als tijdelijke stortplaats moeten worden ingericht, totdat in 2005 bij Tal-Ghallis een definitieve stortplaats is aangelegd. De keus van deze twee steengroeven heeft tot ernstige bezwaren geleid, aangezien deze slechts een paar honderd meter verwijderd zijn van de megalitische tempels van Mnajdra en Hagar Qim, een werelderfgoedmonument van de Unesco. Dit gebied is al lang bestemd als werelderfgoedlocatie.

Kan de Commissie bevestigen of zij door de Maltese regering is geïnformeerd over de keus van de twee tijdelijke locaties en of zij van mening is dat deze tijdelijke oplossing in overeenstemming is met de (huidige en toekomstige) verplichtingen van de lidstaten om het culturele erfgoed van Europa te beschermen en te bevorderen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 december 2003)

De Maltese regering heeft de Commissie niet ingelicht over haar plannen voor tijdelijke stortplaatsen op Malta.

Malta heeft zich tijdens de toetredingsonderhandelingen ertoe verbonden vanaf 1 mei 2004 te voldoen aan de bepalingen van de EU-richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen (2). Die datum komt snel naderbij en de Commissie zal de vorderingen van Malta bij het omzetten en ten uitvoer leggen van de richtlijn alsook bij het nakomen van de tijdens de onderhandelingen gedane toezeggingen nauwlettend in het oog houden.

Wat de bescherming van de natuur en het culturele erfgoed in de nabijheid van de tijdelijke stortplaatsen betreft: de beslissing aangaande de locatie van deze stortplaatsen berust bij de Maltese overheid, maar deze dient wel de in bijlage I van de richtlijn opgenomen algemene bepalingen na te komen.

Zodra Malta een lidstaat is zal de Commissie er zorg voor dragen dat Malta deze richtlijn nakomt, zoals zij ook voor de overige lidstaten doet.

---

(1)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

(2)  Richtlijn 1999/31/EEG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/520 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/520

---

(2004/C 78 E/0541)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3322/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft:   Vice-voorzitter Kinnock en aanwijzingen van onregelmatigheden bij Eurostat

In een op 31 augustus 2001 aan de directeuren-generaal Brüner en Reichenbach toegezonden document („File on possible irregularities in many Commission services”) heeft Paul van Buitenen eveneens de aandacht gevestigd op talrijke onregelmatigheden in verband met Eurostat.

Van Buitenen stelde de beide directeuren-generaal onder meer in kennis van een accountantsrapport waarin de praktijk van zwarte kassen bij Eurostat werd beschreven.

Bovendien bracht hij verslag uit over aanwijzingen dat een directeur van Eurostat zich schuldig had gemaakt aan tal van gevallen van plichtsverzuim.

Wanneer heeft de heer Kinnock, die als vice-voorzitter van de Commissie belast is met tuchtrechtelijke kwesties, een kopie van het genoemde document ontvangen?

Hebben ook leden van zijn kabinet inzicht gehad in het genoemde document? En zo ja, wanneer?

Welke stappen heeft de heer Kinnock ondernomen om zich het genoemde accountantsverslag te laten voorleggen?

Welke stappen heeft de heer Kinnock genomen om de verwijten tegen de genoemde directeur te laten onderzoeken? Met welk resultaat?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(19 januari 2004)

Op 31 augustus 2001 heeft de heer Van Buitenen een dossier van 5 000 bladzijden doen toekomen aan de directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en de directeur-generaal van DG Personeelszaken en administratie (ADMIN) van de Commissie. Later stelden OLAF en ADMIN vast dat het dossier 270 identificeerbare aantijgingen bevat.

Zoals de geachte afgevaardigde bekend zal zijn uit eerdere verklaringen en antwoorden aan het Parlement heeft de vice-voorzitter van de Commissie belast met personeelszaken en administratie, de heer Kinnock, begin september 2001 een kopie van dit document ontvangen van DG ADMIN in diens hoedanigheid als functionaris bekleed met tot aanstelling van hoge ambtenaren bevoegd gezag, waarnaar in het document wordt verwezen.

De volumineuze aard van de beschuldigingen betekende dat de commissaris, noch de leden van zijn kabinet in een positie waren om te bepalen of de in het dossier vastgestelde zaken neerkwamen op onregelmatigheden. Dat kon met zekerheid enkel correct worden bepaald door de onderzoeksorganen waarnaar in het dossier verwezen was in overeenstemming met gevestigde en ter zake doende procedures. De analyse werd dus terecht aan hen overgelaten.

Zoals gerapporteerd is aan het Parlement, hebben OLAF en DG ADMIN voorlopige concepten van het materiaal dat de heer Van Buitenen heeft ingediend, onderworpen aan een eerste onderzoek om vast stellen welke van de door hem geuite beschuldigingen vallen onder de bevoegdheid van OLAF krachtens artikel 1, lid 3, van verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (1), teneinde ze door OLAF te laten onderzoeken. Zoals de geachte afgevaardigde uit eerdere antwoorden bekend zal zijn, werd geoordeeld dat al het materiaal in het dossier met betrekking tot Eurostat binnen de bevoegdheid van OLAF viel, met name omdat OLAF al bezig was met onderzoek naar de aangesneden kwesties.

De informatie die de heer Van Buitenen heeft ingediend met betrekking tot Eurostat werd dus door de bevoegde onderzoekers van meet af aan geacht te vallen onder de onderzoekscompetentie van OLAF en niet onder die van DG ADMIN of de heer Kinnock. De onderzoeksambtenaren van OLAF hebben een samengevatte beoordeling opgesteld van de aan OLAF toegekende elementen van het dossier, die op 15 februari 2002 verzonden is naar het directoraat-generaal van de Commissie voor administratie en naar de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement (Cocobu).

Ten aanzien van Eurostat concludeerde OLAF op dat moment dat de ontvangen gegevens het instellen van nieuw onderzoek niet rechtvaardigden. Wel is de informatie over Eurostat die door de heer Van Buitenen is verstrekt overgeheveld naar de actieve dossiers.

---

(1)  PB L 136 van 31.5.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/521 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/521

---

(2004/C 78 E/0542)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3326/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Emolumenten van Commissieleden

Kan de Commissie, naar aanleiding van haar antwoord op schriftelijke vraag E-2235/99 (1), een bijgewerkt overzicht geven van alle cijfers waarom eerder was verzocht met de meest recente gegevens die beschikbaar zijn?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(15 januari 2004)

Overeenkomstig eerdere antwoorden op vragen van het Parlement:

| — | Het basissalaris dat de leden, de voorzitter en de vice-voorzitters van de Commissie iedere maand (twaalfmaal per jaar) ontvangen bedraagt 17 341 EUR (112,5 % van het basissalaris van een ambtenaar in de rang A1, salaristrap 6) voor de leden van de Commissie, 19 268 EUR (125 % van het basissalaris in de rang A1, salaristrap 6) voor de vice-voorzitters en 21 272 EUR (138 % van het basissalaris in de rang A1, salaristrap 6) voor de voorzitter. Op deze bedragen worden natuurlijk de belasting en bijdragen ingehouden die voor ambtenaren bij de Europese Gemeenschappen gelden. |
| --- | --- |

—

Het basissalaris dat de leden, de voorzitter en de vice-voorzitters van de Commissie iedere maand (twaalfmaal per jaar) ontvangen bedraagt 17 341 EUR (112,5 % van het basissalaris van een ambtenaar in de rang A1, salaristrap 6) voor de leden van de Commissie, 19 268 EUR (125 % van het basissalaris in de rang A1, salaristrap 6) voor de vice-voorzitters en 21 272 EUR (138 % van het basissalaris in de rang A1, salaristrap 6) voor de voorzitter. Op deze bedragen worden natuurlijk de belasting en bijdragen ingehouden die voor ambtenaren bij de Europese Gemeenschappen gelden.

| — | De gezinstoelagen waarop de leden, de voorzitter en de vice-voorzitters van de Commissie maandelijks recht hebben — als zij daarvoor in aanmerking komen — bestaan uit een gezinshoofdtoelage van 5 % van het basissalaris (als hij/zij een echtgenoot/echtgenote ten laste heeft), een kindertoelage van 237,38 EUR per ten laste komend kind en een schooltoelage die varieert naar gelang van de leeftijd van het kind en het onderwijsniveau (36 %, 50 % of 100 % van 212,14 EUR voor respectievelijk lager, middelbaar en hoger onderwijs). |
| --- | --- |

—

De gezinstoelagen waarop de leden, de voorzitter en de vice-voorzitters van de Commissie maandelijks recht hebben — als zij daarvoor in aanmerking komen — bestaan uit een gezinshoofdtoelage van 5 % van het basissalaris (als hij/zij een echtgenoot/echtgenote ten laste heeft), een kindertoelage van 237,38 EUR per ten laste komend kind en een schooltoelage die varieert naar gelang van de leeftijd van het kind en het onderwijsniveau (36 %, 50 % of 100 % van 212,14 EUR voor respectievelijk lager, middelbaar en hoger onderwijs).

| — | Zoals het geval is bij ambtenaren met een standplaats in een ander dan hun eigen land wordt aan leden van de Commissie die niet uit België afkomstig zijn een standplaatstoelage toegekend van 15 % van het basissalaris. |
| --- | --- |

—

Zoals het geval is bij ambtenaren met een standplaats in een ander dan hun eigen land wordt aan leden van de Commissie die niet uit België afkomstig zijn een standplaatstoelage toegekend van 15 % van het basissalaris.

| — | De maandelijkse representatietoelage bedraagt momenteel 607,71 EUR voor de leden van de Commissie, 911,38 EUR voor de vice-voorzitters en 1 418,07 EUR voor de voorzitter. Representatiekosten worden vergoed na overlegging van de factuur en een verantwoording daarbij. Er geldt een vastgesteld maximum per maand. Voor de meeste leden van de Commissie geldt voor de vergoeding een maximum van 11 489 EUR per jaar. Voor de vice-voorzitters en de leden met bevoegdheden op het gebied van externe betrekkingen bedraagt dat maximum 17 234 EUR en voor de voorzitter 28 723 EUR. |
| --- | --- |

—

De maandelijkse representatietoelage bedraagt momenteel 607,71 EUR voor de leden van de Commissie, 911,38 EUR voor de vice-voorzitters en 1 418,07 EUR voor de voorzitter. Representatiekosten worden vergoed na overlegging van de factuur en een verantwoording daarbij. Er geldt een vastgesteld maximum per maand. Voor de meeste leden van de Commissie geldt voor de vergoeding een maximum van 11 489 EUR per jaar. Voor de vice-voorzitters en de leden met bevoegdheden op het gebied van externe betrekkingen bedraagt dat maximum 17 234 EUR en voor de voorzitter 28 723 EUR.

| — | Een lid van de Commissie heeft bij de aanvaarding van zijn/haar ambt (tenzij hij/zij de Belgische nationaliteit bezit) recht op een toelage ter dekking van de inrichtingskosten; deze toelage komt overeen met tweemaal een maandelijks brutobasissalaris (momenteel 34 682 EUR voor een Commissielid). Verder heeft hij/zij recht op vergoeding van de reiskosten van hemzelf/haarzelf en van ten laste komende gezinsleden en op vergoeding van de kosten van verhuizing van zijn/haar persoonlijke inboedel (met inbegrip van verzekeringskosten). |
| --- | --- |

—

Een lid van de Commissie heeft bij de aanvaarding van zijn/haar ambt (tenzij hij/zij de Belgische nationaliteit bezit) recht op een toelage ter dekking van de inrichtingskosten; deze toelage komt overeen met tweemaal een maandelijks brutobasissalaris (momenteel 34 682 EUR voor een Commissielid). Verder heeft hij/zij recht op vergoeding van de reiskosten van hemzelf/haarzelf en van ten laste komende gezinsleden en op vergoeding van de kosten van verhuizing van zijn/haar persoonlijke inboedel (met inbegrip van verzekeringskosten).

| — | De regeling krachtens de relevante wettelijke bepalingen voor de president en de leden van het Hof van Justitie en van de Rekenkamer is vergelijkbaar. |
| --- | --- |

—

De regeling krachtens de relevante wettelijke bepalingen voor de president en de leden van het Hof van Justitie en van de Rekenkamer is vergelijkbaar.

---

(1)  PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 19.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/522 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/522

---

(2004/C 78 E/0543)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3328/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Het moedwillig verloren gaan van het voor de gezamenlijke Europese geschiedenis belangrijk voormalige krijgsgevangenenkamp „Stammlager Χ Β Sandbostel”

| 1. | Is het de Commissie bekend dat tijdens de Tweede Wereldoorlog als krijgsgevangenen van het Hitler-regime achtereenvolgens meer dan één miljoen mensen uit 46 landen (waaronder Groot-Brittannië, België, Frankrijk, Griekenland, Servië, Polen, Italië, Rusland, Oekraïne en Nederland) werden opgesloten in het kamp „Stammlager Χ Β Sandbostel” nabij Bremervörde tussen de rivieren Weser en Elbe in de Duitse deelstaat Niedersachsen en dat daar tijdens hun gevangenschap 50 000 mensen door honger, ziekte of mishandeling zijn overleden? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat tijdens de Tweede Wereldoorlog als krijgsgevangenen van het Hitler-regime achtereenvolgens meer dan één miljoen mensen uit 46 landen (waaronder Groot-Brittannië, België, Frankrijk, Griekenland, Servië, Polen, Italië, Rusland, Oekraïne en Nederland) werden opgesloten in het kamp „Stammlager Χ Β Sandbostel” nabij Bremervörde tussen de rivieren Weser en Elbe in de Duitse deelstaat Niedersachsen en dat daar tijdens hun gevangenschap 50 000 mensen door honger, ziekte of mishandeling zijn overleden?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat dit kamp in de late jaren '40 nog dienst heeft gedaan voor opsluiting van kampbewakers en SS-ers en vanaf de jaren '50 voor opvang van vluchtelingen uit de DDR, maar dat het sinds 1974 onderdeel is van het bedrijventerrein „Immenhain” en is overgegaan in particulier eigendom, zonder enige vorm van bescherming door deelstaat, Landkreis of gemeente? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat dit kamp in de late jaren '40 nog dienst heeft gedaan voor opsluiting van kampbewakers en SS-ers en vanaf de jaren '50 voor opvang van vluchtelingen uit de DDR, maar dat het sinds 1974 onderdeel is van het bedrijventerrein „Immenhain” en is overgegaan in particulier eigendom, zonder enige vorm van bescherming door deelstaat, Landkreis of gemeente?

| 3. | Weet de Commissie dat al vele jaren elke herinnering aan dit kamp stelselmatig wordt uitgewist door het te verwaarlozen zodat de gebouwen instorten, door het overlevenden en andere belangstellende bezoekers onmogelijk te maken om het kamp te bezichtigen, door TV-camera's van het terrein te weren, door bezoekers toe te roepen dat zij het verleden moeten vergeten en door de in 1992 opgerichte vereniging „Dokumentations- und Gedenkstätte Sandbostel” die het kamp als gedenkplaats wil behouden tegen te werken? |
| --- | --- |

3.

Weet de Commissie dat al vele jaren elke herinnering aan dit kamp stelselmatig wordt uitgewist door het te verwaarlozen zodat de gebouwen instorten, door het overlevenden en andere belangstellende bezoekers onmogelijk te maken om het kamp te bezichtigen, door TV-camera's van het terrein te weren, door bezoekers toe te roepen dat zij het verleden moeten vergeten en door de in 1992 opgerichte vereniging „Dokumentations- und Gedenkstätte Sandbostel” die het kamp als gedenkplaats wil behouden tegen te werken?

| 4. | Is de Commissie, ook los van haar formele bevoegdheden, bereid om op grond van de gemeenschappelijke geschiedenis van de Europese volkeren en hun gezamenlijk lijden onder geweld en dictatuur initiatieven te nemen die bijdragen tot maximale vergroting van de mogelijkheden om dit voormalige krijgsgevangenen- en concentratiekamp als gedenkplaats te behouden en toegankelijk te maken, en vanuit die stellingname het gesprek met de voor ruimtelijke ordening, onderwijs en monumentenzorg in Sandbostel verantwoordelijke autoriteiten aan te gaan? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie, ook los van haar formele bevoegdheden, bereid om op grond van de gemeenschappelijke geschiedenis van de Europese volkeren en hun gezamenlijk lijden onder geweld en dictatuur initiatieven te nemen die bijdragen tot maximale vergroting van de mogelijkheden om dit voormalige krijgsgevangenen- en concentratiekamp als gedenkplaats te behouden en toegankelijk te maken, en vanuit die stellingname het gesprek met de voor ruimtelijke ordening, onderwijs en monumentenzorg in Sandbostel verantwoordelijke autoriteiten aan te gaan?

Bron: TV Nederland 1, Netwerk, 19.10.2003.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(12 december 2003)

In de resolutie van het Parlement van 1993 over Europese en internationale bescherming van de plekken waar een nazi-concentratiekamp was als historische monumenten (1) werd „de lidstaten, de Raad en de Commissie (verzocht) alle initiatieven te ondersteunen, ook financieel, die gericht zijn op instandhouding van de betekenis van de nazi-concentratiekampen met hun specifieke karakter en om deze onder Europese en internationale bescherming te plaatsen”.

In de begroting 1995 werd dienovereenkomstig voorzien in subsidies voor „het behoud van de belangrijkste plaatsen en archieven in verband met deportaties, die worden gesymboliseerd door gedenktekens die zijn opgericht op de plaatsen van de voormalige kampen”. Deze begrotingspost is sindsdien jaarlijks in de begroting opgenomen. In het voorontwerp van begroting voor 2004 gaat het om begrotingsonderdeel 15.04.01.02.

In mei 2003 stelde de Commissie op basis van artikel 151 van het EG-Verdrag een nieuwe rechtsgrondslag voor de subsidieregeling (2) voor als onderdeel van een voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bevordering van organisaties die op Europees niveau op cultuurgebied actief zijn.

De projecten waaraan subsidie zal worden verleend, worden geselecteerd op grond van een oproep tot het indienen van voorstellen. Tot nog toe is in verband met het kamp of vanwege de organisatie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, nog geen voorstel voor een project ontvangen. De oproep tot het indienen van voorstellen voor 2004 zal in het Publicatieblad en op internet worden bekendgemaakt.

Wat het verzoek betreft om het gesprek met de verantwoordelijke autoriteiten aan te gaan, zij erop gewezen dat de Commissie daartoe niet bevoegd is, aangezien de aan de orde gestelde kwesties ingevolge het subsidiariteitsbeginsel onder de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten vallen.

---

(1)  PB C 72 van 15.3.1993.

(2)  COM(2003)275 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/523 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/523

---

(2004/C 78 E/0544)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3329/03

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Opiniepeiling van Eurobarometer waaruit Israël naar voren komt als het land dat de grootste bedreiging voor de wereldvrede vormt

Uit de opiniepeiling van Eurobarometer in opdracht van de Europese Commissie blijkt dat de burgers van de EU Israël beschouwen als het land dat de grootste bedreiging voor de wereldvrede vormt.

Weet de Commissie op basis van welk criterium de vragen van de opiniepeiling zijn geformuleerd?

Is het de Commissie bekend dat in de, aan de geënquêteerden voorgelegde mogelijke antwoorden twee democratische landen, zoals de Verenigde Staten en Israël, op één lijn worden gesteld met dictaturen en theocratische regimes die de vrijheid onderdrukken?

Welke stappen denken de Commissie en voorzitter Prodi te nemen om te voorkomen dat de Europese instellingen ondoordachte initiatieven legitimeren waardoor de spanningen in Europa en het Midden-Oosten kunnen toenemen?

Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om te voorkomen dat over zulke netelige vraagstukken lekken naar de pers mogelijk zijn, zoals is gebeurd met de bekendmaking in „El País” van de uitkomst van deze opiniepeiling van Eurobarometer?

Is de Commissie niet van oordeel dat Europa, de tragedie van de holocaust indachtig, een grotere verantwoordelijkheid op zich moet nemen bij het zoeken naar vrede in het Midden-Oosten?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(22 december 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-3334/03 van mevrouw Muscardini (1).

---

(1)  Zie blz. 263.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/524 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/524

---

(2004/C 78 E/0545)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3340/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Verzoek om een onderzoek naar enkele berichten betreffende voorzitter Prodi

Kort geleden verscheen in de Italiaanse pers een bericht volgens welk de voorzitter van de Europese Commissie, Romano Prodi, minder dan een jaar voor het einde van zijn ambtstermijn, bezig zou zijn zijn naaste medewerkers te benoemen op hoge posten, waar zij hun beroep kunnen blijven uitoefenen, waar hun taken van hoge rang worden toegewezen, die hun ook na de ambtstermijn van de huidige Commissie gewaarborgd zijn.

Zo bijvoorbeeld zou Ricardo Franco Levi, Prodi's gewezen woordvoerder, zijn benoemd tot hoofd van de politieke diensten van de EU; Michel Petite, voormalig kabinetschef, zou zijn aangesteld tot hoofd van de juridische dienst van de Gemeenschap, en Fabio Colasanti, de „vice” van Prodi, zou directeur-generaal van het departement „bedrijven” zijn geworden.

Naar het schijnt zouden ook personen die direct of indirect te maken hebben met de vervelende Eurostat-affaire tot hogere taken zijn geroepen: David O'Sullivan is niet langer vice-directeur-generaal van het Europese bureau voor de statistiek, maar zou nu chef van het Secretariaat-generaal van de Commissie worden.

De pers meldt bovendien dat commissaris Pedro Solbes een functie wacht bij een Spaans overheidsbedrijf.

Kan de Commissie deze berichten bevestigen?

Meent de Commissie niet, aangezien nog niet zo lang geleden benoemingen van mensen uit de omgeving van leden van de Commissie op hoge posten de Commissie-Santer tot aftreden hebben gedwongen, dat dergelijk optreden van voorzitter Prodi, als het tenminste klopt wat in de media is gemeld, absoluut vermeden moet worden om niet nog meer nutteloze verdenkingen op zich te laden en de transparantie van de instellingen te vrijwaren?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(12 januari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar benoemingen die volgens haar informatie minder dan een jaar voor het einde van de ambtstermijn van de voorzitter van de Commissie zouden hebben plaatsgevonden. Zij vraagt of deze informatie juist is.

De Commissie wijst erop dat bepaalde gegevens niet correct zijn, aangezien het grootste deel van de benoemingen waarnaar verwezen wordt, al in een ver verleden heeft plaatsgevonden en hierbij de geldende regels voor benoemingen van hogere managers bij de Commissie zijn nageleefd.

De heer Riccardo Franco Levi is op 16 mei 2001 benoemd tot directeur van de groep beleidsadviseurs (GOPA); de heer Michel Petite is op 1 juni 2001 benoemd tot directeur-generaal van de Juridische dienst; de heer Fabio Colasanti is op 1 januari 2000 benoemd tot directeur van het directoraat-generaal (DG) Ondernemingen en is sinds 1 juli 2002 directeur-generaal van DG Informatiemaatschappij; de heer David O'Sullivan is nooit adjunt-directeur-generaal van het bureau voor de statistiek geweest, hij was directeur-generaal van DG Onderwijs en cultuur voordat hij chef van het kabinet van voorzitter Prodi werd en hij is op 1 juni 2000 benoemd tot secretaris-generaal van de Commissie. Van deze vier posten zijn er twee vervuld door middel van overplaatsingen in het belang van de dienst (artikel 7 van het statuut) en de twee andere zijn vervuld na publicatie van een vacature (artikel 29, lid 1 van het statuut).

De Commissie is niet op de hoogte van eventuele aan Commissarissen aangeboden functies. Overeenkomstig de gedragscode die de Commissarissen aan het begin van hun ambtstermijn goedgekeurd hebben, moet een Commissaris de beroepsactiviteiten die hij of zij in het jaar na het verstrijken van de ambtstermijn wenst uit te voeren aan de Commissie melden. Zij zal dan de aard van de activiteiten en eventuele verbanden met de portefeuille van de Commissaris onderzoeken om na te gaan of deze voldoen aan de bepalingen van artikel 213, laatste alinea van het EG-Verdrag. De Commissie wint advies in van een ethisch comité over de vraag of er al dan niet een verband bestaat tussen de beoogde activiteiten en de portefeuille van de Commissaris tijdens de gehele ambtstermijn.

De benoemingen waar het geachte parlementslid naar verwijst zijn tot stand gekomen in het kader van de geldende procedures en er alleen op gericht de meest geschikte persoon op de vacante post te benoemen, overeenkomstig het algemene personeelsbeleid en in het belang van de instelling in haar geheel.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/525 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/525

---

(2004/C 78 E/0546)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3341/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Albanië

Kan de Commissie mij meedelen of de waarnemers bij de recente verkiezingen in Albanië vermeldenswaardige onregelmatigheden hebben gesignaleerd, in het bijzonder:

| — | of de nieuwe kieslijsten na de talrijke klachten tijdig zijn gecorrigeerd om een transparante verkiezing en een goede opkomst te garanderen? |
| --- | --- |

—

of de nieuwe kieslijsten na de talrijke klachten tijdig zijn gecorrigeerd om een transparante verkiezing en een goede opkomst te garanderen?

| — | of de procedure voor de samenstelling van de nieuwe centrale verkiezingscommissie correct is gevolgd? |
| --- | --- |

—

of de procedure voor de samenstelling van de nieuwe centrale verkiezingscommissie correct is gevolgd?

| — | of de rechten van de oppositie nageleefd zijn? |
| --- | --- |

—

of de rechten van de oppositie nageleefd zijn?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 december 2003)

Er werden aanzienlijke tekortkomingen vastgesteld bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen in Albanië, vooral in de periode na de verkiezingen en bij het bekendmaken van de resultaten. Het feit dat de verkiezingen in de regio Himara op 16 november werden overgedaan toont aan dat Albanië nog heel wat inspanningen moet leveren om te waarborgen dat de electorale normen over de gehele lijn worden gerespecteerd. Begin december verzocht het Electoraal Hof de verkiezingen over te doen in 118 stembureaus in Tirana (meer dan 30 % van de stembureaus van de hoofdstad). Als datum werd hiervoor 28 december vastgesteld.

Een belangrijk probleem tijdens de verkiezingen was dat van de kiezerslijsten. Op verzoek van de oppositiepartijen heeft de centrale verkiezingscommissie op het laatste ogenblik wijzigingen in deze lijsten aangebracht. Deze wijzigingen waren evenwel niet toereikend om de lijsten voldoende nauwkeurig te maken. Bovendien werden de wijzigingen te laat aangebracht en werden de kiezers niet behoorlijk geïnformeerd. Dit leidde op de dag van de verkiezingen tot een zekere verwarring.

De reorganisatie van de centrale verkiezingscommissie in de aanloop naar de verkiezingen was controversieel. Hoewel de verkiezingscommissie gedurende de verkiezingen in het algemeen evenwichtige standpunten schijnt te hebben ingenomen, werpt de recente beslissing van het Electoraal Hof over de verkiezingen in Tirana een schaduw op het optreden van deze verkiezingscommissie.

Er werden inspanningen geleverd om de rechten van de oppositie te respecteren en er werd gebruikgemaakt van de beroepsprocedures. Het verzoek om de verkiezingen in Tirana over te doen en de beslissing van de centrale verkiezingscommissie om de resultaten in Himara te wijzigen omdat ernstige manipulaties hadden plaatsgevonden zijn hiervan goede voorbeelden. Het is evenwel duidelijk dat alle politieke actoren in Albanië van meer bereidheid, vastberadenheid en engagement blijk moeten geven om succesvolle democratische verkiezingen in dat land te garanderen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/526 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/526

---

(2004/C 78 E/0547)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3343/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens in de betrekkingen met derde landen

Sinds 1992 doet de EU in alle overeenkomsten met derde landen een clausule opnemen over eerbiediging van de mensenrechten. Voor zover mij bekend heeft de EU een aantal instrumenten in het leven geroepen die zij gebruikt om dit doel te verwezenlijken, bij voorbeeld door geen visa te verlenen aan leden van ondemocratische regeringen en door spaartegoeden in EU-landen te bevriezen. Ik ben in hoge mate overtuigd van de noodzaak met nadruk te wijzen op de wezenlijke betekenis van eerbiediging van de mensenrechten en ik stem in met de intentieverklaringen in het verslag over schending van de rechten van vrouwen en de internationale betrekkingen van de EU (A5-0334/2003), met name de paragrafen 1, 7, 8, 10 en 17 en ik verzoek de Commissie mede te delen welke concrete maatregelen zij heeft genomen tegen regimes in wier wetgeving en bestuur de mensenrechten niet worden geëerbiedigd.

Overeenkomstig het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht (1969) heeft een staat — of een intergouvernementele organisatie zoals de EU — het recht uit een verdrag te stappen als een andere verdragsluitende partij belangrijke voorwaarden van het verdrag schendt. Kan de Commissie eveneens mededelen of dit gebeurd is onder verwijzing naar de in het verdrag gestelde eisen inzake eerbiediging van de mensenrechten. Het is mij bekend dat de EU maatregelen heeft genomen ten aanzien van landen zoals o.m Kenia, Nigeria, Zambia, Egypte en Pakistan; deze overeenkomsten kunnen dan ook buiten beschouwing worden gelaten. De Commissie wordt uitsluitend verzocht mede te delen of gesloten verdragen werkelijk zijn opgezegd wegens schending van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.

Kan de Commissie tenslotte mededelen hoeveel visa aan leden van ondemocratische regeringen zijn geweigerd en hoe vaak spaartegoeden in EU-landen zijn bevroren, eveneens wegens schending van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens?

Kan de Commissie mededelen welke concrete maatregelen ten uitvoer zijn gelegd nadat in 1992 is besloten in alle overeenkomsten van de EU met derde landen een clausule op te nemen inzake de eerbiediging van de mensenrechten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 december 2003)

De Commissie verwijst naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2903/03 van Mevrouw Smet (1).

Voorts merkt de Commissie op dat de clausule met betrekking tot de mensenrechten een dynamisch instrument is met behulp waarvan de Unie op positieve wijze vooruitgang kan boeken met betrekking tot de mensenrechten. De opneming van een clausule „essentieel onderdeel” is niet bedoeld als een negatieve of bestraffende aanpak. Een dergelijke clausule heeft veeleer tot doel de dialoog te bevorderen en positieve maatregelen zoals het gezamenlijk ondersteunen van de democratie en mensenrechten, de toetreding tot bekrachtiging van en tenuitvoerlegging van internationale instrumenten op het gebied van de mensenrechten waar deze ontbreken alsmede de preventie van crises door een consequente en langdurige relatie aan te gaan.

In haar Mededeling van 1995 (2) wijst de Commissie op een reeks maatregelen die eventueel zouden kunnen worden overwogen indien de clausule wordt geschonden mits bij de toepassing van maatregelen „het beginsel van proportionaliteit tussen de betreffende schending en de daartegen genomen maatregel wordt geëerbiedigd”. De Unie heeft zich overigens nooit volledig teruggetrokken uit een samenwerkingsovereenkomst doch in sommige gevallen de toepassing ervan geschorst.

Dergelijke overeenkomsten bevatten normaal gesproken geen bepalingen betreffende visumverlening. Het is derhalve niet noodzakelijk een bestaande overeenkomst van de Gemeenschap met een derde land te schorsen om een visumverbod goed te keuren. De Europese Unie kan in het kader van haar Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid eenzijdig een dergelijk besluit nemen. In de praktijk heeft zij een visumverbod opgelegd aan vertegenwoordigers van Zimbabwe, Angola, Nigeria, Soedan en Zaïre als aanvulling op de schorsing van de Overeenkomst van Lomé/Cotonou met deze landen. De EU heeft voorts een visumverbod ingesteld ten aanzien van Birma, Afghanistan, Belarus, de Federale Republiek Joegoslavië (FRJ) en Libië met wie de Gemeenschap geen internationale overeenkomsten heeft gesloten.

Voorts heeft zij spaartegoeden bevroren met betrekking tot Afghanistan, Birma, de voormalige FRJ, Irak en Libië waarmee de Gemeenschap evenmin overeenkomsten heeft gesloten. Tot op heden zijn alleen spaartegoeden van Angola en Haïti, landen die de Overeenkomst van Lomé/Cotonou hebben ondertekend, bevroren i.v.m. een besluit om de samenwerking met deze landen in het kader van deze overeenkomst te schorsen.

---

(1)  Zie blz. 441.

(2)  Zie bijlage 2 van de Mededeling van de Commissie over de bepalingen inzake de eerbiediging van de democratische beginselen en de rechten van de mens in de overeenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen voor een lijst van maatregelen die kunnen worden genomen in geval van een ernstige schending van de mensenrechten, COM(95) 216 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/527 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/527

---

(2004/C 78 E/0548)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3345/03

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Villa's van Palladio

In 1994 werden de villa's van Palladio opgenomen op de lijst van werelderfgoed. Momenteel wordt voorgesteld een autosnelwegtraject door de regio Veneto aan te leggen met zeven afritten en tolpoorten — de zuidelijke Valdastico-snelweg.

Is de Commissie voornemens om, onder erkenning van het recht van de Italiaanse regering om zelf te beslissen over de aanleg van wegen, met de Italiaanse autoriteiten samen te werken om ervoor te zorgen dat deze wegenbouwplannen de villa's van Palladio en het omringende landschap geen schade zullen toebrengen en er een volledige en uitgebreide milieu-effectbeoordeling van de voorstellen zal worden uitgevoerd?

Is de Commissie voorts voornemens met de Italiaanse regering in discussie te treden over de vraag of de aanleg van de zuidelijke Valdastico-snelweg wel noodzakelijk is gezien de toereikendheid van bestaande snelweg A22 en de provinciale weg SS247 en gezien het feit dat de noordelijke Valdastico-snelweg zeer weinig wordt gebruikt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 januari 2004)

Volgens Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (de MEB-richtlijn), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 (1), moeten de lidstaten ervoor zorgen dat, alvorens toestemming voor de ontwikkeling wordt gegeven, projecten die aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor het milieu, vanwege onder andere hun aard, omvang of ligging, onderworpen worden aan een milieueffectbeoordeling. Deze projecten worden genoemd in artikel 4, waarin wordt verwezen naar: de bijlagen I en II van de richtlijn. De aanleg van autowegen valt onder bijlage I, punt 7, onder b), uit hoofde waarvan een milieueffectbeoordeling (MEB) verplicht is.

In een dergelijk geval zouden de Italiaanse autoriteiten maatregelen moeten nemen om ervoor te zorgen dat de procedure voor de milieueffectbeoordeling wordt toegepast. Deze omvat:

| a) | een beschrijving van alle milieuaspecten die aanzienlijke gevolgen zouden kunnen ondervinden van het voorgestelde project, zoals archeologisch erfgoed, landschap, bevolking, enz. (overeenkomstig artikel 5 en bijlage IV), |
| --- | --- |

a)

een beschrijving van alle milieuaspecten die aanzienlijke gevolgen zouden kunnen ondervinden van het voorgestelde project, zoals archeologisch erfgoed, landschap, bevolking, enz. (overeenkomstig artikel 5 en bijlage IV),

| b) | overleg met het publiek en andere voor milieu bevoegde autoriteiten en |
| --- | --- |

b)

overleg met het publiek en andere voor milieu bevoegde autoriteiten en

| c) | publicatie van het genomen besluit met vermelding van de aan de voor de toestemming ontwikkeling opgelegde voorwaarden, de belangrijkste redenen en overwegingen waarop het besluit is gebaseerd en, waar nodig, een beschrijving van de belangrijkste maatregelen om de meeste schadelijke gevolgen te voorkomen, te verminderen en, zo mogelijk, ongedaan te maken. |
| --- | --- |

c)

publicatie van het genomen besluit met vermelding van de aan de voor de toestemming ontwikkeling opgelegde voorwaarden, de belangrijkste redenen en overwegingen waarop het besluit is gebaseerd en, waar nodig, een beschrijving van de belangrijkste maatregelen om de meeste schadelijke gevolgen te voorkomen, te verminderen en, zo mogelijk, ongedaan te maken.

Tijdens de procedure voor het verlenen van de toestemming voor de ontwikkeling moet rekening worden gehouden met de overlegresultaten en de overeenkomstig de artikelen 5 en 6 verkregen informatie.

De Commissie heeft het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde vraagstuk reeds onderzocht en in dit specifieke geval niets aangetroffen dat een inbreuk zou kunnen zijn op voornoemde richtlijn. Bovendien bevat de MEB-richtlijn geen juridische voorschriften uit hoofde waarvan de wenselijkheid van een project of van de toestemming voor de ontwikkeling zelf zou kunnen worden betwist.

---

(1)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/528 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/528

---

(2004/C 78 E/0549)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3350/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 november 2003)

Betreft:   Veenverschuiving Derrybrien windpark

Door anekdotisch en fotografisch materiaal worden reeds sterke indicaties geleverd dat de omvangrijke veenverschuiving die op donderdag, 16 oktober inzette bij Derrybrien, Loughrea, het gevolg is van de bouw van een windpark van 60MW, dat eigendom is van Hibernian Windpower Ltd, een dochteronderneming van ESB, die tot dusverre echter geen verantwoordelijkheid heeft aanvaard. De verschuiving strekt zich momenteel uit over een oppervlak van 50 ha. en twee toegangswegen tot het daar liggende dorp zijn afgesloten. Het project bestaat o.m. uit twee steengroeven waarvoor geen vergunning is verleend, in verband waarmee springstoffen worden gebruikt en zeer zware voertuigen zich verplaatsen over onstabiele drijvende wegen op bedekkingsveen tot een diepte van zes meter in een berghelling. Een groot aantal planningsvoorwaarden waaraan moest worden voldaan vóór het begin van de werkzaamheden is door de projectontwikkelaar niet nageleefd, en over een aantal is nog geen definitief besluit genomen, o.a. over een verplichting tot beëindiging/ontmanteling van het project.

Afgezien van het belangrijkste veiligheidsvraagstuk, met inbegrip van het gevaar voor het dorp in het gebied, zijn thans ook waterlopen en de plaatselijke wateraanvoer bedreigd o.a. in het nabijgelegen Lough Cutra, dat in een geprojecteerd SBG gelegen is. Eén van de redenen dat het districtsbestuur van Galway in eerste instantie toestemming heeft geweigerd voor de derde fase van dit project was zijn overtuiging dat in de MEB onvoldoende aandacht was gegeven aan bodemerosie ten gevolge van de bouw. Niettemin heeft An Bord Pleanála het besluit van de planningsinstantie ongedaan gemaakt en vergunning verleend zonder op dit punt voorwaarden te stellen. Het is, met name in Ierland, absoluut van wezenlijk belang dat er veel meer duurzame energie wordt ingezet, maar dit streven kan thans ernstig in gevaar komen ten gevolge van dit soort onzorgvuldige ontwikkeling.

Is de Commissie van oordeel dat deze vraagstukken een belangrijke overweging zijn of dienen te zijn in een MEB? Is de Commissie bereid de planningsinstanties, daar met deze problemen in dit geval in onvoldoende mate rekening is gehouden, te adviseren de ontwikkeling stop te zetten om nog meer gevaren voor milieu en veiligheid en schade aan de ontwikkeling van duurzame energie te voorkomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende het milieueffect van bepaalde openbare en particuliere projecten (MEB-richtlijn) (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2), moeten de lidstaten ervoor zorgen dat alvorens toestemming voor de ontwikkeling wordt gegeven, projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben vanwege onder andere hun aard, omvang en ligging worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling. Deze projecten worden genoemd in artikel 4, waarin wordt verwezen naar: de bijlagen I en II van de richtlijn. De aanleg van windparken valt onder bijlage II, punt 3 (i). Het is aan de lidstaten om te bepalen of een individueel project een aanzienlijk milieueffect zou kunnen hebben. Als een aanzienlijk effect waarschijnlijk is, moeten de lidstaten een milieueffectbeoordeling uitvoeren.

Uit de verstrekte informatie blijkt dat voor dit project een milieueffectrapportage (MER) en dus een MEB is uitgevoerd. Het geachte parlementslid is evenwel van mening dat de in de MER verstrekte informatie, met name over bodemcorrosie, niet adequaat is. Volgens het geachte parlementslid zou de uitvoering van het project een belangrijke veenverschuiving hebben veroorzaakt.

De Commissie zal in het licht van het bovenstaande de zaak met de Ierse autoriteiten onderzoeken en het geachte parlementslid nadere informatie verschaffen.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/529 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/529

---

(2004/C 78 E/0550)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3361/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Spoordossier IJzeren Rijn

De spoorlijn IJzeren Rijn is een voorbeeld van een Europese transportlijn die nuttig is voor een open economie. De IJzeren Rijn verbindt immers de Antwerpse haven, maar ook de havens van Gent, Zeebrugge en Oostende met het Roergebied en het Duitse hinterland. De IJzeren Rijn bestaat en heeft zijn nut in het verleden al bewezen, maar is al enkele decennia in onbruik geraakt omdat de kosten voor de milieutechnische aanpassingen zoals ondertunneling op bepaalde plaatsen veel te hoog oplopen om de lijn snel renderend te maken. Het is een argument waarachter de Nederlandse regering zich verschuilt om de zaak te blokkeren. Vlaanderen voelt evenwel de noodzaak, om gezien de toenemende verkeersproblemen en het exponentieel toenemend containerverkeer, deze spoorlijn terug te activeren. Duitsland en meer bepaald de deelstaat Noordrijn-Westfalen steunen Vlaanderen al jaren in deze economisch noodzakelijke eis. Jammergenoeg voert Nederland echter in deze een obstructiepolitiek die ingegeven wordt door de eigen plannen om de haven van Rotterdam een moderne aansluiting op het Roergebied te verlenen via de peperdure en milieubelastende Betuwelijn, waar geen enkel ander Europees land economisch voordeel bij heeft. Europa erkent vandaag het belang van transnationale spoorlijnen op een formele wijze.

Volgt de Commissie het dossier van de IJzeren Rijn momenteel op?

Is de Commissie bereid om in dit belangrijke dossier op Europees niveau naar een doorbraak te zoeken die voor alle partijen een bevredigende oplossing biedt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie volgt met grote belangstelling de ontwikkelingen met betrekking tot de IJzeren Rijn-verbinding tussen Antwerpen en het Duitse Ruhrgebied. De Commissie heeft deze verbinding als prioritair project nr. 24: Spoorlijn Lyon/Genève-Bazel-Duisburg-Rotterdam/Antwerpen opgenomen in haar voorstel tot wijziging van de richtsnoeren voor het trans-Europees vervoersnet (TEN-T) (1). De betrokken landen hebben zich ertoe verbonden dit project ten uitvoer te leggen en de voltooiing ervan is gepland voor 2010. Wel moet worden opgemerkt dat de Betuwelijn deel uitmaakte van de eerste serie TEN-T-projecten die in het kader van de zogenaamde projectenlijst van Essen in 1996 zijn goedgekeurd.

België en Nederland hebben onlangs besloten hun conflict over de IJzeren Rijn voor te leggen aan het Permanent Hof van Arbitrage in Den Haag. Over de zaak wordt momenteel gepleit en een uitspraak wordt verwacht tegen medio 2004. Hopelijk zal de uitspraak van het Hof de basis voor een bevredigende oplossing vormen.

---

(1)  COM(2003) 564 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/530 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/530

---

(2004/C 78 E/0551)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3367/03

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Lasertechnologie en stralingsemissie

Lasertechnologie heeft de afgelopen tien jaar een enorme ontwikkeling doorgemaakt bij de productie van stalen onderdelen in de machinebouw. Is de Commissie zich ervan bewust dat lasertechnologie staat voor „Light Amplification by Stimulated Emissions of Radiation” en dat er tijdens het proces elektromagnetische straling in de atmosfeer terechtkomt?

„Waterjet” gebruikt alleen water en zand om hetzelfde effect te bereiken, alleen langzamer. Dit proces is echter volledig milieuvriendelijk en levert geen schadelijke stoffen op.

Kan de Commissie aangeven of er financiële steun beschikbaar is voor zulke milieuvriendelijke productieprocessen of aangeven langs welke weg er eventueel financiële steun kan worden verkregen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(19 december 2003)

De Commissie is zich terdege bewust van de voor- en nadelen van in snijwerktuigen toegepaste laser- en waterstraaltechnieken.

Uit de Cordis projects database (http://dbs.cordis.lu/search/en/simple/EN_PROJ_simple.html) blijkt dat voor een aanzienlijk aantal projecten die verband houden met waterstraaltechniek, financiële middelen zijn toegekend uit verschillende onder het vorige kaderprogramma vallende programma's. Aangezien de in snijwerktuigen toegepaste laser- en waterstraaltechnieken betrekkelijk ver ontwikkeld zijn, is het aantal lopende activiteiten in het directoraat Industriële Technologie niet erg groot. Ze zijn bovendien toegespitst op meer specialistische gebieden (i.e. G1ST-CT-2002, ontwikkeling van een abrasive water jet removal-methode (snijden met waterstraal en slijpmiddel) voor het verwijderen van harde deklagen, ter vervanging van het voor het milieu gevaarlijke chemisch verwijderen; G1RD-CT2002-00746, (laser) machining of transparent materials by multiple absorption ((laser)verspaning van transparante materialen via meervoudige absorptie).

In het zesde kaderprogramma is prioriteit toegekend aan nanotechnologieën en nanowetenschappen, kennisgebaseerde multifunctionele materialen en nieuwe productieprocessen en -apparatuur (NMP). In dat kader kunnen onderzoeksinspanningen op het gebied van de waterstraaltechniek worden gefinancierd, mits kan worden aangetoond dat de voorstellen voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) voldoende innoverend zijn en aanzienlijke vooruitgang mogelijk maken ten opzichte van de huidige stand van de techniek. Meer in het algemeen omvat het werkprogramma voor de NMP-prioriteit ook een onderzoeksgebied dat tot doel heeft industriële fabricageprocessen duurzamer te maken en milieu- en gezondheidseffecten te verminderen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/530 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/530

---

(2004/C 78 E/0552)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3368/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Opiniepeiling Eurobarometer over „Irak en de wereldvrede”

De opiniepeiling Eurobarometer van oktober die werd uitgevoerd op verzoek van de Europese Commissie en die handelde over het thema „Irak en de vrede in de wereld”, wil laten uitschijnen dat 59 % van de Europeanen de staat Israël als een bedreiging voor de wereldvrede ervaart. De opiniepeiling werd uitgevoerd door het instituut EOS Gallup Europe. Toen de resultaten bekend werden heeft de Europese Raad zich bij monde van de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken Frattini gedistantieerd van dit opinieonderzoek (Le Figaro, dinsdag 4 november).

Distantieert de Commissie zich ook van dit onderzoek dat ze zelf heeft laten uitvoeren? Zo ja, is dit de eerste keer dat de Commissie afstand neemt van eigen onderzoek? Welk nut meent de Commissie te zien in dergelijke peilingen wanneer de Commissie zelf stelt dat de resultaten ervan haar eigen mening niet weerspiegelen? Meent de Commissie in dat geval niet dat het beter is om dergelijke onverantwoorde peilingen achterwege te laten om bij de publieke opinie geen verwarring te zaaien?

Werkte de Commissie in het verleden nog samen met het instituut EOS Gallup Europe? Gebeurde dit op basis van een openbare aanbesteding? Wat was de kostprijs van dit opinieonderzoek?

Wie was verantwoordelijk voor de vraagstelling in het onderzoek? Wie selecteerde de lijst van vijftien landen die mogelijk een „bedreiging voor de wereldvrede” vormen?

Deelt de Commissie de mening van de Israëlische ambassadeur in Rome die stelde dat dit onderzoek het voor Europa in de toekomst moeilijk maakt om een rol als bemiddelaar in het vredesproces in het Nabije Oosten te spelen?

Zal de Commissie haar verontschuldigingen bij de Israëlische autoriteiten aanbieden wegens de negatieve beeldvorming die door dit met Europees geld gefinancierd onderzoek over Israël werd gecreëerd?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(16 januari 2004)

Het geachte parlementslid zij verwezen naar: het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-3334/03 van mevrouw Muscardini (1).

De Commissie wijst de geachte afgevaardigde er voorts op dat in elk Eurobarometer-verslag de volgende waarschuwing is opgenomen: „Dit document geeft niet de standpunten van de Europese Commissie weer. De in dit rapport geformuleerde interpretaties of opinies zijn alleen van de auteurs”. De Commissie heeft trouwens een voorbehoud gemaakt bij de vraag betreffende landen die een bedreiging voor de wereldvrede vormen. Niettemin is zij van mening dat uit de verkregen resultaten zorgwekkende vooroordelen blijken.

De Commissie beschikt momenteel over vijf raamcontracten voor de uitvoering van opiniepeilingen. Deze contracten zijn na een aanbestedingsprocedure toegewezen. De Flash Eurobarometer is het instrument dat de Commissie de mogelijkheid geeft telefonische enquêtes te laten uitvoeren. Wat het instituut EOS Gallup Europe betreft, is het contract in januari 2002 gesloten met TNS Sofres. Het coördinatiecentrum van TNS Sofres voor het contract betreffende de Flash Eurobarometer is EOS Gallup Europe. Sinds de ondertekening van het contract zijn een dertigtal Flash Eurobarometers gerealiseerd voor de Commissie. Het onderzoek over Irak en de wereldvrede (voorbereiding, veldwerk, statistische verwerking en redigeren van het rapport) heeft, voor een vijftiental vragen, 150 098,34 EUR gekost.

---

(1)  Zie blz. 263.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/531 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/531

---

(2004/C 78 E/0553)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3370/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Commentaar van Commissievoorzitter Prodi op de uitslag van het Zweedse referendum over de EMU

In het Zweedse dagblad Aftonbladet van 21 september 2003 viel het commentaar te lezen van Romano Prodi op de uitslag van het Zweedse referendum over de EMU. Prodi zou onder meer het volgende over de Zweden hebben gezegd: „Wij zeggen nee omdat wij bang zijn voor nieuwe dingen. En omdat wij denken dat onze democratie beter is dan andere”. Verder was in het artikel te lezen: „Het resultaat van het referendum is echter de weergave van de algemene stemming in een land. Het Zweedse nee weerspiegelt — volgens Romano Prodi — ook onze gevoel van identiteit en wijst op een zekere distantie tussen de Zweden en de rest van Europa. Daarnaast wijst het op een gebrek aan kennis over Europa”.

Sluit Romano Prodi's commentaar aan bij de mening van de Commissie, en zo ja, kan de Commissie toelichten waarom de Zweden bijvoorbeeld bang zijn voor nieuwe dingen, en wat bedoeld wordt met de distantie tussen de Zweden en de rest van Europa?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 januari 2004)

Tijdens de plenaire vergadering van het Parlement op 16 januari 2002 heeft de voorzitter van de Commissie, de heer Prodi, beklemtoond dat „voor miljoenen Europese burgers de bankbiljetten en munten die zij nu in hun zak hebben, het tastbare bewijs (zijn) van het verenigd Europa, van ons grote politieke project. Symbolisch gezien gaat de betekenis hiervan veel verder dan de ongetwijfeld enorme emotionele weerslag die de afschaffing van de identiteitscontrole aan de binnengrenzen van de Gemeenschap had. De euro was reeds een tastbaar bewijs van het onomkeerbaar karakter van de Europese integratie en is nu tevens een sleutelelement geworden in het Europees identiteitsbewustzijn en in het besef van een gemeenschappelijke lotsbestemming. (...) Laat dit een les voor ons zijn en laten wij daarvan uitgaande al onze stappen voorbereiden die wij in het integratieproces gaan zetten.”

Er was geen enkele reden om dit welbekende standpunt, dat door het hele College wordt gedeeld, te wijzigen naar aanleiding van de campagne voor het referendum over de invoering van de euro in Zweden.

De uitspraken die in de Zweedse krant „Aftonbladet” zijn gepubliceerd, lijken te zijn gebaseerd op een interview met de heer Prodi dat op 15 september 2003 in de Italiaanse krant „La Repubblica” is verschenen.

In werkelijkheid heeft de heer Prodi niet de verklaring afgelegd die hem door de Zweedse krant wordt toegeschreven. Volledig in overeenstemming met het standpunt van de Commissie over deze kwestie, heeft hij het volgende gezegd: „Het is jammer, want veel Zweden zijn zich bewust van de voordelen van de euro voor de ontwikkeling. Een meerderheid binnen de publieke opinie heeft evenwel nog angst gehad voor het nieuwe. Het was de politieke keuze van hen die willen benadrukken wat hen onderscheidt en die vrezen te verliezen wat zij beschouwen als hun wezenlijke identiteit — op het gevaar af economische voordelen te verliezen. (...) Elk volk heeft het recht zijn standpunten te vertolken. En wij moeten de opvattingen respecteren die tijdens elke volksraadpleging tot uiting komen.” En verder: „In Noord-Europa blijft een deel van de bevolking ervan overtuigd dat een bepaald sociaal model beter kan worden verdedigd door zich richten op haar eigen identiteit — wat eerder een politieke, dan een economische keuze is.”

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/532 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/532

---

(2004/C 78 E/0554)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3371/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Juridische consequenties van ratificatie van de ontwerpgrondwet van de Europese Unie

In artikel 311 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap staat dat de protocollen een integrerend deel van het Verdrag uitmaken. Aangezien de bestaande verdragen — het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap — met de ratificatie van de ontwerpgrondwet van de EU zullen komen te vervallen, ligt het dus in de lijn der verwachting dat ook de bestaande protocollen komen te vervallen en dat daarover volgens het beginsel als omschreven in artikel 48 van het Verdrag betreffende de Europese Unie opnieuw moet worden onderhandeld.

Er zij overigens verwezen naar: deel IV van de door de conventie opgestelde ontwerpgrondwet, waarin in de artikelen IV-2 en IV-3 (met name de tweede alinea) bepaald is dat alleen de protocollen die vermeld staan in het aan de grondwet gehechte protocol, van kracht blijven. Dat wil zeggen dat de overige protocollen, die niet zijn opgenomen in het aan de grondwet gehechte protocol, komen te vervallen en dat de regeringsleiders hierover op de Intergouvernementele Conferentie opnieuw moeten onderhandelen. Kan de Commissie dit bevestigen?

Wat kan de Commissie meedelen over de juridische consequenties die ratificatie van de ontwerpgrondwet van de EU zal hebben met betrekking tot de protocollen die op dit moment gekoppeld zijn aan de huidige verdragen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(23 december 2003)

Artikel IV-2, lid 1, van de ontwerp-Grondwet voorziet in het verval van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en het Verdrag betreffende de Europese Unie. Alle aan die verdragen gehechte protocollen komen dan eveneens te vervallen.

Bijgevolg zullen bij de inwerkingtreding van de Grondwet alle betrokken protocollen komen te vervallen.

Het voorzitterschap van de intergouvernementele conferentie heeft een groep juridische deskundigen van de delegaties onder leiding van de heer Piris, raadsadvocaat voor de IGC, belast met de juridische toetsing van het door de Europese Conventie opgestelde ontwerp-Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. De deskundigen hebben tevens nagegaan welke aan het EU- of EG-Verdrag gehechte protocollen moeten worden overgenomen of aangepast. Het resultaat van de werkzaamheden is voorgelegd aan de Conferentie (doc. CIG 50/03-ADD 1); als deze het resultaat goedkeurt, zullen de door de deskundigen herziene protocollen aan het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa worden gehecht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/533 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/533

---

(2004/C 78 E/0555)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3376/03

van Christine De Veyrac (PPE-DE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Verlaagd BTW-tarief voor kappersdiensten

Sinds 1999 staat de Europese Unie bij wijze van experiment toe dat een verlaagd BTW-tarief wordt toegepast op „arbeidsintensieve diensten”. Van de sectoren waarvoor dit geldt is een limitatieve lijst opgesteld. Drie lidstaten (Spanje, Luxemburg en Nederland) hebben besloten dit verlaagde BTW-tarief toe te passen voor kappersdiensten en lijken dit experiment nu te willen voortzetten. In haar laatste voorstel voor een BTW-richtlijn stelt de Commissie evenwel voor om kappersdiensten te schrappen van de lijst van diensten waarop een verlaagd BTW-tarief toegepast mag worden. De Commissie baseert zich hierbij op door haarzelf uitgevoerd onderzoek waaruit blijkt dat geen sprake is van een gunstige effect op de werkgelegenheid en dat de gevolgen voor het prijspeil onzeker zijn.

Dit standpunt van de Commissie valt te betreuren daar de conclusies van de studies betrekking hebben op een beperkte waarnemingsperiode van twee, drie jaar al naargelang het land. Dit lijkt onvoldoende om zich een definitief oordeel te vormen over de economische baten.

Is een proefperiode van twee (of zelfs 3) jaar volgens de Commissie voldoende om het economische nut van een belastingmaatregelen te beoordelen? Zou het niet beter zijn het experiment voort te zetten en kappersdiensten op de lijst van „arbeidsintensieve diensten” waarop een verlaagd BTW-tarief toegepast mag worden te laten staan?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 december 2003)

Het verlaagde BTW-tarief voor kappersdiensten is mogelijk gemaakt door Richtlijn 1999/85/EEG van 22 oktober 1999 (1), die de mogelijkheid invoert om bij wijze van experiment op arbeidsintensieve diensten een verlaagd BTW-tarief toe te passen. Dit experiment was uitdrukkelijk beperkt in de tijd. Ook zou een aantal evaluatieverslagen worden opgesteld door de lidstaten die aan het experiment hadden meegewerkt, evenals door de Commissie.

De Commissie heeft haar evaluatieverslag op 2 juni 2003 goedgekeurd (2). Zij kwam tot de conclusie dat, rekening houdende „met de door de lidstaten verstrekte informatie en de beperkingen die inherent zijn aan de gebruikte analysemethoden, (...) het experiment niet op overtuigende wijze heeft aangetoond dat een BTW-verlaging een gunstig effect heeft op de werkgelegenheid. Voor wat het effect op de ondergrondse economie betreft, geldt dezelfde conclusie.”

Daarnaast heeft de Commissie in het kader van deze evaluatie aan de hand van haar macro-economische model QUEST een vergelijkende analyse uitgevoerd van de effecten die een verlaging van het BTW-tarief enerzijds, en een verlaging van de arbeidskosten anderzijds, met zich meebrengen. Deze analyse laat zien dat, zelfs als er wordt uitgegaan van de meest gunstige hypothese waarin de verlaging van het BTW-tarief geheel wordt doorberekend in de binnenlandse prijzen, een verlaging van de arbeidslasten voor de gehele Unie 52 % meer arbeidsplaatsen schept voor eenzelfde begrotingslast.

De evaluatieperiode is al bij aanvang door de Raad vastgesteld op drie jaar (en vervolgens met één jaar verlengd) en is lang genoeg om vast te stellen of het verwachte economische mechanisme (verlaging van de prijs, stijging van de vraag en uiteindelijke verbetering van de werkgelegenheid) goed kan werken. Een van de belangrijke dingen die deze analyse ons nu leert, is dat de verlaging van het BTW-tarief in veel gevallen niet, of slechts gedeeltelijk, is doorberekend in de verkoopprijs aan de eindgebruiker. Bovendien was deze veelal slechts tijdelijk en werd een inhaaleffect ten gunste van de betrokken sectoren (een prijsverhoging die groter is dan het inflatiepercentage) geconstateerd. Dat betekent dat het economisch mechanisme niet kan werken zoals was gepland en dat de effecten voor de werkgelegenheid, ook op de langere termijn, alleen maar wisselvalliger zijn.

De Commissie heeft op 23 juli 2003 een voorstel goedgekeurd voor een richtlijn inzake verlaagde tarieven (3). Aangezien het streven van de Commissie was gericht op een verbetering van de werking van de interne markt, was het van belang dat alle lidstaten dezelfde mogelijkheden zouden krijgen om al dan niet verlaagde tarieven toe te passen en wel voor dezelfde sectoren. Het voorstel voor een richtlijn voorziet niet in verlaagde tarieven voor kappersdiensten.

Het voorstel wordt momenteel bestudeerd door de Raad, die nu met algemene stemmen en op basis van het advies van het Parlement, moet besluiten over de toekomstige werkingssfeer van de verlaagde BTW-tarieven.

---

(1)  Richtlijn 1999/85/EG van de Raad van 22 oktober 1999 tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG wat de mogelijkheid betreft om bij wijze van experiment op arbeidsintensieve diensten een verlaagd BTW-tarief toe te passen, PB L 277 van 28.10.1999.

(2)  COM(2003) 309 def.

(3)  COM(2003) 397 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/534 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/534

---

(2004/C 78 E/0556)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3379/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Uitbreiding aantal olieboorinstallaties in de Amvrakikós Kólpos

Burgers in het gebied maken melding van de geplande uitbreiding van het aantal olieboorinstallaties in de Amvrakikós Kólpos. Dit watergebied, met zijn zeldzame ecosysteem, is één van de belangrijkste wetlands van Griekenland en maakt onderdeel uit van de internationale Ramsar-Conventie, als een gebied dat bijzondere bescherming verdient.

De Amvrakikós Kólpos maakt ook onderdeel uit van het Natura 2000-netwerk, dat is opgericht in het kader van richtlijn 92/43/EEG (1). Wat is de Commissie van plan te doen voor de instandhouding van de zeldzame biodiversiteit (flora en fauna) van het gebied en voor de bescherming van de menselijke gezondheid? Is de EU als medefinancier (in het kader van het derde communautair bestek) van een groot aantal projecten voor de bescherming van het milieu in het gebied (installaties voor biologische reiniging) gedurende het afgelopen decennium bereid te onderzoeken in hoeverre studie is verricht naar en een beoordeling is gemaakt van de gevolgen voor het ecosysteem van een dergelijke economische activiteit?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 december 2003)

De Golf van Amvrakikos is aangewezen als speciale beschermingszone (GR2110004) uit hoofde van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) en is door de Griekse autoriteiten voorgedragen als gebied van communautair belang (GR2110001) uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3). De verplichtingen die voortvloeien uit artikel 6, leden 2, 3 en 4, van Richtlijn 92/43/EEG zijn dan ook van toepassing. Bovendien zou uit de feiten die door het geachte parlementslid aan het licht zijn gebracht een mogelijke inbreuk blijken op Richtlijn 85/337/EEG (4), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (5).

Na bestudering van de door het geachte parlementslid verschafte informatie blijkt dat de Griekse autoriteiten reeds begonnen zijn met een milieu-effectbeoordelingsprocedure van het betreffende project inzake de uitbreiding van de olie-installaties. Vermeldenswaard is dat het project tot doel heeft de bestaande installaties te moderniseren en het verwerkingssysteem voor het ter plaatse geproduceerde afval te verbeteren. Op dit moment en op basis van de beschikbare gegevens stelt de Commissie geen inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG vast. Mocht het geachte parlementslid over nieuwe gegevens beschikken die op een inbreuk zouden kunnen wijzen, dan zou de Commissie deze graag van hem ontvangen.

Wat het veronderstelde niet-naleving van de verplichtingen uit hoofde van artikel 6, leden 2, 3 en 4, van Richtlijn 92/43/EEG betreft, is het van belang dat de genoemde installatie zich niet binnen het beschermde gebied, maar duidelijk daarbuiten bevindt. Uit het feit dat het project tot doel heeft de bestaande installaties te moderniseren vloeit bovendien voort dat de gevolgen voor het gebied onbeduidend zullen zijn. Bovendien blijkt dat voor het project een milieu-effectbeoordeling plaatsvindt.

De Commissie gaat na of voor de Golf van Amvrakikos een coherente, specifieke en volledige juridische regeling geldt die borg staat voor een duurzaam beheer en doelmatige bescherming met het oog op de instandhoudingsdoelstellingen van Richtlijn 79/409/EEG en 92/43/EEG.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

(4)  PB L 175 van 5.7.1985.

(5)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/535 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/535

---

(2004/C 78 E/0557)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3384/03

van Gianfranco Dell'Alba (NI), Emma Bonino (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Olivier Dupuis (NI), Marco Pannella (NI) en Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Corridor 5

De zogenaamde Transpadana — het Italiaanse stuk van „corridor 5” die Lissabon met Kiev zou moeten verbinden — is voor de Europese en Italiaanse economie, alsmede voor de regio Friuli-Venezia Giulia en de stad Triëst van groot belang, aangezien hiermee een optimale vervoersverbinding tussen het oosten en westen van Zuid-Europa tot stand zou worden gebracht.

Het knooppunt Triëst is van bijzonder belang voor de verbinding met de landen in Midden- en Oost-Europa en vormt een ideaal doorgangspunt voor de oost-westelijke spoor- en wegverbinding ten zuiden van de Alpen.

Hoewel het gedeelte Venezië-Triëst-Koper-Ljubljana-Boedapest tot de transeuropese projecten behoort die aanvankelijk door de Commissie zijn voorgesteld, is dit onverwacht van de zogenaamde quick list geschrapt waardoor een tijdige aanvang van het project gevaar loopt.

Kan de Commissie onverwijld uitleggen waarom zij deze stap terug heeft gezet en uitleggen of dit betekent dat zij haar standpunt heeft gewijzigd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 januari 2004)

De Commissie heeft op 1 oktober 2003 een voorstel aangenomen tot wijziging van de richtsnoeren voor de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnetwerk (TEN-T) (1). Dit voorstel omvat een lijst met prioritaire projecten „van Europees belang”, waaronder project nr. 6 (hogesnelheidstrein/gecombineerd vervoer), Lyon-Turijn-Milaan-Venetië-Triëst-Ljubljana-Boedapest (bijlage III bij het voorstel voor een beschikking). Hieruit blijkt hoeveel waarde de Commissie aan dit project hecht, dat van enorm belang is voor de verbetering van de verbindingen tussen het midden van de Unie en de nieuwe lidstaten.

Uit de informatie die de lidstaten over dit project hebben verstrekt en die in bijlage III is opgenomen, blijkt dat met de ruwbouw voor de meeste trajecten pas tussen 2010 en 2015 zal worden begonnen, dat wil zeggen ruimschoots buiten de criteria die zijn gedefinieerd voor het Groei-initiatief, waarin werd aangegeven dat de projecten tussen nu en 2006 van start moeten gaan. Het is daarom niet mogelijk het gehele project op te nemen in het „Quick Start”-programma. Twee trajecten zijn echter gehandhaafd omdat ze kunnen worden ingepast: het internationale traject St.-Jean de Maurienne — Bussoleno (tunnel van de Mont Cenis tussen Frankrijk en Italië), waarvoor de voorbereidende werkzaamheden al zijn gestart, en het traject tussen Ljubljana en Boedapest, waarvoor de voorbereidingswerkzaamheden tussen nu en 2005 moeten beginnen.

Als blijkt dat andere trajecten aan dezelfde criteria voldoen, kan het programma worden uitgebreid conform de procedure die is gevolgd bij de opstelling ervan.

De Commissie wijst er met nadruk op dat het Groei-initiatief in geen geval afbreuk doet aan haar voorstel van 1 oktober 2003, dat in het kader van de medebeslissingsprocedure door de medewetgevers zal worden aangenomen.

---

(1)  COM(2003) 564 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/536 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/536

---

(2004/C 78 E/0558)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3390/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   BTW voor kleermakers

De Ecofin heeft eind 2003 als termijn gesteld voor de handhaving van het verlaagde BTW-tarief van 8 % in de traditionele maar verdwijnende sector van de ambachtelijke en artistieke kleermakerij. Kan de Commissie zeggen wat er zal gebeuren na het verstrijken van deze datum? Accepteert de Commissie een verhoging van de BTW voor kleermakers? Welke maatregelen zal zij nemen om deze gevoelige beroepssector te helpen en te steunen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 december 2003)

Richtlijn 1999/85/EG van de Raad van 22 oktober 1999 (1) is goedgekeurd om bij wijze van experiment op arbeidsintensieve diensten een verlaagd BTW-tarief toe te kunnen passen. In dit verband is een lijst sectoren opgesteld, in de bijlage K, die hiervoor in aanmerking zouden kunnen komen. Daaronder inderdaad een categorie kleermaken, maar uitsluitend voor de kleine hersteldiensten voor kleding en huishoudlinnen (ook herstellen en vermaken). Dit experiment is dan met een jaar verlengd. Deze verlenging wilde een garantie van rechtszekerheid en van continuïteit voor de betrokken sectoren bieden terwijl de Commissie intussen een algemeen evaluatieverslag van het experiment kon voorbereiden.

De Commissie heeft dit evaluatieverslag op 2 juni 2003 (2) aangenomen. Zij besluit daarin dat, gelet op „de door de lidstaten verstrekte informatie en de beperkingen die inherent zijn aan de gebruikte analysemethoden, (...) niet op overtuigende wijze is aangetoond dat een BTW-verlaging een gunstig effect heeft op de werkgelegenheid. Voor de ondergrondse economie geldt dezelfde conclusie.”

Bovendien heeft de Commissie met behulp van haar macro-economisch model QUEST een simulatie van een BTW-verlaging uitgevoerd in vergelijking met een verlaging van de arbeidskosten. Hieruit blijkt dat zelfs in de meest gunstige hypothese van een volledige doorberekening van de BTW-verlaging in de consumptieprijzen, een verlaging van de arbeidskosten op het niveau van de Unie voor eenzelfde begrotingslast 52 % meer arbeidsplaatsen schept.

Zoals zij dit had aangekondigd in haar mededeling over de BTW-strategie die in 2000 is goedgekeurd (3), heeft de Commissie op 23 juli 2003 het richtlijnvoorstel betreffende de herziening en de rationalisering van de regels en afwijkingen op het gebied van de verlaagde BTW-tarieven (4) goedgekeurd. Hoofddoel daarvan was de interne markt te verbeteren, vooral door verder te gaan met de vereenvoudiging en de meer uniforme toepassing van de BTW. Voorts was belangrijk alle lidstaten dezelfde mogelijkheden te bieden om voor dezelfde sectoren al dan niet verlaagde tarieven toe te passen.

Voor de uitwerking van haar voorstel heeft de Commissie de uitkomsten van het experiment in overweging genomen, maar eveneens gelet op de behandeling van deze diensten in alle lidstaten. Vier lidstaten passen thans bij wijze van experiment een verlaagd tarief op deze diensten toe (België, Griekenland, Nederland en Luxemburg), terwijl een lidstaat (Ierland) een parkeertarief toepast op tijdelijk afwijkende grondslag. Deze diensten zijn daarom in het bestek van de rationalisering van de verlaagde tarieven dan ook niet opnieuw opgenomen.

Het voorstel ligt thans ter beoordeling bij de Raad. Het is aan deze om met eenstemmigheid en in het licht van het advies van het Parlement te besluiten over de toekomstige wijze van toepassing van de verlaagde BTW-tarieven.

Op het niveau van de Gemeenschap wordt voor deze sector in dit stadium geen enkele andere belastingtechnische maatregel overwogen.

---

(1)  Richtlijn 1999/85/EG van de Raad van 22 oktober 1999 tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG wat de mogelijkheid betreft om bij wijze van experiment op arbeidsintensieve diensten een verlaagd BTW-tarief toe te passen, PB L 277 van 28.10.1999.

(2)  COM(2003) 309 def.

(3)  COM(2000) 348 def.

(4)  COM(2003)397 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/537 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/537

---

(2004/C 78 E/0559)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3393/03

van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Goedkeuring bromfietsen

De Europese richtlijn 2002/24/EG (1) betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen maakt een duidelijk onderscheid tussen gewone bromfietsen en bromfietsen met een klein vermogen. De opmerking bij bijlage 1 zegt: „In de bijzondere richtlijnen zullen specifieke voorschriften worden opgenomen voor bromfietsen met een klein vermogen, te weten bromfietsen met pedalen, een hulpmotor van 1 kW of minder en een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van 25 km/h of minder”. Toch hebben de Britse autoriteiten geen tegemoetkomingen gedaan voor dergelijke snorfietsen en in het Verenigd Koninkrijk zijn registratie bij het Driver and Vehicle Licensing Agency (DVLA), bij de belastingen en bij het Ministerie van Verkeer verplicht, evenals een W.A.-verzekering, de betaling van wegenbelasting en het dragen van een valhelm. In Duitsland is dat niet het geval: niets van dit alles is er verplicht.

Is de Commissie van oordeel dat de Britse autoriteiten onwettig handelen door geen onderscheid te maken tussen gewone bromfietsen en snorfietsen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 januari 2004)

Richtlijn 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 heeft betrekking op de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (2). De richtlijn bevat geen regelgeving aangaande de voorwaarden voor het gebruik van dergelijke voertuigen in de lidstaten. Bij gebrek aan harmoniserende communautaire voorschriften hebben de lidstaten een grote vrijheid ten aanzien van de voorschriften die zij aannemen inzake het gebruik van gemotoriseerde rijwielen op openbare wegen.

Het feit dat de richtlijn ten aanzien van de goedkeuringsvoorwaarden een onderscheid maakt tussen categorieën rijwielen met trapondersteuning en aangeeft dat er specifieke goedkeuringseisen zullen worden vastgesteld voor bromfietsen met een klein vermogen, verplicht de lidstaten geenszins om een soortgelijk onderscheid te maken in hun voorschriften voor het gebruik van deze voertuigen. De Commissie is dan ook van mening dat het Verenigd Koninkrijk, door ten aanzien van zaken als registratie, wegenbelasting, testeisen van het ministerie van vervoer (MOT), WA-verzekering en de verplichting tot het dragen van een valhelm, geen onderscheid te maken tussen gewone bromfietsen en bromfietsen met een klein vermogen, niet handelt op een wijze die niet verenigbaar is met de richtlijn.

Voor zover het bezwarende karakter van de voorschriften die door een lidstaat worden opgelegd voor het gebruik van een product, een mogelijke belemmering vormt voor de invoer van een dergelijk product uit andere lidstaten, vraagt de Commissie zich af of de voorschriften in het Verenigd Koninkrijk voor het gebruik van bromfietsen met een klein vermogen een ongerechtvaardigde maatregel betreffen met een gelijke werking als een kwantitatieve handelsbeperking in de zin van de artikelen 28 en 30 van het EG-Verdrag. Uit de vraag van het geachte parlementslid wordt echter niet duidelijk dat de bewuste voorschriften in het Verenigd Koninkrijk een belemmering vormen voor de invoer.

Bovendien merkt de Commissie op dat, zelfs als dit het geval lijkt te zijn, ten minste enkele van de verplichtingen die door het Verenigd Koninkrijk worden opgelegd (zoals de verplichte WA-verzekering of het verplicht dragen van een valhelm) als gerechtvaardigd kunnen worden beschouwd vanuit het oogpunt van volksgezondheid of verkeersveiligheid, d.w.z. op grond van een van de in artikel 30 van het EG-Verdrag vastgestelde expliciete redenen of van een dwingende reden van algemeen belang als vastgesteld door het Hof van Justitie.

Bovendien wil de Commissie in herinnering brengen dat krachtens de Eerste richtlijn motorrijtuigenverzekering (72/166/EEG (3)) „alle rij- of voertuigen die bestemd zijn om zich anders dan langs spoorstaven over de grond te bewegen en die door een mechanische kracht kunnen worden gedreven, alsmede al dan niet aan de rij- of voertuigen gekoppelde aanhangwagens en opleggers” verplicht verzekerd moeten zijn. Ook vanuit dit perspectief bekeken lijkt het erop dat het Verenigd Koninkrijk rechtmatig de verplichting kan opleggen dat voor bromfietsen met een klein vermogen een WA-verzekering wordt afgesloten.

---

(1)  PB L 124 van 9.5.2002, blz. 1.

(2)  PB L 124 van 9.5.2002.

(3)  PB L 103 van 2.5.1972.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/538 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/538

---

(2004/C 78 E/0560)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3404/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Ierland en schendingen van de EU-milieuwetgeving

| 1. | Welke zijn de 85 zaken waarin Ierland tijdens de periode van 1998 tot 2002 een officiële schriftelijke aanmaning kreeg wegens onjuiste toepassing van de milieuwetgeving, en op welke richtlijnen hebben zij betrekking? |
| --- | --- |

1.

Welke zijn de 85 zaken waarin Ierland tijdens de periode van 1998 tot 2002 een officiële schriftelijke aanmaning kreeg wegens onjuiste toepassing van de milieuwetgeving, en op welke richtlijnen hebben zij betrekking?

| 2. | Hoeveel rechtszaken inzake implementatie heeft Ierland verloren in de periode 1993-2003? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel rechtszaken inzake implementatie heeft Ierland verloren in de periode 1993-2003?

| 3. | Hoeveel schriftelijke aanmaningen kreeg Ierland gepresenteerd in de periode van 1993 tot 1998? |
| --- | --- |

3.

Hoeveel schriftelijke aanmaningen kreeg Ierland gepresenteerd in de periode van 1993 tot 1998?

| 4. | Welke zijn de zaken waarvoor de Commissie officiele dossiers heeft geopend met betrekking tot Ierland, maar die nog niet tot een schriftelijke aanmaning geleid hebben? |
| --- | --- |

4.

Welke zijn de zaken waarvoor de Commissie officiele dossiers heeft geopend met betrekking tot Ierland, maar die nog niet tot een schriftelijke aanmaning geleid hebben?

| 5. | Betreffende andere lidstaten, in hoeveel zaken heeft de Commissie een „met redenen omkleed advies” doen uitgaan tijdens de periode 1993 tot 2003? |
| --- | --- |

5.

Betreffende andere lidstaten, in hoeveel zaken heeft de Commissie een „met redenen omkleed advies” doen uitgaan tijdens de periode 1993 tot 2003?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 december 2003)

| 1. | Tussen 1998 en 2002 zijn aan Ierland 75 aanmaningen gezonden wegens gevallen van incorrecte toepassing van de EU-milieuwetgeving (1). Tevens zijn aanmaningen gezonden wegens niet-mededeling van de nationale uitvoeringswetgeving of wegens non-conformiteit van die wetgeving. Aldus bedroeg het aantal officiële aanmaningen 108. Van de 75 aanmaningen wegens slechte toepassing hielden de meeste verband met klachtendossiers. Veertien aanmaningen hielden echter verband met initiatiefdossiers van de Commissie. Daarbij ging het om onvoldoende aanwijzing van speciale gebieden voor de bescherming van wilde vogels, onvoldoende aanwijzing van kwetsbare gebieden met het oog op de behandeling van stedelijk afvalwater en het niet indienen van verslagen of het niet verstrekken van andere, volgens de milieurichtlijnen noodzakelijke informatie. Er zijn ook verscheidene aanmaningen gezonden wegens het niet beantwoorden van verzoeken om inlichtingen van de Commissie. Deze waren gebaseerd op artikel 10 van het EG-Verdrag (plicht tot samenwerking). Andere aanmaningen maakten deel uit van klachtenonder-zoeken. Daarbij ging het om de meest uiteenlopende vraagstukken, zoals: het niet uitvoeren van milieueffectbeoordelingen, bedreigingen van belangrijke gebieden met wilde flora en fauna door projecten of activiteiten, het niet nemen van effectieve maatregelen tegen illegale lozingsactiviteiten, onvoldoende bescherming van het grondwater, onvoldoende bescherming van de weekdierteelt tegen waterverontreiniging, het niet naleven van de regels inzake dierproeven, en geuroverlast van een installatie voor de behandeling van stedelijk afvalwater. |
| --- | --- |

1.

Tussen 1998 en 2002 zijn aan Ierland 75 aanmaningen gezonden wegens gevallen van incorrecte toepassing van de EU-milieuwetgeving (1). Tevens zijn aanmaningen gezonden wegens niet-mededeling van de nationale uitvoeringswetgeving of wegens non-conformiteit van die wetgeving. Aldus bedroeg het aantal officiële aanmaningen 108. Van de 75 aanmaningen wegens slechte toepassing hielden de meeste verband met klachtendossiers. Veertien aanmaningen hielden echter verband met initiatiefdossiers van de Commissie. Daarbij ging het om onvoldoende aanwijzing van speciale gebieden voor de bescherming van wilde vogels, onvoldoende aanwijzing van kwetsbare gebieden met het oog op de behandeling van stedelijk afvalwater en het niet indienen van verslagen of het niet verstrekken van andere, volgens de milieurichtlijnen noodzakelijke informatie. Er zijn ook verscheidene aanmaningen gezonden wegens het niet beantwoorden van verzoeken om inlichtingen van de Commissie. Deze waren gebaseerd op artikel 10 van het EG-Verdrag (plicht tot samenwerking). Andere aanmaningen maakten deel uit van klachtenonder-zoeken. Daarbij ging het om de meest uiteenlopende vraagstukken, zoals: het niet uitvoeren van milieueffectbeoordelingen, bedreigingen van belangrijke gebieden met wilde flora en fauna door projecten of activiteiten, het niet nemen van effectieve maatregelen tegen illegale lozingsactiviteiten, onvoldoende bescherming van het grondwater, onvoldoende bescherming van de weekdierteelt tegen waterverontreiniging, het niet naleven van de regels inzake dierproeven, en geuroverlast van een installatie voor de behandeling van stedelijk afvalwater.

| 2. | In de periode 1993-2003 zijn tegen Ierland acht arresten gewezen in verband met de milieuwetgeving van de Unie. Deze arresten betroffen de zaken C-392/96 betreffende effectbeoordeling, C-354/99 betreffende dierproeven, C-67/99 betreffende de aanwijzing van habitats, C-177/2000 betreffende overbeweiding door schapen, C-316/2000 betreffende verontreinigd drinkwater, C-394/2000 betreffende risico's van ernstige ongevallen, C-376/2001 betreffende biociden en C-67/2002 betreffende programma's tot vermindering van de verontreiniging van water voor de weekdierteelt. |
| --- | --- |

2.

In de periode 1993-2003 zijn tegen Ierland acht arresten gewezen in verband met de milieuwetgeving van de Unie. Deze arresten betroffen de zaken C-392/96 betreffende effectbeoordeling, C-354/99 betreffende dierproeven, C-67/99 betreffende de aanwijzing van habitats, C-177/2000 betreffende overbeweiding door schapen, C-316/2000 betreffende verontreinigd drinkwater, C-394/2000 betreffende risico's van ernstige ongevallen, C-376/2001 betreffende biociden en C-67/2002 betreffende programma's tot vermindering van de verontreiniging van water voor de weekdierteelt.

| 3. | In de periode 1993-1998 zijn aan Ierland zestien aanmaningen gezonden wegens incorrecte toepassing. |
| --- | --- |

3.

In de periode 1993-1998 zijn aan Ierland zestien aanmaningen gezonden wegens incorrecte toepassing.

| 4. | Medio november 2003 had de Commissie 85 klachten- en initiatiefdossiers tegen Ierland openstaan waarvoor geen aanmaning was gezonden. Deze dossiers betreffen de meest uiteenlopende vraagstukken, zoals vermeende nalatigheid op het gebied van de milieueffectbeoordeling, bedreiging van gebieden met wilde flora en fauna, illegale lozingsactiviteiten en verontreiniging van drinkwater. |
| --- | --- |

4.

Medio november 2003 had de Commissie 85 klachten- en initiatiefdossiers tegen Ierland openstaan waarvoor geen aanmaning was gezonden. Deze dossiers betreffen de meest uiteenlopende vraagstukken, zoals vermeende nalatigheid op het gebied van de milieueffectbeoordeling, bedreiging van gebieden met wilde flora en fauna, illegale lozingsactiviteiten en verontreiniging van drinkwater.

| 5. | Gedurende de periode 1993-2003 zijn in totaal 279 met redenen omklede adviezen gezonden aan andere lidstaten dan Ierland wegens incorrecte toepassing van de milieuwetgeving van de Unie. In totaal zijn aan andere lidstaten 894 met redenen omklede adviezen gezonden in verband met alle aspecten van de naleving van de EU-milieuwetgeving. Daarbij ging het dus zowel om niet-mededeling en non-conformiteit als om incorrecte toepassing. |
| --- | --- |

5.

Gedurende de periode 1993-2003 zijn in totaal 279 met redenen omklede adviezen gezonden aan andere lidstaten dan Ierland wegens incorrecte toepassing van de milieuwetgeving van de Unie. In totaal zijn aan andere lidstaten 894 met redenen omklede adviezen gezonden in verband met alle aspecten van de naleving van de EU-milieuwetgeving. Daarbij ging het dus zowel om niet-mededeling en non-conformiteit als om incorrecte toepassing.

---

(1)  Vanwege mededelingen van Ierland zijn niet alle besluiten van de Commissie om Ierland een aanmaning te sturen uitgevoerd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/539 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/539

---

(2004/C 78 E/0561)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3405/03

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Beheer van de Structuurfondsen

Kan de Commissie mededelen welke instanties voor de maatregelen in het kader van doelstellingen 1, 2 en 3 van de Structuurfondsen (2000-2006) zijn aangewezen als betalings- en beheerautoriteiten in België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk en Spanje?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 januari 2004)

| A. | Beheerautoriteiten in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Oostenrijk:






  — | Het geachte parlementslid kan voor alle relevante informatie met betrekking tot de beheerautoriteiten terecht op onderstaande websites van de vier directoraten-generaal die verantwoordelijk zijn voor de structuurfondsen:






  — | (http://europa.eu.int/comm/regional_policy/manage/authority/authority_en.cfm) |
| --- | --- | --- | --- |

A.

Beheerautoriteiten in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Oostenrijk:

—

Het geachte parlementslid kan voor alle relevante informatie met betrekking tot de beheerautoriteiten terecht op onderstaande websites van de vier directoraten-generaal die verantwoordelijk zijn voor de structuurfondsen:

—

(http://europa.eu.int/comm/regional_policy/manage/authority/authority_en.cfm)

| — | (http://europa.eu.int/comm/agriculture/rur/countries/index_en.htm) |
| --- | --- |

—

(http://europa.eu.int/comm/agriculture/rur/countries/index_en.htm)

| — | (http://europa.eu.int/comm/employment_social/esf2000/contacts-en.htm) |
| --- | --- |

—

(http://europa.eu.int/comm/employment_social/esf2000/contacts-en.htm)

| — | (http://europa.eu.int/comm/fisheries/doc_et_publ/cfp_en.htm) |
| --- | --- |

—

(http://europa.eu.int/comm/fisheries/doc_et_publ/cfp_en.htm)

| — | Wat het Europeees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) betreft verwijzen wij het geachte parlementslid naar het verslag over de beoordeling van beheers- en controlesystemen van 30 april 2003 dat aan het Parlement werd meegedeeld. |
| --- | --- |

—

Wat het Europeees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) betreft verwijzen wij het geachte parlementslid naar het verslag over de beoordeling van beheers- en controlesystemen van 30 april 2003 dat aan het Parlement werd meegedeeld.

| B. | Betalingsautoriteiten in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk en Oostenrijk:






  — | Voor de programma's voor 2000-2006 zijn de volgende instanties of autoriteiten aangewezen voor België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Oostenrijk |
| --- | --- | --- |

B.

Betalingsautoriteiten in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk en Oostenrijk:

—

Voor de programma's voor 2000-2006 zijn de volgende instanties of autoriteiten aangewezen voor België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Oostenrijk

| — | Oostenrijk telt 1 regionaal programma in het kader van doelstelling 1 en acht programma's in het kader van doelstelling 2 waarvoor de Federale Kanselarij als betalingsautoriteit optreedt voor het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Federaal ministerie voor economische zaken en arbeid deze taak op zich neemt voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) en het Federaal ministerie voor landbouw, bosbouw, milieu en waterbeheer voor het Europees Oriëntatie en Garantie Fonds voor de Landbouw (EOGFL) en het Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV). Betalingsautoriteit voor doelstelling 3 (ESF) is het Federaal ministerie voor economische zaken en landbouw. |
| --- | --- |

—

Oostenrijk telt 1 regionaal programma in het kader van doelstelling 1 en acht programma's in het kader van doelstelling 2 waarvoor de Federale Kanselarij als betalingsautoriteit optreedt voor het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Federaal ministerie voor economische zaken en arbeid deze taak op zich neemt voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) en het Federaal ministerie voor landbouw, bosbouw, milieu en waterbeheer voor het Europees Oriëntatie en Garantie Fonds voor de Landbouw (EOGFL) en het Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV). Betalingsautoriteit voor doelstelling 3 (ESF) is het Federaal ministerie voor economische zaken en landbouw.

| — | In België fungeren de drie regionale autoriteiten (Ministère de la Région Wallonne, Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en het ministerie van economisch beleid van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest) als EFRO en ESF-betalingsautoriteiten voor doelstelling 1 en doelstelling 2 programma's in hun regio's (één doelstelling 1 programma en twee doelstelling 2 programma's in Wallonië, vier doelstelling 2 programma's in Vlaanderen en één doelstelling 2 programma in Brussel). De desbetreffende regionale autoriteit (Ministère de la Région Wallonne) fungeert tevens als betalingsautoriteit voor het EOGFL en het FIOV (alleen doelstelling 1). Voor het federale doelstelling 3 programma (ESF) treedt de Federale overheidsdienst werkgelegenheid, arbeid en sociaal overleg (voormalige ministerie van tewerkstelling en arbeid) op als betalingsautoriteit. |
| --- | --- |

—

In België fungeren de drie regionale autoriteiten (Ministère de la Région Wallonne, Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en het ministerie van economisch beleid van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest) als EFRO en ESF-betalingsautoriteiten voor doelstelling 1 en doelstelling 2 programma's in hun regio's (één doelstelling 1 programma en twee doelstelling 2 programma's in Wallonië, vier doelstelling 2 programma's in Vlaanderen en één doelstelling 2 programma in Brussel). De desbetreffende regionale autoriteit (Ministère de la Région Wallonne) fungeert tevens als betalingsautoriteit voor het EOGFL en het FIOV (alleen doelstelling 1). Voor het federale doelstelling 3 programma (ESF) treedt de Federale overheidsdienst werkgelegenheid, arbeid en sociaal overleg (voormalige ministerie van tewerkstelling en arbeid) op als betalingsautoriteit.

| — | In Frankrijk treedt de „Préfet”(prefekt) van de regio op als betalingsautoriteit voor het EFRO en ESF voor 26 van de 27 programma's (zes doelstelling 1-programma's, 21 doelstelling 2-programma's) in de Franse regio's en Overzeese Gebiedsdelen. Zijn functies worden vervuld door het Secrétariat général des Affaires régionales in de relevante prefektuur. Voor 1 doelstelling 2-programma (Elzas) heeft de Caisse des Dépôts et Consignations nu de taak van betalingsautoriteit op zich genomen.
  DATAR is de betalingsautoriteit voor het Information Systems (Presage) programma en het ministerie van binnenlandse zaken is de betalingsautoriteit voor de twee technische bijstandsprogramma's (voor doelstellingen 1 en 2). Voor doelstelling 3 (ESF) fungeert het ministerie van sociale zaken als betalingsautoriteit. De Cnasea is de betalingsautoriteit voor alle EOGFL-programma's. De betalingsautoriteit voor FIOV buiten doelstelling 1 is het ministerie voor landbouw, voedsel en plattelandsontwikkeling voor de vier doelstelling 1 programma's in Frankrijk zelf is dat de Regionale Schatkist terwijl het Direction Générale des Affaires Maritimes in Marseilles als betalingsautoriteit optreedt voor het doelstelling 1- programma in Corsica. |
| --- | --- |

—

In Frankrijk treedt de „Préfet”(prefekt) van de regio op als betalingsautoriteit voor het EFRO en ESF voor 26 van de 27 programma's (zes doelstelling 1-programma's, 21 doelstelling 2-programma's) in de Franse regio's en Overzeese Gebiedsdelen. Zijn functies worden vervuld door het Secrétariat général des Affaires régionales in de relevante prefektuur. Voor 1 doelstelling 2-programma (Elzas) heeft de Caisse des Dépôts et Consignations nu de taak van betalingsautoriteit op zich genomen.

DATAR is de betalingsautoriteit voor het Information Systems (Presage) programma en het ministerie van binnenlandse zaken is de betalingsautoriteit voor de twee technische bijstandsprogramma's (voor doelstellingen 1 en 2). Voor doelstelling 3 (ESF) fungeert het ministerie van sociale zaken als betalingsautoriteit. De Cnasea is de betalingsautoriteit voor alle EOGFL-programma's. De betalingsautoriteit voor FIOV buiten doelstelling 1 is het ministerie voor landbouw, voedsel en plattelandsontwikkeling voor de vier doelstelling 1 programma's in Frankrijk zelf is dat de Regionale Schatkist terwijl het Direction Générale des Affaires Maritimes in Marseilles als betalingsautoriteit optreedt voor het doelstelling 1- programma in Corsica.

| — | In Duitsland treedt de Bundesamt für Wirtschaft op als betalingsautoriteit voor het EFRO, het Bondsministerie voor economische zaken en werkgelegenheid voor het ESF en het Bondsministerie voor consumentenbescherming, voedsel en landbouw voor het EOGFL en FIOV voor alle 16 regionale programma's (zes in het kader van doelstelling 1 en 10 in het kader van doelstelling 2). In de praktijk worden de taken van de betalingsautoriteit echter uitgevoerd door de relevante ministeries van de afzonderlijke Länder. Het Bondsministerie voor vervoer, bouwnijverheid en huisvesting is de betalingsautoriteit voor het horizontale doelstelling 1 programma op het gebied van de vervoersinfrastructuur terwijl het Bondsministerie voor economische zaken en werkgelegenheid deze taak op zich neemt voor de horizontale programma's van doelstelling 1 (menselijke hulpbronnen) en doelstelling 3 (ESF). |
| --- | --- |

—

In Duitsland treedt de Bundesamt für Wirtschaft op als betalingsautoriteit voor het EFRO, het Bondsministerie voor economische zaken en werkgelegenheid voor het ESF en het Bondsministerie voor consumentenbescherming, voedsel en landbouw voor het EOGFL en FIOV voor alle 16 regionale programma's (zes in het kader van doelstelling 1 en 10 in het kader van doelstelling 2). In de praktijk worden de taken van de betalingsautoriteit echter uitgevoerd door de relevante ministeries van de afzonderlijke Länder. Het Bondsministerie voor vervoer, bouwnijverheid en huisvesting is de betalingsautoriteit voor het horizontale doelstelling 1 programma op het gebied van de vervoersinfrastructuur terwijl het Bondsministerie voor economische zaken en werkgelegenheid deze taak op zich neemt voor de horizontale programma's van doelstelling 1 (menselijke hulpbronnen) en doelstelling 3 (ESF).

| — | Voor alle programma's in het kader van het EFRO in Spanje (19 regionale — 12 doelstelling 1, 7 doelstelling 2-, 8 horizontale éénfonds- en drie horizontale meerfondsenprogramma's) is de EFRO-betalingsautoriteit het ministerie van Financiën. De betalingsautoriteit voor het ESF is voor alle programma's het ministerie voor werkgelegenheid en sociale zaken terwijl dit voor het EOGFL-oriëntatie en FIOV het ministerie voor landbouw, visserij en voedsel is. |
| --- | --- |

—

Voor alle programma's in het kader van het EFRO in Spanje (19 regionale — 12 doelstelling 1, 7 doelstelling 2-, 8 horizontale éénfonds- en drie horizontale meerfondsenprogramma's) is de EFRO-betalingsautoriteit het ministerie van Financiën. De betalingsautoriteit voor het ESF is voor alle programma's het ministerie voor werkgelegenheid en sociale zaken terwijl dit voor het EOGFL-oriëntatie en FIOV het ministerie voor landbouw, visserij en voedsel is.

| — | In Italië maken de betalingsautoriteiten voor alle Fondsen voor de regionale programma's (19 in totaal, 7 doelstelling 1 en 12 doelstelling 2) deel uit van de respectievelijke regionale overheden. De nationale ministeries fungeren als betalingsautoriteiten voor de horizontale programma's van doelstelling 1, d.w.z.: „ontwikkeling plaatselijk ondernemerschap” — ministerie voor productieve activiteiten, „vervoer” — ministerie voor infrastructuur en vervoer, „onderzoek” — ministerie voor hoger onderwijs en wetenschappelijk en technologisch onderzoek, „veiligheid in de Mezzogiorno” — ministerie van binnenlandse zaken, en „technische bijstand” — ministerie van financiën, begroting en economische planning. Het ministerie van werkgelegenheid en sociale zekerheid fungeert als betalingsautoriteit voor het horizontale programma van doelstelling 3 „azioni di sistema”. Het ministerie voor landbouw en bosbouwbeleid is de betalingsautoriteit voor het FIOV. |
| --- | --- |

—

In Italië maken de betalingsautoriteiten voor alle Fondsen voor de regionale programma's (19 in totaal, 7 doelstelling 1 en 12 doelstelling 2) deel uit van de respectievelijke regionale overheden. De nationale ministeries fungeren als betalingsautoriteiten voor de horizontale programma's van doelstelling 1, d.w.z.: „ontwikkeling plaatselijk ondernemerschap” — ministerie voor productieve activiteiten, „vervoer” — ministerie voor infrastructuur en vervoer, „onderzoek” — ministerie voor hoger onderwijs en wetenschappelijk en technologisch onderzoek, „veiligheid in de Mezzogiorno” — ministerie van binnenlandse zaken, en „technische bijstand” — ministerie van financiën, begroting en economische planning. Het ministerie van werkgelegenheid en sociale zekerheid fungeert als betalingsautoriteit voor het horizontale programma van doelstelling 3 „azioni di sistema”. Het ministerie voor landbouw en bosbouwbeleid is de betalingsautoriteit voor het FIOV.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/541 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/541

---

(2004/C 78 E/0562)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3407/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Cabinda — rapport over de mensenrechten

Volgens de media blijkt uit een verslag dat gebaseerd is op getuigenissen die zijn verzameld door katholieke paters in Cabinda dat burgers in deze enclave dikwijls het slachtoffer worden van folterpraktijken, verkrachtingen, moorden, wederrechtelijke detenties en diefstal van geld en andere goederen. Zo noemt het verslag onder andere de recente moord op 30 burgers en 16 gevallen van verkrachting.

Volgens dezelfde bron zouden leden van de FAA na de dood van Jonas Savimbi en de beëindiging van de oorlog met UNITA 30 000 mannen naar Cabinda hebben overgebracht om een einde te maken aan de guerrillaoorlog aldaar. In het verslag wordt melding gemaakt van schendingen van de mensenrechten door de FLEC-troepen en de Angolese strijdkrachten (FAA), waarbij laatstgenoemden als de hoofdschuldigen worden aangewezen.

Het rapport wordt ingeleid door Dom Paulino MADECA, bisschop van Cabinda, die het volgende verklaart: „Spijtig genoeg heeft de politieke situatie zich in de afgelopen jaren negatief ontwikkeld. In het zogeheten” geval Cabinda „heeft men ervoor gekozen naar de wapens te grijpen. (...) De consequenties van dit offensief zijn voor iedereen zichtbaar en kunnen in een zin worden samengevat: stelselmatige schending van de mensenrechten en misdrijven tegen de menselijkheid, zoals blijkt uit de onderzochte zaken”.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen: over welke informatie beschikt zij met betrekking tot de vermeende recente schendingen van de mensenrechten in Cabinda? Heeft zij dit rapport grondig bestudeerd?

Heeft de Commissie maatregelen genomen om de Angolese autoriteiten te waarschuwen en hen erop te wijzen dat zij ervoor moeten zorgen dat de mensenrechten in Cabinda geëerbiedigd worden? Welke stappen heeft zij met het oog op hetzelfde doel bij de rebellenfacties genomen?

Welke contacten onderhoudt zij met de kerk en het maatschappelijk middenveld van Cabinda om zich een onafhankelijk beeld te vormen van de situatie in Cabinda?

Wat verwacht zij van de gewenste pacificatie van Cabinda en is zij van mening dat er een politieke oplossing voor dit conflict kan worden gevonden?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 december 2003)

De Commissie is bekend met het genoemde verslag en beschouwt dit verslag als indicatie dat de situatie in Cabinda kritiek blijft, hoewel zij niet in de positie is om alle beweringen in detail te onderzoeken. De Commissie onderhoudt regelmatig contact met het maatschappelijk middenveld in het algemeen, en met de kerk in het bijzonder, om de situatie in Angola te bespreken, waaronder de mensenrechtensituatie. Ondersteuning van het maatschappelijk middenveld is een onderdeel van de samenwerkingsstrategie tussen de Gemeenschap en Angola. (Aan de mensenrechten wordt ook aandacht besteed via het Europese Initiatief voor Democratie en Mensenrechten (EIDHR), dat momenteel een project financiert, genaamd: „De kerk en de opbouw van de vrede in Angola” (1).)

De mensenrechten zullen zeker op de agenda staan van de regelmatige politieke dialoog (artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou) met Angola, waarnaar in de conclusies van de Raad van 13 oktober 2003 is verwezen. De politieke dialoog is het juiste forum en het meest doeltreffende middel om deze aangelegenheid met de Angolese regering te bespreken. De Commissie heeft geen rechtstreekse contacten met de rebellen.

Wat de langetermijnperspectieven voor de situatie in Cabinda betreft, vertrouwt de Commissie erop dat de consolidatie van de democratie in Angola ook voor de bevolking van Cabinda gunstig zal zijn. Uiteraard is de situatie zeer kritiek, maar de Commissie zal haar uiterste best doen om ervoor te zorgen dat de mensenrechten worden geëerbiedigd, en zal een vreedzame oplossing van het conflict nastreven, waarbij alle betrokken zullen worden ingeschakeld, te weten de Angolese regering, het Bevrijdingsleger van de Staat Cabinda (FLEC) en vertegenwoordigers van het zeer actieve Cabindese maatschappelijk middenveld.

---

(1)  project van het Comite Intereclesial para a paz em Angola (COIEPA).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/542 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/542

---

(2004/C 78 E/0563)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3413/03

van Olivier Duhamel (PSE) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Eurobarometer

Een vraag over de landen die „een bedreiging voor de wereldvrede” vormen, die onlangs in het kader van een Eurobarometer-opiniepeiling werd gesteld, heeft in sommige landen nogal wat opschudding teweeggebracht, met name in Israël en de Verenigde Staten. Over de zin van het stellen van een dergelijke vraag en over de formulering ervan valt natuurlijk te twisten. Het is daarentegen algemeen bekend dat landen die deelnemen aan (interne of externe) militaire acties die in de media min of meer omstreden zijn, als gevolg hiervan door een soort halo-effect wereldwijd in een kwaad daglicht dreigen te worden gesteld.

Het verdient dan ook aanbeveling de vraag enigszins anders en wel als volgt te formuleren: „Wie van de volgende staatshoofden en regeringsleiders van de volgende landen zijn volgens u een bedreiging voor de wereldvrede?” Bovendien moet de „Palestijnse Autoriteit” aan de lijst worden toegevoegd. Overweegt de Commissie de vraag in de toekomst aldus te formuleren en bijgevolg niet af te zien van een nuttig instrument om de ontwikkeling van de publieke opinie in de Unie te peilen?

Voorts zou het interessant zijn na te gaan — zoals Eurobarometer in het verleden reeds heeft gedaan — hoeveel vertrouwen elke ondervraagde persoon in zijn eigen bevolking en in de overige gepeilde bevolkingen heeft.

Is de Commissie van oordeel dat het vertrouwen tussen volkeren onderling een absolute noodzaak voor de Europese integratie en de internationale samenleving is? Zo ja, is zij bereid een soortgelijke vraag in een nabije toekomst opnieuw te stellen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 januari 2004)

De Commissie wijst het geachte parlementslid op haar antwoord op schriftelijke vraag P-3334/03 van mevrouw Muscardini (1).

De Commissie is zich bewust van de beperkingen van de vraag welke landen een bedreiging voor de wereldvrede vormen maar is van mening dat de resultaten getuigen van zorgwekkende vooroordelen. Zij dankt het geachte parlementslid voor zijn suggesties maar heeft nog geen besluit genomen over de mogelijkheid om deze indicator in een gewijzigde vorm te gebruiken.

De vraag over het vertrouwen tussen volkeren onderling is tussen 1976 en 1996 regelmatig gesteld. Gebleken is dat het vertrouwen tussen de belangrijkste volkeren binnen de Unie gestaag is toegenomen. De Commissie zal nagaan of zij deze vraag opnieuw kan stellen.

---

(1)  Zie blz. 263.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/543 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/543

---

(2004/C 78 E/0564)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3416/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Blijft in het licht van de recente ontwikkelingen in het schandaal bij Eurostat de toezegging van de Commissie nog overeind dat „zero tolerance” zal gelden voor iedereen die verantwoordelijkheid draagt?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/543 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/543

---

(2004/C 78 E/0565)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3417/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Een grondige hervorming kan verscheidene jaren duren. Is het dan ook niet voorstelbaar dat zich nog na 1999 en zelfs tot 2002 enkele onregelmatigheden en fraudegevallen hebben voorgedaan? Is de Commissie al dan niet verantwoordelijk voor de wijze waarop zij de zaak na 1999 heeft aangepakt?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/543 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/543

---

(2004/C 78 E/0566)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3418/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Kan de Commissie zeggen wat zij onder politieke verantwoordelijkheid van de commissarissen verstaat in het licht van de aanbevelingen van het comité van onafhankelijke deskundigen en de gedragscode voor overeenkomsten, die in 1999 is vastgesteld?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/543 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/543

---

(2004/C 78 E/0567)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3419/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Deelt de Commissie de mening van het comité van onafhankelijke deskundigen dat onder volledige politieke verantwoordelijkheid van de commissarissen moet worden verstaan de verplichting om in eerste instantie ten overstaan van de Commissie als orgaan, maar vervolgens ook aan het Europees Parlement verantwoording af te leggen voor hun optreden en voor het optreden van de directeur-generaal en van andere functionarissen van diens departement?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/544 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/544

---

(2004/C 78 E/0568)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3420/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Kan de Commissie haar verklaring van 25 september toelichten, volgens welke Commissaris Solbes passiviteit in de kwestie Eurostat verweten wordt? Kan zij verduidelijken of dit als een gebrekkige politieke controle moet worden geïnterpreteerd? Hoe vaak heeft Commissaris Solbes sinds 1999 contact gehad met het directoraat-generaal van Eurostat?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/544 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/544

---

(2004/C 78 E/0569)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3421/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Heeft de Commissie er nog vertrouwen in dat de bevoegde commissaris in staat is om het interne hervormingsproces bij Eurostat in goede banen te leiden en zijn verantwoordelijkheid op zich neemt?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/544 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/544

---

(2004/C 78 E/0570)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3422/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Heeft Commissaris Solbes ooit zijn ontslag aangeboden naar aanleiding van het schandaal bij Eurostat? Zo ja, waarom heeft de Commissie een dergelijke stap niet opportuun gevonden?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/544 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/544

---

(2004/C 78 E/0571)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3423/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Neemt de Commissie zich voor de verhoudingen tussen commissarissen en directeurs-generaal te wijzigen opdat deze laatsten in de toekomst als hoge ambtenaren onder het politieke gezag van de betreffende commissaris komen te staan, zoals bij de ministeries in de lidstaten het geval is? Zo ja, wanneer wil zij een besluit in die zin nemen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/544 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/544

---

(2004/C 78 E/0572)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3424/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Hoe vaak is Eurostat sinds september 1999 in de Commissie ter tafel gekomen? Op welke data hebben deze discussies plaatsgevonden?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/545 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/545

---

(2004/C 78 E/0573)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3425/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Hoe verklaart de Commissie waarom zij de vele signalen rond het schandaal bij Eurostat, die al sinds 2000 merkbaar waren, niet heeft onderkend? Kan de Commissie, als hiërarchische meerdere van de secretaris-generaal, die vertrouwelijke informatie van het OLAF over het instellen van een onderzoek kreeg, accepteren dat noch zij zelf, noch de commissarissen die verantwoordelijk zijn voor het personeel, hiervan niet op de hoogte werden gebracht? Is dit wellicht toe te schrijven aan de interne administratieve procedures?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/545 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/545

---

(2004/C 78 E/0574)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3426/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

In hoeverre was de Commissie op de hoogte van de beschuldigingen van mevrouw Dorte Schmidt-Brown? Heeft zij op 13 november 2000 informatie ontvangen over de problemen bij Eurocost en heeft zij de heer Franchet om opheldering gevraagd? Heeft zij Commissaris Solbes over de problemen geïnformeerd en heeft zij hem gevraagd iets te ondernemen? Heeft zij de zaak gevolgd of een ander lid van de Commissie op de hoogte gebracht? Welke maatregelen heeft de Commissie genomen naar aanleiding van de brief van 12 juli 2002 van Freddy Blak, lid van het Europees Parlement?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/545 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/545

---

(2004/C 78 E/0575)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3427/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

In hoeverre was de Commissie op de hoogte van de inhoud van het dossier van Buitenen II, dat eind augustus 2001 werd gepresenteerd, in het bijzonder van de problemen die binnen Eurostat waren vastgesteld? Wat was haar antwoord hierop?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/545 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/545

---

(2004/C 78 E/0576)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3428/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Op 8 juli bezorgde het OLAF zijn dossier aan het Luxemburgse gerecht. Hebben Commissievoorzitter Prodi en zijn staf contact opgenomen met commissaris Solbes of diens kabinet om over de nodige maatregelen te overleggen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/546 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/546

---

(2004/C 78 E/0577)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3429/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Een van de fundamentele kritieken van de wijzen in 1999, die ook is overgenomen in de resolutie van het Europees Parlement over het uitstel van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 1998 (aangenomen op 13 april 2000, A5-0087/2000 (1)) en die nog eens is herhaald door de organen die de zaak Eurostat onderzoeken, is het gebrek aan gedegen controle. Is iemand speciaal belast met de controles? Kan iemand binnen Eurostat aansprakelijk worden gesteld voor het ontbreken van aantekeningen?

---

(1)  PB C 40 van 7.2.2001, blz. 381.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/546 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/546

---

(2004/C 78 E/0578)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3430/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Bij het ontslag van de Commissie Santer in 1999 is besloten dat voor de betrekkingen met externe agentschappen transparante regels moeten gelden die in standaardcontracten worden vastgelegd. Waarom heeft men zich voor Eurostat niet aan dit principe gehouden? Hoe kunnen nieuwe externe uitvoerende agentschappen vermijden dat zij in een soortgelijke situatie terechtkomen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/546 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/546

---

(2004/C 78 E/0579)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3431/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Is er, gelet op het feit dat de Luxemburgse agentschappen van de Commissie deel uitmaken van de politieke autoriteit, reden om aan te nemen dat een commissaris de voortzetting van weinig orthodoxe praktijken heeft gefaciliteerd of er onvoldoende op heeft toegezien? Hoe denkt de Commissie dit soort problemen te verhelpen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/546 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/546

---

(2004/C 78 E/0580)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3432/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

Een van de argumenten die worden aangevoerd om de situatie te verklaren waardoor Eurostat in opspraak is gekomen, is het tekort aan personeel om de toegenomen opdrachten te kunnen vervullen. Kan de Commissie tegemoetkomen aan de vraag naar meer personeel van de zijde van Eurostat, een vraag die de begrotingsautoriteit heeft overgenomen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/547 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/547

---

(2004/C 78 E/0581)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3433/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

De naleving van het stabiliteitspact controleren en de bijdrage van de lidstaten aan de begroting van de Europese Unie vaststellen behoren tot de belangrijkste taken van Eurostat. Accepteert de Commissie de conclusies van Eurostat over de economische situatie in de lidstaten of zoekt zij elders informatie? In hoeverre zijn de kwaliteit en de betrouwbaarheid van het werk van Eurostat beïnvloed door de recente onthullingen? Welke kwaliteitscontroles zijn ingevoerd om de betrouwbaarheid van gegevens van externe organisaties over zeer gevoelige kwesties te toetsen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Prodi namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3416/03, E-3417/03, E-3418/03, E-3419/03, E-3420/03, E-3421/03, E-3422/03, E-3423/03, E-3424/03, E-3425/03, E-3426/03, E-3427/03, E-3428/03, E-3429/03, E-3430/03, E-3431/03, E-3432/03 en E-3433/03

(12 januari 2004)

De 18 vragen waarnaar het geachte parlementslid verwijst, betreffen de follow up van de Eurostat-dossiers en gaan met name over fraudebestrijdingsbeleid, politieke verantwoordelijkheid, persoonlijke verantwoordelijkheden, informatie over de Eurostat-zaken waarover de Commissie beschikt, vragen over bepaalde klokkenluiderzaken, over de controle op Eurostat en de kwaliteit van de werkzaamheden van Eurostat.

De voorzitter van de Commissie is tijdens zijn toespraak tot de conferentie van voorzitters en de commissie begrotingscontrole (Cocobu) op 25 september 2003 en recentelijker op 18 november 2003 tegenover de commissie begrotingscontrole en de voltallige vergadering van het Parlement te Straatsburg ingegaan op het standpunt van de Commissie inzake al deze vragen.

Daarnaast heeft hij ook schriftelijk gereageerd op de 18 vragen die hem gesteld zijn na zijn optreden van 25 september 2003. Hij heeft de diverse vragen van het geachte parlementslid tot in detail beantwoord en deze antwoorden zullen direct aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement worden toegestuurd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/547 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/547

---

(2004/C 78 E/0582)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3437/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Antisemitisme bij Noord-Afrikaanse en andere islamitische allochtonen in Europa

Tijdens de jaarlijkse herdenking van de Kristallnacht in Amsterdam op 9 november jongstleden wees commissaris Bolkestein op het feit dat de grote meerderheid van de daders van antisemitische misdrijven tegenwoordig allochtonen van Noord-Afrikaanse origine zijn. Vaak gaat het inderdaad om jongeren die sympathiseren met de Palestijnse intifada en die hun identificatie met de Palestijnse zaak willen uiten door leden van de joodse gemeenschappen in Europa te viseren. Het gaat niet alleen om verbaal, maar in steeds meer gevallen ook om fysiek geweld. Dit fenomeen doet zich niet alleen in Nederland voor, maar ook (onder andere) in Frankrijk en België.

Bestaan er, in het kader van de huidige campagnes en programma's tegen racisme en discriminatie die georganiseerd en/of gesubsidieerd worden door de Europese Unie, specifieke maatregelen om de groeiende jodenhaat onder islamitische en/of Noord-Afrikaanse allochtonen te bestrijden?

Bestaan er plannen om, in het kader van de strijd tegen het racisme, in de nabije toekomst een doelgroepenbeleid uit te stippelen waarbij specifiek de jodenhaat bij allochtonen wordt aangepakt? Welke aanpak geniet de voorkeur van de Commissie op dat vlak? Welke kredieten worden hiervoor uitgetrokken?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

Het communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie (1) is gericht op de bevordering van maatregelen ter bestrijding van alle directe of indirecte, enkelvoudige of meervoudige discriminatie op grond van ras of etnische afstamming, godsdienst of levensovertuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. In het kader van dit programma, waarvoor een budget van bijna 100 miljoen euro is uitgetrokken voor de periode 2001-2006, ondersteunt de Gemeenschap, binnen de grenzen van haar bevoegdheden, de inspanningen die op communautair en nationaal niveau worden geleverd om maatregelen ter voorkoming en bestrijding van discriminatie te bevorderen en vult zij deze maatregelen aan. Een van de doelstellingen van het programma is de waarden en gebruiken die aan de basis van de bestrijding van discriminatie liggen, te bevorderen en aan te vullen, onder meer door bewustmakings-activiteiten. Groepen die het slachtoffer kunnen worden van discriminatie, zoals de Joodse gemeenschap, moslims en immigranten, komen in aanmerking voor het volledige gamma aan activiteiten waarin het programma voorziet.

Naar aanleiding van rapporten over toenemend antisemitisme en islamhaat in de Unie heeft de Commissie, in samenwerking met het Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat, begin 2003 een reeks rondetafelbijeenkomsten over antisemitisme en islamhaat georganiseerd.

Het behoort tot de taken van het Waarnemingscentrum een balans op te maken van racistische en xenofobe incidenten in de Unie. Het centrum is bezig met de voorbereiding van een studie over antisemitisme in de Unie, waarvan de publicatie in het eerste kwartaal van 2004 is gepland.

Adequate strafrechtelijke maatregelen vormen eveneens een belangrijk hulpmiddel bij de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat. Behalve een straffend effect hebben dergelijke maatregelen ook een sterk afschrikkende werking. In november 2001 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een gemeenschappelijk optreden van de Raad ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat (2).

Hiermee wordt een dubbel doel nagestreefd:

| 1. | garanderen dat alle lidstaten over doeltreffende, proportionele en afschrikkende strafrechtelijke straffen voor racisme en vreemdelingenhaat beschikken en |
| --- | --- |

1.

garanderen dat alle lidstaten over doeltreffende, proportionele en afschrikkende strafrechtelijke straffen voor racisme en vreemdelingenhaat beschikken en

| 2. | juridische samenwerking aanmoedigen en verbeteren door mogelijke hinderpalen uit de weg te ruimen. |
| --- | --- |

2.

juridische samenwerking aanmoedigen en verbeteren door mogelijke hinderpalen uit de weg te ruimen.

Als dit instrument wordt goedgekeurd en in nationaal recht wordt omgezet, is het vanzelfsprekend van toepassing op alle natuurlijke personen en rechtspersonen die zich racistisch of xenofoob gedragen, ongeacht de bevolkingsgroep waartoe zij behoren.

---

(1)  Besluit 2000/750/EG van de Raad van 27 november 2000, PB L 303 van 2.12.2000.

(2)  PB C 75 E van 26.3.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/548 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/548

---

(2004/C 78 E/0583)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3442/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Discriminatie van atleten

In paragraaf 14 van de resolutie van het Europees Parlement van 5 juni 2003 over vrouwen en sport (P5_TA-PROV(2003)0269) worden de regeringsinstanties verzocht om in hun sportbeleid op systematische wijze met de gelijkheid van mannen en vrouwen rekening te houden, met name bij de toekenning van subsidies.

Op het tweede Internationale Congres „Vrouwen en sport: werken aan verandering”, dat door de Portugese organisatie „Vrouwen en Sport” is georganiseerd en begin november in Porto plaatsvond, hebben Portugese vrouwelijke atleten de discriminatie aan de kaak gesteld die tussen mannen en vrouwen in de sport bestaat, met name bij de toekenning van prijzen bij atletiekwedstrijden waar mannen en vrouwen tegelijkertijd aan meedoen. Deze onaanvaardbare situatie is in Portugal nog steeds strijk-en-zet.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij van zins is te treffen om de discriminatie waarvan vrouwelijke atleten nog steeds het slachtoffer worden, een halt toe te roepen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

De aandacht van het geachte parlementslid wordt gevestigd op het antwoord op vraag nr. E-3353/03 van mevrouw Breyer (1), dat aangeeft tot waar de communautaire bevoegdheden voor wat betreft de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen in de sport, zich uitstrekken.

---

(1)  Zie blz. 271.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/549 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/549

---

(2004/C 78 E/0584)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3446/03

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Toestemming voor steunverlening in verband met tijdelijke stopzetting van de visserij in Sicilië in het jaar 2002

In maart 2002 heeft de Regio Sicilië de Europese Commissie uit hoofde van het besluit D.A. 22/Visserij medegedeeld dat zij financiële steun heeft verleend aan vissers die in 2002 tijdelijk niet zijn uitgevaren met het oog op het herstel van de visbestanden.

Daar de Commissie om nadere informatie heeft verzocht, heeft het lang geduurd voordat antwoord uit Brussel ontvangen is.

Toentertijd is uit hoofde van het genoemde besluit D.A. 22/Visserij steun verleend op grond van de bestaande wetgeving, dat wil zeggen Verordening (EG) nr. 2792/1999 (1).

De Commissie heeft echter merkwaardig genoeg haar besluit gebaseerd op Verordening (EG) nr. 2369/2002 (2) van 20 december 2002, die aanzienlijke wijzigingen aanbrengt in Verordening (EG) nr. 2792/1999.

Door het onthouden van toestemming voor de steunverlening in verband met het tijdelijk stopzetten van de visserij in 2002 lijden de vele vissers die de visserij in dat jaar hebben onderbroken aanzienlijke economische schade.

Is de Commissie niet van mening dat het verzoek van de Regio Sicilië voor het jaar 2002 verenigbaar met de communautaire wetgeving is en dat de toch al moeilijke economische omstandigheden van de Siciliaanse vissers, die ook getroffen worden door de maatregelen in het kader van het communautaire Actieplan voor de visserij, niet verder verzwaard moeten worden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 december 2003)

In juli 2003 heeft het directoraat-generaal Visserij van de Commissie een brief verstuurd over de situatie die het geachte parlementslid in zijn vraag beschrijft. In dat schrijven geeft de directeur-generaal een overzicht van de op het betrokken geval toepasselijke communautaire regelgevingsbepalingen (3) en richtsnoeren, waaraan de nationale steunmaatregelen in de visserijsector moeten worden getoetst.

Het met visserij belaste departement van de Siciliaanse gewestregering heeft in oktober 2003 een brief over het betrokken dossier aan het directoraat-generaal Visserij van de Commissie verstuurd. De Commissie is nog steeds bezig met de bestudering van het dossier op basis van de richtsnoeren (4) en de hierboven vermelde verordening.

---

(1)  PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10.

(2)  PB L 358 van 31.12.2002, blz. 49.

(3)  Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, PB L 337 van 30.12.1999, blz. 12.

(4)  PB C 19 van 20.1.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/550 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/550

---

(2004/C 78 E/0585)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3447/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Afzetmoeilijkheden en import in de wijnsector

De afgelopen jaren heeft zich de situatie van wijnbouwers en wijnbouwcoöperaties in Portugal aanzienlijk verslechterd als gevolg van de enorme moeilijkheid om de wijnproductie af te zetten. De moeilijkheid voor de producenten om hun wijn af te zetten tegen een redelijke minimumprijs is het gevolg van de omvangrijke wijnimport uit verschillende landen, met name sinds 2001. Bovendien is er sprake van vertragingen met twee of meer jaar van verschillende betalingen aan de landbouwers. In sommige gevallen is sprake van de import van wijn zonder enige VQPRD-klassering. Met het oog hierop verzoek ik de Commissie antwoord te geven op de volgende vragen:

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van deze ernstige situatie in Portugal? Welke maatregelen denkt zij te nemen om de Portugese wijnbouwers te steunen? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van deze ernstige situatie in Portugal? Welke maatregelen denkt zij te nemen om de Portugese wijnbouwers te steunen?

| 2. | Is de Commissie bereid toestemming te geven en financiële steun te bieden voor een buitengewone distillatie van wijn (vinho verde en gerijpte wijn), teneinde de markt met behulp van gesubsidieerde prijzen te saneren? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie bereid toestemming te geven en financiële steun te bieden voor een buitengewone distillatie van wijn (vinho verde en gerijpte wijn), teneinde de markt met behulp van gesubsidieerde prijzen te saneren?

| 3. | Welke steunmaatregelen komen in aanmerking voor het ondersteunen en financieel gezond maken van de wijnbouwcoöperaties en voor het opzetten van een kredietfonds voor het verkoopseizoen, zodat financiële steun wordt gewaarborgd en de achterstallige betalingen aan wijnbouwers snel kunnen worden gedeblokkeerd? |
| --- | --- |

3.

Welke steunmaatregelen komen in aanmerking voor het ondersteunen en financieel gezond maken van de wijnbouwcoöperaties en voor het opzetten van een kredietfonds voor het verkoopseizoen, zodat financiële steun wordt gewaarborgd en de achterstallige betalingen aan wijnbouwers snel kunnen worden gedeblokkeerd?

| 4. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen ter verbetering van de kwaliteit van de wijn, ter voorkoming van mengpraktijken, met name met vanuit derde landen geïmporteerde wijnen, en om paal en perk te stellen aan de import van bulkwijn, die niet wordt gebotteld en geen VQPRD-klassering heeft? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen ter verbetering van de kwaliteit van de wijn, ter voorkoming van mengpraktijken, met name met vanuit derde landen geïmporteerde wijnen, en om paal en perk te stellen aan de import van bulkwijn, die niet wordt gebotteld en geen VQPRD-klassering heeft?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 januari 2004)

De Commissie is op de hoogte van het feit dat sinds ongeveer twee jaar een minder bevredigende situatie bestaat op de Portugese wijnmarkt. Om deze situatie te verhelpen is tot tweemaal toe overgegaan tot een crisisdistillatie, wat het mogelijk heeft gemaakt in totaal 700 000 hl wijn, waarvan 200 000 hl kwaliteitswijn (hoofdzakelijk Vinho Verde), aan de Portugese markt te onttrekken. De Commissie heeft geen specifieke informatie over de situatie van de wijnbouwcoöperaties ontvangen.

Tot een crisisdistillatie kan slechts worden besloten op officieel verzoek van een lidstaat, die zijn verzoek bovendien uitvoerig moet motiveren. Na onderzoek van die motivering en na advies van het Comité van beheer voor wijn beslist de Commissie of een crisisdistillatie zal worden geopend. Voor het lopende wijnoogstjaar heeft Portugal tot nu toe geen dergelijk verzoek ingediend.

In het kader van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt is niet voorzien in steun voor de financiële sanering van wijnbouwcoöperaties zoals door het geachte parlementslid wordt voorgesteld, en in het kader van het beleid inzake plattelandsontwikkeling is dat evenmin het geval. Een maatregel op nationaal niveau kan slechts worden overwogen indien deze in overeenstemming is met de criteria die zijn vastgesteld in de richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector (2000/C28/02).

Wat de door het geachte parlementslid genoemde problemen in verband met de invoer van wijn uit derde landen in Portugal betreft, is de Commissie uit gegevens van de douanediensten gebleken dat die invoer verwaarloosbaar klein is (1 130 hl in 2001 en 1 730 hl in 2002). Voorts wijst de Commissie erop dat het versnijden van wijn uit een derde land met communautaire wijn krachtens artikel 44, lid 14, van Verordening (EG) nr. 1493/1999 (1) verboden is. Voor de controle op de toepassing van de communautaire voorschriften, waaronder de voorschriften inzake de aanbiedingsvorm en de aanduiding van de op de markt gebrachte wijn, dienen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten te zorgen. Ten slotte zou een verbod op de invoer van bulkwijn niet in overeenstemming zijn met de regels voor de internationale handel.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, PB L 179 van 14.7.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/551 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/551

---

(2004/C 78 E/0586)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3453/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Politiek standpunt EU-ambtenarenvakbond TAO-AFI over nachtvluchten boven Brusselse rand

De EU-ambtenarenvakbond TAO-AFI nam begin november een publiek standpunt in over de nachtvluchten vertrekkende van de luchthaven van Zaventem. Al maanden woedt in de Belgische politiek een controverse over welke gemeenten onder de bewuste vliegroutes moeten vallen. Een consensus kan wellicht gevonden worden via een spreidingsplan waarbij de last van de nachtvluchten wordt verdeeld over verschillende kanten van Brussel en de randgemeenten. De ambtenarenvakbond heeft kennelijk relatief veel leden in de residentiële gemeenten aan de oostelijke rand rond Brussel, en verzet zich ertegen dat ook dat gebied een deel van de last zou dragen. Als argument wordt onder meer aangehaald dat de huurprijzen in de betrokken gemeenten hoog zijn, en dat velen er gingen wonen op een moment dat van nachtlawaai door de luchthaven van Zaventem nog geen sprake was.

De tussenkomst van TAO-AFI heeft kwaad bloed gezet bij inwoners van de rand rond Brussel die van mening zijn dat er enige solidariteit moet bestaan in het verdelen van de lasten verbonden aan de nabijheid van de luchthaven van Zaventem. Dit alles is niet bevorderlijk voor het imago van de Europese instellingen in Brussel.

Acht de Commissie het normaal en wenselijk dat een vakbond van Europese ambtenaren in het openbaar dergelijke controversiële standpunten inneemt?

Werd hierover overleg gepleegd met TAO-AFI? Zo ja, wat waren de bevindingen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(13 januari 2004)

De beslissing van vakbonden en personeelsverenigingen in de instellingen om meningen te uiten over aangelegenheden van algemeen belang behoort uitsluitend tot de verantwoordelijkheid van de organisaties. Het ligt dan ook voor de hand dat die organisaties niet namens de Commissie spreken.

De Commissie heeft de kwestie van de nachtvluchten naar en van de luchthaven van Zaventem niet met de in de vraag vermelde organisatie of met enige andere personeelsbond of -vereniging besproken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/552 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/552

---

(2004/C 78 E/0587)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3455/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Communautair actieprogramma om zeevogels te beschermen tegen visserij met de beuglijn

Hoe dringend behandelt de Commissie de uitvoering van haar toezegging bij de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid vóór het eind van dit jaar in het kader van het Internationale actieprogramma van de FAO wetgeving voor te stellen tot tenuitvoerlegging van het communautair actieprogramma ter bescherming van zeevogels tegen de visserij met de beuglijn?

Is de Commissie bereid onverwijld dergelijke wetgeving voor te stellen en aan de volgende bijeenkomst van FAO-COFI in 2005 een definitief plan voor te leggen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 januari 2004)

Zoals het geachte parlementslid misschien weet, heeft de Gemeenschap reeds in 2001 een voorontwerp van actieplan ter bescherming van zeevogels tegen de beugvisserij voorgelegd aan het comité van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO). Het FAO-actieplan voorziet niet in een bepaald tijdschema. De Commissie zou echter graag het vervolg op het voorontwerp van actieplan voorleggen in de volgende vergadering van het visserijcomité (COFI) in 2005. Daartoe zal de Commissie moeten samenwerken met de lidstaten, aangezien het bij de bescherming van zeevogels gaat om een met de lidstaten gedeelde bevoegdheid.

Zoals het geachte parlementslid ook zal weten, vormt de accidentele vangst van zeevogels in de communautaire wateren een bedreiging voor verscheidene vogelsoorten die zijn vermeld in bijlage I bij Richtlijn 79/409/EEG (1).

De grootste problemen lijken echter te worden veroorzaakt door niet-communautaire vaartuigen die in internationale wateren of in hun eigen wateren vissen. De Gemeenschap heeft geen directe wetgevende bevoegdheid om controle uit te oefenen op de activiteiten van niet-communautaire vaartuigen in die gebieden.

De belangrijkste punten van zorg betreffen albatrossen en andere soorten, vooral in de zuidelijke oceanen.

Om die problemen aan te pakken heeft de Gemeenschap reeds de volgende risicobeperkende maatregelen opgenomen in de communautaire wetgeving (2):

| — | Het gebruik van een vogelverschrikkerlijn waaraan plastic wimpels zijn bevestigd; |
| --- | --- |

—

Het gebruik van een vogelverschrikkerlijn waaraan plastic wimpels zijn bevestigd;

| — | Verzwaring van de beuglijnen zodat zij sneller zinken en minder risico opleveren; |
| --- | --- |

—

Verzwaring van de beuglijnen zodat zij sneller zinken en minder risico opleveren;

| — | Een verbod op het overboord gooien van visafval, wat zeevogels aantrekt naar de beuglijnen; |
| --- | --- |

—

Een verbod op het overboord gooien van visafval, wat zeevogels aantrekt naar de beuglijnen;

| — | De beuglijnen alleen 's nachts uitzetten, wanneer het minder waarschijnlijk is dat albatrossen en andere zeevogels foerageren; |
| --- | --- |

—

De beuglijnen alleen 's nachts uitzetten, wanneer het minder waarschijnlijk is dat albatrossen en andere zeevogels foerageren;

| — | Alleen ontdooid aas gebruiken. |
| --- | --- |

—

Alleen ontdooid aas gebruiken.

Deze maatregelen, die verplicht zijn voor communautaire visserijondernemingen, zijn opgesteld door de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), die zich bezighoudt met de Antarctische wateren. De Gemeenschap is een verdragsluitende partij bij het verdrag waarbij die Commissie is opgericht.

Aangezien de Gemeenschap reeds haar genoemde verordening toepast, is het momenteel niet de bedoeling om vóór 2004 te komen met nieuwe wetgeving ter bescherming van zeevogels tegen de beugvisserij.

Voorts heeft de Internationale Commissie voor instandhouding van de tonijnachtigen in de Atlantische oceaan (ICCAT) op initiatief van de Gemeenschap Aanbeveling 02-14 ter bescherming van zeevogels aangenomen. Het betreft de eerste maatregel in het ICCAT-gebied om dit probleem aan te pakken.

---

(1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

(2)  Verordening (EG) nr. 2479/98 van de Raad van 12 november 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 66/98 houdende bepaalde instandhoudings- en controlemaatregelen voor de visserij in de Antarctische wateren, PB L 309 van 19.11.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/553 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/553

---

(2004/C 78 E/0588)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3456/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Cofinanciering van de niet-gouvernementele organisaties (NGO's)

De Commissie is van plan de kredieten voor programma's voor armoedebestrijding te verminderen van 199,9 miljoen euro in 2003 tot 193,8 miljoen euro in 2004. In 2002 heeft de Commissie slechts 20 % van de ingediende projecten in aanmerking genomen, terwijl zij 50 % ervan had kunnen financieren. Kan de Commissie mij meedelen welke NGO's van welke begrotingslijn kredieten hebben ontvangen, welke projecten zijn uitgevoerd en welke resultaten op korte en op lange termijn zijn behaald?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 december 2003)

De resultaten van de oproepen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd op de website van EuropeAid (http://europa.eu.int/comm/europeaid/projects/ong_cd/index_en.htm)

De lijst bevat de namen van de begunstigden, van de projecten en van de begunstigde landen. Een lijst van acties in ontwikkelingslanden die in 2002 voor cofinanciering in aanmerking kwamen en waarvoor middelen werden uitgetrokken op begrotingslijn B7-6000 wordt het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegezonden. In 2002 werden van de 199,9 miljoen euro die op begrotingslijn B7-6000 beschikbaar waren, 199,2 miljoen euro vastgelegd.

Iedere begrotingslijn valt onder een verordening waarin met name wordt vastgesteld wie de begunstigden zijn en dat kunnen uitsluitend niet-gouvernementele organisaties zijn (NGO's) (ex. B7-6000) of organisaties zonder winstoogmerk die niet noodzakelijk NGO's zijn (ex. B7-6002).

De acties die samen met de NGO's worden gefinancierd uit B7-6000 worden aan een controle onderworpen. In het laatste controleverslag betreffende een honderdtal acties wordt gewezen op de kwaliteit van deze acties wat resultaten en duurzaamheid betreft. De definitieve betaling van de bijdrage van de Gemeenschap hangt af van de goedkeuring van een definitief verslag dat een technisch gedeelte bevat, waarin vaak de resultaten van de evaluatie zijn opgenomen, en een financieel gedeelte, waarin een verslag van een externe audit is opgenomen.

De Commissie is in 2000 ook overgegaan tot een algemene evaluatie van begrotingslijn B7-6000; hierin wordt weliswaar gewezen op de zwakkere algemene impact van deze begrotingslijn die het gevolg is van de diversiteit van de acties, de NGO's en de geografische gebieden, maar waarin ook wordt erkend dat het merendeel van de medegefinancierde acties positieve resultaten hebben opgeleverd. Deze evaluatie kan op Internet op het volgend adres worden geraadpleegd: (http://europa.eu.int/comm/europeaid/evaluation/ program/otherrep.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/554 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/554

---

(2004/C 78 E/0589)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3457/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Hervorming van de olijfoliesector

In haar mededeling over de „totstandbrenging van een duurzaam landbouwmodel voor Europa via het hervormde GLB — de sectoren tabak, olijfolie, katoen en suiker” (1), verklaart de Commissie dat de olijfgaardbetaling eenvoudigheidshalve niet zal worden toegekend in het geval van steunaanvragen voor minder dan 50 EUR.

Aangezien deze zin tot diverse interpretatie heeft geleid, zou ik de Commissie er dankbaar voor zijn als zij mij zou willen uitleggen of dit betekent dat alle bezitters van olijfgaarden, die momenteel minder dan 50 EUR aan steun ontvangen, voortaan 50 EUR zullen ontvangen, of juist helemaal geen steun meer zullen ontvangen, hetgeen zeer onrechtvaardig zou zijn.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 december 2003)

Nadat de Commissie haar mededeling over de „Totstandbrenging van een duurzaam landbouwmodel voor Europa via het hervormde GLB — de sectoren tabak, olijfolie, katoen en suiker” (2) had gepubliceerd, heeft zij op 18 november 2003 voorstellen aangenomen voor regelgeving betreffende de hervorming in de sectoren katoen, tabak, olijfolie en hop.

Het door het geachte parlementslid genoemde aspect van de voorstellen past in het streven naar vereenvoudiging van een regeling die wordt gekenmerkt door een zeer groot aantal begunstigden in de Gemeenschap (meer dan 2 100 000), van wie een groot deel kleine steunbedragen ontvangt. Die vereenvoudiging is echter zo ontworpen dat de belangen van de kleinste producenten niet worden geschaad.

De voorgestelde regeling bestaat daarom uit twee elementen: enerzijds zullen de olijventeeltbedrijven die kleiner zijn dan 0,3 „GIS-ha olijven” (oppervlakte-eenheid waarbij gebruik wordt gemaakt van gegevens uit het geografische informatiesysteem voor de olijventeelt), recht hebben op overheveling naar de bedrijfs-toeslag van het volledige gemiddelde steunbedrag dat zij in de referentieperiode hebben ontvangen, ongeacht de hoogte van dat bedrag, terwijl wordt voorgesteld om die overheveling voor de olijven-producenten met meer dan 0,3 GIS-ha olijven te beperken tot 60 % van de betrokken gemiddelde steun. Anderzijds zullen bij de nieuwe steun voor olijfgaarden, met het oog op een eenvoudiger beheer van de betrokken regeling, alleen aanvragen voor ten minste 50 EUR als ontvankelijk worden beschouwd zonder dat er welke beperking dan ook geldt ten aanzien van de grootte van de olijfgaard.

Per slot van rekening zullen de allerkleinste producenten met de voorgestelde regeling altijd ten minste het gemiddelde ontvangen van de bedragen die in de referentieperiode zijn toegekend. Degenen met een olijfgaard die door de lidstaat in milieu- of maatschappelijk opzicht waardevol wordt geacht, zullen daarnaast steun voor olijfgaarden kunnen ontvangen mits het bedrag daarvan ten minste 50 EUR is.

---

(1)  COM(2003)554 def.

(2)  COM(2003) 554 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/554 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/554

---

(2004/C 78 E/0590)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3459/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Maatregelen om het slopen van oude met chemicaliën, asbest en diesel verontreinigde Amerikaanse oorlogsschepen in Europa tegen te gaan

| 1. | Is het de Commissie bekend dat het Nederlandse bedrijf ICT Amerikaanse oorlogsschepen uit de periode van de Tweede Wereldoorlog, die veel chemicaliën, asbest en zware diesel bevatten, naar Europa brengt met de bedoeling dat ze bij het Britse bedrijf Able in de Noorzeehaven Hartlepool worden gesloopt? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat het Nederlandse bedrijf ICT Amerikaanse oorlogsschepen uit de periode van de Tweede Wereldoorlog, die veel chemicaliën, asbest en zware diesel bevatten, naar Europa brengt met de bedoeling dat ze bij het Britse bedrijf Able in de Noorzeehaven Hartlepool worden gesloopt?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat het Britse „Environment Agency” eind oktober heeft besloten dat deze sloop niet kan doorgaan omdat de bouwvergunning voor het droogdok waar het sloopwerk moet worden uitgevoerd nog niet is verleend? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat het Britse „Environment Agency” eind oktober heeft besloten dat deze sloop niet kan doorgaan omdat de bouwvergunning voor het droogdok waar het sloopwerk moet worden uitgevoerd nog niet is verleend?

| 3. | Dreigt thans de mogelijkheid dat deze en andere Amerikaanse oorlogsschepen in Europa zullen worden gesloopt op een plaats of onder omstandigheden waar dergelijke werkzaamheden met minder waarborgen omgeven zijn? |
| --- | --- |

3.

Dreigt thans de mogelijkheid dat deze en andere Amerikaanse oorlogsschepen in Europa zullen worden gesloopt op een plaats of onder omstandigheden waar dergelijke werkzaamheden met minder waarborgen omgeven zijn?

| 4. | Wat zijn de redenenen waarom deze werkzaamheden in Europa zouden moeten plaatsvinden in plaats van in Amerika, terwijl vergelijkbare Europese schepen door het hier vooralsnog ontbreken van goede werkplekken voor een milieuverantwoorde wijze van slopen thans uitwijken naar Azië en daar ernstige vervuiling veroorzaken? |
| --- | --- |

4.

Wat zijn de redenenen waarom deze werkzaamheden in Europa zouden moeten plaatsvinden in plaats van in Amerika, terwijl vergelijkbare Europese schepen door het hier vooralsnog ontbreken van goede werkplekken voor een milieuverantwoorde wijze van slopen thans uitwijken naar Azië en daar ernstige vervuiling veroorzaken?

| 5. | Op welke wijze denkt de Commissie te bewerkstelligen dat deze schepen op de kortst mogelijke termijn uit de Europese wateren en uit Europese havens terugkeren naar Amerika om daar gesloopt te worden en dat wordt verhinderd dat er meer van zulke schepen in Europa terechtkomen? |
| --- | --- |

5.

Op welke wijze denkt de Commissie te bewerkstelligen dat deze schepen op de kortst mogelijke termijn uit de Europese wateren en uit Europese havens terugkeren naar Amerika om daar gesloopt te worden en dat wordt verhinderd dat er meer van zulke schepen in Europa terechtkomen?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 6 november 2003.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 januari 2004)

De Commissie heeft geen informatie ontvangen betreffende in het bijzonder het Nederlandse bedrijf ICT. De Commissie is er wel van op de hoogte dat het om het bedrijf gaat dat afgedankte Amerikaanse schepen naar Europa sleepte met het oog op de sloop ervan door het Britse bedrijf Able in de Noordzeehaven Hartlepool.

De Commissie is ervan op de hoogte dat de Hartlepool Borough Council (de relevante vergunningsautoriteit) op 7 oktober 2003 een mediaverklaring heeft gepubliceerd waarin hij als zijn standpunt te kennen geeft dat „er geen geldige vergunning is om de bouw van de voorgestelde dam en het herstel van de schipdeuren toe te staan, om te zorgen voor een droogdok”. De vergunning staat evenmin de ontvangst toe van de hoeveelheden afval in kwestie.

De Commissie is er verder van op de hoogte dat het Environmental Agency for England & Wales eind oktober 2003/begin november 2003 Able UK Ltd, de Amerikaanse Maritime Administration en het Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) heeft bericht dat de ontvangende faciliteit geen vergunning had om de schepen te ontvangen of te recycleren zoals genotificeerd. De vergunning voor de overbrenging wordt aldus geannuleerd.

Krachtens de overeenkomst van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) van 1993 betreffende overbrengingen van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen — die in de communautaire wetgeving wordt uitgevoerd in Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (1) — kunnen binnen het OESO-gebied alle voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen bijna vrij worden overgebracht. De enige eis is dat een overbrenging vooraf wordt genotificeerd aan de bevoegde autoriteiten van verzending, bestemming en doorvoer en dat deze autoriteiten daarvoor toestemming geven. Het is derhalve aan deze individuele autoriteiten/lidstaten om te onderzoeken en overwegen of zij over de nodige faciliteiten en capaciteit beschikken om de aan de notificatieprocedure onderworpen afgedankte schepen te ontvangen en behandelen. In ieder geval moet de sloop van schepen die binnen de Unie wordt uitgevoerd voldoen aan de eisen van de communautaire afvalstoffenwetgeving.

De Commissie onderzoekt momenteel een tegen de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk ingediende klacht in verband met de overbrenging van vier afgedankte schepen van de Verenigde Staten naar het Verenigd Koninkrijk en gaat na of de verplichtingen krachtens de communautaire verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen alsook krachtens meerdere communautaire afvalstoffenrichtlijnen werden nageleefd. De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk hebben aangegeven dat de schepen naar de Verenigde Staten moeten terugkeren zodra de weersomstandigheden het toelaten. De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk zullen de Commissie op de hoogte houden van alle ontwikkelingen in dit verband.

Handhaving en controle van de naleving van de communautaire wetgeving, inclusief de verordening overbrenging van afvalstoffen, is de verantwoordelijkheid van de lidstaten. In overeenstemming met artikel 211 van het EG-Verdrag verzekert de Commissie dat de communautaire wetgeving correct wordt toegepast. Bovendien stimuleert de Commissie samenwerking tussen de lidstaten om de behoorlijke en volledige implementatie van de verordening te verzekeren.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, PB L 30 van 6.2.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/556 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/556

---

(2004/C 78 E/0591)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3460/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Tegenwerking van de toekomstige lidstaat Tsjechië bij het uitroeien van kinderprostitutie in de grensstreken met Duitsland

| 1. | Heeft de Commissie er kennis van genomen dat volgens het rapport van de Duitse hulporganisatie Karo honderden kinderen tussen 9 en 14 jaar sinds het begin van de jaren '90 onder druk van de armoede van hun ouders zijn tewerkgesteld in de prostitutie op Tsjechisch grondgebied langs de grens met Duitsland, en dat zij daar worden misbruikt door uit Duitsland afkomstige sekstoeristen? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie er kennis van genomen dat volgens het rapport van de Duitse hulporganisatie Karo honderden kinderen tussen 9 en 14 jaar sinds het begin van de jaren '90 onder druk van de armoede van hun ouders zijn tewerkgesteld in de prostitutie op Tsjechisch grondgebied langs de grens met Duitsland, en dat zij daar worden misbruikt door uit Duitsland afkomstige sekstoeristen?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat de Tsjechische regering tot nu toe de inhoud van het rapport van Karo ontkent, verzoeken van Unicef om deze zaak serieus te nemen afwijst en geen gebruik maakt van een recent aanbod van de Duitse regering om te helpen in de strijd tegen deze misstanden? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat de Tsjechische regering tot nu toe de inhoud van het rapport van Karo ontkent, verzoeken van Unicef om deze zaak serieus te nemen afwijst en geen gebruik maakt van een recent aanbod van de Duitse regering om te helpen in de strijd tegen deze misstanden?

| 3. | Acht de Commissie het aanvaardbaar dat de toekomstige EU-lidstaat Tsjechië in plaats van maatregelen te nemen tegen deze misstand nu wel een onderzoek laat instellen naar mogelijke misdrijven van Karo vanwege het verspreiden van leugens, mede omdat de jarenlang door Karo verstrekte informatie over kleur en kentekens van auto's van regelmatige hoerenlopers niet plaatsvond in de vorm van officiële aangiften met een juridische status? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het aanvaardbaar dat de toekomstige EU-lidstaat Tsjechië in plaats van maatregelen te nemen tegen deze misstand nu wel een onderzoek laat instellen naar mogelijke misdrijven van Karo vanwege het verspreiden van leugens, mede omdat de jarenlang door Karo verstrekte informatie over kleur en kentekens van auto's van regelmatige hoerenlopers niet plaatsvond in de vorm van officiële aangiften met een juridische status?

| 4. | Acht de Commissie het in het algemeen aanvaardbaar dat EU-lidstaten hun grensoverschrijdende problemen met andere lidstaten ontkennen, niet-gouvernementele organisaties bestrijden en samenwerking met hun buurstaten om tot een oplossing te komen weigeren? |
| --- | --- |

4.

Acht de Commissie het in het algemeen aanvaardbaar dat EU-lidstaten hun grensoverschrijdende problemen met andere lidstaten ontkennen, niet-gouvernementele organisaties bestrijden en samenwerking met hun buurstaten om tot een oplossing te komen weigeren?

| 5. | Op welke wijze kan de Commissie ertoe bijdragen dat dit probleem is opgelost vóórdat Tsjechië op 1 mei 2004 lidstaat van de EU wordt, zodat niet duurzaam een onaanvaardbare situatie ontstaat langs een der toekomstige binnengrenzen van de EU? |
| --- | --- |

5.

Op welke wijze kan de Commissie ertoe bijdragen dat dit probleem is opgelost vóórdat Tsjechië op 1 mei 2004 lidstaat van de EU wordt, zodat niet duurzaam een onaanvaardbare situatie ontstaat langs een der toekomstige binnengrenzen van de EU?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 6 november 2003.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(7 januari 2004)

De Commissie kent het project van de hulporganisatie KARO, die zich bezighoudt met hulpverlening aan prostituees en aan slachtoffers van mensenhandel en seksuele uitbuiting, waarbij ook kinderen zijn betrokken. KARO ontvangt financiële steun uit het Interregprogramma van de Europese Unie.

Ook het boek „Kinder auf dem Strich. Bericht von der deutsch-tschechischen Grenze” is de Commissie bekend. Dit boek, dat op 28 oktober 2003 is voorgesteld, is geschreven door KARO-medewerkster Cathrin Schauer en is uitgegeven door Unicef Duitsland en de Duitse afdeling van ECPAT (End Child Prostitution and Trafficking).

De Commissie heeft ook kennis genomen van de verklaringen van de Tsjechische regering in dit verband en van het debat dat naar aanleiding van deze publicatie op gang is gebracht. De Commissie staat voortdurend in contact met de Tsjechische regering en blijft de situatie volgen, in het bijzonder wat betreft de inspanningen van de regering om haar medewerking te verlenen aan de bestrijding van kindermisbruik.

In haar Periodiek Verslag 2002 constateert de Commissie dat de Tsjechische regering significante stappen heeft gezet om het probleem van de mensenhandel aan te pakken. De afgelopen jaren is het wettelijke kader op dit gebied aanzienlijk verbeterd. Door een wijziging in het strafrecht is de definitie van het begrip „mensenhandel” uitgebreid tot kinderen; het wetboek van strafvordering is zodanig gewijzigd dat de procedures in strafzaken waarbij kinderen het slachtoffer zijn, eenvoudiger en sneller verlopen. In 2000 heeft de Tsjechische regering een nationaal programma tegen seksueel misbruik van kinderen goedgekeurd en in 2003 is een nationaal programma opgezet ter bestrijding van mensenhandel gericht op seksuele uitbuiting. Deze programma's worden op regelmatige basis ten uitvoer gelegd. De Commissie moedigt de Tsjechische regering aan om nog meer maatregelen te nemen, in het bijzonder met het oog op een efficiënt monitoringsysteem om daders te kunnen opsporen en vervolgen. Belangrijk is ook dat de Tsjechische autoriteiten zorgen voor een nauwe samenwerking tussen de bevoegde politiediensten, zowel intern als grensoverschrijdend.

In het kader van het Phare-programma heeft de Commissie de Tsjechische autoriteiten een aanzienlijke hoeveelheid middelen ter beschikking gesteld voor de bestrijding van de georganiseerde misdaad en de mensenhandel. De afgelopen vijf jaar is hiervoor ongeveer 5,5 miljoen euro uitgetrokken. Na de toetreding kan verdere steun worden verleend via de overgangsfaciliteit.

De Commissie herhaalt dat de huidige lidstaten, de nieuwe lidstaten en de kandidaat-lidstaten gezamenlijk maatregelen moeten nemen om kinderhandel, kinderprostitutie en seksuele uitbuiting van kinderen via een multidisciplinaire aanpak te voorkomen en te bestrijden. Een dergelijke aanpak impliceert dat consequent wordt opgetreden tegen criminelen die kinderen seksueel misbruiken en dat maatregelen worden genomen om te voorkomen dat kinderen gedwongen worden zich aan prostitutie en seksueel misbruik over te leveren. In een uitgebreide Unie moet de samenwerking tussen de bevoegde overheidsinstanties en de relevante internationale, intergouvernementele en niet-gouvernementele organisaties worden verstevigd overal waar dat mogelijk is.

Zodra het Kaderbesluit ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie door de Raad is aangenomen en door de lidstaten ten uitvoer is gelegd, is weer een belangrijke stap gezet in de strijd tegen deze weerzinwekkende praktijken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/557 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/557

---

(2004/C 78 E/0592)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3466/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Dierenwelzijn in Griekse slachthuizen

In een nieuw verslag komt het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVO) tot de conclusie dat Griekenland inspanningen heeft geleverd om de communautaire vereisten inzake dierenwelzijn bij het slachten beter na te komen, maar dat op het vlak van toezicht en van de tenuitvoerlegging van deze regels onvoldoende vooruitgang is geboekt. Het VVO wijst erop dat de procedures die in slachthuizen in Griekenland werden vastgesteld, geen routine zijn. Dit impliceert duidelijk dat minder aandacht wordt besteed aan dierenwelzijn wanneer de inspecteurs van het VVO niet aanwezig zijn. Het VVO stelde onder meer de volgende problemen vast: twee van twaalf schapen kregen een elektrische schok toegediend vóór de daadwerkelijke verdoving, sommige dieren werden mogelijkerwijs niet efficiënt verdoofd en bij sommige dieren was de tijdspanne tussen de verdoving en het slachten te groot, wat het risico inhoudt dat de dieren weer bij bewustzijn komen.

Welke stappen is de Commissie van plan te ondernemen om er bij Griekenland op aan te dringen de tenuitvoerlegging en de sancties te verstevigen en de opleiding van slachters te verbeteren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 januari 2004)

De problemen die bij de VVB-inspectie in Griekenland (MR 9002/2003) in januari 2003 zijn vastgesteld, werden gemeld aan de Griekse autoriteiten in de regio's die tijdens de inspectie zijn bezocht, aan de centrale autoriteiten in de slotvergadering in Athene en formeel in het eindverslag dat aan de Griekse autoriteiten is verstuurd. In het actieplan dat aan de Commissie werd voorgelegd als antwoord op het gepubliceerde verslag verklaren de Griekse autoriteiten dat ze maatregelen zullen treffen om de desbetreffende wetgeving inzake dierenwelzijn te doen naleven en, in het bijzonder, dat ze voor 2004 alle slachthuizen opnieuw aan een inspectie zullen onderwerpen om na te gaan of de relevante wetgeving inzake dierenwelzijn bij het slachten wordt nageleefd (Richtlijn 93/119/EG van de Raad van 22 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden (1)).

Het VVB heeft in Griekenland een vervolginspectie uitgevoerd van 15 tot 19 september 2003 (MR9211/2003). Door een staking van het veterinair personeel in Griekenland in die periode kon het dierenwelzijn bij het slachten niet worden beoordeeld. Het inspectieteam van het VVB heeft echter wel de resultaten gecontroleerd van inspecties die de afgelopen maanden werden uitgevoerd door Griekse ambtenaren, alsook een aantal andere administratieve kwesties die voortvloeiden uit de vorige VVB-inspectie in januari 2003. Het inspectieteam stelde in het algemeen vast dat de controle op het dierenwelzijn in Griekenland nog steeds een aantal belangrijke tekortkomingen vertoont. Op 7 november 2003 werd een ontwerpverslag van deze inspectie naar de Griekse autoriteiten verstuurd. Zij worden geacht hierop commentaar te geven en een actieplan voor te stellen om de huidige tekortkomingen te verhelpen.

Op 23 oktober 2003 ontmoette de waarnemend directeur-generaal van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming (DG SANCO) de adjunct permanent vertegenwoordiger van Griekenland bij de Unie en de Griekse hoofdambtenaar voor veterinaire zaken om de bezorgdheid van de Commissie uit te drukken over de tenuitvoerlegging en de handhaving van de communautaire veterinaire en voedselveiligheidswetgeving in Griekenland. De Commissie is van mening dat de Griekse autoriteiten sinds enige tijd hun systemen voor toezicht op het dierenwelzijn niet beheren in overeenstemming met de vereisten van de Gemeenschapswetgeving. De maatregelen ter verbetering van het dierenwelzijn die door de Griekse autoriteiten zijn voorgesteld naar aanleiding van deze vergadering, worden momenteel onderzocht. Mochten de maatregelen ontoereikend zijn om de situatie tegen de zomer te verhelpen, dan ziet de Commissie zich genoodzaakt tegen Griekenland een inbreukprocedure in te stellen.

---

(1)  PB L 340 van 31.12.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/558 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/558

---

(2004/C 78 E/0593)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3472/03

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Omzetting van de Landesbank Nordrhein-Westfalen in subsidieverlenende instelling

| 1. | De regering van de bondsstaat Nordrhein-Westfalen heeft thans een nieuwe bankwet voor de bondsstaat in voorbereiding, waardoor de Landesbank Nordrhein-Westfalen kan worden omgezet in een instituut dat zich alleen met subsidieverstrekking bezighoudt. Daarmee zou de bondsstaatsbank, in tegenstelling tot andere instellingen van de bondsstaat, ook na 2005 kunnen blijven profiteren van regelingen inzake borgstelling en verantwoordelijkheid voor eventuele verliezen.
  Is de Commissie op de hoogte van deze plannen? Hoe beoordeelt zij deze, gezien het feit dat op deze wijze de pas kortgeleden door de Commissie voor de tijd na 2005 verboden garanties toch nog aangeboden zullen worden? Beschouwt de Commissie dit als het omzeilen van haar besluit deze garanties af te schaffen? |
| --- | --- |

1.

De regering van de bondsstaat Nordrhein-Westfalen heeft thans een nieuwe bankwet voor de bondsstaat in voorbereiding, waardoor de Landesbank Nordrhein-Westfalen kan worden omgezet in een instituut dat zich alleen met subsidieverstrekking bezighoudt. Daarmee zou de bondsstaatsbank, in tegenstelling tot andere instellingen van de bondsstaat, ook na 2005 kunnen blijven profiteren van regelingen inzake borgstelling en verantwoordelijkheid voor eventuele verliezen.

Is de Commissie op de hoogte van deze plannen? Hoe beoordeelt zij deze, gezien het feit dat op deze wijze de pas kortgeleden door de Commissie voor de tijd na 2005 verboden garanties toch nog aangeboden zullen worden? Beschouwt de Commissie dit als het omzeilen van haar besluit deze garanties af te schaffen?

| 2. | Hoe denkt de Commissie, als deze wet in Nordrhein-Westfalen wordt aangenomen, te reageren op eventuele concurrentievervalsingen die kunnen voortvloeien uit de duidelijk goedkopere herfinancierings-mogelijkheden van een dergelijke subsidieverlenende instelling? Hoe zal zij toezien op de scheiding tussen alle bedrijfsafdelingen die verband houden met concurrentie enerzijds en de subsidiërende taken van de bondsstaatsbank anderzijds? |
| --- | --- |

2.

Hoe denkt de Commissie, als deze wet in Nordrhein-Westfalen wordt aangenomen, te reageren op eventuele concurrentievervalsingen die kunnen voortvloeien uit de duidelijk goedkopere herfinancierings-mogelijkheden van een dergelijke subsidieverlenende instelling? Hoe zal zij toezien op de scheiding tussen alle bedrijfsafdelingen die verband houden met concurrentie enerzijds en de subsidiërende taken van de bondsstaatsbank anderzijds?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 januari 2004)

| 1. | De Commissie is ervan op de hoogte dat de regering van de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen een nieuwe Landesbank-wet voorbereidt waarbij de huidige Landesbank tot een zuiver publieke ontwikkelingsbank zou worden omgevormd. Het wetsontwerp is door de diensten van de Commissie onderzocht. Rekening houdend met de opmerkingen van de diensten van de Commissie is geoordeeld dat het een correcte toepassing van de beschikking van de Commissie van 27 maart 2002 (1) betrof. Hetzelfde geldt voor de andere aangemelde Duitse wetten inzake ontwikkelingsbanken die in het licht van deze beschikking van de Commissie moeten worden geamendeerd.
  Strikt overeenkomstig de beschikking van de Commissie van 27 maart 2002 waarin Duitsland wordt aanbevolen passende maatregelen te nemen in verband met „Anstaltslast” en „Gewährträgerhaftung” zal de nieuwe zuiver publieke ontwikkelingsbank op grond van dit amendement de staatsgaranties kunnen verlenen voor de herfinanciering van haar publieke ontwikkelingstaken en met name voor publieke stimuleringsmaatregelen overeenkomstig de gemeenschapsvoorschriften inzake staatssteun.
  Volgens de beschikbare informatie zal de nieuwe publieke ontwikkelingsbank net als een tiental andere Duitse publieke ontwikkelingsbanken, onder meer KfW, de mogelijkheid hebben om staatsgaranties te houden voor haar publieke taken. Ondanks de naam Landesbank (die gewijzigd zou worden) zal deze bank geen commerciële activiteiten verrichten. De conversie is geen ontduiking van de beschikking van de Commissie van 27 maart 2002. De staatsgaranties worden per 19 juli 2005 afgeschaft voor alle Landesbanken en spaarbanken die commerciële bankactiviteiten verrichten. De noodzakelijke wetswijzigingen zijn reeds doorgevoerd. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is ervan op de hoogte dat de regering van de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen een nieuwe Landesbank-wet voorbereidt waarbij de huidige Landesbank tot een zuiver publieke ontwikkelingsbank zou worden omgevormd. Het wetsontwerp is door de diensten van de Commissie onderzocht. Rekening houdend met de opmerkingen van de diensten van de Commissie is geoordeeld dat het een correcte toepassing van de beschikking van de Commissie van 27 maart 2002 (1) betrof. Hetzelfde geldt voor de andere aangemelde Duitse wetten inzake ontwikkelingsbanken die in het licht van deze beschikking van de Commissie moeten worden geamendeerd.

Strikt overeenkomstig de beschikking van de Commissie van 27 maart 2002 waarin Duitsland wordt aanbevolen passende maatregelen te nemen in verband met „Anstaltslast” en „Gewährträgerhaftung” zal de nieuwe zuiver publieke ontwikkelingsbank op grond van dit amendement de staatsgaranties kunnen verlenen voor de herfinanciering van haar publieke ontwikkelingstaken en met name voor publieke stimuleringsmaatregelen overeenkomstig de gemeenschapsvoorschriften inzake staatssteun.

Volgens de beschikbare informatie zal de nieuwe publieke ontwikkelingsbank net als een tiental andere Duitse publieke ontwikkelingsbanken, onder meer KfW, de mogelijkheid hebben om staatsgaranties te houden voor haar publieke taken. Ondanks de naam Landesbank (die gewijzigd zou worden) zal deze bank geen commerciële activiteiten verrichten. De conversie is geen ontduiking van de beschikking van de Commissie van 27 maart 2002. De staatsgaranties worden per 19 juli 2005 afgeschaft voor alle Landesbanken en spaarbanken die commerciële bankactiviteiten verrichten. De noodzakelijke wetswijzigingen zijn reeds doorgevoerd.

| 2. | Het zij opgemerkt dat de meeste commerciële activiteiten van de vroegere Westdeutsche Landesbank Girozentrale reeds zijn gehergroepeerd in de nieuwe bank met beperkte aansprakelijkheid WestLB AG, die in 2002 is opgericht. De commerciële activiteiten die momenteel nog door de Landesbank worden verricht, moeten worden overgeheveld naar een afzonderlijke onderneming (WestLB Ag of een andere) zonder staatssteun. Een soortgelijke opsplitsing in twee afzonderlijke rechtspersonen die respectievelijk publieke taken (met staatssteun) en commerciële activiteiten (zonder staatssteun) verrichten, moet bijvoorbeeld ook worden doorgevoerd door de federale publieke ontwikkelingsbank KfW.
  Het nieuwe wettelijke kader lijkt bijgevolg geschikt om in de toekomst concurrentieverstoringen te vermijden. De Commissie zal uiteraard ook in de toekomst controleren of er gevallen zijn waarbij ongerechtvaardigde voordelen uit overheidsmiddelen aan commerciële banken worden toegekend en desgevallend de nodige maatregelen nemen. |
| --- | --- |

2.

Het zij opgemerkt dat de meeste commerciële activiteiten van de vroegere Westdeutsche Landesbank Girozentrale reeds zijn gehergroepeerd in de nieuwe bank met beperkte aansprakelijkheid WestLB AG, die in 2002 is opgericht. De commerciële activiteiten die momenteel nog door de Landesbank worden verricht, moeten worden overgeheveld naar een afzonderlijke onderneming (WestLB Ag of een andere) zonder staatssteun. Een soortgelijke opsplitsing in twee afzonderlijke rechtspersonen die respectievelijk publieke taken (met staatssteun) en commerciële activiteiten (zonder staatssteun) verrichten, moet bijvoorbeeld ook worden doorgevoerd door de federale publieke ontwikkelingsbank KfW.

Het nieuwe wettelijke kader lijkt bijgevolg geschikt om in de toekomst concurrentieverstoringen te vermijden. De Commissie zal uiteraard ook in de toekomst controleren of er gevallen zijn waarbij ongerechtvaardigde voordelen uit overheidsmiddelen aan commerciële banken worden toegekend en desgevallend de nodige maatregelen nemen.

---

(1)  Goedkeuring van de steunmaatregelen van de staten in het kader van de bepalingen van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag (Gevallen waartegen de Commissie geen bezwaar maakt), PB C 150 van 22.6.2002; met verwijzing naar de bekendmaking op de website van de Commissie: (http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/ state_aids/industrie/e010-00.pdf).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/559 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/559

---

(2004/C 78 E/0594)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3474/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Contracten met bedrijfsconsultants in de kabinetten van de Commissie

Nu ik tot nu toe — dus ca. acht maanden na indiening — geen definitief antwoord mocht ontvangen op schriftelijke vraag E-0844/03 (1)„Contracten met bedrijfsconsultants” van 18 maart 2003, zou ik de Commissie voorlopig om verstrekking van de volgende informatie willen verzoeken:

| — | Hoeveel contracten hebben de diverse kabinetten van de Commissie sinds 2000 met bedrijfsconsultants gesloten, en om welke totale waarde ging het bij deze contracten? |
| --- | --- |

—

Hoeveel contracten hebben de diverse kabinetten van de Commissie sinds 2000 met bedrijfsconsultants gesloten, en om welke totale waarde ging het bij deze contracten?

| — | Welke dienstverlening werd aan de bedrijfsconsultants toevertrouwd? |
| --- | --- |

—

Welke dienstverlening werd aan de bedrijfsconsultants toevertrouwd?

| — | Waarom werd voor de verlening van deze diensten geen beroep gedaan op ambtenaren van de Commissie? |
| --- | --- |

—

Waarom werd voor de verlening van deze diensten geen beroep gedaan op ambtenaren van de Commissie?

| — | Kan de Commissie informatie verschaffen over de vraag of deze externe prestaties goedkoper kunnen worden geleverd dan bij interne uitvoering, en kan zij dit met cijfers aantonen? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie informatie verschaffen over de vraag of deze externe prestaties goedkoper kunnen worden geleverd dan bij interne uitvoering, en kan zij dit met cijfers aantonen?

| — | Heeft de Commissie ooit moeten vaststellen dat er sprake was van een gebrekkige advisering? Welke criteria gebruikt de Commissie bij de beoordeling van de adviesverleningsdiensten? |
| --- | --- |

—

Heeft de Commissie ooit moeten vaststellen dat er sprake was van een gebrekkige advisering? Welke criteria gebruikt de Commissie bij de beoordeling van de adviesverleningsdiensten?

| — | Is voor de Commissie ooit schade ontstaan uit hoofde van een contract met een consultantsbureau, en zo ja, hoe hoog was deze schade? |
| --- | --- |

—

Is voor de Commissie ooit schade ontstaan uit hoofde van een contract met een consultantsbureau, en zo ja, hoe hoog was deze schade?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(5 februari 2004)

De toewijzingen aan de kabinetten zijn bedoeld voor de organisatie van vergaderingen (post A-7030) en omvatten kredieten voor het in dienst nemen van hulpfunctionarissen, maar zijn niet bedoeld voor het sluiten van contracten met consultants.

De voornaamste post, A-7002, evenals de posten A-7050 en A-7060, vallen afhankelijk van het werkterrein — dat in bepaalde gevallen het gebruik van consultants met zich mee kan brengen — onder de verantwoordelijkheid van de diverse DG's en diensten van de Commissie.

De kabinetten van de Commissieleden hebben sinds 2000 geen contracten met consultants gesloten.

Ook de Commissieleden kunnen gebruikmaken van de diensten van speciale adviseurs, hetzij zonder vergoeding hetzij door gebruik te maken van post A-1113, waarvoor 300 000 EUR is toegewezen voor het jaar 2004.

---

(1)  PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 220.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/560 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/560

---

(2004/C 78 E/0595)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3477/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Vrouwelijke gevangenen

Kan de Commissie gedetailleerde gegevens verstrekken over het aantal vrouwen dat momenteel in de gevangenis zit in elk van de lidstaten van de Europese Unie?

Wat is het totaal aantal moeders met kinderen die van hun afhankelijk zijn in de gevangenissen van elke lidstaat van de Europese Unie?

Welk percentage van de totale gevangenispopulatie vertegenwoordigen vrouwen in elke lidstaat van de Europese Unie?

Welke lidstaten van de Europese Unie hebben het hoogste aantal vrouwelijke gevangenen per hoofd van de bevolking?

Wat is het meest voorkomend misdrijf van de vrouwelijke gevangenen in elk van de lidstaten van de Europese Unie?

Op welke manier contrasteren al die gegevens met de overeenkomstige gegevens voor de mannelijke gevangenisbevolking in elk van de lidstaten van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 januari 2004)

De Commissie beschikt niet over de benodigde statistieken om het geachte parlementslid een passend antwoord op haar schriftelijke vraag te geven.

In het kader van de voorbereiding van twee groenboeken heeft de Commissie een aantal statistische gegevens ontvangen over de gevangenispopulaties in de lidstaten en in de toetredende landen. Het eerste groenboek zal gaan over mogelijke maatregelen op communautair niveau om de rechten van personen in voorlopige hechtenis te beschermen en om alternatieven voor degelijke hechtenis te vinden. Het tweede groenboek zal gaan over de onderlinge aanpassing, erkenning en handhaving van strafrechtelijke sancties in de Unie.

Op verzoek van het Italiaanse voorzitterschap heeft de Commissie de lidstaten een vragenlijst gestuurd waarin hun gevraagd werd statistische gegevens over hun totale gevangenispopulatie te verstrekken. Hun werd gevraagd informatie te geven over het aantal personen in voorlopige hechtenis en het aantal veroordeelde gevangenen. Ook werd hun gevraagd voor beide groepen aan te geven hoeveel personen al dan niet onderdanen van de desbetreffende lidstaat waren en van de personen die geen onderdaan waren, hoeveel uit de andere lidstaten afkomstig waren, hoeveel uit toetredende landen en hoeveel uit derde landen. Vragen over het aantal vrouwelijke gevangen e.d. vielen buiten het bestek van deze enquête, aangezien zij niet relevant zijn voor de twee bovengenoemde groenboeken. De Commissie is niet voornemens informatie over dit specifieke onderwerp te verzamelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/561 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/561

---

(2004/C 78 E/0596)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3479/03

van Christine De Veyrac (PPE-DE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Omzetting van richtlijn 2002/46/EG tot harmonisering van de wetgeving op voedingssupplementen

De Europese instellingen hebben in juli van vorig jaar een richtlijn aangenomen tot harmonisering van de wetgeving van de lidstaten op de voedingssupplementen (2002/46/EG) (1).

Dankzij die richtlijn is het aanbod aan voedingssupplementen weer overzichtelijker geworden: ze trekt duidelijk de grens tussen voedingsstof en geneesmiddel en verhoogt de veiligheid en betrouwbaarheid van de voedingssupplementen. Bovendien legt ze duidelijke normen vast voor de omschrijving van de producten, hun samenstelling, dosering en gebruik voor vitaminen en mineralen, en ze legt in heel Europa dezelfde regels voor de informatie van de verbruiker vast. Maar ze laat het aan de lidstaten over om het gebruik van planten in de voedingssupplementen te regelen.

De overname van de richtlijn in nationaal recht, die uiterlijk tegen 31 juli 2003 een feit had moeten zijn, is niet in alle lidstaten gebeurd.

Kan de Commissie daarom de volgende gegevens verschaffen:

| — | de lijst van de lidstaten die de richtlijn binnen de gestelde termijn overgenomen hebben, en de lidstaten waar de overname vertraging opgelopen heeft; |
| --- | --- |

—

de lijst van de lidstaten die de richtlijn binnen de gestelde termijn overgenomen hebben, en de lidstaten waar de overname vertraging opgelopen heeft;

| — | voor de lidstaten die de richtlijn overgenomen hebben: de lijst van degene die ze overgenomen hebben zoals ze is, en degene die verder gegaan zijn en ook onderdelen hebben opgenomen die door de richtlijn niet geharmoniseerd worden. |
| --- | --- |

—

voor de lidstaten die de richtlijn overgenomen hebben: de lijst van degene die ze overgenomen hebben zoals ze is, en degene die verder gegaan zijn en ook onderdelen hebben opgenomen die door de richtlijn niet geharmoniseerd worden.

Denkt de Commissie dat het mogelijk is om het principe van het vrij verkeer, zoals voorzien door het toetredingsverdrag, toe te passen voor de onderdelen die door de richtlijn niet geharmoniseerd worden en bij de omzetting niet in aanmerking genomen zijn?

Ten laatste: is de Commissie van plan om nieuwe initiatieven te nemen voor de niet-geharmoniserde onderdelen van richtlijn 2002/46/EG om naar nog grotere Europese harmonisering van de wetgeving op de voedingssupplementen te streven?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(20 januari 2004)

De stand van de omzetting in het nationale recht van de lidstaten van Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen is als volgt:

| — | Vijf lidstaten hebben Richtlijn 2002/46/EG omgezet binnen de gestelde termijn, te weten: België, Denemarken, Nederland, Portugal en Zweden. |
| --- | --- |

—

Vijf lidstaten hebben Richtlijn 2002/46/EG omgezet binnen de gestelde termijn, te weten: België, Denemarken, Nederland, Portugal en Zweden.

| — | De Commissie heeft de tien overige lidstaten een aanmaning gestuurd d.d. 6 oktober 2003 wegens niet-mededeling van hun nationale omzetmaatregelen. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft de tien overige lidstaten een aanmaning gestuurd d.d. 6 oktober 2003 wegens niet-mededeling van hun nationale omzetmaatregelen.

| — | Sindsdien hebben Spanje, Ierland en het Verenigd Koninkrijk hun nationale maatregelen medegedeeld. |
| --- | --- |

—

Sindsdien hebben Spanje, Ierland en het Verenigd Koninkrijk hun nationale maatregelen medegedeeld.

| — | Op dit moment hebben dus nog zeven lidstaten een omzettingsachterstand, te weten: Duitsland, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Oostenrijk en Finland (de omzettingsachterstand geldt alleen voor de autonome provincie Ålandseilanden). |
| --- | --- |

—

Op dit moment hebben dus nog zeven lidstaten een omzettingsachterstand, te weten: Duitsland, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Oostenrijk en Finland (de omzettingsachterstand geldt alleen voor de autonome provincie Ålandseilanden).

| — | Gezien deze situatie is het op dit moment niet mogelijk een duidelijke beschrijving te geven van de verschillende door de lidstaten gehanteerde omzettingsmodaliteiten. |
| --- | --- |

—

Gezien deze situatie is het op dit moment niet mogelijk een duidelijke beschrijving te geven van de verschillende door de lidstaten gehanteerde omzettingsmodaliteiten.

| — | Voor de terreinen en producten waarvoor de betreffende richtlijn niet in harmoniseringsmaatregelen voorziet, geldt dat deze op de interne markt onderworpen blijven aan de algemene regels van het communautair recht en in het bijzonder aan de bepalingen inzake vrij verkeer van goederen (artikelen 28 en 30 van het EG-Verdrag). Dezelfde bepalingen zijn natuurlijk vanaf het moment van toetreding ook van toepassing op de toetredende landen. |
| --- | --- |

—

Voor de terreinen en producten waarvoor de betreffende richtlijn niet in harmoniseringsmaatregelen voorziet, geldt dat deze op de interne markt onderworpen blijven aan de algemene regels van het communautair recht en in het bijzonder aan de bepalingen inzake vrij verkeer van goederen (artikelen 28 en 30 van het EG-Verdrag). Dezelfde bepalingen zijn natuurlijk vanaf het moment van toetreding ook van toepassing op de toetredende landen.

| — | Op basis van de haar in artikel 5, lid 4, van de richtlijn toegekende bevoegdheden tot uitvoering zal de Commissie de maximumhoeveelheden vitaminen en mineralen in de voedingssupplementen vaststellen. Hierbij zal rekening gehouden moeten worden met het werk dat op dit moment wordt verricht door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid met betrekking tot de maximaal veilige gehalten aan vitaminen en mineralen. Dit zou in de loop van 2005 afgerond moeten zijn. |
| --- | --- |

—

Op basis van de haar in artikel 5, lid 4, van de richtlijn toegekende bevoegdheden tot uitvoering zal de Commissie de maximumhoeveelheden vitaminen en mineralen in de voedingssupplementen vaststellen. Hierbij zal rekening gehouden moeten worden met het werk dat op dit moment wordt verricht door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid met betrekking tot de maximaal veilige gehalten aan vitaminen en mineralen. Dit zou in de loop van 2005 afgerond moeten zijn.

| — | Krachtens artikel 4, lid 8, van de richtlijn moet de Commissie het Parlement en de Raad uiterlijk 12 juli 2007 een verslag voorleggen over de opportuniteit van specifieke regels met betrekking tot andere categorieën nutriënten of stoffen met een nutritioneel of fysiologisch effect dan vitaminen en mineralen. De Commissie heeft met deze werkzaamheden nog geen aanvang gemaakt. |
| --- | --- |

—

Krachtens artikel 4, lid 8, van de richtlijn moet de Commissie het Parlement en de Raad uiterlijk 12 juli 2007 een verslag voorleggen over de opportuniteit van specifieke regels met betrekking tot andere categorieën nutriënten of stoffen met een nutritioneel of fysiologisch effect dan vitaminen en mineralen. De Commissie heeft met deze werkzaamheden nog geen aanvang gemaakt.

---

(1)  PB L 183 van 12.7.2002, blz. 51.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/562 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/562

---

(2004/C 78 E/0597)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3482/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   „Legal privilege” voor documenten tussen bedrijven en hun advocatenkantoren

Geldt volgens de Commissie voor de briefwisseling tussen bedrijven en hun advocatenkantoren het „legal privilege” (beginsel van vertrouwelijkheid van de correspondentie met de advocaat) in karteldossiers?

Zo ja, wat kan bedrijven ervan weerhouden kartels te organiseren via hun advocaten, om opsporing te voorkomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 januari 2004)

De Commissie erkent ten volle dat de briefwisseling tussen ondernemingen en hun advocatenkantoren wettelijk beschermd kan zijn. Dit wordt bevestigd door de rechtspraak van het Europese Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg, waarin de voorwaarden voor een dergelijk privilege zijn vastgelegd. Overeenkomstig de jurisprudentie is de vertrouwelijkheid van de correspondentie tussen advocaat en cliënt gewaarborgd, maar alleen op voorwaarde dat de briefwisseling enerzijds plaatsvindt in het kader en in het belang van het recht van de cliënt op verdediging en anderzijds afkomstig is van onafhankelijke advocaten, die niet door een dienstverband aan de cliënt gebonden zijn.

Het tweede deel van de vraag van het geachte parlementslid, dat verband houdt met de doeltreffende toepassing van artikel 81 van het EG-Verdrag, is een punt van bezorgdheid voor de Commissie. Om te voorkomen dat ondernemingen gebruik maken van het wettelijk privilege, legt de bovenvermelde rechtspraak bepaalde voorwaarden op. Documenten worden enkel beschermd als het briefwisseling betreft die uitsluitend dient om, in het kader van het recht op verdediging, het advies in te winnen van een advocaat.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/563 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/563

---

(2004/C 78 E/0598)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3486/03

van Karl von Wogau (PPE-DE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Tarieven voor bankoverschrijvingen in euroland

Is het de Commissie bekend dat in Spanje Verordening (EG) nr. 2560/2001 (1) betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro nog steeds niet overal wordt toegepast? Wat denkt de Commissie daartegen te ondernemen? En hoe kan de burger de ingehouden kosten vergoed krijgen?

Uitgangspunt voor deze vraag is een overschrijving ten bedrage van EUR10 van een burger van diens rekening bij zijn plaatselijke spaarbank in Duitsland naar zijn Spaanse rekening, die hij bij de Caja de Ahorros del Mediterráneo had geopend. Op de rekening bij de Spaanse bank werd echter slechts een bedrag van EUR3,99 bijgeboekt. De overschrijving vond na 1 juli 2003 plaats. Na navraag deelde de Spaanse bank mede dat op een creditering van buitenlandse banken in het algemeen 2 promille, maar tenminste EUR6,01 aan kosten werd ingehouden. Deze kosten zouden direct door de Banca España in rekening worden gebracht. Verordening (EG) nr. 2560/2001 inzake grensoverschrijdende betalingen was de medewerkers ter plaatse in Spanje niet bekend.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 januari 2004)

Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Parlement en de Raad van 19 december 2001 legt het beginsel vast dat voor grensoverschrijdende en binnenlandse betalingen in euro's gelijke kosten in rekening moeten worden gebracht. Dit beginsel geldt sinds 1 juli 2002 voor elektronische betalingen en sinds 1 juli 2003 voor overmakingen tot een bedrag van 12 500 EUR. De verordening bepaalt dat de verzendende bank haar klant om mededeling van het internationale bankrekeningnummer (IBAN) en de bankidentificatiecode (BIC) van de begunstigde kan verzoeken en extra kosten kan aanrekenen wanneer de klant deze gegevens niet verstrekt.

In het door het geachte parlementslid aangehaalde geval werd voor een overmaking van 10 EUR van Duitsland naar Spanje 6,01 EUR aan de begunstigde aangerekend. Volgens het beginsel van gelijke kosten voor gelijke verrichtingen zijn deze kosten enkel correct indien zij overeenstemmen met de kosten die voor een soortgelijke nationale overmaking in Spanje worden aangerekend en indien IBAN en BIC op verzoek door de zender zijn meegedeeld. Het feit dat de werknemer van de bank geen kennis had van de verordening en dat de aangerekende kosten naar verluidt algemeen van toepassing zijn voor overmakingen van buitenlandse banken lijkt erop te wijzen dat deze bank niet dezelfde kosten aanrekent voor overmakingen in euro binnen de Unie als voor nationale overmakingen, zoals bepaald in de verordening.

Indien dit het geval is, moeten de Spaanse autoriteiten de nodige maatregelen nemen om een correcte toepassing van de verordening te waarborgen. Artikel 7 van de verordening bepaalt dat de naleving van deze verordening door doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties wordt verzekerd. De Commissie heeft alle lidstaten in september 2003 schriftelijk verzocht om de naam van de verantwoordelijke nationale autoriteit en de maatregelen die deze dienaangaande kan nemen, mee te delen. Zij heeft in dit verband contact opgenomen met de Banco de España betreffende gevallen van mogelijk verkeerde toepassing van de verordening.

Wat schadevergoedingsprocedures betreft, moeten burgers die met banken in Spanje problemen hebben, eerst hun bank contacteren. Indien zij niet tevreden zijn met het antwoord dat zij ontvangen, kunnen zij bij de klachtendienst van de Banco de España (C/Alcalá nr. 50, 28014 Madrid) een klacht indienen met vermelding van de redenen van hun klacht en bijvoeging van de documenten in hun bezit die op de klacht betrekking hebben.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001, blz. 13.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/564 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/564

---

(2004/C 78 E/0599)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3490/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Marktordening en inkomenspositie van olijfproducenten in het kader van de hervorming van de GMO voor olijfolie

In de Mededeling van de Commissie „over de totstandbrenging van een duurzaam landbouwmodel voor Europa via het gewijzigde GLB — de sectoren tabak, olijfolie, katoen en suiker” (1) wordt verklaard dat een systeem van een forfaitaire betaling per bedrijf de stabiliteit van de landbouwinkomens vergroot. De Commissie stelt daarnaast voor de exportrestituties en de subsidies voor de vervaardiging van betaalde geconserveerde levensmiddelen te beëindigen en de rest van het marktbeleid ongewijzigd te laten.

| 1. | Wat is het resultaat geweest van de afschaffing van de interventieprijs in de olijfoliesector in het kader van de vorige hervorming, tegen de achtergrond van de ontwikkeling van de producentenprijzen en de gevolgen hiervan voor de olijvenkwekers? Acht de Commissie de bestaande reguleringsmechanismen, die zijn gebaseerd op steun voor particuliere opslag, voldoende voor het reguleren van de markt tijdens de verkoopseizoenen? |
| --- | --- |

1.

Wat is het resultaat geweest van de afschaffing van de interventieprijs in de olijfoliesector in het kader van de vorige hervorming, tegen de achtergrond van de ontwikkeling van de producentenprijzen en de gevolgen hiervan voor de olijvenkwekers? Acht de Commissie de bestaande reguleringsmechanismen, die zijn gebaseerd op steun voor particuliere opslag, voldoende voor het reguleren van de markt tijdens de verkoopseizoenen?

| 2. | Welk gevolg heeft het huidige voorstel voor de inkomens van Portugese olijfproducenten? |
| --- | --- |

2.

Welk gevolg heeft het huidige voorstel voor de inkomens van Portugese olijfproducenten?

| 3. | Wat is de reden voor het afschaffen van de exportrestituties in de olijfoliesector, met name voor wat betreft de vervaardiging van bepaalde conservenproducten, gezien het feit dat deze subsidie een stimulerend effect had op de consumptie van olijfolie? Is de Commissie niet van oordeel dat herinvoering van de afgeschafte steunmaatregelen voor de consumptie een oplossing zou kunnen zijn, niet alleen voor het bevorderen van de olijfolieconsumptie, doch tevens voor een betere controle op de olijfolieproductie? |
| --- | --- |

3.

Wat is de reden voor het afschaffen van de exportrestituties in de olijfoliesector, met name voor wat betreft de vervaardiging van bepaalde conservenproducten, gezien het feit dat deze subsidie een stimulerend effect had op de consumptie van olijfolie? Is de Commissie niet van oordeel dat herinvoering van de afgeschafte steunmaatregelen voor de consumptie een oplossing zou kunnen zijn, niet alleen voor het bevorderen van de olijfolieconsumptie, doch tevens voor een betere controle op de olijfolieproductie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 december 2003)

Het interventiemechanisme is afgeschaft in het kader van de hervorming van 1998. Sindsdien heeft het niveau van de marktprijzen steeds hoger gelegen dan dat van de oude interventieprijs, behalve in een aantal specifieke perioden. Met deze aanpak is men er dus in geslaagd de olijfolieproducenten voor een inkomensdaling te behoeden, en is tegelijkertijd vermeden dat deze producenten werden aangemoedigd om kwantiteit te laten primeren op kwaliteit en om vooral te produceren voor de verkoop aan de interventiebureaus, wat een algemene daling van de aan de producenten betaalde prijzen, en dus ook van hun inkomen, in de hand zou hebben gewerkt.

De bedoeling van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) is dat de productie wordt afgestemd op de marktvraag; in de sector olijfolie is deze doelstelling reeds grotendeels bereikt. De Commissie ziet dan ook geen reden tot wijzigingen en stelt derhalve voor de bepalingen inzake particuliere opslag gewoon te handhaven als een veiligheidsnet dat in crisissituaties kan worden ingezet.

De Commissie verwacht in een reeds sterk marktgeöriënteerde sector als die van olijfolie niet dat de productie in Portugal erg te lijden zal hebben onder de hervorming. Bovendien staat in het voorstel van de Commissie dat het huidige steunniveau voor de olijfoliesector in alle producerende lidstaten behouden blijft, en zal de steun voor de producenten dankzij de ontkoppeling stabiel blijven, ondanks schommelingen in hun jaarlijkse oogstcijfers.

Volgens de Commissie kan het evenwicht in de olijfoliesector alleen worden gewaarborgd als alle betrokkenen zich onafgebroken inzetten om de kwaliteit te verbeteren en zo een duurzame stijging van de vraag te bevorderen.

Sinds ten gevolge van de hervorming van 1998 de uitvoerrestituties zijn afgeschaft, is de verkoop van communautaire olijfolie in derde landen met 50 % gestegen, waarmee het onomstotelijke bewijs is geleverd dat dit instrument niet geschikt was om de communautaire uitvoer van olijfolie te bevorderen. Niets lijkt dan ook de afschaffing ervan in de weg te staan.

De restitutie voor de productie van bepaalde olijfoliehoudende conservenproducten is volgens de Commissie eveneens overbodig geworden, nu de consument bereid is méér te betalen voor levensmiddelen die een product met een goede reputatie als olijfolie bevatten. Nogmaals: de afzetmogelijkheden voor olijfolie worden bepaald door de marktvraag, die op haar beurt gebaseerd is op de kwaliteit van het product.

Om diezelfde reden moet afgezien worden van de herinvoering van consumptiesteun voor olijfolie. De controle van de productie zou er bovendien niet bij gebaat zijn en de bekende problemen uit het verleden zouden weer de kop opsteken.

---

(1)  COM(2003) 554 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/565 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/565

---

(2004/C 78 E/0600)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3494/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Cuba — politieke gevangenen

Volgens het Cubaanse verzet is Rafael Ibarra Roque, erevoorzitter van de „Partito Democrático 30 de Noviembre 'Frank País'” (PD-30-N) op 16 oktober jl. gefolterd, geboeid en over de grond meegesleurd in de „Combinado del Este”-gevangenis van Havana, en daarna opgesloten in een van de foltercellen van „Paviljoen 47”. Hij is diezelfde dag nog uit protest aan een hongerstaking begonnen en eist erkenning van zijn mensenrechten, een aparte cel, gescheiden van de misdadigers van gemeen recht, die hem bedreigen en vernederen, en weigert hetzelfde uniform te dragen.

Pedro Agüelles Morán, uitgever van de „Cooperativa Avilena de Periodistas Independientes (CAPI)” en een van de 26 onafhankelijke journalisten die tijdens de repressiegolf van afgelopen maart gevangen zijn genomen en veroordeeld zijn, is ook in een foltercel van hetzelfde paviljoen opgesloten en heeft zich bij de hongerstaking aangesloten.

Berichten over de gezondheidstoestand van beide gevangenen zijn zorgwekkend. Zij zouden ernstige uitdrogingsverschijnselen vertonen en geen medische hulp krijgen.

Een andere gevangene, Arturo Suárez Ramos zou zich sinds 14 oktober in dezelfde situatie bevinden.

Nog vijf andere Cubaanse gevangenen, die in Holguin zijn opgesloten, zijn aan een hongerstaking bezig en zouden zich ook in een benarde toestand bevinden.

| — | Beschikt de Commissie over gegevens betreffende de gezondheidstoestand van deze politieke gevangenen? Over welke informatie beschikt de Commissie omtrent mishandeling en misbruiken waarvan de Cubaanse politieke gevangenen dagelijks het slachtoffer zijn? |
| --- | --- |

—

Beschikt de Commissie over gegevens betreffende de gezondheidstoestand van deze politieke gevangenen? Over welke informatie beschikt de Commissie omtrent mishandeling en misbruiken waarvan de Cubaanse politieke gevangenen dagelijks het slachtoffer zijn?

| — | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om bij de Cubaanse autoriteiten te pleiten voor een menswaardige behandeling voor de politieke gevangenen, die duidelijk niet mogen worden gelijkgesteld met misdadigers van gemeenrecht? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om bij de Cubaanse autoriteiten te pleiten voor een menswaardige behandeling voor de politieke gevangenen, die duidelijk niet mogen worden gelijkgesteld met misdadigers van gemeenrecht?

| — | Op welke manier wil de Commissie de politieke druk van de Europese Unie op het Cubaanse regime opvoeren opdat de vrijheid, de democratie en de fundamentele mensenrechten van de burgers worden gewaarborgd? |
| --- | --- |

—

Op welke manier wil de Commissie de politieke druk van de Europese Unie op het Cubaanse regime opvoeren opdat de vrijheid, de democratie en de fundamentele mensenrechten van de burgers worden gewaarborgd?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(29 januari 2004)

| 1. | De delegatie van de Commissie in Havana is ervan op de hoogte dat twee politieke gevangenen die in de gevangenis van Holguin gedetineerd zijn, Ivan Hernandez Carrillo en Angel Moya Acosta, respectievelijk sedert 17 en 18 oktober 2003 in strafcellen zijn opgesloten. De delegatie is er eveneens van op de hoogte dat vijf politieke gevangenen die in dezelfde gevangenis gedetineerd zijn, namelijk Antonio Díaz Sánchez, Alfredo Domínguez Batista, Adolfo Fernández Sainz, Mario Enrique Mayo en Arnaldo Ramos Lauzerique, op 18 oktober 2003 in hongerstaking zijn gegaan uit protest tegen de foltering van hun medegevangenen.
  De delegatie van de Commissie heeft ook vernomen dat de drie politieke gevangenen die door het geachte parlementslid worden genoemd, namelijk Rafael Ibarra Roque, Pedro Arguelles Morán en Arturo Suárez Ramos, aan onmenselijke en vernederende behandelingen of bestraffingen zijn onderworpen, net als andere politieke gevangenen waaronder Oscar Elias Biscet, Francisco Chaviano, Nestor Rodriguez Lovaina, Oscar Espinosa Chepe en Juan Carlos Gonzalez Leiva.
  Op 28 november 2003 heeft de werkgroep mensenrechten van de ambassades van de Unie in Cuba een bijeenkomst gehouden waarop de heer Oswaldo Paya, die in 2002 de Sakharov-prijs kreeg, was uitgenodigd. De heer Paya maakte gewag van de druk waaronder dissidenten en de familieleden van politieke gevangenen moeten leven, en toonde zich uiterst bezorgd over de gezondheidstoestand van gevangenen, en met name van de hongerstakers. De heer Paya klaagde voorts het ontzeggen van voedsel aan politieke gevangenen (honger als bestraffing) aan, het beperken van bezoeken wanneer melding wordt gemaakt van misbruik, folteringen of onmenselijke behandelingen, de verschrikkelijke staat van de strafcellen (geen licht, geen toilet, ratten) en het ontbreken van passende behandeling van zieke gevangenen. |
| --- | --- |

1.

De delegatie van de Commissie in Havana is ervan op de hoogte dat twee politieke gevangenen die in de gevangenis van Holguin gedetineerd zijn, Ivan Hernandez Carrillo en Angel Moya Acosta, respectievelijk sedert 17 en 18 oktober 2003 in strafcellen zijn opgesloten. De delegatie is er eveneens van op de hoogte dat vijf politieke gevangenen die in dezelfde gevangenis gedetineerd zijn, namelijk Antonio Díaz Sánchez, Alfredo Domínguez Batista, Adolfo Fernández Sainz, Mario Enrique Mayo en Arnaldo Ramos Lauzerique, op 18 oktober 2003 in hongerstaking zijn gegaan uit protest tegen de foltering van hun medegevangenen.

De delegatie van de Commissie heeft ook vernomen dat de drie politieke gevangenen die door het geachte parlementslid worden genoemd, namelijk Rafael Ibarra Roque, Pedro Arguelles Morán en Arturo Suárez Ramos, aan onmenselijke en vernederende behandelingen of bestraffingen zijn onderworpen, net als andere politieke gevangenen waaronder Oscar Elias Biscet, Francisco Chaviano, Nestor Rodriguez Lovaina, Oscar Espinosa Chepe en Juan Carlos Gonzalez Leiva.

Op 28 november 2003 heeft de werkgroep mensenrechten van de ambassades van de Unie in Cuba een bijeenkomst gehouden waarop de heer Oswaldo Paya, die in 2002 de Sakharov-prijs kreeg, was uitgenodigd. De heer Paya maakte gewag van de druk waaronder dissidenten en de familieleden van politieke gevangenen moeten leven, en toonde zich uiterst bezorgd over de gezondheidstoestand van gevangenen, en met name van de hongerstakers. De heer Paya klaagde voorts het ontzeggen van voedsel aan politieke gevangenen (honger als bestraffing) aan, het beperken van bezoeken wanneer melding wordt gemaakt van misbruik, folteringen of onmenselijke behandelingen, de verschrikkelijke staat van de strafcellen (geen licht, geen toilet, ratten) en het ontbreken van passende behandeling van zieke gevangenen.

| 2. | Via haar delegatie in Havana is de Commissie lid van de werkgroep mensenrechten van de ambassades van de Unie in Cuba. Omwille van de coherentie zal de Commissie niet onafhankelijk van de lidstaten druk uitoefenen. Maatregelen moeten worden genomen met volledige instemming van de lidstaten op basis van het beleid dat voorafgaandelijk op het niveau van de Unie is overeengekomen. Voorts neemt de Commissie deel aan alle demarches van de trojka, waaronder die in verband met mensenrechten. |
| --- | --- |

2.

Via haar delegatie in Havana is de Commissie lid van de werkgroep mensenrechten van de ambassades van de Unie in Cuba. Omwille van de coherentie zal de Commissie niet onafhankelijk van de lidstaten druk uitoefenen. Maatregelen moeten worden genomen met volledige instemming van de lidstaten op basis van het beleid dat voorafgaandelijk op het niveau van de Unie is overeengekomen. Voorts neemt de Commissie deel aan alle demarches van de trojka, waaronder die in verband met mensenrechten.

| 3. | De Commissie handelt volledig in overeenstemming met de besluiten die zijn opgenomen in de Verklaring van de Raad van 5 juni 2003, dat wil zeggen beperken van de bilaterale regeringsbezoeken op hoog niveau, beperken van de omvang van de deelname van de lidstaten aan culturele evenementen en uitnodigen van Cubaanse dissidenten voor de vieringen van nationale feestdagen. |
| --- | --- |

3.

De Commissie handelt volledig in overeenstemming met de besluiten die zijn opgenomen in de Verklaring van de Raad van 5 juni 2003, dat wil zeggen beperken van de bilaterale regeringsbezoeken op hoog niveau, beperken van de omvang van de deelname van de lidstaten aan culturele evenementen en uitnodigen van Cubaanse dissidenten voor de vieringen van nationale feestdagen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/566 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/566

---

(2004/C 78 E/0601)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3502/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Normen voor de kwaliteit van de lucht in zones met veel verkeer

De verkeersontwikkeling en de daaraan verbonden nevenverschijnselen luchtverontreiniging en lawaaioverlast staan ook in het transitoland Zuid-Tirol als dringend vraagstuk regelmatig op de agenda. Strengere grenswaarden voor zwevende deeltjes en stikstofoxiden alsmede strengere emissiecontroles zijn noodzakelijk: in de uiterst kleine stofdeeltjes worden toxische stoffen opgeslagen, deze zetten zich in de longblaasjes af en veroorzaken ernstige aandoeningen van de luchtwegen. De belangrijkste schuldige aan deze emissies die schadelijk zijn voor de gezondheid is het zware verkeer op de transitoroutes. Deeltjesfilters voor vrachtauto's bestaan weliswaar, maar worden slechts op beperkte schaal gebruikt. Hetzelfde geldt voor de als „milieuvriendelijke vervoersmiddelen” aangeprezen bus en trein, die worden aangedreven door motoren die niet meer aan de huidige emissienormen voldoen.

Welke maatregelen worden ter beperking van de uitstoot van schadelijke stoffen genomen?

Welke op de groei van het verkeer afgestemde grenswaarden worden er vastgesteld?

Waarom worden er geen strengere controles op motoremissies uitgevoerd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(14 januari 2004)

Met Richtlijn 1999/96/EG (1) werden nieuwe emissievoorschriften voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen vastgesteld, die in twee fasen worden ingevoerd. De emissienormen van fase Euro 4, die vanaf oktober 2006 verplicht worden voor alle nieuwe zware bedrijfsvoertuigen, zijn voor stikstofoxiden (NOX) circa 30 procent lager dan de huidige wettelijke voorschriften, terwijl die voor deeltjes circa 80 procent lager zijn. Een tweede verplichte fase (Euro 5) is van toepassing op alle nieuwe zware bedrijfsvoertuigen vanaf oktober 2009, waardoor de emissie van stikstofoxiden in totaal met 60 procent verlaagd zal zijn vergeleken met de huidige wettelijke voorschriften. De Commissie bestudeert op dit moment een verdere fase van emissieverlaging voor zware bedrijfsvoertuigen, waarbij zij zich concentreert op de primaire verontreinigende stoffen NOX en deeltjes. Verdere verlagingen zijn mogelijk in een fase Euro 6, voor de periode 2012-2013.

Deze grenswaarden zijn van toepassing op nieuwe voertuigen die voor het eerst in de Unie in het verkeer worden gebracht. De Commissie heeft geen plannen om emissienormen voor nieuwe voertuigen in te voeren die variëren naarmate de verkeersdrukte toeneemt. In het wetenschappelijke werkprogramma dat kan leiden tot de vaststelling van een voorstel van de Commissie voor fase Euro 6 wordt echter rekening gehouden met een toename van het verkeer in de hele Unie en in de regio's.

Striktere emissiecontroles worden aangevuld met nieuwe technische maatregelen voor diagnostische boordsystemen (OBD-systemen) voor zware vrachtwagens. OBD-systemen maken deel uit van fase Euro 4 vanaf 2006. OBD-systemen zullen de niet-naleving van emissievoorschriften in real time bewaken en de chauffeur en de garage waarschuwen als er een probleem is met de emissiecontrolesystemen dat moet worden opgelost. Daarnaast werkt de Commissie aan een nieuwe methode voor de controle van de conformiteit van zware bedrijfsvoertuigen in het verkeer door middel van draagbare emissiecontrolesystemen (PEMS), als aanvulling op de technische maatregelen van fase Euro 4.

---

(1)  Richtlijn 1999/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad, PB L 44 van 16.2.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/567 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/567

---

(2004/C 78 E/0602)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3506/03

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Communautaire wetgeving inzake DNA

Volgens experts zou communautaire wetgeving inzake DNA het mogelijk maken een groter aantal misdrijven op te helderen, door toepassing van technieken voor de identificatie van personen. De communautaire samenwerking bij het vervolgen van delicten zou op die manier doeltreffender worden.

De verschillen tussen de EU-landen wat hun wetgevingen terzake betreft vormen een belemmering en maken het onmogelijk de vervolging van criminelen en de oplossing van door hen gepleegde delicten te versnellen.

Is de Commissie niet van oordeel dat zij van haar initiatiefrecht gebruik zou moeten maken om de situatie op het gebied van de DNA-wetgeving door te lichten en een uniforme communautaire regelgeving voor te stellen, teneinde de EU-landen te helpen sneller in de communautaire ruimte gepleegde misdrijven op te lossen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(14 januari 2004)

In steeds meer sectoren van de criminaliteit vormen analyses van desoxyribonucleïnezuur (DNA), waarvan het gebruik door een gepast wettelijk kader is geregeld, een doeltreffende onderzoeksmaatregel voor politie en justitie. Hiermee kan immers met een zeer grote mate van waarschijnlijkheid de oorsprong worden bepaald van op de plaats van het misdrijf aangetroffen menselijke cellen of weefsels. Op die manier kan ook de identificatie van personen die met het misdrijf in verband worden gebracht, in het nadeel dan wel in het voordeel van de betrokkene, aanzienlijk worden vergemakkelijkt.

De doeltreffendheid van een wettelijk kader dat het gebruik van DNA-analyses toelaat, wordt bovendien nog vergroot indien tevens genetische databanken kunnen worden opgezet die de vergelijking mogelijk maken van DNA-profielen die zijn opgesteld op grond van op de plaats van het betrokken misdrijf aangetroffen monsters, met DNA-profielen die in het kader van andere strafzaken zijn opgesteld.

De Raad heeft twee resoluties goedgekeurd betreffende de uitwisseling van de resultaten van DNA-analyses. In de eerste, van 9 juni 1997 (1), worden de lidstaten verzocht om nationale DNA-databanken in te stellen en deze volgens gelijke standaards en compatibel op te bouwen. De tweede resolutie van 25 juni 2001 (2) voorziet voor de uitwisseling van DNA-profielen in het opstellen van een minimale lijst van in de lidstaten bij forensische DNA-analyses gebruikte DNA-merkers.

Om de doeltreffendheid van politiële en justitiële acties bij het oplossen van misdrijven te vergroten en onder voorbehoud van een juridische regeling overweegt de Commissie om het opzetten van nationale DNA-databanken in alle lidstaten aan te moedigen en de vergelijking van profielen opgesteld op grond van op de plaats van het misdrijf in een lidstaat aangetroffen monsters uit te breiden naar profielen die in de databanken van de andere lidstaten worden bewaard.

---

(1)  Resolutie 97C 193/02 van 9 juni 1997.

(2)  Resolutie 2001C 187/01 van 25 juni 2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/568 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/568

---

(2004/C 78 E/0603)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3510/03

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Rijbewijs in de Europese Unie

Volgens de Britse politie heeft een studente van de Universiteit van Leeds die de Griekse nationaliteit heeft en houder is van een rijbewijs voor personenwagens, dat in Griekenland is afgeleverd overeenkomstig richtlijn 91/439/EEG (1) (door Griekenland omgezet en op grond waarvan de lidstaten de door hen verstrekt rijbewijzen wederzijds erkennen), niet het recht om een auto te besturen in Groot-Brittannië. Is dit volgens de Commissie wettig?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 december 2003)

In Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (2) is het principe van de wederzijdse erkenning vastgelegd voor alle rijbewijzen die door een lidstaat zijn afgegeven. Het Hof van Justitie heeft onlangs middels het arrest in zaak C-246/00 bevestigd dat deze wederzijdse erkenning onvoorwaardelijk moet zijn (3). Het ligt voor de hand dat de Britse autoriteiten het rijbewijs dat door de Griekse autoriteiten is afgegeven, moeten erkennen, te meer daar een student de vrijheid heeft zijn/haar rijbewijs ofwel in de lidstaat waar hij/zij studeert, ofwel in de lidstaat van herkomst te behalen (4).

---

(1)  PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.

(2)  PB L 237 van 24.8.1991, artikel 1, lid 2.

(3)  C-246/00, vonnis van 10.7.2003, Commissie/Nederland, jurisprudentie 2003.

(4)  PB L 237 van 24.8.1991, artikel 7, lid 1, onder b en artikel 9.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/569 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/569

---

(2004/C 78 E/0604)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3516/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Commissiepersoneel

Kan de Commissie mededelen hoeveel vaste personeelsleden zij in dienst heeft en hoeveel mensen in ieder directoraat-generaal werkzaam zijn?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(15 januari 2004)

De Commissie vat de vraag van de afgevaardigde op als een vraag naar ambtenaren in actieve dienst (artikel 36 Statuut).

Het aantal ambtenaren in vaste dienst bij de Commissie bedroeg op 1 december 200318 670 personen. De ambtenaren waren als volgt over de directoraten-generaal verdeeld:

| directoraat-generaal (DG) | aantal ambtenaren |
| --- | --- |
| kabinetten (20) | 265 |
| secretariaat-generaal | 420 |
| Juridische dienst | 277 |
| DG Pers en communicatie | 372 |
| Groep beleidsadviseurs | 19 |
| DG Economische en financiële zaken | 379 |
| DG Ondernemingen | 577 |
| DG Concurrentie | 469 |
| DG Werkgelegenheid en sociale zaken | 447 |
| DG Landbouw | 756 |
| DG Energie en vervoer | 715 |
| DG Milieu | 389 |
| DG Onderzoek | 616 |
| Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek | 1 025 |
| DG Informatiemaatschappij | 546 |
| DG Visserij | 202 |
| DG Interne markt | 311 |
| DG Regionaal beleid | 417 |
| DG Belastingen en douane-unie | 309 |
| DG Onderwijs en cultuur | 504 |
| DG Gezondheid en consumentenbescherming | 499 |
| DG Justitie en binnenlandse zaken | 197 |
| DG Buitenlandse betrekkingen | 1 385 |
| DG Handel | 352 |
| DG Ontwikkeling | 264 |
| DG Uitbreiding | 244 |
| dienst voor samenwerking EuropeAid | 797 |
| Bureau voor humanitaire hulp | 134 |
| Eurostat | 534 |
| DG Personeelszaken en algemeen beheer | 946 |
| DG Begroting | 359 |
| dienst Interne audit | 64 |
| Europees Bureau voor fraudebestrijding (1) | 141 |
| DG Tolken | 562 |
| DG Vertaling | 1 685 |
| Publicatiebureau (1) | 436 |
| Bureau voor infrastructuur en logistiek — Brussel | 501 |
| Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten | 276 |
| Bureau voor infrastructuur en logistiek — Luxemburg | 195 |
| Bureau voor personeelsselectie van de Europese Gemeenschappen (1) | 84 |
| Totaal | 18 670 |

directoraat-generaal (DG)

aantal ambtenaren

kabinetten (20)

265

secretariaat-generaal

420

Juridische dienst

277

DG Pers en communicatie

372

Groep beleidsadviseurs

19

DG Economische en financiële zaken

379

DG Ondernemingen

577

DG Concurrentie

469

DG Werkgelegenheid en sociale zaken

447

DG Landbouw

756

DG Energie en vervoer

715

DG Milieu

389

DG Onderzoek

616

Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek

1 025

DG Informatiemaatschappij

546

DG Visserij

202

DG Interne markt

311

DG Regionaal beleid

417

DG Belastingen en douane-unie

309

DG Onderwijs en cultuur

504

DG Gezondheid en consumentenbescherming

499

DG Justitie en binnenlandse zaken

197

DG Buitenlandse betrekkingen

1 385

DG Handel

352

DG Ontwikkeling

264

DG Uitbreiding

244

dienst voor samenwerking EuropeAid

797

Bureau voor humanitaire hulp

134

Eurostat

534

DG Personeelszaken en algemeen beheer

946

DG Begroting

359

dienst Interne audit

64

Europees Bureau voor fraudebestrijding (1)

141

DG Tolken

562

DG Vertaling

1 685

Publicatiebureau (1)

436

Bureau voor infrastructuur en logistiek — Brussel

501

Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten

276

Bureau voor infrastructuur en logistiek — Luxemburg

195

Bureau voor personeelsselectie van de Europese Gemeenschappen (1)

84

Totaal

18 670

---

(1)  Dit zijn interinstitutionele organen waarvan het personeel in vaste dienst is bij de Commissie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/570 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/570

---

(2004/C 78 E/0605)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3519/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(19 november 2003)

Betreft:   Onvoorzien en unilateraal besluit van de Italiaanse ministerraad om in de gemeente Scanzano Jonico een nationale opslagplaats voor kernafval te creëren

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 13 november keurde de Italiaanse ministerraad een wetsbesluit goed dat voorziet in de verwezenlijking in de gemeente Scanzano Jonico (provincie Matera) van een nationaal depot waar radioactief afval dat op het Italiaanse grondgebied aanwezig is veilig kan worden opgeslagen. Binnenkort zouden ongeveer 60 duizend m3 kernafval van tweede en derde categorie, d.w.z. met een lange of middellange halveringstijd, afkomstig van de Italiaanse kerncentrales en onderzoekscentra naar die plaats worden gebracht. |
| --- | --- |

—

Op 13 november keurde de Italiaanse ministerraad een wetsbesluit goed dat voorziet in de verwezenlijking in de gemeente Scanzano Jonico (provincie Matera) van een nationaal depot waar radioactief afval dat op het Italiaanse grondgebied aanwezig is veilig kan worden opgeslagen. Binnenkort zouden ongeveer 60 duizend m3 kernafval van tweede en derde categorie, d.w.z. met een lange of middellange halveringstijd, afkomstig van de Italiaanse kerncentrales en onderzoekscentra naar die plaats worden gebracht.

| — | Dit besluit is totaal onaangekondigd en unilateraal genomen. |
| --- | --- |

—

Dit besluit is totaal onaangekondigd en unilateraal genomen.

| — | Er zij aan herinnerd dat de Europese Richtlijn 89/618/Euratom (1) van de Raad, van 27 november 1989, in Italiaans recht is omgezet door wetsbesluit nr. 230 van 17 maart 1995 (onder „Kernrampen”), maar zonder de uitvoeringsbesluiten betreffende:






  a) | de instelling van de vaste commissie informatie, met als taak het verstrekken van voorafgaande informatie en het aangeven van de meest passende kanalen voor de verspreiding ervan (artikel 133); |
| --- | --- | --- |

—

Er zij aan herinnerd dat de Europese Richtlijn 89/618/Euratom (1) van de Raad, van 27 november 1989, in Italiaans recht is omgezet door wetsbesluit nr. 230 van 17 maart 1995 (onder „Kernrampen”), maar zonder de uitvoeringsbesluiten betreffende:

a)

de instelling van de vaste commissie informatie, met als taak het verstrekken van voorafgaande informatie en het aangeven van de meest passende kanalen voor de verspreiding ervan (artikel 133);

| b) | de lijst van overheden en organen die moeten zorgen voor de verspreiding van de preventieve informatie (artikel 134); |
| --- | --- |

b)

de lijst van overheden en organen die moeten zorgen voor de verspreiding van de preventieve informatie (artikel 134);

| c) | de gevallen waarin en de wijze waarop de rampenplannen betreffende het vervoer van splijtstof van toepassing zijn (artikel 125). |
| --- | --- |

c)

de gevallen waarin en de wijze waarop de rampenplannen betreffende het vervoer van splijtstof van toepassing zijn (artikel 125).

| — | De Europese Commissie cofinanciert het programma van Doelstelling 1 in de regio Basilicata voor een bedrag van 743 miljoen euro tijdens de periode 2000-2006. In hoofdstuk 2 „La strategia di sviluppo” (de ontwikkelingsstrategie) van het Regionaal Operatief Programma van Basilicata staat dat de duurzame ontwikkeling de hoeksteen van het programma vormt en hierdoor een bijzondere dimensie verleent aan beleidsmaatregelen die direct en in een intersectorale logica betrekking hebben op de kwaliteit van het milieu (instandhouding van de ecosystemen, bescherming van de bodem, waterhuishouding, afvalbeheer), waarin men de kenmerken van het positieve imago van de regio en een onbetwistbare economische waarde erkent. Bij de beschrijving van de zone wordt echter gezegd dat de meeste arbeidsplaatsen te vinden zijn in de verwerkende sector van landbouwproducten (fruit, groenten en veeteelt). |
| --- | --- |

—

De Europese Commissie cofinanciert het programma van Doelstelling 1 in de regio Basilicata voor een bedrag van 743 miljoen euro tijdens de periode 2000-2006. In hoofdstuk 2 „La strategia di sviluppo” (de ontwikkelingsstrategie) van het Regionaal Operatief Programma van Basilicata staat dat de duurzame ontwikkeling de hoeksteen van het programma vormt en hierdoor een bijzondere dimensie verleent aan beleidsmaatregelen die direct en in een intersectorale logica betrekking hebben op de kwaliteit van het milieu (instandhouding van de ecosystemen, bescherming van de bodem, waterhuishouding, afvalbeheer), waarin men de kenmerken van het positieve imago van de regio en een onbetwistbare economische waarde erkent. Bij de beschrijving van de zone wordt echter gezegd dat de meeste arbeidsplaatsen te vinden zijn in de verwerkende sector van landbouwproducten (fruit, groenten en veeteelt).

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Welke initiatieven is de Commissie van plan te nemen ten aanzien van de Italiaanse staat, omdat de regering onaangekondigd en unilateraal het besluit in kwestie heeft genomen en nog steeds geen werk heeft gemaakt van de uitvoeringsbesluiten inzake Richtlijn 89/618/Euratom? |
| --- | --- |

—

Welke initiatieven is de Commissie van plan te nemen ten aanzien van de Italiaanse staat, omdat de regering onaangekondigd en unilateraal het besluit in kwestie heeft genomen en nog steeds geen werk heeft gemaakt van de uitvoeringsbesluiten inzake Richtlijn 89/618/Euratom?

| — | Wat is de Commissie van plan te doen als zou blijken dat het initiatief van de Italiaanse regering om alle kernafval in Basilicata bijeen te brengen indruist tegen de typische eigenschappen van de regio, zoals beschreven in de basisdocumenten voor financiering en de door de Europese Unie gefinancierde ontwikkelingsrichtsnoeren? |
| --- | --- |

—

Wat is de Commissie van plan te doen als zou blijken dat het initiatief van de Italiaanse regering om alle kernafval in Basilicata bijeen te brengen indruist tegen de typische eigenschappen van de regio, zoals beschreven in de basisdocumenten voor financiering en de door de Europese Unie gefinancierde ontwikkelingsrichtsnoeren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 december 2003)

Wat het voorstel voor de bouw van een opslagplaats voor radioactief afval in de gemeente Scanzano Jonico in Italië betreft, zij erop gewezen dat overeenkomstig de Europese wetgeving bepaalde stappen moeten worden ondernomen alvorens toestemming voor de ontwikkeling kan worden gegeven.

Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende het milieueffect van bepaalde openbare en particuliere projecten (2), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (3), vereist dat een beoordeling wordt gemaakt van onder andere het milieueffect van installaties voor de verwijdering of langetermijnopslag van radioactief afval of bestraalde kernsplijtstof.

Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde plannen en programma's (4) vereist dat een beoordeling wordt gemaakt van onder andere elk regeringsplan of -programma voor de verwijdering van radioactief afval. De lidstaten hebben echter tot 21 juli 2004 de tijd om deze richtlijn om te zetten in nationale wetgeving.

Voor beide beoordelingen moet informatie worden verschaft aan het publiek „binnen een redelijke termijn opdat het betrokken publiek de gelegenheid krijgt zijn mening kenbaar te maken” voordat toestemming wordt gegeven. In de toestemmingsprocedure moet rekening worden gehouden met de resultaten van het overleg met de betrokken partijen. Ook de effecten op „mensen, flora en fauna”, „bodem, water, lucht, klimaat en landschap” en „materiële hulpbronnen en cultuurerfgoed” moeten, samen met de interacties tussen deze factoren, deel uitmaken van de beoordeling. Alternatieven en beperkende maatregelen moeten eveneens in ogenschouw worden genomen. Ook stralingseffecten moeten deel uitmaken van de te beoordelen effecten.

Als toestemming voor de ontwikkeling wordt gegeven, worden de specifieke maatregelen uit hoofde van het Euratom-Verdrag en de secundaire wetgeving van toepassing. Alle praktijken waarbij radioactief materiaal betrokken is, zijn onderworpen aan Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de volksgezondheid en de gezondheid van werknemers tegen aan ioniserende straling verbonden gevaren (5). Bovendien gelden er aanmeldingsvoorschriften uit hoofde van artikel 37 van het Euratom-Verdrag als radioactief afval wordt verwijderd.

---

(1)  PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997.

(4)  PB L 197 van 21.7.2001.

(5)  PB L 159 van 29.6.1996.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/572 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/572

---

(2004/C 78 E/0606)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3520/03

van Rijk van Dam (EDD) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Speciaal Verslag van de Europese Rekenkamer nr. 4/2003 over Plattelandsontwikkeling: Steun aan Probleemgebieden

In haar reactie op paragraaf 78 van het Speciaal Verslag stelt de Europese Commissie dat zij een integrale analyse voor het eind van het jaar 2003 zal uitvoeren over het effect van de regeling voor steun aan Probleemgebieden (1).

| 1. | Heeft de Commissie inmiddels een integrale evaluatie uitgevoerd naar het effect van de steun aan probleemgebieden die in de afgelopen decennia is uitgekeerd? Zo ja, wanneer wordt dit evaluatierapport aan het Europees Parlement toegezonden? Zo nee, waarom laat deze evaluatie nog steeds op zich wachten? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie inmiddels een integrale evaluatie uitgevoerd naar het effect van de steun aan probleemgebieden die in de afgelopen decennia is uitgekeerd? Zo ja, wanneer wordt dit evaluatierapport aan het Europees Parlement toegezonden? Zo nee, waarom laat deze evaluatie nog steeds op zich wachten?

| 2. | Heeft of zal de Commissie bij haar evaluatiewerkzaamheden gebruik (kunnen) maken van de informatie en evaluaties die de lidstaten, nationale of regionale rekenkamers, hebben aangeleverd over steun aan probleemgebieden? Is de Commissie bereid een overzicht te geven van de ontvangen rapportages? |
| --- | --- |

2.

Heeft of zal de Commissie bij haar evaluatiewerkzaamheden gebruik (kunnen) maken van de informatie en evaluaties die de lidstaten, nationale of regionale rekenkamers, hebben aangeleverd over steun aan probleemgebieden? Is de Commissie bereid een overzicht te geven van de ontvangen rapportages?

| 3. | Welke garantie heeft de Commissie dat de evaluaties en informatie die de lidstaten aanleveren allesomvattend en betrouwbaar zijn? Zijn de gegevens ook geschikt voor onderlinge vergelijking tussen lidstaten? |
| --- | --- |

3.

Welke garantie heeft de Commissie dat de evaluaties en informatie die de lidstaten aanleveren allesomvattend en betrouwbaar zijn? Zijn de gegevens ook geschikt voor onderlinge vergelijking tussen lidstaten?

| 4. | De verwachting is dat „cross-compliance”-vereisten een belangrijke rol zullen gaan spelen in het gemeenschappelijk landbouwbeleid. De manier waarop deze vereisten — bijvoorbeeld „goede landbouw-praktijken” — in de regeling voor steun aan probleemgebieden zijn geïncorporeerd is zeer ontoereikend. Vooral omdat de gehanteerde begrippen en normen vaag en ambigu zijn. Op welke wijze en op welke termijn denkt de Commissie deze discrepantie te zullen oplossen? |
| --- | --- |

4.

De verwachting is dat „cross-compliance”-vereisten een belangrijke rol zullen gaan spelen in het gemeenschappelijk landbouwbeleid. De manier waarop deze vereisten — bijvoorbeeld „goede landbouw-praktijken” — in de regeling voor steun aan probleemgebieden zijn geïncorporeerd is zeer ontoereikend. Vooral omdat de gehanteerde begrippen en normen vaag en ambigu zijn. Op welke wijze en op welke termijn denkt de Commissie deze discrepantie te zullen oplossen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 januari 2004)

| 1.en2. | Met betrekking tot de huidige programmeringsperiode voor plattelandsontwikkeling zouden de lidstaten vóór eind 2003 een tussentijdse evaluatie moeten overleggen, van wat werd gerealiseerd voor de quasi-totaliteit van de programma's en waarin ook de maatregel „probleemgebieden” onder de loep wordt genomen. In 2004 zal een samenvatting van de situatie op communautair niveau ter beschikking komen. Uit de bijwerking van de tussentijdse evaluatie, de evaluatie achteraf en een specifiek op de probleemgebieden gerichte evaluatie zal eveneens informatie in dit verband naar voren komen.
  De evaluatie waarover de Commissie momenteel beschikt, heeft betrekking op de vorige programmeringsperiode 1994-1999. In deze communautaire evaluatie is nagegaan of de in de betrokken verordeningen vastgestelde beleidsdoelstellingen bereikt zijn; ter staving en illustratie is gebruik gemaakt van gegevens uit de nationale verslagen over de evaluatie achteraf.
  In het slotverslag over de evaluatie van de maatregelen van Verordening (EG) nr. 950/97 (2) ter verbetering van de landbouwstructuur is ook de compensatie aan de orde:






  — | men is er duidelijk in geslaagd om met de steunregeling voor probleemgebieden de weerslag van de natuurlijke belemmeringen op de productiekosten te compenseren; |
| --- | --- | --- |

1.en2.

Met betrekking tot de huidige programmeringsperiode voor plattelandsontwikkeling zouden de lidstaten vóór eind 2003 een tussentijdse evaluatie moeten overleggen, van wat werd gerealiseerd voor de quasi-totaliteit van de programma's en waarin ook de maatregel „probleemgebieden” onder de loep wordt genomen. In 2004 zal een samenvatting van de situatie op communautair niveau ter beschikking komen. Uit de bijwerking van de tussentijdse evaluatie, de evaluatie achteraf en een specifiek op de probleemgebieden gerichte evaluatie zal eveneens informatie in dit verband naar voren komen.

De evaluatie waarover de Commissie momenteel beschikt, heeft betrekking op de vorige programmeringsperiode 1994-1999. In deze communautaire evaluatie is nagegaan of de in de betrokken verordeningen vastgestelde beleidsdoelstellingen bereikt zijn; ter staving en illustratie is gebruik gemaakt van gegevens uit de nationale verslagen over de evaluatie achteraf.

In het slotverslag over de evaluatie van de maatregelen van Verordening (EG) nr. 950/97 (2) ter verbetering van de landbouwstructuur is ook de compensatie aan de orde:

—

men is er duidelijk in geslaagd om met de steunregeling voor probleemgebieden de weerslag van de natuurlijke belemmeringen op de productiekosten te compenseren;

| — | het is evenwel mogelijk dat onder meer het ontbreken van een uniforme definitie van de steun aan probleemgebieden geleid heeft tot ondercompensatie in sommige probleemgebieden en overcompensatie in andere gebieden die in vergelijking met niet-probleemgebieden in de betrokken lidstaat, met kleine, of zelfs minieme handicaps af te rekenen hebben. |
| --- | --- |

—

het is evenwel mogelijk dat onder meer het ontbreken van een uniforme definitie van de steun aan probleemgebieden geleid heeft tot ondercompensatie in sommige probleemgebieden en overcompensatie in andere gebieden die in vergelijking met niet-probleemgebieden in de betrokken lidstaat, met kleine, of zelfs minieme handicaps af te rekenen hebben.

| 3. | Met het oog op gedegen nationale evaluaties moeten de gemeenschappelijke regels voor het verrichten van evaluaties worden gevolgd (de artikelen 54 tot en met 57 van Verordening (EG) nr. 445/2002 (3)). Op basis van die regels moeten onder meer gemeenschappelijke evaluatievragen worden opgesteld en moet voor de verslagen een gemeenschappelijke structuur worden gehanteerd. |
| --- | --- |

3.

Met het oog op gedegen nationale evaluaties moeten de gemeenschappelijke regels voor het verrichten van evaluaties worden gevolgd (de artikelen 54 tot en met 57 van Verordening (EG) nr. 445/2002 (3)). Op basis van die regels moeten onder meer gemeenschappelijke evaluatievragen worden opgesteld en moet voor de verslagen een gemeenschappelijke structuur worden gehanteerd.

| 4. | Overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 (4) moeten de lidstaten tegen 1 januari 2005 op nationaal of regionaal niveau minimumeisen inzake een goede landbouw- en milieuconditie vaststellen op basis van het in bijlage IV bij die verordening vastgestelde kader; de specifieke kenmerken van de betrokken gebieden, zoals bodem- en klimaatgesteldheid, moeten hierbij in acht worden genomen. Die regels zullen bevorderlijk zijn voor de toepassing van de in artikel 29 van Verordening (EG) nr. 445/2002 vastgestelde goede landbouwpraktijken, op basis waarvan ten minste de dwingende algemene milieu-eisen moeten worden nageleefd. |
| --- | --- |

4.

Overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 (4) moeten de lidstaten tegen 1 januari 2005 op nationaal of regionaal niveau minimumeisen inzake een goede landbouw- en milieuconditie vaststellen op basis van het in bijlage IV bij die verordening vastgestelde kader; de specifieke kenmerken van de betrokken gebieden, zoals bodem- en klimaatgesteldheid, moeten hierbij in acht worden genomen. Die regels zullen bevorderlijk zijn voor de toepassing van de in artikel 29 van Verordening (EG) nr. 445/2002 vastgestelde goede landbouwpraktijken, op basis waarvan ten minste de dwingende algemene milieu-eisen moeten worden nageleefd.

---

(1)  PB C 151 van 27.6.2003, blz. 23.

(2)  Verordening (EG) nr. 950/97 van de Raad van 20 mei 1997 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur, PB L 142 van 2.6.1997.

(3)  Verordening (EG) nr. 445/2002 van de Commissie van 26 februari 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), PB L 74 van 15.3.2002.

(4)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, PB L 270 van 21.10.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/573 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/573

---

(2004/C 78 E/0607)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3522/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(19 november 2003)

Betreft:   Specifieke importtarieven Volksrepubliek China voor fotografische producten

In maart van dit jaar heb ik een schriftelijke vraag aan de Commissie gesteld over de importtarieven die de Volksrepubliek China toepast op fotografische producten (E-1289/03 (1)).

In haar antwoord op deze vragen geeft de Commissie onder meer aan dat de toepassing van specifieke rechten bij fotografische rechten in China in een aantal gevallen heeft geleid tot hogere rechten dan de geconsolideerde ad valorem-rechten. Naar aanleiding van deze uitkomst heeft de Commissie dit probleem zowel bilateraal neergelegd bij de Chinese autoriteiten, als in het kader van het WTO-mechanisme voor de evaluatie van het overgangsproces. De Chinese autoriteiten hebben in verband hiermee verklaard het verzoek van de Commissie aan een grondig onderzoek te zullen onderwerpen.

| 1. | Heeft de Europese Commissie reeds de resultaten ontvangen van de Chinese autoriteiten? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Europese Commissie reeds de resultaten ontvangen van de Chinese autoriteiten?

| 2. | Zo nee, welke nadere stappen heeft de Europese Commissie in verband hiermee gedurende het afgelopen half jaar ondernomen ter verkrijging van de betreffende resultaten? |
| --- | --- |

2.

Zo nee, welke nadere stappen heeft de Europese Commissie in verband hiermee gedurende het afgelopen half jaar ondernomen ter verkrijging van de betreffende resultaten?

| 3. | Welke actie onderneemt de Europese Commissie om de toepassing van de juiste tarieven op zo kort mogelijke termijn af te dwingen? |
| --- | --- |

3.

Welke actie onderneemt de Europese Commissie om de toepassing van de juiste tarieven op zo kort mogelijke termijn af te dwingen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(16 december 2003)

De Europese industrie had in 2002 contact opgenomen met de Commissie over deze kwestie hetgeen voor de Commissie aanleiding was de stappen te ondernemen waarnaar wordt verwezen in het antwoord van het geachte parlementslid. Sedert januari 2003 en de vaststelling van nieuwe douanerechten door China heeft de Europese industrie echter niet opnieuw contact opgenomen met de Commissie.

In het kader van de identificatie van de handelsprioriteiten van de Unie ten aanzien van China die zich met name richt op de tenuitvoerlegging door China van zijn verbintenissen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft geen van de lidstaten die werden geraadpleegd, naar deze kwestie verwezen.

Gezien het voorgaande en omdat Europese ondernemingen in China met zoveel prioritaire handelsproblemen worden geconfronteerd heeft de Commissie niet meer de nadruk willen leggen op dit punt.

De Commissie zou het geachte parlementslid erkentelijk zijn indien zij eventuele nieuwe elementen naar voren kan brengen die de Commissie in staat zouden stellen deze kwestie opnieuw aan de orde te stellen bij de Chinese autoriteiten.

De Commissie is overigens op de hoogte van het feit dat deze kwestie daarentegen prioritair schijnt te zijn voor Japan; de Japanse bedrijfstak schijnt zwaarder te zijn getroffen door de specifieke invoertarieven van China dan zijn Europese tegenhanger.

---

(1)  Zie blz. 27.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/574 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/574

---

(2004/C 78 E/0608)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3523/03

van Struan Stevenson (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Voorgestelde nieuwe regelingen voor vervoer van levende dieren

| 1. | Hebben de commissieambtenaren die verantwoordelijk zijn voor het opstellen van de nieuwe voorstellen voor regelingen voor het vervoer van levende dieren, een opleiding genoten in veeteelt, dierverzorging of veeartsenijkunde? |
| --- | --- |

1.

Hebben de commissieambtenaren die verantwoordelijk zijn voor het opstellen van de nieuwe voorstellen voor regelingen voor het vervoer van levende dieren, een opleiding genoten in veeteelt, dierverzorging of veeartsenijkunde?

| 2. | Vindt de Commissie ook niet dat het verminderen van de maximale reistijd voor levende dieren van 14 naar 9 uur met een verplichte rusttijd van 12 uur de reistijd in feite aanzienlijk verlengt en daarmee de stress voor de reizende dieren alleen maar vergroot? Op welke wetenschappelijke gegevens zijn deze aanbevelingen gebaseerd? |
| --- | --- |

2.

Vindt de Commissie ook niet dat het verminderen van de maximale reistijd voor levende dieren van 14 naar 9 uur met een verplichte rusttijd van 12 uur de reistijd in feite aanzienlijk verlengt en daarmee de stress voor de reizende dieren alleen maar vergroot? Op welke wetenschappelijke gegevens zijn deze aanbevelingen gebaseerd?

| 3. | Heeft de Commissie een kosten/batenanalyse laten uitvoeren om uit te rekenen hoeveel deze nieuwe regelingen per dier extra zullen kosten en of de boeren hiervoor moeten opdraaien? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie een kosten/batenanalyse laten uitvoeren om uit te rekenen hoeveel deze nieuwe regelingen per dier extra zullen kosten en of de boeren hiervoor moeten opdraaien?

| 4. | Heeft de Commissie onderzoek gedaan naar de waarschijnlijke gevolgen voor de werkgelegenheid van transporteurs die misschien wel het bijltje erbij neergooien om niet te hoeven voldoen aan de nieuwe voorschriften? |
| --- | --- |

4.

Heeft de Commissie onderzoek gedaan naar de waarschijnlijke gevolgen voor de werkgelegenheid van transporteurs die misschien wel het bijltje erbij neergooien om niet te hoeven voldoen aan de nieuwe voorschriften?

| 5. | Wil de Commissie water beschikbaar stellen voor de dieren? |
| --- | --- |

5.

Wil de Commissie water beschikbaar stellen voor de dieren?

| 6. | Als dit water moet komen uit spenen, hoe denkt de Commissie de dieren zover te krijgen dat zij van deze hulpmiddelen gebruik maken? |
| --- | --- |

6.

Als dit water moet komen uit spenen, hoe denkt de Commissie de dieren zover te krijgen dat zij van deze hulpmiddelen gebruik maken?

| 7. | Is de Commissie het ermee eens dat het voortdurend beschikbaar stellen van voedsel en water tijdens het vervoer in strijd is met de eis van volksgezondheid dat alleen schone dieren geslacht mogen worden? |
| --- | --- |

7.

Is de Commissie het ermee eens dat het voortdurend beschikbaar stellen van voedsel en water tijdens het vervoer in strijd is met de eis van volksgezondheid dat alleen schone dieren geslacht mogen worden?

| 8. | Op welke wetenschappelijke gegevens gaat de eis terug dat er voldoende ruimte moet zijn tijdens het vervoer? Vindt de Commissie ook niet dat deze extra ruimtebepalingen kunnen leiden tot ernstige verwondingen bij de dieren en de voertuigen gevaarlijk uit het evenwicht kunnen brengen waardoor de verkeersveiligheid in gevaar wordt gebracht? |
| --- | --- |

8.

Op welke wetenschappelijke gegevens gaat de eis terug dat er voldoende ruimte moet zijn tijdens het vervoer? Vindt de Commissie ook niet dat deze extra ruimtebepalingen kunnen leiden tot ernstige verwondingen bij de dieren en de voertuigen gevaarlijk uit het evenwicht kunnen brengen waardoor de verkeersveiligheid in gevaar wordt gebracht?

| 9. | Kan de Commissie wetenschappelijke bewijzen overleggen die rechtvaardigen dat voor alle 25 lidstaten één uniforme regeling van kracht wordt voor het vervoer van dieren, waarbij geen rekening wordt gehouden met de vraag of deze landen in een gematigde noordelijke klimaatzone liggen dan wel in een hete zuidelijke? |
| --- | --- |

9.

Kan de Commissie wetenschappelijke bewijzen overleggen die rechtvaardigen dat voor alle 25 lidstaten één uniforme regeling van kracht wordt voor het vervoer van dieren, waarbij geen rekening wordt gehouden met de vraag of deze landen in een gematigde noordelijke klimaatzone liggen dan wel in een hete zuidelijke?

| 10. | Kan de Commissie een lijst opstellen van het aantal met succes bekroonde vervolgingen wegens inbreuk op de bestaande regels voor het vervoer van levende dieren in elk van de vijftien lidstaten in het jaar 2002 en opgesplitst per land? |
| --- | --- |

10.

Kan de Commissie een lijst opstellen van het aantal met succes bekroonde vervolgingen wegens inbreuk op de bestaande regels voor het vervoer van levende dieren in elk van de vijftien lidstaten in het jaar 2002 en opgesplitst per land?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(20 januari 2004)

| 1. | De uitwerking van het voorstel van de Commissie (1) over de bescherming van dieren tijdens het vervoer is gecoördineerd door het directoraat-generaal Gezondheid en Consumentenbescherming, dat bevoegd is in zaken die betrekking hebben op dierenwelzijn. Alle deskundigheid van binnen en buiten de Commissie die nodig was bij het opstellen van het voorstel is ingebracht. |
| --- | --- |

1.

De uitwerking van het voorstel van de Commissie (1) over de bescherming van dieren tijdens het vervoer is gecoördineerd door het directoraat-generaal Gezondheid en Consumentenbescherming, dat bevoegd is in zaken die betrekking hebben op dierenwelzijn. Alle deskundigheid van binnen en buiten de Commissie die nodig was bij het opstellen van het voorstel is ingebracht.

| 2. | In het voorstel van de Commissie is rekening gehouden met verschillende elementen, waaronder het advies van het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren (SCAHAW) van maart 2002. Bij de totstandkoming van de maximale reistijden die door wetenschappers zijn aanbevolen, is rekening gehouden met de sociale wetgeving van de Unie voor chauffeurs. De hieruit voortvloeiende reistijden zijn door de Commissie goedgekeurd om de handhaving te vereenvoudigen en de controle te verbeteren zonder dat de op dit moment vereiste reisduur wordt uitgebreid. |
| --- | --- |

2.

In het voorstel van de Commissie is rekening gehouden met verschillende elementen, waaronder het advies van het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren (SCAHAW) van maart 2002. Bij de totstandkoming van de maximale reistijden die door wetenschappers zijn aanbevolen, is rekening gehouden met de sociale wetgeving van de Unie voor chauffeurs. De hieruit voortvloeiende reistijden zijn door de Commissie goedgekeurd om de handhaving te vereenvoudigen en de controle te verbeteren zonder dat de op dit moment vereiste reisduur wordt uitgebreid.

| 3. | De Commissie heeft geraamd dat de regelingen qua kosten minimale gevolgen zullen hebben bij reizen korter dan negen uur, die bijna 90 procent beslaan van alle vervoer van dieren. Bij vervoer over lange afstanden zullen de extra kosten die door het voorstel mogelijk ontstaan naar verwachting deels gecompenseerd worden door directe economische baten in de vorm van een laag sterftecijfer en een betere kwaliteit van het vlees. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft geraamd dat de regelingen qua kosten minimale gevolgen zullen hebben bij reizen korter dan negen uur, die bijna 90 procent beslaan van alle vervoer van dieren. Bij vervoer over lange afstanden zullen de extra kosten die door het voorstel mogelijk ontstaan naar verwachting deels gecompenseerd worden door directe economische baten in de vorm van een laag sterftecijfer en een betere kwaliteit van het vlees.

| 4. | De ervaring leert dat langeafstandstransport vanuit het oogpunt van dierenwelzijn een belangrijke factor vormt waarvoor gepaste normen vastgesteld moeten worden. De Commissie is van mening dat dergelijk transport voorbehouden dient te zijn aan vervoerders die op dit vlak voldoende garanties kunnen bieden. Op grond daarvan is vervoersmaatschappijen om advies gevraagd tijdens de uitwerking van het voorstel. De Commissie heeft steun gekregen van deze organisaties bij de ontplooiing van haar initiatief om strengere voorwaarden vast te stellen voor vervoerders van die categorie. |
| --- | --- |

4.

De ervaring leert dat langeafstandstransport vanuit het oogpunt van dierenwelzijn een belangrijke factor vormt waarvoor gepaste normen vastgesteld moeten worden. De Commissie is van mening dat dergelijk transport voorbehouden dient te zijn aan vervoerders die op dit vlak voldoende garanties kunnen bieden. Op grond daarvan is vervoersmaatschappijen om advies gevraagd tijdens de uitwerking van het voorstel. De Commissie heeft steun gekregen van deze organisaties bij de ontplooiing van haar initiatief om strengere voorwaarden vast te stellen voor vervoerders van die categorie.

| 5. en 6. | Er worden eisen gesteld aan de drinkwatervoorziening bij het langeafstandsvervoer van dieren over de weg, per spoor en over zee (2). Vrachtwagens of containers dienen uitgerust te zijn met automatische drinkwatervoorzieningen en watertanks met een vastgestelde capaciteit. Met behulp daarvan kan de vervoerder zelf op adequate wijze bepalen op welke tijden de dieren gedrenkt moeten worden. Een en ander is ook van toepassing als dieren op een schip worden geladen. Het voorstel (3) omvat de eis dat veeschepen uitgerust moeten zijn met voorzieningen voor de opslag of productie van vers water aangepast aan het soort dieren dat vervoerd wordt. Voor reizen die langer duren dan 24 uur moet gezorgd worden voor voedsel. Als dieren meer dan 24 uur van voedsel verstoken zijn is dat volgens wetenschappers zeer schadelijk voor hun welzijn. |
| --- | --- |

5. en 6.

Er worden eisen gesteld aan de drinkwatervoorziening bij het langeafstandsvervoer van dieren over de weg, per spoor en over zee (2). Vrachtwagens of containers dienen uitgerust te zijn met automatische drinkwatervoorzieningen en watertanks met een vastgestelde capaciteit. Met behulp daarvan kan de vervoerder zelf op adequate wijze bepalen op welke tijden de dieren gedrenkt moeten worden. Een en ander is ook van toepassing als dieren op een schip worden geladen. Het voorstel (3) omvat de eis dat veeschepen uitgerust moeten zijn met voorzieningen voor de opslag of productie van vers water aangepast aan het soort dieren dat vervoerd wordt. Voor reizen die langer duren dan 24 uur moet gezorgd worden voor voedsel. Als dieren meer dan 24 uur van voedsel verstoken zijn is dat volgens wetenschappers zeer schadelijk voor hun welzijn.

| 7. | De voorgestelde bepalingen inzake het vervoer van dieren komen overeen met de meest recente vereisten op het gebied van de volksgezondheid en de voedselveiligheid. |
| --- | --- |

7.

De voorgestelde bepalingen inzake het vervoer van dieren komen overeen met de meest recente vereisten op het gebied van de volksgezondheid en de voedselveiligheid.

| 8. | De hoeveelheid ruimte waarin het voorstel van de Commissie voorziet, is gebaseerd op de aanbeveling van het SCAHAW de beschikbare ruimte aanzienlijk uit te breiden. |
| --- | --- |

8.

De hoeveelheid ruimte waarin het voorstel van de Commissie voorziet, is gebaseerd op de aanbeveling van het SCAHAW de beschikbare ruimte aanzienlijk uit te breiden.

| 9. | Gebleken is dat grote weersveranderingen tijdens langeafstandstransporten (zoals bij een transport van het Verenigd Koninkrijk naar Griekenland in de zomer) schadelijk zijn voor het welzijn van de dieren in de voertuigen. Het SCAHAW heeft in 1999 een advies uitgebracht betreffende normen voor het microklimaat in voertuigen voor dierentransport. De hierin genoemde ventilatie- en temperatuurvereisten voor langeafstandstransporten zijn in het voorstel verwerkt. Het panel voor de gezondheid en het welzijn van dieren van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) onderzoekt momenteel of het advies van 1999 inmiddels actualisering behoeft op basis van nieuwe wetenschappelijke gegevens. |
| --- | --- |

9.

Gebleken is dat grote weersveranderingen tijdens langeafstandstransporten (zoals bij een transport van het Verenigd Koninkrijk naar Griekenland in de zomer) schadelijk zijn voor het welzijn van de dieren in de voertuigen. Het SCAHAW heeft in 1999 een advies uitgebracht betreffende normen voor het microklimaat in voertuigen voor dierentransport. De hierin genoemde ventilatie- en temperatuurvereisten voor langeafstandstransporten zijn in het voorstel verwerkt. Het panel voor de gezondheid en het welzijn van dieren van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) onderzoekt momenteel of het advies van 1999 inmiddels actualisering behoeft op basis van nieuwe wetenschappelijke gegevens.

| 10. | Op grond van artikel 8 van richtlijn 91/628/EEG (4) dienen de lidstaten jaarlijks opgave te doen aan de Commissie van het aantal controles dat zij ten behoeve van de bescherming van dieren tijdens het vervoer hebben verricht. De rapporten dienen informatie te bevatten over overtredingen maar niet over het aantal succesvolle vervolgingen. Er zal een tabel naar de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement worden verzonden met gegevens over overtredingen die door elke lidstaat in 2001 zijn gemeld. De Commissie heeft echter in 2000 de Raad en het Parlement (5) ingelicht over de moeilijkheid deze informatie te interpreteren, aangezien de huidige communautaire wetgeving niet voorziet in een geharmoniseerde methodologie. Het voorstel van de Commissie is erop gericht deze tekortkoming op te heffen. |
| --- | --- |

10.

Op grond van artikel 8 van richtlijn 91/628/EEG (4) dienen de lidstaten jaarlijks opgave te doen aan de Commissie van het aantal controles dat zij ten behoeve van de bescherming van dieren tijdens het vervoer hebben verricht. De rapporten dienen informatie te bevatten over overtredingen maar niet over het aantal succesvolle vervolgingen. Er zal een tabel naar de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement worden verzonden met gegevens over overtredingen die door elke lidstaat in 2001 zijn gemeld. De Commissie heeft echter in 2000 de Raad en het Parlement (5) ingelicht over de moeilijkheid deze informatie te interpreteren, aangezien de huidige communautaire wetgeving niet voorziet in een geharmoniseerde methodologie. Het voorstel van de Commissie is erop gericht deze tekortkoming op te heffen.

---

(1)  COM(2003) 425 def.

(2)  Hoofdstuk VI van bijlage I van het voorstel.

(3)  Hoofdstuk IV van bijlage I van het voorstel.

(4)  Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, PB L 340 van 11.12.1991.

(5)  COM(2000) 809 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/576 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/576

---

(2004/C 78 E/0609)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3527/03

van Rijk van Dam (EDD) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Speciaal Verslag van de Europese Rekenkamer nr. 4/2003 over Plattelandsontwikkeling: Steun aan Probleemgebieden

In paragraaf 77 van haar Speciaal Verslag 4/2003 (1) stelt de Europese Rekenkamer onder meer dat de Commissie een grondige herziening van de bestaande classificaties van alle probleemgebieden zou moeten uitvoeren. In haar reactie stelt de Commissie onder andere dat de evaluatie van de huidige programma's nieuwe informatie zal opleveren voor een herziening.

| 1. | Heeft de Commissie op basis van de door monitoring en evaluatie verkregen nieuwe informatie geconcludeerd dat de bestaande classificaties van probleemgebieden niet langer geldig zijn en dat derhalve in de huidige programma's overcompensatie moet vóórkomen c.q. niet is te vermijden? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie op basis van de door monitoring en evaluatie verkregen nieuwe informatie geconcludeerd dat de bestaande classificaties van probleemgebieden niet langer geldig zijn en dat derhalve in de huidige programma's overcompensatie moet vóórkomen c.q. niet is te vermijden?

| 2. | Indien de Commissie dit kan bevestigen, welke correctieve actie heeft zij inmiddels ondernomen? Indien de Commissie de ongeldigheid van de classificaties ontkent, kan zij daarvoor dan de benodigde informatie aanleveren en kan zij expliciet verklaren dat de huidige classificaties geldig zijn en accuraat kunnen worden toegepast, zodat overcompensatie redelijkerwijs is uitgesloten? |
| --- | --- |

2.

Indien de Commissie dit kan bevestigen, welke correctieve actie heeft zij inmiddels ondernomen? Indien de Commissie de ongeldigheid van de classificaties ontkent, kan zij daarvoor dan de benodigde informatie aanleveren en kan zij expliciet verklaren dat de huidige classificaties geldig zijn en accuraat kunnen worden toegepast, zodat overcompensatie redelijkerwijs is uitgesloten?

| 3. | Heeft de Commissie inmiddels een duidelijke, werkbare definitie beschikbaar voor het fenomeen „overcompensatie”, aangezien dit begrip niet wordt omschreven in Richtlijn 75/268/EEG (2), noch in Verordening nr. 1257/1999 (3), noch in begeleidende regelgeving? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie inmiddels een duidelijke, werkbare definitie beschikbaar voor het fenomeen „overcompensatie”, aangezien dit begrip niet wordt omschreven in Richtlijn 75/268/EEG (2), noch in Verordening nr. 1257/1999 (3), noch in begeleidende regelgeving?

| 4. | Kan de Commissie stellen en met bewijzen staven dat de uitgaven in het kader van deze regeling thans wettig en regelmatig zijn? Kan zij ook informatie aanleveren waaruit blijkt dat de enorme verschillen in compenserende bedragen per ha c.q. per agrarisch bedrijf tussen regio's en lidstaten te rechtvaardigen zijn? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie stellen en met bewijzen staven dat de uitgaven in het kader van deze regeling thans wettig en regelmatig zijn? Kan zij ook informatie aanleveren waaruit blijkt dat de enorme verschillen in compenserende bedragen per ha c.q. per agrarisch bedrijf tussen regio's en lidstaten te rechtvaardigen zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 december 2003)

Met betrekking tot de huidige programmeringsperiode voor plattelandsontwikkeling moeten de lidstaten vóór eind 2003 een tussentijdse evaluatie overleggen waarin ook de maatregel „probleemgebieden” onder de loep wordt genomen. In 2004 zal een samenvatting van de situatie op communautair niveau ter beschikking komen. Uit de bijwerking van de tussentijdse evaluatie en de evaluatie achteraf zal eveneens informatie in dit verband naar voren komen. De evaluatie waarover de Commissie momenteel beschikt, heeft betrekking op de vorige programmeringsperiode 1994-1999.

In het slotverslag over de evaluatie van de maatregelen van Verordening (EG) nr. 950/97 (4) ter verbetering van de landbouwstructuur is ook de compensatie aan de orde:

| — | men is er duidelijk in geslaagd om met de steunregeling voor probleemgebieden de weerslag van de natuurlijke belemmeringen op de productiekosten te compenseren; |
| --- | --- |

—

men is er duidelijk in geslaagd om met de steunregeling voor probleemgebieden de weerslag van de natuurlijke belemmeringen op de productiekosten te compenseren;

| — | het is evenwel mogelijk dat onder meer het ontbreken van een uniforme definitie van de steun aan probleemgebieden geleid heeft tot ondercompensatie in de meeste probleemgebieden en overcompensatie in de gebieden die in vergelijking met niet-probleemgebieden in de betrokken lidstaat, met kleine, of zelfs minieme handicaps af te rekenen hebben. |
| --- | --- |

—

het is evenwel mogelijk dat onder meer het ontbreken van een uniforme definitie van de steun aan probleemgebieden geleid heeft tot ondercompensatie in de meeste probleemgebieden en overcompensatie in de gebieden die in vergelijking met niet-probleemgebieden in de betrokken lidstaat, met kleine, of zelfs minieme handicaps af te rekenen hebben.

De afbakening van de probleemgebieden heeft in de jaren '90 haar beslag gekregen en is sindsdien nauwelijks gewijzigd. Na de invoering van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (5) zorgen de lidstaten zelf voor de afbakening van de gebieden op basis van in die verordening vastgestelde gemeenschappelijke indelingscriteria. De in de toelichting bij Richtlijn 75/268/EEG (6) opgenomen kwantitatieve criteria fungeren nog steeds als richtsnoer voor de huidige indeling. Met het oog op de verordening inzake plattelandsontwikkeling voor de volgende programmeringsperiode zal de maatregel „probleemgebieden” net als de andere maatregelen opnieuw worden bezien op basis van de resultaten van de beschikbare evaluaties.

In artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1257/1999 is bepaald dat de compensatie toereikend moet zijn om de handicap te compenseren (evenredigheidsbeginsel), maar dat niveau niet mag overschrijden (verbod op overcompensatie).

Het is de taak van de lidstaten het compensatiebeginsel toe te passen. De toegekende bedragen per hectare verschillen van lidstaat tot lidstaat, afhankelijk van de productiviteit per hectare; de verschillen in toegekende steun per bedrijf zijn dan weer een weerspiegeling van de structurele verschillen die samenhangen met de bedrijfsomvang.

---

(1)  PB C 151 van 27.6.2003, blz. 1.

(2)  PB L 128 van 19.5.1975, blz. 1.

(3)  PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80.

(4)  Verordening (EG) nr. 950/97 van de Raad van 20 mei 1997 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur, PB L 142 van 2.6.1997.

(5)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

(6)  Richtlijn 75/268/EEG van de Raad van 28 april 1975 betreffende de landbouw in bergstreken en in sommige probleemgebieden, PB L 128 van 19.5.1975.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/578 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/578

---

(2004/C 78 E/0610)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3529/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Verslag van Amnesty International en Oxfam over wapenbeheersing

Heeft de Europese Commissie het verslag van Amnesty International en Oxfam, getiteld „Shattered Lives: The Case for Tough International Arms Control” („Verwoeste levens: Pleidooi voor strenge internationale wapenbeheersing”) gelezen en is zij van plan om op dit verslag te reageren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(6 januari 2004)

De Commissie heeft een exemplaar van het verslag ontvangen en een bevestiging van ontvangst gegeven.

De lidstaten hebben tot nog toe op grond van artikel 296 (ex-artikel 223) van het EG-Verdrag de wapenhandel van het toepassingsgebied van de verdragsregels uitgesloten. Er bestaat dus op dit ogenblik nog geen communautaire wetgeving over de wapenhandel. De wapenhandel wordt thans besproken in het kader van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB), waarbij de Commissie volledig is betrokken.

De Commissie is actief in de ruimere werkzaamheden van de Unie tegen de verspreiding van handvuurwapens. Het rapport verwijst naar een aantal initiatieven en projecten van de Unie. De Unie erkent de noodzaak van permanente maatregelen en heeft substantiële middelen opzijgezet voor het verstrekken van financiële en technische bijstand voor programma's die door de Commissie wereldwijd worden uitgevoerd. Voorts heeft het Europees Ontwikkelingsfonds in mei 2003 in Tanzania een project van 2 miljoen euro betreffende handvuurwapens gefinancierd. Soortgelijke projecten in de landen van Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan kunnen op verzoek van de begunstigde landen worden ondersteund.

In deze context zal de Commissie de in het verslag voorgestelde maatregelen zorgvuldig onderzoeken.

De Commissie heeft de auteurs verzekerd van haar blijvende steun voor hun doelstelling van een veiliger toekomst voor iedereen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/578 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/578

---

(2004/C 78 E/0611)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3536/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Problemen met de erkenning van diploma's en beroepsbekwaamheid in Frankrijk

In Frankrijk wonen tal van mensen met een universitair diploma sociale diensten, afkomstig uit EU-lidstaten als Portugal, Spanje en Duitsland, die er hun beroep wensen uit te oefenen. De Franse overheid weigert echter rechtstreeks de gelijkwaardigheid van hun diploma te erkennen.

Frankrijk eist dat zij een onbetaalde stage van zes maanden doorlopen en dat zij zich inschrijven aan een onderwijsinstelling, waarvan zij ook nog de kosten moeten betalen. Uiteindelijk verleent het Ministerie van Sociale Zaken hun pas toestemming om hun beroep in Frankrijk uit te oefenen indien zij een gunstige beoordeling krijgen.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om ervoor te zorgen dat het vrij verkeer van werknemers in de Europese Unie werkelijkheid wordt en dat het probleem van de equivalentie van diploma's en beroepsbekwaamheid voor eens en altijd wordt opgelost?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 januari 2004)

De richtlijnen 89/48/EEG (1) en 92/51/EEG (2) zijn er niet op gericht de opleidingen en de voorwaarden voor het uitoefenen van de beroepen waarop zij van toepassing zijn gelijk te schakelen. Krachtens de artikelen 149 en 150 van het EG-Verdrag, behoudt elke lidstaat de vrijheid om een bepaald beroep al of niet aan regels te binden en om het niveau en de inhoud te bepalen van de opleiding die is vereist om dat beroep op zijn grondgebied te mogen uitoefenen. Het instellen van een systeem van automatische erkenning van diploma's valt dus buiten de toepassingssfeer van deze richtlijnen.

Volgens deze richtlijnen heeft de ontvangende lidstaat het recht om van de migrant te eisen een proeve van bekwaamheid af te leggen of een aanpassingsstage te volgen gedurende maximaal drie jaar, indien de opleiding die deze migrant heeft genoten gericht is op vakgebieden die wezenlijk verschillen van die welke bestreken worden door het diploma dat op het grondgebied van deze lidstaat vereist is. De ontvangende lidstaat dient de aanvrager echter wel de keuze te laten tussen de aanpassingsstage en de proeve van bekwaamheid. In de richtlijnen wordt bepaald dat de stage beoordeeld wordt en dat de nadere regels voor de stage, de beoordeling ervan, alsmede de status van de migrant-stagiair worden vastgesteld door de bevoegde instanties van de ontvangende lidstaat, in overeenstemming met het gemeenschapsrecht.

De Commissie is niet op de hoogte van problemen met betrekking tot de erkenning van de diploma's van maatschappelijk werkers in Frankrijk. Zij nodigt de geachte afgevaardigde uit haar de klachten die hij daarover heeft ontvangen te doen toekomen, zodat zij deze kan bestuderen en er de geëigende gevolgen aan kan geven.

---

(1)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989.

(2)  Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG, PB L 209 van 24.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/579 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/579

---

(2004/C 78 E/0612)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3542/03

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Genetisch gemodificeerde organismen (GGO's)

In het Commissiedocument (1)„Informatieve nota inzake de verwachte beslissingen over GGO's en genetisch gemodificeerd voedsel, diervoeder en zaaizaad” (Brussel, 13 oktober 2003), wordt op pagina 5, paragraaf 4, het volgende vermeld: „23 genetisch gemodificeerde maisrassen zijn geregistreerd in nationale lijsten (Franse, Nederlandse en Spaanse) in afwachting van opname in de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen (Richtlijn 2002/53/EC)”.

Kan de Commissie daarom het volgende meedelen:

| 1. | de naam van elk van deze rassen en uit welke soort genetisch gemodificeerde gewassen zij voortgekomen zijn? |
| --- | --- |

1.

de naam van elk van deze rassen en uit welke soort genetisch gemodificeerde gewassen zij voortgekomen zijn?

| 2. | de nationale zaaigoedlijsten waarop elk van deze rassen momenteel vermeld staan? |
| --- | --- |

2.

de nationale zaaigoedlijsten waarop elk van deze rassen momenteel vermeld staan?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(20 januari 2004)

Een tabel met de gevraagde informatie betreffende de 23 genetisch gemodificeerde (GG) maïsrassen geregistreerd in nationale lijsten in afwachting van opname in de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen, zoals genoemd in het Commissiedocument (1), wordt direct verzonden naar de geachte afgevaardigde en naar het secretariaat van het Parlement.

---

(1)  SEC(2003) 1131.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/580 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/580

---

(2004/C 78 E/0613)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3543/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   vrij verkeer voor Bulgaren

Kan de Commissie haar beleid inzake vrij verkeer voor Bulgaarse burgers en voor Bulgaren met een vluchtelingenstatus in de Europese Unie toelichten?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(14 januari 2004)

Zoals het geachte parlementslid weet, blijft Bulgarije een kandidaat-lidstaat tot de toetreding van het land tot de Europese Unie, die gepland is voor 2007. Tot 2007 — in de veronderstelling dat de toetreding in dat jaar plaatsvindt — zullen Bulgaarse onderdanen worden beschouwd als onderdanen van derde landen. Bulgaarse onderdanen kunnen de Unie binnenkomen en vrij reizen in de Schengen-ruimte voor een periode van ten hoogste drie maanden.

Wat betreft het verkeer van Bulgaarse werknemers, zijn aanvragen voor verblijfs- en werkvergunningen in elke lidstaat onderworpen aan voorwaarden en voorschriften. In de Europaovereenkomst is evenwel een bepaling opgenomen op grond waarvan de bestaande faciliteiten voor toegang tot werk voor Bulgaarse werknemers, die lidstaten op basis van bilaterale overeenkomsten hadden toegestaan, behouden moeten blijven en indien mogelijk moeten worden verbeterd. Wat betreft de vestiging van Bulgaarse ondernemingen en onderdanen op het grondgebied van een lidstaat, hebben de Bulgaarse onderdanen op grond van de Europaovereenkomst recht op een even gunstige behandeling als de nationale onderdanen van de lidstaat. De werkingssfeer van deze bepaling is verduidelijkt door jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.

Zoals het geachte parlementslid wellicht bekend is, heeft de Raad op 25 november 2003 de richtlijn betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (1) aangenomen. Overeenkomstig hoofdstuk III van deze richtlijn, kunnen onderdanen van derde landen (inclusief Bulgaarse burgers) die gedurende vijf jaar of langer legaal in een lidstaat hebben verbleven, onder bepaalde voorwaarden aanspraak maken op een permanente status op grond waarvan zij het recht hebben in andere lidstaten te verblijven en te werken. Uiterlijk in november 2005 moeten de lidstaten deze richtlijn in nationale wetgeving hebben omgezet.

Deze richtlijn is evenwel niet van toepassing op onderdanen van derde landen die vluchtelingen zijn. De rechten van vluchtelingen zijn vastgelegd in het Verdrag van Genève van 1951 betreffende de status van vluchtelingen, dat door alle lidstaten is ondertekend. Op dit ogenblik bestaat er geen communautaire wetgeving betreffende het vrij verkeer van vluchtelingen in de Unie.

---

(1)  Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 (PB L 16 van 23.1.2004, blz. 44).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/580 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/580

---

(2004/C 78 E/0614)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3544/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Eurobarometer-enquête naar de bedreigingen van de vrede

De Commissie geeft regelmatig opdracht tot het uivoeren van opiniepeilingen, die Eurobarometers genoemd worden. De meest recente opiniepeiling, waarin de Europese burgers gevraagd werd welke landen volgens hen de grootste bedreiging van de vrede in de wereld vormen, heeft gezien de resultaten ervan op grote schaal verontwaardiging gewekt.

Het eindresultaat, volgens welk 60 % van de Europese bevolking Israël aanwijst als eerste op de lijst van de meest gevaarlijke landen, heeft verontwaardiging gewekt bij de joodse wereldgemeenschap, verbijstering bij de publieke opinie en onthutsing bij Commissievoorzitter Romano Prodi, die verklaard heeft „geschokt en verbaasd” te zijn over dat wat men heeft willen interpreteren als nieuwe antisemitische tendensen in Europa. Deze verklaringen zijn echter niet gevolgd door een nadere uitwerking van de gegevens, zelfkritiek of onderzoek naar de redenen waarom Europa Israël als de grootste vijand van de vrede beschouwt.

Gezien deze resultaten lijkt het dus geoorloofd te twijfelen aan de politieke wenselijkheid van een deze opiniepeiling en de technische kwaliteit ervan, aangezien Prodi zelf kritiek heeft geleverd op de opzet van de opiniepeiling en op het feit dat de ondervraagden slechts een keuze konden maken uit een beperkt en onvolledig aantal landen. Bovendien rijzen vele twijfels over de doeltreffendheid en het nut in het algemeen van Eurobarometer, wanneer men bedenkt dat een opiniepeiling die een doel op zich vormt en resultaten oplevert die niet bruikbaar zijn, zelfs niet om een debat op gang te brengen of om de kwestie nader te bestuderen, niets anders is dan een verkwisting van overheidsgeld.

Kan de Commissie, gezien het bovenstaande, mededelen:

| 1. | met welk doel opdracht is gegeven tot genoemde opiniepeiling? |
| --- | --- |

1.

met welk doel opdracht is gegeven tot genoemde opiniepeiling?

| 2. | of zij een constructief gevolg denkt te geven aan de uit dit onderzoek naar voren gekomen gegevens met het doel de redenen van de bevreesdheid te onderzoeken en eventuele tendensen tegen te gaan die, indien zij extreem worden, tot antisemitisme kunnen leiden? |
| --- | --- |

2.

of zij een constructief gevolg denkt te geven aan de uit dit onderzoek naar voren gekomen gegevens met het doel de redenen van de bevreesdheid te onderzoeken en eventuele tendensen tegen te gaan die, indien zij extreem worden, tot antisemitisme kunnen leiden?

| 3. | hoeveel de opdracht tot het uitvoeren van deze opiniepeiling, en in het algemeen de Eurobarometeropiniepeilingen, de Europese Unie heeft gekost? |
| --- | --- |

3.

hoeveel de opdracht tot het uitvoeren van deze opiniepeiling, en in het algemeen de Eurobarometeropiniepeilingen, de Europese Unie heeft gekost?

| 4. | of het waar is, zoals voorzitter Prodi heeft beweerd, dat er technische fouten zijn gemaakt bij de opstelling van de vragenlijst en hoe dat heeft kunnen gebeuren zonder dat de Commissie hiervan op de hoogte is gesteld of toezicht heeft uitgeoefend op het project? |
| --- | --- |

4.

of het waar is, zoals voorzitter Prodi heeft beweerd, dat er technische fouten zijn gemaakt bij de opstelling van de vragenlijst en hoe dat heeft kunnen gebeuren zonder dat de Commissie hiervan op de hoogte is gesteld of toezicht heeft uitgeoefend op het project?

| 5. | hoe het mogelijk is dat de Commissievoorzitter verbaasd is over en niet bekend met de resultaten van een opiniepeiling waartoe de Commissie zelf opdracht heeft gegeven? |
| --- | --- |

5.

hoe het mogelijk is dat de Commissievoorzitter verbaasd is over en niet bekend met de resultaten van een opiniepeiling waartoe de Commissie zelf opdracht heeft gegeven?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(13 januari 2004)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag P-3334/03 van mevrouw Muscardini (1).

De Commissie kan hier nog aan toevoegen dat zij opdracht heeft gegeven voor dit onderzoek en dat de opiniepeiling gezamenlijk is opgesteld door het Directoraat-generaal Pers en communicatie en door onze contractpartij, TNS Sofres. De Commissie is zich bewust van de beperkingen van de vraag met betrekking tot de landen die de wereldvrede bedreigen. Zij meent niettemin dat de resultaten verontrustende vooroordelen aan het licht hebben gebracht.

---

(1)  Zie blz. 263.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/581 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/581

---

(2004/C 78 E/0615)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3546/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Gebruik van het intelligente snelheidsadaptatiesysteem in het verkeer

Jaarlijks vallen er in het Europese wegverkeer 40 000 doden en 1 700 000 gewonden. Om de Europese wegen verkeersveiliger te maken, stelt de Europese Commissie voor om meer gebruik te maken van informatie- en communicatietechnologieën. De innovatie van de sterk groeiende technische mogelijkheden is echter nog steeds sterk gericht op de bestuurders en passagiers van auto's.

Het intelligente snelheidsadaptatiesyteem (ISA) behoort niet tot de voorstellen van de Europese Commissie. Het ISA-systeem verhindert dat bestuurders van wagens sneller rijden dan de voorgeschreven maximumsnelheid. Volgens een studie van de Europese Raad voor de verkeersveiligheid (European Transport Safety Council) garandeert deze techniek naast een betere bescherming van de inzittenden ook een betere bescherming voor de zwakke weggebruikers, namelijk voetgangers en fietsers.

Heeft de Europese Commissie plannen om het ISA-systeem op Europees niveau te promoten en te ondersteunen? Indien dit niet zo is, welke maatregelen neemt de Europese Commissie om de veiligheid van zwakke weggebruikers te verbeteren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 januari 2004)

In haar Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid (1), geeft de Commissie haar voornemen te kennen om de nationale experimenten met betrekking tot intelligente snelheidsaanpassingssystemen (ISA) in aanmerking te nemen en te beoordelen of deze voor de publieke opinie aanvaardbaar zijn. In deze context kan de ontwikkeling van intelligente snelheidsaanpassingssystemen op de steun van de Commissie rekenen, met name via de lopende projecten Prosper en SpeedAlert. Deze projecten beogen de doeltreffendheid van de intelligente snelheidsaanpassingssystemen, de werkingskosten ervan, de industriële implicaties voor de productie van de ondersteunende infrastructuur, de verschillende strategieën voor het in de handel brengen en de aanvaardbaarheid ervan te beoordelen.

Wat de zwakke weggebruikers betreft, wordt hun bescherming door de meeste in het Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid aangekondigde acties aanzienlijk verhoogd. Sommige acties zijn rechtstreeks op hun bescherming gericht, zoals de steun voor opleiding in verkeersveiligheid vanaf de schoolleeftijd, het aanmoedigen van het gebruik van de valhelm voor gebruikers van tweewielige motorvoertuigen, het streven naar een verbetering van de voertuigen om de gevolgen van ongevallen met voetgangers en fietsers terug te dringen, de verbetering van de veiligheid voor motorrijwielen en de gebruikers ervan.

Inzake het gebruik van informatie- en communicatietechnologieën voor de bescherming van de zwakke weggebruikers worden een aantal maatregelen bestudeerd, waarvan sommige ook deel uitmaken van Europese onderzoeksprojecten. De oplossingen die kunnen bijdragen tot het voorkomen van aanrijdingen van voetgangers en fietsers blijven momenteel echter langetermijnoplossingen.

De Commissie verleent dus haar steun aan onderzoeksprojecten met betrekking tot intelligente snelheidsaanpassingssystemen, zonder daarbij andere maatregelen ter bescherming van de zwakke weggebruikers uit het oog te verliezen.

---

(1)  Mededeling van de Commissie — Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid — Terugdringing van het aantal verkeersslachtoffers in de Europese Unie met de helft in de periode tot 2010: een gedeelde verantwoordelijkheid, COM(2003)311 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/582 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/582

---

(2004/C 78 E/0616)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3547/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Voortdurende en straffeloze olievervuiling voor de Portugese kusten

Het hele jaar door worden de Portugese kusten — zowel op het continent als op de Azoren — regelmatig geconfronteerd met het troosteloze scenario van vervuiling door aangespoelde olie afkomstig van olietankers die op hun tocht door de Exclusieve Economische Zone van Portugal hun tanks spoelen.

De krant „Diário de Naticias” van 19 november citeert de Portugese kustwachtautoriteiten volgens welke iedere maand 15 schepen hun tanks met resten van olie en afgeleide producten langs de Portugese kusten zouden schoonmaken.

In het zelfde artikel worden een aantal redenen en omstandigheden uiteengezet die verklaren waarom een en ander ongestraft kan blijven:

| 1. | Het is bijna onbegonnen werk om te bewijzen dat de geloosde vloeistof dezelfde is als de inhoud van de tanks van het schip. |
| --- | --- |

1.

Het is bijna onbegonnen werk om te bewijzen dat de geloosde vloeistof dezelfde is als de inhoud van de tanks van het schip.

| 2. | De autoriteiten van de haven waar de schepen aanleggen nadat zij hun tanks hebben gespoeld zijn niet altijd coöperatief bij tests. |
| --- | --- |

2.

De autoriteiten van de haven waar de schepen aanleggen nadat zij hun tanks hebben gespoeld zijn niet altijd coöperatief bij tests.

| 3. | Indien een reder een proces wint, kan dit de Portugese staat tienduizenden euro's kosten. |
| --- | --- |

3.

Indien een reder een proces wint, kan dit de Portugese staat tienduizenden euro's kosten.

Citeren we tot slot de woordvoerder van de staf van de zeemacht: „de zee is vrij en gereguleerd door het internationale zeerecht. Zelfs indien wij eigen wetten zouden uitvaardigen om onze kusten te beschermen, zouden deze toch geen effect sorteren.”„Wij kunnen alleen maatregelen nemen als ze tot doel hebben een ramp te vermijden.”

Gaat de Commissie ermee akkoord dat alle communautaire maatregelen die zijn genomen om dit soort misdrijven te voorkomen volstrekt nutteloos zijn? Wat moet er volgens de Commissie worden gedaan om te vermijden dat deze misdrijven dag na dag ongestraft blijven voortduren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 december 2003)

Elke lidstaat beschikt op dit gebied al over een scala aan min of meer repressieve wetsinstrumenten. De nationale wetgevingen vormen voor een deel een afspiegeling van de bepalingen van de van toepassing zijnde internationale verdragen. Dit geldt met name voor het verdrag van Montego Bay inzake het recht van de zee (1982) en het Marpol-verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (1973-1978).

Naar aanleiding van de ramp met de Prestige in november 2002 hebben de communautaire instellingen een aantal doelstellingen vastgelegd. Een daarvan houdt in dat er een systeem van sancties wordt opgezet, met inbegrip van strafrechtelijke sancties voor milieumisdrijven zoals opzettelijke illegale lozingen (schoonspoelen van de tanks) en, in bepaalde gevallen, onopzettelijke lozingen.

De Commissie heeft op 5 maart 2003 een voorstel ingediend voor een richtlijn van het Parlement en de Raad inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties, inclusief strafrechtelijke sancties, voor milieumisdrijven.

Met dit voorstel streeft de Commissie hoofdzakelijk vier doelstellingen na:

| — | Zij wil in het Gemeenschapsrecht vastleggen wat illegale lozingen van verontreinigende stoffen op zee zijn. Zij neemt daarbij de definities van Marpol letterlijk over. |
| --- | --- |

—

Zij wil in het Gemeenschapsrecht vastleggen wat illegale lozingen van verontreinigende stoffen op zee zijn. Zij neemt daarbij de definities van Marpol letterlijk over.

| — | Zij wil er borg voor staan dat degenen die voor deze illegale lozingen verantwoordelijk zijn, worden vervolgd en dat hun sancties worden opgelegd, met inbegrip van strafrechtelijke sancties, conform de nationale wetgeving, indien van toepassing. |
| --- | --- |

—

Zij wil er borg voor staan dat degenen die voor deze illegale lozingen verantwoordelijk zijn, worden vervolgd en dat hun sancties worden opgelegd, met inbegrip van strafrechtelijke sancties, conform de nationale wetgeving, indien van toepassing.

| — | Zij wil een lijst opstellen van alle partijen die verantwoordelijk moeten kunnen worden gesteld: niet alleen kapiteins en reders, maar ook bevrachters, classificatiebureaus, enzovoort. |
| --- | --- |

—

Zij wil een lijst opstellen van alle partijen die verantwoordelijk moeten kunnen worden gesteld: niet alleen kapiteins en reders, maar ook bevrachters, classificatiebureaus, enzovoort.

| — | Zij wil de omstandigheden vastleggen waarin elk van deze partijen aansprakelijk kan worden gesteld. Wat lozingen betreft die op volle zee en in exclusieve economische zones plaatsvinden, is de Commissie gebonden aan de bepalingen van Marpol. Bij lozingen in territoriale wateren kan zij Marpol echter conform het verdrag inzake het recht van de zee van 1982 voor de Unie buiten werking stellen, een strengere lijn volgen en ervoor zorgen dat de betrokkenen aansprakelijk kunnen worden gesteld zodra er sprake is van grove nalatigheid. |
| --- | --- |

—

Zij wil de omstandigheden vastleggen waarin elk van deze partijen aansprakelijk kan worden gesteld. Wat lozingen betreft die op volle zee en in exclusieve economische zones plaatsvinden, is de Commissie gebonden aan de bepalingen van Marpol. Bij lozingen in territoriale wateren kan zij Marpol echter conform het verdrag inzake het recht van de zee van 1982 voor de Unie buiten werking stellen, een strengere lijn volgen en ervoor zorgen dat de betrokkenen aansprakelijk kunnen worden gesteld zodra er sprake is van grove nalatigheid.

In dit voorstel voor een richtlijn wordt bovendien ingegaan op de bewijsvoering die noodzakelijk is om natuurlijke personen of rechtspersonen die voor een (al dan niet opzettelijke) illegale lozing verantwoordelijk zijn, te kunnen straffen. De Commissie verzoekt de lidstaten dan ook te werken aan het opstellen van „betrouwbare methoden voor het traceren van verontreinigende stoffen in zee tot een bepaald schip”. Er worden momenteel talrijke methoden ontwikkeld, zoals specifieke boordapparatuur die het mogelijk maakt illegale stoffen welke in de lozingen van schepen op zee kunnen voorkomen automatisch te registreren.

De Commissie hecht groot belang aan dit voorstel en rekent op de vastberaden steun van de Raad en het Parlement, die zich momenteel met de tekst van het voorstel bezighouden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/583 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/583

---

(2004/C 78 E/0617)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3549/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Cohesiefonds — Portugal

Uit informatie van de Commissie blijkt dat de opschorting van het Cohesiefonds voor Portugal begin dit jaar is opgeheven. Opvallend is dat er sindsdien weinig of niets over deze normalisering van het Cohesiefonds is gezegd en geschreven. Het is genoegzaam bekend dat Portugal, dank zij het beleid van de regering, een enorme inspanning heeft geleverd om zijn begroting in evenwicht te brengen en zich te schikken naar het Stabiliteits- en groeipact. Het is ook bekend dat Portugal om geografische redenen en in het bijzonder als gevolg van de aanstaande uitbreiding, een ernstig economisch nadeel zal ondervinden van zijn perifere ligging. Daarom zijn de interventies op het vlak van de vervoersinfrastructuur zo buitengewoon belangrijk.

Anderzijds doet sinds de Europese Raad van Gotenburg in 1999 en van Lissabon in 2000 — gelukkig — de stelling opgeld dat bij het nastreven van de doelstellingen van de economische en materiële ontwikkeling van de Europese Unie slechts rekening moet worden gehouden met het duurzaamheidscriterium, met andere woorden de milieudimensie. Zo bijvoorbeeld werd voor het eerst een milieuvoorwaarde ingevoerd voor bepaalde activiteiten, onder meer binnen het bevoegdheidsgebied van de EU.

Vervoersinfrastructuur en milieu zijn dan ook van wezenlijk belang voor de nagestreefde convergentie in Portugal en de sociale cohesie in de EU. Daarom behoren beide gebieden ook tot de toepassingssfeer van het Cohesiefonds.

| 1. | Kan de Commissie mij meedelen wat de situatie is met betrekking tot de toepassing van het Cohesiefonds in Portugal, zowel wat de projecten als wat het kwantitatief aspect betreft? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mij meedelen wat de situatie is met betrekking tot de toepassing van het Cohesiefonds in Portugal, zowel wat de projecten als wat het kwantitatief aspect betreft?

| 2. | Zijn de berichten waar als zou Portugal de middelen uit dit fonds dreigen mis te lopen? |
| --- | --- |

2.

Zijn de berichten waar als zou Portugal de middelen uit dit fonds dreigen mis te lopen?

| 3. | Hoeveel procedures verdienen volgens de Commissie op dit moment te worden goedgekeurd? |
| --- | --- |

3.

Hoeveel procedures verdienen volgens de Commissie op dit moment te worden goedgekeurd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(9 januari 2004)

Het indicatieve bedrag dat voor het jaar 2003 uit het Cohesiefonds aan Portugal is toegewezen, is 478 miljoen euro. Daarbij komt nog het bedrag van 169 miljoen euro dat in 2002 door Portugal niet is vastgelegd. Portugal beschikte dus in 2003 over een indicatief bedrag van 647 miljoen euro voor de cofinanciering van projecten op het gebied van vervoer en milieu.

In december 2003 zijn door de Commissie betalingsverplichtingen aangegaan voor 645 miljoen euro, waarvan 139 miljoen euro voor 12 projecten die reeds in de vorige jaren waren goedgekeurd en 506 miljoen euro voor 23 nieuwe projecten.

De Commissie is dan ook van oordeel dat de besteding van de vastleggingskredieten van het Cohesiefonds bevredigend is, aangezien de achterstand van 2002 kon worden ingelopen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/584 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/584

---

(2004/C 78 E/0618)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3552/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   EU-financiering voor onderzoeksprogramma's in Oekraïne

Volgens berichten in de media zijn in de periode 1996-2003 in de omgeving van de stad Charkov 700 kinderen verdwenen; van meer dan 300 van deze kinderen is tot op heden niets bekend. In het ZDF-programma „Mona Lisa” van 12 oktober 2003 werden ernstige beschuldigingen geuit aan een ziekenhuis in Charkov, nl. dat er steeds weer zuigelingen worden dood verklaard resp. dat er veel vroeggeboorten plaatsvinden met dodelijke gevolgen. In een massagraf zijn foetussen en baby's gevonden, waaruit organen waren verwijderd.

In dit verband stel ik de Commissie de volgende vragen:

| 1. | Worden er met EU-middelen onderzoeksprogramma's met embryonale of volwassen stamcellen in Oekraïne gefinancierd? |
| --- | --- |

1.

Worden er met EU-middelen onderzoeksprogramma's met embryonale of volwassen stamcellen in Oekraïne gefinancierd?

| 2. | Zo ja, welke instituten of organisaties ontvangen deze middelen? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, welke instituten of organisaties ontvangen deze middelen?

| 3. | Acht de Commissie het mogelijk dat dergelijk onderzoek, waarvoor foetussen resp. zuigelingen zouden kunnen worden misbruikt, met andere EU-steungelden wordt gefinancierd? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het mogelijk dat dergelijk onderzoek, waarvoor foetussen resp. zuigelingen zouden kunnen worden misbruikt, met andere EU-steungelden wordt gefinancierd?

| 4. | Beschikt de Europese Commissie over aanwijzingen dat het opvallend grote aantal verdwenen resp. doodgeboren baby's verband zou kunnen houden met onderzoek naar menselijke cellen in Oekraïne? |
| --- | --- |

4.

Beschikt de Europese Commissie over aanwijzingen dat het opvallend grote aantal verdwenen resp. doodgeboren baby's verband zou kunnen houden met onderzoek naar menselijke cellen in Oekraïne?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 januari 2004)

| 1. en 2. | De Europese Unie financiert geen enkel onderzoeksprogramma met embryonale of volwassen stamcellen in Oekraïne waarbij een Oekraïnse deelnemer betrokken zou zijn, noch in het vijfde kaderprogramma (1998-2002), noch in de huidige fase van implementatie van het zesde kaderprogramma (2002-2006). |
| --- | --- |

1. en 2.

De Europese Unie financiert geen enkel onderzoeksprogramma met embryonale of volwassen stamcellen in Oekraïne waarbij een Oekraïnse deelnemer betrokken zou zijn, noch in het vijfde kaderprogramma (1998-2002), noch in de huidige fase van implementatie van het zesde kaderprogramma (2002-2006).

| 3. | De Commissie gelooft niet dat er met steun van de Unie, met middelen van de technische bijstand voor de Gemeenschap van Onafhankelijke Staten (TACIS) in het bijzonder onderzoeksactiviteiten gefinancierd worden, waarvoor foetussen of zuigelingen worden gebruikt. |
| --- | --- |

3.

De Commissie gelooft niet dat er met steun van de Unie, met middelen van de technische bijstand voor de Gemeenschap van Onafhankelijke Staten (TACIS) in het bijzonder onderzoeksactiviteiten gefinancierd worden, waarvoor foetussen of zuigelingen worden gebruikt.

| 4. | De Commissie heeft geen gegevens met betrekking tot statistieken over verdwenen of doodgeboren baby's in Oekraïne. Zij heeft geen reden om aan te nemen dat er een verband bestaat tussen de kindersterfte en het onderzoek met stamcellen in Oekraïne. |
| --- | --- |

4.

De Commissie heeft geen gegevens met betrekking tot statistieken over verdwenen of doodgeboren baby's in Oekraïne. Zij heeft geen reden om aan te nemen dat er een verband bestaat tussen de kindersterfte en het onderzoek met stamcellen in Oekraïne.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/585 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/585

---

(2004/C 78 E/0619)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3553/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Vermiste Cyprioten

Enkele van mijn kiezers, verenigd in de „Organisation of Relatives of Missing Cypriots” (Organisatie van verwanten van vermiste Cyprioten, Verenigd Koninkrijk), willen graag weten wat de stand van zaken is met betrekking tot een oplossing voor het probleem van de vermiste personen in Cyprus.

Vindt de Commissie niet dat de Turkse regering meer druk zou kunnen uitoefenen op de Turks-Cypriotische leiders opdat deze hun plichten en verantwoordelijkheden met betrekking tot de mensenrechten nakomen? Zo ja, kan de Commissie aangeven of deze kwestie deel zal uitmaken van de toetredingsonderhandelingen met Turkije?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De heren Clerides en Denktash hebben elkaar in juni en juli 2002 ontmoet om voorstellen uit te wisselen met betrekking tot het vraagstuk van de vermiste personen. De basis voor die uitwisseling was hun akkoord van 31 juli 1997. De Grieks-Cypriotische zijde is, in de gebieden die onder haar controle staan, verdergegaan met het programma voor exhumatie en identificatie. Het onderzoek wordt verricht door het bicommunale Instituut voor Neurologie en Genetica, dat gefinancierd wordt door de Verenigde Staten. Aan Turks-Cypriotische zijde zijn nog geen wetenschappers geselecteerd die met het Instituut gaan samenwerken.

In het kader van een pakket van maatregelen ten aanzien van de Turks-Cyprioten heeft de regering van de Republiek Cyprus op 30 april 2003 diverse maatregelen aangekondigd met betrekking tot familieleden van vermiste en vermoorde Turks-Cyprioten. Die maatregelen voorzien onder meer in toegang tot informatie, bijeenkomsten tussen familieleden van vermiste personen en overheidsfunctionarissen, verkennende opgravingen op begraafplaatsen en de oprichting van een DNA-bank. De regering van de Republiek Cyprus heeft op 14 juni 2003 in Turks-Cypriotische dagbladen een lijst met 500 namen van Turks-Cyprioten gepubliceerd wier zaak is voorgelegd aan het Comité voor Vermiste Personen. De Commissie heeft verder vernomen dat de regering informatie over het lot van 201 vermiste Turks-Cyprioten officieel heeft overgedragen aan het Internationale Comité van het Rode Kruis.

Bij brief van 3 december 2003 verzoekt VN-secretaris-generaal Annan de heren Papadopoulos en Denktash dringend hun vertegenwoordigers in het Comité voor Vermiste Personen te verzoeken de formele bijeenkomsten te hervatten, teneinde de werkzaamheden van het Comité opnieuw te activeren.

Wat Turkije betreft, de Commissie heeft dit land herhaaldelijk eraan herinnerd dat het zijn invloed bij de Turks-Cypriotische leider moet aanwenden om een alomvattende regeling te bewerkstelligen. Nu in Noord-Cyprus onder leiding van de heer Talat een nieuwe „regering” is gevormd, doet zich een nieuwe kans voor om de komende maanden op basis van het Annan-plan tot een regeling te komen. Indien op basis van het Annan-plan een regeling wordt gevonden, zal de vraag van het geachte parlementslid worden beantwoord op basis van de relevante bepalingen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/586 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/586

---

(2004/C 78 E/0620)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3554/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Ontwikkeling van kunstmatige virussen en bacteriën in Amerika en de gevolgen voor een mogelijke verwaarlozing van de milieuzorg in Europa

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van de sinds 1999 plaatsvindende ontwikkeling van kunstmatige virussen door de gentechnicus Craig Venter en zijn door de Amerikaanse overheid met drie miljoen dollar per jaar gesubsidieerde „Instituut voor biologische energie-alternatieven” (Ibea)? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de sinds 1999 plaatsvindende ontwikkeling van kunstmatige virussen door de gentechnicus Craig Venter en zijn door de Amerikaanse overheid met drie miljoen dollar per jaar gesubsidieerde „Instituut voor biologische energie-alternatieven” (Ibea)?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat dit onderzoek inmiddels een levend product met de naam „PhiX174” heeft opgeleverd dat is opgebouwd uit 5 386 bouwstenen die negen proteïnen vasthouden, terwijl daarnaast een kunstmatige bacterie van 580 000 bouwstenen en 470 proteïnen nog in het stadium van ontwikkeling is? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat dit onderzoek inmiddels een levend product met de naam „PhiX174” heeft opgeleverd dat is opgebouwd uit 5 386 bouwstenen die negen proteïnen vasthouden, terwijl daarnaast een kunstmatige bacterie van 580 000 bouwstenen en 470 proteïnen nog in het stadium van ontwikkeling is?

| 3. | Is het de Commissie tevens bekend dat „PhiX174” anders dan het vorig jaar in New York gepresenteerde kunstmatige poliovirus in staat is om net als natuurlijke virussen bacteriën binnen te dringen, ze te veranderen en zich met hun hulp te vermenigvuldigen? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie tevens bekend dat „PhiX174” anders dan het vorig jaar in New York gepresenteerde kunstmatige poliovirus in staat is om net als natuurlijke virussen bacteriën binnen te dringen, ze te veranderen en zich met hun hulp te vermenigvuldigen?

| 4. | Heeft de Commissie kennis genomen van de persconferentie op 13 november 2003 in Rockville (Maryland) waarin de Amerikaanse minister van energiezaken Spencer Abraham aankondigde dat op korte termijn dergelijke door mensen geschapen micro-organismen de milieubescherming revolutionair zullen veranderen? |
| --- | --- |

4.

Heeft de Commissie kennis genomen van de persconferentie op 13 november 2003 in Rockville (Maryland) waarin de Amerikaanse minister van energiezaken Spencer Abraham aankondigde dat op korte termijn dergelijke door mensen geschapen micro-organismen de milieubescherming revolutionair zullen veranderen?

| 5. | Hoe denkt de Commissie ertoe bij te dragen dat wordt voorkomen dat EU-lidstaten en de regio's of gemeenten daarbinnen hun milieuzorg gaan verwaarlozen vanuit de hoop dat een toekomstig wondermiddel alle eerder aangerichte vervuilingen, waaronder zelfs radioactief afval, zal opeten en opruimen? |
| --- | --- |

5.

Hoe denkt de Commissie ertoe bij te dragen dat wordt voorkomen dat EU-lidstaten en de regio's of gemeenten daarbinnen hun milieuzorg gaan verwaarlozen vanuit de hoop dat een toekomstig wondermiddel alle eerder aangerichte vervuilingen, waaronder zelfs radioactief afval, zal opeten en opruimen?

Bron: De Duitse krant „Frankfurter Allgemeine Zeitung” van 15 november 2003.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 januari 2004)

| 1. en 2. | De Commissie is bekend met PhiX 174. Deze kwestie is uitgebreid behandeld in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-3555/03 (1) van het geachte parlementslid. Er zij opgemerkt dat het virus waarnaar het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag verwijst, geen kunstmatig virus is. |
| --- | --- |

1. en 2.

De Commissie is bekend met PhiX 174. Deze kwestie is uitgebreid behandeld in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-3555/03 (1) van het geachte parlementslid. Er zij opgemerkt dat het virus waarnaar het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag verwijst, geen kunstmatig virus is.

| 3. | Als opgemerkt onder punt 1, is PhiX 174 geen kunstmatig organisme maar een virus van het geslacht Microvirus en de familie Microviridiae. |
| --- | --- |

3.

Als opgemerkt onder punt 1, is PhiX 174 geen kunstmatig organisme maar een virus van het geslacht Microvirus en de familie Microviridiae.

| 4. | Ja. In zijn visie op de toekomst gaf de minister van energiezaken van de Verenigde Staten, de heer Spencer Abraham, als voorbeeld microben die polluenten uit de emissies van elektrische centrales kunnen verwijderen of de waterverontreiniging en de toxische effecten van radioactief afval kunnen verminderen. |
| --- | --- |

4.

Ja. In zijn visie op de toekomst gaf de minister van energiezaken van de Verenigde Staten, de heer Spencer Abraham, als voorbeeld microben die polluenten uit de emissies van elektrische centrales kunnen verwijderen of de waterverontreiniging en de toxische effecten van radioactief afval kunnen verminderen.

| 5. | De Commissie zal er verder blijven op toezien dat de lidstaten hun verbintenissen op grond van de milieuwetgeving van de Unie nakomen, ongeacht eventuele hypothetische technologische mogelijkheden in de toekomst. |
| --- | --- |

5.

De Commissie zal er verder blijven op toezien dat de lidstaten hun verbintenissen op grond van de milieuwetgeving van de Unie nakomen, ongeacht eventuele hypothetische technologische mogelijkheden in de toekomst.

---

(1)  Zie blz. 587.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/587 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/587

---

(2004/C 78 E/0621)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3555/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Ontwikkeling van kunstmatige virussen en bacteriën in Amerika en de gevolgen voor biodiversiteit en biologische oorlogsvoering in Europa

| 1. | Acht de Commissie het mogelijk dat bestaande planten en dieren als gevolg van de „PhiX174” en andere kunstmatige producten van het in de „Frankfurter Algemeine Zeitung” van 15 november 2003 gemelde Amerikaanse Ibea-onderzoek worden verdrongen door andere, dat resistentie van bestaande levende wezens tegen nieuwe ziektes verdwijnt en dat andere oncontroleerbare veranderingen in de natuur plaatsvinden, vergelijkbaar met de door kolonisten in Australië meegebrachte konijnenplaag of het verspreiden en ontsnappen van Amerikaanse muskusratten in Nederland die daar nu voortdurend de dijken ondergraven? |
| --- | --- |

1.

Acht de Commissie het mogelijk dat bestaande planten en dieren als gevolg van de „PhiX174” en andere kunstmatige producten van het in de „Frankfurter Algemeine Zeitung” van 15 november 2003 gemelde Amerikaanse Ibea-onderzoek worden verdrongen door andere, dat resistentie van bestaande levende wezens tegen nieuwe ziektes verdwijnt en dat andere oncontroleerbare veranderingen in de natuur plaatsvinden, vergelijkbaar met de door kolonisten in Australië meegebrachte konijnenplaag of het verspreiden en ontsnappen van Amerikaanse muskusratten in Nederland die daar nu voortdurend de dijken ondergraven?

| 2. | Houdt de Commissie rekening met de mogelijkheid dat als gevolg van dergelijke experimenten diersoorten kunnen ontstaan die agressief zijn ten opzichte van mensen, ziektes kunnen verspreiden of voedsel en drinkwater onbruikbaar kunnen maken voor menselijke en dierlijke consumptie? |
| --- | --- |

2.

Houdt de Commissie rekening met de mogelijkheid dat als gevolg van dergelijke experimenten diersoorten kunnen ontstaan die agressief zijn ten opzichte van mensen, ziektes kunnen verspreiden of voedsel en drinkwater onbruikbaar kunnen maken voor menselijke en dierlijke consumptie?

| 3. | Bieden internationale afspraken over biologische oorlogsvoering een garantie dat dergelijke kunstmatige organismen nooit doelbewust zullen worden ingezet voor het ziek maken of uitroeien van mensen in een als vijandig beschouwd gebied? |
| --- | --- |

3.

Bieden internationale afspraken over biologische oorlogsvoering een garantie dat dergelijke kunstmatige organismen nooit doelbewust zullen worden ingezet voor het ziek maken of uitroeien van mensen in een als vijandig beschouwd gebied?

| 4. | Deelt de Commissie de mening dat pas in de verre toekomst kan blijken of vindingen zoals ontwikkeld door Ibea voor de mensheid en de wereld een zegen of een ramp zijn? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Commissie de mening dat pas in de verre toekomst kan blijken of vindingen zoals ontwikkeld door Ibea voor de mensheid en de wereld een zegen of een ramp zijn?

| 5. | Overweegt de Commissie maatregelen om voorlopig — zolang de gevolgen onbekend zijn — import van kunstmatig leven in Europa tegen te gaan en voorlopig alle door wetenschappelijk onderzoek ontstane nieuwe producten te isoleren? |
| --- | --- |

5.

Overweegt de Commissie maatregelen om voorlopig — zolang de gevolgen onbekend zijn — import van kunstmatig leven in Europa tegen te gaan en voorlopig alle door wetenschappelijk onderzoek ontstane nieuwe producten te isoleren?

| 6. | Wat onderneemt de Commissie verder om oncontroleerbare of kwaadwillige verspreiding van kunstmatige virussen en kunstmatig beïnvloede bacteriën in Europa te voorkomen? |
| --- | --- |

6.

Wat onderneemt de Commissie verder om oncontroleerbare of kwaadwillige verspreiding van kunstmatige virussen en kunstmatig beïnvloede bacteriën in Europa te voorkomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 januari 2004)

Het hoort bij de natuur en haar evolutie dat bestaande planten en dieren kunnen worden verdrongen door andere, dat bestaande levende wezens hun resistentie tegen ziekten (of andere stressfactoren) verliezen of dat zij wellicht niet resistent zijn tegen nieuwe of ingevoerde ziekten of bedreigingen. Evoluties en klimaatveranderingen, migratie van mensen, natuurrampen, de opkomst van natuurlijke (niet door mensen gemaakte) ziekten, spontane genetische mutaties, enz. veranderen de voorwaarden voor concurrentie tussen soorten en kunnen leiden tot grote verschuivingen, zoals het uitsterven van een soort en veranderingen in de samenstelling van de flora of fauna van een leefmilieu. Onbeheersbare veranderingen in de natuur, vergelijkbaar met die welke door het geachte parlementslid zijn genoemd, kunnen dus nooit worden uitgesloten.

Dergelijke veranderingen kunnen evenwel niet worden toegeschreven aan PhiX174. Het PhiX174-virus is een bacteriofaag en als zodanig een natuurlijke parasiet van Escherichia coli. De genetische identiteit van het virus is al lange tijd bekend. De wetenschappers hebben geen nieuw virus vervaardigd, maar hebben veeleer het genoom langs in vitro gesynthetiseerd en opnieuw opgebouwd. Dit betekent dat het gesynthetiseerde en het natuurlijke genoom identiek zijn. Het resulterende virus is in feite niet te onderscheiden van zijn natuurlijke tegenhanger.

Desalniettemin is het dringend nodig meer kennis te verkrijgen over het verband tussen, enerzijds, de kwetsbaarheid van mensen en dieren en, anderzijds, biologische diversiteit, de dynamiek van het ecosysteem, versnippering van de habitats, veranderingen in grondgebruik, klimaatverandering en andere veranderingen en op sociaal en op milieugebied en hun oorzaken.

Dit geldt niet voor PhiX174 of soortgelijke experimenten. De Commissie is zich ervan bewust dat genetische gemodificeerde organismen (GMOs) voedsel, drinkwater en het milieu kunnen besmetten en op die manier een gevaar zouden kunnen vormen voor mens en dier. Daarom moet de behandeling van deze organismen plaatsvinden in overeenstemming met het communautair aquis inzake GMOs, met name de Richtlijnen 2000/54/EG (1), 2001/18/EG (2) en 2000/618/EG (3).

Er zijn geen internationale overeenkomsten inzake biologische oorlogsvoering die de garantie bieden dat kunstmatige organismen nooit doelbewust zullen worden gebruikt voor het ziek maken of uitroeien van mensen in een als vijandig beschouwd gebied. Het enige internationale verdrag over deze materie, het Verdrag inzake biologische en toxine wapens, biedt een kader voor controles. Er wordt echter geen vooruitgang geboekt met de tenuitvoerlegging ervan. De Commissie is geen partij bij en neemt niet deel aan vergaderingen in het kader van dit verdrag.

Daarnaast wordt in internationale overeenkomsten geprobeerd het gebruik van GMOs te controleren. Gezien hun aard kunnen deze overeenkomsten geen garantie bieden dat GMOs nooit op riskante wijze zullen worden gebruikt.

De Commissie is zich ervan bewust dat nieuwe biotechnologieën vereisen dat de ontwikkeling nauwlettend worden gevolgd en financiert projecten inzake de risicobeoordeling van deze nieuwe technologieën.

Toegang tot GMOs moet wetenschappers die in Europa werken, in staat stellen nieuwe ontwikkelingen op dit gebied te volgen. Invoer van deze GMOs wordt evenwel streng gecontroleerd en ze mogen alleen worden bewerkt door laboratoria die daartoe op grond van de betrokken communautaire wetgeving een vergunning hebben.

Geen enkele autoriteit, ook niet de Commissie, verkeert in een positie waarin dergelijke ontwikkelingen geheel kunnen worden voorkomen. In aanvulling op de inspanningen van andere lidstaten heeft de Commissie mechanismen en systemen opgezet, of neemt zij daaraan deel, die dit risico zoveel mogelijk beperken.

Als voorbeeld kunnen worden genoemd:

| — | In het kader van de bioveiligheid heeft de Commissie de „Task Force voor biologische en chemische agentia” (BICHAT) opgezet die zich bezig moet houden met bedreigingen voor de volksgezondheid die worden veroorzaakt door het moedwillig verspreiden van biologische en chemische agentia. De task force heeft een permanent stand-by alarmsysteem opgezet dat de nationale autoriteiten onderling verbindt op gemeenschapsniveau. Met systeem wordt beoogd betrouwbare informatie te verspreiden, teneinde tijdig te kunnen reageren.
  — Wat betreft de volksgezondheid heeft de Commissie sinds 2002 een programma betreffende samenwerking op het gebied van paraatheid en reactiecapaciteit bij moedwillige verspreiding van biologische en chemische agentia opgezet (bescherming van de gezondheid), bestaande uit 25 acties die onder vier doelstellingen zijn gegroepeerd:






  a) | een mechanisme instellen voor de uitwisseling van informatie, raadpleging en coördinatie bij de aanpak van gezondheidsgerelateerde aspecten van aanslagen; |
| --- | --- | --- |

—

In het kader van de bioveiligheid heeft de Commissie de „Task Force voor biologische en chemische agentia” (BICHAT) opgezet die zich bezig moet houden met bedreigingen voor de volksgezondheid die worden veroorzaakt door het moedwillig verspreiden van biologische en chemische agentia. De task force heeft een permanent stand-by alarmsysteem opgezet dat de nationale autoriteiten onderling verbindt op gemeenschapsniveau. Met systeem wordt beoogd betrouwbare informatie te verspreiden, teneinde tijdig te kunnen reageren.

— Wat betreft de volksgezondheid heeft de Commissie sinds 2002 een programma betreffende samenwerking op het gebied van paraatheid en reactiecapaciteit bij moedwillige verspreiding van biologische en chemische agentia opgezet (bescherming van de gezondheid), bestaande uit 25 acties die onder vier doelstellingen zijn gegroepeerd:

a)

een mechanisme instellen voor de uitwisseling van informatie, raadpleging en coördinatie bij de aanpak van gezondheidsgerelateerde aspecten van aanslagen;

| b) | het vermogen creëren om in de hele Unie te zorgen voor een tijdige detectie en identificatie van biologische en chemische agentia die bij aanslagen kunnen worden gebruikt, en voor een snelle en betrouwbare signalering en diagnose van de desbetreffende gevallen; |
| --- | --- |

b)

het vermogen creëren om in de hele Unie te zorgen voor een tijdige detectie en identificatie van biologische en chemische agentia die bij aanslagen kunnen worden gebruikt, en voor een snelle en betrouwbare signalering en diagnose van de desbetreffende gevallen;

| c) | een databank over geneesmiddelenvoorraden en gezondheidsdiensten opzetten en een parate instantie creëren die bij vermoedelijke of feitelijke aanslagen geneesmiddelen en medische deskundigen beschikbaar kan stellen; |
| --- | --- |

c)

een databank over geneesmiddelenvoorraden en gezondheidsdiensten opzetten en een parate instantie creëren die bij vermoedelijke of feitelijke aanslagen geneesmiddelen en medische deskundigen beschikbaar kan stellen;

| d) | regels opstellen en richtsnoeren verspreiden om het hoofd te bieden aan de gezondheidsaspecten van aanslagen en voor de coördinatie van de EU-respons en de contacten met derde landen en internationale organisaties. |
| --- | --- |

d)

regels opstellen en richtsnoeren verspreiden om het hoofd te bieden aan de gezondheidsaspecten van aanslagen en voor de coördinatie van de EU-respons en de contacten met derde landen en internationale organisaties.

De Commissie heeft in een mededeling (4) verslag uitgebracht over de voortgang van dit programma.

| — | Op verzoek van de Europese Raad van Gent in oktober 2001 hebben de Commissie en de Raad eind 2002 een gezamenlijk programma goedgekeurd dat de samenwerking in de Unie moet verbeteren bij het voorkomen en beperken van de gevolgen van chemische, biologische, radiologische of nucleaire dreigingen (CBRN-programma). In dit programma zijn de strategische doelstellingen vastgelegd die moeten worden gehaald om de bescherming van de bevolking, het milieu, de voedselketen en eigendommen tegen CBRN-dreigingen en -aanslagen te verbeteren, en wordt beschreven op welke gebieden verdere maatregelen noodzakelijk zijn. De Commissie en de Raad onderzoeken dit programma regelmatig. Het programma heeft reeds aangetoond hoe belangrijk de samenwerking is die is ingevoerd tussen de verschillende communautaire netwerken die verantwoordelijk zijn voor de civiele bescherming, de bescherming van de volksgezondheid, radiologische noodsituaties en de beschikbare expertise op onderzoeksgebied, bij het opzetten van een gemeenschappelijk platform voor het organiseren van een optimale respons aan CBRN-noodsituaties. |
| --- | --- |

—

Op verzoek van de Europese Raad van Gent in oktober 2001 hebben de Commissie en de Raad eind 2002 een gezamenlijk programma goedgekeurd dat de samenwerking in de Unie moet verbeteren bij het voorkomen en beperken van de gevolgen van chemische, biologische, radiologische of nucleaire dreigingen (CBRN-programma). In dit programma zijn de strategische doelstellingen vastgelegd die moeten worden gehaald om de bescherming van de bevolking, het milieu, de voedselketen en eigendommen tegen CBRN-dreigingen en -aanslagen te verbeteren, en wordt beschreven op welke gebieden verdere maatregelen noodzakelijk zijn. De Commissie en de Raad onderzoeken dit programma regelmatig. Het programma heeft reeds aangetoond hoe belangrijk de samenwerking is die is ingevoerd tussen de verschillende communautaire netwerken die verantwoordelijk zijn voor de civiele bescherming, de bescherming van de volksgezondheid, radiologische noodsituaties en de beschikbare expertise op onderzoeksgebied, bij het opzetten van een gemeenschappelijk platform voor het organiseren van een optimale respons aan CBRN-noodsituaties.

| — | Het zesde kaderprogramma heeft als onderdeel van zijn prioriteit „Wetenschap ter ondersteuning van beleid” projecten en netwerken opgestart, of heeft deze in voorbereiding, op het gebied van surveillance van opkomende ziekten die verband houden met bioterroristische dreigingen, het modelleren van infectieziekten, de snelle detectie van agentia die mogelijk door terroristen worden gebruikt, de behandeling van bioterroristische agentia en de kwetsbare punten van de samenlevingen. Bovendien hebben andere uit hoofde van het vijfde of het zesde kaderprogramma voor Onderzoek gefinancierde onderzoeksprojecten en netwerken direct betrekking op de door het geachte parlementslid genoemde risico's. |
| --- | --- |

—

Het zesde kaderprogramma heeft als onderdeel van zijn prioriteit „Wetenschap ter ondersteuning van beleid” projecten en netwerken opgestart, of heeft deze in voorbereiding, op het gebied van surveillance van opkomende ziekten die verband houden met bioterroristische dreigingen, het modelleren van infectieziekten, de snelle detectie van agentia die mogelijk door terroristen worden gebruikt, de behandeling van bioterroristische agentia en de kwetsbare punten van de samenlevingen. Bovendien hebben andere uit hoofde van het vijfde of het zesde kaderprogramma voor Onderzoek gefinancierde onderzoeksprojecten en netwerken direct betrekking op de door het geachte parlementslid genoemde risico's.

---

(1)  Richtlijn 2000/54/EG van het Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 83/391/EEG), PB L 262 van 17.10.2000.

(2)  Richtlijn 2001/18/EG van het Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106 van 17.4.2001).

(3)  Richtlijn 2000/68/EG van de Commissie van 23 Oktober 2000 houdende opneming van een werkzame stof (bentazone) in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, PB L 276 van 28.10.2000.

(4)  COM(2003) 320 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/589 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/589

---

(2004/C 78 E/0622)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3559/03

van Margrietus van den Berg (PSE) en Jan Wiersma (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Rail Service Centrum Groningen en het niet gebruiken van de spoorwegovergang bij Nieuweschans naar Noord-Duitsland

Kan de Commissie verklaren waarom een met EU-gelden gefinancierd overslagstation, het rail servicecentrum Groningen (RSCG) niet gebruikt wordt voor rechtstreeks goederenvervoer van en naar Noord Duitsland, Oost Europa en Scandinavië, waardoor onnodige omwegen worden gemaakt, niet optimaal gebruik wordt gemaakt van de spoorwegen en ook het milieu geen dienst wordt bewezen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 januari 2004)

In het Rail Service Centrum Groningen worden ongeveer 100 000 TEU's per jaar overgeslagen, en er zijn nieuwe investeringen gepland om de spoorverbindingen tussen Groningen enerzijds en de regio Rotterdam en andere lidstaten anderzijds verder te ontwikkelen. Met name in de zogenoemde noordelijke corridor, die het havengebied van Rotterdam verbindt met Noord-Duitsland en Scandinavië, wordt een groei van het vrachtvervoer verwacht. De markt voor vrachtverkeer per spoor is opengesteld bij Richtlijn 91/440/EEG (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/12/EG (2), waarin is bepaald dat het vrachtvervoer over het trans-Europese netwerk voor goederenvervoer per spoor (TENGS) uiterlijk op 15 maart 2003 moet worden opengesteld voor alle spoorwegondernemingen met een volgens de kadervoorwaarden van Richtlijn 95/18/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/13/EG (3), verleende Europese vergunning, mits deze spoorwegondernemingen in het bezit zijn van de vereiste veiligheidscertificaten voor de landen waar spoordiensten worden gepland. Elke spoorwegonderneming die de mogelijkheid ziet om op deze verbindingen diensten te exploiteren, kan dit doen. Groningen ligt op het TENGS. Er zij in dit verband wel op gewezen dat spoorwegondernemingen op grond van Richtlijn 91/440/EG, zoals gewijzigd, moeten worden beheerd volgens de beginselen die van toepassing zijn op handelsvennootschappen.

De ontwikkeling van het Rail Service Centrum Groningen was een onderdeel van prioriteit 1 (industrie, zakelijke dienstverlening en toerisme), zoals vastgesteld in het enkelvoudig programmeringsdocument (EPD) voor gebieden van doelstelling 2 in Nederland (Groningen-Drenthe), dat door de Commissie in 1997 is goedgekeurd. De bijdrage uit de Structuurfondsen voor deze prioriteit in de periode 1997-1999 bedroeg 32,4 % (74,25 miljoen euro).

---

(1)  Richtlijn 91/440/EEG van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, PB L 237 van 24.8.1991.

(2)  Richtlijn 2001/12/EG van het Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, PB L 75 van 15.3.2001.

(3)  Richtlijn 2001/13/EG van het Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, PB L 75 van 15.3.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/590 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/590

---

(2004/C 78 E/0623)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3561/03

van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Pseudo-zelfstandige werknemers en sociale dumping

Er is in de afgelopen jaren op de Zweedse arbeidsmarkt, vooral in de bouwsector, een probleem ontstaan omdat werknemers uit kandidaatlanden bereid zijn te werken voor lonen en op arbeidsvoorwaarden die veel lager, resp. slechter zijn dan hetgeen in Zweedse cao's is overeengekomen. De in Zweden bestaande regelgeving kan worden omzeild door aan bouwvakkers, onder meer uit Polen, de status van zelfstandig ondernemer te geven, hoewel ze in feite in alle opzichten als werknemers moeten worden beschouwd. Op de achtergrond bij deze arrangementen staat vaak een soort koppelbaasonderneming, die bemiddelt bij het aanbieden van de diensten van de buitenlandse arbeiders aan Zweedse opdrachtgevers, en die ze helpt om het zogenaamde F-belastingbriefje en de overige vereiste documenten te verkrijgen. De koppelbaasondernemingen moeten in die gevallen onmiskenbaar als werkgever worden beschouwd, maar zij treden naar buiten toe op alsof zij uitsluitend bemiddeling verlenen bij diensten die door zelfstandige ondernemers worden verricht.

Als de omvang van dit verschijnsel zou toenemen, bestaat het gevaar van een stelselmatige sociale dumping. Deze situatie is waarschijnlijk niet uniek voor Zweden.

| 1. | Hoe beoordeelt de Commissie deze situatie? |
| --- | --- |

1.

Hoe beoordeelt de Commissie deze situatie?

| 2. | Heeft de Commissie plannen voor maatregelen om dit probleem op te lossen? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie plannen voor maatregelen om dit probleem op te lossen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(22 januari 2004)

Uit de uiteenzetting van het geachte parlementslid blijkt niet duidelijk of de omschreven omstandigheden onder het toepassingsgebied vallen van richtlijn 96/71/CE van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 inzake de detachering van werknemers in het kader van het verrichten van diensten (1).

Voor zover het gaat om detachering in de betekenis van richtlijn 96/71/CE, wordt het begrip werknemer, conform artikel 2, lid 2, van genoemde richtlijn, bepaald door het recht van de lidstaat waar de werknemer is gedetacheerd.

Als er daarentegen sprake is van werkverschaffing met als uitgangspunt dat de werknemers hun werkzaamheden in de regel in Zweden verrichten, wordt het toepassingsgebied ratione personae van de arbeids- en werkomstandigheden in het algemeen bepaald door de Zweedse wet.

Vanuit dit perspectief is het aan de ontvangende lidstaat om ervoor zorg te dragen dat de groep personen die door het geachte parlementslid wordt genoemd, onder de wetgeving inzake de bescherming van werknemers valt.

---

(1)  PB L 18 van 21.1.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/591 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/591

---

(2004/C 78 E/0624)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3562/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Automatische verlenging concessie Brennersnelweg

Opnieuw duikt het probleem op van de automatische verlenging van de concessie aan de „Società Autostrade del Brennero” na de weigering van commissaris Frederik Bolkestein. Het al sinds mensenheugenis aanslepende conflict, een aaneenrijging van mogelijkheden en weigeringen, is kennelijk nog lang niet aan een oplossing toe.

| 1. | Meent de Commissie niet dat voor de A22 een uitzondering op de Europese aanbestedingsprocedure moet worden gemaakt wegens het strategisch belang van de snelweg? |
| --- | --- |

1.

Meent de Commissie niet dat voor de A22 een uitzondering op de Europese aanbestedingsprocedure moet worden gemaakt wegens het strategisch belang van de snelweg?

| 2. | Hoe rechtvaardigt de Commissie het negatieve advies voor de A22 tegen de achtergrond van het feit dat eerder in Italië diverse concessies automatisch zijn verlengd op grond van de interministeriële richtlijn nr. 283 van 20 oktober 1998? |
| --- | --- |

2.

Hoe rechtvaardigt de Commissie het negatieve advies voor de A22 tegen de achtergrond van het feit dat eerder in Italië diverse concessies automatisch zijn verlengd op grond van de interministeriële richtlijn nr. 283 van 20 oktober 1998?

| 3. | Meent de Commissie dat zij haar vertrouwen kan schenken aan het huidige beheersorgaan dat een aanzienlijk bedrag heeft uitgetrokken voor de financiering van de Brennertunnel en meent zij dat het mogelijk is dat de voorstellen van de Italiaanse regering ten voordele van de automatische verlenging van de concessie opnieuw in overweging worden genomen? |
| --- | --- |

3.

Meent de Commissie dat zij haar vertrouwen kan schenken aan het huidige beheersorgaan dat een aanzienlijk bedrag heeft uitgetrokken voor de financiering van de Brennertunnel en meent zij dat het mogelijk is dat de voorstellen van de Italiaanse regering ten voordele van de automatische verlenging van de concessie opnieuw in overweging worden genomen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 januari 2004)

Zoals het geachte parlementslid al benadrukt houdt de omstandigheid dat de autosnelweg A22 een strategische positie heeft, niet in dat bij het verlenen van de concessie voor het beheer van deze autosnelweg de communautaire voorschriften inzake het verlenen van concessies niet moeten worden nageleefd. Volgens het Gemeenschapsrecht moet het verlengen van een concessie worden gelijkgesteld aan het verlenen van een nieuwe concessie. De verlenging zonder enige voorafgaande oproep tot mededinging, van de concessie die is verleend aan de firma „Autostrada del Brennero”, roept dan ook ernstige twijfels op ten aanzien van de verenigbaarheid met de voornoemde communautaire voorschriften.

In tegenstelling tot wat het geachte parlementslid lijkt aan te voeren, heeft de Commissie nooit het verzoek gekregen om haar mening te geven over de verlengingen van de concessies die in Italië zijn verleend op grond van interministeriële richtlijn nr. 283 van 20 oktober 1998. Hoewel de Commissie kennis heeft genomen van de tekst van deze interministeriële richtlijn, hebben de Italiaanse autoriteiten haar namelijk geen nauwkeurige en volledige informatie doen toekomen over de voorwaarden voor de uitvoering daarvan, onder meer waar het gaat om concessies die daadwerkelijk uit hoofde van de voornoemde richtlijn zijn verlengd, de duur van deze verlengingen evenals de redenen die per geval aan de verlenging ten grondslag liggen. De Commissie behoudt zich dan ook het recht voor bij de Italiaanse autoriteiten zo nodig informatie op te vragen op basis waarvan zij zich een oordeel kan vormen over de tenuitvoerlegging van de genoemde richtlijn.

De Commissie voegt hieraan toe dat de problemen die zij heeft geconstateerd aangaande de verenigbaarheid van de verlenging van de concessie in kwestie met het Gemeenschapsrecht, geen betrekking hebben op het ontbreken van een voorafgaande oproep tot mededinging en zeker niet op de betrouwbaarheid van de huidige concessiehouder (het beoordelen van de concessiehouder is overigens geen taak van de Commissie).

Tot slot benadrukt de Commissie dat zij, aangezien zij er zorg voor wil dragen dat de verwezenlijking van de doelstellingen in het kader waarvan de genoemde problematiek zich afspeelt niet in het geding komt, de lopende contacten met de Italiaanse autoriteiten voortzet, ten einde tot een oplossing te komen die recht doet aan de eisen van het moment.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/591 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/591

---

(2004/C 78 E/0625)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3564/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Internationale telediensten en concurrentie

Het gebruik van telediensten is in hetzelfde tempo als de internationalisering gegroeid, en als gevolg van de technische vooruitgang is de telemarkt voortdurend in beweging. Hierdoor ontstaan werkgelegenheid, nieuwe groeimogelijkheden voor bedrijven en een steeds groter aanbod voor gebruikers.

Helaas moeten veel gebruikers constateren dat de prijzen en het abonnementenaanbod van de mobieletelefoonbedrijven ondoorzichtig en niet-flexibel zijn en dat de prijzen voor grensoverschrijdende diensten onredelijk hoog zijn. Deze sector wordt niet bepaald gekenmerkt door perfecte concurrentie-omstandig-heden, hetgeen ook betekent dat bedrijven die van telediensten afhankelijk zijn onredelijk hoge prijzen betalen voor een aantal diensten die zij nodig hebben.

Kan de Commissie tegen deze achtergrond zeggen of zij op de hoogte is van problemen op de Europese telemarkt in verband met concurrentie-omstandigheden, waaronder doorzichtigheid, vergelijkbaarheid, grensoverschrijdende diensten (bij voorbeeld roaming en diverse kosten bij deze diensten), en van gebreken op het gebied van de informatieverstrekking aan de gebruikers, zowel op het niveau van de lidstaten als op Europees niveau? Is de Commissie op de hoogte van onderzoeken van de genoemde punten waarop problemen bestaan? Heeft de Commissie plannen om ervoor te zorgen dat aan de abonnees bij het gebruik van roaming „de kortste” of „de goedkoopste” weg wordt aangeboden en dat abonnees niet worden omgeleid en extra betalen? Wat denkt de Commissie te doen ter verbetering van de concurrentie-omstandigheden — vooral met het oog op doorzichtigheid, vergelijkbaarheid, grensoverschrijdende diensten en gebreken in de informatieverstrekking aan gebruikers — in het belang van de gebruikers en de Europese economie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie ziet regelmatig toe op de concurrentievoorwaarden op de Europese telecommunicatiemarkt, overeenkomstig haar rol bij de handhaving van de communautaire mededingingsregels. De Commissie heeft zich er immers toe verbonden deze regels daadkrachtig toe te passen in de telecommunicatiesector, vooral wat grensoverschrijdende diensten betreft. De Commissie herinnert er in het bijzonder aan dat verschillende punten van bezorgdheid, waaronder het niveau, de doorzichtigheid en de vergelijkbaarheid van de prijzen van grensoverschrijdende roamingdiensten werden vastgesteld in het kader van haar sectoraal onderzoek op het gebied van de mobiele roaming. Dat onderzoek werd op grond van artikel 12 van Verordening 17 ingesteld (1).

Na de daaruit voortvloeiende gesprekken met de belanghebbenden in 2001 is de situatie op het gebied van de informatieverstrekking aan de gebruikers in de Unie over het algemeen aanzienlijk verbeterd op verschillende gebieden: de meeste exploitanten van mobiele netwerken rekenen hun abonnees thans vaste tarieven aan voor roaming-oproepen vanuit andere lidstaten. Vaste kleinhandelstarieven hebben de voormalige ondoorzichtige en onvoorspelbare ad valorem-tarieven vervangen, welke bijna alle exploitanten van mobiele netwerken in de Unie toepasten, en die gebaseerd waren op een toeslag op de groothandels-prijs die aangerekend werd door de exploitant op wiens netwerk de buitenlandse abonnees roaming-gesprekken voerden. De kleinhandelsprijzen voor roaming worden nu gewoonlijk door de exploitanten van mobiele netwerken bekendgemaakt als onderdeel van hun tarieven, en de Commissie publiceert geregeld overzichten van dergelijke tarieven voor de gehele Unie (2).

Wat de keuze betreft van een specifiek mobiel netwerk voor roaming in een andere lidstaat, is het een algemeen aanvaarde praktijk tussen de exploitanten van mobiele netwerken in de Unie preferentiële overeenkomsten te sluiten, die voorkeurskortingen kunnen bevatten. Bovendien hebben de abonnees de mogelijkheid de automatische programmering van een buitenlands netwerk, die door de exploitant van hun mobiel netwerk wordt aangeboden, ongedaan te maken.

Wat de tarieven voor roaming betreft die de mobiele-netwerkexploitanten elkaar op groothandelsniveau aanrekenen, voert de Commissie een actief onderzoek naar deze kwestie uit het oogpunt van de communautaire mededingingsregels en verwijst zij het geachte parlementslid naar haar antwoord op parlementaire vraag E-2689/03 door de heer Manders (3).

Naast de bovenvermelde initiatieven gelooft de Commissie dat, bij ontstentenis van bewijs of aanwijzingen van inbreuken op de regels van de Unie, een normale concurrentie tussen netwerkexploitanten ook voordelen meebrengt voor de gebruikers. Dit kan de vorm aannemen van een betere informatieverstrekking en aantrekkelijke specifieke aanbiedingen voor grensoverschrijdende diensten, binnen de waaier van binnenlandse en grensoverschrijdende diensten die één of meerdere mobiele-netwerkexploitan-ten in elke lidstaat hun abonnees aanbieden. Indien in een bepaalde lidstaat specifieke problemen voor de consumenten zouden ontstaan, meent de Commissie dat de betrokken nationale mededingingsautoriteit passende maatregelen kan nemen.

---

(1)  Zie werkdocument over de kosten van mobiele roaming, DG Concurrentie, van december 2000, dat kan worden geraadpleegd op de volgende webpagina: (http://europa.eu.int/comm/competition/antitrust/others/sector_inquiries/ roaming), Verordening nr. 17 van de Raad: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag, PB Ρ 13 van 21.2.1962.

(2)  Het laatste overzicht kan worden geraadpleegd op de volgende webpagina: (http://europa.eu.int/information_society/ topics/telecoms/regulatory/studies/documents/tariff_report_2002_12.pdf).

(3)  Zie blz. 416.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/593 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/593

---

(2004/C 78 E/0626)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3566/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Terugvloeing van begrotingsmiddelen

Volgens een mededeling van de Commissie van 29 oktober 2003 heeft de Commissie voorgesteld om een ongebruikt bedrag aan begrotingsmiddelen ten belope van 5 miljard euro naar de lidstaten te laten terugvloeien.

Voor welke acties waaraan met middelen van de communautaire begroting steun wordt verleend, was dit niet gebruikte bedrag oorspronkelijk bestemd?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(22 december 2003)

Het geachte parlementslid verwijst naar het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 7, waarin de Commissie heeft voorgesteld de 5 miljoen euro aan niet-gebruikte betalingskredieten in rubriek 2 van de begroting terug te betalen aan de lidstaten. De resterende betalingskredieten waren opgenomen op de begrotingsplaats voor de voltooiing van de programma's in het kader van de structuurfondsen van voor 2000.

De begrotingsautoriteit heeft het voorstel van de Commissie goedgekeurd in de vorm van de gewijzigde begroting nr. 6.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/593 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/593

---

(2004/C 78 E/0627)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3568/03

van Herman Schmid (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   De ontwerpgrondwet kan het gebrek aan democratische legitimiteit van de EU niet wegnemen

Volgens een bepaalde zienswijze bestaat het democratisch tekort van de EU uit het feit dat steeds meer beslissingen op EU-niveau worden getroffen, terwijl de bevolking van de EU zich nog steeds identificeert met het nationale politieke niveau. De lage opkomst voor de verkiezingen voor het Europees Parlement bevestigt dit, en deze tendens zal bij de komende verkiezingen niet anders zijn. Volgens deze visie is de kern van het probleem dat er gewoonweg geen Europese identiteit is en dus ook geen Europees volk. Op basis hiervan verzetten verschillende landen (Ierland, Denemarken, Zweden, Groot-Brittannië) zich ertegen dat de EU zich in de richting van een staat ontwikkelt (deze landen geven er de voorkeur aan dat de EU een samenwerkingsorganisatie blijft die praktische vraagstukken moet oplossen). Indien de ontwerpgrondwet wordt aangenomen betekent dit een grote stap in de richting van een toekomstige staat. Volgens bovenstaande zienswijze houdt deze ontwikkeling een aantasting in van de democratie in de EU. Zolang de democratische legitimiteit van het Europees Parlement niet groter is betekent elke versterking van de macht van het EP een aantasting van de democratie en een even grote aantasting van de invloed van de nationale parlementen op de Raad van ministers. Dit maakt de afstand tussen de besluitvorming op EU-niveau en de kiezers niet kleiner maar juist groter, en dat staat weer haaks op het doel van de EU-grondwet.

Een voorbeeld van het gebrek aan democratische legitimiteit van het Europees Parlement: maar weinig EU-burgers kunnen de namen noemen van politieke fracties in het Europees Parlement, en nog minder zeggen voor welke politieke inhoud deze staan. Dit geldt voor een grote meerderheid van de bevolking. Wanneer burgers deelnemen aan de verkiezingen voor het EP, kijken zij uitsluitend naar nationale vraagstukken. Bovendien moeten EP-leden vaak het partijprogramma op EU-niveau volgen, dat vaak afwijkt van het partijprogramma op nationaal niveau. Het ergste is dat de kiezer die op een EP-lid heeft gestemd welke hem/haar moet vertegenwoordigen, niet weet dat hij of zij wordt bedrogen. Het is vandaag de dag vrijwel onmogelijk voor de kiezer om te weten wat er in de Europese politiek omgaat. Er is geen toezicht door de media, enz. Het is een vicieuze cirkel, die er uiteindelijk toe leidt dat de burgers neerkijken op politici.

Mijn vraag luidt als volgt: Het is algemeen bekend dat de EU kampt met een tekort aan democratische legitimiteit, zoals hierboven beschreven. Hoe kan de EU-Commissie tegen deze achtergrond steun geven aan het ontwerp van een grondwet als dit door de voorgestelde versterking van de macht van het Europees Parlement leidt tot een aantasting van de democratie in de EU? Hoe denkt de Commissie dat een versterking van het supranationale niveau de steun van de bevolking kan krijgen als er in werkelijkheid geen Europees volk, geen Europese identiteit is die nodig zou zijn om dit besluit legitimiteit te geven?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 januari 2004)

De Commissie is het niet eens met de standpunten die het geachte parlementslid in zijn vraag kenbaar maakt. Zij is met name van oordeel dat een versterking van de macht van het Parlement niet leidt tot een verzwakking van de democratie binnen de Unie, maar veeleer het democratische karakter van de Unie versterkt. De versterking van de macht van het Parlement is immers niet nadelig voor de macht van de nationale parlementen; het ontwerp van grondwet zal integendeel leiden tot een grotere betrokkenheid van de nationale parlementen bij de werking van de Unie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/594 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/594

---

(2004/C 78 E/0628)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3571/03

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Bedreiging van een beschermd watergebied door installaties in een andere lidstaat

In de Tsjechische Republiek wordt thans in de buurt van de gemeente Pavluv Studenec een automobielbedrijf gebouwd. Daarbij hoort ook de aanleg van een groot tankstation. Aan de Duitse zijde van de grens bevindt zich bij de gemeente Bärnau een beschermd watergebied. De bronnen voorzien ca. 60 % van de bevolking van Bärnau van drinkwater. Omdat het aan de Tsjechische kant geplande grote tankstation op een berg ligt die naar de grens afloopt, bestaat het gevaar dat het beschermde watergebied bij het vrijkomen van gevaarlijke stoffen aan de Tsjechische zijde vervuild wordt. De Tsjechische autoriteiten zijn echter van plan de bouw van het pompstation toe te staan.

Kan de Commissie derhalve meedelen of de Tsjechische autoriteiten na de toetreding tot de Europese Unie in het kader van de wettelijke regelingen inzake oppervlaktewateren verplicht zijn rekening te houden met een beschermd watergebied aan de Duitse kant van de grens?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(6 februari 2004)

De communautaire wetgeving op het gebied van milieueffectrapportage (1) (MER) vereist dat publieke en private projecten waarbij aanzienlijke milieueffecten te verwachten zijn, op de mogelijke gevolgen voor het milieu worden getoetst vóórdat toestemming voor uitvoering mag worden verleend. Terwijl voor bepaalde categorieën van projecten een MER-plicht bestaat (bijlage I bij de richtlijn), is het voor andere categorieën (bijlage II) aan de lidstaten om te bepalen of al dan niet een MER moet worden verricht, op basis van de in bijlage III opgenomen selectiecriteria.

Wanneer bij een MER-plichtig project aanzienlijke gevolgen te verwachten zijn voor het milieu in een andere lidstaat, moet erop worden gelet dat specifieke procedures worden gevolgd met betrekking tot de uitwisseling van informatie, deelname aan de beoordelingsprocedure en raadpleging.

De uitkomst van de raadpleging moet worden meegenomen in de vergunningsprocedure. Een negatieve effectbeoordeling betekent evenwel niet automatisch dat een project niet mag worden uitgevoerd.

Om na te gaan of voor de bouw van een tankstation een MER vereist is, moet de capaciteit van het station bekend zijn. Voor een installatie met een capaciteit van meer dan 100 000 ton bijvoorbeeld is een MER verplicht. Heeft de installatie een capaciteit tussen 5 000 en 100 000 ton, dan moet worden onderzocht of een MER noodzakelijk is. Voor installaties met een capaciteit van minder dan 5 000 ton is geen onderzoek nodig.

Tsjechië moet de MER-richtlijn uiterlijk bij de toetreding onverkort ten uitvoer leggen. Volgens de gegevens die het land heeft verstrekt, werd de MER-richtlijn evenwel al omgezet en het verdrag van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN ECE) dat betrekking heeft op grensoverschrijdende milieueffectrapportage van projecten en plannen (Espoo), geratificeerd. Normaal gesproken zou er nu dus al grensoverschrijdend overleg moeten plaatshebben over projecten die gevolgen kunnen hebben voor het milieu in een andere staat, en rekening moeten worden gehouden met de opmerkingen van de betrokken staat bij de opstelling van het MER-verslag en het definitieve besluit.

De EU-wetgeving inzake waterbescherming is hoofdzakelijk gebaseerd op de kaderrichtlijn Water (2). Artikel 7 van de richtlijn vereist onder andere dat tegen eind 2004 beschermde gebieden voor drinkwateronttrekking worden vastgesteld. Aangezien het beheer daarvan zal worden gecoördineerd voor het gehele stroomgebied, zullen grensoverschrijdende kwesties in dit verband moeten worden aangepakt. De Duitse en Tsjechische autoriteiten zullen het met andere woorden eens moeten worden over de vraag of zij dit gebied als grensoverschrijdend beschermd drinkwatergebied willen aanwijzen. Deze verplichting uit hoofde van de kaderrichtlijn Water kan evenwel pas door de Commissie worden afgedwongen nadat Tsjechië is toegetreden en de in de richtlijn vastgestelde termijn is verstreken. Eerdere EU-wetgeving betreffende water, met name de grondwaterrichtlijn (3), voorzag niet in de vaststelling van beschermde grondwatergebieden. Wel wordt voorafgaande goedkeuring vereist voor bijvoorbeeld ondergrondse reservoirs.

Er is de Commissie meegedeeld dat de kwestie die het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag aan de orde stelt, al is besproken tijdens bilateraal overleg tussen beide landen in de Duits-Tsjechische Grenswater Commissie. Dergelijk overleg moet doorgaan in het kader van de bilaterale akkoorden tussen Duitsland en Tsjechië.

De Commissie ziet er nauwlettend op toe dat de verbintenissen die Tsjechië en de overige toetredingslanden in de toetredingsonderhandelingen hebben aangegaan, in acht worden genomen.

---

(1)  Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73 van 14.3.1997).

(2)  Beschikking nr. 2455/2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2001 tot vaststelling van de lijst van prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en tot wijziging van Richtlijn 2000/60/EG (PB L 331 van 15.12.2001).

(3)  Richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (PB L 20 van 26.1.1980).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/595 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/595

---

(2004/C 78 E/0629)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3576/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Europese gehandicaptenkaart

In totaal 37 miljoen burgers van de Unie leven met een handicap, d.w.z. iedere tiende in de Europese Unie levende burger heeft hiermee te maken. Het Europees Jaar van de gehandicapten, dat over enkele weken afloopt, dient nieuwe stimulansen te bieden en concrete resultaten op te leveren om gelijke rechten voor gehandicapte EU-burgers te bewerkstelligen, zodat zij in de toekomst ten volle op alle terreinen van het leven kunnen participeren.

Een stap in de goede richting zou de invoering zijn van een voor de gehele EU geldende gehandicapten-kaart die faciliteiten en voordelen ongeacht de nationaliteit garandeert en deze zonder problemen voor elke gehandicapte toegankelijk maakt. In mijn schriftelijke vraag E-2173/02 (1) van 18 juli 2002 heb ik reeds op de noodzaak van een dergelijke gehandicaptenkaart gewezen.

Aangezien elke lidstaat zelf over de omvang van de faciliteiten en voordelen voor gehandicapten kan beslissen, is een uniforme in de gehele EU geldende gehandicaptenkaart nodig die elke gehandicapte burger van de Unie in elk land gelijke rechten garandeert.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de EU reeds begonnen met een eerste reflectie op de invoering van een voor de gehele EU geldende gehandicaptenkaart? |
| --- | --- |

—

Is de EU reeds begonnen met een eerste reflectie op de invoering van een voor de gehele EU geldende gehandicaptenkaart?

| — | Zo ja, wat houdt deze reflectie in? |
| --- | --- |

—

Zo ja, wat houdt deze reflectie in?

| — | Zo neen, is het niet noodzakelijk om een op het gehele grondgebied van de EU geaccepteerde gehandicaptenkaart in te voeren? |
| --- | --- |

—

Zo neen, is het niet noodzakelijk om een op het gehele grondgebied van de EU geaccepteerde gehandicaptenkaart in te voeren?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar haar antwoord op zijn eerdere schriftelijke vraag E-2173/02 (1). Zoals daarin duidelijk is vermeld, wordt conform het subsidiariteitsbeginsel het besluit omtrent de definitie van invaliditeit en de toekenning van gehandicaptenkaarten op nationaal niveau genomen.

---

(1)  PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 257.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/596 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/596

---

(2004/C 78 E/0630)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3580/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   EU-wetgeving inzake arbeidstijden

Kan de Commissie, inhalend op haar antwoord van 15 oktober op mijn schriftelijke vraag E 2611/03 (1), aangeven wanneer zij de twee uitnodigingen tot inschrijving heeft gepubliceerd voor een studie naar de gevolgen van het arrest van het Hof in de Simap-zaak (2)?

Waarom nam het bijna twee en een half jaar in beslag voordat deze uitnodigingen tot inschrijving werden gepubliceerd?

Gelooft de Commissie dat een zo gedetailleerde studie nuttig zou zijn geweest ter voorbereiding van haar mededeling over arbeidstijden die eind 2003 klaar moet zijn en waarin, zoals zij reeds aangaf, op de implicaties van het Simap-arrest zal worden ingegaan?

Welke standpunten had de afgevaardigde van de Ierse regering op de vergadering van nationale deskundigen waarnaar de Commissie in haar antwoord op de schriftelijke vraag E-0535/03 (3) verwijst?

Heeft de Ierse regering de Commissie verzocht om een mogelijke Ierse „uitzondering” op het toepassingsgebied van Richtlijn 2000/34/EG (4) betreffende artsen in opleiding? Wat is of wat zal het antwoord van de Commissie zijn op dit verzoek?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

De Commissie heeft op 11 april 2002 en 18 december 2002 de uitnodigingen tot inschrijving voor een studie naar de gevolgen van het arrest van het Hof van Justitie in de SIMAP-zaak (5) verzonden.

Deze studie wordt uitgevoerd ten behoeve van de voorbereiding van de mededeling over de arbeidstijden.

Voor wat betreft de vergadering van de Commissie met de nationale deskundigen op het gebied van arbeidstijden, verwijst de Commissie naar het antwoord op schriftelijke vraag E-2611/03 van het geachte parlementslid (6). Zij wijst er echter op dat deze vergadering niet belegd was om de omzetting van Richtlijn 2000/34/EG (7) te bespreken, maar om te praten over de toekomstige mededeling van de Commissie over de arbeidstijden. In ieder geval heeft geen enkele lidstaat melding gemaakt van moeilijkheden bij de omzetting van de bewuste richtlijn.

Tot slot wil de Commissie erop wijzen dat er geen enkele uitzondering op het toepassingsgebied van Richtlijn 2000/34/EG mogelijk is en dat zij geen enkel verzoek in die zin van welke lidstaat dan ook heeft ontvangen.

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 187.

(2)  Arrest van het Hof van 3 oktober 2000 in de zaak C-303/98, Sindicato de Médicos de Asistencia Pública (Simap) tegen Conselleria de Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana.

(3)  PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 199.

(4)  PB L 195 van 1.8.2000, blz. 41.

(5)  Arrest van het Hof van 3 oktober 2000 in de zaak C-303/98, Sindicato de Médicos de Asistencia Pública (Simap) tegen Conselleria de Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana.

(6)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 187.

(7)  Richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000 tot wijziging van Richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd om de van deze richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken, PB L 195 van 1.8.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/597 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/597

---

(2004/C 78 E/0631)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3582/03

van Yasmine Boudjenah (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Betrokkenheid van multinationale ondernemingen bij conflicten

Uit de goedkeuring van het verslag van de deskundigen die belast waren met het onderzoek naar de onwettige ontginning van de rijkdommen van de democratische republiek Congo (vroeger Zaïre), door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, en de publicatie van gedeelten van het verslag in de Franse pers, blijkt hoe dringend er onderzoek nodig is om opheldering te verschaffen over de verbanden tussen de activiteiten van de multinationale ondernemingen en de oorlogstoestand in bepaalde landen, vooral op het Afrikaans continent.

Het Europees Parlement heeft in 1998 het verslag-Howitt aangenomen: de criteria die moeten gelden voor Europese ondernemingen die werkzaam zijn in de ontwikkelingslanden — voor een Europese gedragscode (A4-0508/1998) en tegenover de Europese Commissie meerdere malen zijn eisen herhaald om dwingende regels voor multinaltionale ondernemingen uit te vaardigen om hen een handelwijze op te leggen die in overeenstemming is met de eerbied voor de menselijke persoon, zijn waardigheid, zijn arbeidsvoorwaarden, en ook voor de democratische principes en de waarden van het vreedzaam samenleven. Kan de Europese Commissie verslag uitbrengen over hun vooruitgang op dat gebied?

Heeft de Europese Commissie, concreter gesproken, de volledige versie van het onderzoekverslag van de Verenigde Naties kunnen inzien? Zo ja, zijn er wel of niet Europese ondernemingen — die betrokken zijn bij onwettige activiteiten die verband houden met het conflict in de Congo? Zo ja, moeten er dan geen maatregelen overwogen worden (onderzoekscommissie, sancties) om zeker te zijn dat er geen enkele Europese subsidie met het conflict in verband gebracht kan worden?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(14 januari 2004)

Wat de gedragscode betreft voor Europese ondernemingen die werkzaam zijn in ontwikkelingslanden, gelooft de Commissie niet in een verplichte aanpak. Een vrijwillig strategisch kader daarentegen, zoals de Europese strategie voor maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO), is in haar ogen zinvoller. Ook in het verslag-Howitt zelf (1998) wordt vrijwilligheid het startpunt genoemd voor iedere maatregel op dit gebied.

In september 2002 heeft de Commissie een strategie opgezet om MVO in de praktijk te brengen aansluitend op de vaststelling van een mededeling (1) terzake in juli van dat jaar. De hoeksteen van deze strategie is het zogenaamde „CSR Stakeholder Forum”, dat officieel op 16 oktober 2002 van start ging. Dit forum bevordert MVO door het bedrijfsleven, de vakbewegingen, maatschappelijke organisaties en andere belanghebbenden met elkaar in dialoog te brengen. Het heeft tot doel goede werkwijzen en instrumenten op het gebied van MVO meer bekendheid te geven en te bevorderen, rekening houdende met bestaande EU-initiatieven en internationaal overeengekomen instrumenten zoals de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen en de conventies van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) betreffende fundamentele arbeidsnormen.

Met de internationale dimensie wordt rekening gehouden in de zogenaamde rondetafel inzake ontwikkeling, waaraan verschillende ondernemingen en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) actief deelnemen. Themagebieden zoals gezondheid en ontwikkeling, bevordering van fundamentele arbeidsnormen, goed bestuur, sociale dialoog, financiële transparantie en tenuitvoerlegging van de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen komen er aan bod. Het forum zal vóór de zomer van 2004 een verslag over zijn werkzaamheden aan de Commissie voorleggen, die de resultaten zal beoordelen en besluiten welke gevolgen eraan worden gegeven.

De Commissie heeft de versie van het onderzoeksverslag van de Verenigde Naties (VN) ontvangen dat op de internetsite van de VN is gepubliceerd. Het kan daar vrij worden geraadpleegd. Het verslag verstrekt geen enkel precies gegeven over betrokkenheid van Europese bedrijven — uit de particuliere of de openbare sector — bij onwettige activiteiten die verband houden met het conflict in Congo.

De contacten op het gebied van ontwikkelingssamenwerking die de Commissie met Congo onderhoudt, staan volledig los van het conflict. Het betreft hier immers hoofdzakelijk door lokale en internationale NGO's uitgevoerde projecten die rechtstreeks ten goede komen aan de meest hulpbehoevende Congolezen en met name de wederopbouw van de basisinfrastructuur, de herstelling van wegen op het platteland en het opnieuw op gang brengen van de landbouw beogen.

De Commissie wijst erop dat het verslag opmerkt dat het VN-panel met feitenvinding belast was en geen juridisch orgaan was. Wat de vermelding van bedrijven in de bijlagen bij het verslag betreft, werden de beginselen van de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen gehanteerd als een passende benchmark van algemeen aanvaarde internationale normen van ondernemen.

De OESO-richtlijnen omvatten vrijwillige beginselen en normen voor verantwoord handelen door bedrijven op gebieden zoals mensenrechten, openbaarmaking van gegevens en corruptiebestrijding. De Commissie ondersteunt met kracht de richtlijnen als een fundamenteel instrument voor verantwoord ondernemen wereldwijd. Nationale Contactpunten (NCP's) in ieder land dat de richtlijnen heeft onderschreven, behandelen vragen in verband hiermee en klachten over niet-naleving.

De Commissie merkt op dat het VN-panel een aantal gevallen van in de Unie gevestigde bedrijven aan de NCP's heeft voorgelegd om na te gaan of hun activiteiten in de Democratische Republiek Congo in strijd zijn met de OESO-richtlijnen. De Commissie is van mening dat het de verantwoordelijkheid is van de NCP's om een onderzoek in te stellen naar alle gegronde klachten over bedrijven die niet in overeenstemming met de richtlijnen zouden handelen.

---

(1)  COM(2002) 347 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/599 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/599

---

(2004/C 78 E/0632)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3584/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Ontvangen van aanvullend antwoord

Op 6 maart heeft mevrouw Reding namens de Commissie een antwoord gestuurd op schriftelijke vraag E-3868/02 (1). Daarin wordt gesteld dat de Commissie een aanvullend antwoord zal verstrekken.

Kan de Commissie aangeven waarom er tot op heden nog geen aanvullend antwoord is gekomen op de vraag over de gelijke behandeling van kinderen die in Nederland secundair (beroeps)onderwijs volgen en daarvoor in aanmerking komen voor Nederlandse studiefinanciering, en van Nederlandse kinderen die secundair (beroeps)onderwijs volgen in een instelling in Duitsland of België en deze studiefinanciering niet ontvangen?

Kan de Commissie aangeven wanneer dit aanvullend antwoord verwacht mag worden?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(23 januari 2004)

Na zorgvuldige bestudering van dit vraagstuk heeft de Commissie besloten informatie bij de Nederlandse autoriteiten in te winnen om na te gaan of de studiefinancieringswetgeving in overeenstemming is met de communautaire bepalingen inzake het vrije verkeer. Hoewel de lidstaten de toegangsvoorwaarden van het nationale onderwijsstelsel en de voorwaarden voor de verlening van studiebeurzen aan studenten die hun opleiding in een andere lidstaat willen voortzetten mogen vaststellen, moeten zij wel het Gemeenschapsrecht, en in het bijzonder het non-discriminatiebeginsel, in acht nemen, zoals het Hof van Justitie heeft geoordeeld (met name in het arrest Meeusen (zaak C-337/97)).

De ontvangen documentatie heeft voor de Commissie geen aanwijzingen opgeleverd dat de beurzen voor een opleiding in Nederland worden toegekend met schending van de beginselen van het vrije verkeer.

In het bijzonder is gebleken:

| — | dat de studenten van Nederland het recht hebben zich voor een studie in andere landen van Europa te begeven, en dat zij dit recht ook uitoefenen; |
| --- | --- |

—

dat de studenten van Nederland het recht hebben zich voor een studie in andere landen van Europa te begeven, en dat zij dit recht ook uitoefenen;

| — | dat studenten die onderdanen van andere lidstaten zijn het recht hebben een opleiding in Nederland te volgen. |
| --- | --- |

—

dat studenten die onderdanen van andere lidstaten zijn het recht hebben een opleiding in Nederland te volgen.

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 157.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/599 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/599

---

(2004/C 78 E/0633)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3585/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Geheim gehouden rapport van het EUMC inzake antisemitisme onder mohammedanen

Volgens de Financial Times en het Deense dagblad Berlingske Tidende van 23 november 2003 heeft het EUMC, het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat in Wenen een rapport van 112 bladzijden over antisemitisme geheim gehouden terwijl het onderzoekers van de universiteit van Berlijn zelf had gevraagd om de opstelling daarvan.

De reden dat het rapport geheim is gehouden is naar verluidt dat het door het EUMC gewenste politieke beeld onbekend was. Uit het rapport bleek namelijk dat islamitische immigranten en pro-Palestijnse groepen achter de meeste aanvallen op joods eigendom en joden in Europa zitten, en dit wenste Beate Winkler, de fel pro-Palestijnse directeur van het EUMC, niet openbaar te maken.

Beate Winkler en het door haar geleide waarnemingscentrum heeft de Europeanen stelselmatig willen neerzetten als racisten, hoewel dit beeld in het algemeen in wezen niet klopt. In alle islamitische gemeenschappen in de EU — en in de rest van wereld — wordt het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens op grote schaal met voeten getreden. Dit blijkt voornamelijk uit de algehele onderdrukking van vrouwen, en tal van moslimgemeenschappen in de EU passen de sharia-wetgeving toe doordat zij vrouwen wat het erfrecht betreft in strijd met de wetgeving van de EU-landen niet als gelijken van mannen behandelen. Maar ernstiger nog zijn de zogeheten „eremoorden” op vrouwen die vrij willen zijn, en zelfs het vermoorden van vrouwen die het slachtoffer zijn geweest van verkrachting. Met deze ernstige situatie heeft het EUMC zich nooit beziggehouden.

Het EUMC heeft stelselmatig een verkeerd beeld gegeven van de werkelijke racisten en schenders van de mensenrechten in de EU. Thans wil Beate Winkler ook nog het antisemitisme van de moslims verborgen houden.

Welke maatregelen overweegt de Commissie om een einde te maken aan de eenzijdig politiserende activiteiten van het EUMC en om te zorgen voor waarheidsgetrouwe informatie over de dreiging van het racisme en schendingen van de mensenrechten in de EU?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/600 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/600

---

(2004/C 78 E/0634)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3587/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Antisemitismerapport Europees Observatorium voor racismebestrijding

Uit de Financial Times en andere Europese kranten konden we deze week vernemen dat het in Wenen gevestigde Europees Observatorium voor Racismebestrijding en Xenofobie besloten heeft de inhoud van een recent rapport over antisemitisme niet publiek te maken. Het Europees Observatorium voor Racismebestrijding en Xenofobie telt vertegenwoordigers van de lidstaten, van de Raad van Europa, van de Commissie en van het Europees Parlement. Het 112 blz. tellende rapport in kwestie werd op verzoek van het Observatorium opgesteld door de Technische Universiteit van Berlijn. Volgens de kranten zou uit het rapport een sterke toename blijken van antisemitische uitlatingen en misdrijven in migrantenmilieus. Om redenen van „politieke correctheid” reden werd daarom besloten het rapport niet vrij te geven.

Kloppen deze berichten?

Was de Commissie op de hoogte van de beslissing om dit rapport niet te publiceren? Kan de Commissie nagaan wat de kostprijs was van dit onderzoek?

Door wie en op basis van welk overleg werd besloten dit rapport niet te publiceren? Op basis van welke argumenten werd besloten het wetenschappelijk onderzoek van de Technische Universiteit van Berlijn op deze wijze te diskwalificeren?

Op basis van welke subsidies wordt het Europees Observatorium voor Racismebestrijding en Xenofobie gefinancierd? Ten belope van welke bedragen? Hoeveel personeelsleden zijn aan het Observatorium verbonden? Wat is de samenstelling van zijn raad van bestuur? In welke mate patroneert de Commissie dit Observatorium?

Kan dit rapport alsnog ter beschikking gesteld worden van de europarlementsleden?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/600 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/600

---

(2004/C 78 E/0635)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3607/03

van Olivier Duhamel (PSE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Waarnemingscentrum in Wenen

Is het volgens de Commissie te rechtvaardigen dat het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat in Wenen de publicatie censureert van het bij het Centrum voor onderzoek naar antisemitisme van de Technische Universiteit te Berlijn aangevraagde rapport?

Is de Commissie het er niet mee eens dat men door te verhullen dat nieuwe vormen van antisemitisme de kop opsteken, niet bepaald bijdraagt tot de bestrijding ervan?

Is zij zich bewust van de mogelijke gevaren, wanneer de Europese Unie zich — zij het ten onrechte — tolerant lijkt op te stellen ten aanzien van het antisemitisme, onder het voorwendsel pro-Palestijnse jongeren in de voorsteden die soms vervaarlijk, dan wel onbewust afglijden naar het antisemitisme, niet te schande te willen maken?

Is zij voornemens het Waarnemingscentrum in Wenen te verzoeken zich niet te verschuilen achter dit soort voorzichtig optreden dat tot het verwijt van tolerantie zou kunnen leiden. Is zij bereid het Waarnemingscentrum te suggereren, evenals elke andere persoon die in de Unie taken uitoefent, geen misbruik te maken van onderzoeksvoorwaarden, aangezien de toepassing hiervan altijd delicaat en vaak onvolledig is, getuige de controverse naar aanleiding van de publicatie van Eurobarometer over de bedreiging van de wereldvrede?

Een krachtige, duidelijke en snelle reactie is noodzakelijk. De Europese Unie en haar verantwoordelijken mogen niet dubbelzinnig overkomen bij de analyse van het antisemitisme en de bestrijding ervan.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/601 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/601

---

(2004/C 78 E/0636)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3700/03

van Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Het verdonkeremanen van het onderzoek naar antisemitisme in Europa door de Europese waarnemingspost voor verschijnselen van racisme en vreemdelingenhaat (EUMC)

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 22 november heeft het Engelse dagblad Financial Times op de voorpagina gepubliceerd dat de Europese waarnemingspost voor verschijnselen van racisme en vreemdelingenhaat (EUMC) een rapport van 112 pagina's over antisemitisme in Europa heeft achtergehouden. De waarnemingspost heeft in 2002 aan het Onderzoekscentrum voor antisemitisme van de Universiteit van Berlijn opdracht gegeven tot dit rapport. |
| --- | --- |

—

Op 22 november heeft het Engelse dagblad Financial Times op de voorpagina gepubliceerd dat de Europese waarnemingspost voor verschijnselen van racisme en vreemdelingenhaat (EUMC) een rapport van 112 pagina's over antisemitisme in Europa heeft achtergehouden. De waarnemingspost heeft in 2002 aan het Onderzoekscentrum voor antisemitisme van de Universiteit van Berlijn opdracht gegeven tot dit rapport.

| — | De directrice van de waarnemingspost, Beate Winkler, heeft verklaard dat het besluit om het onderzoek niet openbaar te maken, te wijten is aan het feit dat de behandelde periode (mei-juni 2002) niet representatief zou zijn alsook door de onoverbrugbare verschillen over het begrip antisemitisme tussen de waarnemingspost en het onderzoekscentrum in Berlijn. |
| --- | --- |

—

De directrice van de waarnemingspost, Beate Winkler, heeft verklaard dat het besluit om het onderzoek niet openbaar te maken, te wijten is aan het feit dat de behandelde periode (mei-juni 2002) niet representatief zou zijn alsook door de onoverbrugbare verschillen over het begrip antisemitisme tussen de waarnemingspost en het onderzoekscentrum in Berlijn.

De vraag luidt:

| — | waarom is een nuttig rapport over de ontwikkeling van vormen van antisemitisme verborgen gehouden voor de burgers van de Unie; |
| --- | --- |

—

waarom is een nuttig rapport over de ontwikkeling van vormen van antisemitisme verborgen gehouden voor de burgers van de Unie;

| — | welke verschillen zijn opgetreden tussen de waarnemingspost en het onderzoekscentrum in Berlijn over het begrip antisemitisme; |
| --- | --- |

—

welke verschillen zijn opgetreden tussen de waarnemingspost en het onderzoekscentrum in Berlijn over het begrip antisemitisme;

| — | waarom is de peiling van Eurobarometer, die zonder wetenschappelijke criteria is verricht, onmiddellijk verspreid met alle bekende gevolgen van dien, terwijl dit rapport is weggemoffeld; |
| --- | --- |

—

waarom is de peiling van Eurobarometer, die zonder wetenschappelijke criteria is verricht, onmiddellijk verspreid met alle bekende gevolgen van dien, terwijl dit rapport is weggemoffeld;

| — | was de vertegenwoordiger van de Commissie bij de EUMC op de hoogte van het besluit om het rapport niet openbaar te maken? |
| --- | --- |

—

was de vertegenwoordiger van de Commissie bij de EUMC op de hoogte van het besluit om het rapport niet openbaar te maken?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3585/03, E-3587/03, E-3607/03 en E-3700/03

(30 januari 2004)

De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar het antwoord op de schriftelijke vraag P-3693/03 van de heer Laschet (1).

---

(1)  Zie blz. 313.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/602 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/602

---

(2004/C 78 E/0637)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3590/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Iberisch-Amerikaanse top — conclusies en vooruitzichten

De Iberisch-Amerikaanse topconferenties, die 600 miljoen mensen vertegenwoordigen, d.i. 10 à 12 % van de wereldbevolking, zijn indertijd ingesteld als forum voor politieke raadpleging en overleg en de behandeling van specifieke thema's die van gemeenschappelijk belang zijn voor Portugal, de landen van Latijns-Amerika en Spanje. Doel was een effectieve intercontinentale Iberisch-Amerikaanse Gemeenschap te creëren die Portugal en Spanje verbindt met de Portugees- en Spaanssprekende landen van Amerika, een gemeenschap die fungeert als brug tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika.

Aan de 13de top, die plaatsvond in Santa Cruz de la Sierra op 14 en 15 november 2003, namen staatshoofden en regeringsleiders van 21 Iberische en Latijns-Amerikaanse landen deel, in aanwezigheid van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Kofi Annan. Alle landen spraken zich uit voor de oprichting van een vast secretariaat, dat de toekomstige topconferenties moet voorbereiden en dat, naar het voorbeeld van andere regionale organisaties, de drijvende kracht zal worden van een nog nauwere samenwerking in de toekomst.

Volgens het Document voor Regionale Strategie — Latijns Amerika, van de Commissie, Programmering 2002-2006 (blz. 16 en 19) zal de internationale uitdaging vooral wegen op het vermogen van de landen van de regio om een grotere rol te spelen in de grote internationale fora, via een betere interne samenhang, en om bondgenootschappen aan te gaan met externe partners. Er wordt in erkend dat de Europese en communautaire hulpverlening aan Latijns-Amerika te weinig zichtbaar is en dat aanzienlijke inspanningen zullen worden gedaan om de zichtbaarheid en de publiciteit van het Europese optreden te verbeteren.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Over welke informatie beschikt de Commissie over het verloop en de conclusies van de Top? Welke conclusies trekt zij eruit? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt de Commissie over het verloop en de conclusies van de Top? Welke conclusies trekt zij eruit?

| — | Gelet op het historisch erfgoed van Latijns-Amerika, de overeenkomst van waarden met Europa en de taalverwantschap tussen beide groepen van landen, wilde ik de Commissie vragen op welke manier zij met de Iberisch-Amerikaanse Top wil gaan samenwerken, de participatie van Europa wil bevorderen en de banden met de regio wil aanhalen? |
| --- | --- |

—

Gelet op het historisch erfgoed van Latijns-Amerika, de overeenkomst van waarden met Europa en de taalverwantschap tussen beide groepen van landen, wilde ik de Commissie vragen op welke manier zij met de Iberisch-Amerikaanse Top wil gaan samenwerken, de participatie van Europa wil bevorderen en de banden met de regio wil aanhalen?

| — | Hoe schat de Commissie het strategisch belang van een meer samenhangende en beter geïntegreerde Iberisch-Amerikaanse Gemeenschap in voor de Europese Unie? Welke maatregelen heeft de Commissie in dat opzicht genomen of is zij van plan te nemen? |
| --- | --- |

—

Hoe schat de Commissie het strategisch belang van een meer samenhangende en beter geïntegreerde Iberisch-Amerikaanse Gemeenschap in voor de Europese Unie? Welke maatregelen heeft de Commissie in dat opzicht genomen of is zij van plan te nemen?

| — | Welke steun is de Commissie bereid toe te kennen, in het bijzonder voor de vestiging van vertegenwoordigingen, infrastructuren en voorzieningen van de Iberisch-Amerikaanse Gemeenschap op het grondgebied van de Europese Unie? |
| --- | --- |

—

Welke steun is de Commissie bereid toe te kennen, in het bijzonder voor de vestiging van vertegenwoordigingen, infrastructuren en voorzieningen van de Iberisch-Amerikaanse Gemeenschap op het grondgebied van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Patten Namens de Commissie

(23 december 2003)

De Commissie is volledig op de hoogte van de resultaten van de 13e Iberisch-Amerikaanse top die op 15 november 2003 te Santa Cruz werd afgesloten. Het thema van de top en een aantal van de conclusies komen volledig overeen met een van de belangrijkste doelstellingen van de Commissie wat betreft haar betrekkingen met Latijns-Amerika, namelijk het bevorderen van sociale cohesie.

Op de laatste bijeenkomst van ministers van de Unie en de Groep van Rio in Vouliagmeni, stelde het lid van de Commissie dat verantwoordelijk is voor Buitenlandse Betrekkingen voor dat sociale cohesie het centrale thema zou worden van de volgende top van staatshoofden van de Unie, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied die in 2004 in Guadalajara, Mexico gehouden zal worden. Het feit dat dit thema ook het belangrijkste onderwerp van de besprekingen in Santa Cruz geweest is, beschouwt de Commissie als een aanmoediging om aan deze kwestie te blijven werken. De Commissie en de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank hebben een werkgroep over sociale cohesie opgezet die maatregelen op dit gebied zou moeten voorstellen die zouden kunnen worden voorgelegd aan de staatshoofden in Mexico.

De Commissie is van mening dat de ontwikkeling van de Iberisch-Amerikaanse gemeenschap voor de Unie zeer positief is. De deelname van twee EU-lidstaten aan deze gemeenschap draagt bij aan versteviging van de betrekkingen, de dialoog en het wederzijds begrip tussen de Unie en Latijns-Amerika.

De Commissie beschouwt het opzetten van vertegenwoordigingen van de Iberisch-Amerikaanse gemeenschap als een interne aangelegenheid en zij heeft dan ook geen specifieke initiatieven op dit vlak voor ogen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/603 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/603

---

(2004/C 78 E/0638)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3596/03

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   EU-grenscontroles

Er bestaan aantoonbare gevallen waarin visserijproducten van niet voor de uitvoer naar de EU toegelaten fabrieksschepen uit derde landen overwegend via EER-staten in de EU worden ingevoerd. Deze invoer vormt niet alleen een economische concurrentie voor de eigen visserij, omdat zij de voor de vangst- en verwerkingshygiëne noodzakelijke investeringen kunnen besparen maar zij zijn ook vanuit het aspect van de volksgezondheid niet veilig en dus moeten zij als producten worden beschouwd die de gezondheid kunnen bedreigen.

Naar verluidt bestaat er voor de invoer van producten van dierlijke oorsprong, waartoe visserijproducten uit derde landen behoren, een omvangrijke communautaire regelgeving met vaste controleprocedures aan de grenzen.

Naar verluidt doen de instanties van de Commissie en hun medewerkers hun uiterste best om in het kader van de inspecties onregelmatigheden aan de grenzen van de Gemeenschap op te sporen.

Naar verluidt hebben de EER-staten voor visserijproducten wettelijke regelingen getroffen die overeenkomen met de EU-regelingen dan wel gelijkwaardig zijn.

Naar verluidt moeten visserijproducten die uit derde landen via EER-staten in de Gemeenschap worden ingevoerd, aan de grenzen overeenkomstig de communautaire bepalingen worden gecontroleerd.

Niettemin komen niet-EU-conforme visserijproducten in vrij grote omvang via deze grensovergangen in de communautaire economische ruimte terecht. Dit is bij de economische actoren in het noordoost Atlantisch gebied en in de Noordzee algemeen bekend.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

| — | Hoe en in welke mate wordt de reglementaire afwikkeling van de invoer van visserijproducten aan de buitengrenzen van de EER-landen (en dus ook van de EU) door de ter zake bevoegde diensten van de Commissie gecontroleerd? |
| --- | --- |

—

Hoe en in welke mate wordt de reglementaire afwikkeling van de invoer van visserijproducten aan de buitengrenzen van de EER-landen (en dus ook van de EU) door de ter zake bevoegde diensten van de Commissie gecontroleerd?

| — | Welke doeltreffende mogelijkheden heeft de Commissie om afwijkingen bij de invoerbepalingen van de Gemeenschap door de EER-landen op te sporen en duurzaam te corrigeren, want deze landen zijn immers derde landen, al hebben zij een speciale status? |
| --- | --- |

—

Welke doeltreffende mogelijkheden heeft de Commissie om afwijkingen bij de invoerbepalingen van de Gemeenschap door de EER-landen op te sporen en duurzaam te corrigeren, want deze landen zijn immers derde landen, al hebben zij een speciale status?

| — | Welke mogelijkheden heeft de Commissie om de genoemde invoer van niet-EU-conforme visserijproducten via EER-landen ter bescherming van de communautaire visserij en de verbruikers te verbieden? |
| --- | --- |

—

Welke mogelijkheden heeft de Commissie om de genoemde invoer van niet-EU-conforme visserijproducten via EER-landen ter bescherming van de communautaire visserij en de verbruikers te verbieden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 februari 2004)

IJsland en Noorwegen zijn met de Unie verbonden door de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER). Beide landen hebben de Gemeenschapswetgeving inzake invoer van vis en visserijproducten uit derde landen overgenomen, zowel wat betreft invoervoorwaarden als ten aanzien van invoerprocedures. Deze EER-staten hebben een netwerk van grenscontroleposten opgericht om producten uit derde landen te controleren. Als deze vis en visserijproducten uit derde landen eenmaal ingeklaard zijn voor vrij verkeer in deze twee EER-staten, mogen zij overal binnen de interne markt gedistribueerd worden.

De inspectie en de handhaving van wetgeving in de EER-landen is in handen van de ESA, de Toezichthoudende Autoriteit van de Europese Vrijhandelsassociatie, die inspectiereizen maakt naar de EER-staten om te controleren of zij de relevante voorschriften van het Gemeenschapsrecht in acht nemen. In hoofdstuk I, punt 4, van bijlage I (Veterinaire en fytosanitaire aangelegenheden) bij de EER-overeenkomst wordt in verband met grenscontroleposten evenwel bepaald:

| | De controles en inspecties van grenscontroleposten hebben plaats in nauwe samenwerking tussen de Commissie van de EG en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA. |
| --- | --- |

De controles en inspecties van grenscontroleposten hebben plaats in nauwe samenwerking tussen de Commissie van de EG en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

| | De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft het recht deel te nemen aan de inspectiebezoeken van de diensten van de Commissie aan de EG-lidstaten met betrekking tot de besluiten vermeld bij het eerste streepje onder b) van punt 5. |
| --- | --- |

De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft het recht deel te nemen aan de inspectiebezoeken van de diensten van de Commissie aan de EG-lidstaten met betrekking tot de besluiten vermeld bij het eerste streepje onder b) van punt 5.

| | De EG-Commissie en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA organiseren gezamenlijke inspectiebezoeken voor het opstellen van een gemeenschappelijke aanbeveling met betrekking tot de besluiten vermeld bij het tweede streepje onder b) van punt 5. Alle zich in verband hiermee voordoende problemen kunnen aan het Gemengd Comité van de EER worden voorgelegd. |
| --- | --- |

De EG-Commissie en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA organiseren gezamenlijke inspectiebezoeken voor het opstellen van een gemeenschappelijke aanbeveling met betrekking tot de besluiten vermeld bij het tweede streepje onder b) van punt 5. Alle zich in verband hiermee voordoende problemen kunnen aan het Gemengd Comité van de EER worden voorgelegd.

Bij deze inspectiereizen wordt aandacht besteed aan de ontwikkeling van faciliteiten en aan de toepassing van de relevante veterinaire wetgeving.

De verslagen van de ESA-inspecties worden naar de Commissie gezonden en gepubliceerd op de website van de ESA (1).

In de twee laatste ESA-verslagen van dienstreizen naar Noorwegen en IJsland is erop gewezen dat deze twee landen blijkbaar visserijproducten uit niet-goedgekeurde bronnen aanvaarden. Indien wordt vastgesteld dat sprake is van een schending van de EER-wetgeving (m.a.w. EG-wetgeving), is aan de ESA, het orgaan dat verantwoordelijk is voor de handhaving van de wetgeving in de EER-staten, om maatregelen te nemen.

---

(1)  (http://www.eftasurv.int/).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/605 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/605

---

(2004/C 78 E/0639)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3601/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Buy American Act

De „Buy American Act” is een verordening die betrekking heeft op producten die de Amerikaanse overheid aanschaft in het kader van door haar gefinancierde projecten. Doel van deze verordening is steun te verlenen aan Amerikaanse bedrijven en werknemers door bij voorkeur hun producten aan te schaffen.

Zo krijgen Amerikaanse bedrijven in aanbestedingsprocedures inzicht in biedingen van buitenlandse, bijvoorbeeld Europese bedrijven. Deze Amerikaanse bedrijven worden vervolgens in de gelegenheid gesteld een lager bod uit te brengen.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van de rol van de Amerikaanse overheid en overheidsinstanties in aanbestedingsprocedures, gebaseerd op de Buy American Act? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van de rol van de Amerikaanse overheid en overheidsinstanties in aanbestedingsprocedures, gebaseerd op de Buy American Act?

| 2. | Is de Commissie op de hoogte van het nadeel dat deze regeling meebrengt voor veel Europese bedrijven, bijvoorbeeld Nederlandse biotechnologiebedrijven? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie op de hoogte van het nadeel dat deze regeling meebrengt voor veel Europese bedrijven, bijvoorbeeld Nederlandse biotechnologiebedrijven?

| 3. | Is de Commissie van mening dat deze regeling protectionistisch is en strijdig is met de bepalingen van de Wereldhandelsorganisatie? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van mening dat deze regeling protectionistisch is en strijdig is met de bepalingen van de Wereldhandelsorganisatie?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(29 januari 2004)

De wetgeving waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is de Commissie terdege bekend en gaat terug op een Amerikaanse wet (de zogenaamde „Buy American Act”) die in 1933, op het hoogtepunt van de Grote Depressie, werd aangenomen om de nijverheid en de bouw te ontwikkelen en de groei van de werkgelegenheid in de Verenigde Staten te stimuleren. Naar de geest is zij nog altijd aanwezig in talrijke wetsbesluiten die betrekking hebben op aanbestedingen door Amerikaanse overheidsorganen en -agentschappen. De meeste bepalingen strekken ertoe buitenlandse goederen of buitenlandse aanbieders uit te sluiten van aanbestedingen die door overheidsorganen worden uitgeschreven. De Buy American-bepalingen zijn ook van toepassing op activiteiten die worden gefinancierd uit de begroting van de Amerikaanse overheid. Zo is er bijvoorbeeld de verplichting om een Amerikaanse luchtvaartmaatschappij te gebruiken wanneer de vlucht wordt gefinancierd uit de federale begroting (wat betekent dat alle overheidsambtenaren of Congresleden die op dienstreis vertrekken, of zelfs studenten met een beurs van de overheid, moeten gebruikmaken van Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen). Deze protectionistische maatregelen kosten de Amerikaanse belastingbetaler veel geld en leiden in vele economische sectoren tot inefficiency en oneerlijke concurrentie.

In 1996 hebben de Verenigde Staten de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten ondertekend, die aanbieders uit de twaalf ondertekenende landen (waaronder de Gemeenschap als geheel) een niet-discriminerende toegang waarborgt. De Verenigde Staten waren genoodzaakt de Buy American-wetgeving ingrijpend te wijzigen om rekening te houden met de nieuwe WTO-regels. Het toepassingsgebied van deze overeenkomst is helaas zeer beperkt en vele grote opdrachten en aanbestedingen ontsnappen nog steeds aan de regels ervan.

De Commissie heeft geen kennis van enige bepaling in de Amerikaanse wetgeving die een aanbestedende dienst zou toestaan buitenlandse aanbieders om een voorstel te vragen en vervolgens binnenlandse leveranciers het recht zou geven een beter bod te doen. De Commissie is bereid om deze en andere maatregelen die obstakels kunnen opwerpen voor EG-exporteurs in de sector van de biotechnologie of in andere sectoren, op hun verenigbaarheid met de WTO-regels te toetsen. Tot dusver heeft zij in dit verband geen enkele klacht ontvangen van bedrijven uit de Gemeenschap.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/606 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/606

---

(2004/C 78 E/0640)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3602/03

van Anne Van Lancker (PSE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Artikel 51 van de Europese Grondwet

De tekst van de voorgestelde Europese Grondwet bevat een artikel 51 dat confessionele en niet-confessionele gemeenschappen op gelijke voet plaatst. Op 21 oktober 2003 werden vertegenwoordigers van confessionele levensbeschouwingen geconsulteerd m.b.t. het immigratievraagstuk en de strijd tegen de prostitutie en de mensenhandel. De niet-confessionele organisaties werden echter niet geconsulteerd.

| 1. | Kan de Commissie verklaren waarom de niet-confessionele organisaties van deze dialoog werden uitgesloten ondanks verklaring 11 bij het Verdrag van Amsterdam waarin de gelijke behandeling van religieuze en niet-confessionele organisaties wordt gegarandeerd en ondanks artikel 51 van de ontwerp-grondwet van de EU? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie verklaren waarom de niet-confessionele organisaties van deze dialoog werden uitgesloten ondanks verklaring 11 bij het Verdrag van Amsterdam waarin de gelijke behandeling van religieuze en niet-confessionele organisaties wordt gegarandeerd en ondanks artikel 51 van de ontwerp-grondwet van de EU?

| 2. | Kan de Commissie bevestigen dat de dialoog met de godsdienstig geïnspireerde ngo's onmiddellijk zal worden opengesteld ook voor de niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie bevestigen dat de dialoog met de godsdienstig geïnspireerde ngo's onmiddellijk zal worden opengesteld ook voor de niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties?

| 3. | Kan de Commissie bevestigen dat in de toekomst de niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties op gelijke wijze zullen behandeld worden als de religieuze organisaties? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bevestigen dat in de toekomst de niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties op gelijke wijze zullen behandeld worden als de religieuze organisaties?

| 4. | Kan de Commissie garanderen dat haar houding in deze geen voorafspiegeling is van de interpretatie die zij geeft aan de toepassing van artikel 51? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie garanderen dat haar houding in deze geen voorafspiegeling is van de interpretatie die zij geeft aan de toepassing van artikel 51?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/606 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/606

---

(2004/C 78 E/0641)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3665/03

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Niet-confessionele organisaties

Ondanks de voorgestelde Europese Grondwet die confessionele en niet-confessionele gemeenschappen op een gelijke voet plaatst stellen wij vast dat de Europese Commissie bepaalde confessionele levensbeschouwingen heeft geconsulteerd met betrekking tot het immigratievraagstuk en de strijd tegen de prostitutie en de mensenhandel. Dit was klaarblijkelijk niet het geval met niet-confessionele organisaties.

| 1. | Kan de Commissie verklaren waarom niet-confessionele organisaties zoals the European Humanist Federation van deze dialoog werden uitgesloten? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie verklaren waarom niet-confessionele organisaties zoals the European Humanist Federation van deze dialoog werden uitgesloten?

| 2. | Kan de Commissie verantwoorden waarom deze uitsluiting van de niet-confessionele organisatie werd doorgevoerd ondanks verklaring 11 bij het Verdrag van Amsterdam, waarin de gelijke behandeling van religieuze en niet-confessionele organisaties is gegarandeerd? Deze houding is tevens in strijd met de geest van artikel 51 van de ontwerpgrondwet van de EU. |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie verantwoorden waarom deze uitsluiting van de niet-confessionele organisatie werd doorgevoerd ondanks verklaring 11 bij het Verdrag van Amsterdam, waarin de gelijke behandeling van religieuze en niet-confessionele organisaties is gegarandeerd? Deze houding is tevens in strijd met de geest van artikel 51 van de ontwerpgrondwet van de EU.

| 3. | Kan de Commissie bevestigen dat de dialoog met de godsdienstig geïnspireerde NGO's onmiddellijk zal worden opengesteld ook voor de niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bevestigen dat de dialoog met de godsdienstig geïnspireerde NGO's onmiddellijk zal worden opengesteld ook voor de niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties?

| 4. | Kan de Commissie bevestigen dat in de toekomst niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties op gelijke wijze zullen worden behandeld als religieuze organisaties? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie bevestigen dat in de toekomst niet-confessionele levensbeschouwelijke organisaties op gelijke wijze zullen worden behandeld als religieuze organisaties?

| 5. | Kan de Commissie garanderen dat haar houding in deze geen voorafspiegeling is van de interpretatie die zij geeft aan de toepassing van artikel 51 van de ontwerpgrondwet van de EU? |
| --- | --- |

5.

Kan de Commissie garanderen dat haar houding in deze geen voorafspiegeling is van de interpretatie die zij geeft aan de toepassing van artikel 51 van de ontwerpgrondwet van de EU?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Prodi namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3602/03 en E-3665/03

(10 februari 2004)

De Commissie verzekert de geachte parlementsleden dat in artikel 51 van het ontwerp-Verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa („de status van kerken en niet-confessionele organisaties”), dat voorziet in een dialoog met die organisaties, is vastgelegd dat geen afbreuk zal worden gedaan aan de status van niet-confessionele organisaties. De dialoog waarnaar wordt verwezen vindt in feite geregeld plaats, met name aansluitend op de Europese Raden. Dit gebruik zal in de toekomst worden voortgezet. De Commissie is niet op de hoogte van enige ontevredenheid over deze dialoog bij de niet-confessionele organisaties.

De vergadering van 21 oktober 2003 waarnaar het geachte parlementslid verwijst, was in feite een informatievergadering die werd georganiseerd op initiatief en onder leiding van het toenmalige voorzitterschap van de Raad.

Het Italiaanse voorzitterschap wenste naar aanleiding van zijn conferentie in Rome contact op te nemen met deskundigen van religieuze organisaties, en heeft daarom gebruik gemaakt van de aanwezigheid van — onder andere — deze organisaties die naar Brussel waren gekomen voor een van de gebruikelijke dialogen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/607 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/607

---

(2004/C 78 E/0642)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3603/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Voormalige militairen in de Portugese overzeese gebiedsdelen — handicaps

De Raad heeft in zijn resolutie van 15 juli 2003 (1) herinnerd aan de verklaring van de ter zake bevoegde ministers (Malaga, 8 mei 2003) waarin wordt bevestigd dat de verbetering van de levensomstandigheden van gehandicapten en hun gezinnen een van de „belangrijkste doelstellingen van het aanstaande decennium is”.

Het Europees Parlement heeft ook enkele resoluties over dit onderwerp aangenomen, met name de resolutie van 3 september 2003 over de mededeling van de Commissie „Naar een bindend juridisch instrument van de Verenigde Naties ter bevordering en bescherming van de rechten en de waardigheid van personen met een handicap”, waarin het ook de nadruk legt op de noodzaak om in te spelen op de behoeften van personen met een zogenaamde „verborgen” handicap.

Afgezien van de algemene problematiek van gehandicapten bestaat er in Portugal een specifieke groep die nog niet de speciale aandacht heeft gekregen waarop zij eigenlijk recht heeft; het gaat om de vele voormalige Portugese strijders in overzeese oorlogen, die tussen 1961 en 1974 in Angola, Mozambique en Guinee-Bissau hebben gewoed.

Veel van de circa 800 000 mannen die dienst hebben gedaan in de Portugese strijdkrachten in deze gebieden hebben verminkingen opgelopen of lijden aan chronische psychische stoornissen als gevolg van het feit dat zij aan traumatische stressomstandigheden tijdens hun leven als soldaat zijn blootgesteld, (de zogenaamde traumatische postoorlogsstress, een soort angststoornis volgens het DSM IV — Handboek voor diagnose en statistiek betreffende mentale stoornissen, dat is gepubliceerd door de American Psychiatric Association).

De Portugese overheid heeft geprobeerd zich te kwijten van haar verplichtingen jegens diegenen die in hun militaire diensttijd gehandicapt zijn geraakt, maar solidariteit en de ervaring van de Europese landen kunnen ook buitengewoon nuttig zijn om de specifieke problemen van deze Portugezen op te lossen.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij in het kader van het Europees Jaar voor personen met een handicap, genomen heeft of voornemens is te treffen, met name met het oog op de integratie van personen met handicaps als gevolg van deelname aan oorlogshandelingen, vooral oud-strijders in overzeese Portugese gebiedsdelen? Welke maatregelen beveelt zij aan?

Welke specifieke maatregelen kunnen volgens de Commissie, gezien het belang van de „verborgen” handicaps, waaronder de posttraumatische stress, genomen worden om zowel het gebrek aan informatie over de oorzaken, de symptomen en gevolgen van deze handicap te verbeteren, als ook rehabilitatie en integratie van personen die aan deze ziekte lijden mogelijk te maken? Is zij voornemens iets op dit gebied te doen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

De specifieke kwestie van de integratie van personen met een handicap als gevolg van deelname aan oorlogshandelingen valt onder de bevoegdheid van de lidstaten.

De Commissie ijvert echter sinds lang voor de bevordering van de rechten en de integratie van personen met een handicap in het sociale en economische leven. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het volgende: het Europees Sociaal Fonds draagt bij tot de integratie van personen met een handicap op de arbeidsmarkt. Andere communautaire fondsen (2) worden gebruikt om de gezondheidsinfrastructuur te verbeteren, de sociale integratie van personen met een handicap in de samenleving te bevorderen, discriminatie te bestrijden, enz. Bovendien heeft de Raad op basis van een voorstel van de Commissie Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (3) goedgekeurd. Deze richtlijn verbiedt elke vorm van directe of indirecte discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. Hopelijk draagt de richtlijn ook bij tot de verbetering van de lage arbeidsparticipatie van arbeidsgeschikte personen met een handicap. In het kader van haar buitenlands en ontwikkelingsbeleid steunt de Commissie initiatieven die bijdragen tot de reïntegratie van personen met een handicap in het beroepsleven, tot het verbeteren van rehabilitatiesystemen, enz.

In het kader van het Europees jaar van de gehandicapten 2003 en teneinde de gehandicaptenproblematiek bovenaan op de Europese politieke agenda te houden, heeft de Commissie met name de mededeling „Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan” (4) goedgekeurd, die tot doel heeft te komen tot een duurzame en operationele aanpak voor gehandicaptenvraagstukken voor de komende jaren, waarbij rekening wordt gehouden met een uitgebreid Europa. De mededeling voorziet in een meerjarenactieplan met als doel tegen 2010 de gehandicaptenvraagstukken in de desbetreffende communautaire beleidsvormen te integreren en concrete acties op sleutelgebieden te ondernemen ten einde bij te dragen tot de volledige integratie van personen met een handicap in de samenleving en de economie.

In het kader van de uitvoering van het onderdeel gezondheidsinformatie en -kennis van het programma voor de volksgezondheid heeft de Commissie een werkgroep inzake geestelijke gezondheid opgericht met het doel de beschikbare informatie op het gebied van geestelijke stoornissen te verbeteren en relevante indicatoren voor geestelijke gezondheid te ontwikkelen en operationeel te maken. De werkgroep inzake geestelijke gezondheid is in november 2003 voor het eerst bijeengekomen. Er is een specifieke task force inzake indicatoren voor geestelijke gezondheid opgericht. Onderzoek naar en de behandeling van posttraumatisch syndroom valt niet onder het programma voor de volksgezondheid.

---

(1)  PB C 175 van 24.7.2003, blz. 1.

(2)  EFRO, communautaire programma's op het gebied van onderwijs, opleiding en jeugd, communautair initiatief EQUAL, programma ter bestrijding van discriminatie, programma ter bestrijding van sociale uitsluiting, enz.

(3)  PB L 303 van 2.12.2000.

(4)  COM(2003) 650.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/608 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/608

---

(2004/C 78 E/0643)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3604/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Oost-Timor — Noodhulp

De Europese Commissie heeft medegedeeld dat zij 2 miljoen euro voor humanitaire hulp voor de bevolking van Oost-Timor zal uittrekken ter bestrijding van droogte en de schaarste aan levensmiddelen.

Volgens de Commissie hebben tussen november 2003 en maart 2004, ondanks de huidige inspanningen op het gebied van de wederopbouw, 110 000 personen voedselnoodhulp nodig.

Kan de Commissie mededelen:

| — | Welke concrete maatregelen deze humanitaire hulp behelst? |
| --- | --- |

—

Welke concrete maatregelen deze humanitaire hulp behelst?

| — | Of er een tijdschema bestaat voor deze operatie? |
| --- | --- |

—

Of er een tijdschema bestaat voor deze operatie?

| — | Voor welk gebieden deze hulpmaatregel bestemd is? |
| --- | --- |

—

Voor welk gebieden deze hulpmaatregel bestemd is?

| — | Wie er bij de regering van Oost-Timor de belangrijkste aanspreekpartner is voor de uitvoering van deze hulpmaatregel? |
| --- | --- |

—

Wie er bij de regering van Oost-Timor de belangrijkste aanspreekpartner is voor de uitvoering van deze hulpmaatregel?

| — | Hoe de Commissie voornemens is toezicht uit te oefenen op de verdeling en de besteding van de voor deze hulpmaatregel bestemde kredieten? |
| --- | --- |

—

Hoe de Commissie voornemens is toezicht uit te oefenen op de verdeling en de besteding van de voor deze hulpmaatregel bestemde kredieten?

| — | Of er een verhoging mogelijk is wanneer blijkt dat de middelen niet voldoende zijn? |
| --- | --- |

—

Of er een verhoging mogelijk is wanneer blijkt dat de middelen niet voldoende zijn?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(29 januari 2004)

De goedgekeurde humanitaire hulp heeft ten doel de getroffen families van Oost-Timor in staat te stellen te zorgen voor hun behoeften op heel korte termijn op het gebied van voedselzekerheid na de overstromingen en de droogte van 2003.

De voornaamste onderdelen van de hulp zijn:

| — | Distributie van voedselhulp aan de 110 000 slachtoffers in de hooglanden van Alieu, Ainaro, Ermera, Bobonaro, Covalima en Baucau, en in afgelegen en meer geïsoleerde streken zoals Oecussi, Lautem en het eiland Atauro. |
| --- | --- |

—

Distributie van voedselhulp aan de 110 000 slachtoffers in de hooglanden van Alieu, Ainaro, Ermera, Bobonaro, Covalima en Baucau, en in afgelegen en meer geïsoleerde streken zoals Oecussi, Lautem en het eiland Atauro.

| — | Agrarische noodhulp (goed aangepaste zaden met kwaliteitsgarantie, meststoffen en eenvoudige handgereedschappen) voor 8 200 landbouwersgezinnen die door de overstromingen en de droogte zijn getroffen, zodat zij in het komende plantseizoen opnieuw gewassen kunnen telen. |
| --- | --- |

—

Agrarische noodhulp (goed aangepaste zaden met kwaliteitsgarantie, meststoffen en eenvoudige handgereedschappen) voor 8 200 landbouwersgezinnen die door de overstromingen en de droogte zijn getroffen, zodat zij in het komende plantseizoen opnieuw gewassen kunnen telen.

| — | Therapeutische en aanvullende voeding voor de acuut ondervoede bevolking en distributie van zaden in de districten Bobonaro, Cova Lima en Liquica. |
| --- | --- |

—

Therapeutische en aanvullende voeding voor de acuut ondervoede bevolking en distributie van zaden in de districten Bobonaro, Cova Lima en Liquica.

Met de operaties is een aanvang gemaakt in oktober 2003 (agrarische bijstand) en november 2003 (voedselhulp). Elke operatie duurt zes maanden.

Volgens de voorschriften van het Bureau voor Humanitaire Hulp (ECHO) kunnen alleen ECHO-partners verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de door ECHO goedgekeurde hulp. Nationale regeringen komen niet in aanmerking als ECHO-partners.

In casu zijn de volgende organisaties verantwoordelijk voor de uitvoering van de hulp:

| — | Wereldvoedselprogramma: voedselhulp; |
| --- | --- |

—

Wereldvoedselprogramma: voedselhulp;

| — | Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO): landbouwbijstand; en |
| --- | --- |

—

Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO): landbouwbijstand; en

| — | CARE Oostenrijk: voedselhulp en distributie van zaden. |
| --- | --- |

—

CARE Oostenrijk: voedselhulp en distributie van zaden.

Voorts zal World Vision Duitsland een voorstel voor een voedselhulproject indienen, dat waarschijnlijk in januari 2004 zal worden goedgekeurd.

Ofschoon zij niet rechtstreeks verantwoordelijk is voor de uitvoering, is de regering van Oost-Timor volledig betrokken. De minister van Landbouw en Bossen, de minster van Arbeid en Solidariteit, het territoriale bestuur voor lokale ontwikkeling (ALDG), het Ministerie van Overheidsbestuur en het Nationale Bureau voor Rampenbeheer zien toe op de uitvoering en nemen in verschillende mate deel. Met het oog hierop hebben de regering en de ECHO-partners verschillende overeenkomsten ondertekend of voeren zij hierover onderhandelingen.

ECHO ziet toe op de uitvoering van het project via zijn technische assistent voor Laos, Indonesië en Oost-Timor, die zijn kantoor in Bangkok heeft maar tijdens de uitvoering van de projecten verschillende bezoeken ter plaatse zal afleggen. Tevens wordt in de loop van de eerste drie maanden van 2004 een bezoek ter plaatse van de bevoegde deskofficer in Brussel gepland.

De toewijzing van ECHO-middelen gebeurt op basis van bestaande humanitaire behoeften. Indien na afloop van de lopende projecten nog steeds dringende humanitaire behoeften bestaan, dan kan ECHO overwegen de aan Oost-Timor toegekende hulp te verhogen. In dit stadium is dit evenwel onwaarschijnlijk.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/610 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/610

---

(2004/C 78 E/0644)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3608/03

van Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Schending door Griekenland van de rechten van de Çam-minderheid

In juni 1944 werden 44 000 mohammedaanse Albanezen met geweld uit Çameria verdreven op beschuldiging van collaboratie met de nazi-fascistische bezetters; dit was het sluitstuk van de op dit volk gepleegde genocide, waarbij roerende en onroerende goederen (grond, huizen, vee en meubilair) in beslag werden genomen.

De in Çameria overgebleven orthodoxe Çam-bevolking heeft geen door de Europese Unie erkende rechten, met name geen rechten van etnische en linguïstische minderheden noch het recht om Albanees te leren op Albanese scholen die door de Griekse staat verboden zijn.

Alleen wanneer beide minderheden, in Griekenland en in Albanië, politiek en juridisch gelijk behandeld worden, kunnen oprechte en solide vriendschappelijke betrekkingen tussen diverse burgers en landen tot stand komen.

Kan de Commissie, gezien het voorafgaande, mededelen welke initiatieven zij voornemens is te nemen met het oog op terugkeer van de uit Çameria verdreven Albanese moslimbevolking naar haar land van herkomst, waar zij bovendien aanspraak moet kunnen maken op teruggave van haar bezittingen en op schadevergoeding?

Kan de Commissie voorts mededelen welke initiatieven zij overweegt te nemen om ervoor te zorgen dat de in Çameria overgebleven orthodoxe Çam-bevolking in officiële documenten het Albanees kan gebruiken en in Griekenland volledige burgerrechten krijgt, naar het voorbeeld van de Griekse minderheid in Albanië?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(3 februari 2004)

Het is de Commissie bekend dat een deel van de Albanese bevolking vindt dat hun rechten in Griekenland niet volledig worden geëerbiedigd, in het bijzonder op het gebied van de eigendommen die op het einde van de tweede wereldoorlog in beslag zijn genomen.

De Commissie is van oordeel dat dit vraagstuk in hoofdzaak een bilaterale kwestie is tussen Albanië en Griekenland. Zij wijst er evenwel op dat in de loop van 2003 een aantal positieve ontwikkelingen werden vastgesteld. Er hebben bijeenkomsten op hoog niveau (dat wil zeggen tussen premier Nano en premier Simitis) plaatsgevonden die onder andere tot doel hadden volgende kwesties te bespreken: de geldigheid van de zogenaamde „Oorlogswet” (opgesteld door Griekenland en naar verluidt toegepast op de Albanezen), de toegang van de Albanese bevolking tot de Griekse rechtbanken om hun rechten op te eisen en het antwoord van de Griekse rechtbanken. De Commissie wijst erop dat de heer Nano, tijdens een zitting van het Albanese parlement (15/05/03), heeft medegedeeld dat de Albanese regering van oordeel is dat er geen „staat van oorlog” meer is, aangezien beide landen op 21 maart 1996 een vriendschaps- en samenwerkingsakkoord hebben ondertekend. De „staat van oorlog” behoort tot het verleden, besloot de heer Nano. Tegelijkertijd heeft ook de leider van de Democratische Partij (belangrijkste oppositiepartij), de heer Sali Berisha, verklaard dat er op dit ogenblik geen „staat van oorlog” is tussen Griekenland en Albanië. Hoewel het vraagstuk van de verbeurdverklaarde eigendommen omstreden blijft, kunnen deze verklaringen worden beschouwd als een stap in de goede richting.

De Commissie zal de situatie blijven volgen en de voortzetting van de dialoog tussen Athene en Tirana blijven aanmoedigen met het oog op het tot stand brengen van een billijke oplossing voor de hangende vraagstukken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/611 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/611

---

(2004/C 78 E/0645)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3611/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Legalisering van immigratie

De Commissaris voor Justitie en Intern Beleid verklaarde onlangs dat de wetgeving inzake legalisering van de immigratie — waarin absoluut geen vorderingen zijn geboekt met betrekking tot de vraagstukken van gezinshereniging en het statuut van langdurige ingezetenen — „in de Raad nog steeds op ernstige problemen stuit”.

Kan de Commissie aangeven om welke moeilijkheden het gaat en welke lidstaten zorgen voor de vertragingen bij de behandeling van deze ernstige en belangrijke kwestie die nog steeds maandelijks vele tientallen immigranten aan de kusten in het zuiden van de Europese Unie het leven kost?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie heeft met het oog op de uitvoering van het Verdrag van Amsterdam en het mandaat dat zij in Tampere heeft gekregen, verschillende voorstellen voor richtlijnen betreffende de toelating en de verblijfsvoorwaarden van onderdanen van derde landen ingediend.

Die voorstellen moeten met unanimiteit van stemmen worden aangenomen, terwijl de huidige nationale wetgeving met betrekking tot bepaalde derde landen sterk uiteenloopt. Met deze factoren moet rekening worden gehouden.

Op de bijeenkomsten van de Europese Raad in Sevilla op 21 en 22 juni 2002, in Thessaloniki op 19 en 20 juni 2003 en in Brussel op 12 december 2003 werd er evenwel de nadruk op gelegd dat de wetgevingswerkzaamheden moeten worden versneld om het in Tampere goedgekeurde programma uit te voeren, in het bijzonder wat de ontwikkeling van een gemeenschappelijk Europees asiel- en migratiebeleid betreft.

In dit verband is er reeds een zekere vooruitgang geboekt:

| — | Wat de wetgeving op het gebied van de legale migratie betreft, hechtte de Raad op 22 september 2003 zijn goedkeuring aan Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (1) en op 25 november 2003 aan de richtlijn betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (2). |
| --- | --- |

—

Wat de wetgeving op het gebied van de legale migratie betreft, hechtte de Raad op 22 september 2003 zijn goedkeuring aan Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (1) en op 25 november 2003 aan de richtlijn betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (2).

| — | Op 7 oktober 2002 werd een voorstel voor een richtlijn betreffende de toelating van studenten en vrijwilligers ingediend (3); gehoopt wordt dat deze in de eerste helft van 2004 zal worden aangenomen. De Commissie zal in januari 2004 een voorstel indienen betreffende de toelating van onderzoekers. |
| --- | --- |

—

Op 7 oktober 2002 werd een voorstel voor een richtlijn betreffende de toelating van studenten en vrijwilligers ingediend (3); gehoopt wordt dat deze in de eerste helft van 2004 zal worden aangenomen. De Commissie zal in januari 2004 een voorstel indienen betreffende de toelating van onderzoekers.

| — | De Commissie betreurt dat ondanks bovenvermelde verklaringen van de Europese Raad, haar voorstel voor een richtlijn betreffende de toelating van economische migranten nog niet door de Raad werd goedgekeurd; de Commissie zal in de loop van 2004 een breed debat over deze kwestie op gang brengen. |
| --- | --- |

—

De Commissie betreurt dat ondanks bovenvermelde verklaringen van de Europese Raad, haar voorstel voor een richtlijn betreffende de toelating van economische migranten nog niet door de Raad werd goedgekeurd; de Commissie zal in de loop van 2004 een breed debat over deze kwestie op gang brengen.

| — | Wat de huidige migratiedruk op de zuidelijke buitengrenzen van de Unie betreft, verwijst de Commissie naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2347/03 van de heer Noguiera Roman (4). Bovendien moet worden opgemerkt dat de Commissie in september 2003 het definitieve verslag over de uitvoerbaarheidsstudie op het gebied van de controle van de maritieme grenzen van de Unie heeft voorgesteld. Op 27-28 november 2003 heeft de Raad een programma aangenomen met maatregelen om illegale immigratie over de maritieme grenzen van de lidstaten te bestrijden. |
| --- | --- |

—

Wat de huidige migratiedruk op de zuidelijke buitengrenzen van de Unie betreft, verwijst de Commissie naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2347/03 van de heer Noguiera Roman (4). Bovendien moet worden opgemerkt dat de Commissie in september 2003 het definitieve verslag over de uitvoerbaarheidsstudie op het gebied van de controle van de maritieme grenzen van de Unie heeft voorgesteld. Op 27-28 november 2003 heeft de Raad een programma aangenomen met maatregelen om illegale immigratie over de maritieme grenzen van de lidstaten te bestrijden.

| — | In 2004 zal de Commissie een studie presenteren over de banden tussen legale en illegale migratie. In de studie zullen de potentiële aantrekkende en afstotende factoren worden onderzocht en zal ook voldoende aandacht worden geschonken aan de ervaringen van de lidstaten en hun standpunten betreffende de regularisatie van illegale migratie. |
| --- | --- |

—

In 2004 zal de Commissie een studie presenteren over de banden tussen legale en illegale migratie. In de studie zullen de potentiële aantrekkende en afstotende factoren worden onderzocht en zal ook voldoende aandacht worden geschonken aan de ervaringen van de lidstaten en hun standpunten betreffende de regularisatie van illegale migratie.

---

(1)  PB L 251 van 3.10.2003.

(2)  PB C 240 E van 28.8.2001.

(3)  PB C 45 van 25.2.2003.

(4)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 88.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/612 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/612

---

(2004/C 78 E/0646)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3620/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Toepassing van een mathematische formule bij de toewijzing van overheidsopdrachten

Volgens het antwoord van de Commissie op een eerder door mij gestelde vraag (H-0097/03 (1)) over de toepassing van een mathematische formule bij de toewijzing van overheidsopdrachten, heeft zij de Griekse autoriteiten een brief geschreven en daarin om informatie gevraagd over de specifieke aard van de bedoelde formule en de wijze waarop deze wordt toegepast. Uit nieuwe publicaties valt op te maken dat het ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken deze formule voor grote openbare werken niet langer toepast, maar voor kleine openbare werken wel, met als gevolg dat de bijna monopolie-of kartelachtige situatie in de bouwsector voortbestaat.

Kan de Commissie, tegen de achtergrond van het bovenstaande, antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Is de Commissie door de Griekse autoriteiten geïnformeerd over de toepassing in het verleden en het heden van de bedoelde mathematische formule? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie door de Griekse autoriteiten geïnformeerd over de toepassing in het verleden en het heden van de bedoelde mathematische formule?

| 2. | Strookt de toepassing van deze formule met het gemeenschapsrecht? |
| --- | --- |

2.

Strookt de toepassing van deze formule met het gemeenschapsrecht?

| 3. | Is de Commissie van plan de toepassing van deze formule nog eens te onderzoeken, en welke maatregelen gaat zij nemen in verband met de eventuele inbreuk? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van plan de toepassing van deze formule nog eens te onderzoeken, en welke maatregelen gaat zij nemen in verband met de eventuele inbreuk?

| 4. | Welke maatregelen gaat de Commissie nemen indien de bovenvermelde publicaties wat het bestaan van oneerlijke concurrentievoorwaarden betreft op waarheid blijken te berusten? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen indien de bovenvermelde publicaties wat het bestaan van oneerlijke concurrentievoorwaarden betreft op waarheid blijken te berusten?

| 5. | Welke maatregelen gaat de Commissie nemen met betrekking tot het huidige institutionele kader in Griekenland, dat in de sector openbare werken tot een oligopolie leidt? |
| --- | --- |

5.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen met betrekking tot het huidige institutionele kader in Griekenland, dat in de sector openbare werken tot een oligopolie leidt?

Overweegt de Commissie om naast de afschaffing van de mathematische formule ook te vragen om vervanging ervan door een ander institutioneel kader, dat bewerkstelligt dat er een eind komt aan de inbreuken op de beginselen van vrije en eerlijke mededinging daar waar het gaat om de toewijzing en uitvoering van openbare werken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 januari 2004)

Zoals de Commissie heeft vermeld in haar antwoord op mondelinge vraag H-0097/03, die het geachte parlementslid heeft gesteld tijdens het vragenuur van de plenaire vergadering van het Parlement in maart 2003 (1), vormt het gebruik van een mathematisch criterium voor de aanwijzing van abnormaal lage offertes volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie op zichzelf geen schending van het Gemeenschapsrecht (zaken C-285/99 en C-286/99). Niettemin blijkt uit dezelfde jurisprudentie dat een inschrijver wiens offerte, zelfs onder gebruikmaking van een mathematische methode, als abnormaal laag wordt beschouwd, de kans moet krijgen om alle motiveringen die hem dienstig lijken in te dienen, teneinde de inhoud van zijn offerte te kunnen verklaren, en dat de aanbestedende dienst deze motiveringen moet onderzoeken alvorens te beslissen de offerte al of niet af te wijzen. Naar aanleiding van klachten heeft de Commissie de gelegenheid gekregen om na te gaan of het Griekse systeem voor de aanwijzing van abnormaal lage offertes verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht, en zij heeft zich herhaaldelijk tot de Griekse autoriteiten gewend om zo veel mogelijk klaarheid te scheppen in deze situatie. De zaak is ook besproken tijdens de pakketvergadering die op 23 en 24 oktober 2003 in Athene heeft plaatsgevonden over de toepassing van het Gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten in Griekenland.

Uit dat onderzoek van de Commissie is gebleken dat de Griekse wetgeving de motivering van abnormaal lage offertes slechts in welomschreven gevallen toestaat en dat zij voorzag in een categorie „uitzonderlijk abnormaal lage offerten”, waarvoor geen enkele motivering werd toegelaten. De bevoegde diensten van de Commissie zijn van oordeel dat een dergelijke wetgeving, en de eruit voortvloeiende administratieve praktijk, in strijd zouden zijn met Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (2), alsmede met de bovenvermelde jurisprudentie van het Hof.

Ingevolge de bilaterale contacten die hebben plaatsgevonden, hebben de Griekse autoriteiten hun wetgeving gewijzigd door de categorie „uitzonderlijk abnormaal lage offertes” af te schaffen en tegelijkertijd te aanvaarden dat inschrijvers wier offertes bij toepassing van de mathematische formule als abnormaal laag worden beschouwd, toch motiveringen kunnen indienen.

Bijgevolg werd de mathematische methode niet afgeschaft, zoals uit persartikelen lijkt te kunnen worden opgemaakt, maar werd de wijze van toepassing ervan door de aanbestedende diensten gewijzigd teneinde ze met het Gemeenschapsrecht in overeenstemming te brengen.

De Commissie ziet erop toe dat de toepassing van het nieuwe nationale wetgevingskader betreffende de wijze van toepassing van de mathematische methode, en meer bepaald de aanwijzing van abnormaal lage offertes, overeenkomstig het Gemeenschapsrecht geschiedt.

Met betrekking tot de bewering als zouden er in de bouwsector kartels bestaan, beschikt de Commissie in dit stadium niet over elementen waaruit zij kan concluderen dat een structurele marktsituatie bestaat die in strijd is met de mededingingsregels van de Unie. Daarom verzoekt zij het geachte parlementslid haar alle informatie te verstrekken waaruit blijkt dat overheidsopdrachten mogelijk zijn gemanipuleerd.

---

(1)  Schriftelijk antwoord van 11.3.2003.

(2)  PB L 199 van 9.8.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/613 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/613

---

(2004/C 78 E/0647)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3621/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Clofeen in levensmiddelen uit verschillende Griekse regio's

Volgens een studie van de Universiteit van Athene en het onderzoeksinstituut „Dimókritos” komt in melk uit verschillende Griekse regio's, zoals Kozáni en Asprópirgos, clofeen voor.

Kan de Commissie, gezien het feit dat clofeen in levensmiddelen gevaren oplevert en dat het om industriegebieden gaat en dat in het verleden ook reeds clofeenlekken zijn voorgekomen, antwoord geven op de onderstaande vragen:

| 1. | Hebben de bevoegde autoriteiten in de desbetreffende gebieden controles verricht? |
| --- | --- |

1.

Hebben de bevoegde autoriteiten in de desbetreffende gebieden controles verricht?

| 2. | Welke maatregelen gaat de Commissie nemen teneinde de aanwezigfheid van clofeen in levensmiddelen die in de genoemde regio's worden geproduceerd, onder controle te brengen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen teneinde de aanwezigfheid van clofeen in levensmiddelen die in de genoemde regio's worden geproduceerd, onder controle te brengen?

| 3. | Komt er een speciaal controleprogramma en zo ja, wanneer wordt het operationeel? Welke maatregelen gaat de Commissie nemen, in de wetenschap dat de aanwezigheid van clofeen in levensmiddelen ernstige gevaren oplevert voor de menselijke gezondheid? |
| --- | --- |

3.

Komt er een speciaal controleprogramma en zo ja, wanneer wordt het operationeel? Welke maatregelen gaat de Commissie nemen, in de wetenschap dat de aanwezigheid van clofeen in levensmiddelen ernstige gevaren oplevert voor de menselijke gezondheid?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 januari 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de gepubliceerde conclusies uit het onderzoek dat is verricht door de Universiteit van Athene en het onderzoeksinstituut „Dimókritos” inzake de aanwezigheid van polychloorbifenylen (PCB's) in melk geproduceerd in verschillende regio's in Griekenland.

De Commissie kan dus op dit moment geen antwoord geven op de vragen aangaande dit onderzoek.

De Commissie heeft het rapport bij de bevoegde Griekse autoriteiten opgevraagd. Zij zal antwoord kunnen geven op de vragen van het geachte parlementslid nadat zij het rapport heeft ontvangen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/614 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/614

---

(2004/C 78 E/0648)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3622/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Kosten „gratis” onderwijs in Griekenland

Volgens een in de Griekse pers gepubliceerde studie bedragen de particuliere bestedingen voor onderwijs in Griekenland in 2002 1 770 000 000 EUR, d.w.z. 2,8 % van de totale particuliere bestedingen en 1,2 % van het Griekse bruto nationaal product. Bij dit astronomische bedrag gaat het om uitgaven voor privéscholen en bijlessen (op de in Griekenland zeer bekende „frontistiria”) in vakken die op de reguliere scholen reeds worden gegeven, maar waarvan het onderwijsniveau evenwel niet voldoende is voor leerlingen die tot de Griekse universiteiten wensen te worden toegelaten, en voor privé-onderwijs in vreemde talen op „frontistiria”.

Zijn er gegevens beschikbaar over het bestaan van en het aantal „frontistiria” in de overige lidstaten van de EU? Zijn er lidstaten van de EU waar het verschijnsel „frontistiria” net zo wijd verbreid is en de particuliere uitgaven per hoofd van de bevolking voor ondersteunend onderwijs net zo hoog als in Griekenland? Beschikt de Commisie over gegevens over de toename van dit verschijnsel in Griekenland gedurende de afgelopen twee decennia (een verschijnsel dat zeer zwaar drukt op het gezinsbudget van elke Griek, wiens inkomen het laagste in Europa is en met hangen en wurgen 67 % van het communautair gemiddelde bedraagt)?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(27 januari 2004)

De Commissie zal het budgetonderzoek van Eurostat, dat gegevens over de bestedingen van de particuliere huishoudens voor onderwijs bevat, rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat van het Parlement toezenden. Het meest recente onderzoek heeft betrekking op het jaar 1999. In het budgetonderzoek zijn uiteenlopende particuliere bestedingen voor onderwijs opgenomen, waaronder bestedingen voor publiek onderwijs, zoals boeken, en bestedingen voor privé-scholen en privé-onderwijs. Afzonderlijke gegevens over de bestedingen voor privé-onderwijsinstellingen zijn evenwel niet beschikbaar.

Uit de beschikbare gegevens voor 1999 blijkt dat in Griekenland de bestedingen van de particuliere huishoudens voor onderwijs 2,4 % van de totale bestedingen van de particuliere huishoudens vertegenwoordigen. Dit is het hoogste cijfer van alle lidstaten en driemaal het gemiddelde van de Unie.

De gegevens hebben betrekking op de totale bestedingen van de particuliere huishoudens voor onderwijs, maar over de bestedingen voor privé-onderwijs zijn slechts weinig gegevens beschikbaar. In Frankrijk bedraagt de markt voor privé-onderwijs („cours particuliers”) 1,4 miljard euro (0,2 % van de bestedingen van de particuliere huishoudens) en in Duitsland wordt de „Nachhilfe” geraamd op meer dan 1 miljard euro (0,1 % van de bestedingen van de particuliere huishoudens). In de hele Unie bedragen de bestedingen voor privé-onderwijs naar schatting minder dan 0,5 % van de particuliere bestedingen. In Griekenland ligt dit cijfer boven de 2 %.

Voor een correcte interpretatie zij er op gewezen dat deze cijfers niet de uitgaven van de particuliere sector in zijn geheel betreffen, waar bijvoorbeeld ook de uitgaven van particuliere bedrijven voor onderwijs en beroepsopleiding deel van uitmaken, en dat ze geen indicatie geven van de bestedingen voor onderwijs en beroepsopleiding in verhouding tot het bruto binnenlands product (BBP). In haar mededeling van januari 2003 „Efficiënt investeren in onderwijs en beroepsopleiding: een dwingende noodzaak voor Europa heeft de Commissie het thema investeren in onderwijs en beroepsopleiding geanalyseerd” (1). Deze mededeling bevat gedetailleerde informatie over de totale omvang van de investeringen in de lidstaten, zowel van de openbare als van de particuliere sector.

De Commissie beschikt niet over gedetailleerde gegevens over het aantal „Frondistiria” in de overige lidstaten. De beschikbare gegevens voor Griekenland tonen aan dat het belang van „Frondistiria” het laatste decennium is toegenomen. Dit moet tevens worden gezien in het licht van het hogere slagingspercentage in het hoger secundair en tertiair onderwijs.

De gegevens van Eurostat wijzen erop dat de bestedingen van de particuliere huishoudens in Griekenland in absolute termen meer dan verdubbeld zijn tussen 1988 en 1999. In verhouding tot de uitgaven van de huishoudens zijn ze tussen 1988 tot 1999 met 50 % gestegen (van 1,6 tot 2,4 %). Bovendien blijkt uit de gegevens in de Griekse pers m.b.t. de particuliere bestedingen voor onderwijs in 2002 dat dit cijfer na 1999 waarschijnlijk nog is gestegen.

---

(1)  COM(2002) 779 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/615 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/615

---

(2004/C 78 E/0649)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3626/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Openstellen van de arbeidsmarkten in de lidstaten

In het toetredingsverdrag met de kandidaat-lidstaten zijn overgangsmaatregelen afgesproken voor de toegang van de EU-burgers uit de nieuwe lidstaten tot de arbeidsmarkt van de huidige lidstaten.

De lidstaten hebben de mogelijkheid hun eigen arbeidsmarkt eerder open te stellen dan afgesproken.

Dit kan leiden tot zeer uiteenlopende situaties van lidstaat tot lidstaat, hetgeen voor ondernemingen concurrentieverstorende gevolgen kan hebben.

Meent de Commissie niet dat enige coördinatie van de houding van de lidstaten terzake wenselijk is? Is de Commissie van plan om in deze een coördinerende taak op zich te nemen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(28 januari 2004)

Op grond van de overgangsregeling die overeengekomen werd in het toetredingsverdrag geldt de eerste twee jaar na toetreding van de nieuwe lidstaten geen vrij verkeer van werknemers volgens communautair recht, en de toegang tot de arbeidsmarkt van de huidige lidstaten zal afhangen van hun nationale wetgeving en beleid en van hun eventuele bilaterale afspraken met de nieuwe lidstaten. Dit betekent dat tijdens de overgangsperiode EU-burgers uit de nieuwe lidstaten die elders in de EU willen werken een werkvergunning nodig hebben, afhankelijk van het EU-land waar zij willen werken. Sommige van de huidige lidstaten hebben aangegeven dat zij van plan zijn hun arbeidsmarkt volledig open te stellen voor werknemers uit alle nieuwe lidstaten. Andere willen de toegang enigszins beperken al naargelang de betrokken lidstaat. Deze overgangsregeling geldt niet voor Cyprus en Malta.

De Commissie is van mening dat deze regeling de huidige lidstaten de mogelijkheid biedt de bepalingen die momenteel van kracht zijn voor elk van de nieuwe lidstaten te blijven toepassen. Eventuele verstoring van de mededinging zal de huidige situatie in dit opzicht niet verergeren. Op grond van het toetredingsverdrag moet de Commissie aan het eind van de periode van twee jaar na de datum van toetreding aan de Raad verslag uitbrengen over deze overgangsregeling.

De Commissie denkt dat een tijdige mededeling van de huidige lidstaten over hun besluiten ten aanzien van de geldende nationale wetgeving de burgers van zowel de huidige als de nieuwe lidstaten zou helpen om beter te begrijpen welke gevolgen de uitbreiding op dit gebied heeft. De Commissie zal nauwlettend toezien op de tenuitvoerlegging van het toetredingsverdrag op dit gebied.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/616 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/616

---

(2004/C 78 E/0650)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3627/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Toegang tot de arbeidsmarkt voor nieuwe EU-burgers en niet-EU-burgers

Op 1 mei 2004 breidt de EU met 10 lidstaten uit. Er zijn overgangsmaatregelen afgesproken voor wat betreft de toegang tot de arbeidsmarkt. Lidstaten kunnen soepeler zijn en hun eigen arbeidsmarkt eerder openstellen dan afgesproken.

Zoals de Commissie weet, hebben sommige lidstaten bilaterale akkoorden lopen met derde landen over bijvoorbeeld de toegang tot de arbeidsmarkt van de lidstaat met het oog op het verrichten van seizoenarbeid.

Is de Commissie niet van mening dat het logisch zou zijn dat de burgers van de nieuwe lidstaten — vanaf 1 mei 2004 — minstens dezelfde toegang tot de arbeidsmarkt krijgen als deze die gegeven wordt aan bepaalde niet-EU-burgers op grond van bilaterale akkoorden, o.m. inzake het verrichten van seizoenarbeid?

Is de Commissie van plan een maatregel voor te stellen om discriminatie tussen (nieuwe) EU-burgers en niet-EU-burgers te vermijden?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op het beginsel van de „communautaire preferentie” voor het vrije verkeer van werknemers, dat in de bepalingen van het toetredingsverdrag is opgenomen. Op basis van dit principe zullen de huidige lidstaten, ongeacht de toepassing van de door het geachte parlementslid genoemde overgansperiode, in een periode waarin nationale maatregelen of uit bilaterale akkoorden voortvloeiende maatregelen worden toegepast, wat de toegang tot hun arbeidsmarkt betreft, de voorkeur geven aan werknemers die onderdaan van de lidstaten zijn boven werknemers die onderdaan van een derde land zijn.

Bij de toetreding mogen de bepalingen die van toepassing zijn op EU-burgers uit de toetredende landen daarom niet ongunstiger zijn dan die welke voor de onderdanen van derde landen gelden. De Commissie zal deze zaak aandachtig volgen en op passende wijze actie ondernemen in gevallen waarin melding wordt gemaakt van discriminatie tussen nieuwe EU-burgers en niet EU-burgers.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/617 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/617

---

(2004/C 78 E/0651)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3631/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Overleg met liefdadigheidsorganisaties met betrekking tot het voorstel BTW te gaan heffen op postdiensten

Zoals de Commissie weet, zal het voorstel BTW te gaan heffen op postdiensten (1) ernstige financiële gevolgen hebben voor liefdadigheidsorganisaties. Welk overleg heeft de Commissie gepleegd met deze organisaties, met name die in Ierland, betreffende de gevolgen van deze maatregel, voordat het voorstel in mei 2003 werd gepubliceerd? Op welke wijze is met het resultaat van dit overleg rekening gehouden in het uiteindelijke voorstel van de Commissie?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie heeft langdurig overleg gepleegd voordat zij haar voorstel inzake postdiensten indiende. Zij verzekert het geachte parlementslid dat zowel liefdadigheidsorganisaties alsook andere klanten van direct mail werden geraadpleegd. Ierse liefdadigheidsorganisaties waren bij dat overleg vertegenwoordigd. Over de mogelijke gevolgen van het invoeren van de BTW in de postsector werd halverwege 2000 al door functionarissen van de Commissie gesproken met het Europees Comité voor de BTW (waarvan de Irish Cancer Society lid is), alsook met vele andere groeperingen en instanties die de klanten van de post vertegenwoordigen. Deze raadplegingen hebben ertoe geleid dat de Commissie een facultatief verlaagd tarief heeft ingevoerd (dat voor Ierland 5 % zou kunnen zijn) en de reikwijdte van die mogelijkheid heeft verbreed om er direct mail in op te nemen, hetgeen voor liefdadigheidsorganisaties van belang is. De mogelijkheid die de lidstaten is gegeven om een verlaagd tarief in te voeren, alsook de besparingen als gevolg van het recht op aftrek voor de openbare postbedrijven zouden de eventuele stijging van de prijzen van postdiensten ruimschoots neutraliseren.

---

(1)  COM(2003)234.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/617 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/617

---

(2004/C 78 E/0652)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3632/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Verklaringen van André Sapir, de adviseur van Commissievoorzitter Prodi, over het cohesiebeleid van de Unie

De adviseur van Commissievoorzitter Prodi, André Sapir, ventileerde onlangs in Barcelona de kennelijk in Spanje, Italië, Portugal, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Duitsland algemeen verbreide opvatting dat het cohesiebeleid ongetwijfeld nuttig is geweest, maar dat het streefdoel nu is: groei. Hij voegde eraan toe dat, als er dan toch een cohesiebeleid bestond, het zich moest richten op de staten en niet op de regio's met de minste inkomen per inwoner.

Wat is de draagwijdte en de betekenis van deze verklaringen van iemand die als adviseur van Prodi optreedt maar niet schroomt de idee dat de regio's de bevoorrechte gesprekspartners voor de uitvoering van het Gemeenschapsbeleid zijn als een politiek standpunt af te breken? Waar haalt de adviseur van Prodi het recht om in die hoedanigheid te verklaren dat de idee om de projecten te concentreren op de staten en op de groei in de rijkste en geïndustrialiseerde regio's van de Unie — en bijgevolg gebieden uit te sluiten die een groot ontwikkelingspotentieel zouden kunnen hebben indien eerst de structurele kloof zou worden gedempt die het gevolg is van nadelige beleidsmaatregelen van de staten en de Unie zelf — een economische en geen politieke overweging is?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 januari 2004)

De vraag van het geachte parlementslid houdt verband met verklaringen van André Sapir in een interview dat begin november 2003 werd gepubliceerd in de Spaanse krant El País. Dat interview vond plaats in het kader van een studiebijeenkomst in de IESE-handelsschool, waarop de heer Sapir een verslag heeft voorgesteld van de door hem voorgezeten onafhankelijke studiegroep die was ingesteld op initiatief van de heer Prodi, voorzitter van de Commissie. Zijn verklaringen kwamen echter niet zozeer overeen met de mening van voorzitter Prodi of van de Commissie maar veeleer met de standpunten die in het verslag naar voren waren gebracht. Op de voorpagina van het verslag-Sapir staat te lezen dat enkel de mening van de onafhankelijke groep is weergegeven en niet noodzakelijk die van de Europese Commissie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/618 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/618

---

(2004/C 78 E/0653)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3645/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) en Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Akkoord EU-Marokko

Op 24 oktober het 2003 gaf een functionaris van de Commissie op een conferentie in Almería toe dat de export van groente en fruit uit Marokko bij een aantal gelegenheden de door de Associatieovereenkomst vastgestelde maximumquota heeft overschreden. Hij erkende met name dat Marokko meer tomaten en courgettes in Europa had ingevoerd dan volgens de quotaregeling toegestaan was. Volgens de pers verklaarde deze functionaris dat het nieuwe contingent courgettes dat met Marokko was overeengekomen „niets nieuws is en geen enkele bedreiging vormt voor de producenten in zuid-oost Spanje, omdat Marokko deze hoeveelheden al eerder illegaal had ingevoerd waardoor de gevolgen voor de markt onwerkbaar zullen blijven”.

Waarom is de Commissie niet opgetreden als zij op de hoogte was van de overschrijding van de invoerquota? Hoe wil zij de naleving van de quota controleren na de hernieuwing van de Associatieovereenkomst EU-Marokko? Welke maatregelen overweegt zij bij overschrijding van de quota?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/618 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/618

---

(2004/C 78 E/0654)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3646/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) en Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Akkoord EU-Marokko

Tijdens de zittingen van de Raad van Landbouw in maart en december 1997 werd gewezen op de noodzaak „om bij het bepalen van het communautaire standpunt in onderhandelingen met derde landen rekening te houden met de kenmerken van de communautaire landbouwmarkt en met de sociaal-economische gevolgen van de op diezelfde markt overwogen concessies, en acht het eveneens noodzakelijk in dezen een coherente algemene strategie te ontwikkelen”, werd de Commissie aangespoord „om regelmatig analyses te maken van de situatie van de handel in landbouwproducten en met name van de gevolgen van de preferentiële invoerregelingen voor deze producten in de Gemeenschap” en werd de noodzaak onderstreept om „te beschikken over een analyse van de effecten van de concessies die kunnen worden toegekend aan derde landen of groepen van derde landen en de voordelen die hieruit voor de Europese Unie kunnen voortvloeien, vóór de aanneming van onderhandelingsrichtlijnen of autonome maatregelen die concessies voor landbouwproducten behelzen”.

Heeft de Commissie de door de Raad verlangde studies naar de gevolgen verricht om het communautaire standpunt bij de onderhandelingen met Marokko te kunnen vaststellen? Kan zij deze studies doen toekomen? Wat is het tijdschema van de Commissie voor het voorleggen van de regelmatige analyses van de gevolgen van de Associatieovereenkomst met Marokko waar de Raad om heeft verzocht?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3645/03 en E-3646/03

(30 januari 2004)

De contingenten in de recente overeenkomst met Marokko betreffende de invoer van landbouwproducten zijn vastgesteld op basis van de traditionele handelsstromen. Marokko heeft het in de Associatieovereenkomst vastgestelde contingent voor de uitvoer van courgettes overschreden. Dit heeft evenwel niet geleid tot verstoringen op de communautaire markt noch tot klachten van enig bedrijf of land. De desbetreffende gegevens werden tevens regelmatig verstrekt aan het Comité van beheer voor groenten en fruit. De Commissie achtte het derhalve niet nodig actie te ondernemen, omdat er geen vermoeden van fraude of andere twijfels bestaan, aangezien de overschrijding van de invoercontingenten het gevolg is van een toegenomen vraag naar courgettes in de Gemeenschap.

In 1997 is een effectrapportage verricht. In 2002 heeft de Raad de Commissie formeel verzocht nieuw onderzoek te verrichten naar het effect van de vrijmaking van de mediterrane landbouwproducten op de bilaterale onderhandelingen betreffende landbouw. Er is naar dit onderzoek verwezen in de conclusies van de vergadering van de Euro-mediterrane minsters van Buitenlandse Zaken op 2 en 3 december 2003 in Napels. Dit onderzoek werd onlangs afgesloten en kan worden geraadpleegd op (www.femise.org).

De Commissie is zich terdege bewust van de specifieke gevoeligheden in verband met de mediterrane producten. Om deze reden informeert zij de betrokkenen op gezette tijden, zowel in de diverse beheers- en raadgevende comités als via de verschillende werkgroepen van de Raad.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/619 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/619

---

(2004/C 78 E/0655)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3647/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Vertraging van uitdieping en verbreding van de rivier de Maas ten noorden van Maastricht als gevolg van bezwaren tegen ondershandse grindwinning

| 1. | Is het de Commissie bekend dat het Nederlandse besluit om na de herhaaldelijke overstromingen in het gebied van de rivier de Maas langs de Nederlands-Belgische grens ten noorden van Maastricht niet langer het traditionele middel van dijkverhoging te gebruiken tegen de periodieke wateroverlast maar de rivierbedding en de nabije omgeving uit te diepen en te verbreden perspectieven biedt voor een meer duurzaam natuurbeheer? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat het Nederlandse besluit om na de herhaaldelijke overstromingen in het gebied van de rivier de Maas langs de Nederlands-Belgische grens ten noorden van Maastricht niet langer het traditionele middel van dijkverhoging te gebruiken tegen de periodieke wateroverlast maar de rivierbedding en de nabije omgeving uit te diepen en te verbreden perspectieven biedt voor een meer duurzaam natuurbeheer?

| 2. | Kan de Commissie bevestigen dat uitvoering van dit 450 miljoen euro kostende Grensmaasproject vertraging oploopt omdat zij een openbare aanbesteding wenst en Nederland uitgaat van een ondershandse aanbesteding, waarbij het afgraven van 50 miljoen ton grind deel uitmaakt van de medefinanciering met gesloten beurzen door regionale particuliere bedrijven? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie bevestigen dat uitvoering van dit 450 miljoen euro kostende Grensmaasproject vertraging oploopt omdat zij een openbare aanbesteding wenst en Nederland uitgaat van een ondershandse aanbesteding, waarbij het afgraven van 50 miljoen ton grind deel uitmaakt van de medefinanciering met gesloten beurzen door regionale particuliere bedrijven?

| 3. | Richten de bezwaren van de Commissie zich tegen de in de overeenkomst opgenomen concessie voor commerciële winning van grind door bedrijven die reeds eerder in deze omgeving landschaps-vernielende diepe putten met stilstaand water voor grindwinning langs de oevers hebben mogen aanleggen, of gaat het haar erom dat de uitvoering van grote openbare werken niet mag worden verbonden met een publiek-private samenwerking? |
| --- | --- |

3.

Richten de bezwaren van de Commissie zich tegen de in de overeenkomst opgenomen concessie voor commerciële winning van grind door bedrijven die reeds eerder in deze omgeving landschaps-vernielende diepe putten met stilstaand water voor grindwinning langs de oevers hebben mogen aanleggen, of gaat het haar erom dat de uitvoering van grote openbare werken niet mag worden verbonden met een publiek-private samenwerking?

| 4. | Gaat de door de Commissie voorgestane aanpak leiden tot hogere kosten voor de Nederlandse regering of tot verplichte inschakeling van andere ontginner van grindgronden dan de thans reeds in dit gebied werkzame bedrijven? |
| --- | --- |

4.

Gaat de door de Commissie voorgestane aanpak leiden tot hogere kosten voor de Nederlandse regering of tot verplichte inschakeling van andere ontginner van grindgronden dan de thans reeds in dit gebied werkzame bedrijven?

| 5. | Wie draagt de kosten van grootschalige schade door eventuele overstromingen voor woningen, bedrijven, openbare ruimte en agrarische gronden gedurende de periode dat door de ingreep van de Commissie de werkzaamheden worden uitgesteld? |
| --- | --- |

5.

Wie draagt de kosten van grootschalige schade door eventuele overstromingen voor woningen, bedrijven, openbare ruimte en agrarische gronden gedurende de periode dat door de ingreep van de Commissie de werkzaamheden worden uitgesteld?

| 6. | Op welke wijze bevordert de Commissie dat de werkzaamheden snel, tegen de laagst mogelijke kosten en op een voor de omgeving verantwoorde wijze kunnen worden uitgevoerd? |
| --- | --- |

6.

Op welke wijze bevordert de Commissie dat de werkzaamheden snel, tegen de laagst mogelijke kosten en op een voor de omgeving verantwoorde wijze kunnen worden uitgevoerd?

Bron: TV-journaal Nederland 1, 08.00 uur, 26 november 2003.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(29 januari 2004)

| 1. | Het Grensmaasproject, dat gericht is op ecologische ontwikkeling, grindwinning en overstromings-beheersing, is de Commissie bekend. De Commissie is zich er ook van bewust dat dit project onder meer inhoudt dat baggerwerken moeten worden uitgevoerd in de Maas. |
| --- | --- |

1.

Het Grensmaasproject, dat gericht is op ecologische ontwikkeling, grindwinning en overstromings-beheersing, is de Commissie bekend. De Commissie is zich er ook van bewust dat dit project onder meer inhoudt dat baggerwerken moeten worden uitgevoerd in de Maas.

| 2. | Naar aanleiding van een groot aantal klachten heeft de Commissie een inbreukprocedure ingeleid met betrekking tot het Grensmaasproject; op 2 mei 2003 heeft zij een schriftelijke aanmaning naar de Nederlandse overheid gestuurd, waarin zij uitlegt dat de relatie tussen de Nederlandse overheid en degenen die de werkzaamheden in het kader van het Grensmaasproject zullen uitvoeren, moet worden beschouwd als een overheidsopdracht voor werken in de zin van de toepasselijke communautaire richtlijnen inzake overheidsopdrachten. Een dergelijk contract moet dan ook overeenkomstig de communautaire wetgeving worden gegund. De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit kan worden afgeleid dat het Grensmaasproject vertraging heeft opgelopen ten gevolge van deze inbreukprocedure. Uit de beschikbare informatie blijkt dat de voltooiing van het project voor 2022 is gepland en dat de bevoegde autoriteiten niet van plan zijn vóór 2005 met de uitvoering van het project van start te gaan. Een aanbestedingsprocedure overeenkomstig de Europese wetgeving inzake overheidsopdrachten neemt gewoonlijk niet meer dan zes maanden in beslag. |
| --- | --- |

2.

Naar aanleiding van een groot aantal klachten heeft de Commissie een inbreukprocedure ingeleid met betrekking tot het Grensmaasproject; op 2 mei 2003 heeft zij een schriftelijke aanmaning naar de Nederlandse overheid gestuurd, waarin zij uitlegt dat de relatie tussen de Nederlandse overheid en degenen die de werkzaamheden in het kader van het Grensmaasproject zullen uitvoeren, moet worden beschouwd als een overheidsopdracht voor werken in de zin van de toepasselijke communautaire richtlijnen inzake overheidsopdrachten. Een dergelijk contract moet dan ook overeenkomstig de communautaire wetgeving worden gegund. De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit kan worden afgeleid dat het Grensmaasproject vertraging heeft opgelopen ten gevolge van deze inbreukprocedure. Uit de beschikbare informatie blijkt dat de voltooiing van het project voor 2022 is gepland en dat de bevoegde autoriteiten niet van plan zijn vóór 2005 met de uitvoering van het project van start te gaan. Een aanbestedingsprocedure overeenkomstig de Europese wetgeving inzake overheidsopdrachten neemt gewoonlijk niet meer dan zes maanden in beslag.

| 3. | Zoals reeds gezegd in punt 2 hebben de bezwaren van de Commissie betrekking op de manier waarop de werkzaamheden in kwestie worden gegund. In bovengenoemde aanmaningsbrief geeft de Commissie aan dat, overeenkomstig de Europese richtlijnen voor overheidsopdrachten, een overheidsopdracht voor werken moet worden uitgeschreven voor de gunning van het Grensmaasproject. Bovendien benadrukt de Commissie dat het contract, zelfs als het als een concessie zou worden beschouwd, overeenkomstig de Europese wetgeving aan de private partner moet worden gegund. Dit betekent dat de in het Verdrag opgenomen beginselen van niet-discriminatie, transparantie en gelijke behandeling, waarbij elke aanbestedende dienst voldoende bekendheid aan zijn opdrachten moet geven om een transparante gunningsprocedure te waarborgen, moeten worden nageleefd. |
| --- | --- |

3.

Zoals reeds gezegd in punt 2 hebben de bezwaren van de Commissie betrekking op de manier waarop de werkzaamheden in kwestie worden gegund. In bovengenoemde aanmaningsbrief geeft de Commissie aan dat, overeenkomstig de Europese richtlijnen voor overheidsopdrachten, een overheidsopdracht voor werken moet worden uitgeschreven voor de gunning van het Grensmaasproject. Bovendien benadrukt de Commissie dat het contract, zelfs als het als een concessie zou worden beschouwd, overeenkomstig de Europese wetgeving aan de private partner moet worden gegund. Dit betekent dat de in het Verdrag opgenomen beginselen van niet-discriminatie, transparantie en gelijke behandeling, waarbij elke aanbestedende dienst voldoende bekendheid aan zijn opdrachten moet geven om een transparante gunningsprocedure te waarborgen, moeten worden nageleefd.

| 4. | De Commissie beschikt niet over specifieke gegevens die haar in staat stellen op deze vraag te antwoorden. Het doel van aanbestedingsprocedures is echter te garanderen dat openbare opdrachten worden gegund aan de inschrijver die de beste offerte indient; ze moeten geen lagere, maar een hogere rendabiliteit van het overheidsgeld tot gevolg hebben. |
| --- | --- |

4.

De Commissie beschikt niet over specifieke gegevens die haar in staat stellen op deze vraag te antwoorden. Het doel van aanbestedingsprocedures is echter te garanderen dat openbare opdrachten worden gegund aan de inschrijver die de beste offerte indient; ze moeten geen lagere, maar een hogere rendabiliteit van het overheidsgeld tot gevolg hebben.

| 5. | De Commissie verwijst naar haar antwoord op vraag 2 en benadrukt dat zij niet verantwoordelijk is voor eventuele vertragingen, zelfs als deze het gevolg zijn van de lopende inbreukprocedure. Overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag kan de Commissie een inbreukprocedure inleiden als een lidstaat een krachtens dit Verdrag op hem rustende verplichting niet is nagekomen. De lidstaat is dan ook verantwoordelijk voor de gevolgen van de niet-nakoming. |
| --- | --- |

5.

De Commissie verwijst naar haar antwoord op vraag 2 en benadrukt dat zij niet verantwoordelijk is voor eventuele vertragingen, zelfs als deze het gevolg zijn van de lopende inbreukprocedure. Overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag kan de Commissie een inbreukprocedure inleiden als een lidstaat een krachtens dit Verdrag op hem rustende verplichting niet is nagekomen. De lidstaat is dan ook verantwoordelijk voor de gevolgen van de niet-nakoming.

| 6. | Sinds de verzending van de schriftelijke aanmaning heeft de Commissie twee ontmoetingen gehad met de Nederlandse autoriteiten om een oplossing te zoeken die verenigbaar is met de wetgeving inzake overheidsopdrachten en die rekening houdt met het belang van het project. In de nabije toekomst zullen verdere contacten plaatsvinden. |
| --- | --- |

6.

Sinds de verzending van de schriftelijke aanmaning heeft de Commissie twee ontmoetingen gehad met de Nederlandse autoriteiten om een oplossing te zoeken die verenigbaar is met de wetgeving inzake overheidsopdrachten en die rekening houdt met het belang van het project. In de nabije toekomst zullen verdere contacten plaatsvinden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/620 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/620

---

(2004/C 78 E/0656)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3648/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Het verlangen van het internationale goederenvervoer per spoor naar vervanging van nationale spoorbeveiligingssystemen door de Europese standaard ECTS

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat haar streven naar groei van internationaal opererende bedrijven in het goederenvervoer per spoor uitgaat van de veronderstelling dat het nieuwe spoorbeveiligingssysteem ETCS algemeen wordt toegepast op tenminste de staatsgrensoverschrijdende trajecten en op de als eerste voor dit vervoer beschikbaar te stellen internationale corridors door EU-lidstaten? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat haar streven naar groei van internationaal opererende bedrijven in het goederenvervoer per spoor uitgaat van de veronderstelling dat het nieuwe spoorbeveiligingssysteem ETCS algemeen wordt toegepast op tenminste de staatsgrensoverschrijdende trajecten en op de als eerste voor dit vervoer beschikbaar te stellen internationale corridors door EU-lidstaten?

| 2. | Hoe beoordeelt de Commissie de uitspraak van de directeur van het private spoorbedrijf „Shortlines” in de Nederlandse krant „Rotterdams Dagblad” van 21 november 2003, die „een krachtige bescherming” van het voortbestaan van afzonderlijke oude beveiligingssystemen per lidstaat, zoals ATB in Nederland, Memor in België en Indusi in Duitsland, vreest en pleit voor „een noodscenario voor het geval de apparatuur om de beveiligingssystemen op elkaar af te stemmen niet op tijd gereed en beschikbaar is”? |
| --- | --- |

2.

Hoe beoordeelt de Commissie de uitspraak van de directeur van het private spoorbedrijf „Shortlines” in de Nederlandse krant „Rotterdams Dagblad” van 21 november 2003, die „een krachtige bescherming” van het voortbestaan van afzonderlijke oude beveiligingssystemen per lidstaat, zoals ATB in Nederland, Memor in België en Indusi in Duitsland, vreest en pleit voor „een noodscenario voor het geval de apparatuur om de beveiligingssystemen op elkaar af te stemmen niet op tijd gereed en beschikbaar is”?

| 3. | Wat zijn de extra kosten per lidstaat om reeds voorafgaand aan het eind van de levensduur of de afschrijvingstermijn van de bestaande beveiligingssystemen over te schakelen op ECTS? |
| --- | --- |

3.

Wat zijn de extra kosten per lidstaat om reeds voorafgaand aan het eind van de levensduur of de afschrijvingstermijn van de bestaande beveiligingssystemen over te schakelen op ECTS?

| 4. | Gaan de lidstaten als railbeheerder de kosten van deze investeringen dragen? In welke gevallen komen deze kosten of een deel daarvan voor rekening van belanghebbende bedrijven of worden ze gedragen door de Transeuropese Netwerken? |
| --- | --- |

4.

Gaan de lidstaten als railbeheerder de kosten van deze investeringen dragen? In welke gevallen komen deze kosten of een deel daarvan voor rekening van belanghebbende bedrijven of worden ze gedragen door de Transeuropese Netwerken?

| 5. | Houdt de Commissie er rekening mee dat de vernieuwingen niet binnen de door haar beoogde termijn kunnen worden doorgevoerd en dat de beschikbaarheid van een eenheidssysteem voor de beveiliging een zaak van lange termijn zal blijken te worden? Wat zijn in dat geval de gevolgen? Hoe gaat de Commissie dan met deze realiteit om? |
| --- | --- |

5.

Houdt de Commissie er rekening mee dat de vernieuwingen niet binnen de door haar beoogde termijn kunnen worden doorgevoerd en dat de beschikbaarheid van een eenheidssysteem voor de beveiliging een zaak van lange termijn zal blijken te worden? Wat zijn in dat geval de gevolgen? Hoe gaat de Commissie dan met deze realiteit om?

Bron: de Nederlandse krant „Rotterdams Dagblad” van 21 november 2003.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(27 januari 2004)

De inspanningen van de Commissie om het goederenvervoer per spoor in Europa nieuw leven in te blazen beperken zich niet tot de harmonisatie van besturings- en seingevingssystemen, maar bestrijken ook de veiligheidsaspecten en het geheel van de wetgeving inzake de spoorwegen.

| 1. | De veiligheid van het huidige spoorwegnet wordt verzekerd met seinstelsels waarvan een aantal zeer onlangs zijn geïnstalleerd. Vanzelfsprekend is het niet-realistisch deze systemen onmiddellijk te willen vervangen. Anderzijds is het niet nodig het European Train Control System (ETCS) op het hele net of op een hele corridor te installeren opdat de treinen ononderbroken kunnen circuleren. Het ETCS-systeem is immers zo ontworpen dat het, dank zij het gebruik van intelligente interfaces, parallel met andere systemen kan functioneren. Ten slotte is de ETCS-technologie beschikbaar en wordt ze in het kader van talrijke projecten geïnstalleerd. |
| --- | --- |

1.

De veiligheid van het huidige spoorwegnet wordt verzekerd met seinstelsels waarvan een aantal zeer onlangs zijn geïnstalleerd. Vanzelfsprekend is het niet-realistisch deze systemen onmiddellijk te willen vervangen. Anderzijds is het niet nodig het European Train Control System (ETCS) op het hele net of op een hele corridor te installeren opdat de treinen ononderbroken kunnen circuleren. Het ETCS-systeem is immers zo ontworpen dat het, dank zij het gebruik van intelligente interfaces, parallel met andere systemen kan functioneren. Ten slotte is de ETCS-technologie beschikbaar en wordt ze in het kader van talrijke projecten geïnstalleerd.

| 2. | Om de voor de uitrusting van het hele net en al het rollend materieel noodzakelijke kosten te kunnen ramen, moet een migratiestrategie worden ontwikkeld. Dit gebeurt op basis van de nationale plannen die de lidstaten ter uitvoering van Beschikking nr. 2002/731/EG van de Commissie van 30 mei 2002 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „Besturing en seingeving” van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (1) hebben gemeld. In een voor 2004 geplande mededeling van de Commissie zal een samenhangend Europees plan voor de uitvoering van het Europese verkeersleidingsysteem voor de spoorwegen (ERTMS) (ETCS en Global Standard for Mobile Communication/Rail (GSM-R)) worden uiteengezet en zullen er oplossingen worden voorgesteld voor de financiering van deze uitvoering. |
| --- | --- |

2.

Om de voor de uitrusting van het hele net en al het rollend materieel noodzakelijke kosten te kunnen ramen, moet een migratiestrategie worden ontwikkeld. Dit gebeurt op basis van de nationale plannen die de lidstaten ter uitvoering van Beschikking nr. 2002/731/EG van de Commissie van 30 mei 2002 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „Besturing en seingeving” van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (1) hebben gemeld. In een voor 2004 geplande mededeling van de Commissie zal een samenhangend Europees plan voor de uitvoering van het Europese verkeersleidingsysteem voor de spoorwegen (ERTMS) (ETCS en Global Standard for Mobile Communication/Rail (GSM-R)) worden uiteengezet en zullen er oplossingen worden voorgesteld voor de financiering van deze uitvoering.

| 3. | Voor de financiering van de uitbreiding van dit systeem moet elk van de erbij betrokken sectoren een bijdrage leveren. Er is geen standaardoplossing: elk specifiek project zal via een eigen constructie worden gefinancierd, naargelang van de omvang van het project, de aard van het project (infrastructuur of rollend materieel, nieuw materieel of vernieuwing van materieel, enz.) en vooral de toestand van het systeem waarin het wordt ingepast, aangezien ETCS niet als autonoom systeem werkt, maar in verbinding met vaste signaliseringssystemen (vergrendelingen, wissels, spoorregelcircuits, enz.) en de zich aan boord bevindende systemen (bestuurscabine, remsysteem, odometrie, enz). Een cofinanciering uit de begroting van de transeuropese netten is mogelijk, en is, voor bepaalde projecten, reeds een realiteit. |
| --- | --- |

3.

Voor de financiering van de uitbreiding van dit systeem moet elk van de erbij betrokken sectoren een bijdrage leveren. Er is geen standaardoplossing: elk specifiek project zal via een eigen constructie worden gefinancierd, naargelang van de omvang van het project, de aard van het project (infrastructuur of rollend materieel, nieuw materieel of vernieuwing van materieel, enz.) en vooral de toestand van het systeem waarin het wordt ingepast, aangezien ETCS niet als autonoom systeem werkt, maar in verbinding met vaste signaliseringssystemen (vergrendelingen, wissels, spoorregelcircuits, enz.) en de zich aan boord bevindende systemen (bestuurscabine, remsysteem, odometrie, enz). Een cofinanciering uit de begroting van de transeuropese netten is mogelijk, en is, voor bepaalde projecten, reeds een realiteit.

| 4. | De sein-en bestuurssystemen hebben, naargelang van de technologie, een levenscyclus van 10 tot 30 jaar. De modernisering van dergelijke systemen op een zo uitgebreid en vertakt net als het communautaire kan slechts een continu proces zijn, waarin verschillende generaties naast elkaar bestaan. Deze coëxistentie zal niet verhinderen dat het net interoperabel is en een ononderbroken circulatie van de treinen aan de grenzen mogelijk is. |
| --- | --- |

4.

De sein-en bestuurssystemen hebben, naargelang van de technologie, een levenscyclus van 10 tot 30 jaar. De modernisering van dergelijke systemen op een zo uitgebreid en vertakt net als het communautaire kan slechts een continu proces zijn, waarin verschillende generaties naast elkaar bestaan. Deze coëxistentie zal niet verhinderen dat het net interoperabel is en een ononderbroken circulatie van de treinen aan de grenzen mogelijk is.

---

(1)  PB L 245 van 12.9.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/622 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/622

---

(2004/C 78 E/0657)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3650/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Het uitsterven van de iberische lynx in het natuurgebied Sierre Morena in Andalusië als gevolg van de aanleg van een groot stuwmeer en het falen van compensatie

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat het aantal exemplaren van het schuwe katachtige roofdier de iberische lynx, die leeft in het natuurgebied Sierre Morena in het noorden van de Spaanse regio Andalusië, in het natuurpark Doñana aan de benedenloop van de Guadalquivir en in Portugal, is gedaald van 1100 in 1989 naar 200 nu? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat het aantal exemplaren van het schuwe katachtige roofdier de iberische lynx, die leeft in het natuurgebied Sierre Morena in het noorden van de Spaanse regio Andalusië, in het natuurpark Doñana aan de benedenloop van de Guadalquivir en in Portugal, is gedaald van 1100 in 1989 naar 200 nu?

| 2. | Gaat de Commissie ervan uit dat de pogingen om de iberische lynx te behouden definitief zijn mislukt, zodat deze diersoort de komende jaren uit de natuur zal verdwijnen en hoogstens nog in dierentuinen kan overleven? |
| --- | --- |

2.

Gaat de Commissie ervan uit dat de pogingen om de iberische lynx te behouden definitief zijn mislukt, zodat deze diersoort de komende jaren uit de natuur zal verdwijnen en hoogstens nog in dierentuinen kan overleven?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat door het voltooien in 2008 van de stuwdam Breña-II het bestaande stuwmeer in de rivier de Guadatio in de Sierre Morena zal worden vervangen door een nieuw stuwmeer met een 80 meter hogere waterspiegel, een acht keer zo grote watercapaciteit en een vele kilometers grotere lengte? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat door het voltooien in 2008 van de stuwdam Breña-II het bestaande stuwmeer in de rivier de Guadatio in de Sierre Morena zal worden vervangen door een nieuw stuwmeer met een 80 meter hogere waterspiegel, een acht keer zo grote watercapaciteit en een vele kilometers grotere lengte?

| 4. | Welke overlevingskansen hebben de iberische lynxen in de als Natura 2000-gebied aangewezen Sierra Morena als 2000 hectare van hun leefgebied onder water verdwijnt en de rest in twee stukken wordt gesneden? |
| --- | --- |

4.

Welke overlevingskansen hebben de iberische lynxen in de als Natura 2000-gebied aangewezen Sierra Morena als 2000 hectare van hun leefgebied onder water verdwijnt en de rest in twee stukken wordt gesneden?

| 5. | Is het de Commissie bekend dat de inmiddels onteigende aangrenzende terreinen die zouden dienen als natuurcompensatie voor het verloren gebied, volgens het Wereldnatuurfonds, dat zich eerder met steun van de Commissie inspande om de lynxen in dit gebied te laten overleven, volkomen ongeschikt zijn als leefgebied voor de lynx? |
| --- | --- |

5.

Is het de Commissie bekend dat de inmiddels onteigende aangrenzende terreinen die zouden dienen als natuurcompensatie voor het verloren gebied, volgens het Wereldnatuurfonds, dat zich eerder met steun van de Commissie inspande om de lynxen in dit gebied te laten overleven, volkomen ongeschikt zijn als leefgebied voor de lynx?

| 6. | Acht de Commissie onder deze omstandigheden een eventuele medefinanciering door de EU van het 150 miljoen euro kostende nieuwe stuwmeer, zoals gevraagd door de lidstaat Spanje, verenigbaar met haar beleid voor het behoud van de natuur? |
| --- | --- |

6.

Acht de Commissie onder deze omstandigheden een eventuele medefinanciering door de EU van het 150 miljoen euro kostende nieuwe stuwmeer, zoals gevraagd door de lidstaat Spanje, verenigbaar met haar beleid voor het behoud van de natuur?

Bron: „Rotterdams Dagblad” van 20 november 2003.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 januari 2004)

Het geachte parlementslid heeft zijn bezorgdheid geuit in verband met de situatie van de Iberische lynx in Sierra Morena (Andalucía).

In oktober 2002 hebben het Spaanse Ministerie van Milieu en de regionale regering van Andalucía met de steun van de „World Conservation Union” (IUCN) (Internationale unie voor het behoud van de natuur en de natuurlijke hulpbronnen), de Raad van Europa, het Wereldnatuurfonds (WNF-WWF) en andere partners een internationale vergadering georganiseerd om de huidige situatie van de Iberische lynx na te gaan. Een resultaat van de vergadering was dat er een nieuwe census van de lynx werd uitgevoerd; volgens deze bestandsopname bevinden er zich thans subpopulaties op drie hoofdlocaties. Twee daarvan zijn fokpopulaties; zij bevinden zich in het nationaal park van Doñana en in Andujar-Cardeña (Sierra Morena, Andalucía).

Het Spaanse Ministerie van Milieu heeft een werkgroep ad hoc opgericht voor de Iberische lynx.

Deze groep onderzoekt de Spaanse populatie (200-300 stuks), die verdeeld is over vier subpopulaties:

| — | Gata-Granadilla Sierra (Cáceres-Salamanca). |
| --- | --- |

—

Gata-Granadilla Sierra (Cáceres-Salamanca).

| — | Montes de Toledo (Toledo- Ciudad Real-Cáceres). |
| --- | --- |

—

Montes de Toledo (Toledo- Ciudad Real-Cáceres).

| — | Sierra Morena („Sierra Morena Central de Cordoba”, „Ciudad Real en Jaén” en „Sierras del Relumbrar-Guadalmena in Ciudad Real en Albacete”). |
| --- | --- |

—

Sierra Morena („Sierra Morena Central de Cordoba”, „Ciudad Real en Jaén” en „Sierras del Relumbrar-Guadalmena in Ciudad Real en Albacete”).

| — | Doñana en zijn omgeving (Sevilla, Huelva). |
| --- | --- |

—

Doñana en zijn omgeving (Sevilla, Huelva).

De Commissie draagt, via het LIFE-Natuur-programma, bij aan de nationale inspanningen om de instandhoudingsvooruitzichten van de soort te verbeteren. Er is het voorbije decennium zowel in Spanje als in Portugal een groot aantal LIFE-projecten aan de Iberische lynx gewijd. Deze projecten betroffen bestandsopnames en ecologisch en biologisch onderzoek over de soort, maar ook de verbetering van bestaande habitats en de inrichting van nieuwe leefgebieden, met inbegrip van corridors, en in het bijzonder de herbevolking van potentiële lynxgebieden met konijnen; deze soort is de belangrijkste prooi voor de lynx. Voorts bestonden de voornaamste activiteiten uit populatiemonitoring en toezicht op de lynxgebieden.

Thans loopt in Spanje een programma voor het fokken van de lynx in gevangenschap, waarover met de Portugese autoriteiten een overeenkomst werd gesloten. Er werd geen communautaire financiering gevraagd voor dit programma, hoewel sommige marginale activiteiten in verband met het programma in een aantal van de bovengenoemde LIFE-projecten zijn opgenomen.

Het plan bestaat om een La Breña II-reservoir te bouwen op de Guadiatorivier, dicht bij de Guadalquivir. De dam zal op 120 meter van het bestaande „La Breña I”-reservoir gelegen zijn. Een gedeelte van het bestaande „La Breña I”-reservoir bevindt zich in het Natura 2000-gebied „Sierra de Hornachuelos”. Het „La Breña II”-reservoir zal het „La Breña I”-reservoir volledig onder water zetten. Het nieuwe reservoir zal 626 hectaren beslaan van het Natura 2000-gebied, d.w.z. 1,05 % van de oppervlakte daarvan. Dit reservoir bevindt zich niet in de Sierra Morena.

Volgens de beschikbare informatie heeft Spanje 2 615 102 hectare voorgesteld als gebied van communautair belang (SCI) om de Iberische lynx te beschermen. De Regionale regering van Andalucia in het bijzonder heeft 1356 845 hectare voorgesteld, verdeeld over 36 pSCI's.

Over het plan met compenserende maatregelen hebben het Regionaal Ministerie van Milieu van Andalucia en het Spaanse Ministerie van Milieu gunstig advies uitgebracht. Het plan is uitgewerkt in overleg met de Iberian Lynx Group, het Doñana Research Station en de Universiteit van Córdoba.

Het Ministerie van Milieu, Bureau van de staatssecretaris voor Water en Kusten, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 6, lid 4, van de Habitatrichtlijn (1) om advies verzocht omdat alternatieve oplossingen ontbreken en omdat er sprake is van „dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van die van sociale of economische aard”. Naar verwacht zal de Commissie binnenkort advies uitbrengen in verband met dit project.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 juli 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/623 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/623

---

(2004/C 78 E/0658)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3651/03

van Cees Bremmer (PPE-DE) en Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Slechte arbeidsomstandigheden van au pairs in Nederland

Is de Commissie op de hoogte van de slechte arbeidsomstandigheden van 70 % van de au pairs in Nederland, in de zin dat zij te veel en te zwaar huishoudelijk werk moeten verrichten en meer dan de toegestane 30 uur per week op kinderen moeten passen, hetgeen blijkt uit een binnenkort te publiceren maar thans nog niet gepubliceerd rapport van het Nederlandse Ministerie van Justitie (bericht in de Volkskrant d.d. 25 november 2003)?

Is de Commissie er voorts van op de hoogte dat de wildgroei aan bemiddelingsbureaus op het internet, het ontbreken van een keurmerk voor deze bureaus, de lange visumprocedures en de hoge kosten, waardoor veel au pairs illegaal te werk gesteld worden, ertoe leiden dat de rechten van de au pairs onvoldoende worden gerespecteerd?

Is de Commissie zich ervan bewust dat deze omstandigheden niet stroken met haar eigen aanbeveling aan de lidstaten om de Europese Overeenkomst van de Raad van Europa van 24 november 1969 inzake au pair-plaatsing, waarin de regels worden vastgelegd in verband met onder andere de arbeidsvoorwaarden en het opzetten van nationale overleg- en voorlichtingsstructuren, zo spoedig mogelijk te ondertekenen en te ratificeren?

Kan de Commissie nagaan in hoeverre de „uitbuiting van au pairs” zich eveneens voordoet in andere EU-lidstaten?

Hoe denkt de Commissie deze praktijk te gaan aanpakken, mede gezien de voor au pairs groeiende onzekerheid omtrent de waarborging van hun rechten — afgezien van hun eigen verantwoordelijkheid — en gelet op de taak van de Commissie om nauwe samenwerking tussen de lidstaten op sociaal gebied te bevorderen (art. 136 juncto art. 140 EG)?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 januari 2004)

Er is geen specifieke Gemeenschapswetgeving voor au pairs. Omdat zij volgens de definitie van het land waar zij werken als werknemers worden beschouwd, zijn de bestaande arbeidsrechtrichtlijnen over het algemeen op hen van toepassing.

De Commissie heeft de lidstaten in Aanbeveling 85/64/EEG van 20 december 1984 (1) aanbevolen de Europese overeenkomst van de Raad van Europa van 24 november 1969 inzake au pair-plaatsing te ondertekenen en te ratificeren. Op basis van de informatie die de Commissie tot op heden heeft ontvangen over de situatie van au pairs worden specifieke nadere maatregelen niet nodig geacht.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.1985.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/624 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/624

---

(2004/C 78 E/0659)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3660/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Rampzalige gezondheidstoestand van kinderen in Tsjetsjenië

De heer Hasan Gadayev, hoofd van de afdeling „moederschap en kinderhygiëne” van de pro-Russische Tsjetsjeense regering, heeft medegedeeld dat in Tsjetsjenië meer dan 80 % van de kinderen met gezondheidsproblemen te kampen heeft. Deze informatie is bekendgemaakt in het kader van een gezondheidsonderzoek dat op het gehele grondgebied van de Russische Federatie is verricht en waarbij 320 000 kinderen in Tsjetsjenië een medisch routine-onderzoek hebben ondergaan. Volgens de heer Gadayev zijn de problemen grotendeels van neurologische en psychologische aard, ook al hebben heel wat kinderen eveneens last van bloedarmoede en endocrinologische en gastro-enterologische problemen. Bovendien heeft meer dan 40 % van de kinderen last van gezichtsstoornissen en gehoorproblemen, terwijl meer dan 70 % van de onderzochte kinderen tuberculose heeft. De heer Gadayev onderstreepte dat enkele van de negatieve factoren die schadelijk zijn voor de gezondheid van de kinderen de onderbreking van het schoolbezoek, veel te volle klassen, gebrek aan warme maaltijden en gebrek aan beweging zijn. Tot slot onderstreepte de heer Gadayev dat de oorlog helaas nog jarenlang aanzienlijke gevolgen voor de gezondheid van de kinderen zal hebben. Ondanks het feit dat zij wel degelijk op de hoogte zijn van deze rampzalige situatie, hebben noch de commissaris humanitaire zaken noch de voorzitter van de Commissie het ooit wenselijk geacht een bezoek aan Tsjetsjenië te brengen om ter plaatse de behoeften te evalueren en na te gaan welke acties kunnen worden ondernomen om oplossingen te vinden voor deze tragische situatie.

Is de voorzitter of een lid van de Commissie voornemens vóór het einde van het mandaat van de Commissie een bezoek aan Tsjetsjenië te brengen om de noodzakelijke informatie te vergaren voor een uitzonderlijk initiatief van de Unie ten einde concreet in te spelen op het humanitaire drama dat zich daar afspeelt? Welke concrete maatregelen overweegt de Commissie voorts in het bijzonder te nemen om Tsjetsjeense kinderen met een rampzalige lichamelijke conditie praktische hulp te bieden? Is de Commissie ten slotte voornemens de lidstaten aan te bevelen over te gaan tot een gemeenschappelijk optreden met het oog op een buitengewone humanitaire actie in het kader waarvan duizenden Tsjetsjeense kinderen die een speciale behandeling nodig hebben, in ziekenhuizen in de lidstaten van de Europese Unie worden opgenomen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie is zich bewust van en maakt zich zorgen over de humanitaire situatie in het noorden van de Kaukasus. De impact van het lopende conflict in Tsjetsjenië op de gewone burgers — en met name op kinderen — is zeer verontrustend.

De Commissie is met haar bijdrage van 110 miljoen Euro sedert 1999, via het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO), de grootste donor van humanitaire steun in het noorden van de Kaukasus. Zo werd bijvoorbeeld belangrijke steun verleend aan inspanningen om de gebrekkige infrastructuur op het gebied van de gezondheidszorg in Tsjetsjenië op een hoger peil te brengen, veilig drinkwater te verschaffen en de hygiëne te verbeteren voor de plaatselijke bevolking. In Grozny worden momenteel vier specifieke programma's op het gebied van de gezondheidszorg voor kinderen uitgevoerd. Deze zullen worden voortgezet en in de nabije toekomst worden uitgebreid tot zes locaties. Het is de bedoeling dat deze inspanningen op den duur ertoe zullen bijdragen dat de zeer slechte gezondheidssituatie van de burgerbevolking in Tsjetsjenië wordt verbeterd. Zo lang de bevolking echter onder dergelijke erbarmelijke omstandigheden moet leven zullen deze programma's slechts een beperkt effect sorteren voor de algemene gezondheidstoestand.

De Commissie merkt op dat het lid van de Commissie dat verantwoordelijk is voor Ontwikkeling en Humanitaire Steun in 2000 een bezoek heeft gebracht aan het noorden van de Kaukausus. Zij betreurt het dat meer bezoeken op hoog niveau als gevolg van de moeilijke veiligheidssituatie in dit gebied tot dusverre niet mogelijk zijn geweest. Zij wil er hierbij graag op wijzen dat ECHO regelmatig missies aflegt aan Tsjetsjenië waarbij deskundigen uitvoerig onderzoeken welke behoeften er bestaan bij de bevolking zodat kan worden nagegaan op welke wijze het best verbetering kan worden gebracht in de humanitaire situatie, met name in die van kinderen. De draagwijdte van programma's die in Tsjetsjenië worden uitgevoerd en de regelmaat van bezoeken aan dat land zijn echter in hoge mate afhankelijk van de veiligheidsvoorwaarden in de regio.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/625 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/625

---

(2004/C 78 E/0660)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3671/03

van Joost Lagendijk (Verts/ALE) en Arie Oostlander (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Uitbreiding samenwerking in de strijd tegen terrorisme

Turkije is recentelijk getroffen door terroristische aanslagen op twee synagogen op 15 november en op het Britse Consulaat en de HSBC op 20 november 2003 in Istanbul.

Ziet de Commissie extra mogelijkheden de samenwerking met Turkije op het gebied van terrorismebestrijding uit te breiden, aangezien deze aanslagen het proces van de hervormingen in Turkije kunnen belemmeren?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie verleent reeds steun op een aantal gebieden die door de Verenigde Naties aangewezen zijn als cruciaal in de strijd tegen het terrorisme, met name capaciteitsopbouw voor politie, grenscontrole, douane en immigratiediensten. Daarnaast zal de samenwerking op het gebied van terrorismebestrijding met Turkije verder uitgebreid worden door middel van een twinningproject ter versterking van de onderzoeksdienst voor financiële criminaliteit (MASAK). Dit orgaan heeft bevoegdheden op het gebied van administratie, regelgeving en toezicht met betrekking tot de opsporing van verdachte transacties in verband met witwassen en de financiering van terrorisme.

In het kader van dit project zal de huidige Turkse wetgeving met betrekking tot het witwassen van geld, beslaglegging en verbeurdverklaring van alle opbrengsten in verband met de financiering van terrorisme geanalyseerd worden, evenals voorstellen voor verbetering daarvan. Er zal samenwerking tot stand gebracht worden tussen alle organen die betrokken zijn bij de bestrijding van witwassen en er zal personeel opgeleid worden op dit gebied.

Daarnaast zal samen met de Turkse politie nog een twinningproject ter versterking van de bestrijding van witwassen en de financiering van misdaad en terrorisme opgezet worden, dat eind 2004 van start zal gaan. Hiermee wordt beoogd juridische en praktische problemen op te lossen met betrekking tot het bevriezen en in beslag nemen van middelen van terroristische organisaties, de Turkse autoriteiten bij te staan bij het verlenen van zo breed mogelijk steun aan de politie en regelgevende organen in andere landen op het gebied van onderzoeken naar de financiering van terroristische organisaties en ervoor te zorgen dat organisaties, met name organisaties zonder winstoogmerk, niet misbruikt kunnen worden voor de financiering van terroristische activiteiten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/626 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/626

---

(2004/C 78 E/0661)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3672/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Situatie bij Sorefame

Sorefame, dat al sinds 1943 in Portugal actief is, vervaardigt en monteert omvangrijke uitrustingen, onder meer treinstellen. Het bedrijf dat bekend staat om zijn hoogstaande kwaliteit, capaciteit en technologie, is momenteel in handen van Bombardier.

Het heeft ca. 550 werknemers in dienst en biedt indirect werkgelegenheid aan een 1000-tal werknemers in de toelevering.

Sorefame heeft het momenteel hard te verduren, ondanks het feit dat het over gespecialiseerde arbeiders en bedienden beschikt die het de mogelijkheid bieden hoogstaand treinmateriaal te ontwerpen en te vervaardigen dat een enorme economische en technologische waarde vertegenwoordigt en het bedrijf een reputatie van kwaliteit en competitiviteit bezorgt.

Alleen, het orderboek is leeg en de groep Bombardier voert aan dat hij zich in een omvattende herstructureringsfase bevindt, met het niet denkbeeldige risico dat de vestiging van Sorefame in Amadora (Portugal) wordt gesloten als de bestellingen niet snel weer binnenkomen.

Nu bestaan er in Portugal enkele projecten die, als zij worden verwezenlijkt, het probleem kunnen oplossen, met name het strategisch plan voor de expansie van de metro's van Lissabon en Porto, de buurtspoorwegen in Porto en wat dies meer zij.

In de wetenschap dat zich in andere EU-lidstaten gelijkaardige situaties hebben voorgedaan, wilde ik de Commissie vragen:

| 1. | welke maatregelen zij van plan is te nemen om Sorefame/Bombardier de mogelijkheid te bieden zijn activiteit in Portugal normaal voort te zetten, gezien de bijdrage van het bedrijf aan de werkgelegenheid en de ontwikkeling in de regio; |
| --- | --- |

1.

welke maatregelen zij van plan is te nemen om Sorefame/Bombardier de mogelijkheid te bieden zijn activiteit in Portugal normaal voort te zetten, gezien de bijdrage van het bedrijf aan de werkgelegenheid en de ontwikkeling in de regio;

| 2. | of zij plannen heeft om de Portugese bestellingen aan het bedrijf te ondersteunen, zodat wordt vermeden dat de montageketen op korte termijn moet worden stilgelegd, hetgeen ernstige gevolgen zou hebben voor de werkgelegenheid, wetende dat de werkloosheid in Portugal momenteel het hoogste stijgingspercentage van de hele Unie kent? |
| --- | --- |

2.

of zij plannen heeft om de Portugese bestellingen aan het bedrijf te ondersteunen, zodat wordt vermeden dat de montageketen op korte termijn moet worden stilgelegd, hetgeen ernstige gevolgen zou hebben voor de werkgelegenheid, wetende dat de werkloosheid in Portugal momenteel het hoogste stijgingspercentage van de hele Unie kent?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 januari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat alleen de Portugese autoriteiten bevoegd zijn om passende maatregelen te nemen in sectoren die in een crisis verkeren. Zij zijn derhalve met de Commissie overeengekomen steunmechanismen in te voeren voor de bedrijven van de sector, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, en voor overheidsinvesteringen in het kader van de door de Commissie goedgekeurde operationele programma's voor Economie en Transport (1).

Wat de communautaire steun betreft voor nieuwe Portugese orders bij dit bedrijf zou de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid willen vestigen dat het aan de lidstaten is om ervoor te zorgen dat de communautaire richtlijnen inzake overheidsopdrachten worden nageleefd.

---

(1)  C (2000) 1774 van 28.7.2000 en C (2000) 2382 van 28.7.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/627 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/627

---

(2004/C 78 E/0662)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3675/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Situatie van de Portugese micro-ondernemingen en KMO's

De Portugese micro-ondernemingen en KMO's maken momenteel moeilijke tijden mee als gevolg van de economische recessie in het land. Toch spelen zij een sleutelrol in de productiesector, de handel en de diensten en zijn zij een hoeksteen van de regionale en nationale ontwikkeling.

Kan de Commissie mij op de volgende vragen antwoorden:

| 1. | Welke communautaire steun hebben de Portugese micro-ondernemingen en KMO's ontvangen in het kader van de diverse programma's die sinds 2000 worden uitgevoerd? |
| --- | --- |

1.

Welke communautaire steun hebben de Portugese micro-ondernemingen en KMO's ontvangen in het kader van de diverse programma's die sinds 2000 worden uitgevoerd?

| 2. | Welke maatregelen worden in het vooruitzicht gesteld ter bevordering van het scheppen van banen, de samenwerking tussen bedrijven, de samenwerking met de centra voor onderzoek en vernieuwing van het bedrijfsleven? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen worden in het vooruitzicht gesteld ter bevordering van het scheppen van banen, de samenwerking tussen bedrijven, de samenwerking met de centra voor onderzoek en vernieuwing van het bedrijfsleven?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(27 januari 2004)

| 1. | De Commissie vestigt de aandacht van de geachte afgevaardigde op haar antwoord op schriftelijke vraag nr. E-3898/02 (1), waarin reeds op een groot deel van de genoemde periode (vanaf het jaar 2000) ingegaan is. Recent zijn evenwel nieuwe gegevens beschikbaar gekomen, die hieronder weergegeven worden.
  Het Europees Investeringsfonds (EIF), de gespecialiseerde dochtermaatschappij van de EIB-Groep heeft in het kader van de „MKB-garantiefaciliteit” garanties verstrekt voor leningen aan kleine en middelgrote ondernemingen (MKB) in Portugal. Volgens de verslagen van de Portugese intermediair SPGM aan de EIB ging het daarbij in het totaal om 75 348 EUR in 2000, 92 778 EUR in 2001, 10 599 891 EUR in 2002 en 6 057 502 EUR in 2003.
  Wat de ETF-startersregeling betreft is in december 2002 een investeringsakkoord van 5 miljoen euro voor een algemeen Portugees risicokapitaalfonds ondertekend. Dit fonds richt zich op sterk groeiende innovatieve kleine en middelgrote ondernemingen in Portugal (80 %) en Galicië (20 %) en beschikt momenteel in het totaal over 20 miljoen euro. Het aandeel van de ETF-startersregeling bedraagt 25 %. Het risicokapitaalfonds heeft in januari 2003 geld vrijgemaakt om investeringen te kunnen doen in ondernemingen uit zijn portefeuille. Tot nu toe is een investering ten bedrage van 1 236 555 EUR aan het EIB gerapporteerd.
  Ten aanzien van de EFRO-bijdragen wijst de Commissie de geachte afgevaardigde erop dat de steun aan het MKB een van de belangrijkste onderdelen van het huidige communautaire bestek (2000-2006) is. Bij ruim 90 % van alle ondersteunde ondernemingen gaat het om kleine en middelgrote ondernemingen.






  A. | In het operationele programma Economie maakt de steun aan het MKB ongeveer 50 % van alle toegekende overheidssteun uit. Ook in het kader van de andere operationele programma's is een heel scala aan ondersteunende initiatieven voor het MKB opgenomen. Deze initiatieven zijn met name voorzien in zwaartepunt 3 van de regionale programma's (een overzicht met de steunbedragen voor het MKB die bij wijze van bijdragen van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling toegekend zijn, wordt rechtstreeks naar de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Europees Parlement gestuurd). |
| --- | --- | --- |

1.

De Commissie vestigt de aandacht van de geachte afgevaardigde op haar antwoord op schriftelijke vraag nr. E-3898/02 (1), waarin reeds op een groot deel van de genoemde periode (vanaf het jaar 2000) ingegaan is. Recent zijn evenwel nieuwe gegevens beschikbaar gekomen, die hieronder weergegeven worden.

Het Europees Investeringsfonds (EIF), de gespecialiseerde dochtermaatschappij van de EIB-Groep heeft in het kader van de „MKB-garantiefaciliteit” garanties verstrekt voor leningen aan kleine en middelgrote ondernemingen (MKB) in Portugal. Volgens de verslagen van de Portugese intermediair SPGM aan de EIB ging het daarbij in het totaal om 75 348 EUR in 2000, 92 778 EUR in 2001, 10 599 891 EUR in 2002 en 6 057 502 EUR in 2003.

Wat de ETF-startersregeling betreft is in december 2002 een investeringsakkoord van 5 miljoen euro voor een algemeen Portugees risicokapitaalfonds ondertekend. Dit fonds richt zich op sterk groeiende innovatieve kleine en middelgrote ondernemingen in Portugal (80 %) en Galicië (20 %) en beschikt momenteel in het totaal over 20 miljoen euro. Het aandeel van de ETF-startersregeling bedraagt 25 %. Het risicokapitaalfonds heeft in januari 2003 geld vrijgemaakt om investeringen te kunnen doen in ondernemingen uit zijn portefeuille. Tot nu toe is een investering ten bedrage van 1 236 555 EUR aan het EIB gerapporteerd.

Ten aanzien van de EFRO-bijdragen wijst de Commissie de geachte afgevaardigde erop dat de steun aan het MKB een van de belangrijkste onderdelen van het huidige communautaire bestek (2000-2006) is. Bij ruim 90 % van alle ondersteunde ondernemingen gaat het om kleine en middelgrote ondernemingen.

A.

In het operationele programma Economie maakt de steun aan het MKB ongeveer 50 % van alle toegekende overheidssteun uit. Ook in het kader van de andere operationele programma's is een heel scala aan ondersteunende initiatieven voor het MKB opgenomen. Deze initiatieven zijn met name voorzien in zwaartepunt 3 van de regionale programma's (een overzicht met de steunbedragen voor het MKB die bij wijze van bijdragen van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling toegekend zijn, wordt rechtstreeks naar de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Europees Parlement gestuurd).

| B. | In de Europese werkgelegenheidsstrategie (EWS) is een breed kader voor beleidsontwikkeling vastgelegd, dat de werkgelegenheid in de hele Unie ten goede moet komen. In het Portugese Nationale Actieplan (NAP), dat de beleidsprioriteiten van het EWS in nationaal werkgelegenheidsbeleid vertaalt, is als doelstelling bepaald dat de arbeidsparticipatie uiterlijk in 2010 bij 70 % moet liggen. Het Europees Sociaal Fonds (ESF) is het belangrijkste financieringsinstrument voor het Portugese NAP. In het huidige communautaire bestek (CB) III beschikt het in het totaal over ruim 4,7 miljard euro. Gezien het feit dat ruim 92 % van de ondernemingen in Portugal minder dan 20 mensen in dienst heeft, is een aanzienlijk deel van de ESF-steun voor deze groep ondernemingen bestemd. |
| --- | --- |

B.

In de Europese werkgelegenheidsstrategie (EWS) is een breed kader voor beleidsontwikkeling vastgelegd, dat de werkgelegenheid in de hele Unie ten goede moet komen. In het Portugese Nationale Actieplan (NAP), dat de beleidsprioriteiten van het EWS in nationaal werkgelegenheidsbeleid vertaalt, is als doelstelling bepaald dat de arbeidsparticipatie uiterlijk in 2010 bij 70 % moet liggen. Het Europees Sociaal Fonds (ESF) is het belangrijkste financieringsinstrument voor het Portugese NAP. In het huidige communautaire bestek (CB) III beschikt het in het totaal over ruim 4,7 miljard euro. Gezien het feit dat ruim 92 % van de ondernemingen in Portugal minder dan 20 mensen in dienst heeft, is een aanzienlijk deel van de ESF-steun voor deze groep ondernemingen bestemd.

Uit een recente evaluatie van de EWS in de periode 1997-2002 blijkt dat alleen al in het jaar 2001 ruim 20 000 nieuwe banen ontstaan zijn dankzij de maatregelen die in het verlengde van de uitvoering van de Europese werkgelegenheidsstrategie in Portugal genomen zijn.

Hoewel het ESF geen rechtstreekse subsidies voor nieuwe werkgelegenheid verleent (afgezien van de incentives die gegeven worden als werklozen voor zichzelf een baan tot stand brengen), levert het wel een bijdrage aan de handhaving van de werkgelegenheid. Het ondersteunt namelijk beleid en maatregelen die ertoe bijdragen dat er een solide arbeidsmarkt met een gekwalificeerd arbeidspotentieel ontstaat.

Het ESF verleent financiële steun voor rechtstreekse maatregelen op de volgende gebieden:

| — | bij- en nascholing — ieder jaar profiteren hiervan ruim 400 000 mensen; |
| --- | --- |

—

bij- en nascholing — ieder jaar profiteren hiervan ruim 400 000 mensen;

| — | stages — ieder jaar profiteren hiervan 20 000 mensen; |
| --- | --- |

—

stages — ieder jaar profiteren hiervan 20 000 mensen;

| — | scholen voor beroepsbegeleidend onderwijs — ieder jaar bezoeken ruim 30 000 jonge volwassenen dit soort scholen; |
| --- | --- |

—

scholen voor beroepsbegeleidend onderwijs — ieder jaar bezoeken ruim 30 000 jonge volwassenen dit soort scholen;

| — | arbeidsvoorziening vanuit een sociaal oogmerk — ieder jaar wordt aan ruim 30 000 mensen (in de meeste gevallen gaat het om mensen uit kansarme groepen) steun verleend. |
| --- | --- |

—

arbeidsvoorziening vanuit een sociaal oogmerk — ieder jaar wordt aan ruim 30 000 mensen (in de meeste gevallen gaat het om mensen uit kansarme groepen) steun verleend.

De Europese Werkgelegenheidsstrategie levert voorts een bijdrage aan de schepping van nieuwe werkgelegenheid. Hiertoe wordt het wettelijke kader voor het opstarten van nieuwe ondernemingen en de eisen op het gebied van de arbeidsomstandigheden gestimuleerd en vereenvoudigd, het participatiecijfer van vrouwen door middel van maatregelen voor de kinderopvang verhoogd, het actief ouder worden bevorderd, en plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven en de kwaliteit en aantrekkelijkheid van het werk gestimuleerd.

De Portugese autoriteiten ondersteunen op innovatie gerichte projecten ook door impulsen te geven aan consortia tussen ondernemingen en organisaties voor onderzoek en technologische ontwikkeling (O & O). Aan deze doelstelling wordt gewerkt in het kader van maatregel 2.3. van het programma Science en het programma Economie/PRIME. In dit programma zijn nog een aantal andere begrotingslijnen opgenomen, die met innovatieprojecten te maken hebben zoals bijvoorbeeld het initiatief „Het stimuleren van de modernisering van ondernemingen door innovatie”, het IDEIA-programma en partnerships tussen de publieke sector en de private sector (PIP).

| 2. | De Commissie zet haar beraadslagingen voort over de vraag hoe de instrumenten voor samenwerking tussen kleine en middelgrote ondernemingen verbeterd kunnen worden. Daarbij houdt ze rekening met de conclusies van de evaluaties van eerder gerealiseerde projecten van het derde meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap en met de discussie over de bevordering van het ondernemerschap die in het verlengde van het Groenboek van 2003 plaatsvindt (2).
  Het gaat hier om een globale en systematische aanpak voor bijeenkomsten die in het kader van de belangrijke beurzen van de bedrijfstakken plaatsvinden. Deze bijeenkomsten, die door de deelnemende bedrijven zelf gefinancierd worden, worden gecoördineerd door de leden van de netwerken die de bedrijven steun verlenen.
  De aanpak behelst het volgende:






  — | een nieuwe methode die inhaakt op het EIC-netwerk, het IRC-netwerk en het BIC-netwerk, een programma en een interactief rooster voor van te voren geplande bijeenkomsten tussen kleine en middelgrote ondernemingen die aan vakbeurzen deelnemen, voorbereiding van, resp. opleidingen voor deze ondernemingen en doorlopende monitoring van de samenwerkingscontacten tussen de leden van de netwerken. |
| --- | --- | --- |

2.

De Commissie zet haar beraadslagingen voort over de vraag hoe de instrumenten voor samenwerking tussen kleine en middelgrote ondernemingen verbeterd kunnen worden. Daarbij houdt ze rekening met de conclusies van de evaluaties van eerder gerealiseerde projecten van het derde meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap en met de discussie over de bevordering van het ondernemerschap die in het verlengde van het Groenboek van 2003 plaatsvindt (2).

Het gaat hier om een globale en systematische aanpak voor bijeenkomsten die in het kader van de belangrijke beurzen van de bedrijfstakken plaatsvinden. Deze bijeenkomsten, die door de deelnemende bedrijven zelf gefinancierd worden, worden gecoördineerd door de leden van de netwerken die de bedrijven steun verlenen.

De aanpak behelst het volgende:

—

een nieuwe methode die inhaakt op het EIC-netwerk, het IRC-netwerk en het BIC-netwerk, een programma en een interactief rooster voor van te voren geplande bijeenkomsten tussen kleine en middelgrote ondernemingen die aan vakbeurzen deelnemen, voorbereiding van, resp. opleidingen voor deze ondernemingen en doorlopende monitoring van de samenwerkingscontacten tussen de leden van de netwerken.

| — | inschakeling door de betrokken ondernemingen van de verbeterde versie van de „Partner Search Database” om een kritische massa te bereiken, waardoor de relatiebemiddeling in het kader van het momenteel lopende „rationalisatieproces” van de netwerken van de Gemeenschap goede resultaten oplevert. |
| --- | --- |

—

inschakeling door de betrokken ondernemingen van de verbeterde versie van de „Partner Search Database” om een kritische massa te bereiken, waardoor de relatiebemiddeling in het kader van het momenteel lopende „rationalisatieproces” van de netwerken van de Gemeenschap goede resultaten oplevert.

De Commissie zal in 2004 met een actieplan voor innovatie komen. Het voornemen is om in dit actieplan voor innovatie maatregelen op te nemen die innovatieclusters en de samenwerking tussen onderzoeksinstellingen en ondernemingen bevorderen en de transfer van kennis naar bedrijven en in het bijzonder naar kleine en middelgrote ondernemingen en de omzetting daarvan in de praktijk versterken. Hieronder zullen ook technologietransfer en de bevordering van organisatorische en niet-technologische innovaties vallen. Uitgaande van het veelzijdige karakter van het innovatieproces beoogt de nieuwe aanpak van het innovatiebeleid een breed scala aan spelers en middelen op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten te mobiliseren. Het actieplan voor innovatie zal met name een aanvulling vormen op het in 2003 goedgekeurde actieplan, dat moet bewerkstelligen dat uiterlijk in 2003 3 % van het bruto binnenlands product (BBP) in onderzoek geïnvesteerd wordt.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 60.

(2)  COM(2003)27 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/629 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/629

---

(2004/C 78 E/0663)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3690/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Florence

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1006/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Florence projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het Daphne-programma, heeft de Commissie laten weten dat er enkele voorstellen waren ingediend en dat de resultaten van de beoordeling ervan in juli 2003 beschikbaar zouden zijn.

Kan de Commissie meedelen of voor de ingediende projectvoorstellen inderdaad subsidie is ontvangen en kan zij, indien dit niet het geval is, meedelen waarom deze projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Kan de Commissie voorts meedelen of er sindsdien andere projectvoorstellen zijn ingediend?

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 62.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/629 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/629

---

(2004/C 78 E/0664)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3691/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Pesaro-Urbino

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1011/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pesaro-Urbino projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het Daphne-programma, heeft de Commissie laten weten dat er enkele voorstellen waren ingediend en dat de resultaten van de beoordeling ervan in juli 2003 beschikbaar zouden zijn.

Kan de Commissie meedelen of voor de ingediende projectvoorstellen inderdaad subsidie is ontvangen en kan zij, indien dit niet het geval is, meedelen waarom deze projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Kan de Commissie voorts meedelen of er sindsdien andere projectvoorstellen zijn ingediend?

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 62.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/629 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/629

---

(2004/C 78 E/0665)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3692/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Siena

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1015/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Siena projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het Daphne-programma, heeft de Commissie laten weten dat er enkele voorstellen waren ingediend en dat de resultaten van de beoordeling ervan in juli 2003 beschikbaar zouden zijn.

Kan de Commissie meedelen of voor de ingediende projectvoorstellen inderdaad subsidie is ontvangen en kan zij, indien dit niet het geval is, meedelen waarom deze projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Kan de Commissie voorts meedelen of er sindsdien andere projectvoorstellen zijn ingediend?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Vitorino namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3690/03, E-3691/03 en E-3692/03

(19 januari 2004)

Het Daphne-programma heeft in 2003 de volgende voorstellen ontvangen van de betrokken gemeenten:

| — | twee voorstellen van de Comune di Firenze — Assessorato Pubblica Istruzione e Politiche Giovanili, Direzione Istruzione; |
| --- | --- |

—

twee voorstellen van de Comune di Firenze — Assessorato Pubblica Istruzione e Politiche Giovanili, Direzione Istruzione;

| — | een voorstel van de Comune di Pesaro — Servizio sociale; |
| --- | --- |

—

een voorstel van de Comune di Pesaro — Servizio sociale;

| — | een voorstel van de Comune di Siena — Comitato di ente per le pari opportunita. |
| --- | --- |

—

een voorstel van de Comune di Siena — Comitato di ente per le pari opportunita.

De Commissie heeft deze voorstellen niet in aanmerking genomen voor gemeenschapsfinanciering, omdat zij niet aan het vereiste kwaliteitsniveau voldeden.

De indieners van de voorstellen zijn correct op de hoogte gesteld van dit besluit en van de redenen voor afwijzing van hun voorstel. Bovendien werden in de brief van de Commissie aanwijzingen gegeven betreffende de aspecten van het voorstel die dienden te worden verbeterd.

De Commissie heeft tevens gemeld dat de indieners van de voorstellen uiteraard een nieuw voorstel konden indienen bij de oproep tot het indienen van voorstellen in 2004.

Er is geen oproep tot het indienen van voorstellen geweest in 2003. Bijgevolg heeft de Commissie geen andere voorstellen ontvangen.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 62.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/630 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/630

---

(2004/C 78 E/0666)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3697/03

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(3 december 2003)

Betreft:   Repatriëring van Turkse vluchtelingen naar Turkije

Naar verluidt heeft Turkije met het UNHCR een akkoord bereikt over de repatriëring naar Turkije van ca. 9 500 vluchtelingen van Koerdische herkomst, die al sinds 1998 in het kamp van Mahmur in Noord-Irak verblijven.

Kan de Commissie mededelen of zij hierbij op enigerlei wijze is betrokken? Zo niet, is zij dan bereid daarvoor financiële hulp beschikbaar te stellen om te garanderen dat de bewuste vluchtelingen vrijwillig naar Turkije kunnen terugkeren en niet het slachtoffer worden van eventueel door anti-Koerdische sentimenten ingegeven repressieve maatregelen van het Turkse leger?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(20 januari 2004)

De Commissie is zich bewust van de besprekingen die momenteel worden gevoerd tussen het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen (UNHCR), de Turkse regering en de regering van de Verenigde Staten over de repatriëring naar Turkije van vluchtelingen van Koerdische herkomst die zich nu in het kamp van Mahmur in Noord Irak bevinden.

De UNHCR heeft de Commissie meegedeeld dat de komende ronde van gesprekken op hoog niveau over een driepartijen-overeenkomst op 21 januari in Ankara zal plaatsvinden.

De UNHCR heeft verklaard voornemens te zijn een project op te zetten dat moet zorgen voor een geslaagde repatriëring van deze vluchtelingen en heeft voorgesteld dat de Unie een deel van de kosten op zich neemt. Dit zal verder moeten worden bekeken nadat de partijen eenmaal overeenstemming hebben bereikt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/631 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/631

---

(2004/C 78 E/0667)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3699/03

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Doelstelling 1-gebieden in Connacht (Ulster)

Mijn kiesdistrict Connacht (in Ulster) omvat op het ogenblik 8 graafschappen die onder doestelling 1 vallen. Na de Europese verkiezingen van volgend jaar krijgt het een andere naam en wordt het uitgebreid met 1 graafschap dat op het ogenblik het statuut doelstelling 1 met overgangsregeling heeft. Het gaat om het graafschap Clare, dat nu nog in het kiesdistrict Munster ligt.

Zal het uitgebreid kiesdistrict op dat ogenblijk 8 graafschappen met het statuut doelstelling 1 met overgangsregeling tellen, en welk statuut wordt er voor het graafschap Clare voorgesteld?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(21 januari 2004)

De regio's die in aanmerking komen voor doelstelling 1 van de Structuurfondsen, waaronder de regio's die onder de overgangsregeling vallen, zijn door de Commissie op 1 juli 1999 (1) vastgesteld overeenkomstig de procedure die wordt beschreven in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad. Latere veranderingen van administratieve grenzen in de lidstaten zijn niet van invloed op dit besluit. De acht graafschappen Cavan, Donegal, Galway, Leitrim, Mayo, Monaghan, Roscommon en Sligo zullen tot 31 december 2006 in aanmerking komen voor doelstelling 1, terwijl het graafschap Clare onder de overgangsregeling blijft vallen.

---

(1)  1999/502/EG.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/631 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/631

---

(2004/C 78 E/0668)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3702/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Gemengde Commissie EG-Macao — tiende bijeenkomst

De sinds 1 januari 1993 van kracht zijnde samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Macao voorziet in de instelling van een Gemengde Commissie EG-Macao, die om het jaar afwisselend in een van de beide partnergebieden bijeenkomt.

Tot nu toe is echter niets voorzien of gepland voor de tiende bijeenkomst, die normaal dit jaar moet plaatsvinden.

Bovendien moet nog steeds een functionaris worden aangewezen die specifiek verantwoordelijk is voor de samenwerking tussen de EU en Macao en die de bilaterale samenwerking ter plaatse in Macao nieuw leven kan inblazen.

In zijn antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3098/02 (1) schrijft commissaris Patten: „De Commissie blijft echter hechten aan nauwe betrekkingen met Macao”.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | Ligt de datum van de tiende bijeenkomst van de Gemengde Commissie vast; |
| --- | --- |

—

Ligt de datum van de tiende bijeenkomst van de Gemengde Commissie vast;

| — | waarom is de datum van deze bijeenkomst nog steeds niet gepland of bekendgemaakt; |
| --- | --- |

—

waarom is de datum van deze bijeenkomst nog steeds niet gepland of bekendgemaakt;

| — | meent de Commissie niet dat de aanstelling van een samenwerkingsfunctionaris, die zowel volgens de Commissie als volgens het Parlement noodzakelijk is, zou kunnen zorgen voor een betere continuïteit in de betrekkingen met deze „Speciale Administratieve regio”; |
| --- | --- |

—

meent de Commissie niet dat de aanstelling van een samenwerkingsfunctionaris, die zowel volgens de Commissie als volgens het Parlement noodzakelijk is, zou kunnen zorgen voor een betere continuïteit in de betrekkingen met deze „Speciale Administratieve regio”;

| — | meent de Commissie in het licht van wat voorafgaat en van mijn vorige schriftelijke vragen P-1961/01 (2), E-3098/02, en rekening houdend met de jongste ontwikkelingen zoals beschreven in vraag E-3278/03 (3), dat zij nu kan overgaan tot de aanstelling van een samenwerkingsfunctionaris? |
| --- | --- |

—

meent de Commissie in het licht van wat voorafgaat en van mijn vorige schriftelijke vragen P-1961/01 (2), E-3098/02, en rekening houdend met de jongste ontwikkelingen zoals beschreven in vraag E-3278/03 (3), dat zij nu kan overgaan tot de aanstelling van een samenwerkingsfunctionaris?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 januari 2004)

De samenwerkingsovereenkomst EG-Macao van 14 december 1992 voorziet in een jaarlijkse vergadering van een gemengde commissie die tot taak heeft de handelsbetrekkingen en de stand van de bilaterale samenwerking tussen de Gemeenschap en de speciale administratieve regio van Macao te evalueren. De Commissie blijft zich ervoor inzetten dat deze vergadering op jaarlijkse basis wordt gehouden. Tijdens informele contacten met het economisch en commercieel bureau van Macao bij de Gemeenschappen heeft zij een datum in december 2003 voorgesteld voor de tiende gemengde commissie in Macao. Helaas hebben de autoriteiten van Macao deze datum niet kunnen bevestigen. De Commissie onderzoekt thans met haar ambtgenoten van Macao andere mogelijke data, onder andere in februari of maart 2004.

Wat de benoeming betreft van een samenwerkingsfunctionaris in Macao blijft de Commissie van mening dat de omvang van het samenwerkingsprogramma dat nu in Macao wordt uitgevoerd, en dat slechts één project bevat dat in 2004 afloopt, een dergelijke aanwerving niet kan rechtvaardigen.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 39.

(2)  PB C 364 E van 20.10.2001, blz. 232.

(3)  Zie blz. 248.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/632 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/632

---

(2004/C 78 E/0669)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3703/03

van Ulla Sandbæk (EDD) aan de Commissie

(3 december 2003)

Betreft:   HIV en steun van de Commissie voor de ontwikkeling van een betaalbare microbicide

Kan de Commissie een algeheel overzicht geven van haar vroegere en huidige steun aan het onderzoek naar en ontwikkeling van een microbicide, waaronder inspanningen tot dusver op het gebied van gemeenschapsvoorbereiding, zowel in de EU als in de ontwikkelingslanden, en kan zij met name gedetailleerde informatie verstrekken over de timing van deze hulp, aan wie ze werd verstrekt en van welke begrotingsposten ze afkomstig was?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(23 december 2003)

De Gemeenschap heeft verschillende initiatieven genomen om de ontwikkeling en de terbeschikkingstelling van microbiciden te steunen.

De mededeling van de Commissie voor meer solidariteit in de strijd tegen AIDS in ontwikkelingslanden (1), die zij op 3 juli 1998 heeft goedgekeurd, vormde het kader voor het Europese antwoord op de roep om grotere internationale solidariteit met de ontwikkelingslanden in hun strijd tegen het humaan-immunodeficiëntievirus/verworven immunodeficiëntiesyndroom (hiv/aids), en met name de roep om grotere toegang tot de hiv/aids-behandelingen en de ontwikkeling van hiv-vaccins en microbiciden voor de ontwikkelingslanden. Voorts werd in de mededeling de mogelijkheid onderzocht steun te verlenen voor snellere ontwikkeling van vaccins en microbiciden.

In opdracht en onder toezicht van de Gemeenschap werd het marktpotentieel onderzocht van vaginale microbiciden die bescherming kunnen bieden tegen seksueel overdraagbare ziekten (soa) waaronder hiv.

4 000 personen in Brazilië, Ivoorkust, Egypte, Frankrijk, India, Kenia, de Filipijnen, Polen, Zuid-Afrika, Thailand en Venezuela werden onderzocht.

In 2000 werd een oproep tot het indienen van voorstellen gelanceerd onder de thematische begrotingslijn (B7-6211) die innovatieve programma's ondersteunt op de gebieden die in de mededeling voor meer solidariteit zijn vastgesteld. In dit kader werd het project „Microbicide Awareness, Investment and Demand” geselecteerd. Het pleit voor het gebruik van microbiciden in Europa, Afrika en Azië, en voor de totstandkoming van netwerken om microbiciden sneller te ontwikkelen en ter beschikking te stellen van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, inzonderheid de vrouwen in de ontwikkelingslanden. Dit project ter hoogte van 1 450 071 EUR met een looptijd van drie jaar werd in december 2001 ondertekend en wordt uitgevoerd door International Family Health.

Een van de doelstellingen van Verordening nr. 1568/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende steun voor de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziekten (hiv/aids, tuberculose en malaria) in ontwikkelingslanden (2), die in de periode 2003-2006 van toepassing is, bestaat erin het onderzoek naar en de ontwikkeling van vaccins, microbiciden en innovatieve behandelmethoden te verbeteren.

In het Actieplan 2004 voor de betrokken begrotingspost (21020702) wordt deze doelstelling omgezet in een subsidie van 0,87 miljoen euro ten voordele van het internationale partnerschap voor microbiciden (International Partnership for Microbicides). Deze organisatie stelt zich de ontdekking en de ontwikkeling van en de toegang tot microbiciden ter voorkoming van hiv-besmetting ten doel, vooral in omstandigheden waar de middelen beperkt zijn. Met de subsidie wordt een project gefinancierd om in deze landen een model te ontwikkelen voor snelle toegang tot microbiciden. Dit voorbereidend kader wordt in de vorm van case studies uitgeprobeerd in vier landen. De Commissie maakt deel uit van de adviesgroep van dit internationale partnerschap voor microbiciden in verband met de staat van voorbereiding van de landen.

Het zesde Kaderprogramma voor Europees onderzoek (2002-2006) heeft een specifiek gebied voor de aan armoede gerelateerde ziekten waarin het onderzoek naar microbiciden is opgenomen. De Commissie heeft in 2003 twee onderzoeksprojecten in verband met microbiciden geselecteerd: het ene onderzoekt de toegang van het hiv-virus in de cel en het andere zijn voortplanting in het slijmvlies. De beste Europese deskundigen en Afrikaanse teams zijn bij deze projecten betrokken, die in totaal 40 partners tellen, waarvan drie in Afrika. Hun totale begroting beloopt meer dan 15 miljoen euro. Momenteel onderhandelen zij met de coördinatoren met de bedoeling te beginnen in de loop van het eerste kwartaal van 2004.

---

(1)  COM(98) 407.

(2)  PB L 224 van 6.9.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/633 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/633

---

(2004/C 78 E/0670)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3718/03

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Ecologische vormgeving van energieverbruikende producten

De Commissie heeft een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad voorgelegd, „betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energieverbruikende producten en tot wijziging van richtlijn 92/42/EEG van de Raad” (1).

De richtlijn moet gezien worden tegen de achtergrond van de mededeling van de Commissie over „geïntegreerd productbeleid” (2), die als hulpmiddel voor een evenwichtig en gecoördineerd milieubeleid tegenover alle takken van de Europese industrie dient. Over het bestaan van zowel regelgeving als daarnaast vrijwillige maatregelen stelt de Commissie: „Om producten effectief te vergroenen moeten oplossingen van niet-wetgevende aard, zoals milieuconvenanten en het normalisatieproces, als aanvulling op wetgeving in overweging worden genomen” (punt 5.1, letter b).

Het voorstel van kader voor energieverbruikende producten is een voorbeeld van een initiatief in het geïntegreerd productbeleid. De onderlinge verhouding tussen vrijwillige maatregelen en mogelijke verdere regelgeving in het geïntegreerd productbeleid, meer in het bijzonder de uitvoeringsmaatregelen voor ecologische vormgeving en eisen van doelmatig energieverbruik, moet in hetzelfde kader vastgelegd worden.

| 1. | Is de Commissie het ermee eens dat er in de regel voorrang gegeven moet worden aan gebruiksvriendelijke methoden, zoals vrijwillige maatregelen en eigen verbintenissen, normen en afspraken van de industrie? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie het ermee eens dat er in de regel voorrang gegeven moet worden aan gebruiksvriendelijke methoden, zoals vrijwillige maatregelen en eigen verbintenissen, normen en afspraken van de industrie?

| 2. | Is de Commissie van plan om de bestaande vrijwillige maatregelen, eigen verbintenissen, normen en afspraken te evalueren voordat ze uitvoeringsbepalingen voorstelt, om dubbele regels te vermijden en te zorgen dat de ontwikkeling van vrijwillige maatregelen door haar uitvoeringsbepalingen niet negatief beïnvloed wordt? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van plan om de bestaande vrijwillige maatregelen, eigen verbintenissen, normen en afspraken te evalueren voordat ze uitvoeringsbepalingen voorstelt, om dubbele regels te vermijden en te zorgen dat de ontwikkeling van vrijwillige maatregelen door haar uitvoeringsbepalingen niet negatief beïnvloed wordt?

| 3. | Hoe denkt de Commissie de doeltreffendheid van de bestaande vrijwillige maatregelen, verbintenissen, normen en afspraken binnen de industrie te evalueren? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt de Commissie de doeltreffendheid van de bestaande vrijwillige maatregelen, verbintenissen, normen en afspraken binnen de industrie te evalueren?

| 4. | Is de Commissie in staat om het Europees Parlement een lijst van het aantal en soort vrijwillige maatregelen of programma's voor te leggen die al bestaan in de verschillende takken van de industrie? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie in staat om het Europees Parlement een lijst van het aantal en soort vrijwillige maatregelen of programma's voor te leggen die al bestaan in de verschillende takken van de industrie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(2 februari 2004)

De Commissie meent dat vrijwillige overeenkomsten voordelen kunnen bieden vergeleken met regelgeving en dat zij een flexibele aanpassing aan technologieën en marktgevoeligheden mogelijk maken. In het kader van het voorstel voor een kaderrichtlijn moet prioriteit worden verleend aan alternatieve handelwijzen, zoals zelfregulering door de industrie, wanneer de beleidsdoelstellingen met dergelijke maatregelen sneller of goedkoper kunnen worden bereikt dan met bindende voorschriften. Wetgevingsmaatregelen kunnen echter nodig zijn wanneer de marktkrachten niet in de goede richting of niet snel genoeg evolueren.

Normen kunnen de tenuitvoerlegging van de voorgestelde kaderrichtlijn energieverbruikende producten (evp's) ondersteunen (bijvoorbeeld door test- en meetmethoden vast te stellen, door bepaalde milieuparameters beter te beschrijven of door gegevensverstrekking, databanken, controlelijsten enzovoort). Geharmoniseerde normen die door Europese normalisatie-instellingen op basis van een mandaat van de Commissie zijn opgesteld overeenkomstig Richtlijn 98/34/EG (3) en waarvan de referentienummers in het zijn gepubliceerd, worden voorgesteld als een mogelijke basis voor vermoeden van overeenstemming. In geen geval zullen de normalisatie-instellingen worden verzocht een beslissing te nemen in vraagstukken die, gezien hun gevoelige aard, door de regelgevende instanties moeten worden behandeld, bijvoorbeeld een limiet vaststellen voor een gegeven milieuaspect.

Voordat de Commissie uitvoeringsmaatregelen voor een bepaald product (of milieuaspect) voorstelt, zal zij onderzoeken in hoeverre deze aan de criteria van artikel 12 van het voorstel voldoen; een van deze criteria is „significant potentieel voor verbetering”. Om dit potentieel te onderzoeken is een adequate beschrijving van bestaande maatregelen en/of vrijwillige initiatieven noodzakelijk; vrijwillige maatregelen van de industrie, het bestaan, de verspreiding en doeltreffendheid van normen en andere overeenkomsten zullen in die context worden beoordeeld.

Bij de beoordeling van zelfreguleringsmaatregelen van de industrie zal de Commissie onder andere rekening houden met ambitie (duidelijk en ondubbelzinnig engagement: bijvoorbeeld streefcijfers en welomschreven minima), representativiteit (bestreken deel van de markt), toezicht- en verslagleggingsmechanismen (regelmatige, gedetailleerde en transparante verslaglegging), vastgestelde verantwoordelijkheden en onafhankelijke controle, openbaarmaking (de inhoud van de vrijwillige overeenkomst en de regelmatig gepubliceerde verslagen), efficiënt beheer (evenredige administratieve lasten in verhouding tot de doelstellingen en alternatieve beleidsinstrumenten) en met de naleving van de internationale verplichtingen van de Unie, bijvoorbeeld de regels van de Wereldhandelsorganisatie/Technische handelsbelemmeringen (WTO/TBT)).

Geharmoniseerde normen worden vastgesteld door de Europese normalisatie-instellingen. In artikel 8 van het voorstel voor een evp-richtlijn wordt bepaald dat zij kunnen worden gebruikt als basis voor een vermoeden van overeenstemming. De procedure waarbij de Commissie en/of de lidstaten hiertegen bezwaar kunnen maken, wordt beschreven in artikel 9 van het voorstel (betrokkenheid van het comité van richtlijn 98/34/EG betreffende technische voorschriften en normen).

Hierna volgt een lijst van vrijwillige en bij de Commissie aangemelde maatregelen die van belang zijn in de context van het evp-voorstel (voornamelijk op het terrein van zuinig energiegebruik):

| — | Vrijwillig aangegane unilaterale verplichtingen (ondertekenaars dekken meer dan 70 % van de EU-markt):






  — | Standby- en aan-stand van kathodestraalbuistelevisies, standby voor dvd-spelers, lcd- en plasmatelevisies (EICTA, 2003); nieuwe doelstellingen worden overwogen voor dvd's, lcd- en plasmatelevisies, voor onder andere verbruik in de aan-stand |
| --- | --- | --- |

—

Vrijwillig aangegane unilaterale verplichtingen (ondertekenaars dekken meer dan 70 % van de EU-markt):

—

Standby- en aan-stand van kathodestraalbuistelevisies, standby voor dvd-spelers, lcd- en plasmatelevisies (EICTA, 2003); nieuwe doelstellingen worden overwogen voor dvd's, lcd- en plasmatelevisies, voor onder andere verbruik in de aan-stand

| — | Wasmachines (CECED, 2003) |
| --- | --- |

—

Wasmachines (CECED, 2003)

| — | Koelkasten, vriezers en koelvriescombinaties (CECED, 2003) |
| --- | --- |

—

Koelkasten, vriezers en koelvriescombinaties (CECED, 2003)

| — | Standby-verbruik van audioapparatuur (EICTA, 2003) |
| --- | --- |

—

Standby-verbruik van audioapparatuur (EICTA, 2003)

| — | Afwasmachines (CECED, 2000-2001) |
| --- | --- |

—

Afwasmachines (CECED, 2000-2001)

| — | Wasmiddelen (inclusief energiebesparende wasmachines voor de consument, AISE 1998) |
| --- | --- |

—

Wasmiddelen (inclusief energiebesparende wasmachines voor de consument, AISE 1998)

| — | Gedragscodes (voor afzonderlijke bedrijven, met streefcijfers):






  — | Digitale televisiediensten (2000) |
| --- | --- | --- |

—

Gedragscodes (voor afzonderlijke bedrijven, met streefcijfers):

—

Digitale televisiediensten (2000)

| — | Externe voedingsbronnen (2000). |
| --- | --- |

—

Externe voedingsbronnen (2000).

---

(1)  COM(2003)453 def. - COD 2003/172.

(2)  COM(2003) 302 def.

(3)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, PB L 204 van 21.7.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/635 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/635

---

(2004/C 78 E/0671)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3720/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van Richtlijn 97/24/EG aan de technische vooruitgang

Het is bekend dat op grond van genoemde richtlijn katalysatoren niet beschouwd worden als „afzonderlijke technische eenheden” maar als onderdelen van voertuigen. Als gevolg hiervan is het de producenten ervan verboden deze uitlaatinrichtingen te laten homologeren en hebben alleen de autofabrikanten dat recht. In de automobielsector werd het probleem in twee jaar tijd opgelost door de aanpassing van de richtlijn aan de technische vooruitgang. In 2000 heeft de Italiaanse regering gevraagd een gelijkaardige procedure op gang te brengen voor de twee- en driewielers, door middel van dezelfde procedure van aanpassing van Richtlijn 97/24/EG (1) aan de technische vooruitgang.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | Is het waar dat de MVEG pas op 20 februari 2003 het document betreffende het Italiaanse voorstel heeft goedgekeurd? |
| --- | --- |

—

Is het waar dat de MVEG pas op 20 februari 2003 het document betreffende het Italiaanse voorstel heeft goedgekeurd?

| — | Waarom is het voorstel van de MVEG toegevoegd aan de amendementen op Richtlijn 2002/51/EG (2) betreffende Euro 3, in plaats dat het rechtstreeks aan de CAPT werd doorgestuurd voor spoedige goedkeuring? |
| --- | --- |

—

Waarom is het voorstel van de MVEG toegevoegd aan de amendementen op Richtlijn 2002/51/EG (2) betreffende Euro 3, in plaats dat het rechtstreeks aan de CAPT werd doorgestuurd voor spoedige goedkeuring?

| — | Meent de Commissie niet dat de sector van de voertuigen op twee of drie wielen dezelfde behandeling verdient als de automobielsector? |
| --- | --- |

—

Meent de Commissie niet dat de sector van de voertuigen op twee of drie wielen dezelfde behandeling verdient als de automobielsector?

| — | Welk initiatief is de Commissie bereid te nemen om deze vertraging, die de betrokken bedrijven veel schade berokkent, in te halen? |
| --- | --- |

—

Welk initiatief is de Commissie bereid te nemen om deze vertraging, die de betrokken bedrijven veel schade berokkent, in te halen?

| — | Wanneer denkt de Commissie deze achterstand te kunnen inhalen teneinde de bedrijven die door het homologatiemonopolie benadeeld worden, tegemoet te komen? |
| --- | --- |

—

Wanneer denkt de Commissie deze achterstand te kunnen inhalen teneinde de bedrijven die door het homologatiemonopolie benadeeld worden, tegemoet te komen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 januari 2004)

De werkgroep Emissies van motorvoertuigen (MVEG) is een raadgevende groep waarin de Commissie normaliter met belanghebbenden overlegt over vraagstukken die relevant zijn voor de beheersing van emissie van motorvoertuigen voordat zij een wetsvoorstel op dit gebied afrondt.

Toen de Italiaanse delegatie haar voorstel over vervangingskatalysatoren indiende, stelde de Commissie in de subgroep voor motorfietsen van de MVEG voor om de kwestie inzake vervangingskatalysatoren voor voertuigen op twee en drie wielen via het regelgevingscomité (CATP) te behandelen. De Commissie kreeg daarna echter te maken met de uitkomst van de behandeling van een eerder voorstel voor een soortgelijke wijziging van Richtlijn 70/220/EEG (3) via de comitologieprocedure, dat moest worden ingetrokken omdat het Parlement van oordeel was dat een dergelijk voorstel niet onder de regels van de comitologie valt.

De Commissie bereidt op dit moment een groot pakket wijzigingen met betrekking tot de emissie van motorfietsen voor, onder verwijzing naar de artikelen 5 tot en met 8 van Richtlijn 2002/51/EG (4) (tot wijziging van Richtlijn 97/24/EG (5)). Daarom heeft de Commissie besloten het voorstel inzake vervangingskatalysatoren voor voertuigen op twee en drie wielen aan dit pakket wijzigingen toe te voegen. Het pakket zal in de eerste helft van 2004 bij de Raad en het Parlement worden ingediend.

De Commissie is het eens met de stelling dat fabrikanten van vervangingskatalysatoren voor voertuigen op twee en drie wielen dezelfde kansen moeten krijgen als fabrikanten van vervangingskatalysatoren voor auto's.

---

(1)  PB L 226 van 18.8.1997, blz. 1.

(2)  PB L 252 van 20.9.2002, blz. 20.

(3)  Richtlijn 70/220/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de luchtverontreiniging door gassen afkomstig van motoren met elektrische ontsteking in motorvoertuigen, PB 76 van 6.4.1970.

(4)  Richtlijn 2002/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de verlaging van het niveau van verontreiniging door uitlaatgassen van motorvoertuigen op twee of drie wielen en tot wijziging van Richtlijn 97/24/EG, PB L 252 van 20.9.2002, blz. 20.

(5)  Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen, PB L 226 van 18.8.1997, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/637 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/637

---

(2004/C 78 E/0672)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3732/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(3 december 2003)

Betreft:   Vietnam

De Gemengde Commissie EU-Vietnam, die toezicht houdt op de uitvoering van de samenwerkingsovereenkomst EU-Vietnam, is op 21 november ll. in Brussel bijeengekomen. Agence Europe meldt op 25 november dat de Europese Commissie en de Vietnamese autoriteiten besloten zouden hebben om hun dialoog uit te breiden tot onderwerpen als goed bestuur en de rechten van de mens, die de opdracht van een nieuwe subcommissie vormen, die dezelfde dag opgericht is. Maar de Europese Commissie verstrekt geen enkele informatie over eventuele verbintenissen van Vietnamese kant voor hervormingen die ervoor zorgen dat Vietnam in de toekomst geen overtredingen van de samenwerkingovereenkomst meer begaat (de bepalingen van de rechten van de mens). Meer in het bijzonder heeft het Europees Parlement aan de vooravond van de vergadering van de gemengde commissie een nieuwe resolutie aangenomen waarmee het de Europese Commissie vraagt om van de eerbied voor de vrijheid van godsdienst — of juister: de wettelijke erkenning van de kerken die nu niet erkend zijn — één van de prioritaire doelstellingen van de wettelijke hervormingen te maken die de Europese Commissie met een bijstandsprogramma ondersteunt.

Op welke juridische en politieke grondslagen acht de Europese Commissie een uitbreiding van de dialoog tussen de Europese Unie en Vietnam mogelijk?

Meent ze dat artikel 1 van de samenwerkingsovereenkomst (de bepaling over de rechten van de mens) niet reeds in alle opzichten een voldoende juridische en politieke grondslag vormt voor alle problemen in verband met de eerbiediging van de rechten van de mens door de beide partijen?

Denkt de Europese Commissie niet dat de oprichting van een subcommissie voor de rechten van de mens en goed bestuur in de praktijk op een devaluatie van de rechten van de mens neerkomt, zodat er een eerste plaats van dialoog ontstaat, waar de beide partijen zich met de „belangrijke” vraagstukken kunnen bezig houden, zoals het ontwikkelingsprogramma, de uitvoering van het textielakkoord, enz, zonder daarbij gehinderd te worden door „marginale” kwesties, zoals de ernstige schendingen van de vrijheid van godsdienst, de vrijheid van vereniging, van meningsuiting?

Welke waarborgen heeft de Europese Commissie op de vergadering van de gemengde commissie verkregen dat de Vietnamese autoriteiten bereid zijn om zonder uitstel over te gaan tot wettelijke erkenning van de kerken die nu niet erkend zijn, op de eerste plaats de verenigde boeddhistische kerk van Vietnam?

Denkt de Europese Commissie met haar bijstandsprogramma voor de wettelijke hervormingen de Vietnamese autoriteiten technische hulp te verlenen zodat ze zonder verder uitstel kunnen overgaan tot erkenning van de verenigde boeddhistische kerk en andere niet erkende kerken?

Denkt ze de voortzetting van het bijstandsprogramma afhankelijk te maken van de wettelijke hervormingen, en meer in het algemeen de voortzetting van alle hulpverlening aan Vietnam afhankelijk te maken van de hervorming die alle godsdienstige belijdenissen een wettelijk statuut geeft?

Kan ze meer in het algemeen gedetailleerde informatie verstrekken over de projecten die ze met haar bijstandsprogramma voor de wettelijke hervormingen gefinancierd heeft of heeft helpen financieren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 januari 2004)

De Gemengde Commissie EU-Vietnam is tijdens haar bijeenkomst op 21 november 2003 te Brussel overeengekomen de dialoog en samenwerking op het gebied van mensenrechten en aanverwante onderwerpen te versterken. Er is een subgroep opgericht voor „samenwerking op het gebied van de opbouw van instellingen, administratieve hervormingen, bestuur en mensenrechten” overeenkomstig artikel 14, lid 3, van de samenwerkingsovereenkomst EU-Vietnam. Twee andere subgroepen voor ontwikkeling en economische samenwerking alsmede voor handel en investeringen waren al in 1996 opgericht en deze zijn sindsdien regelmatig bijeengekomen, voor het laatst op 20 november 2003, om een verslag aan de Gemengde Commissie voor te bereiden.

De specifieke doelstellingen van de nieuwe subgroep zijn het opzetten van een regelmatige dialoog om wederzijds begrip in de betrokken sectoren te bevorderen, richtlijnen op te stellen voor samenwerkingsactiviteiten op de terreinen waarop de subgroep werkzaam is en om terreinen aan te wijzen waarop hulp van de Gemeenschap het nuttigst en productiefst zou zijn. De subgroep doet verslag aan en stelt aanbevelingen op voor de Gemengde Commissie, die de vorderingen zal controleren. De activiteiten van de subgroep zullen bestaan uit formele bijeenkomsten en informele evenementen (seminars, rondetafelgesprekken, bezoekprogramma's etc.) en zullen een aanvulling vormen op de bestaande en onlangs versterkte mensenrechtendialoog tussen de EU en Vietnam, tussen de trojka van missiehoofden van de Unie in Hanoi en de Vietnamese regering.

De Commissie bevestigt nogmaals dat zij de mensenrechtensituatie in Vietnam tijdens alle bijeenkomsten in het kader van de politieke dialoog met Vietnam aan de orde zal stellen. De Commissie heeft haar bezorgdheid over de mensenrechten ter sprake gebracht tijdens de bijeenkomst van de Gemengde Commissie, onder andere door te wijzen op de resolutie van het Parlement van 20 november 2003 inzake godsdienstvrijheid. Bovendien heeft de trojka van EU-ambassadeurs tijdens de mensenrechtendialoog tussen de EU en de Regering van Vietnam op 26 november 2003 nogmaals zijn bezorgdheid geuit en vragen gesteld over de vrije uitvoering van de fundamentele vrijheden in Vietnam (vrijheid van meningsuiting, pers, godsdienst en vereniging), over de vluchtelingensituatie, de doodstraf en marteling, alsmede de situatie waarin etnische minderheden zich bevinden. De EU-trojka benadrukte het belang van betere transparantie en dat de dialoog dient te leiden tot concrete verbeteringen in het veld. Tijdens de follow up van deze bijeenkomsten zal de Unie de situatie nauwlettend in het oog houden en aandringen op verbetering van de mensenrechtensituatie in Vietnam.

Net als de lidstaten gelooft de Commissie dat alleen een combinatie van dialoog en samenwerking kan bijdragen aan verbetering van de mensenrechtensituatie in Vietnam. Deze zullen bijdragen aan een grotere tolerantie ten opzichte van afwijkende meningen en acceptatie van verschillende zienswijzen. Bovendien bevindt het land zich in een proces van veeleisende sociale, economische en juridische hervormingen, niet in de laatste plaats vanwege de voorgenomen toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) waarvoor het noodzakelijk is om een meer transparante, verantwoordelijke en moderne wijze van bestuur te ontwikkelen. Dit proces is ook een belangrijke factor voor het ontstaan van een opener atmosfeer waarbinnen burgerlijke, politieke en religieuze rechten gestimuleerd kunnen worden

Binnen het nationaal indicatief programma 2002-2004 is 9 miljoen euro bestemd voor een programma voor steun aan overheidsinstellingen, dat momenteel wordt voorbereid en gericht zal zijn op de grootste capaciteitsproblemen binnen de belangrijkste wetgevende en rechterlijke agentschappen, het parlement, het ministerie van Justitie, de Hoge Volksgerechtshof, het Hoge Volksbureau van de procureur en hun respectievelijke opleidingsinstellingen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/638 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/638

---

(2004/C 78 E/0673)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3733/03

van Constanze Krehl (PSE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Initiatieven van de sociale partners in het kader van de regionale structuurontwikkeling in Saksen

De „Stiftung Innovation und Arbeit Sachsen” (Stichting vernieuwing en werkgelegenheid Saksen) is de specifieke exponent van een Saksisch verbond voor werkgelegenheid. In de organen van de stichting zijn werkgevers, werknemers en overheid gelijkelijk vertegenwoordigd. De stichting zet onder meer deskundigen in ter ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf. Via regionale fora wordt de infrastructuur geboden voor de integratie van regionale actoren met het oog op de ontwikkeling van regionale modellen en projecten.

| 1. | Welke prioriteit heeft de steun voor initiatieven van de sociale partners in het kader van de regionale structuurontwikkeling voor de Commissie? |
| --- | --- |

1.

Welke prioriteit heeft de steun voor initiatieven van de sociale partners in het kader van de regionale structuurontwikkeling voor de Commissie?

| 2. | Welke EU-subsidiemogelijkheden zijn er voor initiatieven van de sociale partners in het kader van de regionale structuurontwikkeling, zoals de „Stiftung Innovation und Arbeit Sachsen”? |
| --- | --- |

2.

Welke EU-subsidiemogelijkheden zijn er voor initiatieven van de sociale partners in het kader van de regionale structuurontwikkeling, zoals de „Stiftung Innovation und Arbeit Sachsen”?

| 3. | Is het om subsidietechnische redenen voor de regionale instanties noodzakelijk over te stappen van institutionele subsidiëring op projectsubsidiëring? |
| --- | --- |

3.

Is het om subsidietechnische redenen voor de regionale instanties noodzakelijk over te stappen van institutionele subsidiëring op projectsubsidiëring?

| 4. | Geldt er, gezien het subsidiecriterium additionaliteit, een vaste tijdslimiet bij de subsidiëring van organisatorische structuren zoals de regionale instanties? |
| --- | --- |

4.

Geldt er, gezien het subsidiecriterium additionaliteit, een vaste tijdslimiet bij de subsidiëring van organisatorische structuren zoals de regionale instanties?

| 5. | Hoe moeten de structuurfondsen en de Duitse deelstaat Saksen naar de mening van de Commissie samenwerken om succesvolle initiatieven van de sociale partners in het kader van het regionale structuurbeleid permanent te waarborgen? |
| --- | --- |

5.

Hoe moeten de structuurfondsen en de Duitse deelstaat Saksen naar de mening van de Commissie samenwerken om succesvolle initiatieven van de sociale partners in het kader van het regionale structuurbeleid permanent te waarborgen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 februari 2004)

| 1. en 2. | In de desbetreffende wetgeving wordt de rol van de sociale partners bij de uitvoering van de programma's die door de Structuurfondsen worden ondersteund, duidelijk erkend. In overeenstemming met artikel 8 van de algemene verordening inzake de Structuurfondsen (1) behoren de sociale partners tot de autoriteiten en instanties die door de lidstaten worden aangewezen voor „de voorbereiding en de financiering van, het toezicht op en de evaluatie van de bijstandspakketten”. Artikel 8 voorziet ook in de jaarlijkse raadpleging van „de op Europees niveau georganiseerde sociale partners over het structuurbeleid van de Gemeenschap”.
  De organisaties van sociale partners kunnen ook optreden als initiatiefnemers van projecten, hetzij alleen, hetzij samen met andere partners. Bovendien kan een lidstaat — afhankelijk van de nationale en communautaire regelgeving — de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van programma's (of onderdelen ervan) aan dergelijke organisaties overdragen, wanneer de doelstellingen van de betrokken programma's hierdoor beter kunnen worden gerealiseerd.
  Voor acties op het gebied van ontwikkeling van menselijke hulpbronnen die worden ondersteund door het Europees Sociaal Fonds (ESF) kunnen en moeten de sociale partners een cruciale rol vervullen, in het bijzonder bij het ontwikkelen van beleid en strategieën op het gebied van levenslang leren om het aanpassingsvermogen van ondernemingen en hun werknemers te verhogen. |
| --- | --- |

1. en 2.

In de desbetreffende wetgeving wordt de rol van de sociale partners bij de uitvoering van de programma's die door de Structuurfondsen worden ondersteund, duidelijk erkend. In overeenstemming met artikel 8 van de algemene verordening inzake de Structuurfondsen (1) behoren de sociale partners tot de autoriteiten en instanties die door de lidstaten worden aangewezen voor „de voorbereiding en de financiering van, het toezicht op en de evaluatie van de bijstandspakketten”. Artikel 8 voorziet ook in de jaarlijkse raadpleging van „de op Europees niveau georganiseerde sociale partners over het structuurbeleid van de Gemeenschap”.

De organisaties van sociale partners kunnen ook optreden als initiatiefnemers van projecten, hetzij alleen, hetzij samen met andere partners. Bovendien kan een lidstaat — afhankelijk van de nationale en communautaire regelgeving — de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van programma's (of onderdelen ervan) aan dergelijke organisaties overdragen, wanneer de doelstellingen van de betrokken programma's hierdoor beter kunnen worden gerealiseerd.

Voor acties op het gebied van ontwikkeling van menselijke hulpbronnen die worden ondersteund door het Europees Sociaal Fonds (ESF) kunnen en moeten de sociale partners een cruciale rol vervullen, in het bijzonder bij het ontwikkelen van beleid en strategieën op het gebied van levenslang leren om het aanpassingsvermogen van ondernemingen en hun werknemers te verhogen.

| 3. | De huidige wetgeving blijft van kracht tot 31 december 2006. De Commissie zal tijdig voorstellen indienen over de toekomst van het cohesiebeleid, inclusief de aspecten inzake de betrokkenheid van de sociale partners. |
| --- | --- |

3.

De huidige wetgeving blijft van kracht tot 31 december 2006. De Commissie zal tijdig voorstellen indienen over de toekomst van het cohesiebeleid, inclusief de aspecten inzake de betrokkenheid van de sociale partners.

| 4. | Voor de huidige generatie van programma's die door de Structuurfondsen worden ondersteund, moeten de middelen uiterlijk tegen 31 december 2006 worden vastgelegd op het niveau van de eindbegunstigden. Omdat Saksen een onder doelstelling 1 vallende regio is, worden aanzienlijke onderdelen van de ontwikkelingsactiviteiten in het kader van de door de Structuurfondsen ondersteunde programma's door de deelstaat medegefinancierd. Tegelijkertijd is er geen verband tussen het merendeel van de uitgaven die vallen onder de begroting van de deelstaat en de Structuurfondsen. De autoriteiten van de deelstaat moeten ervoor zorgen dat beide elementen complementair zijn om de voordelen voor de burgers van Saksen te maximaliseren. |
| --- | --- |

4.

Voor de huidige generatie van programma's die door de Structuurfondsen worden ondersteund, moeten de middelen uiterlijk tegen 31 december 2006 worden vastgelegd op het niveau van de eindbegunstigden. Omdat Saksen een onder doelstelling 1 vallende regio is, worden aanzienlijke onderdelen van de ontwikkelingsactiviteiten in het kader van de door de Structuurfondsen ondersteunde programma's door de deelstaat medegefinancierd. Tegelijkertijd is er geen verband tussen het merendeel van de uitgaven die vallen onder de begroting van de deelstaat en de Structuurfondsen. De autoriteiten van de deelstaat moeten ervoor zorgen dat beide elementen complementair zijn om de voordelen voor de burgers van Saksen te maximaliseren.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/639 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/639

---

(2004/C 78 E/0674)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3751/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Terni

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1029/03 (1) of de gemeente Terni projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Terni tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/640 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/640

---

(2004/C 78 E/0675)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3752/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Ancona

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1017/03 (1) of de gemeente Ancona projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Ancona tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/640 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/640

---

(2004/C 78 E/0676)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3753/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Firenze

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1019/03 (1) of de gemeente Firenze projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Firenze tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/640 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/640

---

(2004/C 78 E/0677)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3754/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Livorno

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1020/03 (1) of de gemeente Livorno projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Livorno tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/641 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/641

---

(2004/C 78 E/0678)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3755/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Macerata

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1021/03 (1) of de gemeente Macerata projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Macerata tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/641 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/641

---

(2004/C 78 E/0679)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3756/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Perugia

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1023/03 (1) of de gemeente Perugia projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Perugia tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/641 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/641

---

(2004/C 78 E/0680)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3757/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Pesaro

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1024/03 (1) of de gemeente Pesaro projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Pesaro tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/642 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/642

---

(2004/C 78 E/0681)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3758/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Pisa

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1025/03 (1) of de gemeente Pisa projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Pisa tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/642 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/642

---

(2004/C 78 E/0682)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3759/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Pistoia

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1026/03 (1) of de gemeente Pistoia projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Pistoia tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/642 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/642

---

(2004/C 78 E/0683)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3760/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma „Jumelage van steden 2000” voor de gemeente Siena

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1028/03 (1) of de gemeente Siena projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma „Jumelage van steden 2000” en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat voor het jaar 2000 geen subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen of de gemeente Siena tot op heden projecten heeft ingediend, subsidies heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt, voor de begrotingsperiodes volgend op degene die hierboven is vermeld?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Reding namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3751/03, E-3752/03, E-3753/03, E-3754/03, E-3755/03, E-3756/03, E-3757/03, E-3758/03, E-3759/03 en E-3760/03

(20 januari 2004)

In aanvulling op het antwoord op de vorige vragen van de geachte afgevaardigde is hieronder voor elke genoemde gemeente weergegeven hoeveel projecten daar zijn ingediend en hoeveel subsidies eventueel zijn toegekend in de jaren 2000 tot 2003 in het kader van de communautaire actie „Stedenbanden”:

| — | Gemeente Terni; Italië






  — | In 2000 en 2003, geen projecten ingediend. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Terni; Italië

—

In 2000 en 2003, geen projecten ingediend.

| — | In 2001, één project ingediend maar niet geselecteerd. |
| --- | --- |

—

In 2001, één project ingediend maar niet geselecteerd.

| — | In 2002, één project gesubsidieerd (1027 EUR) alsmede één ander project waarbij de gemeente Terni een subsidie van 1170 EUR heeft ontvangen als uitgenodigde stad. |
| --- | --- |

—

In 2002, één project gesubsidieerd (1027 EUR) alsmede één ander project waarbij de gemeente Terni een subsidie van 1170 EUR heeft ontvangen als uitgenodigde stad.

| — | Gemeente Ancona; Italië






  — | In 2002, één project ingediend maar niet geselecteerd. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Ancona; Italië

—

In 2002, één project ingediend maar niet geselecteerd.

| — | In de andere jaren zijn geen projecten ingediend. |
| --- | --- |

—

In de andere jaren zijn geen projecten ingediend.

| — | Gemeente Florence; Italië






  — | In 2000, geen projecten ingediend. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Florence; Italië

—

In 2000, geen projecten ingediend.

| — | In 2001, één project geselecteerd maar afgelast. |
| --- | --- |

—

In 2001, één project geselecteerd maar afgelast.

| — | In 2002, één project geselecteerd (waarbij de gemeente Florence werd uitgenodigd), subsidie uitgekeerd aan de stad die de bijeenkomst organiseerde. |
| --- | --- |

—

In 2002, één project geselecteerd (waarbij de gemeente Florence werd uitgenodigd), subsidie uitgekeerd aan de stad die de bijeenkomst organiseerde.

| — | In 2003, één project geselecteerd waarbij de gemeente Florence een subsidie van 472,50 EUR heeft ontvangen als uitgenodigde stad. |
| --- | --- |

—

In 2003, één project geselecteerd waarbij de gemeente Florence een subsidie van 472,50 EUR heeft ontvangen als uitgenodigde stad.

| — | Gemeente Livorno; Italië






  — | In 2001, één project niet geselecteerd en één project gesubsidieerd (9000 EUR). |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Livorno; Italië

—

In 2001, één project niet geselecteerd en één project gesubsidieerd (9000 EUR).

| — | In de andere jaren zijn geen projecten ingediend. |
| --- | --- |

—

In de andere jaren zijn geen projecten ingediend.

| — | Gemeente Macerata; Italië






  — | In 2001, één project ingediend maar niet geselecteerd. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Macerata; Italië

—

In 2001, één project ingediend maar niet geselecteerd.

| — | In de andere jaren zijn geen projecten ingediend. |
| --- | --- |

—

In de andere jaren zijn geen projecten ingediend.

| — | Gemeente Perugia; Italië






  — | Nog geen enkel project ingediend. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Perugia; Italië

—

Nog geen enkel project ingediend.

| — | Gemeente Pesaro; Italië






  — | In 2000 en 2003, geen projecten ingediend. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Pesaro; Italië

—

In 2000 en 2003, geen projecten ingediend.

| — | In 2001, één project gesubsidieerd (2618 EUR). |
| --- | --- |

—

In 2001, één project gesubsidieerd (2618 EUR).

| — | In 2002, één project gesubsidieerd (4638 EUR). |
| --- | --- |

—

In 2002, één project gesubsidieerd (4638 EUR).

| — | Gemeente Pisa; Italië






  — | In 2000, één project ingediend maar niet geselecteerd. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Pisa; Italië

—

In 2000, één project ingediend maar niet geselecteerd.

| — | In de andere jaren zijn geen projecten ingediend. |
| --- | --- |

—

In de andere jaren zijn geen projecten ingediend.

| — | Gemeente Pistoia; Italië






  — | Geen enkel project ingediend sinds 1993. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Pistoia; Italië

—

Geen enkel project ingediend sinds 1993.

| — | Gemeente Siena; Italië






  — | In 2000, één project ingediend maar niet geselecteerd. |
| --- | --- | --- |

—

Gemeente Siena; Italië

—

In 2000, één project ingediend maar niet geselecteerd.

| — | In 2001, één project ingediend maar niet geselecteerd. |
| --- | --- |

—

In 2001, één project ingediend maar niet geselecteerd.

| — | In 2002, één project gesubsidieerd (2854 EUR). |
| --- | --- |

—

In 2002, één project gesubsidieerd (2854 EUR).

| — | In 2003, geen projecten ingediend. |
| --- | --- |

—

In 2003, geen projecten ingediend.

Voor meer informatie zou de geachte afgevaardigde zich eveneens kunnen wenden tot de plaatselijke overheden.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/644 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/644

---

(2004/C 78 E/0684)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3763/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Klinische proeven

| 1. | Kan de Commissie in tabelvorm weergeven wat het standpunt van elk der lidstaten is ten aanzien van de regels op grond waarvan liefdadige organisaties en academische instellingen die onderzoek doen naar geneesmiddelen met een beperkt marktpotentieel (bij voorbeeld vanwege de zeldzaamheid van de desbetreffende aandoening of het onmiddellijke levensgevaar daarvan) van speciale voorwaarden kunnen profiteren bij hun klinische proeven? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie in tabelvorm weergeven wat het standpunt van elk der lidstaten is ten aanzien van de regels op grond waarvan liefdadige organisaties en academische instellingen die onderzoek doen naar geneesmiddelen met een beperkt marktpotentieel (bij voorbeeld vanwege de zeldzaamheid van de desbetreffende aandoening of het onmiddellijke levensgevaar daarvan) van speciale voorwaarden kunnen profiteren bij hun klinische proeven?

| 2. | Kan zij verder meedelen of deze voorwaarden in elk van de gevallen in overeenstemming zullen zijn met een juiste toepassing van de Richtlijn inzake klinische proeven? |
| --- | --- |

2.

Kan zij verder meedelen of deze voorwaarden in elk van de gevallen in overeenstemming zullen zijn met een juiste toepassing van de Richtlijn inzake klinische proeven?

| 3. | Wordt er in enige lidstaat bij de ontheffingen een onderscheid gemaakt tussen de fasen I, II en III? |
| --- | --- |

3.

Wordt er in enige lidstaat bij de ontheffingen een onderscheid gemaakt tussen de fasen I, II en III?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie en de lidstaten hebben overleg gevoerd over de verantwoordelijkheden van de lidstaten inzake de inachtneming van de aanbeveling zoals die is neergelegd in Richtlijn 2001/20/EG (1), overweging 14, voor niet commerciële proeven.

Deze overweging luidt als volgt: „Niet commerciële klinische proeven, die door wetenschappers zonder deelname van de farmaceutische industrie worden uitgevoerd, kunnen van groot nut zijn voor de betrokken patiënten. Daarom dient in de richtlijn rekening te worden gehouden met de eigenheid van proeven waarvan de opzet geen bijzondere productiemethoden of verpakking vergt, indien deze proeven worden uitgevoerd met geneesmiddelen waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen (...) voorhanden is (...) en worden uitgevoerd op patiënten met dezelfde kenmerken als die welke worden bestreken door de indicatie die in de vergunning voor het in de handel brengen is aangegeven (...)”.

In artikel 22 van bovengenoemde richtlijn wordt de lidstaten verzocht de Commissie de tekst mede te delen van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallend gebied vaststellen. De Commissie werkt momenteel in samenwerking met de lidstaten aan de opstelling van de uitvoeringsrichtsnoeren voor deze richtlijn. De Commissie vertrouwt er dan ook op dat tijdens de werkzaamheden passende aandacht zal worden geschonken aan sommige van de betreffende aandachtspunten, zowel op communautair als op nationaal niveau.

Voorts zal de Commissie een vragenlijst doen uitgaan naar de lidstaten om de informatie in een vergelijkbare vorm terug te ontvangen teneinde een totaal- en eindoverzicht te krijgen van de specifieke besluiten die door de lidstaten genomen zijn.

De Commissie zal de informatie die zij van de lidstaten ontvangt publiceren.

---

(1)  Richtlijn 2001/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de toepassing van goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik, PB L 121 van 1.5.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/645 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/645

---

(2004/C 78 E/0685)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3792/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelen in verband met subsidies uit hoofde van het programma „Leonardo da Vinci” voor de gemeente Pesaro-Urbino

Op mijn eerdere vraag E-1168/0 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Pesaro-Urbino in het kader van het programma „Tempus III” projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 8 mei 2003 dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie, nog steeds voor wat de centraal beheerde middelen aangaat, meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend, en met welk resultaat?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(29 januari 2004)

Opgemerkt dient te worden dat gemeenten niet in aanmerking komen voor subsidies in het kader van Tempus. Sinds maart 2003 zijn er echter meerdere oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het programma Tempus gedaan, waarvan de laatste dateert van 15 december 2003. Naar aanleiding van deze oproepen heeft de universiteit van Urbino („Università degli studi di Urbino”) zich kandidaat gesteld voor een project waarbij ook universiteiten in Spanje, Marokko en Malta betrokken zijn. De selectieprocedure is begonnen. De uiteindelijke beslissing wordt in juni 2004 genomen zodat de projecten tijdens het academisch jaar 2004/2005 van start kunnen gaan.

Over het algemeen zijn bij een project dat in het kader van het programma Tempus wordt gefinancierd, meerdere universiteiten uit zowel de landen van de Unie als partnerlanden betrokken. Deze projecten zijn gericht op de ontwikkeling en hervorming van het hoger onderwijs in de landen die uiteindelijk de subsidies van de Gemeenschap zullen ontvangen.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 184.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/645 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/645

---

(2004/C 78 E/0686)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3811/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Verspreiding van androgene alopecia

Uit een enquête van de faculteit Dermatologie van de California University van San Francisco blijkt dat 15 % van de jongeren onder de 17 jaar aan haaruitval lijdt, de meisjes gemiddeld op hun veertiende en de jongens op hun zestiende. De faculteit Dermatologie van de Universiteit van Bologna heeft gedurende vier jaar een controleonderzoek verricht op kinderen tussen 6 en 10 jaar die symptomen van haaruitval vertoonden. De ouders van alle kinderen leden aan androgene alopecia. Wat zijn nu de oorzaken van deze vorm van vroegtijdige haaruitval? In de „Journal of the American Academy of Dermatology” verschenen onlangs de bevindingen van een studie van de dermatologe Antonella Tosti van de Universiteit van Bologna waarin de oorzaken van de aandoening als volgt worden samengevat: voortijdig voorkomen van het zogenaamde adrenarche hormonale proces, waardoor de puberteit met twee à drie jaar wordt vervroegd; een hoog glycemisch dieet, waardoor de prepuberale fase vroeger kan worden ingezet; het gebruik van cosmetica op basis van oestrogenen en placenta, en contaminatie van levensmiddelen door oestrogenen.

Gezien de gezondheidsrisico's voor de jongeren en het feit dat voortijdige haaruitval kan wijzen op andere disfuncties, wens ik de Commissie het volgende te vragen:

| — | is zij van dit alles op de hoogte; |
| --- | --- |

—

is zij van dit alles op de hoogte;

| — | vindt zij het niet aangewezen om de aandacht van de regeringen op deze aandoening te vestigen en te overtuigen van de noodzaak om de controles op cosmetische producten en levensmiddelen die placenta en oestrogenen bevatten op te voeren? |
| --- | --- |

—

vindt zij het niet aangewezen om de aandacht van de regeringen op deze aandoening te vestigen en te overtuigen van de noodzaak om de controles op cosmetische producten en levensmiddelen die placenta en oestrogenen bevatten op te voeren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(30 januari 2004)

Androgene alopecia veroorzaakt haaruitval bij mannen en vrouwen dat wordt getypeerd als een vorm van haaruitval die in verband staat met de hormonenhuishouding bij personen met een erfelijke aanleg. De epidemiologie van androgene alopecia is niet volledig duidelijk. Dat er een sterk genetische basis is, is al lang bekend maar er is weinig bekend over de niet-genetische oorzaken. Uit recent onderzoek (1) naar de epidemiologie van de aandoening kwam naar voren dat er zeer weinig bewijs is voor milieu-invloeden. Dr. A. Tosti maakt melding van ongeveer twintig gevallen van onverklaarbare en zeer vroegtijdige haaruitval, waarbij de meeste patiënten afkomstig waren uit erfelijk belaste families. Aangezien vroegtijdige haaruitval een endocriene component heeft, werd vermoed dat de inname van oestrogenen bevattende verbindingen een medeoorzaak is. Gezien de beperkte aard van de studies is verder bewijs vereist.

De Commissie heeft financiële steun gegeven aan talrijke projecten die helderheid moeten verschaffen over de effecten van hormoonontregelende stoffen, waaronder oestrogenen, op diverse organen in het menselijk lichaam (2). Veel van deze projecten waren gericht op inname via levensmiddelen. De Commissie verwacht dat de resultaten, zodra deze beschikbaar zijn, een bijdrage zullen leveren tot de verordening inzake chemische stoffen (autorisatie of beperking). Met name het Eurisked-project (3) bevat onder meer studies naar de effecten op in cosmetische producten aanwezige oestrogenen, die zullen bijdragen aan de risicobeoordeling en ook aan latere regelgeving betreffende cosmetische producten. In het kader van Prioriteit 5 (Voedselkwaliteit en -veiligheid) van het zesde kaderprogramma is een oproep gepubliceerd tot het indienen van onderzoeksvoorstellen over vervroegde puberteit, een verschijnsel dat veel overeenkomsten blijkt te vertonen met androgene alopecia. De voorstellen kunnen uiterlijk tot februari 2004 worden ingediend. Als eenmaal een of meerdere projecten op dit terrein zijn gekozen en gefinancierd, kan de Commissie er in de onderhandelingsfase op aandringen dat in het uit te voeren onderzoek studies naar dit verschijnsel worden opgenomen.

In het kader van het volksgezondheidsprogramma bespreken de lidstaten en de Commissie regelmatig de prioriteiten ten aanzien van de volksgezondheid binnen de Europese Unie. Dit probleem heeft tijdens de besprekingen over de werkprogramma's voor 2003 of 2004 geen prioriteit gekregen.

Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 (4) bevat voorschriften voor cosmetische producten. In de richtlijn staat als algemeen beginsel dat cosmetische producten die in de handel worden gebracht, geen gevaar mogen opleveren voor de gezondheid van de mens (artikel 2 van de richtlijn).

De richtlijn omvat specifieke voorschriften, bijvoorbeeld dat bepaalde ingrediënten niet in een cosmetisch product mogen worden verwerkt. In bijlage II van de richtlijn worden „oestrogenen” onder nr. 260 genoemd. Oestrogenen mogen dus niet in cosmetische producten worden verwerkt. Placenta is niet opgenomen in de inventaris van cosmetische ingrediënten die in cosmetische producten worden verwerkt (Besluit 96/335/EG van de Commissie van 8 mei 1996 tot vaststelling van een inventaris en een gemeenschappelijke nomenclatuur van in cosmetische producten verwerkte ingrediënten) (5). Placenta is een grondstof die wordt gebruikt om de volgende cosmetische ingrediënten te produceren: gehydroliseerde proteïnen van menselijke placenta; gehydroliseerde proteïnen; enzymen; lipiden; proteïnen. Deze ingrediënten worden verkregen uit de placenta van zoogdieren, maar mogen geen oestrogenen bevatten.

In artikel 3 van de richtlijn wordt bepaald dat lidstaten alle noodzakelijke maatregelen dienen te treffen opdat cosmetische producten slechts in de handel kunnen worden gebracht wanneer zij beantwoorden aan de in deze richtlijn en haar bijlagen gegeven voorschriften.

Het gebruik van groeihormonen bij vee is sinds 1988 verboden in de Europese Gemeenschap. De huidige regelgeving hieromtrent is vervat in Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van ß-agonisten (6), als gewijzigd bij Richtlijn 2003/74/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 22 september 2003 (7).

---

(1)  Severi G et al. Br J Dermatol, dec. 2003, 149(6):1207-13.

(2)  (http://europa.eu.int/comm/research/endocrine/index_en.html).

(3)  (http://www.eurisked.org/index.htm).

(4)  PB L 262 van 27.9.1976.

(5)  PB L 132 van 1.6.1996.

(6)  PB L 125 van 23.5.1996.

(7)  PB L 262 van 14.10.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/647 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/647

---

(2004/C 78 E/0687)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3813/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Gerechtelijk onderzoek door het parket van Venetië naar het gebruik van communautaire subsidies aan de landbouwbouwsector

Op 26 november 2003 werd op de website „Vivacity” van Belluno (Italië) een artikel gepubliceerd betreffende de arrestatie van een ondernemer uit Puglia wegens fraude ten nadele van de EU.

| — | Daarin werd gemeld dat drie personen zijn aangehouden op beschuldiging van medeplichtigheid aan gekwalificeerde en herhaalde oplichterij met het oog op het verwerven van communautaire en staatssubsidies, gekwalificeerde en herhaalde valsheid in geschrifte, onder de verzwarende omstandigheid ernstig nadeel te hebben veroorzaakt. |
| --- | --- |

—

Daarin werd gemeld dat drie personen zijn aangehouden op beschuldiging van medeplichtigheid aan gekwalificeerde en herhaalde oplichterij met het oog op het verwerven van communautaire en staatssubsidies, gekwalificeerde en herhaalde valsheid in geschrifte, onder de verzwarende omstandigheid ernstig nadeel te hebben veroorzaakt.

| — | Volgens de Guardia di Finanza stonden de drie aan het hoofd van een groot aantal bedrijven in de regio's Veneto, Latium en Puglia, waar gedroogde geneeskrachtige kruiden werden gefabriceerd, waarvoor aanzienlijke Europese subsidies werden uitgekeerd. |
| --- | --- |

—

Volgens de Guardia di Finanza stonden de drie aan het hoofd van een groot aantal bedrijven in de regio's Veneto, Latium en Puglia, waar gedroogde geneeskrachtige kruiden werden gefabriceerd, waarvoor aanzienlijke Europese subsidies werden uitgekeerd.

| — | Verenigingen werden gebruikt voor het factureren en ontvangen van hoeveelheden geneeskrachtige kruiden, waarvoor de drie in 2002 alleen al van het AGEA (Agenzia per le erogazioni in agricoltura) voor ongeveer 500 000 EUR aan subsidies hebben ontvangen. |
| --- | --- |

—

Verenigingen werden gebruikt voor het factureren en ontvangen van hoeveelheden geneeskrachtige kruiden, waarvoor de drie in 2002 alleen al van het AGEA (Agenzia per le erogazioni in agricoltura) voor ongeveer 500 000 EUR aan subsidies hebben ontvangen.

| — | De terug te betalen subsidies tezamen met de administratieve boetes, de boete voor de bedrijven wegens ontbreken van toezicht op de activiteiten van de bestuurders, en de wettelijke en herwaarderingsrente belopen minimum 1 300 000 en maximum 1 900 000 EUR. |
| --- | --- |

—

De terug te betalen subsidies tezamen met de administratieve boetes, de boete voor de bedrijven wegens ontbreken van toezicht op de activiteiten van de bestuurders, en de wettelijke en herwaarderingsrente belopen minimum 1 300 000 en maximum 1 900 000 EUR.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen?

| — | Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor? |
| --- | --- |

—

Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(27 januari 2004)

De Commissie informeert het geachte parlementslid dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) kennis neemt van het justitieel onderzoek dat de Italiaanse autoriteiten hebben ingesteld tegen een onderneming wegens ernstige en voortdurende zwendel met het oog op het verwerven van communautaire en staatssubsidies en ernstige en voortdurende valsheid in geschrifte.

De gerechtelijke procedure in Italië door het parket van Venetië is al gestart en OLAF zal de gerechtelijke autoriteiten alle gewenste assistentie verlenen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/647 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/647

---

(2004/C 78 E/0688)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3814/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Gerechtelijk onderzoek door het parket van Palermo naar een fraude van 6,5 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie

Op 7 november 2003 verscheen op de website van de krant „La Gazzetta del Mezzogiorno” een artikel onder de titel „Truffa all'EU da 6,5 milioni di euro per finanziare Cosa Nostra” (EU opgelicht voor 6,5 miljoen euro bestemd voor het financieren van Cosa Nostra).

| — | In het bericht staat dat de Guardia di Finanza in Palermo drie personen heeft aangehouden op verdenking van oplichting van de EU voor een bedrag van 6,5 miljoen euro. |
| --- | --- |

—

In het bericht staat dat de Guardia di Finanza in Palermo drie personen heeft aangehouden op verdenking van oplichting van de EU voor een bedrag van 6,5 miljoen euro.

| — | Het geld moest dienen voor het financieren van illegale activiteiten van Cosa Nostra. |
| --- | --- |

—

Het geld moest dienen voor het financieren van illegale activiteiten van Cosa Nostra.

| — | De drie hadden, via een bedrijvenconstructie, aan het ministerie van Industrie voor ongeveer 6 miljoen euro aan Europese subsidies aangevraagd voor de oprichting van nieuwe ondernemingen. Daarvan is ongeveer 2,5 miljoen euro al uitbetaald en geïncasseerd. |
| --- | --- |

—

De drie hadden, via een bedrijvenconstructie, aan het ministerie van Industrie voor ongeveer 6 miljoen euro aan Europese subsidies aangevraagd voor de oprichting van nieuwe ondernemingen. Daarvan is ongeveer 2,5 miljoen euro al uitbetaald en geïncasseerd.

| — | Het onderzoek is in 2001 gestart en om de subsidies te krijgen hebben de drie verdachten valse stukken voorgelegd. |
| --- | --- |

—

Het onderzoek is in 2001 gestart en om de subsidies te krijgen hebben de drie verdachten valse stukken voorgelegd.

| — | De drie, die eigenaar zijn van een aantal bandenbedrijven, hadden voor ongeveer 2,5 miljoen euro aan subsidies gevraagd en gekregen voor de bouw van een loods voor de opslag van gebruikte banden. In de loods, die in verleden al in bewarend beslag was genomen, stonden geen machines of andere uitrustingen. |
| --- | --- |

—

De drie, die eigenaar zijn van een aantal bandenbedrijven, hadden voor ongeveer 2,5 miljoen euro aan subsidies gevraagd en gekregen voor de bouw van een loods voor de opslag van gebruikte banden. In de loods, die in verleden al in bewarend beslag was genomen, stonden geen machines of andere uitrustingen.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen?

| — | Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor? |
| --- | --- |

—

Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(27 januari 2004)

De Commissie informeert het geachte parlementslid dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) kennis neemt van het justitieel onderzoek dat de Italiaanse autoriteiten hebben ingesteld wegens deze zwendel ten nadele van de Unie.

De gerechtelijke procedure in Italië door het parket van Palermo is al gestart en OLAF zal de gerechtelijke autoriteiten alle gewenste assistentie verlenen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/648 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/648

---

(2004/C 78 E/0689)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3815/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Gerechtelijk onderzoek door het parket van Salerno naar een fraude van 30 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie

Op 2 december 2003 publiceerde het nationale persagentschap AGI een bericht over de ontdekking van een fraude van 30 miljoen euro ten nadele van de EU. Zeven personen uit de streek van Salerno zijn gearresteerd.

| — | Uit het artikel blijkt dat de regionale cel van de fiscale politie van de „Guardia di Finanza” heeft ontdekt dat een organisatie ten onrechte communautaire en staatssubsidies heeft geïnd. Zeven personen zijn aangehouden. |
| --- | --- |

—

Uit het artikel blijkt dat de regionale cel van de fiscale politie van de „Guardia di Finanza” heeft ontdekt dat een organisatie ten onrechte communautaire en staatssubsidies heeft geïnd. Zeven personen zijn aangehouden.

| — | Het onderzoek werd geleid door het parket van Salerno. |
| --- | --- |

—

Het onderzoek werd geleid door het parket van Salerno.

| — | Er zijn bovendien in heel Italië bedrijfsmateriaal en gebouwen voor een totale waarde van 100 miljoen euro in beslag genomen. |
| --- | --- |

—

Er zijn bovendien in heel Italië bedrijfsmateriaal en gebouwen voor een totale waarde van 100 miljoen euro in beslag genomen.

| — | De arrestanten zouden een groep bedrijven hebben opgericht die met elkaar in verbinding staan en elkaar controleerden, en die tussen 1997 en 2003 voor 30 miljoen euro aan subsidies hebben opgestreken. |
| --- | --- |

—

De arrestanten zouden een groep bedrijven hebben opgericht die met elkaar in verbinding staan en elkaar controleerden, en die tussen 1997 en 2003 voor 30 miljoen euro aan subsidies hebben opgestreken.

| — | De organisatie, die kon rekenen op de medeplichtigheid van drie ambtenaren van het ministerie van Productieactiviteiten, bracht via valse facturen en documenten bedragen in rekening voor fictieve kosten, die met overheidssubsidies werden betaald. |
| --- | --- |

—

De organisatie, die kon rekenen op de medeplichtigheid van drie ambtenaren van het ministerie van Productieactiviteiten, bracht via valse facturen en documenten bedragen in rekening voor fictieve kosten, die met overheidssubsidies werden betaald.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen?

| — | Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor? |
| --- | --- |

—

Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(27 januari 2004)

De Commissie informeert het geachte parlementslid dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) kennis neemt van het justitieel onderzoek dat de Italiaanse autoriteiten hebben ingesteld wegens deze zwendel ten nadele van de Unie.

De gerechtelijke procedure in Italië door het parket van Palermo is al gestart en OLAF zal de gerechtelijke autoriteiten alle gewenste assistentie verlenen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/649 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/649

---

(2004/C 78 E/0690)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3816/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Gerechtelijk onderzoek door het parket van Lecce naar een fraude van 6 miljoen euro ten nadele van de Europese Unie

Op 22 november 2003 verscheen op de website van de krant „La Gazzetta del Mezzogiorno” een artikel over de ontdekking van een fraude van 6 miljoen euro in de streek van Salento ten nadele van de Europese Unie.

| — | Drie personen zijn gearresteerd op grond van bendevorming, fraude ten nadele van de Europese Gemeenschap ten bedrage van 6 miljoen euro en het uitschrijven van valse facturen. |
| --- | --- |

—

Drie personen zijn gearresteerd op grond van bendevorming, fraude ten nadele van de Europese Gemeenschap ten bedrage van 6 miljoen euro en het uitschrijven van valse facturen.

| — | Het zou gaan om het onwettig innen van middelen, op basis van wet nr. 488, voor de fictieve aan koop van machines aan de hand van valse facturen en onechte schattingen. |
| --- | --- |

—

Het zou gaan om het onwettig innen van middelen, op basis van wet nr. 488, voor de fictieve aan koop van machines aan de hand van valse facturen en onechte schattingen.

| — | Dank zij deze valse facturen zou voor 6 miljoen euro aan communautaire subsidies ten onrechte zijn geïnd. |
| --- | --- |

—

Dank zij deze valse facturen zou voor 6 miljoen euro aan communautaire subsidies ten onrechte zijn geïnd.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen heeft zij er tegen genomen of is zij van plan te nemen?

| — | Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor? |
| --- | --- |

—

Is OLAF van de feiten in kennis gesteld? Is er een onderzoek ingesteld of zijn er plannen voor?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Commissie informeert het geachte parlementslid dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) kennis neemt van het justitieel onderzoek dat de Italiaanse autoriteiten hebben ingesteld wegens deze zwendel ten nadele van de Unie.

De gerechtelijke procedure in Italië door het parket van Lecce is al gestart en OLAF zal de gerechtelijke autoriteiten alle gewenste assistentie verlenen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/650 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/650

---

(2004/C 78 E/0691)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3818/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Voorwaarden voor het verwerven van pensioenen in Griekenland

Volgens klachten van gepensioneerden in Griekenland is in alle overige landen van de Unie het hoofdcriterium voor het verwerven van het pensioen het ogenblik waarop zich het zogenaamde „verzekeringsrisico” voordoet, namelijk wanneer de burger een bepaalde leeftijdsgrens overschrijdt waarop zich de normale aan de ouderdom inherente risico's voordoen. Dit is echter niet het geval in Griekenland, waar het bestaan van bepaalde minimumjaren van arbeid (bewezen door bijdragezegels) van een burger als basiscriterium wordt genomen.

De aanklagers stellen dat overal elders in de Europese Unie de burger het recht op pensioen verwerft op het ogenblik dat hij een bepaalde leeftijdsgrens overschrijdt en het bedrag van zijn pensioen volledig evenredig is met het aantal jaren dat hij heeft gewerkt (ook al is dit weinig), hetgeen in Griekenland niet het geval is.

Een van de gevolgen van deze situatie is dat er een groot aantal bejaarde Griekse vrouwen zijn (die geen bijdragezegels kunnen voorleggen aangezien zij zich hun leven lang hebben beziggehouden met de opvoeding van de kinderen en de zorg voor het huis), die geen enkel pensioen ontvangen indien bijvoorbeeld hun echtgenoot een maandelijks pensioen ontvangt van 600 EUR. Algemeen gezien zijn de Griekse pensioenen trouwens de laagste in Europa en er is een zeer grote groep van gepensioneerden (bijna 90 % ) die een maandelijks pensioen ontvangen van minder dan 500 EUR, terwijl nog andere groepen (bijvoorbeeld taxichauffeurs) een pensioen hebben van amper 300 EUR of nog minder.

Kan de Commissie zeggen of de criteria die in Griekenland worden toegepast volledig in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving? Is het zo dat de burgers in de overige landen van de Unie een minimumpensioen krijgen wanneer zich het zogenaamde „verzekeringsrisico” voordoet, d.w.z. wanneer zij een bepaalde leeftijdsgrens overschrijden ongeacht de bijdragebewijzen die zij hebben? Hoeveel bedragen deze minimumpensioenen (cijfers per land) in de overige 14 landen van de Unie? Krijgen de gepensioneerden in de rest van de EU pensioenen die absoluut evenredig zijn aan het (zelfs geringe) aantal bijdragebewijzen wanneer zij een bepaalde leeftijdsgrens overschrijden? Wat is deze leeftijd (cijfers per land) in de overige 14 lidstaten? Is het in overeenstemming met de communautaire wetgeving dat er bejaarde Griekse burgers zijn die absoluut geen recht hebben op pensioen terwijl ze wel bijdragezegels (zij het een gering aantal) kunnen voorleggen? Zouden zij op grond van de EU-wetgeving kunnen eisen dat zij een klein pensioen krijgen dat evenredig is met de bijdragezegels die zij hebben?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(28 januari 2004)

De inrichting van pensioenstelsels valt onder de bevoegdheden van de lidstaten. De communautaire wetgeving inzake sociale bescherming heeft slechts betrekking op een zeer beperkt aantal aspecten ter zake, zoals het recht van mensen te verhuizen van de ene naar de andere lidstaat en gelijke behandeling van mannen en vrouwen (hoewel er nog steeds bepaalde uitzonderingen gelden ten aanzien van de pensioenleeftijd en uitkeringen aan nabestaanden). Er is geen communautaire wetgeving inzake de koppeling tussen premiebetalingen en uitkeringsrechten.

De inrichting van de wettelijke pensioenstelsels loopt in heel de Unie sterk uiteen. Een aantal landen keert een vast pensioen uit bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd (in Denemarken en Nederland is de regeling gebaseerd op verblijf, in Ierland op premies). In de meeste lidstaten worden pensioenen gekoppeld aan verzekerde inkomsten, waarbij er een tendens is dat steeds langere inkomstenperioden in aanmerking worden genomen. Wettelijke pensioenstelsels wijken evenwel in een aantal opzichten af van strikte verzekeringsbeginselen. Zo kan er bijvoorbeeld zijn vastgesteld dat er over een bepaalde minimumperiode premies betaald moeten worden alvorens er een recht op pensioen ontstaat (in sommige gevallen kan dit betekenen dat premies worden betaald zonder dat daar iets tegenover staat in de vorm van uitkeringen). Daartegenover kunnen bepaalde perioden waarin geen premies worden betaald door bijvoorbeeld werkloosheid, ziekte, loopbaanonderbrekingen wegens familieomstandigheden, opleidingsperioden en dergelijke worden aangemerkt als arbeidsperioden die recht geven op pensioen. Bij loon- of premiegere-lateerde wettelijke pensioenstelsels wordt vaak ook een minimumpensioen gegarandeerd.

Nadere bijzonderheden over de kenmerken van nationale pensioenstelsels zijn te vinden in de publicatie „Missoc — Social Protection in the Member States and the European Economic Area” (1) en in het gezamenlijk verslag van de Commissie en de Raad over toereikende en duurzame pensioenen van maart 2003. (2). Dit verslag bevat met name tabellen over de pensioenleeftijd (tabel 7) en over minimuminkomensgaranties voor ouderen (tabel 1).

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/employment_social/missoc/index_en.html).

(2)  (http://europa.eu.int/comm/employment_social/soc-prot/pensions/index_en.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/651 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/651

---

(2004/C 78 E/0692)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3820/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Aansluiting op stroomnet en waterleiding

Wat is, naar aanleiding van schriftelijke vraag E-2399/03 en het antwoord daarop van de Commissie, haar antwoord op deze zelfde vraag als het gaat om delen van Schotland die niet tot de regio Highlands and Islands behoren?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(27 januari 2004)

In Schotland wonen 3 746 381 personen in gebieden die in aanmerking komen voor doelstelling 2 van de Structuurfondsen of in de overgangsgebieden van doelstelling 2. De maatregelen worden georganiseerd in het kader van drie programma's van doelstelling 2, overeenkomstig de door de Commissie op 21 en 22 maart 2001 genomen besluiten: het programma van doelstelling 2 voor West-Schotland, dat voor Oost-Schotland en dat voor Zuid-Schotland.

De maatregelen in het kader van doelstelling 2 hebben betrekking op de diversificatie en de revitalisering van streken die in economisch verval verkeren. De infrastructuren in deze streken worden ondersteund wanneer zij nodig zijn voor het vestigen of ontwikkelen van werkgelegenheidscheppende economische activiteiten. In de drie hiervoor genoemde programma's van doelstelling 2 zijn acties gepland ter bevordering van afvalminimalisering, energie efficiency en milieubeheer om de economische ontwikkeling te bevorderen en een betere milieubescherming te waarborgen door een efficiënter gebruik van de middelen.

Het regionale partnerschap voor ieder programma van doelstelling 2 is verantwoordelijk voor de selectie van projecten die door de Europese Structuurfondsen gecofinancierd worden. Voor het programma van West-Schotland is dit het Strathclyde European Partnership Ltd (SEP Ltd), voor Oost-Schotland is dit het East of Scotland European Partnership Ltd (ESEP Ltd) en voor Zuid-Schotland is dit het South of Scotland Partnership (SOSEP).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/651 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/651

---

(2004/C 78 E/0693)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3827/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Financiering van het Europese „Carrefour”-netwerk en de Europese „Info Centers”

Het Europese „Carrefour”-netwerk en de Europese Info Centers hebben recentelijk geprotesteerd tegen het besluit van het Directoraat-generaal pers en voorlichting van de Commissie d.d. 29 september jl. om het hen jaarlijks toegekende krediet van 20 000 EUR te schrappen en alleen met deze centra samen te werken voor het verspreiden van documenten, vormings- en helpdeskactiviteiten. In hun protest wijzen zij er tevens op dat dit unilateraal besluit, dat zonder voorafgaande raadpleging en op zeer korte termijn is genomen, een aanslag betekent op hun begroting en op al hun activiteiten.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen welke maatregelen zij denkt te treffen om rekening te houden met de afspraken die deze organisaties reeds hebben gemaakt en haar toezegging om de financiering tot eind 2004 te garanderen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(3 februari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-3007/03 van de heer Santini (1).

---

(1)  Zie blz. 448.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/652 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/652

---

(2004/C 78 E/0694)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3830/03

van Juan Ferrández Lezaun (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Aanbesteding infrastructuurwerkzaamheden voor het Nationaal Programma voor watermanagement in Spanje

De Spaanse regering heeft een begin gemaakt met de inschrijvingsprocedure voor contracten voor infrastructuurwerkzaamheden in het kader van het wateroverhevelingsproject uit de Ebro. Het gaat hier in het bijzonder om de trajecten in de provincies Almería (traject 46; subtraject 1) en Murcia (traject 41; subtraject 1).

Zoals Commissaris Bolkestein en de Spaanse minister reeds hebben toegegeven heeft de Spaanse regering richtlijn 92/50/EEG (1) betreffende de toewijzing van contracten voor openbare diensten niet geëerbiedigd doordat de voorschriften betreffende openstelling voor concurrentie bij de gunning van een dienstencontract niet zijn nageleefd.

In deze zaak heeft de Commissie besloten geen inbreukprocedure tegen de Spaanse regering te starten, noch de Spaanse regering te verplichten de gunningsprocedure over te doen, ondanks het feit dat het niet de eerste keer is dat de Spaanse regering deze richtlijn niet naleeft.

Kan de Commissie aangeven of zij de procedure voor de toewijzing van contracten voor beide infrastructuurwerkzaamheden heeft gevolgd? Zo ja, is richtlijn 92/50/EEG betreffende coördinatie bij de gunning van contracten voor openbare diensten in acht genomen?

Kan de Commissie garanderen dat deze beide infrastructuurprojecten in overeenstemming zijn met de communautaire milieuwetgeving? Zo nee, welke voorschriften worden niet nageleefd, waarom en wat denkt de Commissie hieraan te doen?

Kan de Commissie aangeven of deze beide infrastructuurprojecten zijn voorafgegaan door een kosten-batenanalyse, een onderzoek naar de haalbaarheid van het project en een analyse van de sociaal-economische gevolgen, zoals vereist uit hoofde van verordening (EG) 1260/1999 (2)?

Kan de Commissie bevestigen of momenteel garanties bestaan voor communautaire cofinanciering voor de aanleg van beide trajecten van het overhevelingsproject? Zo ja, kan de Commissie mededelen hoeveel geld aan elk traject is toegewezen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 januari 2004)

Om te beginnen wijst de Commissie erop dat de dienstencontracten voor milieustudies waarnaar zij verwijst in haar antwoord op de vraag die het geachte parlementslid De Roo (H-0563/03) tijdens het vragenuur van de plenaire vergadering van het Parlement van oktober 2003 (3) stelde en op de vraag die het geachte parlementslid Dührkop (H-688/03) tijdens het vragenuur van de plenaire vergadering van het Parlement van november 2003 (4) stelde, enige tijd geleden door Trasagua zijn gegund. De Commissie besloot in verband met deze specifieke contracten geen inbreukprocedure in te stellen om de redenen die ze in haar antwoord op deze vragen aangeeft. De contracten waarnaar het geachte parlementslid nu informeert, maken deel uit van nieuwe aanbestedingen die Trasagua onlangs heeft uitgeschreven. Trasagua heeft in feite afzonderlijke aanbestedingen uitgeschreven voor contracten voor infrastructuurwerkzaam-heden in het kader van het wateroverhevelingsproject bij de rivier de Ebro en voor dienstencontracten in verband met advisering ten aanzien van diverse aspecten van de infrastructuurwerken. Voor zover de waarde de drempels van de Europese Unie overschrijdt, moeten dergelijke contracten in overeenstemming zijn met Richtlijn 93/37/EEG van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (5), terwijl dienstencontracten vallen onder Richtlijn 92/50/EEG van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (6). De Commissie begrijpt dat het geachte parlementslid met name verwijst naar de naleving bij desbetreffende dienstencontracten van de vereisten van Richtlijn 92/50/EEG. Deze contracten betreffen adviserende en ondersteunende diensten ten behoeve van de directie van de werken, milieubegeleiding en de veiligheids- en gezondheidscoördinatie in verband met de aanleg van de twee onderdelen van de infrastructuur. Volgens de informatie die de Commissie tot haar beschikking heeft, zijn in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen S 229 van 27 november 2003 en S 230 van 28 november 2003 aanbestedingen met betrekking tot deze contracten aangekondigd. Voorts wijst de Commissie erop dat de Spaanse autoriteiten hebben toegezegd erop te zullen toezien dat de communautaire regels inzake openbare aanbestedingen bij het plaatsen van overheidsopdrachten volledig door Trasagua worden toegepast. De Commissie beschikt in dit stadium over geen enkele informatie die het vermoeden rechtvaardigt dat deze toezegging niet wordt nageleefd.

De Commissie beschikt niet over specifieke informatie over de desbetreffende infrastructuurwerken waaruit zij zou kunnen concluderen dat deze niet in overeenstemming zijn met de communautaire milieuwetgeving. De Commissie ontvangt dit soort informatie niet automatisch, behalve als het gaat om projecten die door het Cohesiefonds worden gefinancierd of projecten waarvoor de communautaire financiering via de structuurfondsen de vijftig miljoen euro overschrijdt.

Ten derde, wat betreft de behoefte aan een kosten-batenanalyse, een analyse van de economische haalbaarheid en het sociaal-economische effect van de projecten: deze zijn, overeenkomstig de vereisten van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (7), uitsluitend verplicht als er sprake is van een verzoek tot communautaire cofinanciering en als het betreffende project aan de definitie van „groot project” voldoet.

Tot nu toe heeft de Commissie nog geen verzoek tot financiering van de twee infrastructuurprojecten waarop de aanbesteding betrekking heeft, ontvangen.

---

(1)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.

(2)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(3)  Mondeling antwoord van 21.10.2003.

(4)  Schriftelijk antwoord van 18.11.2003.

(5)  PB L 199 van 9.8.1993.

(6)  PB L 209 van 24.7.1992.

(7)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/653 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/653

---

(2004/C 78 E/0695)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3833/03

van Roberto Bigliardo (UEN) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Zijn de provincies betrokken bij het beheer van de structuurfondsen van de EU?

In het kader van de programmering van de Structuurfondsen van de Europese Unie wordt de besteding van de communautaire fondsen gegarandeerd door de bevoegde regio's met inspraak van de plaatselijke overheden, in casu de provincies. In de doelstelling 1-regio's — waar Italië onder valt — hebben de provincies dankzij de kaderakkoorden met de respectievelijke regio's een belangrijke rol toebedeeld gekregen bij het beheer van de fondsen in verband met het Regionaal Operatief Programma (ROP).

| 1. | Kan de Commissie toelichten of het juist is dat de doelstelling 1-regio's — Italië — voor het beheer van de ROP-fondsen de provincies moeten inschakelen en of deze praktijk wegens de langdurige coördinatieprocedures niet ten koste gaat van de besteding van de fondsen binnen de vastgestelde tijdslimieten? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie toelichten of het juist is dat de doelstelling 1-regio's — Italië — voor het beheer van de ROP-fondsen de provincies moeten inschakelen en of deze praktijk wegens de langdurige coördinatieprocedures niet ten koste gaat van de besteding van de fondsen binnen de vastgestelde tijdslimieten?

| 2. | Kan de Commissie bovendien meedelen of de inspraak van de plaatselijke overheden bij het beheer van de ROP-fondsen (de provincies) slechts een formele zaak is dan wel inhoudelijk van belang waar de opstelling van het communautair steunkader 2000/2006 heeft plaatsgevonden zonder dat de plaatselijke overheden erbij betrokken waren? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie bovendien meedelen of de inspraak van de plaatselijke overheden bij het beheer van de ROP-fondsen (de provincies) slechts een formele zaak is dan wel inhoudelijk van belang waar de opstelling van het communautair steunkader 2000/2006 heeft plaatsgevonden zonder dat de plaatselijke overheden erbij betrokken waren?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(27 januari 2004)

De beide vragen van het geachte parlementslid hebben betrekking op het principe van de betrokkenheid van het partnerschap bij de programmering en het beheer van de door de Structuurfondsen van de EU medegefinancierde maatregelen.

Dit principe is vastgesteld in artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1). In dit artikel is bepaald dat „de communautaire actie (...) tot stand komt in nauw overleg (...) tussen de Commissie, de betrokken lidstaat en de autortiteiten en instanties die door de lidstaat zijn aangewezen in het kader van zijn nationale regels en de bestaande praktijk, met name de regionale en plaatselijke autoriteiten”. Voorts wordt erin bepaald dat de lidstaten toezien op de inschakeling van de relevante partners in de verschillende stadia van de programmering.

De verantwoordelijke instanties van de operationele programma's moeten in dit verband de provincies, als lokale autoriteiten, inschakelen, wanneer de nationale voorschriften daarin voorzien en wanneer dit opportuun wordt geacht, waarbij de passende modaliteiten betreffende betrokkenheid en overleg worden vastgesteld, om een correcte en efficiënte toepassing van het principe van het partnerschap te waarborgen.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/654 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/654

---

(2004/C 78 E/0696)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3834/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Discriminatie van Portugese werknemers in het buitenland

Zoals het Sindicato dos Trabalhadores da Construção, Madeiras, Mármores, Pedreiras, Cerâmica e Materiais de Construção do Norte onlangs in Portugal aan het licht heeft gebracht worden duizenden Portugese werknemers in de bouwsector het slachtoffer van de problemen die zich in deze sector voordoen. Zo worden hun arbeidscontracten nu de winter nadert niet vernieuwd zodat ze gedwongen zijn te emigreren en vaak ook vallen ze ten prooi aan slachtoffer van koppelbazen zonder scrupules die hun goede voorwaarden beloven maar vervolgens hun beloftes niet nakomen.

Ik geef hier twee voorbeelden van:

| — | Op IJsland werken Portugese werknemers aan de aanleg van tunnels om water om te leiden zodat in Kárahnjúkar stuwdammen kunnen worden gebouwd. Afgezien van het feit dat deze Portugese werknemers gediscrimineerd worden ten opzichte van de andere werknemers uit de lidstaten van de Europese Unie, is er niet in evacuatiemogelijkheden voorzien indien zich een ramp voordoet; |
| --- | --- |

—

Op IJsland werken Portugese werknemers aan de aanleg van tunnels om water om te leiden zodat in Kárahnjúkar stuwdammen kunnen worden gebouwd. Afgezien van het feit dat deze Portugese werknemers gediscrimineerd worden ten opzichte van de andere werknemers uit de lidstaten van de Europese Unie, is er niet in evacuatiemogelijkheden voorzien indien zich een ramp voordoet;

| — | In Duitsland (in Berne, in het zuiden) en in Spanje is er nog steeds sprake van discriminatie met betrekking tot de lonen, huisvesting, veiligheid en de arbeidsuren van Portugese werknemers. Zo zijn zij bijvoorbeeld in Spanje verplicht 12 uur per dag te werken terwijl ze minder verdienen dan de Spanjaarden die 8 uur per dag werken (o.a. bedrijven in Galicië, Baskenland, Valencia en Lleida). |
| --- | --- |

—

In Duitsland (in Berne, in het zuiden) en in Spanje is er nog steeds sprake van discriminatie met betrekking tot de lonen, huisvesting, veiligheid en de arbeidsuren van Portugese werknemers. Zo zijn zij bijvoorbeeld in Spanje verplicht 12 uur per dag te werken terwijl ze minder verdienen dan de Spanjaarden die 8 uur per dag werken (o.a. bedrijven in Galicië, Baskenland, Valencia en Lleida).

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| 1. | Welke maatregelen zij denkt te treffen om deze ernstige vormen van discriminatie en de ontoelaatbare uitbuiting van Portugese werknemers te bestrijden, met name omdat het hier om lidstaten van de Europese Unie gaat, en om hun gelijke lonen en arbeidsvoorwaarden te garanderen? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen zij denkt te treffen om deze ernstige vormen van discriminatie en de ontoelaatbare uitbuiting van Portugese werknemers te bestrijden, met name omdat het hier om lidstaten van de Europese Unie gaat, en om hun gelijke lonen en arbeidsvoorwaarden te garanderen?

| 2. | Welke maatregelen zijn getroffen om deze werknemers op Europees niveau een beroepsstatus te geven? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen zijn getroffen om deze werknemers op Europees niveau een beroepsstatus te geven?

| 3. | Welke maatregelen zij denkt te treffen om te voorkomen dat bedrijven waaraan internationale aanbestedingen zijn gegund via koppelbazen werknemers rekruteren? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen zij denkt te treffen om te voorkomen dat bedrijven waaraan internationale aanbestedingen zijn gegund via koppelbazen werknemers rekruteren?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(29 januari 2004)

Uit de vraag blijkt niet duidelijk of de beoogde situaties onder het toepassingsgebied vallen van richtlijn 96/71/EG van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (1). Voor zover dat het geval is, profiteren de desbetreffende werknemers van een „harde kern” aan beschermende regels met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden die in het ontvangende land van kracht zijn, zoals de maximale arbeidsperiode, het minimumsalaris en veiligheid, gezondheid en hygiëne op het werk.

Als het daarentegen gaat om detachering met als doel dat de werknemers hun werk doorgaans in de genoemde lidstaten van de Unie of van de Europese Economische Ruimte verrichten, is in de verordening (EEG) 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (2) vastgelegd dat een werknemer uit een lidstaat met betrekking tot alle arbeidsvoorwaarden op het grondgebied van andere lidstaten niet anders mag worden behandeld dan werknemers uit het land zelf.

Uiteraard betreurt de Commissie dat er situaties zijn waarin deze regels niet worden nageleefd. De Commissie wijst er echter op dat de controle en het toezicht op de arbeidsvoorwaarden in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de nationale overheden zijn.

---

(1)  PB L 18 van 21.1.1997.

(2)  PB L 257 van 19.10.1968.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/655 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/655

---

(2004/C 78 E/0697)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3836/03

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   BTW voor aanbieders van vervoersdiensten

Het vervoer in de Europese Unie wordt op het punt van de belastingheffing door verschillende regels beheerst. Een Belgische onderneming die vervoersdiensten aanbiedt bijvoorbeeld kan haar klanten naar Athene vervoeren met een bus van een Griekse onderneming, hen vandaar naar Wenen brengen met een Oostenrijkse onderneming, en hen tenslotte naar hun bestemming in Nederland brengen met een Nederlandse busonderneming. Het probleem voor deze aanbieder van vervoersdiensten — die in wezen een pakket aan haar klanten aanbiedt, en daarvoor subcontractanten inschakelt — is de wijze waarop de BTW over een dergelijke prestatie wordt berekend.

Kan de Commissie aangeven hoe, in het genoemde voorbeeld, de BTW moet worden voldaan zodanig dat alle subcontractanten die voor de vervoersprestatie worden ingeschakeld, zich van hun fiscale verplichtingen zien gekweten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 januari 2004)

Aangezien de communautaire BTW-wetgeving gebaseerd is op een richtlijn (zesde BTW-richtlijn — Richtlijn 77/388/EEG van 17 mei 1977), is iedere lidstaat zelf verantwoordelijk voor de omzetting van de betrokken bepalingen in nationale wetgeving en de correcte toepassing daarvan op zijn grondgebied. Om deze reden, en vanwege het basisbeginsel van de subsidiariteit, zijn de nationale belastingdiensten de eerst verantwoordelijken voor het informeren van hun belastingplichtigen over de interpretatie en toepassing van de betrokken bepalingen.

Op grond van artikel 9, lid 2, onder b), van de zesde BTW-richtlijn is de plaats van vervoersdiensten de plaats waar het vervoer plaatsvindt, naar verhouding van de afgelegde afstanden. In het genoemde voorbeeld moet iedere individuele lidstaat derhalve zelf bepalen hoe de BTW moet worden geheven en aan welke verplichtingen elke onderaannemer op zijn grondgebied moet voldoen.

De Commissie is zich bewust van de problemen die zich kunnen voordoen bij de belastingheffing van personenvervoersdiensten, en heeft beloofd in het kader van haar „Balans en bijstelling van de prioriteiten van de BTW-strategie” (1) in het derde kwartaal van 2004 de vereenvoudiging van de fiscale verplichtingen voor ondernemers op het gebied van BTW te onderzoeken, en in 2005 het vraagstuk van de plaats van belastingheffing van personenvervoersdiensten.

---

(1)  COM(2003) 614 def. van 20.10.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/656 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/656

---

(2004/C 78 E/0698)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3839/03

van Monica Frassoni (Verts/ALE) en Daniel Cohn-Bendit (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Herstelprogramma aardbeving Marmara (MERP)

De Dienst voor Samenwerking EuropAid van de Europese Commissie heeft uit hoofde van het MERP, Begrotingslijn: B7-411, het hierboven genoemde project medegefinancierd, uitgeschreven onder contract-nummer PIU-ID-MERP-2002-0004 — Opdrachtgever: Eerste minister van Turkije, Projectuitvoerder (PIU) — Periode: 1 december 2002 tot 30 november 2004. De in het kader van dit project op offerte te gunnen opdrachten voor leveringen, diensten en werken, belopen een waarde van 1130 000 EUR.

De ramingen werden op 22 januari 2003 ingediend, en ofschoon zij binnen vier weken dienden te worden geverifieerd en goedgekeurd, kwamen de eerste beoordelingen van de PIU pas op 13 maart 2003 binnen. Direct daarna werden offertedossiers (7 van aanvankelijk 10 inschrijvingen) ingediend, die in uiteenlopende stadie waren aangepast aan de tussen 19 maart en 27 juni binnengekomen aanvullende beoordelingen.

Op 1 juli kwamen de projectleider, de vertegenwoordigers van de PIU en de door de Commissie ingeschakelde aanbestedingsadviseur bijeen in Düzce voor bespreking van sommige beoordelingen. Bij die gelegenheid werd bekend dat de formulieren die EuropeAid gebruikt voor aanbestedingen, inmiddels waren gewijzigd. en dat alle offertedossiers nogmaals moesten worden nagezien met het oog op de nieuwe vereisten. Op 8 juli 2003 werden nieuwe dossiers ingediend.

Tot op heden is daarop nog geen antwoord gekomen, ofschoon het knelpunt rond de officiële BTW-vrijstelling door het Turkse Ministerie van Financiën in november uiteindelijk kon worden weggenomen. Door de traagheid van de diensten van de Commissie die toezicht houden op de aanbestedingsprocedure komt de uitvoering van het gehele project in gevaar.

Welke urgente maatregelen denkt de Commissie te nemen om de bestaande belemmeringen uit de weg te ruimen zodat het project tot een succesvol einde kan worden gebracht?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(30 januari 2004)

Ofschoon de in de vraag verstrekte gegevens op hoofdlijnen correct zijn, dient er toch op te worden gewezen dat het MERP niet door de Commissie, maar door de Turkse regering ten uitvoer wordt gelegd (gedecentraliseerd beheer). Zoals aangegeven in de eerste alinea van de vraag is de PIU (Project Implementation Unit) van de eerste minister van Turkije de opdrachtgevende autoriteit. De aanbestedingsadviseur waarnaar wordt verwezen, werd dus niet door de Commissie ingehuurd en heeft dan ook geen contractuele relatie met de Commissie maar uitsluitend met de Turkse opdrachtgever.

Zoals bij alle activiteiten die gedecentraliseerd ten uitvoer worden gelegd, komt de Commissie pas in beeld als de opdrachtgever vertraging oploopt. In dat geval kan zij druk uitoefenen op de opdrachtgever om deze ertoe aan te zetten beter te presteren, en in laatste instantie kan zij besluiten de vastgelegde middelen niet toe te kennen indien de opdrachtgever er niet in slaagt het project uit te voeren volgens de voorwaarden van de financieringsovereenkomst die door de Commissie en de begunstigde regering werd ondertekend.

Wat het MERP betreft, meent de Commissie te hebben begrepen dat de aanvankelijke problemen thans grotendeels zijn opgelost en de PIU en de prefectuur van Grevana op hoofdlijnen overeenstemming hebben bereikt, alsook dat de aanbestedingsdossiers binnenkort ter hand zouden worden genomen. De Commissie heeft de prefectuur van Grevana tevens meegedeeld dat zij de dialoog tussen de betrokken partijen wil helpen faciliteren, als er problemen ontstaan in de relatie met de PIU. Te dien einde heeft de Commissie de PIU officieel verzocht maandelijks een vergadering te houden met alle projectpartners.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/657 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/657

---

(2004/C 78 E/0699)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3843/03

van Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Censuur door het gemeentebestuur van Milaan op de fototentoonstelling van Romano Cagnoni op verzoek van het Consulaat van Rusland in Milaan

Op 4 december 2003 opende het gemeentebestuur van Milaan een tentoonstelling van de fotograaf Romano Cagnoni die tot april duurt.

Op de uitnodiging, de affiches, de vlag, de publiciteit in de media en de catalogus staat een foto van een lachende Tsjetsjeense soldaat.

Nadat de eerste affiches in Milaan waren aangeplakt, beklaagde het Russische consulaat zich bij het gemeentebestuur over deze „goedkope provocatie”. Nauwelijks een week na de opening van de tentoonstelling besloot het gemeentebestuur geen enkele affiche meer op te hangen en de bestaande affiches te overplakken, de vlag aan de ingang te verwijderen en te stoppen met reclame in de media. Het gemeentebestuur heeft nog niet besloten of het ook de kaft van de catalogus gaat censureren. Aan de uitnodigingen kon het gemeentebestuur niets meer veranderen, omdat ze al waren verstuurd.

Ter rechtvaardiging van de censuur verklaarde het Milanese raadslid voor cultuur, Salvatore Carrubba, aan Romano Cagnoni dat „die lelijke bek van een moordenaar op het Domplein in de Kersttijd de bisschop niet zou bevallen”.

Kan de Commissie mij meedelen of zij van de feiten op de hoogte is en welke stappen zij ten aanzien van het gemeentebestuur van Milaan wil ondernemen met betrekking tot dit ernstige geval van censuur?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(23 januari 2004)

De vrijheid van meningsuiting is één van de fundamentele rechten van de Unie die wordt gewaarborgd door de Grondwet. Het is echter niet aan de Commissie zich uit te spreken over een specifiek geval dat aan de orde wordt gesteld door de geachte parlementsleden en dat uitsluitend onder de bevoegdheid van de desbetreffende lidstaat valt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/658 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/658

---

(2004/C 78 E/0700)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3846/03

van Maj Theorin (PSE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Vrouwen en conflicten

In het verslag over de „Rol van vrouwen in de vreedzame conflictregeling” (A5-0308/2000), waarvan de resolutie in november 2000 door het Europees Parlement werd aangenomen, wordt beschreven hoe vrouwen bij alle conflicten het slachtoffer worden van verkrachting en geweld, maar hoogst zelden aan het vredesproces kunnen deelnemen. In het VN-rapport „Vrouwen, oorlog en vrede” uit 2002, dat aan hetzelfde onderwerp als het verslag (A5-0308/2000) is gewijd, worden maatregelen voorgesteld om de rechten van de vrouwen te versterken.

Wat is de Commissie bereid te doen om de deelneming van vrouwen aan het gehele vredesproces te intensiveren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(29 januari 2004)

Er moeten inderdaad concrete stappen worden gezet om de volledige deelname van vrouwen aan vredes-en veiligheidsprocessen te garanderen en ervoor te zorgen dat met het genderperspectief rekening wordt gehouden.

Binnen het kader van haar bevoegdheid zal de Commissie doorgaan met de daadwerkelijke aanpak van de genderaspecten van crisisbeheer en conflictbeheersing. De „tweesporenaanpak” van de Commissie voor de integratie van de genderdimensie houdt niet alleen in dat met deze aspecten rekening wordt gehouden op politiek niveau, maar ook dat programma's en projecten voor de gelijke behandeling van vrouwen en mannen worden ondersteund. Voorts is de genderdimensie een van de beoordelingscriteria bij elke toekenning van EU-steun. Overigens wordt de aanpak van de Commissie inzake de integratie van de genderdimensie regelmatig opnieuw bekeken en met de lidstaten besproken.

Tot de concrete stappen die de Commissie reeds heeft gezet, behoort de ondersteuning van specifieke acties, bijvoorbeeld in Angola, waar zij het scheppen van hechtere banden tussen vrouwengroepen, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en andere verenigingen heeft bevorderd; of in Cyprus, waar zij steun heeft verleend voor door vrouwen opgezette intercommunautaire initiatieven; of in Afghanistan, waar zij ontmoetingsplaatsen voor vrouwen, zoals hamams, heeft gerenoveerd; of in Tsjetsjenië, waar zij gezondheidsdiensten voor moeders en kinderen heeft gefinancierd.

Een verdere concrete stap om beleidsmakers ervan bewust te maken dat het belangrijk is om bij vredesmissies rekening te houden met het genderperspectief, is de opname van een module inzake gelijke kansen in het centrale gedeelte van de modelcursussen voor civiel crisisbeheer van de Gemeenschap. Tot dusver zijn 260 deskundigen opgeleid in instituten in negen verschillende lidstaten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/658 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/658

---

(2004/C 78 E/0701)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3849/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Verzameling van informatie over de orgaantransplantatie in Europa

Kan de Commissie, naar aanleiding van haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1666/03 (1), meedelen of zij thans gereed is met het verzamelen van informatie over de situatie met betrekking tot orgaantransplantaties in de lidstaten en de kandidaatlanden? Zo ja, welke conclusie heeft zij getrokken en welke maatregelen stelt zij thans voor?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 februari 2004)

De Commissie heeft gegevens verzameld over de bestaande praktijken en wettelijke eisen met betrekking tot orgaantransplantatie in de lidstaten en de toetredende landen en is bezig met de analyse van de resultaten. Deze resultaten zullen worden geïntegreerd in een meeromvattend verslag over een communautaire benadering die op het gebied van orgaantransplantatie moet worden gevolgd. De Commissie zal deze benadering presenteren als de noodzakelijke analyses en voorbereidingen zijn afgerond.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 122.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/659 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/659

---

(2004/C 78 E/0702)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3850/03

van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Schadelijke isocyanaten

Isocyanaten zijn elementaire chemicaliën die hoofdzakelijk worden gebruikt bij de productie van polyurethaanschuim, polyurethaanelastomeren, enz. Isocyanaten worden derhalve voornamelijk aangetroffen in chemische producten zoals verf, vernis, middelen voor oppervlaktebehandeling, kleefstoffen en chemische afdichtingsmiddelen. Onlangs is aangetoond dat er sprake kan zijn van blootstelling aan isocyanaten bij verhitting van steenwol, glaswol en bakeliet e.d.

Al sinds lange tijd nemen de productie en het gebruik van isocyanaten toe. In de meeste West-Europese landen geldt dezelfde limiet voor blootstelling van beroepswege (0,005 ppm). Onderzoek heeft echter aangetoond dat de methoden die jarenlang in Europa zijn gebruikt voor het meten van isocyanaten niet afdoende zijn. Daarom dringen de vakbonden in de EU aan op Europese voorschriften voor het industrieel gebruik van producten die isocyanaten bevatten of kunnen afgeven.

| 1. | Is de Commissie zich bewust van de schadelijkheid van isocyanaten en het mogelijke risico van blootstelling dat werknemers in veel industrieën lopen? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie zich bewust van de schadelijkheid van isocyanaten en het mogelijke risico van blootstelling dat werknemers in veel industrieën lopen?

| 2. | Is de Commissie voornemens maatregelen te treffen en Europese voorschriften vast te stellen voor de bescherming van werknemers tegen isocyanaten? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie voornemens maatregelen te treffen en Europese voorschriften vast te stellen voor de bescherming van werknemers tegen isocyanaten?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie is zich terdege bewust van de schadelijke effecten van isocyanaten voor werknemers.

Verschillende isocyanaten staan op de prioriteitenlijst voor behandeling door het wetenschappelijk comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia (SCOEL) (1).

Dit comité is voornemens in 2004 de beschikbare toxicologische gegevens te evalueren, hetgeen moet uitmonden in een aanbeveling omtrent de blootstellingslimieten op het werk voor isocyanaten. Nadat de werkzaamheden zijn afgerond, zal de Commissie in voorkomend geval een voorstel doen inzake indicatieve blootstellingslimieten op het werk voor isocyanaten, overeenkomstig de bepalingen in artikel 3 van Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (2).

---

(1)  PB L 188 van 9.8.1995.

(2)  PB L 131 van 5.5.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/660 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/660

---

(2004/C 78 E/0703)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3853/03

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Financiering van het Spaanse „Nationaal Hydrologisch Plan”

Het Spaanse „Nationaal Hydrologisch Plan” werd bij de Spaanse wet 10/2001 van 5 juli 2001 goedgekeurd.

De Spaanse regering heeft om communautaire kredieten gevraagd voor de tenuitvoerlegging van dit plan.

Kan de Commissie mededelen voor welke onder deze wet vallende projecten financiering is aangevraagd? Voor welke projecten werden communautaire kredieten toegekend? Wat is het financieringspercentage voor elk van deze projecten? Voor welke projecten werd de gevraagde financiering afgewezen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(22 januari 2004)

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel valt de selectie van projecten voor cofinanciering uit de programma's van het Cohesiefonds en de Structuurfondsen onder de bevoegdheid van de lidstaten.

Wat betreft de projecten waarvoor communautaire cofinanciering uit de Structuurfondsen wordt gevraagd, zijn de lidstaten alleen verplicht kennis te geven van projecten, waarvan de kosten hoger liggen dan de drempel van 50 miljoen euro, als vastgesteld in artikel 25 van Verordening (EG) van de Raad nr. 1260/1999 (1).

Bijlage II van de Spaanse wet 10/2001 betreffende het Nationaal Hydrologisch Plan omvat een lijst van investeringen bestaande uit verschillende honderden projecten. De Spaanse autoriteiten hebben de Commissie onlangs in kennis gesteld van de projecten die zullen worden ingediend voor communautaire financiering uit het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

Zoals bepaald in artikel 14, lid 3, „Informatie en bekendmaking” van Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (2), als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1264/1999 van de Raad van 21 juni 1999 (3) en bij Verordening (EG) nr. 1265/1999 van de Raad van 21 juni 1999 (3), publiceert de Commissie jaarlijks in het Publicatieblad van de Europese Unie de lijst van besluiten tot toekenning van financiële bijstand op grond van bovengenoemde verordening.

De informatie betreffende Spaanse projecten is bekendgemaakt in de volgende Publicatiebladen:

| — | Jaar 2000: PB C 361 van 17.12.2001, blz. 9 |
| --- | --- |

—

Jaar 2000: PB C 361 van 17.12.2001, blz. 9

| — | Jaar 2001: PB C 126 van 28.5.2002, blz. 3 |
| --- | --- |

—

Jaar 2001: PB C 126 van 28.5.2002, blz. 3

| — | Jaar 2002: PB C 123 van 24.5.2003, blz. 6 |
| --- | --- |

—

Jaar 2002: PB C 123 van 24.5.2003, blz. 6

De projecten waarvoor financiering in het kader van het Cohesiefonds is gevraagd maar die nog in behandeling zijn of die in 2003 zijn goedgekeurd, zijn vermeld in bijlage I bij dit antwoord. Een lijst van de grote hydrologische projecten, als omschreven in artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad betreffende Structuurfondsen en die door de lidstaat zijn aangemeld, is vervat in bijlage II.

De bijlagen worden direct naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gezonden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen - PB L 161 van 26.6.1999.

(2)  PB L 130 van 25.5.1994.

(3)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/661 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/661

---

(2004/C 78 E/0704)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3861/03

van Heide Rühle (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Exportgarantie van de Duitse regering voor Finse kernreactor

Nu de Finse regering heeft besloten in Olkiluoto de vijfde Finse kernreactor te bouwen, moet nog voor eind 2003 worden bepaald welke ondernemingen naast het Finse TVO-consortium (Teollisuuden Voima) aan de bouw van de reactor deelnemen. Om een eventuele participatie in Olkiluoto van het Duitse Siemens-concern te borgen, is de Duitse regering voornemens een verzoek van Siemens om een zogeheten Hermes-garantie in te willigen. Via een dergelijke overheidsgarantie — die als regel uitsluitend bestemd is ter bevordering van de export naar derde landen — zou Siemens het bedrijfsrisico in de twijfelachtige onderneming aanzienlijk terugdringen en met name goedkopere kredieten kunnen ontvangen voor de deelname aan de bouw van de Finse reactor. Ook het Franse bedrijf Framatome brengt een bod uit op de bouw van de reactor.

Houdt de hierboven beschreven overheidsafscherming van het project van Siemens voor een exporttransactie binnen de EU naar de mening van de Commissie in dat de desbetreffende Europese regelgeving inzake overheidssteun wordt overtreden, met name artikel 87, lid 1 van het EG-Verdrag waarin wordt gesteld dat „steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd” niet verenigbaar zijn met de interne markt? Is het de Commissie bekend of de Franse regering de bedrijfsprojecten van Framatome in Olkiluoto eveneens steunt door middel van een exportgarantie? Zo ja, hoe beoordeelt de Commissie ook in dit geval de verenigbaarheid met de EG-wetgeving inzake overheidssteun? Bestaan er in verband met soortgelijke gevallen (inzake exportgaranties) reeds besluiten van de Commissie of arresten van het Hof van Justitie?

Antwoord van de heer Monti Namens de Commissie

(26 januari 2004)

Wat betreft het eerste deel van de vraag heeft Siemens aangekondigd dat het de overheidsgarantie, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, niet zal aanvragen.

De Commissie is niet op de hoogte van enige steun van de Franse overheid aan Framatome in de vorm van een dergelijke exportgarantie.

Noch de Commissie, noch het Hof van Justitie heeft zich ooit uitgesproken over exportgaranties in de nucleaire sector. Overeenkomstig het EG-Verdrag heeft de Commissie exportsteun binnen de Unie altijd onverenigbaar geachten met de regels voor staatssteun en andere basisbeginselen (bijv. artikel 10 van het EG-Verdrag) omdat exportsteun wordt beschouwd als één van de meest verstorende vormen van steun (zie bijv. Mededeling van de Commissie aan de lidstaten ingevolge artikel 93, lid 1, van het EG-Verdrag inzake de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag op kortlopende exportkredietverzekering (1)). Het Euratom-Verdrag bevat geen specifieke bepalingen inzake exportsteun.

---

(1)  PB C 281 van 17.9.1997, gewijzigd in 2001, PB C 217 van 2.8.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/661 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/661

---

(2004/C 78 E/0705)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3862/03

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Communautaire subsidies voor de brug over de Straat van Messina

Sicilië heeft meer dan vijf miljoen inwoners en is dan ook het meest bevolkte eiland van de Middellandse Zee.

Hoewel de brug over de Straat van Messina geen grensoverschrijdend bouwproject is, vormt zij toch een fundamenteel onderdeel van de verbinding Berlijn-Palermo.

De Maatschappij Straat van Messina heeft een financieel plan zonder overheidssubsidies opgesteld en zal dus volgens het aangekondigde tijdschema te werk gaan, d.w.z. dat de procedure voor de selectie van de hoofdaannemer begin 2004 van start zal gaan.

Een Europese bijdrage aan de financiering van de investeringen zou de verwezenlijking van dit project echter vergemakkelijken, de financiële risico's beperken, de afschrijvingstermijnen verkorten, en dus de algemene haalbaarheid ervan verbeteren.

Het niet-opnemen van dit brugproject in de lijst van dringende maatregelen („quick start list”) zal grote financiële lasten met zich meebrengen die uitsluitend op de gebruikers zullen worden afgewenteld.

In de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte belangrijke verklaring nr. 30, waarnaar het Franse voorzitterschap in zijn conclusies van december 2000 in Nice heeft verwezen, staat het volgende: „De Conferentie erkent dat insulaire regio's lijden onder structurele handicaps die verband houden met hun insulaire status, welke door hun blijvend karakter de economische en sociale ontwikkeling van deze regio's nadelig beïnvloeden.”

Is de Commissie niet van mening dat de brug over de Straat van Messina beschouwd moet worden als een belangrijk project dat in aanmerking komt voor communautaire subsidies?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(9 januari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat de financiering van de vervoersinfrastructuur in het zuiden van Italië via het nationale operationele programma voor vervoer alsmede de regionale operationele programma's loopt.

Voor de periode 2000-2006 bedraagt de communautaire financiering uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) ten behoeve van de projecten in het nationale operationele programma voor vervoer 1 801 313 000 EUR en ten behoeve van de vervoersinfrastructuur in de regionale operationele programma's 1 058 479 469 EUR. Meer in het bijzonder bedraagt de EFRO-financiering voor de maatregelen op het gebied van vervoer in de programma's van Calabrië en Sicilië respectievelijk 136 048 000 EUR en 295 376 000 EUR.

De selectie van de te financieren infrastructuurprojecten valt onder de bevoegdheid van de nationale en regionale autoriteiten die belast zijn met de operationele programma's, en geschiedt in overeenstemming met de nationale en regionale programmeringsinstrumenten voor de sector (algemeen document inzake vervoer en logistiek, regionale vervoersplannen).

De brug over de Straat van Messina is momenteel niet opgenomen onder de projecten die door de Italiaanse autoriteiten werden geselecteerd voor een communautaire bijdrage in het kader van de tenuitvoerlegging van de operationele programma's die worden beheerd door het ministerie van Vervoer en de regio's Calabrië en Sicilië.

Op 1 oktober 2003 heeft de Commissie evenwel een bijkomende herziening van de bestaande richtsnoeren voor het trans-Europese vervoersnet (TEN-T-richtsnoeren) en de desbetreffende financiële regels voorgesteld teneinde deze op de nieuw vereiste dimensie af te stemmen. De middelen zouden op de prioritaire infrastructuurprojecten worden geconcentreerd en de Raad en het Parlement zouden de nieuwe voorstellen gemakkelijker kunnen goedkeuren, zodat deze, overeenkomstig de wens van de Europese Raad, zo spoedig mogelijk in werking kunnen treden. Tot de 29 prioritaire infrastructuurprojecten die in het voorstel van de Commissie zijn opgenomen voor verwezenlijking tot 2020, behoort de gemengde spoorlijn Berlijn-Verona/Milaan-Bologna-Napels-Messina-Palermo, inclusief de brug van Messina.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/662 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/662

---

(2004/C 78 E/0706)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3872/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Gevolgen EU-investeringen in het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó

In de overeenkomst tussen de gebruikers van de waterleiding Júcar-Vinalopó en het overheidsbedrijf „Aguas del Júcar S.A.”, van 13 juli 2001, is expliciet opgenomen dat noch de investeringen van de Spaanse overheid, noch die van de Europese Unie, die worden aangeduid als „overige investeringen”, zullen worden opgenomen onder punt c) van clausule III van deze overeenkomst. Dit bedrag zal dus niet worden verhaald op de gebruikers, noch in de vorm van watertarieven, noch in de vorm van aflossingen, noch via exploitatiekosten of anderszins.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze verwerking van de communautaire financiële bijdragen in strijd is met de volgende communautaire verplichtingen: transparantie in het beheer en de besteding van Europese fondsen (overwegingen 26 en 57, artikelen 17 t/m 19, 34, 36 en 46 van verordening 1260/1999 (1)); verbod op concurrentievervalsing binnen de interne markt in de vorm van overheidssubsidies (artikel 87 EGV); bescherming van de communautaire financiële belangen (art. 280 EGV); en verplichting tot economische transparantie en om rekening te houden met het beginsel van terugvordering van kosten van diensten in verband met watervoorziening (art. 9 en bijlage III van richtlijn 2000/60/EG (2))?

Ook de Spaanse landsadvocaat erkent in zijn advies van 2 juni 2003 dat, voor wat betreft de verwerking van overheidssubsidies voor waterbouwkundige werken in de diverse heffingen en gebruikstarieven voor het water, niet moet worden gekeken naar de herkomst van de overheidsgelden en dat de regels dus ook gelden voor Europese subsidies.

Tevens zij erop gewezen dat van de totale voor deze overheveling geplande 80 hm3, jaarlijks 35 hm3 bestemd is voor levering aan steden waarin het al jaren gebruikelijk is dat de gebruikers via de verschillende tarieven betalen voor investeringen. In het geval van Alacantí en Marína Baja zullen de nieuwe leveringen vooral zijn bestemd om het hoofd te bieden aan de huidige stijging van de vraag als gevolg van het toerisme. Dit betekent dat de Commissie indirect de Spaanse toeristensector zou subsidiëren. Vindt de Commissie deze situatie aanvaardbaar?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(4 februari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(2)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/663 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/663

---

(2004/C 78 E/0707)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3874/03

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Invoer van farmaceutisch werkzame bestanddelen zonder certificaat in de Europese Unie

De invoer van werkzame stoffen uit derde landen (voornamelijk Indië, China en andere opkomende landen in Azië), die niet de waarborg van inspectie door de één of andere Europese instantie bezitten, berokkent de Italiaanse producenten van werkzame bestanddelen voor de geneesmiddelenindustrie onherstelbare schade. De bewuste producten komen namelijk op de Europese markt terecht, enkel voorzien van documentaire bewijsstukken (COS — „certificate of suitability”) waaruit conformiteit met de Europese farmacopee blijkt, en bijgevolg met onvoldoende waarborg voor de volksgezondheid. De Italiaanse producenten van werkzame bestanddelen voor de wereldmarkt van de geneesmiddelenindustrie staan bijzonder goed aangeschreven voor de kwaliteit en betrouwbaarheid van hun producten, omdat ze de waarborg van productiemethoden volgens de regels van de kunst bieden (GMP — „good manufacturing practices”), of die in overeenstemming zijn met de Europese richtlijn „GMP guide for active pharmaceutical ingredients”, en die onder toezicht van ofwel de Amerikaanse Food and Drug Administration of het Italiaans Ministerie van volksgezondheid staan.

Welke voorzieningen denkt de Commissie te treffen, met inachtneming van die argumenten en overwegingen, om de gezondheid van de Europese burgers te beschermen tegen de invoer van werkzame bestanddelen voor de farmaceutische industrie, die afkomstig zijn van ondernemingen in opkomende industrielanden?

Ligt het soms niet aan de grondslag van de Europese princiepen dat men zich moet kunnen beroepen op geharmoniseerde regels die voor alle producenten op Europees niveau dezelfde concurrentie- en betrouwbaarheidsvoorwaarden in het leven roepen en de internationale concurrentie op basis van de kwaliteit van de producten laten plaatsvinden, vooral als het om de menselijke gezondheid gaat?

Acht de Commissie het niet nodig om eventueel op Europees niveau een verordening voor te stellen en in bespreking te brengen die voor regeling van de hele aangelegenheid zorgt en door toezicht op de invoer voldoende waarborg en beschermende voorzorg biedt voor de geneesmiddelen en farmaceutische bestanddelen die in de Europese Unie in gebruik zijn?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(5 februari 2004)

Onder de geldende geneesmiddelenwetgeving in de Europese Unie is het niet verplicht actieve farmaceutische ingrediënten (API's) te produceren volgens de goede fabricagemethoden (GMP). Omdat de Commissie zich bewust was van deze situatie heeft zij op 26 november 2001 twee nieuwe wetsvoorstellen (1) goedgekeurd waarin wordt bepaald dat geneesmiddelenfabrikanten uitsluitend gebruik mogen maken van werkzame stoffen die volgens de GMP zijn geproduceerd. Nu hierover, na de tweede lezing in het Europees Parlement op 17 december 2003 overeenstemming is bereikt, verwacht de Commissie dat de definitieve goedkeuring van de nieuwe wetgeving begin 2004 zal plaatsvinden. Met inachtneming van een omzettingsperiode voor de nieuwe wetgeving van achttien maanden zouden de bepalingen met betrekking tot de API's vanaf eind 2005 van kracht kunnen worden.

Desalniettemin is het ook onder de huidige situatie in de Unie reeds mogelijk dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op vrijwillige basis GMP-inspecties uitvoeren bij API-fabrikanten, indien deze autoriteiten reden tot bezorgdheid hebben. In die gevallen mogen inspecteurs van de Unie inspecties uitvoeren met betrekking tot de verplichtingen die zijn opgenomen in bijlage 18 („Good Manufacturing Practice for Active Pharmaceutical Ingredients”) van de Gids inzake goede praktijken bij het vervaardigen van geneesmiddelen, die reeds internationaal overeengekomen GMP-normen bevat voor API's. Dit richtsnoer wordt verplicht zodra de nieuwe wetgeving van kracht wordt.

---

(1)  Voorstellen voor richtlijnen van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/664 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/664

---

(2004/C 78 E/0708)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3877/03

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Schending van de Europese principes in artikel 24 van de wet 289/2002

Artikel 26 van de wet nr. 488 van 23 december 1999 legt het systeem vast waarmee volgens openbaar bekende procedures de bedrijven gekozen worden die goederen en diensten leveren aan de overheid. Artikel 24 bevestigt in paragraaf 3 van de wet nr. 289 van 27 december 2002 dat de instanties die genoemd worden in tabel C en de overheidsinstellingen zich aan de kaderovereenkomsten moeten houden die vastgelegd zijn door de nv Consip (die een raadgevende functie tegenover de overheid vervult).

De algemene principes waar de Italiaanse staat verklaart zich door te laten leiden bij het uitvaardigen van de wetgevende bepalingen, zouden vrijwaring van de concurrentie en transparantie zijn, met het doel om bij overheidsbestedingen spaarzaam te zijn, de uitgaven te beperken en het systeem zo efficiënt mogelijk te maken.

Maar de Italiaanse staat wil die doelstellingen nastreven aan de hand van een wetgevende bepaling (degene waar het hier om gaat) die in strijd lijkt met zowel de Italiaanse grondwettelijke orde (en waar een groot aantal regio's al beroep tegen aangetekend hebben voor het grondwettelijk hof) als met de Europese regels en principes, in minstens drie opzichten:

| a) | de Italiaanse wetgever heeft de mogelijkheid om de Europese drempel die vastgelegd is door de Europese richtlijnen en de overeenkomstige wetgevende dekreten waarmee ze omgezet worden, eigenmachtig te wijzigen (m.a.w. te verlagen), |
| --- | --- |

a)

de Italiaanse wetgever heeft de mogelijkheid om de Europese drempel die vastgelegd is door de Europese richtlijnen en de overeenkomstige wetgevende dekreten waarmee ze omgezet worden, eigenmachtig te wijzigen (m.a.w. te verlagen),

| b) | het gecentraliseerd aankoopsysteem met de Consip-procedures is niet in overeenstemming met de Europese concurrentieregels, en |
| --- | --- |

b)

het gecentraliseerd aankoopsysteem met de Consip-procedures is niet in overeenstemming met de Europese concurrentieregels, en

| c) | er worden wettelijke en administratieve omstandigheden in het leven geroepen die niet bevorderlijk zijn voor de ontwikkeling van kleine ondernemingen. |
| --- | --- |

c)

er worden wettelijke en administratieve omstandigheden in het leven geroepen die niet bevorderlijk zijn voor de ontwikkeling van kleine ondernemingen.

Welke maatregelen denkt de Commissie onder dergelijke omstandigheden te treffen om de verenigingen van kleine en middelgrote ondernemingen in bescherming te nemen, die door de Italiaanse regelgeving ongetwijfeld benadeeld worden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 februari 2004)

De Commissie heeft meerdere malen onderzoek gedaan naar de juridische aspecten van het gecentraliseerde aankoopsysteem zoals dat in Italië wordt gehanteerd door Consip, en heeft geen enkele schending van het Europese recht kunnen vaststellen die in aanmerking zou komen voor een niet-nakomings-procedure. Om te beginnen wil de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid vestigen op het voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad inzake de coördinatieprocedures voor openbare aanbestedingen op het gebied van werkzaamheden, goederen en diensten, die de drie richtlijnen die momenteel van kracht zijn, moet vervangen. Het gemeenschappelijke standpunt dat de Raad op 20 maart 2003 heeft ingenomen, zegt in feite in artikel 11 dat „de lidstaten de aanbestedende diensten in de gelegenheid kunnen stellen om gebruik te maken van centrale aankoopdiensten voor de aankoop van werkzaamheden, goederen en/of diensten”, waarbij dient te worden toegevoegd dat „ervan wordt uitgegaan dat de aanbestedende diensten die werkzaamheden, goederen en/of diensten inkopen middels een centrale aankoopdienst (...) de bepalingen van de huidige richtlijn hebben nageleefd in gelijke mate waarin deze centrale aankoopdienst deze bepalingen heeft nageleefd”.

In de eerste plaats, voor wat betreft de bewering van het geachte parlementslid dat Italië de toepasssings-drempel van de richtlijnen van de Gemeenschap op het gebied van openbare aanbestedingen zou hebben verlaagd, moet worden opgemerkt dat de bepalingen van deze richtlijnen van de Gemeenschap de lidstaten minimale verplichtingen opleggen, maar hun ook de mogelijkheid bieden strengere regels vast te stellen met het oog op een ruimere, meer algemene openstelling van openbare aanbestedingen voor de concurrentie. De richtlijnen van de Gemeenschap in kwestie vormen immers, zoals het Hof van Justitie vaak aangeeft, wetgevingsteksten die beogen procedures voor openbare aanbestedingen op het niveau van de Gemeenschap te coördineren en niet om deze te harmoniseren.

Bovendien dient te worden opgemerkt uit het oogpunt van het communautaire recht dat iedere openbare aanbesteding in beginsel gepubliceerd dient te worden. Voor aanbestedingen waarvan het totaalbedrag lager is dan de drempel van de Gemeenschap zoals ook het Hof van Justitie in zijn jurisprudentie heeft verduidelijkt, bestaat de verplichting er een mate van publiciteit aan te geven die met het oog op het bedrag en de aard van de overeenkomst toereikend is. Het is aan de lidstaat de bijzonderheden van een dergelijke publiciteit te bepalen. De lidstaat is daarbij vrij publiciteit op communautair niveau, in het bijzonder via een publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie, verplicht te stellen (1).

In het licht van het voorgaande dient te worden opgemerkt dat de toepassingsdrempel van de richtlijnen niet is gewijzigd door de wetsbepaling die door het geachte parlementslid wordt genoemd. Het is duidelijk dat de nationale wetgever, door eenvoudigweg te verwijzen naar de toepassing van de nationale regels die eerdergenoemde richtlijnen van de Gemeenschap omzetten, geheel heeft willen verwijzen naar de bijzonderheden inzake publiciteit zoals vastgesteld door genoemde bepalingen, waaronder met name de bepalingen met betrekking tot publicatie van een aankondiging van aanbesteding in het Publicatieblad van de Europese Unie.

In de tweede plaats wat betreft de opmerking dat de centralisatie van de aankopen wettelijke en administratieve omstandigheden in het leven roepen die ongunstig zijn voor de ontwikkeling van het midden- en kleinbedrijf (MKB), benadrukt de Commissie dat de vraag welke invloed de centraal inkopen via de Consip op de in aanmerking te nemen markt en met name op het midden- en kleinbedrijf heeft, een probleem vormt dat op het gebied van concurrentie onder de bevoegdheid van de nationale overheid valt. Deze heeft zich al meerdere malen beziggehouden met het relevante systeem, zoals de bevoegde politieke en administratieve autoriteiten dit in het algemeen hebben gedaan.

In dit opzicht voegt de Commissie toe dat zij kennis heeft genomen van het feit dat de nationale mededingingsautoriteit een aantal aanbevelingen aan de Consip heeft gedaan met als doel een buitensporige beperking van de concurrentie in de offerteaanvragen die zij doet, te vermijden, aanbevelingen waaraan de Consip zich ook lijkt te houden. Bovendien hebben de nationale politieke en administratieve autoriteiten, te weten de regering, het parlement en Consip, zich onlangs beraad over de manier waarop de mogelijk negatieve effecten van bovengenoemd centraal aankoopsysteem op de activiteiten van het midden- en kleinbedrijf kunnen worden beperkt.

De Commissie wijst er ten slotte op dat wetsdecreet nr. 143/2003, omgezet in wet nr. 212/2003 die is gepubliceerd in het nationale staatsblad nr. 131/L d.d. 11 augustus 2003, belangrijke wijzigingen heeft aangebracht in de discipline in kwestie, zoals met name de afschaffing van artikel 24, paragraaf 3, van de wet 289/2002, dat wordt geciteerd door het geachte parlementslid, met als doel de invloed van het centrale aankoopsysteem op het midden- en kleinbedrijf te verminderen. Volgens de informatie waarover de Commissie nu beschikt, worden in het kader van de goedkeuring van de financiële wet voor 2004 meer wijzigingen in de huidige wetgeving overwogen.

---

(1)  Deze mogelijkheid wordt overigens expliciet bepaald door eerdergenoemde richtlijnen die bepalen (zie artikel 13 van de richtlijn 93/36/EEG voor goederen en artikel 21 van de richtlijn 92/50/EEG voor dienstverlening) dat de aanbestedende diensten de aankondiging van aanbestedingen betreffende goederen en diensten die niet onder de verplichting van publiciteit vallen zoals bepaald in dezelfde richtlijnen, kunnen publiceren in het Publicatieblad van de Europese Unie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/666 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/666

---

(2004/C 78 E/0709)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3878/03

van Johannes Blokland (EDD) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Onderzoek naar de uitwerking van geneesmiddelen bij kinderen

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de meerderheid, mogelijk 70 procent, van de geneesmiddelen welke aan kinderen worden voorgeschreven niet is onderzocht op de effecten van het gebruik door deze doelgroep? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de meerderheid, mogelijk 70 procent, van de geneesmiddelen welke aan kinderen worden voorgeschreven niet is onderzocht op de effecten van het gebruik door deze doelgroep?

| 2. | Kan de Commissie aangeven hoeveel procent van de geneesmiddelen die beoordeeld zijn door het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) ook geschikt zijn bevonden voor gebruik door kinderen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie aangeven hoeveel procent van de geneesmiddelen die beoordeeld zijn door het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) ook geschikt zijn bevonden voor gebruik door kinderen?

| 3. | Kan de Commissie aangeven welke inspanningen zij uitvoert teneinde fabrikanten ertoe aan te zetten meer onderzoek te doen naar de effecten van geneesmiddelen bij kinderen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie aangeven welke inspanningen zij uitvoert teneinde fabrikanten ertoe aan te zetten meer onderzoek te doen naar de effecten van geneesmiddelen bij kinderen?

| 4. | Kan de Commissie meedelen of voor dit onderzoek ook communautaire middelen ter beschikking worden gesteld, en zo ja, welke middelen dit zijn en hoe deze ingezet worden? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie meedelen of voor dit onderzoek ook communautaire middelen ter beschikking worden gesteld, en zo ja, welke middelen dit zijn en hoe deze ingezet worden?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 januari 2004)

| 1. | De Commissie weet dat veel geneesmiddelen zonder specifiek onderzoek of specifieke vergunning worden gebruikt om kinderen te behandelen en werkt aan een oplossing hiervoor. |
| --- | --- |

1.

De Commissie weet dat veel geneesmiddelen zonder specifiek onderzoek of specifieke vergunning worden gebruikt om kinderen te behandelen en werkt aan een oplossing hiervoor.

| 2. | In oktober 2003 bekeek het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) voor de 191 werkzame stoffen in geneesmiddelen waarvoor volgens de communautaire procedure op basis van een wetenschappelijke beoordeling door het EMEA een vergunning is verleend, of ook een vergunning voor gebruik bij kinderen was verleend. Voor 62 van deze stoffen (32 %) was een vergunning voor gebruik bij kinderen verleend, van de overige waren 51 (27 %) geïndiceerd voor ziekten die niet bij kinderen voorkomen (bijvoorbeeld kanker die alleen bij volwassenen optreedt). |
| --- | --- |

2.

In oktober 2003 bekeek het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) voor de 191 werkzame stoffen in geneesmiddelen waarvoor volgens de communautaire procedure op basis van een wetenschappelijke beoordeling door het EMEA een vergunning is verleend, of ook een vergunning voor gebruik bij kinderen was verleend. Voor 62 van deze stoffen (32 %) was een vergunning voor gebruik bij kinderen verleend, van de overige waren 51 (27 %) geïndiceerd voor ziekten die niet bij kinderen voorkomen (bijvoorbeeld kanker die alleen bij volwassenen optreedt).

| 3. | De huidige communautaire geneesmiddelenwetgeving stelt onderzoek van geneesmiddelen met het oog op het gebruik bij kinderen niet verplicht. Het bestaande regelgevingskader biedt echter al stimulansen voor weesgeneesmiddelen. Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (1) voorziet in stimulansen voor de farmaceutische industrie om geneesmiddelen te ontwikkelen en in de handel te brengen voor ernstige, zeldzame ziekten waarvoor geen tevredenstellende behandeling bestaat. Deze wetgeving geldt evenzeer voor ziekten bij kinderen als bij volwassenen.
  In 2000 werd, na veel inzet van de EU, richtsnoer E11 van de International Conference on Harmonisation of Technical Requirements for Registration of Pharmaceuticals for Human Use (ICH) over klinisch geneesmiddelenonderzoek bij kinderen opgesteld en in de EU toegepast.
  In 2001 richtte het EMEA de Deskundigengroep pediatrie van het Comité voor farmaceutische specialiteiten op. Deze groep geeft advies over onderzoek naar en gebruik van kindergeneesmiddelen en werkt aan richtsnoeren voor onderzoekers en het bedrijfsleven.
  Na een resolutie van de Raad heeft de Commissie advies gevraagd over en gewerkt aan voorstellen voor een nieuwe verordening die specifiek moet zorgen voor meer onderzoek naar en een grotere beschikbaarheid van kindergeneesmiddelen. Voor deze voorstellen loopt nu een uitgebreide effectbeoordeling, waarover in het eerste trimester van 2004 een verslag moet volgen. Daarna kunnen de voorstellen voor goedkeuring door de Commissie worden voltooid. Om de wetgevingsprocedure te versnellen heeft de Commissie hangende de beoordelingsresultaten een informele ad-hocwerkgroep van het Geneesmiddelen-comité opgericht (met vertegenwoordigers van alle lidstaten) om over het informele ontwerpvoorstel te adviseren. Daarnaast zet ze de besprekingen met andere groepen voort. |
| --- | --- |

3.

De huidige communautaire geneesmiddelenwetgeving stelt onderzoek van geneesmiddelen met het oog op het gebruik bij kinderen niet verplicht. Het bestaande regelgevingskader biedt echter al stimulansen voor weesgeneesmiddelen. Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (1) voorziet in stimulansen voor de farmaceutische industrie om geneesmiddelen te ontwikkelen en in de handel te brengen voor ernstige, zeldzame ziekten waarvoor geen tevredenstellende behandeling bestaat. Deze wetgeving geldt evenzeer voor ziekten bij kinderen als bij volwassenen.

In 2000 werd, na veel inzet van de EU, richtsnoer E11 van de International Conference on Harmonisation of Technical Requirements for Registration of Pharmaceuticals for Human Use (ICH) over klinisch geneesmiddelenonderzoek bij kinderen opgesteld en in de EU toegepast.

In 2001 richtte het EMEA de Deskundigengroep pediatrie van het Comité voor farmaceutische specialiteiten op. Deze groep geeft advies over onderzoek naar en gebruik van kindergeneesmiddelen en werkt aan richtsnoeren voor onderzoekers en het bedrijfsleven.

Na een resolutie van de Raad heeft de Commissie advies gevraagd over en gewerkt aan voorstellen voor een nieuwe verordening die specifiek moet zorgen voor meer onderzoek naar en een grotere beschikbaarheid van kindergeneesmiddelen. Voor deze voorstellen loopt nu een uitgebreide effectbeoordeling, waarover in het eerste trimester van 2004 een verslag moet volgen. Daarna kunnen de voorstellen voor goedkeuring door de Commissie worden voltooid. Om de wetgevingsprocedure te versnellen heeft de Commissie hangende de beoordelingsresultaten een informele ad-hocwerkgroep van het Geneesmiddelen-comité opgericht (met vertegenwoordigers van alle lidstaten) om over het informele ontwerpvoorstel te adviseren. Daarnaast zet ze de besprekingen met andere groepen voort.

| 4. | Prioriteit 1 van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling behelst onder meer de gezondheid van kinderen. Door multidisciplinair fundamenteel onderzoek te bevorderen draagt deze thematische prioriteit bij tot een optimaal gebruik van genoominformatie voor medische toepassingen. In het specifieke programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie „Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte” (2002-2006) staat dat „in voorkomend geval aandacht (zal) worden geschonken aan kinderziekten en gerelateerde therapieën”. Sommige onderwerpen van de werkprogramma's voor deze prioriteit gaan duidelijk over kinderen, zoals „geneesmiddelen voor kinderen” of „zeldzame auto-immuunziekten: van genen naar geïndividualiseerde geneeskunde” (met inbegrip van kinderziekten). Ook als kinderen niet specifiek in de onderwerpen zijn genoemd, kunnen de voor financiering geselecteerde projectvoorstellen deels aan de gezondheid van kinderen gewijd zijn. De resultaten van deze projecten komen in beginsel direct aan kinderen ten goede, bijvoorbeeld doordat het inzicht in ziektemechanismen verbetert of nieuwe diagnostische en therapeutische middelen worden ontwikkeld.
  Het volksgezondheidsprogramma biedt financieringsmogelijkheden voor projecten over de volksgezondheidsaspecten van geneesmiddelen. De prioriteiten en specifieke onderzoeksgebieden worden in de jaarlijkse werkplanning vastgesteld. |
| --- | --- |

4.

Prioriteit 1 van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling behelst onder meer de gezondheid van kinderen. Door multidisciplinair fundamenteel onderzoek te bevorderen draagt deze thematische prioriteit bij tot een optimaal gebruik van genoominformatie voor medische toepassingen. In het specifieke programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie „Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte” (2002-2006) staat dat „in voorkomend geval aandacht (zal) worden geschonken aan kinderziekten en gerelateerde therapieën”. Sommige onderwerpen van de werkprogramma's voor deze prioriteit gaan duidelijk over kinderen, zoals „geneesmiddelen voor kinderen” of „zeldzame auto-immuunziekten: van genen naar geïndividualiseerde geneeskunde” (met inbegrip van kinderziekten). Ook als kinderen niet specifiek in de onderwerpen zijn genoemd, kunnen de voor financiering geselecteerde projectvoorstellen deels aan de gezondheid van kinderen gewijd zijn. De resultaten van deze projecten komen in beginsel direct aan kinderen ten goede, bijvoorbeeld doordat het inzicht in ziektemechanismen verbetert of nieuwe diagnostische en therapeutische middelen worden ontwikkeld.

Het volksgezondheidsprogramma biedt financieringsmogelijkheden voor projecten over de volksgezondheidsaspecten van geneesmiddelen. De prioriteiten en specifieke onderzoeksgebieden worden in de jaarlijkse werkplanning vastgesteld.

---

(1)  PB L 18 van 22.1.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/667 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/667

---

(2004/C 78 E/0710)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3882/03

van Cristina Gutiérrez-Cortines (PPE-DE),

Bernd Lange (PSE), Karl-Heinz Florenz (PPE-DE)

en Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Inspire-initiatief

Voor de uitvoering van EU-beleidsvormen die het gebruik van ruimte en bodem raken, zoals onder meer het Natura 2000-netwerk, de kaderrichtlijn water en het toekomstige beleid voor bodembescherming, is uitgebreide, op cartografische gegevens gebaseerde milieu-informatie vereist.

Het Europees Parlement drong er in zijn op 19 november j.l. aangenomen verslag over de thematische strategie inzake bodembescherming bij de Commissie op aan, zich snel met dit onderwerp te gaan bezighouden.

In deze zin zijn wij verheugd over het wetgevingsinitiatief Inspire, waartoe de Commissieleden Solbes, Busquin en Wallström zich in het Memorandum van overeenstemming van 2002 en het werkprogramma van de Commissie voor 2003 verplichtten.

Uit de informatie die de Commissie op internet geeft, blijkt dat er grote vooruitgang op weg naar de verwezenlijking van dit initiatief is bereikt, dank zij de bijdragen van overheidsorganisaties en particuliere instellingen, alsmede de steun van de lidstaten en toetredingslanden.

Wij zijn ons ervan bewust dat de belemmeringen die een verdere ontwikkeling in het verzamelen van gegevens verhinderen niet uit de weg zullen worden geruimd als er geen wettelijk mandaat is, en dat de uitvoering van communautaire beleidsvormen in verband met het gebruik van ruimte en bodem daardoor aanzienlijke vertraging zou oplopen. Daarom achten wij het Inspire-initiatief het passende instrument.

Zal de Commissie het Inspire-wetgevingsinitiatief vaststellen zoals bedoeld in de bovengenoemde instrumenten, en zal zij zich ten aanzien van de daarin aangegeven data aan haar toezegging houden?

Zo ja, kan de Commissie ons dan in het kort informatie verschaffen over de tot dusver bereikte vooruitgang over de grote lijnen van het toekomstige voorstel?

Zo neen, kan de Commissie dan verklaren wat de redenen zijn voor een eventuele andere kijk op de data die in het Memorandum van overeenstemming en in het werkprogramma zijn vermeld?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

Het memorandum van overeenstemming over Inspire dat in 2002 door drie leden van de Commissie (respectievelijk bevoegd voor Milieu, Economische en Financiële Zaken en Onderzoek) werd ondertekend, vormt de basis voor de samenwerking tussen Directoraat-generaal (DG) Milieu, Eurostat en het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek bij de ontwikkeling van het Inspire-initiatief. Het belangrijkste doel van Inspire is het ter beschikking stellen van geharmoniseerde bronnen van geografische informatie ter ondersteuning van de formulering, uitvoering en evaluatie van het beleid van de Gemeenschap.

Zoals in het memorandum van overeenstemming werd uiteengezet, behelst de eerste fase van het initiatief de omschrijving van een juridisch kader dat voorziet in de coördinatie van de vergaring en het gebruik van geografische informatie en de toegang daartoe. In overeenstemming met het memorandum van overeenstemming had de Commissie de vaststelling van een juridisch kader voor Inspire opgenomen in haar werkprogramma voor 2003. Naar aanleiding daarvan werd ook een uitgebreide effectbeoordeling uitgevoerd.

Als gevolg van de werkdruk in samenhang met andere wetgevingsvoorstellen aan het einde van 2003 heeft de Commissie zich verplicht gezien de vaststelling van het Inspire-initiatief tot een later tijdstip uit te stellen. Bovendien waren in het kader van de uitgebreide effectbeoordeling bepaalde problemen in samenhang met de ten aanzien van Inspire gekoesterde ambities en de voor de tenuitvoerlegging eventueel noodzakelijke investeringen aan het licht gekomen die een nadere analyse vereisten.

De Commissie heeft daarom het Inspire-voorstel opgenomen in haar werkprogramma voor 2004. Inspire blijft een zelfstandig instrument, dat er evenwel voor moet zorgen dat er — in een geest van complementariteit — synergieën tot stand kunnen worden gebracht met andere, aanverwante maatregelen. De problemen die in het effectbeoordelingsrapport aan de orde werden gesteld in verband met de vereiste investeringen, zullen worden ondervangen door ervoor te zorgen dat de taakomschrijving van Inspire wordt toegespitst op de belangrijkste behoeften van communautaire initiatieven. De effectbeoordeling zal in die zin worden bijgesteld.

De Commissie voelt zich gesterkt door de steun die Inspire bij vele belanghebbenden geniet. Zij blijft zich dan ook sterk maken voor dit initiatief en neemt zich voor, het desbetreffende wetsvoorstel te voltooien zodat het in de loop van het tweede kwartaal van 2004 kan worden aangenomen als een eerste stap naar de totstandbrenging van een multisectoraal kader voor de verwerking en raadpleging van informatie met een ruimtelijke component op basis van een gemeenschappelijk geografisch kader.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/669 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/669

---

(2004/C 78 E/0711)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3893/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Gezondheidswaarschuwingen op pakjes sigaretten

De Commissie werkt momenteel aan een inventarisbestand met illustraties en grafische waarschuwingen bedoeld om te worden gebruikt ter aanvulling van schriftelijke gezondheidswaarschuwingen op pakjes sigaretten om te voldoen aan de voorwaarden voor de interne markt.

Wanneer verwacht de Commissie met dit werk klaar te zijn en vanaf welke datum zullen lidstaten die van tabaksfabrikanten willen verlangen dat zij dergelijke visuele waarschuwingen op pakjes sigaretten afdrukken, zulks kunnen doen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(19 januari 2004)

De Commissie verwacht dat de werkzaamheden aan het inventarisbestand met kleurenillustraties en andere grafische waarschuwingen bedoeld om te worden gebruikt ter aanvulling van schriftelijke gezondheidswaarschuwingen op pakjes sigaretten op 30 september 2004 afgerond zullen zijn. Na die datum zal het inventarisbestand ter beschikking staan van de lidstaten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/669 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/669

---

(2004/C 78 E/0712)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3894/03

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Regio met doelstelling 1 — Schotse Highlands and Islands

Kan de Commissie, naar aanleiding van mondelinge vraag en antwoord H-0809/02 (1), het volgende meedelen: is de Commissie door het Nationaal Bureau voor de statistiek van het Verenigd Koninkrijk of de Britse regering ervan in kennis gesteld dat de verzamelde gegevens ter voorbereiding van de aanvraag uit 1999 om subsidie op grond van de status van regio met doelstelling 1 ten behoeve van de Schotse Highlands and Islands mogelijk onjuist zijn?

En wat is het standpunt van de Commissie ingeval blijkt dat de gegevens onjuist zijn?

Wat is het standpunt van de Commissie over de interpretatie van verordening 1260/1999 (2) ingeval blijkt dat de gebruikte gegevens om in aanmerking te komen voor subsidie aan regio's met doelstelling 1 onjuist blijken, in plaats van niet beschikbaar, op het vereiste tijdstip?

Kent de Commissie enige bepaling van het communautair recht die verhindert dat de regering van een lidstaat een regio in het betrokken land compenseert voor het verlies van subsidie uit hoofde van doelstelling 1, mocht de regering van de lidstaat een verkeerde subsidieaanvraag hebben ingediend?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(22 januari 2004)

De Commissie bevestigt dat zij van het Nationaal Bureau voor de Statistiek (ONS) van het Verenigd Koninkrijk of van de regering van het Verenigd Koninkrijk geen informatie heeft ontvangen over de juistheid van de gegevens met betrekking tot de hooglanden en de eilanden.

Wat de mogelijke herziening van de lijst van gebieden die in aanmerking komen voor doelstelling 1 betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op mondelinge vraag H-0809/02 (3) tijdens de plenaire zitting van het Parlement in december II 2002.

---

(1)  Schriftelijke vraag van 17.12.2002.

(2)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(3)  Schriftelijk antwoord van 17.12.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/670 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/670

---

(2004/C 78 E/0713)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3899/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Vergadering van de gemengde commissie Europese Unie — Democratische Volksrepubliek Laos

Artikel 14 van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Laos bepaalt dat de gemengde commissie normalerwijze om de twee jaar bijeenkomt, afwisselend in Vientiane en Brussel, op een datum die in onderling overleg vastgesteld wordt, en dat er na afspraak tussen de partijen buitengewone vergaderingen kunnen plaatsvinden. Volgens goed ingelichte bronnen is, ondanks de regel, de vergadering die normalerwijze in november van dit jaar had moeten plaatsvinden, niet doorgegaan, omdat minstens één van de partijen van oordeel was dat er geen belangrijke en dringende onderwerpen te bespreken waren.

Vindt de Commissie niet dat de praktijk van „verdwijningen onder dwang” van tegenstanders van het regime, bijvoorbeeld die van de vijf studentenleiders van de beweging van de 26ste oktober 1999, de gevangenhouding van Latsamy Khamphoui, een vroegere minister van de Democratische Volksrepubliek Laos, sinds meer dan dertien jaar, en van Feng Sackchittaphong, een gewezen hoge ambtenaar van het Ministerie van Justitie, in het strafkamp „nummer 7” omdat ze een open brief met kritiek op de hoogste Laotiaanse autoriteiten gepubliceerd hebben, de wrede onderdrukking van de Hmong-bevolking en de christelijke gemeenschappen in Laos, de aanhouding en veroordeling van twee Europese journalisten, hun Laotiaans-Amerikaanse tolk en drie Laotianen in een schijnproces in de zomer van dit jaar, de wijd verspreide corruptie, het uitblijven van hervorming van het gerechtelijk apparaat dat volledig in dienst van de eenheidspartij staat, de algemeen verspreide folterpraktijken, de betrokkenheid van hoge ambtsdragers van het regiem in allerlei vormen van sluikhandel (kostbare houtsoorten, verdovende middelen, edelstenen ...) en meer in het algemeen de afwezigheid van de vrijheid van meningsuiting, van vereniging, godsdienst en andere fundamentele vrijheden, die principieel aan de grondslag van de samenwerking tussen de Europese Unie en Laos liggen — vindt de Commissie niet dat het voldoende belangrijke en dringende problemen zijn die de bijeenkomst van de gemengde commissie kunnen rechtvaardigen? Is de Commissie bovendien niet van mening dat de Europese Unie in haar betrekkingen met de Democratische Volksrepubliek Laos veel meer aandacht moet besteden aan problemen als degene die ik genoemd heb, en waar het Europees Parlement al meermaals zijn oordeel over te kennen gegeven heeft?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 januari 2004)

De derde vergadering van de gemengde commissie tussen de EU en de Democratische Volksrepubliek Laos vond op 7 januari 2004 in Vientiane (Laos) plaats. Dit was enigszins later dan de bedoeling was doordat de vergadering niet eerder gepland kon worden.

Naast gesprekken over een aantal thema's die onder de samenwerkingsovereenkomst vallen, waaronder bestuur en mensenrechten, kwamen beide partijen overeen een informele werkgroep op te richten met betrekking tot „Samenwerking op het gebied van institutionele opbouw en bestuurlijke hervormingen, bestuur en mensenrechten”, die regelmatig bijeen zal komen. Hierdoor kunnen de Commissie en de regering van Laos aantonen dat zij zich actief inzetten voor de uitvoering van hetgeen in het hoofdstuk mensenrechten van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Commissie en Laos is vastgelegd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/671 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/671

---

(2004/C 78 E/0714)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3903/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Ongelijke behandeling op het gebied van bankkredieten met betrekking tot de niet-betaalde schulden van de Italiaanse Partij van linkse democraten

In 1996 is de Italiaanse Partij van linkse democraten gestart met een project voor de sanering van haar fondsen door middel van de Beta Immobiliare, een vennootschap die in 1995 werd opgericht met het oog op „de aankoop, de bouw, het beheer, de ruil en de verkoop van vastgoed en vastgoedrechten van onverschillig welke aard of soort”. Om dat doel te bereiken werden door de lokale federaties van de DS-partij aan Beta Immobiliare een aanzienlijk aantal onroerende goederen toevertrouwd, waarvan de verkoop de nodige gelden moest opleveren om de deficitaire begroting te saneren. Dat „terugkeerprogramma” is echter mislukt. Eén van de kredietverlenende banken is de Monte dei Paschi van Siena, die de partij vier leningen heeft toegestaan waarvan niet minder dan 27 termijnen niet werden terugbetaald. Het gaat om een schuld van verschillende miljoenen euro. Hoewel het om een reusachtig bedrag gaat, schijnen de leiders van de bank van Siena de niet-betaalde kredieten niet te willen terugvorderen. Ook de toezichthoudende organen van de Banca d'Italia hebben in de zaak niets ondernomen. Bovendien heeft DS-secretaris Fassino onlangs, om het hoofd te bieden aan de situatie, gevraagd dat 50 % van de schuld wordt kwijtgescholden. Hoewel dat voorstel nog niet formeel is aanvaard, laten de banken die mogelijkheid zonder enige twijfel open.

Kan de Commissie, in het licht van wat voorafgaat, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Het is gebruikelijk dat banken een klant al vanaf de tweede keer dat hij een termijn niet betaalt, in gebreke stellen. In dit geval werd echter geen enkele maatregel genomen. Meent de Commissie niet dat het principe van de gelijke behandeling van consumenten in dit geval wordt geschonden doordat machtsorganen een voorkeurbehandeling krijgen terwijl particuliere burgers hoge verwijlintresten moeten betalen, de kosten van elke bankverrichting moeten betalen en alle financiële gevolgen van een eventuele betalingsachterstand moeten dragen? |
| --- | --- |

1.

Het is gebruikelijk dat banken een klant al vanaf de tweede keer dat hij een termijn niet betaalt, in gebreke stellen. In dit geval werd echter geen enkele maatregel genomen. Meent de Commissie niet dat het principe van de gelijke behandeling van consumenten in dit geval wordt geschonden doordat machtsorganen een voorkeurbehandeling krijgen terwijl particuliere burgers hoge verwijlintresten moeten betalen, de kosten van elke bankverrichting moeten betalen en alle financiële gevolgen van een eventuele betalingsachterstand moeten dragen?

| 2. | Kan de Commissie meer informatie geven over de Europese regelgeving voor de banken en meer bepaald over de bescherming van de consumenten tegenover de kredietinstellingen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie meer informatie geven over de Europese regelgeving voor de banken en meer bepaald over de bescherming van de consumenten tegenover de kredietinstellingen?

| 3. | Kan deze situatie worden beschouwd als een „buitensporige schuldenlast” waarover het Economisch en Sociaal Comité zich in zijn adviezen herhaaldelijk heeft uitgesproken en waartegen het de Commissie al vaak heeft verzocht op te treden? |
| --- | --- |

3.

Kan deze situatie worden beschouwd als een „buitensporige schuldenlast” waarover het Economisch en Sociaal Comité zich in zijn adviezen herhaaldelijk heeft uitgesproken en waartegen het de Commissie al vaak heeft verzocht op te treden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(5 februari 2004)

De zaken die door het geachte parlementslid aan de orde worden gesteld vallen niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.

Aangezien de betrokken partijen geen natuurlijke personen zijn die handelen voor doeleinden buiten hun bedrijf of beroep, zijn de communautaire bepalingen met betrekking tot consumentenbescherming waarnaar het geachte parlementslid verwijst niet van toepassing.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/671 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/671

---

(2004/C 78 E/0715)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3910/03

van Amalia Sartori (PPE-DE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Ongevallen thuis — arbeidsplaats

Het aantal ongevallen thuis is niet alleen in Italië maar ook in de rest van de wereld op onrustbarende wijze gestegen.

Uit de beschikbare statistieken blijkt dat meer dan drie miljoen mensen jaarlijks het slachtoffer worden van een ongeval thuis; meer dan zevenduizend ongelukken kennen een dodelijke afloop. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie is dit soort ongevallen, dat elke leeftijdsgroep treft, in de industrielanden de voornaamste doodsoorzaak van kinderen, ook al zijn de huisvrouwen de zwaarst getroffen groep.

De oorzaken van dergelijke ongevallen zijn veelvoudig. Een deel ervan wordt veroorzaakt door verstrooidheid, onachtzaamheid, geringe kennis en/of niet-naleving van de veiligheidsnormen, de aanwezigheid in huis van gevaarlijke apparaten of chemische stoffen, maar ook, en misschien vooral, het niet voldoende op de hoogte zijn van veiligheid en preventie.

Aangezien de huisvrouwen deel uitmaken van een groep werknemers die vaak niet naar behoren worden beschermd, zou het een goede oplossing kunnen zijn de huiselijke omgeving als „arbeidsplaats” aan te merken, hetgeen niet het geval is in richtlijn 98/24/EG (1) van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk.

In de Italiaanse wet nr. 493 van 3 december 1999 (regels voor de bescherming van de gezondheid in huis en invoering van een verzekering tegen ongevallen thuis) (2) wordt de huiselijke omgeving gelijkgesteld met de arbeidsplaats.

Wat denkt de Commissie in dit opzicht te ondernemen?

Vindt de Commissie het wenselijk maatregelen ten behoeve van de huisvrouwen te treffen naar het voorbeeld van de Italiaanse wetgeving?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 januari 2004)

De Commissie deelt de zorg van de geachte afgevaardigde met betrekking tot het aantal ongevallen thuis.

De bescherming van werknemers op de arbeidsplaats wordt geregeld bij Kaderrichtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (3) en door de daaruit voortvloeiende 17 bijzondere richtlijnen in de zin van artikel 16, lid 1 van voornoemde kaderrichtlijn. Volgens artikel 3 van Richtlijn 89/391/EEG wordt onder werknemer verstaan: „iedere persoon die door een werkgever wordt tewerkgesteld, alsmede stagiairs en leerlingen, met uitzondering van huispersoneel”. Aangezien huisvrouwen niet door een werkgever worden tewerkgesteld, zoals beschreven in richtlijn 89/391/EEG, vallen zij buiten de toepassingssfeer van deze richtlijn, evenals van de bijzondere richtlijnen en met name van de door de geachte afgevaardigde genoemde richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (4).

Uiteraard hebben de lidstaten de mogelijkheid om specifieke bepalingen aan te nemen met het oog op de bescherming van huisvrouwen tegen gezondheids- en veiligheidsrisico's. Het voorbeeld dat de geachte afgevaardigde beschreef, te weten de Italiaanse wet nr. 493 van 3 december 1999, getiteld „normen voor de bescherming van de gezondheid in de woning en instelling van een verzekering tegen ongevallen thuis”, is in dat opzicht zeer belangwekkend en zou andere lidstaten tot voorbeeld kunnen dienen.

Aangezien de communautaire wetgeving inzake de bescherming van de gezondheid en de veiligheid is gebaseerd op artikel 137 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat op dit gebied slechts voorziet in de aanneming van minimumvoorschriften voor de bescherming van werknemers, is de Commissie evenwel niet voornemens specifieke maatregelen te treffen op het communautaire vlak om de huiselijke omgeving als werkplek te beschouwen.

---

(1)  PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11.

(2)  Gepubliceerd in het Italiaanse Publicatieblad nr. 303 van 28 december 1999.

(3)  PB L 183 van 29.6.1989.

(4)  PB L 131 van 5.5.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/673 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/673

---

(2004/C 78 E/0716)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3913/03

van Ole Krarup (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Toekenning van vergunning voor oliewinning

Kan de Commissie meedelen of zij van mening is dat het contract van de Deense regering met A.P. Møller en Dansk Undergrund Consortium inzake de voorwaarden voor de oliewinning op de Noordzee in de komende 40 jaar voldoet aan de eis dat vergunningen „op objectieve en niet-discriminerende gronden (worden) verstrekt”, zoals vermeld in artikel 13 van Richtlijn 94/22/EG (1) betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen? Zo ja, kan de Commissie dan meedelen of zij kennis heeft van voorbeelden van soortgelijke concessievoorwaarden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2004)

De Commissie stelt op het ogenblik bij de betrokken Lid-Staat een onderzoek in naar de door het geachte parlementslid genoemde feiten. Zij zal het geachte parlementslid in kennis stellen van het resultaat van dit onderzoek.

---

(1)  PB L 164 van 30.6.1994, blz. 3.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/673 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/673

---

(2004/C 78 E/0717)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3915/03

van Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI), Marco Cappato (NI),Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   De gedwongen repatriëring naar Vietnam van Montagnard-vluchtelingen door de Cambodjaanse regering en de voortdurende schending van de VN-Conventie betreffende vluchtelingen

Half november 2003 hebben de Cambodjaanse autoriteiten volgens een bericht van Radio Free Asia de laatste 11 van de 60 Montagnard-vluchtelingen die zich in Cambodja bevonden met geweld gerepatrieerd en hen overgedragen aan de Vietnamese autoriteiten. Afgelopen juli waren zij uit het met malaria geïnfecteerde bos gekomen waar zij zich verborgen hadden gehouden, nadat Cambodjaanse vissers door de autoriteiten waren gedwongen hun schuilplaats bekend te maken.

Alle 60 Montagnards behoren tot de stam van de Jarai. De provinciale politie van Rattanakiri bevestigt hun deportatie, al specificeert zij niet wanneer deze heeft plaatsgevonden. Bovendien hebben de bewoners van het dorp O Lvea bevestigd dat de laatste vluchtelingen door de politie zijn omsingeld en aangehouden in het bos van het district Koh Nhek, tussen de provincies Rattanakiri en Mondolkiri. Over het lot van deze 60 vluchtelingen is geen enkele informatie verstrekt, noch door de Cambodjaanse autoriteiten, noch door de Vietnamese. Volgens berichten van de plaatselijke bevolking hebben zij alle 60 malaria opgelopen, nadat zij maandenlang slechts geleefd hadden op knollen en bamboe, daar de politie het de plaatselijke vissers vanaf oktober onmogelijk had gemaakt hulp te bieden aan deze 60. De Cambodjaanse politieautoriteiten leggen tegenstrijdige verklaringen af over de aanwezigheid van Montagnard-vluchtelingen op hun grondgebied. Zij bieden hun geen enkele hulp, integendeel, zij leveren hen uit aan de Vietnamese autoriteiten in ruil voor voedsel en geld, zoals recentelijk door diverse onafhankelijke bronnen is gedocumenteerd.

Het Cambodjaans parlementslid Son Chay van de partij Sam Rainsy en de koning van Cambodja zelf hebben de afgelopen maanden erop gewezen dat de Cambodjaanse regering de Conventie betreffende de vluchtelingen, die ertoe verplicht hulp te bieden aan vluchtelingen die zich op Cambodjaans grondgebied bevinden, schendt. Cambodjaanse NGO's hebben herhaaldelijk erover geklaagd dat het onmogelijk is inlichtingen te verkrijgen van de regering over de situatie van de Montagnard-vluchtelingen en dat het eveneens onmogelijk is hun humanitaire hulp te verlenen.

De vertegenwoordiging van de UNHCR in Cambodja heeft de regering op onacceptabele wijze gesteund door iedere vorm van hulpverlening voor de Montagnard-vluchtelingen in de grensgebieden met Vietnam stop te zetten, hoewel zij op de hoogte is van de arrestaties, de gedwongen repatriëringen en de gewelddaden, nog afgezien van de ziekten die honderden Montagnard-vluchtelingen het laatste anderhalf jaar hebben opgelopen.

Kan de Commissie mededelen:

| — | of zij stappen zal ondernemen, en zo ja welke, om te verifiëren en te garanderen dat de Cambodjaanse regering de VN-Conventie betreffende de vluchtelingen van 1951 eerbiedigt en een einde maakt aan de arrestaties en de gedwongen repatriëring van de Montagnard-vluchtelingen die gevlucht zijn voor de politieke en religieuze onderdrukking door de Vietnamese autoriteiten, zoals door het Europees Parlement in een resolutie van november 2003 aan de kaak is gesteld; |
| --- | --- |

—

of zij stappen zal ondernemen, en zo ja welke, om te verifiëren en te garanderen dat de Cambodjaanse regering de VN-Conventie betreffende de vluchtelingen van 1951 eerbiedigt en een einde maakt aan de arrestaties en de gedwongen repatriëring van de Montagnard-vluchtelingen die gevlucht zijn voor de politieke en religieuze onderdrukking door de Vietnamese autoriteiten, zoals door het Europees Parlement in een resolutie van november 2003 aan de kaak is gesteld;

| — | welke druk zij zal uitoefenen op de UNHRC — zowel in Genève als in Cambodja — om ervoor te zorgen dat de Montagnard-vluchtelingen die zich schuilhouden in de jungle bij de grens niet door de Cambodjaanse politie worden gearresteerd en „verkocht” aan de Vietnamese politie die in dit gebied patrouilleert, en daarbij dikwijls de grens met Cambodja overschrijdt; |
| --- | --- |

—

welke druk zij zal uitoefenen op de UNHRC — zowel in Genève als in Cambodja — om ervoor te zorgen dat de Montagnard-vluchtelingen die zich schuilhouden in de jungle bij de grens niet door de Cambodjaanse politie worden gearresteerd en „verkocht” aan de Vietnamese politie die in dit gebied patrouilleert, en daarbij dikwijls de grens met Cambodja overschrijdt;

| — | of zij niet van mening is dat de Cambodjaanse regering en die van Vietnam deze handelwijze onmiddellijk moeten staken, op straffe van opschorting van de samenwerkingsakkoorden waarmee de Commissie in feite dit beleid blijft financieren, dat de mensenrechten onderdrukt, in plaats van de eerbiediging ervan te garanderen? |
| --- | --- |

—

of zij niet van mening is dat de Cambodjaanse regering en die van Vietnam deze handelwijze onmiddellijk moeten staken, op straffe van opschorting van de samenwerkingsakkoorden waarmee de Commissie in feite dit beleid blijft financieren, dat de mensenrechten onderdrukt, in plaats van de eerbiediging ervan te garanderen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 februari 2004)

De Commissie is zich bewust van de moeilijke situatie van de Montagnard-vluchtelingen die de Cambodjaans-Vietnamese grens oversteken. Velen van hen blijken geen aanvraag te hebben ingediend om de vluchtelingenstatus te krijgen overeenkomstig het Verdrag van Genève, en wegens de mislukking van de tripartiete overeenkomst tussen Cambodja, Vietnam en de Hoge VN-Commissaris voor de vluchtelingen (UNHCR) in 2001 is het niet mogelijk toezicht te houden op de situatie aan beide zijden van de grens en op het lot van hen die naar Vietnam terugkeren. De Commissie is ook op de hoogte van de deportaties waarnaar in de vraag wordt verwezen en probeert een onafhankelijke bevestiging van deze berichten te krijgen.

De Europese Unie steunt de inspanningen van de UNHCR om uit dit moeras te geraken en moedigt zowel Cambodja als Vietnam aan om terug te keren naar de tripartiete overeenkomst of naar een soortgelijke regeling. De UNHCR is besprekingen begonnen met de regering van het Koninkrijk Cambodja over het opzetten van een nieuw systeem voor de aanpak van asielzoekers in Cambodja. Dit systeem moet voldoen aan de verplichtingen die voor Cambodja voortvloeien uit het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 1951, in overeenstemming zijn met het nationale recht, en de territoriale integriteit van het Koninkrijk respecteren. De Commissie steunt deze benadering en hoopt dat de besprekingen met succes zullen worden afgerond. De beweringen betreffende de steun van de UNHCR die „op onacceptabele wijze” aan de Cambodjaanse regering zou zijn verleend, waarbij wordt verwezen naar: de gedwongen terugkeer van de vluchtelingen naar Vietnam, zijn ons inziens niet gegrond en worden niet door betrouwbare bronnen bevestigd.

Doordat in de samenwerkingsovereenkomsten van de Gemeenschap met Vietnam en Cambodja wordt verwezen naar: de naleving van de mensenrechten en de democratische beginselen, kan de Commissie de kwestie van de mensenrechten aankaarten in haar bilaterale contacten met de regeringen van beide landen.

Inzake Vietnam heeft de Unie in haar mensenrechtendialoog en tijdens het bezoek van de hoofden van de missie van de trojka aan de Centrale Hooglanden in december 2003 opnieuw haar bezorgdheid geuit over de situatie in die regio en heeft zij aangedrongen op meer transparantie, met name door het verschaffen van vrije toegang aan de UNHCR en andere instanties van de Verenigde Naties.

Tot slot zou de Commissie nooit een beleid financieren „dat de mensenrechten onderdrukt”. De naleving en de verdediging van de mensenrechten blijven centraal staan in onze dialoog en in onze samenwerking met derde landen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/675 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/675

---

(2004/C 78 E/0718)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3918/03

van Georges Berthu (NI) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Verlaagde BTW-tarieven

Op 3 december 2003 verklaarde commissaris Bolkestein in het Europees Parlement dat de Commissie niet voornemens is een nieuw voorstel in te dienen over de uitbreiding van de verlaagde BTW-tarieven (met name op renovatie van woningen en op restaurants) omdat de Raad bezwaren had geuit op het voorstel van 7 juli.

Het voorstel van 7 juli ging echter veel verder en beoogde met name de afschaffing van de derogaties, hetgeen een zeer omstreden onderwerp is.

Is de Commissie niet van mening dat het beter is conflicten te vermijden en zich te scharen achter het advies van het Europees Parlement (Verslag-Randzio-Plath aangenomen op 4 december 2003, P5_TA-PROV(2003)0547), waarin wijselijk wordt voorgesteld het experiment met de verlaagde BTW-tarieven op arbeidsintensieve diensten te verlengen en de mogelijkheden voor de lidstaten om verlaagde BTW-tarieven toe te passen, uit te breiden, met name voor restaurants?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 januari 2004)

Op 16 december 2003 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn van de Raad aangenomen tot wijziging van de Richtlijn 77/388/EEG (1) ter verlenging van de termijn tijdens welke de lidstaten kunnen worden gemachtigd een verlaagd BTW-tarief toe te passen op bepaalde arbeidsintensieve diensten en een voorstel voor een besluit om de toepassingsduur te verlengen van Besluit 2000/185/EG (2) waarbij de lidstaten worden gemachtigd een verlaagd BTW-tarief toe te passen op bepaalde arbeidsintensieve diensten in overeenstemming met de procedure die is vastgelegd in artikel 28, lid 6, van Richtlijn 77/388/EEG (3).

Door de verlenging zullen de negen lidstaten die thans een verlaagd BTW-tarief op arbeidsintensieve diensten toepassen, dit nog twee jaar kunnen doen, tot 31 december 2005, onder dezelfde voorwaarden en zonder wijziging of verruiming van het toepassingsgebied van het experiment.

Op deze manier zou de Raad genoeg tijd hebben om op basis van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie (4) eenstemmig tot overeenstemming te komen over het toekomstige toepassingsgebied van de verlaagde BTW-tarieven.

De Commissie had in haar voorstel van 23 juli 2003 als doel de werking van de binnenmarkt te verbeteren door met name te streven naar vereenvoudiging en rationalisering van de BTW-tarieven. Zij heeft met name voorgesteld de diensten in samenhang met restauratie, reparatie, onderhoud en het schoonmaken van woningen alsook de thuiszorg definitief in bijlage H op te nemen.

Dit voorstel blijft op de agenda van de Raad en het is aan hem om in het licht van de stellingname van het Parlement, een definitief besluit over de verlaagde BTW-tarieven te nemen.

---

(1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, PB L 145 van 13.6.1977.

(2)  Besluit 2000/185/EG van de Raad van 28 februari 2000 houdende machtiging van de lidstaten om een verlaagd BTW-tarief toe te passen op bepaalde arbeidsintensieve diensten (procedure in overeenstemming met artikel 28, lid 6, van Richtlijn 77/388/EEG, PB L 59 van 4.3.2000.

(3)  COM(2003)825 def.

(4)  COM(2003)397 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/676 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/676

---

(2004/C 78 E/0719)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3922/03

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 december 2003)

Betreft:   Door de Commissie meegefinancierde projecten in het kader van het nationale waterbeheerprogramma

Het Spaanse Ministerie van Milieu publiceert regelmatig cijfers over het aantal projecten van het nationale waterbeheerprogramma (NWP) en bijlage II van de betreffende wet (889 werken en projecten) die reeds door de Europese Unie worden gefinancierd. Het DG Regionaal beleid heeft echter op alle vragen en verzoeken om informatie terzake geantwoord dat het niet over referenties met betrekking tot de werken in het kader van het NWP beschikt, aangezien de verzoeken om financiering worden ingediend zonder expliciete verwijzingen naar het NWP en met vermelding van verwijzingen die niet overeenkomen met de afkortingen van de wet inzake het NWP. Dit is een zorgwekkende situatie, vooral gezien de gecombineerde en synergetische milieueffecten van de verschillende werken.

Kan de Commissie een verslag over de medefinanciering opstellen en daarbij verwijzen naar elk project van het NWP?

Moet het DG Regionaal beleid de Spaanse regering niet verzoeken vanaf nu elk in de wet inzake het NWP opgenomen project met een expliciete verwijzing naar dit project te identificeren om de follow-up van deze projecten te vergemakkelijken?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(4 februari 2004)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op vraag E-2288/01.

Hierbij moet worden opgemerkt dat in bijlage II bij Spaanse wet 10/2001 inzake het nationale waterbeheerprogramma (NWP), waarnaar het geachte parlementslid verwijst, een lijst van investeringen is opgenomen die honderden projecten bevat. De Spaanse autoriteiten hebben een aantal van deze projecten ingediend voor financiering in het kader van de financieringsinstrumenten en de programmeringsdocumenten die in het bovengenoemde antwoord zijn opgesomd, maar, aangezien dit niet vereist is, hebben ze daarbij niet vermeld of die projecten tot het NWP behoren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/676 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/676

---

(2004/C 78 E/0720)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3943/03

van Daniel Cohn-Bendit (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Tijdelijke wet inzake nationaliteit en toegang tot Israël

Dat de sociale, politieke en economische status van de Arabische minderheid in Israël dringend verandering behoeft, is algemeen bekend. Op dit moment, nu de patstelling bij de uitvoering van het routeschema onoverkomelijk lijkt, moet men zich binnen de Israëlische samenleving nog sterker inspannen voor een werkelijke verzoening tussen alle groepen die tot die samenleving behoren, bij wijze van eerste stap naar hervatting van het vredesproces.

Helaas heeft de Knesset op 31 juli 2003 de tijdelijke wet inzake nationaliteit en toegang tot Israël aangenomen, op grond waarvan Palestijnen van de Westoever/Gazastrook, die met Israëlische staatsburgers zijn gehuwd, niet in aanmerking kunnen komen voor ingezetenschap of permanent of tijdelijk verblijf in Israël. Deze wet verbiedt ingezetenen van de Bezette Gebieden die met een Israëlisch staatsburger of een Palestijnse ingezetene in Israël zijn gehuwd, om legaal met hun partner in Israël te verblijven. Voorts beoogt deze wetgeving gezinshereniging te beletten en geldt zij ook nog met terugwerkende kracht, waardoor tienduizenden paren worden getroffen. Door uitvoering van deze wet zullen bijna 22 000 gezinnen worden gescheiden.

Deze wet vormt een rechtstreekse discriminatie tegen Arabische burgers van Israël, omdat de Israëlis die met ingezetenen van de Bezette Gebieden zijn gehuwd, in meerderheid tot de Palestijnse minderheid in Israël behoren. Daarom is de wet in strijd met vele internationale mensenrechtenverdragen waarbij Israël partij is, met name artikel 5 van het Internationaal verdrag van 7 maart 1966 inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie dat Israël in 1979 heeft geratificeerd.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze wet in strijd is met artikel 2 van het Associatieverdrag tussen EU en Israël? Welke stappen wil de Commissie ondernemen om de bevoegde Israëlische autoriteiten ertoe te bewegen deze wet af te schaffen of niet tot uitvoer te brengen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 januari 2004)

Het is de Commissie bekend dat de Knesset in juli 2003 de tijdelijke wet inzake nationaliteit en toegang tot Israël heeft goedgekeurd. De Commissie is van mening dat deze wet aanleiding tot bezorgdheid geeft in verband met een potentiële discriminatie op het uiterst gevoelige gebied van het familierecht. De Commissie heeft haar bezorgdheid in Israël al tot uitdrukking gebracht en volgt de ontwikkelingen bij de praktische toepassing van deze wet op de voet. Verder volgt zij aandachtig de opmerkingen die terzake geformuleerd zijn door de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties en de Commissie inzake eliminatie van alle vormen van rassendiscriminatie. Overeenkomstig de Associatieovereenkomst EU-Israël is de eerbiediging van de mensenrechten door Israël een wezenlijk element van de betrekkingen van Israël met de Europese Unie. Mensrechtenvraagstukken worden besproken in het kader van de door de Associatieovereenkomst ingestelde politieke dialoog tussen de Unie en Israël.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/677 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/677

---

(2004/C 78 E/0721)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3951/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Genetisch gemanipuleerde gloeivisjes

Het amerikaans bedrijf Yorktown Technologies start maandag 5 januari de verkoop van het eerste gemanipuleerde huisdier. Onder de naam GlowFish is een zebravisje genetisch gemanipuleerd. Een groen fluorescerend gen uit een kwal en een rood fluorescerend gen uit een zee-anemoon zorgt ervoor dat het zebravisje groen of rood opgloeit onder ultraviolet licht in een donkere omgeving. De GlowFish werd oorspronkelijk in Singapore ontwikkeld om te dienen als indicator voor toxische stoffen in water: bij contact met giftige stoffen gloeit het visje rood op. Nu dreigt het transgene zebravisje een gewild huisdiertje te worden, voor de prijs van 5 dollar.

Is de Europese Commissie ook van mening dat het genetisch manipuleren van deze visjes in strijd is met het Protocol betreffende de bescherming en het welzijn van dieren, zoals opgenomen in het Verdrag van Amsterdam (1997)?

Welke stappen is de Europese Commissie van plan te ondernemen tegen de import naar en de verkoop binnen de Europese Unie, conform het vigerende moratorium met betrekking tot GMO-producten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(10 februari 2004)

Wat het aspect dierenwelzijn van deze vraag betreft, beschikt de Commissie niet over informatie waaruit blijkt dat de genetische modificatie ten koste gaat van het algemene welzijn van deze dieren wanneer ze als huisdier in een aquarium worden gehouden.

Er bestaan geen communautaire regels inzake dierenwelzijn die van toepassing zijn op vissen die als huisdier worden gehouden. Dit valt dan ook volledig onder de bevoegdheid van de lidstaten.

Wat de invoer en de commerciële exploitatie van deze genetische gemodificeerde vissen op het grondgebied van de Gemeenschap betreft, herinnert de Commissie eraan dat, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (1), geen enkel genetisch gemodificeerd organisme (GGO) in de Gemeenschap in de handel mag worden gebracht als hiervoor niet vooraf toestemming is verkregen overeenkomstig deel C van de richtlijn. Deze toestemming wordt verleend nadat geval per geval is nagegaan welke risico's dit GGO inhoudt voor de volksgezondheid en het milieu. Tot op heden is geen vergunning aangevraagd om het organisme in kwestie bij wijze van experiment of om commerciële redenen in het milieu te introduceren.

---

(1)  PB L 106 van 17.4.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/678 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/678

---

(2004/C 78 E/0722)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3953/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Specificaties voor het ontwerp van rolstoelen

Kan de Commissie mededelen of er een Europese norm bestaat voor de specificaties voor het ontwerp van rolstoelen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 januari 2004)

Rolstoelen zijn medische hulpmiddelen en vallen als zodanig binnen de werkingssfeer van Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (1).

De volgende Europese normen zijn van toepassing op rolstoelen.

Als die zijn aangehouden, is aannemelijk gemaakt dat aan de betreffende essentiële eisen is voldaan.

| — | EN 12183: 1999 (herzien), over handbewogen rolstoelen — eisen en beproevingsmethoden; |
| --- | --- |

—

EN 12183: 1999 (herzien), over handbewogen rolstoelen — eisen en beproevingsmethoden;

| — | EN 12184: 1999 (herzien), over elektrisch aangedreven rolstoelen, scootmobielen en bijbehorende laadapparaten — eisen en beproevingsmethoden; |
| --- | --- |

—

EN 12184: 1999 (herzien), over elektrisch aangedreven rolstoelen, scootmobielen en bijbehorende laadapparaten — eisen en beproevingsmethoden;

| — | EN 12182, over technische hulpmiddelen voor gehandicapten — algemene eisen en beproevingsmethoden. |
| --- | --- |

—

EN 12182, over technische hulpmiddelen voor gehandicapten — algemene eisen en beproevingsmethoden.

Op grond van de vereisten in de richtlijn dient technische documentatie met specificaties over het ontwerp beschikbaar te zijn.

---

(1)  PB L 323 van 26.11.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/678 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/678

---

(2004/C 78 E/0723)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3960/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Angola — reïntegratie van ex-militairen en ontwapening van burgers

Volgens een communiqué van het Vast Comité van UNITA, in reguliere vergadering bijeen van 31 oktober t/m 2 november 2003 om de interne situatie in de partij en de politieke, sociale en economische situatie van Angola onder de loep te nemen, is het aantal gevallen van intimidatie en geweld jegens ex-militairen van de FALA en burgers met UNITA-sympathieën de laatste tijd toegenomen. De verwoesting van dorpen en de gedwongen verplaatsing van gemeenschappen van de oevers van de Quembo-rivier (provincie Kuando Kubango) naar bepaalde zones van Lupiri (nog steeds niet ontmijnd) zijn daar slechts een paar voorbeelden van.

Het Vast Comité betreurt en veroordeelt het geweld en de intimidatie en doet een beroep op de regering om ervoor te zorgen dat ze ophouden. Het betreurt eveneens dat het bilateraal mechanisme voor de behandeling van dit soort incidenten, waartoe in het Memorandum van Luena was besloten nooit heeft gefunctioneerd.

In het communiqué wordt ook een oproep gedaan tot de President van de Republiek om de vrede tussen de Angolezen te herstellen, onder meer via de ontwapening van de burgerbevolking en de ontbinding van de organisatie van civiele bescherming ODC, waarvan het bestaan indruist tegen de grondwet van het land.

Kan de Commissie mij op de volgende vragen antwoorden:

| — | Over welke informatie beschikt de Commissie omtrent deze feiten? Meent zij dat de gebeurtenissen gevolgen kunnen hebben voor het aan de gang zijnde institutioneel consolidatieproces en de pacificatie van het land? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt de Commissie omtrent deze feiten? Meent zij dat de gebeurtenissen gevolgen kunnen hebben voor het aan de gang zijnde institutioneel consolidatieproces en de pacificatie van het land?

| — | Hoe beoordeelt de Commissie de stand van uitvoering van de concrete punten van het Memorandum waarin deze materie wordt geregeld, met name het functioneren van de instrumenten die daarvoor in het leven waren geroepen of andere die ervoor in de plaats zijn gekomen, alsook de bereikte resultaten? |
| --- | --- |

—

Hoe beoordeelt de Commissie de stand van uitvoering van de concrete punten van het Memorandum waarin deze materie wordt geregeld, met name het functioneren van de instrumenten die daarvoor in het leven waren geroepen of andere die ervoor in de plaats zijn gekomen, alsook de bereikte resultaten?

| — | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om aan de hierboven beschreven situatie het hoofd te bieden, als zou blijken dat zij zich inderdaad voordoet? Op welke manier kan de EU de Angolese autoriteiten ertoe overhalen om hun „strijd” toe te spitsen op dit soort gebeurtenissen en alles in het werk te stellen om het hierboven genoemde mechanisme effectief te laten functioneren? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om aan de hierboven beschreven situatie het hoofd te bieden, als zou blijken dat zij zich inderdaad voordoet? Op welke manier kan de EU de Angolese autoriteiten ertoe overhalen om hun „strijd” toe te spitsen op dit soort gebeurtenissen en alles in het werk te stellen om het hierboven genoemde mechanisme effectief te laten functioneren?

| — | Hoe beoordeelt zij de huidige stand van de ontwapening van de burgerbevolking en de invloed van de ODC? Zijn zij mogelijke factoren van destabilisatie? |
| --- | --- |

—

Hoe beoordeelt zij de huidige stand van de ontwapening van de burgerbevolking en de invloed van de ODC? Zijn zij mogelijke factoren van destabilisatie?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(30 januari 2004)

De Commissie is op de hoogte van het communiqué van het Vast Comité van UNITA en van een artikel van Terra Angolana van UNITA over de kwestie. Het is moeilijk verdere informatie te vinden die deze beweringen staaft, maar het kan niet worden uitgesloten dat dergelijke feiten hebben plaatsgevonden en dat de regering haar uiterste best zou moeten doen om dit te voorkomen. Volgens de weinige informatie die beschikbaar is, zou het gaan om geïsoleerde incidenten die geen wezenlijke bedreiging vormen voor de consolidering van het vredesproces.

Meer algemeen gaat het om de naleving van de mensenrechten, wat één van de agendapunten zal zijn van de gestructureerde politieke dialoog tussen de EU en Angola, die op 3 december 2003 formeel werd geopend. Voorts heeft de Commissie Angola uitgeroepen tot een prioritair land in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten. Ten slotte hebben de Verenigde Naties (VN) een specifiek mandaat om mensenrechtenkwesties te behandelen, en hebben zij een kantoor in Luanda.

In verband met de werking en de mechanismen van het memorandum van overeenstemming is de Commissie van mening dat de trojka en de VN als officiële getuigen bij het document een prominente rol spelen en de partijen zouden moeten zijn tot wie men zich moet richten in geval van conflict of schending van de overeenkomst of ingeval de ondertekenende partijen beweerdelijk de overeenkomst niet hebben nageleefd.

In verband met de situatie van de gedemobiliseerde soldaten en hun families is de Wereldbank, die samenwerkt met de regering die zij bijstand verleent via het Angolese demobilisatie- en reïntegratieprogramma (ADRP) (waaraan de Commissie deelneemt met een deel van haar bijdrage van 20 miljoen euro voor het trustfonds van meerdere donoren voor het gebied van de Grote Meren), van mening dat het demobilisatieproces voldoening schenkt. Met het ADRP is een aanvang gemaakt en verwacht wordt dat binnenkort specifieke maatregelen voor de reïntegratie van de gedemobiliseerden worden getroffen (inmiddels zouden bijna alle gedemobiliseerde soldaten moeten zijn teruggekeerd of opnieuw gevestigd, en zij worden nu gereïntegreerd). Het vestigingsproces is niet zonder tekortkomingen en in veel vestigings-gebieden is niet gezorgd voor minimumvoorzieningen, waarbij dan nog het probleem van de landmijnen komt. De ontmijningsprogramma's van de Commissie (de lopende en de geplande) en de activiteiten van het Europees Bureau voor humanitaire hulp (ECHO) proberen deze kwesties rechtstreeks aan te pakken.

Terwijl het vredesproces vooruitgang blijft boeken, kunnen de moeilijke levensomstandigheden van de mensen ertoe leiden dat de misdaadcijfers in de toekomst blijven stijgen. In deze context vormen de grote hoeveelheden kleine en lichte wapens een probleem dat de stabilisering weliswaar niet in gevaar brengt maar toch ernstig is en aangepakt moet worden. De regering lijkt de ontwapening van de burgers steeds meer als een prioriteit te beschouwen en heeft in dit verband een aantal (geïsoleerde) maatregelen getroffen. Het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties is bereid de regering bij te staan met een specifiek programma.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/680 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/680

---

(2004/C 78 E/0724)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3998/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Reclamecampagne in Griekenland met geld van het communautair bestek

In Griekenland wordt helaas nog altijd regeringspropaganda bedreven met middelen van het communautair bestek; dit gebeurt in de vorm van reclamespotjes op de televisie en advertenties in de geschreven pers. De spotjes en de advertenties hebben zogenaamd tot doel de aandacht te vestigen op met name de operationele programma's van het communautair bestek, maar maken in de praktijk onderdeel uit van de reclamecampagne van de regeringspartij.

Een goed voorbeeld zijn de reclameboodschappen van het Ministerie van Volksgezondheid. Met gebruikmaking van de slogan „Een nieuw tijdperk voor de gezondheidszorg” vestigt het ministerie de aandacht op de bouw van nieuwe ziekenhuizen en de verbetering van bepaalde diensten op het vlak van de gezondheidszorg. Eén en ander wordt evenwel gepresenteerd als een succes van de regering, en de bijdrage van de EU blijft in feite onvermeld. In het televisiespotje verschijnt aan het eind en gedurende slechts enkele fracties van een seconden een heel klein vlaggetje van de Europese Unie in beeld, naast de Griekse vlag, zonder enige andere vermelding of toelichting. Ook wordt helemaal niet gesproken over het operationeel programma „Gezondheid en voorzorg”, waarvan de middelen voor de genoemde werken zijn gebruikt, of over het communautair bestek. Deze reclamecampagne vindt plaats met middelen van het voorlichtingsbudget van het communautair bestek.

| 1. | Op welke wijze is de Commissie van plan bij de Griekse autoriteiten te interveniëren, teneinde te bewerkstelligen dat voor deze en vergelijkbare reclamecampagnes (betreffende de openbare werken, de werkgelegenheid, enz.) voor een andere opzet wordt gekozen, aangezien de huidige opzet haaks staat op de geest van de structuurfondsverordeningen en op geen enkele wijze bijdraagt tot het onder de aandacht brengen van het communautair bestek? |
| --- | --- |

1.

Op welke wijze is de Commissie van plan bij de Griekse autoriteiten te interveniëren, teneinde te bewerkstelligen dat voor deze en vergelijkbare reclamecampagnes (betreffende de openbare werken, de werkgelegenheid, enz.) voor een andere opzet wordt gekozen, aangezien de huidige opzet haaks staat op de geest van de structuurfondsverordeningen en op geen enkele wijze bijdraagt tot het onder de aandacht brengen van het communautair bestek?

| 2. | Gezien het feit dat in Griekenland de verkiezingsperiode de facto reeds is begonnen, wanneer gaat de Commissie bij de Griekse autoriteiten interveniëren — zoals in het verleden ook al eens is gebeurd — om een eind te maken aan dit soort reclamecampagnes, die in het kader van de verkiezingen als propaganda voor de regeringspartij kunnen fungeren? |
| --- | --- |

2.

Gezien het feit dat in Griekenland de verkiezingsperiode de facto reeds is begonnen, wanneer gaat de Commissie bij de Griekse autoriteiten interveniëren — zoals in het verleden ook al eens is gebeurd — om een eind te maken aan dit soort reclamecampagnes, die in het kader van de verkiezingen als propaganda voor de regeringspartij kunnen fungeren?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 januari 2004)

De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwesties hebben de aandacht van de Commissie:

| a) | Wat de publiciteit inzake de bouw van nieuwe ziekenhuizen betreft: dit werd besproken in de marge van de vergadering van het Comité van toezicht op het derde Communautaire Bestek (CB) voor Griekenland van 17 december 2003. Er werd overeengekomen dat, ofschoon de publiciteitscampagne in kwestie uitsluitend uit nationale middelen wordt gefinancierd, de Griekse autoriteiten de tv-spot zullen aanpassen om de EU-bijdrage aan de bouw van nieuwe ziekenhuizen te vermelden. |
| --- | --- |

a)

Wat de publiciteit inzake de bouw van nieuwe ziekenhuizen betreft: dit werd besproken in de marge van de vergadering van het Comité van toezicht op het derde Communautaire Bestek (CB) voor Griekenland van 17 december 2003. Er werd overeengekomen dat, ofschoon de publiciteitscampagne in kwestie uitsluitend uit nationale middelen wordt gefinancierd, de Griekse autoriteiten de tv-spot zullen aanpassen om de EU-bijdrage aan de bouw van nieuwe ziekenhuizen te vermelden.

| b) | Wat de periode in de aanloop naar de nationale verkiezingen betreft, werd de Commissie meegedeeld dat de nationale autoriteiten op 8 januari 2004 instructies hebben uitgevaardigd ten aanzien van voorlichting en publiciteit. Deze instructies zijn gericht tot alle ministeries en andere organen die betrokken zijn bij het beheer van de structuurfondsen, en zijn in overeenstemming met het akkoord in hoofdstuk 4.8, 3e paragraaf, van het Communautaire Bestek. |
| --- | --- |

b)

Wat de periode in de aanloop naar de nationale verkiezingen betreft, werd de Commissie meegedeeld dat de nationale autoriteiten op 8 januari 2004 instructies hebben uitgevaardigd ten aanzien van voorlichting en publiciteit. Deze instructies zijn gericht tot alle ministeries en andere organen die betrokken zijn bij het beheer van de structuurfondsen, en zijn in overeenstemming met het akkoord in hoofdstuk 4.8, 3e paragraaf, van het Communautaire Bestek.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/681 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/681

---

(2004/C 78 E/0725)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4001/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Overschrijving van studenten

Duizenden onderdanen van de Unie studeren aan universiteiten in andere lidstaten dan hun lidstaat van herkomst. Het gaat om hogere onderwijsinstellingen, binnen of buiten de Europese Unie, die erkend zijn door de autoriteiten van de landen waarin ze zijn gevestigd.

Zou het onverenigbaar met de communautaire wetgeving zijn indien in een bepaalde lidstaat een wettelijke regeling zou worden uitgewerkt op grond waarvan studenten die aan dergelijke universiteiten studeren zich kunnen laten overschrijven (uiteraard onder bepaalde voorwaarden, zoals bijvoorbeeld het beschikken over uitstekende resultaten voor de vakken van de eerste twee jaren van de desbetreffende studie) naar een universiteit in hun lidstaat van herkomst?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(2 februari 2004)

De vraag die door het geachte parlementslid wordt gesteld, heeft betrekking op de organisatie van het onderwijssysteem van de lidstaten. Volgens artikel 149 van het EG-Verdrag respecteert de Gemeenschap volledig de verantwoordelijkheid van de lidstaten als het gaat om de inhoud van het onderwijs en de organisatie van het onderwijssysteem. Het betreft dan ook een vraag die buiten de bevoegdheid van de Gemeenschap valt.

Het Bologna-proces, dat bedoeld was om een Europese ruimte voor hoger onderwijs in het leven te roepen, introduceert een aantal hervormingen (2 cycli, openheid, hogere kwaliteit) met het doel het hoger onderwijs toegankelijker en aantrekkelijker te maken.

De hervormingen van Bologna maken het de bevoegde autoriteiten (ministeries, universiteiten, enz.) mogelijk de transparantie en erkenning van de diploma's te bevorderen. De beslissingsbevoegdheid blijft bij de autoriteiten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/681 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/681

---

(2004/C 78 E/0726)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4031/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Taalprogramma voor minderheidstalen

In juli 2003 publiceerde de Commissie een oproep tot het indienen van voorstellen (GD EAC/45/03) ter voorbereiding van de uitvoering van het actieplan voor het leren van talen en taalverscheidenheid (1).

Tot de in deze oproep expliciet genoemde doelstellingen behoort o.a. informatieverspreiding en bewustmaking over het potentieel van de bestaande programma's en activiteiten voor de bevordering van regionale talen en minderheidstalen. Nadat de termijn voor de indiening van voorstellen voor projecten eind september (!) was verstreken, werden 7 van de 33 ingediende voorstellen aangenomen.

Hoeveel van deze 33 ingediende voorstellen waren expliciet gericht op bevordering van regionale talen en minderheidstalen, die volgens het globale uitgangspunt van het actieprogramma net zo tot taalverscheidenheid bijdragen als de officiële talen van de Europese Unie?

Hoeveel van de 7 geselecteerde voorstellen zijn expliciet gericht op bevordering van regionale talen en minderheidstalen, die volgens het globale uitgangspunt van het actieprogramma net zo tot taalverscheidenheid bijdragen als de officiële talen van de Europese Unie?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(5 februari 2004)

Oproep tot het indienen van voorstellen EAC/45/03 was gericht op de financiering van:

| — | projecten voor informatieverspreiding en bewustmaking over het potentieel van de bestaande programma's, en |
| --- | --- |

—

projecten voor informatieverspreiding en bewustmaking over het potentieel van de bestaande programma's, en

| — | activiteiten voor de bevordering van regionale talen en minderheidstalen, evenals voor het opzetten van netwerken ter voorbereiding van de uitvoering van het toekomstige actieplan ter bevordering van het leren van talen en taalverscheidenheid. |
| --- | --- |

—

activiteiten voor de bevordering van regionale talen en minderheidstalen, evenals voor het opzetten van netwerken ter voorbereiding van de uitvoering van het toekomstige actieplan ter bevordering van het leren van talen en taalverscheidenheid.

De Commissie heeft in totaal 33 projectvoorstellen ontvangen. Het merendeel van de projecten was niet gericht op specifieke talen. Toch hielden 10 voorstellen wel expliciet verband met de bevordering van regionale en minderheidstalen.

Van de zeven geselecteerde projectvoorstellen waren er drie expliciet gericht op de bevordering van regionale talen en minderheidstalen:

| a) | „Cramlap — Celtic, Regional and Minority Languages Abroad Project” (Universiteit van Belfast). |
| --- | --- |

a)

„Cramlap — Celtic, Regional and Minority Languages Abroad Project” (Universiteit van Belfast).

| b) | „Network of European Language Planning Boards — Developing a structure for co-operation” (Welsh Language Board, Cardiff). |
| --- | --- |

b)

„Network of European Language Planning Boards — Developing a structure for co-operation” (Welsh Language Board, Cardiff).

| c) | „ADUM — Working together to promote regional and minority languages in Europe” (Open universiteit van Catalonië). |
| --- | --- |

c)

„ADUM — Working together to promote regional and minority languages in Europe” (Open universiteit van Catalonië).

De resterende vier projecten hebben niet tot doel specifieke talen te bevorderen.

Informatie over de zeven geselecteerde projecten is te vinden op de volgende website: (http://europa.eu.int/comm/education/programmes/calls/languages/selection.pdf).

---

(1)  PB C 180 van 31.7.2003, blz. 34.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/682 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/682

---

(2004/C 78 E/0727)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4059/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(8 januari 2004)

Betreft:   Kroostrijke gezinnen

Er is een groot aantal goederen en diensten dat vooral voor kroostrijke gezinnen bijzonder noodzakelijk is. Gezien de prijzen, tarieven en heffingen die op deze goederen en diensten van toepassing zijn, valt het verbruik ervan voor deze gezinnen vaak nadelig uit.

Het gaat hier vooral om tolheffingen die vooral bij dit soort gezinnen hard aankomen omdat zij van grotere auto's gebruik moeten maken.

Maar dit geldt tevens voor het waterverbruik omdat binnen het hier meestal toegepaste beleid van trapsgewijze tarieven geen rekening wordt gehouden met het aantal leden van een huishouden, hetgeen ongunstig is voor zijn waterverbruik dat in deze gevallen niet eens excessief hoog is of luxueus kan worden genoemd.

Natuurlijk moet overdreven hoog verbruik of nalatigheid afgestraft worden, maar het watergebruik van een huishouden met veel personen komt niet overeen met de situatie die men wil bestrijden door de invoering van een getrapt tarievenbeleid en het zou dan ook billijk zijn deze gezinnen hier niet voor te laten boeten. Het systeem van getrapte tarieven moet derhalve bijgesteld worden. Deze ernstige maatschappelijke onrechtvaardigheid kan alleen worden rechtgezet via een hoofdelijke berekening van het huishoudelijk verbruik of een systeem met een gelijkwaardig correctief effect.

Bovendien zijn er nog andere gevallen waarin er apert voorbij wordt gegaan aan het aantal leden van een huishouden.

Aangezien 2004 is uitgeroepen tot Internationaal Jaar van het gezin en de 10de verjaardag wordt gevierd van de door de algemene vergadering van de Verenigde Naties uitgeroepen Internationale Dag van het gezin (15 mei) zou het uitermate gepast zijn dat de Europese Unie een signaal afgeeft naar de lidstaten met betrekking tot het uit te stippelen beleid en de te treffen maatregelen.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| — | hoe zij er voor denkt te zorgen dat gezinnen die, omdat ze kroostrijk zijn, meer lasten en uitgaven hebben en voor dezelfde diensten vaak hogere prijzen, heffingen of tarieven betalen, billijker worden behandeld; heeft zij reeds een overzicht gemaakt van typische situaties waarin kroostrijke gezinnen negatief gediscrimineerd worden of positief gediscrimineerd worden of zouden moeten worden; |
| --- | --- |

—

hoe zij er voor denkt te zorgen dat gezinnen die, omdat ze kroostrijk zijn, meer lasten en uitgaven hebben en voor dezelfde diensten vaak hogere prijzen, heffingen of tarieven betalen, billijker worden behandeld; heeft zij reeds een overzicht gemaakt van typische situaties waarin kroostrijke gezinnen negatief gediscrimineerd worden of positief gediscrimineerd worden of zouden moeten worden;

| — | of zij niet van mening is dat de lidstaten met het oog op het lage geboortecijfer van de Unie en de problemen die zouden kunnen rijzen als er niets wordt gedaan om deze tendens te keren, geen nadelige maatregelen mogen treffen voor gezinnen met drie of meer kinderen en deze gezinnen zelfs positief moeten discrimineren, met name als het gaat om belasting en accijnzen of de prijs van openbare diensten? |
| --- | --- |

—

of zij niet van mening is dat de lidstaten met het oog op het lage geboortecijfer van de Unie en de problemen die zouden kunnen rijzen als er niets wordt gedaan om deze tendens te keren, geen nadelige maatregelen mogen treffen voor gezinnen met drie of meer kinderen en deze gezinnen zelfs positief moeten discrimineren, met name als het gaat om belasting en accijnzen of de prijs van openbare diensten?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(30 januari 2004)

De Commissie deelt de zorgen van het geachte parlementslid in verband met de door hem aan de orde gestelde kwesties. Bovendien stelt de Commissie nog steeds alles in het werk om het publiek bewust te maken van deze huidige demografische uitdaging, die deels het gevolg is van de chronisch lage vruchtbaarheidscijfers binnen de Europese Unie. Het ontbreekt de Europese Unie echter aan een specifieke rechtsgrond om maatregelen op het gebied van gezinsbeleid te kunnen ontwikkelen en ten uitvoer te leggen. Dit valt duidelijk onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten.

Desalniettemin hecht de Commissie veel belang aan gezinskwesties, aangezien deze van invloed zijn op de demografische ontwikkelingen en in wisselwerking staan met een aantal Europese beleidsterreinen. Daarom richt de Commissie haar aandacht op een studie naar trends ten aanzien van gezin en huishouden en de gevolgen van deze trends voor het beleid. Het jaarlijks verslag van de Commissie over de sociale situatie in de Europese Unie („The social situation in the European Union”), biedt een analyse van maatschappelijke en demografische trends, waaronder aan het gezin gerelateerde aspecten.

Met het oog op de beleidsvorming speelt het Europese sociale integratieproces op basis van de open coördinatiemethode een zeer belangrijke rol in verband met de kwesties die het geachte parlementslid aan de orde stelt. De doelstellingen voor de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting, die van belang zijn in het kader van de gezinsproblematiek, omvatten: de tenuitvoerlegging van beleid gericht op het bieden van toegang tot behoorlijke en hygiënische huisvesting alsmede de basisdiensten die noodzakelijk zijn om normaal te kunnen leven met inachtneming van de lokale omstandigheden (elektriciteit, water, verwarming enz); de ontwikkeling van beleid om het combineren van werk en gezinsleven te bevorderen, waaronder betaalbare zorg voor kinderen en afhankelijken; de tenuitvoerlegging van maatregelen tot behoud van de saamhorigheid binnen het gezin in al haar vormen; het elimineren van sociale uitsluiting onder kinderen en het bieden van zoveel mogelijk kansen op sociale integratie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/683 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/683

---

(2004/C 78 E/0728)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4072/03

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie

(8 januari 2004)

Betreft:   Toepassing associatieovereenkomst EG-Israël

Is de Commissie van mening dat het door Israël in november 2003 aangekondigde voorstel om de stad van oorsprong van goederen te vermelden op bewijzen van oorsprong (of op producten) de nationale douane-autoriteiten in staat zou stellen voor elke afzonderlijke zending vast te stellen of weigering van de preferentiële tariefbehandeling in het kader van die bepalingen op grond van feitelijke en juridische elementen mogelijk is?

Is de Commissie van oordeel dat de vermelding van de naam van een productielokatie lidstaten de mogelijkheid zou kunnen bieden goederen uit Israëlische nederzettingen te identificeren die zijn opgenomen in zendingen met in grote lijnen identieke goederen die afkomstig zijn uit Israël, producten te identificeren waarin zoveel in de nederzettingen geproduceerde onderdelen zijn verwerkt dat het gaat om producten die niet uit Israël afkomstig zijn, of producten te identificeren bij de vervaardiging waarvan in de nederzettingen uitgevoerde werkzaamheden of verwerkingsactiviteiten zijn gecombineerd met in Israël uitgevoerde werkzaamheden of verwerkingsactiviteiten?

Is het de Commissie bekend dat Israëlische ambtenaren volgens berichten zouden hebben geschat dat in tot 2 miljard USD van de jaarlijkse export van Israël naar Europa van 7 miljard USD (1) op de een of andere manier materiaal uit de nederzettingen is verwerkt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 januari 2004)

De suggestie van de Israëliërs om de productieplaats te vermelden van de goederen die naar de Gemeenschap worden uitgevoerd, moet door hen verder worden toegelicht voordat hierover conclusies kunnen worden getrokken. Met name moeten verduidelijkingen worden gegeven over het mogelijke effect ervan als nationale douanediensten weigeren de preferentiële tariefbehandeling toe te passen.

Een van de punten die moeten worden verduidelijkt is inderdaad hoe de voorgestelde regeling zou worden toegepast, bijvoorbeeld bij gemengde partijen, die zowel in de nederzettingen geproduceerde goederen als op het grondgebied van de staat Israël verkregen producten omvatten.

De Israëlische ambtenaren hebben de verklaring die in mei 2001 in de New York Times is verschenen, nooit tegenover de Commissie afgelegd.

---

(1)  „In ontmoetingen met Europese onderhandelaars hebben Israëlische ambtenaren opgemerkt dat tot 2 miljard USD van de jaarlijkse uitvoer van Israël naar Europa van 7 miljard USD door een beleidswijziging zou kunnen worden bestraft, omdat in een groot deel van de Israëlische industrieproducten materiaal is verwerkt dat afkomstig is van gemeenschappen in nederzettingen.” EU Targets Goods Made in Israeli Settlements, William A. Orme Jr, New York Times, 22 mei 2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/684 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/684

---

(2004/C 78 E/0729)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4074/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(8 januari 2004)

Betreft:   Problemen in verband met de omzetting in nationale regelgeving van richtlijn 2002/2/EG

Artikel 3 van richtlijn 2002/2/EG (1) van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG (2) van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG (3) van de Commissie verplicht de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om aan de verplichtingen van de richtlijn te voldoen en deze uiterlijk op 6 maart 2003 bekend te maken. Op grond van hetzelfde artikel dienen de lidstaten deze bepalingen toe te passen met ingang van 6 november 2003.

Op Europees vlak blijkt de omzetting van richtlijn 2002/2 problematisch te verlopen en aanleiding te geven tot heel wat verwarring binnen de betrokken sectoren. Inzonderheid artikel 1,1, b) net als het overeenstemmend deel van artikel 1,4 met betrekking tot de vermelding van voedermiddelen met hun percentages geeft problemen („open etikettering”).

In verschillende lidstaten (Frankrijk, Italië, Portugal) werden juridische procedures opgestart tegen deze bepalingen. In het Verenigd Koninkrijk zou reeds een vonnis geveld zijn door de rechtbank luidens hetwelk er geen % -vermelding mag gebeuren omdat dit grote economische schade zou berokkenen aan de betrokken sectoren. Andere lidstaten zouden de bepalingen in kwestie eenvoudigweg niet toepassen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij op de hoogte is van deze problemen? Welke initiatieven nam de Commissie reeds of denkt zij op korte termijn te nemen om dit te verhelpen? Is de Commissie ook niet van mening dat etiketteringsverplichtingen niet zover kunnen gaan dat de bedrijven vrijwel verplicht worden hun receptuur aan de markt prijs te geven?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie wijst erop dat Richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van Richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van Richtlijn 91/357/EEG van de Commissie werd goedgekeurd in een mededebeslissings-procedure die ook een bemiddelingsfase omvatte. Het voorstel de percentages op de etiketten te vermelden werd gehandhaafd op aandringen van het Parlement, dat de richtlijn in een plenaire vergadering met overgrote meerderheid goedkeurde. De richtlijn is in alle lidstaten in nationaal recht omgezet, maar nog niet alle genomen maatregelen zijn al bekendgemaakt.

De Commissie is zich ervan bewust dat de toepassing van nationale maatregelen in Frankrijk, Italië en het Verenigd Koninkrijk door de rechter is geschorst, maar in de andere twaalf lidstaten is dit niet het geval.

Het High Court of Justice (England and Wales) heeft het Europese Hof van Justitie ingevolge artikel 234 van het EG-Verdrag gevraagd om een prejudiciële beslissing over artikel 1, lid 1, onder b), en artikel 1, lid 4, van Richtlijn 2002/2/EG, die betrekking hebben op de zogeheten „open vermelding” ophet etiket van mengvoeders (zaak C-453/03).

De Commissie staat achter de wettigheid van de bepalingen in Richtlijn 2002/2/EG en ziet met vertrouwen uit naar de prejudiciële beslissing van het Hof van Justitie.

---

(1)  PB L 63 van 6.3.2002, blz. 23.

(2)  PB L 86 van 6.4.1979, blz. 30.

(3)  PB L 193 van 17.7.1991, blz. 34.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/685 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/685

---

(2004/C 78 E/0730)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0037/04

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Maatregelen van de tien nieuwe lidstaten betreffende de vrijheid van verkeer en de vestiging van andere EU-burgers

Met het oog op de uitbreiding tot 25 lidstaten op 1 mei 2004, hebben de huidige vijftien lidstaten, binnen de grenzen van de toegelaten uitzondering van zeven jaar, een aantal verschillende regelingen getroffen voor het vrij verkeer en het recht van vestiging van burgers uit de tien nieuwe lidstaten. Die lijken te variëren van een verbod voor zeven jaar door Duitsland tot de onmiddellijke instelling van vrij verkeer en het recht van vestiging voor burgers uit de nieuwe lidstaten door het Verenigd Koninkrijk.

Kan de Commissie meedelen welke regelingen vanaf 1 mei 2004 gelden in de tien nieuwe lidstaten ten aanzien van de instelling van vrij verkeer en het recht van vestiging voor burgers uit de andere lidstaten, zowel de oude als de nieuwe?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie heeft van geen van de huidige lidstaten officiële informatie ontvangen over hun voornemen om de nationale regels voor toelating van werknemers uit de nieuwe lidstaten gedurende de overgangsperiode te wijzigen. De lidstaten is verzocht deze informatie door te geven aan de Commissie, al is geen van hen daartoe op grond van een bepaling in de Toetredingsakte verplicht.

Wat de overgangsmaatregelen betreft die in de nieuwe lidstaten gelden ten aanzien van werknemers uit andere lidstaten, bepaalt de Toetredingsakte dat, wanneer nationale maatregelen, of maatregelen die voortvloeien uit bilaterale overeenkomsten, door de huidige lidstaten worden toegepast op grond van de overeengekomen overgangsbepalingen, de nieuwe lidstaten gelijkwaardige maatregelen mogen toepassen ten aanzien van burgers uit de lidstaat in kwestie. De nieuwe lidstaten kunnen daartoe slechts besluiten wanneer bekend is dat een van de huidige lidstaten overgangsmaatregelen toepast.

Tot slot dient te worden opgemerkt dat de overgangsregeling niet van toepassing is op Cyprus en Malta. Er zal derhalve sprake zijn van vrij verkeer tussen de huidige lidstaten en deze landen en ook tussen de toekomstige lidstaten en Cyprus en Malta. Malta heeft echter het recht een vrijwaringsclausule toe te passen indien de vrees bestaat dat grote aantallen werknemers naar Malta willen komen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/686 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/686

---

(2004/C 78 E/0731)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0151/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 januari 2004)

Betreft:   Gebrek aan eenheden intensieve zorgen in Griekenland

In Griekenland is er een groot gebrek aan eenheden voor intensieve zorgen. Maatregel 1.1 van het subprogramma „gezondheid” van het programma „gezondheid en voorzorg” van het tweede communautair bestek voor bijstandsverlening voorziet in middelen voor de modernisering van de bestaande eenheden en de oprichting van nieuwe eenheden intensieve zorgen.

| 1. | Hoeveel nieuwe eenheden intensieve zorgen waren gepland toen het programma „gezondheid en voorzorg” van het tweede communautair bestek werd ingediend? Hoeveel zijn er effectief opgericht en hoeveel daarvan zijn er momenteel actief? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel nieuwe eenheden intensieve zorgen waren gepland toen het programma „gezondheid en voorzorg” van het tweede communautair bestek werd ingediend? Hoeveel zijn er effectief opgericht en hoeveel daarvan zijn er momenteel actief?

| 2. | Welke eenheden die waren gepland in het kader van het tweede communautair bestek, werden niet voltooid? |
| --- | --- |

2.

Welke eenheden die waren gepland in het kader van het tweede communautair bestek, werden niet voltooid?

| 3. | Welke van de voltooide eenheden zijn niet actief, en waarom niet? |
| --- | --- |

3.

Welke van de voltooide eenheden zijn niet actief, en waarom niet?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 februari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/686 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/686

---

(2004/C 78 E/0732)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0230/04

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Absorptie communautaire middelen in EU-lidstaten eind 2003

Kan de Commissie mij meedelen wat eind 2003 het niveau was van zowel de vastleggingen, als de daadwerkelijk verrichte betalingen in het kader van de communautaire bestekken voor de lidstaten van de EU?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/687 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/687

---

(2004/C 78 E/0733)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0417/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 februari 2004)

Betreft:   Ontslagen in de fabriek van de Finex-groep

Reeds in het verleden heeft de Finse Finex-groep die een kledingfabriek in Nogueira, Maia, Portugal bezit waar ooit ca. 1 000 werknemers werkzaam waren, haar personeel onder druk gezet om een ontslagregeling te aanvaarden. Momenteel telt de fabriek nog slechts 430 werknemers van wie er ongeveer 300 hebben ingestemd met een onaanvaardbare ontslagregeling zodat ze vóór het einde van deze maand op straat komen te staan. Er zij op gewezen dat de onderneming van diverse kanten financiële steun heeft ontvangen.

Kan de Commissie, in het licht van het voorafgaande, het volgende mededelen:

| 1. | Hoeveel communautaire steun is aan de Finex-groep in Portugal en in de andere landen van de Europese Unie uitgekeerd? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel communautaire steun is aan de Finex-groep in Portugal en in de andere landen van de Europese Unie uitgekeerd?

| 2. | Welke maatregelen zullen de Commissie en de Portugese regering treffen om de werkgelegenheid en alle rechten van de werknemers van Finex, waaronder vooral vrouwen, te verdedigen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen zullen de Commissie en de Portugese regering treffen om de werkgelegenheid en alle rechten van de werknemers van Finex, waaronder vooral vrouwen, te verdedigen?

| 3. | Is de Commissie bereid terugstorting te eisen van de financiële steun die aan de Finex-groep is verstrekt als Finex druk op zijn werknemers blijft uitoefenen om hun ontslag te aanvaarden? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid terugstorting te eisen van de financiële steun die aan de Finex-groep is verstrekt als Finex druk op zijn werknemers blijft uitoefenen om hun ontslag te aanvaarden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 februari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (3de deel)

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/688 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/688

---

(2004/C 78 E/0734)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1287/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 mei 2002)

Betreft:   Het planten van koolzaad

Is de Commissie op de hoogte van onderzoek naar de effecten van koolzaadverbouw op de volksgezondheid — met name op plaatsen waar koolzaad in de buurt van bewoning wordt verbouwd?

Zijn er plannen om het planten van dit gewas in de nabije omgeving van bewoning te beteugelen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 juni 2002)

Soortgelijke schriftelijke vragen zijn reeds gesteld in 1991, 1992 en opnieuw in 1996 (E-1452/91 door de heer McCubbin (1), E-2414/91 door mevrouw Ewing (2), E-2415/91 door mevrouw Ewing (3), E-611/92 door de heer Raffin (4), E-2146/96 door mevrouw McNally (5)). De Commissie is niet op de hoogte van een consensus in de wetenschappelijke wereld over de in de vraag van het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie. De Commissie weet dat er bezorgdheid bestaat over een mogelijk verband tussen allergische symptomen bij mensen en de koolzaadverbouw en zij kan bevestigen dat verscheidene studies over dit onderwerp zijn verricht (6), met name door het Scottish Crops Research Institute en de universiteit van Dundee (7). Gezien het resultaat van de gepubliceerde verslagen bestaat er geen overtuigend bewijs om een direct oorzakelijk verband aan te tonen tussen de menselijke gezondheid en de koolzaadverbouw.

---

(1)  PB C 311 van 2.12.1991.

(2)  PB C 159 van 25.6.1992.

(3)  PB C 209 van 15.8.1992.

(4)  PB C 32 van 2.2.1994.

(5)  PB C 11 van 13.1.1997.

(6)  Butcher RD, Goodman BA, Deighton N, Smith WH. „Evaluation of the allergic/irritant potential of air pollutants: detection of proteins modified by volatile organic compounds from oilseed rape (Brassica napus ssp. Oleifera) using electrospray ionization-mass spectrometry.” Cli Exp Allergy Oct 1995; 25(10): 985-92. Hemmer W, Focke M, Wantke F, Jager S, Gotz M, Jarisch R. „Oilseed rape pollen is a potential relevant allergen.” Cli Exp Allergy. Feb 1997; 27(2): 156-161. Hemmer W. „The health effects of oilseed rape: myth or reality?” BMJ. 1998; 316: 1327-28. Soutar A, Harker C, Seaton A, Brooke M, Marr I. „Oilseed rape and seasonal symptoms: epidemiological and environmental studies.” Thorax, 1994; Vol 49: 352-56. Soutar A, Harker C, Seaton A, Packe G. „Oilseed rape and bronchial reactivity.” Occup Environ Med. Sep 1995; 52 575-580. Welch J, Jones MG, Cullinam P, Coates OA, Newman Taylor AJ. „Sensitization to oilseed rape is not due to cross-reactivity with grass pollen.” Cli Exp Allergy. Mar 2000; 30(3): 370-375.

(7)  McEvan M, Macfarlane Smith WH. „Identification of volatile organic compounds emitted in the field by oilseed rape (Brassica napus ssp. Oleifera) over the growing season.” Cli Exp Allergy. 1998; 28: 332-38. Parratt D, Macfarlane Smith WH, Thomson G, Cameron LA, Butcher RD. „Evidence that oilseed rape (Brassica napus spp. Oleifera) causes respiratory illness in rural dwellers.” Sco Med J. 1995; 40: 074-76.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/688 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/688

---

(2004/C 78 E/0735)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2931/02

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2002)

Betreft:   Voorkeur bij de toewijzing van EU-gelden aan HSL-trajecten die het territoriaal evenwicht en de economische en sociale samenhang versterken

Momenteel onderzoekt de Commissie de kwestie die is voorgelegd door het Platform „Teruel Existe” in verband met een voorstel tot wijziging van het traject Madrid-Levante van de HSL teneinde deze lijn via Teruel te laten lopen (verzoekschrift 219/2001).

Meent de Commissie niet dat,

| — | gezien de Europese Territoriale Strategie van Potsdam (1999) waarin bijzondere nadruk werd gelegd op de noodzaak om ervoor te waken dat alle regio's, waaronder de eilanden en perifere gebieden, voldoende toegang krijgen tot infrastructuur en vervoersdiensten; |
| --- | --- |

—

gezien de Europese Territoriale Strategie van Potsdam (1999) waarin bijzondere nadruk werd gelegd op de noodzaak om ervoor te waken dat alle regio's, waaronder de eilanden en perifere gebieden, voldoende toegang krijgen tot infrastructuur en vervoersdiensten;

| — | -gezien het verslag-Moretti (A3-0115/93), dat door het Europees Parlement is goedgekeurd, waarin ervoor wordt gepleit om bij de aanleg van de transeuropese netwerken rekening te houden met de bijzondere economische afgelegenheid van dunbevolkte gebieden; |
| --- | --- |

—

-gezien het verslag-Moretti (A3-0115/93), dat door het Europees Parlement is goedgekeurd, waarin ervoor wordt gepleit om bij de aanleg van de transeuropese netwerken rekening te houden met de bijzondere economische afgelegenheid van dunbevolkte gebieden;

| — | gezien de Strategie voor duurzame ontwikkeling van de EU en het Witboek over het Europees vervoersbeleid, waarin staat dat het economische en sociale cohesiebeleid en de doelstellingen van de territoriale structuur moeten worden toegepast op een duurzame vervoer dat de sociale en territoriale samenhang versterkt, enz; |
| --- | --- |

—

gezien de Strategie voor duurzame ontwikkeling van de EU en het Witboek over het Europees vervoersbeleid, waarin staat dat het economische en sociale cohesiebeleid en de doelstellingen van de territoriale structuur moeten worden toegepast op een duurzame vervoer dat de sociale en territoriale samenhang versterkt, enz;

en gezien de door het Platform „Teruel Existe” aangevoerde argumenten in zijn verzoekschrift en zijn document „Argumenten voor wijziging van het traject Madrid-Levante van de HSL”, waarover de Commissie thans beschikt,

| — | zij bij de Spaanse autoriteiten, door middel van toewijzing van communautaire fondsen voor de HSL-werkzaamheden, stappen moet ondernemen opdat de Spaanse autoriteiten een kleine wijziging aanbrengen, die de reistijd met slechts 10 minuten verlengt, zodat het nieuwe traject ook de dunbevolkte en achtergebleven regio's begunstigt zoals voorzien in diverse teksten van de EU over de economische en sociale samenhang? |
| --- | --- |

—

zij bij de Spaanse autoriteiten, door middel van toewijzing van communautaire fondsen voor de HSL-werkzaamheden, stappen moet ondernemen opdat de Spaanse autoriteiten een kleine wijziging aanbrengen, die de reistijd met slechts 10 minuten verlengt, zodat het nieuwe traject ook de dunbevolkte en achtergebleven regio's begunstigt zoals voorzien in diverse teksten van de EU over de economische en sociale samenhang?

| — | Meent de Commissie niet dat iedere toewijzing van communautaire steun in het algemeen ten goede moet komen aan regio's die het zeer moeilijk hebben (afgelegen regio's, eilanden, dunbevolkte gebieden), in plaats van alleen aan de meest ontwikkelde gebieden (zoals het geval zou zijn met het thans in Spanje geplande HSL-traject)? |
| --- | --- |

—

Meent de Commissie niet dat iedere toewijzing van communautaire steun in het algemeen ten goede moet komen aan regio's die het zeer moeilijk hebben (afgelegen regio's, eilanden, dunbevolkte gebieden), in plaats van alleen aan de meest ontwikkelde gebieden (zoals het geval zou zijn met het thans in Spanje geplande HSL-traject)?

| — | Meent de Commissie niet dat de provincie Teruel dubbel wordt gediscrimineerd nu zij niet meer onder de gebieden van doelstelling 1 valt en bovendien geen aansluiting krijgt aan de grote vervoers-verbindingen die door de Commissie als prioritair worden beschouwd? |
| --- | --- |

—

Meent de Commissie niet dat de provincie Teruel dubbel wordt gediscrimineerd nu zij niet meer onder de gebieden van doelstelling 1 valt en bovendien geen aansluiting krijgt aan de grote vervoers-verbindingen die door de Commissie als prioritair worden beschouwd?

| — | Kan de Commissie meedelen hoe ver zij gevorderd is met haar onderzoek in verband met verzoekschrift 219/2001, dat haar door de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement is toegezonden? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie meedelen hoe ver zij gevorderd is met haar onderzoek in verband met verzoekschrift 219/2001, dat haar door de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement is toegezonden?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(13 december 2002)

Met betrekking tot de door het geachte parlementslid geuite mening dat de provincie Teruel dubbel wordt gediscrimineerd, wenst de Commissie erop te wijzen dat:

| — | deze provincie niet geschrapt is uit de lijst van de voor doelstelling 1 in aanmerking komende regio's, aangezien ze nooit deel heeft uitgemaakt van gebieden die voor deze doelstelling van de Structuurfondsen in aanmerking komen; |
| --- | --- |

—

deze provincie niet geschrapt is uit de lijst van de voor doelstelling 1 in aanmerking komende regio's, aangezien ze nooit deel heeft uitgemaakt van gebieden die voor deze doelstelling van de Structuurfondsen in aanmerking komen;

| — | voor de ontwikkeling van het transeuropese netwerk voor spoorwegvervoer houdt de Commissie zich aan Beschikking Nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet (1). De Commissie heeft in 2001 voorgesteld deze beschikking te wijzigen (2) en er de hogesnelheidslijn Huesca-Zaragoza-Teruel aan toe te voegen met het oog op de ontsluiting van de provincie Teruel. Dit voorstel is positief onthaald door het Parlement en wordt momenteel bestudeerd door de Raad. |
| --- | --- |

—

voor de ontwikkeling van het transeuropese netwerk voor spoorwegvervoer houdt de Commissie zich aan Beschikking Nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet (1). De Commissie heeft in 2001 voorgesteld deze beschikking te wijzigen (2) en er de hogesnelheidslijn Huesca-Zaragoza-Teruel aan toe te voegen met het oog op de ontsluiting van de provincie Teruel. Dit voorstel is positief onthaald door het Parlement en wordt momenteel bestudeerd door de Raad.

Het verzoek om nadere gegevens in verband met het door het geachte parlementslid genoemde verzoekschrift (nr. 219/2001) wordt momenteel behandeld door de Commissie. De desbetreffende mededeling zal zo spoedig mogelijk aan de Commissie verzoekschriften van het Parlement worden toegezonden.

---

(1)  PB L 228 van 9.9.1996.

(2)  COM(2001) 544 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/690 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/690

---

(2004/C 78 E/0736)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3340/02

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(26 november 2002)

Betreft:   Certificering van ecograan bij uitvoer op de interne markt

De Finse uitvoer van ecograan naar Duitsland ligt momenteel stil. De reden hiervan is dat de Duitse opkopers niet akkoord gaan met de certificering die de Finse autoriteiten toepassen. Duitsland eist dat iedere individuele partij wordt voorzien van een ecocertificaat, terwijl de Finse autoriteiten dat niet noodzakelijk achten. Op grond van de ecoverordening van de EU is evenmin een certificering van iedere partij vereist, maar het is wel gebruikelijk in een groot deel van de handel in ecologische producten in de EU.

In Finland hecht men er waarde aan de uitvoer van ecograan veilig te stellen en men is zonodig bereid de controle zodanig te veranderen dat de certificaten die de kopers eisen ook kunnen worden opgesteld. De kopers in Duitsland zijn echter niet bereid geweest duidelijke modellen te geven voor de manier waarop men de certificering graag zou willen zien uitgevoerd.

Is de Commissie van oordeel dat de eis van de Duitse kopers dat iedere individuele partij ecograan afzonderlijk moet worden gecertificeerd als concurrentiebelemmerende maatregel moet worden gezien? Zo ja, wat denkt de Commissie dan te ondernemen om een einde te maken aan deze belemmering op de interne markt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 januari 2003)

Het geachte parlementslid verklaart dat de Finse uitvoer van „biologische” granen naar Duitsland momenteel stilligt, omdat de Duitse kopers eisen dat elke individuele partij „biologische” granen vergezeld gaat van een certificaat, zonder evenwel aan te geven volgens welk model dat certificaat moet worden opgesteld.

In bijlage III van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen (1) zijn bepalingen betreffende de minimumeisen inzake controle opgenomen en is inzonderheid bepaald dat de marktdeelnemer, bij ontvangst van een product uit een andere eenheid, moet nagaan dat de volgende informatie is vermeld op het etiket of op een begeleidend document:

| a) | naam en adres van de marktdeelnemer, en ook van de eigenaar of de verkoper van het product indien dit een ander persoon is; |
| --- | --- |

a)

naam en adres van de marktdeelnemer, en ook van de eigenaar of de verkoper van het product indien dit een ander persoon is;

| b) | de naam van het product, met inbegrip van een verwijzing naar de biologische productiemethode; |
| --- | --- |

b)

de naam van het product, met inbegrip van een verwijzing naar de biologische productiemethode;

| c) | de naam en/of het codenummer van de controle-instantie of -organisatie waaronder de marktdeelnemer ressorteert en |
| --- | --- |

c)

de naam en/of het codenummer van de controle-instantie of -organisatie waaronder de marktdeelnemer ressorteert en

| d) | in voorkomend geval, het identificatiemerk van de partij, overeenkomstig een merksysteem dat op nationaal niveau is erkend of dat in overleg met de controle-instantie of -organisatie is vastgesteld. |
| --- | --- |

d)

in voorkomend geval, het identificatiemerk van de partij, overeenkomstig een merksysteem dat op nationaal niveau is erkend of dat in overleg met de controle-instantie of -organisatie is vastgesteld.

De kopers van granen mogen dus eisen dat de informatie betreffende de verwijzing naar de biologische productiemethode en de controle-instantie of -organisatie aanwezig is. De verordening van de Raad schrijft niet voor dat deze informatie in een certificaat moet worden vermeld.

Artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 2092/91 garandeert bovendien het vrije verkeer van „biologische” producten in de Gemeenschap en bepaalt dat de lidstaten het in de handel brengen van producten die aan de verordening voldoen, niet mogen belemmeren om redenen die verband houden met de productiemethode, de etikettering of de presentatie.

---

(1)  PB L 198 van 22.7.1991.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/691 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/691

---

(2004/C 78 E/0737)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3636/02

van Niall Andrews (UEN) aan de Commissie

(10 december 2002)

Betreft:   Humanitaire hulp en immigratiecontroles

Wat vindt de Commissie, in het licht van haar warm ontvangen ideeën over de relatie tussen hulp en handel, van het voorstel van de Ierse minister van Justitie om ontwikkelingshulp aan emigratiecontroles in het land van ontvangst en immigratiecontroles in Ierland te koppelen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(17 januari 2003)

In haar recente mededeling betreffende het integreren van migratie-aangelegenheden in de betrekkingen van de Unie met derde landen heeft de Commissie een drieledige strategie voorgesteld voor het opvoeren van de samenwerking met derde landen op het gebied van migratie.

| — | In de eerste plaats moet er een evenwichtige algemene aanpak komen waarbij de grondoorzaken van migratiestromen kunnen worden aangepakt. De Gemeenschap neemt op dit gebied reeds belangrijke, niet te onderschatten maatregelen. Aan de hand van haar externe samenwerkings- en ontwikkelingsprogramma's, en beleidsmaatregelen gericht op het bevorderen van de mensenrechten, het versterken van de democratie, armoedebestrijding, conflictpreventie, en het verbeteren van de economische en sociale situatie in het algemeen, worden de belangrijkste tot de migratiedruk in derde landen bijdragende factoren aangepakt en wordt de migratiedruk aldus indirect beïnvloed. |
| --- | --- |

—

In de eerste plaats moet er een evenwichtige algemene aanpak komen waarbij de grondoorzaken van migratiestromen kunnen worden aangepakt. De Gemeenschap neemt op dit gebied reeds belangrijke, niet te onderschatten maatregelen. Aan de hand van haar externe samenwerkings- en ontwikkelingsprogramma's, en beleidsmaatregelen gericht op het bevorderen van de mensenrechten, het versterken van de democratie, armoedebestrijding, conflictpreventie, en het verbeteren van de economische en sociale situatie in het algemeen, worden de belangrijkste tot de migratiedruk in derde landen bijdragende factoren aangepakt en wordt de migratiedruk aldus indirect beïnvloed.

| — | In de tweede plaats moet met derde landen een partnerschap inzake migratie tot stand komen op basis van een omschrijving van gemeenschappelijke belangen. Voor een efficiënt beheer van migratiestromen is het nodig dat de Gemeenschap de migratie-aangelegenheden in haar politieke dialoog met derde landen en regio's blijft integreren. Deze dialoog dient zich niet alleen op de illegale immigratie maar ook op de legale immigratiekanalen te concentreren. |
| --- | --- |

—

In de tweede plaats moet met derde landen een partnerschap inzake migratie tot stand komen op basis van een omschrijving van gemeenschappelijke belangen. Voor een efficiënt beheer van migratiestromen is het nodig dat de Gemeenschap de migratie-aangelegenheden in haar politieke dialoog met derde landen en regio's blijft integreren. Deze dialoog dient zich niet alleen op de illegale immigratie maar ook op de legale immigratiekanalen te concentreren.

| — | In de derde plaats zijn er specifieke en concrete initiatieven nodig om derde landen te helpen hun capaciteit op het gebied van migratiebeheer te vergroten. Sedert de bijeenkomst van de Europese Raad in Tampere probeert de Commissie in het bijzonder het migratiethema in haar programma's voor samenwerking met derde landen te integreren. |
| --- | --- |

—

In de derde plaats zijn er specifieke en concrete initiatieven nodig om derde landen te helpen hun capaciteit op het gebied van migratiebeheer te vergroten. Sedert de bijeenkomst van de Europese Raad in Tampere probeert de Commissie in het bijzonder het migratiethema in haar programma's voor samenwerking met derde landen te integreren.

In haar mededeling staat de Commissie een positieve aanpak voor, gebaseerd op steun en stimulerende maatregelen ten behoeve van partnerlanden waarmee de samenwerking op het gebied van migratievraagstukken dient te worden verbeterd. De Commissie is van oordeel dat strafmaatregelen tegen landen met een beperkte capaciteit inzake migratiebeheer een averechtse uitwerking hebben en moeten worden vermeden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/691 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/691

---

(2004/C 78 E/0738)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3857/02

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(6 januari 2003)

Betreft:   Het doodslaan van jonge zeehondjes aan de Witte Zee, Rusland

In mijn eerdere schriftelijke vraag over dit onderwerp (P-2365/02 (1)) heb ik de Commissie gevraagd om vast te stellen hoeveel zeehondjes in het jaar 2001 zijn doodgeslagen aan de Witte Zee. Ik vroeg de Commissie tevens deze zaak, die bij zoveel mensen in mijn kiesdistrict en elders beroering wekt, op de agenda te zetten bij de eerste gelegenheid waarbij men de Russische autoriteiten treft.

De commissaris heeft in het antwoord laten weten dat de behandeling van zeehondjes aan de Witte Zee de afgelopen jaren voortdurend zorgen heeft gebaard. Kan de Commissie opnieuw proberen vast te stellen en te publiceren hoeveel zeehondjes in 2001 aan de Witte Zee zijn afgeslacht en kan zij zich wagen aan een raming voor de getallen over 2002?

Kan de Commissie de zaak daadwerkelijk aankaarten bij de Russische autoriteiten, zo nodig strevend naar hun samenwerking bij het verkrijgen van achtergehouden informatie? Kan zij meedelen wanneer zij dit zal doen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(27 januari 2003)

De Commissie zal de kwestie van de behandeling van zeehondenjongen in de Witte Zee bij de Russische autoriteiten aan de orde blijven stellen in het kader van haar partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, met name in het subcomité Milieu.

Wat betreft het aantal zeehondenjongen die de laatste jaren zijn gedood, hebben de Russische autoriteiten tot dusver verklaard dat zij niet over dergelijke informatie beschikken, doch dat volgens hen dit aantal de laatste jaren is verminderd als gevolg van een dalende winstgevendheid. Cijfers uit andere bronnen zijn niet actueel genoeg om de situatie te evalueren.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 18.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/692 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/692

---

(2004/C 78 E/0739)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3878/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft:   Communautaire harmonisatie van de verjaringstermijnen voor belastingschulden

In het kader van de fiscale harmonisatie die de Europese Unie voornemens is door te voeren, vragen velen die zich beroepshalve bezighouden met internationaal belastingrecht zich af of de harmonisatie ook de verjaringstermijnen voor belastingschulden omvat.

Het feit dat de verjaringstermijnen voor belastingschulden van lidstaat tot lidstaat kunnen verschillen kan leiden tot een zekere discriminatie van burgers en ondernemingen. Wanneer in meerdere landen wordt geopereerd kan hierover verwarring ontstaan.

Kan de Commissie aangeven of zij in haar voorstellen met betrekking tot de verjaringstermijnen voor belastingschulden rekening houdt met de wenselijkheid van harmonisatie van de nationale bepalingen in kwestie om ervoor te zorgen dat de nodige uniformiteit ertoe leidt dat burgers in de ene lidstaat niet worden gediscrimineerd ten opzichte van burgers in een andere lidstaat?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 februari 2003)

De Commissie heeft haar beleid inzake directe belastingen uiteengezet in een mededeling (1) aan de Raad, het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité. Daarin schrijft zij het volgende:

| | Het is duidelijk dat er geen behoefte is aan totale harmonisatie van de belastingstelsels van de lidstaten. Mits de regels van de Gemeenschap worden nageleefd, kan iedere lidstaat naar eigen voorkeur het belastingstelsel vaststellen dat hij het meest geschikt acht. |
| --- | --- |

Het is duidelijk dat er geen behoefte is aan totale harmonisatie van de belastingstelsels van de lidstaten. Mits de regels van de Gemeenschap worden nageleefd, kan iedere lidstaat naar eigen voorkeur het belastingstelsel vaststellen dat hij het meest geschikt acht.

In deze context is de Commissie niet voornemens een voorstel in te dienen voor de harmonisatie van de regels inzake directe belastingen, waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

---

(1)  PB C 284 van 10.10.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/693 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/693

---

(2004/C 78 E/0740)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3908/02

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 januari 2003)

Betreft:   Malta

Naar verluidt heeft de EU tijdens de toetredingsonderhandelingen met Malta een afwijking toegestaan voor de jacht op de kwartel coturnix coturnix en op de tortelduif streptopelia turtur op de eilanden. De Commissie heeft reeds verklaard dat deze afwijking aan „strikte voorwaarden” is onderworpen.

Zou de Commissie kunnen verklaren waarom Malta eigenlijk een afwijking werd toegestaan?

Zou de Commissie ook kunnen verduidelijken wat deze „strikte voorwaarden” inhouden en welke tegenprestatie Malta eventueel voor zo een uitzonderingsregeling moet leveren? Hoe denkt de Commissie trouwens te controleren of Malta zich aan deze verplichtingen houdt?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(14 februari 2003)

Wat betreft de jacht op de kwartel coturnix coturnix en op de tortelduif streptopelia turtur, heeft Malta geen afwijking gekregen die verder gaat dan de bepalingen van artikel 9 van de Vogelrichtlijn (1). Artikel 9 van deze richtlijn staat bij gebrek aan een bevredigende andere oplossing uitzonderingen toe onder bepaalde, zeer stringente voorwaarden.

Dit betekent dat indien Malta de voorjaarsjacht op deze vogels wil toestaan, het ervoor moet zorgen dat aan alle vereisten van artikel 9 is voldaan en de jacht wordt uitgevoerd onder „strikt gecontroleerde omstandigheden” en beperkt blijft tot „kleine hoeveelheden”. Bovendien is een beroep op artikel 9 onderworpen aan regelmatig toezicht door de Commissie, en Malta is in een dergelijk geval verplicht jaarlijks een eventueel gebruik ervan te rapporteren.

---

(1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/693 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/693

---

(2004/C 78 E/0741)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0064/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2003)

Betreft:   Over Europese hulp om de voor de kust van Senegal gezonken veerboot Le Joola te lichten

In september is voor de kust van Senegal/Gambia de veerboot Le Joola gezonken. Op de boot bevonden zich meer dan duizend Afrikanen en ook een aantal Europese burgers, waaronder de Nederlanders Roel en Lisette Arendshorst. De wens van zeer veel familieleden zowel in Afrika als in Europa en Nederland is om de slachtoffers te bergen en op het land te begraven.

Klopt het dat de Europese Commissie reeds heeft aangeboden om het lichten van het schip te financieren uit het achtste Europese Fonds voor Ontwikkeling?

Waarom heeft de regering van Senegal het aanbod nog steeds niet aanvaard en wat weerhoudt de Senegalese regering ervan om het schip te lichten om de slachtoffers een waardige begrafenis in familiekring te gunnen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(28 februari 2003)

De Commissie heeft het door het geachte parlementslid genoemde aanbod niet gedaan, aangezien dergelijke financiering buiten de doelstellingen van de ontwikkelingssamenwerking met de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) valt, zoals gedefinieerd in artikel 177 van het EG-Verdrag en de Overeenkomst van Cotonou.

Zoals gemeld in eerdere antwoorden op soortgelijke vragen (E-3166/02 (1) van mevrouw Bonino, en E-3319/02 (2) en P-0108/03 (3) van de heer van den Berg), heeft de regering van Senegal geen verzoek aan de Commissie gericht met betrekking tot het lichten van het schip.

---

(1)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 105.

(2)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 29.

(3)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 72.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/694 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/694

---

(2004/C 78 E/0742)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0075/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 januari 2003)

Betreft:   Het verdringen van regulier railvervoer in steden door concurrentie met kleine busjes die dure, onveilige en onoverzichtelijke diensten aanbieden

| 1. | Is het de Commissie bekend dat in de stad met het grootste trambedrijf ter wereld, Sint Petersburg in Rusland, het openbaar vervoer sinds enkele jaren snel aftakelt als gevolg van onvoldoende onderhoud, de noodzaak om al het beschikbare geld te steken in herstel van een sinds 1995 onder water gelopen metrobuis en het vollopen met auto's van de niet van het overige verkeer afgeschermde trambanen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat in de stad met het grootste trambedrijf ter wereld, Sint Petersburg in Rusland, het openbaar vervoer sinds enkele jaren snel aftakelt als gevolg van onvoldoende onderhoud, de noodzaak om al het beschikbare geld te steken in herstel van een sinds 1995 onder water gelopen metrobuis en het vollopen met auto's van de niet van het overige verkeer afgeschermde trambanen?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat deze situatie wordt verergerd met het sinds 1998 oprukken van duizenden concurrerende bussen en busjes van private ondernemingen die duurder maar sneller zijn, inmiddels met bijna 400 lijnen door de stad rijden en naar schatting 40 % van het openbaar vervoer voor hun rekening nemen, en dat het armlastige stadsbestuur in het oprukken van deze bedrijven een rechtvaardiging ziet om geen geld meer te steken in verbetering en vernieuwing van het reguliere openbaar vervoer? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat deze situatie wordt verergerd met het sinds 1998 oprukken van duizenden concurrerende bussen en busjes van private ondernemingen die duurder maar sneller zijn, inmiddels met bijna 400 lijnen door de stad rijden en naar schatting 40 % van het openbaar vervoer voor hun rekening nemen, en dat het armlastige stadsbestuur in het oprukken van deze bedrijven een rechtvaardiging ziet om geen geld meer te steken in verbetering en vernieuwing van het reguliere openbaar vervoer?

| 3. | Is het de Commissie tevens bekend dat deze gang van zaken in Sint Petersburg geen merkwaardige lokale uitzondering is, maar dat reeds eerder het openbaar vervoer in Odessa (Oekraïne) op deze manier kapot is gemaakt en dat ook in de grote steden op de Balkan in mogelijke toekomstige lidstaten van de EU bedrijven met kleine busjes bezig zijn met het wegconcurreren van het reguliere openbaar vervoer? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie tevens bekend dat deze gang van zaken in Sint Petersburg geen merkwaardige lokale uitzondering is, maar dat reeds eerder het openbaar vervoer in Odessa (Oekraïne) op deze manier kapot is gemaakt en dat ook in de grote steden op de Balkan in mogelijke toekomstige lidstaten van de EU bedrijven met kleine busjes bezig zijn met het wegconcurreren van het reguliere openbaar vervoer?

| 4. | Deelt de Commissie de vrees dat het verder doorzetten van een dergelijke ontwikkeling in Europa zou leiden tot een verkeerschaos zoals die bestaat in sommige grote steden van de derde wereld, waar nog geen voor een meerderheid van de potentiële gebruikers betaalbaar of voor buitenstaanders overzichtelijk openbaar vervoer bestaat maar wel een vloot van busjes die probeert zich snel en onveilig door het toenemende autoverkeer te wringen? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Commissie de vrees dat het verder doorzetten van een dergelijke ontwikkeling in Europa zou leiden tot een verkeerschaos zoals die bestaat in sommige grote steden van de derde wereld, waar nog geen voor een meerderheid van de potentiële gebruikers betaalbaar of voor buitenstaanders overzichtelijk openbaar vervoer bestaat maar wel een vloot van busjes die probeert zich snel en onveilig door het toenemende autoverkeer te wringen?

| 5. | Acht de Commissie een dergelijke ontwikkeling met veel ruimtebeslag, verkeerschaos en weinig vervoersmogelijkheden voor de lager betaalden gunstig voor het leefmilieu in de grote steden en de bereikbaarheid van voorzieningen in dichtbevolkte stadscentra met weinig verkeersruimte? |
| --- | --- |

5.

Acht de Commissie een dergelijke ontwikkeling met veel ruimtebeslag, verkeerschaos en weinig vervoersmogelijkheden voor de lager betaalden gunstig voor het leefmilieu in de grote steden en de bereikbaarheid van voorzieningen in dichtbevolkte stadscentra met weinig verkeersruimte?

| 6. | Op welke wijze denkt de Commissie te kunnen bijdragen tot het beschermen van het reguliere openbaar vervoer in de EU-lidstaten tegen het kapot concurreren door bedrijven die zelf weinig kosten maken maar wel kosten afwentelen op de gemeenschap, en die door het bieden van een onzekere dienstverlening met veel milieuschade bijdragen tot kwalitatief slechter openbaar vervoer? |
| --- | --- |

6.

Op welke wijze denkt de Commissie te kunnen bijdragen tot het beschermen van het reguliere openbaar vervoer in de EU-lidstaten tegen het kapot concurreren door bedrijven die zelf weinig kosten maken maar wel kosten afwentelen op de gemeenschap, en die door het bieden van een onzekere dienstverlening met veel milieuschade bijdragen tot kwalitatief slechter openbaar vervoer?

Bron: „Tramfan Magazine”, jaargang 2, nr. 10, blz. 32.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(3 maart 2003)

De Gemeenschap heeft zowel met de Russische Federatie, als met Oekraïne een Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst (PSO) gesloten (http://www.europa.eu.int/comm/external_relations/ceeca/pca/index.htm), die de basis vormt voor en instrumenten omvat voor samenwerking op tal van gebieden, waaronder vervoer. De strategie van de Commissie bestaat er voornamelijk uit de instrumenten van de PSO in te zetten om de partnerlanden te helpen beter gebruik te maken van de vervoersinfrastructuur en moderne beheer- en evaluatietechnieken te benutten in een competitieve markt. Dit steunt hen bij de vaststelling van strategische opties en beleid voor de vervoerssector, de evaluatie van voorstellen voor infrastructuurontwikkeling en de vaststelling van hun eigen prioriteiten.

De Commissie kan bepaalde door het geachte parlementslid onder punt 1, 2 en 3 van zijn vraag genoemde gegevens over Rusland en Oekraïne niet verifiëren. Het is overigens ook niet gebruikelijk dat de Commissie zich in zuiver interne aangelegenheden van de betrokken landen mengt.

De Commissie ondersteunt het hervormingsbeleid in de vervoerssector binnen het kader van de bredere steun voor macro-economische en structurele hervormingen. De prioriteiten van de Unie in het kader van het Tacisbeleid omvatten echter geen specifieke acties voor de sector van het openbaar vervoer, aangezien dit geen prioriteit is van de betrokken nationale programma's, als goedgekeurd door de lidstaten.

De Commissie erkent wel dat steden een goed en aantrekkelijk openbaar vervoernet moeten hebben. Uit de analyse van de Commissie van de verschillende methoden voor de organisatie van het openbaar vervoer in de Unie, als bedoeld in de vraag, blijkt dat deregulering over het algemeen de kosten drukt en de productieve efficiency verbetert, maar de diensten minder aantrekkelijk maakt voor de passagiers. Daartegenover staat dat „gecontroleerde concurrentie” over het algemeen aantrekkelijkere en goedkopere diensten oplevert. Ingeval van gecontroleerde concurrentie worden de diensten na openbare inschrijving verleend op basis van exclusieve contracten met een beperkte tijdsduur. De kwaliteit van de dienstverlening, inclusief de betrouwbaarheid, frequentie en prijs daarvan, wordt continu gescreend door de contracterende overheidsinstantie. Dit is het model dat de meeste lidstaten hebben gevolgd bij de openstelling van hun markten op nationaal niveau en het is ook het model waaraan de Commissie de voorkeur geeft in haar ontwerpverordening over openbare diensten op het gebied van het personenvervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (1). Verder is de Commissie bezig met de opstelling van een thematische strategie voor het stadsmilieu, in overeenstemming met het zesde milieuactieprogramma, in het kader waarvan duurzaam stadsvervoer een prioritair thema is. Een mededeling over de strategie wordt vóór eind 2003 gepubliceerd.

---

(1)  COM(2002)107 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/695 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/695

---

(2004/C 78 E/0743)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0115/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft:   Toetreding van Malta tot de EU en de Wilde-vogelrichtlijn (79/409/EEG)

Naar aanleiding van het antwoord op mijn schriftelijke vraag E-2554/02 (1) van 11 november verzoek ik de Commissie te bevestigen dat de voorjaarsjacht slechts aanvaardbaar is indien „er geen andere bevredigende oplossing bestaat” (79/409/EEG (2), artikel 9, lid 1) en tevens uit te leggen waarom het geen volledig bevredigende oplossing zou zijn om in het najaar te jagen, aangezien deze soorten ook langs Malta trekken in het najaar en de jacht dan legaal is krachtens de richtlijn.

Kan de Commissie bevestigen dat de voorjaarsjacht uitsluitend aanvaardbaar is indien het gebruik verstandig is (79/409/EEG, artikel 9, lid 1, sub c)) en uitleggen hoe het verstandig kan zijn om exemplaren te doden van twee soorten waarvan de populatie in Europa terugloopt, in de enkele weken vlak voor de broedperiode?

Kan de Commissie ten slotte bevestigen dat Malta inderdaad op 31 december 2002 zijn Orniscomité heeft opgericht, en een lijst overleggen met de namen van degenen die in dit comité zitten?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(7 maart 2003)

Over de implementatie van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand en, in het bijzonder, het specifieke aspect van de voorjaarsjacht is onderhandeld in het kader van de toetredingsonderhandelingen over het milieuhoofdstuk met Malta.

De Commissie bevestigt dat afwijkende bepalingen in overeenstemming moeten zijn met elk van de vereisten van artikel 9 van de richtlijn. Malta heeft zich ertoe verbonden de richtlijn volledig te implementeren vanaf de toetreding. Indien Malta de voorjaarsjacht wenst toe te staan op basis van de uitzonderingen voorzien bij artikel 9 van de richtlijn, bijvoorbeeld in verband met tortelduif en kwartel, dient het te verzekeren dat aan al deze vereisten wordt voldaan.

De lidstaten beslissen over afwijkende bepalingen in overeenstemming met deze vereisten en rapporteren hierover achteraf aan de Commissie. De Commissie bevestigt dat ze alle noodzakelijke maatregelen zal nemen om te verzekeren dat de voorwaarden van de richtlijn, in het bijzonder die met betrekking tot afwijkende bepalingen, volledig door Malta worden geïmplementeerd vanaf de toetreding in overeenstemming met de afloop van de toetredingsonderhandelingen.

Malta heeft met name eind januari 2003 een verordening uitgevaardigd tot oprichting van het Ornis-comité. Vervolgens is voor niet-gouvernementele organisaties een oproep uitgeschreven en op 5 februari 2003 afgesloten met betrekking tot het lidmaatschap daarvan. Verwacht wordt dat zowel de selectie van de leden als de officiële benoeming van de voorzitter van het comité tegen maart 2003 zal worden beëindigd.

---

(1)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 5.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/696 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/696

---

(2004/C 78 E/0744)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0118/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft:   Afbakening van de uiteindelijke grenzen van de Europese Unie

De ondertekening van het Toetredingsverdrag in Athene op 16 april 2003 zal de weg openen voor tien nieuwe landen om toe te treden tot de Unie op 1 mei 2004, nadat het verdrag is geratificeerd door de vijftien lidstaten en door de tien toekomstige leden.

Voor veel analisten moet deze uitbreiding aanleiding zijn om definitief aan te geven welke uiteindelijke grenzen de Europese Unie moet krijgen, omdat de Unie immers niet oneindig kan worden uitgebreid.

Meent de Commissie niet dat zij, als uitgangspunt voor een debat hierover, aanzet moet geven tot een gedetailleerde studie door een selecte groep hooggeplaatsten en deskundigen over welke grenzen nu als uiteindelijke grenzen van de Unie moeten worden beschouwd, op basis van de Europese idee van een Europese cultuur en beschaving, die het onmiskenbare kenmerk zijn van een gemeenschappelijke geografische identiteit?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(27 februari 2003)

Zoals het geachte parlementslid bekend is „(kan) elke Europese staat die de in artikel 6, lid 1, genoemde beginselen in acht neemt, (...) verzoeken lid te worden van de Unie” overeenkomstig artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. De in artikel 6 van het Verdrag uiteengezette beginselen zijn: „vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten de mens en de fundamentele vrijheden en van de rechtsstaat, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben”.

Na de toetreding van 10 nieuwe leden in 2004 heeft de Unie zich ertoe verbonden Bulgarije en Roemenië te steunen bij hun inspanningen om lid te worden in 2007. In maart 2002 is de Commissie voornemens herziene Toetredingspartnerschappen voor te stellen voor deze twee landen alsmede voor Turkije, „een kandidaat-lidstaat (...) die voorbestemd is om tot de Unie toe te treden op basis van dezelfde criteria als die welke voor andere kandidaat-lidstaten gelden”, zoals werd toegelicht in de Europese Raad van Kopenhagen in december 2002.

De Europese Raad van Kopenhagen verklaarde dat de Unie vastbesloten blijft nieuwe scheidslijnen in Europa te vermijden, en stabiliteit en voorspoed binnen en buiten de nieuwe grenzen van de Unie te bevorderen.

De Europese Raad bevestigt het Europese perspectief van de landen van de Westelijke Balkan die betrokken zijn bij het Stabilisatie- en Associatieproces dat de Europese Raad in Feira heeft vastgesteld (19 en 20 juni 2000).

Wat de betrekkingen van de uitgebreide Unie en haar buren betreft verklaarde de Europese Raad dat de uitbreiding de betrekkingen met Rusland zal verbeteren en uitte zij de wens dat de betrekkingen met Oekraïne, Moldavië, Wit-Rusland en de zuidelijke mediterrane landen worden verbeterd via een langetermijn benadering die democratie en economische hervormingen, duurzame ontwikkeling en handel bevordert.

De Commissie werkt hiertoe nieuwe initiatieven uit.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/697 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/697

---

(2004/C 78 E/0745)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0120/03

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft:   Grensconflict over visserij aan de monding van de Guadiana

Het visserijconflict aan de monding van de Guadiana, aan de Spaans-Portugese grens, neemt dramatische vormen aan nu de vissers in de dorpen langs de kust nabij Huelva (Spanje) zelfs klagen dat de Portugese marine op hen heeft geschoten.

Om deze reden hebben deze Spaanse vissers verzocht de bestaande visserijovereenkomst op te schorten totdat de Portugese marine belooft niet meer te zullen schieten. Volgens de vissers is het namelijk een wonder dat er bij de aanvallen van het Portugese patrouilleschip niemand om het leven is gekomen, want „ze schoten om te doden”.

Welke initiatieven heeft de Commissie, gezien haar bevoegdheid op visserijgebied uit hoofde van het GLB, genomen om dit visserijconflict op te lossen, en op welke wijze wil zij zich tot de Portugese autoriteiten wenden om te beletten dat de Portugese marine blijft schieten op de vissers uit Huelva, om zo via bemiddeling te helpen een compromisoplossing te zoeken voor dit conflict?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 februari 2003)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat zij van de nationale autoriteiten geen enkel verzoek heeft ontvangen om zich te bemoeien met de incidenten die zich in de monding van de rivier de Guadiana zouden hebben voorgedaan.

De Commissie wijst er in dit verband op dat het aan de nationale controleautoriteiten is om de communautaire of nationale regelgeving te doen naleven, en aan de nationale gerechtelijke instanties om overtreders sancties op te leggen.

Duidelijk is in elk geval dat de Commissie wenst dat de visserij in het betrokken gebied wordt beoefend onder omstandigheden die voor alle betrokken partijen bevredigend zijn.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/697 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/697

---

(2004/C 78 E/0746)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0192/03

van Lennart Sacrédeus (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2003)

Betreft:   Arrestatie zonder tenlastelegging van een Indiase pastoraal werker in Qatar

Arokiyasami Chellapa is een christelijke Indiër die met zijn echtgenote Ester en hun twaalfjarige zoon reeds 22 jaar in Qatar op het Arabisch schiereiland woont en werkzaam is als ingenieur. Hij is op 9 december 2002 zonder opgaaf van redenen gearresteerd. Twee weken later, op 23 december, is hij op borg vrijgelaten, maar hij moet uiterlijk op 23 januari 2003 terugkeren naar India.

Als hij dit niet doet, wordt hij nogmaals gearresteerd. Ook deze keer hebben de autoriteiten geen reden gegeven voor de arrestatie.

De heer Chellappa is pastoraal werker geweest in een gemeenschap van christelijke Indiërs in Qatar. Zijn familie en vrienden vermoeden dat de reden van zijn arrestatie verband houdt met zijn geloofsovertuiging en zijn christelijke activiteiten.

Hoe gaat de Commissie in dit soort gevallen te werk om invloed uit te oefenen op regeringen en wat is de feitelijke gang van zaken? Was het hierboven uiteengezette feit de Commissie bekend? Kan de Commissie iets doen in dit specifieke geval van schending van mensenrechten en godsdienstvrijheid?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 februari 2003)

De Commissie heeft geen precieze informatie over het concrete geval dat het geachte parlementslid aan de orde stelt. Aangezien er ter plaatse geen delegatie is, is het moeilijk om gedetailleerde informatie in te winnen.

Wanneer de Europese Unie over de noodzakelijke informatie beschikt, kan zij tussenbeide komen met betrekking tot individuele gevallen van schending van de mensenrechten door stappen te ondernemen bij de autoriteiten van de betrokken landen. De opportuniteit van deze stappen wordt geval per geval beoordeeld in een vertrouwelijke raadplegingsprocedure.

De Commissie is momenteel aan het onderhandelen over een vrijhandelsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Samenwerkingsraad van de Golfstaten waarvan de mensenrechtenclausule een essentieel element zal zijn. Voorts heeft de Commissie de Samenwerkingsraad van de Golfstaten voorgesteld om een politieke dialoog inzake mensenrechten te voeren. Het doel van deze dialoog bestaat eruit regelmatig de eerbiediging van de fundamentele rechten die voortvloeien uit de Universele Verklaring van de rechten van de mens en de internationale overeenkomsten die daarop een aanvulling zijn, ter sprake te brengen, en de lidstaten van de Samenwerkingsraad die deze instrumenten nog niet hebben ondertekend en geratificeerd, aan te sporen om dit te doen. In het kader van deze dialoog kunnen tevens individuele gevallen worden aangekaart.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/698 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/698

---

(2004/C 78 E/0747)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0281/03

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie

(3 februari 2003)

Betreft:   Vernieuwing van het communautaire visserijbeleid en het herstel van de wilde zalm

De wilde zalm in de Oostzee is van groot belang voor de sportvisserij en daarmee voor het toerisme rond het noordelijk deel van de Botnische Golf en in Noord-Finland. Tegenwoordig wordt de wilde zalm op open zee en in riviermondingen echter te intensief bevist. Bovendien wordt te vaak op verkeerde tijdstippen gevist. Om deze reden wordt de trek van de zalmen naar de rivieren waar zij kuit schieten onmogelijk gemaakt of in ieder geval ernstig belemmerd.

Het visserijbeleid van de EU besteedt in het geheel geen aandacht aan het herstel van de wilde zalm in de Oostzee, hoewel de bevoegdheid van de EU zich ook uitstrekt tot de zee- en riviervisserij van de lidstaten. In de Oostzeeregio gebruikt de EU haar bevoegdheid met betrekking tot de zalmvisserij slechts als lid van de Baltische visserijcommissie, en beperkingen die aan de visserij worden opgelegd hebben vooral betrekking op quota voor bepaalde soorten.

Zweden en Finland hebben met een gezamenlijk ministerieel besluit grenzen gesteld aan de zalmvangst in het noordelijk deel van de Botnische Golf, met name in de monding van de rivier de Tornio, maar alleen Finland voert dit besluit op consequente wijze uit. Zweden heeft min of meer volgens de regels ontheffingen verleend aan de eigen vissers en de Zweedse zalmvangsten in de riviermonding zijn nu vele malen hoger dan de vangsten van alle sportvissers in de rivier de Tornio bij elkaar.

Hecht de Commissie belang aan het herstel van de wilde zalm en aan het bevorderen van de sportvisserij op deze vissoort? Op welke wijze wil de Commissie bij de vernieuwing van het communautaire visserijbeleid die momenteel gaande is aandacht besteden aan de wilde zalm in de Oostzee?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 maart 2003)

Zoals het geachte parlementslid terecht opmerkt, valt de Oostzeezalm tijdens zijn levensstadia op zee onder het beheer van de Internationale visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC), die overeenkomstig het Verdrag van Gdansk uit 1973 verantwoordelijk is voor het beheer van de levende rijkdommen in de Oostzee.

Deze organisatie heeft in 1997 een beheersplan voor de lange termijn vastgesteld, dat bekend staat als het zalmactieplan. Het voornaamste oogmerk van dit plan is om de stand van de wilde zalm in de Oostzee te verbeteren en de natuurlijke productie van wilde Oostzeezalm geleidelijk op te voeren waarbij in 2010 minstens weer 50 % van de potentiële capaciteit — volgens de meest betrouwbare schattingen — van elke zalmrivier zou moeten zijn bezet. Andere doelstellingen van het plan zijn het herstel van populaties wilde zalm in potentiële zalmrivieren en de verbetering, waar mogelijk, van de leefomgeving van de wilde zalm.

Ofschoon niet alle onderdelen van het zalmactieplan onder de verantwoordelijkheid van de IBSFC vallen, houdt deze organisatie nauwgezet toezicht op de uitvoering van het actieplan in al zijn facetten. De betrokken partijen zijn gehouden op gezette tijden verslag uit te brengen over de activiteiten die onder hun verantwoordelijkheid vallen, zoals het uitzetten van kweekzalm of het versterken van bestanden wilde zalm.

In dit opzicht gaan de nationale regulerende maatregelen in kustgebieden ter vermindering van de visserijdruk op wilde zalm en de maatregelen van de IBSFC hand in hand. De meest doeltreffende IBSFC-maatregel was zonder twijfel de verlaging van de totale toegestane vangsten (TAC's) voor zalm naar aanleiding van de slechte situatie van de populaties wilde zalm. Eind jaren tachtig werden in de zeevisserij en de kustvisserij op jaarbasis maar liefst 1 miljoen stuks zalm gevangen. De voor 2003 toegewezen TAC voor het Centrale Bekken en de Botnische Golf bedraagt 460 000 stuks.

Deze maatregelen werpen nu al vruchten af. Volgens de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) is de stand van de populaties wilde zalm in het Centrale Bekken en de Botnische Golf de laatste jaren over het algemeen verbeterd en waren de aantallen smolts in 2000-2002 zeer hoog. Er wordt dan ook een goede paaitrek verwacht in de jaren 2003-2005. Een andere belangrijke ontwikkeling die de stand van de wilde zalm zou kunnen verbeteren, is de invoering, vanaf 2004, van een alternatieve visserijstrategie voor de Oostzeezalm. Deze strategie, die op de laatste jaarvergadering van de IBSFC is aangenomen, moet de overgang bevorderen van een gemende visserij op wilde en gekweekte populaties naar een selectieve visserij op gekweekte populaties.

Dit illustreert wellicht waarom de Commissie van mening is dat de instandhoudingsmaatregelen voor wilde zalm, zowel in nationaal als in IBSFC-verband, een succesvol instrument vormen voor het visserijbeheer in de Oostzee. Zolang dit het geval is, ziet de Commissie geen aanleiding haar verantwoordelijkheden ten aanzien van zalm uit te breiden. Wat de sportvisserij betreft, kan de Commissie het geachte parlementslid meedelen dat de Gemeenschap op dit punt geen beleid voert met betrekking tot wilde zalm in de Oostzee.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/700 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/700

---

(2004/C 78 E/0748)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0320/03

van Massimo Carraro (PSE) en Vincenzo Lavarra (PSE) aan de Commissie

(10 februari 2003)

Betreft:   Invoer van vlees van pluimvee

In de afgelopen 24 maanden is de invoer van vlees van pluimvee (kip en kalkoen) op de communautaire markt zeer sterk gestegen (109 % per jaar), nl. van 244 000 naar 790 000 ton, ressorterend onder de tariefposten 0210, 16023111 en 16023119 (vers vlees en vleeswaren).

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat bij deze invoer de geldende tarieven — die door de Wereldhandelsorganisatie zijn bevestigd — worden omzeild doordat de exporteurs eenvoudigweg kleine hoeveelheden zout en/of andere kruiden aan het vlees toevoegen waardoor zij kunnen profiteren van illegale tariefverlagingen en waardoor de communautaire begroting bijgevolg ten onrechte wordt benadeeld?

Welke concrete stappen denkt de Commissie met het oog op de consumentenbescherming te nemen, aangezien bij controles in diverse delen van de Europese Unie is gebleken dat het ingevoerde vlees nitrofuraan bevat en dat de fokkerijen waarvan het vlees afkomstig is, diermeel gebruiken, hetgeen bij de communautaire wetgeving verboden is?

Is de Commissie zich bewust van het feit dat het voortduren van deze abnormale handelssituatie geleid heeft tot ernstige verstoringen van de communautaire markt, zowel wat de gezondheidszorg als wat de economie betreft, en tot benadeling van de Europese producenten, die geconfronteerd worden met concurrentievervalsing en oneerlijke mededinging?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 maart 2003)

De Commissie heeft inderdaad een aanzienlijke stijging van de invoer van bepaalde soorten vlees en pluimveebereidingen geconstateerd. De cijfers die door de geachte parlementsleden worden aangehaald hebben evenwel niet betrekking op de afgelopen 24 maanden en op de bedoelde producten, maar lijken betrekking te hebben op andere referentieperiodes en op de invoer van alle soorten vlees en pluimveebereidingen, uitgedrukt in geslacht gewicht. In de jaren 2000-2001 is de invoer van 397 000 ton naar 576 000 ton gestegen. In 2002 wordt deze op 550 000 ton geschat.

Bepaalde soorten kippenvlees zijn door de douaneautoriteiten van bepaalde lidstaten ingedeeld als gezouten vlees ressorterend onder tariefpost 0210, terwijl het ging om diepgevroren kippenvlees dat onvoldoende hoeveelheden zout bevatte om de houdbaarheid ervan op lange termijn te kunnen waarborgen en dat dus, om de eenvoudige reden dat het vlees diepgevroren was, onder tariefpost 0207 ressorteerde. Vanwege de geconstateerde afwijkende interpretaties van de algemene regelgeving inzake tariefindeling in de Gemeenschap heeft de Commissie zo spoedig mogelijk de adequate wettelijke maatregelen getroffen door middel van Verordening (EG) nr. 1223/2002 (1) teneinde de tariefindeling van dit soort producten op te helderen en de uniforme indeling ervan als diepgevroren kippenvlees van tariefpost 0207 te waarborgen.

Hoewel de Commissie op dit moment niet beschikt over gegevens over ongeoorloofde omzeilingen van tariefpost 1602, waaronder onder meer ongekookt gekruid vlees valt, kunnen de geachte parlementleden er zeker van zijn dat, mochten dit soort fraudes worden geconstateerd, onmiddellijk alle nodige maatregelen zullen worden getroffen om deze te bestrijden.

De Commissie is zich bewust van de gevaren voor de gezondheid en de economie en heeft een aantal praktische maatregelen getroffen ter bescherming van consumenten en producenten. Derde landen moeten residucontroleplannen indienen bij de Commissie, met inbegrip van maatregelen voor de bestrijding van misbruik. Ook worden er tests uitgevoerd op stoffen op het moment van invoer in de Unie. Inspectiebezoeken van het Voedsel- en Veterinair Bureau hebben ook betrekking op de bestaande controlemaatregelen met betrekking tot residuen van verboden stoffen.

Waar duidelijk problemen bestaan, worden verdere maatregelen overwogen. Deze variëren van uitbreiding van de tests, van 20 % tot 100 % van geïmporteerde goederenzendingen, tot een absoluut invoerverbod. Op dit moment zijn dit soort maatregelen ingesteld met betrekking tot de invoer van vlees van pluimvee uit een aantal derde landen, waaronder Brazilië, Thailand en China.

Tot slot heeft de Commissie onlangs haar goedkeuring gehecht aan een voorstel met betrekking tot de officiële controles van diervoeders en levensmiddelen (2) en bereidt zij een voorstel voor inzake diervoederhygiëne waarbij maatregelen ter preventie van gezondheidsrisico's voor de volksgezondheid, diergezondheid en het milieu verder zullen worden geharmoniseerd en versterkt. Beide voorstellen gelden eveneens voor derde landen die naar de Unie willen exporteren.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1223/2002 van de Commissie van 8 juli 2002 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur, PB L 179 van 9.7.2002.

(2)  Voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake officiële controles van diervoeders en levensmiddelen, COM(2003) 52 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/701 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/701

---

(2004/C 78 E/0749)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0450/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(19 februari 2003)

Betreft:   Opvangkampen en slavenhandelaren

„Griekenland, het opvangkamp in Pendeli: golfplatenkrotten temidden van vuilnis en rioolwater. (...) op 80 kilometer afstand van Athene, een kamp beheerd door de NGO” Médécins du Monde „die alles in het werk stelt om de wanhopige immigranten in Griekenland bij te staan. Tevergeefs: de golf van wanhopige immigranten groeit met de dag: Afghanen, Irakezen en Koerden komen uit Turkije en eenmaal in Griekenland aanbeland moeten zij, als zij weg willen, de maffia tenminste 2500 dollar betalen. Zij verstoppen zich in de grote vrachtwagens die zich inschepen op de snelle veerboten of steken over in drijvende doodskisten” ... „Dit kamp was de doorgangsplaats voor minstens 15 000 buitenlanders die maar één ding in hun hoofd hadden: het echte Europa bereiken” (uit het tijdschrift „Panorama” van 6.2.2003) „De hoopvolle reis van Turkse Koerden begint in Istanboel en verloopt via verschillende routes ... Eerste route: doorreis door de Balkan per vrachtwagen en te voet, tot aankomst in Italië. Tweede route: via Kosovo en Albanië, en dan met een rubberboot oversteken naar Italië. Derde route: reis met gammele vaartuigen vanuit Smirne richting kust van Calabrië. Vierde route: de” nieuwe route„, zoals deze tijdens de laatste onderscheppingen werd genoemd: vliegen naar Tunis en dan met vissersboten oversteken naar Sicilië. Het ticket kost 3000 tot 6000 EUR, ongeacht de route. De prijs is afhankelijk van de eindbestemming. De omzet in de afgelopen twee jaar: 18 miljoen euro. In Turkije wordt contant betaald” (uit het tijdschrift „Panorama” van 6.2.2003). Deze twee fragmenten uit het Italiaanse tijdschrift Panorama geven een welsprekend beeld van enerzijds de ellendige, vernederende en onmenselijke omstandigheden in bepaalde opvangkampen en anderzijds het onbetwistbaar bestaan van criminele slavenhandelorganisaties die munt slaan uit de ellende en wanhoop van deze vluchtelingen.

Wij vragen de Commissie:

| 1. | of er sprake is van een band tussen enerzijds het bestaan van en de omstandigheden in dergelijke kampen in een van de landen van de Unie en anderzijds de immigratiebepalingen van de Overeenkomst van Schengen? |
| --- | --- |

1.

of er sprake is van een band tussen enerzijds het bestaan van en de omstandigheden in dergelijke kampen in een van de landen van de Unie en anderzijds de immigratiebepalingen van de Overeenkomst van Schengen?

| 2. | Welke instrumenten de Unie kan inzetten om te voorkomen dat door die ellendige kampen en de criminele uitbuiting de levensomstandigheden van de immigranten nog barbaarser worden en deze mensen hun waardigheid totaal verliezen? |
| --- | --- |

2.

Welke instrumenten de Unie kan inzetten om te voorkomen dat door die ellendige kampen en de criminele uitbuiting de levensomstandigheden van de immigranten nog barbaarser worden en deze mensen hun waardigheid totaal verliezen?

| 3. | Of het volgens haar niet noodzakelijk en wenselijk is stappen te ondernemen bij de regering van een kandidaat-lidstaat, opdat deze haar immigratiewetgeving harmoniseert met de vurig gewenste wetgeving van de Europese Unie, en aldus wordt voorkomen dat op het grondgebied van dit land verschijnselen zoals hierboven beschreven zich kunnen onttrekken aan rechtsvervolging? |
| --- | --- |

3.

Of het volgens haar niet noodzakelijk en wenselijk is stappen te ondernemen bij de regering van een kandidaat-lidstaat, opdat deze haar immigratiewetgeving harmoniseert met de vurig gewenste wetgeving van de Europese Unie, en aldus wordt voorkomen dat op het grondgebied van dit land verschijnselen zoals hierboven beschreven zich kunnen onttrekken aan rechtsvervolging?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(15 mei 2003)

Overeenkomstig het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Unie moeten de lidstaten personen die niet of niet meer voldoen aan de voorwaarden inzake kort verblijf, worden verwijderd indien het vrijwillige vertrek niet plaatsvindt of indien een vermoeden bestaat dat dit vertrek niet zal plaatsvinden of indien het onmiddellijke vertrek om redenen van openbare orde of nationale veiligheid geboden is. Voor de toepassing van deze bepalingen kunnen de lidstaten personen die illegaal in de Unie verblijven, in hechtenis nemen of opleggen om in een bepaald gebied te verblijven.

Zoals reeds in het antwoord op schriftelijke vraag E-431/03 van mevrouw Poli Bortone (1) gesteld, heeft de Raad op 28 februari 2002, aansluitend op de mededeling van de Commissie betreffende een gemeenschappelijk beleid inzake illegale immigratie van 15 november 2001 (2), een actieplan ter bestrijding van illegale immigratie (3) goedgekeurd. Bovendien heeft de Raad op 13 juni 2002 een plan voor het beheer van de buitengrenzen van de lidstaten goedgekeurd, dat gebaseerd is op een mededeling van de Commissie over dit onderwerp van 7 mei 2002 (4). Indien zij goed worden toegepast, kunnen deze maatregelen illegale vluchtelingenstromen verminderen en zo op termijn de in de vraag beschreven last voor centra of kampen verminderen.

Daarenboven moet worden benadrukt dat zelfs indien de betrokkenen in Griekenland een asielaanvraag hebben ingediend of zouden indienen, er momenteel geen op artikel 63 van het EG-Verdrag gegronde communautaire voorschriften in voege zijn krachtens welke de Commissie zou kunnen optreden, bijvoorbeeld door de Griekse autoriteiten om nadere informatie te vragen.

De Raad heeft op 27 januari 2003 Richtlijn 2003/9/EG tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (5) goedgekeurd, maar deze bepalingen moeten nog door de lidstaten worden omgezet. De richtlijn heeft tot doel de opvangvoorzieningen voor asielzoekers minstens in een aantal lidstaten aanzienlijk te verbeteren. Het beginsel dat behoeftige asielzoekers die in afwachting van de afhandeling van de procedures gemachtigd zijn om in het land te verblijven, recht hebben op opvangvoorzieningen (zoals huisvesting, voedsel, kleding en een dagvergoeding) is door alle lidstaten aanvaard (niettemin kan de verstrekking van de opvangvoorzieningen worden geweigerd indien de asielaanvraag niet zo spoedig als redelijkerwijs mogelijk is ingediend). Asielzoekers moeten in alle lidstaten recht hebben op behoorlijke gezondheidszorg, voorlichting en documentatie, onderwijs en in een beperkt aantal gevallen toegang tot de arbeidsmarkt. Bovendien moeten de lidstaten zich ertoe verbinden voorschriften voor het sturen, bewaken en controleren van het niveau van het opvangsysteem uit te vaardigen. De uiterste termijn voor omzetting is 6 februari 2005.

In deze context dient ook te worden vermeld dat de Griekse autoriteiten het grootste deel van hun Europees Vluchtelingenfonds investeren in de verbetering van de opvangcapaciteit voor asielzoekers. Sinds 1998 hebben verschillende niet-gouvernementele organisaties (NGO's) de opvangvoorzieningen en voedselverstrekking voor asielzoekers in Griekenland kunnen verzorgen en verder uitbouwen (onder meer het door EL.IN.AS geëxploiteerde Aspropyrgos-centrum, het opvangcentrum in Nea Makri van het Griekse Rode Kruis en stedelijke nachtopvang voor asielzoekers in het centrum van Athene door Médecins du monde).

Turkije heeft als kandidaat-lidstaat een partnerschap voor toetreding gesloten en heeft een nationaal programma voor de overname van het acquis goedgekeurd. Volgens dit plan zal Turkije zijn wetgeving en praktijken inzake migratie, asiel en grensbeheer geleidelijk aanpassen aan het acquis. In 2002 hebben de Turkse autoriteiten interdepartementale werkgroepen inzake migratie, asiel en grensbeheer opgericht, die belast zijn met het opstellen van gedetailleerde strategieën voor de aanpassing aan het acquis ter zake. De strategieën inzake migratie en grensbeheer worden binnenkort bekendgemaakt. De Turkse autoriteiten hebben bovendien beslist om actieplannen inzake migratie, asiel en grensbeheer op te stellen met een gedetailleerd programma voor de aanpassing van de wetgeving, hervorming van de instellingen, opleiding en investeringen met het oog op de aanpassing aan het acquis. Het opstellen en de uitvoering van deze actieplannen zal door de Commissie worden gesteund via twee „twinningprojecten”, die later dit jaar zullen starten. In juni 2002 hebben de Commissie en Turkije tevens besprekingen aangeknoopt betreffende een bijzonder actieplan inzake illegale migratie: waarschijnlijk zullen de onderhandelingen over dit plan binnenkort kunnen worden afgerond.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 24.

(2)  COM(2001) 672 def.

(3)  PB C 142 van 14.6.2002.

(4)  COM(2002) 233 def.

(5)  PB L 31 van 6.2.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/703 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/703

---

(2004/C 78 E/0750)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0557/03

van Anne Van Lancker (PSE) aan de Commissie

(20 februari 2003)

Betreft:   Regeling van melkquota in grensoverschrijdende bedrijven

Een Belgische landbouwer baat een melkveebedrijf uit in Meer — Hoogstraten (België) met een quotum van 397 727 liter met 38,73 % vetgehalte (producentnummer 00113020140). Zijn echtgenote wenst het bedrijf van haar moeder en stiefvader in Baarle-Nassau (Nederland) over te nemen met een quotum van 307 164 liter met 4,03 % vetgehalte (COS-registratienummer 66244). De bedrijven liggen op 5 km van elkaar aan beide zijden van de grens. Het bedrijf van de man is slecht verkaveld (kleiner dan 3 ha per kavel) en gelegen in een kwetsbaar gebied ter bescherming van het oppervlaktewater (nitraatrichtlijn). Het toekomstige bedrijf van de echtgenote ligt in een ruilverkaveling met huiskavel van 40 ha.

Overeenkomstig de beschikkingen van het Ballmann-arrest (1) wil de Belgische landbouwer zijn quotum produceren op het bedrijf in Castelre — Baarle-Nassau. Hij behoudt zijn bedrijf en bijhorende gronden in Meer — Hoogstraten en zal zijn melk blijven leveren aan een Belgische koper. Het toekomstige bedrijf van zijn echtgenote zal zijn melk leveren aan een Nederlandse koper.

Het Belgische quotum blijft verbonden aan de Belgische producent (de man) en aan de Belgische gronden. Het blijft derhalve een Belgisch quotum. De Belgische reglementering bepaalt niet expliciet dat de melkproductie-eenheid in België gelegen moet zijn. De Belgische reglementering definieert een „melk-productie-eenheid” als een geheel van functioneel samenhangende middelen. Nergens wordt het beperkt tot een geografisch geheel op het Belgische grondgebied.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden: is deze werkwijze compatibel met de Europese regelgeving? Welke bepalingen dienen beide landbouwexploitaties na te leven? Mag de Belgische koper melk ophalen in de tank van het bedrijf van de man in Castelre — Baarle-Nassau (NL) of dient deze de melktank zelf te vervoeren naar het bedrijf in Meer — Hoogstraten (B)?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 maart 2003)

De Commissie betreurt dat zij het geachte parlementslid moet meedelen dat de geplande regeling niet kan. In artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (2) is „producent” namelijk gedefinieerd als „de landbouwexploitant, natuurlijke of rechtspersoon of groepering van natuurlijke of rechtspersonen, waarvan het bedrijf op het geografische grondgebied van de Gemeenschap is gevestigd, die melk of andere zuivelproducten rechtstreeks aan de consument verkoopt, en/of levert aan de koper” en „bedrijf” als „het geheel van de productie-eenheden die door de producent worden beheerd en die op het geografische grondgebied van de Gemeenschap zijn gevestigd”. Bij Verordening (EEG) nr. 1560/93 van de Raad van 14 juni 1993 (3) is in beide definities met het oog op controle met opzet het begrip „geografisch grondgebied van een lidstaat” ingevoerd, teneinde onbeheerbare situaties in de quotaregeling te vermijden.

Het door het geachte parlementslid vermelde Ballmann-arrest is in het onderhavige geval niet van toepassing: het gaat niet over grensoverschrijdende kwesties en heeft nog betrekking op de oude melkquotaregeling zoals vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 857/84 (4).

Dit betekent dat de in beide bedrijven geproduceerde hoeveelheden melk afzonderlijk moeten worden geleverd in België en in Nederland en moeten worden afgeboekt op de respectieve melkquota.

---

(1)  Zaak C-341/89, H. Ballmann tegen Hauptzollamt Osnabrück.

(2)  PB L 405 van 31.12.1992.

(3)  Verordening (EEG) nr. 1560/93 van de Raad van 14 juni 1993 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3950/92 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, PB L 154 van 25.6.1993.

(4)  Verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, PB L 90 van 1.4.1984.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/704 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/704

---

(2004/C 78 E/0751)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0736/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 maart 2003)

Betreft:   Aanleg gecontroleerde stortplaatsen

Op diverse plaatsen in Portugal wordt de aanleg van enkele „gecontroleerde stortplaatsen” voor gewoon afval gepland, in sommige gevallen met steun van communautaire fondsen.

Kan de Europese Commissie mededelen voor welke projecten reeds communautaire kredietaanvragen zijn ingediend en hoe ver het met deze projecten staat?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(28 april 2003)

Tot op heden is inzake gecontroleerde stortplaatsen door Portugal nog geen enkel verzoek om financiering uit hoofde van het cohesiefonds ingediend.

Voor een eventuele financiering van projecten op dit gebied krachtens de Structuurfondsen herinnert de Commissie het geachte parlementslid eraan dat deze projecten in toepassing van het beginsel van subsidiariteit op nationaal niveau door de beheersautoriteit van de operationele programma's worden uitgekozen wanneer de strategische prioriteiten van de programma's door de Commissie zijn goedgekeurd. Alleen de projecten waarvan de kostprijs hoger ligt dan 50 miljoen euro dienen overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad (1) aan de Commissie te worden medegedeeld. De Commissie kan derhalve niet van tevoren weet hebben van alle projecten die door de Structuurfondsen worden bekostigd.

De Commissie verzoekt het geachte parlementslid derhalve zich omtrent het laatste punt tot de Portugese overheden te richten.

---

(1)  Verordening nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/704 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/704

---

(2004/C 78 E/0752)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0751/03

van Mary Banotti (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2003)

Betreft:   Iers Nationaal Ontwikkelingsplan 2000-2006

Hoe werd de 20 miljoen euro onder het Iers Nationaal Ontwikkelingsplan 2000-2006 voor de infrastructuur voor maritiem toerisme toegewezen? Is de Commissie er van overtuigd dat dit volledige budget werd verdeeld zoals oorspronkelijk voorzien?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(14 april 2003)

Het Ierse Nationale Ontwikkelingsplan wordt ten uitvoer gelegd via verscheidene operationele programma's die een scala van maatregelen bevatten, waarvan sommige door de Gemeenschap worden medegefinancierd en andere uit louter nationale middelen worden gefinancierd.

De maatregel betreffende maritiem toerisme is een uit nationale middelen gefinancierde maatregel die voorkomt in de twee regionale operationele programma's, namelijk het programma voor de Border, Midland en Western Region en het programma voor de Southern and Eastern Region.

Aangezien deze maatregel niet door de Structuurfondsen van de Europese Unie wordt medegefinancierd, is de verdeling van de financiële middelen geen zaak waarop de Commissie commentaar kan leveren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/705 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/705

---

(2004/C 78 E/0753)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0790/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(14 maart 2003)

Betreft:   Wetgeving inzake afvalverbranding

| 1. | Is de Commissie naar aanleiding van het arrest van het Hof van Justitie van 13 februari in zaak C-458/2000 voornemens om wijzigingen aan te brengen in de bestaande Gemeenschapswetgeving inzake afvalverbranding, om nader te verduidelijken of verbranding geldt als terugwinning dan wel als verwijdering van afval? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie naar aanleiding van het arrest van het Hof van Justitie van 13 februari in zaak C-458/2000 voornemens om wijzigingen aan te brengen in de bestaande Gemeenschapswetgeving inzake afvalverbranding, om nader te verduidelijken of verbranding geldt als terugwinning dan wel als verwijdering van afval?

| 2. | Is de Commissie van mening dat er tegenstrijdigheden zijn tussen het arrest van het Hof in deze zaak en de bestaande EG-wetgeving, zoals de verpakkingsrichtlijn van 1994, waarin is bepaald dat energieterugwinning mag meetellen in de streefwaarden voor terugwinning van verpakkingsafval? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van mening dat er tegenstrijdigheden zijn tussen het arrest van het Hof in deze zaak en de bestaande EG-wetgeving, zoals de verpakkingsrichtlijn van 1994, waarin is bepaald dat energieterugwinning mag meetellen in de streefwaarden voor terugwinning van verpakkingsafval?

| 3. | Wat zijn naar de mening van de Commissie de consequenties van het arrest voor de verwerking van stedelijk afval door middel van verbranding en de wenselijkheid van verbranding als afvalverwerkingsmethode? |
| --- | --- |

3.

Wat zijn naar de mening van de Commissie de consequenties van het arrest voor de verwerking van stedelijk afval door middel van verbranding en de wenselijkheid van verbranding als afvalverwerkingsmethode?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 mei 2003)

| 1. | De Commissie heeft een algemene studie inzake terugwinnings- en verwijderingshandelingen op touw gezet met het doel helderder definities van terugwinning en verwijdering te formuleren. Deze studie zal medio 2003 tijdens een workshop aan deskundigen uit de lidstaten en belanghebbende partijen worden voorgelegd.
  De Commissie is echter wel van mening dat een wijziging van de definitie van energieterugwinning dient plaats te vinden in het kader van een wijziging van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1), zoals gewijzigd (2). In dit stadium bezint de Commissie zich nog op de noodzaak van voorstellen in die richting. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft een algemene studie inzake terugwinnings- en verwijderingshandelingen op touw gezet met het doel helderder definities van terugwinning en verwijdering te formuleren. Deze studie zal medio 2003 tijdens een workshop aan deskundigen uit de lidstaten en belanghebbende partijen worden voorgelegd.

De Commissie is echter wel van mening dat een wijziging van de definitie van energieterugwinning dient plaats te vinden in het kader van een wijziging van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1), zoals gewijzigd (2). In dit stadium bezint de Commissie zich nog op de noodzaak van voorstellen in die richting.

| 2. | Het Hof van Justitie heeft in zijn arrest in Zaak C-458/00 besloten dat het hoofddoel van afvalverbranding in een verbrandinginstallatie voor stedelijk afval de verwijdering van de afvalstoffen is. Het Hof voegde daaraan toe dat wanneer als neveneffect van het proces energie wordt opgewekt en gebruikt, dit niet afdoet aan de kwalificatie als verwijderingshandeling.
  Het arrest van het Hof heeft als consequentie dat de omschrijving van de taakstelling inzake terugwinning in artikel 6 van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (3) als volgt moet worden geïnterpreteerd:
  de term terugwinning is in Richtlijn 94/62/EG omschreven als alle in casu toepasselijke handelingen, bedoeld in bijlage II.B bij Richtlijn 75/442/EEG. Door het arrest van het Hof in Zaak C-458/00 wordt door het daarin gehanteerde concept van het hoofddoel van het proces verbranding in specifiek voor stedelijk afval bedoelde verbrandingsinstallaties van deze lijst van handelingen uitgesloten; de definitie van terugwinning van energie als „het gebruik van brandbaar verpakkingsafval om energie op te wekken door directe verbranding met of zonder andere afvalstoffen, maar met terugwinning van de warmte” valt buiten het concept van recycling zoals gedefinieerd in Richtlijn 94/62/EG.
  Op deze basis moeten de lidstaten om de algehele terugwinningsdoelstelling te halen hetzij hun recyclingactiviteiten opvoeren, hetzij energie terugwinnen door de brandbare fractie van het verpakkingsafval mee te verbranden in cementovens of elektriciteitscentrales, hetgeen door het Hof is aangemerkt als een terugwinningshandeling (Zaak C-228/00, arrest van 13 februari 2003). |
| --- | --- |

2.

Het Hof van Justitie heeft in zijn arrest in Zaak C-458/00 besloten dat het hoofddoel van afvalverbranding in een verbrandinginstallatie voor stedelijk afval de verwijdering van de afvalstoffen is. Het Hof voegde daaraan toe dat wanneer als neveneffect van het proces energie wordt opgewekt en gebruikt, dit niet afdoet aan de kwalificatie als verwijderingshandeling.

Het arrest van het Hof heeft als consequentie dat de omschrijving van de taakstelling inzake terugwinning in artikel 6 van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (3) als volgt moet worden geïnterpreteerd:

de term terugwinning is in Richtlijn 94/62/EG omschreven als alle in casu toepasselijke handelingen, bedoeld in bijlage II.B bij Richtlijn 75/442/EEG. Door het arrest van het Hof in Zaak C-458/00 wordt door het daarin gehanteerde concept van het hoofddoel van het proces verbranding in specifiek voor stedelijk afval bedoelde verbrandingsinstallaties van deze lijst van handelingen uitgesloten; de definitie van terugwinning van energie als „het gebruik van brandbaar verpakkingsafval om energie op te wekken door directe verbranding met of zonder andere afvalstoffen, maar met terugwinning van de warmte” valt buiten het concept van recycling zoals gedefinieerd in Richtlijn 94/62/EG.

Op deze basis moeten de lidstaten om de algehele terugwinningsdoelstelling te halen hetzij hun recyclingactiviteiten opvoeren, hetzij energie terugwinnen door de brandbare fractie van het verpakkingsafval mee te verbranden in cementovens of elektriciteitscentrales, hetgeen door het Hof is aangemerkt als een terugwinningshandeling (Zaak C-228/00, arrest van 13 februari 2003).

| 3. | Binnen de voor het afvalbeheer geldende hiërarchie die is aangegeven in de resolutie van de Raad van 27 februari 1997 (4) betreffende een communautaire strategie voor het afvalbeheer komt preventie op de eerste plaats, gevolgd door terugwinning, met het accent op hergebruik en terugwinning van materialen, voorzover dit uit milieuoogpunt het beste alternatief is. Afvalverwijdering heeft de laagste prioriteit.
  Momenteel bezint de Commissie zich nog op de mogelijke consequenties van het arrest van het Hof voor de besluitvorming door de bevoegde instanties over de te gebruiken technologieën voor afvalverwerking. Deze besluitvorming wordt immers beïnvloed door onder andere de milieuwetgeving, inclusief voor- schriften van de Gemeenschap zoals de verplichting grote hoeveelheden biologisch afbreekbaar afval weg te houden van stortplaatsen en de verplichting tot recycling van grote delen van bepaalde afvalstromen (verpakkingsmateriaal, voertuigen aan het einde van hun levenscyclus, afgedankte elektronische en elektrische apparatuur). In dit verband bestaat een van de mogelijkheden voor de autoriteiten om tot een maximale terugwinning van afval te komen erin meer te composteren of te recyclen, maar ook waar passend te kiezen voor meer energieterugwinning door het meeverbranden van afval, ter vervanging van primaire brandstoffen, in industriële installaties (elektriciteitscentrales, cementovens).
  Voorts is het zo dat, los van de kwalificatie van verbranding in een daarvoor specifiek bestemde installatie als een terugwinnings- of verwijderingshandeling, Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (5) bepalingen bevat die het zoveel mogelijk terugwinnen van energie voorschrijven. Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (6) bevat eveneens een dergelijke bepaling, in dit geval met betrekking tot de terugwinning van energie uit stortplaatsgas. Bovendien zal het Referentiedocument inzake de beste beschikbare technieken (Best Available Techniques Reference document — BREF) voor afvalverbranding, dat momenteel wordt ontwikkeld in het kader van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (7), een hoofdstuk over het gebruik van energie uit afvalstoffen omvatten. |
| --- | --- |

3.

Binnen de voor het afvalbeheer geldende hiërarchie die is aangegeven in de resolutie van de Raad van 27 februari 1997 (4) betreffende een communautaire strategie voor het afvalbeheer komt preventie op de eerste plaats, gevolgd door terugwinning, met het accent op hergebruik en terugwinning van materialen, voorzover dit uit milieuoogpunt het beste alternatief is. Afvalverwijdering heeft de laagste prioriteit.

Momenteel bezint de Commissie zich nog op de mogelijke consequenties van het arrest van het Hof voor de besluitvorming door de bevoegde instanties over de te gebruiken technologieën voor afvalverwerking. Deze besluitvorming wordt immers beïnvloed door onder andere de milieuwetgeving, inclusief voor- schriften van de Gemeenschap zoals de verplichting grote hoeveelheden biologisch afbreekbaar afval weg te houden van stortplaatsen en de verplichting tot recycling van grote delen van bepaalde afvalstromen (verpakkingsmateriaal, voertuigen aan het einde van hun levenscyclus, afgedankte elektronische en elektrische apparatuur). In dit verband bestaat een van de mogelijkheden voor de autoriteiten om tot een maximale terugwinning van afval te komen erin meer te composteren of te recyclen, maar ook waar passend te kiezen voor meer energieterugwinning door het meeverbranden van afval, ter vervanging van primaire brandstoffen, in industriële installaties (elektriciteitscentrales, cementovens).

Voorts is het zo dat, los van de kwalificatie van verbranding in een daarvoor specifiek bestemde installatie als een terugwinnings- of verwijderingshandeling, Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (5) bepalingen bevat die het zoveel mogelijk terugwinnen van energie voorschrijven. Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (6) bevat eveneens een dergelijke bepaling, in dit geval met betrekking tot de terugwinning van energie uit stortplaatsgas. Bovendien zal het Referentiedocument inzake de beste beschikbare technieken (Best Available Techniques Reference document — BREF) voor afvalverbranding, dat momenteel wordt ontwikkeld in het kader van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (7), een hoofdstuk over het gebruik van energie uit afvalstoffen omvatten.

---

(1)  PB L 194 van 25.7.1975.

(2)  PB L 78 van 26.3.1991.

(3)  PB L 365 van 31.12.1994.

(4)  PB C 76 van 11.3.1997.

(5)  PB L 332 van 28.12.2000.

(6)  PB L 182 van 16.7.1999.

(7)  PB L 257 van 10.10.1996.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/706 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/706

---

(2004/C 78 E/0754)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0816/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft:   Onafhankelijk onderzoek naar interspecifieke rassen

In haar antwoord op mijn vraag E-3520/01 (1) deelt de Commissie mij mede dat er een onafhankelijke studie op het programma staat „van het gebruik van interspecifieke rassen”, op basis waarvan zij uiterlijk op 31 december 2003 een verslag zal uitbrengen.

Hoewel de geplande datum voor de indiening van betrokken verslag nog ver weg ligt en gezien de bezorgdheid die dit vraagstuk in de autonome regio van de Azoren wekt omdat deze regio slechts tot 2006 over een ontheffing beschikt om dit soort wijn op de markt te brengen, zou ik de Commissie willen vragen kennis te mogen nemen van genoemd onderzoek, zelfs in de beginfase ervan, voordat het betreffende verslag wordt afgerond?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 april 2003)

In juli 2002 heeft de Commissie op grond van artikel 17, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (2) een openbare inschrijving gehouden voor de uitvoering van de betrokken studie.

Na ontvangst van de offertes heeft de Commissie gekozen voor een consortium dat bestaat uit Duitse, Franse en Hongaarse bedrijven.

De studie moet klaar zijn tegen 30 juni 2003. Zodra ze beschikbaar is, zal de Commissie ze u doen toekomen.

---

(1)  PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 131.

(2)  PB L 179 van 14.7.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/707 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/707

---

(2004/C 78 E/0755)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0926/03

van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie

(24 maart 2003)

Betreft:   Personeelsverplaatsing van Eastleigh in Groot-Brittannië naar Battipaglia in Zuid-Italië door Pirelli

Van een plaatselijk raadslid van Labour, Bill Luffman, verneem ik dat Pirelli illegaal 312 arbeidsplaatsen van Eastleigh in het zuidwesten van Engeland verplaatst heeft naar Battipaglia in Zuid-Italië dankzij een subsidie van 50 miljoen pond van de Italiaanse regering.

Kan de Commissie dringend een onderzoek instellen naar mogelijk misbruik van de gelden, op grond van het feit dat Italië met behulp van staatsgeld werkgelegenheid van een andere lidstaat aangetrokken zou hebben?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 mei 2003)

Het gemeenschapsrecht verbiedt niet dat ondernemingen met activiteiten in een of meerdere lidstaten deze activiteiten reorganiseren en hun investeringen verrichten overeenkomstig hun commerciële belangen.

Op 2 oktober 2002 heeft de Commissie steun voor Fibre Ottiche Sud voor een investering in Battipaglia in Zuid-Italië goedgekeurd. De goedkeuring was gegrond op de verenigbaarheid van het project met de voorschriften van de Multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten (1). Voor verdere informatie betreffende dit onderwerp verwijst de Commissie naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-3777/02 van de heer Huhne (2).

---

(1)  PB C 107 van 7.4.1998.

(2)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 26.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/707 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/707

---

(2004/C 78 E/0756)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1237/03

van Diana Wallis (ELDR) aan de Commissie

(26 maart 2003)

Betreft:   EER-overeenkomst inzake de uitbreiding van de Europese Unie

Kan de Commissie het tijdschema bevestigen voor de raadpleging van het Europees Parlement in verband met de afsluiting en ratificatie van de EER-overeenkomst met de kandidaatlanden betreffende de uitbreiding van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(25 april 2003)

De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), waarbij de interne markt wordt uitgebreid tot Noorwegen, IJsland en Liechtenstein, dient naar aanleiding van de uitbreiding van de Unie eveneens te worden uitgebreid. Daarover moet met genoemde drie EER-landen van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) worden onderhandeld. Aangezien de EER-Overeenkomst een gemengde overeenkomst is, heeft de Commissie het door de Raad Algemene Zaken op 9 december goedgekeurde mandaat ontvangen om namens de Gemeenschap en de huidige lidstaten te onderhandelen. De onderhandelingen zijn op 9 januari 2003 op gang gekomen.

In de loop van de laatste weken is bij de zeer moeilijke onderhandelingen veel vooruitgang geboekt en kwam een pakket van uiterst nauwgezet tegen elkaar afgewogen elementen voor een overeenkomst tot stand, dat volgens de Commissie een spoedige afronding van de onderhandelingen mogelijk zal maken. De Commissie heeft met het Parlement over deze onderhandelingen verschillende keren van gedachten gewisseld.

De Commissie hoopt de onderhandelingen met de EER-EVA-Staten en de toetredende landen over de uitbreiding van de EER-Overeenkomst in de nabije toekomst te kunnen afsluiten. Zodra dat is gebeurd, wordt het ontwerp-instrument voor de EER-uitbreiding aan het Parlement bezorgd. Wat het tijdschema betreft, wordt verwacht dat het instrument voor de EER-uitbreiding tegelijk met het Verdrag betreffende de Toetreding tot de Europese Unie zal worden geratificeerd. Het Parlement zal erbij betrokken zijn door, in overeenstemming met artikel 300, lid 3, tweede alinea, van het EG-Verdrag, zijn instemming te verlenen, aangezien de EER-Overeenkomst behoort tot de categorie van akkoorden die door de Gemeenschap overeenkomstig artikel 310 van het Verdrag werden gesloten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/708 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/708

---

(2004/C 78 E/0757)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1266/03

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(27 maart 2003)

Betreft:   TRIP's-verdrag, UPOV-verdrag en rechten van landbouwers

De EU probeert in haar bilaterale handelsovereenkomsten bijna altijd haar partners te verplichten toe te treden tot internationale overeenkomsten inzake intellectuele eigendom die verder gaan dan hun bestaande verplichtingen. Een voorbeeld hiervan is het gebruik van de zogenaamde „TRIP's plus” waarbij de handelspartners verplicht worden toe te treden tot het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekprodukten (UPOV-verdrag van 1991), dat voorziet in specifieke regels voor kwekersrechten die niet in het TRIPS's-verdrag voorkomen. Het meest recente voorbeeld hiervan is de overeenkomst tussen de EU en Libanon; ook al is Libanon nog geen lid van de Wereldhandelsorganisatie toch wordt het verplicht om binnen de vijf jaar toe te treden tot het UPOV-verdrag van 1991 en het TRIP's-verdrag.

In haar werkdocument van september 2002 over de herziening van artikel 27, lid 3 b) van het TRIP's-verdrag en de verhouding tussen het TRIP's-verdrag en het Verdrag inzake biologische diversiteit merkt de Commissie op dat volgens artikel 27, lid 3 b) een effectieve bescherming sui generis van kwekersrechten vereist is. Zij geeft evenwel toe dat ofschoon het UPOV-verdrag van 1991 beantwoordt aan de normen inzake efficiëntie in artikel 27, lid 3 b), ook andere modellen van bescherming even doeltreffend kunnen zijn.

Bovendien wordt in het werkdocument gesteld dat vrijstellingen voor landbouwers (d.i. uitzonderingen op kwekersrechten of patenten die de landbouwers in staat stellen zaden of beschermde zadensoorten te bewaren, te gebruiken, uit te wisselen of te verkopen) onder bepaalde omstandigheden gerechtvaardigd kunnen zijn in het kader van artikel 27, lid 3 b) of artikel 30 van het TRIP's-Verdrag. Deze rechten zijn in het UPOV-verdrag van 1991 niet vastgelegd ofwel zijn ze strikt beperkt.

Kan de Commissie uitleggen waarom zij in haar bilaterale handelsonderhandelingen een reeks doelstellingen nastreeft die onmiskenbaar en effectief de toepassing in de weg staan van de meer flexibele regels inzake intellectuele eigendomsrechten voor plantensoorten die zijn vastgelegd in het multilateraal TRIP's-vrdrag?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(30 april 2003)

Uit de mededeling (concept paper) van 17 oktober 2002 (1) blijkt dat van de ontwikkelde landen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) de Unie de eerste partij was die zich op inhoudelijke, constructieve en systematische wijze met de herziening van artikel 27, lid 3, sub b), van de Overeenkomst inzake de Handelsaspecten van de Intellectuele Eigendom (TRIP's) en met de daarmee verband houdende materies heeft beziggehouden.

De Unie heeft met name bevestigd dat het UPOV-Verdrag niet het enig mogelijke speciaal op de bescherming van plantenrassen gerichte model was en gepleit voor een interpretatie van de TRIP's-Overeenkomst die de mogelijkheid van vrijstellingen voor landbouwers zou omvatten. Deze benadering werd door de leden die ontwikkelingslanden zijn, zowel in de TRIP's-Raad als in de Commissie voor Handel en Milieu gewaardeerd.

De door de Unie gesloten bilaterale handelsovereenkomsten bevatten een verwijzing naar het UPOV-Verdrag in de vorm van hetzij een verbintenis tot naleving van dit Verdrag hetzij een clausule betreffende het leveren van „redelijke inspanningen” (die evenwel op zich geen bindende verplichting inhoudt). Deze verbintenissen maken deel uit van een evenwichtig pakket van wederzijdse verbintenissen en concessies, die niet werden opgelegd maar door de handelspartner vrijwillig werden aanvaard.

De aanpak van de Unie werd sedert 2002 nog aangepast om meer rekening te houden met ontwikkelingsaangelegenheden. In het kader van de aan de gang zijnde bilaterale onderhandelingen stelt de Commissie voor dat de handelspartner, als een alternatief voor het UPOV-Verdrag, eveneens uitvoering kan geven aan een ander geschikt en doeltreffend, speciaal op de bescherming van plantenrassen gericht systeem overeenkomstig artikel 27, lid 3, sub b), van de TRIPS-Overeenkomst.

De Commissie is van oordeel dat het UPOV-Verdrag (in de versie van zowel 1978 als 1991) voorziet in een beschermingsstelsel dat veel flexibeler werkt dan octrooibescherming en daarom beter is afgestemd op de specifieke kenmerken van plantenrassen (het Verdrag werd in feite als model gebruikt voor zowel communautaire als nationale wetgeving in verschillende lidstaten). Verschillende ontwikkelingslanden, zoals bijvoorbeeld Mexico, Brazilië en Argentinië, zijn daarom tot het UPOV-Verdrag toegetreden zonder voordien in het kader van een bilaterale overeenkomst met de Unie dienaangaande enige verbintenis te zijn aangegaan.

Wat vrijstellingen voor landbouwers betreft, voorziet het UPOV-Verdrag in een „landbouwerprivilege”, waarbij het de landbouwers wordt toegestaan het product van hun eigen oogst van beschermde plantenrassen als zaaigoed op hun eigen landbouwbedrijf te gebruiken.

Overigens wordt in het Verdrag bepaald dat de kwekersrechten zich niet uitstrekken tot handelingen die in de particuliere sfeer en voor niet-commerciële doeleinden worden verricht. Deze vrijstelling is naar het oordeel van de Commissie van toepassing op alle handelingen van zelfvoorzienende landbouwers (van wie de activiteiten per definitie niet-commercieel zijn) met betrekking tot beschermde rassen, met inbegrip van de uitwisseling van zaad. Voor zelfvoorzienende landbouwers zijn de vrijstellingsmogelijkheden dus veel ruimer dan het „landbouwerprivilege”.

Het Verdrag voorziet in talrijke gevallen (voor de agro-industrie en voor de landbouwers) eveneens in de mogelijkheid nieuwe rassen te ontwikkelen op basis van bestaande.

Ten slotte vormt naleving van het UPOV-Verdrag geen beletsel voor de invoering van aanvullende stelsels ter bescherming van traditionele landbouwpraktijken, traditionele kennis of rassen die niet beantwoorden aan de in het UPOV-Verdrag omschreven criteria, evenals ter bescherming van de landbouwersrechten zoals omschreven in het Internationaal Verdrag inzake Plantgenetische Hulpbronnen voor Voeding en Landbouw.

Over andere vrijstellingen dan die waarin bij het UPOV-Verdrag van 1991 werd voorzien, zou kunnen worden overwogen en geargumenteerd dat zij mogelijk zijn op grond van artikel 27, lid 3, sub b), van de TRIP's-Overeenkomst. Het zou evenwel verkeerd zijn te beweren dat het UPOV-Verdrag niet voorziet in een flexibel systeem en vrijstellingen voor landbouwers.

Het UPOV-Verdrag van 1991 voorziet op zich in een doeltreffend en flexibel sui generis systeem voor de bescherming van plantenrassen, ofschoon het mogelijk zou zijn alternatieve, met de TRIP's-Overeenkomst verenigbare modellen aan te wenden, op voorwaarde dat zij een doeltreffende bescherming bieden.

---

(1)  IP/C/W/383.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/709 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/709

---

(2004/C 78 E/0758)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1280/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(4 april 2003)

Betreft:   Onjuiste omzetting van Richtlijn 2002/49/EG in Spaanse nationale wetgeving

De Spaanse regering is bezig met de omzetting in nationale wetgeving van Richtlijn 2002/49/EG (1) inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai.

Hoewel de omzettingstermijn is vastgesteld op juli 2004, heeft het voorontwerp van wet van de regering nu al voor een hevige polemiek gezorgd tussen burgers en milieuactivisten, die vinden dat de tekst van de regering niet aan de verwachtingen van de richtlijn voldoet, vooral op de volgende punten:

| — | hoewel dat volgens de richtlijn verplicht is, is de verdeling van de bevoegdheden tussen de verschillende bestuurseenheden met betrekking tot omgevingslawaai niet voldoende afgebakend; |
| --- | --- |

—

hoewel dat volgens de richtlijn verplicht is, is de verdeling van de bevoegdheden tussen de verschillende bestuurseenheden met betrekking tot omgevingslawaai niet voldoende afgebakend;

| — | hoewel de richtlijn voorziet in de vaststelling van drie basisindicatoren voor toepassing op geluidsbelastingskaarten en van andere geluidsindicatoren die de lidstaten zelf kunnen vaststellen, wordt hierover in het voorontwerp maar weinig gezegd. De 24 uren van de dag (in de richtlijn onderverdeeld in drie periodes: dag, avond en nacht) worden wel als indicatoren gebruikt, maar voor de definitie ervan wordt verwezen naar: latere regelgeving; |
| --- | --- |

—

hoewel de richtlijn voorziet in de vaststelling van drie basisindicatoren voor toepassing op geluidsbelastingskaarten en van andere geluidsindicatoren die de lidstaten zelf kunnen vaststellen, wordt hierover in het voorontwerp maar weinig gezegd. De 24 uren van de dag (in de richtlijn onderverdeeld in drie periodes: dag, avond en nacht) worden wel als indicatoren gebruikt, maar voor de definitie ervan wordt verwezen naar: latere regelgeving;

| — | doordat de geluidsbelastingskaarten en de indeling ervan onvoldoende gedefinieerd worden (wat volgens de richtlijn nochtans verplicht is), wordt voor onder meer de aspecten bevolkingsdichtheid — voor het bepalen van de stedelijke gebieden — en de eigenlijke indeling van de geluidsbelastingskaarten eveneens naar latere regelgeving verwezen; |
| --- | --- |

—

doordat de geluidsbelastingskaarten en de indeling ervan onvoldoende gedefinieerd worden (wat volgens de richtlijn nochtans verplicht is), wordt voor onder meer de aspecten bevolkingsdichtheid — voor het bepalen van de stedelijke gebieden — en de eigenlijke indeling van de geluidsbelastingskaarten eveneens naar latere regelgeving verwezen;

| — | de actieplannen als bedoeld in bijlage V van de richtlijn hebben in het voorontwerp slechts betrekking op ruime doelstellingen, waardoor de vaststelling van de in de richtlijn opgenomen minimumeisen wordt uitgesteld; |
| --- | --- |

—

de actieplannen als bedoeld in bijlage V van de richtlijn hebben in het voorontwerp slechts betrekking op ruime doelstellingen, waardoor de vaststelling van de in de richtlijn opgenomen minimumeisen wordt uitgesteld;

De Commissie kan en moet met de lidstaten samenwerken met het oog op de correcte omzetting van richtlijnen in nationale wetgeving, door in de fase vóór de goedkeuring correcties op eventuele zwakke punten voor te stellen.

Is de Commissie voornemens in te grijpen in het omzettingsproces van Richtlijn 2002/49/EG om die aspecten van het Spaanse voorontwerp van wet te corrigeren die duidelijk niet in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving inzake omgevingslawaai?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 mei 2003)

De Commissie heeft het voorontwerp van de wet tot omzetting van Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai — Verklaring van de Commissie in het Bemiddelingscomité over de richtlijn inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai — alsmede de door het geachte parlementslid bij haar vraag gevoegde verslagen goed ontvangen.

Aangezien dit voorontwerp van wet echter nog volop kan worden gewijzigd, is de Commissie in dit stadium niet van plan zich reeds over het document uit te spreken. Zij wacht momenteel op de formele mededeling van de maatregelen tot omzetting van de richtlijn.

De Commissie blijft ter beschikking staan van de Spaanse autoriteiten om zonodig bijstand te bieden voor de vaststelling, uiterlijk op 18 juli 2004, van de maatregelen tot omzetting van de richtlijn, die haar ter kennis moeten worden gebracht.

---

(1)  PB L 189 van 18.7.2002, blz. 12.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/710 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/710

---

(2004/C 78 E/0759)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1285/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(4 april 2003)

Betreft:   Maatregelen van de Europese Unie met het oog op een waardige en fatsoenlijke behandeling van de krijgsgevangenen in Irak

Reeds aan het begin van de oorlog in Irak hebben wij verontrustende beelden te zien gekregen van de onmenselijke behandeling waaraan de Brits/Amerikaanse krijgsgevangenen worden blootgesteld. Het gedrag van de Iraakse autoriteiten is duidelijk in strijd met de bepalingen van het Verdrag van Genève inzake de behandeling van krijgsgevangenen. Binnenkort zouden ook burgers van de Europese Unie krijgsgevangenen kunnen worden van de Iraakse autoriteiten.

Kan de Commissie mededelen welke initiatieven zij terzake denkt te nemen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 mei 2003)

De Commissie is zeer bezorgd over de onmenselijke behandeling van krijgsgevangenen, die in strijd is met de bepalingen van het Verdrag van Genève, in deze oorlog en in elk ander conflict. In dit opzicht houdt het optreden van de Iraakse autoriteiten die in het openbaar Amerikaanse krijgsgevangenen ondervragen met de bedoeling hen te intimideren, een duidelijke schending in van het Verdrag van Genève. Dit optreden dient te worden veroordeeld.

De Iraakse regering is ontbonden na de militaire bezetting door de Verenigde Staten. EU-burgers lopen derhalve niet meer het gevaar krijgsgevangene te worden van de Iraakse autoriteiten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/711 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/711

---

(2004/C 78 E/0760)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1318/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 april 2003)

Betreft:   Vrees voor behoud van niet-commerciële dienstverlening buiten Europa naar aanleiding van stellingname EU in onderhandelingen WTO-GATS 2

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van de verontwaardiging van de Amerikaanse landelijke consumentenorganisatie Public Citizen over het optreden namens uw Commissie bij de voorbereiding van de WTO-onderhandelingen in Genève inzake diensten („General Agreement on Trade in Services 2000”), waarbij Public Citizen verwacht dat u zult verlangen dat Europese ondernemingen toegang krijgen tot posterijen, drinkwatervoorziening, energievoorziening, milieubeheer, openbaar vervoer, hoger onderwijs, distributie van alcohol en het verkopen van verzekeringen in Amerika en de rest van de wereld en dat regels die consumenten, het milieu en democratische besluitvorming door gekozenen beschermen dienen te worden afgeschaft? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de verontwaardiging van de Amerikaanse landelijke consumentenorganisatie Public Citizen over het optreden namens uw Commissie bij de voorbereiding van de WTO-onderhandelingen in Genève inzake diensten („General Agreement on Trade in Services 2000”), waarbij Public Citizen verwacht dat u zult verlangen dat Europese ondernemingen toegang krijgen tot posterijen, drinkwatervoorziening, energievoorziening, milieubeheer, openbaar vervoer, hoger onderwijs, distributie van alcohol en het verkopen van verzekeringen in Amerika en de rest van de wereld en dat regels die consumenten, het milieu en democratische besluitvorming door gekozenen beschermen dienen te worden afgeschaft?

| 2. | Dient de geruststellende toelichting die commissaris Lamy op 10 maart gaf aan het begin van het plenaire EP-debat over de inzet van de EU bij de GATS 2-onderhandelingen, volgens welke alle verplichtingen die de EU aangaat slechts tijdelijk zijn, de audiovisuele media ten behoeve van de culturele verscheidenheid bescherming verdienen, overheidsmonopolies mogelijk blijven, er geen dwang tot privatisering of liberalisering ontstaat en het Europese sociaal-economische model behouden moet blijven, te leiden tot de conclusie dat de EU voor de buitenwereld veel harder is dan voor haar eigen inwoners? |
| --- | --- |

2.

Dient de geruststellende toelichting die commissaris Lamy op 10 maart gaf aan het begin van het plenaire EP-debat over de inzet van de EU bij de GATS 2-onderhandelingen, volgens welke alle verplichtingen die de EU aangaat slechts tijdelijk zijn, de audiovisuele media ten behoeve van de culturele verscheidenheid bescherming verdienen, overheidsmonopolies mogelijk blijven, er geen dwang tot privatisering of liberalisering ontstaat en het Europese sociaal-economische model behouden moet blijven, te leiden tot de conclusie dat de EU voor de buitenwereld veel harder is dan voor haar eigen inwoners?

| 3. | Zijn de ontwikkelingslanden na de UNCTAD-bijdrage aan het opstellen van hun GATS-verzoeklijsten tijdig voorbereid op een gelijkwaardige positie met betrekking tot de voor hen belangrijke „horizontale” onderwerpen „emergency safeguard measures” en „credits for autonomous liberalisation” of erkent u dat zij daarvoor meer tijd nodig hebben? |
| --- | --- |

3.

Zijn de ontwikkelingslanden na de UNCTAD-bijdrage aan het opstellen van hun GATS-verzoeklijsten tijdig voorbereid op een gelijkwaardige positie met betrekking tot de voor hen belangrijke „horizontale” onderwerpen „emergency safeguard measures” en „credits for autonomous liberalisation” of erkent u dat zij daarvoor meer tijd nodig hebben?

| 4. | Wat bent u voornemens te ondernemen om de buiten de EU ontstane verontrusting over verlangens die de plaatselijke en regionale dienstverlening verstoren weg te nemen, mede om daarmee te vermijden dat aan de EU in de beeldvorming op wereldniveau de negatieve rol wordt toebedeeld die men traditioneel verwacht van de Verenigde Staten? |
| --- | --- |

4.

Wat bent u voornemens te ondernemen om de buiten de EU ontstane verontrusting over verlangens die de plaatselijke en regionale dienstverlening verstoren weg te nemen, mede om daarmee te vermijden dat aan de EU in de beeldvorming op wereldniveau de negatieve rol wordt toebedeeld die men traditioneel verwacht van de Verenigde Staten?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(26 mei 2003)

| 1. | De Commissie is op de hoogte van de sensatiebeluste en misleidende beweringen van Public Citizen over de verzoeken van de Gemeenschap aan de Verenigde Staten. De kritiek is gebaseerd op twee misvattingen met betrekking tot de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (General Agreement on Trade in Services, GATS), namelijk dat deze overeenkomst zou leiden tot privatisering en een bedreiging zou vormen voor het vermogen van regeringen om regulerend op te treden omwille van het openbaar belang.
  Het is noch de bedoeling van de GATS noch van de verzoeken van de Europese Unie om de privatisering van publieke ondernemingen af te dwingen, ongeacht of deze diensten van algemeen belang leveren. De Europese Unie vraagt om verbintenissen waardoor dienstverleners uit de EU toegang krijgen tot de markten van derde landen in een aantal sectoren waarvoor de regering reeds besloten heeft deze open te stellen voor particuliere binnenlandse leveranciers of waarin uit ervaring is gebleken dat door concurrentie de prestaties verbeteren zonder dat de gelijke toegang tot openbare diensten in gevaar komt.
  De huidige verbintenissen van de Verenigde Staten op het gebied van diensten in verband met afvalwater hebben bijvoorbeeld alleen betrekking op „diensten verleend door particuliere ondernemingen”. De Europese Unie heeft reeds verzocht deze verbintenis uit te breiden zodat dienstverleners uit de EU mee kunnen dingen wanneer gemeenten dergelijke diensten uitbesteden aan particuliere ondernemingen. Dit houdt niet in dat gemeentelijke diensten geprivatiseerd worden, zoals gesuggereerd wordt, maar als een gemeente reeds gebruik maakt van particuliere aannemers, of van plan is dat te gaan doen, is er geen reden om dienstverleners uit de EU daarvan uit te sluiten.
  De EU vraagt bovendien niet om regels ter bescherming van consumenten, het milieu en democratische besluitvorming door volksvertegenwoordigers af te schaffen, noch wordt dit geïmpliceerd door haar verzoeken. Voor veel diensten gelden terecht strenge regels en in de GATS wordt expliciet erkend dat de leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) het soevereine recht hebben om in het kader van hun nationale beleidsdoelstellingen voorwaarden te stellen aan economische en niet-economische activiteiten binnen hun grondgebied. Om optimaal gebruik te kunnen maken van het openstellen van de markt moet er een adequaat institutioneel en regelgevend kader zijn om concurrentie te stimuleren en gelijke toegang tot essentiële diensten te garanderen. De Europese Unie wil geenszins diensten dereguleren. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is op de hoogte van de sensatiebeluste en misleidende beweringen van Public Citizen over de verzoeken van de Gemeenschap aan de Verenigde Staten. De kritiek is gebaseerd op twee misvattingen met betrekking tot de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (General Agreement on Trade in Services, GATS), namelijk dat deze overeenkomst zou leiden tot privatisering en een bedreiging zou vormen voor het vermogen van regeringen om regulerend op te treden omwille van het openbaar belang.

Het is noch de bedoeling van de GATS noch van de verzoeken van de Europese Unie om de privatisering van publieke ondernemingen af te dwingen, ongeacht of deze diensten van algemeen belang leveren. De Europese Unie vraagt om verbintenissen waardoor dienstverleners uit de EU toegang krijgen tot de markten van derde landen in een aantal sectoren waarvoor de regering reeds besloten heeft deze open te stellen voor particuliere binnenlandse leveranciers of waarin uit ervaring is gebleken dat door concurrentie de prestaties verbeteren zonder dat de gelijke toegang tot openbare diensten in gevaar komt.

De huidige verbintenissen van de Verenigde Staten op het gebied van diensten in verband met afvalwater hebben bijvoorbeeld alleen betrekking op „diensten verleend door particuliere ondernemingen”. De Europese Unie heeft reeds verzocht deze verbintenis uit te breiden zodat dienstverleners uit de EU mee kunnen dingen wanneer gemeenten dergelijke diensten uitbesteden aan particuliere ondernemingen. Dit houdt niet in dat gemeentelijke diensten geprivatiseerd worden, zoals gesuggereerd wordt, maar als een gemeente reeds gebruik maakt van particuliere aannemers, of van plan is dat te gaan doen, is er geen reden om dienstverleners uit de EU daarvan uit te sluiten.

De EU vraagt bovendien niet om regels ter bescherming van consumenten, het milieu en democratische besluitvorming door volksvertegenwoordigers af te schaffen, noch wordt dit geïmpliceerd door haar verzoeken. Voor veel diensten gelden terecht strenge regels en in de GATS wordt expliciet erkend dat de leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) het soevereine recht hebben om in het kader van hun nationale beleidsdoelstellingen voorwaarden te stellen aan economische en niet-economische activiteiten binnen hun grondgebied. Om optimaal gebruik te kunnen maken van het openstellen van de markt moet er een adequaat institutioneel en regelgevend kader zijn om concurrentie te stimuleren en gelijke toegang tot essentiële diensten te garanderen. De Europese Unie wil geenszins diensten dereguleren.

| 2. | Bepaalde sectoren met betrekking tot diensten van algemeen belang, die reeds opengesteld waren voor binnenlandse concurrentie, zoals telecommunicatie en posterijen, zijn door de Europese Unie reeds opengesteld voor buitenlandse dienstverleners. Ten tweede hebben de verzoeken van de Europese Unie betrekking op sectoren waar beleidsdoelstellingen als toegankelijkheid voor arme mensen verwezenlijkt kunnen worden zonder de concurrentie te beperken, bijvoorbeeld door het stellen van universele-dienstverplichtingen of het verstrekken van subsidies. Voor veel mensen in ontwikkelingslanden is toegang tot betaalbare en efficiënte diensten van algemeen belang nog steeds ver weg. Door het opheffen van belemmeringen die de toegang van buitenlandse ondernemingen beperken of waardoor deze gediscrimineerd worden, kunnen de toegankelijkheid en de prestaties van bepaalde diensten van algemeen belang mogelijk verbeteren. |
| --- | --- |

2.

Bepaalde sectoren met betrekking tot diensten van algemeen belang, die reeds opengesteld waren voor binnenlandse concurrentie, zoals telecommunicatie en posterijen, zijn door de Europese Unie reeds opengesteld voor buitenlandse dienstverleners. Ten tweede hebben de verzoeken van de Europese Unie betrekking op sectoren waar beleidsdoelstellingen als toegankelijkheid voor arme mensen verwezenlijkt kunnen worden zonder de concurrentie te beperken, bijvoorbeeld door het stellen van universele-dienstverplichtingen of het verstrekken van subsidies. Voor veel mensen in ontwikkelingslanden is toegang tot betaalbare en efficiënte diensten van algemeen belang nog steeds ver weg. Door het opheffen van belemmeringen die de toegang van buitenlandse ondernemingen beperken of waardoor deze gediscrimineerd worden, kunnen de toegankelijkheid en de prestaties van bepaalde diensten van algemeen belang mogelijk verbeteren.

| 3. | Begin maart 2003 hebben de WTO-leden „Voorwaarden voor de behandeling van autonome liberalisering” goedgekeurd. Door gezamenlijk criteria op te stellen voor het bepalen van de waarde van autonome liberalisering kunnen onderhandelaars uit zowel ontwikkelingslanden als geïndustrialiseerde landen nu gemakkelijker bilaterale onderhandelingen over specifieke verbintenissen ten aanzien van markttoegang voeren.
  De uiterste termijn voor het afronden van de onderhandelingen over urgentie-vrijwaringsmaatregelen in het kader van de GATS is verschillende malen uitgesteld wegens gebrek aan overeenstemming tussen de leden die naar een dergelijke mechanisme streven en de leden die de wenselijkheid en uitvoerbaarheid ervan betwisten. Tot deze laatste groep behoren zowel geïndustrialiseerde landen als enkele ontwikkelingslanden. De Europese Unie was actief betrokken bij de besprekingen, waarbij nog geen enkel geval naar voren is gekomen dat opgelost had kunnen worden door een urgentie-vrijwaringsmechanisme.
  Een vrijwaring is tijdelijk van aard, waarmee het argument vervalt dat ontwikkelingslanden een mechanisme nodig hebben om verbintenissen die onbedoelde gevolgen blijken te hebben te kunnen terugdraaien. Daarnaast kent artikel XXI van de GATS al een dergelijk mechanisme voor het intrekken van verbintenissen. Gezien de in de GATS ingebouwde flexibiliteit kunnen aan nieuwe verbintenissen in noodgevallen specifieke voorwaarden gesteld worden.
  De Europese Unie erkent dat het belangrijk is ontwikkelingslanden te helpen hun onderhandelingscapaciteit te vergroten en dat het secretariaat van de VN-conferentie voor handel en ontwikkeling (UNCTAD) hierin een cruciale rol speelt door ontwikkelingslanden voortdurend bij te staan bij hun deelname aan de onderhandelingen over diensten. De Europese Unie werkt ook constructief samen met de groep minst ontwikkelde landen (MOL's) en andere WTO-leden aan de opzet van de „Voorwaarden voor de behandeling van MOL's in de onderhandelingen”, zoals bepaald in artikel XIX van de GATS. |
| --- | --- |

3.

Begin maart 2003 hebben de WTO-leden „Voorwaarden voor de behandeling van autonome liberalisering” goedgekeurd. Door gezamenlijk criteria op te stellen voor het bepalen van de waarde van autonome liberalisering kunnen onderhandelaars uit zowel ontwikkelingslanden als geïndustrialiseerde landen nu gemakkelijker bilaterale onderhandelingen over specifieke verbintenissen ten aanzien van markttoegang voeren.

De uiterste termijn voor het afronden van de onderhandelingen over urgentie-vrijwaringsmaatregelen in het kader van de GATS is verschillende malen uitgesteld wegens gebrek aan overeenstemming tussen de leden die naar een dergelijke mechanisme streven en de leden die de wenselijkheid en uitvoerbaarheid ervan betwisten. Tot deze laatste groep behoren zowel geïndustrialiseerde landen als enkele ontwikkelingslanden. De Europese Unie was actief betrokken bij de besprekingen, waarbij nog geen enkel geval naar voren is gekomen dat opgelost had kunnen worden door een urgentie-vrijwaringsmechanisme.

Een vrijwaring is tijdelijk van aard, waarmee het argument vervalt dat ontwikkelingslanden een mechanisme nodig hebben om verbintenissen die onbedoelde gevolgen blijken te hebben te kunnen terugdraaien. Daarnaast kent artikel XXI van de GATS al een dergelijk mechanisme voor het intrekken van verbintenissen. Gezien de in de GATS ingebouwde flexibiliteit kunnen aan nieuwe verbintenissen in noodgevallen specifieke voorwaarden gesteld worden.

De Europese Unie erkent dat het belangrijk is ontwikkelingslanden te helpen hun onderhandelingscapaciteit te vergroten en dat het secretariaat van de VN-conferentie voor handel en ontwikkeling (UNCTAD) hierin een cruciale rol speelt door ontwikkelingslanden voortdurend bij te staan bij hun deelname aan de onderhandelingen over diensten. De Europese Unie werkt ook constructief samen met de groep minst ontwikkelde landen (MOL's) en andere WTO-leden aan de opzet van de „Voorwaarden voor de behandeling van MOL's in de onderhandelingen”, zoals bepaald in artikel XIX van de GATS.

| 4. | De Commissie is zich volledig bewust van de bezorgdheid over de gevolgen van verdergaande liberalisering van dienstverlening en van het feit dat voor sommige mensen deze bezorgdheid voortkomt uit gevallen waarin de privatisering moeizaam verliep of de ingevoerde regelgeving onvoldoende bleek. Dergelijke problemen worden echter niet door de GATS veroorzaakt. De Commissie blijft erop hameren dat het regeringen binnen het GATS-proces vrij staat te kiezen welke diensten verleend moeten worden door publieke of private ondernemingen en voorwaarden te stellen in verband met hun nationale beleidsdoelstellingen. De Commissie bereidt momenteel een Groenboek over diensten van algemeen belang voor, waarin ook een hoofdstuk gewijd zal worden aan de mogelijke relatie tussen deze diensten en handelsbeleid.
  In dit verband zet de Commissie zich in voor regelmatige en transparante voorlichting en overleg met vertegenwoordigers uit het maatschappelijk middenveld. Er vindt overleg plaats in het kader van de door het directoraat-generaal Handel geleide dialoog met het maatschappelijk middenveld, waaraan consumentenorganisaties deelnemen. De Commissie overlegt ook op ad hoc basis met consumentorganisaties over deze kwesties, bijvoorbeeld met het Raadgevend Consumentencomité of in het kader van de transatlantische consumentendialoog (TACD), waarin consumentenorganisaties uit de Europese Unie en de Verenigde Staten vertegenwoordigd zijn. |
| --- | --- |

4.

De Commissie is zich volledig bewust van de bezorgdheid over de gevolgen van verdergaande liberalisering van dienstverlening en van het feit dat voor sommige mensen deze bezorgdheid voortkomt uit gevallen waarin de privatisering moeizaam verliep of de ingevoerde regelgeving onvoldoende bleek. Dergelijke problemen worden echter niet door de GATS veroorzaakt. De Commissie blijft erop hameren dat het regeringen binnen het GATS-proces vrij staat te kiezen welke diensten verleend moeten worden door publieke of private ondernemingen en voorwaarden te stellen in verband met hun nationale beleidsdoelstellingen. De Commissie bereidt momenteel een Groenboek over diensten van algemeen belang voor, waarin ook een hoofdstuk gewijd zal worden aan de mogelijke relatie tussen deze diensten en handelsbeleid.

In dit verband zet de Commissie zich in voor regelmatige en transparante voorlichting en overleg met vertegenwoordigers uit het maatschappelijk middenveld. Er vindt overleg plaats in het kader van de door het directoraat-generaal Handel geleide dialoog met het maatschappelijk middenveld, waaraan consumentenorganisaties deelnemen. De Commissie overlegt ook op ad hoc basis met consumentorganisaties over deze kwesties, bijvoorbeeld met het Raadgevend Consumentencomité of in het kader van de transatlantische consumentendialoog (TACD), waarin consumentenorganisaties uit de Europese Unie en de Verenigde Staten vertegenwoordigd zijn.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/713 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/713

---

(2004/C 78 E/0761)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1330/03

van Sérgio Marques (PPE-DE) aan de Commissie

(8 april 2003)

Betreft:   „Prestige”: communautaire steun

De schipbreuk van de olietanker „Prestige” voor de Galicische kust op 19 november 2002 veroorzaakte een van de grootste natuurrampen aller tijden, met enorme economische en sociale gevolgen voor een gebied van „Doelstelling 1” dat per se al bijzonder kwetsbaar is wegens de zeer sterke afhankelijkheid van de visserij.

Dit verschrikkelijke ongeluk, waaraan Portugal uitsluitend dank zij een gunstige zeestroming is ontsnapt, heeft eens te meer het probleem aan de orde gesteld van de veiligheid op zee en de controle op het vervoer van koolwaterstoffen. Voor een land als Portugal zijn deze twee items van levensbelang, wegens zijn enorm lange kustlijn en de bijzonder kwetsbare Portugese eilanden, zoals de archipels van Madeira en van de Azoren.

Naar aanleiding van de scheepsramp publiceerde de Europese Commissie een Mededeling over de versterking van de veiligheid op zee, waarin werd voorzien in de versnelde tenuitvoerlegging van de wetgeving, met o.m. het pakket „Erika I” (maatregelen betreffende de controle van de schepen door het land van de haven, de taak van het classificatiebureau en het vervroegen van het vaarverbod voor enkelwandige tankers) en het pakket „Erika II” (oprichting van het Europees Agentschap voor Maritieme Veiligheid, schadeloosstelling van slachtoffers van olievervuiling), een intensievere internationale samenwerking, het invoeren van met name strafrechtelijke sancties in geval van vervuiling met misdadig opzet.

In de artikelen 11 en 12 van de resolutie van het Europees Parlement van 19 december 2002 werd de Europese Commissie verzocht „onverwijld het gebruik van alle nodige financiële instrumenten te bestuderen om de economische, sociale en ecologische gevolgen van de schipbreuk met de” Prestige „het hoofd te bieden en de getroffen economische sectoren te steunen” en werd aangedrongen „op de onmiddellijke goedkeuring van maatregelen om de schade die door de getroffenen is geleden te verlichten, en wel door middel van het inzetten van het Solidariteitsfonds”.

In dat opzicht wilde ik de Commissie het volgende vragen:

| 1. | Welke financiële instrumenten staan momenteel, vier maanden na de ramp met de „Prestige”, ter beschikking en welke maatregelen zijn genomen om de economische, sociale en ecologische gevolgen het hoofd te bieden? |
| --- | --- |

1.

Welke financiële instrumenten staan momenteel, vier maanden na de ramp met de „Prestige”, ter beschikking en welke maatregelen zijn genomen om de economische, sociale en ecologische gevolgen het hoofd te bieden?

| 2. | Heeft de Commissie een idee van de totale schade die de schipbreuk van de „Prestige” heeft veroorzaakt? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie een idee van de totale schade die de schipbreuk van de „Prestige” heeft veroorzaakt?

| 3. | Wat heeft de Commissie beslist over het eventuele inzetten van het Solidariteitsfonds in het geval van de ramp met de „Prestige”? |
| --- | --- |

3.

Wat heeft de Commissie beslist over het eventuele inzetten van het Solidariteitsfonds in het geval van de ramp met de „Prestige”?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(21 mei 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord op vraag H-0221/03.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/714 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/714

---

(2004/C 78 E/0762)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1340/03

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(9 april 2003)

Betreft:   Financiering van het onderzoek naar prionziekten in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek

Prionziekten (oftewel TSE-ziekten: „Transmissible Spongiform Encephalopathies”) vertegenwoordigen een volkomen nieuwe wijze van besmetting. Deze ziekten zijn in de EU volop in de schijnwerpers komen te staan, met name door het optreden van BSE en de daaraan verwante ziekte van Creutzfeldt-Jakob.

Er bestaat nog veel onduidelijkheid over de manier waarop de besmetting met TSE-ziekten plaatsvindt, alsmede over de mate waarin deze ziekten zijn verbreid. Daarom is het vanuit het oogpunt van de volksgezondheid noodzakelijk om uitgebreid onderzoek te doen naar deze ziekten. Het is mogelijk dat de wijze van functioneren van prionen en de door prionen veroorzaakte ziekten in de natuur veel algemener zijn dan tot nu toe gedacht werd. Op dit moment is bijvoorbeeld niet bekend of schapen al besmet zijn met BSE, en indien dat het geval is, in welke omvang. Ook het voorkomen van BSE in de verschillende EU-landen en de besmettingsroutes zijn nog niet in kaart gebracht.

Naar aanleiding van de BSE-crisis hebben veel lidstaten tijdelijk bijgedragen aan de financiering van het onderzoek naar prionziekten. Er waren echter geen garanties voor het voortzetten van deze projecten, zodat het onderzoek naar TSE-ziekten nu is aangewezen op financiering door de EU.

Het is van uiterst groot belang en in deze tijd ook noodzakelijk dat in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek aandacht wordt besteed aan het onderzoek naar prionziekten en TSE-ziekten. De voortzetting van onderzoek van voldoende grote omvang kan niet worden gewaarborgd indien het onderzoek naar prionziekten om financiering moet strijden met andere ziekten die het zenuwstelsel aantasten (zoals Alzheimer en de ziekte van Huntington). Met het oog op het belang ervan is een „European Network of Excellence”-achtige financiering van het onderzoek naar TSE-ziekten ontoereikend. Wat nodig is is een geïntegreerd project („integrated project”) in het zesde kaderprogramma voor onderzoek.

Welke maatregelen wil de Commissie nemen om de voortzetting van afdoende financiering voor het onderzoek naar TSE-ziekten te waarborgen? Is zij voornemens om voor het onderzoek naar prionziekten een geïntegreerd project binnen het zesde kaderprogramma voor onderzoek te starten?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(27 mei 2003)

Onderzoek van overdraagbare spongiforme encefalopathie (TSE, Transmissible Spongiform Encephalopathy) kan op een aantal manieren worden gesteund in het kader van het Zesde Kaderprogramma van de Unie.

In de werkprogramma's voor 2003 en 2004 van de thematische prioriteiten I en V (biowetenschappen, genomica en biotechnologie voor de gezondheid, respectievelijk voedselkwaliteit en -veiligheid) bestaat de mogelijkheid om voorstellen in te dienen voor de volgende onderwerpen:

| — | Thematische Prioriteit V: T19; preventie, controle en beheersing van prionziekten. Te ondersteunen via een topnetwerk of een geïntegreerd project (bij voorkeur een topnetwerk). |
| --- | --- |

—

Thematische Prioriteit V: T19; preventie, controle en beheersing van prionziekten. Te ondersteunen via een topnetwerk of een geïntegreerd project (bij voorkeur een topnetwerk).

| — | Thematische Prioriteit I: LSH-2002-2.1.3-3; rol en mechanismen van eiwitaggregatie in neurodegene-ratieve ziekten. Te ondersteunen via een geïntegreerd project. |
| --- | --- |

—

Thematische Prioriteit I: LSH-2002-2.1.3-3; rol en mechanismen van eiwitaggregatie in neurodegene-ratieve ziekten. Te ondersteunen via een geïntegreerd project.

| — | Thematische Prioriteit I: LSH-2002-1.2.2-3; nieuwe diagnostische hulpmiddelen voor prionziekten. Te ondersteunen via een specifiek gericht onderzoekproject (STREP, Specific Targetted Research Project). |
| --- | --- |

—

Thematische Prioriteit I: LSH-2002-1.2.2-3; nieuwe diagnostische hulpmiddelen voor prionziekten. Te ondersteunen via een specifiek gericht onderzoekproject (STREP, Specific Targetted Research Project).

Bij de selectie van deze onderwerpen is rekening gehouden met de uiteenlopende TSE-werkzaamheden die al door de Gemeenschap en in de lidstaten worden gefinancierd en met de standpunten van de onderzoekwereld door de mogelijkheid te bieden een blijk van belangstelling in te dienen.

In 2001 heeft de Commissie een specifieke uitnodiging tot het indienen van voorstellen voor TSE-onderzoek gepubliceerd om lacunes in het Europese TSE-onderzoek te vullen. De inhoud van de uitnodiging was gebaseerd op een analyse van alle onderzoek dat op dat ogenblik in Europa aan TSE werd verricht. Deze analyse was uitgevoerd door de Commissie met assistentie van onafhankelijke wetenschappers uit alle lidstaten. Voor de meeste lacunes worden thans onderzoekprojecten in het kader van deze uitnodiging gefinancierd. Hiertoe behoren ook projecten waarin onderzoek wordt verricht van de verschillende aspecten van bovine spongiforme encefalopathie (BSE) in kleine herkauwers.

Het feit dat bepaalde gebieden in de uitnodiging onvoldoende aan bod zijn gekomen, is het gevolg van de naar verhouding zwakke coördinatie van het Europese TSE-onderzoek. De beste oplossing voor deze gebrekkige coördinatie wordt gevormd door een succesvol topnetwerk, aangezien een topnetwerk voor prioriteit 5 de voorkeur geniet. Ook een geïntegreerd project voor TSE-onderzoek kan echter worden gefinancierd in het kader van deze prioriteit, wanneer het hoog wordt gewaardeerd door de onafhankelijke deskundigen die alle voorstellen beoordelen.

Tenslotte kan worden opgemerkt dat wat de incidentie van BSE in de verschillende lidstaten betreft, de volgende website (http://europa.eu.int/comm/food/fs/bse/index_en.html) details bevat over de BSE-test-programma's in de lidstaten die beschikbaar zijn gesteld door het Directoraat-generaal Gezondheid en Consumentenbescherming (DG SANCO). In de Unie worden alle volwassen runderen (ouder dan 30 maanden, uitgezonderd bepaalde dieren die worden vernietigd onder het over-thirty-months-scheme (OTMS) van het Verenigd Koninkrijk) bij het slachten of overlijden getest en het testprogramma waarborgt dat alle klinische gevallen worden ontdekt en gemeld. Hierbij moet echter worden aangetekend dat het mogelijk is dat een besmet dier niet wordt ontdekt wanneer dit wordt geslacht voordat de klinische fase is bereikt, als gevolg van het beperkte vermogen van de tests om preklinische gevallen te detecteren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/715 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/715

---

(2004/C 78 E/0763)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1441/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(24 april 2003)

Betreft:   Banden — toepassing van richtlijn 1999/31/EG inzake vuilnisstortplaatsen

Bij de richtlijn 1999/31/EG (1) inzake vuilnisstortplaatsen wordt met ingang van juli 2003 een verbod ingevoerd op het storten van gebruikte banden in hun geheel op vuilnisstortplaatsen. Met ingang van juli 2006 zal dit ook gelden voor de versnipperde restanten van dergelijke banden.

| 1. | In 2001 belandde 74 % van de in Spanje gebruikte banden op een vuilnisstortplaats. Kan de Commissie de verzekering geven dat zij de Spaanse autoriteiten zal vervolgen indien zij hun verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn niet binnen een redelijke termijn nakomen, bijvoorbeeld de bovengenoemde datum van juli 2003? Welke stappen heeft de Commissie gedaan om de Spaanse regering te doordringen van het belang dat zij zich aan deze termijn houdt? |
| --- | --- |

1.

In 2001 belandde 74 % van de in Spanje gebruikte banden op een vuilnisstortplaats. Kan de Commissie de verzekering geven dat zij de Spaanse autoriteiten zal vervolgen indien zij hun verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn niet binnen een redelijke termijn nakomen, bijvoorbeeld de bovengenoemde datum van juli 2003? Welke stappen heeft de Commissie gedaan om de Spaanse regering te doordringen van het belang dat zij zich aan deze termijn houdt?

| 2. | In 2001 belandde 69 % van de in Polen gebruikte banden op een vuilnisstortplaats. Kan de Commissie mededelen of de Poolse regering heeft onderhandeld over een ontheffing voor het desbetreffende onderdeel van de richtlijn, of dat genoemde termijnen ongewijzigd van toepassing zullen zijn vanaf de datum van toetreding tot de Europese Unie? |
| --- | --- |

2.

In 2001 belandde 69 % van de in Polen gebruikte banden op een vuilnisstortplaats. Kan de Commissie mededelen of de Poolse regering heeft onderhandeld over een ontheffing voor het desbetreffende onderdeel van de richtlijn, of dat genoemde termijnen ongewijzigd van toepassing zullen zijn vanaf de datum van toetreding tot de Europese Unie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 mei 2003)

Krachtens artikel 5, lid 3), sub d), van Richtlijn 1999/31/EG mogen gehele gebruikte banden vanaf 16 juli 2003 en versnipperde gebruikte banden vanaf 16 juli 2006 niet meer op vuilstortplaatsen worden gedeponeerd.

De Commissie is zich ervan bewust dat de uitvoering van deze verbodsbepaling sommige lidstaten voor aanzienlijke problemen stelt. De meeste lidstaten hebben systemen ingevoerd — of zijn bezig dit te doen — voor de inzameling van banden, om te voorkomen dat deze op vuilstortplaatsen terechtkomen.

De Commissie heeft tot taak toe te zien op de juiste toepassing van het communautair recht, in het licht van de haar door het EG-Verdrag verleende bevoegdheden. Als hoedster van het Verdrag, mag zij niet aarzelen alle nodige maatregelen, met inbegrip van de inbreukprocedures van artikel 226 van het EG-Verdrag, te treffen, om te verzekeren dat het recht van de Gemeenschap wordt geëerbiedigd.

Polen heeft niet om een overgangsperiode gevraagd inzake het verbod op het storten van gebruikte banden, zodat dit land zich vanaf het tijdstip van de toetreding aan de verbodsbepaling zal moeten houden.

---

(1)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/716 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/716

---

(2004/C 78 E/0764)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1450/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(16 april 2003)

Betreft:   Spoedmaatregelen in verband met de vergroting van de haven van Altea (Spanje)

Al meer dan een jaar geleden heeft de Commissie klachten en vragen van parlementsleden ontvangen over de vergroting van de haven van Altea voor de aanleg van een jachthaven en de gevolgen daarvan voor de toch al sterk geürbaniseerde kuststrook van de provincie Alicante.

Mijn dank voor het gezamenlijke antwoord op de vragen P-0769/03 en E-0775/03 (1) waarin de Commissie meedeelt dat zij wacht op antwoord van de Spaanse autoriteiten. Daar de administratieve formaliteiten voor de uitbreiding van de haven zijn afgerond en op korte termijn een begin met de werkzaamheden kan worden gemaakt, is evenwel spoed geboden.

Is de Commissie niet van mening dat de gegevens die de klagers hebben aangedragen en de inhoud van de in de voorgaande vragen genoemde universitaire studies volstaan om van de Spaanse autoriteiten te eisen dat zij de havenaanleg stilleggen totdat de Commissie haar onderzoek heeft afgesloten?

Is de Commissie niet van mening dat spoed geboden is gezien de gevolgen die voor het milieu kunnen ontstaan als de werkzaamheden worden voortgezet?

Denkt de Commissie niet dat het van het grootste belang is dat verdere achteruitgang van de kust bij Alicante wordt tegengegaan, met name gezien de huidige situatie van de unieke zeegrasvelden (posidonia oceanica)?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 mei 2003)

De Commissie heeft niet de bevoegdheid van de lidstaten te verlangen dat zij een project waarnaar een onderzoek wordt ingesteld, stilleggen. Niettegenstaande dit feit heeft de Commissie, binnen het kader van de door haar te volgen procedurele regels, zorgvuldig alle nodige maatregelen goedgekeurd om zich ervan te kunnen vergewissen dat het communautair recht in het onderhavige geval wordt nageleefd.

In dit verband heeft de Commissie met de Spaanse autoriteiten een briefwisseling over dit onderwerp gevoerd. Het project in kwestie is eveneens met de Spaanse autoriteiten besproken tijdens een bilaterale vergadering die begin april 2003 te Madrid heeft plaatsgehad. Momenteel studeert de Commissie op het van de Spaanse autoriteiten ontvangen antwoord. Een besluit om in dezen tot passende maatregelen over te gaan kan binnenkort tegemoet worden gezien.

Tevens zij opgemerkt dat de Commissie zich inspant voor het behoud van de zeegrasvelden als prioritaire habitat van communautair belang, welke bescherming geniet overeenkomstig Richtlijn 92/43/EEG (2) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 132.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/717 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/717

---

(2004/C 78 E/0765)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1504/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(5 mei 2003)

Betreft:   Meetbaarheid van GGO-materiaal in voedselproducten

Het voorstel van de Europese Commissie voor een richtlijn inzake traceerbaarheid en etikettering van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) ligt thans voor aan het Europees Parlement voor tweede lezing. Een belangrijke randvoorwaarde en uitgangspunt van de richtlijn is dat consumenten de keuzemogelijkheid moeten hebben tussen producten die GGO-materiaal bevatten, en producten die GGO-vrij zijn.

Op 28 november 2002 heeft de Raad Landbouw overeenstemming bereikt over de voorstellen van de Commissie. Daarbij zijn drempelwaarden vastgesteld die gehanteerd moeten worden om te bepalen of een product al dan niet een etiket moet krijgen waarop staat aangegeven dat het product GGO-materiaal bevat.

Concreet stelt de Raad de drempelwaarde van GGO-materiaal waaronder een product geen etiket hoeft te krijgen vast op 0,9 %.

Tevens is er een drempelwaarde vastgesteld van 0,5% voor bijkomstig GGO-materiaal dat niet toegestaan is, maar dat na evaluatie risicovrij blijkt te zijn. Dit is een zogenaamde „tolerantiedrempelwaarde”, die gedurende drie jaar van kracht zal zijn.

De Commissie heeft de overeenkomst van de Raad verwelkomd. Op 4 december 2002 heeft de Commissie het Europese netwerk van GGO-laboratoria geïnaugureerd. Dit netwerk van 45 Europese laboratoria zal samenwerken om methoden te ontwikkelen voor opsporing, identificatie en kwantificering van GGO's, alsmede voor de productie van referentiemateriaal.

Het systeem om GGO's op te sporen vereist een toereikend instrumentarium en adequate testmethoden.

| 1. | In hoeverre is de aanwezigheid van GGO-materiaal in deze marginale hoeveelheid in voedselproducten daadwerkelijk meetbaar, naar de mening van de Commissie? |
| --- | --- |

1.

In hoeverre is de aanwezigheid van GGO-materiaal in deze marginale hoeveelheid in voedselproducten daadwerkelijk meetbaar, naar de mening van de Commissie?

| 2. | Zijn er reeds toereikende instrumenten en adequate testmethoden in gebruik die de aanwezigheid van GGO's kunnen traceren? |
| --- | --- |

2.

Zijn er reeds toereikende instrumenten en adequate testmethoden in gebruik die de aanwezigheid van GGO's kunnen traceren?

| 3. | Zo ja, zijn deze instrumenten en methoden in alle lidstaten in gelijke mate beschikbaar en zijn de instrumenten en methoden in alle lidstaten van hetzelfde niveau? |
| --- | --- |

3.

Zo ja, zijn deze instrumenten en methoden in alle lidstaten in gelijke mate beschikbaar en zijn de instrumenten en methoden in alle lidstaten van hetzelfde niveau?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(17 juli 2003)

| 1. | De Commissie wil erop wijzen dat de drempels die zijn overeengekomen in het Gemeenschappelijk Standpunt inzake de verordening betreffende met genetisch gemodificeerde (GG) organismen geproduceerde levensmiddelen en diervoeders (1) enkel betrekking hebben op een onvoorziene of technisch niet te voorkomen aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal.
  Voorts zijn de eisen om genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) en met GGO's geproduceerde levensmiddelen en diervoeders vastgesteld in het gemeenschappelijk standpunt betreffende de traceerbaarheid en etikettering van GGO's en de traceerbaarheid van met GGO's geproduceerde levensmiddelen en diervoeders. Deze eisen zijn gebaseerd op schriftelijke documentatie en veronderstellen dat de exploitanten kunnen beschikken over systemen waarmee kan worden nagegaan van wie zij dergelijke producten hebben ontvangen en aan wie zij dergelijke producten hebben verkocht. Het gemeenschappelijke standpunt behelst geen verplichting voor exploitanten om producten te testen op de aanwezigheid van GG-materiaal. Indien er vooralsnog geen analytische opsporingsmethoden beschikbaar zijn, kunnen de nauwkeurigheid en de betrouwbaarheid van de op etiketten verstrekte informatie worden gecontroleerd door middel van het traceringssysteem.
  Wat de analysemethoden betreft, wordt de aanwezigheid van GGO's gemeten door de hoeveelheid GG-specifiek(e) DNA of proteïnen te bepalen die in een bepaald monster aanwezig is, zodat diegenen die een test uitvoeren meestal de eigenschappen moeten kennen van de specifieke GGO('s) waar zij naar zoeken. |
| --- | --- |

1.

De Commissie wil erop wijzen dat de drempels die zijn overeengekomen in het Gemeenschappelijk Standpunt inzake de verordening betreffende met genetisch gemodificeerde (GG) organismen geproduceerde levensmiddelen en diervoeders (1) enkel betrekking hebben op een onvoorziene of technisch niet te voorkomen aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal.

Voorts zijn de eisen om genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) en met GGO's geproduceerde levensmiddelen en diervoeders vastgesteld in het gemeenschappelijk standpunt betreffende de traceerbaarheid en etikettering van GGO's en de traceerbaarheid van met GGO's geproduceerde levensmiddelen en diervoeders. Deze eisen zijn gebaseerd op schriftelijke documentatie en veronderstellen dat de exploitanten kunnen beschikken over systemen waarmee kan worden nagegaan van wie zij dergelijke producten hebben ontvangen en aan wie zij dergelijke producten hebben verkocht. Het gemeenschappelijke standpunt behelst geen verplichting voor exploitanten om producten te testen op de aanwezigheid van GG-materiaal. Indien er vooralsnog geen analytische opsporingsmethoden beschikbaar zijn, kunnen de nauwkeurigheid en de betrouwbaarheid van de op etiketten verstrekte informatie worden gecontroleerd door middel van het traceringssysteem.

Wat de analysemethoden betreft, wordt de aanwezigheid van GGO's gemeten door de hoeveelheid GG-specifiek(e) DNA of proteïnen te bepalen die in een bepaald monster aanwezig is, zodat diegenen die een test uitvoeren meestal de eigenschappen moeten kennen van de specifieke GGO('s) waar zij naar zoeken.

| 2. | Apparatuur voor GGO-analyse is op grote schaal beschikbaar in handhavings- en particuliere laboratoria in verschillende lidstaten. Ook protocollen voor de opsporing van goedgekeurde GGO's zijn beschikbaar, zoals vermeld in de aanbeveling van de Commissie van 25 januari 2002 betreffende een gecoördineerd programma voor 2002 inzake de officiële controle op levensmiddelen (2). Om de opsporing te vergemakkelijken zal in de voorgestelde wetgeving inzake met GGO's geproduceerde levensmiddelen en diervoeders worden bepaald dat de instantie die kennisgeving doet als onderdeel van de vergunningsprocedure een methode moet verstrekken en het materiaal moet verschaffen voor de productie van gecertificeerde referentiematerialen. |
| --- | --- |

2.

Apparatuur voor GGO-analyse is op grote schaal beschikbaar in handhavings- en particuliere laboratoria in verschillende lidstaten. Ook protocollen voor de opsporing van goedgekeurde GGO's zijn beschikbaar, zoals vermeld in de aanbeveling van de Commissie van 25 januari 2002 betreffende een gecoördineerd programma voor 2002 inzake de officiële controle op levensmiddelen (2). Om de opsporing te vergemakkelijken zal in de voorgestelde wetgeving inzake met GGO's geproduceerde levensmiddelen en diervoeders worden bepaald dat de instantie die kennisgeving doet als onderdeel van de vergunningsprocedure een methode moet verstrekken en het materiaal moet verschaffen voor de productie van gecertificeerde referentiematerialen.

| 3. | Alle lidstaten dienen te beschikken over voldoende instrumenten en methoden om aan adequate normen te voldoen. Voorts beheert de Commissie het Europees netwerk van GGO-laboratoria. Het netwerk bestaat uit meer dan 40 controlelaboratoria in de lidstaten en staat volledig open voor de toetredingslanden. Het onderhoudt ook contacten met alle wereldwijde handelspartners van de Unie. Een van de doelstellingen is het vergemakkelijken van de handhaving van de regels inzake etikettering en traceerbaarheid van GGO's in de voedselketen. |
| --- | --- |

3.

Alle lidstaten dienen te beschikken over voldoende instrumenten en methoden om aan adequate normen te voldoen. Voorts beheert de Commissie het Europees netwerk van GGO-laboratoria. Het netwerk bestaat uit meer dan 40 controlelaboratoria in de lidstaten en staat volledig open voor de toetredingslanden. Het onderhoudt ook contacten met alle wereldwijde handelspartners van de Unie. Een van de doelstellingen is het vergemakkelijken van de handhaving van de regels inzake etikettering en traceerbaarheid van GGO's in de voedselketen.

---

(1)  PB C 113 E van 13.5.2003.

(2)  PB L 26 van 30.1.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/718 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/718

---

(2004/C 78 E/0766)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1531/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(29 april 2003)

Betreft:   Import van tonijn in blik uit Thailand en de Filippijnen

In november 2001 besloten de EU, Thailand en de Filippijnen in WTO-verband overleg te plegen om vast te stellen in hoeverre de voorkeursbehandeling die tonijnconserven uit ACS-landen genieten ten koste gaat van de belangen van Thailand en de Filippijnen. Omdat men niet tot een oplossing kon komen die aanvaardbaar was voor alle partijen werd besloten de kwestie voor te leggen aan een bemiddelaar. Deze adviseerde op 20 december 2002 dat de EG voor 2003 een tariefcontingent van 25 000 ton moest openen met een douanetarief voor een meest begunstigde natie van 12 %, waarna de Gemeenschap besloot in te stemmen met het voorstel van de bemiddelaar. De Commissie heeft in dit verband een voorstel voor een verordening van de Raad ingediend betreffende de opening en het beheer van een tariefcontingent voor de invoer van tonijnconserven (1). In artikel 4 van dit voorstel staat dat de oorsprong van tonijnconserven die voor het tariefcontingent in aanmerking komen overeenkomstig de geldende EG-wetgeving wordt vastgesteld. Op grond van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 (2) tot vaststelling van het communautair douanewetboek zijn goederen bij welker vervaardiging twee of meer landen betrokken zijn geweest, van oorsprong uit het land waar (...) de laatste ingrijpende (...) bewerking heeft plaatsgevonden (...).

Kan de Commissie meedelen wat zij op grond van de geldende EG-wetgeving inzake herkomstregels in de aan te nemen verordening zal verstaan onder conserven afkomstig uit Thailand en de Filippijnen? Zijn dit alle producten waarvan de laatste bewerking heeft plaatsgevonden in die landen, los van de vraag waar de bewerkte grondstof vandaan komt?

Realiseert de Commissie zich dat een dergelijke opvatting van de herkomstregels ertoe kan leiden dat het doel van het voorstel voor een verordening wordt voorbijgeschoten, namelijk om alleen tonijnconserven uit Thailand en de Filippijnen een preferentiële behandeling te geven en niet om de EU-markt open te stellen voor tonijnproducten uit andere Aziatische landen zoals Indonesië?

Is de Commissie zich bewust van de schade die deze toepassing van de herkomstregels kan toebrengen aan de tonijnverwerkende industrie in de EU, die grotendeels is gevestigd in doelstelling 1 regio's die sterk afhankelijk zijn van de visserij? Welke maatregelen heeft zij genomen of zal zij nemen om te voorkomen dat dit zal gebeuren?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(5 juni 2003)

De Commissie bevestigt dat tonijnconserven die worden geproduceerd in landen die deze binnen de voorgestelde contingenten naar de Gemeenschap wensen te exporteren, overeenkomstig het communautair douanewetboek (3), met name artikel 24, beschouwd worden als van oorsprong uit het land waar de laatste ingrijpende en economisch verantwoorde verwerking of bewerking heeft plaatsgevonden, ongeacht de oorsprong van de gebruikte tonijn. Overeenkomstig artikel 26 van het douanewetboek wordt in artikel 4, lid 2, van de voorgestelde Raadsverordening betreffende de opening van het contingent bepaald dat door overlegging van een certificaat van oorsprong moet worden aangetoond dat de goederen in aanmerking komen voor het deel van het tariefcontingent waarvoor de aanvraag wordt ingediend.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het voorstel voor een verordening betreffende de opening van een tariefcontingent voor tonijnconserven, in het bijzonder lid 1, waarin wordt bepaald dat het contingent openstaat voor tonijnconserven van oorsprong uit alle landen. Dit is in overeenstemming met artikel XIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT), evenals de verdeling van het contingent in vier delen volgens de hoeveelheid die de betrokken landen in het verleden hebben verhandeld, waarin artikel 3 van het voorstel voorziet. De klagers hebben hunnerzijds met deze verdeling ingestemd. Het geachte parlementslid wordt erop gewezen dat tonijnconserven uit Indonesië mogen worden geëxporteerd tot 11 % van de omvang van het jaarlijkse contingent. De reden hiervan is dat Indonesië als derde leverancier van de Gemeenschap (met een aandeel in de invoer van 10 %) recht heeft op alle verhoogde meestbegunstigingscontingenten, zulks overeenkomstig artikel XIII van de GATT. De Commissie acht het daarom onwaarschijnlijk dat Thailand of de Filipijnen economisch voordeel zouden zien in een poging om tonijnconserven uit Indonesië weer uit te voeren, gezien het beperkte aandeel in het contingent (respectievelijk 52 % en 36 %) waarvoor zij in aanmerking komen.

De Commissie is niet van mening dat de tonijnverwerkende industrie in de Gemeenschap door toepassing van de genoemde oorsprongsregels schade zal ondervinden. Zij zal de situatie na de tenuitvoerlegging van het contingent blijven volgen en is in dit stadium niet voornemens maatregelen te nemen.

---

(1)  COM(2003) 141 def.

(2)  PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.

(3)  Verordening (EG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 (PB L 302 van 19.10.1992).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/719 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/719

---

(2004/C 78 E/0767)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1586/03

van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft:   Radioactieve besmetting vanuit Sellafield

Kan de Commissie mededelen op welke wijze zij, zoals voorgeschreven krachtens artikel 37 van het Euratom-Verdrag, onafhankelijk kan vaststellen of de opwerkingsactiviteiten in Sellafield, respectievelijk La Hague al dan niet een radioactieve besmetting van het water, de bodem of het luchtruim van een andere lidstaat ten gevolge zouden kunnen hebben?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/719 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/719

---

(2004/C 78 E/0768)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1587/03

van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft:   Basisnormen op het gebied van de veiligheid van de kernenergie

Kan de Commissie mededelen op welke wijze zij kan waarborgen dat de basisnormen op het gebied van de bescherming tegen ioniserende straling met betrekking tot de faciliteiten in La Hague en Sellafield in acht worden genomen?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/720 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/720

---

(2004/C 78 E/0769)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1588/03

van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft:   Voorzorgsbeginsel

Kan de Commissie mededelen op welke wijze zij kan vaststellen of BNFL, respectievelijk Cogema in het kader van hun exploitatie van hun opwerkingsfabrieken in Sellafield en La Hague het „voorzorgsbeginsel” in acht nemen?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw de Palacio namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1586/03, E-1587/03 en E-1588/03

(13 juni 2003)

Het Euratom-Verdrag legt de lidstaten een aantal verplichtingen op die de gezondheid van het publiek en de werknemers moeten beschermen.

Op grond van titel II, hoofdstuk 3, van het Euratom-Verdrag zijn de basisveiligheidsnormen voor de bescherming van de bevolking en de werknemers tegen de blootstelling aan straling vastgelegd (Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 (1), aangevuld door andere wettelijke instrumenten).

Krachtens artikel 35 Euratom zijn de lidstaten verplicht voorzieningen te treffen om een voortdurende controle uit te oefenen op de radioactiviteitsniveaus in het milieu en op de inachtneming van de basisnormen. De Commissie heeft recht op toegang tot deze voorzieningen zodat zij kan nagaan of deze goed en efficiënt functioneren.

De Commissie controleert — als hoedster van de Verdragen — of de nationale wetgeving in overeenstemming is met al deze bepalingen, met name wat betreft de basisveiligheidsnormen.

Wanneer de basisveiligheidsnormen in de praktijk niet correct worden toegepast, kan de Commissie een onderzoek instellen en zo nodig maatregelen treffen tegen de betrokken lidstaat. Een dergelijke procedure wordt meestal ingeleid naar aanleiding van klachten waarmee de Commissie in kennis wordt gesteld van een vermeende inbreuk, maar de Commissie kan dit ook op eigen initiatief doen, op basis van zelf ingewonnen gegevens. Daartoe onderzoekt de Commissie alle informatie die op een inbreuk op de basisveiligheidsnormen zouden kunnen wijzen.

De adviezen die de Commissie in het kader van artikel 37 Euratom uitbrengt, hebben betrekking op de vraag of een aangekondigd plan een radioactieve besmetting van het water, de bodem of het luchtruim van een andere lidstaat tot gevolg zou kunnen hebben. De adviezen over de opwerkingsactiviteiten in Sellafield en La Hague waren gebaseerd op de algemene gegevens omtrent deze plannen die de nationale autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk hadden ingediend op grond van artikel 37 en de bepalingen van de aanbevelingen van de Commissie over de toepassing daarvan (2). Deze adviezen werden verstrekt na raadpleging van de in artikel 31 Euratom bedoelde groep van onafhankelijke deskundigen.

---

(1)  Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren, PB L 159 van 29.6.1996.

(2)  Aanbeveling van de Commissie van 16 november 1960, PB L 81 van 21.12.1960, Aanbeveling 82/181/Euratom van de Commissie van 3 februari 1982, PB L 83 van 29.3.1982, Aanbeveling 91/4/Euratom van de Commissie van 7 december 1990, PB L 6 van 9.1.1991, Aanbeveling 99/829/Euratom van de Commissie van 6 december 1999, PB L 324 van 16.12.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/720 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/720

---

(2004/C 78 E/0770)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1650/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(16 mei 2003)

Betreft:   Detentie van Oscar E. Biscet op Cuba

Het Europees Parlement heeft in Straatsburg op 10 april 2003 een resolutie aangenomen, waarin zij de Commissie oproept positieve veranderingen te bewerkstelligen met betrekking tot de mensenrechtensituatie op Cuba.

Onder de slachtoffers van het bewind van Fidel Castro bevindt zich dr. Oscar E. Biscet González, oprichter van de Lawton Foundation of Human Rights en activist voor democratie en mensenrechten op Cuba. Dr. Biscet is na 3 jaar detentie in Holguin vrijgelaten op 31 oktober 2002. Op 6 december 2002 is hij wederom opgepakt op grond van samenkomst met andere mensenrechtenactivisten. Op 7 april 2003 is hij veroordeeld tot 25 jaar gevangenschap. Sinds 24 april 2003 is dr. Biscet overgebracht naar de gevangenis Pinar de Rio, alwaar hij zich in eenzame opsluiting bevindt.

Is de Commissie op de hoogte van de detentie en slechte behandeling van activisten, zoals dr. Biscet, op Cuba?

Wat heeft de Commissie gedaan ter uitvoering van de betreffende resolutie en wat heeft de Commissie met name voor dr. Biscet kunnen doen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(18 juni 2003)

De Commissie volgt reeds met grote aandacht de mensenrechtensituatie op Cuba en de recente arrestatie en veroordeling van 75 dissidenten en onafhankelijke journalisten, waaronder de heer Oscar Elías Biscet González.

De Commissie heeft samen met de lidstaten deze arrestaties krachtig veroordeeld in een verklaring die gepubliceerd werd op 26 maart 2003, hetgeen gevolgd werd door een demarche van de Europese Unie in Havana om bij de Cubaanse autoriteiten aan te dringen op de onmiddellijke vrijlating van de gevangenen. Op 18 april volgde een tweede demarche in Havana na de verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken op 14 april 2003.

Kort geleden zijn verdere maatregelen goedgekeurd, waaronder beperkingen met betrekking tot bezoeken op hoog niveau.

Deze ernstige bezorgdheid werd ook benadrukt in de verklaring van de Europese Unie over „Mensenrechten in de wereld” tijdens de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties in Genève in april 2003. In de verklaring werd aangedrongen op de spoedige vrijlating van de gevangenen, die door de Europese Unie beschouwd worden als mensen die gevangen worden gehouden omwille van hun mening.

De Commissie besloot op 30 april 2003 om de beoordeling van de Cubaanse aanvraag voor toetreding tot de Overeenkomst van Cotonou uit te stellen, waarmee duidelijk gemaakt werd dat deze recente ontwikkelingen niet bevorderlijk zijn voor de samenwerking tussen de Europese Unie en Cuba. De Cubaanse regering besloot op 16 mei 2003 haar aanvraag in te trekken.

De Europese Unie heeft met deze acties de Cubaanse autoriteiten duidelijk gemaakt dat opsluiting op politieke gronden onaanvaardbaar is, en zij dringt aan op de vrijlating van gevangenen die worden vastgehouden omwille van hun mening of politieke activiteiten. In dit verband zullen wij zeker de aandacht van de Cubaanse autoriteiten vestigen op de zaak van dr. Oscar Elías Biscet en deze kwestie nauwlettend volgen en voortdurend politieke druk uitoefenen op de Cubaanse autoriteiten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/721 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/721

---

(2004/C 78 E/0771)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1667/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(19 mei 2003)

Betreft:   BTW op postdiensten

In de mededeling van de Commissie — Strategie ter verbetering van de werking van het BTW-stelsel in het kader van de interne markt (1), gepubliceerd in juni 2000, werd onder meer verklaard dat de Commissie met voorstellen zou komen betreffende de toepassing van de BTW op de postdiensten. Kan de Commissie mededelen of zij van de Ierse regering een officiële reactie heeft ontvangen betreffende deze kwestie in de periode van drie jaar die ligt tussen de publicatie van de mededeling en haar op 6 mei 2003 ingediende voorstel voor een ontwerprichtlijn, en zo ja, hoe was die reactie?

Antwoor van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 juni 2003)

De Commissie heeft van de Ierse regering geen officiële reactie ontvangen betreffende de toepassing van BTW op postdiensten, zoals uiteengezet in haar mededeling „Strategie ter verbetering van de werking van het BTW-stelsel in het kader van de interne markt (2)”.

---

(1)  COM(2000) 348 def.

(2)  COM(2000) 348 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/722 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/722

---

(2004/C 78 E/0772)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1720/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft:   Gezamenlijke blokvorming van Europese Unie en Verenigde Staten tegenover de rest van de wereld door verruiming van de taakstelling voor de Trans-Atlantic Business Dialogue (TABD)

| 1. | Streeft de Commissie ernaar om bij het opnieuw activeren van de Trans-Atlantic Business Dialogue (TABD) de uiteenlopende belangen van EU en VS, met belangrijke verschillen in sociaal systeem, Kyoto-verplichtingen, opvatting over internationale strafrechtspleging, optreden inzake oorlog en bewapening, ontwikkelingshulp voor de Derde Wereld en waardering voor de Verenigde Naties, voldoende uiteen te houden? |
| --- | --- |

1.

Streeft de Commissie ernaar om bij het opnieuw activeren van de Trans-Atlantic Business Dialogue (TABD) de uiteenlopende belangen van EU en VS, met belangrijke verschillen in sociaal systeem, Kyoto-verplichtingen, opvatting over internationale strafrechtspleging, optreden inzake oorlog en bewapening, ontwikkelingshulp voor de Derde Wereld en waardering voor de Verenigde Naties, voldoende uiteen te houden?

| 2. | Past een verruimde taakstelling voor de TABD binnen de oorspronkelijke taakstelling ervan die was gericht op het bevorderen van bruggen tussen beleidsmakers en particuliere spelers aan beide zijden van de Atlantische Oceaan, of gaat het nu om de voorbereiding van het zo veel mogelijk optreden van EU en VS als één handelsblok op wereldschaal? |
| --- | --- |

2.

Past een verruimde taakstelling voor de TABD binnen de oorspronkelijke taakstelling ervan die was gericht op het bevorderen van bruggen tussen beleidsmakers en particuliere spelers aan beide zijden van de Atlantische Oceaan, of gaat het nu om de voorbereiding van het zo veel mogelijk optreden van EU en VS als één handelsblok op wereldschaal?

| 3. | Tegen welke andere landen in de wereld is deze gezamenlijke inspanning vanuit EU en VS gericht? Welke gemeenschappelijke belangen moeten worden verdedigd tegenover Japan, Rusland, China en de gezamenlijke landen van de Derde Wereld? Waarom? |
| --- | --- |

3.

Tegen welke andere landen in de wereld is deze gezamenlijke inspanning vanuit EU en VS gericht? Welke gemeenschappelijke belangen moeten worden verdedigd tegenover Japan, Rusland, China en de gezamenlijke landen van de Derde Wereld? Waarom?

| 4. | Hanteert de Commissie — mede in verband met de overwegingen in de voorgaande vragen — maatstaven voor die gevallen waarin economische samenwerking tussen EU en VS wel wenselijk is en in welke niet? Kan zij openheid geven over deze maatstaven? |
| --- | --- |

4.

Hanteert de Commissie — mede in verband met de overwegingen in de voorgaande vragen — maatstaven voor die gevallen waarin economische samenwerking tussen EU en VS wel wenselijk is en in welke niet? Kan zij openheid geven over deze maatstaven?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(4 augustus 2003)

| 1. | De Commissie verwijst naar het antwoord aan het geachte parlementslid op schriftelijke vraag E-1719/03 (1). De Commissie verwelkomt en ondersteunt het opnieuw activeren van de Trans-Atlantic Business Dialogue (TABD). Het concrete doel van de TABD is meningsverschillen inzake transatlantische economische betrekkingen te helpen oplossen en bij te dragen tot het opheffen van handelsbelemmeringen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie verwijst naar het antwoord aan het geachte parlementslid op schriftelijke vraag E-1719/03 (1). De Commissie verwelkomt en ondersteunt het opnieuw activeren van de Trans-Atlantic Business Dialogue (TABD). Het concrete doel van de TABD is meningsverschillen inzake transatlantische economische betrekkingen te helpen oplossen en bij te dragen tot het opheffen van handelsbelemmeringen.

| 2. | Er zijn geen plannen voor een verruimde taakstelling voor de TABD. De rol van de TABD blijft het bouwen van bruggen tussen de Unie en het bedrijfsleven en de overheid in de Verenigde Staten. Voorts beschikt de TABD over het potentieel om bij te dragen tot het Doha-proces en tot andere WTO-kwesties, hetgeen ook voor andere landen van nut kan zijn. De TABD beoogt derhalve geenszins de totstandkoming van één enkel handelsblok op internationaal niveau. |
| --- | --- |

2.

Er zijn geen plannen voor een verruimde taakstelling voor de TABD. De rol van de TABD blijft het bouwen van bruggen tussen de Unie en het bedrijfsleven en de overheid in de Verenigde Staten. Voorts beschikt de TABD over het potentieel om bij te dragen tot het Doha-proces en tot andere WTO-kwesties, hetgeen ook voor andere landen van nut kan zijn. De TABD beoogt derhalve geenszins de totstandkoming van één enkel handelsblok op internationaal niveau.

| 3. | De TABD is tegen geen enkel ander land ter wereld gericht. Gemeenschappelijke handelsbelangen met de door het geachte parlementslid aangehaalde landen, alsmede die tussen de Unie en de Verenigde Staten, worden op diverse multilaterale en bilaterale fora besproken. Indien deze voor het bedrijfsleven van belang zijn, kunnen zij in de TABD aan bod komen. Zo zijn in het verleden de WTO-onderhandelingen uitvoerig besproken in de TABD. |
| --- | --- |

3.

De TABD is tegen geen enkel ander land ter wereld gericht. Gemeenschappelijke handelsbelangen met de door het geachte parlementslid aangehaalde landen, alsmede die tussen de Unie en de Verenigde Staten, worden op diverse multilaterale en bilaterale fora besproken. Indien deze voor het bedrijfsleven van belang zijn, kunnen zij in de TABD aan bod komen. Zo zijn in het verleden de WTO-onderhandelingen uitvoerig besproken in de TABD.

| 4. | In het TABD-proces dient het bedrijfsleven kwesties naar voren te brengen waarover zij de regeringen aanbevelingen willen geven. De Commissie beschouwt de TABD als een belangrijke gesprekspartner in de transatlantische economische betrekkingen. Uitvoering van aanbevelingen wordt overwogen op grond van de eigen waarde van de aanbevelingen en met inachtneming van het acquis en de bevoegdheden van de Commissie. De Commissie staat in de regel positief ten opzichte van alle inspanningen om belemmeringen voor het transatlantisch handelsverkeer op te heffen en om de kosten van handelstransacties te verminderen. Daarbij houdt zij rekening met andere beleidsoverwegingen, met name aangaande het gemeenschappelijk handelsbeleid en het concurrentievermogen van de Europese bedrijven. |
| --- | --- |

4.

In het TABD-proces dient het bedrijfsleven kwesties naar voren te brengen waarover zij de regeringen aanbevelingen willen geven. De Commissie beschouwt de TABD als een belangrijke gesprekspartner in de transatlantische economische betrekkingen. Uitvoering van aanbevelingen wordt overwogen op grond van de eigen waarde van de aanbevelingen en met inachtneming van het acquis en de bevoegdheden van de Commissie. De Commissie staat in de regel positief ten opzichte van alle inspanningen om belemmeringen voor het transatlantisch handelsverkeer op te heffen en om de kosten van handelstransacties te verminderen. Daarbij houdt zij rekening met andere beleidsoverwegingen, met name aangaande het gemeenschappelijk handelsbeleid en het concurrentievermogen van de Europese bedrijven.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 219.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/723 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/723

---

(2004/C 78 E/0773)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1747/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft:   Israël — beperking van de toegang tot de bezette gebieden

Volgens berichten van Amnesty International heeft de Israëlische regering onlangs besloten iedere buitenlander die de Gazastrook betreedt een „vrijwaringsverklaring” te laten ondertekenen, waarin Israël wordt vrijgesteld van elke verantwoordelijkheid voor het geval dat hij of zij gedood wordt of gewond raakt. Amnesty International stelt de omstandigheid aan de kaak dat aan leden van deze organisatie de toegang tot de bezette gebieden werd ontzegd wanneer zij deze verklaring weigerden te ondertekenen, met als gevolg dat de werkzaamheden van deze organisatie aanmerkelijk werden gehinderd. Gevreesd wordt dat deze tactiek een voorwendsel voor de Israëlische autoriteiten vormt om hun strijdkrachten vrij te stellen van de noodzaak om de mensenrechten, en om het even welke verdragen ook, te respecteren. Ook is het waarschijnlijk dat hierdoor de controle op het optreden van de Israëlische strijdkrachten wordt gehinderd en dat dit onmiddellijk zal worden gevolgd door een toeneming van het aantal moorden in de Gazastrook.

Is de Commissie voornemens druk uit te oefenen op de Israëlische regering, opdat deze:

| 1. | een einde maakt aan deze nieuwe beperking van de toegang tot de bezette gebieden, en |
| --- | --- |

1.

een einde maakt aan deze nieuwe beperking van de toegang tot de bezette gebieden, en

| 2. | instemt met de stationering van internationale waarnemers in Israël en de bezette gebieden om te verzekeren dat de internationale gedragsregels worden gerespecteerd? |
| --- | --- |

2.

instemt met de stationering van internationale waarnemers in Israël en de bezette gebieden om te verzekeren dat de internationale gedragsregels worden gerespecteerd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 juni 2003)

Na parallelle demarches van de EU-trojka in Israël en het Griekse voorzitterschap in Athene, deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat de Commissie de op 23 mei 2003 aan de Erez-doorgang ingevoerde beperkende veiligheidsmaatregelen formeel ter sprake heeft gebracht bij de Israëlische ambassadeur bij de Unie.

De Commissie heeft beklemtoond dat met name de huidige praktijk waarbij de toegang wordt ontzegd, waarbij om, voor douanebegrippen, zeer gedetailleerde inlichtingen wordt verzocht en internationaal personeel bij het betreden van Gaza wordt gevraagd een vrijwaringsverklaring te ondertekenen, haar zorgen baart, omdat personeel en contractanten van de Commissie/ECHO in het algemeen geen diplomatieke paspoorten dragen. De Commissie is zich bewust van de Israëlische veiligheidsbelangen en begrijpt ten volle de toegenomen gevoeligheid na de recente, door buitenlandse paspoorthouders gepleegde bomaanslagen in Tel Aviv. De bijna volledige afgrendeling van het gebied is echter buiten proportie, en diverse nieuw ingevoerde maatregelen, zoals bijvoorbeeld vrijwaringsverklaringen en gedetailleerde inlichtingen over humanitaire projecten, hebben geen duidelijke relatie met veiligheidsbelangen.

Verder wees zij erop dat, indien deze beperkende maatregelen aanhouden, internationale donors de opschorting van operaties in de Gazastrook dienen te onderzoeken, en dat een nieuwe verslechtering van de humanitaire situatie niet in het belang is van de veiligheid van Israël.

De Israëlische ambassadeur toonde begrip voor het standpunt van de Commissie en heeft zich ertoe verbonden de bezorgdheid van de Commissie kenbaar te maken aan het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken, dat tot dusver nog niet heeft gereageerd.

Wat de stationering van internationale waarnemers betreft, deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat deze kwestie in het kader van het Kwartet wordt besproken.

De Commissie is natuurlijk voorstandster van elke maatregel die leidt tot een verbetering van de huidige situatie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/724 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/724

---

(2004/C 78 E/0774)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1764/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft:   Wapentransporten en uitvoerverbod

De meeste EU-landen kennen regels voor de export van wapens van eigen ondernemingen, maar er zijn bijna geen beperkingen als het gaat om het vervoer van wapens. Onder meer daarom gebeurt het vaak dat er in strijd met uitvoerverboden van individuele lidstaten vanuit EU-landen oorlogsmaterieel wordt vervoerd.

Het is daarom niet uit te sluiten dat terroristische organisaties zonder veel moeite geheel wettig oorlogsmaterieel over zee kunnen laten transporteren dat bij particuliere wapenhandelaars is opgekocht.

Heel grotesk wordt de zaak als in de EU geregistreerde schepen vrijelijk oorlogsmaterieel van niet tot de EU behorende landen vervoeren naar regimes waarvoor de EU een wapenembargo heeft afgekondigd. Zo hebben Deense schepen zwaar oorlogsmaterieel van Polen naar de Soedan vervoerd zonder het embargo van de EU te overtreden.

Kan de Commissie tegen deze achtergrond mededelen of er EU-regels zullen worden ingevoerd die de zeevaart aan dezelfde regels binden die voor exportbedrijven gelden, zodat vóór het vertrek goedkeuring moet worden verleend?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(17 juli 2003)

De productie van en de handel in wapens, munitie en oorlogsmaterieel voor specifiek militaire doeleinden is tot dusver door de lidstaten uit hoofde van artikel 296 van het EG-verdrag uitgezonderd van het toepassingsgebied van de verdragsbepalingen. De handel in militaire wapens wordt momenteel geregeld in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid (GBVB), waarbij de Commissie volledig is betrokken.

De Commissie beschikt niet over afdwingbare juridische instrumenten om toezicht uit te oefenen op de uitvoer van oorlogsmaterieel. De verantwoordelijkheid voor de afgifte van vergunningen voor de uitvoer van militaire wapens berust bij de regeringen van de lidstaten. De belangrijkste instrumenten die de Unie op dit terrein toepast, zijn de Gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer (1), die in 1998 is vastgesteld, en Gemeenschappelijk optreden 2002/589/GBVB over handvuurwapens en lichte wapens.

De gedragscode legt een aantal criteria vast aan de hand waarvan alle besluiten over wapenuitvoer worden genomen, en biedt een kader voor het bespreken van afzonderlijke wapentransacties. Deze criteria dienen als gemeenschappelijke richtsnoeren, maar de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de wapenuitvoer berust bij de regeringen van de lidstaten. In de loop van de eerste vier toepassingsjaren is door de gedragscode het wederzijds begrip bij de lidstaten over elkaars beleid bevorderd, is er een efficiënt mechanisme voor overleg tot stand gekomen en is de dialoog over de uitvoering van de bepalingen gestimuleerd. De lidstaten nemen met name actief deel aan het nieuwe systeem voor kennisgeving van afwijzingen, en streven naar meer transparantie bij de controle op de wapenuitvoer, onder meer door de publicatie van een jaarverslag.

Het meest recent is Gemeenschappelijk Standpunt 2003/468/GBVB over het toezicht op de tussenhandel in wapens aangenomen. Het hoofddoel ervan is het toezicht op de tussenhandel in wapens om te voorkomen dat de wapenembargo's van de VN, de EU of de OVSE, alsmede de criteria van de Gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer, worden omzeild. De lidstaten nemen alle noodzakelijke maatregelen om toezicht te houden op de tussenhandel in wapens die op hun grondgebied plaatsvindt. Zij worden ook aangespoord om toezicht te houden op de tussenhandel in wapens die buiten hun grondgebied wordt gedreven door op hun grondgebied verblijvende of gevestigde tussenhandelaren met hun nationaliteit. Dit gemeenschappelijke standpunt is zeker een verbetering, maar er is ontegenzeggelijk reden voor verdere versterking van de gedragscode en de uitvoering ervan. De Commissie is er voorstandster van de gedragscode voor de lidstaten juridisch bindend te maken.

Gemeenschappelijk optreden 2002/589/GBVB maakt geen onderscheid tussen legaal en illegaal vervoerde wapens. Dit gemeenschappelijke standpunt voorziet voor dit doel onder meer in financiële en technische bijstand aan niet-ACS-landen (de ACS-landen zijn een groep van landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan), internationale organisaties, programma's, instanties en regionale samenwerkingsverbanden. Voor deze bijstand wordt uitsluitend gebruik gemaakt van GBVB-middelen. De bijstand aan ACS-landen valt onder de regels en criteria van de overeenkomst van Cotonou. In beide categorieën worden momenteel door de Gemeenschap gesteunde projecten uitgevoerd.

---

(1)  (http://ue.eu.int/pesc/ExportCTRL/nl/8675_2_98_NL.pdf).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/725 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/725

---

(2004/C 78 E/0775)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1795/03

van Terence Wynn (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft:   Industrieproducten uit derde landen

Waarom staat de Commissie de invoer toe in de EU van industrieproducten uit derde landen die niet voldoen aan de minimumnormen op het gebied van gezondheid, veiligheid en milieu waaraan bedrijven in de EU wel moeten voldoen? Is de Commissie niet van mening dat het directe gevolg van het toelaten van dergelijke producten in de EU het verlies van banen in de Europese industrie is?

Antwoord van de heer Liikanen Namens de Commissie

(14 juli 2003)

De producten die op Europees grondgebied op de markt worden gebracht zijn, ongeacht of zij afkomstig zijn van derde landen of van lidstaten, onderworpen aan dezelfde technische voorschriften die, al naar gelang het geval, garanties moeten stellen in verband met de veiligheid van de producten en hun conformiteit aan bepaalde criteria met betrekking tot de gezondheid en/of de milieubescherming.

De vereisten zijn dus voor alle producenten, onafhankelijk van hun oorsprong, voor de hele communautaire markt dezelfde. De Europese Richtlijnen die de regels vaststellen met betrekking tot de veiligheid van producten of de vereisten met betrekking tot de gezondheid en/of de milieubescherming kunnen dus geheel of gedeeltelijk het in de handel brengen van die producten op de communautaire markt bepalen.

De Commissie zet zich eveneens in voor een globale actie die beoogt in bepaalde derde landen een Europese regelgevende benadering te bevorderen (in het bijzonder de belangrijkste handelspartners van de Unie) zowel op het gebied van ondernemingsbeleid als op het gebied van normalisatie in de industrie. Eén van de doelstellingen van deze vooruitlopende actie bestaat in het bevorderen van de kennis en van de tenuitvoerlegging van de communautaire regelgeving door de producenten van industrieproducten afkomstig van derde landen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/726 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/726

---

(2004/C 78 E/0776)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1815/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft:   Informatie van mevrouw Schreyer in verband met financiële manipulaties bij Eurostat

Op 19 maart 2003 heeft het Europees bureau voor fraudebestrijding OLAF bij het openbaar ministerie te Parijs aangifte gedaan tegen Planistat Europe SA. De klacht luidt dat deze firma zich aan frauduleuze handelingen schuldig heeft gemaakt en heeft meegewerkt aan de opbouw van zwarte kassen, waarover vervolgens ambtenaren van Eurostat konden beschikken. De krant „La Voix du Luxembourg” haalt in dit verband in haar editie van 16 mei 2003 de volgende uitspraak aan van mevrouw Caillibotte, woordvoerder van het openbaar ministerie te Parijs: „Gezien de feiten in het dossier is het bestaan van systematisch vervalste rekeningen tussen de beide instanties meer dan waarschijnlijk, en de strafbare feiten waarvan eventueel sprake is zijn fraude en het versluieren van fraude”.

De aangifte van OLAF is gebaseerd op onderzoeksrapporten van Eurostat waarover het onder mevrouw Schleyer ressorterende directoraat-generaal financiële controle van de Commissie reeds sinds het voorjaar van 2000 beschikte. Desondanks werden de commerciële relaties met de firma Planistat niet afgebroken, maar werden er zelfs nog verdere contracten gesloten. Volgens een verklaring van het Yves Franchet, de directeur-generaal van Eurostat, was mevrouw Schreyer op de hoogte van deze onderzoeksrapporten. In Europa-Magazin van de ARD zei de heer Franchet op 17 mei 2003: „Mevrouw Schreyer heeft voor het Europees Parlement Eurostat onvermoeibaar verdedigd. Zij kende alle problemen, we hebben alles besproken. Ja, de onderzoeksrapporten ook. Ze is destijds van alles op de hoogte gesteld.”

Kan de Commissie deze uitspraak bevestigen?

Is de Commissie van mening dat het juist was de firma Planistat, ondanks de negatieve informatie die over deze firma bekend was, nieuwe contracten te gunnen?

Zou neen, kan de Commissie dan aangeven waarom mevrouw Schreyer geen einde heeft gemaakt aan betalingen aan en nieuwe contracten met de firma Planistat?

Zal de Commissie thans de genoemde onderzoeksverslagen onverwijld aan de Commissie begrotingscontrole doen toekomen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(11 september 2003)

Deze vragen werden besproken op de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 16 juni 2003. Commissaris Schreyer verklaarde dat zij het auditverslag over de Datashops niet vóór mei 2003 had ontvangen en dat zij nooit met de heer Franchet over Eurostat had gesproken. De opmerkingen van de heer Franchet hadden betrekking op de informatie die ter beschikking van de Commissie werd gesteld in het kader van de kwijtingsprocedure 2001. In het bedoelde televisie-interview zei de heer Franchet ook het volgende: „Il n'existe pas de système de transmission des rapports d'audit aux Commissaires” (verbatim). De heer Franchet heeft schriftelijk bevestigd dat hij het interne-auditverslag van Eurostat over de Datashops op het moment van het interview niet aan leden van de Commissie had toegezonden. De heer Franchet bevestigde tevens dat hij Commissaris Schreyer nooit heeft ontmoet.

In beginsel zijn de bepalingen van het nieuwe Financieel Reglement (1), dat sinds 1 januari 2003 van kracht is, van toepassing op de gunning van nieuwe opdrachten. Dit geldt ook voor de contracten met Planistat. In het auditverslag over de Datashops werd geen aanbeveling gedaan om het bedrijf van toekomstige contracten uit te sluiten.

Het Secretariaat-generaal werd pas op 3 april 2003 van de bevindingen van OLAF op de hoogte gebracht, aangezien voor de onderzoeken van OLAF voorschriften inzake geheimhouding gelden waarin de Gemeenschapswetgeving voorziet (2), en bij deze onderzoeken ging het om externe onderzoeken.

Op 9 juli 2003 heeft de Commissie op basis van de haar verstrekte informatie besloten alle contracten met Planistat te schorsen in afwachting van het resultaat van de lopende onderzoeken. Eurostat heeft reeds de betalingen aan Planistat betreffende activiteiten in verband met de Datashops opgeschort. Planistat werd op 23 juli 2003 gesignaleerd in het Systeem voor vroegtijdige waarschuwing van de Commissie. Op die dag gelastte de Commissie haar ordonnateurs alle contracten met Planistat op te zeggen.

Momenteel worden alle geldende contracten en de door het bedrijf uitgevoerde werkzaamheden grondig onderzocht. Voor daadwerkelijk uitgevoerde werkzaamheden blijft de Commissie verplicht tot betaling van de overeenkomstige bedragen. Indien de lopende onderzoeken van OLAF en de gerechtelijke autoriteiten in Frankrijk een schending van de financiële voorschriften aan het licht zouden brengen, zal de Commissie onmiddellijk passende maatregelen nemen. Bovendien zij erop gewezen dat de Commissie klacht tegen X heeft ingediend in het kader van de procedure die door het openbaar ministerie te Parijs is ingesteld naar aanleiding van de elementen die het van OLAF heeft ontvangen.

In het kader van de follow-up van de kwijting 2001 en op verzoek van het Parlement heeft de Commissie op 16 mei 2003 zes interne-auditverslagen die in de periode 1999-2002 door de dienst Interne audit van Eurostat zijn opgesteld, aan het secretariaat van de Commissie begrotingscontrole (Cocobu) toegezonden overeenkomstig het bepaalde in het raamakkoord betreffende de doorzending van vertrouwelijke documenten aan het Parlement. Later, op 20 mei 2003, werd ook een syntheseverslag over het gevolg dat aan de interne-auditverslagen werd gegeven, aan het secretariaat van de Cocobu toegezonden.

Sommige van de auditverslagen worden door OLAF onderzocht en sommige van die verslagen maken bovendien deel uit van de dossiers die door OLAF aan de gerechtelijke autoriteiten van Luxemburg of aan het openbaar ministerie van de Republiek bij het „Tribunal de Grande Instance” van Parijs zijn toegezonden. Daar de onderzoeken nog steeds lopen, wil de Commissie niet dat daaraan schade wordt berokkend of dat de betrokkenen in hun rechten worden geschaad.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

(2)  PB L 136 van 31.5.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/727 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/727

---

(2004/C 78 E/0777)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1826/03

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft:   Hogesnelheidsspoorlijn in Italië, gemeenschappelijke markt, milieu-effect en rendement van investeringen.

De Italiaanse regering heeft het plan om een hogesnelheidsspoorlijn aan te leggen van Lyon via Turijn, Venetië en Trieste naar Lubljana nieuw leven ingeblazen. In het kader van de lopende milieueffectrapportages voor de trajecten Turijn-Lyon, Milaan-Genua en Milaan-Verona hebben de belangrijkste Italiaanse milieuorganisaties de volgende tekortkomingen aan het licht gebracht: ontbrekende ramingen over de kosten-batenverhouding uit economisch, technisch en milieugezichtspunt; geen beoordelingen over de directe en indirecte gevolgen van de werkzaamheden en de alternatieven (inclusief de nuloptie); geen geloofwaardige planningscenario's en duidelijke projectuitwerkingen; geen onderzoeken naar de milieu-impact en naar het volledige kader van beperkingen op het gebied van milieu, landschap en stadsplanning.

Met name:

| — | voor het traject Turijn-Lyon worden de impact van de bouwwerkzaamheden op het toerisme in de dalen (door de jarenlange aanwezigheid van bouwputten en de 8 miljoen kubieke meter materiaal die moet worden verplaatst), het hydrogeologische risico zowel tijdens de bouwwerkzaamheden als tijdens het bedrijf en de interferenties met de gebieden van communautair belang (met name het waterrijke gebied van Casellette en het natuurreservaat van Foresto) alle onderschat; |
| --- | --- |

—

voor het traject Turijn-Lyon worden de impact van de bouwwerkzaamheden op het toerisme in de dalen (door de jarenlange aanwezigheid van bouwputten en de 8 miljoen kubieke meter materiaal die moet worden verplaatst), het hydrogeologische risico zowel tijdens de bouwwerkzaamheden als tijdens het bedrijf en de interferenties met de gebieden van communautair belang (met name het waterrijke gebied van Casellette en het natuurreservaat van Foresto) alle onderschat;

| — | voor het traject Genua-Milaan wordt de impact op veel archeologische vindplaatsen onderschat (waaronder die van Libarna), maar ook de hydrogeologische impact (een tunnel van 46 km, groeven, uitgraving van de rivier de Scrivia), de gevolgen voor vier gebieden van communautair belang (zomerbedding van de Scrivia, Capanne di Marcarolo, Praglia en Monte Gazzo) en voor een gebied van regionaal belang (Arenziarie di Serravalle) en het verlies van landbouwgrond, bos en landschaps-schoon; |
| --- | --- |

—

voor het traject Genua-Milaan wordt de impact op veel archeologische vindplaatsen onderschat (waaronder die van Libarna), maar ook de hydrogeologische impact (een tunnel van 46 km, groeven, uitgraving van de rivier de Scrivia), de gevolgen voor vier gebieden van communautair belang (zomerbedding van de Scrivia, Capanne di Marcarolo, Praglia en Monte Gazzo) en voor een gebied van regionaal belang (Arenziarie di Serravalle) en het verlies van landbouwgrond, bos en landschaps-schoon;

| — | voor het traject Milaan-Verona wordt de impact op gebieden van groot belang voor landschap en natuur (tien aan planningsbeperkingen gebonden gebieden op het grondgebied van vier gemeenten in de provincie Verona) en op het gebied van communautair belang van Laghetto del Frassino niet onderzocht, noch wordt gesproken over de bescherming van de waterreserves en de mogelijke geluidsoverlast. |
| --- | --- |

—

voor het traject Milaan-Verona wordt de impact op gebieden van groot belang voor landschap en natuur (tien aan planningsbeperkingen gebonden gebieden op het grondgebied van vier gemeenten in de provincie Verona) en op het gebied van communautair belang van Laghetto del Frassino niet onderzocht, noch wordt gesproken over de bescherming van de waterreserves en de mogelijke geluidsoverlast.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om te zorgen dat de MER correct wordt uitgevoerd, niet alleen procedureel maar ook inhoudelijk, en dat rekening wordt gehouden met alle bovengenoemde, niet bij de analyse betrokken variabelen?

Is de Commissie bereid deze spoorwegtrajecten te financieren, nu er geen solide analyse van het rendement van de investeringen en van de verkeersstromen beschikbaar is?

Meent de Commissie niet dat voor het traject Turijn-Lyon overwogen moet worden de modernisering van de bestaande spoorlijn te financieren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(20 juni 2003)

Voor elke cofinanciering uit de begroting voor de trans-Europese netwerken (zoals bijvoorbeeld studies betreffende het traject Lyon-Turijn) moeten de lidstaat of de lidstaten die verantwoordelijk is/zijn voor het project, de verenigbaarheid daarvan aantonen met de communautaire wetgeving op het gebied van milieubescherming en in het bijzonder:

| — | Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (1), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 houdende wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (1), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 houdende wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2);

| — | de „Natura 2000”— wetgeving overeenkomstig de Richtlijnen 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (3) en 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (4). |
| --- | --- |

—

de „Natura 2000”— wetgeving overeenkomstig de Richtlijnen 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (3) en 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (4).

De Commissie is van oordeel dat dit project van heel groot belang is met het oog op de totstandkoming van een nieuw evenwicht tussen vervoerswijzen tussen West-Europa en Oost-Europa over de Alpen en Italië. De projecties, die zijn gemaakt in verschillende studies van onafhankelijke organisaties, en die zijn bevestigd door de studies welke zijn uitgevoerd in opdracht van Lyon-Turin Ferroviaire, de maatschappij die is belast met het beheer van het Frans-Italiaanse traject van het project, geven een aanzienlijke verhoging van het goederenverkeer over het hele Alpengebied aan in de komende vijftien jaar. De dynamiek van de uitbreiding is hieraan niet vreemd. Momenteel bevindt het grootste deel van het project, waaronder het traject Lyon-Turijn, zich echter nog in de studiefase. Deze studie — gecofinancierd door de Gemeenschap uit de begroting van de trans-Europese netwerken — moeten onder meer dienen om de economische hypotheses te verfijnen en een exploitatiemodel van de lijn te definiëren dat voldoende rendabel moet zijn om investeerders, ook particuliere investeerders, aan te trekken. Deze studies hebben ook betrekking op het milieugedeelte. Zo maken de door het geachte parlementslid genoemde kwesties met betrekking tot het beheer van de afgegraven grond of van de watervoorraden, intregrerend deel uit van het door Lyon-Turin Ferroviaire uitgevoerde werkprogramma.

De Gemeenschap neemt reeds deel aan de cofinanciering van de werkzaamheden voor de aanleg van de toevoerlijnen naar de historische lijn Turijn-Lyon. Deze werken zijn gericht op een betere exploitatie ervan en zullen ondermeer de mogelijkheid bieden om vanaf juni 2003 een experimentele spoorpendeldienst te beginnen tussen Aiton (Frankrijk) en Orbassano (Italië). De capaciteit van de bestaande lijn, alsmede de technische eigenschappen ervan zijn evenwel niet verenigbaar met de in de komende jaren verwachte toename van het verkeer. De bestaande lijn vormt immers een knelpunt waardoor het spoorvervoer niet kan concurreren met het wegvervoer, en ook de tenuitvoerlegging wordt bemoeilijkt van een strategie die gericht is op een nieuw evenwicht tussen de verschillende wijzen van goederenvervoer door de Alpen. Dit is de reden waarom alleen de aanleg van nieuwe infrastructuur — met moderne eigenschappen — het spoorvervoer tot een geloofwaardig alternatief kan maken voor het wegvervoer.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 103 van 25.4.1979.

(4)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/729 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/729

---

(2004/C 78 E/0778)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1841/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft:   De opvatting van de Commissie dat terrorisme geen schending van de mensenrechten vormt

Tijdens de discussie over het jaarverslag over de mensenrechten (Van Hecke) in de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement vorig jaar, heeft de woordvoerder van de Commissie verzocht een amendement op het verslag te schrappen wegens het feit dat de Europese Commissie officieel het standpunt inneemt dat terroristische daden geen schending van de mensenrechten vormen maar gewone misdaden zijn die door de nationale rechter kunnen worden behandeld.

Dit was in overeenstemming met het standpunt van de Europese Raad die, na een interventie van juridische deskundigen van de Unie, heeft geweigerd een gezamenlijke verklaring met de Indiase regering te ondertekenen tijdens de top van de Unie met India in New Delhi in november 2001, waarin terrorisme werd omschreven als een ernstige schending van de mensenrechten.

Deze kwestie speelde ook een rol bij de afronding van de onderhandelingen over de oprichting van het Internationale Strafhof in de zomer van 1998, toen in bijlage 1 bij de slotresolutie van de slotacte van de conferentie van gevolmachtigden over de oprichting van een Internationaal Strafhof werd erkend dat terroristische acties, ongeacht door wie ze worden begaan, ernstige misdaden zijn die de internationale gemeenschap aangaan, waarbij overigens werd betreurd dat men het niet eens kon worden over een algemeen aanvaardbare definitie van terrorisme, die in de rechtsbevoegdheid van het Hof kon worden opgenomen. In dezelfde bijlage wordt vermeld dat het statuut van het Internationale Strafhof voorziet in een herzieningsmechanisme dat ruimte biedt voor een toekomstige uitbreiding van de rechtsbevoegdheid van het Hof en werd aanbevolen dat tijdens een herzieningsconferentie krachtens artikel 123 van het statuut van het Internationale Strafhof misdaden die verband houden met terrorisme en drugs onder de loep worden genomen teneinde te komen tot een aanvaardbare definitie en tot opneming op een lijst van misdaden die binnen de rechtsbevoegdheid van het Hof vallen. Ondanks het feit dat er geen overeenstemming werd bereikt over een definitie van terrorisme, staat er niets in de tekst van het statuut waaruit zou blijken dat de opgenomen misdaden door overheden moeten worden begaan of waarin terroristen of terroristische acties worden uitgesloten van de bepalingen van het statuut, terwijl zowel Amnesty International als Human Rights Watch op een officiële hoorzitting van de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement die in het afgelopen jaar werd gehouden, hebben verklaard dat zij de aanvallen van 11 september beschouwen als misdaden tegen de mensheid.

Is de Commissie nog altijd van opvatting dat terroristische acties geen schendingen van de mensenrechten vormen en steunt zij de opneming van een lijst van terroristische misdaden in het statuut van het Internationaal Strafhof?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 juni 2003)

De Commissie is net als de Unie in haar geheel, van mening dat een onderscheid moet worden gemaakt tussen individuele misdaden en misdaden die aan staten kunnen worden toegeschreven. Alleen staten zijn krachtens het internationale recht verantwoordelijk voor de bescherming van de mensenrechten. Weliswaar tasten terroristische acties, die aan de criteria van bepaalde misdaden beantwoorden, het genot van mensenrechten ernstig aan.

De Commissie wenst niet vooruit te lopen op toekomstige discussies binnen de Unie en in een ruimere context over de complexe vraag of in het statuut van het Internationale Strafhof een lijst van terroristische misdaden moet worden opgenomen. De Commissie stelt evenwel vast dat verschillende gezaghebbende experten inzake mensenrechten — met inbegrip van de vroegere Hoge VN-Commissaris voor Mensenrechten, mevrouw Mary Robinson — verklaard hebben dat artikel 7 van het Statuut van Rome met betrekking tot misdaden tegen de menselijkheid zou kunnen slaan op grootschalige terroristische acties tegen burgerbevolkingen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/730 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/730

---

(2004/C 78 E/0779)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1855/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(3 juni 2003)

Betreft:   Mensenrechten in de EU — Ontbreken van een communautair systeem voor het afleggen van verantwoordelijkheid door de lidstaten in verband met overtredingen van de mensenrechten

In de halfjaarlijkse rapporten van Amnesty International wordt melding gemaakt van systematische overtredingen van de mensenrechten in de meeste lidstaten van de EU, waarbij met name migranten en leden van minderheidsgroeperingen het slachtoffer zijn. Deze overtredingen, marteling, mishandeling en het gebruik van buitensporig geweld, worden hoofdzakelijk gepleegd door leden van veiligheidsdiensten. In de meeste gevallen blijven deze overtredingen onbestraft.

Terwijl de EU de meeste misstanden op haar eigen grondgebied doodzwijgt, is zij zeer actief op het vlak van de bescherming van de mensenrechten in andere landen, met een groot aantal aanbevelingen en verzoeken aan derde landen waarmee wordt samengewerkt of die van de EU financiële steun ontvangen. In de Verdragen — maar overeenkomstig alle indicaties ook in het nieuwe Constitutioneel Verdrag waaraan op dit moment wordt gewerkt — is weliswaar expliciet het voornemen van de EU opgenomen de mensenrechten zowel binnen als buiten de Unie te beschermen, maar de feiten geven aan dat de Unie de bescherming van de mensenrechten op haar grondgebied in de praktijk als een zaak van de lidstaten beschouwt. Zo is er bijvoorbeeld geen enkel systeem voor het afleggen van verantwoordelijkheid op supranationaal niveau dat zich bezighoudt met monitoring en evaluatie van de prestaties van de lidstaten, en het doen van voorstellen voor maatregelen voor het aanpakken van tekortkomingen, met name op structureel vlak.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te gaan nemen om te komen tot de oprichting van een communautair systeem voor het afleggen van verantwoordelijkheid door de lidstaten in verband met overtredingen van de mensenrechten op het grondgebied van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(7 juli 2003)

De eerbiediging van de grondrechten op het niveau van de Unie wordt door de volgende mechanismen gewaarborgd.

| — | Artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie voert mechanismen in die de eerbiediging van de in artikel 6, lid 1, van dit Verdrag vastgelegde beginselen moeten waarborgen. De Commissie is samen met het Parlement en de lidstaten verantwoordelijk voor de inwerkingstelling van de in artikel 7 vastgelegde mechanismen. De Commissie kan het initiatief nemen voor beide mechanismen, preventie en sanctie, zoals bepaald bij de leden 1 en 2 van dit artikel. De Commissie bereidt momenteel een mededeling aan het Parlement en de Raad betreffende de toepassing van artikel 7 voor. |
| --- | --- |

—

Artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie voert mechanismen in die de eerbiediging van de in artikel 6, lid 1, van dit Verdrag vastgelegde beginselen moeten waarborgen. De Commissie is samen met het Parlement en de lidstaten verantwoordelijk voor de inwerkingstelling van de in artikel 7 vastgelegde mechanismen. De Commissie kan het initiatief nemen voor beide mechanismen, preventie en sanctie, zoals bepaald bij de leden 1 en 2 van dit artikel. De Commissie bereidt momenteel een mededeling aan het Parlement en de Raad betreffende de toepassing van artikel 7 voor.

| — | In 2002 heeft de Commissie op verzoek van het Parlement een onafhankelijk netwerk van deskundigen op het gebied van grondrechten ingesteld. In het eerste jaarverslag van het netwerk, dat reeds op 2 mei 2003 aan het Parlement is toegezonden, wordt een overzicht van de huidige situatie van de grondrechten in de lidstaten gegeven. In het verslag is de situatie van de grondrechten, getoetst aan de artikelen van het Handvest, onderzocht en worden de wetgeving, rechtspraak en gebruiken van de nationale autoriteiten in een nationale, communautaire en internationale context besproken. |
| --- | --- |

—

In 2002 heeft de Commissie op verzoek van het Parlement een onafhankelijk netwerk van deskundigen op het gebied van grondrechten ingesteld. In het eerste jaarverslag van het netwerk, dat reeds op 2 mei 2003 aan het Parlement is toegezonden, wordt een overzicht van de huidige situatie van de grondrechten in de lidstaten gegeven. In het verslag is de situatie van de grondrechten, getoetst aan de artikelen van het Handvest, onderzocht en worden de wetgeving, rechtspraak en gebruiken van de nationale autoriteiten in een nationale, communautaire en internationale context besproken.

Het verslag vormt weliswaar niet de officiële visie van de Commissie, maar geeft een duidelijk beeld van de situatie inzake de bescherming van de grondrechten in de Unie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/731 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/731

---

(2004/C 78 E/0780)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1945/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Aanpassing Nederlandse Mediawet

De Nederlandse regering heeft een wetsvoorstel ingediend tot wijziging van de Mediawet, waarin de doorgifteverplichtingen voor kabelbedrijven worden uitgebreid met maximaal twee televisiezenders en vijf radiozenders. Hierdoor gaat voor 17 van de (gemiddeld) 32 televisiezenders en 30 van de (gemiddeld) 32 radiozenders een doorgifteverplichting gelden.

Bij de wijziging van de Mediawet heeft de Nederlandse regering zich op het standpunt gesteld dat het niet nodig is de in de Mediawet aan kabelbedrijven opgelegde doorgifteverplichtingen aan te passen aan artikel 31 van de universeledienstenrichtlijn, omdat de doelstelling van de Mediawet (bescherming pluriformiteit) een andere is dan die welke aan het nieuwe Europese kader ten grondslag liggen.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van de wetswijziging van de Mediawet? Acht de Commissie het mogelijk een dergelijke wetswijziging tot stand te brengen gedurende de implementatieperiode van het nieuwe Europese regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten, dat immers ook een regeling voor doorgifteverplichtingen behelst? Zo ja, voldoet de Nederlandse regering aan de eis van evenredigheid, transparantie en redelijkheid? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van de wetswijziging van de Mediawet? Acht de Commissie het mogelijk een dergelijke wetswijziging tot stand te brengen gedurende de implementatieperiode van het nieuwe Europese regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten, dat immers ook een regeling voor doorgifteverplichtingen behelst? Zo ja, voldoet de Nederlandse regering aan de eis van evenredigheid, transparantie en redelijkheid?

| 2. | Is de Commissie bekend met het standpunt van de Nederlandse regering dat de Mediawet niet aangepast hoeft te worden aan artikel 31 van de universeledienstenrichtlijn? Wat vindt de Commissie van dit standpunt? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie bekend met het standpunt van de Nederlandse regering dat de Mediawet niet aangepast hoeft te worden aan artikel 31 van de universeledienstenrichtlijn? Wat vindt de Commissie van dit standpunt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(24 juli 2003)

| 1. | De Nederlandse autoriteiten hebben de Commissie niet officieel op de hoogte gebracht van een wijziging van de Nederlandse Mediawet, maar de bezorgdheid van bepaalde marktdeelnemers is haar medegedeeld.
  Wat de vraag betreft of de Mediawet kan worden gewijzigd tijdens de periode van omzetting van het communautaire regelgevingskader voor elektronische communicatie, wil de Commissie opmerken dat dit nieuwe kader in werking moet treden op 25 juli 2003, wat inhoudt dat tegen deze datum alle relevante richtlijnen in nationale wetgeving moeten zijn omgezet en alle wetgeving die niet in overeenstemming is met dit nieuwe kader moet zijn ingetrokken of gewijzigd.
  Aangezien tot dusverre noch de ontwerp-wet tot wijziging van de bestaande Mediawet, noch andere Nederlandse wetgeving tot omzetting van het nieuwe regelgevingskader voor elektronische communicatie de Commissie ter kennis zijn gebracht of bij haar diensten zijn aangemeld, kan zij zich momenteel niet uitspreken over de overeenstemming van de Nederlandse doorgifteverplichtingswetgeving met het nieuwe regelgevingskader, met name met artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn 2002/22/EG (1). |
| --- | --- |

1.

De Nederlandse autoriteiten hebben de Commissie niet officieel op de hoogte gebracht van een wijziging van de Nederlandse Mediawet, maar de bezorgdheid van bepaalde marktdeelnemers is haar medegedeeld.

Wat de vraag betreft of de Mediawet kan worden gewijzigd tijdens de periode van omzetting van het communautaire regelgevingskader voor elektronische communicatie, wil de Commissie opmerken dat dit nieuwe kader in werking moet treden op 25 juli 2003, wat inhoudt dat tegen deze datum alle relevante richtlijnen in nationale wetgeving moeten zijn omgezet en alle wetgeving die niet in overeenstemming is met dit nieuwe kader moet zijn ingetrokken of gewijzigd.

Aangezien tot dusverre noch de ontwerp-wet tot wijziging van de bestaande Mediawet, noch andere Nederlandse wetgeving tot omzetting van het nieuwe regelgevingskader voor elektronische communicatie de Commissie ter kennis zijn gebracht of bij haar diensten zijn aangemeld, kan zij zich momenteel niet uitspreken over de overeenstemming van de Nederlandse doorgifteverplichtingswetgeving met het nieuwe regelgevingskader, met name met artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn 2002/22/EG (1).

| 2. | Zoals hierboven aangegeven, is de het standpunt van de Nederlandse overheid de Commissie niet medegedeeld.
  De Commissie heeft een schrijven gericht tot de Nederlandse overheid met het voorstel om, wanneer dit nuttig werd geacht, een bilaterale vergadering te organiseren om problemen in verband met de omzetting en tenuitvoerlegging van het nieuwe kader te bespreken. Een dergelijke vergadering heeft plaatsgevonden op 26 juni 2003.
  De Commissie kan haar mening inzake de overeenstemming van de Nederlandse doorgifteverplichtings-regels met het nieuwe regelgevingskader pas geven na afronding van haar analyse van de aangemelde omzettingsmaatregelen. |
| --- | --- |

2.

Zoals hierboven aangegeven, is de het standpunt van de Nederlandse overheid de Commissie niet medegedeeld.

De Commissie heeft een schrijven gericht tot de Nederlandse overheid met het voorstel om, wanneer dit nuttig werd geacht, een bilaterale vergadering te organiseren om problemen in verband met de omzetting en tenuitvoerlegging van het nieuwe kader te bespreken. Een dergelijke vergadering heeft plaatsgevonden op 26 juni 2003.

De Commissie kan haar mening inzake de overeenstemming van de Nederlandse doorgifteverplichtings-regels met het nieuwe regelgevingskader pas geven na afronding van haar analyse van de aangemelde omzettingsmaatregelen.

---

(1)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten, PB L 108 van 24.4.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/732 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/732

---

(2004/C 78 E/0781)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2154/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(24 juni 2003)

Betreft:   Vertraging bij de uitbetaling van MKB-projecten

Het vijfde en zesde kaderprogramma voor onderzoek is o.a. bedoeld om innovatie te bevorderen. Tegen deze achtergrond heeft de Commissie belangstellenden verzocht om voorstellen voor innoverende projecten onder kencijfer INN/01/02 in te dienen. De termijn voor de indiening van voorstellen was 15 maart 2002. Na de evaluatie werden in juni 2002 31 projecten toegewezen. Tot einde december 2002 konden er echter slechts 4 contracten worden gesloten.

Kan de Commissie mededelen waarom 27 van de 31 projecten ook meer dan een jaar na de toezegging van een subsidie nog geen contract hebben gekregen en wanneer zij deze contracten denkt te sluiten?

Is de Commissie het met mij eens dat dergelijke vertragingen individuele projecten ernstig in gevaar brengen? Zo ja, welke maatregelen neemt de Commissie om eventuele schade als gevolg van deze vertraging zo beperkt mogelijk te houden?

Hoeveel projecten zijn er in het vijfde en zesde kaderprogramma voor onderzoek waarvan de evaluatie al een jaar of langer geleden heeft plaatsgevonden, maar het contract nog niet werd ondertekend?

Per eind mei 2003 is er onder de titel onderzoek en technologische ontwikkeling een stuwmeer van rond 7 miljard euro aan betalingen. Kan de Commissie mededelen binnen welke termijn zij dit bedrag denkt af te bouwen, welke maatregelen zij daartoe neemt en of het gevaar aanwezig is dat een deel van de middelen wordt geannuleerd? Doen zich in dit verband ook vertragingen voor bij de uitbetalingen voor lopende projecten die regelmatig rekeningen indienen? Zo ja, in hoeveel gevallen (absolute en relatieve aandeel in alle lopende projecten) en waarom?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(31 juli 2003)

De voorstellen voor vernieuwende projecten met referentie INN/01/02 werden naar aanleiding van een uitnodiging tot het indienen van voorstellen tussen 15 december 2001 en 15 maart 2002 voorgelegd. Op basis van de vastgestelde procedures werd de consortia van 31 geselecteerde projecten gevraagd om gedetailleerde informatie te verstrekken die nodig was voor de voltooiing van de onderhandelingen rond het project om een relevant dossier samen te stellen, zodat een positief advies van het programmacomité kon worden gegeven en de financiering door de Commissie kon worden goedgekeurd. De goedkeuring van de Commissie werd op 11 oktober 2002 (1) en op 22 november 2002 (2) verleend. Vier contracten werden voor 31 december 2002 gesloten. De vertraging die werd opgelopen bij de voorbereiding van de 27 andere te ondertekenen contracten was van uitzonderlijke aard.

Het valt te betreuren dat de contracten niet werden aangevat, zoals in eerste instantie gepland was. Om het project, ondanks de vertraging, toch correct uit te voeren, werd de contractanten de mogelijkheid geboden om het routeplan van elk van de vastgestelde activiteiten te wijzigen.

Aangezien de gegevens over de niet getekende contracten niet centraal worden beheerd, is het onmogelijk om een overzicht te verschaffen binnen de gevraagde termijn. De Commissie zal evenwel zo snel mogelijk een aanvullend antwoord zal geven.

Het bedrag van 7 miljard euro komt ongeveer overeen met het bedrag van de nog betaalbaar te stellen vastleggingskredieten (restant à liquider, RAL) voor de onderzoeksprogramma's. Overeenkomstig de begrotingsprogrammering dienen deze kredieten in een gestaag tempo te worden uitbetaald. Voor het directoraat-generaal Onderzoek (DG RTD) gaat het bijvoorbeeld om een bedrag van 2 200 miljoen euro voor 2003.

Er dient op te worden gewezen dat dit bedrag aan nog af te wikkelen vastleggingskredieten redelijk beperkt is in vergelijking met de jaarlijkse begroting voor het onderzoeksbeleid en dat DG RTD maatregelen heeft genomen om in te staan voor een goed beheer van deze kwestie.

DG RTD verricht een gedetailleerd onderzoek naar zijn behoeften aan betalingskredieten per begrotingsjaar, waarna dit directoraat-generaal het grootste deel van zijn begroting uitvoert (bijvoorbeeld 96 % in 2002). Het risico dat de betalingskredieten geannuleerd worden, is dan ook gering. Bovendien heeft DG RTD middelen gecreëerd voor maandelijkse verslaggeving inzake de nog af te wikkelen verplichtingen en doet het inspanningen om de vastleggingskredieten waarvoor geen betalingskredieten meer nodig zijn zo snel mogelijk te annuleren.

---

(1)  Besluit nr. C(2002) 3710.

(2)  Besluit nr. C(2002) 4524.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/733 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/733

---

(2004/C 78 E/0782)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2160/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Verstrekking van omroepvergunningen, regeling voor overheidssteun aan de openbare omroep en reclamemarkt in de media in Griekenland

In antwoord op mijn vorige vraag in verband met de werking van de omroeporganisaties in Griekenland (E-1775/02) (1) heeft de Europese Commissie gezegd dat haar diensten op basis van klachten een onderzoek uitvoeren in verband met de ingewikkelde en tegelijk ondoorzichtige situatie van de verstrekking van omroepvergunningen alsook de voorkeursbehandeling van de openbare omroep (EPT) door de Griekse overheid.

Momenteel zijn er plannen voor een nieuwe verhoging van de taksen voor de openbare omroep in Griekenland, welke moeten worden betaald aan de openbare elektriciteitsmaatschappij, en tegelijk zien we een toename van het aandeel dat de openbare omroep int uit de markt van de particuliere en overheidsreclame. Kan de Commissie in het licht van wat voorafgaat antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van deze klachten in het licht van de recente rechtspraak van het Hof van Justitie (C-53/2000 Ferring) in verband met het illegaal karakter van steun die de extra kosten van openbare dienstverlening overschrijdt? Welke maatregelen zijn er genomen voor een transparant en een eerlijk systeem voor het verstrekken van omroepvergunningen in Griekenland dat in overeenstemming is met de communautaire voorschriften? |
| --- | --- |

1.

Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van deze klachten in het licht van de recente rechtspraak van het Hof van Justitie (C-53/2000 Ferring) in verband met het illegaal karakter van steun die de extra kosten van openbare dienstverlening overschrijdt? Welke maatregelen zijn er genomen voor een transparant en een eerlijk systeem voor het verstrekken van omroepvergunningen in Griekenland dat in overeenstemming is met de communautaire voorschriften?

| 2. | Op welke manier zal de Commissie, als hoedster van de Verdragen, zorgen voor efficiënte controle op de naleving van de verplichtingen van de openbare omroepen in Griekenland indien er geen duidelijke overeenkomst is tussen de staat en de opdrachtnemende onderneming met een duidelijke omschrijving van de werkzaamheden, indien de toezichthoudende dienst niet onafhankelijk is van de staat en de opdrachtnemende dienst, indien er geen aparte rekeningen worden gehouden in verband met de bronnen en de bedragen van de inkomsten die voortkomen uit activiteiten die geen openbare dienst zijn alsook over de uitgaven voor de activiteiten die geen openbare dienst vormen? |
| --- | --- |

2.

Op welke manier zal de Commissie, als hoedster van de Verdragen, zorgen voor efficiënte controle op de naleving van de verplichtingen van de openbare omroepen in Griekenland indien er geen duidelijke overeenkomst is tussen de staat en de opdrachtnemende onderneming met een duidelijke omschrijving van de werkzaamheden, indien de toezichthoudende dienst niet onafhankelijk is van de staat en de opdrachtnemende dienst, indien er geen aparte rekeningen worden gehouden in verband met de bronnen en de bedragen van de inkomsten die voortkomen uit activiteiten die geen openbare dienst zijn alsook over de uitgaven voor de activiteiten die geen openbare dienst vormen?

| 3. | Hoe denkt zij te zorgen voor een soepele werking van de regels van de interne markt voor de verdeling tussen overheidspubliciteit en particuliere reclame en van de steun aan omroeporganisaties in Griekenland? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt zij te zorgen voor een soepele werking van de regels van de interne markt voor de verdeling tussen overheidspubliciteit en particuliere reclame en van de steun aan omroeporganisaties in Griekenland?

| 4. | In hoeveel en in welke lidstaten worden belastingen geïnd via de openbare elektriciteitsmaatschappij en hoe is de verhoging van de taksen voor de openbare omroep en van het aandeel dat deze omroep uit de reclame int, in overeenstemming met de regels inzake overheidssteun en met name met de regels die betrekking hebben op de openbare omroepdiensten? |
| --- | --- |

4.

In hoeveel en in welke lidstaten worden belastingen geïnd via de openbare elektriciteitsmaatschappij en hoe is de verhoging van de taksen voor de openbare omroep en van het aandeel dat deze omroep uit de reclame int, in overeenstemming met de regels inzake overheidssteun en met name met de regels die betrekking hebben op de openbare omroepdiensten?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(29 augustus 2003)

| 1. | Het arrest in de zaak-Ferring doet geen afbreuk aan de grondgedachte van artikel 86, lid 2, van het EG-verdrag, d.w.z. financiering door de overheid van een dienst van algemeen economisch belang mag de netto extra kosten ervan niet overschrijden.
  Het onderzoek van de Commissie naar de evenredigheid van de overheidssteun voor Elliniki Radiophonia Tikorassi (ERT) loopt nog en momenteel is het onmogelijk om aan te geven of de verleende steun de kosten van openbare-dienstverplichtingen overschrijden. Uit de beschikbare informatie kan nu echter al worden afgeleid dat de Commissie niet beschikt over bewijzen van concurrentiebeperkend gedrag van ERT op eender welke commerciële markt, die op een dergelijke overcompensatie zouden kunnen wijzen.
  De Commissie beschikt evenmin over gegevens inzake de toekenning van omroepvergunningen aan ERT, die kunnen duiden op een mogelijke schending van de betrokken EU-regels, meer bepaald de vrijheid van vestiging. |
| --- | --- |

1.

Het arrest in de zaak-Ferring doet geen afbreuk aan de grondgedachte van artikel 86, lid 2, van het EG-verdrag, d.w.z. financiering door de overheid van een dienst van algemeen economisch belang mag de netto extra kosten ervan niet overschrijden.

Het onderzoek van de Commissie naar de evenredigheid van de overheidssteun voor Elliniki Radiophonia Tikorassi (ERT) loopt nog en momenteel is het onmogelijk om aan te geven of de verleende steun de kosten van openbare-dienstverplichtingen overschrijden. Uit de beschikbare informatie kan nu echter al worden afgeleid dat de Commissie niet beschikt over bewijzen van concurrentiebeperkend gedrag van ERT op eender welke commerciële markt, die op een dergelijke overcompensatie zouden kunnen wijzen.

De Commissie beschikt evenmin over gegevens inzake de toekenning van omroepvergunningen aan ERT, die kunnen duiden op een mogelijke schending van de betrokken EU-regels, meer bepaald de vrijheid van vestiging.

| 2. | Wet 1730/87 beschrijft de doelstelling van de Griekse openbare omroep, namelijk de Griekse natie te informeren, te vormen en te vermaken. De uitzendingen van ERT moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: objectiviteit, polyfonie, kwaliteit, behoud van de waarde van de Griekse taal, bevordering en verspreiding van de Griekse cultuur en tradities. Bovendien moet de ERT ervoor zorgen dat in de radio- en televisieuitzendingen aandacht wordt besteed aan de werkzaamheden van het Parlement, de verkiezingscampagnes van de politieke partijen, kwesties betreffende lokale overheden en de activiteiten van andere instanties die betrokken zijn bij de culturele, sociale en economische ontwikkeling van het land. Deze definitie van de opdracht van de publieke omroep lijkt te stroken met artikel 86, lid 2: het Protocol van Amsterdam (2) en de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen (3), bevestigen dat de definitie van de opdracht van de publieke dienst tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort.
  Bovendien behoort het volgens de Commissie tot de bevoegdheid van de lidstaten het mechanisme te kiezen om de nodige controle te garanderen op de daadwerkelijke naleving van hun openbare-dienstverplichtingen. De Griekse nationale commissie inzake elektronische communicatiemiddelen (Ethniki Epitropi Ilektronikon Meson Epikinonias, EEIME), opgericht bij wet 2173/93 ter controle van de naleving van de openbare-dienstverplichtingen van ERT, vormt een onafhankelijke autoriteit die aan de regering is verbonden. Haar leden zijn persoonlijk en functioneel onafhankelijk en in het kader van hun verplichtingen niet onderworpen aan administratieve controle.
  Wat ten slotte de gescheiden boekhouding betreft, zoals vermeld in de mededeling betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen, kunnen lidstaten het volledige programma-aanbod aanmerken als onderdeel van de openbare opdracht, maar terzelfder tijd de commerciële exploitatie ervan toestaan. Bijgevolg behoeven kosten die volledig toe te rekenen zijn aan activiteiten die onder de openbare dienst vallen, maar ook de commerciële activiteiten ten goede kunnen komen, toch niet over beide te worden omgeslagen en kunnen zij volledig aan de openbare dienst worden toegerekend. De staatssteun mag wel niet meer bedragen dan de nettokosten van de openbare opdracht, waarbij ook rekening wordt gehouden met andere rechtstreekse of indirecte inkomsten afkomstig van het vervullen van de openbare dienst. Het belangrijkste is daarom de vraag naar de evenredigheid van de staatssteun voor ERT, die nog steeds wordt onderzocht door de Commissie. |
| --- | --- |

2.

Wet 1730/87 beschrijft de doelstelling van de Griekse openbare omroep, namelijk de Griekse natie te informeren, te vormen en te vermaken. De uitzendingen van ERT moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: objectiviteit, polyfonie, kwaliteit, behoud van de waarde van de Griekse taal, bevordering en verspreiding van de Griekse cultuur en tradities. Bovendien moet de ERT ervoor zorgen dat in de radio- en televisieuitzendingen aandacht wordt besteed aan de werkzaamheden van het Parlement, de verkiezingscampagnes van de politieke partijen, kwesties betreffende lokale overheden en de activiteiten van andere instanties die betrokken zijn bij de culturele, sociale en economische ontwikkeling van het land. Deze definitie van de opdracht van de publieke omroep lijkt te stroken met artikel 86, lid 2: het Protocol van Amsterdam (2) en de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen (3), bevestigen dat de definitie van de opdracht van de publieke dienst tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort.

Bovendien behoort het volgens de Commissie tot de bevoegdheid van de lidstaten het mechanisme te kiezen om de nodige controle te garanderen op de daadwerkelijke naleving van hun openbare-dienstverplichtingen. De Griekse nationale commissie inzake elektronische communicatiemiddelen (Ethniki Epitropi Ilektronikon Meson Epikinonias, EEIME), opgericht bij wet 2173/93 ter controle van de naleving van de openbare-dienstverplichtingen van ERT, vormt een onafhankelijke autoriteit die aan de regering is verbonden. Haar leden zijn persoonlijk en functioneel onafhankelijk en in het kader van hun verplichtingen niet onderworpen aan administratieve controle.

Wat ten slotte de gescheiden boekhouding betreft, zoals vermeld in de mededeling betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen, kunnen lidstaten het volledige programma-aanbod aanmerken als onderdeel van de openbare opdracht, maar terzelfder tijd de commerciële exploitatie ervan toestaan. Bijgevolg behoeven kosten die volledig toe te rekenen zijn aan activiteiten die onder de openbare dienst vallen, maar ook de commerciële activiteiten ten goede kunnen komen, toch niet over beide te worden omgeslagen en kunnen zij volledig aan de openbare dienst worden toegerekend. De staatssteun mag wel niet meer bedragen dan de nettokosten van de openbare opdracht, waarbij ook rekening wordt gehouden met andere rechtstreekse of indirecte inkomsten afkomstig van het vervullen van de openbare dienst. Het belangrijkste is daarom de vraag naar de evenredigheid van de staatssteun voor ERT, die nog steeds wordt onderzocht door de Commissie.

| 3. | De verenigbaarheid van staatssteun ten behoeve van omroepactiviteiten wordt door de Commissie onderzocht aan de hand van criteria vermeld in de mededeling betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen. |
| --- | --- |

3.

De verenigbaarheid van staatssteun ten behoeve van omroepactiviteiten wordt door de Commissie onderzocht aan de hand van criteria vermeld in de mededeling betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen.

| 4. | In de meeste lidstaten worden openbare omroepen ten minste gedeeltelijk gefinancierd uit omroepbijdragen. Er bestaan verschillende regelingen omtrent de wijze van inning van deze bijdragen en ook de bedragen verschillen. Vaak wordt ook een tweeledige financieringsregeling gehanteerd, die overheidsmiddelen en reclame-inkomsten combineert. De Commissie is van oordeel dat zowel het opleggen van een dergelijke omroepbijdrage als een tweeledige financieringsregeling verenigbaar is met de regels inzake staatssteun, voorzover de totale overheidssteun verleend aan de publieke omroep de nettokosten van zijn openbare opdracht niet overschrijdt. Dit betekent dat een verhoging van de totale steun, gerechtvaardigd door een stijging van de kosten voor de openbare opdracht, in overeenkomst is met de regels inzake staatssteun uit het EG-Verdrag. |
| --- | --- |

4.

In de meeste lidstaten worden openbare omroepen ten minste gedeeltelijk gefinancierd uit omroepbijdragen. Er bestaan verschillende regelingen omtrent de wijze van inning van deze bijdragen en ook de bedragen verschillen. Vaak wordt ook een tweeledige financieringsregeling gehanteerd, die overheidsmiddelen en reclame-inkomsten combineert. De Commissie is van oordeel dat zowel het opleggen van een dergelijke omroepbijdrage als een tweeledige financieringsregeling verenigbaar is met de regels inzake staatssteun, voorzover de totale overheidssteun verleend aan de publieke omroep de nettokosten van zijn openbare opdracht niet overschrijdt. Dit betekent dat een verhoging van de totale steun, gerechtvaardigd door een stijging van de kosten voor de openbare opdracht, in overeenkomst is met de regels inzake staatssteun uit het EG-Verdrag.

---

(1)  PB C 301 E van 5.12.2002, blz. 224.

(2)  Interpretatief protocol betreffende het publieke omroepstelsel.

(3)  PB C 320 van 15.11.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/735 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/735

---

(2004/C 78 E/0783)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2218/03

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft:   Transversale Italiaanse hogesnelheidslijn, tracé Milaan-Genua en Milaan-Verona

In haar antwoord van 20 juni 2003 op mijn vraag P-1826/03 (1) over de transversale hogesnelheidslijn Lyon-Turijn-Venetië-Triëste-Lubljana reageert de Commissie niet op de leemten in de uitvoering van de milieueffectbeoordeling van die tracés Milaan-Genua en Milaan-Verona waarop ik de aandacht had gevestigd.

| — | wat het tracé Genua-Milaan betreft, worden de gevolgen onderschat voor vele archeologische sites (met inbegrip van die van Libarna), alsmede de hydrogeologische effecten (een 46 km lange tunnel, groeven, uitgraving bergrivier Scrivia), de schade aan vier gebieden van communautair belang (zomerbedding van de bergrivier Scrivia, Capanne di Marcarolo, Praglia en Monte Gazzo) en 1 SIR (Arenziarie di Serravalle), en het verdwijnen van landbouwgronden, bossen en landschapsschoon; |
| --- | --- |

—

wat het tracé Genua-Milaan betreft, worden de gevolgen onderschat voor vele archeologische sites (met inbegrip van die van Libarna), alsmede de hydrogeologische effecten (een 46 km lange tunnel, groeven, uitgraving bergrivier Scrivia), de schade aan vier gebieden van communautair belang (zomerbedding van de bergrivier Scrivia, Capanne di Marcarolo, Praglia en Monte Gazzo) en 1 SIR (Arenziarie di Serravalle), en het verdwijnen van landbouwgronden, bossen en landschapsschoon;

| — | wat het tracé Milaan-Verona betreft, wordt geen onderzoek verricht naar de effecten op gebieden van groot landschappelijk en natuurlijk belang (10 onderling verbonden gebieden in 4 gemeenten in de buurt van Verona), of op het gebied van communautair belang van het meer van Frassino, en is ook geen sprake van de bescherming van de waterreserves of van geluidshinder. |
| --- | --- |

—

wat het tracé Milaan-Verona betreft, wordt geen onderzoek verricht naar de effecten op gebieden van groot landschappelijk en natuurlijk belang (10 onderling verbonden gebieden in 4 gemeenten in de buurt van Verona), of op het gebied van communautair belang van het meer van Frassino, en is ook geen sprake van de bescherming van de waterreserves of van geluidshinder.

Welke maatregelen wil de Commissie nemen om de MEB-procedure niet alleen formeel maar ook inhoudelijk correct op deze twee tracés toe te passen en opdat met alle voormelde variabelen, die nu niet worden onderzocht, rekening wordt gehouden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 september 2003)

Krachtens artikel 3 van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (2), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 betreffende de milieu- effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (3), worden bij de milieu-effectbeoordeling (MEB): de directe en indirecte effecten van een project overeenkomstig de artikelen 4 tot en met 11 per geval op passende wijze geïdentificeerd, beschreven en beoordeeld op de volgende factoren:

| — | mens, dier en plant, |
| --- | --- |

—

mens, dier en plant,

| — | bodem, water, lucht, klimaat en landschap, |
| --- | --- |

—

bodem, water, lucht, klimaat en landschap,

| — | materiële goederen en het culturele erfgoed, |
| --- | --- |

—

materiële goederen en het culturele erfgoed,

| — | en de samenhang tussen de in het eerste, tweede en derde streepje genoemde factoren. |
| --- | --- |

—

en de samenhang tussen de in het eerste, tweede en derde streepje genoemde factoren.

Projecten voor de aanleg van spoorwegtrajecten voor vervoer over lange afstand zijn aan de orde in bijlage I, punt 7. Voor alle in bijlage I opgenomen projecten moet een milieu-effectbeoordeling worden opgesteld. In dit geval dient de opdrachtgever de op basis van artikel 5 en bijlage IV vereiste gegevens voor te leggen. De elementen die door het geachte parlementslid worden aangehaald, nl. de waarschijnlijk belangrijke milieu-effecten van het voorgenomen project op onder meer het archeologisch erfgoed, fauna en flora, water en geluidsniveau, moeten overeenkomstig bijlage IV in een beschrijving worden opgenomen.

Aangezien beide projecten blijkbaar nog op toestemming van de autoriteiten wachten, kan in deze fase nog geen uitsluitsel worden gegeven over de vraag of de MEB-procedure correct is toegepast. Bovendien wordt voor het project Genua-Milaan niet uitgelegd waarom en in hoeverre de beschreven effecten onderschat zijn. Met betrekking tot het project Milaan-Verona is de beschrijving van de door het geachte parlementslid vermelde effecten op natuurgebieden onvoldoende en is niet duidelijk of er een studie van de effecten van het project op het gebied van waterverontreiniging en geluidshinder is verricht.

Uit het voorgaande moge blijken dat de door het geachte parlementslid geleverde informatie niet volstaat om in deze concrete gevallen definitieve uitspraken over de al dan niet correcte toepassing van de MEB-richtlijn te doen.

---

(1)  Zie blz. 727.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/736 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/736

---

(2004/C 78 E/0784)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2265/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 juli 2003)

Betreft:   Het inzetten van een fonds en misleiding om overheden en andere grootgebruikers te weerhouden van het gebruik van goedkopere software van de concurrent

| 1. | Is de Commissie bekend met het bestaan van de in de „International Herald Tribune” vermelde interne e-mails en documenten van het bedrijf Microsoft, waaronder „Microsoft Confidential” van 16 juli 2002? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met het bestaan van de in de „International Herald Tribune” vermelde interne e-mails en documenten van het bedrijf Microsoft, waaronder „Microsoft Confidential” van 16 juli 2002?

| 2. | Overweegt de Commissie om Microsoft te dwingen deze documenten, waaruit blijkt dat dit bedrijf door middel van een speciaal fonds met een omvang van 180 miljoen dollar overheden en grote organisaties probeert over te halen om Microsoft-software te gebruiken in plaats van Linux, aan haar ter beschikking te stellen? |
| --- | --- |

2.

Overweegt de Commissie om Microsoft te dwingen deze documenten, waaruit blijkt dat dit bedrijf door middel van een speciaal fonds met een omvang van 180 miljoen dollar overheden en grote organisaties probeert over te halen om Microsoft-software te gebruiken in plaats van Linux, aan haar ter beschikking te stellen?

| 3. | Op welk moment werd of wordt door de Commissie een beslissing hierover genomen? |
| --- | --- |

3.

Op welk moment werd of wordt door de Commissie een beslissing hierover genomen?

| 4. | Behoort het tot de mogelijkheden dat de Commissie op grond van de op deze wijze te verkrijgen gegevens of op grond van de weigering om deze ter beschikking te stellen boetes oplegt wegens het geven van ongerechtvaardigde kortingen, zoals die eerder werden opgelegd aan bedrijven als Michelin en British Airways? |
| --- | --- |

4.

Behoort het tot de mogelijkheden dat de Commissie op grond van de op deze wijze te verkrijgen gegevens of op grond van de weigering om deze ter beschikking te stellen boetes oplegt wegens het geven van ongerechtvaardigde kortingen, zoals die eerder werden opgelegd aan bedrijven als Michelin en British Airways?

| 5. | Welke andere mogelijkheden overweegt de Commissie om aan dergelijke praktijken snel en volledig een eind te maken voorzover het gaat om de Europese markt? |
| --- | --- |

5.

Welke andere mogelijkheden overweegt de Commissie om aan dergelijke praktijken snel en volledig een eind te maken voorzover het gaat om de Europese markt?

| 6. | Is het door Microsoft inzetten van personeelsleden als schijnbaar onafhankelijke consultants of als onafhankelijke ondernemers, met het doel om informatie binnen te krijgen van de concurrentie of om potentiële klanten te winnen, naar het oordeel van de Commissie binnen de EU aanvaardbaar? Is de Commissie voornemens dit bedrijf erop te wijzen dat deze in Amerika toegepaste praktijken hier niet toelaatbaar zijn? |
| --- | --- |

6.

Is het door Microsoft inzetten van personeelsleden als schijnbaar onafhankelijke consultants of als onafhankelijke ondernemers, met het doel om informatie binnen te krijgen van de concurrentie of om potentiële klanten te winnen, naar het oordeel van de Commissie binnen de EU aanvaardbaar? Is de Commissie voornemens dit bedrijf erop te wijzen dat deze in Amerika toegepaste praktijken hier niet toelaatbaar zijn?

| 7. | Op welk moment verwacht de Commissie door middel van reeds genomen of nog te nemen maatregelen de verdere groei van Microsoft naar een volledige monopoliepositie op de Europese markt voorgoed omgebogen te hebben? |
| --- | --- |

7.

Op welk moment verwacht de Commissie door middel van reeds genomen of nog te nemen maatregelen de verdere groei van Microsoft naar een volledige monopoliepositie op de Europese markt voorgoed omgebogen te hebben?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 augustus 2003)

| 1. | De Commissie is op de hoogte van het door het geachte parlementslid aangehaalde artikel en van de inhoud ervan. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is op de hoogte van het door het geachte parlementslid aangehaalde artikel en van de inhoud ervan.

| 2. en 3. | De meeste middelen van de Commissie op dit gebied worden momenteel ingezet in het voornaamste onderzoek tegen Microsoft, dat betrekking heeft op de beschuldigingen inzake interoperabiliteit en klantenbinding. De Commissie heeft niettemin de intentie de licentieovereenkomsten van Microsoft en de door het geachte parlementslid aangehaalde beschuldigingen meer gedetailleerd te onderzoeken. |
| --- | --- |

2. en 3.

De meeste middelen van de Commissie op dit gebied worden momenteel ingezet in het voornaamste onderzoek tegen Microsoft, dat betrekking heeft op de beschuldigingen inzake interoperabiliteit en klantenbinding. De Commissie heeft niettemin de intentie de licentieovereenkomsten van Microsoft en de door het geachte parlementslid aangehaalde beschuldigingen meer gedetailleerd te onderzoeken.

| 4. | Het is voorbarig hierover te speculeren. De Commissie bevestigt dat ongerechtvaardigde kortingen gegeven door een onderneming in een machtspositie strijdig kunnen zijn met artikel 82 van het EG-Verdrag. |
| --- | --- |

4.

Het is voorbarig hierover te speculeren. De Commissie bevestigt dat ongerechtvaardigde kortingen gegeven door een onderneming in een machtspositie strijdig kunnen zijn met artikel 82 van het EG-Verdrag.

| 5. | Zoals in de antwoorden op de vragen 2, 3 en 4 gesteld, heeft de Commissie de intentie de licentieovereenkomsten van Microsoft meer gedetailleerd te onderzoeken. Het is dan ook voorbarig mogelijke acties te overwegen voordat de beschuldigingen behoorlijk zijn onderzocht. |
| --- | --- |

5.

Zoals in de antwoorden op de vragen 2, 3 en 4 gesteld, heeft de Commissie de intentie de licentieovereenkomsten van Microsoft meer gedetailleerd te onderzoeken. Het is dan ook voorbarig mogelijke acties te overwegen voordat de beschuldigingen behoorlijk zijn onderzocht.

| 6. | De Commissie beschikt niet over informatie waaruit blijkt dat de door het geachte parlementslid aangehaalde praktijken binnen de Unie plaatsvinden. |
| --- | --- |

6.

De Commissie beschikt niet over informatie waaruit blijkt dat de door het geachte parlementslid aangehaalde praktijken binnen de Unie plaatsvinden.

| 7. | Het onderzoek van de Commissie van een complex en omvangrijk dossier in het kader van het onderzoek inzake Microsoft is vergevorderd. De Commissie heeft de bedoeling ervoor te zorgen dat de afloop van deze zaak een gunstige uitwerking zal hebben, zowel met betrekking tot innovatie als voor de consumenten. |
| --- | --- |

7.

Het onderzoek van de Commissie van een complex en omvangrijk dossier in het kader van het onderzoek inzake Microsoft is vergevorderd. De Commissie heeft de bedoeling ervoor te zorgen dat de afloop van deze zaak een gunstige uitwerking zal hebben, zowel met betrekking tot innovatie als voor de consumenten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/737 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/737

---

(2004/C 78 E/0785)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2328/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Helicopterdiensten naar de Scilly-eilanden

Zal de Commissie ervoor zorgen dat bij de interpretatie van het verslag-Lisi inzake compensatie en steunverlening aan passagiers van luchtvaartmaatschappijen rekening wordt gehouden met de situatie van maatschappijen die in technisch en meteorologisch opzicht bijzonder moeilijke routes vliegen, zoals het bovengenoemde traject en dergelijke routes? Uiteindelijk werd met het verslag beoogd passagiers compensatie te bieden tegenover luchtvaartmaatschappijen die hun reizigers ten onrechte laten opdraaien voor de kosten die ontstaan omdat zij nalaten de middelen te verstrekken die moeten garanderen dat de passagiers geen onnodig ongemak ondervinden, en niet om maatschappijen die een waardevolle en belangrijke openbare dienstverlening op erkend moeilijke trajecten verzorgen failliet te laten gaan.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 september 2003)

De Commissie erkent de bijzondere omstandigheden waarmee luchtvaartmaatschappijen, en ook helikopterondernemingen, te maken krijgen wanneer ze bepaalde belangrijke en moeilijke routes vliegen.

De ontwerpverordening tot „vaststelling van gemeenschappelijke regels voor compensatie en bijstand aan luchtreizigers in geval van instapweigering en bij annulering of langdurige vertraging van vluchten (1)” zal binnenkort de bemiddelingsprocedure doorlopen, en het verslag-Lisi over „compensatie en steunverlening aan passagiers van luchtvaartmaatschappijen” behandelt de situatie van luchtvaartmaatschappijen die over bijzonder moeilijke routes vliegen niet. De ontwerpverordening omvat wel het concept van „buitengewone omstandigheden die zelfs door het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen hadden kunnen worden”.

Dergelijke omstandigheden kunnen zich met name voordoen in gevallen van weersomstandigheden die uitvoering van de vlucht in kwestie verhinderen en onverwachte vliegveiligheidsproblemen. Het concept vormt een doeltreffende waarborg, aangezien in dergelijke omstandigheden luchtvaartmaatschappijen vrijgesteld zullen worden van bepaalde verplichtingen die in het geval van annuleringen of vertragingen gelden. Zo behoudt men een evenwicht tussen de rechten van passagiers en operationele risico's waarvoor de maatschappijen niet verantwoordelijk kunnen worden geacht.

Toch kan „een mechanisch defect” niet altijd per definitie vallen onder het concept van „buitengewone omstandigheden”. Luchtvaartmaatschappijen moeten de kwaliteit en veiligheid van hun diensten garanderen en dragen normaalgezien de verantwoordelijkheid om zulke fouten te voorkomen.

---

(1)  PB C 103 E van 30.4.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/738 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/738

---

(2004/C 78 E/0786)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2428/03

van Niels Busk (ELDR) aan de Raad

(22 juli 2003)

Betreft:   Staatssteun aan Italiaanse melkproducenten

Kan de Raad mededelen hoe zijn besluit om akkoord te gaan met Italiaanse staatssteun aan Italiaanse melkproducenten te verenigen is met hetgeen in artikel 12 van het EG-Verdrag wordt bepaald omtrent een gelijke behandeling van de burgers van Europa, en dus ook van melkproducenten?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/738 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/738

---

(2004/C 78 E/0787)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2429/03

van Niels Busk (ELDR) aan de Raad

(22 juli 2003)

Betreft:   Staatsteun aan Italiaanse melkproducenten

Kan de Raad mededelen welke „buitengewone omstandigheden”, zoals bedoeld in artikel 88, lid 2, derde alinea van het EG-Verdrag, zijn besluit rechtvaardigen akkoord te gaan met Italiaanse staatssteun aan Italiaanse melkproducenten?

Zal de Raad een dergelijke staatssteun accepteren als dezelfde „buitengewone omstandigheden” zich voordoen in andere lidstaten of in de nieuwe lidstaten?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2428/03 en E-2429/03

(4 maart 2004)

Op 16 juli 2003 heeft de Raad een besluit aangenomen dat handelt over de verenigbaarheid, met de gemeenschappelijke markt, van de nationale steun die de Italiaanse Republiek wil verlenen aan melkproducenten door zelf de bedragen voor te schieten die deze producenten aan de communautaire begroting verschuldigd zijn krachtens de extra heffing op melk over de periode 1995/1996 tot en met 2001/2002; de Raad meende dat er buitengewone omstandigheden zijn waardoor deze steun, in afwijking van artikel 87 van het Verdrag, verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

Bij zijn besluit hield de Raad rekening met de unieke feitelijke en juridische situatie in Italië, wat het functioneren van de extra-heffingregeling betreft, en meer in het bijzonder met het feit dat, indien alle verschuldigde bedragen onmiddellijk en volledig zouden worden geïnd, dit een zware financiële last zou hebben gelegd op de betrokken individuele producenten in Italië; tevens liet de Raad zich leiden door de noodzaak om de bestaande sociale spanningen in Italië te verlichten door de producenten toe te staan hun uitstaande schuld te vereffenen via uitstel van betaling.

Bijgevolg wordt het gelijkheidsbeginsel nageleefd, aangezien dergelijke buitengewone omstandigheden zich niet voordoen voor andere melkproducenten in de Gemeenschap. In dit verband hebben de Raad en de Commissie in een gemeenschappelijke verklaring voor de Raadsnotulen beklemtoond dat dit besluit van de Raad wordt gerechtvaardigd door een uitzonderlijke situatie die eigen is aan Italië en dat het ten doel heeft de problemen die zich in het verleden in Italië hebben voorgedaan bij de uitvoering van de extra heffing definitief op te lossen.

Derhalve hebben beide instellingen onderstreept dat dit besluit niet kan worden gebruikt als een precedent voor mogelijke andere uitvoeringsproblemen, noch in Italië noch in andere lidstaten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/739 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/739

---

(2004/C 78 E/0788)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2447/03

van Marie-Arlette Carlotti (PSE) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Uitvoeringsbepalingen voor de technische en financiële bijstand voor de traditionele leveranciers van bananen in de ACS-landen

In de technische en financiële bijstandsmaatregelen voor de traditionele leveranciers van bananen in de ACS-landen stelt de Commissie elk jaar financieringsbedragen voor elk land vast volgens een berekeningswijze die de verschillen in het concurrentievermogen van de belanghebbende ACS-landen en derde landen die bananen leveren, in aanmerking neemt, naast het belang van de bananenteelt voor de economie van de verschillende landen (verordening (EG) nr. 1609/1999 van de Commissie (1)).

Voor de berekening van het verschil in concurrentievermogen gaat de Commissie van de gemiddelde referentieprijs per ton bananen uit die in elk belanghebbend ACS-land geproduceerd worden. Het gaat om een cif-prijs (kosten, verzekering, vracht), en de cif-bananenprijs van de ACS-landen schijnt gereconstrueerd te worden aan de hand van de statistische douanewaarde van bananen, zoals opgetekend door Eurostat. Maar omdat de registratie van bananen uit de ACS-landen bij de douane niet Europees geharmoniseerd is, zijn er van de ene tot de andere lidstaat merkelijke verschillen in prijs vast te stellen. Dezelfde statistische gegevens zijn trouwens gebruikt — maar dan wel in omgekeerde zin — door de Commissie om uitvoering te geven aan de eerste verordening die een bijstandsregeling voor de leveranciers invoert (verordening (EG) nr. 2686/94 (2)).

De manier waarop het beleid uitgevoerd wordt dat de Raad en het Europees Parlement wensen, zorgt voor ongelijke behandeling van de begunstigden.

Kan de Commissie in het belang van de transparantie de variabelen en de berekeningen bekendmaken op grond waarvan de middelen besteed zijn in 1999, 2000, 2001, 2002 en 2003?

Kan ze alle gegevens bekendmaken die gebruikt zijn voor de berekening van de gemiddelde cif-bananenprijs in elk van de begunstigde ACS-landen in 1999, 2000, 2001, 2002 en 2003, en ook de gemiddelde cif-referentieprijzen in elk van de begunstigde ACS-landen voor dezelfde periode?

Overweegt de Commissie om de komende jaren haar berekeningswijze bij te stellen aan de hand van eerlijke en doorzichtige grondslagen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(5 september 2003)

In Verordening (EG) nr. 1609/1999 van de Commissie van 22 juli 1999 worden gedetailleerde bepalingen gegeven voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 856/1999 van de Raad tot instelling van een bijzondere kaderregeling voor bijstand ten behoeve van de traditionele ACS-leveranciers uit de landen van Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan, met daarin ook de methode die voor de berekening van de jaarlijkse individuele bedragen moet worden toegepast. Overeenkomstig artikel 3 van de uitvoeringsverordening zijn de voor de berekening gebruikte prijzen de c.i.f.-waarden (kosten, verzekering en vracht) zoals deze door Eurostat worden bekendgemaakt. De gebruikte gegevens zijn dus officiële statistieken, verkrijgbaar door het bestand Comext (3) te raadplegen.

Het beweerde gebrek aan harmonisatie in de lidstaten bij het verzamelen van gegevens wordt bestudeerd, dit na het ontvangen van een brief van de producentenorganisatie uit Ivoorkust, en na een bijeenkomst tussen de vertegenwoordigers daarvan en de Commissie.

Ten aanzien van de verschillende criteria die worden toegepast bij het vergelijken van de huidige kaderregeling en het bananenstelsel dat in 1994 is opgesteld, zijn er in de handelsregeling voor bananen van de Unie belangrijke wijzigingen geweest, waartoe de Gemeenschap door voorschriften van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) was verplicht; het Europees ontwikkelingsbeleid dient met deze veranderingen rekening te houden.

De Commissie ziet geen verstoringen tussen de begunstigden. Het feit dat de zwakste ACS-mededingers tot dusverre in hogere mate steun hebben ontvangen past bij de beleidskeuze van de kaderregeling, namelijk vooral de minder concurrerende ACS-leveranciers te helpen. Met ingang van 2004 zal, in overeenstemming met geldende bepalingen, een verminderingscoëfficiënt voor alle begunstigden moeten worden toegepast; doch deze vermindering zal geringer zijn voor de ACS-landen die hun concurrentievermogen hebben verbeterd en zal in verhouding staan tot die verbeteringen.

Geen der begunstigden heeft ooit de juistheid betwist van de berekeningen die tot de individuele jaarlijkse bedragen hebben geleid. Zelfs de vertegenwoordigers van de producenten uit Ivoorkust hebben in de bovengenoemde bijeenkomst verklaard dat de Commissie naar hun opvatting altijd de in de verordening van de Commissie voorgeschreven methode op juiste en eerlijke wijze heeft toegepast.

---

(1)  PB L 190 van 23.7.1999, blz. 14.

(2)  PB L 286 van 5.11.1994, blz. 1.

(3)  Het bestand Comext, toegankelijk voor het Parlement, bevat deze gegevens.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/740 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/740

---

(2004/C 78 E/0789)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2452/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Raad

(23 juli 2003)

Betreft:   Toenemende Amerikaanse druk op toekomstige lidstaten van de EU om hun medewerking aan het Internationaal Strafhof duurzaam te beëindigen

| 1. | Heeft de Raad vernomen dat op grond van een Amerikaanse wet met ingang van 1 juli 2003 geen financiële steun wordt verstrekt aan de circa 50 staten die het statuut van het Internationaal Strafhof in Den Haag hebben geratificeerd? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Raad vernomen dat op grond van een Amerikaanse wet met ingang van 1 juli 2003 geen financiële steun wordt verstrekt aan de circa 50 staten die het statuut van het Internationaal Strafhof in Den Haag hebben geratificeerd?

| 2. | Is het de Raad bekend dat de toekomstige EU-lidstaten Estland, Letland, Litouwen, Slowakije, Slovenië en Bulgarije behoren tot de 35 staten die tot nu toe Amerikaanse financiële steun ontvingen, maar die deze voortaan alleen nog zullen kunnen krijgen indien zij een „Artikel 98-overeenkomst” sluiten waarin zij beloven nooit Amerikanen uit te leveren aan het Internationaal Strafhof in Den Haag? |
| --- | --- |

2.

Is het de Raad bekend dat de toekomstige EU-lidstaten Estland, Letland, Litouwen, Slowakije, Slovenië en Bulgarije behoren tot de 35 staten die tot nu toe Amerikaanse financiële steun ontvingen, maar die deze voortaan alleen nog zullen kunnen krijgen indien zij een „Artikel 98-overeenkomst” sluiten waarin zij beloven nooit Amerikanen uit te leveren aan het Internationaal Strafhof in Den Haag?

| 3. | Ervaart de Raad deze nieuwe stap als een escalatie in de Amerikaanse aanpak, die eerder werd voorafgegaan door de „American Service Members Protection Act” die inmiddels de bijnaam „The Hague Invasion Act” heeft en de op 1 augustus 2002 ondertekende overeenkomst met de toekomstige EU-lidstaat Roemenië over uitzondering van Amerikanen? |
| --- | --- |

3.

Ervaart de Raad deze nieuwe stap als een escalatie in de Amerikaanse aanpak, die eerder werd voorafgegaan door de „American Service Members Protection Act” die inmiddels de bijnaam „The Hague Invasion Act” heeft en de op 1 augustus 2002 ondertekende overeenkomst met de toekomstige EU-lidstaat Roemenië over uitzondering van Amerikanen?

| 4. | Aanvaardt de Raad dat van deze escalatie het gevolg zal zijn dat dit strafhof niet serieus kan gaan functioneren en dat toekomstige oorlogsmisdaden zoals in voormalig Joegoslavië en Rwanda definitief onbestraft moeten blijven in die gevallen waarin geen toereikende nationale procedure van rechtsvervolging wordt toegepast? |
| --- | --- |

4.

Aanvaardt de Raad dat van deze escalatie het gevolg zal zijn dat dit strafhof niet serieus kan gaan functioneren en dat toekomstige oorlogsmisdaden zoals in voormalig Joegoslavië en Rwanda definitief onbestraft moeten blijven in die gevallen waarin geen toereikende nationale procedure van rechtsvervolging wordt toegepast?

| 5. | Wat onderneemt de Raad om te voorkomen dat lidstaten en toekomstige lidstaten van de EU verder onder druk worden gezet om in afwijking van het in 2001 en 2002 vastgelegde gemeenschappelijk standpunt van de Raad hun medewerking aan het Internationaal Strafhof duurzaam te beëindigen? |
| --- | --- |

5.

Wat onderneemt de Raad om te voorkomen dat lidstaten en toekomstige lidstaten van de EU verder onder druk worden gezet om in afwijking van het in 2001 en 2002 vastgelegde gemeenschappelijk standpunt van de Raad hun medewerking aan het Internationaal Strafhof duurzaam te beëindigen?

Bron: „de Volkskrant” van 2.7.2003.

Antwoord

(4 maart 2004)

| 1. | De Raad herinnert eraan dat de EU gehecht is aan de instandhouding van de integriteit van het Statuut van Rome.
  De Raad bevestigt dat hij van zowel NGO's als van de betrokken derde landen informatie heeft ontvangen over nieuwe, zware druk van de VS om niet-overleveringsovereenkomsten te sluiten. Deze druk bestaat hoofdzakelijk in dreigingen dat de militaire bijstand van de VS zou worden ingetrokken zoals is bepaald in de „American Service members Protection Act” (ASPA van kracht sinds 1 juli 2003). Naar verluidt zou die druk er ook in kunnen bestaan dat wordt besloten alle steun van de VS aan bepaalde landen in te trekken. De Amerikaanse autoriteiten hebben dat laatste evenwel krachtig ontkend. |
| --- | --- |

1.

De Raad herinnert eraan dat de EU gehecht is aan de instandhouding van de integriteit van het Statuut van Rome.

De Raad bevestigt dat hij van zowel NGO's als van de betrokken derde landen informatie heeft ontvangen over nieuwe, zware druk van de VS om niet-overleveringsovereenkomsten te sluiten. Deze druk bestaat hoofdzakelijk in dreigingen dat de militaire bijstand van de VS zou worden ingetrokken zoals is bepaald in de „American Service members Protection Act” (ASPA van kracht sinds 1 juli 2003). Naar verluidt zou die druk er ook in kunnen bestaan dat wordt besloten alle steun van de VS aan bepaalde landen in te trekken. De Amerikaanse autoriteiten hebben dat laatste evenwel krachtig ontkend.

| 2. | De Raad is zich bewust van de gevolgen van de uitvoering van bovenbedoeld besluit van de VS voor de door het geachte parlementslid genoemde Europese landen. NAVO-lidstaten zullen geen gevolgen ondervinden, maar zes toekomstige EU-lidstaten (Estland, Letland, Litouwen, Slowakije, Slovenië en Bulgarije), die naar verwachting niet vóór 2004 tot de NAVO zullen toetreden, zullen zich per 1 oktober aanzienlijke fondsen onthouden zien. Deze fondsen zijn bedoeld om die landen te helpen hun militairen voor te bereiden op volledige operationele samenwerking met de NAVO-strijdkrachten. |
| --- | --- |

2.

De Raad is zich bewust van de gevolgen van de uitvoering van bovenbedoeld besluit van de VS voor de door het geachte parlementslid genoemde Europese landen. NAVO-lidstaten zullen geen gevolgen ondervinden, maar zes toekomstige EU-lidstaten (Estland, Letland, Litouwen, Slowakije, Slovenië en Bulgarije), die naar verwachting niet vóór 2004 tot de NAVO zullen toetreden, zullen zich per 1 oktober aanzienlijke fondsen onthouden zien. Deze fondsen zijn bedoeld om die landen te helpen hun militairen voor te bereiden op volledige operationele samenwerking met de NAVO-strijdkrachten.

| 3. | De Raad brengt in herinnering dat hij bij elke mogelijke gelegenheid (gemeenschappelijke standpunten van de EU, leidende beginselen en diverse in derde landen uitgevoerde demarches) een consistent en helder standpunt over de ASPA en de bilaterale niet-overleveringsovereenkomsten heeft ingenomen. Lidstaten die door de VS werden benaderd met voorstellen voor niet-overleveringsovereenkomsten, hebben aangestuurd op een gemeenschappelijke EU-benadering van die voorstellen binnen de Raad. In dit proces heeft de Raad van meet af aan één politiek doel van deze gemeenschappelijke benadering duidelijk vooropgesteld: iedere oplossing om aan de bezorgdheid van de VS tegemoet te komen moet de integriteit van het Statuut van Rome vrijwaren en mag het ICC niet ondermijnen.
  Met name dient te worden verwezen naar: de leidende beginselen van de EU die zijn gehecht aan de conclusies van de Raad van 30 september 2002. In deze leidende beginselen sprak de Raad de mening uit dat het aangaan van bilaterale overeenkomsten — zoals deze nu zijn opgesteld — niet zou sporen met de verplichtingen van de staten die partij zijn bij het ICC met betrekking tot het statuut van het ICC en kan indruisen tegen andere internationale overeenkomsten waarbij de staten die partij zijn bij het ICC, partij zijn. Bovendien moet elke oplossing passende uitvoeringsbepalingen bevatten zodat personen die misdrijven hebben gepleegd waarover het Hof rechtsmacht bezit, niet straffeloos blijven. Deze uitvoeringsbepalingen moeten een passend onderzoek en — wanneer er voldoende bewijs is — vervolging door de nationale rechterlijke instanties van de door het ICC gezochte personen waarborgen. In ieder geval mag elke oplossing alleen betrekking hebben op personen die geen onderdaan zijn van een staat die partij is bij het ICC. Een oplossing mag alleen betrekking hebben op personen aanwezig op het grondgebied van een aangezochte staat omdat zij door een zendstaat zijn gezonden; overlevering kan niet worden geacht doortocht te omvatten.
  Er zij gememoreerd dat de tien toetredende landen het gemeenschappelijk standpunt van de EU van juni 2003 hebben gesteund en dat ook de geassocieerde landen (Roemenië, Bulgarije en Turkije) en de EVA-landen zich hierbij hebben aangesloten. |
| --- | --- |

3.

De Raad brengt in herinnering dat hij bij elke mogelijke gelegenheid (gemeenschappelijke standpunten van de EU, leidende beginselen en diverse in derde landen uitgevoerde demarches) een consistent en helder standpunt over de ASPA en de bilaterale niet-overleveringsovereenkomsten heeft ingenomen. Lidstaten die door de VS werden benaderd met voorstellen voor niet-overleveringsovereenkomsten, hebben aangestuurd op een gemeenschappelijke EU-benadering van die voorstellen binnen de Raad. In dit proces heeft de Raad van meet af aan één politiek doel van deze gemeenschappelijke benadering duidelijk vooropgesteld: iedere oplossing om aan de bezorgdheid van de VS tegemoet te komen moet de integriteit van het Statuut van Rome vrijwaren en mag het ICC niet ondermijnen.

Met name dient te worden verwezen naar: de leidende beginselen van de EU die zijn gehecht aan de conclusies van de Raad van 30 september 2002. In deze leidende beginselen sprak de Raad de mening uit dat het aangaan van bilaterale overeenkomsten — zoals deze nu zijn opgesteld — niet zou sporen met de verplichtingen van de staten die partij zijn bij het ICC met betrekking tot het statuut van het ICC en kan indruisen tegen andere internationale overeenkomsten waarbij de staten die partij zijn bij het ICC, partij zijn. Bovendien moet elke oplossing passende uitvoeringsbepalingen bevatten zodat personen die misdrijven hebben gepleegd waarover het Hof rechtsmacht bezit, niet straffeloos blijven. Deze uitvoeringsbepalingen moeten een passend onderzoek en — wanneer er voldoende bewijs is — vervolging door de nationale rechterlijke instanties van de door het ICC gezochte personen waarborgen. In ieder geval mag elke oplossing alleen betrekking hebben op personen die geen onderdaan zijn van een staat die partij is bij het ICC. Een oplossing mag alleen betrekking hebben op personen aanwezig op het grondgebied van een aangezochte staat omdat zij door een zendstaat zijn gezonden; overlevering kan niet worden geacht doortocht te omvatten.

Er zij gememoreerd dat de tien toetredende landen het gemeenschappelijk standpunt van de EU van juni 2003 hebben gesteund en dat ook de geassocieerde landen (Roemenië, Bulgarije en Turkije) en de EVA-landen zich hierbij hebben aangesloten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/741 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/741

---

(2004/C 78 E/0790)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2464/03

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Prijzen van elementaire postdiensten

De Europese consument betaalt vaak niet-te-rechtvaardigen hoge prijzen voor elementaire postdiensten. Dit lijkt met name het geval te zijn in Duitsland waar een postzegel twee maal zoveel kost als het Spaanse equivalent. De Deutsche Post werd eerder dit jaar door de Duitse toezichthouder weliswaar verplicht de prijs van postzegels engiszins te verlagen (van 0,56 EUR tot 0,55 EUR), maar de prijs van een postzegel voor een brief van minder dan 20 gram is nog altijd de hoogste in West-Europa, zelfs als rekening wordt gehouden met elementen als kwaliteit van dienstverlening en bevolkingsdichtheid.

In februari 2000 heeft de DVPT (Deutscher Verband für Post und Telekommunikation e.V.), de Duitse organisatie voor postdiensten en telecommunicatie, een klacht ingediend bij de Europese Commissie (nr. 37821) over de excessieve prijzen die de Deutsche Post berekent in het concessiegedeelte. De DVPT voert aan dat de Deutsche Post deze excessieve prijzen in het concessiegedeelte hanteert om andere diensten te kunnen onderhouden en beweert dat dit een overtreding is van artikel 82 van het Verdrag (misbruik van een dominerende positie).

In de afgelopen jaren heeft de Commissie belangrijke besluiten genomen om een eind te maken aan de ongeoorloofde praktijken van een aantal exploitanten van postdiensten. Kan de Commissie meedelen in welk stadium eerdergenoemde klacht van de DVPT zich bevindt, en welke maatregelen zij denkt te nemen om deze te honoreren?

Kan de Commissie mededelen hoe zij wil waarborgen dat de voorwaarden in de richtlijnen over de postdiensten en de mededeling over de postdiensten (mededeling van de Commissie over de toepassing van de mededingingsregels op de postsector en over de beoordeling van bepaalde overheidsmaatregelen met betrekking tot postdiensten (1)) in verband met de doorzichtigheid van rekeningen van de exploitant, in acht worden genomen, vooral wat betreft de scheiding van concessie-en commerciële activiteiten?

Kan de Commissie aangeven of en zo ja op welke manier zij, in aanvulling op de bepalingen in de richtlijnen over postdiensten en de mededeling over de postdiensten, gedetailleerde richtsnoeren zal publiceren voor de nationale regelgevende instantie (NRA) over de controle op de tarieven, kostenmeting van de universele dienst (indien van toepassing) en de besteding van winsten uit monopolies door de houders, met voorstellen voor de toepassing van alternatieve methoden zoals de rendementsmethode (ROCE)?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 september 2003)

De eerste vraag van het geachte parlementslid betreft de huidige stand van het onderzoek van de Commissie naar de door de DVPT ingediende klacht betreffende bepaalde posttarieven die in Duitsland door Deutsche Post AG worden aangerekend (2). Jammer genoeg is de Commissie momenteel niet in staat iets over het resultaat van haar onderzoek bekend te maken, daar het nog steeds loopt. De Commissie wil echter beklemtonen dat — zoals het geachte parlementslid opmerkt — het in de eerste plaats aan de lidstaten zelf is om ervoor te zorgen dat de door de monopoliehouder aangerekende posttarieven evenredig zijn met de werkelijk gemaakte kosten. De Duitse regelgever — de Regulierungsbehörde für Telekommunikation und Post (RegTP) — heeft op grond van de Duitse Postwet vergaande bevoegdheden om de hoogte van de posttarieven te bepalen op basis van een analyse van de kosten van de gevestigde exploitant.

Met betrekking tot de naleving van de bepalingen van de Postrichtlijn betreffende de doorzichtigheid van de rekeningen is het in de eerste plaats aan de nationale regelgevende instanties op het gebied van postdiensten om deze verplichting in acht te nemen (artikel 14, lid 5, van Richtlijn 97/67/EC (3)). De Commissie heeft zich in 2001 echter tot een aantal lidstaten gewend om zich ervan te vergewissen dat de toepasselijke bepalingen volledig werden nageleefd. Bovendien werd namens de Commissie een specifieke studie uitgevoerd waarbij in detail werd nagegaan hoe het stond met de tenuitvoerlegging en de toepassing door de lidstaten van de in de richtlijn opgenomen bepalingen betreffende de doorzichtigheid van de rekeningen („Study on the cost accounting systems of providers of the universal postal service”, CtCon juli 2001); de conclusie van de studie was dat artikel 14 van Richtlijn 97/67/EG in het algemeen gesproken werd geïmplementeerd en toegepast.

De Commissie is van oordeel dat de daadwerkelijke toepassing van de bepalingen van de richtlijn en van de mededingingsregels tot dusver een adequate basis vormt om een afdoende scheiding tussen concessie-en commerciële postactiviteiten te garanderen. Vanwege de complexiteit van deze problemen zal de Commissie echter de verdere ontwikkelingen op dit gebied goed in de gaten houden.

De Commissie is in dit stadium niet voornemens gedetailleerde richtsnoeren inzake de door het geachte parlementslid aangegeven punten aan de nationale regelgevende instanties te verstrekken. De situatie wordt nu reeds permanent door de Commissie gevolgd en bij diverse gelegenheden (bv. workshops en panels ter voorbereiding van studies, bilaterale vergaderingen) worden meningen en praktijken betreffende sommige van deze punten uitgewisseld tussen de nationale regelgevende instanties en de Commissie. Bovendien heeft de Commissie, zoals hierboven vermeld, een aantal studies laten uitvoeren waarin op sommige van deze gebieden een vergelijking wordt gemaakt en aanbevelingen in verband met beste praktijken worden gedaan; die studies kunnen de basis vormen voor een geharmoniseerde verbetering van de nationale praktijken (bv. de bovenvermelde studie over bedrijfsadministratie; studie over het effect van bepaalde aspecten van de toepassing van Richtlijn 97/67/EG, Omega Partners, augustus 2001; studie over de kostenberekening en financiering van universele postdiensten, NERA, oktober 1998).

Het verslag over de toepassing van de richtlijn, dat de Commissie vóór 31 december 2004 aan het Parlement en de Raad moet voorleggen (artikel 1, lid 5, van Richtlijn 2002/39/EG (4)), lijkt een gelegenheid te zijn waarvan de Commissie gebruik zou kunnen maken om verdere maatregelen voor te stellen, mocht dit noodzakelijk blijken.

---

(1)  PB C 39 van 6.2.1998, blz. 2.

(2)  Zaak nr. COMP/37821 — Deutscher Verband für Post und Telekommunikation E.V./Deutsche Post AG.

(3)  Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, PB L 15 van 21.1.1998.

(4)  Richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging, PB L 176 van 5.7.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/743 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/743

---

(2004/C 78 E/0791)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2485/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2003)

Betreft:   Dubbelebelastingverdragen en Verordening (EEG) nr. 1408/71

In de praktijk komt het regelmatig voor dat werknemers die werkzaam zijn in verschillende EU-lidstaten, bijvoorbeeld in het internationale beroepsgoederenvervoer, te maken krijgen met zeer ongunstige combinaties van socialeverzekeringskosten in het ene land (zetel van de werkgever) en de heffing van inkomstenbelasting in het woonland voor de dagen dat men buiten het land van de werkgeverszetel werkt. De Verordening ter coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, (EEG) nr. 1408/71 (1) en de bilaterale dubbelebelastingverdragen sluiten niet naadloos op elkaar aan.

| 1. | Kan de Commissie aangeven of de toewijzingregels in de bilaterale dubbelebelastingverdragen prevaleren boven de aanwijsregels in de multilaterale Verordening (EEG) nr. 1408/71, of vice versa? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie aangeven of de toewijzingregels in de bilaterale dubbelebelastingverdragen prevaleren boven de aanwijsregels in de multilaterale Verordening (EEG) nr. 1408/71, of vice versa?

| 2. | Kan de Commissie aangeven of het in strijd is met de vigerende EU-wetgeving als lidstaten in een bilateraal dubbelebelastingverdrag andere aanwijsregels afspreken dan de principes welke zijn vastgelegd in Verordening (EEG) nr. 1408/71? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie aangeven of het in strijd is met de vigerende EU-wetgeving als lidstaten in een bilateraal dubbelebelastingverdrag andere aanwijsregels afspreken dan de principes welke zijn vastgelegd in Verordening (EEG) nr. 1408/71?

| 3. | Kan de Commissie aangeven wat naar haar opvatting de betekenis is van rechtoverweging 32 in het recente arrest Gottardo C-55/00 (RO 32 luidt: „In verband met een bilaterale internationale overeenkomst tussen een lidstaat en een derde land ter vermijding van dubbele belasting heeft het Hof eraan herinnerd, dat ofschoon de directe belastingen tot de exclusieve bevoegdheidssfeer van de lidstaten behoren, deze niettemin niet de Gemeenschapsregels naast zich neer mogen leggen, maar hun bevoegdheid moeten uitoefenen in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht (...)”)? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie aangeven wat naar haar opvatting de betekenis is van rechtoverweging 32 in het recente arrest Gottardo C-55/00 (RO 32 luidt: „In verband met een bilaterale internationale overeenkomst tussen een lidstaat en een derde land ter vermijding van dubbele belasting heeft het Hof eraan herinnerd, dat ofschoon de directe belastingen tot de exclusieve bevoegdheidssfeer van de lidstaten behoren, deze niettemin niet de Gemeenschapsregels naast zich neer mogen leggen, maar hun bevoegdheid moeten uitoefenen in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht (...)”)?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(11 september 2003)

De Commissie deelt de geachte afgevaardigde mee dat Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad (2) een systeem van coördinatie van de nationale socialezekerheidsregelingen instelt en een reeks bepalingen bevat die voor ieder concreet geval aangeven welke nationale wetgeving van toepassing is. Deze bepalingen hebben tot doel te verzekeren dat iemand die gebruik maakt van zijn of haar recht van vrij verkeer, aan de wetgeving van slechts één lidstaat onderworpen is, namelijk de lidstaat waar hij of zij werkt, en dus ook alleen socialezekerheidsbijdragen hoeft te betalen in de lidstaat waarvan de wetgeving van toepassing is.

Wat de toewijzingsregels in bilaterale dubbelebelastingverdragen betreft, blijven de lidstaten, zolang er geen communautaire unificatie- of harmonisatiemaatregelen bestaan, bevoegd criteria te bepalen voor inkomens-en vermogensbelasting, met het oog op het voorkomen van dubbele belasting, eventueel via een verdrag. In die context staat het de lidstaten vrij om in het kader van bilaterale verdragen te bepalen, met het oog op de verdeling van de fiscale bevoegdheden, welke factoren bepalen onder welk regime belastingplichtigen vallen.

Er bestaat geen verband tussen, en dus zeker geen hiërarchische ordening van, de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en die van de bilaterale verdragen ter voorkoming van dubbele belasting. Dat betekent dat de regels voor het beslechten van geschillen in deze twee typen instrumenten alleen van toepassing zijn op de desbetreffende materie.

Met betrekking tot inkomen uit arbeid (van werknemers), en met name wat vrachtwagenchauffeurs betreft, constateert de Commissie dat de verdragen tussen lidstaten ter voorkoming van dubbele belasting criteria voor de verdeling van de fiscale bevoegdheid bevatten (b.v. woonplaats van de werknemer, woonplaats van de werkgever, of plaats waar de activiteit wordt uitgeoefend) die niet altijd overeenstemmen met de toewijzingscriteria van Verordening (EEG) nr. 1408/71. De Commissie ziet deze verschillen tussen de toewijzingsregels op zichzelf niet als een schending van het Gemeenschapsrecht.

De Commissie meent dat paragraaf 32 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese gemeenschappen in de zaak Gottardo (C-55/00) de jurisprudentie van het Hof in zaak Gilly (C-336/96) bevestigt. Volgens deze jurisprudentie zijn de lidstaten, indien er geen Europese harmonisatie op dat terrein bestaat, vrij om in onderlinge verdragen ter voorkoming van dubbele belasting criteria voor de verdeling van fiscale bevoegdheden te bepalen. Daarbij moeten de lidstaten echter wel de grondbeginselen van het EG-Verdrag respecteren.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2)  Laatste geconsolideerde versie: Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale- zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 28 van 30.1.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/744 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/744

---

(2004/C 78 E/0792)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2494/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 juli 2003)

Betreft:   Pensioenen

| 1. | Kan de Commissie ramen welk percentage van de pensioengerechtigde bevolking in iedere lidstaat enigerlei vorm van pensioen ontvangt uit hoofde van een pensioenstelsel op basis van kapitalisatie of van de particuliere sector? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie ramen welk percentage van de pensioengerechtigde bevolking in iedere lidstaat enigerlei vorm van pensioen ontvangt uit hoofde van een pensioenstelsel op basis van kapitalisatie of van de particuliere sector?

| 2. | Kan zij ramen welke percentage van de werkende bevolking in iedere lidstaat momenteel premies afgedraagt aan een pensioenstelsel op basis van kapitalisatie van de particuliere sector of van de overheid? |
| --- | --- |

2.

Kan zij ramen welke percentage van de werkende bevolking in iedere lidstaat momenteel premies afgedraagt aan een pensioenstelsel op basis van kapitalisatie van de particuliere sector of van de overheid?

| 3. | Kan zij ramen hoeveel particulier gefinancierde pensioenstelsels in iedere lidstaat momenteel verklaren dat zij bij het huidige peil van de financiële markten niet in staat zijn hun bestaande verplichtingen na te komen? |
| --- | --- |

3.

Kan zij ramen hoeveel particulier gefinancierde pensioenstelsels in iedere lidstaat momenteel verklaren dat zij bij het huidige peil van de financiële markten niet in staat zijn hun bestaande verplichtingen na te komen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(26 augustus 2003)

Het gemeenschappelijke verslag van de Raad en de Commissie inzake toereikende en betaalbare pensioenen, dat in maart 2003 is goedgekeurd (1), geeft in tabel 3 (blz. 31-32) een samenvatting van de informatie die de autoriteiten van de lidstaten hebben verstrekt inzake het aandeel van de particuliere pensioenverzekering, voornamelijk door bedrijfspensioenen. De tabel biedt voor de meeste lidstaten informatie over het aandeel van werknemers die bijdragen voor een particuliere pensioenverzekering en voor gepensioneerden die een uitkering uit een particuliere pensioenverzekering ontvangen.

Daarnaast is Eurostat begonnen met gegevens te verzamelen over actieve, opgeschorte en gepensioneerde leden (2) van autonome pensioenfondsen. De genoemde cijfers bestrijken het jaar 2001:

| | Aantal actieve leden | Aantal opgeschorte leden | Aantal gepensioneerden |
| --- | --- | --- | --- |
| België | 269 835 | 56 631 | 67 609 |
| Denemarken | 11 404 | NVT | 10 337 |
| Duitsland | NVT | NVT | NVT |
| Spanje (2000) (3) | 3 928 682 | 93 1940 | 134 967 |
| Ierland | NVT | NVT | NVT |
| Italië (3) | 1 811 022 | NVT | 118 050 |
| Luxemburg | NVT | NVT | NVT |
| Nederland (2000) | 5 140 000 | 6 247 000 | 1 968 000 |
| Oostenrijk | 325 713 | NVT | 39658 |
| Portugal (3) | 283 244 | NVT | 112 813 |
| Finland | 75 071 | 33 665 | 45 541 |
| Zweden | 427 119 | 339 048 | 133 620 |
| Verenigd Koninkrijk | NVT | NVT | NVT |

Aantal actieve leden

Aantal opgeschorte leden

Aantal gepensioneerden

België

269 835

56 631

67 609

Denemarken

11 404

NVT

10 337

Duitsland

NVT

NVT

NVT

Spanje (2000) (3)

3 928 682

93 1940

134 967

Ierland

NVT

NVT

NVT

Italië (3)

1 811 022

NVT

118 050

Luxemburg

NVT

NVT

NVT

Nederland (2000)

5 140 000

6 247 000

1 968 000

Oostenrijk

325 713

NVT

39658

Portugal (3)

283 244

NVT

112 813

Finland

75 071

33 665

45 541

Zweden

427 119

339 048

133 620

Verenigd Koninkrijk

NVT

NVT

NVT

De Commissie beschikt niet over informatie over het aantal particulier gefinancierde pensioenstelsels in de lidstaten die bij het huidige peil van de financiële markten niet in staat zijn hun bestaande verplichtingen na te komen. De recent goedgekeurde Richtlijn 2003/41/EG van het Parlement en de Raad over de activiteiten van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenen, die twee jaar na haar publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie in werking zal treden, omvat een hele reeks prudentiële bepalingen om veilig te stellen dat de pensioenstelsels de jegens hun leden aangegane verplichtingen kunnen nakomen. Zij garandeert ook dat hiervoor een doeltreffend systeem van prudentieel toezicht tot stand komt.

---

(1)  Beschikbaar op: (http://europa.eu.int/comm/employment_social/soc-prot/pensions/index_en.htm).

(2)  Aantal actieve leden: het aantal leden dat actief bijdraagt aan het pensioenstelsel. Aantal opgeschorte leden: het aantal leden dat het pensioenstelsel met opschorting van rechten heeft verlaten. Aantal gepensioneerden: het aantal leden dat een pensioenuitkering krijgt (m.i.v. weduwen, wezen, enz).

(3)  De cijfers voor Spanje, Portugal en Italië bevatten ook gegevens voor sommige pensioenfondsen van de derde pijler (d.w.z. zonder inbreng van de werkgever).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/745 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/745

---

(2004/C 78 E/0793)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2553/03

van Marco Cappato (NI) aan de Raad

(4 augustus 2003)

Betreft:   De zaak van de Tunesische journalist Abdallah Zouari

De rechtbank in de Tunesische stad Zarzis heeft op 18 juli 2003 de journalist Abdallah Zouari tot vier maanden gevangenisstraf veroordeeld. De rechtbank was van oordeel dat het beroep van de journalist tegen het feit dat hij geweerd werd uit een cybercafé kon worden uitgelegd als „smaad” jegens de eigenares van dit lokaal.

Abdallah Zouari is maandenlang lastig gevallen en bespioneerd. Nadat hem op 19 april toegang was ontzegd tot een cybercafé in Zarzis heeft Zouari gezegd dat hij zich tot zijn advocaat zou wenden. Vervolgens heeft de eigenares een klacht wegens smaad ingediend.

De veroordeling van Zouari is het meest recente voorbeeld van de druk waaronder de vrijheid van meningsuiting in Tunesië staat.

Twee zaken kunnen als symptomatisch worden beschouwd:

| — | die van de journalist Sihem Ben Sedrine die nadat hij een online-publicatie onder de naam Kalima had gelanceerd omdat hij geen krant mocht uitgeven, bestookt is door de politie van president Zine el-Abidine ben Ali die elke vorm van dissidentie op internet wil verhinderen, |
| --- | --- |

—

die van de journalist Sihem Ben Sedrine die nadat hij een online-publicatie onder de naam Kalima had gelanceerd omdat hij geen krant mocht uitgeven, bestookt is door de politie van president Zine el-Abidine ben Ali die elke vorm van dissidentie op internet wil verhinderen,

| — | die van Zouhair Yahyaoui, die de Tunesische site TuneZine beheert en vorig jaar is gearresteerd en op 10 juli tot twee jaar gevangenisstraf is veroordeeld wegens „verspreiding van onjuiste berichten”. Yahyaoui heeft als eerste online een brief gepubliceerd aan president Ben Ali van de rechter Makhtar Yahyaoui (een oom van Zouhair Yahyaoui) waarin kritiek werd geoefend op de geringe onafhankelijkheid van de rechterlijke macht in Tunesië. |
| --- | --- |

—

die van Zouhair Yahyaoui, die de Tunesische site TuneZine beheert en vorig jaar is gearresteerd en op 10 juli tot twee jaar gevangenisstraf is veroordeeld wegens „verspreiding van onjuiste berichten”. Yahyaoui heeft als eerste online een brief gepubliceerd aan president Ben Ali van de rechter Makhtar Yahyaoui (een oom van Zouhair Yahyaoui) waarin kritiek werd geoefend op de geringe onafhankelijkheid van de rechterlijke macht in Tunesië.

Aangezien in Tunesië in 2005 de Wereldtop van de informatiesamenleving zal worden gehouden (WSIS), luidt de vraag: welke maatregelen denkt de Raad te treffen ten opzichte van de Tunesische regering om deze ertoe te brengen dat zij een eind maakt aan de repressie jegens journalisten en gebruikers van internet?

Is de Raad niet van mening dat elk instrument van politieke, diplomatieke en economische druk moet worden aangewend om de Tunesische regering zo ver te krijgen dat de perswetten worden teruggeschroefd en in Tunesië het recht op vrijheid van meningsuiting wordt gegarandeerd?

Acht de Raad het opportuun het besluit tot het houden van de tweede vergadering van de Wereldtop voor de informatiesamenleving in Tunis in 2005 op te schorten zolang het recht op volledige vrijheid van meningsuiting door de Tunesische wetgeving niet effectief wordt gegarandeerd?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad is volledig op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde gevallen en is het volkomen eens met zijn analyse van de situatie met betrekking tot de vrije meningsuiting in Tunesië.

Tijdens de laatste bijeenkomst van de Associatieraad EU-Tunesië op 29/30 september jongstleden, heeft de Europese Unie Tunesië er andermaal aan herinnerd dat eerbied voor de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat een fundamenteel onderdeel is van de Associatieovereenkomst. Bij die gelegenheid heeft de Europese Unie geconstateerd dat er in Tunesië, met name op het gebied van vrije meningsuiting, nog vooruitgang moet worden geboekt. De Europese Unie heeft Tunesië ook opgeroepen om de verbintenissen die Tunesië in het kader van internationale verdragen van de VN is aangegaan, effectief uit te voeren.

Op basis van de mededeling van de Commissie van mei 2003, die tot doel had de acties van de EU op het gebied van mensenrechten en democratisering in het Middellandse-Zeegebied een nieuwe impuls te geven, heeft de Europese Unie Tunesië voorgesteld een dialoog aan te gaan over de uitvoering van de aanbevelingen van de mededeling. Voorts heeft Tunesië in het besluit van de Associatieraad tot oprichting van subcomités, dat tijdens de laatste Associatieraad aangenomen is, de bepaling onderschreven waarin het belang wordt onderstreept van kwesties betreffende de democratische beginselen en de mensenrechten. De tekst bepaalt dat die kwesties met passende aandacht behandeld zullen worden in de diverse fora die in het kader van de Associatieovereenkomst ingesteld zijn en, indien de partijen hiertoe besluiten, eveneens in een subcomité of een specifieke groep.

De Europese Unie gelooft in het nut van een permanente dialoog en zal regelmatig in dat kader op alle niveaus de verbintenissen van Tunesië inzake eerbiediging van de mensenrechten ter sprake brengen.

Wat betreft de vraag of het opportuun is de tweede vergadering van de Wereldtop voor de informatiesamenleving in 2005 in Tunis te houden, herinnert de Raad het geachte parlementslid eraan dat de vergadering georganiseerd wordt door de Internationale Unie voor Telecommunicatie, onder auspiciën van de Verenigde Naties.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/747 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/747

---

(2004/C 78 E/0794)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2584/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Raad

(8 augustus 2003)

Betreft:   Invoer van timmerhout uit Indonesië

Welke maatregelen overweegt het voorzitterschap ter bestrijding van de illegale invoer van timmerhout uit Indonesië?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad hecht bijzonder veel belang aan de bestrijding van de illegale invoer van hout en erkent dat de EU moet bijdragen tot de inspanningen die wereldwijd worden geleverd om een oplossing te vinden voor het probleem van de illegale exploitatie van bossen.

In de Raadsinstanties wordt thans werk gemaakt van de bespreking van de mededeling van de Commissie betreffende wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw („FLEGT”, Forest Law Enforcement, Governance and Trade), waarin een EU-actieplan is opgenomen waarmee onder andere wordt beoogd de illegale houtkap en de daarmee gepaard gaande handel te bestrijden.

In zijn conclusies van 13 oktober 2003 stelt de Raad dat de EU en haar lidstaten dringend een politieke dialoog moeten aangaan met de belangrijkste doellanden teneinde de aanzet te geven tot hervormingen op het gebied van bestuur in de bosbouwsector, en meer in het bijzonder de particuliere sector van de houtproducerende landen bij een en ander te betrekken, met het oog op een consensus over de beste manier om het probleem van de illegale houtkap en de daarmee gepaard gaande handel aan te pakken, met name door multilaterale en regionale acties te bestuderen en de in het actieplan ontwikkelde ideeën op de passende internationale bijeenkomsten zoals het UNFF (het Bossenforum van de Verenigde Naties), de ITTO (Internationale Organisatie voor tropisch hout), de regionale FLEGT-processen, het Asia Forest Partnership en het Congo Basin Forest Partnership, voor te leggen en de bespreken.

In zijn conclusies verzoekt de Raad de Commissie tevens om na te gaan welke maatregelen in het actieplan moeten worden opgenomen, waaronder het opstellen van een verordening, alsook de mogelijkheden voor en de haalbaarheid van verdere wetgeving om de invoer van illegaal geoogst hout en conflicthout te beperken, rekening houdend met de initiatieven terzake op andere gebieden en met de gevolgen voor het nationale bedrijfsleven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/747 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/747

---

(2004/C 78 E/0795)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2614/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(28 augustus 2003)

Betreft:   Wijngaarden aanleggen met steun uit Europese fondsen

Is het de Commissie bekend dat in het Spaanse wijngebied Toro wijngaarden worden aangelegd (inclusief irrigatie) met steun uit Europese Fondsen?

Is dat beleid niet in strijd met het beperken van de overproductie in de wijnbouw (1)?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 september 2003)

Bij Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (2) is een stelsel voor de herstructurering en reconversie van de communautaire wijngaarden ingevoerd teneinde de wijnproductie beter aan te passen aan de marktvraag.

In het kader van dit stelsel is in 2000 een instrument opgericht voor de financiering van herstructurerings-en reconversiemaatregelen uit middelen van een door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) beheerde begroting.

De beschikbare middelen worden door de Commissie verdeeld over de verschillende lidstaten op basis van de in de verordening neergelegde criteria. Het gebruik ervan wordt strikt gereguleerd door de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1227/2000 van de Commissie van 31 mei 2000 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, inzonderheid met betrekking tot het productiepotentieel (3).

De Commissie is dus volledig op de hoogte van de informatie waarop het geachte parlementslid doelt.

Het beleid voor de herstructurering en reconversie van wijngaarden past in het kader van het beleid voor de beheersing van het wijnbouwpotentieel.

Om te vermijden dat de kwalitatieve herstructurering van de wijnbouwsector resulteert in een kwantitatieve verhoging van het productievolume voorziet de communautaire regelgeving daarom in een hele reeks beveiligingsmechanismen. Die zijn er met name op gericht de problemen van het rendement van de wijnstokken en van de voorwaarden voor de overdracht van de herbeplantingsrechten tussen onderscheiden exploitanten, alsook het specifieke probleem van de irrigatie van wijngaarden, te beheersen. De desbetreffende bepalingen worden toegepast door de betrokken lidstaten en de toepassing ervan wordt gecontroleerd door de Commissie.

---

(1)  Zie artikel in het blad Perswijn, jaargang 16, nummer 4 juli 2003.

(2)  PB L 179 van 14.7.1999.

(3)  PB L 143 van 16.6.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/748 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/748

---

(2004/C 78 E/0796)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2616/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 augustus 2003)

Betreft:   Uitsluiting van feta, ouzo en Kalamon-olijven uit de lijst van producten met geografische vermelding waarover in de WHO zal worden onderhandeld

Het comité waarvan sprake in artikel 133 van het Verdrag heeft de Griekse producten feta, ouzo en Kalamon-olijven niet opgenomen in de lijst van producten met geografische vermelding waarover in de Wereldhandelsorganisatie (WHO) zal worden onderhandeld.

Deze uitsluiting vormt een discriminatie van Griekse producten die voor dat land van levensbelang zijn en niet alleen in Europa maar ook wereldwijd zijn erkend. Kan de Commissie bijgevolg antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Waarom zijn de bovenvermelde Griekse producten, die erkend zijn als producten met een beschermde benaming van oorsprong, niet opgenomen in de lijst die in Cancún (Mexico) zal worden besproken? |
| --- | --- |

1.

Waarom zijn de bovenvermelde Griekse producten, die erkend zijn als producten met een beschermde benaming van oorsprong, niet opgenomen in de lijst die in Cancún (Mexico) zal worden besproken?

| 2. | Welke bepalingen bevat de recente overeenkomst tussen de EU en de VS (13 augustus 2003) betreffende de handel in landbouwproducten op het gebied van de erkenning van producten met een geografische vermelding? |
| --- | --- |

2.

Welke bepalingen bevat de recente overeenkomst tussen de EU en de VS (13 augustus 2003) betreffende de handel in landbouwproducten op het gebied van de erkenning van producten met een geografische vermelding?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 september 2003)

| 1. | Op 27 augustus 2003 heeft het Comité 133 van de Raad zich in positieve zin uitgesproken over de lijst van de geografische aanduidingen die de Unie weldra zal indienen bij de Wereldhandelsorganisatie (WHO) met het oog op het voorkomen van onrechtmatig gebruik van die benamingen op internationaal niveau. Deze lijst bevat 41 benamingen, waaronder twee Griekse, namelijk „Feta” en „Ouzo”. |
| --- | --- |

1.

Op 27 augustus 2003 heeft het Comité 133 van de Raad zich in positieve zin uitgesproken over de lijst van de geografische aanduidingen die de Unie weldra zal indienen bij de Wereldhandelsorganisatie (WHO) met het oog op het voorkomen van onrechtmatig gebruik van die benamingen op internationaal niveau. Deze lijst bevat 41 benamingen, waaronder twee Griekse, namelijk „Feta” en „Ouzo”.

| 2. | De tekst van de Unie en de Verenigde Staten over de landbouwsector bevat een verwijzing naar de geografische aanduidingen als een van de discussiepunten. De Commissie zal haar doelstelling blijven nastreven om in Cancun de bescherming van de geografische aanduidingen te versterken.
  Gezien de verschillende standpunten van de twee partijen, is het in dit stadium niet mogelijk gebleken verder te gaan. |
| --- | --- |

2.

De tekst van de Unie en de Verenigde Staten over de landbouwsector bevat een verwijzing naar de geografische aanduidingen als een van de discussiepunten. De Commissie zal haar doelstelling blijven nastreven om in Cancun de bescherming van de geografische aanduidingen te versterken.

Gezien de verschillende standpunten van de twee partijen, is het in dit stadium niet mogelijk gebleken verder te gaan.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/749 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/749

---

(2004/C 78 E/0797)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2627/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(2 september 2003)

Betreft:   Gevolg dat is gegeven aan de resolutie over „seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters”

Op 5 april 2001 nam het Europees Parlement een resolutie aan over „seksueel geweld tegen vrouwen, meer in het bijzonder katholieke zusters” (B5-0261, 0272, 0280 e 0298/2001) (1) waarin het onder meer de aandacht vestigde op het volgende:

| a) | het rapport van het Amerikaanse blad „National Catholic Reporter”, waarin melding werd gemaakt van talloze gevallen van verkrachting van katholieke zusters door priesters in ten minste 23 landen, |
| --- | --- |

a)

het rapport van het Amerikaanse blad „National Catholic Reporter”, waarin melding werd gemaakt van talloze gevallen van verkrachting van katholieke zusters door priesters in ten minste 23 landen,

| b) | de bevestiging van de Heilige Stoel dat hij op de hoogte is van gevallen van verkrachting en seksueel misbruik van vrouwen, o.a. zusters, door katholieke priesters, daar het Vaticaan sinds 1994 minstens vijf rapporten over dat onderwerp heeft ontvangen, volgens welke verschillende verkrachte zusters ook gedwongen zijn tot abortus, uit hun gemeenschap moesten treden en in bepaalde gevallen besmet zijn met HIV/AIDS. |
| --- | --- |

b)

de bevestiging van de Heilige Stoel dat hij op de hoogte is van gevallen van verkrachting en seksueel misbruik van vrouwen, o.a. zusters, door katholieke priesters, daar het Vaticaan sinds 1994 minstens vijf rapporten over dat onderwerp heeft ontvangen, volgens welke verschillende verkrachte zusters ook gedwongen zijn tot abortus, uit hun gemeenschap moesten treden en in bepaalde gevallen besmet zijn met HIV/AIDS.

In de resolutie sprak het Europees Parlement de wens uit dat:

| a) | de daders aangehouden en voor de rechter gebracht worden; |
| --- | --- |

a)

de daders aangehouden en voor de rechter gebracht worden;

| b) | de gerechtelijke autoriteiten van de 23 landen die in de rapporten genoemd worden, ervoor zorgen dat in een gerechtelijke procedure volledige opheldering wordt verschaft in deze gevallen van geweldpleging tegen vrouwen; |
| --- | --- |

b)

de gerechtelijke autoriteiten van de 23 landen die in de rapporten genoemd worden, ervoor zorgen dat in een gerechtelijke procedure volledige opheldering wordt verschaft in deze gevallen van geweldpleging tegen vrouwen;

| c) | de Heilige Stoel alle beweringen van seksuele uitbuiting in zijn eigen organisaties ernstig neemt, samenwerkt met de gerechtelijke overheden en de daders uit officiële functies verwijdert; |
| --- | --- |

c)

de Heilige Stoel alle beweringen van seksuele uitbuiting in zijn eigen organisaties ernstig neemt, samenwerkt met de gerechtelijke overheden en de daders uit officiële functies verwijdert;

| d) | de Heilige Stoel vrouwelijke religieuze gezagsdragers die uit hun ambt zijn gezet omdat zij de aandacht van hun meerderen op misbruiken gevestigd hebben, in hun functie herstelt en de slachtoffers de nodige bescherming verleent en schadeloos stelt voor de discriminatie waarvan zij als gevolg van de feiten mogelijk te lijden hebben; |
| --- | --- |

d)

de Heilige Stoel vrouwelijke religieuze gezagsdragers die uit hun ambt zijn gezet omdat zij de aandacht van hun meerderen op misbruiken gevestigd hebben, in hun functie herstelt en de slachtoffers de nodige bescherming verleent en schadeloos stelt voor de discriminatie waarvan zij als gevolg van de feiten mogelijk te lijden hebben;

| e) | de inhoud van de vijf rapporten die genoemd worden in de „National Catholic Reporter” volledig openbaar gemaakt wordt. |
| --- | --- |

e)

de inhoud van de vijf rapporten die genoemd worden in de „National Catholic Reporter” volledig openbaar gemaakt wordt.

| f) | Het Parlement verzocht zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Heilige Stoel, de Raad van Europa, de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties, de regeringen van Botswana, Burundi, Brazilië, Colombia, de Democratische Republiek Kongo, de Filippijnen, Ghana, Ierland, India, Italië, Kenia, Lesotho, Malawi, Nigeria, Oeganda, Papoea-Nieuw-Guinea, Sierra Leone, Tanzania, Tonga, de Verenigde Staten van Amerika, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika. |
| --- | --- |

f)

Het Parlement verzocht zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Heilige Stoel, de Raad van Europa, de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties, de regeringen van Botswana, Burundi, Brazilië, Colombia, de Democratische Republiek Kongo, de Filippijnen, Ghana, Ierland, India, Italië, Kenia, Lesotho, Malawi, Nigeria, Oeganda, Papoea-Nieuw-Guinea, Sierra Leone, Tanzania, Tonga, de Verenigde Staten van Amerika, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika.

Kan de Raad mededelen:

| — | welke initiatieven zijn genomen na het doen toekomen van de resolutie? |
| --- | --- |

—

welke initiatieven zijn genomen na het doen toekomen van de resolutie?

| — | of contact is opgenomen met de Heilige Stoel en de regeringen van Ierland en Italië en wat dit heeft opgeleverd? |
| --- | --- |

—

of contact is opgenomen met de Heilige Stoel en de regeringen van Ierland en Italië en wat dit heeft opgeleverd?

| — | of de wensen van het Europees Parlement formeel zijn overgebracht aan de landen die enigerlei betrekkingen met de Europese Unie hebben en met welk gevolg? |
| --- | --- |

—

of de wensen van het Europees Parlement formeel zijn overgebracht aan de landen die enigerlei betrekkingen met de Europese Unie hebben en met welk gevolg?

Antwoord

(4 maart 2004)

| 1. | De Raad heeft in zijn zitting van 11/12 juni 2003 nota genomen van de resolutie waarop het geachte parlementslid in zijn vraag doelt. |
| --- | --- |

1.

De Raad heeft in zijn zitting van 11/12 juni 2003 nota genomen van de resolutie waarop het geachte parlementslid in zijn vraag doelt.

| 2. | De Raad benadrukt in het algemeen dat de rechten van de vrouw en het vraagstuk van geweld tegen vrouwen de bijzondere aandacht van de EU genieten. In overeenstemming met de internationale mensenrechtennormen en op basis van de ethische en constitutionele beginselen die alle EU-lidstaten gemeen hebben, roept de EU consequent alle regeringen van derde landen op de resoluties en besluiten van de VN-fora te onderschrijven en wetgeving, maatregelen en programma's toe te passen die gericht zijn op de volledige uitoefening van mensenrechten en fundamentele vrijheden door vrouwen, op voet van gelijkheid met mannen. Tijdens de 59e zitting van de VN-commissie voor de rechten van de mens („CHR”) eind april van dit jaar waren alle EU-lidstaten mede-indiener van een door Canada ingediende resolutie met als titel „Elimination of violence against women” (Uitbannen van geweld tegen vrouwen). Bovendien hield het voorzitterschap namens de EU een toespraak in het kader van punt 12 op de CHR-agenda, waarin benadrukt werd dat alle vormen van geweld tegen vrouwen en meisjes moeten worden uitgebannen en tevens de bijzondere aandacht werd gevestigd op het werk van de speciale VN-rapporteur inzake geweld tegen vrouwen en meisjes. Terwijl de onderhavige vraag wordt beantwoord, ligt in de derde Commissie van de Algemene Vergadering van de VN een andere, door Nederland ingediende resolutie betreffende geweld tegen vrouwen ter tafel, waarvan gehoopt wordt dat zij ruime steun zal krijgen. |
| --- | --- |

2.

De Raad benadrukt in het algemeen dat de rechten van de vrouw en het vraagstuk van geweld tegen vrouwen de bijzondere aandacht van de EU genieten. In overeenstemming met de internationale mensenrechtennormen en op basis van de ethische en constitutionele beginselen die alle EU-lidstaten gemeen hebben, roept de EU consequent alle regeringen van derde landen op de resoluties en besluiten van de VN-fora te onderschrijven en wetgeving, maatregelen en programma's toe te passen die gericht zijn op de volledige uitoefening van mensenrechten en fundamentele vrijheden door vrouwen, op voet van gelijkheid met mannen. Tijdens de 59e zitting van de VN-commissie voor de rechten van de mens („CHR”) eind april van dit jaar waren alle EU-lidstaten mede-indiener van een door Canada ingediende resolutie met als titel „Elimination of violence against women” (Uitbannen van geweld tegen vrouwen). Bovendien hield het voorzitterschap namens de EU een toespraak in het kader van punt 12 op de CHR-agenda, waarin benadrukt werd dat alle vormen van geweld tegen vrouwen en meisjes moeten worden uitgebannen en tevens de bijzondere aandacht werd gevestigd op het werk van de speciale VN-rapporteur inzake geweld tegen vrouwen en meisjes. Terwijl de onderhavige vraag wordt beantwoord, ligt in de derde Commissie van de Algemene Vergadering van de VN een andere, door Nederland ingediende resolutie betreffende geweld tegen vrouwen ter tafel, waarvan gehoopt wordt dat zij ruime steun zal krijgen.

---

(1)  PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 353.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/750 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/750

---

(2004/C 78 E/0798)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2652/03

van Emma Bonino (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Olivier Dupuis (NI), Marco Pannella (NI) en Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(10 september 2003)

Betreft:   Schendingen van de rechtsorde in Libanon

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 8 augustus 2003 is in Beiroet de 64-jarige advocaat Muhamad Mugraby, bekend pleitbezorger voor de mensenrechten en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, gearresteerd. |
| --- | --- |

—

Op 8 augustus 2003 is in Beiroet de 64-jarige advocaat Muhamad Mugraby, bekend pleitbezorger voor de mensenrechten en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, gearresteerd.

| — | Op 17 januari 2003 heeft de tuchtraad van de Orde van advocaten van Beiroet besloten hem om politieke redenen te royeren. |
| --- | --- |

—

Op 17 januari 2003 heeft de tuchtraad van de Orde van advocaten van Beiroet besloten hem om politieke redenen te royeren.

| — | Dit besluit is niet definitief, zolang de beschuldigde niet alle middelen van hoger beroep heeft uitgeput (artikelen 553, 563 en 111 van het Libanees Burgerlijk Wetboek en artikel 28 van de Grondbeginselen van de Verenigde Naties betreffende de rol van advocaten). |
| --- | --- |

—

Dit besluit is niet definitief, zolang de beschuldigde niet alle middelen van hoger beroep heeft uitgeput (artikelen 553, 563 en 111 van het Libanees Burgerlijk Wetboek en artikel 28 van de Grondbeginselen van de Verenigde Naties betreffende de rol van advocaten).

| — | Het hoger beroep van Muhamad Mugraby tegen de disciplinaire uitspraak is momenteel in behandeling (nr. 222/2003). |
| --- | --- |

—

Het hoger beroep van Muhamad Mugraby tegen de disciplinaire uitspraak is momenteel in behandeling (nr. 222/2003).

| — | Desalniettemin heeft de Orde van advocaten aangifte gedaan wegens „misbruik van de titel van advocaat”. |
| --- | --- |

—

Desalniettemin heeft de Orde van advocaten aangifte gedaan wegens „misbruik van de titel van advocaat”.

| — | De rechter heeft bevolen Muhamad Mugraby in hechtenis te nemen, zonder over de toestemming te beschikken hem te vervolgen. |
| --- | --- |

—

De rechter heeft bevolen Muhamad Mugraby in hechtenis te nemen, zonder over de toestemming te beschikken hem te vervolgen.

| — | Blijkbaar zijn de acties tegen Muhamad Mugraby ingegeven door politieke motieven en hebben zij als doel zijn activiteiten als pleitbezorger voor de rechtsorde te hinderen. |
| --- | --- |

—

Blijkbaar zijn de acties tegen Muhamad Mugraby ingegeven door politieke motieven en hebben zij als doel zijn activiteiten als pleitbezorger voor de rechtsorde te hinderen.

| — | De Republiek Libanon is lid van het Euromediterraan partnerschap en heeft de slotverklaring ondertekend van de Euromediterrane ministerconferentie van 27/28 november 1995 in Barcelona, waarin de partijen zich ertoe verplichten de rechtsstaat en de democratie in hun politieke stelsels in te voeren. |
| --- | --- |

—

De Republiek Libanon is lid van het Euromediterraan partnerschap en heeft de slotverklaring ondertekend van de Euromediterrane ministerconferentie van 27/28 november 1995 in Barcelona, waarin de partijen zich ertoe verplichten de rechtsstaat en de democratie in hun politieke stelsels in te voeren.

| — | De betrekkingen tussen de Republiek Libanon en de Europese Unie worden geregeld in een bilaterale overeenkomst die in december 2002 geratificeerd is en gebaseerd is (artikel 2) op de eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele mensenrechten genoemd in de Universele Verklaring van de rechten van de mens. In artikel 59 van de overeenkomst wordt onderstreept dat rechtsorde, de correcte werking van de instellingen, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de correcte uitoefening van het beroep van jurist belangrijk zijn. |
| --- | --- |

—

De betrekkingen tussen de Republiek Libanon en de Europese Unie worden geregeld in een bilaterale overeenkomst die in december 2002 geratificeerd is en gebaseerd is (artikel 2) op de eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele mensenrechten genoemd in de Universele Verklaring van de rechten van de mens. In artikel 59 van de overeenkomst wordt onderstreept dat rechtsorde, de correcte werking van de instellingen, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de correcte uitoefening van het beroep van jurist belangrijk zijn.

Kan de Raad antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de Raad op de hoogte van de ernstige schendingen die binnen de Libanese rechterlijke macht hebben plaatsgevonden? |
| --- | --- |

—

Is de Raad op de hoogte van de ernstige schendingen die binnen de Libanese rechterlijke macht hebben plaatsgevonden?

| — | Is hij niet van mening dat deze schendingen onverenigbaar zijn met de overeenkomsten waarin de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Republiek Libanon geregeld zijn, gelet op de artikelen 2 en 59 van bovengenoemde overeenkomst? |
| --- | --- |

—

Is hij niet van mening dat deze schendingen onverenigbaar zijn met de overeenkomsten waarin de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Republiek Libanon geregeld zijn, gelet op de artikelen 2 en 59 van bovengenoemde overeenkomst?

| — | Is hij van plan op basis van artikel 86, lid 2 van de overeenkomst EU-Libanon maatregelen te nemen en zo ja, welke, om de eerbiediging van de rechtsorde en de correcte procedures te herstellen, overeenkomstig de strategieën en het engagement waarvoor de Commissie officieel heeft gekozen in punt 6.6 van het Strategisch Document 2002-2006 voor Libanon, waarin het EU-beleid voor de landen van het Euromediterrane partnerschap wordt afgebakend? |
| --- | --- |

—

Is hij van plan op basis van artikel 86, lid 2 van de overeenkomst EU-Libanon maatregelen te nemen en zo ja, welke, om de eerbiediging van de rechtsorde en de correcte procedures te herstellen, overeenkomstig de strategieën en het engagement waarvoor de Commissie officieel heeft gekozen in punt 6.6 van het Strategisch Document 2002-2006 voor Libanon, waarin het EU-beleid voor de landen van het Euromediterrane partnerschap wordt afgebakend?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad deelt de bezorgdheid die de geachte parlementsleden in hun vraag tot uiting brengen, en volgt alle vraagstukken betreffende de naleving van de mensenrechten in Libanon op de voet. Er zijn bij de Libanese autoriteiten herhaaldelijk démarches ondernomen met betrekking tot specifieke gevallen.

De Europese Unie heeft op 17 juni 2002 een associatieovereenkomst met Libanon gesloten, die ter bekrachtiging aan de lidstaten is voorgelegd. De interimovereenkomst die tezelfdertijd gesloten is en betrekking heeft op handelsaspecten, is op 1 maart 2003 in werking getreden. Zodra de associatieovereenkomst van toepassing is, zullen de mogelijkheden om de problematiek met betrekking tot de naleving van de mensenrechten te volgen, toenemen op basis van artikel 2 van de overeenkomst, dat bepaalt dat „de betrekkingen tussen de partijen zijn gegrondvest op de eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele rechten van de mens, als vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens”. Die problematiek zal dan aan de orde komen in een geïnstitutionaliseerde politieke dialoog die op gezette tijden en op alle niveaus zal plaatsvinden. Zolang de associatieovereenkomst niet van kracht is, kan de Europese Unie zich niet beroepen op artikel 86.

Door te streven naar een voortdurende en periodieke dialoog met de Libanese autoriteiten tracht de Europese Unie de mensenrechtensituatie in Libanon te verbeteren. In de eerste helft van 2004 is een associatieraad met Libanon gepland. De Europese Unie is voornemens de betreffende vraagstukken bij die gelegenheid aan de orde te stellen in het kader van het politieke gedeelte van de ontmoeting.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/752 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/752

---

(2004/C 78 E/0799)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2706/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Daphne-programma

Voor het Daphne-programma, dat werd ingesteld om een einde te maken aan het geweld tegen vrouwen en kinderen, werd in de periode 2000/2003 20 miljoen euro financiële steun verleend. Kan de Commissie de lijst mededelen van de niet-gouvernementele organisaties, overheidsinstanties en particuliere instellingen die steun hebben gekregen? Heeft de Commissie in een beoordeling van de resultaten van het programma voorzien?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 oktober 2003)

Tijdens de periode 2000-2003 heeft het Daphne-programma 145 projecten gefinancierd ten voordele van organisaties en overheidsinstanties voor een totaalbedrag van 18 271 522 EUR.

Een volledige lijst van de gefinancierde projecten wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

Jaarlijks wordt een evaluatie gemaakt van de resultaten en van de eerste effecten. Op basis van deze evaluatie wordt een syntheserapport opgesteld. Over het Daphne-programma zelf werd een tussentijdse evaluatie opgesteld. Zowel het verslag van deze tussentijdse evaluatie als de verslagen van de jaarlijkse evaluaties zijn beschikbaar op de internetsite van het programma: (http://europa.eu.int/comm/jus-tice_home/funding/daphne/funding_daphne_en.htm).

Op dit ogenblik loopt de eindevaluatie van het Daphne-programma. Begin 2004 zou het verslag van deze evaluatie beschikbaar moeten zijn. Overeenkomstig artikel 9, lid 3 van het besluit 293/2000/EG (1) tot instelling van het Daphne-programma zal het verslag aan het Europees Parlement en de Raad worden voorgelegd.

---

(1)  Besluit nr. 293/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 januari 2000 tot vaststelling van een communautair actieprogramma (het programma Daphne) (2000-2003) betreffende preventieve maatregelen ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen, PB L 34 van 9.2.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/752 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/752

---

(2004/C 78 E/0800)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2737/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   Mensenrechten in Vietnam

Kan de Commissie haar standpunt meededelen over de mensenrechtensituatie in de Centrale Hooglanden van Vietnam, aangezien we op dit moment tegenstrijdige verslagen ontvangen over enerzijds een algemene verbetering en anderzijds individuele gevallen van schending van de mensenrechten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(10 oktober 2003)

Sinds februari 2001, toen de sociale onrust zich in delen van de Centrale Hooglanden van Vietnam begon uit te breiden is het moeilijk onafhankelijke en controleerbare informatie te verkrijgen over de situatie omdat bezoeken van buitenlandse diplomaten en journalisten drastisch werden beperkt. De Commissie kan de huidige situatie ter plaatse dan ook moeilijk beoordelen.

Het aantal bezoeken dat door het ministerie van Buitenlandse Zaken van Vietnam werd georganiseerd en geleid is de afgelopen maanden echter toegenomen. Aan dergelijke bezoeken werd ondermeer deelgenomen door een plaatselijke EU trojka op werkniveau in juni 2003 en door de vice-minister van Buitenlandse Zaken Arthur E. Dewey in augustus 2003. Ondanks de onmiskenbare beperkingen duidt deze toename van het aantal bezoeken op meer openheid van de zijde van de Vietnamese regering wat betreft de situatie in de Centrale Hooglanden. Zij besteedt voorts meer aandacht aan de regio en tracht een aantal van de vraagstukken aan te pakken die aanleiding gaven tot de onrust in 2001, zoals slechte economische vooruitzichten, te grote afhankelijkheid van koffie als marktgewas, gebrek aan sociale dienstverlening zoals gezondheidszorg, onderwijs, enz.

Tegelijkertijd blijkt uit betrouwbare meldingen dat de sociale conflicten echter aanhouden. Deze zijn grotendeels het gevolg van toenemende migratiedruk op de plaatselijke etnische minderheden, het streven naar meer erkenning voor hun specifieke identiteit, geschillen over grondeigendomsrechten, verschillende religies en het verlangen naar een vorm van politieke autonomie voor de regio. Voorts blijkt uit berichten dat zware druk wordt uitgeoefend op alle vormen van plaatselijk andersdenken, waarvan met name plaatselijke protestanten het slachtoffer zijn die er door de regering van verdacht worden steun te verlenen aan de oprichting van een „Degar thuisland”. Hoewel zij deze berichten tegenspreekt maakt de regering wel sporadische processen bekend tegen leden van etnische minderheden die ervan beschuldigd worden anderen te helpen de grens over te gaan naar Cambodja, hetgeen beschouwd moet worden als een teken van aanhoudend ongenoegen bij plaatselijke etnische minderheden.

De Commissie zal de situatie in de Centrale Hooglanden op de voet blijven volgen via haar deelname aan EU-missies in de regio en haar bezorgdheid bij de Vietnamese regering aan de orde blijven stellen. De Vietnamese regering heeft overigens verklaard binnenkort een delegatie van het Parlement te willen uitnodigen voor een bezoek aan het land. Tijdens zo'n bezoek zou het Parlement de situatie in het land zelf kunnen beoordelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/753 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/753

---

(2004/C 78 E/0801)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2751/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Strafbare manipulaties bij de gunning van opdrachten aan CSD-Roma

In de editie van het tijdschrift „Der Stern” van 28.8.2003 is het bericht verschenen dat de Commissie de bij het Eurostat-schandaal betrokken firma CSD-Roma nog in december 2001 een contract voor technische hulp bij de volkstelling in Macedonië zou hebben toegeschoven.

Kan de Commissie bevestigen dat zij dit contract ten bedrage van ongeveer 1 miljoen euro op aandringen van de Commissieleden Nielson en Patten goedkeurde, hoewel de Rekenkamer en de voor de financiële controle verantwoordelijke diensten van de Commissie destijds reeds voorbehoud tegen contracten met CESD hadden aangetekend?

Kan de Commissie bevestigen dat het contract aan CESD-Roma zonder voorafgaande openbare aanbesteding werd gegund, hoewel een dergelijke aanbesteding overeenkomstig de relevante communautaire richtlijnen uitdrukkelijk was voorgeschreven?

Kan de Commissie met name bevestigen dat zij op het tijdstip van haar besluit reeds maandenlang wist dat er technische hulp nodig was bij de uitvoering van de volkstelling en dat er derhalve geen sprake was van een verrassende nieuwe ontwikkeling of absolute urgentie, op grond waarvan het gerechtvaardigd zou zijn geweest een openbare aanbesteding achterwege te laten?

Is het de Commissie bekend dat krachtens de Belgische wetgeving (artikel 314 van het Strafwetboek in de redactie van 23 december 1993) degene die de vrijheid van inschrijving belemmert of stoort zich strafbaar maakt? Is de Commissie voornemens deze zaak in verband met de hierboven beschreven gebeurtenissen aan de Belgische justitie voor te leggen?

Kan de Commissie mij binnen de in de verordening inzake de toegang van het publiek tot documenten voorgeschreven termijnen alle relevante documenten en nota's in verband met deze aangelegenheid doen toekomen?

Antwoord van dhr. Patten namens de Commissie

(1 december 2003)

Het project had, zoals overeengekomen door de Commissie, de intentie om de doelstelling van de Unie, namelijk het stimuleren van goede governance en het verbeteren van het politieke klimaat in de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië (FYROM), te bereiken door een betrouwbaar en acceptabel beeld te schetsen van de demografische samenstelling van het land en zo vertrouwen op te bouwen tussen de etnische groeperingen in FYROM. De Commissie heeft ermee ingestemd deze werkzaamheden te ondersteunen als antwoord op een dringend verzoek van de regering van FYROM, geheel in overeenstemming met de Kaderovereenkomst voor FYROM, zoals ondertekend op 13 augustus 2001. Het betrof hier een volkstelling onder nationaal toezicht, waarvan een snelle implementatie beschouwd werd als essentiële ondersteuning voor de Overeenkomst van het Ochrid-meer, teneinde de toekomst van de democratie in FYROM veilig te stellen. De urgentie van de implementatie van de Overeenkomst van het Ochrid-meer werd destijds breed onderkend, ook door de Raad en het Parlement.

Het bedrijf waaraan het contract werd toegekend, CESD, was direct bij de vorige volkstelling in FYROM betrokken geweest en werd destijds als het bedrijf beschouwd dat over de beste technische expertise beschikte om de observatieactiviteiten uit te voeren, zoals die waren vastgesteld door de Commissie en de regering van FYROM in het memorandum van overeenstemming (MvO). Het advies van Eurostat, goedgekeurd door de verantwoordelijke diensten van de Commissie, de Europese Raad en de regering van FYROM, luidde dat CESD de enige organisatie was die in staat was om genoemde doelstellingen te bereiken, en dit was de reden waarom de Commissie deze keuze accepteerde. De gevolgde procedure was in overeenstemming met het Financieel Reglement (1) dat destijds van kracht was en de mogelijkheid bood om onder de gegeven omstandigheden contracten toe te kennen zonder voorafgaande openbare aanbesteding.

Verder werd het contract toegekend in de context van externe bijstand, waarop de richtlijn van de Raad betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening niet van toepassing is.

Als onderdeel van het besluitvormingsproces is onderzoek gedaan naar specifieke problemen rond de status van CESD als een voormalig BAT (Bureau d'assistance technique) voor Eurostat. Het contract vond doorgang op grond van het feit dat de activiteiten van CESD als BAT niet werden voortgezet, en dat het contract onderhevig zou zijn aan direct toezicht van Eurostat en de stuurgroep. Om een intensieve monitoring te waarborgen, werd destijds overeengekomen om het contract niet als subsidiecontract, maar als dienstverleningscontract op te stellen.

De financiering was bedoeld ter ondersteuning van een team van deskundigen dat zich bezighield met de observatie en controle van de veldactiviteiten voor de volkstelling, teneinde het vertrouwen te vergroten in de onpartijdigheid en objectiviteit van de werkzaamheden zoals die door de volkstellers werden uitgevoerd, de betrouwbaarheid van de gegevens te garanderen en een bijdrage te leveren aan een brede acceptatie van de resultaten van de volkstelling. Om het succes van de waarnemingsmissie te garanderen heeft de Commissie de regering van FYROM gevraagd om in te stemmen met een MvO waarin de exacte voorwaarden voor de uitvoering van het contract werden vastgelegd. Daarnaast is besloten dat de observatie zou worden geïmplementeerd via een stuurgroep onder voorzitterschap van Eurostat, met deelneming van de Commissie, de Europese Raad, VN/ECE, (2) en de OVSE (3). De stuurgroep was verantwoordelijk voor het volgen van de activiteiten in hun geheel, alsmede de facilitering van de werkzaamheden van een groep van deskundigen op hoog niveau en waarnemers in het veld.

De organisatie heeft het project vervolgens naar tevredenheid van de stuurgroep uitgevoerd, vaak onder moeilijke omstandigheden. Het merendeel van het veldwerk voor de volkstelling is nu uitgevoerd, met uitzondering van drie vervolgmissies die noodzakelijk zijn voor het afronden van de resultaten.

In de context van de Eurostat-affaire is er aanvullende informatie over CESD aan het licht gekomen. EuropeAid is tot juli echter niet op beschuldigingen over financieel wanbeleid bij CESD gewezen. EuropeAid heeft vervolgens in lijn met het besluit van de Commissie van 23 juli 2003 het FYROM-contract beëindigd. Na deze beëindiging is de Europese Raad bij uitzondering overeengekomen om ondersteuning te bieden voor de enkele resterende werkzaamheden van de waarnemingsmissie ten behoeve van de volkstelling.

Het geachte parlementslid verzoekt om inzage in documenten. Dit verzoek is gebaseerd op Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (4).

De Commissie zal het verzoek van het geachte parlementslid evalueren volgens de procedure als voorzien in de betreffende verordening.

---

(1)  Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, PB L 356 van 31.12.1977.

(2)  De Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties.

(3)  Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa.

(4)  PB L 145 van 31.5.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/755 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/755

---

(2004/C 78 E/0802)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2753/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft:   Aanpassing Nederlandse Mediawet

In mei van dit jaar heb ik de Commissie vragen gesteld (E-1945/03 (1)) naar aanleiding van het wetsvoorstel van de Nederlandse regering tot wijziging van de Mediawet. Hierbij heeft de Nederlandse regering zich op het standpunt gesteld dat het niet nodig was de in de Mediawet aan kabelbedrijven opgelegde doorgifteverplichtingen aan te passen aan artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn, welke richtlijn onderdeel uitmaakt van het nieuwe communautaire regelgevingskader voor elektronische communicatie.

De Commissie heeft in haar antwoord op mijn vragen melding gemaakt van een vergadering met de Nederlandse overheid, die op 26 juni jl. heeft plaatsgevonden, waarbij mogelijke problemen in verband met de omzetting en tenuitvoerlegging van het nieuwe regelgevingskader zijn besproken.

Voorts heeft de Commissie aangegeven dat zij zich nog niet kon uitspreken over de overeenstemming van de Nederlandse doorgifteverplichtingen met het nieuwe regelgevingskader, omdat noch het Nederlandse wetsvoorstel tot wijziging van de Mediawet, noch andere Nederlandse wetgeving tot omzetting van het nieuwe regelgevingskader op dat moment bij de Commissie was aangemeld en het nieuwe kader pas op 25 juli 2003 in werking zou treden.

| 1. | Heeft de Commissie het Nederlandse wetsvoorstel tot wijziging van de Mediawet en overige Nederlandse wetgeving tot omzetting van het nieuwe regelgevingskader inmiddels beoordeeld? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie het Nederlandse wetsvoorstel tot wijziging van de Mediawet en overige Nederlandse wetgeving tot omzetting van het nieuwe regelgevingskader inmiddels beoordeeld?

| 2. | Is de Commissie van mening dat de Nederlandse doorgifteverplichtingen met het nieuwe regelgevingskader, met name artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn, in overeenstemming zijn? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van mening dat de Nederlandse doorgifteverplichtingen met het nieuwe regelgevingskader, met name artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn, in overeenstemming zijn?

| 3. | Zo nee, welke stappen is de Commissie voornemens in verband hiermee te gaan ondernemen? |
| --- | --- |

3.

Zo nee, welke stappen is de Commissie voornemens in verband hiermee te gaan ondernemen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 november 2003)

De Commissie heeft van de Nederlandse autoriteiten nog geen kennisgeving ontvangen inzake wettelijke omzettingsmaatregelen voor het nieuwe regelgevingskader.

Daarom kan nog niet worden bepaald of de Nederlandse wetgeving ter omzetting van het nieuwe regelgevingskader ook met dit nieuwe kader in overeenstemming is, met name wat betreft artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn (2).

De Commissie zal de Nederlandse omzettingsmaatregelen analyseren zodra deze genotificeerd zijn. Mochten deze niet aan de gestelde eisen voldoen, kan zij overwegen een inbreukprocedure in te leiden. De Commissie wijst erop dat al op 8 oktober 2003 uit hoofde van artikel 226 EG inbreukprocedures zijn gestart, onder meer tegen Nederland, omdat geen mededeling werd gedaan van omzettingsmaatregelen (3). De betrokken lidstaten werd verzocht binnen twee maanden te reageren op het schrijven van de Commissie.

Tot besluit zij het geachte parlementslid eraan herinnerd dat in laatste instantie het Hof van Justitie de exclusieve bevoegdheid heeft om zich uit te spreken over de rechtsgeldigheid van omzettingsmaatregelen.

---

(1)  Zie blz. 731.

(2)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

(3)  IP/03/1356 van 8.10.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/756 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/756

---

(2004/C 78 E/0803)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2767/03

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   De financiering van NGO's

Kan de Commissie organisaties financieren die abortie onder dwang steunen of die zelf een rol hebben in het beheer van zulke programma's?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(15 oktober 2003)

Het beleid van de Commissie betreffende abortus is gebaseerd op de beginselen die werden aangenomen tijdens een reeks grote ontwikkelingsconferenties die de afgelopen jaren hebben plaatsgevonden, inclusief de Internationale Conferentie van Caïro over bevolking en ontwikkeling (ICPD) in 1994 en de ICPD+5. Alle 15 lidstaten van de Europese Unie hebben het ICPD-actieprogramma onderschreven.

Bijgevolg ondersteunt de Commissie het recht van mannen en vrouwen om een vrijwillige en weloverwogen keuze te maken over het aantal kinderen dat zij willen en de spreiding daarvan, om toegang te hebben tot deugdelijke dienstverlening op het gebied van gezinsplanning en seksuele gezondheid en om toegang te hebben tot deskundige zorg tijdens de bevalling.

De Commissie acht de nationale wetgeving van doorslaggevend belang wanneer het gaat over abortus die in het kader van het officiële stelsel van de gezondheidszorg wordt uitgevoerd. De Commissie steunt geen abortusbeleid als middel voor het beperken van de bevolkingsgroei in de ontwikkelingslanden en is sterk gekant tegen gedwongen abortus.

Onlangs heeft de Unie Verordening (EG) nr. 1567/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende steun voor beleid en maatregelen op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden (1) goedgekeurd. Deze verordening verschaft de grondslag voor de financiering van projecten in de ontwikkelingslanden. Bij de selectie van de begunstigden van communautaire financiering wordt gebruik gemaakt van openbare aanbestedingsprocedures. De Commissie houdt rekening met de activiteit waarvoor middelen werden vrijgemaakt en niet met de volledige waaier van activiteiten die door de begunstigde organisaties worden verricht.

---

(1)  PB L 224 van 6.9.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/756 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/756

---

(2004/C 78 E/0804)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2797/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Bestrijding legionella

Bij een enkelvoudige melding van legionella — er is dan sprake van één recent besmettingsgeval en één ouder dan twee jaar — hoeven reizigers volgens het te volgen protocol niet geïnformeerd te worden door de reisorganisatie(s). Er is dan echter wel sprake van een vermoeden van aanwezigheid van legionella in de desbetreffende accommodatie, en dus is de enkelvoudige melding serieus genoeg om er bij deze accommodatie op aan te dringen maatregelen te nemen.

Na een clustermelding van legionella hebben de autoriteiten twee weken de tijd om in een voorlopig rapport aan de EWGLI te rapporteren. Indien er binnen deze termijn geen voorlopig rapport is ontvangen, wordt de accommodatie op de EWGLI-website geplaatst.

| 1. | Is de Commissie van oordeel dat in geval van een enkelvoudige melding van legionella, gelet op de levensbedreigende aard van deze ziekte, een zo volledig mogelijke informatie van de reisorganisatie richting reiziger wenselijk is en zo ja: is zij van oordeel dat de informatievoorziening zoals die nu volgens het protocol verloopt, te beperkt is? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van oordeel dat in geval van een enkelvoudige melding van legionella, gelet op de levensbedreigende aard van deze ziekte, een zo volledig mogelijke informatie van de reisorganisatie richting reiziger wenselijk is en zo ja: is zij van oordeel dat de informatievoorziening zoals die nu volgens het protocol verloopt, te beperkt is?

| 2. | Is de Commissie van oordeel dat in geval van een clustermelding van legionella, gelet op de levensbedreigende aard van deze ziekte, een zo volledig mogelijke informatie van de reisorganisatie richting reiziger wenselijk is en zo ja: is zij van oordeel dat de termijn van twee weken in dit licht bezien te lang is? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van oordeel dat in geval van een clustermelding van legionella, gelet op de levensbedreigende aard van deze ziekte, een zo volledig mogelijke informatie van de reisorganisatie richting reiziger wenselijk is en zo ja: is zij van oordeel dat de termijn van twee weken in dit licht bezien te lang is?

| 3. | Is de Commissie voornemens een voorstel te doen voor nadere voorschriften met betrekking tot de informatieverstrekking bij legionella om zodoende slachtoffers te voorkomen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens een voorstel te doen voor nadere voorschriften met betrekking tot de informatieverstrekking bij legionella om zodoende slachtoffers te voorkomen?

| 4. | Indien de Commissie het in vraag 3 bedoelde voornemen heeft: is zij voornemens deze voorschriften op te nemen in een wetgevingsvoorstel? |
| --- | --- |

4.

Indien de Commissie het in vraag 3 bedoelde voornemen heeft: is zij voornemens deze voorschriften op te nemen in een wetgevingsvoorstel?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 oktober 2003)

Door de technische deskundigen van de Europese werkgroep voor het netwerk inzake legionella-infecties (Ewglinet) zijn richtlijnen voorgesteld voor de rapportage van gevallen, de voorlichting van reizigers en maatregelen door de nationale autoriteiten betreffende uitbraken van de legionairsziekte. Deze richtlijnen zijn voor de betrokken autoriteiten en organisaties niet verplicht, maar kunnen helpen de basis te leggen voor besluiten en maatregelen die een hoog niveau van gezondheidsbescherming moeten bieden.

De samenwerking via Ewglinet heeft bijgedragen tot de bestrijding van legionellose en betekent een grote stap voorwaarts. De betrokken autoriteiten zijn het echter niet eens over de manier waarop de door de deskundigen voorgestelde richtlijnen als grondslag kunnen dienen voor regelgeving die vervolgens gehandhaafd moet worden.

De Commissie heeft aan Ewglinet steun verleend en werkt aan een gemeenschappelijke aanpak met de autoriteiten die vertegenwoordigd zijn in het comité voor het netwerk inzake overdraagbare ziekten, dat is ingesteld bij Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 tot oprichting van een netwerk voor epidemiologische surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap (1), om de opstelling van richtlijnen mogelijk te maken op basis van wetenschappelijke en technische adviezen die rekening zullen houden met de in de vraag genoemde voorstellen.

---

(1)  PB L 268 van 3.10.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/757 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/757

---

(2004/C 78 E/0805)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2801/03

van Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Raad

(19 september 2003)

Betreft:   Speciale tol in Frankrijk en Duitsland voor het goederenvervoer over de weg

De Franse en Duitse autoriteiten hebben aangekondigd dat zij binnenkort een speciale tol zullen heffen op vrachtwagens die hun autosnelwegen gebruiken. Deze beslissing kan leiden tot terechte bezorgdheid in de regio Murcia (Spanje), vooral in de sector van de landbouwproductie, want ze kan een negatieve invloed hebben op het vervoer van groenten en fruit uit Murcia naar verschillende EU-landen.

| 1. | Is de Raad op de hoogte van deze situatie? |
| --- | --- |

1.

Is de Raad op de hoogte van deze situatie?

| 2. | Vindt de Raad niet dat de uitvoering van deze maatregel moet worden verhinderd omdat deze heffingen discriminerend en nadelig zijn? |
| --- | --- |

2.

Vindt de Raad niet dat de uitvoering van deze maatregel moet worden verhinderd omdat deze heffingen discriminerend en nadelig zijn?

| 3. | Is de Raad van mening dat deze maatregelen inbreuk maken op het vrij verkeer van goederen in de EU? |
| --- | --- |

3.

Is de Raad van mening dat deze maatregelen inbreuk maken op het vrij verkeer van goederen in de EU?

| 4. | Vindt de Raad niet dat deze maatregelen, als ze worden gerealiseerd, nadeliger zijn voor de meer perifere regio's in Europa zoals de regio Murcia die nog altijd een regio van doelstelling 1 is? Betekent deze maatregel geen regelrechte discriminatie van bepaalde regio's ten opzichte van andere? |
| --- | --- |

4.

Vindt de Raad niet dat deze maatregelen, als ze worden gerealiseerd, nadeliger zijn voor de meer perifere regio's in Europa zoals de regio Murcia die nog altijd een regio van doelstelling 1 is? Betekent deze maatregel geen regelrechte discriminatie van bepaalde regio's ten opzichte van andere?

| 5. | Vindt de Raad niet dat deze maatregelen, in tijden van economische recessie in de eurozone, nadelig zijn voor het economisch herstel in een belangrijke sector als die van het goederenvervoer over de weg? |
| --- | --- |

5.

Vindt de Raad niet dat deze maatregelen, in tijden van economische recessie in de eurozone, nadelig zijn voor het economisch herstel in een belangrijke sector als die van het goederenvervoer over de weg?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad is op de hoogte van het voornemen van de Duitse overheid om in de nabije toekomst voor zware vrachtvoertuigen tolgelden per afgelegde kilometer te heffen. De Raad beschikt niet over informatie volgens welke Frankrijk, naast de tol die reeds op de snelwegen wordt geheven, ook bijkomende tolgelden zou opleggen aan alle zware vrachtvoertuigen die door Frankrijk rijden.

De Raad herinnert eraan dat tolheffingen die aan zware vrachtvoertuigen worden opgelegd, moeten voldoen aan de bepalingen van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (1).

Voorzover een lidstaat deze bepalingen naleeft, staat het hem vrij tolheffingen op te leggen aan zware vrachtvoertuigen; er zij gememoreerd dat de heffingen die in een aantal „doorvoerlanden” worden opgelegd — ook aan vervoersondernemers van andere landen die gebruik maken van de infrastructuur — een bijdrage tot de financiering van de betrokken trans-Europese netwerken vormen.

De Raad deelt het geachte lid voorts mee dat het Commissievoorstel voor een richtlijn betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (2), dat wil waarborgen dat voor de berekening van tolgelden een geharmoniseerde methodologie wordt gebruikt en dat de tolregelingen transparanter worden, thans bij de Raad wordt besproken; in het kader van deze bespreking zal terdege rekening worden gehouden met de bijzondere problematiek van perifere landen en regio's.

---

(1)  PB L 187 van 20.7.1999, blz. 42.

(2)  COM(2003)448 def. (2003/0175 (COD)).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/758 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/758

---

(2004/C 78 E/0806)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2807/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   De kruistocht van het Vaticaan tegen het homohuwelijk binnen de EU en het recht van het Vaticaan om inkomsten te verwerven door de uitgifte van euro-munten

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van de inmiddels in Nederland en België bestaande mogelijkheid van een wettelijk huwelijk tussen twee personen van gelijk geslacht en van de resolutie van 4 september 2003 van het Europees Parlement over de grondrechten in de EU in 2002 (rapport-Sylla A5-0281/2003), waarin wordt aangedrongen op het recht van homosexuelen om te trouwen en kinderen te adopteren en de recente wetgeving in België wordt genoemd als een der stappen vooruit in 2002? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de inmiddels in Nederland en België bestaande mogelijkheid van een wettelijk huwelijk tussen twee personen van gelijk geslacht en van de resolutie van 4 september 2003 van het Europees Parlement over de grondrechten in de EU in 2002 (rapport-Sylla A5-0281/2003), waarin wordt aangedrongen op het recht van homosexuelen om te trouwen en kinderen te adopteren en de recente wetgeving in België wordt genoemd als een der stappen vooruit in 2002?

| 2. | Heeft de Commissie tevens kennis genomen van de met deze ontwikkeling strijdige stellingname van het in Vaticaanstad gevestigde kerkelijk gezag van de rooms-katholieke kerk, dat recent een dergelijk huwelijk nadrukkelijk heeft afgewezen en katholieke parlementariërs heeft opgeroepen om zich tegen het invoeren van de wettelijke mogelijkheid daartoe te verzetten? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie tevens kennis genomen van de met deze ontwikkeling strijdige stellingname van het in Vaticaanstad gevestigde kerkelijk gezag van de rooms-katholieke kerk, dat recent een dergelijk huwelijk nadrukkelijk heeft afgewezen en katholieke parlementariërs heeft opgeroepen om zich tegen het invoeren van de wettelijke mogelijkheid daartoe te verzetten?

| 3. | Kan de Commissie bevestigen dat de kleine niet-lidstaten San Maríno, Monaco en Vaticaanstad, die uitsluitend landsgrenzen hebben met EU-grondgebied, bevoegd zijn om naast de lidstaten van de Europese Monetaire Unie eigen euro-munten uit te geven en in distributie te brengen? Op grond waarvan is dit het geval? Is dit bedoeld voor een evenredig aandeel in een muntunie voor in het betalingsverkeer circulerende munten of gaat het uitsluitend of vooral om munten die voor deze staten bijzondere financiële voordelen opleveren omdat deze munten door hun zeldzaamheid voor een veel hogere prijs worden gekocht door verzamelaars? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bevestigen dat de kleine niet-lidstaten San Maríno, Monaco en Vaticaanstad, die uitsluitend landsgrenzen hebben met EU-grondgebied, bevoegd zijn om naast de lidstaten van de Europese Monetaire Unie eigen euro-munten uit te geven en in distributie te brengen? Op grond waarvan is dit het geval? Is dit bedoeld voor een evenredig aandeel in een muntunie voor in het betalingsverkeer circulerende munten of gaat het uitsluitend of vooral om munten die voor deze staten bijzondere financiële voordelen opleveren omdat deze munten door hun zeldzaamheid voor een veel hogere prijs worden gekocht door verzamelaars?

| 4. | Is de Commissie bereid om bij een voortgezette uitoefening van druk vanuit het Vaticaan op parlementariërs in de EU en haar lidstaten met betrekking tot een inperking van het huwelijksrecht door middel van een duidelijk signaal de indruk weg te nemen dat het Vaticaan namens EU of EMU kan handelen door eigen euro-munten uit te geven en in distributie te brengen of door de EU indirect wordt voorzien van financiële voordelen, en daartoe het aan het Vaticaan toegekende recht daarop te beëindigen of tenminste voorlopig op te schorten? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid om bij een voortgezette uitoefening van druk vanuit het Vaticaan op parlementariërs in de EU en haar lidstaten met betrekking tot een inperking van het huwelijksrecht door middel van een duidelijk signaal de indruk weg te nemen dat het Vaticaan namens EU of EMU kan handelen door eigen euro-munten uit te geven en in distributie te brengen of door de EU indirect wordt voorzien van financiële voordelen, en daartoe het aan het Vaticaan toegekende recht daarop te beëindigen of tenminste voorlopig op te schorten?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(4 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van de wijzigingen in de Belgische en Nederlandse wetgeving die het mogelijk maken dat twee personen van hetzelfde geslacht huwen alsmede van de resolutie van het Europees Parlement van 4 september 2003 over de grondrechten in de Unie in 2002, waarin de lidstaten wordt verzocht een eind te maken aan elke vorm van discriminatie van homoseksuelen, met name met betrekking tot hun recht te huwen en kinderen te adopteren.

De Commissie is ook op de hoogte van het document van de Congregatie voor de Geloofsleer van het Vaticaan, getiteld: „Beschouwingen over voorstellen om samenlevingsverbanden tussen homoseksuelen wettelijk te erkennen.”

In deze context vertolkt het Vaticaan het standpunt van de katholieke kerk. Het document waarnaar het geachte parlementslid verwijst, vormt dus de neerslag van de religieuze overtuiging van een bepaalde kerk. De Commissie wenst zich niet te mengen in religieuze interpretatiekwesties. Vrijheid van godsdienst en van meningsuiting maken ook deel uit van de fundamentele waarden die wij wensen te eerbiedigen.

Op het niveau van de Unie staat de gehechtheid aan het beleid van non-discriminatie op grond van onder meer seksuele geaardheid als een paal boven water. In 2000 heeft de Raad een richtlijn aangenomen die op het gebied van arbeid en beroep discriminatie op een aantal gronden, waaronder seksuele geaardheid, verbiedt (Richtlijn 2000/78/EG (1)). De lidstaten moeten deze richtlijn tegen 2 december 2003 in nationaal recht omzetten.

De Commissie bevestigt dat Vaticaanstad het recht heeft om elk jaar een bepaalde hoeveelheid euromunten uit te geven. Dit is vastgelegd in een Monetaire Overeenkomst die in december 2000 tussen de Italiaanse Republiek, namens de Gemeenschap, en Vaticaanstad is gesloten (2). Deze Overeenkomst werd gesloten om de juridische continuïteit te verzekeren ten aanzien van een overeenkomst die reeds vóór de invoering van de euro bestond tussen de Italiaanse Republiek en Vaticaanstad, op grond waarvan Vaticaanstad een bepaald aantal in Italiaanse lire luidende munten mocht uitgeven. Er zijn soortgelijke overeenkomsten met San Maríno en Monaco.

De uitgifte van munten door Vaticaanstad is volledig in overeenstemming met de Monetaire Overeenkomst. De recente aanbeveling van de Commissie (3) tot wijziging van deze Monetaire Overeenkomst zorgt voor juridische continuïteit, met name ten aanzien van de maximumhoeveelheid munten die mag worden uitgegeven. De Commissie is niet voornemens andere wijzigingen van deze Overeenkomst voor te stellen.

---

(1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, PB L 303 van 2.12.2000.

(2)  PB C 299 van 25.10.2001.

(3)  PB C 212 van 6.9.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/760 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/760

---

(2004/C 78 E/0807)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2839/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Raad

(25 september 2003)

Betreft:   Zetel van Irak in de VN en houding van de Europese Unie

De lidstaten van de VN beschikken over eigenschappen (soevereiniteit, legitimering, enz.) waarover Irak, dat momenteel een bezet land is, duidelijk niet beschikt. Het voorlopig bestuur in Irak is immers aangesteld door de bezettingsmacht, maar dan wel zonder enig legitimeringsmechanisme en zonder bevoegdheden om het land in de VN te kunnen vertegenwoordigen. Als bezet land is Irak niet langer een staat in de zin van het internationaal recht en zal het bijgevolg zijn lidmaatschap van de VN moeten opgeven, precies zoals dat van 1979 tot 1989 het geval is geweest met Cambodja na de inval van de Vietnamese troepen, toen de door de Vietnamese bezettingsmacht gecontroleerde regering niet tot de Algemene Vergadering van de VN werd toegelaten. De schrapping van Irak als lid van de VN moet duren tot er verkiezingen worden georganiseerd onder het toezicht van VN-waarnemers.

Heeft de Raad, gelet op titel V, artikel 19, lid 2 van het EU-Verdrag en met het oog op de komende bijeenroeping van de Algemene Vergadering van de VN, de kwestie van de zetel van Irak in de VN besproken? Wat is het standpunt van het voorzitterschap terzake? Bestaat er overeenkomstig bovengenoemd artikel van het EU-Verdrag overeenstemming tussen de lidstaten die in de VN-Veiligheidsraad zetelen over de houding die zij zullen aannemen in het accrediteringscomité van artikel 28 van het reglement van de Algemene Vergadering van de VN? En hoe zit het momenteel met de diplomatieke betrekkingen tussen de EU en haar lidstaten met Irak als bezet land?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat hij geen besprekingen over de zetel van Irak in de Verenigde Naties heeft gehouden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/760 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/760

---

(2004/C 78 E/0808)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2875/03

van Hélène Flautre (Verts/ALE) aan de Raad

(22 september 2003)

Betreft:   Situatie van migranten en asielzoekers op Malta

In verschillende berichten uit betrouwbare bronnen, zoals de Maltese vereniging Jesuit Refugee Service, wordt gewag gemaakt van het feit dat asielzoekers op Malta onder precaire, soms ronduit mensonwaardige omstandigheden worden gevangen gehouden voor een periode die kan oplopen tot 18 maanden.

Uit officiële Maltese bron blijkt dat om en nabij de 400 personen, hoofdzakelijk asielzoekers, zouden zijn opgesloten met als enige reden dat ze illegaal het Maltese grondgebied zijn binnengekomen. Deze personen worden bovendien gevangen gehouden zonder dat ze weten welk lot hun is beschoren.

Kan de Raad meedelen of hij op de hoogte is van de zeer zorgwekkende situatie van migranten en asielzoekers op Malta?

Is de Raad het ermee eens dat een dergelijke situatie een schending inhoudt van het internationaal recht, met name van het EVRM en de Conventie van Genève van 1951 betreffende de status van vluchtelingen?

Kan de Raad meedelen wat hij wil ondernemen om te verzekeren dat Malta, dat binnen enkele maanden tot de Europese Unie zal toetreden, zich houdt aan de internationale verplichtingen en het acquis van de Unie op dit gebied?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad is op de hoogte van de beperkte opvangcapaciteit voor illegale immigranten en asielzoekers op Malta, waardoor de voorzieningen overvol zijn. De Raad wijst er echter op dat een passende oplossing weliswaar nog niet is gevonden, maar dat de Maltese autoriteiten zich inspannen om de opvang van illegale immigranten en asielzoekers onder de gegeven omstandigheden — gezien namelijk de grote aantallen — zo humaan mogelijk te laten verlopen. De omstandigheden waaronder asielzoekers worden vastgehouden, moeten derhalve strikt worden beoordeeld in het licht van de werkelijke (en beperkte) opvangcapaciteit van Malta.

Er zij echter op gewezen dat de Raad de situatie met betrekking tot de opvang van illegale immigranten en asielzoekers op Malta nauwlettend in het oog zal houden — zoals overigens het geval is voor alle toetredende landen — opdat wordt voldaan aan de voorwaarden van het acquis. Dit toezicht gaat door tot op de dag van toetreding. Voorts zal de situatie in de opvangcentra waarschijnlijk ook aan bod komen in de alomvattende toezichtsverslagen van de Commissie over de voorbereidingen in elk toetredend land. Deze verslagen moeten op 5 november 2003 aan de Raad worden voorgelegd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/761 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/761

---

(2004/C 78 E/0809)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2878/03

van Jan Dhaene (PSE) aan de Raad

(29 september 2003)

Betreft:   Technische controle dodehoeksystemen voor vrachtwagens

Uit de pers vernemen wij dat in België slechts 1,02 % van de vrachtwagens niet door de technische keuring geraakt naar aanleiding van slecht geplaatste of kwalititief onvoldoende dodehoeksystemen. 4,64 % van de vrachtwagens werden weggestuurd met een defectmelding maar zonder verplichting tot hercontrole. In Nederland bleek bij politiecontroles dat 85 % van de dodehoeksystemen niet goed is afgesteld. (Bron Goca)

Ondertussen staat de technologische ontwikkeling niet stil: grote vrachtwagenproducenten ontwikkelen technologie die door middel van sensoren mensen en objecten in de blinde hoek verklikt aan de chauffeur.

Daarom de volgende vragen aan de Raad:

| — | Zullen de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG (1) en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 (2) ook gelden voor dodehoeksystemen zoals die geïnstalleerd zullen worden onder de verplichtingen die vastgelegd zullen worden door de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG (3) in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD) (4). |
| --- | --- |

—

Zullen de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG (1) en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 (2) ook gelden voor dodehoeksystemen zoals die geïnstalleerd zullen worden onder de verplichtingen die vastgelegd zullen worden door de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG (3) in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD) (4).

| — | Gelden de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 ook voor dodehoeksystemen zoals die nu reeds geïnstalleerd zijn onder de verplichtingen die vastgelegd zijn in nationale wetgeving die voorafgaat aan de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD). |
| --- | --- |

—

Gelden de procedures die vastgesteld zijn in Richtlijn 77/143/EEG en die vastgesteld zullen worden in wetgeving op basis van COM(1999)458 def. COD 98/0097 ook voor dodehoeksystemen zoals die nu reeds geïnstalleerd zijn onder de verplichtingen die vastgelegd zijn in nationale wetgeving die voorafgaat aan de goedkeuring van de Raad van wijzigingen Richtlijn 70/156/EEG in COM(2001) 811 def, 2001/0317 (COD).

| — | Overweegt de Raad wijzigingen in de wetgeving en in de voorstellen tot wetgeving die nu voorliggen bij de Raad om ook op sensoren gebaseerde dodehoek-technologie toe te laten? |
| --- | --- |

—

Overweegt de Raad wijzigingen in de wetgeving en in de voorstellen tot wetgeving die nu voorliggen bij de Raad om ook op sensoren gebaseerde dodehoek-technologie toe te laten?

| — | Heeft de Raad statistische gegevens over plaatsing, kwaliteit van plaatsing en kwaliteit van geplaatste dodehoek-systemen? |
| --- | --- |

—

Heeft de Raad statistische gegevens over plaatsing, kwaliteit van plaatsing en kwaliteit van geplaatste dodehoek-systemen?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad verzoekt het geachte parlementslid zijn vragen rechtstreeks aan de Commissie te stellen.

---

(1)  PB L 47 van 8.2.1977, blz. 47.

(2)  PB C 116 E van 26.4.2000, blz. 7.

(3)  PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.

(4)  PB C 126 E van 28.5.2002, blz. 225.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/762 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/762

---

(2004/C 78 E/0810)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2880/03

van Jan Dhaene (PSE) aan de Raad

(29 september 2003)

Betreft:   Fietsendiefstal

Jaarlijks worden immense hoeveelheden fietsen gestolen. Deze fietsen worden gestolen voor individueel gebruik, maar grote aantallen fietsen komen ook terecht in circuits van heling. Deze circuits zijn soms internationaal georganiseerd.

Uit Belgisch onderzoek blijkt ook dat fietsendiefstal het „dagelijks brood” is van criminelen die zwaardere criminaliteit opzetten. Fietsendiefstal is de meest verspreide vorm van criminaliteit in Europa.

De plannen die de industrie op verzoek van consumentenorganisaties en de Europese Wielrijdersbond wilde ontwikkelen rond uniformisering van serienummers, identity-chips en verplichting tot beugelslot, zijn afgesprongen.

Daarom de volgende vragen aan de Raad:

| — | Beschikt de Raad over accurate gegevens over de hoeveelheid fietsen die gestolen worden in de verschillende lidstaten en over de aard van bestemming van deze gestolen goederen? |
| --- | --- |

—

Beschikt de Raad over accurate gegevens over de hoeveelheid fietsen die gestolen worden in de verschillende lidstaten en over de aard van bestemming van deze gestolen goederen?

| — | Erkent de Raad de impact van massale fietsendiefstal op de aantrekkelijkheid van fietsen als duurzame vervoerswijze, en op het onveiligheidsgevoel van burgers? |
| --- | --- |

—

Erkent de Raad de impact van massale fietsendiefstal op de aantrekkelijkheid van fietsen als duurzame vervoerswijze, en op het onveiligheidsgevoel van burgers?

| — | Plant de Raad samen met de fietssector preventieve acties om fietsendiefstal te voorkomen? |
| --- | --- |

—

Plant de Raad samen met de fietssector preventieve acties om fietsendiefstal te voorkomen?

Antwoord

(4 maart 2004)

| 1. | De Raad deelt de mening van het Geachte Lid van het Europees Parlement dat fietsendiefstal invloed heeft op de aantrekkelijkheid van de fiets als vervoermiddel en op het gevoel van onveiligheid van de burgers. |
| --- | --- |

1.

De Raad deelt de mening van het Geachte Lid van het Europees Parlement dat fietsendiefstal invloed heeft op de aantrekkelijkheid van de fiets als vervoermiddel en op het gevoel van onveiligheid van de burgers.

| 2. | De Raad heeft geen informatie over de hoeveelheid fietsen die worden gestolen in de lidstaten, noch over de aard van de bestemming ervan. |
| --- | --- |

2.

De Raad heeft geen informatie over de hoeveelheid fietsen die worden gestolen in de lidstaten, noch over de aard van de bestemming ervan.

| 3. | Wat maatregelen ter voorkoming van fietsendiefstal betreft, vestigt de Raad de aandacht op:






  a) | de Resolutie van de Raad van 27 mei 1999 inzake de bestrijding van de internationale criminaliteit die zich via routes verspreidt (1). Deze resolutie heeft tot doel de praktische samenwerking van de politiediensten van de lidstaten te verbeteren ter bestrijding van een bepaalde categorie delicten op basis van een onderling overeengekomen concept. |
| --- | --- | --- |

3.

Wat maatregelen ter voorkoming van fietsendiefstal betreft, vestigt de Raad de aandacht op:

a)

de Resolutie van de Raad van 27 mei 1999 inzake de bestrijding van de internationale criminaliteit die zich via routes verspreidt (1). Deze resolutie heeft tot doel de praktische samenwerking van de politiediensten van de lidstaten te verbeteren ter bestrijding van een bepaalde categorie delicten op basis van een onderling overeengekomen concept.

| b) | Besluit 2001/427/JBZ van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de oprichting van een Europees netwerk inzake criminaliteitspreventie (2). Dit netwerk heeft tot taak bij te dragen aan de ontwikkeling van de diverse aspecten van criminaliteitspreventie. |
| --- | --- |

b)

Besluit 2001/427/JBZ van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de oprichting van een Europees netwerk inzake criminaliteitspreventie (2). Dit netwerk heeft tot taak bij te dragen aan de ontwikkeling van de diverse aspecten van criminaliteitspreventie.

---

(1)  PB C 162 van 9.6.1999, blz. 1.

(2)  PB L 153 van 8.6.2001, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/763 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/763

---

(2004/C 78 E/0811)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2885/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft:   Toepassing van de associatieovereenkomst tussen de EU en Israël

De Europese Commissie is in de voorbije jaren een beleid beginnen te voeren waarbij douanerechten worden opgelegd aan importeurs van goederen waarvan bekend is dat ze in Israëlische nederzettingen in de bezette gebieden van de westelijke Jordaanoever zijn geproduceerd. De Commissie legt ook heffingen op voor producten waarvan wordt vermoed dat ze in de nederzettingen zijn geproduceerd.

De Europese Unie heeft vrijhandelsovereenkomsten gesloten met Israël en de Palestijnse Autoriteit die van toepassing zijn op het volledige grondgebied van Israël en de bezette gebieden, ongeacht de nationaliteit van de producent. Gaat de Commissie er dan ook mee akkoord dat er wat betreft invoerrechten geen onderscheid mag worden gemaakt tussen de producten die in deze regio worden vervaardigd, onafhankelijk van de wettelijke status van de nederzettingen? Is de Commissie het er ook mee eens dat krachtens de Oslo-akkoorden die door Israël en de Palestijnse Autoriteit zijn ondertekend, Israël verantwoordelijk is voor de douaneadministratie in alle nederzettingsgebieden? Zo ja, vindt de Commissie het belangrijk dat de EU de Oslo-akkoorden eerbiedigt, zelfs al is de EU daartoe niet wettelijk verplicht? En tot besluit, welke vooruitgang werd reeds geboekt in de procedures voor geschillenbeslechting, die zijn ingeleid op grond van artikel 79 van de associatieovereenkomst tussen de EU en Israël om een dergelijke situatie aan te pakken, en die op een vergadering van de Associatieraad in oktober 2002 werden vastgelegd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(6 november 2003)

De Associatieovereenkomst tussen de Unie en Israël houdt de oprichting in van een vrijhandelsruimte tussen de Unie en Israël waarin een gunstig klimaat wordt geschapen met name voor de ontwikkeling van handel, investeringen en economische samenwerking. Wat de toepassing van de regels van oorsprong betreft is de interpretatie van de Unie van de Overeenkomst helder: producten van oorsprong uit de Israëlische nederzettingen (op de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook, Oost-Jeruzalem en de Golan-hoogte) komen niet in aanmerking voor preferentiële behandeling.

De Oslo-akkoorden waarnaar wordt verwezen door het geachte parlementslid hebben geen betrekking op de mogelijkheid van een preferentiële behandeling van goederen die de Unie binnenkomen omdat deze akkoorden de bilaterale betrekkingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit regelen.

Na het „Bericht aan de importeurs” dat door de Commissie in november 2001 bekend werd gemaakt en de unilateraal door de Unie goedgekeurde maatregelen werd de kwestie van „de regels van oorsprong” besproken in de relevante fora (d.w.z. de relevante Associatiecomités en de Associatieraden) waar de Unie haar positie handhaafde en de Israëlische autoriteiten zich bereid toonden eventuele toepasselijke technische maatregelen te onderzoeken. Deze zaak wordt nog verder besproken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/763 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/763

---

(2004/C 78 E/0812)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2900/03

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Raad

(1 oktober 2003)

Betreft:   Bescherming van de werkgelegenheid bij de Alcatel-vestiging van Rieti

De telecommunicatiesector maakt op het ogenblijk een recessie door. Om de ongunstige conjunctuur het hoofd te bieden kiest de groep Alcatel voor een politiek van drastische personeelsinkrimping. Zo'n bedrijfspolitiek ontneemt niet alleen de nodige middelen aan de onderzoeksafdeling maar houdt ook het gevaar in dat er activiteiten verplaatst worden naar landen waar de arbeidskosten laag liggen.

Als de herstructureringsplannen van Alcatel uitgevoerd worden, dan zouden ze de vestigingen in het zuiden van Italië treffen, en meer in het bijzonder die van Rieti, die op het ogenblijk één van de meest vooruitstrevende is.

Beseft de Raad het gevaar dat de economie van de streek van Rieti loopt waar er omvangrijke investeringen in de electronische industrie verricht zijn?

Gesteld dat de toestand van Alcatel een herstel te zien geeft, welke initiatieven denkt de Raad dan te nemen om te voorkomen dat moeilijkheden van voorbijgaande aard uiteindelijk in ernstige schade voor de werkgelegenheid resulteren?

Hoe denkt de Raad vestigingen te beschermen die zoals die van Rieti te beschouwen zijn als van strategisch belang voor de aanwezigheid van hoog gespecialiseerde vakkennis en infrastructuur?

Antwoord

(4 maart 2004)

| 1. | De Raad is zich ervan bewust dat wanneer multinationale bedrijven grote herstructureringen doorvoeren die leiden tot personeelsoverschotten, er een risico kan bestaan voor het gebied of land waar de betrokken vestigingen gelegen zijn, en hij erkent dat indien de Alcatel-vestiging in Rieti getroffen wordt, een en ander in Italië bijzonder gevoelig kan liggen. |
| --- | --- |

1.

De Raad is zich ervan bewust dat wanneer multinationale bedrijven grote herstructureringen doorvoeren die leiden tot personeelsoverschotten, er een risico kan bestaan voor het gebied of land waar de betrokken vestigingen gelegen zijn, en hij erkent dat indien de Alcatel-vestiging in Rieti getroffen wordt, een en ander in Italië bijzonder gevoelig kan liggen.

| 2. | Het werkgelegenheidsbeleid als zodanig blijft evenwel, ondanks het bestaan van maatregelen in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie en met name de aanneming van de jaarlijkse werkgelegenheidsrichtsnoeren overeenkomstig artikel 128 van het Verdrag, een nationale bevoegdheid. Het is derhalve niet aan de Raad om rechtstreeks op te treden in situaties waarbij specifieke bedrijven of vestigingen betrokken zijn. |
| --- | --- |

2.

Het werkgelegenheidsbeleid als zodanig blijft evenwel, ondanks het bestaan van maatregelen in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie en met name de aanneming van de jaarlijkse werkgelegenheidsrichtsnoeren overeenkomstig artikel 128 van het Verdrag, een nationale bevoegdheid. Het is derhalve niet aan de Raad om rechtstreeks op te treden in situaties waarbij specifieke bedrijven of vestigingen betrokken zijn.

| 3. | Het geachte parlementslid is er echter wellicht van op de hoogte dat de jongste jaren bijzondere aandacht is besteed aan de noodzaak personeel adequaat te informeren en te raadplegen wanneer er een kans bestaat dat hun belangen, of zelfs hun middelen van bestaan, worden bedreigd, en dat er een reeks communautaire wetgevingsbesluiten op dit gebied is aangenomen. |
| --- | --- |

3.

Het geachte parlementslid is er echter wellicht van op de hoogte dat de jongste jaren bijzondere aandacht is besteed aan de noodzaak personeel adequaat te informeren en te raadplegen wanneer er een kans bestaat dat hun belangen, of zelfs hun middelen van bestaan, worden bedreigd, en dat er een reeks communautaire wetgevingsbesluiten op dit gebied is aangenomen.

| 4. | Bepalingen betreffende informatie en raadpleging van werknemers staan in Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (1), Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (2) en Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (3). |
| --- | --- |

4.

Bepalingen betreffende informatie en raadpleging van werknemers staan in Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (1), Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (2) en Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (3).

| 5. | Een ander essentieel instrument in dit verband is Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (4), die uiterlijk op 23 maart 2005 door de lidstaten moet worden omgezet. |
| --- | --- |

5.

Een ander essentieel instrument in dit verband is Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (4), die uiterlijk op 23 maart 2005 door de lidstaten moet worden omgezet.

| 6. | De Raad verzoekt het geachte parlementslid zich voor nadere gegevens over dit onderwerp tot de Commissie te wenden. |
| --- | --- |

6.

De Raad verzoekt het geachte parlementslid zich voor nadere gegevens over dit onderwerp tot de Commissie te wenden.

---

(1)  PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

(2)  PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16.

(3)  PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16.

(4)  PB L 80 van 23.3.2002, blz. 29.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/764 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/764

---

(2004/C 78 E/0813)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2911/03

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Raad

(2 oktober 2003)

Betreft:   Voetbalgeweld

Is de Raad er van op de hoogte dat voetbalsupporters uit Wales het doelwit zijn geweest van grof geweld tijdens de wedstrijd Italië-Wales op 6 september in Milaan?

Is de Raad voornemens deze zaak te onderzoeken en actie te ondernemen om te voorkomen dat dergelijke onaanvaardbare zaken zich opnieuw voordoen?

Antwoord

(4 maart 2004)

| 1. | Met betrekking tot het probleem dat in de schriftelijke vraag aan de orde wordt gesteld, beschikt de Raad niet over mogelijkheden om in te grijpen in specifieke gevallen die zich in de lidstaten voordoen; hij kan dus niet aan het verzoek van het geachte parlementslid voldoen. |
| --- | --- |

1.

Met betrekking tot het probleem dat in de schriftelijke vraag aan de orde wordt gesteld, beschikt de Raad niet over mogelijkheden om in te grijpen in specifieke gevallen die zich in de lidstaten voordoen; hij kan dus niet aan het verzoek van het geachte parlementslid voldoen.

| 2. | Wat de veiligheid van voetbalwedstrijden betreft, heeft de Raad een aantal teksten aangenomen om de samenwerking tussen de bevoegde instanties van de lidstaten te bevorderen.
  Daarbij gaat het met name om:






  — | de aanbeveling van 22 april 1996 betreffende richtsnoeren ter voorkoming en beteugeling van ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden (1), |
| --- | --- | --- |

2.

Wat de veiligheid van voetbalwedstrijden betreft, heeft de Raad een aantal teksten aangenomen om de samenwerking tussen de bevoegde instanties van de lidstaten te bevorderen.

Daarbij gaat het met name om:

—

de aanbeveling van 22 april 1996 betreffende richtsnoeren ter voorkoming en beteugeling van ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden (1),

| — | de resolutie van 9 juni 1997 over voorkoming en beteugeling van voetbalvandalisme door ervaringsuitwisseling, stadionverboden en mediabeleid (2), |
| --- | --- |

—

de resolutie van 9 juni 1997 over voorkoming en beteugeling van voetbalvandalisme door ervaringsuitwisseling, stadionverboden en mediabeleid (2),

| — | de resolutie van 6 december 2001 betreffende een handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (3), en |
| --- | --- |

—

de resolutie van 6 december 2001 betreffende een handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (3), en

| — | Besluit 2002/348/JBZ van 25 april 2002 inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (4). |
| --- | --- |

—

Besluit 2002/348/JBZ van 25 april 2002 inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (4).

Op initiatief van het Italiaanse voorzitterschap, bespreekt de Raad momenteel een ontwerp-resolutie met het oog op de oplegging in de lidstaten van stadionverboden bij voetbalwedstrijden met een internationale dimensie.

---

(1)  PB C 131 van 3.5.1996, blz. 1.

(2)  PB C 193 van 24.6.1997, blz. 1.

(3)  PB C 22 van 24.1.2002, blz. 1.

(4)  PB L 121 van 8.5.2002, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/765 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/765

---

(2004/C 78 E/0814)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2917/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(2 oktober 2003)

Betreft:   2 SDA, Camire, Marcom, World Systems, Ariane II group, Sema Belgium

Kan de Commissie mij voor de volgende zes bedrijven, met namendement 2 SDA, Camire, Marcom, World Systems, Ariane II group en Sema Belgium, een per directoraat-generaal opgesplitst overzicht bezorgen dat de volgende inlichtingen bevat:

| — | lijst van alle contracten die de afgelopen tien jaar met deze bedrijven zijn gesloten, telkens met vermelding van de omvang van het contract en de procedure volgens dewelke het contract aan deze bedrijven werd toegekend; |
| --- | --- |

—

lijst van alle contracten die de afgelopen tien jaar met deze bedrijven zijn gesloten, telkens met vermelding van de omvang van het contract en de procedure volgens dewelke het contract aan deze bedrijven werd toegekend;

| — | omvang van alle respectieve betalingen aan deze bedrijven. |
| --- | --- |

—

omvang van alle respectieve betalingen aan deze bedrijven.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(15 oktober 2003)

De Commissie verzamelt de gegevens die zij nodig heeft om op de vraag te kunnen antwoorden. Zij zal het resultaat van haar naspeuringen zo spoedig mogelijk meedelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/766 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/766

---

(2004/C 78 E/0815)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2918/03

van Marco Cappato (NI) en Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(2 oktober 2003)

Betreft:   Het geval van de Italiaan Maurizio Trotta, die in Roemenië in hechtenis zit

Maurizio Trotta, Italiaans onderdaan en inwoner van Reggio Emilia, is op 2 augustus 2002 in Roemenië gearresteerd op beschuldiging van internationale drugshandel, omdat hij 11 gram hasjiesj in zijn bezit had, die in zijn huurwoning in Craiova zijn gevonden.

Maurizio Trotta, die sedert zijn arrestatie in de gevangenis van Craiova zit, is tijdens een proces in eerste aanleg tot twee jaar gevangenis veroordeeld, aangezien de aanklacht van internationale drugshandel waarop maximaal 25 jaar gevangenisstraf staat, is ingetrokken.

Na zijn veroordeling tot twee jaar zou Maurizio Trotta wegens goed gedrag in december 2003 in vrijheid moeten worden gesteld, maar omdat het openbaar ministerie tegen de uitspraak in beroep is gegaan, is het proces opnieuw van start gegaan. Het is dan ook volkomen onzeker wanneer het tot een vonnis komt en in de tussentijd blijft Maurizio Trotta in hechtenis.

Inmiddels geeft de familie Trotta veel geld uit voor het op en neer reizen naar Roemenië en voor het honorarium van de Italiaanse advocaat Liborio Catagliotti en diverse Roemeense advocaten, die tijdens het proces steeds werden vervangen.

Tevens hebben wij vernomen dat tijdens deze hele affaire, waarvan de afloop nog lang niet duidelijk is noch qua tijdsduur noch qua vonnis, personen van de situatie trachten te profiteren door in strijd met de wet hoge geldbedragen te eisen.

Kan de Raad, na bij de Roemeense autoriteiten de nodige inlichtingen te hebben ingewonnen, mededelen of in deze zaak, in het licht van de communautaire verdragen, geen sprake is van schendingen van de mensenrechten?

Kan de Raad mededelen hoe de Roemeense autoriteiten eventueel reageren en welke initiatieven eventueel kunnen worden ontplooid?

Antwoord

(4 maart 2004)

De geachte afgevaardigden worden ervan in kennis gesteld dat de Raad geen standpunt kan innemen ten aanzien van een lopende strafrechtelijke procedure.

Zoals de geachte afgevaardigden ongetwijfeld weten, dringt de EU aan op hervorming van de rechterlijke macht in Roemenië met het oog op toetreding tot de EU. De EU heeft onophoudelijk benadrukt dat de totstandbrenging van een onafhankelijke, betrouwbare en doeltreffende rechterlijke macht voor Roemenië van het allergrootste belang is en heeft Roemenië met klem verzocht de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht ten opzichte van de uitvoerende macht te versterken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/766 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/766

---

(2004/C 78 E/0816)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2926/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(6 oktober 2003)

Betreft:   Noodzaak uitbreiding van de vrijwillige brandweer

Ook afgelopen zomer zijn de mediterrane landen weer geteisterd door vernietigende bosbranden. Bij de ongewoon veelvuldige en grootschalige branden in Portugal en Zuid-Frankrijk zijn talrijke mensen om het leven gekomen en hebben zowel de natuur als de economie enorme schade geleden. Alleen met grote inzet en met ondersteuning van vele vrijwilligers konden de branden onder controle worden gebracht. Al in 1996 werd overwogen om vrijwillige brandweerkorpsen te stimuleren.

De Raad wordt derhalve verzocht mede te delen in hoeverre de uitbreiding van vrijwillige brandweerkorpsen, zoals die bijvoorbeeld in Zuid-Tirol, Oostenrijk en Duitsland reeds bestaan, gepland is en of dit ook in de mediterrane landen wordt ondersteund.

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad verwijst het geachte parlementslid met name naar het antwoord dat hij al heeft gegeven over civiele bescherming en bosbranden, naar aanleiding van vraag E-2624/03 van Michel-Ange Scarbonchi aan de Raad.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/767 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/767

---

(2004/C 78 E/0817)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2929/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   De situatie van Thich Tri Luc, Vietnamees staatsburger in het bezit van de door de UNHCR toegekende vluchtelingenstatus, die in Cambodja is ontvoerd en in afwachting is van berechting in Vietnam

In haar antwoord E-2607/03 (1) geeft de Commissie aan dat zij zeer verontrust is door de situatie van de eerwaarde heer Thich Tri Luc (49 jaar oud, wereldlijke naam Pham Van Tuong), lid van de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam, sinds lange tijd verdediger van de mensenrechten, die zich in gevangenschap bevindt in Ho Chi Minh-stad. Zijn proces, dat de Vietnamese autoriteiten in eerste instantie op 1 augustus 2003 hadden gepland, is voor onbepaalde tijd uitgesteld. De Vietnamese autoriteiten hebben geweigerd te antwoorden op de vragen van het Hoog Commissariaat van de Verenigde Naties voor vluchtelingen (UNHCR). Afgelopen 12 september, helemaal in tegenspraak met zijn eerdere verklaringen heeft de Vietnamese minister van Buitenlandse Zaken deze geheime opsluiting van een jaar toegegeven. Thich Tri Luc, zo beweerde hij, was op 26 juli 2002„aangehouden aan de grensovergang in de provincie Tay Ninh”, op Vietnamees grondgebied. De berechting zou, volgens de minister, gebeuren op grond van artikel 91 van het wetboek van strafrecht omdat hij geprobeerd heeft „naar het buitenland te vluchten om daar externe organisaties te contacteren met als doel de Vietnamese regering te ondermijnen”. Op basis van deze beschuldiging kan hij een gevangenisstraf van drie jaar tot levenslang krijgen.

Wat is de officiële reactie van de Commissie op deze overduidelijke minachting van de principes van de bescherming van vluchtelingen van de VN en op de zware schendingen van de mensenrechten in deze zaak? Is zij voornemens de lidstaten voor te stellen deze schending van de vluchtelingenstatus aan te kaarten bij de bevoegde instanties van de VN? Welke maatregelen wil zij treffen om de Vietnamese autoriteiten te brengen tot de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de eerwaarde heer Thich Tri Luc? Denkt zij niet dat de Vietnamese houding in deze zaak voldoende reden is om het beleid inzake de steun aan en samenwerking met Vietnam ingrijpend te veranderen, met name het plan voor de hervorming van de wetgeving voor de komende tien jaren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 november 2003)

De Commissie wenst eraan te herinneren dat haar antwoord op de schriftelijke vraag nr. E-2607/03 (1) van de geachte Afgevaardigde over hetzelfde onderwerp in het licht van de recente ontwikkelingen nog steeds geldt. De volgende elementen vormen een aanvulling op het vorige antwoord van de Commissie.

De omstandigheden waaronder Thich Tri Luc is gearresteerd blijven onduidelijk. De Commissie is bezorgd over de incommunicado-detentie van Luc. De Commissie zal de Vietnamese autoriteiten derhalve om opheldering blijven vragen.

Het geval van Thich Tri Luc illustreert dat de uitvoering en de regelmatige bijwerking van het tienjarenplan inzake hervorming van het rechtsstelsel van de regering van Vietnam van essentieel belang is om goed bestuur en een goed werkend rechtsstelsel te stimuleren. Deze doelstellingen zijn prioriteiten voor de samenwerking van de Gemeenschap met Vietnam op grond van het EG-Vietnam Nationaal Strategiedocument 2002-2006.

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 186.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/768 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/768

---

(2004/C 78 E/0818)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2940/03

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Raad

(8 oktober 2003)

Betreft:   Toewijzingen uit het Solidariteitsfonds

Naar aanleiding van de ramp met de olietanker Prestige heeft het Europees Parlement twee resoluties aangenomen waarin de Commissie wordt verzocht„ ... onverwijld het gebruik van alle nodige financiële instrumenten te bestuderen om de economische, sociale en ecologische gevolgen van de schipbreuk met de Prestige het hoofd te bieden en de getroffen economische sectoren te steunen” en „de onmiddellijke goedkeuring van maatregelen om de schade die door de getroffenen is geleden te verlichten, en wel door middel van het inzetten van het Solidariteitsfonds” (1) alsook „ ... hulp te bieden aan de bevolking en economische activiteiten die getroffen zijn door de zwarte vloed”, terwijl bovendien wordt aangedrongen op „ecologisch herstel van de betrokken regio's” (2).

Volgens antwoord E-3659/02 (3) van commissaris Barnier dat ik op 26 februari 2003 heb ontvangen, heeft de Commissie op 14 januari 2003 formeel het verzoek van de Spaanse autoriteiten gekregen om een financiële bijdrage van het Solidariteitsfonds in de kosten van de reiniging van de kust van Gallicië die door het zinken van de Prestige onder de olieplakken zit.

In dit antwoord herinnert de Commissie eraan dat het Solidariteitsfonds naar aanleiding van de overstromingen in verschillende landen van Midden-Europa de afgelopen zomer is opgezet om steun te verlenen bij natuurrampen en dat de subsidiecriteria vrij specifiek zijn. Het fonds kan alleen worden gebruikt om overeenkomstig de in de betreffende verordening opgenomen subsidiecriteria financiële spoedhulp te verlenen.

Vertegenwoordigers van de communautaire instellingen, waaronder mevrouw Schreyer, commissaris voor de begroting, en de heer Magri, voorzitter van de Raad, bereikten op 23 september overeenstemming om de inschakeling van het Solidariteitsfonds voor de drie lidstaten Spanje, Italië en Portugal te bevorderen. Overeengekomen werd 8,6 miljoen euro te bestemmen voor de Spaanse regio's die zijn getroffen door de ramp met de Prestige, 47, 6 miljoen euro voor de Italiaanse regio's die onlangs door een aardbeving zijn getroffen en 48,5 miljoen euro ter verlichtinging van de gevolgen van de aangestoken branden in Portugal.

Wat zijn de schattingen van de Raad met betrekking tot de economische schade als gevolg van deze drie rampen?

Welke bedragen uit hoofde van het Solidariteitsfonds hebben de regeringen van respectievelijk Spanje, Portugal en Italië aan de EU gevraagd om de gevolgen van deze rampen te ondervangen?

Hoe komt het dat de door de ramp met de Prestige getroffen regio's minder dan eenvijfde deel ontvangen in vergelijking met de regio's die zijn getroffen door de aardbeving in Italië en de branden in Portugal?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad wenst het geachte parlementslid er in de eerste plaats op te wijzen dat van de drie rampen waarnaar in de vraag wordt verwezen er slechts één, namelijk de bosbranden in Portugal, als een grote ramp in de zin van Verordening 2012/2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie kan worden aangemerkt, daar de geleden schade meer dan 0,6 % van het BNI bedraagt. Dit is niet het geval voor de schade die het gevolg is van de olievlek van de Prestige of van de recente aardbevingen in Italië. Derhalve is de mogelijke steun uit het Solidariteitsfonds in deze laatste twee gevallen hoe dan ook beperkt tot maximaal 7,5 % van het totale bedrag aan bijstand dat krachtens het Fonds in een bepaald jaar onder deze specifieke rubriek beschikbaar is voor alle schade door buitengewone regionale rampen.

Voorts zij erop gewezen dat voor de schade in verband met de olievlek van de Prestige een totaalbedrag van 400 miljoen euro beschikbaar is gesteld op grond van andere Gemeenschapsinstrumenten, zoals met name het regionaal fonds en het cohesiefonds, terwijl er voor de aardbevingen in Italië geen steun uit het structuurfonds is verleend.

---

(1)  Aangenomen teksten van 19.12.2002 - P5_ TA(2002)0629.

(2)  Aangenomen teksten van 21.11.2002 - P5_ TA(2002)0575.

(3)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 125.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/769 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/769

---

(2004/C 78 E/0819)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2944/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Opheffing van de speciale trein voor de grote stroom van ambtenaren en fractiemedewerkers tussen de twee vergadersteden van het Europees Parlement

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de treinverbinding tussen Brussel en Straatsburg de per verdrag vastgelegde twee vergadersteden van het Europees Parlement slechts enkele keren per dag rijdt terwijl de frequentie recent nog is verlaagd, waarbij opvalt dat tussen Brussel en Luxemburg een uurfrequentie bestaat maar dat de aanvullende doorgaande treinen vanuit Brussel tussen Luxemburg en Straatsburg schaars zijn? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de treinverbinding tussen Brussel en Straatsburg de per verdrag vastgelegde twee vergadersteden van het Europees Parlement slechts enkele keren per dag rijdt terwijl de frequentie recent nog is verlaagd, waarbij opvalt dat tussen Brussel en Luxemburg een uurfrequentie bestaat maar dat de aanvullende doorgaande treinen vanuit Brussel tussen Luxemburg en Straatsburg schaars zijn?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat dit ernstige tekort aan verbindingen tot nu toe enigszins werd gecompenseerd door de speciale trein nr. 105 voor ambtenaren en fractiemedewerkers op maandagochtenden tijdens de vergaderweken van het Europees Parlement in Straatsburg, maar dat deze voorheen druk bezette trein in september 2003 bleek te zijn opgeheven? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat dit ernstige tekort aan verbindingen tot nu toe enigszins werd gecompenseerd door de speciale trein nr. 105 voor ambtenaren en fractiemedewerkers op maandagochtenden tijdens de vergaderweken van het Europees Parlement in Straatsburg, maar dat deze voorheen druk bezette trein in september 2003 bleek te zijn opgeheven?

| 3. | Is het de bedoeling om reizigers die tot nu toe gebruik maakten van de rechtstreekse verbinding tussen deze twee steden te verbannen naar de hogesnelheidslijn Brussel-Paris Nord in combinatie met de toekomstige hogesnelheidslijn Paris Est-Nancy of de hogesnelheidslijn Brussel-Liège in combinatie met de hogesnelheidslijn Köln-Frankfurt Flughafen, die beide met overstappen via een omweg hogere frequenties bieden maar vooralsnog meer reistijd kosten? |
| --- | --- |

3.

Is het de bedoeling om reizigers die tot nu toe gebruik maakten van de rechtstreekse verbinding tussen deze twee steden te verbannen naar de hogesnelheidslijn Brussel-Paris Nord in combinatie met de toekomstige hogesnelheidslijn Paris Est-Nancy of de hogesnelheidslijn Brussel-Liège in combinatie met de hogesnelheidslijn Köln-Frankfurt Flughafen, die beide met overstappen via een omweg hogere frequenties bieden maar vooralsnog meer reistijd kosten?

| 4. | Deelt de Commissie de vrees dat door deze verschraling de duizenden mensen die vanwege het bestaan van de EU frequent moeten reizen tussen Brussel en Straatsburg in toenemende mate gebruik gaan maken van sterker milieubelastende vervoermiddelen zoals vliegtuig en auto? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Commissie de vrees dat door deze verschraling de duizenden mensen die vanwege het bestaan van de EU frequent moeten reizen tussen Brussel en Straatsburg in toenemende mate gebruik gaan maken van sterker milieubelastende vervoermiddelen zoals vliegtuig en auto?

| 5. | Ziet de Commissie als hoedster van de EU-verdragen voor zichzelf een rol om een goede verbinding tussen de per verdrag nog in 1997 vastgelegde twee vergadersteden van het Europees Parlement te garanderen en te handhaven, of vindt zij dat hier de vrije markt vrij spel moet krijgen en de treingebruikers kan opzadelen met het zoeken van een individuele oplossing voor hun nieuwe probleem? |
| --- | --- |

5.

Ziet de Commissie als hoedster van de EU-verdragen voor zichzelf een rol om een goede verbinding tussen de per verdrag nog in 1997 vastgelegde twee vergadersteden van het Europees Parlement te garanderen en te handhaven, of vindt zij dat hier de vrije markt vrij spel moet krijgen en de treingebruikers kan opzadelen met het zoeken van een individuele oplossing voor hun nieuwe probleem?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(7 november 2003)

De Commissie heeft nota genomen van het besluit van de Belgische nationale spoorwegexploitant om de verbinding tussen Brussel en Straatsburg tijdens de plenaire zittingen van het Parlement in Straatsburg af te schaffen. Trein 105 (Brussel-Luxemburg) rijdt nog, maar de extra voertuigen die aan trein 105 werden vastgekoppeld voor de verlenging van het traject tot Straatsburg tijdens de plenaire zittingen van het Parlement worden niet meer gebruikt als gevolg van onderhoudswerken die in Frankrijk tussen Metz en Straatsburg worden uitgevoerd. Deze trein was, en is nog steeds, toegankelijk voor alle passagiers met een geldig vervoerbewijs. De Commissie wil erop wijzen dat spoorwegondernemingen, zoals reeds vermeld in de antwoorden op eerdere vragen van het geachte parlementslid (1), overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 91/440/EEG (2) beheerd dienen te worden volgens de beginselen die van toepassing zijn op handelsvennootschappen, welke hun opbrengsten moeten optimaliseren en hun kosten zo laag mogelijk moeten houden.

De Commissie is van mening dat de verdere openstelling van de markt voor internationale passagiers-diensten per spoor spoorwegondernemingen de mogelijkheid zal bieden om nieuwe en concurrerende diensten aan te bieden, die het beste voldoen aan de behoeften van de passagiers. In dit verband wil de Commissie het geachte parlementslid herinneren aan haar voornemen om binnen afzienbare tijd een voorstel in te dienen voor de geleidelijke openstelling van de markt voor internationale passagiersdiensten per spoor.

Voorts heeft de Commissie op 1 oktober 2003 voorgesteld het Eurocap-spoor, d.w.z. de verbinding Brussel-Luxemburg-Straatsburg, in aanmerking te nemen als prioritair project (nr. 28) van het trans-Europese netwerk, waardoor tegen 2012 de modernisering van de infrastructuur en een kortere en comfortabeler reis mogelijk moet worden (3).

---

(1)  Zie de antwoorden op schriftelijke vragen E-1699/03 (PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 128), E-1720/03 (Zie blz. 722), E-1721/03 (PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 158) en E-2293/03 (Zie blz. 402).

(2)  Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, PB L 237 van 24.8.1991, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/12 van het Parlement en de Raad van 26 februari 2001, PB L 75 van 15.3.2001.

(3)  Gewijzigd voorstel voor een Beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van het gewijzigde voorstel voor een Beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet, COM(2003) 564 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/770 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/770

---

(2004/C 78 E/0820)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2960/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Raad

(8 oktober 2003)

Betreft:   Vredesproces in het Midden-Oosten

Het recente ontslag van de eerste minister van de Palestijnse nationale Autoriteit, Abu Mazen, toont aan dat de problemen die het welslagen van het vredesproces in het Midden-Oosten in de weg stonden, nog steeds actueel zijn. Het lijdt geen twijfel dat het optreden van de Palestijnse Autoriteit sterk beïnvloed wordt door de druk en de actie van de meest integristische bewegingen, maar ook dat Israël nog niets aan zijn beleid heeft veranderd.

Israël blijft doorgaan met het gericht vermoorden van vermeende terroristen, van personen die door de Israëlische regering als terrorist worden bestempeld, zonder enige openbare vorm van gerechtelijk onderzoek en zonder regelmatig proces.

Tegen de achtergrond van een mogelijk stilvallen van de uitvoering van de „Road Map”, wilde ik een antwoord van de Raad op de volgende vragen:

| 1. | Wat is de mening van de Raad over de hierboven genoemde „gerichte moorden”? |
| --- | --- |

1.

Wat is de mening van de Raad over de hierboven genoemde „gerichte moorden”?

| 2. | Meent de Raad niet dat deze „gerichte moorden” onverenigbaar zijn met de wetgeving van de meeste landen van de Unie? |
| --- | --- |

2.

Meent de Raad niet dat deze „gerichte moorden” onverenigbaar zijn met de wetgeving van de meeste landen van de Unie?

| 3. | Acht de Raad het niet passend een officiële verklaring te publiceren waarin hij onderstreept dat niemand, en a fortiori geen regering, het recht heeft de doodstraf uit te spreken en uit te voeren zonder enige vorm van proces? |
| --- | --- |

3.

Acht de Raad het niet passend een officiële verklaring te publiceren waarin hij onderstreept dat niemand, en a fortiori geen regering, het recht heeft de doodstraf uit te spreken en uit te voeren zonder enige vorm van proces?

| 4. | Welk initiatief is de Raad van plan te nemen om de Israëlische regering ertoe aan te zetten met haar acties op te houden? |
| --- | --- |

4.

Welk initiatief is de Raad van plan te nemen om de Israëlische regering ertoe aan te zetten met haar acties op te houden?

| 5. | Is de Raad van plan deze misdaden aan de kaak te stellen in het kader van de samenwerkingsovereenkomst EU/Israël? |
| --- | --- |

5.

Is de Raad van plan deze misdaden aan de kaak te stellen in het kader van de samenwerkingsovereenkomst EU/Israël?

| 6. | Wat is de Raad voornemens te doen indien de Israëlische regering weigert met deze acties op te houden? |
| --- | --- |

6.

Wat is de Raad voornemens te doen indien de Israëlische regering weigert met deze acties op te houden?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad deelt het standpunt van het geachte parlementslid dat uit het ontslag van Eerste Minister Abu Mazen duidelijk blijkt dat er nog ernstige hindernissen voor het vredesproces in het Midden-Oosten overblijven, en dat zowel de Israëli's als de Palestijnen nog niet serieus werk hebben gemaakt van de routekaart.

Over de andere vraagstukken heeft de Europese Raad op 16/17 oktober 2003 een duidelijk standpunt ingenomen:

| — | hij heeft Israël opgeroepen niet langer strafmaatregelen, waaronder buitengerechtelijke executies, te treffen die niet in overeenstemming zijn met het internationale recht. |
| --- | --- |

—

hij heeft Israël opgeroepen niet langer strafmaatregelen, waaronder buitengerechtelijke executies, te treffen die niet in overeenstemming zijn met het internationale recht.

| — | De Europese Raad heeft zich tevens bijzonder bezorgd verklaard over het tracé dat voor het zogeheten veiligheidshek op de bezette westelijke Jordaanoever is uitgezet. De voorgenomen afwijking van het tracé van de groene lijn zou een hypotheek kunnen leggen op de toekomstige onderhandelingen en de tweestatenoplossing materieel onuitvoerbaar kunnen maken. Het zou de humanitaire en economische problemen voor de Palestijnen kunnen vergroten. Duizenden Palestijnen ten westen van het hek worden afgesneden van essentiële diensten op de westelijke oever, de Palestijnen ten oosten van het hek zullen de toegang tot land en waterbronnen verliezen. |
| --- | --- |

—

De Europese Raad heeft zich tevens bijzonder bezorgd verklaard over het tracé dat voor het zogeheten veiligheidshek op de bezette westelijke Jordaanoever is uitgezet. De voorgenomen afwijking van het tracé van de groene lijn zou een hypotheek kunnen leggen op de toekomstige onderhandelingen en de tweestatenoplossing materieel onuitvoerbaar kunnen maken. Het zou de humanitaire en economische problemen voor de Palestijnen kunnen vergroten. Duizenden Palestijnen ten westen van het hek worden afgesneden van essentiële diensten op de westelijke oever, de Palestijnen ten oosten van het hek zullen de toegang tot land en waterbronnen verliezen.

| — | De EU stelt deze vraagstukken geregeld aan de orde in gesprekken met Israël, met name in het kader van de Associatieraad EU-Israël (zie 18 november 2003), die een goede gelegenheid vormt om in dit verband duidelijke boodschappen over te brengen aan de Israëlische regering. |
| --- | --- |

—

De EU stelt deze vraagstukken geregeld aan de orde in gesprekken met Israël, met name in het kader van de Associatieraad EU-Israël (zie 18 november 2003), die een goede gelegenheid vormt om in dit verband duidelijke boodschappen over te brengen aan de Israëlische regering.

| — | De Europese Raad heeft alle partijen in de regio met klem verzocht onmiddellijk uitvoering te geven aan beleidsmaatregelen die bijdragen tot dialoog en onderhandelingen. |
| --- | --- |

—

De Europese Raad heeft alle partijen in de regio met klem verzocht onmiddellijk uitvoering te geven aan beleidsmaatregelen die bijdragen tot dialoog en onderhandelingen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/771 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/771

---

(2004/C 78 E/0821)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2962/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Vernieling van kunstschatten in de Agia Sofia

Volgens een publicatie in de Turkse krant „Miliyet” werden ongeveer 550 iconen en relikwieën van onschatbare waarde (kelken, evangelie-handschriften e.d.) aangetroffen in een magazijn van de Agia-Sofia te Constantinopel, in slechte toestand door algeheel ontbreken van elementaire conservering. Toen de Agia Sofia in 1935 als museum werd ingericht, werden die onschatbare relikwieën aldaar verzameld uit de kerken in de verschillende regio's van Turkije die waren gesloten.

De vraag aan de Commissie luidt, of er financieringsmogelijkheden bestaan, en zo ja uit welk programma, om in samenwerking met de bevoegde instanties een poging te ondernemen om deze cultuurgoederen te behouden en weer te laten schitteren?

Antwoord van de heer Verheugen Namens de Commissie

(3 november 2003)

Het programma voor financiële bijstand van de Gemeenschap aan Turkije staat steun voor de restauratie van religieuze of culturele werken, zoals die in de Hagia Sofia, niet toe. Het programma is allereerst opgezet om de Turkse politiek, economie en wetgeving in overeenstemming te brengen met de normen van de Unie. De Turkse regering stelt projectvoorstellen op die moeten worden goedgekeurd door de Commissie. Deze goedkeuring wordt alleen verleend aan projecten die bijdragen aan de realisatie van de prioriteiten van het Partnerschap voor toetreding, zoals vastgesteld door de Raad op 15 mei 2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/772 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/772

---

(2004/C 78 E/0822)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3008/03

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft:   Ongelijke concurrentievoorwaarden voor de visverwerkende industrie van EU- landen

De Noord-Europese visverwerkende industrie is er volledig afhankelijk van of zij tegen dezelfde voorwaarden als haar concurrenten buiten de EU aan grondstoffen kan komen. De Europese landen hebben vaak niet voldoende grondstoffen in de eigen wateren en moeten deze daarom importeren. De grondstof haring is een basismateriaal dat in het bijzonder om aandacht vraagt.

Terwijl de Noorse viswerkende bedrijven goedkoop aan haring kunnen komen omdat er voldoende visbestanden in de Noorse wateren zijn, moeten de Noord-Europese producenten een hogere prijs betalen — en bovendien een douaneheffing van 15 % — om door invoer uit Noorwegen toegang tot dezelfde grondstoffen te krijgen.

Op grond van diverse preferentieovereenkomsten is het tevens voor buitenlandse producenten, waaronder de Noorse, gemakkelijker geworden halffabrikaten en kant-en-klare producten aan de EU-markt te leveren. Aan de andere kant is er, zoals gezegd, sprake van ongelijke omstandigheden bij de aankoop van de grondstoffen. Ongelijke concurrentieomstandigheden zijn hiervan het gevolg.

Wat denkt de Commissie te doen om ervoor te zorgen dat de haringindustrie in de EU-landen onder dezelfde voorwaarden kan concurreren als die in de buurlanden van EU, waaronder Noorwegen?

Een groot aantal preferentieovereenkomsten en tariefcontingenten heeft geleid tot ondermijning van de tariefstructuur voor de invoer van vis en visserijproducten, zonder dat iemand daar baat bij heeft. Als gevolg daarvan kan de Noord-Europese veredelingsindustrie niet aan de benodigde grondstoffen komen, terwijl kant-en-klare producten uit bepaalde landen gemakkelijk in de EU op de markt kunnen worden gebracht.

Wat denkt de Commissie verder te doen om tot een eenvoudiger en doorzichtiger tariefregeling voor ingevoerde vis en visserijproducten te komen?

Antwoord van heer Fischler namens de Commissie

(31 oktober 2003)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de situatie van de aanvoer van haring als grondstof voor de verwerkende industrie van de Gemeenschap. Het is inderdaad nodig de concurrentiepositie van de verwerkende industrie in de hele Gemeenschap in stand te houden en waar nodig te verbeteren en daarbij alle relevante factoren in aanmerking te nemen.

Verzoeken om de tarieven voor haring als grondstof te schorsen vormen al jaren een punt van hevige discussies met de lidstaten. De daarbij ingenomen standpunten stonden steevast lijnrecht tegenover. Herhaalde verzoeken van Denemarken om verreikende tariefschorsingen zijn altijd gestuit op hevig verzet van met name Ierland, maar ook van het Verenigd Koninkrijk, die beide wijzen op de bijzondere kenmerken van de visserij op pelagische bestanden, het feit dat hun beider visserijgemeenschappen van deze visserij afhankelijk zijn en het beginsel van communautaire preferentie. In plaats van tot eenvoudige en duidelijke regels heeft dit geleid tot een scala van maatregelen (een rechtenvrije periode, autonome tariefcontingenten en quota in het kader van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) die erop waren gericht deze tegenstrijdige belangen met elkaar te verzoenen.

Met derde landen overeengekomen tariefconcessies maken de toe te passen douanerechten wellicht complexer, maar deze regelingen zijn op zich logisch. Zo is bij de vaststelling van de tariefcontingenten die met Noorwegen en IJsland zijn overeengekomen in het kader van de onderhandelingen inzake de uitbreiding van de Europese Economische Ruimte (EER), rekening gehouden met de komende uitbreiding van de Unie en met de belangen van de toetredende nieuwe lidstaten.

In het kielzog van de onderhandelingen inzake de uitbreiding van de EER zijn enerzijds reeds opnieuw stemmen opgegaan om de tarieven voor haring en makreel in hun geheel te schorsen, terwijl anderzijds verzet klinkt tegen verdere tariefverlagingen voor die producten. Bovendien zijn, naar het zich laat aanzien, de toegenomen problemen om de verwerkende industrie van bepaalde lidstaten van grondstoffen te voorzien niet zozeer te wijten aan de huidige tarieven, maar veeleer aan het feit dat veel vissersvaartuigen van de Gemeenschap hun haringvangsten in Noorse haven aanlanden. Dit komt door de geografische bijzonderheden van de visserij op Atlantisch-Scandinavische haring in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan. Het is de vraag of het tariefbeleid het juiste instrument is om dit te verhelpen.

Eveneens van belang is het feit dat de toestand van het bestand van Noordzeeharing sterk is verbeterd. De noodmaatregelen die jaren lang voor dit bestand van kracht waren, leveren nu resultaat op. De komende jaren zullen dan ook grote hoeveelheden haring voor de Gemeenschap beschikbaar zijn, waardoor sommige lidstaten geneigd zullen zijn te beweren dat de hoeveelheden haring die nu voor de Gemeenschap beschikbaar zijn, van een zodanige omvang zijn dat een adequate bevoorrading van de verwerkende industrie van de Gemeenschap is gegarandeerd.

Het staat buiten kijf dat de lopende onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over de toegang tot de markt en over de tarieven uiteindelijk zullen leiden tot algemene tariefverlagingen. Intussen vinden verkennende gesprekken plaats met de lidstaten inzake een nieuw meerjarig systeem van tariefcontingenten voor de periode 2004 tot en met 2006, teneinde te voorzien in de behoeften op de korte termijn. De Commissie gaat hierbij zonder vooringenomenheid te werk en hoopt dat dit oriënteringsproces resultaten oplevert die het mogelijk maken, praktische voorstellen te doen die op een zo groot mogelijke steun van de lidstaten kunnen rekenen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/773 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/773

---

(2004/C 78 E/0823)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3061/03

van Elisabeth Schroedter (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Bedreiging van het FFH-gebied „Falkenseer Kuhlaake” (nr. 537) door wegenbouw die met geld uit Europese structuurfondsen wordt gesubsidieerd

Het FFH-gebied „Falkenseer Kuhlaake” werd in het voorjaar van 2000 niet als ongedeelde natuurlijke habitat, maar in tweeën gesplitst, conform wetenschappelijke inzichten over de uitbreiding van soorten die bescherming behoeven, (arrest van het Hof van Justitie van 7.11.2000, zaak C-371/98 (1)) bij de Commissie aangemeld. In het midden werd een strook van ca. 50 meter uitgezonderd van het beschermde gebied. De deelstaat Brandenburg is van plan een provinciale weg, het noordelijk tracé van de rondweg Falkensee (L20), via deze strook te laten lopen. De uitzondering van de strook is uit natuurbeschermingsoverwegingen niet te rechtvaardigen, met name omdat dit gebeid met het FFH-gebied „Spandauer Forst” (nr. 3445-301) een natuurlijke eenheid vormt.

| 1. | a) | Deelt de Commissie het standpunt van de regering van de deelstaat Brandenburg dat een gedeeld en dus doorsneden FFH-gebied „Falkenseer Kuhlaake” verenigbaar is met de wettelijke bepalingen van richtlijn 92/43/EEG (2) en dat deze voorschriften niet gelden voor het uitgezonderde gedeelte, hoewel daar natuurbeschermingsoverwegingen tegenover staan? Zo ja, waarom is de Commissie van mening dat de rondweg per se door het beschermde gebied moet lopen en waarom heeft volgens haar de wegenbouw voorrang boven het beschermingsgebied? Zo nee, wat heeft de Commissie gedaan, resp. wat zal zij doen om het beschermingskarakter van het gebied als geheel te waarborgen? |
| --- | --- | --- |

1.

a)

Deelt de Commissie het standpunt van de regering van de deelstaat Brandenburg dat een gedeeld en dus doorsneden FFH-gebied „Falkenseer Kuhlaake” verenigbaar is met de wettelijke bepalingen van richtlijn 92/43/EEG (2) en dat deze voorschriften niet gelden voor het uitgezonderde gedeelte, hoewel daar natuurbeschermingsoverwegingen tegenover staan? Zo ja, waarom is de Commissie van mening dat de rondweg per se door het beschermde gebied moet lopen en waarom heeft volgens haar de wegenbouw voorrang boven het beschermingsgebied? Zo nee, wat heeft de Commissie gedaan, resp. wat zal zij doen om het beschermingskarakter van het gebied als geheel te waarborgen?

| b) | Deelt de Commissie het standpunt van de regering van de deelstaat Brandenburg, dat de geplande provinciale weg geen aanzienlijke gevolgen voor de aangrenzende FFH-gebieden „Falkenseer Kuhlaake” en „Spandauer Forst” zal hebben? |
| --- | --- |

b)

Deelt de Commissie het standpunt van de regering van de deelstaat Brandenburg, dat de geplande provinciale weg geen aanzienlijke gevolgen voor de aangrenzende FFH-gebieden „Falkenseer Kuhlaake” en „Spandauer Forst” zal hebben?

Zo ja, waarom?

Zo nee, zal zij dan de regering van de deelstaat Brandenburg verzoeken een gedetailleerde milieueffect-beoordeling te verrichten en haar planning conform de uitkomst te herzien?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat de regering van de deelstaat overweegt voor deze wegenbouw middelen uit de Europese structuurfondsen te gebruiken? Is de Commissie het daarmee eens en is zij van mening dat dit met de structuurfondsverordening en de daar gestelde taak „bescherming en verbetering van het natuurlijk milieu” verenigbaar is? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat de regering van de deelstaat overweegt voor deze wegenbouw middelen uit de Europese structuurfondsen te gebruiken? Is de Commissie het daarmee eens en is zij van mening dat dit met de structuurfondsverordening en de daar gestelde taak „bescherming en verbetering van het natuurlijk milieu” verenigbaar is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 december 2003)

Er heeft de Commissie geen klacht of andere informatie bereikt over de voorgenomen aanleg van de rondweg „L 20” via de strook tussen de gebieden „Falkenseer Kuhlaake” en „Spandauer Forst” in Brandenburg, die beide zijn aangemeld als gebied van communautair belang (GCB). De Commissie is op basis van de beperkte informatie in de schriftelijke vraag niet in staat vast te stellen of inbreuk is gepleegd op artikel 4, lid 1, en artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (de Habitatrichtlijn), of op enige andere communautaire wet.

De Commissie zal de zaak thans op eigen initiatief onderzoeken. De Duitse regering wordt verzocht aanvullende informatie te verstrekken en haar standpunt kenbaar te maken.

Er is niet besloten tot medefinanciering van het project in het kader van het programma voor Brandenburg van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO). Om in aanmerking te komen voor financiering vanuit het EFRO moet een project, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (3), volledig in overeenstemming zijn met de communautaire milieuwetgeving.

---

(1)  PB C 28 van 27.1.2001, blz. 2.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/774 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/774

---

(2004/C 78 E/0824)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3066/03

van Alain Esclopé (EDD) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Sloop oude Amerikaanse oorlogsbodems

De Verenigde Staten hebben besloten honderden oude oorlogsbodems van de Amerikaanse marine, die vol asbest zitten en nog veel brandstof aan boord hebben, in een haven aan de oostkust van Engeland te ontmantelen. Het slepen van deze schepen naar de Engelse haven stelt de aangrenzende internationale en nationale territoriale wateren bloot aan aanzienlijke milieurisico's.

Het zou logischer zijn als deze schepen op Amerikaans grondgebied zouden worden ontmanteld en niet op een afstand van duizenden kilometers van hun thuishaven.

Onder druk van Amerikaanse milieugroeperingen en uit financiële overwegingen hebben de Amerikanen besloten dit milieurisico uit de weg te gaan, ten koste van Europese landen die de laatste jaren reeds ernstig door milieurampen zijn getroffen.

Is het in een mondiale, en in het bijzonder Europese context van duurzame ontwikkeling niet op zijn zachtst gezegd vreemd dat dergelijke praktijken kunnen plaatsvinden zonder dat hierover iets wordt gezegd?

Laten we niet vergeten dat het Amerikaanse zeerecht de Amerikanen de bevoegdheid geeft om „manu militari” schepen die een potentieel gevaar vormen, uit hun wateren te verwijderen.

Eens te meer moet worden vastgesteld dat veiligheid het moet afleggen tegen financiële afwegingen.

Is de Commissie van plan de Verenigde Staten eenzijdig tot de orde te roepen of laat zij het aan de betrokken landen zelf over om op te treden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 november 2003)

Naar aanleiding van een klacht over deze zaak onderzoekt de Commissie momenteel of de Gemeenschapswetgeving werd nageleefd. De Commissie beschikt over informatie waaruit zou blijken dat er mogelijk olie, PCB en asbest uit het schip lekt en dat het onzeker is of het recyclingbedrijf in het Verenigd Koninkrijk in staat is de schepen te ontvangen en ze op een milieuvriendelijke manier te recycleren.

Voorts zouden de in Johannesburg aangegane verbintenissen ter bescherming van ons kwetsbare mariene milieu en de ervaring met de rampen met de Erika, de Prestige en de Tricolor ons tot een voorzichtige houding moeten aanzetten.

De Commissie heeft daarom bij de overheidsdiensten van het Verenigd Koninkrijk en van de Verenigde Staten haar bezorgdheid geuit.

Op 20 oktober 2003 legde het voor milieu bevoegde Commissielid hierover een verklaring af in het Parlement.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/775 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/775

---

(2004/C 78 E/0825)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3088/03

van Bruno Gollnisch (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Fusie Péchiney-Alcan

De Commissie heeft zojuist zonder aanvullend onderzoek de fusie tussen Alcan en Péchiney toegelaten, dat daarmee de eerste wereldgroep voor aluminium wordt, maar zijn besluitvormingscentrums in Noord-Amerika vestigt. Wat de pers ook mag beweren, de operatie vertegenwoordigt een overname met onvriendelijke oogmerken.

Drie jaar geleden is een bijna gelijkaardige fusie tussen de beide maatschappijen mislukt omdat Alcan weigerde om zijn fabriek in Norf op te geven. Vandaag staat de Commissie Alcan toe om een keuze te maken tussen Norf en drie Franse vestigingen van Péchiney (Neubreisach/Neuf-Brisach, Annecy, Rugles). Het ziet ernaar uit dat het de Franse vestigingen zijn waar men zich zal van ontdoen.

Kan de Commissie meedelen wie de potentiële overnemers van de productie-eenheden zijn die van de hand gedaan worden, en meer in het zonder of het om Europese of buiten-Europese overnemers gaat?

Kan de Commissie uitleg geven over de andere ingrijpende wijzigingen in de situatie die er haar toe gebracht hebben om haar mening over een fusie van Alcan en Péchiney te herzien?

Kan ze ook uitleggen wat de voorwaarde van opheffing van elkaar overlappende activiteiten van de beide ondernemingen in termen van werkgelegenheid betekent?

Als Péchiney Alcan overgenomen had in plaats van omgekeerd, dan zou het op het Canadees rechtsbegrip nationaal nut gestoten zijn. Denkt de Commissie dan dat de operatie een economisch voordeel voor de Europese Unie vertegenwoordigt? of voor de Europese aluminiumindustrie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(28 november 2003)

Op 29 september 2003 keurde de Commissie de overname van aluminiumproducent Pechiney door Alcan goed. Het onderzoek van de Commissie van de transactie wees erop dat in een aantal markten de transactie ernstige bezwaren zou doen rijzen. Alcan heeft echter een aantal toezeggingen gedaan die door de Commissie als voldoende werden beschouwd om de mededingingsbezwaren weg te nemen die waren vastgesteld.

Alcan heeft voorgesteld om activa van Alcan of van Pechiney af te stoten. Na een zorgvuldige beoordeling van de voorgestelde afstotingen en pas nadat Alcan zijn plan had verbeterd, kwam de Commissie tot het besluit dat op basis van beide pakketten levensvatbare ondernemingen ontstaan, die elk evenzeer de mededingingsbezwaren van de Commissie kunnen wegnemen. De partijen konden de Commissie aantonen dat zowel bij Europese als niet-Europese potentiële kopers een ruime belangstelling voor deze activa aanwezig is. In dit opzicht is het niet zeker dat alleen activa van Pechiney zullen worden afgestoten. De fuserende partijen zullen nu beginnen te onderhandelen met potentiële kopers en slechts nadien zullen de namen van de potentiële kopers aan de Commissie worden medegedeeld, die vervolgens zal beslissen of zij kunnen worden aanvaard. In deze fase kan dus nog niet worden medegedeeld wie de potentiële kopers wel zijn.

De aandacht moet erop worden gevestigd dat deze zaak reeds werd behandeld in een lange, aan de aanmelding voorafgaande fase, waarin de Commissie haar marktonderzoek voorafgaand aan de eigenlijke aanmelding is begonnen. Bovendien zijn de onderzochte markten niet nieuw voor de Commissie. Een aantal transacties in de aluminiumindustrie, waarbij de mislukte Alcan/Pechiney-transactie van drie jaar geleden zeker niet de minst belangrijke was, zijn in het verleden reeds door de Commissie onderzocht. Het grootste verschil tussen deze zaak en de eerder aangemelde Alcan/Pechiney-transactie is dat Alcan ditmaal corrigerende maatregelen heeft voorgesteld die bij een eerste beoordeling duidelijk tot doel hebben een oplossing te bieden voor de mededingingsbezwaren. Aangezien deze corrigerende maatregelen werden voorgesteld bij de aanvang van de procedure en belangrijke, structurele en duidelijke toezeggingen bevatten, kon de Commissie deze maatregelen aan een uitgebreid marktonderzoek onderwerpen en de doeltreffendheid en aantrekkelijkheid ervan verbeteren.

De Commissie is niet op de hoogte gebracht van de gevolgen van de overname van Pechiney voor het personeelsbestand van Alcan. De Commissie wil benadrukken dat de concentratiecontrole tot doel heeft, via een negatieve controle, ervoor te zorgen dat de concurrentiestructuur intact blijft. Door een regelgevingskader dat daadwerkelijke mededinging in stand houdt, krijgen ondernemingen meestal de nodige prikkels om hun efficiëntie te verbeteren en blijft hun voorbestaan in de respectieve markten aldus verzekerd. Bovendien stimuleert dynamische mededinging tussen concurrerende bedrijven het tempo waarin ondernemingen innoveren, waardoor het groeipercentage van de economie verbetert. Ten slotte is de bescherming van de mededinging een bijzonder efficiënt instrument voor het bevorderen van de groei en bijgevolg ook van stabiele en duurzame werkgelegenheid. Op korte termijn kunnen pogingen om de concurrentiepositie van ondernemingen door fusies of overnames te verbeteren, evenwel leiden tot herstructureringen en verlies van arbeidsplaatsen.

In dit specifieke dossier heeft Alcan — om de goedkeuring van de Commissie voor deze transactie te verkrijgen — toegezegd om activiteiten af te stoten en te verkopen aan onafhankelijke derden die toegezegd hebben deze activiteiten te ontwikkelen met het oog op het creëren van levensvatbare concurrenten. Op dit ogenblik vertegenwoordigen deze activiteiten het grootste deel van de overtollige activa van beide ondernemingen. Daarom zullen de corrigerende maatregelen er waarschijnlijk voor zorgen dat de mogelijke kortetermijneffecten die de transactie kan hebben op de werkgelegenheidsgraad in de Unie, beperkt blijven.

Wat betreft de beoordeling van de economische voordelen van de transactie, is de Commissie bereid, zoals blijkt uit de formulering van de ontwerp-mededeling van de Commissie betreffende de beoordeling van horizontale fusies, de voordelen van de onderzochte transacties af te wegen tegen de mogelijke mededingingsbeperkende effecten die deze transacties kunnen opleveren. Efficiëntieverbeteringen kunnen een van dergelijke verzachtende factoren zijn, op voorwaarde dat ze ten minste gedeeltelijk ten goede komen aan de consumenten. Wat betreft de efficiëntieverbeteringen, moeten de bij de transactie betrokken partijen evenwel overtuigende argumenten aanvoeren.

Bij deze transactie hebben de partijen dit niet gedaan in hun aanmelding. Alcan heeft echter aan de financiële markten medegedeeld dat deze overname kostenbesparingen en synergie-effecten zal opleveren, waardoor de concurrentiepositie van de onderneming op lange termijn zal verbeteren.

Wat betreft de nationale dimensie van de transactie, moet Commissie zich bij haar mededingingsonderzoek toespitsen op de vraag welke invloed een transactie kan hebben op de concurrentiedynamiek van de betrokken markten, ongeacht de identiteit en de nationaliteit van de aanmeldende partij of van de betrokken aandeelhouders.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/777 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/777

---

(2004/C 78 E/0826)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3089/03

van Bruno Gollnisch (NI) aan de Raad

(20 oktober 2003)

Betreft:   Alstom

Artikel 87 van het Verdrag regelt de staatssteun en bepaalt welke steunverlening met de gemeenschappelijke markt te verenigen is, meer bepaald steun voor de economische ontwikkeling van een streek of bepaalde activiteiten, of om ernstige verstoringen in de economie van een land te herstellen, enz.

Het faillissement van Alstom, dat in Europa tienduizenden werknemers in dienst heeft, zou ingrijpende gevolgen voor de werkgelegenheid hebben, en al evenzeer voor de economie van hele streken, zodat er ongetwijfeld een „verstorende” werking zou van uitgaan. Desondanks heeft de Commissie besloten om zich in deze zaak zeer nauwlettend aan de regels te houden.

Het is geen zeldzaamheid dat staten steun verlenen aan bedrijven in moeilijkheden, en het strategisch karakter van de bedrijfsactiviteit of de toestand van de werkgelegenheid wegen dan zwaarder door als louter financiële of economische overwegingen, terwijl de steunverlening tijdelijk en niet structureel is.

Meent de Raad dat de Europese regelgeving, die sinds het begin zo goed als onveranderd gebleven is, nog opgewassen is tegen de uitdagingen van de concurrentie, die inmiddels wereldomvattend geworden is en dikwijls oneerlijk?

Overweegt hij niet, meer in het bijzonder, om in de betreffende artikelen van het Verdrag het belang van de concurrentie en de werking van de gemeenschappelijke markt te reduceren ten voordele van het behoud van de werkgelegenheid en de overlevingskansen van strategisch belangrijke sectoren?

Antwoord

(4 maart 2004)

Het geachte parlementslid zij erop gewezen dat het niet tot 's Raads bevoegdheden behoort de tekst van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te wijzigen. Een herziening kan slechts plaatsvinden in het kader van een intergouvernementele conferentie en na ratificatie door de lidstaten.

Voorts zij gememoreerd dat het Europees Parlement actief heeft deelgenomen aan de werkzaamheden van de Europese Conventie, en vermoedelijk in dat kader zijn zienswijze over de door het geachte parlementslid aangeroerde kwestie in dat kader heeft kunnen uiteenzetten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/777 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/777

---

(2004/C 78 E/0827)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3090/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Wijziging status bosgebieden en bossen; wijziging van de definitie van bos in nieuw Grieks wetsvoorstel

Op grond van een nieuw Grieks wetsvoorstel inzake bossen verliezen 3 miljoen hectare bosgebied en bos de status van bos. Ook wordt de definitie van het begrip „bos” gewijzigd en verandert de legaliseringsgrens met betrekking tot landontginningen.

Kan de Commissie, tegen de achtergrond van het bovenstaande en het enorme aantal „grijze zones” dat in het wetsvoorstel is opgenomen, antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | In hoeverre is dit wetsvoorstel in overeenstemming met de richtlijnen inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats (richtlijn 92/43/EEG (1)) en betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (richtlijn 85/337/EEG (2))? |
| --- | --- |

1.

In hoeverre is dit wetsvoorstel in overeenstemming met de richtlijnen inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats (richtlijn 92/43/EEG (1)) en betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (richtlijn 85/337/EEG (2))?

| 2. | Hoe gevaarlijk is het om gebieden hun status van bos te ontnemen en in plaats daarvan aan te duiden als gebieden waar gebouwd mag worden of waar infrastructuurwerken aangelegd mogen worden, gezien het feit dat dit kan leiden tot versnippering van de openbare ruimte en vergroting van het risico van overstromingen? |
| --- | --- |

2.

Hoe gevaarlijk is het om gebieden hun status van bos te ontnemen en in plaats daarvan aan te duiden als gebieden waar gebouwd mag worden of waar infrastructuurwerken aangelegd mogen worden, gezien het feit dat dit kan leiden tot versnippering van de openbare ruimte en vergroting van het risico van overstromingen?

| 3. | Bestaat er een algemene communautaire strategie en/of actieprogramma voor de instandhouding en bescherming van natuur en met name van bossen en zo ja, strookt het nieuwe Griekse wetsvoorstel met deze strategie en/of actieprogramma? |
| --- | --- |

3.

Bestaat er een algemene communautaire strategie en/of actieprogramma voor de instandhouding en bescherming van natuur en met name van bossen en zo ja, strookt het nieuwe Griekse wetsvoorstel met deze strategie en/of actieprogramma?

| 4. | In hoeverre strookt het nieuwe Griekse wetsvoorstel met het gemeenschappelijk standpunt nr. 46/2003 (3) van de Raad van 13 juni 2003 over de verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus), en in hoeverre strookt de definitie in de hierboven bedoelde verordening met de definitie in het nieuwe Griekse wetsvoorstel? |
| --- | --- |

4.

In hoeverre strookt het nieuwe Griekse wetsvoorstel met het gemeenschappelijk standpunt nr. 46/2003 (3) van de Raad van 13 juni 2003 over de verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus), en in hoeverre strookt de definitie in de hierboven bedoelde verordening met de definitie in het nieuwe Griekse wetsvoorstel?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 november 2003)

De Commissie is nog niet officieel in kennis gesteld van het genoemde voorstel voor een Griekse bosbouwwet. Overigens gaat het nog maar om een voorstel dat nog niet door het Grieks parlement is goedgekeurd. Aangezien de wettelijke goedkeuringsprocedure gaande is, kan de Commissie de mogelijke effecten van de toekomstige wet niet inschatten.

De Commissie wil echter graag de aandacht van het geachte parlementslid vestigen op het volgende:

| 1. | De Commissie wil erop wijzen dat volgens artikel 1, lid 5, van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, de richtlijn niet van toepassing zal zijn op projecten waarvan de bijzonderheden via een specifieke nationale wet worden vastgesteld, aangezien de doelstellingen die met de onderhavige richtlijn worden nagestreefd — onder meer informatieverstrekking — worden bereikt via de wetgevingsprocedure. Met betrekking tot Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, wenst de Commissie op te merken dat de richtlijn niet expliciet verwijst naar landgebruik, maar naar soorten habitats. Het in het kader van de richtlijn aanwijzen van gebieden van communautair belang is gebaseerd op de ecologische kwaliteit van de in een gebied bestaande habitats en niet op de classificatie ervan als bos, landbouwgebied, wetland of ander mogelijk landgebruik. Het voorstel voor de status als gebied van communautair belang is niet gebaseerd op landgebruikcriteria en de reeds voorgestelde gebieden zullen naar verwachting niet worden gewijzigd. De Commissie zal echter de mogelijke statuswijzigingen die met de goedkeuring en tenuitvoerlegging van de wet worden geïntroduceerd evalueren, teneinde te beoordelen of dit van invloed kan zijn op de voorgestelde gebieden van communautair belang. |
| --- | --- |

1.

De Commissie wil erop wijzen dat volgens artikel 1, lid 5, van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, de richtlijn niet van toepassing zal zijn op projecten waarvan de bijzonderheden via een specifieke nationale wet worden vastgesteld, aangezien de doelstellingen die met de onderhavige richtlijn worden nagestreefd — onder meer informatieverstrekking — worden bereikt via de wetgevingsprocedure. Met betrekking tot Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, wenst de Commissie op te merken dat de richtlijn niet expliciet verwijst naar landgebruik, maar naar soorten habitats. Het in het kader van de richtlijn aanwijzen van gebieden van communautair belang is gebaseerd op de ecologische kwaliteit van de in een gebied bestaande habitats en niet op de classificatie ervan als bos, landbouwgebied, wetland of ander mogelijk landgebruik. Het voorstel voor de status als gebied van communautair belang is niet gebaseerd op landgebruikcriteria en de reeds voorgestelde gebieden zullen naar verwachting niet worden gewijzigd. De Commissie zal echter de mogelijke statuswijzigingen die met de goedkeuring en tenuitvoerlegging van de wet worden geïntroduceerd evalueren, teneinde te beoordelen of dit van invloed kan zijn op de voorgestelde gebieden van communautair belang.

| 2. | Wat de beoordeling van de mogelijke risico's van meer bodemerosie en overstromingen omdat aan de gebieden de status van bos wordt ontnomen en van gebruik ervan voor infrastructurele ontwikkelings-en bouwdoeleinden betreft: dit behoort tot de bevoegdheden van de Griekse autoriteiten, in het kader van juridische procedures waarmee toestemming wordt verleend voor dat type ontwikkeling en bouw. |
| --- | --- |

2.

Wat de beoordeling van de mogelijke risico's van meer bodemerosie en overstromingen omdat aan de gebieden de status van bos wordt ontnomen en van gebruik ervan voor infrastructurele ontwikkelings-en bouwdoeleinden betreft: dit behoort tot de bevoegdheden van de Griekse autoriteiten, in het kader van juridische procedures waarmee toestemming wordt verleend voor dat type ontwikkeling en bouw.

| 3. | Het EG-Verdrag bevat geen expliciete bepalingen met betrekking tot een algemeen communautair bosbouwbeleid. In 1998 heeft de EU echter een communautaire strategie voor de bosbouw opgesteld. In de strategie wordt benadrukt dat het beheer, de instandhouding, de bescherming en de duurzame ontwikkeling van bossen cruciale aspecten van bestaand EU-beleid zijn. De Gemeenschap ondersteunt de lidstaten bij het beheer en de bescherming van bossen: Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (4) voor het beheer en de bescherming van bossen, de Europese biodiversiteitsstrategie en in het bijzonder het Biodiversiteitsactieplan voor de instandhouding van natuurlijke hulpbronnen (5) stellen richtsnoeren vast voor de instandhouding, de bescherming en het duurzame beheer van de bossen. Noch in eerdere communautaire wetgeving noch in de communautaire strategie voor de bosbouw is naleving van een specifieke definitie van „bos” vereist. Griekenland moet voldoen aan de voorschriften van bestaande communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

3.

Het EG-Verdrag bevat geen expliciete bepalingen met betrekking tot een algemeen communautair bosbouwbeleid. In 1998 heeft de EU echter een communautaire strategie voor de bosbouw opgesteld. In de strategie wordt benadrukt dat het beheer, de instandhouding, de bescherming en de duurzame ontwikkeling van bossen cruciale aspecten van bestaand EU-beleid zijn. De Gemeenschap ondersteunt de lidstaten bij het beheer en de bescherming van bossen: Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (4) voor het beheer en de bescherming van bossen, de Europese biodiversiteitsstrategie en in het bijzonder het Biodiversiteitsactieplan voor de instandhouding van natuurlijke hulpbronnen (5) stellen richtsnoeren vast voor de instandhouding, de bescherming en het duurzame beheer van de bossen. Noch in eerdere communautaire wetgeving noch in de communautaire strategie voor de bosbouw is naleving van een specifieke definitie van „bos” vereist. Griekenland moet voldoen aan de voorschriften van bestaande communautaire wetgeving.

| 4. | Het voorstel van de Commissie voor een verordening inzake de bewaking van bossen en milieuinteracties in de Gemeenschap (6) (Forest Focus), waarover de Raad het Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 46/2003 van 13 juni 2003 heeft goedgekeurd, wordt momenteel in tweede lezing behandeld. De Commissie kan de definitie van „bos” in de Forest Focus-verordening en de definities van bos krachtens de voorgestelde Griekse bosbouwwet niet beoordelen. |
| --- | --- |

4.

Het voorstel van de Commissie voor een verordening inzake de bewaking van bossen en milieuinteracties in de Gemeenschap (6) (Forest Focus), waarover de Raad het Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 46/2003 van 13 juni 2003 heeft goedgekeurd, wordt momenteel in tweede lezing behandeld. De Commissie kan de definitie van „bos” in de Forest Focus-verordening en de definities van bos krachtens de voorgestelde Griekse bosbouwwet niet beoordelen.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(3)  PB C 233 E van 30.9.2003, blz. 1.

(4)  PB L 160 van 26.6.1999.

(5)  COM(2001) 162 def.

(6)  PB C 20 E van 28.1.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/779 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/779

---

(2004/C 78 E/0828)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3098/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Margot Wallström en de EMU-campagne

Bij de onlangs afgesloten EMU-campagne in Zweden heeft Commissielid Margot Wallström zich gedurende de laatste weken sterk ingezet.

Was het Commissielid in deze periode vrijgesteld van haar normale Commissietaken?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/779 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/779

---

(2004/C 78 E/0829)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3100/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Betrokkenheid van de Commissie bij nationale campagnes

In het statuut van de Commissie staat dat de Commissie en haar werknemers in hun relaties met het publiek „voorkomend, zakelijk en onpartijdig” moeten optreden

Kan de Commissie, vooral in verband met de eis van onpartijdigheid, zeggen hoe zij zich in de praktijk opstelt tegenover Commissieleden en/of werknemers van de Commissie die meedoen aan nationale campagnes voor referenda in verband met de EU en de EMU?

Gecombineerd Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3098/03 en E-3100/03

(19 november 2003)

Zoals de Commissie reeds herhaaldelijk heeft geantwoord op schriftelijke of mondelinge vragen van Parlementsleden (1), zijn haar leden mannelijke en vrouwelijke politici die een politieke functie vervullen en die, met inachtneming van de verplichtingen die uit hun functie voortvloeien, de vrijheid behouden om in volledige onafhankelijkheid en onder hun eigen verantwoordelijkheid hun persoonlijke mening te uiten.

De gedragscode voor de Commissieleden bepaalt dat de Commissarissen actief lid mogen zijn van een politieke partij of vakbond, voorzover dat hun beschikbaarheid ten dienste van de Commissie niet in het gedrang brengt.

---

(1)  Zie bijvoorbeeld het antwoord van voorzitter Prodi op schriftelijke vraag E-2459/99, E-2600/99 en E-2628/99, PB C 225 E van 8.8.2000 en het antwoord van voorzitter Prodi op schriftelijke vraag E-2629/99, PB C 46 E van 13.2.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/780 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/780

---

(2004/C 78 E/0830)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3101/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Raad

(20 oktober 2003)

Betreft:   EMU-referendum en vestiging van EU-orgaan

Een van de argumenten die in het Zweedse EMU-debat werden gebruikt was, dat als de Zweedse bevolking „nee” zou zeggen in het referendum de Zweedse kansen om in aanmerking te komen voor de vestiging van EU-organen, zoals bijvoorbeeld voor de omgang met chemicaliën, kleiner zouden worden.

Is de Raad, nu de Zweedse bevolking „nee” heeft gezegd tegen de euro als gemeenschappelijke munt, van mening dat de Zweedse kansen om in aanmerking te komen voor de vestiging van EU organen minder zijn geworden?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad heeft de door het geachte parlementslid aangehaalde kwestie niet besproken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/780 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/780

---

(2004/C 78 E/0831)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3102/03

van Lissy Gröner (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Discriminatie van vrouwen in het nieuwe beoordelingssysteem van de Commissie

De Commissie heeft een nieuw beoordelingssysteem ingevoerd. Het lijkt erop dat vrouwen „gestraft” worden met aftrek van punten wanneer zij na hun moederschapsverlof nog enkele maanden zorgverlof voor hun baby's nemen.

Volgens mijn informatie zijn bij een ambtenaar van de Commissie voor drie maanden zorgverlof in het kader van haar jaarlijkse beoordeling achteraf drie „merit points” afgetrokken, terwijl voor een jaar (is 12 maanden) anciënniteit in de graad een punt werd afgetrokken.

Zo gezien is de aftrek van één punt per maand CCP buiten alle proporties. Deze relatief grote declassering werkt jaren door („système sac à dos”) en kan door de betrokken vrouw nauwelijks worden ingehaald.

De aftrek betekent een bestraffing en een discriminatie van vrouwen en moeders, daar door aftrek van punten wegens het opnemen van verlof om persoonlijke redenen relatief veel vrouwen worden getroffen, die zorgverlof opnemen.

De aftrek van de „merit points” werd bij de betrokken vrouwen met terugwerkende kracht ingevoerd, zonder enige waarschuwing vooraf, en ook bij vrouwen, die hun CCP-aanvraag hebben ingediend op een moment waarop dit besluit van 26 april 2002 nog helemaal niet was genomen.

| 1. | Hoe kan deze aftrek van punten in het kader van Europese richtlijnen ter bevordering van gelijke kansen worden verklaard? |
| --- | --- |

1.

Hoe kan deze aftrek van punten in het kader van Europese richtlijnen ter bevordering van gelijke kansen worden verklaard?

| 2. | Hoe kan onder deze voorwaarden de door de Commissie gepropageerde verenigbaarheid van beroep en gezin worden verwezenlijkt? |
| --- | --- |

2.

Hoe kan onder deze voorwaarden de door de Commissie gepropageerde verenigbaarheid van beroep en gezin worden verwezenlijkt?

| 3. | Waaruit bestaat het verband tussen CCP enerzijds en „merit” anderzijds? |
| --- | --- |

3.

Waaruit bestaat het verband tussen CCP enerzijds en „merit” anderzijds?

| 4. | Is de Commissie het door Unilever ingevoerde model „mum's”-CV bekend, dat vrouwelijke sollicitanten die opvoedingsverlof hebben opgenomen bij sollicitaties met pluspunten beloont? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie het door Unilever ingevoerde model „mum's”-CV bekend, dat vrouwelijke sollicitanten die opvoedingsverlof hebben opgenomen bij sollicitaties met pluspunten beloont?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(12 februari 2004)

De aftrek van meritepunten in geval van verlof om redenen van persoonlijke aard (CCP) is gebaseerd op artikel 4, lid 4, van het besluit van de Commissie van 26 april 2002 tot vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 43 van het statuut. Hierin staat momenteel dat als het rapport slechts betrekking heeft op een deel van het jaar, het totaal aantal punten voor de betrokken periode proportioneel wordt berekend (in verhouding tot het aantal maanden dat het rapport bestrijkt). In voetnoot 6 staat dat deze situatie zich bijvoorbeeld kan voordoen „wanneer een medewerker tijdens de beoordelingsperiode verlof om redenen van persoonlijke aard heeft genomen”.

In antwoord op de vragen van het geachte parlementslid:

| 1. | Hoewel de richtlijnen waarnaar het geachte parlementslid verwijst gericht zijn tot de lidstaten en niet tot de Europese instellingen, bevat artikel 40 van het ambtenarenstatuut bepalingen voor een vergelijkbaar geval. In dit artikel is al vastgesteld dat een ambtenaar aanspraak kan maken op één jaar verlof om redenen van persoonlijke aard, dat viermaal voor een jaar kan worden verlengd, voor de opvoeding van een kind van minder dan vijf jaar. Zodra het verlof om redenen van persoonlijke aard is afgelopen, moet de ambtenaar worden herplaatst in een tot zijn categorie of groep behorend ambt dat met zijn rang overeenkomt.
  Indien het voorstel van de Commissie tot wijziging van het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (1) wordt goedgekeurd (het wordt momenteel onderzocht door het Parlement en de Raad), worden twee nieuwe typen verlof ingevoerd: ouderschapsverlof tot zes maanden voor elk kind en verlof om gezinsredenen waarvan de totale duur niet meer mag bedragen dan negen maanden in de gehele loopbaan van de ambtenaar. Gedurende deze verlofperioden blijft de ambtenaar in zijn ambt gehandhaafd, behoudt hij het recht om in een hogere salaristrap te worden geplaatst of naar een hogere rang te worden bevorderd en ontvangt hij een forfaitaire toelage. |
| --- | --- |

1.

Hoewel de richtlijnen waarnaar het geachte parlementslid verwijst gericht zijn tot de lidstaten en niet tot de Europese instellingen, bevat artikel 40 van het ambtenarenstatuut bepalingen voor een vergelijkbaar geval. In dit artikel is al vastgesteld dat een ambtenaar aanspraak kan maken op één jaar verlof om redenen van persoonlijke aard, dat viermaal voor een jaar kan worden verlengd, voor de opvoeding van een kind van minder dan vijf jaar. Zodra het verlof om redenen van persoonlijke aard is afgelopen, moet de ambtenaar worden herplaatst in een tot zijn categorie of groep behorend ambt dat met zijn rang overeenkomt.

Indien het voorstel van de Commissie tot wijziging van het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (1) wordt goedgekeurd (het wordt momenteel onderzocht door het Parlement en de Raad), worden twee nieuwe typen verlof ingevoerd: ouderschapsverlof tot zes maanden voor elk kind en verlof om gezinsredenen waarvan de totale duur niet meer mag bedragen dan negen maanden in de gehele loopbaan van de ambtenaar. Gedurende deze verlofperioden blijft de ambtenaar in zijn ambt gehandhaafd, behoudt hij het recht om in een hogere salaristrap te worden geplaatst of naar een hogere rang te worden bevorderd en ontvangt hij een forfaitaire toelage.

| 2. | De hierboven beschreven beleidsontwikkelingen bevestigen het belang dat de Commissie hecht aan een verbetering van de regeling voor de combinatie van beroeps- en gezinsleven. In dit verband staat het statuut vrouwen toe om minimaal 16 weken moederschapsverlof te nemen, aangevuld met maximaal vier weken buitengewoon verlof voor moeders die borstvoeding geven. Deze verlofperioden worden op dezelfde wijze behandeld als wanneer de ambtenaar in actieve dienst is en de proportionele aftrek van meritepunten is hier niet van toepassing. |
| --- | --- |

2.

De hierboven beschreven beleidsontwikkelingen bevestigen het belang dat de Commissie hecht aan een verbetering van de regeling voor de combinatie van beroeps- en gezinsleven. In dit verband staat het statuut vrouwen toe om minimaal 16 weken moederschapsverlof te nemen, aangevuld met maximaal vier weken buitengewoon verlof voor moeders die borstvoeding geven. Deze verlofperioden worden op dezelfde wijze behandeld als wanneer de ambtenaar in actieve dienst is en de proportionele aftrek van meritepunten is hier niet van toepassing.

| 3. | Het nieuwe beoordelings- en bevorderingssysteem moet de Commissie in staat stellen om ieder jaar de verdiensten van elke ambtenaar objectief op basis van zijn efficiëntie, bekwaamheid en gedrag in de dienst te beoordelen. Deze drie elementen kunnen het best worden beoordeeld wanneer de ambtenaren in actieve dienst zijn bij een van de instellingen of bij een andere instantie zijn gedetacheerd.
  De aftrek van meritepunten geldt voor alle ambtenaren en personeelsleden van de Gemeenschappen, man of vrouw, die verlof nemen om redenen van persoonlijke aard, of dit nu voor de opvoeding van de kinderen is of om een andere geldige reden. |
| --- | --- |

3.

Het nieuwe beoordelings- en bevorderingssysteem moet de Commissie in staat stellen om ieder jaar de verdiensten van elke ambtenaar objectief op basis van zijn efficiëntie, bekwaamheid en gedrag in de dienst te beoordelen. Deze drie elementen kunnen het best worden beoordeeld wanneer de ambtenaren in actieve dienst zijn bij een van de instellingen of bij een andere instantie zijn gedetacheerd.

De aftrek van meritepunten geldt voor alle ambtenaren en personeelsleden van de Gemeenschappen, man of vrouw, die verlof nemen om redenen van persoonlijke aard, of dit nu voor de opvoeding van de kinderen is of om een andere geldige reden.

| 4. | De Commissie is ervan op de hoogte dat diverse organisaties in de overheids- en privé-sector verschillende regelingen kennen voor personeel dat zwanger is of kinderen opvoedt. Met de beschreven verbeteringen van het beleid streeft de Commissie naar een gelijke behandeling. Ze is zich ervan bewust dat de nieuwe regeling de vergelijking kan doorstaan met bevredigende normen die zijn bereikt voor overheidspersoneel in de lidstaten. |
| --- | --- |

4.

De Commissie is ervan op de hoogte dat diverse organisaties in de overheids- en privé-sector verschillende regelingen kennen voor personeel dat zwanger is of kinderen opvoedt. Met de beschreven verbeteringen van het beleid streeft de Commissie naar een gelijke behandeling. Ze is zich ervan bewust dat de nieuwe regeling de vergelijking kan doorstaan met bevredigende normen die zijn bereikt voor overheidspersoneel in de lidstaten.

Naast deze specifieke antwoorden weet het geachte parlementslid wellicht ook graag dat de bevorderings-comités die krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 45 van het statuut zijn ingesteld, zich hebben gebogen over de kwesties die het geachte parlementslid naar voren heeft gebracht en hebben voorgesteld om een bepaald aantal punten toe te kennen aan ambtenaren die te maken hebben gekregen met een aftrek van meritepunten wegens een verlofperiode om redenen van persoonlijke aard. Ze hebben met name opgemerkt dat sommige ambtenaren (in de gewone van gang van zaken) verlof om redenen van persoonlijke aard hebben aangevraagd voordat de Commissie de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 43 van het statuut had opgesteld. Dat betekent dat de beraadslagingen van de bevorderingscomités kunnen leiden tot een voorstel voor dit overgangsjaar een deel van de aftrek ongedaan te maken. Bovendien hebben de bevorderingscomités opgemerkt dat de gevolgen van de aftrek van meritepunten in 2003 voor de bevordering te groot was gezien de hogere bevorderingsdrempels in de overgangsperiode (de verhouding tussen het aantal wegens verlof om redenen van persoonlijke aard verloren punten en de bevorderingsdrempel is momenteel hoger dan in een „stabiel” systeem het geval zou zijn).

De Commissie heeft al deze punten in overweging genomen en stelt voor alle doorgevoerde aftrekken met terugwerkende kracht in overeenstemming te brengen met de geschatte verhouding in een stabiel systeem. Dit voorstel is opgenomen in een bijlage bij het nieuwe ontwerp van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 45 van het statuut van 21 januari 2004, waarover voor de definitieve goedkeuring momenteel een wettelijke raadpleging loopt.

Wanneer het besluit is goedgekeurd, zal het de gevolgen van verlof om redenen van persoonlijke aard voor de bevorderingskansen aanzienlijk reduceren. Zo zal het verlies van 7 punten voor een ambtenaar met een cijfer van 14/20 die de helft van de referentieperiode afwezig was, worden teruggebracht tot een verlies van slechts 2,5 punten (uitgaande van de hypothese dat de ambtenaar vier jaar anciënniteit in zijn rang heeft en het gemiddelde vijf jaar bedraagt).

---

(1)  PB C 291 E van 26.11.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/782 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/782

---

(2004/C 78 E/0832)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3120/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Lawaaihinder

Denkt de Europese Commissie middelen ter beschikking te stellen voor projecten op plaatselijk niveau om de negatieve gevolgen van lawaaihinder in plattelandsgebieden tegen te gaan, bijvoorbeeld geluidwerende muren langs autosnelwegen die vlak bij woonzones liggen?

Op welke manier is de richtlijn omgevingslawaai personen behulpzaam die in een landelijke omgeving wonen maar te lijden hebben van de nadelige invloed (verminderde levenskwaliteit, zenuwachtigheid) van het aanhoudend lawaai van autosnelwegen in hun onmiddellijke nabijheid?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 november 2003)

De Commissie is niet plan een specifieke communautaire financieringsregeling ter bestrijding van omgevingslawaai in te voeren. Projecten op dit gebied kunnen evenwel financiële steun ontvangen uit hoofde van bestaande mechanismen, waaronder het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE).

Overeenkomstig Richtlijn 2002/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, die op 18 juli 2002 van kracht is geworden, zijn de autoriteiten van de lidstaten verplicht om in de nabijheid van de belangrijkste vervoersinfrastructuur, inclusief de wegeninfrastructuur, en voor de grootste agglomeraties, aan de hand van gemeenschappelijke indicatoren strategische geluidsbelastingkaarten op te stellen, om het publiek voor te lichten over de blootstelling aan omgevingslawaai en de gevolgen daarvan, om actieplannen in te stellen teneinde het lawaai te verminderen waar dat nodig is en om de milieukwaliteit uit het oogpunt van omgevingslawaai te handhaven waar zij goed is.

Meer in het bijzonder wat de wegeninfrastructuur betreft, dienen voor wegen waarop jaarlijks meer dan zes miljoen voertuigen passeren respectievelijk in 2007 en 2008 geluidsbelastingkaarten en actieplannen te worden opgesteld. In een tweede fase, in 2012 en 2013, dienen geluidsbelastingkaarten en actieplannen te worden opgesteld voor wegen waarop jaarlijks meer dan drie miljoen voertuigen passeren.

Deze geluidsbelastingkaarten en actieplannen dienen betrekking te hebben op in zowel stedelijke gebieden als in plattelandsgebieden door wegeninfrastructuur veroorzaakte geluidshinder.

---

(1)  PB L 189 van 18.7.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/783 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/783

---

(2004/C 78 E/0833)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3137/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Raad

(23 oktober 2003)

Betreft:   Recht van asielaanvrage

Is de Raad van mening dat het gewijzigd voorstel voor een richtlijn van de Raad (1) betreffende „minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus” in zijn huidige vorm verenigbaar is met de verplichtingen van de lidstaten zoals die voortvloeien uit internationale verdragen m.b.t. vluchtelingen en asielzoekers? Meer concreet, kan de Raad uitleggen hoe het recht van asielaanvrage voor alle asielzoekers gewaarborgd blijft, welk recht ook de toegang tot het grondgebied van de lidstaten omvat? Hoe wordt de toegang tot een eerlijke onderzoeksprocedure van de asielaanvrage gewaarborgd, alsmede het recht van beroep, in het geval dat asielzoekers naar hun land van herkomst worden teruggestuurd terwijl de rechter nog moet beslissen over eventuele asielverlening?

Antwoord

(4 maart 2004)

De besprekingen van de Raad inzake het asielrecht gaan momenteel over het voorstel voor een richtlijn betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning en de intrekking van de vluchtelingenstatus.

De Raad draagt er zorg voor dat in iedere toekomstige communautaire regeling van deze aangelegenheid de rechten en waarborgen van de betrokken internationale rechtsinstrumenten, en met name het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, geëerbiedigd worden.

---

(1)  COM(2002)326 def. - PB C 291 van 26.11.2002, blz. 143.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/783 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/783

---

(2004/C 78 E/0834)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3167/03

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Werk en gezondheidszorg in de toetredende landen

Kan de Commissie aangeven of de regering van het Verenigd Koninkrijk met de tien toetredende landen een wederzijdse overeenkomst heeft gesloten zodat burgers van het VK het recht hebben om direct na toetreding van de nieuwe lidstaten in deze landen te gaan werken? Kan zij tevens aangeven of in de toetredende landen uitzonderingen van kracht zijn waardoor burgers van het VK niet in die landen kunnen gaan werken?

Kan de Commissie verder meedelen of de toetredende landen met de huidige lidstaten van de EU wederzijdse overeenkomsten op het gebied van gezondheidszorg hebben gesloten die van kracht worden zodra ze zijn toegetreden?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(14 november 2003)

Overeenkomstig de overgangsregeling die in het Toetredingsverdrag is opgenomen, is het alle huidige lidstaten gedurende ten hoogste zeven jaar toegestaan de toegang van werknemers uit de nieuwe lidstaten tot hun binnenlandse arbeidsmarkt te controleren en te reguleren op grond van binnenlandse voorschriften. Deze overgangsregeling geldt niet voor Cyprus en Malta. Er zal dus een volledige vrijheid van verkeer bestaan tussen de huidige lidstaten en die twee landen en eveneens tussen de andere nieuwe lidstaten en Cyprus en Malta. Malta heeft evenwel het recht tot 30 april 2001 een vrijwaringsmaatregel op te leggen.

De nieuwe lidstaten hebben de mogelijkheid om equivalente beperkingen toe te passen op die lidstaten waar beperkingen tegen hen gelden. Daarom is het uitsluitend via de eventuele toepassing van equivalente beperkingen dat nieuwe lidstaten het recht van werknemers uit het Verenigd Koninkrijk om op hun grondgebied werkzaam te zijn, kunnen beperken.

Sommige lidstaten hebben te kennen gegeven dat zij zinnens zijn hun arbeidsmarkt volledig open te stellen voor werknemers uit alle nieuwe lidstaten. Andere huidige lidstaten zijn zinnens een meer restrictieve toegang toe te passen, die zal verschillen naargelang van de nieuwe lidstaat waarom het gaat.

Voor meer specifieke informatie over bestaande overeenkomsten tussen het Verenigd Koninkrijk en de nieuwe lidstaten verzoekt de Commissie het geachte parlementslid contact met de regering van het Verenigd Koninkrijk op te nemen.

In verband met de vraag of de nieuwe lidstaten na hun toetreding wederzijdse overeenkomsten inzake gezondheidszorg met de rest van de Unie zullen hebben, onderstreept de Commissie dat op het niveau van de Unie de gezondheidszorg voor migrerende werknemers valt onder Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 (1) betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, die tot doel heeft de socialezekerheids-rechten van deze werknemers en hun gezinsleden te beschermen wanneer zij naar een andere lidstaat verhuizen. Na de toetreding zal deze verordening alle socialezekerheidsverdragen tussen de nieuwe en de huidige lidstaten vervangen. Een uitzondering op deze algemene regel geldt alleen voor de bepalingen van bilaterale verdragen die zijn opgenomen in bijlage III bij Verordening (EEG) nr. 1408/71 en daarom blijven gelden. Om in deze bijlage te worden opgenomen dienen deze bepalingen evenwel aan zekere criteria te voldoen zoals gunstiger zijn voor de migrerende werknemer of verband houden met een historische context.

Bijlage II van het Toetredingsverdrag, dat alle aantekeningen van de nieuwe lidstaten bij de bijlagen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 vermeldt, geeft geen aantekening bij bijlage III van Verordening (EEG) nr. 1408/71 in verband met een socialezekerheidsverdrag tussen een van deze landen en het Verenigd Koninkrijk, die verder van toepassing zou moeten zijn.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/784 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/784

---

(2004/C 78 E/0835)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3168/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(27 oktober 2003)

Betreft:   Vechthondenverbod

Helaas hebben de vragen die ik tot dusver in verband met een verbod op vechthonden heb gesteld nog geen resultaat gehad. Weliswaar hebben een paar lidstaten, b.v. Italië en Oostenrijk, reeds maatregelen tegen gewelddadige en agressieve honden genomen door invoering van een muilkorfplicht in openbare gebouwen en openbare plaatsen als haltes en parken, alsmede van een welpenschool voor de opvoeding van honden, maar helaas zijn deze maatregelen nog steeds niet toereikend. In de afgelopen dagen werden wij opnieuw geconfronteerd met verschrikkelijke krantenkoppen over kinderen en volwassenen die door pitbulls werden aangevallen. Het is niet voldoende als staten en/of regio's individueel maatregelen nemen tegen het houden van bepaalde hondenrassen, er is behoefte aan een richtlijn voor een verbod op vechthonden op Europees niveau!

Hoeveel mensen moeten er volgens de Raad nog doodgebeten of verminkt worden?

Hoe lang moeten we nog wachten tot er eindelijk iets op EU-niveau gebeurt?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad neemt nota van het door het geachte parlementslid in zijn vraag aangeroerde probleem, maar herinnert hem eraan dat hij geen antwoord kan geven, aangezien het initiatiefrecht bij de Commissie berust en deze tot nu toe geen voorstellen op dit gebied heeft ingediend.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/785 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/785

---

(2004/C 78 E/0836)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3180/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   De Europese Unie moet opkomen voor onze snijbloemenproductie

De Europese snijbloemenproductie wordt oneerlijke concurrentie aangedaan door producten uit niet-EU-landen, waar minderjarigen worden uitgebuit bij de bloementeelt.

Deze producten kunnen momenteel vrij circuleren in de Europese Unie omdat er geen beperkingen aan zijn gesteld en al evenmin plantengeneeskundige controles plaatsvinden.

Is de Commissie ook van mening dat het gevaar dat virussen en ziektes via deze producten worden verspreid het dringend nodig maakt dat er op alle niveaus adequate controlemaatregelen worden genomen?

Kan de Commissie niet als preventie vaststellen of bij de buiten-Europese bloementeelt gebruik wordt gemaakt van het werk van minderjarigen?

Welke financiële maatregelen neemt de Commissie om de Europese snijbloementeelt te stimuleren en te ondersteunen?

Denkt de Commissie aan douaneheffingen bij binnenkomst voor deze producten?

Acht de Commissie het nuttig om een kwaliteitsmerk in te voeren dat de diverse plaatselijke producten herkenbaar moet maken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 januari 2004)

De Unie beschikt over een regeling op fystosanitair gebied die gebaseerd is op Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (1). Deze richtlijn bevat onder meer een lijst van organismen waarvan het binnenbrengen in de Gemeenschap moet worden verboden, en een lijst van planten en plantaardige producten waarvoor specifieke fytosanitaire controles moeten worden verricht bij het binnenbrengen in de Gemeenschap. Bijgevolg moeten het land van oorsprong en de lidstaten voorzien in passende maatregelen zoals vastgesteld in vorengenoemde richtlijn, om te voorkomen dat schadelijke organismen in de Gemeenschap worden binnengebracht of verspreid.

Aangezien de lidstaten bij invoer herhaaldelijk organismen hebben onderschept die schadelijk waren voor producten van de bloementeelt, is de bovenvermelde regeling op fytosanitair gebied in 2002 aanzienlijk aangescherpt met het oog op een doeltreffender bescherming (Richtlijnen 2002/36/EG van 29 april 2002 (2) en 2002/89/EG van 28 november 2002 van de Commissie (3)).

Met betrekking tot de vraag over eventuele controlemaatregelen in verband met het potentiële gevaar voor verspreiding van virussen en ziektes door deze producten zij opgemerkt dat de lidstaten na legale invoer van deze producten geen maatregelen kunnen invoeren die het intracommunautaire handelsverkeer beperken, tenzij de nationale autoriteiten kunnen aantonen dat deze maatregelen niet-discriminerend en proportioneel zijn, en gericht zijn op de bescherming van de gezondheid en het leven van mens, dier en plant.

De bevordering van fundamentele arbeidsnormen, inclusief het verbod op en de afschaffing van kinderarbeid, evenals sociale ontwikkeling, is voor de Commissie een prioriteit als onderdeel van de strategie om de mondialisering in goede banen te leiden ter ondersteuning van een duurzame ontwikkeling. Op het gebied van het handelsbeleid bevordert de Commissie de daadwerkelijke toepassing van fundamentele arbeidsnomren via positieve instrumenten en stimuleringsmaatregelen. Voorbeelden hiervan zijn het Stelsel van Algemene Preferenties (SAP), in het kader waarvan landen extra preferenties kunnen krijgen wanneer zij de beginselen van de fundamentele arbeidsnormen in acht nemen, en de Overeenkomst van Cotonou tussen de Gemeenschap en 77 staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS-staten), die een specifieke bepaling inzake handel en arbeidsnormen bevat. De Unie is sterk gekant tegen een op sancties gebaseerde aanpak en initiatieven voor het gebruik van arbeidsrechten voor protectionistische doeleinden. In het geval van toepassing van kinderarbeid als omschreven in de betrokken Verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) kan het SAP krachtens artikel 26 van Verordening (EG) nr. 2501/2001 (4) ten aanzien bepaalde producten evenwel tijdelijk worden ingetrokken.

Het algemenere probleem van de bestrijding van kinderarbeid wordt ook behandeld in het kader van de betrekkingen tussen de Commissie en de ILO, die zijn versterkt door de nieuwe briefwisseling die op 14 mei 2001 door beide instellingen is ondertekend. Deze overeenkomst omvat ook de bevordering van fundamentele arbeidsnormen op wereldniveau. De communautaire steun voor programma's en activiteiten van de ILO ter bestrijding van kinderarbeid in ontwikkelingslanden zal worden geïntegreerd in het komende strategische partnerschap tussen de Commissie en de Internationale Arbeidsorganisatie op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, in het kader waarvan een algemene strategie inzake kinderarbeid en onderwijs in de ACS-staten wordt uitgestippeld. Tot dusver is geen specifieke aandacht naar de sector bloementeelt uitgegaan. De ILO heeft een aantal specifieke activiteiten ter bevordering van fundamentele arbeidsnormen in de landbouw en verwante sectoren ontwikkeld met gerichte initiatieven voor werknemers en werkgevers met het oog op gedragscodes en capaciteitsopbouw.

Om de Europese bloementeelt aan te moedigen en te steunen, heeft de Commissie in de periode 1997-2000 op de binnenlandse markt drie reclamecampagnes gevoerd voor bloemen en levende planten, met een budget van 45 miljoen euro.

Sinds 2000 voert de Commissie een beleid ter bevordering van landbouwproducten, inclusief producten van de bloementeelt. In het kader van de afzetbevordering op de binnenlandse markt kunnen actoren uit de sector bloementeelt tweemaal per jaar afzetbevorderingsprogramma's indienen (zie Verordeningen (EG) nr. 2826/2000 (5) en (EG) nr. 94/2002 (6), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 305/2002 (7), die richtsnoeren bevatten voor de bevordering van de bloementeelt. De Gemeenschap financiert 50 % van deze programma's.

Tot dusver zijn voor deze sector zeven afzetbevorderingsprogramma's goedgekeurd in respectievelijk België, Denemarken, Italië, Nederland, Oostenrijk en Zweden.

De voor producten van hoofdstuk 6 van de gecombineerde nomenclatuur (levende planten en producten van de bloementeel toegepaste invoerrechten variëren van 4 tot 12 %.

Voorts zouden verlaagde invoerrechten kunnen worden toegepast in het kader van bilaterale preferentiële overeenkomsten of tariefconcessies (algemeen preferentiestelsel).

Gedetailleerde gegevens over de douanerechten die worden toegepast bij de invoer van goederen van oorsprong uit derde landen in het grondgebied van de Unie zijn te vinden op de website van de TARIC, die dagelijks wordt bijgewerkt. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het volgende adres: (http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/dds/en/tarhome.htm).

In 2000 zijn bloemen en sierplanten bij Verordening (EG) nr. 2796/00 opgenomen in de werkingssfeer van Verordening (EEG) 2081/92 (8). Zo wordt op communautair niveau voorzien in de mogelijkheid om (op verzoek van de lidstaten en voor zover de producten voldoen aan de voorwaarden van de genoemde verordening) de benamingen van deze producten te registreren als beschermde geografische aanduiding (BGA) of beschermde oorsprongsbenaming (BOB).

---

(1)  PB L 169 van 10.7.2000, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/116/EG van 4 december 2003, PB L 321 van 6.12.2003.

(2)  PB L 116 van 3.5.2002.

(3)  PB L 355 van 30.12.2002.

(4)  Verordening (EG) nr. 2501/2001 van de Raad van 10 december 2001 houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2004 — Verklaringen bij de verordening van de Raad houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2004, PB L 346 van 31.12.2001.

(5)  Verordening (EG) nr. 2826/2000 van de Raad van 19 december 2000 betreffende voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt, PB L 328 van 21.12.2000.

(6)  Verordening (EG) nr. 94/2002 van de Commissie van 18 januari 2002 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2826/2000 van de Raad betreffende voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt, PB L 17 van 19.1.2002.

(7)  Verordening (EG) nr. 305/2002 van de Commissie van 18 februari, PB L 47 van 19.2.2002.

(8)  Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, PB L 208 van 24.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/787 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/787

---

(2004/C 78 E/0837)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3188/03

van Adeline Hazan (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Harmonisering van de akten van de burgerlijke stand in Europa

Gezien de volgende feiten:

| — | Het Verdrag van Amsterdam legt het principe van het vrij verkeer van personen binnen de grenzen van de Europese Unie vast. |
| --- | --- |

—

Het Verdrag van Amsterdam legt het principe van het vrij verkeer van personen binnen de grenzen van de Europese Unie vast.

| — | De Europese burgers ondervinden daarbij hinder van het feit dat er geen gemeenschappelijk systeem voor het opmaken van de burgerlijke stand in Europa bestaat en dat er problemen zijn om de gegevens van dag tot dag bij te houden. |
| --- | --- |

—

De Europese burgers ondervinden daarbij hinder van het feit dat er geen gemeenschappelijk systeem voor het opmaken van de burgerlijke stand in Europa bestaat en dat er problemen zijn om de gegevens van dag tot dag bij te houden.

| — | Er bestaat wel een internationale commissie voor de burgerlijke stand, opgericht aan de hand van een internationale overeenkomst, maar haar juridische draagwijdte is beperkt omdat ze maar door acht landen van de huidige Europese Unie ondertekend is (België, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Italië en Portugal). |
| --- | --- |

—

Er bestaat wel een internationale commissie voor de burgerlijke stand, opgericht aan de hand van een internationale overeenkomst, maar haar juridische draagwijdte is beperkt omdat ze maar door acht landen van de huidige Europese Unie ondertekend is (België, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Italië en Portugal).

| — | De werkzaamheden van de commissie zijn wel van belang voor de afgifte van bepaalde uittreksels uit de akten van de burgerlijke stand die voor het buitenland bestemd zijn, en vooral voor de oprichting van een geautomatiseerde burgerlijke stand met gebruikmaking van de computertechniek, die de bescherming van persoonsgegevens en voldoende betrouwbaarheid van de ingevoerde gegevens verzekert. |
| --- | --- |

—

De werkzaamheden van de commissie zijn wel van belang voor de afgifte van bepaalde uittreksels uit de akten van de burgerlijke stand die voor het buitenland bestemd zijn, en vooral voor de oprichting van een geautomatiseerde burgerlijke stand met gebruikmaking van de computertechniek, die de bescherming van persoonsgegevens en voldoende betrouwbaarheid van de ingevoerde gegevens verzekert.

| — | In sommige gevallen kan het ontbreken van gegevens over akten die in het buitenland opgemaakt zijn (huwelijk, echtscheiding, overlijden) discriminatie tussen de Europese burgers tot gevolg hebben. |
| --- | --- |

—

In sommige gevallen kan het ontbreken van gegevens over akten die in het buitenland opgemaakt zijn (huwelijk, echtscheiding, overlijden) discriminatie tussen de Europese burgers tot gevolg hebben.

| 1. | Op welke manier kan uitwisseling van dergelijke gegevens in verband met huwelijk, scheiding of overlijden, waarvan de akten in het buitenland opgesteld zijn, tussen de diensten van de burgerlijke stand van de verschillende lidstaten plaatsvinden? |
| --- | --- |

1.

Op welke manier kan uitwisseling van dergelijke gegevens in verband met huwelijk, scheiding of overlijden, waarvan de akten in het buitenland opgesteld zijn, tussen de diensten van de burgerlijke stand van de verschillende lidstaten plaatsvinden?

| 2. | Wat bepaalt het huidig Europees recht terzake? |
| --- | --- |

2.

Wat bepaalt het huidig Europees recht terzake?

| 3. | Welke procedures zouden op Europees niveau geharmoniseerd kunnen worden om in het belang van de Europese burgers voor onderlinge verenigbaarheid van de systemen van de burgerlijke stand te zorgen? |
| --- | --- |

3.

Welke procedures zouden op Europees niveau geharmoniseerd kunnen worden om in het belang van de Europese burgers voor onderlinge verenigbaarheid van de systemen van de burgerlijke stand te zorgen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 december 2003)

Op 1 december 2003 bestaat er geen communautaire wetgeving betreffende het opmaken van akten van de burgerlijke stand in de lidstaten.

De werkzaamheden in het kader van de internationale commissie voor de burgerlijke stand hebben weliswaar geleid tot efficiënte oplossingen op dit gebied, maar die zijn, zoals aangegeven door het geachte parlementslid, slechts van toepassing in een klein aantal lidstaten.

Het programma inzake wederzijdse erkenning, dat eind 2000 werd vastgesteld en in het kader waarvan op basis van de conclusies van de Europese Raad van Tampere een lijst is opgesteld van werkzaamheden die door de Gemeenschap moeten worden verricht op het gebied van justitiële samenwerking in burgerlijke zaken, omvat geen maatregelen op dit gebied.

De Commissie heeft echter verschillende petities van Europese burgers ontvangen waarin melding wordt gemaakt van de moeilijkheden ten gevolge van de uiteenlopende regels voor het opmaken en bijhouden van akten van de burgerlijke stand in de verschillende lidstaten.

Bijgevolg zou de Commissie erop kunnen aandringen om dit onderwerp in een toekomstig werkprogramma op te nemen.

De Commissie heeft echter tot op heden nog geen enkel onderzoek hierover uitgevoerd. Het is dan ook onmogelijk te bepalen welke moeilijkheden zich precies voordoen, noch oplossingen ervoor aan te geven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/788 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/788

---

(2004/C 78 E/0838)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3195/03

van Ursula Stenzel (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Erkenning van het beroep van (klinisch) optometrist

Is het niet in strijd met het geldend Europees recht, en vooral met de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten, dat het op het grondgebied van de EU, met name in Engeland, Ierland en Nederland, reeds gevestigde beroep van (klinisch) optometrist in de lidstaat Oostenrijk niet bestaat en de beroepsuitoefening van de (klinische) optometrie aan EU-burgers die in een andere lidstaat van de EU tot dit beroep zijn toegelaten, in Oostenrijk wordt ontzegd?

Moet derhalve niet, in de zin van het Europees recht, in lidstaten waarin het beroep van (klinisch) optometrist niet wettelijk geregeld is, dit beroep worden erkend en moeten niet EU-burgers in iedere lidstaat van de EU onder gelijke voorwaarden worden toegelaten tot de uitoefening van dit beroep?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 december 2003)

Volgens vaste rechtspraak van het Europese Hof van Justitie zijn de lidstaten bij gebreke van harmonisatie van een beroepswerkzaamheid in beginsel bevoegd de uitoefening van deze werkzaamheid te regelen met inachtneming van de door het EG-verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden (arrest van het Hof van Justitie van 11 juli 2002, C-294/00, Deutsche Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH).

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, bestaat er in Oostenrijk geen equivalent van het beroep van klinisch optometrist zoals andere lidstaten dat kennen. In Oostenrijk schijnt dit beroep voorbehouden te zijn aan artsen.

In de arresten Bouchoucha en Mac Quen (arrest van het Hof van Justitie van 3 oktober 1990, C-61/89, en arrest van Hof van Justitie van 1 februari 2001, C-108/96) stelt het Hof dat een lidstaat niet in strijd met artikel 43 van het EG-Verdrag handelt wanneer hij om redenen van algemeen belang voor de bescherming van de volksgezondheid een dergelijke beperking instelt.

In dit verband zij er ook op gewezen dat de bescherming van de volksgezondheid een van de redenen is die volgens artikel 46, lid 1, van het EG-Verdrag beperkingen op de vrijheid van vestiging kunnen rechtvaardigen. Het in dit lid bepaalde is volgens artikel 55 van het EG-Verdrag ook van toepassing op het vrije verkeer van diensten.

De Commissie beschikt niet over verdere informatie waaruit een inbreuk op het Gemeenschapsrecht blijkt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/788 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/788

---

(2004/C 78 E/0839)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3196/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Problemen op het gebied van bebouwing, bescherming van de bossen en bouwcoöperaties in Griekenland

In Griekenland is er met name de laatste jaren een complete chaos ontstaan op het gebied van bebouwing, bescherming van de bossen en bouwcoöperaties. De recente zelfmoord (op 12 oktober 2003) van een ambtenaar in Athene heeft informatie aan het licht gebracht over de situatie betreffende de toekenning van bouwvergunningen in een land waar (volgens verklaringen van minister V. Papandreou) honderdduizenden woningen zonder vergunning zijn opgetrokken, alsook over druk die door politici op ambtenaren van de Griekse overheidsadministratie wordt uitgeoefend.

Hierbij moet worden opgemerkt dat er in Griekenland veel bouwcoöperaties bestaan, waarvan de duizenden leden — vaak reeds decennia lang — jaarlijkse (maar ook uitzonderlijke) bijdragen betalen (bijv. de artsenvereniging „I Ygia Syn. Pe.” uit Saronida, Attica, die in 1965 werd opgericht en 3 090 leden telt), zonder tot op heden ook maar één perceel bouwgrond te hebben verworven, ondanks het feit dat veel van deze coöperaties duidelijk grond buiten bosgebieden beogen. Deze situatie brengt de leden van deze coöperaties terecht in grote vertwijfeling, terwijl de Griekse regering, die op de vooravond van de Griekse nationale verkiezingen geheel toevallig opnieuw aan de bouwcoöperaties denkt, beschuldigingen van politieke gijzeling uit.

Verder moet worden opgemerkt dat er zich in Griekenland enorme problemen voordoen in verband met het nieuwe wetsontwerp inzake het bosbeleid, alsook met de kwaliteit van de duizenden illegale woningen die zijn opgetrokken in een zeer korte tijdsspanne, zonder bouwvergunning en zonder controle van de stedenbouwkundige diensten wat hun statische weerstand betreft. De eigenaars van deze illegale woningen worden reeds jaren in het ongewisse gelaten door de overheid, die de oplossing van de dringendste problemen almaar uitstelt. Bovendien ontstaat er een kwestie van sociaal onrecht voor duizenden Griekse burgers die zich benadeeld voelen omdat zij een flinke duit hebben moeten neerleggen om een bouwvergunning te krijgen, terwijl anderen zomaar een woning konden bouwen zonder voor een vergunning te betalen.

In welke andere lidstaat van de Unie wordt er in dezelfde mate als in Griekenland illegaal gebouwd? Welke inlichtingen heeft de Commissie van de Griekse autoriteiten gekregen over de kwaliteit van de illegale bouwwerken in Griekenland, dat goed is voor 52 % van het totale aardbevingspotentieel van de EU? Welke zijn volgens de communautaire regelgeving de precieze definities van „bos” en „bosgebied”? Is er al dan niet een geschil met de leden van bouwcoöperaties, die reeds decennia lang hun bijdragen betalen maar nog steeds geen stuk grond hebben kunnen verwerven?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 december 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat zij niet over statistieken of informatie beschikt betreffende onrechtmatige bouwactiviteiten in de verschillende lidstaten, en dat zij derhalve niet kan beoordelen in welke mate er in Griekenland illegaal wordt gebouwd. Voorts heeft de Commissie nooit inlichtingen van de Griekse autoriteiten gekregen over de kwaliteit van de illegale bouwwerken in Griekenland.

Wat de definitie van „bos” en „bosgebied” betreft, kan de Commissie aangeven dat in de Europese strategie voor de bosbouw geen definities van „bos” en „bosgebied” zijn opgenomen. In de tenuitvoerlegging van communautaire wetgeving en financiële instrumenten zijn de nationale definities van „bos” en „bosgebied” van toepassing. De onlangs aangenomen verordening „Forest Focus” bevat definities van „bossen” en „overige bosgebieden”, die van toepassing zijn op de maatregelen die door de verordening worden ondersteund.

De kwestie van de leden van bouwcoöperaties die ondanks de bijdragen die zij betalen nog geen bouwgrond hebben gekregen, is een zaak voor de nationale autoriteiten en wordt als zodanig geregeld bij nationale wetgeving.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/789 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/789

---

(2004/C 78 E/0840)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3203/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Afval van ziekenhuizen in Attika

Volgens de Vereniging van gemeenten van het district Attika sturen de meeste ziekenhuizen en privéklinieken in Attika hun ziekenhuisafval niet voor verbranding naar de bestaande, speciale installatie, maar geven ze er de voorkeur aan dit afval in eigen ovens te verbranden, onder ongeschikte omstandigheden (een temperatuur van 100 graden, terwijl de verbrandingstemperatuur in de installatie van de Vereniging van gemeenten van het district Attika 1600 graden is). Het komt ook vaak voor dat het ziekenhuisafval samen met het gewone huisafval naar de stortplaats wordt gebracht. Het feit dat, volens berichten in de pers, de speciale verbrandingsinstallatie van de Vereniging per dag 3,5 ton ziekenhuisafval te verwerken krijgt, terwijl dagelijks 25 ton van dergelijk afval in Attika wordt geproduceerd, spreekt in dit verband boekdelen.

Wat staat er in de communautaire wetgeving over dergelijk afval? Wat is in de andere lidstaten van toepassing?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 november 2003)

De volgende Gemeenschapswetgeving is het meest relevant voor het beheer van afval van de gezondheidszorg bij mens of dier:

| — | Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1);

| — | Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (2); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (2);

| — | Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (3); |
| --- | --- |

—

Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (3);

| — | Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (4); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (4);

| — | Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (5); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (5);

| — | Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (6); |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (6);

| — | Beschikking van de Commissie van 16 januari 2001 (7) tot wijziging van Beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 (8) betreffende de lijst van afvalstoffen; |
| --- | --- |

—

Beschikking van de Commissie van 16 januari 2001 (7) tot wijziging van Beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 (8) betreffende de lijst van afvalstoffen;

| — | Beschikking 2003/33/EG van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16 en bijlage II van Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen (9). |
| --- | --- |

—

Beschikking 2003/33/EG van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16 en bijlage II van Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen (9).

De tenuitvoerlegging van de richtlijnen betreffende afvalstoffen, gevaarlijke afvalstoffen, en verpakking en verpakkingsafval wordt beschreven in het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van communautaire wetgeving (10). Het verslag vermeldt geen bijzonderheden over de hoeveelheid afval van de gezondheidszorg die teruggewonnen of verwijderd werd.

Verordening (EG) nr. 2150/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2002 betreffende afvalstoffenstatistieken (11) zal onder meer regelmatige communautaire statistieken over het ontstaan en beheer van afval uit de gezondheidszorg verschaffen. Uit hoofde van deze verordening zal de Commissie voor het einde van 2007 het eerste verslag over de verzamelde statistieken bij het Europees Parlement en de Raad indienen.

---

(1)  PB L 194 van 25.7.1975.

(2)  PB L 377 van 31.12.1991.

(3)  PB L 30 van 6.2.1993.

(4)  PB L 365 van 31.12.1994.

(5)  PB L 182 van 16.7.1999.

(6)  PB L 332 van 28.12.2000.

(7)  PB L 47 van 16.2.2001.

(8)  PB L 226 van 6.9.2000.

(9)  PB L 11 van 16.1.2003.

(10)  COM(2003)250 def, (http://europa.eu.int/eur-lex/nl/com/rpt/2003/com2003_0250nl03.pdf).

(11)  PB L 332 van 9.12.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/790 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/790

---

(2004/C 78 E/0841)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3213/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Benutting communautaire middelen voor cultuur in Griekenland

Kan de Commissie mij de benutingspercentages meedelen van de communautaire middelen van het tweede en derde communautair bestek die voor cultuurdoeleinden aan Griekenland zijn toegekend? Welke zijn de belangrijkste acties op het gebied van cultuur waaraan met middelen van deze bestekken steun is toegekend en welke zijn de exacte bedragen per actie?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(8 december 2003)

De onder het tweede en derde communautaire bestek (CB) verrichte werkzaamheden in de culturele sector in Griekenland in het kader van de structuurfondsen hebben tot doel het culturele erfgoed te beschermen en te ontwikkelen, de moderne cultuur te ontwikkelen en een evenwichtige ontwikkeling te bereiken in het aanbod van en de vraag naar culturele goederen en diensten in de regio.

Voor de culturele sector werden de volgende bedragen vastgelegd:

| — | in het tweede Communautaire Bestek: 208 miljoen euro, |
| --- | --- |

—

in het tweede Communautaire Bestek: 208 miljoen euro,

| — | in het derde Communautaire Bestek: 960 miljoen euro. |
| --- | --- |

—

in het derde Communautaire Bestek: 960 miljoen euro.

De projecten in kwestie hebben betrekking op de verbetering van de gebouwen en de technologische infrastructuur van bestaande musea, de bescherming en de ontwikkeling van monumenten en archeologische plaatsen en ook de versterking van de infrastructuur voor de moderne cultuur alsmede van institutionele structuren.

In het kader van het derde Communautaire Bestek worden de activiteiten op dit gebied ondersteund via de operationele programma's (OP) Cultuur en Informatiemaatschappij. Aanvullende acties's kunnen ook worden ondersteund met middelen uit de diverse regionale OP's.

Voor het OP Cultuur werd een bedrag van 604 miljoen euro vastgelegd, dat onder meer bestemd is voor musea (192 miljoen euro), archeologische plaatsen (165 miljoen euro), culturele centra (117 miljoen euro) en de concertgebouwen van Athene en Thessaloniki (114 miljoen euro), en technische bijstand (16 miljoen euro).

Voor culturele acties in het kader van het OP Informatiemaatschappij werd een bedrag van 129 miljoen euro vastgelegd.

In de regionale OP's werd voor culturele activiteiten ruim 227 miljoen euro vastgelegd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/791 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/791

---

(2004/C 78 E/0842)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3217/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Controle luchtvervuiling in Griekenland

Recente studies die zijn gepubliceerd, wijzen uit dat luchtvervuiling, ook bij beperkte en betrekkelijk lage niveau's, op korte termijn schadelijk is voor de gezondheid van stadsbewoners. Naar verwachting zal Griekenland, en vooral de omgeving van Athene, alle normen van de Wereldgezondheidsorganisatie overschrijden als er geen adequate maatregelen worden getroffen tegen de luchtvervuiling.

In aanmerking genomen dat in Griekenland sprake is van overschrijding van de door de EU voorgeschreven grenswaarden voor gevaarlijke luchtverontreinigende stoffen:

| 1. | Hoe hoog zijn de concentraties van zwevende organische verbindingen, kankerverwekkende deeltjes, benzeen en ozon in het gebied van Attika? |
| --- | --- |

1.

Hoe hoog zijn de concentraties van zwevende organische verbindingen, kankerverwekkende deeltjes, benzeen en ozon in het gebied van Attika?

| 2. | Welke maatregelen ter bestrijding van de luchtvervuiling zijn door de Griekse regering genomen, met name bij hoge zomertemperaturen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen ter bestrijding van de luchtvervuiling zijn door de Griekse regering genomen, met name bij hoge zomertemperaturen?

| 3. | In hoeverre zijn die maatregelen conform de door de Europese Unie voorgeschreven maatregelen? |
| --- | --- |

3.

In hoeverre zijn die maatregelen conform de door de Europese Unie voorgeschreven maatregelen?

| 4. | Heeft Griekenland inmiddels aanstalten gemaakt tot omzetting in nationaal recht van Richtlijn 96/61/EG (1) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, na haar veroordeling door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak C-64/01? |
| --- | --- |

4.

Heeft Griekenland inmiddels aanstalten gemaakt tot omzetting in nationaal recht van Richtlijn 96/61/EG (1) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, na haar veroordeling door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak C-64/01?

| 5. | Is Richtlijn 2000/69/EG (2) betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht in Grieks recht omgezet? |
| --- | --- |

5.

Is Richtlijn 2000/69/EG (2) betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht in Grieks recht omgezet?

| 6. | Is aan de Commissie mededeling gedaan van de omzetting in Griekenland van Richtlijn 1999/30/EG (3) betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, en heeft Griekenland de desbetreffende vragenlijsten opgestuurd? |
| --- | --- |

6.

Is aan de Commissie mededeling gedaan van de omzetting in Griekenland van Richtlijn 1999/30/EG (3) betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, en heeft Griekenland de desbetreffende vragenlijsten opgestuurd?

| 7. | Heeft Griekenland Richtlijn 2001/81/EG (4) inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtver-ontreinigende stoffen, in nationaal recht omgezet? |
| --- | --- |

7.

Heeft Griekenland Richtlijn 2001/81/EG (4) inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtver-ontreinigende stoffen, in nationaal recht omgezet?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 2003)

| 1. | t/m 3. Op basis van rapporten die conform de huidige communautaire wetgeving bij de Commissie zijn ingediend, liggen de jaarlijkse concentraties van PM10 (d.w.z. deeltjes met een diameter van minder dan 10 micrometer (μm)) in de regio Attika tussen 50 en 70 microgram per kubieke meter (μg/m3), waardoor de grenswaarde (inclusief de tolerantiemarge) van 46 μg/m3 voor het jaar 2003 duidelijk wordt overschreden. De dagelijkse grenswaarde waaraan in 2005 moet worden voldaan, bedraagt 50 μg/m3 en deze waarde mag niet vaker dan 35 keer in de loop van een kalenderjaar worden overschreden. In 2002 werd dit concentratieniveau volgens de meldingen van verschillende stations in de regio Attika op 64 tot 116 dagen overschreden.
  Tijdens de meldingsperiode van april-augustus 2002 werd de ozondrempelwaarde van 180 μg/m3 (gemiddelde gedurende één uur) waarbij de bevolking moet worden geïnformeerd gemiddeld op 17 dagen, maar bij twee stations zelfs op meer dan 30 dagen overschreden. De maximale concentraties per uur overschreden de waarde van 200 μg/m3 ruimschoots, met een absoluut maximum van 316 μg/m3. Volgens het rapport „Luchtvervuiling door ozon in Europa” van dit jaar deden zich bij ongeveer 17 % van de Griekse stations waarbij de informatiedrempel werd overschreden tevens overschrijdingen voor van de waarschuwingsdrempel van 240 μg/m3. Deze waarschuwingsdrempel is vastgelegd in de „nieuwe” Richtlijn 2002/3/EG van het Parlement en van de Raad van 12 februari 2002 betreffende ozon in de lucht (5), zoals deze van kracht is geworden op 9 september 2003.
  Vluchtige organische stoffen (VOS) vallen niet onder de bestaande wetgeving inzake de kwaliteit van de lucht. De beoordeling van de luchtkwaliteit voor wat betreft de aanwezigheid van benzeen moet voor het eerst tegen het einde van september 2004 bij de Commissie worden gemeld overeenkomstig Richtlijn 2000/69/EG van het Parlement en van de Raad van 16 november 2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht. Er is door Griekenland geen informatie verstrekt over de aanwezigheid van VOS en benzeen in de lucht overeenkomstig Richtlijn 97/101/EG van 27 januari 1997, waarin een uitwisseling van informatie en gegevens van netwerken en afzonderlijke stations wordt gestipuleerd ter meting van de luchtvervuiling in de lidstaten (6).
  In de huidige communautaire wetgeving inzake de luchtkwaliteit (kaderrichtlijn luchtkwaliteit (1996/62/EG (7)) en bijbehorende subrichtlijnen (1999/30/EG (8), 2000/69/EG (9), 2002/3/EG)) worden grenswaarden vastgesteld die voor specifieke verontreinigende stoffen op specifieke streefdata (bijvoorbeeld 2005 voor PM10) moeten worden bereikt. Als een grenswaarde inclusief de gedefinieerde tolerantiemarge (een waarde die jaarlijks afneemt en op de streefdatum nul bedraagt) wordt overschreden, moeten de lidstaten plannen en programma's indienen om aan te geven hoe ze aan de grenswaarden kunnen voldoen. Deze documenten moeten tegen eind 2003 voor het eerst worden ingediend. Vooral voor PM10 verwacht de Commissie plannen en programma's, aangezien Griekenland tot nu toe onvoldoende heeft aangetoond dat PM10-overschrijdingen het gevolg zijn van natuurlijke verschijnselen.
  Ten einde de vorming van ozon bij de grond en de verzuring en eutrofiëring van de bodem tegen te gaan, moet tegen 2010 aan nationale emissieplafonds voor vluchtige organische stoffen, zwaveldioxide (SO2), stikstofoxiden (NO2) en ammoniak (NH3) worden voldaan overeenkomstig Richtlijn 2001/81/EG van het Parlement en van de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen. Tot nu toe heeft de Commissie nog geen informatie ontvangen over de omzetting van deze richtlijn, die voor 27 november 2002 had moeten plaatsvinden. In de richtlijn wordt gesteld dat lidstaten nationale programma's moeten opstellen om aan te geven hoe ze aan hun emissieplafonds willen voldoen. Griekenland heeft de Commissie nog niet over dergelijke programma's geïnformeerd, hoewel de termijn hiervoor op 31 december 2002 is verstreken. |
| --- | --- |

1.

t/m 3. Op basis van rapporten die conform de huidige communautaire wetgeving bij de Commissie zijn ingediend, liggen de jaarlijkse concentraties van PM10 (d.w.z. deeltjes met een diameter van minder dan 10 micrometer (μm)) in de regio Attika tussen 50 en 70 microgram per kubieke meter (μg/m3), waardoor de grenswaarde (inclusief de tolerantiemarge) van 46 μg/m3 voor het jaar 2003 duidelijk wordt overschreden. De dagelijkse grenswaarde waaraan in 2005 moet worden voldaan, bedraagt 50 μg/m3 en deze waarde mag niet vaker dan 35 keer in de loop van een kalenderjaar worden overschreden. In 2002 werd dit concentratieniveau volgens de meldingen van verschillende stations in de regio Attika op 64 tot 116 dagen overschreden.

Tijdens de meldingsperiode van april-augustus 2002 werd de ozondrempelwaarde van 180 μg/m3 (gemiddelde gedurende één uur) waarbij de bevolking moet worden geïnformeerd gemiddeld op 17 dagen, maar bij twee stations zelfs op meer dan 30 dagen overschreden. De maximale concentraties per uur overschreden de waarde van 200 μg/m3 ruimschoots, met een absoluut maximum van 316 μg/m3. Volgens het rapport „Luchtvervuiling door ozon in Europa” van dit jaar deden zich bij ongeveer 17 % van de Griekse stations waarbij de informatiedrempel werd overschreden tevens overschrijdingen voor van de waarschuwingsdrempel van 240 μg/m3. Deze waarschuwingsdrempel is vastgelegd in de „nieuwe” Richtlijn 2002/3/EG van het Parlement en van de Raad van 12 februari 2002 betreffende ozon in de lucht (5), zoals deze van kracht is geworden op 9 september 2003.

Vluchtige organische stoffen (VOS) vallen niet onder de bestaande wetgeving inzake de kwaliteit van de lucht. De beoordeling van de luchtkwaliteit voor wat betreft de aanwezigheid van benzeen moet voor het eerst tegen het einde van september 2004 bij de Commissie worden gemeld overeenkomstig Richtlijn 2000/69/EG van het Parlement en van de Raad van 16 november 2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht. Er is door Griekenland geen informatie verstrekt over de aanwezigheid van VOS en benzeen in de lucht overeenkomstig Richtlijn 97/101/EG van 27 januari 1997, waarin een uitwisseling van informatie en gegevens van netwerken en afzonderlijke stations wordt gestipuleerd ter meting van de luchtvervuiling in de lidstaten (6).

In de huidige communautaire wetgeving inzake de luchtkwaliteit (kaderrichtlijn luchtkwaliteit (1996/62/EG (7)) en bijbehorende subrichtlijnen (1999/30/EG (8), 2000/69/EG (9), 2002/3/EG)) worden grenswaarden vastgesteld die voor specifieke verontreinigende stoffen op specifieke streefdata (bijvoorbeeld 2005 voor PM10) moeten worden bereikt. Als een grenswaarde inclusief de gedefinieerde tolerantiemarge (een waarde die jaarlijks afneemt en op de streefdatum nul bedraagt) wordt overschreden, moeten de lidstaten plannen en programma's indienen om aan te geven hoe ze aan de grenswaarden kunnen voldoen. Deze documenten moeten tegen eind 2003 voor het eerst worden ingediend. Vooral voor PM10 verwacht de Commissie plannen en programma's, aangezien Griekenland tot nu toe onvoldoende heeft aangetoond dat PM10-overschrijdingen het gevolg zijn van natuurlijke verschijnselen.

Ten einde de vorming van ozon bij de grond en de verzuring en eutrofiëring van de bodem tegen te gaan, moet tegen 2010 aan nationale emissieplafonds voor vluchtige organische stoffen, zwaveldioxide (SO2), stikstofoxiden (NO2) en ammoniak (NH3) worden voldaan overeenkomstig Richtlijn 2001/81/EG van het Parlement en van de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen. Tot nu toe heeft de Commissie nog geen informatie ontvangen over de omzetting van deze richtlijn, die voor 27 november 2002 had moeten plaatsvinden. In de richtlijn wordt gesteld dat lidstaten nationale programma's moeten opstellen om aan te geven hoe ze aan hun emissieplafonds willen voldoen. Griekenland heeft de Commissie nog niet over dergelijke programma's geïnformeerd, hoewel de termijn hiervoor op 31 december 2002 is verstreken.

| 4. | In het arrest van 7 maart 2002 heeft het Hof verklaard dat Griekenland zijn plichten uit hoofde van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging niet is nagekomen door niet de wetgevende, regelgevende en administratieve maatregelen te nemen die noodzakelijk waren om aan deze richtlijn te voldoen. Naar aanleiding van dit arrest hebben de Griekse autoriteiten achtereenvolgens Wet 3010/2002, Gemeenschappelijk Ministerieel Besluit 15393/2332/2002 en Gemeenschappelijk Ministerieel Besluit 11014/703/9104/2003 aangenomen en bij de Commissie aangemeld. In acht nemende dat Griekenland zich heeft geconformeerd aan de verplichting Richtlijn 96/61/EG om te zetten en aan de uit het arrest van het Hof voortvloeiende vereisten, heeft de Commissie de bestaande inbreuk in deze zaak geseponeerd. |
| --- | --- |

4.

In het arrest van 7 maart 2002 heeft het Hof verklaard dat Griekenland zijn plichten uit hoofde van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging niet is nagekomen door niet de wetgevende, regelgevende en administratieve maatregelen te nemen die noodzakelijk waren om aan deze richtlijn te voldoen. Naar aanleiding van dit arrest hebben de Griekse autoriteiten achtereenvolgens Wet 3010/2002, Gemeenschappelijk Ministerieel Besluit 15393/2332/2002 en Gemeenschappelijk Ministerieel Besluit 11014/703/9104/2003 aangenomen en bij de Commissie aangemeld. In acht nemende dat Griekenland zich heeft geconformeerd aan de verplichting Richtlijn 96/61/EG om te zetten en aan de uit het arrest van het Hof voortvloeiende vereisten, heeft de Commissie de bestaande inbreuk in deze zaak geseponeerd.

| 5. | Richtlijn 2000/69/EG is niet omgezet in Griekenland. De Commissie heeft een inbreukprocedure ingesteld overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag. In het kader van deze procedure is een met redenen omkleed advies aan de Griekse autoriteiten gezonden. |
| --- | --- |

5.

Richtlijn 2000/69/EG is niet omgezet in Griekenland. De Commissie heeft een inbreukprocedure ingesteld overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag. In het kader van deze procedure is een met redenen omkleed advies aan de Griekse autoriteiten gezonden.

| 6. | Richtlijn 1999/30/EG is in Grieks recht omgezet bij Besluit 34/2002 van de ministerraad. Dit besluit is bij de Commissie aangemeld. |
| --- | --- |

6.

Richtlijn 1999/30/EG is in Grieks recht omgezet bij Besluit 34/2002 van de ministerraad. Dit besluit is bij de Commissie aangemeld.

| 7. | Richtlijn 2001/81/EG is niet omgezet in Griekenland. De Commissie heeft een inbreukprocedure ingesteld overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag. In het kader van deze procedure is een met redenen omkleed advies aan de Griekse autoriteiten gezonden. |
| --- | --- |

7.

Richtlijn 2001/81/EG is niet omgezet in Griekenland. De Commissie heeft een inbreukprocedure ingesteld overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag. In het kader van deze procedure is een met redenen omkleed advies aan de Griekse autoriteiten gezonden.

---

(1)  PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.

(2)  PB L 313 van 13.12.2000, blz. 12.

(3)  PB L 163 van 29.6.1999, blz. 41.

(4)  PB L 309 van 27.11.2001, blz. 22.

(5)  PB L 67 van 9.3.2002.

(6)  PB L 35 van 5.2.1997.

(7)  Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit, PB L 296 van 21.11.1996.

(8)  Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, PB L 163 van 29.6.1999.

(9)  Richtlijn 2000/69/EG van het Parlement en van de Raad van 16 november 2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht, PB L 313 van 13.12.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/793 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/793

---

(2004/C 78 E/0843)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3224/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Commissievoorstel ter vervanging van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad inzake rijtijden voor bestuurders

Blijkens diverse brieven die ik de laatste tijd van charitatieve instellingen en vrijwilligersorganisaties heb ontvangen, zou het bovengenoemde Commissievoorstel tot invoering van een nieuwe verordening niet meer voorzien in de thans bestaande ontheffingsbepaling voor „voertuigen voor gebruik als winkels op plaatselijke markten, voor de verkoop aan huis, voor ambulante werkzaamheden van banken, wisselkantoren of spaarbanken, voor de eredienst, voor het uitlenen van boeken, platen of cassettes, voor culturele manifestaties of voor tentoonstellingen en speciaal voor dergelijk gebruik uitgerust”. De betrokken organisaties maken zich zorgen dat hun voertuigen niet meer zullen kunnen voldoen aan de financiële en administratieve voorwaarden van de nieuwe verordening en uit het verkeer zullen moeten worden gehaald.

Zonder afbreuk te willen doen aan de betekenis van de nieuwe verordening, zou ik de Commissie niettemin willen verzoeken de bestaande ontheffingsbepaling te handhaven, zodat deze organisaties de door hen verstrekte gemeenschapsdiensten kunnen blijven verlenen.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 december 2003)

Het voorstel van de Commissie (1) heeft onder andere als opzet om het aanzienlijk aantal vrijstellingen, ontheffingsbepalingen en bijzondere regelingen in de huidige verordening (2) terug te brengen tot het strikt noodzakelijke, teneinde de mogelijkheden tot misbruik te beperken. Toen de Commissie bezig was met de formulering van het oorspronkelijke voorstel is zij geïnformeerd dat de betreffende ontheffingsbepaling verouderd is en derhalve kan worden geschrapt.

De Commissie heeft vele brieven van soortgelijke strekking ontvangen betreffende de noodzaak om deze ontheffingsbepaling voor speciale, als „speelbus” ingerichte voertuigen te handhaven. Het Ministerie van Verkeer van het Verenigd Koninkrijk heeft naar aanleiding van een raadpleging bevestigd dat deze ontheffingsbepaling, die volgens het voorstel van de Commissie geschrapt zou worden, door de Britse autoriteiten gebruikt wordt om de bewuste liefdadigheidsactiviteit vrij te stellen van het bepaalde in de verordening. Er is geconstateerd dat deze specifieke activiteit door geen enkele andere ontheffingsbepaling kan worden vrijgesteld en daarom is de Commissie bereid in eventuele toekomstige debatten over het voorstel een flexibeler houding aan te nemen met betrekking tot deze specifieke ontheffingsbepaling.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2002.

(2)  Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, PB L 370 van 31.12.1985.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/794 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/794

---

(2004/C 78 E/0844)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3229/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) en Jas Gawronski (PPE-DE) aan de Commissie

(31 oktober 2003)

Betreft:   Subsidiëring spoorlijn Turijn-Lyon

De Europese Unie zou erover denken de spoorwegverbinding Turijn-Lyon niet op te nemen op de lijst van de 15 projecten die prioriteit krijgen bij de financiering. De lijn stond al op de lijst van 26 die in het verleden waren uitverkozen in het kader van het Europese groeiplan.

Hoe is dit mogelijk, wetende dat deze infrastructuur van strategisch belang is voor de Europese integratie en dat de planning al verder zou zijn gevorderd dan voor sommige geselecteerde projecten? In ieder geval moet ermee rekening worden gehouden of het project beantwoordt aan de vijf criteria die Commissievoorzitter Prodi op 17 oktober 2003 heeft opgesomd (die — zo heeft Prodi gevraagd — binnen een korte termijn van 3 jaar resultaten zouden kunnen opleveren).

Deze criteria zijn:

| 1. | de staat van ontwikkeling van het project; |
| --- | --- |

1.

de staat van ontwikkeling van het project;

| 2. | het grensoverschrijdende karakter in het voordeel van de interne markt; |
| --- | --- |

2.

het grensoverschrijdende karakter in het voordeel van de interne markt;

| 3. | de mogelijke impact op de uitbreiding; |
| --- | --- |

3.

de mogelijke impact op de uitbreiding;

| 4. | de ecologische duurzaamheid van het project; |
| --- | --- |

4.

de ecologische duurzaamheid van het project;

| 5. | het technologisch innoverend karakter. |
| --- | --- |

5.

het technologisch innoverend karakter.

Het project Turijn-Lyon beantwoordt zonder enige twijfel aan de vijf criteria.

Onlangs verklaarde de president van de EIB dat de bank projecten wil financieren die „gerijpt” zijn, een aanzienlijke economische impact hebben, rendabel zijn (om privé kapitaal te kunnen aantrekken) en aan de eisen beantwoorden van de landen die bij de werkzaamheden betrokken zijn. Ook aan deze voorwaarden beantwoordt het spoorwegproject in kwestie. Bovendien hebben de voornaamste financiële instellingen (Crédit Agricole, San Paolo, Caisse des Dépots en Dexia) in hun studies aangegeven dat het project voor 30 à 3 5 % met privé kapitaal zou kunnen worden gefinancierd, d.w.z. het maximum niveau voor dit soort infrastructuurwerken, en dat door uitstel met nog eens 3 jaar veel kostbare tijd verloren zou gaan. Kan de Commissie mij nadere informatie hieromtrent verstrekken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 december 2003)

Project nr. 6 „Lyon — Turijn — Milaan — Venetië — Trieste” behoort sinds de Europese Raad van Essen van 1994 tot de prioriteiten van het trans-Europese vervoersnetwerk. De toegevoegde waarde en het belang van het project in het kader van de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnetwerk zijn duidelijk beschreven in het eind juni 2003 openbaar gemaakte rapport Van Miert, en de Commissie heeft het belang dat zij aan het project hechtte opnieuw bevestigd door het op te nemen in haar voorstel voor een herziening van de vervoersrichtsnoeren van de trans-Europese vervoersnetwerken (TEN-T), onder de projecten van Europees belang, en door het uit te breiden langs de as „Lyon — Trieste/Koper — Ljubljana — Budapest”.

Eveneens om die reden heeft de Commissie het grensoverschrijdende lijnvak van dit project (de basistunnel door de Mont Cenis) opgenomen in het „Quick start programme” van het Europees groei-initiatief dat op 11 november 2003 op verzoek van de Europese Raad is vastgesteld. Dit lijnvak beantwoordt immers aan de vereiste criteria, gezien de gunstige stand van de bijzonder zware geologische onderzoeken voor de realisatie van deze tunnel, het effect ervan op de interne markt en de milieuvoordelen. Het gaat allerminst om het meest complexe lijnvak dat op deze strategische as voor de trans-Europese netwerken gerealiseerd moet worden. Met de technische, economische en financiële onderzoeken, alsmede de verkenningstunnels is al begonnen, met aanzienlijke financiële steun van de Gemeenschap. Zo is voor de periode 2001-2006 100 miljoen euro gepland (op een totaal aan kosten van naar schatting 371 miljoen euro), en dit bedrag is grotendeels al overgemaakt. Overigens wordt in het kader van de herziening van het indicatieve meerjarenprogramma (IMP) en binnen de logica van het groei-initiatief niet uitgesloten dat de aan dit project toegekende bedragen in het kader van de TEN-begroting worden verhoogd, binnen de grenzen van de beschikbare communautaire middelen.

Wat betreft een mogelijke participatie van de particuliere sector in de totstandkoming van het project, volgt de Commissie aandachtig de studies die de initiatiefnemer van het project verricht met het oog op het vaststellen van een financieringsplan met inbegrip van financiering via publiek-private samenwerking (waarvan de vorm nog niet is vastgesteld). Het is echter nog te vroeg om een definitieve reactie te geven op het belang van de deelname van de particuliere sector, die in grote mate afhankelijk zal zijn van de keuzen die worden gemaakt bij de realisering van het project en de exploitatie van het werk, die zich nog in het stadium van de bespreking bevinden. Deze participatie van de particuliere sector zal eveneens afhankelijk zijn van het aannemen van het voorstel van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 99/62 (1) (de „Eurovignet”-richtlijn), die onder meer beoogt om in gevoelige zones verhogingen toe te staan van de aan vrachtwagens opgelegde heffingen om bij te dragen tot de financiering van de bouw van alternatieve infrastructuren van Europees belang.

---

(1)  Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, PB L 187 van 20.7.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/795 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/795

---

(2004/C 78 E/0845)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3238/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Nieuwe regeling voor cabotage in het zeevervoer in Griekenland

Volgens berichten in de Griekse pers hebben de Europese Commissie en het Griekse Ministerie van Koopvaardij, met het oog op de nieuwe op 1 januari 2004 in Griekenland in werking tredende cabotageregeling, besloten een gemengd comité in het leven te roepen om kwesties te bestuderen die verband houden met het institutioneel kader in Griekenland en de overgang naar de nieuwe regeling als vastgelegd in Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad (1), om een einde te maken aan de preferentiële regelingen in de kustnavigatiesector. De Vereniging van reders in de kustscheepvaart wenst ook deel uit te maken van het comité ten einde te komen tot een volledige liberalisering van deze sector. Volgens deze persberichten worden aangelegenheden besproken zoals de samenstelling van de bemanning op Griekse kustschepen, kennis van het Grieks voor uit de Gemeenschap afkomstige zeelieden die in Griekenland willen werken, en de in Griekenland geldende maximumlevensduur van passagiersschepen en ferries.

| 1. | Kan de Commissie mededelen op welke punten deze regelingen haars inziens niet verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht, en met name met Verordening (EEG) nr. 3577/92, waarmee opheffing van de preferentiële regelingen in de kustnavigatiesector wordt beoogd? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen op welke punten deze regelingen haars inziens niet verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht, en met name met Verordening (EEG) nr. 3577/92, waarmee opheffing van de preferentiële regelingen in de kustnavigatiesector wordt beoogd?

| 2. | Welke maatregelen dienen de Griekse autoriteiten per 1 januari 2004 te nemen om problemen inzake de tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht te voorkomen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen dienen de Griekse autoriteiten per 1 januari 2004 te nemen om problemen inzake de tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht te voorkomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 december 2003)

De Commissie heeft geruime tijd geleden aan de Griekse autoriteiten te kennen gegeven dat de geldende wet moest worden aangepast om deze in overeenstemming te brengen met Verordening (EEG) nr. 3577/92 (2), met name wat betreft de omvang van de openbare dienstverplichtingen, de voorschriften ten aanzien van bemanning en de toestand van de schepen. Deze verordening is inderdaad vanaf 1 januari 2004 volledig van toepassing.

De Commissie heeft nooit overwogen om samen met de Griekse autoriteiten een gemengde onderzoekscommissie in te stellen. Zij zal alle nodige maatregelen nemen, eventueel ook inbreukprocedures, om de verordening te doen naleven.

---

(1)  PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.

(2)  Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten, PB L 364 van 12.12.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/796 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/796

---

(2004/C 78 E/0846)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3254/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Lijst van prioritaire projecten van de Commissie

Naar verluidt heeft de Europese Commissie de Europese Raad in Brussel een lijst met 13 projecten voorgelegd die voor de Europese Unie prioriteit hebben. Deze projecten maken deel uit van een reeks van 29 projecten waarmee investeringen van in totaal 220 miljard euro gemoeid zijn en die, volgens dezelfde bron, het bruto binnenlands product van de Europese Unie met 0,6% zullen doen toenemen en 400 000 arbeidsplaatsen per jaar zullen scheppen.

De lijnen van de hogesnelheidstrein (beter bekend als de TGV) op het Iberisch schiereiland staan niet op deze lijst, tot verdriet van Spanje en Portugal die net als andere perifere lidstaten vrezen slechts indirect van de geplande investeringen te kunnen profiteren.

Kan de Commissie in dit verband antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Heeft zij de Europese Raad inderdaad een lijst met prioriteiten voorgelegd? |
| --- | --- |

—

Heeft zij de Europese Raad inderdaad een lijst met prioriteiten voorgelegd?

| — | Kan zij bevestigen dat de Iberische TGV-lijnen niet op deze lijst staan? |
| --- | --- |

—

Kan zij bevestigen dat de Iberische TGV-lijnen niet op deze lijst staan?

| — | Hoe verklaart zij dit, met name in het licht van de beginselen van economische en sociale samenhang, gelijkheid en de totstandbrenging van de interne markt? |
| --- | --- |

—

Hoe verklaart zij dit, met name in het licht van de beginselen van economische en sociale samenhang, gelijkheid en de totstandbrenging van de interne markt?

| — | Welke maatregelen heeft zij genomen of zal zij nemen om te voorkomen dat de lidstaten met een perifere ligging slechts indirect van de geplande investeringen profiteren? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft zij genomen of zal zij nemen om te voorkomen dat de lidstaten met een perifere ligging slechts indirect van de geplande investeringen profiteren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 december 2003)

De Commissie heeft op 1 oktober 2003 haar aanvullende voorstel tot wijziging van de communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet gepresenteerd (1). Het voorstel houdt nieuwe prioriteitsprojecten in die worden toegevoegd aan de 14 projecten van de lijst van Essen, waartoe in 1994 reeds is besloten, en de door de Commissie in 2001 voorgestelde en door het Parlement gesteunde projecten. De projecten zijn geselecteerd na vaststelling van strikte criteria, die eveneens in de tekst van het voorstel zijn opgenomen. De lijst van projecten die door de Commissie als prioritair worden beschouwd, bevat in totaal 26 in de periode tot 2020 te realiseren projecten, die een investering van 220 miljard euro vertegenwoordigen.

De Iberische TGV-verbindingen worden als prioritair project voorgesteld. Zo wordt de hogesnelheids-verbinding Lissabon/Porto-Madrid voorgesteld als uitbreiding van het prioritaire project nr. 3 „Hogesnelheidslijn in het zuidwesten van Europa”, dat al sinds 1994 de verbindingen Madrid-Barcelona-Montpellier en Madrid-Vitoria-Dax omvat. Dit project wordt ook naar het noorden uitgebreid met de lijnvakken Montpeller-Nimes en Dax-Bordeaux-Tours. Bovendien wordt het totale hogesnelheidsnet van het Iberische schiereiland (project nummer 19), met inbegrip van de verbinding Vigo-Porto, al sinds 2001 voorgesteld als prioritair project.

Onder de projecten die als prioritair worden beschouwd bevinden zich ook de goederenspoorlijn langs de as Sines-Madrid-Parijs (project nummer 16), met inbegrip van de spoorlijn Sines-Badajoz en de spoorwegverbinding over de Pyreneeën. Al deze spoorwegprojecten dragen bij tot de verbinding van Portugal en Spanje onderling en met de rest van het trans-Europese netwerk.

Het Iberische schiereiland zal ook kunnen profiteren van de mogelijkheden van de snelwegen van de zee, die ook als prioritair project (project nr. 21) zijn opgenomen in het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003.

Anderzijds heeft de Europese Raad van 16 en 17 oktober 2003 in het kader van het door de heer Prodi geïnitieerde Europese groei-initiatief „de Commissie, de Europese Investeringsbank (EIB), en de betrokken samenstellingen van de Raad (uitgenodigd) om, onverminderd de in het voorstel van de Commissie vastgestelde prioriteiten, een” snelstartprogramma.„op te stellen met een lijst projecten in een uitgebreide Unie”. Dit „snelstartprogramma”, dat op 11 november 2003 door de Commissie is vastgesteld (2), veronderstelt niet dat de reeds door de Commissie vastgestelde prioriteiten — gezamenlijk door het Parlement en de Raad te beslissen — opnieuw ter discussie worden gesteld maar dat daarentegen een initiatief wordt ontplooid om de start van een bepaald aantal rijpe en grensoverschrijdende trajecten te versnellen, zodat een hefboomwerking ontstaat voor al deze projecten, die alle een prioritair karakter behouden. Onder de in dit programma opgenomen projecten bevinden zich de TGV-verbindingen Lissabon-Madrid, Vigo-Oporto en Perpignan-Figueras, alsmede de snelwegen van de zee. De Commissie zal haar voorstellen met betrekking tot het „snelstartprogramma” presenteren in haar verslag aan de Europese Raad van december 2003 over het Europese groei-initiatief.

---

(1)  COM(2003) 564 def.

(2)  COM(2003) 690 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/797 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/797

---

(2004/C 78 E/0847)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3266/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft:   Gevolgen van genetisch gemodificeerde gewassen voor de natuur

In week 42 kon men o.a. in de Financial Times en op de homepage van de BBC lezen over de opzienbarende uitkomsten van een onderzoek naar de gevolgen van genetisch gemodificeerde gewassen voor de natuur. Het onderzoek, dat was gebaseerd op proeven in Engeland, toont aan dat de natuurlijke voorwaarden vaker en sterker door velden met genetisch gemodificeerde gewassen worden aangetast dan door conventionele velden. Zo wees het onderzoek o.a. uit dat er rond velden met genetisch gemodificeerde gewassen minder vogels, vlinders en bijen voorkwamen dan op conventionele velden.

Kan de Commissie in dit verband aangeven in hoeverre deze schrikbarende resultaten van invloed zijn op het beleid van de EU, vooral met betrekking tot het toelaten van genetisch gemodificeerde producten? Is de Commissie tegen deze achtergrond voornemens nieuw onderzoek uit te voeren naar de productie van GMO-producten en de negatieve invloed daarvan op de natuur, en is de Commissie van mening dat de regels inzake het naast elkaar bestaan van wel en niet genetische gemodificeerde gewassen in het licht van deze resultaten moeten worden herzien? Kan de Commissie tot slot uiteenzetten hoe de producenten van GMO-producten financieel aansprakelijk worden gesteld voor de negatieve veranderingen die zij in de natuur teweegbrengen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 januari 2004)

Op 16 oktober 2003 zijn er acht verslagen gepubliceerd over de uitgebreide veldproeven die gedurende de afgelopen drie jaar zijn uitgevoerd in het Verenigd Koninkrijk en die bekend staan als het FSE-onderzoek (FSE=Farm Scale Evaluations). In dit onderzoek werd het effect van de teelt van drie genetisch gemodificeerde herbicide-tolerante gewassen (maïs, lentekoolzaad en bieten) op een aantal hoofdcomponenten van de natuurlijke rijkdom en diversiteit van landbouwgrond bestudeerd, in vergelijking met de conventionele niet-herbicide-tolerante equivalenten van deze gewassen. Gedurende drie jaar zijn er op verschillende velden proeven uitgevoerd, waarbij de ene helft was ingezaaid met traditionele zaden en de andere helft met GG-zaden van hetzelfde gewas. Beide helften van het veld worden door de boeren beheerd als betrof het hier een normale commerciële landbouwpraktijk.

De belangrijkste uitkomst van de FSE's is dat de effecten van het gebruik van herbicide-tolerante gewassen op de biodiversiteit te velde van gewas tot gewas verschilt. Herbicide-tolerante maïs bleek gunstiger voor de biodiversiteit te zijn dan het conventionele gewas, terwijl herbicide-tolerant koolzaad en herbicide-tolerante bieten slechter voor de biodiversiteit bleken te zijn dan de conventionele gewassen.

De proeven in het Verenigd Koninkrijk werden geclassificeerd als experimentele introducties. Dergelijke introducties worden nu gereguleerd volgens deel Β van Richtlijn 2001/18/EG (1) (voorheen deel Β van Richtlijn 90/220/EEG (2), welke op 17 oktober 2002 is vervangen door Richtlijn 2001/18/EG). Voor de autorisatie van deze introducties wordt een „gedecentraliseerde” procedure gehanteerd. Hierbij dient de lidstaat waarin de introductie zal plaatsvinden, een milieurisicobeoordeling uit te voeren alvorens de introductie kan worden goedgekeurd. Deze lidstaat draagt als enige de verantwoordelijkheid voor dergelijke introducties en hieronder vallen onder andere een gepast beheer en adequate toezicht- en controlemaatregelen. De resultaten van experimentele introducties van GGO's dienen te worden opgenomen in mededelingen met betrekking tot het op de markt brengen van deze GGO's.

Het bovenstaande in aanmerking genomen, is het daarom belangrijk dat rekening wordt gehouden met het advies van het ACRE (het officiële adviserende orgaan van de Britse regering ten aanzien van de introductie van GGO's) aangaande de implicaties van de resultaten voor enige actuele of toekomstige introducties van GG-gewassen.

Men dient zich er ook rekenschap van te geven dat de FSE-resultaten alleen van toepassing zijn op de drie gewassen die bestudeerd zijn en dan nog uitsluitend in combinatie met de herbicidebehandeling die is gehanteerd. Voor een eventuele extrapolatie van de resultaten naar andere typen GG-gewassen zou er nog meer onderzoek moeten worden uitgevoerd.

„Er is geen bewijs dat de teelt van een gewas dat door middel van moderne technologie is gemodificeerd negatieve gevolgen heeft gehad voor de biodiversiteit”, aldus het rapport. Het verschillende effect tussen het conventionele veld en het transgene veld zou verklaard kunnen worden door de verschillende herbicidebehandeling die wordt gehanteerd voor herbicide-tolerante gewassen enerzijds en conventionele gewassen anderzijds.

Ieder GGO dient, alvorens voor onderzoek of commerciële doeleinden tot introductie in het milieu wordt overgegaan, afzonderlijk en specifiek te worden beoordeeld. Dit houdt in dat elk GGO op specifieke wijze dient te worden onderzocht afhankelijk van het moedergewas (maïs of koolzaad, etc.) en de biologische kenmerken (zelfbestuivings-/kruisbestuivingsgewas, insecten-/windbestuivingsgewas, eenjarig/tweejarig gewas, etc.) van het door genetische modificatie toegevoegde nieuwe kenmerk (herbicide-tolerantie, insectentolerantie, etc.) en van het introductiemilieu.

Ingeval er nieuwe wetenschappelijke informatie met betrekking tot de risico's van (een) GGO('s) voor de volksgezondheid of het milieu beschikbaar komt nadat de introductie ervan is goedgekeurd, dient de persoon of instantie die de informatie heeft geleverd onmiddellijk alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de volksgezondheid en het milieu te beschermen, en de bevoegde autoriteit op de hoogte te brengen overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 2001/18/EG.

Deze FSE-verslagen bieden geen relevante informatie voor de beheersing van co-existentie. Er zijn echter drie aanvullende studies over de genenstroom van GG-gewassen naar niet-GG-gewassen gepubliceerd door het Britse ministerie voor Milieu, Voeding en Plattelandszaken (3). Deze studies zijn gebaseerd op modellering en veldproeven. De resultaten zijn van belang voor de beoordeling van de efficiëntie van managementmaatregelen op bedrijfsschaal om de vermenging van GGO's met andere gewassen te beperken. In dit opzicht zouden deze studies van belang kunnen zijn in het debat over co-existentie.

De aanbeveling van de Commissie van 23 juli 2003 over de richtsnoeren voor de ontwikkeling van nationale strategieën en beste praktijken voor de co-existentie van genetisch gemodificeerde gewassen met conventionele gewassen en biologische landbouw (4), gaat in op de vraag wie er verantwoordelijk moet zijn voor de uitvoering van maatregelen in de bedrijfsvoering van landbouwbedrijven die nodig zijn om de genenstroom tegen te houden. Als algemeen beginsel geldt dat deze verantwoordelijkheid tijdens de fase van introductie van een nieuw soort gewas in een bepaalde regio dient te worden gedragen door de boeren die het nieuwe productietype introduceren. Wat betreft aansprakelijkheid in het geval van economische schade als gevolg van de vermenging van GGO's met andere gewassen, adviseert de Commissie de lidstaten hun eigen wetgeving met betrekking tot civiele aansprakelijkheid te bestuderen om te bepalen of de bestaande nationale wetten toereikende en gelijke mogelijkheden bieden op dit gebied.

---

(1)  Richtlijn 2001/18/EG van het Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad, PB L 106 van 17.4.2001.

(2)  Richtlijn 90/220/EEG van 23 april 1990 van de Raad, PB L 117 van 8.5.1990.

(3)  Persbericht DEFRA: (http://www.defra.gov.uk/news/2003/031013b.htm).

(4)  PB L 189 van 29.7.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/799 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/799

---

(2004/C 78 E/0848)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3298/03

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Effect van klimaatverandering op kabeljauwbestanden

Er zijn veel bewijzen voor de stelling dat kabeljauwbestanden naar het noorden trekken als de temperatuur van het zeewater stijgt. De ervaringen van vissers die in de noordelijke wateren vissen bevestigen dit. Ook wordt het onderbouwd door wetenschappelijk onderzoek, en met name het onderzoek dat verricht is door de Sir Alister Hardy Stichting voor Oceaanwetenschap en dat gepubliceerd is in Science Magazine vol. 296 no. 5573.

Is de Commissie voornemens rekening te houden met dit nieuwe bewijsmateriaal bij het opstellen van de aanbevelingen aan de Raad voorafgaand aan de vergadering van de Visserijraad in december?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 november 2003)

De Commissie hecht grote waarde aan de kennis en ervaring van commerciële vissers en moedigt het aan dat zij hun inzichten aan wetenschappelijke instanties die de Commissie adviseren en rechtstreeks aan de Commissie kenbaar maken. Bij het voorbereiden van instandhoudingsvoorstellen die een grote impact op vissersgemeenschappen hebben, is het evenwel beter meer belang te hechten aan de rsultaten van systematische op wetenschappelijke leest geschoeide onderzoeken en bewakingssystemen dan aan anekdotische waarnemingen.

Het wetenschappelijk onderzoek waarnaar wordt verwezen, wijst erop dat het verspreidingsgebied van roeipootkreeft zich noordwaarts heeft verplaatst; het effect hiervan op het verspreidingsgebied van vis is niet duidelijk. Zowel de wetenschap als de sector zijn het er echter over eens dat de resterende kabeljauwpopulaties zich nu verder naar het noorden bevinden dan hun historisch verspreidingspatroon. In eerdere gevallen waarin bestanden instortten, is het verspreidingsgebied van vis kleiner geworden naarmate de visbestanden krompen, aangezien de laatste vissen zich verzamelen in de gebieden met de beste omstandigheden.

Aanwijzingen dat het verspreidingsgebied van vis kleiner wordt, zijn derhalve een extra waarschuwing dat het bestand zich op een laag niveau bevindt en zeer kwetsbaar is voor exploitatie.

De Commissie zal met hiermee rekening houden bij het voorbereiden van de betrokken instandhoudings-voorstellen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/800 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/800

---

(2004/C 78 E/0849)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3299/03

van Horst Schnellhardt (PPE-DE) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna

| 1. | De „flora-fauna-habitatrichtlijn” 92/43/EEG (1) heeft als hoofddoel de biologische diversiteit te waarborgen door het behoud van de natuurlijke habitats. Het Natura 2000-programma voorziet in een verbod op activiteiten die een schadelijk effect hebben, hetgeen de lidstaten ertoe verbindt maatregelen te nemen indien zich een beschadiging voordoet.
  Betekent dit dat een bestaande exploitatie kan blijven bestaan, louter omdat een bestaande situatie in stand moet worden gehouden, zelfs wanneer het belang van de exploitatie voor de mens wegvalt? Kunnen de lidstaten ertoe verplicht worden een exploitatie te bevorderen, zodat deze in stand kan worden gehouden om de oorspronkelijke toestand te behouden? |
| --- | --- |

1.

De „flora-fauna-habitatrichtlijn” 92/43/EEG (1) heeft als hoofddoel de biologische diversiteit te waarborgen door het behoud van de natuurlijke habitats. Het Natura 2000-programma voorziet in een verbod op activiteiten die een schadelijk effect hebben, hetgeen de lidstaten ertoe verbindt maatregelen te nemen indien zich een beschadiging voordoet.

Betekent dit dat een bestaande exploitatie kan blijven bestaan, louter omdat een bestaande situatie in stand moet worden gehouden, zelfs wanneer het belang van de exploitatie voor de mens wegvalt? Kunnen de lidstaten ertoe verplicht worden een exploitatie te bevorderen, zodat deze in stand kan worden gehouden om de oorspronkelijke toestand te behouden?

| 2. | Sinds de gebieden van communautair belang beschermd zijn, zijn de lidstaten verplicht te zorgen voor toezicht op de beschermde gebieden. Tot nu toe is in het LIFE-programma voor de bevordering van de natuur niet voorzien in enige vorm van steun voor dit toezicht. Is de Commissie van plan om hiervoor financiële middelen beschikbaar te stellen? |
| --- | --- |

2.

Sinds de gebieden van communautair belang beschermd zijn, zijn de lidstaten verplicht te zorgen voor toezicht op de beschermde gebieden. Tot nu toe is in het LIFE-programma voor de bevordering van de natuur niet voorzien in enige vorm van steun voor dit toezicht. Is de Commissie van plan om hiervoor financiële middelen beschikbaar te stellen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 december 2003)

Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en van wilde fauna en flora (2) behelst in artikel 6, lid 2, de verplichting voor lidstaten om passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen voor zover die factoren, gelet op de doelstellingen van deze richtlijn, een significant effect kunnen hebben.

Het behoort volledig tot de bevoegdheid van de lidstaten om te bepalen op wat voor manier zij toezien op de naleving van artikel 6, lid 2, van de richtlijn, inclusief het garanderen van de voortzetting van de huidige vorm van toepassing mocht dit noodzakelijk zijn.

In dezelfde richtlijn is in artikel 11 de verplichting van de lidstaten vastgelegd om toe te zien op de staat van instandhouding van de in artikel 2 bedoelde soorten en natuurlijke habitats waarbij zij bijzondere aandacht schenken aan de prioritaire typen natuurlijke habitats en de prioritaire soorten.

Het financieel instrument LIFE biedt met LIFE-Nature de mogelijkheid voor steun bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 92/43/EEG en het Natura 2000-netwerk. Zo is er door de jaren heen in dat kader steun verleend voor controle- en toezichtsmaatregelen in verschillende Natura 2000-gebieden. Vanwege de beperkte reikwijdte van het LIFE-programma kan het niet worden toegepast voor het permanente beheer, waaronder ook toezichtsactiviteiten, van Natura 2000-gebieden in het algemeen. Iedere communautaire bijdrage voor dit doel dient te worden beschouwd in het licht van artikel 8 van de richtlijn, dat voorziet in de co-financiering van maatregelen die essentieel zijn voor het beheer van Natura 2000-gebieden. Binnenkort zal er een mededeling van de Commissie over de toepassing van artikel 8 van Richtlijn 92/43/EEG bij de Raad en het Parlement worden ingediend.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/801 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/801

---

(2004/C 78 E/0850)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3316/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Correcties Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw

Kan de Commissie mij informatie verschaffen omtrent de hoogte van de correcties die het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garanties de afgelopen vijf jaar voor elk van de lidstaten van de Europese Unie heeft doorgevoerd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 januari 2004)

De procedure voor de goedkeuring van de rekeningen bestaat sinds de hervorming ervan in 1995 uit twee afzonderlijke procedures:

| — | een procedure voor de jaarlijkse financiële goedkeuring op basis van de certificering van de door de onafhankelijke betaalorganen ingediende rekeningen; |
| --- | --- |

—

een procedure voor de jaarlijkse financiële goedkeuring op basis van de certificering van de door de onafhankelijke betaalorganen ingediende rekeningen;

| — | een rechtmatigheidsprocedure volgens welke vergoede uitgaven worden teruggevorderd (financiële correcties) wanneer bij audits van de Commissie blijkt dat betalingen zijn gedaan die niet aan de communautaire voorschriften voldoen. Deze correcties hebben betrekking op de 24 maanden voorafgaande aan de kennisgeving van de auditresultaten aan de lidstaat (artikel 7, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1258/1999 (1)). De financiële correcties worden vastgesteld bij beschikking van de Commissie. |
| --- | --- |

—

een rechtmatigheidsprocedure volgens welke vergoede uitgaven worden teruggevorderd (financiële correcties) wanneer bij audits van de Commissie blijkt dat betalingen zijn gedaan die niet aan de communautaire voorschriften voldoen. Deze correcties hebben betrekking op de 24 maanden voorafgaande aan de kennisgeving van de auditresultaten aan de lidstaat (artikel 7, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1258/1999 (1)). De financiële correcties worden vastgesteld bij beschikking van de Commissie.

Alle financiële correcties van de afgelopen vijf jaar zijn vastgesteld volgens de hervormde procedure, namelijk bij 15 rechtmatigheidsbeschikkingen van de Commissie (periode tot 23 juli 2003, datum van de meest recente beschikking). Een zestiende beschikking is in voorbereiding.

De in die periode teruggevorderde bedragen komen in totaal op 2,27 miljard euro. De uitsplitsing per lidstaat is als volgt:

| (in euro) |
| --- |
| Lidstaat | Teruggevorderd bedrag |
| België | 7 873 259,91 |
| Denemarken | 32 415 872,67 |
| Duitsland | 106 099 916,44 |
| Griekenland | 519 551 784,76 |
| Spanje | 474 884 455,96 |
| Frankrijk | 325 740 770,28 |
| Ierland | 26 291 003,76 |
| Italië | 575 928 793,49 |
| Luxemburg | 403 570,23 |
| Nederland | 11 737 138,74 |
| Oostenrijk | 938 528,59 |
| Portugal | 51 945 010,91 |
| Finland | 4 565 590,64 |
| Zweden | 3 185 416,91 |
| Verenigd Koninkrijk | 129 294 789,14 |
| Totaal | 2 270 855 902,43 |

(in euro)

Lidstaat

Teruggevorderd bedrag

België

7 873 259,91

Denemarken

32 415 872,67

Duitsland

106 099 916,44

Griekenland

519 551 784,76

Spanje

474 884 455,96

Frankrijk

325 740 770,28

Ierland

26 291 003,76

Italië

575 928 793,49

Luxemburg

403 570,23

Nederland

11 737 138,74

Oostenrijk

938 528,59

Portugal

51 945 010,91

Finland

4 565 590,64

Zweden

3 185 416,91

Verenigd Koninkrijk

129 294 789,14

Totaal

2 270 855 902,43

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/802 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/802

---

(2004/C 78 E/0851)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3318/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Uitgifte van bankbiljetten van 1 EUR

In zijn antwoord op mijn vraag E-2628/02 (1) zegt de commissaris onder meer: „Bovendien is er enkel in Griekenland en Italië werkelijk steun voor een eventuele uitgifte van bankbiljetten van 1 of 2 EUR en stuit een dergelijke uitgifte soms op hevig verzet”. In de recente bijeenkomst van ministers van Economische Zaken en Financiën (7.10.2003) van de lidstaten van de eurozone bij de Europese Centrale Bank werd gesproken over de versnelling van de werkzaamheden met het oog op de uitgifte van een bankbiljet van 1 EUR.

Kan de Commissie het tijdschema aangeven voor de uitgifte van een bankbiljet van 1 EUR?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(17 december 2003)

Overeenkomstig artikel 106, lid 1, van het EG-Verdrag, heeft de Europese Centrale Bank (ECB) het alleenrecht machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten. Bijgevolg behoren beslissingen inzake coupures van eurobankbiljetten tot de bevoegdheid van de ECB.

De Raad van Bestuur van de ECB heeft op 24 april 2003 besloten de beslissing in verband met de invoering van zeer lage coupures van eurobankbiljetten uit te stellen omdat:

| — | gezien de aanzienlijke kosten die de economische actoren hebben gehad naar aanleiding van de invoering van de nieuwe munt in 2002, het niet aan te raden is de coupures van bankbiljetten en munten nu al te wijzigen; |
| --- | --- |

—

gezien de aanzienlijke kosten die de economische actoren hebben gehad naar aanleiding van de invoering van de nieuwe munt in 2002, het niet aan te raden is de coupures van bankbiljetten en munten nu al te wijzigen;

| — | het Eurosysteem erkent dat er in deze fase een vrij beperkt aantal burgers voorstander is van de invoering van lagere coupures van eurobankbiljetten; |
| --- | --- |

—

het Eurosysteem erkent dat er in deze fase een vrij beperkt aantal burgers voorstander is van de invoering van lagere coupures van eurobankbiljetten;

| — | de uitgifte van zeer lage coupures van eurobankbiljetten pas binnen een paar jaar moet worden overwogen, wanneer de burgers meer vertrouwd zijn met de eurobankbiljetten en -munten. |
| --- | --- |

—

de uitgifte van zeer lage coupures van eurobankbiljetten pas binnen een paar jaar moet worden overwogen, wanneer de burgers meer vertrouwd zijn met de eurobankbiljetten en -munten.

Bij uitgifte van lage coupures van eurobankbiljetten zouden munten en bankbiljetten met dezelfde nominale waarde tegelijk in omloop zijn. De ECB zal dit onderwerp opnieuw aankaarten in het najaar van 2004.

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 30.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/802 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/802

---

(2004/C 78 E/0852)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3338/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Milieubescherming bronnen van Peschiera

Enkele maanden geleden heeft het gemeentebestuur van Cittaducale, in de Italiaanse provincie Rieti, een voorlopige overeenkomst ondertekend, die voor het eind van dit jaar definitief zou moeten worden, voor de verkoop van 32 hectare grond aan de Italiaanse vennootschap ACEA S.p.A.

Dit bergachtige gebied is vooral bekend om zijn eeuwenoude bronnen van drinkbaar water en een al even oud hakbos. Het gemeentebestuur heeft er echter alles aan gedaan om het bos om te vormen tot een hoogstammig bos, daarbij niet het minst rekening te houden met de eigenschappen van het terrein en de hydro-geologische gevolgen van alle ingrepen, waardoor de stabiliteit van de hellingen in gevaar zou kunnen worden gebracht.

Het is ook niet duidelijk hoe deze waterreserve in de toekomst zal worden gebruikt door de koper, een van de grootste vennootschappen uit de streek van Rieti.

De communautaire instellingen zetten zich al vele jaren in voor de instandhouding en de bescherming van het milieu, zoals ook blijkt uit het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 13 juni 2003 met het oog op de goedkeuring van de zogenaamde „Forest Focus”-kaderverordening.

Kan de Commissie mij meedelen:

| 1. | of alle door artikel 174 van het EG-Verdrag voorgeschreven maatregelen zijn genomen? |
| --- | --- |

1.

of alle door artikel 174 van het EG-Verdrag voorgeschreven maatregelen zijn genomen?

| 2. | of er subsidies bestaan voor de instandhouding van watervoorraden? |
| --- | --- |

2.

of er subsidies bestaan voor de instandhouding van watervoorraden?

| 3. | wat de algemene situatie momenteel is? |
| --- | --- |

3.

wat de algemene situatie momenteel is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 december 2003)

De Unie heeft op basis van het hoofdstuk milieu van het EG-Verdrag uitgebreide wetgeving uitgevaardigd voor de bescherming van de natuur en het water. Er bestaan ook talrijke bepalingen aangaande het uitvoeren van milieueffectbeoordelingen.

Bescherming van water: de kaderrichtlijn Water (1) uit 2000 beschermt het water in al zijn verschijningsvormen — rivieren, kustwateren, meren en grondwater. Deze richtlijn bevat een wettelijk bindende verplichting om alle wateren in goede staat te houden (of om ervoor te zorgen dat verontreinigingswater gezuiverd wordt). De lidstaten mogen niet toelaten dat de vervuilingsgraad van het water toeneemt.

Wat de door het geachte parlementslid genoemde watervoorraden betreft, is het van belang dat de toestand van grondwater wordt gedefinieerd met betrekking tot chemische zuiverheid en kwantiteit. Het is in het algemeen verboden om teveel water te onttrekken of zodanig in te grijpen dat het grondwaterpeil zakt.

Natuurbescherming: de Peschiera-bronnen bij Cittaducale genieten uit hoofde van de Habitatrichtlijn (2) specifieke bescherming. Ze maken immers deel uit van een gebied dat door Italië wordt voorgesteld als een gebied van communautair belang (3). Voor dit gebied gelden derhalve de bepalingen van de richtlijn, met name artikel 6, lid 2: de betrokken lidstaat dient dus de nodige stappen te ondernemen om te verhinderen dat de toestand van de natuurlijk habitats (of de habitat voor de soort waarvoor het gebied is voorgesteld) verslechtert. Er mag dus niets ondernomen worden dat tegen de doelstellingen van de richtlijn indruist. Voor het verlenen van toestemming voor projecten of plannen die verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor het gebied in kwestie moet de in artikel 6, leden 3 en 4, beschreven procedure worden gevolgd.

Milieueffectbeoordeling: als er plannen bestaan voor projecten die vanwege — onder andere — hun aard, omvang of ligging verstrekkende gevolgen voor het milieu kunnen hebben, dan moet uit hoofde van de Milieueffectbeoordelingsrichtlijn (4) een verslag over de milieugevolgen moeten worden opgesteld. Pas dan kan toestemming worden overwogen. De richtlijn bevat een lijst met categorieën projecten. De lidstaten moeten in zulke gevallen bepalen (per geval of op basis van te voren vastgelegde criteria) of een specifiek project ernstige milieugevolgen teweeg kan brengen. In voornoemde lijst (5) met projecten zijn ook bepaalde maatregelen op het gebied van bosbouw opgenomen: „bebossing met het oog op omschakeling naar een andere soort gebruik van de grond”. Het is niet duidelijk of de gemeente in dit geval voornemens is definitief vast te stellen of de door u beschreven maatregelen onder de richtlijn vallen.

Forest Focus: het voorstel voor een verordening van het Parlement en de Raad (6) betreffende het toezicht op bossen in de Gemeenschap (Forest Focus) moet bijdragen tot de bescherming van bossen door een combinatie van toezicht en preventieve maatregelen tegen bosbranden. Forest Focus is op dit geval dus niet van toepassing.

Het financieren van maatregelen ter bescherming van water: het Verdrag bepaalt dat de lidstaten het milieubeleid financieren. Er bestaat echter een hele reeks communautaire financieringsmaatregelen (uit hoofde van het structuur- en regionaal beleid, het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het financieel instrument LIFE) die een financiële bijdrage kunnen leveren aan de bescherming van water.

---

(1)  Richtlijn 2000/60/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

(2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

(3)  Gebied IT6020012, „Piana di S. Vittorino — Sorgenti del Peschiera”.

(4)  Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985, PB L 175 van 5.7.1985, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 73 van 14.3.1997.

(5)  Bijlage II bij Richtlijn 85/337/EEG zoals gewijzigd door Richtlijn 97/11/EEG van de Raad.

(6)  De stemmingen in het Parlement en de Raad hebben onlangs plaatsgevonden: de wetgevingsnummers zijn daarom nog niet beschikbaar, PB C 20 E van 28.1.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/804 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/804

---

(2004/C 78 E/0853)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3346/03

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 november 2003)

Betreft:   Wijziging van het wegenplan voor Mallorca

De huidige regionale regering van Mallorca (Consell de Mallorca) heeft besloten het sectorale wegenplan te wijzigen. Deze wijziging impliceert de aanleg van een autoweg (Inca-Manacor), twee snelwegen (Inca — Sa Pobla en Llucmajor), een derde rijstrook op de snelweg Palma-Inca en een tweede ringweg rond Palma. Het wijzigingsbesluit is verschenen in het „Boletín Oficial de las Islas Baleares”, nummer 141 van 11 oktober 2003.

De wijziging voorziet niet in een adequate milieueffectrapportage, niettegenstaande de ernstige territoriale, sociale, economische en milieugevolgen ervan, met name het opofferen van een uitgestrekt landbouwgebied.

Is de Commissie op de hoogte van dit wegenplan en de door de Consell de Mallorca goedgekeurde wijzigingen, zonder dat de voorgeschreven milieueffectrapportage werd verricht?

Is de Commissie van plan maatregelen te treffen, en zo ja, welke?

Is de Commissie niet van oordeel dat de wijziging van het plan een directe inbreuk vormt op de artikelen 2 en 6 van het Verdrag van Nice?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(9 januari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar een wijziging van een bestaand programma voor de planning van wegen.

Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985 (MEB-richtlijn) (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 (2), betreft de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten. Overeenkomstig deze richtlijn moeten de lidstaten ervoor zorgen dat alvorens toestemming voor de ontwikkeling wordt gegeven, projecten die aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor het milieu, vanwege onder andere hun aard, omvang of ligging, worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling. Deze projecten worden genoemd in artikel 4, waarin wordt verwezen naar: de bijlagen I en II van de richtlijn. De bouw van autosnelwegen valt onder bijlage I, punt 7, onder b) en moet dus onderworpen worden aan een milieueffectbeoordeling. Op andere projecten, zoals de verandering van een bestaande autosnelweg, is bijlage II van toepassing. In het onderhavige geval moeten de Spaanse autoriteiten, ofwel op grond van een onderzoek per geval of via de toepassing van drempelwaarden of criteria, nagaan of het project vanwege de waarschijnlijke aanzienlijke milieugevolgen onderworpen moet worden aan een milieueffectbeoordeling. Daarbij dient rekening te worden gehouden met de relevante selectiecriteria in bijlage III van voornoemde richtlijn.

Momenteel is er geen enkele communautaire wetsbepaling die lidstaten verplicht een strategische milieueffectbeoordeling (SMB) van hun plannen of programma's, of van de voorgestelde veranderingen daarvan, te maken. Dit zal veranderen na 21 juli 2004, wanneer de uiterlijke termijn verstrijkt voor de volledige omzetting door de lidstaten van Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde plannen en programma's, de zogenaamde SMB-richtlijn (3). Na deze datum zullen de lidstaten een milieueffectbeoordeling moeten maken van de onder de richtlijn vallende plannen en programma's. In sommige gevallen is eveneens een milieueffectbeoordeling vereist van plannen en programma's waarmee vóór 21 juni 2004 is begonnen maar die pas na 21 juli 2006 worden goedgekeurd.

Uitgaande van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie heeft de Commissie in dit stadium geen enkele reden om aan te nemen dat de communautaire wetgeving niet correct is toegepast.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 197 van 21.7.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/805 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/805

---

(2004/C 78 E/0854)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3364/03

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Nieuw regelgevend kader inzake telecommunicatie

Het nieuwe regelgevende kader inzake telecommunicatie bestaat uit vier richtlijnen: de richtlijn toegang 2002/19/EG (1), de richtlijn machtiging 2002/20/EG (2), de kaderrichtlijn 2002/21/EG (3) en de richtlijn universele dienst 2002/22/EG (4). Dit kader steunt de ontwikkeling van de mededinging en de daarmee gepaard gaande voordelen voor de consumenten en bevordert de doelstellingen van Lissabon. De vier richtlijnen moesten uiterlijk tegen 24 juli 2003 in de nationale wetgevingen zijn omgezet. Op diezelfde datum moesten ook de nieuwe maatregelen van de richtlijnen zijn uitgevoerd.

Is de termijn van 24 juli 2003 voor de tenuitvoerlegging van het nieuwe regelgevende kader door alle lidstaten gerespecteerd? Zo neen, welke lidstaten hebben het nieuwe regelgevende kader niet omgezet?

In geval in bepaalde lidstaten de verplichtingen die voortvloeien uit het nieuwe kader niet tijdig zijn nagekomen, welke maatregelen zal de Commissie nemen of heeft zij al genomen voor de tenuitvoerlegging van het wetgevend kader en met welk tijdschema?

Is de Commissie het ermee eens dat de gebrekkige omzetting en tenuitvoerlegging van het nieuwe wetgevende kader de inspanningen om de doelstellingen van Lissabon te halen ondermijnt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 december 2003)

Het geachte parlementslid heeft gelijk wanneer hij veronderstelt dat niet alle lidstaten de uiterste datum voor de omzetting van de vier richtlijnen die de belangrijkste elementen vormen van het nieuwe regelgevingskader inzake elektronische communicatie, namelijk 24 juli 2003, hebben gehaald; het gaat hier om Kaderrichtlijn 2002/21/EG van het Parlement en de Raad van 7 maart 2002, Richtlijn 2002/19/EG van het Parlement en de Raad inzake toegang en interconnectie, Richtlijn 2002/20/EG van het Parlement en de Raad inzake machtiging en Richtlijn 2002/22/EG van het Parlement en de Raad inzake universele dienstverlening.

Op 6 oktober 2003 heeft de Commissie uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag inbreukprocedures vanwege het niet melden van omzettingsmaatregelen ingeleid tegen de lidstaten die op dat ogenblik hierin in gebreke waren gebleven. De betreffende lidstaten waren België, Duitsland, Griekenland, Spanje (5), Frankrijk, Luxemburg, Nederland en Portugal.

Bij die gelegenheid merkte het lid van de Commissie dat bevoegd is voor de informatiemaatschappij en ondernemingen op (6): „Volgend op de liberalisering van de Europese telecommunicatiemarkten in 1998, die de groei en innovatie heeft gestimuleerd en heeft gezorgd voor de wijdverbreide beschikbaarheid van voorzieningen voor het grote publiek, beschouwt de Commissie het nu als prioriteit om de spoedige omzetting van het nieuwe kader voor elektronische communicatie te stimuleren. Hiermee zal niet alleen worden voorzien in de juridische voorspelbaarheid en wettelijke flexibiliteit die noodzakelijk zijn voor voortdurende investeringen in deze sector; er zal ook worden bijgedragen aan de doelstelling van eEuropa om, tegen een zo laag mogelijke prijs en op duurzame basis, concurrerende lokale toegang voor internetvoorzieningen via breedbandnetwerken te realiseren.” De Commissie is het daarom volledig eens met het geachte parlementslid met betrekking tot het grote belang van een volledige, effectieve en spoedige tenuitvoerlegging van het nieuwe regelgevingskader voor de ontwikkeling van markten voor elektronische communicatie en de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon.

Een ander belangrijk element van het nieuwe regelgevingskader voor elektronische communicatie is de zogenaamde „e-Privacy”-richtlijn (7), die uiterlijk per 31 oktober 2003 had moeten worden omgezet. Op die datum hadden slechts zes lidstaten gemeld dat zij in verband met die richtlijn tot omzettingsmaatregelen waren overgegaan. De betreffende landen waren Denemarken, Spanje, Italië, Oostenrijk, Zweden en het Verenigd Koninkrijk. Sindsdien heeft ook Ierland omzettingsmaatregelen vastgesteld. De Commissie zal derhalve, overeenkomstig de gangbare procedures, inbreukprocedures inleiden tegen lidstaten die geen kennisgeving hebben gedaan van omzettingsprocedures in verband met de ePrivacy-richtlijn.

De Commissie blijft echter vastbesloten alle beschikbare middelen aan te wenden om lidstaten te helpen problemen met de tenuitvoerlegging op lossen en zij is niet van plan zich hierbij uitsluitend op inbreukprocedures te verlaten. In dit verband blijft de Commissie samenwerken met de autoriteiten van de lidstaten en met name met de onafhankelijke nationale regelgevende autoriteiten, teneinde een consequente toepassing van het kader in de gehele Unie tot stand te brengen. Een dergelijke samenwerking vindt plaats in het Communicatiecomité (COCOM) en de Europese Groep van Regelgevende instanties (ERG) alsmede het Radiospectrum-comité (RSC) en de Radiospectrum-beleidsgroep (RSPG), maar ook in bilaterale vergaderingen met de lidstaten.

---

(1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 7.

(2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 21.

(3)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

(4)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.

(5)  Na die datum heeft Spanje omzettingsmaatregelen vastgesteld en de inbreukprocedures jegens deze lidstaat zullen derhalve worden gestaakt wanneer de kennisgeving van de betreffende maatregelen aan de Commissie plaatsvindt.

(6)  Zie persbericht IP/03/1356 van de Commissie van 8.10.2003.

(7)  Richtlijn 2002/58/EG van het Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie), PB L 201 van 31.7.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/806 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/806

---

(2004/C 78 E/0855)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3365/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Herinrichting van de wijk Psirrí

Tot de werken die momenteel in Athene worden uitgevoerd voor het met elkaar verbinden van de archeologische vindplaatsen, waaraan medefinanciering met communautaire middelen wordt toegekend, behoort de herinrichting van de wijk Psirrí. Deze wijk vormt onderdeel van de oude stad en wordt gekenmerkt door lage bebouwing, smalle straatjes, het volkse karakter van zijn bewoners en traditionele economische activiteiten. Helaas dreigt de herinrichting steeds vaker te resulteren in verdringing van de oorspronkelijke bewoners en traditionele beroepen door ongecontroleerd oprukkende nachtelijke uitgaansgelegenheden, met alle overlast en vervuiling die dat met zich meebrengt. De buurtbewoners klagen steeds vaker bij de autoriteiten, maar tot nu toe helaas zonder resultaat, ondanks het feit dat het bestaan van illegale situaties en overtredingen in het algemeen wordt erkend.

Was de Commissie vóór de toekenning van enigerlei financiering aan de desbetreffende werken op de hoogte van de doelstellingen van deze herinrichting, heeft ze er haar goedkeuring aan gegeven en heeft ze toezicht gehouden op de uitvoering ervan? Hoe is het mogelijk dat met steun van communautaire financiële middelen werken worden uitgevoerd die leiden tot ontrafeling van het stedelijk en economisch weefsel in het centrum van de Griekse hoofdstad?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(12 januari 2004)

De integratie van de archeologische sites van Athene is een van de prioriteiten van het derde communautair bestek ten behoeve van Griekenland en wordt tot stand gebracht via een reeks projecten. Deze projecten betreffen de renovatie van de sites en de daarmee samenhangende culturele activiteiten. Aangezien het niet gaat om projecten in de zin van hoofdstuk V („grote projecten”) van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1), zijn de nationale autoriteiten verantwoordelijk voor de selectie van de individuele projecten. De gedetailleerde planning en uitvoering is een taak van de beheersautoriteiten die zijn aangewezen voor de relevante programma's, namelijk het operationele programma „Cultuur” en het regionale operationele programma „Attica”.

Volgens de informatie waarover de Commissie momenteel beschikt, zouden commerciële activiteiten zoals beschreven in de vraag van het geachte parlementslid geen steun uit hoofde van de betrokken programma's hebben ontvangen.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/807 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/807

---

(2004/C 78 E/0856)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3373/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Overstromingen van september op Malta en in de stad Qormi

Op 15 en 18 september 2003 werd Malta getroffen door een van de ergste overstromingen die het ooit gekend heeft. Een van de meest getroffen steden was Qormi, en vooral de bewoners van district Q009.

Dit gebied is een bijzonder risicogebied. In 1997 gaf de Maltese regering opdracht tot een Storm-waterplan voor dit gebied. De eerste fase van dit plan werd eind 1998 onder leiding van de architect Robert Musumeci voltooid. Met de tweede fase is men nooit begonnen, ondanks het feit dat de gemeenteraad van Qormi een brief aan de minister heeft gestuurd waarin nogmaals werd gewezen op het overstromingsgevaar waaraan de bewoners werden blootgesteld als fase 2 niet zou worden voltooid.

Het overstromingsrisico in Qormi werd tevens bevestigd in het Centrale Maltaplan van juni 2002, kaart nummer 70, uitgegeven door de „Malta Environment and Planning Authority” (ΜΕΡΑ).

Helaas heeft de regering geen acht geslagen op deze waarschuwingen.

De Maltese regering heeft bij de Europese Commissie geld aangevraagd uit het Solidariteitsfonds voor de schade van de overstromingen van 15 en 18 september. Kan de Commissie ervoor zorgen dat de gemeenteraad van Qormi een deel van de compensatie uit het Solidariteitsfonds ontvangt zodat dit gebruikt kan worden ten behoeve van de bewoners van Qormi?

Is de Commissie ervan op de hoogte dat dezelfde situatie geldt op andere delen van Malta, zoals Birkirkara-Msida, Mosta-Burmarrad, Pwales, waarvoor geen plan bestaat om maatregelen te nemen tegen de onregelmatige maar herhaaldelijk voorkomende plotselinge overstromingen, zodat in de toekomst verzoeken om bijdragen uit het Solidariteitsfonds een terugkerende exercitie zullen zijn.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commission

(12 januari 2004)

Op 10 november 2003 heeft de Maltese regering bij de Commissie een aanvraag ingediend om het Europese Solidariteitsfonds te mobiliseren om financieel bij te dragen aan de noodmaatregelen na de ramp die veroorzaakt werd door het ernstige noodweer en de overstroming op Malta van 15 tot 17 september 2003. De aanvraag wordt momenteel bestudeerd door de Commissie en zij heeft hierover nog geen besluit genomen.

Volgens artikel 3, lid 2 van Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (1), mogen toekenningen uit het Solidariteitsfonds alleen worden ingezet voor de volgende noodmaatregelen:

| — | onmiddellijk herstel van de infrastructuurvoorzieningen en uitrustingen op het gebied van energie, drinkwater en afvalwater, telecommunicatie, vervoer, gezondheidszorg en onderwijs; |
| --- | --- |

—

onmiddellijk herstel van de infrastructuurvoorzieningen en uitrustingen op het gebied van energie, drinkwater en afvalwater, telecommunicatie, vervoer, gezondheidszorg en onderwijs;

| — | uitvoering van voorlopige huisvestingsmaatregelen en inzet van hulpdiensten die zich op de onmiddellijke behoeften van de bevolking richten; |
| --- | --- |

—

uitvoering van voorlopige huisvestingsmaatregelen en inzet van hulpdiensten die zich op de onmiddellijke behoeften van de bevolking richten;

| — | onmiddellijke veiligstelling van de infrastructurele preventievoorzieningen en op onmiddellijke bescherming van het culturele erfgoed gerichte maatregelen; |
| --- | --- |

—

onmiddellijke veiligstelling van de infrastructurele preventievoorzieningen en op onmiddellijke bescherming van het culturele erfgoed gerichte maatregelen;

| — | onmiddellijke reiniging van de geteisterde gebieden, inclusief natuurgebieden. |
| --- | --- |

—

onmiddellijke reiniging van de geteisterde gebieden, inclusief natuurgebieden.

Maatregelen ter voorkoming van rampen op de langere termijn komen niet in aanmerking voor steun uit het Solidariteitsfonds. Dit sluit financiering of co-financiering van preventieve maatregelen uit andere bronnen van Gemeenschapsfinanciering niet uit, mits aan de selectiecriteria voor die bronnen wordt voldaan.

De implementatie van een eventuele bijdrage uit het Solidariteitsfonds, met name de selectie van individuele maatregelen, zou onder de verantwoordelijkheid van de Maltese autoriteiten vallen en de Commissie kan daarbij niet ingrijpen.

Het ontbreken van calamiteitenplannen voor noodweer en wateroverlast en dergelijke vermeende tekortkomingen zijn niet van invloed op het al dan niet toekennen van bijdragen uit het Solidariteitsfonds. Begunstigde staten zijn echter verplicht in hun eindrapportage over de toepassing van de bijdrage uit het Solidariteitsfonds aan te geven welke preventieve maatregelen zij hebben genomen of voorgesteld om de schade te beperken en voor zover mogelijk een herhaling van dergelijke rampen te voorkomen.

---

(1)  PB L 311 van 14.11.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/808 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/808

---

(2004/C 78 E/0857)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3392/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Toezicht op de economie

| 1. | Is de Commissie van plan ieder jaar haar toezicht op de financiële en economische resultaten van de lidstaten, en in het bijzonder haar onderzoek van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, te vergelijken met de raadplegingen en rapporten van het Internationaal Monetair Fonds overeenkomstig artikel IV? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van plan ieder jaar haar toezicht op de financiële en economische resultaten van de lidstaten, en in het bijzonder haar onderzoek van de stabiliteits- en convergentieprogramma's, te vergelijken met de raadplegingen en rapporten van het Internationaal Monetair Fonds overeenkomstig artikel IV?

| 2. | Kan zij met name mededelen: (a) hoeveel ervaren economen tewerkgesteld worden om over elke lidstaat specifiek verslag uit te brengen en hoe dit aantal zich verhoudt tot dat van de landenteams van het IMF, (b) hoe lang de missies in de lidstaten verblijven, en met hoeveel deelnemers, en (c) hoe een typisch programma van zulk een bezoek eruit ziet, met vermelding van de rang en de verantwoordelijkheden van degenen die ondervraagd worden? |
| --- | --- |

2.

Kan zij met name mededelen: (a) hoeveel ervaren economen tewerkgesteld worden om over elke lidstaat specifiek verslag uit te brengen en hoe dit aantal zich verhoudt tot dat van de landenteams van het IMF, (b) hoe lang de missies in de lidstaten verblijven, en met hoeveel deelnemers, en (c) hoe een typisch programma van zulk een bezoek eruit ziet, met vermelding van de rang en de verantwoordelijkheden van degenen die ondervraagd worden?

| 3. | Kan de Commissie verklaren of zij van plan is om veranderingen of verbeteringen aan te brengen in haar methode van toezicht? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie verklaren of zij van plan is om veranderingen of verbeteringen aan te brengen in haar methode van toezicht?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(19 december 2003)

Het geachte parlementslid verwijst naar de wijze waarop de Commissie toezicht houdt op de economische en financiële situatie in de lidstaten en de middelen die hiervoor worden uitgetrokken in vergelijking met het toezicht door het Internationaal Monetair Fonds (IMF).

| 1. | Gewoonlijk vergelijkt de Commissie de resultaten van haar toezicht op de economieën van de lidstaten (en toetredende landen) met die van het IMF. In het bijzonder wordt de beoordeling van de stabiliteits- en convergentieprogramma's vergeleken met het resultaat van het economisch toezicht door het IMF, namelijk de artikel IV-consultaties. Met deze vergelijkingen werkt de Commissie mee aan de coördinatie van het standpunt van de Unie ten aanzien van artikel IV-consultaties bij lidstaten en toetredende landen. Sinds het begin van de Economische en Monetaire Unie (EMU) omvatten deze werkzaamheden ook de artikel IV-consultaties over de eurozone. |
| --- | --- |

1.

Gewoonlijk vergelijkt de Commissie de resultaten van haar toezicht op de economieën van de lidstaten (en toetredende landen) met die van het IMF. In het bijzonder wordt de beoordeling van de stabiliteits- en convergentieprogramma's vergeleken met het resultaat van het economisch toezicht door het IMF, namelijk de artikel IV-consultaties. Met deze vergelijkingen werkt de Commissie mee aan de coördinatie van het standpunt van de Unie ten aanzien van artikel IV-consultaties bij lidstaten en toetredende landen. Sinds het begin van de Economische en Monetaire Unie (EMU) omvatten deze werkzaamheden ook de artikel IV-consultaties over de eurozone.

| 2. | Het aantal ervaren economen dat binnen de Commissie met het toezicht op de economische situatie van afzonderlijke lidstaten is belast, varieert meestal tussen twee (voor de grootste vier economieën) en een (voor de overige lidstaten). Dit cijfer moet worden vergeleken met het aantal (een tot drie) economen in de geografische departementen van het IMF. Daarbij is geen rekening gehouden met ondersteunende functies (secretariaatsfuncties, assistenten) of leidinggevend personeel (eenheidshoofden en directeur bij de Commissie, afdelingshoofden en departementshoofden bij het IMF).
  De inspectiebezoeken van de Commissie in het kader van de specifieke follow-up van de economische situatie in de lidstaten omvatten een routine-inspectiebezoek, meestal naar aanleiding van de najaars- en voorjaarsprognoses en de voorbereiding van het verslag over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, en ad-hocinspectiebezoeken naar aanleiding van specifieke beleidskwesties (bijvoorbeeld ter voorbereiding van mogelijke stappen die moeten worden ondernomen in het kader van de procedure bij buitensporige tekorten).
  Bij routine-inspectiebezoeken zijn meestal de economen betrokken die de situatie in de lidstaat in kwestie opvolgen. Het verantwoordelijke eenheidshoofd kan al dan niet deel uitmaken van de delegatie. De duur van een routine-inspectiebezoek varieert tussen een en drie dagen. Het programma van een dergelijk bezoek bestaat meestal uit ontmoetingen met vertegenwoordigers — zowel uitvoerende personeelsleden als middenkader — van ministeries van Financiën, de centrale bank en conjunctuurinstituten.
  De ad-hocinspectiebezoeken worden doorgaans geleid door een directeur (of de directeur-generaal). Het verantwoordelijke hoofd van de eenheid en de economen die de betrokken lidstaat opvolgen, maken deel uit van de delegatie. De duur van het bezoek varieert tussen een en twee dagen. Het programma bestaat meestal uit ontmoetingen met leidinggevende ambtenaren van het ministerie van Financiën.
  Wat de Commissie betreft, worden de hierboven vermelde middelen en contacten aangevuld met middelen op „horizontaal” niveau (niet-geografische diensten) en ontmoetingen met ambtenaren van lidstaten naar aanleiding van officiële en niet-officiële bijeenkomsten bij de Europese instellingen. |
| --- | --- |

2.

Het aantal ervaren economen dat binnen de Commissie met het toezicht op de economische situatie van afzonderlijke lidstaten is belast, varieert meestal tussen twee (voor de grootste vier economieën) en een (voor de overige lidstaten). Dit cijfer moet worden vergeleken met het aantal (een tot drie) economen in de geografische departementen van het IMF. Daarbij is geen rekening gehouden met ondersteunende functies (secretariaatsfuncties, assistenten) of leidinggevend personeel (eenheidshoofden en directeur bij de Commissie, afdelingshoofden en departementshoofden bij het IMF).

De inspectiebezoeken van de Commissie in het kader van de specifieke follow-up van de economische situatie in de lidstaten omvatten een routine-inspectiebezoek, meestal naar aanleiding van de najaars- en voorjaarsprognoses en de voorbereiding van het verslag over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, en ad-hocinspectiebezoeken naar aanleiding van specifieke beleidskwesties (bijvoorbeeld ter voorbereiding van mogelijke stappen die moeten worden ondernomen in het kader van de procedure bij buitensporige tekorten).

Bij routine-inspectiebezoeken zijn meestal de economen betrokken die de situatie in de lidstaat in kwestie opvolgen. Het verantwoordelijke eenheidshoofd kan al dan niet deel uitmaken van de delegatie. De duur van een routine-inspectiebezoek varieert tussen een en drie dagen. Het programma van een dergelijk bezoek bestaat meestal uit ontmoetingen met vertegenwoordigers — zowel uitvoerende personeelsleden als middenkader — van ministeries van Financiën, de centrale bank en conjunctuurinstituten.

De ad-hocinspectiebezoeken worden doorgaans geleid door een directeur (of de directeur-generaal). Het verantwoordelijke hoofd van de eenheid en de economen die de betrokken lidstaat opvolgen, maken deel uit van de delegatie. De duur van het bezoek varieert tussen een en twee dagen. Het programma bestaat meestal uit ontmoetingen met leidinggevende ambtenaren van het ministerie van Financiën.

Wat de Commissie betreft, worden de hierboven vermelde middelen en contacten aangevuld met middelen op „horizontaal” niveau (niet-geografische diensten) en ontmoetingen met ambtenaren van lidstaten naar aanleiding van officiële en niet-officiële bijeenkomsten bij de Europese instellingen.

| 3. | De Commissie probeert het toezicht dat ze uitoefent op de economieën van de lidstaten voortdurend te verbeteren. In het bijzonder wat de inspectiebezoeken betreft, wordt in de mededeling van de Commissie over de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid (1) het uitdrukkelijke voornemen geuit om meer en grondiger inspectiebezoeken te organiseren. |
| --- | --- |

3.

De Commissie probeert het toezicht dat ze uitoefent op de economieën van de lidstaten voortdurend te verbeteren. In het bijzonder wat de inspectiebezoeken betreft, wordt in de mededeling van de Commissie over de verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid (1) het uitdrukkelijke voornemen geuit om meer en grondiger inspectiebezoeken te organiseren.

---

(1)  COM(2002) 668 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/809 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/809

---

(2004/C 78 E/0858)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3398/03

van Stefano Zappalà (PPE-DE) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Dumping door China op de wereldkopermarkt

China maakt gebruik van een protectionistische constructie om de eigen koperindustrie te subsidiëren door deze toe te staan op onrechtmatige en oneerlijke wijze op de wereldmarkt te opereren.

Zo wordt aan de bedrijven die secundaire grondstoffen (schroot) invoeren onmiddellijk 30 % van de BTW terugbetaald, terwijl de resterende 70 % aan een staatsbedrijf ten goede komt waarvan de vijf belangrijkste ondernemingen in de sector deel uitmaken.

Dit oneerlijke voordeel wordt misbruikt om op de voornaamste markten de hand op grondstoffen te leggen tegen prijzen die de andere kopers niet kunnen betalen.

In slechts vier jaar, van 1998 tot 2002, is de uitvoer van koperschroot en legeringen vanuit de EU naar China gestegen van 70 000 tot 246 000 ton.

De EU, die niet over kopererts beschikt, is van koperschroot en legeringen verstoken en dus van haar enige beschikbare bron, waardoor haar verwerkende industrie enorm aan concurrentievermogen inboet met als gevolg dat de activiteit en de werkgelegenheid dalen.

Deze distorsie treft de raffinage-industrie die een grondstof produceert, welke vergelijkbaar is met het product dat wij anders zouden moeten invoeren, en vooral de procenten van halffabrikaten, die voor meer dan 50 % van hun eigen behoeften afhankelijk zijn van de beschikbaarheid en de betaalbaarheid van het in Europa geproduceerde schroot.

Het is teleurstellend te constateren dat de Commissie, die sedert lange tijd door de bedrijfsorganisaties en onlangs ook door Europa Metalli hiervan op de hoogte is gesteld, nog niet heeft gereageerd en evenmin maatregelen heeft genomen om gelijke marktvoorwaarden te herstellen.

Kan de Commissie specificeren welke urgente maatregelen zij denkt te nemen tegen het Chinese protectionisme op de kopermarkt en vooral welke maatregelen zij goed te keuren om een einde te maken aan alle rechtstreekse en onrechtstreekse vormen van subsidiëring van de industrie, met name de terugbetaling van de BTW?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(15 december 2003)

De Commissie weet zeer goed dat de Europese bedrijfstak die koper verwerkt moeite heeft zich te voorzien met secundaire grondstoffen (dat wil zeggen metaalafval). Deze bedrijfstak zit inderdaad klem tussen (i) enerzijds het schaarser worden van de genoemde producten op de internationale markten, hoofdzakelijk vanwege beperkingen bij de uitvoer vanuit Rusland en enkele andere nieuwe onafhankelijke staten, en (ii) anderzijds een aanzienlijke druk op de prijzen van deze producten vanwege de krachtige vraag van verscheidene Aziatische landen, vooral China.

Om de ontwikkeling van zijn koperindustrie vooruit te helpen heeft China in 2000 een mechanisme van gedeeltelijke terugbetaling van de BTW op de invoer van koperschroot ingesteld, welke regeling met enkele wijzigingen in 2003 is verlengd. De Europese bedrijfstak is van mening dat de Chinese bedrijven aldus op meer agressieve wijze een belangrijk gedeelte van het schroot van deze metalen op de internationale markten kunnen binnenhalen.

De Commissie heeft rekening gehouden met de bezorgdheid van de communautaire bedrijfstak door in de afgelopen maanden deze aangelegenheid herhaaldelijk bij de Chinese autoriteiten te berde te brengen, zowel bilateraal alsook multilateraal. Met name heeft zij gedetailleerde bijzonderheden ten aanzien van deze maatregel van BTW-terugbetaling gevraagd, in het bestek van het „mechanisme voor evaluatie van het overgangsproces” van de Wereldhandelsorganisatie, van de handelspolitiek van China. Aan de hand hiervan zal de Commissie de verenigbaarheid van een dergelijk stelsel met de internationale verplichtingen van China onderzoeken.

Er zij evenwel op gewezen dat de Commissie thans voor de daarmee overeenkomende verwerkte producten van oorsprong uit China geen aanmerkelijke verhoging van de invoer heeft vastgesteld. Bovendien is er door de Europese bedrijfstak tot op heden bij de Commissie nog geen enkele antidumping-of antisubsidieklacht ingediend, terwijl de Commissie ambtshalve alleen bij hoge uitzondering de daartoe strekkende procedures mag inleiden.

In nauw contact met de bedrijfstak van de Gemeenschap volgt de Commissie de ontwikkelingen van dit dossier om voor deze sector weer tot normale mededingingsomstandigheden te geraken.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/810 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/810

---

(2004/C 78 E/0859)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3408/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Illegale immigratie — Duitse consulaten

Volgens de media hebben de Portugese Dienst vreemdelingen en grenzen (SEF), Algemene arbeidsinspectie (IGT) en het Hoge Commissariaat voor immigratie en etnische minderheden (ACIME), de Duitse consulaten in landen zoals Oekraïne, Moldavië en Rusland ervan beschuldigd hoofdverantwoordelijk te zijn voor de toename in Portugal van het aantal illegale immigranten uit Oost-Europa.

Volgens het verslag van deze instellingen, getiteld „Immigratie uit het oosten — een nieuwe realiteit, opportuniteiten en uitdagingen”, is het aan de nalatigheid van de Duitse consulaten te wijten dat burgers uit Oost-Europa als toeristen het Schengen-gebied binnenkomen en daar vervolgens als illegale immigranten blijven.

Deze situatie wordt bevestigd door een onderzoek van het Centrum van sociale studies van de Universiteit van Coimbra onder 735 immigranten uit Oost-Europa. Hieruit blijkt dat 6 van de 10 immigranten Portugal zijn binnengekomen op een visum dat door Duitse autoriteiten was afgegeven.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen over welke informatie zij beschikt met betrekking tot het vermeende nalatige optreden van de Duitse consulaten in de landen van Oost-Europa?

Welke maatregelen zij heeft getroffen of denkt te treffen om de Duitse autoriteiten te waarschuwen en ze erop te wijzen dat zij strikter moeten optreden?

Over welke informatie zij beschikt met betrekking tot de recente illegale migrantenstromen en de methoden die zij gebruiken om het Schengen-gebied binnen te komen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie beschikt niet over informatie betreffende de aanwezigheid van illegale immigranten uit Oost-Europa in Portugal die zouden reizen op door Duitsland verstrekte Schengen-visa. Zij is voornemens bij de twee betrokken lidstaten informatie over deze zaak in te winnen en zal het geachte parlementslid op de hoogte brengen van de uitkomst daarvan.

Elke maand worden gegevens over illegale immigratie uitgewisseld binnen de werkgroep CIBGGI (Centrum voor Informatie, beraad en gegevensuitwisseling inzake grensoverschrijding en immigratie) van de Raad. Ook brengt Europol regelmatig een bulletin uit over illegale immigratie, gericht op criminele netwerken die zich schuldig maken aan mensensmokkel.

Daarnaast heeft de Commissie op 25 november een voorstel voor een Beschikking van de Raad betreffende de totstandbrenging van een beveiligd, op internet gebaseerd informatie- en coördinatienetwerk voor de migratiebeheersdiensten van de lidstaten (1) ingediend. Dit netwerk is in de eerste plaats bedoeld om de uitwisseling van strategische en tactische informatie over irreguliere of illegale immigratiestromen en -trends te vergemakkelijken.

Bovendien is de samenwerking tussen immigratieverbindingsfunctionarissen in derde landen ook van belang voor de uitwisseling van informatie over dergelijke ontwikkelingen. De Raad Justitie en binnenlandse zaken is op 2 en 3 oktober 2003 tot een politiek akkoord gekomen over het Griekse initiatief voor een verordening van de Raad betreffende de oprichting van een netwerk van immigratie-verbindingsfunctionarissen. De doelstelling hiervan is het bestaan en functioneren van een dergelijk netwerk te formaliseren, voortbouwend op opgedane ervaringen met lopende projecten.

---

(1)  COM(2003) 727 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/811 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/811

---

(2004/C 78 E/0860)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3410/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Subsidiëring van het NPW (Nationaal Programma voor waterbeheer) en de milieueffecten hiervan

Op 1 november 2003 werd in de Spaanse Staatscourant de resolutie gepubliceerd met de verklaring betreffende het milieueffect van het project voor wateroverheveling, goedgekeurd in de Spaanse wet 10/2001, in het kader van het Nationaal Programma voor waterbeheer.

De overheveling van water uit de rivier de Ebro naar andere stroombekkens zou gevolgen hebben voor het ecologisch evenwicht in de rivier en de Ebrodelta. Bovengenoemde wet voorzag in opstelling van een integraal beschermingsprogramma voor de Ebrodelta.

De Ebrodelta herbergt een natuurpark dat is aangegewezen als vogelbeschermingsgebied, en is opgenomen in het Natuur 2000-netwerk, overeenkomstig respectievelijk richtlijn 92/43/EEG (1) en richtlijn 79/409/EEG (2).

Anderzijds voorziet dezelfde wet in de mogelijkheid van alternatieve overhevelingsprojecten in plaats van de geplande overheveling. De Catalaanse regering verricht onderzoek naar het alternatief van overheveling van water uit de Rhône naar de stroomgebieden van Catalaanse rivieren en heeft deze studie toegezonden naar de Spaanse centrale overheid.

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat voor de toekomstige overheveling nog geen milieueffectbeoordeling is doorgevoerd, zoals voorzien in het integrale beschermingsprogramma voor de Ebrodelta?

Is de Commissie van plan de toekenning van EU-subsidies aan het Nationaal Programma voor waterbeheer afhankelijk te stellen van onderzoeken naar de milieugevolgen voor de Ebrodelta en vaststelling van het vanuit milieuoogpunt minimaal vereiste debiet dat?

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/812 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/812

---

(2004/C 78 E/0861)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3411/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Subsidiëring van het Nationaal Programma voor waterbeheer (NPW) en overheveling van water uit de Rhône

Op 1 november 2003 werd in de Spaanse Staatscourant de resolutie gepubliceerd met de verklaring betreffende het milieueffect van het project voor wateroverheveling, goedgekeurd in de Spaanse wet 10/2001, in het kader van het Nationaal Programma voor waterbeheer.

De overheveling van water uit de rivier de Ebro naar andere stroombekkens zou gevolgen hebben voor het ecologisch evenwicht in de rivier en de Ebrodelta en voor het nabijgelegen mariene ecosysteem.

Anderzijds voorziet dezelfde wet in de mogelijkheid van alternatieve overhevelingsprojecten in plaats van de geplande overheveling. De Catalaanse regering verricht onderzoek naar het alternatief van overheveling van water uit de Rhône naar de stroomgebieden van Catalaanse rivieren en heeft deze studie toegezonden naar de Spaanse centrale overheid. In de binnenlandse stroomgebieden van Catalonië wonen ongeveer 4,5 miljoen mensen, is de watervoorziening momenteel problematisch en zou deze op korte termijn kunnen verslechteren.

Bij overheveling van water uit de Rhône zou het gaan om een debiet van tussen de 10 en 20 m3/sec, hetgeen nauwelijks effect zou hebben omdat het gemiddelde debiet bij de monding van de rivier ongeveer 1 700 m3/sec bedraagt.

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat voor de toekomstige overheveling nog geen milieueffectbeoordeling is doorgevoerd, zoals voorzien in het integrale beschermingsprogramma voor de Ebrodelta? Evenmin is aandacht besteed aan de mogelijkheden voor wateroverheveling uit de Rhône, overeenkomstig het genoemde voorstel.

Is de Commissie van plan de toekenning van EU-subsidies aan het Nationaal Programma voor waterbeheer afhankelijk te stellen van onderzoeken naar de milieugevolgen voor de Ebrodelta, vaststelling van het vanuit milieuoogpunt minimaal vereiste debiet, en analyse van de gevolgen van overheveling uit de Rhône?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3410/03 en E-3411/03

(19 januari 2004)

De Commissie is bekend met de verklaring van de Spaanse regering betreffende het milieu-effect van de voorgestelde wateroverheveling uit de Ebro.

Ten eerste bevat de uitgebreide milieu-effectbeoordeling (30 delen, gepubliceerd in juni 2003) enige informatie met betrekking tot de waarschijnlijke milieu-effecten voor de Ebrodelta. De Commissie is zich er echter van bewust dat het integraal beschermingsplan voor de Ebrodelta nog niet klaar is. In dit plan zal de regeling voor het beheer van het gebied, inclusief het stroomregime, worden vastgelegd teneinde de ecologische en chemische toestand van de benedenloop van de Ebro en de Ebrodelta te beschermen.

De mogelijkheid van wateroverheveling vanuit de Rhône is behandeld in de strategische milieubeoordeling die is uitgevoerd door de Spaanse autoriteiten en die gepubliceerd is in januari 2002.

Ten slotte geldt in verband met het gebruik van communautaire financieringsmechanismen (structuurfondsen of cohesiefonds) voor alle projecten die profiteren van financiële steun van de Gemeenschap onder andere de eis dat zij in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving en het communautaire beleid, waartoe ook de wetgeving en het beleid met betrekking tot het milieu behoren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/813 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/813

---

(2004/C 78 E/0862)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3436/03

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Harmonisatie van de Europese energiemarkt

Het bedrijf „Portovesme s.r.l.”, dat gevestigd is in Portovesme bij Cagliari (Sardinië), is de grootste Italiaanse producent van non-ferrometalen, lood en zink.

Het betreft een van de modernste en meest geïntegreerde metaalbedrijven in Europa, dat echter grote hoeveelheden energie verbruikt en daarvoor in Sardinië 0,06-0,07 EUR per kWh betaalt, terwijl dergelijke bedrijven in andere EU-lidstaten, zoals Frankrijk en Duitsland, ongeveer 0,03 EUR per kWh betalen.

Als gevolg van deze ongelijke mededingingsvoorwaarden is „Portovesme s.r.l.” niet meer concurrerend en kunnen 1 500 werknemers op straat komen te staan, wat de toch al slechte werkgelegenheidssituatie op Sardinië dramatisch zou verslechteren.

Is de Commissie niet van mening dat dergelijke grote marktverstoringen optreden doordat de energiesector niet volledig is geharmoniseerd? Hoe denkt zij deze ernstige situatie recht te trekken?

Is het, nog afgezien van oplossingen op langere termijn, mogelijk om in dit specifieke geval „Portovesme s.r.l.” te hulp te schieten, rekening houdende met de specifieke eisen van de insulaire gebieden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 januari 2004)

Volgens het eindrapport van de tiende (Italiaanse) parlementaire commissie, die een uitgebreid onderzoek heeft uitgevoerd naar de huidige situatie en de vooruitzichten van de energiesector, zijn de in vergelijking met andere lidstaten hogere energieprijzen in Italië met name het gevolg van:

| a) | de nog altijd ontoereikende concurrentie op deze markt, |
| --- | --- |

a)

de nog altijd ontoereikende concurrentie op deze markt,

| b) | de keuze voor duurdere brandstoffen, |
| --- | --- |

b)

de keuze voor duurdere brandstoffen,

| c) | het lage omzettingsrendement van elektriciteitscentrales. |
| --- | --- |

c)

het lage omzettingsrendement van elektriciteitscentrales.

De actie van de Commissie is enkele jaren lang gericht geweest op het eerste probleem en er zijn nu twee richtlijnen (1) over deze kwestie goedgekeurd door de Raad en het Europees Parlement, die de ontwikkeling van een gemeenschappelijke, efficiënte en op concurrentie gebaseerde markt — de interne markt voor elektriciteit — in de hele Unie een sterke impuls hebben gegeven. Hierdoor zouden de prijsverschillen voor elektriciteit tussen de lidstaten na verloop van tijd aanzienlijk kleiner moeten worden. Het is echter niet waarschijnlijk dat de prijsverschillen volledig zullen verdwijnen, aangezien de overgebleven redenen samenhangen met het nationale energiebeleid, dat op grond van het subsidiariteitsbeginsel wordt bepaald door de afzonderlijke lidstaten.

---

(1)  Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, PB L 27 van 30.1.1997. Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van Richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten, PB L 176 van 15.7.2003, die uiterlijk 1 juli 2004 door de lidstaten ten uitvoer moet zijn gelegd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/814 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/814

---

(2004/C 78 E/0863)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3444/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Portugees taal- en cultuuronderwijs in Nederland

Diverse Portugese immigranten in Nederland hebben mij ervan in kennis gesteld dat de Nederlandse overheid vanaf 1 augustus 2004 haar steun aan het onderwijs in de Portugese taal en cultuur zal intrekken. Hierdoor komt het onderwijs van kinderen van Portugezen die in Nederland wonen op de tocht te staan.

Kan de Commissie gezien het feit dat het Portugees een officiële taal van de Europese Unie en een van de meest gesproken talen van de wereld is mededelen welke maatregelen zij denkt te treffen om deze situatie te verhelpen en erop toe te zien dat Portugezen en hun kinderen niet worden gediscrimineerd en gratis toegang blijven houden tot het onderwijs in de Portugese taal en cultuur in Nederland?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(16 december 2003)

Artikel 149 van het EG-Verdrag bepaalt dat de lidstaten verantwoordelijk zijn „voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel”. Bijgevolg is de Commissie niet in staat maatregelen te nemen met betrekking tot de door het geachte parlementslid beschreven situatie.

In het kader van de haar verleende bevoegdheden zet de Commissie zich echter in voor het bevorderen van de taalkundige verscheidenheid en het leren van talen. In juli 2003 heeft zij een actieplan goedgekeurd betreffende activiteiten die in de periode 2004 tot 2006 op communautair niveau moeten worden uitgevoerd (1).

---

(1)  COM(2003) 449 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/814 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/814

---

(2004/C 78 E/0864)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3452/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Uitsluiting van niet-gouvernementele milieuorganisaties uit het milieuonderricht

Overeenkomstig het besluit nr. 47587/G7/15.05.03 van de Griekse minister van Onderwijs mogen de niet-gouvernementele milieuorganisaties „geen onderricht geven aan leerlingen en evenmin de coördinatie van acties op zich nemen”. Zo worden deze organisaties uitgesloten van het miieuonderricht, waar zij al vele jaren efficiënt werk verrichten in Griekenland, zoals dat trouwens ook gebeurt in andere lidstaten van de Unie. Het gaat hier om de volgende organisaties: Arktouros, de Griekse Vereniging voor de bescherming van het milieu en het cultureel erfgoed, de Vereniging voor natuurbescherming, de Evonymos milieubibliotheek, Medasset, S.O.S. Middellandse Zee, de Vereniging voor de studie en de bescherming van de mediterrane zeerob, de Milieuvereniging voor recycling, het WWF-Griekenland. Vele opleidingsprogramma's en acties van deze organisaties worden gefinancierd met communautaire middelen. Met het ministerieel besluit worden deze organisatie onder de voogdij van de diensten van het Ministerie van Onderwijs geplaatst, hetgeen niet het geval is in de andere landen van de Unie. Vindt de Commissie dat het ministerieel besluit in overeenstemming is met de letter en de geest van de programma's voor milieu en milieuonderricht, welke zij financiert en waarin de NGO's overigens als begunstigden zijn opgenomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 december 2003)

Milieuonderricht is bijzonder belangrijk en niet-gouvernementele milieuorganisaties (NGO's) spelen vaak een belangrijke rol op dit gebied. In het „Communautair actieprogramma ter ondersteuning van niet-gouvernementele organisaties die voornamelijk werkzaam zijn op het gebied van de milieubescherming” is milieuonderricht een van de prioritaire gebieden die in aanmerking komen voor financiering.

De Commissie is echter niet bevoegd om commentaar te leveren op het beleid en de praktijken van afzonderlijke lidstaten op dit gebied.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/815 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/815

---

(2004/C 78 E/0865)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3463/03

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Definitie van de maximale winstmarge bij de verkoop van verse producten

In Griekenland worden op grond van het marktregelingsdecreet 14/1989, zoals gewijzigd bij decreet 16/1991 en 2/1992, de maximale winstmarges vastgelegd voor de handel in verse groenten en fruit. Deze marges schommelen tussen 7 en 12 % voor de groothandel en tussen 25 en 40 % voor de detailhandel.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

| — | Is zij door de Griekse overheid op de hoogte gebracht van het bestaan en de toepassing van deze decreten? |
| --- | --- |

—

Is zij door de Griekse overheid op de hoogte gebracht van het bestaan en de toepassing van deze decreten?

| — | Is het toegestaan dat een maximale winstmarge op producten wordt vastgelegd, zowel in de groot-als in de detailhandel? |
| --- | --- |

—

Is het toegestaan dat een maximale winstmarge op producten wordt vastgelegd, zowel in de groot-als in de detailhandel?

| — | Hoe wordt onder deze voorwaarden de gezonde concurrentie gegarandeerd en hoe wordt de wet van vraag en aanbod gerespecteerd? |
| --- | --- |

—

Hoe wordt onder deze voorwaarden de gezonde concurrentie gegarandeerd en hoe wordt de wet van vraag en aanbod gerespecteerd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie is door de Griekse autoriteiten niet in kennis gesteld van de specifieke maatregelen die bij Marktverordening nr. 14/1989 (1) zijn ingevoerd. Lidstaten mogen evenwel nationale wetgevende maatregelen treffen — en doen dat ook — om een efficiëntere uitvoering te waarborgen van een binnenlandse regeling die van toepassing is op een specifieke sector of industrie, ook al valt de betrokken sector of industrie onder een gemeenschappelijke marktordening (een zogeheten „GMO”).

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft de Raad in 1972 in de sector groenten en fruit een gemeenschappelijke marktordening ingesteld (2). In sectoren waarvoor een GMO geldt, mogen lidstaten in principe niet langer vrij ingrijpen in de prijsvormingsmechanismen van de GMO door bijvoorbeeld eenzijdige nationale wetten uit te vaardigen die rechtstreeks of zijdelings de prijzen in een bepaalde sector bepalen. Dit laat evenwel de bevoegdheid van lidstaten zoals Griekenland onverlet om maatregelen met betrekking tot prijsvorming in de stadia van kleinhandel en consumptie te nemen, mits daardoor de doelstellingen of de goede werking van de GMO niet in gevaar worden gebracht (3).

De Commissie wijst er evenwel op dat een onderscheid moet worden gemaakt tussen prijsafspraken tussen ondernemingen en prijswetgeving die is uitgevaardigd door de overheid. In laatstgenoemd geval moeten de lidstaten zich houden aan artikel 3; artikel 10, lid 2, en artikel 81 en volgende van het EG-Verdrag.

De mededingingsregels van het EG-Verdrag (de artikelen 81 tot en met 86) zijn van toepassing op alle onderling afgestemde feitelijke gedragingen tussen ondernemingen, zoals het rechtstreeks of zijdelings bepalen van prijzen. Overeenkomstig artikel 36 van het EG-Verdrag zijn de mededingingsregels slechts in zoverre op de landbouw van toepassing als door de Raad wordt bepaald binnen het kader van de vereisten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Verordening (EEG) nr. 26/62 (4) van de Raad staat in wezen toe dat de mededingingsregels, behoudens bepaalde uitzonderingen, ook op landbouwproducten worden toegepast.

Het Europees Hof van Justitie heeft niettemin geoordeeld dat met betrekking tot de toepassing van de artikelen 3 en 81 van het EG-Verdrag op prijsregelingen moet worden opgemerkt dat dergelijke regelingen niet dwingen tot overeenkomsten tussen marktdeelnemers of tot andere gedragingen die door artikel 81, lid 1, van het EG-Verdrag verboden zijn, maar wel de verantwoordelijkheid voor het vaststellen van de prijzen bij de overheid leggen (5) en dat de artikelen 3 en 81 niet verbieden dat lidstaten nationale wettelijke regelingen treffen volgens welke de overheid detailhandelprijzen vaststelt (6).

Wat de regels van het EG-Verdrag inzake het vrije verkeer van goederen (de artikelen 28 tot en met 30) betreft, zij erop gewezen dat de maximumwinstmarge moet worden berekend op basis van een inkoopprijs waarin de kosten die detailhandelaars moeten betalen voor import en aankoop zijn ingecalculeerd, zodat de invloed van afstand wordt geneutraliseerd en belemmeringen van het handelsverkeer die in strijd zijn met artikel 28 van het EG-Verdrag worden vermeden (7).

---

(1)  Gewijzigd bij Marktverordeningen nrs. 16/1991 en 2/1992.

(2)  Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit, PB L 118 van 20.5.1972. Deze verordening werd in 1996 vervangen door Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996, PB L 297 van 21.11.1996.

(3)  Arrest van 17 januari 1980 in gevoegde zaken 95 en 96/79, Kefer en Delmelle, Jurispr. 1980, blz. 103.

(4)  Verordening (EEG) nr. 26/62 van de Raad inzake de toepassing van bepaalde regels betreffende de mededinging op de voortbrenging van en de handel in landbouwproducten, PB B 30 van 20.4.1962.

(5)  Arrest van 2 juli 1987 in zaak 188/86, Lefèvre, Jurispr. 1987, blz. 2963.

(6)  Arrest van 29 januari 1985 in zaak 231/83, Cullet vs. Leclerc, Jurispr. 1985, blz. 305.

(7)  Arrest van 24 januari 1978 in zaak 82/77, Openbaar Ministerie vs. Van Tiggele, Jurispr. 1978, blz. 25.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/816 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/816

---

(2004/C 78 E/0866)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3465/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Dichlofluanide

Is de Commissie van mening dat er voldoende wetenschappelijk bewijs voorhanden is om een verbod op dichlofluanide te rechtvaardigen? Zo ja, is de Commissie voornemens om het gebruik van dichlofluanide als een niet-professioneel houtbeschermingsmiddel in stedelijke gebieden te verbieden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 januari 2004)

Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 regelt het op de markt brengen van biociden, zoals houtconserveringsmiddelen (1). De richtlijn voorziet onder meer in een programma voor de tienjaarlijkse herziening van alle actieve stoffen die tot 14 mei 2002 werden gebruikt in biociden (de zogenaamde „bestaande” actieve stoffen). Het doel daarvan is ervoor te zorgnen dat deze stoffen geen onaanvaardbare gevolgen hebben voor het milieu en de gezondheid van mensen of dieren.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1896/2000 (2) van de Commissie moesten alle actieve stoffen voor 28 maart 2002 zijn geïdentificeerd en moesten de bedrijven die het op de markt brengen van hun actieve stoffen wilden voortzetten, deze stoffen voor deze datum hebben aangemeld (3). De aangemelde stoffen zullen worden geëvalueerd met het oog op een eventuele opname in bijlage I of IA van de richtlijn als het effect ervan op de gezondheid van mensen en dieren en op het milieu aanvaardbaar wordt geacht. Actieve stoffen die enkel zijn geïdentificeerd, moeten geleidelijk uit de handel worden genomen tot uiterlijk 1 september 2006.

De actieve stof dichlofluanide is aangemeld voor gebruik in producttype 7 (filmconserveringsmiddelen), 8 (houtconserveringsmiddelen), 10 (conserveringsmiddelen voor metselwerk) en 21 (aangroeiwerende middelen). Eerst zullen volledige dossiers voor in houtconserveringsmiddelen (en rodenticiden) gebruikte actieve stoffen worden geëvalueerd. Deze dossiers moeten voor 28 maart 2004 zijn ingediend. Het Verenigd Koninkrijk is aangewezen als lidstaat-rapporteur.

Dichlofluanide kan op de markt worden gebracht overeenkomstig de huidige praktijk in de lidstaten totdat de evaluatie van het dossier is afgerond en een besluit is genomen over het al dan niet opnemen in bijlage I of IA van de richtlijn. Als de evaluatie tot de conclusie leidt dat er sprake is van onaanvaardbare risico's, zal de stof niet worden opgenomen in de bijlage van de richtlijn en niet meer kunnen worden gebruikt in houtconserveringsmiddelen. Als de risico's aanvaarbaar worden geacht zal dichlofluanide worden opgenomen in de desbetreffende bijlage, samen met alle noodzakelijk geachte voorwaarden of beperkingen. Belanghebbende partijen kunnen daarna een aanvraag indienen voor een vergunning voor en registratie van houtconserveringsmiddelen die deze stof bevatten.

---

(1)  PB L 123 van 24.4.1998.

(2)  Verordening (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 september 2000 betreffende de eerste fase van het in artikel 16, lid 2 van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad bedoelde programma inzake biociden (voor de EER relevante tekst), PB L 228 van 8.9.2000.

(3)  De termijn van 28.3.2002 was bij Verordening (EG) nr. 1687/2002 van de Commissie verlengd tot 31 januari 2003 voor de aanmelding van stoffen die enkel waren geïdentificeerd, of voor stoffen die alleen voor bepaalde soorten producten waren aangemeld.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/817 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/817

---

(2004/C 78 E/0867)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3475/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Bescherming van de Caretta caretta schildpad

Ondanks herhaalde protesten in verband met het probleem van de Caretta caretta schildpad op Zakynthos en ondanks het besluit betreffende de werking van het marien park op Zakynthos, lijkt de situatie er niet op te verbeteren en gaat ze er volgens betrouwbare bronnen eerder nog op achteruit. Kan de Commissie mededelen welke de resultaten van haar recente contacten, bezoeken en inspecties zijn en wat zij denkt te ondernemen om enige vooruitgang te boeken inzake de bescherming van deze schildpad en de effectieve werking van het marien park?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/817 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/817

---

(2004/C 78 E/0868)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3507/03

van Paul Lannoye (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta-Caretta) in Griekenland

Het bewijs is duidelijk geleverd dat er geen vooruitgang zit in de uitbouw van het zeepark van het eiland Zakynthos (Griekenland) en de beschermende maatregelen voor de dikkopschildpad (Caretta-Caretta), die de Commissie via onderhandelingen verkregen heeft en financiert. Integendeel, er is verzet tegen, zowel ter plaatse als op het niveau van de Griekse regering.

Kan de Commissie die informatie bevestigen? Wat zijn de resultaten van haar recente inspectiebezoeken ter plaatse?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/817 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/817

---

(2004/C 78 E/0869)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3528/03

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta)

Kan de Commissie de resultaten verstrekken van haar recente inspectie in het maritieme park van Zakynthos (Griekenland) en meer bepaald met betrekking tot de bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta)?

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/818 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/818

---

(2004/C 78 E/0870)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3532/03

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta)

Volgens betrouwbare bronnen wordt geen voortgang gemaakt met de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bescherming van de dikkopschildpad (Caretta caretta) en het zeepark van Zakynthos (Griekenland), ofschoon de Commissie dergelijke maatregelen heeft bedongen en gefinancierd. De maatregelen stuiten integendeel op weerstand op lokaal niveau en op het niveau van de Griekse regering.

Kan de Commissie deze informatie bevestigen?

Wat zijn de resultaten van de recente inspecties van de Commissie ter plaatse?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3475/03, E-3507/03, E-3528/03 en E-3532/03

(21 januari 2004)

In zijn arrest van 30 januari 2002 (1) oordeelde het Hof als volgt: „Door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen te treffen voor de invoering en de toepassing van een doeltreffend systeem van strikte bescherming van de zeeschildpad Caretta caretta op Zante (Griekenland), teneinde elk opzettelijk verstoren van deze soort tijdens de periode van voortplanting en elke activiteit die de voortplantingsgebieden beschadigt of vernielt, te voorkomen, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12, lid 1, sub b en d, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2).”

In juli 2002 hebben de Griekse autoriteiten de Commissie op de hoogte gesteld dat er maatregelen waren genomen om aan het arrest te voldoen. Op basis van een bezoek in september 2002 stelde de Commissie vast dat het rechtskader voor de bescherming van de zeeschildpad ontoereikend was en dat de specifieke maatregelen ter plaatse, noodzakelijk voor de bescherming van de soort, niet effectief ten uitvoer werden gelegd. Omdat de Griekse autoriteiten niet alle vereiste maatregelen genomen hadden om te voldoen aan het arrest van het Hof, heeft de Commissie in december 2002 een schriftelijke aanmaning 228 gezonden aan Griekenland. In hun antwoord van maart 2003 hebben de Griekse autoriteiten de genomen maatregelen beschreven en hebben zij een gedetailleerd tijdspad bijgesloten voor de resterende acties.

Om te controleren of alle noodzakelijke maatregelen genomen waren teneinde de zeeschildpad Caretta caretta te beschermen en er inmiddels was voldaan aan het reeds genoemde arrest van het Hof, heeft een delegatie van de Commissie van 7 tot 9 september 2003 een bezoek gebracht aan het eiland Zante (Zakynthos). De delegatie heeft alle betrokken autoriteiten en belanghebbenden ontmoet en heeft een bezoek gebracht aan de voortplantingsstranden van de Caretta caretta.

Er kan geconcludeerd worden dat aanzienlijke vooruitgang is geboekt met betrekking tot het invoeren en doeltreffend toepassen van een strikt beschermingssysteem voor de zeeschildpad Caretta caretta op Zakynthos. De meeste van de in 2002 aangekondigde acties zijn inmiddels gerealiseerd, terwijl de goedkeuring en toepassing van de resterende acties voortduurt. Deze vooruitgang is met name het resultaat van de werking van het Nationaal Marien Park op Zakynthos (NMPZ) en de goede samenwerking met de bevoegde lokale overheden. De delegatie van de Commissie heeft echter geconstateerd dat er vanwege lokaal verzet geen sprake is van toezicht op het strand van Daphni.

Verder moet benadrukt worden dat bepaalde maatregelen, zoals informatie-/bewustmakingscampagnes, een controle- en toezichtsprogramma, milieubeheersystemen ten aanzien van economische activiteiten en afbakening en markering van de maritieme zone van het NMPZ, medegefinancierd worden in het kader van een LIFE-project. In verband hiermee heeft een delegatie van de Commissie op 20 oktober 2003 een bezoek gebracht aan Zakynthos om de voortgang van deze medegefinancierde maatregelen te beoordelen. Ook deze delegatie van de Commissie constateerde het ontbreken van toezicht bij Daphni en heeft de bevoegde lokale overheden en de begunstigde van het LIFE-project (NMPZ) verzocht hun inspanningen te intensiveren om dit probleem op te lossen.

Bovendien stond de niet-nakoming op de agenda van de ontmoeting van de Commissie met de Griekse autoriteiten over de tenuitvoerlegging van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland, die plaatsvond op 30 en 31 oktober 2003. De Griekse autoriteiten kondigden toen aan de resterende acties binnen afzienbare tijd te zullen goedkeuren. Deze maatregelen hebben grotendeels betrekking op de financiering van het NMPZ, het toezicht op de maritieme zone, de goedkeuring van de „Regeling van het bestuur en beheer van het NMPZ” en de definitieve afbakening van de vloedlijn (αιγιαλός) en de kustlijn (ακτογραμμή) op alle broedstranden. Dat laatste zal naar verwachting een oplossing zijn voor de conflicten over eigendommen. De schriftelijk kennisgeving van deze informatie aan de Commissie is onderweg.

De Commissie zal deze aanvullende informatie beoordelen en zal niet aarzelen gepaste maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat Griekenland voldoet aan het arrest van het Hof van 30 januari 2002.

---

(1)  Arrest van het Hof van 30 januari 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Helleense Republiek, Zaak C-103/00, Jurisprudentie 2002, blz. 1147.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/819 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/819

---

(2004/C 78 E/0871)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3481/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Valdastico Sud-autoweg

Is de Commissie op de hoogte van de Valdastico Sud-autoweg die de Italiaanse regering voorstelt aan te leggen tussen Vicenza en Badia Polesine, bij Rovigo, met desastreuze gevolgen voor een werelderfgoedsite?

Is de Commissie van mening dat de Europese regelgeving inzake milieu-effectrapportage in dit geval is nageleefd? Is zij ervan op de hoogte dat de oorspronkelijke beoordeling door de Italiaanse Milieucommissie negatief was, waarop de regering van Silvio Berlusconi met een decreet van 19 september 2002 23 van de 36 leden van deze commissie verving en het plan op 18 december 2002 een positieve beoordeling kreeg?

Kan de Commissie tot slot bevestigen dat het project vanuit het oogpunt van het Trans-Europees Vervoersnetwerk irrelevant is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 januari 2004)

Conform richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (MER-richtlijn), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 (1), dienen de lidstaten de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat, voordat een vergunning wordt verleend, de projecten die een aanzienlijk milieu-effect kunnen hebben, met name gezien hun aard, omvang of ligging, worden onderworpen aan een beoordeling van die effecten. Projecten van die categorie worden omschreven in artikel 4, dat verwijst naar bijlage I en II van de richtlijn. De aanleg van autosnelwegen valt onder bijlage I, punt 7, onder b, waarvoor een verplichte milieueffectrapportage (MER) moet worden opgesteld.

In een dergelijk geval dienen de Italiaanse autoriteiten stappen te ondernemen om de uitvoering te waarborgen van een milieu-effectbeoordeling, omvattende: a) een beschrijving van de vermoedelijk aanzienlijke milieu-effecten van het voorgenomen project op bijvoorbeeld het archeologisch erfgoed, het landschap en de bevolking (overeenkomstig artikel 5 en bijlage IV, b) raadpleging van het publiek en andere bevoegde milieuautoriteiten, en c) bekendmaking van de beslissing die de eventuele voorwaarden voor de vergunning bevat, de voornaamste motieven en de overweging waarop de beslissing is gebaseerd, alsmede een beschrijving van de beoogde maatregelen om waar nodig belangrijke nadelige effecten te vermijden, te beperken en zo mogelijk te verhelpen. Het resultaat van raadplegingen en de gegevens die krachtens artikel 5 en 6 zijn vergaard, moeten in de vergunningsprocedure worden meegewogen.

Het feit dat het onderhavige project waarschijnlijk een negatief effect zal hebben op het milieu (alsmede op het landschap en op het historisch erfgoed) is krachtens de richtlijn geen beletsel voor het verstrekken van een vergunning, mits wordt voldaan aan de procedurele vereisten van de richtlijn. Zodra een milieueffectbeoordeling in overeenstemming met de richtlijn is uitgevoerd valt de beslissing tot het verlenen van de vergunning onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde instantie in de lidstaat.

De kwestie die het geachte parlementslid aan de kaak stelt, is door de Commissie reeds onder de loep genomen. Zij heeft in dit specifieke geval geen aanwijzingen gevonden die zouden kunnen duiden op een schending van de richtlijn. Het feit dat de Italiaanse regering 23 van de 26 leden van de commissie belast met de opstelling van een advies over het project heeft vervangen en dat die commissie het project vervolgens heeft goedgekeurd, vormt geen inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd.

De Commissie bevestigt dat het project geen deel uitmaakt van het trans-Europees vervoersnetwerk. Op de hiertoe beschikbare begrotingsmiddelen kan dus geen beroep worden gedaan voor medefinanciering.

---

(1)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/820 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/820

---

(2004/C 78 E/0872)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3488/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Uitspraken van individuele Europese Commissarissen tegen collegebesluiten

Onlangs heeft de Nederlandse Commissaris zich in de Nederlandse pers uitgesproken tegen het Europese landbouwbeleid, dat onlangs op basis van een voorstel van de Europese Commissie is hervormd.

Is het mogelijk dat zittende Commissarissen in het openbaar afstand nemen van het Commissiebeleid?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(19 februari 2004)

Zoals de Commissie reeds herhaaldelijk heeft geantwoord op schriftelijke of mondelinge vragen van Parlementsleden (1), zijn haar leden politici die een politieke functie vervullen en die, met inachtneming van de verplichtingen die uit hun functie voortvloeien, de vrijheid behouden om in volledige onafhankelijkheid en op eigen verantwoordelijkheid hun persoonlijke mening te uiten.

Wat betreft de externe activiteiten, bepaalt de gedragscode voor de Commissieleden dat de Commissarissen actief lid mogen zijn van een politieke partij of vakbond, voorzover dat hun beschikbaarheid ten dienste van de Commissie niet in het gedrang brengt.

In het door het geachte parlementslid genoemde geval stond het de Commissaris voor de interne markt vrij op persoonlijke titel die verklaringen te doen en bijgevolg moet dit niet als een inbreuk op het collegialiteitsbeginsel worden beschouwd.

---

(1)  Zie bijvoorbeeld het antwoord van de Commissie op schriftelijke vragen E-2459/99, E-2600/99 en E-2628/99, PB C 225 E van 8.8.2000 en het antwoord op vraag E-2629/99, PB C 46 E van 13.2.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/820 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/820

---

(2004/C 78 E/0873)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3505/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Informatie over de hoogte van de aan Saarland van januari 1997 tot en met december 2002 toegekende EU-subsidies

| 1. | Voor welke maatregelen zijn in de jaren 1997 tot en met 2002 EU-middelen aan Saarland toegewezen en hoe hoog waren de bedragen uit






  a) | het Europees Sociaal Fonds, |
| --- | --- | --- |

1.

Voor welke maatregelen zijn in de jaren 1997 tot en met 2002 EU-middelen aan Saarland toegewezen en hoe hoog waren de bedragen uit

a)

het Europees Sociaal Fonds,

| b) | het vijfde kaderprogramma voor onderzoek, |
| --- | --- |

b)

het vijfde kaderprogramma voor onderzoek,

| c) | het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, |
| --- | --- |

c)

het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling,

| d) | de programma's van de Europese Unie op het gebied van milieu en energie, |
| --- | --- |

d)

de programma's van de Europese Unie op het gebied van milieu en energie,

| e) | het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afdeling oriëntatie en afdeling garantie, |
| --- | --- |

e)

het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afdeling oriëntatie en afdeling garantie,

| f) | andere programma's van de EU? |
| --- | --- |

f)

andere programma's van de EU?

| 2. | Hoeveel geld is van de desbetreffende programma's en fondsen terecht gekomen in grensoverschrijdende projecten met Saarland c.q. Luxemburg, België, Lotharingen? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel geld is van de desbetreffende programma's en fondsen terecht gekomen in grensoverschrijdende projecten met Saarland c.q. Luxemburg, België, Lotharingen?

Aanvullend antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(4 maart 2004)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/821 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/821

---

(2004/C 78 E/0874)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3513/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) en Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Water

Kan de Commissie mij meedelen hoeveel lidstaten zich tot nu toe schikken naar artikel 24 van Richtlijn 2000/60/EG (1)? Acht de Commissie het mogelijk om tegen januari 2004 haar verslag aan het Europees Parlement af te ronden? Heeft de Commissie in 2002 het in artikel 19 van de richtlijn bedoelde verslag aan het reglementeringscomité voorgelegd en tot welke bevindingen is men in het verslag gekomen, dit met het oog op het opstellen van een eventuele resolutie of in ieder geval op een debat over de waterwetgeving?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 januari 2004)

Artikel 24 van Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (de Kaderrichtlijn Water) bevat de bepaling dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 22 december 2003 aan de richtlijn te voldoen. De tien toetredingslanden dienen de richtlijn bij hun toetreding in nationale wetgeving te hebben omgezet.

De Commissie zal kort na het verstrijken van de uiterste termijnen verslag uitbrengen over de stand van zaken betreffende omzetting en kennisgeving. Zij zal juridische procedures inleiden wegens „niet-mededeling” tegen landen die de termijnen voor kennisgeving niet in acht hebben genomen.

Artikel 19, lid 1, van de Kaderrichtlijn Water schrijft voor dat de Commissie bij het comité dat uit hoofde van artikel 21 is opgericht een indicatief plan indient „van de maatregelen met gevolgen voor de waterwetgeving die zij voornemens is in de naaste toekomst in te dienen, met inbegrip van maatregelen die hun oorsprong vinden in de overeenkomstig artikel 16 ontwikkelde voorstellen, beheersingsmaatregelen en strategieën”. Op 6 mei 2003 bracht zij op de eerste vergadering van het comité verslag uit over de stand van zaken met betrekking tot de ontwikkeling van de dochterrichtlijnen inzake prioritaire stoffen (artikel 16) en grondwater (artikel 17). De documenten voor de vergadering van het comité zijn via de gebruikelijke kanalen aan het Parlement verzonden.

Naast de formele verslaglegging aan het comité werkt de Commissie via de in 2001 ingestelde raadgevende fora van deskundigen nauw samen met de lidstaten, de kandidaat-landen en de landen van de Europese Economische Ruimte (EER), belanghebbenden, non-gouvernementele organisaties (NGO's) en andere organisaties — waaronder het Europees Milieuagentschap — bij de ontwikkeling van nieuw waterbeleid. In dit verband heeft het raadgevend forum van deskundigen voor het grondwater in juni 2003 zijn werk met succes afgerond. Zodoende kon de Commissie haar voorstel op 19 september 2003 (2) indienen.

Het raadgevend forum van deskundigen heeft van maart 2001 tot november 2003 reeds zes bijeenkomsten belegd op het gebied van prioritaire stoffen. Het voorbereidend werk is nog steeds gaande en de volgende bijeenkomst is vastgesteld op 8 maart 2004.

---

(1)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

(2)  COM(2003) 550 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/822 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/822

---

(2004/C 78 E/0875)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3518/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Bioptisch autorijden

| 1. | Kan de Commissie mededelen aan welke minimumnormen volgens de EU-regelgeving de hand moet worden gehouden met het oog op de verstrekking van rijbewijzen (o.m. scherpte en gezichtsvelden)? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen aan welke minimumnormen volgens de EU-regelgeving de hand moet worden gehouden met het oog op de verstrekking van rijbewijzen (o.m. scherpte en gezichtsvelden)?

| 2. | Kan zij mededelen welke specifieke normen in iedere lidstaat gelden ten aanzien van het gezichtvermogen (voor zover deze strikter zijn dan het door de EU bepaalde minimum)? |
| --- | --- |

2.

Kan zij mededelen welke specifieke normen in iedere lidstaat gelden ten aanzien van het gezichtvermogen (voor zover deze strikter zijn dan het door de EU bepaalde minimum)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 januari 2004)

| 1. | De minimumeisen die gesteld worden aan het gezichtsvermogen voor het behalen van een rijbewijs zijn beschreven in artikel 6 van bijlage III bij Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 (1). De Commissie is niet voornemens een herziening van deze richtlijn voor te stellen op het gebied van de minimumnormen ten aanzien van het gezichtsvermogen. |
| --- | --- |

1.

De minimumeisen die gesteld worden aan het gezichtsvermogen voor het behalen van een rijbewijs zijn beschreven in artikel 6 van bijlage III bij Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 (1). De Commissie is niet voornemens een herziening van deze richtlijn voor te stellen op het gebied van de minimumnormen ten aanzien van het gezichtsvermogen.

| 2. | Alle lidstaten hebben eisen aan het gezichtsvermogen ingevoerd die overeenstemmen met de minimumnormen in bovenstaande richtlijn. Zoals het geachte parlementslid reeds te kennen is gegeven in het antwoord van de Commissie op zijn vorige vragen E-1231/03 (2), E-2568/03 (3) en E-2569/03 (4), is er in 2003 een speciale werkgroep voor het gezichtsvermogen ingesteld die voornemens is in 2004 de wetgeving/bestaande situatie in de verschillende lidstaten door te lichten. Zodra de resultaten van dit onderzoek beschikbaar zijn, zullen ze door de Commissie gepubliceerd worden. |
| --- | --- |

2.

Alle lidstaten hebben eisen aan het gezichtsvermogen ingevoerd die overeenstemmen met de minimumnormen in bovenstaande richtlijn. Zoals het geachte parlementslid reeds te kennen is gegeven in het antwoord van de Commissie op zijn vorige vragen E-1231/03 (2), E-2568/03 (3) en E-2569/03 (4), is er in 2003 een speciale werkgroep voor het gezichtsvermogen ingesteld die voornemens is in 2004 de wetgeving/bestaande situatie in de verschillende lidstaten door te lichten. Zodra de resultaten van dit onderzoek beschikbaar zijn, zullen ze door de Commissie gepubliceerd worden.

---

(1)  PB L 237 van 24.8.1991.

(2)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 52.

(3)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 181.

(4)  Zie blz. 129.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/822 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/822

---

(2004/C 78 E/0876)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3541/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   In het Verenigd Koninkrijk aangemeerde VS-„spookschepen”

Hoe beoordeelt de Commissie, als verantwoordelijke voor de toepassing van milieu- en transportwetgeving, de risico's van de vier schepen van de VS-reservevloot, beter bekend als de spookvloot, die nu voor anker liggen in, of onderweg zijn naar Hartlepool?

Vindt de Commissie het rechtmatig dat VS-spookschepen naar het VK worden overgebracht, met name met het oog op de leeftijd en de toestand van de vaartuigen en de olie, polychloorbifenyl (PCB's) en asbest in hun constructie?

Vindt de Commissie het rechtmatig dat VS-spookschepen in het VK gesloopt worden, met name met betrekking tot het verwijderen van asbest?

Heeft de Commissie enige bevoegdheid om te waarborgen dat de spookschepen zo snel mogelijk teruggestuurd worden naar de VS, en zo ja, welke stappen heeft de Commissie ondernomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 januari 2004)

De Commissie onderzoekt momenteel een klacht, die is ingediend tegen het Verenigd Koninkrijk in verband met het vervoer van vier voor nuttige toepassing bestemde sloopschepen van de Verenigde Staten naar het Verenigd Koninkrijk, om vast te stellen of voldaan is aan de verplichtingen die zijn opgenomen in de communautaire verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen en andere communautaire milieuwetgeving.

Op grond van het besluit van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) uit 1993 over de overbrenging van afvalstoffen die bestemd zijn voor nuttige toepassing — waaraan in de communautaire wetgeving gevolg is gegeven met Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (1) — kunnen alle afvalstoffen die bestemd zijn voor nuttige toepassing bijna vrij vervoerd worden binnen het OESO-gebied. De enige voorwaarde is dat de bevoegde autoriteiten van verzending, bestemming en doorvoer van tevoren van een overbrenging in kennis worden gesteld en dat deze autoriteiten instemmen met de overbrenging. Het is dan ook de taak van deze individuele autoriteiten/lidstaten om te beoordelen en te overwegen of zij al dan niet beschikken over de noodzakelijke faciliteiten en capaciteit om de sloopschepen waarvan in de kennisgeving sprake was te ontvangen en te verwerken.

In de correspondentie tussen de Commissie en de Britse autoriteiten, hebben de laatsten de Commissie geïnformeerd dat de afgegeven kennisgeving van de overbrenging ongeldig was omdat de ontvangende faciliteit niet beschikt over alle benodigde vergunningen. Zij hebben de Commissie tevens laten weten dat de schepen zullen worden teruggestuurd naar de Verenigde Staten, mits hun staat en de weersomstandigheden een milieuveilig transport toestaan. Er zijn momenteel dan ook geen werkzaamheden gepland in het Verenigd Koninkrijk (met uitzondering van de tijdelijke opslag van deze schepen in afwachting van hun terugkeer naar de Verenigde Staten) en een beoordeling van de oorspronkelijke kennisgeving zou in deze fase dan ook zinloos zijn. Mochten de Britse autoriteiten een besluit nemen over de verdere verwerking van de schepen, dan zal de Commissie onderzoeken of zij zich houden aan de verplichtingen die zijn opgenomen in de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen en andere communautaire milieurichtlijnen.

Zoals hierboven verklaard, hebben de Britse autoriteiten de Commissie laten weten dat de schepen terug moeten keren naar de Verenigde Staten, mits hun staat en de weersomstandigheden een milieuveilig transport toestaan.

In verband met situaties waarin een overbrenging niet volgens plan kan worden voltooid bevat artikel 25, lid 1 van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen de volgende bepaling: „Wanneer een overbrenging van afvalstoffen waarvoor de betrokken bevoegde autoriteiten toestemming hebben verleend niet volgens de bepalingen van het begeleidende document of het in de artikelen 3 en 6 bedoelde contract kan worden voltooid, draagt de bevoegde autoriteit van verzending er binnen 90 dagen nadat zij is ingelicht zorg voor dat de kennisgever de afvalstoffen naar haar rechtsgebied of naar een andere plaats in de Staat van verzending terugzendt, tenzij zij ervan overtuigd is dat de afvalstoffen op een andere, milieuhygiënisch verantwoorde wijze verwijderd of nuttig toegepast kunnen worden.”

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, PB L 30 van 6.2.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/824 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/824

---

(2004/C 78 E/0877)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3548/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Openbare werken in Griekenland: fouten en gebreken aan de haven van Igoumenitsa en de Egnatiasweg

Vele openbare werken in Griekenland die zijn uitgevoerd met medefinanciering uit de communautaire fondsen van het 2e en 3e communautair bestek voor steunverlening, vertonen ernstige fouten en talrijke gebreken. De fouten bij de planning en de studies, en de gebreken aan deze projecten vormen niet alleen een risico voor verwondingen van personen, maar brengen op hun beurt schade toe aan de bodem en de bestaande infrastructuur. Een voorbeeld hiervan is de nieuwe haven van Igoumenitsa, die onlangs plechtig is geopend door de premier. Volgens klachten in het Griekse parlement is dit een klassiek geval van een technisch project dat met veel vertraging tot stand is gekomen en veel duurder is uitgevallen dan voorzien, en dat daarenboven ook verwezenlijkt is zonder dat de basisvoorwaarden vervuld waren, bijvoorbeeld de afvoer van regenwater. Hetzelfde kan worden geconstateerd in het project van de Egnatiasweg, waar zich overstromingen en steenverschuivingen tot in de stad Igoumenitsa voordoen, die bruggen blokkeren en zo de normale loop van het water naar de zee verhinderen. Zo werd op een moment van zware regenval (19.10.2003) ernstige schade toegebracht aan het wegennet en de landbouw in Thesprotia.

| 1. | Wat is het oordeel van de Commissie over het systeem voor de aanleg van werken in Griekenland en in welke mate is het toegestaan dat projecten die fouten vertonen inzake planning, studies en technische gebreken, worden goedgekeurd en gefinancierd met communautaire middelen? |
| --- | --- |

1.

Wat is het oordeel van de Commissie over het systeem voor de aanleg van werken in Griekenland en in welke mate is het toegestaan dat projecten die fouten vertonen inzake planning, studies en technische gebreken, worden goedgekeurd en gefinancierd met communautaire middelen?

| 2. | Wie draagt de verantwoordelijkheid voor de fouten inzake planning, studies en technische gebreken en in welke mate is hier de contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap op grond van artikel 288 van het EG-Verdrag aan de orde? |
| --- | --- |

2.

Wie draagt de verantwoordelijkheid voor de fouten inzake planning, studies en technische gebreken en in welke mate is hier de contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap op grond van artikel 288 van het EG-Verdrag aan de orde?

| 3. | Zal de Commissie van de Bijzondere Raad voor Kwaliteitscontrole gegevens vragen met betrekking tot dit geval (haven van Igoumenitsa en Egnatiaweg) en zal zij een onderzoek instellen naar de oorzaken van de fouten en de gebreken? Welke maatregelen zal zij nemen om te vermijden dat in de toekomst nog kwalitatief slechte projecten worden uitgevoerd? |
| --- | --- |

3.

Zal de Commissie van de Bijzondere Raad voor Kwaliteitscontrole gegevens vragen met betrekking tot dit geval (haven van Igoumenitsa en Egnatiaweg) en zal zij een onderzoek instellen naar de oorzaken van de fouten en de gebreken? Welke maatregelen zal zij nemen om te vermijden dat in de toekomst nog kwalitatief slechte projecten worden uitgevoerd?

| 4. | Kan er op basis van een aanvraag die aan de bevoegde diensten is voorgelegd, een directe financiering komen voor het opstellen van een studie en de uitvoering van een project voor de afwatering van het regenwater in de omgeving van de nieuwe haven van Igoumenitsa en de aanpak van de problemen die zijn ontstaan door de werken aan de Egnatiasweg? |
| --- | --- |

4.

Kan er op basis van een aanvraag die aan de bevoegde diensten is voorgelegd, een directe financiering komen voor het opstellen van een studie en de uitvoering van een project voor de afwatering van het regenwater in de omgeving van de nieuwe haven van Igoumenitsa en de aanpak van de problemen die zijn ontstaan door de werken aan de Egnatiasweg?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(28 januari 2004)

Overeenkomstig de communautaire wetgeving valt de tenuitvoerlegging van steun, met inbegrip van het ontwerp, de studie en de bouw van infrastructuurwerken, onder de bevoegdheid van de lidstaten. Bijgevolg is het de taak van de Griekse autoriteiten te zorgen voor overeenstemming met de geldende wetgeving en de kwaliteit van de bouwwerken te garanderen. De Gemeenschap heeft dus geen contractuele aansprakelijkheid in dit geval.

Volgens de informatie die de Commissie van de Griekse autoriteiten heeft ontvangen, is er geen verband tussen de werkzaamheden die in de nieuwe haven van Igoumenitsa zijn uitgevoerd en de problemen die in de vraag van het geachte parlementslid aan de orde worden gesteld: de kunstwerken zijn namelijk op een hele afstand gelegen en hebben niets te maken met de rivieren die de overstromingen hebben veroorzaakt. Volgens diezelfde autoriteiten hebben de uitzonderlijke weersomstandigheden op 19 oktober 2003 ertoe geleid dat de rivier de Lykopodi een debiet had van meer dan tweemaal het maximumdebiet dat in de goedgekeurde technische studies van het project Egnatia was voorspeld, en was dit de enige reden voor de overstroming. De omvang van de schade aan de verbeteringen van de rivier de Lykopodi wordt thans onderzocht.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/825 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/825

---

(2004/C 78 E/0878)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3551/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Steun aan geitenvlees — toepassing van Verordening nr. 2550/2001 van 21 december 2001 op de Azoren

Verordening nr. 2550/2001 (1) van 21 december 2001 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor Verordening nr. 2529/2001 (2) van 19 december 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector schapen- en geitenvlees, heeft betrekking op de steunregeling en vermeldt in haar bijlage 1, punt 5 alle gebieden waar de geitenpremie mag worden toegekend. Hieronder valt o.a. geheel Portugal met uitzondering van de Azoren.

Welke criteria zijn aangehouden om de Azoren uit te sluiten van steun aan geitenvlees terwijl de rest van het Portugese grondgebied hier wel voor in aanmerking komt?

Is de Commissie in het licht van het recente besluit van de Raad waarbij het melkquotum van de Azoren op het niveau van het verkoopseizoen van 1999/2000 werd vastgesteld, niet van mening dat de Azoren andere alternatieven voor de landbouw moeten worden geboden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 januari 2004)

Met betrekking tot de voor de geitenpremie in aanmerking komende gebieden is in artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2529/2001 het volgende bepaald:

| | Aan producenten die geiten houden op hun bedrijf, kan op hun verzoek een premie voor het aanhouden van geiten worden verleend (geitenpremie).
  Deze premie wordt toegekend aan producenten in specifieke gebieden waar de productie aan de volgende twee criteria voldoet:






  — | de geitenhouderij is voornamelijk gericht op de productie van geitenvlees, |
| --- | --- | --- |

Aan producenten die geiten houden op hun bedrijf, kan op hun verzoek een premie voor het aanhouden van geiten worden verleend (geitenpremie).

Deze premie wordt toegekend aan producenten in specifieke gebieden waar de productie aan de volgende twee criteria voldoet:

—

de geitenhouderij is voornamelijk gericht op de productie van geitenvlees,

| — | de houderijtechnieken zijn vergelijkbaar voor schapen en geiten. |
| --- | --- |

—

de houderijtechnieken zijn vergelijkbaar voor schapen en geiten.

Een lijst van deze gebieden wordt vastgesteld volgens de procedure als bedoeld in artikel 24, lid 2.

De Azoren kunnen uiteraard worden opgenomen in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2550/2001 indien aan de desbetreffende voorwaarden is voldaan. Voor zover de Commissie bekend is, is dit niet het geval en hebben de in het bevoegde comité van beheer vertegenwoordigde Portugese autoriteiten hier op basis van de genoemde verordening nooit om verzocht.

De aandacht van het geachte parlementslid wordt erop gevestigd dat, wanneer de geitenproductie in de eerste plaats op de productie van melk is gericht, niet is voldaan aan de eerste voorwaarde. Opneming van de genoemde gebieden in bijlage I belet bovendien niet dat achteraf een controle ter plaatse wordt verricht om na te gaan of aan de genoemde criteria is voldaan.

Met betrekking tot de door het geachte parlementslid onderstreepte noodzaak om andere landbouwpers-pectieven te openen, zij op het volgende gewezen:

| — | de Azoren, evenals andere gebieden van de Unie, profiteren van de in het kader van de gemeenschappelijke marktordeningen (GMO's) vastgestelde maatregelen; |
| --- | --- |

—

de Azoren, evenals andere gebieden van de Unie, profiteren van de in het kader van de gemeenschappelijke marktordeningen (GMO's) vastgestelde maatregelen;

| — | de Azoren komen ook in aanmerking voor plattelandsontwikkelingsprogramma's van de Unie en voor de Poseima-programma's. In beide gevallen zij benadrukt dat de nationale autoriteiten van Portugal en de regionale autoriteiten van de Azoren een grote verantwoordelijkheid dragen bij de vaststelling van de specifieke prioritaire acties in het kader van de geldende regelgeving en, bijgevolg, bij het ontwikkelen van levensvatbare alternatieven voor de landbouwers van de Azoren; |
| --- | --- |

—

de Azoren komen ook in aanmerking voor plattelandsontwikkelingsprogramma's van de Unie en voor de Poseima-programma's. In beide gevallen zij benadrukt dat de nationale autoriteiten van Portugal en de regionale autoriteiten van de Azoren een grote verantwoordelijkheid dragen bij de vaststelling van de specifieke prioritaire acties in het kader van de geldende regelgeving en, bijgevolg, bij het ontwikkelen van levensvatbare alternatieven voor de landbouwers van de Azoren;

| — | bovendien zijn recentelijk zowel het melkquotum van de Azoren als het voor Portugal geldende nationale plafond voor de zoogkoeienpremie verhoogd; |
| --- | --- |

—

bovendien zijn recentelijk zowel het melkquotum van de Azoren als het voor Portugal geldende nationale plafond voor de zoogkoeienpremie verhoogd;

| — | tot slot kunnen nationale en regionale steunmaatregelen worden vastgesteld mits deze in overeenstemming zijn met de regels van de interne markt en het Gemeenschapsrecht. |
| --- | --- |

—

tot slot kunnen nationale en regionale steunmaatregelen worden vastgesteld mits deze in overeenstemming zijn met de regels van de interne markt en het Gemeenschapsrecht.

---

(1)  PB L 341 van 22.12.2001, blz. 105.

(2)  PB L 341 van 22.12.2001, blz. 3.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/826 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/826

---

(2004/C 78 E/0879)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3557/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Aanklacht van Rekenkamer tegen onregelmatigheden bij DG Landbouw

In haar speciaal verslag nr. 9/2003 (1), o.m. betreffende het probleem van de prijzen van tarwe, suiker, vlees en melk, waarschuwt de Rekenkamer voor het feit dat met de werkzaamheden van het Directoraat-generaal Landbouw van de Commissie een hoog frauderisico gemoeid is.

Naar het schijnt zou bij de vaststelling van de prijzen en de exportrestituties ernstige vertraging optreden en zouden twee ambtenaren zich al sedert twee jaar hebben verrijkt door nog voor de opening van de markten gegevens over de fixing van de graanprijzen te lekken.

Als klap op de vuurpijl zouden de twee ambtenaren, na te zijn ontdekt en uit hun ambt te zijn ontheven, naar een andere post zijn overgeplaatst, maar nog steeds binnen het DG Landbouw.

Naar het schijnt zouden ook in de directiebureaus van DG Landbouw onregelmatigheden zijn vastgesteld: zo bijvoorbeeld heeft een hoger functionaris van de Rekenkamer erop gewezen dat, in tegenstelling tot de andere diensten, waar als regel geldt dat na vijf jaar een rotatie van de posten plaats heeft, bij het DG in kwestie deze regel nog nooit is toegepast.

In het licht van wat voorafgaat en gelet op de talloze schandalen die een smet werpen op het werk van de Europese administratie wilde ik de Commissie de volgende vragen stellen:

| 1. | Is deze informatie waar en kan de Commissie meer details geven over het probleem van de vaststelling van de prijzen en de beschuldigingen van fraude? |
| --- | --- |

1.

Is deze informatie waar en kan de Commissie meer details geven over het probleem van de vaststelling van de prijzen en de beschuldigingen van fraude?

| 2. | Waarom heeft de Commissie, als zou blijken dat deze onregelmatigheden zich effectief hebben voorgedaan, nooit controles uitgevoerd en is zij nooit opgetreden? |
| --- | --- |

2.

Waarom heeft de Commissie, als zou blijken dat deze onregelmatigheden zich effectief hebben voorgedaan, nooit controles uitgevoerd en is zij nooit opgetreden?

| 3. | Hoe is het mogelijk dat, ondanks het engagement van de voorzitter van de Commissie om de transparantie van de Europese administratie te waarborgen, zich onder het personeel van de Directoraten-generaal toch nog onregelmatigheden voordoen? |
| --- | --- |

3.

Hoe is het mogelijk dat, ondanks het engagement van de voorzitter van de Commissie om de transparantie van de Europese administratie te waarborgen, zich onder het personeel van de Directoraten-generaal toch nog onregelmatigheden voordoen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 februari 2004)

De Commissie vindt in het speciale rapport nr. 9/2003 van de Europese Rekenkamer geen verwijzing naar een hoog frauderisico dat met de werkzaamheden van het Directoraat-generaal Landbouw zou gemoeid zijn.

Voorts ziet de Commissie niet aan welke aanzienlijke vertragingen bij de vaststelling van de prijzen en de uitvoerrestituties door het geachte parlementslid wordt gealludeerd.

Wat de aantijgingen tegen de ambtenaren van de Commissie betreft, beschikt de Commissie in dit stadium slechts over de door de Belgische gerechtelijke autoriteiten verstrekte gegevens. Deze hebben aangegeven dat tengevolge van een aanklacht van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) die in de loop van het jaar 2001 is ingediend bij de Procureur des Konings van het parket te Brussel, door een onderzoeksrechter in Brussel een onderzoek is ingesteld. Dit onderzoek is door de Belgische autoriteiten gevoerd met inachtneming van de voor dit soort onderzoek vereiste vertrouwelijkheid en heeft geleid tot de aanhouding van twee personen in België, waarvan één ambtenaar van het Directoraat-generaal Landbouw. De betrokken ambtenaar is ondertussen weer in vrijheid gesteld. Het dossier is aanhangig gemaakt bij de Belgische justitie en het onderzoek wordt verdergezet, bijgevolg is het voorbarig bijzonderheden te verstrekken over de bezwaren en de aangehouden strafrechtelijke kwalificaties.

De Commissie zal op basis van de resultaten van deze procedures alle nodige schikkingen treffen.

Gezien de lopende strafrechtelijke procedure, is evenwel tegen de betrokken ambtenaar een tuchtprocedure geopend. De tuchtprocedure is geschorst in afwachting van een definitieve uitspraak. Bovendien is deze ambtenaar, overeenkomstig artikel 88 van het statuut, tijdelijk geschorst.

In het kader van de interne hervorming van de Commissie, is het Directoraat-generaal Landbouw ertoe overgegaan de procedures van en het toezicht op het marktbeheer gevoelig te verbeteren. Geen enkel systeem van interne controle kan evenwel tegen elk mankement beveiligen.

Wat de mobiliteit van de ambtenaren betreft, zijn de in de Commissie geldende regels in alle diensten van het Directoraat-generaal Landbouw toegepast.

---

(1)  PB C 211 van 5.9.2003, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/827 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/827

---

(2004/C 78 E/0880)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3558/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Stemrecht voor immigranten in de EU-lidstaten

In Italië is het debat aan volle gang over de toekenning van het stemrecht bij de gemeenteraadsverkiezingen aan immigranten uit derde landen die tenminste zes maanden legaal in het land verblijven.

De wetgeving in de andere Europese lidstaten is momenteel zeer uiteenlopend: in Frankrijk en Duitsland krijgen „derdelanders” geen enkel stemrecht; in het Verenigd Koninkrijk hebben alleen EU-burgers en ingezetenen van het Gemenebest stemrecht; Spanje kent het stemrecht toe aan immigranten uit zijn vroegere kolonies; Portugal aan Brazilianen, Peruanen, Argentijnen, Uruguayanen, Noren en Israëliërs; Ierland, Zweden, Denemarken, Nederland en Finland kennen het stemrecht toe aan alle immigranten ongeacht hun nationaliteit;

In de conclusies van de Europese Raad van Tampere wordt de noodzaak onderstreept om de wettelijke status van derdelanders meer in overeenstemming te brengen met die van de onderdanen van de lidstaten. Voorts zou iemand die tijdens een nader te bepalen periode legaal in een lidstaat heeft verbleven en in het bezit is van een vergunning tot langdurig verblijf, in deze lidstaat een aantal uniforme rechten moeten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van EU-burgers liggen.

| 1. | Kan de Commissie mij meedelen of er op Europese schaal studies over dit onderwerp bestaan? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mij meedelen of er op Europese schaal studies over dit onderwerp bestaan?

| 2. | Wat is het standpunt van de Commissie over het vraagstuk van de toekenning van het stemrecht bij de gemeenteraads- en wetgevende verkiezingen aan legale derdelanders? |
| --- | --- |

2.

Wat is het standpunt van de Commissie over het vraagstuk van de toekenning van het stemrecht bij de gemeenteraads- en wetgevende verkiezingen aan legale derdelanders?

Antwoord van de heer Vitorino Namens de Commissie

(29 januari 2004)

Tijdens de Europese Raad van Tampere in oktober 1999 zijn richtsnoeren vastgesteld voor een gemeenschappelijk immigratie- en asielbeleid. Dit beleid omvat een component van eerlijke behandeling van derdelanders die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven. Volgens de conclusies van de Europese Raad moet de wettelijke status van legaal in de Unie verblijvende derdelanders meer in overeenstemming worden gebracht met die van de onderdanen van de lidstaten. Bovendien moeten zij een aantal uniforme rechten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van EU-burgers liggen.

Dit is geconcretiseerd in het voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (1), dat op 25 november 2003 door de Raad is aangenomen. In haar recente Mededeling over immigratie, integratie en werkgelegenheid (2) stelde de Commissie de lidstaten voor, bij de omzetting van deze richtlijn in nationale wetgeving, te overwegen om langdurig ingezetenen politieke rechten toe te kennen, met name op lokaal niveau. De Commissie is ervan overtuigd dat het toekennen van politieke rechten aan langdurig ingezeten onderdanen van derde landen van belang is voor het integratieproces en dat het nieuwe Verdrag hiervoor een juridische basis zou moeten bieden. Tot het moment waarop het nieuwe Verdrag in werking treedt, bestaat deze juridische basis niet.

De Commissie heeft een onderzoek uitgevoerd naar de juridische status van onderdanen van derde landen die langdurig ingezeten zijn in een lidstaat van de Europese Unie (april 2000). Een vergelijking van het stemrecht voor derdelanders maakt deel uit van dit onderzoek. Bovendien is de Commissie op de hoogte van een aantal studies door onafhankelijke onderzoekers naar de politieke integratie van onderdanen van derde landen en hun deelname aan democratische processen. In het zesde kaderprogramma voor onderzoek 2002-2006 wordt prioriteit gegeven aan onderzoek op het gebied van nationaliteit. In 2004 zal dan ook een vergelijkend onderzoek van start gaan naar de regels voor het verkrijgen en verliezen van de nationaliteit in de lidstaten. Dit onderzoek zal zich tevens richten op de status van quasi-burgerschap die onderdanen van derde landen in een aantal lidstaten toegekend krijgen op grond van het feit dat zij langdurig in de lidstaat verblijven.

---

(1)  PB C 240 E van 28.8.2001.

(2)  COM(2003)336 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/828 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/828

---

(2004/C 78 E/0881)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3578/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Milieuvriendelijke dieselbrandstof

GECAM is de naam van een nieuwe dieselbrandstof die onderzoeksgroepen van Cam-Technologies begin 1997 hebben ontwikkeld en op de markt gebracht. Deze milieuvriendelijke brandstof vermindert door zijn bijzondere samenstelling de emissies van schadelijke stoffen (fijne deeltjes en stikstofoxiden). GECAM heeft het voordeel dat roetvorming en brandstofverbruik worden verminderd door een betere verbranding als gevolg van de aanwezigheid van 10 % water. De CO2-emissie is ongeveer 5 % lager in vergelijking met traditionele diesel en dat bij een ongeveer gelijk brandstofverbruik op hetzelfde traject. Deze ecologische brandstof wordt steeds vaker in het openbaar vervoer in bijna alle grote steden van Italië gebruikt zonder dat de motor hoeft te worden omgebouwd.

Veel motoren in het openbaar vervoer voldoen niet meer aan de Europese emissienormen.

Kan de Commissie meedelen met welke (ook financiële) maatregelen zij milieuvriendelijke brandstoffen bevordert?

Is de Commissie ook niet van mening dat invoering van milieuvriendelijke dieselbrandstoffen zoals GECAM in geheel Europa zinvol is? Zo ja, met welke maatregelen zal de invoering ervan in het openbaar vervoer worden gesteund?

Antwoord van Mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 januari 2004)

De Commissie bevordert de invoering van milieuvriendelijke brandstoffen en is, in overeenstemming met de mededeling inzake alternatieve brandstoffen in 2001 (1), bezig met een onderzoek naar de technische en economische status en ontwikkelingen van alternatieve brandstoffen voor het wegvervoer. Met dit doel is de „Contactgroep alternatieve brandstoffen” opgericht. Het werk van deze groep is gericht op aardgas en waterstof en op maatregelen waarmee de Gemeenschap het gebruik daarvan kan bevorderen. De inspanningen van de Commissie concentreerden zich op alternatieve brandstoffen die in potentie in 2020 een marktaandeel van 5 % in de hele Unie kunnen hebben. De Commissie weet dat dispersies van dieselbrandstof en water zoals ontwikkeld door CAM-Technologies en andere fabrikanten in enkele steden in Frankrijk en Italië worden gebruikt als brandstof voor openbaar vervoer en in sommige kleinschalige proefprojecten in andere lidstaten, maar deze zijn niet in deze werkzaamheden inbegrepen. Een onderzoek naar de ecobalans van alternatieve brandstoffen dat de Commissie onlangs gestart heeft, omvat tevens een beoordeling van deze emulsiebrandstoffen.

Op voorstel van de Commissie zijn er in 2003 twee belangrijke wettelijke instrumenten vastgesteld voor de bevordering van milieuvriendelijke brandstoffen.

Richtlijn 2003/30/EG van het Parlement en de Raad van 8 mei 2003 (2) stelt als referentiewaarden 2 % in 2005 en 5,75 % in 2010 vast voor de streefcijfers die door de lidstaten moeten worden vastgesteld als het minimumaandeel van biobrandstoffen en andere duurzame brandstoffen die op hun markt moeten worden gebracht.

Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (3) biedt de lidstaten de mogelijkheid om minder belastingen te heffen op milieuvriendelijke brandstoffen. Artikel 16 van deze Richtlijn zegt bijvoorbeeld dat belastingvermindering op bepaalde voorwaarden is toegestaan indien een motorbrandstof water bevat.

---

(1)  COM(2001) 547 def.

(2)  PB L 123 van 17.5.2003.

(3)  PB L 283 van 31.10.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/829 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/829

---

(2004/C 78 E/0882)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3579/03

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Jachtseizoen voor zwarte kraaien in de Europese Unie

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de regeringen van de EU-lidstaten in het kader van de omzetting van de EU-vogelrichtlijn in nationaal recht met betrekking tot het jachtseizoen voor zwarte kraaien zeer uiteenlopende voorschriften vaststellen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de regeringen van de EU-lidstaten in het kader van de omzetting van de EU-vogelrichtlijn in nationaal recht met betrekking tot het jachtseizoen voor zwarte kraaien zeer uiteenlopende voorschriften vaststellen?

| 2. | Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat landbouwers, boseigenaren en jagers als gevolg van het in Duitsland beperkte jachtseizoen met veel hogere economische schade worden geconfronteerd dan in andere EU-lidstaten het geval is? Is de Commissie van mening dat de betrokkenen in Duitsland door deze praktijk worden benadeeld? |
| --- | --- |

2.

Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat landbouwers, boseigenaren en jagers als gevolg van het in Duitsland beperkte jachtseizoen met veel hogere economische schade worden geconfronteerd dan in andere EU-lidstaten het geval is? Is de Commissie van mening dat de betrokkenen in Duitsland door deze praktijk worden benadeeld?

| 3. | Hoe denkt de Commissie over de in andere landen gangbare praktijk om speciale vergunningen voor de jacht op zwarte kraaien te verlenen, terwijl de bevoegde instanties in Duitsland deze vergunningen niet verlenen? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt de Commissie over de in andere landen gangbare praktijk om speciale vergunningen voor de jacht op zwarte kraaien te verlenen, terwijl de bevoegde instanties in Duitsland deze vergunningen niet verlenen?

| 4. | Aan welke voorwaarden moet worden voldaan om een dergelijke speciale vergunning te verlenen resp. het jachtseizoen te verlengen? |
| --- | --- |

4.

Aan welke voorwaarden moet worden voldaan om een dergelijke speciale vergunning te verlenen resp. het jachtseizoen te verlengen?

Antwoord van Mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 januari 2004)

| 1. | De regels inzake het vaststellen van jachtseizoenen in het kader van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1) zijn opgenomen in artikel 7 van de richtlijn. De Commissie heeft samen met de lidstaten informatie verzameld over de perioden van de trek naar broedplaatsen en de broedperiodes van alle soorten waarop gejaagd mag worden in elke lidstaat, zodat het eenvoudiger is om het jachtseizoen vast te stellen op een wijze die overeenkomt met de richtlijn (2). |
| --- | --- |

1.

De regels inzake het vaststellen van jachtseizoenen in het kader van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1) zijn opgenomen in artikel 7 van de richtlijn. De Commissie heeft samen met de lidstaten informatie verzameld over de perioden van de trek naar broedplaatsen en de broedperiodes van alle soorten waarop gejaagd mag worden in elke lidstaat, zodat het eenvoudiger is om het jachtseizoen vast te stellen op een wijze die overeenkomt met de richtlijn (2).

| 2. | De Commissie heeft geen bewijzen ontvangen dat de beperkingen op de jacht in Duitsland tot grotere economische verliezen heeft geleid dan in andere lidstaten. |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft geen bewijzen ontvangen dat de beperkingen op de jacht in Duitsland tot grotere economische verliezen heeft geleid dan in andere lidstaten.

| 3. | Afwijkingen zijn toegestaan op grond van artikel 9 van de richtlijn als dit onder andere tot doel heeft het voorkomen van „ernstige schade aan gewassen, vee, bossen, visserij en wateren”. Het zijn de lidstaten zelf die beslissen of de toepassing van een afwijking noodzakelijk is, mits er geen andere bevredigende oplossing is. |
| --- | --- |

3.

Afwijkingen zijn toegestaan op grond van artikel 9 van de richtlijn als dit onder andere tot doel heeft het voorkomen van „ernstige schade aan gewassen, vee, bossen, visserij en wateren”. Het zijn de lidstaten zelf die beslissen of de toepassing van een afwijking noodzakelijk is, mits er geen andere bevredigende oplossing is.

| 4. | De mogelijkheden om gebruik te maken van afwijkingen zijn beperkt. Ze moeten gerechtvaardigd zijn met het oog op de algemene doelstellingen van de richtlijn en moeten voldoen aan de specifieke voorwaarden voor afwijkingen zoals beschreven in artikel 9 van Richtlijn 79/409/EEG. Niet-naleving van een van deze voorwaarden kan een afwijking ongeldig maken. |
| --- | --- |

4.

De mogelijkheden om gebruik te maken van afwijkingen zijn beperkt. Ze moeten gerechtvaardigd zijn met het oog op de algemene doelstellingen van de richtlijn en moeten voldoen aan de specifieke voorwaarden voor afwijkingen zoals beschreven in artikel 9 van Richtlijn 79/409/EEG. Niet-naleving van een van deze voorwaarden kan een afwijking ongeldig maken.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979.

(2)  De belangrijkste begrippen van artikel 7, lid 4, van Richtlijn 79/409/EEG — De broedperiode en de periode van de trek naar de broedplaatsen van in bijlage II genoemde vogelsoorten in de EU, (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/directive/intro_en.pdf).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/830 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/830

---

(2004/C 78 E/0883)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3581/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Garnaalvisserij rond de Svalbard Eilanden

De communautaire garnaalvisserij rond de Svalbard Eilanden wordt ernstig bemoeilijkt door de verplichting dat niet meer dan vier vaartuigen van de EU-vloot tegelijk actief mogen zijn. Deze verplichting geldt reeds enkele jaren, en het risico bestaat dat deze praktijk wordt bestendigd, ten nadele van de communautaire vloot, die de haar toegewezen visserij-inspanning op jaarbasis (519 dagen), niet kan benutten. Hier komt nog bij dat deze beperking geldt voor het kleine aantal maanden dat deze wateren toegankelijk zijn. De overige maanden maakt het ruige klimaat visserij in deze wateren onmogelijk. De Europese Commissie antwoordde op 8 mei 2002 op mijn eerdere schriftelijke vraag E-1037/02 (1), dat zij zich volledig bewust was van de problemen die de betrokken lidstaten met betrekking tot de garnaalvisserij ondervonden. Zij verklaarde hierbij dat de Commissie zou blijven proberen in samenspraak met de Noorse autoriteiten te komen tot een verbeterde toegang tot deze wateren voor de communautaire garnaalvloot. Sindsdien is er geen enkele vordering geboekt en hebben sommige communautaire vloten, zoals de vloot die actief was in de NAFO-zone, hun vangsten ernstig zien dalen, waardoor moet worden gezocht naar alternatieven.

Kan de Commissie aangeven waarom geen verbetering is gebracht in de situatie van de communautaire garnaalvloot?

Kan de Commissie de eis van het maximum aantal vaartuigen dat tegelijk actief mag zijn niet laten vallen of gewoonweg niet naleven, gezien het feit dat de visserij so wie so reeds is beperkt in de vorm van het aantal vangstdagen?

Kan in het kader van de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Noorwegen niet worden gewerkt aan een redelijke verbetering van de situatie voor onze garnaalvloot?

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om te komen tot een grotere aanwezigheid van de communautaire garnaalvloot rond de Svalbard Eilanden?

Welke nieuwe stappen denkt zij te ondernemen om de huidige situatie, die in alle opzichten onbevredigend is, te verbeteren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 januari 2004)

De kwestie van een betere toegang voor de communautaire garnalenvisserijvloot tot het gebied rond Spitsbergen is bij diverse gelegenheden met Noorwegen besproken, meest recentelijk tijdens een vergadering op hoog nivau in maart 2003.

Noorwegen is niet bereid een verhoging van het aantal visdagen in overweging te nemen, maar heeft aangegeven dat een verhoging van het aantal vaartuigen dat tegelijk tot het gebied wordt toegelaten, eventueel te overwegen zou zijn. De Noorse autoriteiten koppelen een dergelijke verhoging van het aantal vaartuigen echter aan een voor hen bevredigende oplossing van een aantal andere openstaande kwesties, waaronder betere voorwaarden voor de Noorse uitvoer van garnalen naar de Unie.

De Commissie is met Noorwegen overeengekomen om in beginsel in juni 2004 opnieuw een vergadering op hoog niveau te houden met het doel de dialoog voort te zetten en onder meer een bevredigende oplossing te vinden voor de problemen ten aanzien van de toegang tot het gebied rond Spitsbergen voor communautaire vaartuigen die op garnalen vissen.

---

(1)  PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 172.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/831 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/831

---

(2004/C 78 E/0884)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3592/03

van Karl-Heinz Florenz (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Milieuaspecten van statiegeld op blik in Duitsland

In de Bondsrepubliek Duitsland worden al ongeveer tien jaar wegwerpverpakkingen in het kader van het duale systeem onder meer als licht verpakkingsmateriaal ingezameld. Als gevolg van de invoering van het zogenaamde statiegeld op blik geldt sinds 1 oktober 2003 voor een nog niet definitief vastgesteld deel van de wegwerpverpakkingen voor dranken een verplicht statiegeld. Deze verpakkingen worden op de verkooppunten ingezameld en gescheiden opgehaald voor verdere verwerking.

Wat vindt de Europese Commissie van deze gang van zaken, met name wanneer een milieuvergelijking wordt gemaakt tussen de vroegere inzamelings- en hergebruiksprocedure en de huidige gedeelde inzamelings- en hergebruiksprocedure.

Is de Europese Commissie voornemens een milieuvergelijking tussen beide procedures te maken of wordt de Bondsrepubliek zo'n vergelijking opgelegd?

Antwoord van Mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 januari 2004)

Inzamelsystemen voor verpakkingsafval moeten voldoen aan de criteria van artikel 7 van Richtlijn 94/62/EG van het Parlement en van de Raad van 20 december 1994 inzake verpakking en verpakkingsafval (1). Dit heeft met name betrekking op het feit dat alle bedrijven, inclusief importeurs, toegang tot zulke systemen moeten hebben. Het is echter niet vereist dat zulke systemen op een bepaalde manier opgezet moeten zijn (duale systemen, statiegeldsystemen, enz). Dit artikel verwijst alleen in het kort naar milieuaspecten en zegt dat er rekening gehouden moet worden met de vereisten inzake de bescherming van milieu en de gezondheid van de consument, zonder te specificeren hoe dat moet worden gedaan.

De Commissie is niet op de hoogte van vergelijkend onderzoek tussen duale systemen en systemen die gebaseerd zijn op eenmalige inzameling. De beschikbare informatie heeft derhalve alleen betrekking op kwaliteit. Eenmalige inzamelsystemen stellen normaliter hogere eisen op logistiek gebied. Deze hogere logistieke eisen kunnen ook betrekking hebben op specifieke gevolgen voor het milieu. Bij systemen die gebaseerd zijn op eenmalige inzameling wordt er echter over het algemeen ook meer afval ingeleverd, waardoor de hoeveelheid zwerfafval kan worden teruggedrongen. Verder is het mogelijk dat de kwaliteit van het ingezamelde materiaal beter is vanwege minder onzuiverheden dan in materiaal dat via duale systemen wordt ingezameld.

De Commissie heeft geen plannen om een vergelijkende milieubeoordeling uit te voeren of van Duitsland te eisen dat een dergelijk onderzoek wordt uitgevoerd, aangezien het moeilijk zal zijn om ondubbelzinnige resultaten te bereiken. Er wordt niet vereist dat het systeem wordt gekozen dat vanuit milieuoogpunt het beste scoort. Daarom is het niet waarschijnlijk dat een beoordeling van de gevolgen voor het milieu van de diverse inzamelsystemen resultaten zou opleveren die van invloed zijn op de beoordeling of het Duitse eenmalige inzamelsysteem conform de communautaire wetgeving is. De open procedure wegens schending van het Gemeenschapsrecht tegen Duitsland heeft uitsluitend betrekking op de internemarktaspecten van dit artikel.

De Commissie is echter een discussie gestart over de manieren waarop binnen de Thematische Strategie inzake het voorkomen van afval en recyclage verantwoordelijkheidssystemen ontwikkeld kunnen worden die op de producent van toepassing zijn. Verder is de Commissie een onderzoek gestart naar de tenuitvoerlegging van Richtlijn 94/62/EG en opties om preventie en hergebruik van verpakkingen te versterken. Dit onderzoek heeft niet rechtstreeks betrekking op de vergelijking tussen diverse inzamelsystemen voor eenmalige verpakkingen, maar het kan wel betrekking hebben op het effect dat deze systemen hebben op het stimuleren van het gebruik van herbruikbare verpakkingen.

---

(1)  PB L 365 van 31.12.1994.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/832 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/832

---

(2004/C 78 E/0885)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3593/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Kosten van paspoorten in de lidstaten van de Europese Unie

De kosten van paspoorten voor volwassenen zijn in het Verenigd Koninkrijk sinds 1997 aanzienlijk gestegen en bedragen momenteel meer dan 40 GBP.

Kan de Commissie mededelen hoeveel een volwassene in de andere 14 lidstaten voor een paspoort betaalt, gezien het feit dat een paspoort zowel een nationaal als een EU-document is?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(29 januari 2004)

Het bepalen van de prijs van paspoorten valt onder de bevoegdheid van de lidstaten.

De prijs van paspoorten kan tussen de lidstaten verschillen op grond van diverse factoren, met name de geldigheidsduur.

Een vergelijking wijst uit dat de prijs van het Britse paspoort de gemiddelde prijs in de andere lidstaten van circa 50 EUR dicht benadert.

De Commissie zal het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement een tabel doen toekomen waarin de prijzen van paspoorten in alle lidstaten gespecificeerd worden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/832 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/832

---

(2004/C 78 E/0886)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3600/03

van Roberto Bigliardo (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Luchtverkeer over Brussel — Uitbreiding van de luchthaven Zaventem

De nieuwe Belgische minister van vervoer, de heer Bert Anciaux, is van plan een aantal vliegroutes over de directe omgeving van de luchthaven Brussel Nationaal in Zaventem, om te leiden over de stad Brussel. Een en ander is het gevolg van een arrest van het Arbitragehof van juni 2003 naar aanleiding van een klacht van 47 personen die in de nabijheid van genoemde luchthaven wonen, volgens hetwelk de vluchten over meerdere routes moeten worden gespreid.

Volgens berichten in de Belgische pers zou bij deze uitspraak zijn uitgegaan van een soort solidariteitsbeginsel volgens hetwelk de geluidsoverlast over alle inwoners van Brussel moet worden verdeeld.

| 1. | Kan de Commissie mededelen of de initiatieven van minister Anciaux en dit arrest van het Arbitragehof in overeenstemming zijn met de communautaire richtlijnen ter zake? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen of de initiatieven van minister Anciaux en dit arrest van het Arbitragehof in overeenstemming zijn met de communautaire richtlijnen ter zake?

| 2. | Is het normaal dat de nieuwe vliegroutes voor de luchthaven Brussel van kracht worden zonder dat de daaruit voortvloeiende geluidsoverlast is geëvalueerd? |
| --- | --- |

2.

Is het normaal dat de nieuwe vliegroutes voor de luchthaven Brussel van kracht worden zonder dat de daaruit voortvloeiende geluidsoverlast is geëvalueerd?

| 3. | Kan de Commissie mededelen of de uitbreiding van de luchthaven Brussel Nationaal te Zaventem in overeenstemming is met de geldende milieunormen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie mededelen of de uitbreiding van de luchthaven Brussel Nationaal te Zaventem in overeenstemming is met de geldende milieunormen?

| 4. | Kan de Commissie mededelen of de initiatieven van minister Anciaux verenigbaar zijn met de positie van Brussel als zetel van de communautaire instellingen en of de omleiding van een aanzienlijk deel van het luchtverkeer over dichtbevolkte woonwijken geen aanvullende veiligheidsproblemen (terroristische aanslagen) met zich brengt voor de Europese instellingen en internationale organisaties die hun zetel in Brussel hebben? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie mededelen of de initiatieven van minister Anciaux verenigbaar zijn met de positie van Brussel als zetel van de communautaire instellingen en of de omleiding van een aanzienlijk deel van het luchtverkeer over dichtbevolkte woonwijken geen aanvullende veiligheidsproblemen (terroristische aanslagen) met zich brengt voor de Europese instellingen en internationale organisaties die hun zetel in Brussel hebben?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(5 februari 2004)

Er bestaat geen communautaire wetgeving die gedetailleerde bepalingen bevat over besluiten over vliegroutes die door bevoegde autoriteiten genomen zijn. Alhoewel met de goedkeuring van Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (1) geharmoniseerde geluidsbelastingindicatoren worden ingevoerd (per 18 juli 2005), evenals de verplichting tot opstelling van geluidskaarten (per 30 juni 2007) en van actieplannen (per 18 juli 2002), legt die richtlijn geen grenswaarden op voor omgevingslawaai. Aangezien dergelijke dwingende communautaire wetgeving ontbreekt, kan de Commissie niet optreden uitsluitend op basis van eventuele overmatige blootstelling aan geluidsoverlast.

Volgens de informatie die gepubliceerd is in de Belgische pers, heeft een werkgroep — bestaande uit deskundigen van BIAC, Belgocontrol en het Belgische Directoraat-Generaal van Luchtverkeer — de Belgische minister van Mobiliteit bijgestaan bij de opstelling van een actieplan, terwijl men bezig is met een kadastraal onderzoek naar geluidsoverlast door luchtverkeer.

Aangezien in dit verband Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2), als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (3) (Milieu-effectbeoordelingrichtlijn), betrekking heeft op de aanleg van luchthavens en wijzigingen/uitbreidingen van luchthavens, lijkt de nieuwe vliegroute niet onderworpen te zijn aan de eisen van deze richtlijn.

Er zijn geen andere milieunormen vastgelegd voor luchthavens. Wijzigingen/uitbreidingen van luchthavens vallen onder de milieu-effectbeoordelingsrichtlijn. Deze Richtlijn bepaalt dat lidstaten ervoor moeten zorgen dat, voordat zij toestemming voor ontwikkeling geven, projecten die een aanzienlijk effect kunnen hebben op het milieu, onder meer vanwege hun aard, omvang of ligging, onderworpen moeten worden aan een onderzoek naar de gevolgen voor het milieu. Op grond van de informatie die de Commissie ter beschikking staat, is in het begin van de jaren '90 een milieu-effectbeoordeling uitgevoerd naar de uitbreiding van de luchthaven van Zaventem. Wijzigingen zoals de invoering van nieuwe vliegroutes of de toewijzing van luchtroutes aan bestaande landingsbanen vallen niet onder de definitie van „een project” in het kader van de milieu-effectbeoordelingsrichtlijn.

De Commissie is momenteel aan het onderzoeken of de openbare raadpleging zoals voorzien in de Vlaamse wetgeving voldoet aan de eisen van de milieu-effectbeoordelingsrichtlijn.

De Commissie gaat door met het volgen van alle relevante ontwikkelingen in het kader van de communautaire wetgeving in deze zaak.

---

(1)  PB L 189 van 18.7.2002.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/833 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/833

---

(2004/C 78 E/0887)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3606/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Gunstige vervoersvoorwaarden voor vrachtauto's

Het vervoer van goederen met vrachtauto's is tot dusver de goedkoopste en meest ongecompliceerde manier van vervoer gebleken. Ook wordt de daaraan verbonden belasting van het mileu elk jaar groter. Het veel milieuvriendelijker railvervoer kan met het relatief goedkope vervoer over de weg niet concurreren en komt daarom voor veel bedrijven niet in aanmerking.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| — | Is het juist dat de Europese Unie faciliteiten aan vervoersondernemingen biedt? Zo ja, welke vorm hebben deze dan? |
| --- | --- |

—

Is het juist dat de Europese Unie faciliteiten aan vervoersondernemingen biedt? Zo ja, welke vorm hebben deze dan?

| — | Is het verder juist dat vervoersondernemingen een beroep op voordelige EU-regelingen voor brandstof kunnen doen? Zo ja, welke vorm hebben deze dan? |
| --- | --- |

—

Is het verder juist dat vervoersondernemingen een beroep op voordelige EU-regelingen voor brandstof kunnen doen? Zo ja, welke vorm hebben deze dan?

| — | Worden er maatregelen ter vaststelling van de werkelijke kosten bij het vervoer over de weg genomen en zo ja, hoe ver is men hiermee gevorderd? |
| --- | --- |

—

Worden er maatregelen ter vaststelling van de werkelijke kosten bij het vervoer over de weg genomen en zo ja, hoe ver is men hiermee gevorderd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(28 januari 2004)

De steun die aan transportondernemingen wordt verstrekt is, als deze als staatssteun wordt beschouwd in de betekenis van artikel 87 van het EG-Verdrag, in principe niet verenigbaar met de gemeenschappelijke markt. In artikel 87, leden 2 en 3, wordt echter bepaald dat deze steun als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden beschouwd of verklaard, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. Met name in de „communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu” (1) wordt gepreciseerd welke vormen van staatssteun als uitzonderingen conform artikel 87 kunnen worden gezien. Volgens deze kaderregeling mogen in principe alleen steunmaatregelen die een hoger beschermingsniveau van het milieu mogelijk maken dan op communautair niveau wordt voorgeschreven, worden goedgekeurd. Deze filosofie vloeit ook voort uit de richtlijnen die betrekking hebben op de maatregelen welke moeten worden genomen tot vermindering van de verontreinigende emissies van gassen en deeltjes door motorvoertuigen (2).

Wat de voordelen betreft die aan brandstoffen kunnen worden verleend, stelt Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (3) met name dat de lidstaten gereduceerde belastingtarieven mogen blijven toepassen in de gevallen die in een bijlage bij de richtlijn worden genoemd. Zo komen in deze bijlage de nationale maatregelen voor die de heffing van een gedifferentieerd accijnstarief op stookolie beogen en dit met name om het gebruik te bevorderen van brandstoffen die minder schadelijk zijn voor het milieu. Conform artikel 18 kunnen verschillende lidstaten bovendien tijdelijk afwijken van de nieuwe minima die in de richtlijn voor accijnzen op stookolie worden bepaald. Voor deze tijdelijke afwijkingen geldt als voorwaarde dat de accijnzen progressief worden aangepast aan de in de richtlijn genoemde niveaus. Tenslotte is er een specifiek tarief voor beroepsmatig te gebruiken stookolie ingesteld dat geen gereduceerd tarief is en dat lidstaten die dit wensen de mogelijkheid moet bieden op basis van het stookoliegebruik gedifferentieerde accijnzen te heffen.

Wat de laatste vraag betreft met betrekking tot betaling door de wegtransportsector van de kosten die uit het gebruik van het wegennet voortvloeien, heeft de Commissie op 23 juli 2003 een voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad aangenomen tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (4). Dit voorstel voor een richtlijn vormt het kader waarbinnen de lidstaten, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, goede economische prikkels aan transportactiviteiten kunnen toedienen middels een prijsstructuur die een betere afspiegeling vormt van de kosten die voor de gemeenschap ontstaan. In het nieuwe kader dat door de Commissie wordt voorgesteld, wordt een geheel van gemeenschappelijke voorschriften omschreven met betrekking tot de tarifering voor vrachtauto's met een gewicht van meer dan 3,5 ton. Het biedt de lidstaten met name de gelegenheid de tolheffing aan te passen aan de (milieu)technische eigenschappen van de voertuigen, de verkeersdrukte, of de eigenschappen van het desbetreffende traject van het wegennet.

---

(1)  PB C 37 van 3.2.2001.

(2)  Richtlijn 1999/96/EG van het Parlement en van de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad, PB L 44 van 16.2.2000. Richtlijn 98/69/EG van het Parlement en van de Raad van 13 oktober 1998 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen en tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG, PB L 350 van 28.12.1998.

(3)  PB L 283 van 31.10.2003.

(4)  COM(2003) 448 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/835 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/835

---

(2004/C 78 E/0888)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3614/03

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Teelt van zoete lijsterbes

Landbouwsubsidies vallen onder de exclusieve bevoegdheid van de Commissie. Kan deze bijgevolg meedelen of de autoriteiten van de lidstaten correct zijn opgetreden toen zij geen subsidies hebben toegekend aan alle telers volgens dezelfde criteria, maar op basis van hun woonplaats? De Finse autoriteiten hebben geen adequate subsidies toegekend aan een landbouwer die zoete lijsterbes teelt in een volgens de autoriteiten verkeerd deel van het land, d.w.z. in een gebied dat geen bessenteeltgebied is. Is zoete lijsterbes als veredeld product volgens de Commissie bes of fruit?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 januari 2004)

Het staat de lidstaten vrij om, in het kader van hun prioriteiten, nationale landbouwsteun te verlenen voor deze of gene teelt, mits deze steun verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht. De Commissie toetste deze verenigbaarheid tot dusverre vooraf aan de hand van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector (1). In dit verband zij erop gewezen dat de Commissie in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) een nieuwe, naar steuncategorieën opgesplitste vrijstellingsregeling heeft vastgesteld (2). Op grond van deze nieuwe verordening kunnen de lidstaten verschillende soorten landbouwsteun verlenen zonder voorafgaande toestemming van de Commissie, wat niet alleen tot gevolg zal hebben dat de nieuwe nationale landbouwsteun sneller ten uitvoer kan worden gelegd, maar ook dat de nationale programma's ter versterking van de bepalingen inzake milieu, dierenwelzijn en hygiëne in de landbouwsector vlotter kunnen worden toegepast.

De Commissie beschikt over te weinig informatie om zich uit te spreken over de verenigbaarheid van de door het geachte parlementslid genoemde maatregelen met het Gemeenschapsrecht.

Tot slot: de Commissie beschouwt de lijsterbes, de vrucht van de sorbus aucuparia, als een bes, en, aangezien bessen vruchten zijn, dus per definitie ook als een vrucht.

---

(1)  PB C 28 van 1.2.2000.

(2)  Verordening (EG) nr. 1/2004 van de Commissie van 23 december 2003 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, verwerken en afzetten (PB L 1 van 3.1.2004).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/835 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/835

---

(2004/C 78 E/0889)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3615/03

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Visserij op anadrome zalm

Tot de belangrijkste paaiplaatsen voor natuurlijke zalm in de Baltische Zee behoren de rivieren in de Botnische Golf. Wanneer de zalm van de paaiplaatsen naar de volle zee gaat, kan hij ook vrij worden gevangen door vissers op wie geen verplichting rust met betrekking tot de instandhouding van het anadrome zalm-bestand. Zijn de huidige vangstbeperkingen volgens de Commissie toereikend voor de instandhouding van de visbestanden en kan voor de quota van de lidstaten rekening worden gehouden met de actie die zij ondernemen met betrekking tot de instandhouding van de bestanden in de rivieren waar de vis zich voortplant?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 januari 2004)

De communautaire regeling voor de zalmvisserij in de Oostzee omvat naast totaal toegestane vangsten (TAC's) en quota ook technische maatregelen om een duurzaam gebruik van de betrokken bestanden te garanderen. Zoals in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid algemeen gebruikelijk is, baseert de Commissie haar voorstellen voor die TAC's en vangstquota op wetenschappelijke adviezen. De Commissie is van mening dat, doordat zo te werk wordt gegaan, de bestaande regulering van de visserij het ons inderdaad mogelijk zal maken om de visbestanden in stand te houden.

De toewijzing van de quota aan de individuele lidstaten is gebaseerd op het concept van de relatieve stabiliteit, dat een van de hoofdelementen van het gemeenschappelijk visserijbeleid is — zie artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (1). Op het niveau van de Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC) echter zou Resolutie nr. XIX, die in 2002 is aangenomen in het kader van het Actieplan voor zalm 1997-2010, in de toekomst kunnen leiden tot enkele veranderingen in de richting die door het geachte parlementslid wordt voorgesteld. In de genoemde resolutie is bepaald dat de IBSFC zal beslissen over extra mogelijkheden voor de visserij op overtollige uitgezette kweekzalm en dat die vangstmogelijkheden aan de partijen zullen worden toegewezen in verhouding tot de door hen uitgezette „smolt”. Op te merken valt voorts dat de betrokken partij deze extra vangstmogelijkheden slechts zal kunnen gebruiken indien zij bewijst in staat te zijn om uitsluitend kweekzalm te vangen door op de extra hoeveelheden te vissen in begrensde gebieden waar alleen uitgezette kweekzalm voorkomt, en door deel te nemen aan een programma om bij alle kweekzalm de vetvin af te knippen zodat kweekzalm kan worden onderscheiden van wilde zalm. Doel van deze nieuwe bevissingsstrategie is over te schakelen van visserij op gemengde bestanden van wilde en kweekzalm naar visserij die zich hoofdzakelijk toespitst op populaties van kweekzalm.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB L 358 van 31.12.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/836 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/836

---

(2004/C 78 E/0890)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3616/03

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Vaststelling van de visserijquota voor de nieuwe lidstaten

Hoe is de Commissie van plan bij de toetreding van de nieuwe lidstaten adequate visserijquota vast te stellen voor de Baltische Zee en is het in samenhang met deze quota mogelijk voor de nieuwe landen bijvoorbeeld te voorzien in de verplichting tot het uitzetten van zalm?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 januari 2004)

De procentuele aandelen in het kader van de relatieve stabiliteit voor de eerste toewijzing van vangstquota aan de nieuwe lidstaten, zijn vastgesteld in de bijlage bij de Toetredingsakte. Voor de Oostzee zijn de procentuele aandelen in de toewijzing gebaseerd op de courante praktijk in de Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC). De totaal toegestane vangsten (TACs) voor de Oostzee in 2004 werden overeengekomen in de jaarvergadering van de IBSFC in september-oktober 2003 en de uitkomsten daarvan zijn omgezet in de communautaire wetgeving door middel van de TAC- en quotaverordening voor 2004.

Wat het uitzetten van zalm betreft, bevat de communautaire wetgeving momenteel geen enkele verplichting voor de lidstaten en dus zullen er ook geen verplichtingen zijn voor de nieuwe lidstaten. Op IBSFC-niveau evenwel, waarbij alle aan de Oostzee gelegen nieuwe lidstaten zijn betrokken, bestaat er een reeks Aanbevelingen met betrekking tot het Actieplan voor zalm 1997-2010, waarin is bepaald dat „zal worden gezorgd voor nieuwe populaties van wilde zalm in potentiële zalmrivieren”.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/837 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/837

---

(2004/C 78 E/0891)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3630/03

van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Niet-bestede middelen van de structuurfondsen

Het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 7 bij de begroting voor 2003, ingediend door de Commissie op 29 oktober 2003 (1) bevat een hoog bedrag aan de begrotingsautoriteit terug te betalen middelen voor de periode voorafgaand aan het jaar 2000, als gevolg van de lage bestedingsgraad van de structuurfondsen, namelijk 5 miljard euro. Deze communautaire „besparing” wordt tussen de lidstaten verdeeld op basis van hun bijdragen.

Wat is de schatting van de Commissie met betrekking tot de niet-bestede fondsen van de structuurfondsen voor de periode voorafgaand aan het jaar 2000, per lidstaat en per fonds?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 februari 2004)

De gewijzigde begroting, die op 29 oktober 2003 (2) door de Commissie werd ingediend en door de begrotingsautoriteit werd goedgekeurd, was een reactie op de opmerkingen van de Rekenkamer die in zijn verslag over het begrotingsjaar 2002 had verklaard dat de Commissie de beschikbare kredieten moest afstemmen op het reële niveau van de behoeften zodra zij merkte dat er sprake was van mogelijke onderbesteding.

De lidstaten waren van oordeel dat de betalingskredieten voor 2003 vrijwel alle nog uitstaande betalingsverplichtingen in het kader van de programma's 1994-1999 konden dekken, maar de afsluitingsdossiers werden pas op 31 maart 2003, de uiterste datum waarin de verordening voorzag, bij de Commissie ingediend, en dan nog vaak onvolledig. Om de kwaliteit van de controles bij de afsluiting te handhaven, werd dit risico van onderbesteding vastgesteld.

Wijziging van de begroting tijdens de uitvoering betekent vooruitgang bij het sturen van de uitvoering, maar hierdoor werden de uitstaande betalingen voor 1994-1999 in 2003 slechts teruggebracht van 15,6 miljard tot ongeveer 9 miljard, dat wil zeggen met 41 %.

De raming van de middelen die uiteindelijk niet zijn besteed door de lidstaten voor alle programma's in de periode 1994-1999 is dan ook een zeer voorlopige raming die nog aanzienlijke wijzigingen kan ondergaan. Hoewel voor bepaalde gedeeltelijke of definitief afgesloten programma's reeds terugvorderingen en vrijmakingen hebben plaatsgevonden, zal het totale bedrag van de niet-bestede middelen pas bekend zijn na de definitieve afsluiting van alle programma's en na afronding van de bij financiële correcties vereiste contradictoire procedures.

Onderstaande tabel geeft een raming, per fonds en per lidstaat, van de middelen die wellicht niet gebruikt zullen zijn voor de programma's 1994-1999 voor de doelstellingen 1 tot en met 6 en voor de communautaire initiatieven. Deze cijfers hebben betrekking op projecten die niet tot een resultaat hebben geleid of projecten die uiteindelijk minder hebben gekost dan was voorzien. Ze omvatten de financiële correcties van de Commissie, bijvoorbeeld in geval van onsubsidiabele uitgaven, en kunnen, afhankelijk van eventuele verdere financiële correcties, nog worden gewijzigd.

| Landen | EOGFL | FIOV | EFRO | ESF | Totaal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| België | 19 | 3 | 145 | 53 | 220 |
| Denemarken | 7 | 13 | 18 | 8 | 46 |
| Duitsland | 92 | 5 | 425 | 213 | 735 |
| Griekenland | 29 | 11 | 440 | 40 | 520 |
| Spanje | 85 | 29 | 228 | 48 | 390 |
| Frankrijk | 180 | 27 | 807 | 489 | 1 503 |
| Ierland | 3 | 1 | 62 | 268 | 334 |
| Italië | 212 | 21 | 432 | 489 | 1 154 |
| Luxemburg | 2 | 1 | 4 | 3 | 10 |
| Nederland | 3 | 15 | 143 | 362 | 523 |
| Oostenrijk | 18 | 0 | 15 | 16 | 49 |
| Portugal | 31 | 5 | 106 | 49 | 191 |
| Finland | 11 | 3 | 36 | 42 | 92 |
| Zweden | 5 | 6 | 44 | 22 | 77 |
| Ver. Koninkrijk | 19 | 9 | 775 | 353 | 1 156 |
| Onbepaald | 0 | 0 | 100 | 0 | 100 |
| Totaal | 716 | 149 | 3 780 | 2 455 | 7 100 |

Landen

EOGFL

FIOV

EFRO

ESF

Totaal

België

19

3

145

53

220

Denemarken

7

13

18

8

46

Duitsland

92

5

425

213

735

Griekenland

29

11

440

40

520

Spanje

85

29

228

48

390

Frankrijk

180

27

807

489

1 503

Ierland

3

1

62

268

334

Italië

212

21

432

489

1 154

Luxemburg

2

1

4

3

10

Nederland

3

15

143

362

523

Oostenrijk

18

0

15

16

49

Portugal

31

5

106

49

191

Finland

11

3

36

42

92

Zweden

5

6

44

22

77

Ver. Koninkrijk

19

9

775

353

1 156

Onbepaald

0

0

100

0

100

Totaal

716

149

3 780

2 455

7 100

Deze bedragen van in totaal 7,1 miljard euro vertegenwoordigen gemiddeld 5 % van de programma's van 1994-1999 (nog minder in contante waarde). Dit betekent dat deze programma's, 10 jaar na hun lancering, voor meer dan 95 % zijn uitgevoerd.

---

(1)  SEC(2003) 1111 def.

(2)  SEC(2003) 1111.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/838 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/838

---

(2004/C 78 E/0892)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3636/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Hervorming van de GMO voor olijfolie

In verordening (EG) nr. 1638/98 (1) tot wijziging van de gemeenschappelijke marktordening voor de sector oliën en vetten, wordt bepaald dat nieuwe olijfbomen en nieuw olijfbomenareaal dat is beplant na 1 mei 1998, niet in aanmerking komen voor steun voor olijftelers.

In het recente Commissievoorstel wordt bepaald dat de subsidies voor olijfolie worden berekend op basis van de in de periode 2000-2002 ontvangen steun. Een olijfboomgaard begint pas vijf jaar na beplanting te produceren en bereikt pas tien jaar na beplanting zijn volwaardige productie. Dit betekent dat olijfbomen die zijn geplant tussen 1990 en 1 mei 1998, en waarvoor indertijd subsidies bestonden, minder recht op financiële steun zouden geven dan de overige olijfboomgaarden. In de verordening van 1998 van de Raad worden de nationale gegarandeerde maximumhoeveelheden vastgelegd waarboven sancties, oftewel verlaging van de steun, gelden. Olijfbomen die tussen 1988 en 1 mei 1998 zijn geplant zouden op deze wijze minder recht op subsidie geven indien de door de Commissie aangekondigde aanpak wordt gevolgd. Ook olijfboomgaarden die in deze perioden worden geherstructureerd of opnieuw beplant, zouden van deze situaties het slachtoffer worden.

De Commissie heeft studies en onderzoeken opgedragen aan: Olistat, Olisig, Oliarea en Olicount, Olicount 2000, Oliarea en Geomatics, om betrouwbare informatie te verkrijgen over het communautaire olijfbomenareaal. Bovendien beschikt de Commissie over het geografisch informatiesysteem (GIS).

Wat is in elke afzonderlijke lidstaat het olijfbomenareaal dat voor 1998 is beplant en dat in 2000 nog niet volledig productief was? Wat is het olijfbomenareaal dat momenteel in elke lidstaat wordt geherstructureerd of herbeplant en dat in 2000 nog niet volledig productief was? Hoeveel producenten, uitgesplitst per lidstaat, bevinden zich in één van bovenstaande situaties?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 januari 2004)

Overeenkomstig de beginselen die ten grondslag liggen aan de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), stelt de Commissie voor het nationale maximum te berekenen op basis van het gemiddelde van de betalingen die de producenten in de referentieperiode hebben ontvangen. Voor olijfolie omvat de referentieperiode de verkoopseizoenen 2000/2001-2002/2003. In dit verband moet worden geconstateerd dat de belangrijkste drie producerende lidstaten (Griekenland, Spanje en Italië) in de referentieperiode meer hebben geproduceerd dan hun respectieve gegarandeerde nationale hoeveelheden (GNH).

In het door de Commissie ingediende hervormingsvoorstel staat dat na 1 mei 1998 aangeplante supplementaire olijfbomen voor geen enkele vorm van steun in aanmerking zullen komen. Zoals reeds door het geachte parlementslid is vermeld, bereiken nieuwe olijfbomen pas tien jaar na aanplant het stadium van volledige productiviteit. Er bestaat dus een aantal olijfgaarden die weliswaar voor steun in aanmerking komen, maar waarvoor in de referentieperiode minder steun is toegekend dan voor volwassen olijfgaarden omdat zij minder olijven hebben geproduceerd. Om dergelijke situaties het hoofd te kunnen bieden is in Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad (2) bepaald dat de lidstaten op de referentiebedragen een verlagingspercentage (niet meer dan 3 % ) toepassen om een nationale reserve aan te leggen. Door deze reserve te gebruiken voor de vaststelling van de referentiebedragen van de landbouwers die in een speciale situatie verkeren of zijn gevestigd in gebieden waar een herstructureringsprogramma wordt uitgevoerd, zullen de lidstaten een gelijke behandeling van al hun producenten kunnen waarborgen.

Wat het aandeel van de jonge olijfbomen betreft, had volgens de Olistat-studie Spanje in 1998 66,4 miljoen jonge olijfbomen op in totaal 287,9 miljoen onderhouden olijfbomen, wat neerkomt op 23 % van het totaal. Wat de overeenkomstige percentages voor de andere lidstaten betreft, ging het om 19 % voor Italië, 14 % voor Griekenland en Portugal en 11 % voor Frankrijk.

---

(1)  PB L 210 van 28.7.1998, blz. 32.

(2)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, PB L 270 van 21.10.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/839 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/839

---

(2004/C 78 E/0893)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3640/03

van Herbert Bösch (PSE) en Johannes Swoboda (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Opheffing van rechtstreekse grensoverschrijdende spoorwegverbindingen

Vanaf 14 december 2003 gelden in Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland nieuwe spoorwegdienstregelingen. In de nieuwe dienstregeling komen de rechtstreekse nachttreinverbindingen Wenen/Brussel (EN 324 Donau-Walzer), Brussel/Wenen (EN 325 Donau-Walzer), Brussel/Chur (D 499) en Chur/Brussel (D 499) niet meer voor. Reeds midden december 2002 werd de rechtstreekse nachttreinverbinding Wenen/Amsterdam, Amsterdam/Wenen geschrapt. De opheffing van deze verbindingen geschiedde/geschiedt hoewel de treinen in het algemeen goed bezet waren/zijn en een belangrijke aanvoerlijn naar de toeristenplaatsen in Oostenrijk in de kerst-en zomervakantie vormen. Wat de treinen van en naar Brussel, resp. Amsterdam betreft, heeft de Österreichische Bundesbahn getracht ervoor te zorgen dat de betrokken spoorwegverbindingen gehandhaafd bleven, maar de spoorwegmaatschappijen in België, Duitsland en Nederland waren om verschillende redenen tegen instandhouding van deze lijnen. Met het oog op haar capaciteiten kan de ÖBB deze transeuropese verbindingen echter niet alleen exploiteren.

Kan de Commissie mededelen hoeveel directe treinen tussen de hoofdsteden van de lidstaten en de aan de EU grenzende derde landen in de afgelopen vijf jaar werden opgeheven?

Welke maatregelen neemt Commissie om het grensoverschrijdende personentreinverkeer te bevorderen, met name tegen de achtergrond van het EU-initiatief ter bevordering van transeuropese netwerken? Welke preventieve maatregelen neemt de Commissie om te voorkomen dat door de liberaliseringsmaatregelen op Europees niveau een verslechtering voor de consument optreedt? Kan de Commissie een overzicht geven waaruit blijkt in welke mate de diverse lidstaten in de afgelopen vijf jaar een beroep op de TEN-middelen hebben gedaan? Welke consequenties heeft de niet-verwezenlijking van spoorwegprojecten voor de treinpassagiers?

Kan het terzake bevoegde Commissielid mededelen hoe het grensoverschrijdende goederen- en personenvervoer over de weg en dat per trein zich in de EU sinds 1995 heeft ontwikkeld en kan zij een prognose geven hoe dit vervoer zich in de komende tien jaar verder zal ontwikkelen? Hoe heeft het transitovervoer door Oostenrijk zich sinds 1995 ontwikkeld en welke scenario's ziet de Commissie voor het Oostenrijkse transitovervoer in de komende tien jaar?

Waar moet volgens de Commissie in de komende jaren het zwaartepunt in het grensoverschrijdende goederen- en personenvervoer in de EU en met name in Oostenrijk worden gelegd — op de spoorwegen of op het wegvervoer? Welke gevolgen zal dit voor de bereikbaarheid van de afzonderlijke Europese regio's met het openbaar vervoer hebben? Welke stappen heeft de Commissie reeds genomen om haar doel te bereiken, en welke zullen nog volgen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2004)

De Commissie wordt ingelicht over de opheffing van een groot aantal internationale treindiensten die door nationale spoorwegmaatschappijen gezamenlijk worden geëxploiteerd. Volgens de inlichtingen die bij de betrokken ondernemingen zijn ingewonnen, zouden deze diensten vaak zwaar verlieslatend zijn en geven de ondernemingen er de voorkeur aan ze uit een oogpunt van gezond financieel beheer te beëindigen, aangezien ze niet in aanmerking komen voor subsidies voor openbare dienstverlening.

De logheid van de samenwerkingsmechanismen en het ontbreken van commerciële belangen bij verschillende van de samenwerkende ondernemingen, dragen er ook toe bij dat deze diensten zich niet beter ontwikkelen.

De Commissie is van mening dat dit marktsegment er baat bij zou hebben als het zou worden geliberaliseerd teneinde een meer commerciële aanpak te bevorderen en de mogelijkheid te scheppen de volledige verantwoordelijkheid voor de dienst bij één onderneming te leggen.

De invoering van het eerste spoorwegpakket in 2003 heeft een nieuw juridisch kader gecreëerd dat dergelijke operaties in de vorm van internationale bedrijfsgroepen en later, wanneer deze diensten conform de wens van het Parlement volledig worden geliberaliseerd, door elke geïnteresseerde spoorwegmaatschappij, zou moeten vereenvoudigen. De oprichting in december 2003 van RailNetEurope, waarin alle infrastructuurbeheerders zijn verenigd, zal de ontwikkeling bevorderen van internationale lijnen die kunnen worden gebruikt door ondernemingen welke dergelijke diensten op een meer dynamische commerciële basis willen opzetten, hetgeen een absolute noodzaak zal zijn om het op te kunnen nemen tegen de sterke concurrentie van goedkope luchtvaartmaatschappijen en de autobuslijndiensten, die zich in Europa snel ontwikkelen.

De Commissie is zich terdege bewust van de uitdagingen waarvoor de spoorwegsector zich in de transportbranche gesteld ziet. Ze streeft ernaar om, middels het eerste en tweede spoorwegpakket, waar het Parlement goed mee bekend is, en middels het derde pakket, dat ze binnenkort hoopt aan te nemen, een compleet Europees regelgevingskader op te zetten dat tot doel heeft de sector nieuw leven in te blazen door hem in staat te stellen op Europees niveau betrouwbare en hoogwaardige diensten aan te bieden. Alleen dan kan de sector in de toekomst slagen, gezien de constante verbeteringen in de andere vervoerssectoren. De Commissie hoopt op krachtige steun van het Parlement in deze zaak van lange adem, die een grote cultuurwijziging in de spoorwegsector zal vereisen.

In antwoord op de vragen aangaande de verkeers- en investeringscijfers doet de Commissie de geachte parlementsleden en het secretariaat van het Parlement de gevraagde gegevens rechtstreeks toekomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/840 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/840

---

(2004/C 78 E/0894)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3641/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Verschillende definities van bos in een Grieks wetsvoorstel en in de verordening „Forest Focus”

In artikel 3 sub a) van de verordening inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (1) wordt bepaald dat onder „bossen” wordt verstaan „gebieden met een boomkruinbedekking (of gelijkwaardige opstand) van meer dan 10 procent en een oppervlakte van meer dan 5 ha”. Onlangs heeft de Griekse regering een wetsvoorstel ingediend in het parlement inzake de „Bescherming van bosecosystemen, opstelling van een bosregister, regeling van de zakelijke rechten op bossen en bosgebieden en andere bepalingen”. Daarin wordt een definitie van bos voorgesteld die volledig in strijd is met de communautaire definitie en is ingegeven door politieke motieven. Het uiteindelijk doel is de bosgebieden te declassificeren en in de bosgebieden bouwactiviteiten te ontwikkelen. In het genoemde wetsvoorstel — waarvan ik een kopie naar de Commissie heb gestuurd — wordt een bos gedefinieerd als een gebied met een oppervlakte van minstens 3 ha met een boomkruinbedeking van minstens 25 % van de oppervlakte.

| 1. | Elke lidstaten is verplicht de bepalingen van de bestaande wetgeving na te leven en de verordening „Forest Focus” is een deel van de communautaire rechtsorde. Welke maatregelen zal de Commissie, als hoedster van de Verdragen, in het licht hiervan nemen zodat de bepalingen van het gemeenschapsrecht, en met name deze inzake de definitie van bos, worden nageleefd? |
| --- | --- |

1.

Elke lidstaten is verplicht de bepalingen van de bestaande wetgeving na te leven en de verordening „Forest Focus” is een deel van de communautaire rechtsorde. Welke maatregelen zal de Commissie, als hoedster van de Verdragen, in het licht hiervan nemen zodat de bepalingen van het gemeenschapsrecht, en met name deze inzake de definitie van bos, worden nageleefd?

| 2. | Betekent de definitie van bos die de Griekse regering voorstelt, dat het communautair begrip bos wordt beperkt en dat in vergelijking met de communautaire definitie, bepaalde gebieden worden uitgesloten? |
| --- | --- |

2.

Betekent de definitie van bos die de Griekse regering voorstelt, dat het communautair begrip bos wordt beperkt en dat in vergelijking met de communautaire definitie, bepaalde gebieden worden uitgesloten?

| 3. | Vormt de voorgestelde definitie van bos een afwijking van de communautaire definitie? In welke lidstaten is de definitie van bos restrictiever dan de communautaire definitie en waar wordt bos ruimer gedefinieerd overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel (graag een tabel met de geldende definities)? |
| --- | --- |

3.

Vormt de voorgestelde definitie van bos een afwijking van de communautaire definitie? In welke lidstaten is de definitie van bos restrictiever dan de communautaire definitie en waar wordt bos ruimer gedefinieerd overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel (graag een tabel met de geldende definities)?

| 4. | Hoe denkt de Commissie te voorkomen dat gebieden in kleine stukken uiteenvallen en worden uitgesloten en dat de classificering van gebieden, die momenteel communautaire bescherming genieten krachtens richtlijn 92/43/EEG (2) (Natura 2000), wordt gewijzigd? Welke maatregelen denkt zij te nemen voor het behoud en de bescherming van de bestaande bossen, de bescherming van de biodiversiteit en het duurzaam bosbeheer? |
| --- | --- |

4.

Hoe denkt de Commissie te voorkomen dat gebieden in kleine stukken uiteenvallen en worden uitgesloten en dat de classificering van gebieden, die momenteel communautaire bescherming genieten krachtens richtlijn 92/43/EEG (2) (Natura 2000), wordt gewijzigd? Welke maatregelen denkt zij te nemen voor het behoud en de bescherming van de bestaande bossen, de bescherming van de biodiversiteit en het duurzaam bosbeheer?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 februari 2004)

De communautaire wetgeving bevat geen algemeen beleid inzake bosbeheer, hoewel het beheer, het behoud en de duurzame ontwikkeling van bossen uiteraard onder diverse beleidstakken van de Unie vallen.

Het geachte parlementslid heeft het Griekse boswetsontwerp ter inzage aan de Commissie gestuurd. Het desbetreffende concept is echter aanzienlijk gewijzigd tijdens de wetgevingsprocedure die voorafgaat aan de goedkeuring. Zodra de goedgekeurde tekst van de wet beschikbaar is, kan de Commissie beoordelen of de Griekse wet inzake bossen conform de communautaire wetgeving is.

| 1. t/m 3. | De Commissie benadrukt dat de definities met betrekking tot bossen gegeven in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (3) uitsluitend in het kader van deze verordening door de lidstaten moeten worden toegepast. Nationale bosdefinities kunnen altijd worden toegepast voor andere doeleinden, zoals nationale controlesystemen. |
| --- | --- |

1. t/m 3.

De Commissie benadrukt dat de definities met betrekking tot bossen gegeven in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (3) uitsluitend in het kader van deze verordening door de lidstaten moeten worden toegepast. Nationale bosdefinities kunnen altijd worden toegepast voor andere doeleinden, zoals nationale controlesystemen.

| 4. | Met betrekking tot Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, hierna de „Habitatrichtlijn” genoemd, wordt erop gewezen dat deze richtlijn expliciet verwijst naar soorten habitats en niet naar het gebruik van land. De types en soorten habitats die in Bijlage I en II worden genoemd, moeten worden opgenomen in het Natura 2000-netwerk van zones, conform de procedure van artikel 4 en de selectiecriteria van bijlage III bij de richtlijn. De aanwijzing van gebieden van communautair belang in het kader van de richtlijn is daarom gebaseerd op de ecologische kwaliteit van de habitat en soorten die in een bepaald gebied bestaan, en niet op de classificatie van het gebruik van de grond in dat gebied.
  De onlangs voorgestelde Griekse boswet zal niet leiden tot wijziging van de classificatie van de soorten habitats die genoemd worden in de Habitatrichtlijn en de lijst van gebieden van communautair belang die Griekenland heeft voorgesteld. Aangezien het Griekse voorstel voor gebieden van communautair belang gebaseerd was op de selectiecriteria van bijlage III en niet op criteria inzake landgebruik, is het niet waarschijnlijk dat de lijst zal veranderen. De lijst met geselecteerde gebieden van communautair belang voor het Middellandse-Zeegebied wordt naar verwachting eind 2004 goedgekeurd door de Commissie.
  Met betrekking tot de identificatie van voorgestelde gebieden van communautair belang mag vooral niet vergeten worden dat lidstaten een algemene plicht hebben om zodanig te handelen dat de doelstelling van de richtlijn niet in gevaar worden gebracht. Zelfs als er een lijst op communautair niveau ontbreekt, mogen de autoriteiten van de lidstaten zich niet bezighouden met activiteiten die een ernstig gevaar kunnen opleveren voor de integriteit van een gebied dat op de nationale lijst staat, activiteiten die de achteruitgang van een natuurlijke habitat of een aanzienlijke verstoring van soorten kunnen veroorzaken. Verder moet benadrukt worden dat de bepalingen van artikel 12, 13 en 14 die betrekking hebben op bepaalde planten- en diersoorten, van toepassing zijn vanaf de datum waarop de richtlijn van kracht is geworden, dat wil zeggen vanaf 10 juni 1994.
  Wat het beheer van de gebieden betreft, moet elke betrokken lidstaat binnen zes jaar na de vaststelling van de lijst met gebieden van communautair belang voor het Middellandse-Zeegebied, deze aanwijzen als speciale beschermingszones en daarbij passende prioriteiten stellen.
  Na goedkeuring en uitvoering van de Griekse wet zal de Commissie beoordelen wat voor gevolgen de eventuele veranderingen in de classificatie van het gebruik van de grond kunnen hebben op de voorgestelde gebieden van communautair belang en zal zij de nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de communautaire milieuwetgeving wordt toegepast. |
| --- | --- |

4.

Met betrekking tot Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, hierna de „Habitatrichtlijn” genoemd, wordt erop gewezen dat deze richtlijn expliciet verwijst naar soorten habitats en niet naar het gebruik van land. De types en soorten habitats die in Bijlage I en II worden genoemd, moeten worden opgenomen in het Natura 2000-netwerk van zones, conform de procedure van artikel 4 en de selectiecriteria van bijlage III bij de richtlijn. De aanwijzing van gebieden van communautair belang in het kader van de richtlijn is daarom gebaseerd op de ecologische kwaliteit van de habitat en soorten die in een bepaald gebied bestaan, en niet op de classificatie van het gebruik van de grond in dat gebied.

De onlangs voorgestelde Griekse boswet zal niet leiden tot wijziging van de classificatie van de soorten habitats die genoemd worden in de Habitatrichtlijn en de lijst van gebieden van communautair belang die Griekenland heeft voorgesteld. Aangezien het Griekse voorstel voor gebieden van communautair belang gebaseerd was op de selectiecriteria van bijlage III en niet op criteria inzake landgebruik, is het niet waarschijnlijk dat de lijst zal veranderen. De lijst met geselecteerde gebieden van communautair belang voor het Middellandse-Zeegebied wordt naar verwachting eind 2004 goedgekeurd door de Commissie.

Met betrekking tot de identificatie van voorgestelde gebieden van communautair belang mag vooral niet vergeten worden dat lidstaten een algemene plicht hebben om zodanig te handelen dat de doelstelling van de richtlijn niet in gevaar worden gebracht. Zelfs als er een lijst op communautair niveau ontbreekt, mogen de autoriteiten van de lidstaten zich niet bezighouden met activiteiten die een ernstig gevaar kunnen opleveren voor de integriteit van een gebied dat op de nationale lijst staat, activiteiten die de achteruitgang van een natuurlijke habitat of een aanzienlijke verstoring van soorten kunnen veroorzaken. Verder moet benadrukt worden dat de bepalingen van artikel 12, 13 en 14 die betrekking hebben op bepaalde planten- en diersoorten, van toepassing zijn vanaf de datum waarop de richtlijn van kracht is geworden, dat wil zeggen vanaf 10 juni 1994.

Wat het beheer van de gebieden betreft, moet elke betrokken lidstaat binnen zes jaar na de vaststelling van de lijst met gebieden van communautair belang voor het Middellandse-Zeegebied, deze aanwijzen als speciale beschermingszones en daarbij passende prioriteiten stellen.

Na goedkeuring en uitvoering van de Griekse wet zal de Commissie beoordelen wat voor gevolgen de eventuele veranderingen in de classificatie van het gebruik van de grond kunnen hebben op de voorgestelde gebieden van communautair belang en zal zij de nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de communautaire milieuwetgeving wordt toegepast.

---

(1)  COD 2002/0164 C5-0292/2003, verordening nog niet gepubliceerd in het PB.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  PB L 324 van 11.12.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/842 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/842

---

(2004/C 78 E/0895)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3644/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Herziening van de GMO voor olijfolie

Sinds de toepassing van productiesteun voor tafelolijven is de productie in de EU-15 met ongeveer 70 % toegenomen. Aangezien er geen overschotten zijn en het ook niet waarschijnlijk is dat de consumptie met dat percentage is toegenomen, is de meest plausibele verklaring dat de invoering van productiesteun voor een sterk verbeterde transparantie van de markt voor tafelolijven heeft gezorgd.

Hoe beoordeelt de Commissie, gezien een eventuele afschaffing van de koppeling aan productie, het risico van het verlies van transparantie van de markt voor tafelolijven en olijfolie? Hoe beoordeelt de Commissie, gezien dit alles, het risico van teruggang van de kwaliteit van olijfolie en het op de markt komen van olijfolie van twijfelachtige oorsprong?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 januari 2004)

De Commissie vindt het niet terecht steun toe te kennen alleen maar omdat de controle op die steun het gemakkelijker maakt om statistische gegevens over de productie te verzamelen en om de kwaliteit van het betrokken product te controleren.

De Commissie stelt voor onvoldoende markttransparantie en kwaliteitsfraude te blijven bestrijden met de reeds bestaande instrumenten. Deze laatste omvatten normen en analyses op het gebied van kwaliteit en echtheid die door de Gemeenschap zijn vastgesteld en door de lidstaten worden toegepast overeenkomstig aan de Commissie mee te delen nationale regelingen, zo nodig met inschakeling van hun diensten voor fraudebestrijding. Deze aanpak maakt het mogelijk de olie te controleren vanaf de productie tot de detailhandel.

Bovendien stelt de Commissie voor de activiteitenprogramma's van de organisaties van deelnemers aan de olijven- en olijfoliemarkt te versterken en deze organisaties aan te sporen tot tracerings-, garantie- en controlemaatregelen met betrekking tot de in de handel gebrachte olijfoliën en tafelolijven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/843 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/843

---

(2004/C 78 E/0896)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3649/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Sterke stagnatie bij uitkeringen door Internationale Organisatie voor Migratie in Genève ten behoeve van het project Duitse compensatie dwangarbeid

| 1. | Is de Commissie bekend met de stagnatie bij de besteding van de 5 miljard euro die in juni 2000 beschikbaar zijn gesteld door de Duitse regering en Duitse bedrijven als bijdrage aan „Wiedergutmachung” voor onbetaalde dwangarbeid onder mensonterende omstandigheden tijdens de Tweede Wereldoorlog? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met de stagnatie bij de besteding van de 5 miljard euro die in juni 2000 beschikbaar zijn gesteld door de Duitse regering en Duitse bedrijven als bijdrage aan „Wiedergutmachung” voor onbetaalde dwangarbeid onder mensonterende omstandigheden tijdens de Tweede Wereldoorlog?

| 2. | Is het haar tevens bekend dat dit geld ten behoeve van uitkeringen van maximaal 7700 EUR per persoon wordt beheerd door de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) in Genève, in de vorm van het „IOM-project Duitse compensatie dwangarbeid”? |
| --- | --- |

2.

Is het haar tevens bekend dat dit geld ten behoeve van uitkeringen van maximaal 7700 EUR per persoon wordt beheerd door de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) in Genève, in de vorm van het „IOM-project Duitse compensatie dwangarbeid”?

| 3. | Heeft de Commissie vernomen dat van de 600 000 Nederlandse dwangarbeiders in Duitsland er 15 443 om een uitkering hebben verzocht en dat er tot nu toe slechts 1928 een toekenning hebben gekregen? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie vernomen dat van de 600 000 Nederlandse dwangarbeiders in Duitsland er 15 443 om een uitkering hebben verzocht en dat er tot nu toe slechts 1928 een toekenning hebben gekregen?

| 4. | Heeft de Commissie tevens vernomen dat deze stagnatie wordt veroorzaakt doordat belanghebbenden moeten communiceren in andere talen dan zijzelf geleerd hebben, doordat telefonische contacten doodlopen op een „voice-mail” waarop men geen berichten kan achterlaten, doordat brieven niet worden beantwoord en doordat bewijsdocumenten moeten worden overgelegd die niet bestaan? |
| --- | --- |

4.

Heeft de Commissie tevens vernomen dat deze stagnatie wordt veroorzaakt doordat belanghebbenden moeten communiceren in andere talen dan zijzelf geleerd hebben, doordat telefonische contacten doodlopen op een „voice-mail” waarop men geen berichten kan achterlaten, doordat brieven niet worden beantwoord en doordat bewijsdocumenten moeten worden overgelegd die niet bestaan?

| 5. | Zijn soortgelijke klachten over het niet of slecht functioneren van dit IOM-project ook van voormalige dwangarbeiders uit andere landen dan Nederland bekend? |
| --- | --- |

5.

Zijn soortgelijke klachten over het niet of slecht functioneren van dit IOM-project ook van voormalige dwangarbeiders uit andere landen dan Nederland bekend?

| 6. | Acht de Commissie het een aanvaardbare uitkomst dat deze uitkeringen aan mensen met een gemiddelde leeftijd van tachtig jaar nog vele jaren op zich laten wachten of in het geheel niet meer zullen kunnen plaatsvinden? |
| --- | --- |

6.

Acht de Commissie het een aanvaardbare uitkomst dat deze uitkeringen aan mensen met een gemiddelde leeftijd van tachtig jaar nog vele jaren op zich laten wachten of in het geheel niet meer zullen kunnen plaatsvinden?

| 7. | Wat kan de Commissie bijdragen aan het vinden van een snel uitvoerbare en rechtvaardige oplossing voor dit grensoverschrijdende probleem? |
| --- | --- |

7.

Wat kan de Commissie bijdragen aan het vinden van een snel uitvoerbare en rechtvaardige oplossing voor dit grensoverschrijdende probleem?

TV-Nederland 1, „Netwerk” van 25.11.2003 (www.netwerk.tv).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/843 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/843

---

(2004/C 78 E/0897)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3971/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Duitsland keert niet uit aan de voormalige Italiaanse krijgsgevangenen

De Internationale Organisatie voor Migratie (OIM) die door de Duitse stichting „Herinnering, verantwoordelijkheid en toekomst” belast is met het onderzoek naar de uitkeringen voor slavenarbeid of dwangarbeid tijdens de Tweede Wereldoorlog, heeft niet alleen ten onrechte besloten om een groot deel van de Italiaanse aanvragers geen uitkering te verstrekken, maar is tot nog toe ook in gebrek gebleven bij het uitkeren van de verschuldigde bedragen aan diegenen die wel in aanmerking geacht werden te komen.

Men kan tegen besluiten in beroep gaan bij een „beroepsorgaan” bij de OIM in Genève (IOM Appeals Body, P.O. Box 174, CH-1211 Genève 19, Zwitserland). Maar het blijkt dat dit beroepsorgaan (uit de mededeling van de OIM zelf aan de Italiaanse aanvragers d.d. 11.11.2002) gebonden is door het besluit van de Duitse regering en de Duitse stichting dat de Italiaanse militairen tijdens de Tweede Wereldoorlog de status van krijgsgevangene genoten en daardoor niet in aanmerking komen voor een uitkering.

Acht de Commissie het niet dringend nodig om stappen te nemen opdat een vertraagde dan wel geweigerde uitkering eindelijk de schending van de mensenrechten goedmaakt die bedreven is aan zwakke, in elk geval bejaarde overlevenden van deze tragische episode?

Gecombineerd Antwoord

mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3649/03 en E-3971/03

(11 februari 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de juridische en feitelijke details betreffende de wijze waarop de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) het Duitse programma voor compensatie van dwangarbeid uitvoert. Dit valt onder de bevoegdheid van de Duitse regering, die de details van dit programma in een nationale wet heeft vastgelegd. De Duitse regering bepaalt dan ook onder welke voorwaarden iemand in aanmerking komt voor dit programma. In bovengenoemde Duitse wet is eveneens vastgesteld welke procedure moet worden gevolgd om beroep aan te tekenen tegen de laattijdige uitbetalingen.

Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 (1) is niet van toepassing op regelingen voor slachtoffers van oorlogshandelingen. De Commissie verwijst naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2757/00 van de heer Alavanos (2) over hetzelfde compensatieprogramma, waarin zij aangeeft dat de commissie verzoekschriften van het Parlement heeft besloten de commissie verzoekschriften van de Duitse Bondsdag te verzoeken om te trachten de situatie van deze slachtoffers te verbeteren.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971; laatste geconsolideerde versie: Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - PB L 28 van 30.1.1997.

(2)  PB C 136 E van 8.5.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/844 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/844

---

(2004/C 78 E/0898)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3652/03

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Stamcellen en stamcellijnen

Heeft de Commissie geld beschikbaar gesteld voor de productie van stamcellen en stamcellijnen? Hoeveel projecten werden gesubsidieerd? In welke landen? Hoeveel geld was hiermee gemoeid?

Hoeveel embryo's werden gebruikt om de twee stamcellijnen in het Verenigd Koninkrijk en de zeven stamcellijnen in Zweden te verkrijgen?

Is dit het totale aantal stamcellijnen dat in Europa is gecreëerd sinds 27 juni 2002?

Heeft de Commissie geld beschikbaar gesteld voor de invoer van embryonale stamcellen of embryonale stamcellijnen? Hoeveel zijn er geïmporteerd? Hoeveel heeft dit gekost?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(16 januari 2004)

Er zijn tot nu toe geen communautaire fondsen besteed aan onderzoeksactiviteiten die tot doel hebben menselijke embryonale stamcellijnen te produceren.

In het vijfde kaderprogramma (1998-2002) werden ongeveer 60 onderzoeksactiviteiten gefinancierd waarbinnen ten minste één onderzoekscomponent betrekking had op werkzaamheden in verband met stamcelonderzoek. Een lijst van deze projecten is direct toegezonden aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat-generaal van het Parlement. Van deze projecten hebben er slechts twee een onderzoeks- component waarin bestaande menselijke embryonale stamcellijnen een rol spelen. Met al deze projecten samen is in totaal een communautaire bijdrage gemoeid van rond de 90 miljoen euro. De Commissie beschikt echter niet over informatie met betrekking tot het specifieke bedrag dat binnen deze projecten uitsluitend bestemd is voor stamcelonderzoek. Wat de betrokken landen betreft, zijn de meeste lidstaten vertegenwoordigd, evenals derde landen zoals Zwitserland, Israël, Hongarije, Noorwegen, enz. Verdere details over de deelnemers aan deze projecten en de betrokken landen zijn te vinden op de website van Cordis (1).

De Commissie beschikt niet over informatie over het aantal embryo's dat is gebruikt om de twee stamcellijnen in het Verenigd Koninkrijk en de zeven stamcellijnen in Zweden te creëren.

De Commissie heeft geen definitieve informatie over het totale aantal menselijke embryonale stamcellijnen dat in Europa is gecreëerd sinds 27 juni 2002. Het beeld met betrekking tot het totale aantal van dergelijke lijnen dat in Europa is gecreëerd verandert voortdurend. Aangezien het verkrijgen van menselijke embryonale stamcellen uit restembryo's inmiddels ook wettelijk is toegestaan in zeven andere lidstaten (B, DK, GR, ES, F, NL, FI), is het waarschijnlijk dat er nieuwe lijnen in ontwikkeling zijn. Met name wordt in het verslag van mevrouw Thors, rapporteur voor advies van de Commissie juridische zaken en interne markt met betrekking tot het voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 2002/834/EG van de Raad van 30 september 2002 (2) tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie: „Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte” (2002-2006) (3), vermeld dat er in Helsinki drie lijnen beschikbaar zouden zijn, maar er wordt niets gezegd over de productiedatum ervan.

Alle menselijke embryonale stamcellijnen die tot nu toe zijn gebruikt in door de Gemeenschap gefinancierde projecten zijn bestaande lijnen die gecreëerd zijn buiten de Unie. Zoals hierboven gemeld, gaat het in het vijfde kaderprogramma om twee projecten: in het eerste project is werk voorzien aan twee lijnen die afkomstig zijn uit het bestand van het Amerikaanse National Institute of Health en bij het andere project gaat het om een Israëlische lijn voor onderzoeksactiviteiten die plaatsvinden in Israël. Onder het lopende zesde kaderprogramma en op basis van de eerste uitnodiging tot het indienen van voorstellen, zou er één voorstel in aanmerking kunnen komen voor financiering dat een onderzoekscomponent bevat waarbij een menselijke embryonale stamcellijn uit het bestand van het Amerikaanse National Institute of Health is betrokken. Zoals in de eerste alinea is aangegeven, kan de Commissie niet weten of de kosten voor de invoer zijn opgenomen in de contracten met de Unie. De gemiddelde prijs van de lijnen die zijn opgenomen in het bestand van het Amerikaanse National Institute of Health bedraagt 5000-6000 Amerikaanse dollar per lijn, maar dat is alleen voor gebruik bij onderzoek.

---

(1)  (http://dbs.cordis.lu/fep/LIFE/LIFE_PROJ1_search.html).

(2)  PB L 294 van 29.10.2002.

(3)  COM(2003) 390.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/845 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/845

---

(2004/C 78 E/0899)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3656/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Import van gerst van hoge kwaliteit van GN-code 1003 00

Hoeveel gerst van hoge kwaliteit van GN-code 1003 00, voor verwerking tot mout dat wordt gebruikt voor de bereiding van bepaalde soorten bier dat rijpt in tanks met beukenhout, werd jaarlijks in elke lidstaat ingevoerd binnen het jaarlijkse communautaire tariefcontingent van 50 000 ton, met een douanerecht van 50 % van het volledige recht, dat van toepassing was van 1996 tot en met 2002?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 januari 2004)

Uit de tabel blijkt hoeveel brouwgerst de betrokken lidstaten in de periode 1996-2002 hebben ingevoerd voor de bereiding van bier dat rijpt in tanks met beukenhout.

| (in ton) |
| --- |
| Lidstaten | Aangevraagde Certificaten |
| 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 |
| België | 2 483 | 733 | 3 167 | 5 626 | 6 552 | 1 483 | 0 |
| Ierland | 6 474 | 14 635 | 6 775 | 14 966 | 14 903 | 3 588 | 0 |
| Ver. Koninkrijk | 16 706 | 20 312 | 18 964 | 19 456 | 14 866 | 8 504 | 2 000 |
| Totaal EU | 25 663 | 35 679 | 28 905 | 40 048 | 36 322 | 13 575 | 2 000 |

(in ton)

Lidstaten

Aangevraagde Certificaten

1996

1997

1998

1999

2000

2001

2002

België

2 483

733

3 167

5 626

6 552

1 483

0

Ierland

6 474

14 635

6 775

14 966

14 903

3 588

0

Ver. Koninkrijk

16 706

20 312

18 964

19 456

14 866

8 504

2 000

Totaal EU

25 663

35 679

28 905

40 048

36 322

13 575

2 000

Opvallend is dat de invoercijfers voor de tweede periode in 2001 en het gehele jaar 2002 aanzienlijk lager liggen dan de voorgaande jaren. De reden hiervoor is dat in die periode verlaagde invoerrechten (zelfs een nulrecht) golden voor buiten het contingent ingevoerde gerst, waardoor het contingent economisch gezien minder interessant werd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/846 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/846

---

(2004/C 78 E/0900)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3657/03

van Giovanni Procacci (ELDR) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Opslag van nucleair afval

De Italiaanse regering heeft onlangs kennelijk via een verordening bepaald dat al het nucleair afval dat zich momenteel in Italië bevindt, in een steenzoutformatie op slechts enkele meters diepte te Scanzano Jonico zal worden opgeslagen.

De voorgenomen locatie bevindt zich op minder dan een kilometer afstand van de kust en vlakbij een rivier, en bovendien is zij gelegen in de onmiddellijke nabijheid van een aardgasveld en in een aardbevingsgevoelig gebied.

Naar uit Amerikaans onderzoek naar dergelijke opslagplaatsen is gebleken, brengt het radioactief materiaal mettertijd een stijging van de temperatuur teweeg en tast het uitgelekte zout de opslagvaten aan, waardoor er radioactief afval in het milieu terechtkomt, en bovendien kan wetenschappelijk niet worden gegarandeerd dat het opgeslagen afval na verloop van tijd niet ook voor de burgerbevolking in de omgeving risico's met zich meebrengt.

Derhalve wordt de Commissie verzocht tussenbeide te komen om dit absurde besluit tegen te houden, niet alleen omdat het een bedreiging vormt voor de bevolking in het gebied, die in de onmiddellijke omgeving van de opslagplaats woont, maar ook omdat het ten koste gaat van de gehele metapontische vlakte, een gebied dat midden tussen Basilicata, Apulië en Calabrië ligt en kan worden aangemerkt als het belangrijkste landbouwgebied van Zuid-Italië, waar ook het toerisme sterk is vertegenwoordigd.

Kan de Commissie tenslotte mededelen hoe zij de kernafvalproblematiek op communautair niveau denkt aan te pakken, ten einde de gezondheid van de burgers van de Unie optimaal te beschermen.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 januari 2004)

Aangaande het voorstel om een opslagplaats voor kernafval te bouwen in de gemeente Scanzano Jonico in Italië merkt de Commissie op dat het oorspronkelijke besluit van de Italiaanse regering is gewijzigd en dat Scanzano Jonico slechts een van de mogelijke locaties is die door een commissie van experts moeten worden aangewezen en beoordeeld.

De Commissie herinnert eraan dat elke lidstaat verantwoordelijk is voor het beheer van alle gebruikte splijtstof en alle kernafval onder haar jurisdictie.

De Commissie heeft al stappen ondernomen om de bescherming van het publiek en het milieu te garanderen. Volgens de nieuwe richtlijn inzake het beheer van gebruikte splijtstof en kernafval, die momenteel in de Raad wordt besproken, moeten de lidstaten programma's opstellen voor het veilige beheer, inclusief de verwijdering van dergelijke afvalstoffen.

De bestaande Europese wetgeving schrijft echter voor dat bepaalde stappen reeds moeten worden genomen voordat ontwikkelingen worden goedgekeurd.

In Richtlijn 2001/42/EG van het Parlement en van de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (1) is bepaald dat onder andere elk overheidsplan of -programma inzake de verwijdering van radioactief afval moet worden beoordeeld. De lidstaten hebben echter tot 21 juli 2004 de tijd om deze richtlijn in nationale wetgeving om te zetten.

In Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2), is bepaald dat een beoordeling moet plaatsvinden van onder andere de milieu-effecten van faciliteiten die worden ontworpen voor de definitieve verwijdering of de langetermijnopslag van radioactief afval of bestraalde nucleaire brandstof. Radiologische effecten behoren tot de te beoordelen gevolgen.

Als de ontwikkeling wordt goedgekeurd, zijn volgens het Euratom-Verdrag en afgeleide wetgeving specifieke maatregelen van toepassing. Alle activiteiten waarbij radioactief materiaal betrokken is, vallen onder Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996, waarin basisveiligheidsnormen worden vastgesteld voor de bescherming van de gezondheid van het publiek in het algemeen en werknemers in het bijzonder tegen de gevaren van ioniserende straling (3). Bovendien is volgens artikel 37 van het Euratom-verdrag op de verwijdering van radioactief afval een meldingsplicht van toepassing.

De Commissie vestigt ook de aandacht van het geachte parlementslid op antwoord P-3519/03 van de heer Turco (4).

---

(1)  PB L 197 van 21.7.2001.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 159 van 29.6.1996.

(4)  Zieblz. 570.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/847 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/847

---

(2004/C 78 E/0901)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3663/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Niet gepubliceerde studies over biologische landbouw

Dank zij wat zoekwerk in elektronische informatienetwerken weten wij dat er contracten voor studies bestaan, met als referentie „QLK-2000-0112”, in het kader van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek, waarbij kennelijk alle lidstaten betrokken zijn, over de situatie van de biologische landbouw, biologische levensmiddelen en de omschakeling van de landbouw.

Een aantal van deze studies uit de jaren 2002 en 2003 zijn in elektronische of andere vorm beschikbaar.

Via de website van het Directoraat-generaal Landbouw kunnen ook recente werkdocumenten en verslagen over dit onderwerp worden geraadpleegd. Vreemd genoeg wordt in de bibliografie nergens verwezen naar: de studies die — waarschijnlijk in 2000 — zijn uitgevoerd in het kader van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek.

Kan de Commissie bevestigen dat haar twee diensten naast elkaar heen studies hebben gerealiseerd over hetzelfde onderwerp, aan de hand van dezelfde technieken (enquêtes), zonder op welke manier dan ook met elkaar samen te werken en zonder elkaar te informeren over wat zij aan het doen waren?

Kan de Commissie uitleggen waarom zij heeft besloten dat de studies met als referentie „QLK-2000-01112” niet door het publiek kunnen worden geraadpleegd?

Heeft de Commissie er een idee van hoeveel haar beleid van non-communicatie en geheimhouding kost aan de economische, sociale en administratieve actoren, te beginnen met de overlapping van werk binnen haar eigen diensten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 januari 2004)

Met het project QLK5-2000-01112 wordt in het algemeen beoogd het marktpotentieel voor producten die zijn voortgebracht door bedrijven die omschakelen van de traditionele op de biologische productiemethode („conversion-grade products”) te evalueren. Het accent ligt op omschakelingsproducten, maar ook vragen in verband met gecertificeerde producten van de biologische landbouw komen aan bod en er wordt gezocht naar oplossingen voor beleidsmakers om landbouwers te helpen in de periode waarin ze omschakelen van de traditionele op de biologische productiemethode.

In het kader van het project worden relevante gegevens van de volgende zes landen van de Unie verzameld en geanalyseerd: Denemarken, Ierland, Italië, Portugal, Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk (het project bestrijkt dus niet alle lidstaten).

De enquêtes vormen slechts een onderdeel van het project (78 man-maanden op een totaal van 212 manmaanden). De meeste activiteiten van de deelnemers houden verband met literatuur en achtergrondonderzoek, casestudies van landbouwbedrijven en uitvoerbaarheidsstudies voor de analyse van de verzamelde gegevens en de publicatie van nationale en vergelijkende rapporten over de situatie op de markten voor omschakelingsproducten en producten van de biologische landbouw.

Het uiteindelijke doel van het project is aanbevelingen voor de beleidsmakers te formuleren en de resultaten van de projecten te verspreiden onder de belangengroepen via een reeks open workshops in de deelnemende landen. In maart 2004 wordt in Brussel een afsluitende workshop georganiseerd.

De belangrijkste activiteit inzake verspreiding in het kader van het project bestaat in de organisatie van de nationale workshops die waren gepland voor november/december 2003 en die nu doorgaan, alsook van de afsluitende workshop in Brussel, die oorspronkelijk gepland was voor december 2003, maar verschoven is naar maart 2004.

Van dit project is nooit een geheim gemaakt, van bij het begin is er een website (1) waarop alle gegevens over de activiteiten in het kader van het project beschikbaar zijn, alsook de contactadressen van de deelnemers. Tussentijdse verslagen zijn niet op de website gekomen (hoewel de contractanten hierom verzocht was), maar dit gebrek aan informatie is niet te wijten aan een beslissing of een tekortkoming van de Commissie. Na de afsluitende workshop en na goedkeuring door de Commissie (voorjaar 2004) zullen evenwel eindverslagen op de site beschikbaar zijn.

In de rubriek „biologische landbouw” op de website van Directoraat-generaal (DG) Landbouw zijn geen studies of onderzoekverslagen te vinden, doch alleen door de diensten van de Commissie geschreven verslagen en documenten. Op de website van DG Landbouw bevat wel een andere rubriek, „Onderzoek”, die toegang verleent tot het gegevensbestand Cordis, waar informatie kan worden gevonden over alle afgelopen of lopende onderzoeksprojecten. Beide diensten, DG Landbouw en DG Onderzoek, werken samen in nauw overleg. In februari 2002 is een gezamenlijke workshop georganiseerd tussen DG Onderzoek, DG Landbouw en het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek om de situatie met betrekking tot de beschikbare studies en projecten op het gebied van biologische landbouw te evalueren, en om vast te stellen aan welke projecten verder nog behoefte bestaat. Voorts heeft DG Onderzoek in september 2002 in Brussel een seminar over onderzoek inzake de biologische landbouw georganiseerd, met presentaties van onderzoeksprojecten rond dit onderwerp. Documenten en conclusies van dit seminar zijn beschikbaar op de website „EU-AgriNet” (2).

Voor een aantal onderzoeksprojecten rond thema's in verband met landbouw en voedselproductie zullen heel spoedig contracten worden getekend, na een positieve evaluatie van de eerste oproepen tot het indienen van voorstellen voor het 6de kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO). Een aantal van deze projecten is in nauwe samenwerking tussen de relevante diensten van DG Onderzoek en DG Landbouw gesloten.

---

(1)  (http://www.rdg.ac.uk/AgriStrat/conversion/).

(2)  (http://europa.eu.int/comm/research/agriculture/index_en.html).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/849 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/849

---

(2004/C 78 E/0902)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3667/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Aanleg stuwdam in de benedenloop van de Sabor

De rivier de Sabor, die in Spanje in het Parada-massief ontspringt, is meer dan 100 km lang en slingert zich door Trás-os-Montes in Portugal om uit te monden in de rivier de Douro, vlakbij Torre de Moncorvo.

De Saborvallei herbergt een grote verscheidenheid aan habitats voor planten en dieren, waarvan 17 zijn opgenomen in de habitatrichtlijn (omgezet in Portugees recht middels wettelijk decreet nr. 140/99). Vier van deze habitats worden beschouwd als habitats waarvan de instandhouding prioriteit geniet.

In de milieueffectbeoordeling die is verricht naar aanleiding van het project van de bouw van een stuwdam in de benedenloop van de Sabor, wordt gesproken van een regio met zeer bijzondere en in nationaal opzicht zelfs unieke kenmerken. In deze vallei bevinden zich ook de meest uitgestrekte en best bewaarde bossen van steeneiken en kurkeiken van Trás-os-Montes, een overblijfsel van de mediterrane bebossing die vroeger de gehele Terra Quente Transmontana bedekte. Bovendien zijn er talloze olijfboomgaarden en wordt er een hoogwaardige olijfolie geproduceerd.

De faunabetekenis van de Saborvallei komt tot uiting in het feit dat het gehele gebied dat zal worden aangetast door de stuwdam, wordt erkend als speciaal beschermingsgebied in het kader van het Natuurnetwerk 2000.

De vallei is tevens van groot etnografisch, historisch en archeologisch belang, een belang dat nauw verweven is met de tradities van de plaatselijke bevolking.

Bovendien zou de nabijheid van het Internationaal Natuurreservaat van Douro en het Archeologiepark van de Côa kunnen worden ingezet voor de duurzame ontwikkeling van deze regio.

| 1. | Is het de bedoeling dat communautaire financiële steun beschikbaar wordt gesteld voor de aanleg van een stuwmeer in de Sabor? |
| --- | --- |

1.

Is het de bedoeling dat communautaire financiële steun beschikbaar wordt gesteld voor de aanleg van een stuwmeer in de Sabor?

| 2. | Welke communautaire steun kan worden verleend om met het oog op de duurzame ontwikkeling van de Saborvallei te zoeken naar een alternatief dat het natuurlijk, landschappelijk en cultureel erfgoed beschermt zonder dat een stuwdam wordt aangelegd? |
| --- | --- |

2.

Welke communautaire steun kan worden verleend om met het oog op de duurzame ontwikkeling van de Saborvallei te zoeken naar een alternatief dat het natuurlijk, landschappelijk en cultureel erfgoed beschermt zonder dat een stuwdam wordt aangelegd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 januari 2004)

Omtrent het voornemen een dam te bouwen in de rivier de Sabor in Trás-os-Montes is bij de Commissie een klacht ingediend, die is geregistreerd onder nummer 2003/4523. Deze klacht betreft mogelijke inbreuken op Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1) en Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2).

De klacht betreft de mogelijke schade aan gebieden van communautair belang die door Portugal zijn voorgedragen in het kader van Richtlijn 92/43/EEG, namelijk „Morais” en „Rios Sabor e Maçãs”, evenals de speciale beschermingszone „Rios Sabor e Maçãs”, die door Portugal is aangewezen in het kader van Richtlijn 79/409/EEG. De Commissie heeft de Portugese autoriteiten schriftelijk om informatie verzocht aangaande de situatie in het licht van de Europese wetgeving.

De Portugese autoriteiten hebben de Gemeenschap niet om financiering voor het project gevraagd.

De zone waarop dit project betrekking heeft, is een regio die in het kader van Doelstelling 1 in aanmerking komt voor steun uit de structuurfondsen. Projecten die de duurzame ontwikkeling van een dergelijke regio beogen, komen meestal in aanmerking voor medefinanciering door de Gemeenschap. Het beheer van deze fondsen op nationaal niveau valt onder de verantwoordelijkheid van de Portugese autoriteiten. Projecten ter bescherming van de natuurwaarden die tot gevolg hebben gehad dat bovengenoemde gebieden in het Natura 2000-netwerk zijn opgenomen, komen bovendien in aanmerking voor medefinanciering door de Gemeenschap uit hoofde van het LIFE-Nature-programma. Het voorstel van de Commissie voor een nieuwe verordening waarbij het LIFE-programma tot eind 2006 zou worden verlengd wordt momenteel besproken in de Raad en in het Parlement. Bijzonderheden zijn om die reden nog niet beschikbaar.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/850 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/850

---

(2004/C 78 E/0903)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3698/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Overtreding van het verbod op vissen met drijfnetten en van de habitat-richtlijn

Op de homepage van CNN werd op 24 november 2003 gemeld dat duizenden dolfijnen worden gedood doordat vissers in het Middellandse-Zeegebied verboden drijfnetten gebruiken. Naast dolfijnen worden ook haaien en schildpadden in deze netten gedood.

Volgens CNN schenden Italiaanse en Franse vissers het verbod op vissen met drijfnetten en zij lijken aldus Verordening (EG) nr. 1239/98 (1) van de Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 894/97 (2) houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden, alsook artikel 12, lid 4 van de habitat-richtlijn te overtreden.

Kan de Commissie mededelen of de weergave van CNN juist is en, zo ja, welke maatregelen zij tegen de achtergrond van deze feiten overweegt, en wanneer zij in actie denkt te komen? Is zij van mening dat deze gang van zaken in overeenstemming is het de vigerende EU-wetgeving? Welke gevolgen heeft het voor een visser indien blijkt dat hij vist met verboden drijfnetten? Hoe denkt de Commissie dat vissers uit andere landen tegen deze overtredingen aankijken en zich zullen laten motiveren om zelf de EU-wetgeving na te leven?

Volgens CNN vissen ten minste 75 Franse en ten minste 100 Italiaanse vaartuigen met drijfnetten, en het is schandalig als de Commissie niet onmiddellijk in actie komt om te voorkomen dat er nog meer dolfijnen worden gedood.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 januari 2004)

De Commissie beschikt niet over het door het geachte parlementslid bedoelde bericht dat Cable News Network (CNN) op 24 november 2003 op zijn website heeft geplaatst, maar is wel geïnformeerd over het gebruik van drijfnetten in de Middellandse Zee door sommige communautaire vaartuigen. De Commissie is de huidige situatie aan het evalueren en heeft reeds contact opgenomen met de terzake bevoegde autoriteiten.

Nu voor de visserij op bepaalde migrerende soorten niet langer drijfnetten mogen worden gebruikt, is de verdere toepassing van deze vangstmethode door sommige vaartuigen in de Middellandse Zee in strijd met het Gemeenschapsrecht. Een visser die dit verbod overtreedt, stelt zich dus bloot aan de administratieve en strafrechtelijke sancties die door de lidstaten moeten worden ingevoerd en toegepast krachtens de verordening inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de verordening tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (3).

Het is niet aan de Commissie om een oordeel te geven over de manier waarop sommige vissers zouden kunnen aankijken tegen overtredingen van het Gemeenschapsrecht door collega's. De Commissie stelt echter alles in het werk om ervoor te zorgen dat de lidstaten de controle op de visserijactiviteiten op doeltreffende wijze verrichten, zulks niet alleen in het geval van de drijfnetten maar voor alle regels op het gebied van de instandhouding en het beheer van de visbestanden.

---

(1)  PB L 171 van 17.6.1998, blz. 1.

(2)  PB L 132 van 23.5.1997, blz. 1.

(3)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358 van 31.12.2002) en Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261 van 20.10.1993), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2846/98 van de Raad van 17 december 1998 (PB L 358 van 31.12.1998).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/851 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/851

---

(2004/C 78 E/0904)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3701/03

van Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Het onttrekken van voor de Palestijnse Nationale Autoriteit bestemde EU-gelden

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 15 september heeft het Internationaal Monetair Fonds laten weten dat in de periode 1995-2000 uit het Fonds van de Palestijnse nationale autoriteit 900 miljoen USD is overgeheveld naar een speciale rekening die direct wordt gecontroleerd door Yassar Arafat. |
| --- | --- |

—

Op 15 september heeft het Internationaal Monetair Fonds laten weten dat in de periode 1995-2000 uit het Fonds van de Palestijnse nationale autoriteit 900 miljoen USD is overgeheveld naar een speciale rekening die direct wordt gecontroleerd door Yassar Arafat.

| — | Eind oktober heeft een groep parlementsleden van de Palestijnse wetgevende raad die behoren tot het „democratisch blok”, verzocht een onderzoekscommissie in te stellen naar de honderdduizenden dollars die toebehoren aan het Palestijnse volk en die uiteindelijk op geheime Zwitserse bankrekeningen zouden zijn terechtgekomen (deze rekeningen worden rechtstreeks door Yassar Arafat gecontroleerd). |
| --- | --- |

—

Eind oktober heeft een groep parlementsleden van de Palestijnse wetgevende raad die behoren tot het „democratisch blok”, verzocht een onderzoekscommissie in te stellen naar de honderdduizenden dollars die toebehoren aan het Palestijnse volk en die uiteindelijk op geheime Zwitserse bankrekeningen zouden zijn terechtgekomen (deze rekeningen worden rechtstreeks door Yassar Arafat gecontroleerd).

| — | In het gerenommeerde tv-programma „60 minutes” heeft Lesley Stahl van de Amerikaanse zender CBS goed gedocumenteerd laten zien hoeveel het dagelijks verblijf in Parijs van mevrouw Suah Arafat, de echtgenote van president Yassar Arafat, kost: het zou gaan om een bedrag van 16 000 USD per dag. |
| --- | --- |

—

In het gerenommeerde tv-programma „60 minutes” heeft Lesley Stahl van de Amerikaanse zender CBS goed gedocumenteerd laten zien hoeveel het dagelijks verblijf in Parijs van mevrouw Suah Arafat, de echtgenote van president Yassar Arafat, kost: het zou gaan om een bedrag van 16 000 USD per dag.

| — | De Europese Unie heeft sedert 1994 meer dan 1 500. miljoen euro overgemaakt aan de Palestijnse autoriteit uit naam van de „vredesakkoorden” van Oslo. |
| --- | --- |

—

De Europese Unie heeft sedert 1994 meer dan 1 500. miljoen euro overgemaakt aan de Palestijnse autoriteit uit naam van de „vredesakkoorden” van Oslo.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | welke initiatieven heeft de Commissie genomen om de beweringen van het IMF uit september na te trekken en welke maatregelen heeft ze genomen om te garanderen dat het geld van de burgers van de EU dat naar de ANP gaat, niet blijft terechtkomen op speciale rekeningen waar zij geen greep op heeft; |
| --- | --- |

—

welke initiatieven heeft de Commissie genomen om de beweringen van het IMF uit september na te trekken en welke maatregelen heeft ze genomen om te garanderen dat het geld van de burgers van de EU dat naar de ANP gaat, niet blijft terechtkomen op speciale rekeningen waar zij geen greep op heeft;

| — | is de Commissie ook niet van mening dat in het licht van berichten in de Europese en de wereldpers die allemaal in één richting tenderen, de uitgaven van de familie Arafat voor een aanzienlijk deel afkomstig zijn uit de gelden die de EU heeft overgemaakt aan de ANP; |
| --- | --- |

—

is de Commissie ook niet van mening dat in het licht van berichten in de Europese en de wereldpers die allemaal in één richting tenderen, de uitgaven van de familie Arafat voor een aanzienlijk deel afkomstig zijn uit de gelden die de EU heeft overgemaakt aan de ANP;

| — | is de Commissie ook niet van mening dat het EU-geld dat naar het ANP gaat, moet worden opgeschort in afwachting of de door de Palestijnse parlementariërs gevraagde onderzoekscommissie haar werkzaamheden kan beginnen? |
| --- | --- |

—

is de Commissie ook niet van mening dat het EU-geld dat naar het ANP gaat, moet worden opgeschort in afwachting of de door de Palestijnse parlementariërs gevraagde onderzoekscommissie haar werkzaamheden kan beginnen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(17 februari 2004)

In het verslag van het IMF wordt er meer in het bijzonder op gewezen dat, in de begroting van de Palestijnse autoriteit (PA), bepaalde inkomsten (door Israël betaalde belasting op aardolie, tabak- en alcoholaccijns en inkomsten uit handelsactiviteiten), die door staatsmonopolies en commerciële activa gegenereerd werden, van 1995 tot april 2000 niet geconsolideerd werden. De handelsactiviteiten maakten geen deel uit van de door het Ministerie van Financiën gecontroleerde begroting en betreffen in geen geval de door de Commissie tussen 2001 en 2002 beschikbaar gestelde middelen. De internationale gemeenschap van donors was op de hoogte van deze extra-budgettaire activiteiten.

Daarom hebben deze gemeenschap, het IMF en de Commissie hun hulp aan zeer strikte voorwaarden verbonden:

| 1. | de instelling van een enkele schatkistrekening, |
| --- | --- |

1.

de instelling van een enkele schatkistrekening,

| 2. | voorafgaande audit van de activa van de monopolies, |
| --- | --- |

2.

voorafgaande audit van de activa van de monopolies,

| 3. | de consolidering van alle handelsactiviteiten in één Palestijns investeringsfonds (PIF), onder controle van het Ministerie van Financiën. |
| --- | --- |

3.

de consolidering van alle handelsactiviteiten in één Palestijns investeringsfonds (PIF), onder controle van het Ministerie van Financiën.

Op grond daarvan werd

| 1. | het PIF in september 2002 opgericht, dat de consolidering van de handelsactiviteiten mogelijk maakte, |
| --- | --- |

1.

het PIF in september 2002 opgericht, dat de consolidering van de handelsactiviteiten mogelijk maakte,

| 2. | werd meer dan de helft van de activa van het PIF reeds door Standard en Poor's gecontroleerd en werden de resultaten van deze onderzoeken gepubliceerd op de website van het PIF (1), |
| --- | --- |

2.

werd meer dan de helft van de activa van het PIF reeds door Standard en Poor's gecontroleerd en werden de resultaten van deze onderzoeken gepubliceerd op de website van het PIF (1),

| 3. | wordt het PIF voortaan beheerd door een Raad, voorgezeten door de Minister van Financiën, en worden de nettowinsten van zijn activiteiten rechtstreeks naar de begroting van de Palestijnse autoriteit overgemaakt. |
| --- | --- |

3.

wordt het PIF voortaan beheerd door een Raad, voorgezeten door de Minister van Financiën, en worden de nettowinsten van zijn activiteiten rechtstreeks naar de begroting van de Palestijnse autoriteit overgemaakt.

Samenvattend kan men zeggen dat dankzij de initiatieven van de Internationale Gemeenschap, het IMF en de Unie de inkomsten uit de handelsactiviteiten in de begroting geconsolideerd konden worden.

In de jaren 2001 en 2002 maakte de begrotingssteun van de Commissie gemiddeld ongeveer 8 % uit van de totale uitgaven van de begroting van de PA. De vervangbaarheid van deze steun maakt het in elk geval niet mogelijk om de ondersteuning van de Commissie aan een of andere uitgave in het bijzonder te linken. De aan de begrotingssteun van de Commissie verbonden voorwaarden en het werk van de Task Force met betrekking tot de Palestijnse hervormingen hebben een aanzienlijke invloed gehad op de transparantie van het beheer van de begroting van de PA. Dankzij deze voorwaarden werd de begroting van de PA en alle ministeries, waartoe ook het bureau van de voorzitter behoort, geleidelijk aan aan een grotere financiële discipline onderworpen. Voorts zij erop gewezen dat de enige schatkistrekening en de door de Commissie gebruikte controlemechanismen identiek zijn aan die welke door de Israëlische regering gebruikt worden wanneer zij de namens de PA verzamelde inkomsten overmaakt.

De directe betalingen van de begrotingssteun van de Commissie werden gestopt na de hervatting van de transfers door de Israëlische regering en vervangen door een gerichte ondersteuning van de betalingen van de achterstallen aan de particuliere sector en de sociale sector. Het ad hoc-verbindingscomité heeft de geldschieters verzocht hun inspanningen te verdubbelen en de financiële ondersteuning voor de Palestijnse begroting te verhogen, en de Commissie zal ook in de toekomst haar financiële hulp aan voorwaarden verbinden, om een grotere transparantie van de openbare financiën te waarborgen.

De Commissie is niet op de hoogte van een besluit van de Palestijnse Wetgevende Raad om een onderzoekscommissie in te stellen in verband met klachten over van verduistering van fondsen in de PA. Enkele Palestijnse afgevaardigden hebben inderdaad hun bezorgdheid over dergelijke beschuldigingen geuit. De Commissie volgt alle discussie in de Legislatieve Raad hierover op de voet.

---

(1)  (http://www.pa-inv-fund.com).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/853 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/853

---

(2004/C 78 E/0905)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3734/03

van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Hoge legeskosten verblijfskaart

Onderdanen van lidstaten van de Europese Unie worden in Nederland regelmatig geconfronteerd met hoge legeskosten bij het aanvragen van een verblijfskaart.

| 1. | Mag Nederland een legesbedrag van 285 EUR in plaats van 28 EUR vragen voor het afgeven van een verlenging van de verblijfskaart aan een Belgische vrouw, omdat haar Nederlandse echtgenoot nooit buiten Nederland gewoond of gewerkt heeft? |
| --- | --- |

1.

Mag Nederland een legesbedrag van 285 EUR in plaats van 28 EUR vragen voor het afgeven van een verlenging van de verblijfskaart aan een Belgische vrouw, omdat haar Nederlandse echtgenoot nooit buiten Nederland gewoond of gewerkt heeft?

| 2. | Mag Nederland in bovenstaand geval een legesbedrag vragen van 980 EUR voor een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd op grond van de Nederlandse Vreemdelingenwet (art. 21)? |
| --- | --- |

2.

Mag Nederland in bovenstaand geval een legesbedrag vragen van 980 EUR voor een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd op grond van de Nederlandse Vreemdelingenwet (art. 21)?

| 3. | Is het juist dat de Europese Commissie in oktober 1998 een onderzoek is gestart naar de wijze waarop Nederland uitvoering geeft aan de Gemeenschapsrechtelijke bepalingen inzake het vrij verkeer van personen? Is dat onderzoek afgerond en tot welke conclusie heeft het geleid? |
| --- | --- |

3.

Is het juist dat de Europese Commissie in oktober 1998 een onderzoek is gestart naar de wijze waarop Nederland uitvoering geeft aan de Gemeenschapsrechtelijke bepalingen inzake het vrij verkeer van personen? Is dat onderzoek afgerond en tot welke conclusie heeft het geleid?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(9 februari 2004)

De Nederlandse wetgeving tot omzetting van het communautair recht op het gebied van verblijfsrecht in nationaal recht, bepaalt dat burgers van de Unie die in Nederland verblijven, op grond van het communautair recht een tijdelijke verblijfskaart kunnen verkrijgen die vijf jaar geldig blijft. De geldigheidsduur van de verblijfskaart hangt af van de hoedanigheid van de burger van de Unie die de kaart aanvraagt (werkzoekende, werknemer, niet-actieve persoon, student).

Ongeacht de hoedanigheid van de burger van de Unie die een verblijfskaart aanvraagt, moeten volgens de communautaire wetgeving op het gebied van vrij verkeer verblijfskaarten kosteloos worden verstrekt en verlengd of tegen betaling van een bedrag dat niet hoger is dan de leges die voor de afgifte van een identiteitsbewijs aan de eigen onderdanen in rekening worden gebracht. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zijn de kosten voor de afgifte van tijdelijke verblijfskaarten aan burgers van de Unie in Nederland verhoogd tot 28 EUR. Aangezien de Nederlandse onderdanen 28,77 EUR moeten betalen voor hun nationale identiteitskaart, is deze verhoging in vergelijking met de kosten voor nationale identiteitskaarten niet discriminerend en dus in overeenstemming met de communautaire wetgeving.

De Nederlandse wetgeving voorziet ook in de mogelijkheid om een permanente verblijfskaart te verkrijgen. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, bedragen de kosten hiervoor 226,89 EUR. Burgers van de Unie zijn evenwel niet verplicht een aanvraag in te dienen voor dit duurdere document.

Uit de door het geachte parlementslid verstrekte informatie blijkt dat een Belgische vrouw 980 EUR moest betalen voor een permanente verblijfskaart in Nederland en 285 EUR voor de verlenging ervan. De gehanteerde tarieven zijn hoger dan de bedragen die zijn vastgesteld in de voornoemde wetgeving en lijken in strijd te zijn met deze voorschriften.

In 1995 heeft de Commissie een inbreukprocedure ingeleid tegen Nederland met betrekking tot de toepassing op EU-burgers van de regelgeving betreffende het verlenen van permanente verblijfsvergunningen („vergunning tot vestiging”), en in het bijzonder de kosten voor het verlenen van dergelijke vergunningen. Destijds stond de vermelding „vestigingsvergunning” op het verblijfsdocument van EU-burgers en werd er dus slechts één document uitgereikt. Naar aanleiding van een in november 1997 aan hen gericht met redenen omkleed advies, garandeerden de Nederlandse autoriteiten dat voortaan twee verschillende documenten zouden worden uitgereikt: het verblijfsdocument van een onderdaan van een lidstaat van de EU (E-document) en de vergunning tot vestiging (A-document), die op volledig vrijwillige basis kon worden aangevraagd. EU-burgers hadden de keuze tussen het aanvragen van een vergunning tot vestiging of het aanvragen van een verlenging van de geldigheidsduur van het E-document en zouden op de hoogte worden gebracht van deze keuzemogelijkheid. De hogere tarieven waren niet van toepassing op het verblijfsdocument van een onderdaan van een lidstaat van de EU maar alleen op de vergunning tot vestiging. Bijgevolg werd de zaak in 1999 gesloten.

Naar aanleiding van het toenemende aantal klachten van EU-burgers over de kosten voor permanente verblijfsvergunningen zal de Commissie contact opnemen met de Nederlandse autoriteiten om na te gaan wat de huidige kosten zijn voor permanente verblijfskaarten en zal ze hun vragen of en op welke wijze de EU-burgers op de hoogte worden gebracht van hun recht om een tijdelijke verblijfsvergunning te verkrijgen tegen dezelfde prijs als die voor de afgifte van identiteitskaarten aan Nederlandse onderdanen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/854 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/854

---

(2004/C 78 E/0906)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3749/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Massa

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1052/03 (1) of de gemeente Massa projecten heeft ingediend in het kader van het programma LIFE I en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat een aantal voorstellen zijn ingediend, maar dat voor geen ervan subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen waarom de ingediende voorstellen niet geschikt zijn geacht?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 januari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat het door de gemeente Massa ingediende voorstel in het kader van het LIFE III-Programma voor 2000 niet medegefinancierd is. De Commissie heeft de aanvrager op de hoogte gebracht van de motivering in haar brief van 10 september 2001. De gemeente Massa heeft in 2002 of 2003 geen voorstellen ingediend.

---

(1)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 104.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/854 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/854

---

(2004/C 78 E/0907)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3750/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Firenze

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1049/03 (1) of de gemeente Firenze projecten heeft ingediend in het kader van het programma LIFE I en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat een aantal voorstellen zijn ingediend, maar dat voor geen ervan subsidies zijn toegekend.

Kan zij meedelen waarom de ingediende voorstellen niet geschikt zijn geacht?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 januari 2004)

De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat er voor de twee voorstellen die door de gemeente Firenze uit hoofde van het programma LIFE III voor 2002 zijn ingediend, geen medefinanciering beschikbaar is gesteld.

Het voorstel LIFE02 ENV/IT/000074 voldeed niet aan het criterium inzake „Samenhang en kwaliteit”. De Commissie heeft de betrokkene op de hoogte gesteld in haar schrijven van 2 september 2002.

Het voorstel LIFE02 ENV/IT/000087 voldeed weliswaar aan de selectiecriteria, maar scoorde niet hoog genoeg in vergelijking met andere aanvragen voor medefinanciering. De Commissie heeft de betrokkene op de hoogte gesteld in haar schrijven van 2 september 2002.

De gemeente Firenze heeft voor 2000 en 2003 geen voorstellen ingediend.

---

(1)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 104.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/855 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/855

---

(2004/C 78 E/0908)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3762/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Procedures van de Commissie tegen Griekenland voor schending van de communautaire wetgeving in de telecommunicatiesector

Op mijn recente vraag nr. E-3072/03 (1) inzake het aanbieden van de ADSL-dienst in Griekenland heeft de bevoegde commissaris geantwoord dat Griekenland het nieuwe communautaire regelgevingskader voor elektronische communicatie nog niet in de nationale wetgeving heeft omgezet en zegt hij dat de Commissie op de hoogte is van de vertragingen bij het verstrekken van breedbanddiensten in Griekenland. Bovendien deelt hij mee dat de Commissie een inbreukprocedure tegen Griekenland heeft ingeleid wegens niet-mededeling van de omzettingsmaatregelen. Wat betreft het geringe verschil tussen de groot- en kleinhandelsprijzen bij het aanbieden van ADSL-lijnen, stelt de Commissie dat zij de kwestie oplettend volgt. Indien het gedrag van de Griekse telecommunicatiemaatschappij in strijd is met haar verplichtingen op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag, dan zal de Commissie ofwel een inbreukprocedure inleiden ofwel gebruik maken van haar bevoegdheden die voortvloeien uit de mededingingsregels van het EG-Verdrag.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Wanneer heeft de Commissie inbreukprocedures tegen Griekenland ingeleid wegens niet-mededeling van de omzettingsmaatregelen in het intern Grieks recht? Welke termijnen heeft zij aan de Griekse regering gesteld en welke maatregelen denkt de Commissie te nemen indien Griekenland zich niet aan deze termijnen houdt? |
| --- | --- |

1.

Wanneer heeft de Commissie inbreukprocedures tegen Griekenland ingeleid wegens niet-mededeling van de omzettingsmaatregelen in het intern Grieks recht? Welke termijnen heeft zij aan de Griekse regering gesteld en welke maatregelen denkt de Commissie te nemen indien Griekenland zich niet aan deze termijnen houdt?

| 2. | Wanneer zal een besluit worden genomen over het gedrag van de OTE inzake het verschil tussen groot- en kleinhandelsprijzen en welke maatregelen zal de Commissie nemen indien de communautaire mededingingsregels worden geschonden? |
| --- | --- |

2.

Wanneer zal een besluit worden genomen over het gedrag van de OTE inzake het verschil tussen groot- en kleinhandelsprijzen en welke maatregelen zal de Commissie nemen indien de communautaire mededingingsregels worden geschonden?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(3 februari 2004)

| 1. | De Commissie heeft vier inbreukprocedures tegen Griekenland ingeleid, met name vanwege het feit dat de kaderrichtlijn (2), de Universeledienstrichtlijn (3), de Machtigingsrichtlijn (4) en de Toegangsrichtlijn (5) niet zijn omgezet in nationaal recht. In dit verband heeft de Commissie op 6 oktober 2003 vier aanmaningen aan Griekenland gezonden. Griekenland kreeg een termijn van twee maanden om te reageren op de aanmaning, dat wil zeggen tot 6 december 2003. Griekenland heeft onlangs gereageerd door de Commissie te informeren dat het ministerie reeds een wetsontwerp heeft voorbereid, nadat een openbare raadpleging was uitgevoerd. Griekenland heeft echter niet afdoende gereageerd op de bezorgdheid die de Commissie in de aanmaningen had uitgesproken; gezien deze situatie heeft de Commissie besloten om over te gaan tot de volgende fase in de inbreukprocedure en met redenen omklede adviezen naar Griekenland te sturen.
  De Commissie heeft relevante informatie over de procedure bekendgemaakt in een persbericht op 8 oktober 2003 en 17 december 2003 (6) evenals in het 9e Implementatieverslag (7) dat onlangs gepubliceerd is. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft vier inbreukprocedures tegen Griekenland ingeleid, met name vanwege het feit dat de kaderrichtlijn (2), de Universeledienstrichtlijn (3), de Machtigingsrichtlijn (4) en de Toegangsrichtlijn (5) niet zijn omgezet in nationaal recht. In dit verband heeft de Commissie op 6 oktober 2003 vier aanmaningen aan Griekenland gezonden. Griekenland kreeg een termijn van twee maanden om te reageren op de aanmaning, dat wil zeggen tot 6 december 2003. Griekenland heeft onlangs gereageerd door de Commissie te informeren dat het ministerie reeds een wetsontwerp heeft voorbereid, nadat een openbare raadpleging was uitgevoerd. Griekenland heeft echter niet afdoende gereageerd op de bezorgdheid die de Commissie in de aanmaningen had uitgesproken; gezien deze situatie heeft de Commissie besloten om over te gaan tot de volgende fase in de inbreukprocedure en met redenen omklede adviezen naar Griekenland te sturen.

De Commissie heeft relevante informatie over de procedure bekendgemaakt in een persbericht op 8 oktober 2003 en 17 december 2003 (6) evenals in het 9e Implementatieverslag (7) dat onlangs gepubliceerd is.

| 2. | De Nationale Communicatie- en Postcommissie (EETT), de Griekse regelgevende instantie, is in principe verantwoordelijk voor de herziening van de tarieven die door de OTE worden toegepast. In dit verband moet de EETT ervoor zorgen dat geen der partijen buitensporig hoge prijzen hanteert. De Commissie had reeds aanwijzingen gegeven aan de nationale regelgevende instanties in haar „Toegangsbekendmaking” (8) van 1998 om toezicht te houden op eventuele wurgprijzen (zie met name alinea 117 en 118). Nationale regelgevende instanties in andere lidstaten hebben reeds wurgprijstesten uitgevoerd in overeenstemming met deze bekendmaking, met name in de markten voor netwerkarchitectuur en netwerkprotocollen (xDSL). Het is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de nationale regelgevende instanties om onderzoek te doen naar gedrag van de operators dat mogelijk in strijd is met de mededingingsregels, uiteraard op voorwaarde dat ze daartoe alle benodigde bevoegdheden hebben. De Commissie onderzoekt op haar beurt formele klachten die door belanghebbenden bij haar zijn ingediend over mogelijke overtredingen van de mededingingsregels van de Gemeenschap. Tot dusver zijn er nog geen dergelijke klachten ontvangen. |
| --- | --- |

2.

De Nationale Communicatie- en Postcommissie (EETT), de Griekse regelgevende instantie, is in principe verantwoordelijk voor de herziening van de tarieven die door de OTE worden toegepast. In dit verband moet de EETT ervoor zorgen dat geen der partijen buitensporig hoge prijzen hanteert. De Commissie had reeds aanwijzingen gegeven aan de nationale regelgevende instanties in haar „Toegangsbekendmaking” (8) van 1998 om toezicht te houden op eventuele wurgprijzen (zie met name alinea 117 en 118). Nationale regelgevende instanties in andere lidstaten hebben reeds wurgprijstesten uitgevoerd in overeenstemming met deze bekendmaking, met name in de markten voor netwerkarchitectuur en netwerkprotocollen (xDSL). Het is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de nationale regelgevende instanties om onderzoek te doen naar gedrag van de operators dat mogelijk in strijd is met de mededingingsregels, uiteraard op voorwaarde dat ze daartoe alle benodigde bevoegdheden hebben. De Commissie onderzoekt op haar beurt formele klachten die door belanghebbenden bij haar zijn ingediend over mogelijke overtredingen van de mededingingsregels van de Gemeenschap. Tot dusver zijn er nog geen dergelijke klachten ontvangen.

---

(1)  Zie blz. 218.

(2)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

(3)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

(4)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

(5)  Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 Maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

(6)  IP/03/1356 en IP/03/1750.

(7)  Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's (COM(2003) 715 def), Rapport inzake de implementatie van de elektronische-communicatieregelgeving in de EU.

(8)  Bekendmaking betreffende de toepassing van de mededingingsregels op overeenkomsten inzake toegang in de telecommunicatiesector — Kader, relevante markten en beginselen, PB C 265 van 22.8.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/856 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/856

---

(2004/C 78 E/0909)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3776/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Algemeen aanvaarde boekhoudnormen („GAAP”) van de Verenigde Staten

Kan de Commissie mededelen of het CESR (Committee of European Securities Regulators) is verzocht antwoord te geven op wat het in zijn advies inzake de uitvoeringsmaatregelen met betrekking tot artikel 20, lid 3 van de richtlijn inzake het prospectus (2003/71/EG (1)) en afdeling 4.2 van haar opdracht van 7 februari 2003 (CESR 03-038) beschouwt als „gelijkwaardige” boekhoudnormen?

Kan de Commissie, gezien de verontrustende ontwikkeling dat Aziatische bedrijven zich veeleer op Aziatische dan op Europese markten richten omdat het EU-beleid niet helder is, duidelijk te kennen geven dat zij voornemens is de VS-GAAP voor niet-EU-uitgevers te erkennen als gelijkwaardig?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(28 januari 2004)

In het kader van het eerste voorlopige mandaat van 18 maart 2002 heeft de Commissie het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) verzocht advies uit te brengen over de gedetailleerde inhoud van prospectussen. Artikel 7 en de bijbehorende uitvoeringsmaatregelen hebben betrekking op de minimum-informatie die uitgevende instellingen uit de EU en uit derde landen moeten opnemen in een prospectus dat overeenkomstig de communautaire voorschriften werd opgesteld. Dit advies kan ook gevolgen hebben voor eventuele maatregelen tot uitvoering van artikel 20, lid 3, van de Prospectusrichtlijn (Richtlijn 2003/71/EG (2)). Deze uitvoeringsmaatregelen hebben betrekking op de financiële informatie die uitgevende instellingen uit derde landen overeenkomstig de bestaande communautaire wetgeving (Richtlijn 2001/34/EG (3)) dienen te verstrekken.

In zijn advies stelde het CEER voor uit te gaan van het algemene beginsel dat uitgevende instellingen uit derde landen bij de presentatie van financiële informatie in hun conform de communautaire wetgeving opgestelde prospectussen nationale standaarden voor jaarrekeningen moeten hanteren die gelijkwaardig zijn aan Verordening (EG) nr. 1606/2002 (4) van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen.

Wat de tweede vraag over de erkenning van de US GAAP (5) betreft, is de situatie als volgt. Het CEER heeft voorgesteld een overgangsperiode toe te staan voor de toepassing van het bovengenoemde algemene gelijkwaardigheidsbeginsel. Gedurende deze overgangsperiode zouden uitgevende instellingen uit derde landen bij de presentatie van financiële informatie in hun prospectussen internationaal aanvaarde verslaggevingsstandaarden mogen hanteren. In haar ontwerpmaatregelen tot uitvoering van de Prospectusrichtlijn (Richtlijn 2003/71/EG) stelt de Commissie voor het advies van het CEER te volgen en een overgangsperiode in te lassen die loopt tot 2007. De Commissie zal zich te gelegener tijd buigen over gedetailleerdere regelingen voor de toepassing van het algemene gelijkwaardigheidsbeginsel.

---

(1)  PB L 345 van 31.12.2003, blz. 64.

(2)  Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG (voor de EER relevante tekst), PB L 345 van 31.12.2003.

(3)  Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd, PB L 184 van 6.7.2001.

(4)  PB L 243 van 11.9.2002.

(5)  Generally Accepted Accounting Principles (in de Verenigde Staten algemeen aanvaarde boekhoudbeginselen).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/857 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/857

---

(2004/C 78 E/0910)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3795/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Het halen van de VN-streefcijfers voor duurzame visserij

Kan de Commissie stap voor stap haar strategie toelichten om te zorgen dat alle visserijactiviteiten in EU-wateren met ingang van 2015, de datum die door de VN-Wereldconferentie inzake duurzame ontwikkeling is vastgesteld, op duurzame wijze plaatsvinden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 januari 2004)

De Commissie zal alles in het werk stellen om de verbintenis na te leven die is aangegaan op de Wereldtop van Johannesburg over duurzame ontwikkeling, met name: „Maintain or restore stocks to levels that can produce the maximum sustainable yield with the aim of achieving these goals for depleted stocks on an urgent basis and where possible not later than 2015” (Bestanden handhaven of herstellen op een zodanig peil dat zij de grootst mogelijke duurzame opbrengst opleveren, met de bedoeling om, voor met uitputting bedreigde bestanden, dat doel zo snel mogelijk en in elk geval uiterlijk in 2015 te bereiken.

Om dit doel te bereiken zal de Commissie gebruik maken van de tijdens de recente hervorming van het Gemeenschappelijk visserijbeleid aangenomen wettelijke instrumenten, en in het bijzonder:

| — | de vaststelling van herstelplannen voor bestanden die zich buiten biologisch veilige grenzen bevinden, overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 (1). Tot nu toe heeft de Commissie voorstellen gedaan voor herstelplannen betreffende vijf bestanden van kabeljauw en één bestand van heek (die onlangs door de Raad zijn goedgekeurd) en heeft ze voorstellen gedaan voor heek en Nephrops in het Iberisch schiereiland en voor de tongbestanden in het westelijke Kanaal en in de Golf van Biskaje. Andere voorstellen kunnen nog volgen; |
| --- | --- |

—

de vaststelling van herstelplannen voor bestanden die zich buiten biologisch veilige grenzen bevinden, overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 (1). Tot nu toe heeft de Commissie voorstellen gedaan voor herstelplannen betreffende vijf bestanden van kabeljauw en één bestand van heek (die onlangs door de Raad zijn goedgekeurd) en heeft ze voorstellen gedaan voor heek en Nephrops in het Iberisch schiereiland en voor de tongbestanden in het westelijke Kanaal en in de Golf van Biskaje. Andere voorstellen kunnen nog volgen;

| — | de vaststelling van beheersplannen voor de instandhouding en exploitatie van bestanden binnen biologisch veilige grenzen, overeenkomstig artikel 6 van de voornoemde verordening; |
| --- | --- |

—

de vaststelling van beheersplannen voor de instandhouding en exploitatie van bestanden binnen biologisch veilige grenzen, overeenkomstig artikel 6 van de voornoemde verordening;

| — | de goedkeuring, indien vereist, van de in artikel 7 van diezelfde verordening vastgestelde noodmaatregelen, |
| --- | --- |

—

de goedkeuring, indien vereist, van de in artikel 7 van diezelfde verordening vastgestelde noodmaatregelen,

| — | de aanpassing van de vangstcapaciteit en de afschaffing van structurele steun die tot verhoging van de vangsten leidt, zoals bepaald in hoofdstuk III van dezelfde verordening en in de bepalingen ter uitvoering daarvan. |
| --- | --- |

—

de aanpassing van de vangstcapaciteit en de afschaffing van structurele steun die tot verhoging van de vangsten leidt, zoals bepaald in hoofdstuk III van dezelfde verordening en in de bepalingen ter uitvoering daarvan.

Als aanvulling op bovengenoemde strategie, en om de doeltreffendheid van de maatregelen te verhogen, overweegt de Commissie ook:

| — | een verbetering van de wetenschappelijke basis voor beheersbesluiten, gebaseerd op de Mededeling „Verbetering van het wetenschappelijk en technisch advies ten behoeve van het communautaire visserijbeheer” (2003/C 47/06). |
| --- | --- |

—

een verbetering van de wetenschappelijke basis voor beheersbesluiten, gebaseerd op de Mededeling „Verbetering van het wetenschappelijk en technisch advies ten behoeve van het communautaire visserijbeheer” (2003/C 47/06).

| — | een verbetering van de deelneming van de belanghebbenden aan het besluitvormingsproces, door de oprichting van regionale adviesraden als aangegeven in artikel 31 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 en in het voorstel voor een besluit van de Raad tot oprichting van regionale adviesraden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (2); |
| --- | --- |

—

een verbetering van de deelneming van de belanghebbenden aan het besluitvormingsproces, door de oprichting van regionale adviesraden als aangegeven in artikel 31 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 en in het voorstel voor een besluit van de Raad tot oprichting van regionale adviesraden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (2);

| — | een verbetering van de tenuitvoerlegging van visserijbeheersmaatregelen overeenkomstig de richtsnoeren aangegeven in de Mededeling „Naar een uniforme en effectieve uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid” (3). |
| --- | --- |

—

een verbetering van de tenuitvoerlegging van visserijbeheersmaatregelen overeenkomstig de richtsnoeren aangegeven in de Mededeling „Naar een uniforme en effectieve uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid” (3).

Voor zover het bestanden buiten de communautaire wateren betreft, zal de Commissie bijdragen tot het tot stand brengen van een zo duurzaam mogelijke visserij door het verder uitwerken van het beleid dat is vastgelegd in een aantal recente beleidsdocumenten, en in het bijzonder in de Mededeling van de Commissie over een geïntegreerd kader voor partnerschapovereenkomsten op visserijgebied met derde landen (4) en in de Mededeling „Actieplan van de Gemeenschap ter bestrijding van illegale, niet-aangegeven en niet-gereglementeerde visserij” (5).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van visbestanden in het kader van het Gemeenschappelijke Visserijbeleid, PB L 359 van 31.12.2002.

(2)  COM(2003) 607 def.

(3)  COM(2003) 130 def.

(4)  COM(2002) 637 def.

(5)  COM(2002) 180 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/858 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/858

---

(2004/C 78 E/0911)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3796/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Maríne Stewardship Council

Welke financiële of andere steun verleent de Commissie aan de Maríne Stewardship Council?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 januari 2004)

De certificeringsregeling van de Maríne Stewardship Council (MSC) is een particulier initiatief om op verzoek van vissers bepaalde vangstmethoden met een onderscheidend label te belonen zodat de consumenten voor de producten van die vissers kunnen kiezen. De Commissie beschikt niet over juridische instrumenten om dergelijke particuliere initiatieven financieel te ondersteunen, maar wel wordt erkend dat deze onder bepaalde voorwaarden tot een duurzame visserij zouden kunnen bijdragen. Momenteel werkt de Commissie aan een mededeling waarin voorstellen zullen worden gedaan met betrekking tot de beginselen en voorwaarden voor de toepassing van certificeringsregelingen en milieukeuren in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/859 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/859

---

(2004/C 78 E/0912)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3797/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Duurzame visserij

Heeft de Commissie tot dusver gebruik gemaakt of overweegt zij gebruik te maken van de afgifte van certificaten door de Maríne Stewardship Council als middel om een strategie te ontwikkelen voor een duurzame visserij?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 januari 2004)

De certificeringsregeling van de Maríne Stewardship Council (MSC) is een particulier initiatief dat bepaalde vispraktijken op verzoek van de vissers beloont met een merkteken, waardoor consumenten zich bij de keuze van hun producten laten leiden. Hoewel de Commissie niet voornemens is het gebruik van een particuliere certificeringsregeling als middel om een duurzame visserijstrategie te ontwikkelen, te promoten, zal zij haar initiatiefrecht blijven gebruiken om wetgeving voor te stellen en richtsnoeren te verstrekken voor de visserij en de verwerking en afzet van vis, een en ander om de duurzame ontwikkeling van de visbestanden te stimuleren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/859 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/859

---

(2004/C 78 E/0913)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3821/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Gevolgen van de uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) voor het milieu

Op 3 februari 2003 formuleerde ik een schriftelijke vraag (E-0209/2003) (1) over de gevolgen voor het milieu als het project tot uitbreiding van de luchthaven van Eivissa (Ibiza) uitgevoerd wordt.

In haar antwoord van 14 maart 2003 preciseerde de Commissie dat een klacht over deze feiten bij haar diensten in behandeling was. Daarop heb ik op 11 september 2003 opnieuw een vraag (E-2745/2003) (2) geformuleerd, om te vernemen of de bewuste klacht voor de Europese Commissie aanleiding tot concrete gevolgtrekkingen was geweest.

In haar laatste antwoord van 16 oktober 2003 verklaart mevrouw Wallström dat de Commissie zich tot de Spaanse autoriteiten heeft gewend met een verzoek om volledige informatie over het bedoelde project, een kopie van de verrichte milieu-effectrapportage en een overzicht van de genomen maatregelen met het oog op de naleving van de verplichtingen van artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3).

Bovendien verklaarde de Commissie dat over dit dossier van gedachten zou worden gewisseld in het kader van een bilaterale vergadering die in oktober 2003 zou worden gehouden en waarbij de balans zou worden gemaakt van de klachten en inbreuken met betrekking tot milieukwesties in Spanje.

Heeft de Commissie de gevraagde informatie van de Spaanse autoriteiten ontvangen? Heeft de geplande bilaterale vergadering reeds plaatsgevonden? Zo ja, welke conclusies zijn op de vergadering getrokken om een oplossing te vinden voor het probleem van de schending van verschillende EU-milieurichtlijnen door de uitbreiding van de luchthaven van Eivissa?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

Zoals was aangekondigd in het antwoord op schriftelijke vraag E-2745/03 van het geachte parlementslid, heeft de Commissie met de Spaanse autoriteiten gesproken over de toepassing van de communautaire milieuwetgeving op het project voor de uitbreiding van de luchthaven van Ibiza, tijdens de bilaterale bijeenkomst die in oktober 2003 is gehouden in Madrid. Vervolgens hebben de Spaanse autoriteiten een rapport gestuurd met hun commentaar op de feiten die naar voren zijn gebracht.

Dit rapport geeft aan dat er op dit moment een effectbeoordelingsprocedure wordt uitgevoerd met betrekking tot het project voor de uitbreiding van de luchthaven van Ibiza, in overeenstemming met de bepalingen van de communautaire wetgeving.

De Spaanse autoriteiten zeggen dat zij rekening hebben gehouden met al het commentaar dat diverse organisaties en instellingen in de loop van deze procedure hebben gegeven. Ze hebben vervolgens het project gewijzigd zodat de geplande werkzaamheden beperkt blijven tot het gebied buiten de grenzen van de Natura 2000 -zone ES0000084 (Ses Salines d'Eivissa i Formentera). Eigenlijk bestaat het project momenteel slechts uit een nieuwe landingsbaan voor noodlandingen en een nieuw platform voor brandoefeningen.

De Commissie bestudeert nu de informatie die door de Spaanse autoriteiten is verstrekt. Zodra dit onderzoek is afgerond, zal de Commissie conclusies kunnen trekken over deze kwestie.

---

(1)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 163.

(2)  Zie blz. 161.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/860 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/860

---

(2004/C 78 E/0914)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3825/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Gesloten mijnen

In diverse landen van de Europese Unie, en met name Portugal, bevinden zich gesloten mijnen die in zeer slechte staat verkeren: uitloging van de bassins die zich later hebben gevormd en vervuiling van de watergeulen en bodem van de getroffen gebieden waardoor het milieu en de volksgezondheid in gevaar komen.

Gevallen zoals die van de uraniummijnen in Portugal zijn bijzonder ernstig. Er zij op gewezen dat Portugal over een programma voor de sanering van mijnen beschikt, maar de financiële middelen die hiervoor zijn uitgetrokken zijn schaars, zodat deze sanering ter voorkoming van milieuschade zeer langzaam verloopt.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| 1. | welk onderzoek er gedaan is naar de toestand van gesloten mijnen in de lidstaten van de Europese Unie, en met name naar gesloten uraniummijnen; welke saneringsprojecten er zijn opgezet om schade aan het milieu te voorkomen en de volksgezondheid te beschermen; |
| --- | --- |

1.

welk onderzoek er gedaan is naar de toestand van gesloten mijnen in de lidstaten van de Europese Unie, en met name naar gesloten uraniummijnen; welke saneringsprojecten er zijn opgezet om schade aan het milieu te voorkomen en de volksgezondheid te beschermen;

| 2. | welke steun hiertoe aan Portugal is verstrekt; |
| --- | --- |

2.

welke steun hiertoe aan Portugal is verstrekt;

| 3. | welke steun op korte termijn kan worden verstrekt met het oog op de ernstige situatie in Portugal en de financiële problemen waarmee dit land te kampen heeft? |
| --- | --- |

3.

welke steun op korte termijn kan worden verstrekt met het oog op de ernstige situatie in Portugal en de financiële problemen waarmee dit land te kampen heeft?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2004)

De Commissie is zich al jarenlang zeer wel bewust van de problemen die uraniummijnen en maalderijen met zich meebrengen zodra de economische activiteit ter plaatse is stopgezet. Deze verlaten mijnen kunnen, als ze niet goed beheerd en gesaneerd worden, een ernstig stralingsrisico voor mens en milieu vormen.

Het probleem is met name urgent in een aantal landen van Midden- en Oost-Europa en is het onderwerp geweest van onderzoeken in het kader van PHARE en aanverwante programma's. Een aantal lidstaten die in het verleden uraniummijnen exploiteerden (zoals Duitsland, Frankrijk en Zweden), hebben onderzoek uitgevoerd naar de sanering van die gebieden. Er is echter binnen de Unie geen door de Gemeenschap gefinancierd onderzoek verricht tijdens een van de recente kaderprogramma's voor onderzoek.

De resultaten van een onderzoek dat voor de Commissie is uitgevoerd en dat in 1999 is gepubliceerd, brachten de zorg over dit soort gebieden opnieuw onder de aandacht (1). Het rapport beschrijft een methode voor de beoordeling van het stralingsrisico, de kenmerken van verschillende saneringsmogelijk-heden in de zin van resultaten en kosten, en een besluitvormingskader dat gebruik maakt van meervoudig toepasbare utiliteitsfuncties evenals actieniveaus voor interventies met internationale begeleiding.

Volgens de bepalingen van artikel 53 van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad (2) is het de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de nodige stappen te nemen teneinde de radiologische effecten van praktijken uit het verleden te beperken — waaronder ook de exploitatie van uraniummijnen in het verleden — zoals de afbakening van het gebied, controle op blootstelling, toepassing van interventiemaatregelen, enz.

Het kader van het PRIME-programma heeft Portugal twee onderzoeken met betrekking tot uraniummijnen voorgesteld, die reeds zijn goedgekeurd. De totale kosten van deze onderzoeken bedragen 2,754 miljoen euro, waarvan 1,656 miljoen euro wordt medegefinancierd door de Gemeenschap via het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). De Portugese autoriteiten hebben de Commissie laten weten dat nog vier andere projecten met betrekking tot de sanering van uraniummijnen worden onderzocht en dat de totale investering hierin 12,86 miljoen euro bedraagt.

---

(1)  Onderzoek naar een mogelijke basis voor een gemeenschappelijke aanpak met betrekking tot de sanering van gebieden die langdurig aan straling zijn blootgesteld als gevolg van verouderde of in het verleden uitgevoerde praktijken of werkactiviteiten, „CARE”, te raadplegen op (http://europa.eu.int/comm/energy/nuclear/radioprotection/ publication/doc/115_en.pdf).

(2)  Richtlijn van de Raad 96/29/Euratom van 13 mei 1996, tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren, PB L 159 van 29.6.1996.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/861 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/861

---

(2004/C 78 E/0915)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3826/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Milieuproblemen voor kleine en middelgrote veehoudersbedrijven

Teneinde zeer kleine zuivelbedrijven met het oog op het huidige gemeenschappelijke landbouwbeleid competitief en rendabel te maken, hebben de betrokken veehouders zich geconcentreerd in kleine en middelgrote veehouderijen met zo'n 30 tot 50 à 60 koeien in plattelandsgebieden waar geen mestverwerkingssystemen of andere oplossingen voorhanden zijn om de kleine en middelgrote veehouders met hun milieuproblemen te helpen.

Anderzijds beschikken deze veehouders in het algemeen niet over de financiële en technische middelen om ieder voor zich de milieuproblemen op te lossen die hun bedrijven veroorzaken zodat er in Noord-Portugal ernstige conflicten zijn ontstaan omdat de kleine en middelgrote veehouderijen zich voornamelijk in deze streek bevinden.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| 1. | welke communautaire steun gebruikt kan worden om kleine en middelgrote landbouwbedrijven te helpen bij de noodzakelijke investeringen om de door de veehouderijen veroorzaakte milieuproblemen op te lossen; |
| --- | --- |

1.

welke communautaire steun gebruikt kan worden om kleine en middelgrote landbouwbedrijven te helpen bij de noodzakelijke investeringen om de door de veehouderijen veroorzaakte milieuproblemen op te lossen;

| 2. | welke maatregelen zij denkt te treffen om de toekomst van gezinsbedrijven veilig te stellen en de zuivelproductie met de bescherming van het milieu te verzoenen? |
| --- | --- |

2.

welke maatregelen zij denkt te treffen om de toekomst van gezinsbedrijven veilig te stellen en de zuivelproductie met de bescherming van het milieu te verzoenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 februari 2004)

Het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid voorziet met zijn tweede pijler, het plattelandsbeleid, in mogelijkheden voor steunregelingen, die als doelgroep in het bijzonder op kleine en middelgrote landbouwbedrijven kunnen zijn gericht. De voorwaarden voor steunverlening zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen (1). De lidstaten ontwerpen programma's voor plattelandsontwikkeling naargelang van hun specifieke noden.

De Portugese autoriteiten bieden in hun regionale en nationale operationele programma's de volgende mogelijkheden:

| — | „Steun voor investeringen in landbouwbedrijven”; |
| --- | --- |

—

„Steun voor investeringen in landbouwbedrijven”;

| — | „Diversificatie in de kleinschalige landbouw”. |
| --- | --- |

—

„Diversificatie in de kleinschalige landbouw”.

Met deze twee maatregelen kunnen ook investeringen worden gesteund om te voldoen aan recent ingevoerde milieunormen.

„Behoud van natuurlijke hulpbronnen en het milieu”.

Deze maatregel voorziet in steun voor collectieve acties voor milieuverbetering in gebieden met landbouwbedrijven en agro-industrie, in het bijzonder voor de voorbehandeling van afvalwater van de veehouderij en van de agro-industrie.

Tot en met 31 december 2002 bestond de mogelijkheid investeringen te steunen om de normen na te leven, en niet alleen de recent ingevoerde. Portugal maakte in het kader van bovengenoemde maatregel 2 gebruik van deze mogelijkheid.

Daarnaast, en naargelang van de maatregelen die deel uitmaken van het Portugese agri-milieugedeelte van de plattelandsontwikkeling, komen landbouwers (inclusief melkveehouders) die goede landbouwmethoden toepassen, — en dus de milieuwetgeving in acht nemen — en ermee instemmen agri-milieumaatregelen uit te voeren, in aanmerking voor steun in het kader van deze maatregel. Het is in de eerste plaats de taak van Portugal om de nodige maatregelen op te stellen om erop toe te zien dat meer wordt gedaan dan alleen maar goede landbouwmethoden toepassen.

De hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid waartoe in juni 2003 werd besloten, vergroot de mogelijkheden voor steunverlening in het kader van de plattelandsontwikkeling. In de eerste plaats zullen vanaf 2006 extra communautaire middelen beschikbaar komen, afkomstig uit de modulatie van de rechtstreekse steun. Bij het gebruik van deze middelen kunnen de lidstaten bijv. bij voorrang steun verlenen aan kleine en middelgrote landbouwbedrijven om de milieunormen beter in acht te nemen.

Ten tweede, wordt de maximale steunintensiteit voor investeringen die jonge landbouwers op zich mogen nemen, verhoogd, zodat voor deze belangrijke groep nieuwe mogelijkheden kunnen worden geopend.

Ten derde, wat steun voor het voldoen aan normen betreft, d.w.z. op het gebied van het milieu, is een extra maatregel „voldoen aan normen” ingevoerd; deze steun is bedoeld om de extra werkingskosten die verbonden zijn aan de invoering van nieuwe normen, te helpen dekken.

Een reeks andere maatregelen is door de hervorming ingevoerd of versterkt. De Portugese autoriteiten kunnen hun programmeringsdocumenten voor plattelandsontwikkeling aanpassen om rekening te houden met de nieuwe, door de hervorming geopende mogelijkheden.

---

(1)  PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/862 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/862

---

(2004/C 78 E/0916)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3837/03

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Privatisering van postbanken

De Griekse regering heeft bij monde van de minister van Financiën, de heer Christodoulakis, haar besluit bekend gemaakt om de Postbank te privatiseren.

Is de Commissie daarvan op de hoogte gebracht door de Griekse regering?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(30 januari 2004)

Wat privatisering betreft, merkt de Commissie op dat artikel 295 (ex-artikel 222) van het EG-Verdrag de neutraliteit van de Gemeenschap garandeert op het gebied van publiek of privaat eigendom van ondernemingen. De lidstaten zijn niet verplicht de Commissie in kennis te stellen van hun voornemen om ondernemingen te kopen of te verkopen, terwijl de Commissie nooit de privatisering van een staatsbedrijf eist of belemmert.

Indien het verstrekken van staatssteun deel uitmaakt van het privatiseringsproces, moeten lidstaten de Commissie op de hoogte brengen overeenkomstig de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag.

De Griekse autoriteiten hebben de Commissie tot nog toe niet op de hoogte gebracht van enig voornemen om staatssteun te verlenen in het kader van de privatisering van de Griekse Postbank.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/863 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/863

---

(2004/C 78 E/0917)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3841/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Bescherming van consumentenbelangen volgens de nieuwe EU-kaderregeling voor elektronische communicatie (richtlijnen 2002/20/EG en 2002/21/EG)

De Ierse Commission for Communications Regulation heeft naar aanleiding van klachten van consumenten over tariefverhogingen en slechte kwaliteit verklaard, dat de komst van de nieuwe EU-kaderregeling voor elektronische communicatie (richtlijnen 2002/20/EG) (1) en 2002/21/EG (2)) tot gevolg heeft dat zij niet meer het verantwoordelijke orgaan op dit gebied is.

Kan de Commissie verduidelijken hoe de positie van aanbieders van retail-tv onder de nieuwe kaderregeling is geregeld? Heeft de Commissie gesproken met de Ierse regering over het kennelijke vacuüm in de thans bestaande regeling waar het gaat om aanbieders van retail-tv in Ierland? Welke maatregelen stelt de Commissie voor om te zorgen dat dit probleem wordt verholpen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(3 februari 2004)

De Ierse autoriteiten hebben de Commissie meegedeeld dat de Commission for Communications Regulation (ComReg) in Ierland de aangewezen nationale regelgevende instantie (NRI) is voor de toepassing van de nieuwe EU-kaderregeling voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten. Een van de verantwoordelijkheden van de ComReg is dan ook ervoor te zorgen dat gebruikers zoveel mogelijk voordeel behalen in de zin van keuze, prijs en kwaliteit. Vooral Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten verplicht de NRI om de consument een hoog niveau van bescherming te bieden, door met name te zorgen voor eenvoudige en betaalbare procedures voor het oplossen van geschillen. Het bevat eveneens een bepaling die ervoor moet zorgen dat NRI's in staat zijn om van exploitanten te eisen dat zij vergelijkbare, geschikte en actuele informatie publiceren over de kwaliteit van hun diensten.

Wat de specifieke vraag over retail-tv betreft, moet gezegd worden dat de regelgeving inzake het leveren van tv-inhoud niet binnen het nieuwe kader valt, waaronder de hierboven genoemde maatregelen ter bescherming van de consument. Daar staat tegenover dat het uitzenden van televisiesignalen wel binnen het nieuwe kader valt. Dit betekent echter niet automatisch dat er in een lidstaat regels opgesteld moeten worden met betrekking tot de retailmarkt voor deze uitzenddiensten. Het kader heeft met name betrekking op groothandelsmarkten, zoals de groothandelsmarkt van zenders, en is bedoeld om de concurrentie te bevorderen en ervoor te zorgen dat gebruikers daar zoveel mogelijk baat bij hebben in de zin van keuze, prijs en kwaliteit.

Het is denkbaar dat diensten van retailzenders in het nieuwe kader ook aan regels onderworpen zullen worden, mits tot in de bijzonderheden voldaan is aan de eisen van het netwerk. Deze eisen zijn zodanig dat NRI's alleen reglementaire verplichtingen kunnen opleggen aan retailzenders indien marktanalyse zou aantonen dat de groothandelsmarkt niet concurrerend is en dat het opleggen van wettelijke verplichtingen aan exploitanten in die groothandelsmarkt niet voldoende zou zijn om de doelstellingen van concurrentie en consumentenbescherming te bereiken, zoals ten doel gesteld in het communautaire kader. Alleen in dat geval zouden regelgevingen, zoals een vorm van prijssturing, beschouwd worden als een geschikte en passende oplossing voor het vastgestelde gebrek aan doeltreffende concurrentie. De Commission heeft van ComReg vernomen dat het momenteel bezig is met een marktanalyse van de groothandelsmarkt van zenders, conform de wetgeving van de Gemeenschap.

Hoewel de Commissie in deze fase geen weet heeft van enige specifieke leemte in de communautaire regelgeving voor zover deze betrekking heeft op het leveren van zenddiensten, met inbegrip van de bepalingen die betrekking hebben op de bescherming van afnemers van deze diensten, volgt zij de situatie op de voet. Dit maakt deel uit van haar beoordeling of de door Ierland aangekondigde maatregelen passend zijn en omgezet kunnen worden naar het nieuwe kader. De Commissie neemt nota van de suggestie dat ComReg wellicht niet langer verantwoordelijk is op dit gebied en zal de situatie van de Ierse autoriteiten onderzoeken om ervoor te zorgen dat Ierland zijn verplichtingen volledig naleeft wat betreft het kader in het algemeen en de bescherming van afnemers van zenddiensten in het bijzonder.

---

(1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 21.

(2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/864 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/864

---

(2004/C 78 E/0918)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3860/03

van Reimer Böge (PPE-DE) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Afbakening van vogelbeschermingsgebieden in Sleeswijk-Holstein

In het schrijven van Commissaris Wallström van 2 april 2003 aan de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Fischer zet de Commissie haar standpunt uiteen ten aanzien van o.a. de afbakening van vogelbeschermingsgebieden in Sleeswijk-Holstein.

| 1. | Blijft de Commissie bij haar juridische standpunt dat ter waarborging van voldoende en duurzame bescherming van de vogelbeschermingsgebieden speciale beschermingszones (SBZ) moeten worden afgebakend, waarin de verwezenlijking van de instandhoudingsdoelen moet worden bewerkstelligd door middel van volledige, individuele, aan de zone gerelateerde wettelijke beschermingsstatus? |
| --- | --- |

1.

Blijft de Commissie bij haar juridische standpunt dat ter waarborging van voldoende en duurzame bescherming van de vogelbeschermingsgebieden speciale beschermingszones (SBZ) moeten worden afgebakend, waarin de verwezenlijking van de instandhoudingsdoelen moet worden bewerkstelligd door middel van volledige, individuele, aan de zone gerelateerde wettelijke beschermingsstatus?

| 2. | Is het naar de mening van de Commissie noodzakelijk de natuur na afbakening van een vogelbeschermingsgebied als SBZ op basis van een overeenkomst op lange termijn te beschermen als instandhoudingsmaatregel, of kunnen andere maatregelen voldoende zijn die waarborgen dat het specifieke beschermingsdoel wordt verwezenlijkt, maar die met name in het geval van meer omvangrijke SBZ de mogelijkheid van een soepeler exploitatie bieden en die op deze manier het behoud van waardevolle soorten en andere belangen in evenwicht kunnen brengen? |
| --- | --- |

2.

Is het naar de mening van de Commissie noodzakelijk de natuur na afbakening van een vogelbeschermingsgebied als SBZ op basis van een overeenkomst op lange termijn te beschermen als instandhoudingsmaatregel, of kunnen andere maatregelen voldoende zijn die waarborgen dat het specifieke beschermingsdoel wordt verwezenlijkt, maar die met name in het geval van meer omvangrijke SBZ de mogelijkheid van een soepeler exploitatie bieden en die op deze manier het behoud van waardevolle soorten en andere belangen in evenwicht kunnen brengen?

| 3. | Zijn de Commissie gevallen bekend dat in Sleeswijk-Holstein gebruik is gemaakt van de in artikel 33, lid 4 van de Duitse natuurbeschermingswetgeving geboden mogelijkheid ervan af te zien een gebied tot natuurbeschermingsgebied te verklaren, daar op basis van contactuele overeenkomsten, juridische of bestuursrechtelijke bepalingen gelijkwaardige bescherming wordt geboden? |
| --- | --- |

3.

Zijn de Commissie gevallen bekend dat in Sleeswijk-Holstein gebruik is gemaakt van de in artikel 33, lid 4 van de Duitse natuurbeschermingswetgeving geboden mogelijkheid ervan af te zien een gebied tot natuurbeschermingsgebied te verklaren, daar op basis van contactuele overeenkomsten, juridische of bestuursrechtelijke bepalingen gelijkwaardige bescherming wordt geboden?

| 4. | Kennelijk zijn de beschermingscategorieën van de Duitse natuurbeschermingswetgeving niet per definitie hetzelfde als de beschermingsdoelen die worden gesteld in de vogelbeschermingsrichtlijn en de FFH-richtlijn. Zou het mogelijk zijn de eisen in de Europese richtlijnen beter na te leven als de beschermingscategorieën „speciale beschermingszone overeenkomstig vogelbeschermingsrichtlijn” en „speciaal instandhoudingsgebied overeenkomstig FFH-richtlijn” gekoppeld aan de individuele juridische beschermingsstatus in de Duitse natuurbeschermingswetgeving werden opgenomen? |
| --- | --- |

4.

Kennelijk zijn de beschermingscategorieën van de Duitse natuurbeschermingswetgeving niet per definitie hetzelfde als de beschermingsdoelen die worden gesteld in de vogelbeschermingsrichtlijn en de FFH-richtlijn. Zou het mogelijk zijn de eisen in de Europese richtlijnen beter na te leven als de beschermingscategorieën „speciale beschermingszone overeenkomstig vogelbeschermingsrichtlijn” en „speciaal instandhoudingsgebied overeenkomstig FFH-richtlijn” gekoppeld aan de individuele juridische beschermingsstatus in de Duitse natuurbeschermingswetgeving werden opgenomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 januari 2004)

Krachtens artikel 4, lid 1 van Richtlijn 79/409/EEG (1) moeten de lidstaten de naar oppervlakte en aantal meest geschikte gebieden aanwijzen als speciale beschermingszones (SBZ's) voor de instandhouding van de vogelsoorten die in bijlage I van de richtlijn zijn opgenomen. Krachtens artikel 4, lid 2 van de richtlijn geldt dit eveneens voor regelmatig voorkomende trekvogels die niet in bijlage I worden genoemd. Krachtens artikel 4, lid 3 van de richtlijn dienen de lidstaten de Commissie alle nuttige gegevens te zenden, zodat zij geëigende initiatieven kan nemen voor de coördinatie die nodig is om te bereiken dat deze zones een samenhangend geheel vormen dat voldoet aan de eisen inzake bescherming van de betreffende soorten. Artikel 4, lid 4 van de richtlijn verplicht de lidstaten passende maatregelen te nemen om de vervuiling en verslechtering van de woongebieden in de SBZ's te voorkomen, of om te voorkomen dat de vogels aldaar worden gestoord.

De Vogelrichtlijn bevat geen specifieke criteria inzake de wettelijke beschermingsmaatregelen die voor de SBZ's moeten gelden. Het is in eerste instantie aan de lidstaten om dergelijke maatregelen op te stellen, in overeenstemming met de vereisten en doelstellingen van de richtlijn. Uitgaande van de jurisprudentie van het Hof van Justitie kunnen echter wel enkele criteria worden geformuleerd.

Volgens het Hof zijn de lidstaten verplicht om voor de SBZ's beschermende maatregelen uit te vaardigen aan de hand waarvan met name het voortbestaan en de voortplanting worden veiliggesteld van de vogelsoorten die in bijlage I van de Vogelrichtlijn worden genoemd, alsmede het broeden, ruien en overwinteren van trekvogels die niet in bijlage I staan vermeld maar die desalniettemin geregeld voorkomen (2). In dezelfde zaak kon de gedaagde lidstaat zich ter rechtvaardiging van het ontbreken van wettelijke beschermingsmaatregelen niet beroepen op het feit dat het betreffende gebied eigendom is van de staat (3). In een andere zaak stelde het Hof dat de algemene bescherming van waterrijke gebieden waarin de Franse waterwetgeving voorziet, niet het wettelijke beschermingsniveau biedt dat voor een SBZ is vereist. Daarnaast achtte het Hof de agro-milieumaatregelen ontoereikend, daar zij vrijwillig van karakter waren en zuiver als aansporing waren bedoeld (4). In een recente zaak stelde het Hof dat voorwaardelijke wetgeving ontoereikend was om in de vereiste permanente beschermingsmaatregelen te kunnen voorzien (5).

Concluderend kan dus worden gesteld dat de beschermingsmaatregelen permanent en onvoorwaardelijk moeten zijn, en specifiek moeten zijn opgesteld om aan de beschermingseisen van de Vogelrichtlijn te kunnen voldoen. Om tot een afdoende bescherming van de SBZ's en de vogels daarin te komen, moeten de beschermingsmaatregelen bovendien algemeen van aard zijn, m.a.w. op alle betrokkenen van invloed zijn. Volgens de Commissie betekent dit dat zowel kort- als langlopende contractuele beschermingsmaatregelen zijn uitgesloten als enig middel voor het invoeren van de vereiste beschermingsregeling. Het kan echter wel degelijk zinvol zijn dergelijke contracten toe te passen in combinatie met algemene beschermingsmaatregelen waarin voor het betreffende gebied specifieke beschermingseisen zijn vastgelegd die op alle betrokkenen van invloed zijn. De mate waarin een dergelijke gecombineerde aanpak strookt met de vereisten van de Vogelrichtlijn zou per geval moeten worden vastgesteld.

De Commissie heeft langs informele weg twee voorbeelden ontvangen van „alternatieve” beschermingsmaatregelen in Sleeswijk-Holstein. Het eerste betreft het gebied van de „Lauenburgische Seen”, waarvan een deel als SBZ zal worden aangewezen. Bij wijze van beschermingsmaatregel krijgt het gebied een gecombineerde beschermingsstatus toegewezen, namelijk als natuurbeschermingsgebied („Naturschutzgebiet”) en als beschermd landschap („Landschaftsschutzgebiet”) onder Duitse wetgeving. Het tweede voorbeeld betreft het „Riesenwohld”, een bos dat is voorgedragen als gebied van communautair belang (pSCI) overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 92/43/EEG (6). Via een contract tussen de eigenaar van het bos en de deelstaat Sleeswijk-Holstein wordt in de vereiste bescherming voorzien. Beide voorbeelden worden momenteel door de Commissie onderzocht.

Zoals hierboven aangegeven is het aan de lidstaten zelf om te bepalen hoe zij de eisen van de richtlijnen ten uitvoer willen leggen. De Commissie zal uitsluitend onderzoeken in hoeverre de gekozen aanpak volstaat om aan die richtlijnen te voldoen.

---

(1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

(2)  Arrest van 18 maart 1999 in zaak C-166/97, Commissie/Frankrijk (estuarium van de Seine), paragraaf 21.

(3)  Arrest van 18 maart 1999, supra noot 1, paragraaf 24.

(4)  Arrest van 25 november 1999 in zaal C-96/98, Commissie/Frankrijk (moeras van de Poitou) paragraaf 26 en 27.

(5)  Arrest van 6 maart 2003 in zaak C-240/00, Commissie/Finland, paragraaf 19, 30.

(6)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/866 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/866

---

(2004/C 78 E/0919)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3863/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Europees bewijsverkrijgingsbevel: een voorstel dat de persoonlijke vrijheden bedreigt?

Het recente voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit tot invoering van een Europees bewijsverkrijgingsbevel (1) kan een verdere stap betekenen in de gevaarlijke en autoritaire richting van een Europese juridische ruimte die zich aan de controle van de nationale parlementen onttrekt.

Dit besluit heeft dezelfde strekking als dat van het arrestatiebevel, en gaat zelfs nog verder, want een verdachte kan worden veroordeeld op grond van enkel het bewijs dat verkregen wordt van de staat die aan het bevel gevolg moet geven, zonder dat het besluit voorziet in enige minimale waarborg omtrent de waardering van dit bewijs ten processe in de staat die om het bevel heeft verzocht.

Aangezien slechts weinige lidstaten tot op heden de nodige wetgeving hebben ingevoerd ter uitvoering van het kader besluit inzake het Europees arrestatiebevel, en gelet op de vele vragen en kritiek die dat besluit al heeft opgeroepen, vraag ik de Commissie of zij de indiening van dit nieuwe voorstel voor een kaderbesluit niet wat prematuur acht? Meent de Commissie niet zelf ook dat dit voorstel beter meteen kan worden ingetrokken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 januari 2004)

De vraag van het geachte parlementslid heeft in het bijzonder betrekking op de geldigheid in het verzoekende land van bewijsmateriaal dat in een ander land werd verkregen door gebruik te maken van een Europees bewijsverkrijgingsbevel. Het geachte parlementslid geeft uiting aan zijn bezorgdheid over het ontbreken in het voorstel van minimumgaranties op het gebied van de geldigheid van dergelijk bewijsmateriaal.

In het voorstel van de Commissie wordt de kwestie van de toelaatbaarheid van bewijsmateriaal dat werd verkregen door gebruik te maken van een Europees bewijsverkrijgingsbevel niet rechtstreeks aangepakt. De mate waarin voorwerpen, documenten of gegevens die door een dergelijk bevel werden verkregen, in strafzaken als bewijsmateriaal kunnen worden gebruikt, zal dus — zoals het geval is bij alle ander bewijsmateriaal — overeenkomstig de desbetreffende nationale wetgeving worden getoetst door de gerechtelijke instanties van elke lidstaat. Als voorzorgsmaatregel ter bescherming van de grondrechten wordt in het voorstel bepaald dat de gerechtelijke autoriteit die het bevel uitvaardigt, moet bevestigen dat de voorwerpen, documenten of gegevens die door middel van het bevel worden opgevraagd (a) noodzakelijk en niet onevenredig zijn ten behoeve van de procedure waarvoor het bevel wordt uitgevaardigd, (b) op vergelijkbare wijze konden worden verkregen op grond van het recht van de beslissingsstaat, indien zij zich op het grondgebied van de beslissingsstaat bevonden, en (c) waarschijnlijk toelaatbaar zijn in de procedure ten behoeve waarvan zij worden opgevraagd. Bovendien kan de gerechtelijke autoriteit die het bevel uitvaardigt, verzoeken — en in sommige gevallen eisen — dat het bevel overeenkomstig bepaalde formaliteiten wordt uitgevoerd. Dit moet ervoor zorgen dat de wijze waarop het bewijsmateriaal wordt verkregen, in overeenstemming is met de vereisten van het recht van de beslissingsstaat.

De Commissie is het er dus niet mee eens dat met haar voorstel voor een Europees bewijsverkrijgingsbevel een stap wordt gedaan in een gevaarlijke en autoritaire richting, zoals door het geachte parlementslid wordt gesuggereerd. De Commissie is het ook niet eens met de suggestie om haar voorstel in te trekken.

---

(1)  COM(2003) 688 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/866 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/866

---

(2004/C 78 E/0920)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3871/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Verbinding tussen het wateroverhevelingsproject van de Ebro en het wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó

In het kader van het project voor wateroverheveling van de Ebro naar het zuidoosten van Spanje is de aanleg gepland van een leiding die tussen de rivier de Júcar en de rivier de Vinalopó een traject volgt dat convergeert met het traject van de leiding die is gepland voor de overheveling van water uit de Júcar naar de Vinalopó. De Spaanse autoriteiten willen beide overhevelingsprojecten realiseren door middel van aanleg van twee leidingen die, komend vanaf twee verschillende, ongeveer 30 kilometer van elkaar liggende punten aan de rivier de Júcar, uiteindelijk samenkomen in de buurt van Villena. De Spaanse regering heeft niet uitgelegd waarom het besluit is genomen tot de bijna gelijktijdige bouw van deze beide leidingen, die beide tot doel hebben water over te hevelen, enorm veel geld kosten en aanzienlijke invloed hebben op het milieu, en heeft voorts verklaard dat de EU beide werken medefinanciert. De Spaanse regering heeft niet kunnen aantonen dat de rivier de Júcar over voldoende water beschikt om een dergelijke overheveling te kunnen realiseren en de zogenaamde overschotten waarvan sprake is in het waterbeheersplan voor het stroombekken van de Júcar, bestaan niet. De waterstand in de Júcar is de laatste jaren steeds sneller gedaald. Zo zou alleen een beperkte hoeveelheid water regelmatig kunnen worden overgeheveld via de leiding Júcar-Vinalopó als aan de Júcar eerst voldoende water wordt toegevoegd om de waterhuishouding weer in evenwicht te brengen in termen van debiet en kwaliteit. In dit verband zij erop gewezen dat de studies waarover de Commissie reeds beschikt met betrekking tot het onderzoeksdossier 2001/4649 inzake het nationaal waterbeheersplan, aantonen dat het steeds twijfelachtiger is of de wateroverheveling vanuit de Ebro aan beide eisen voldoet. Het overhevelingsproject van de Júcar naar de Vinalopó is daarom niet los te zien van de overheveling vanuit de Ebro, en zou alleen uitvoerbaar zijn indien dit laatste ook uitvoerbaar is. Anderzijds is het ook zo dat, indien uiteindelijk de wateroverheveling vanuit de Ebro wordt doorgezet, de leiding tussen de Júcar en de Vinalopó overbodig zou zijn door de grote leiding Tous-Villena. Vanuit het oogpunt van een redelijk en doelmatig gebruik van openbare middelen is de wateroverheveling tussen de Júcar en de Vinalopó een probleem waarvoor geen reële oplossing bestaat: zonder de overheveling vanuit de Ebro is het niet haalbaar wegens een te gering debiet en met de overheveling van de Ebro is het evenmin zinvol omdat het dan een overbodig infrastructuurproject zou zijn.

Hoe kan de Commissie onder deze omstandigheden de financiering van een dergelijke infrastructuur rechtvaardigen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 februari 2004)

Volgens de officiële mededelingen van de Spaanse autoriteiten is er geen verband tussen de voorgestelde overheveling van de Ebro en het Júcar-Vinalopó-project. Dit betekent dat geen water van de voorgestelde Ebro-overheveling naar de Júcar zal gaan. De voorgestelde Júcar-Vinalopó-overheveling is een onafhankelijk project waarbij het over te hevelen water beschikbaar komt uit waterbesparingen door verbeterde irrigatiesystemen. Dit staat evenwel los van de voorgestelde overheveling van 315 hm3 water afkomstig van de Ebro-overheveling naar het stroomgebied van de Júcar.

Wat een mogelijke doublure van de overhevelingsinfrastructuur betreft, namelijk het Júcar Vinalopó-kanaal en het Tous-Villena leidingennet, dat een combinatie is van verschillende kanaalsegmenten, hogedrukpijp-leidingen en tunnels — het laatste maakt deel uit van de infrastructuur voor de voorgestelde Ebro-overheveling — ziet het er inderdaad naar uit dat de twee kanalen in de onmiddellijke nabijheid van elkaar zullen worden aangelegd. De Júcar-Vinalopó-overheveling ligt evenwel op een hoger niveau dan het Tous-Villena leidingennet, waardoor de overheveling van het ene leidingsstelsel naar het andere niet mogelijk zou zijn. In het gebied waarin beide leidingnetten op gelijke afstand van elkaar zouden zijn gelegen, gaat de Tous-Villenaleiding door een tunnel, wat een verbinding zelfs nog minder waarschijnlijk maakt. Er moet nogmaals op worden gewezen dat de twee overhevelingen volledig onafhankelijk van elkaar zijn, zonder enig plan om ze in de toekomst te verbinden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/867 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/867

---

(2004/C 78 E/0921)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3873/03

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Autoweg- en hoge snelheidstreinverbindingen in corridor 5 naar Friuli-Venezia Giulia

De wet nr. 443 van 21 december 2001 is bedoeld om corridor 5 uit te breiden met de aanleg van een derde rijstrook op de autoweg tussen Quarto d'Altino en Sistiana, en een hoge snelheidstreinverbinding van Ronchi-zuid naar Triëst; er zijn twee voorontwerpen voor ingediend, respectievelijk door Autovie Venete en voor de spoorwegverbinding door Italferr, met impactstudies waar elke vorm van strategische evaluatie van de weerslag op het milieu en vergelijking met alternatieve oplossingen, zoals voorgeschreven in richtlijn 2001/42/EG van 27 juni 2001 (1), in ontbreekt.

De projecten worden niet geïntegreerd in de andere transportinfrastructuur waarvan de aanleg in het vooruitzicht gesteld wordt in de kaderovereenkomst van 20 september 2002 tussen de nationale regering en het regionaal bestuur; integendeel, het feit dat ze gelijktijdig ingediend worden, is een voorbode van gelijktijdige uitvoering, terwijl ze als alternatieven beoordeeld zouden moeten worden.

Voor het autowegtraject worden de milieueffectbeoordelingen voor vijf gebieden van Europees belang weggelaten: de moerassen van Porpetto (IT 3320032), het bosgebied Boscat (IT 3320032), de meren van Doberdó en Pietrarossa (IT 3330003), de monding van de Timavo (IT 3330004) en de rotskust van Duino (IT 3340001) — stuk voor stuk speciaal beschermde gebieden en zones van groot milieubelang, afgebakend door bijzondere besluiten van het regionaal bestuur.

Voor het spoorwegtraject van bijna 30 km zijn er geen onderzoeken van de mogelijke invloed op de grotten in het karstgebied van de Isonzo-rivier, dat over een lengte van volle 24 km door 4 dubbele tunnels doorkruist wordt en de intermodale voordelen van de verbinding met de haven van Triëst tenietgedaan worden als de hoge snelheidslijn onder de heuvel van Cattinara doorgetrokken wordt.

De transportstudies zijn in tegenspraak met de vooruitzichten voor de verkeersdichtheid voor de beide vervoermiddelen: Autovie Venete verwacht tegen 2011 een toename van gemiddeld 39 000 tot 52 000 voertuigen per dag, en de spoorwegen verwachten dat ze tegen 2025 3,1 miljoen ton goederen en 1,6 miljoen reizigers voor de verbinding kunnen aantrekken.

In strijd met het Verdrag van Aarhus, dat in Italiaans recht omgezet is met de nationale wet 108/2001 en de regionale wet 43/1990, liggen de enige twee exemplaren van de voorontwerpen van de projecten enkel ter inzake op de regionale vestigingen van Triëst en Venetië, zonder dat er ooit ook maar enige openbare bekendmaking aan de burgers en plaatselijke besturen plaatsgevonden heeft.

Denkt de Commissie niet te onderzoeken of er geen overtreding van de richtlijnen 85/337/EEG (2), 96/11/EG (3) en 90/313/EEG (4) op de milieueffectbeoordeling en de toegang tot informatie plaatsgevonden heeft, richtlijn 92/43/EEG op het habitat (5) en 2001/42/EG op de verplichting om de belanghebbenden (art. 6) inzage te geven in alle economische en milieutechnische evaluaties van de projecten?

Antwoord van mevrouw Wallström Namens de Commissie

(9 februari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de ontwikkeling van Corridor 5 die onder andere de aanleg van een derde rijstrook inhoudt (Quarto d'Altino — Sistiana) en een hogesnelheidstreinverbinding (Ronchi zuid — Trieste). Volgens de door het geachte parlementslid verstrekte informatie zijn er twee voorontwerpen ingediend, respectievelijk door Autovie Venete voor de weg en door Italferr voor de spoorwegverbinding, samen met effectstudies die echter geen strategische milieubeoordeling of een vergelijkend onderzoek van alternatieven bevatten zoals is voorgeschreven in Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's.

Op dit moment eist de communautaire wetgeving niet dat de lidstaten een strategische milieubeoordeling van hun conceptplannen of voorontwerpen of van voorgestelde wijzigingen uitvoeren. Deze situatie zal veranderen per 21 juli 2004, datum waarop de lidstaten Richtlijn 2001/42/EG, de zogenaamde strategische milieubeoordelingsrichtlijn, moeten hebben omgezet in nationale wetgeving. Daarna moeten de lidstaten een milieurapportage uitvoeren voor plannen en programma's die voldoen aan de definitie van de richtlijn. In bepaalde omstandigheden moet ook een evaluatie worden uitgevoerd voor plannen of programma's die vóór 21 juli 2004 een aanvang hebben genomen, maar die pas na 21 juli 2006 worden goedgekeurd.

Zodra de aanvraag voor de bouw van de specifieke projecten is ingediend, is Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (de MEB-richtlijn) zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, met betrekking tot de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, van toepassing. Deze richtlijn bepaalt dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat, voordat zij toestemming voor ontwikkeling geven, projecten die aanzienlijke effecten kunnen hebben op het milieu, onder meer vanwege hun aard, omvang of ligging, onderworpen moeten worden aan een onderzoek naar de gevolgen voor het milieu. Deze projecten worden gedefinieerd in artikel 4, dat verwijst naar bijlagen I en II van de richtlijn. Autowegen en spoorlijnen voor hogesnelheidstreinen zijn opgenomen in bijlage I, punt 7, onder a) en b), waarvoor een verplichte MEB uitgevoerd moet worden. De lidstaten moeten alle nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de milieueffectbeoordeling, voor zover dit relevant en redelijk is, een beoordeling bevat van de effecten op het milieu, waaronder een opsomming van de onderzoeken naar de belangrijkste alternatieven die de ontwikkelaar heeft uitgevoerd, evenals vermelding van de belangrijkste redenen voor zijn keuze. Ook moet een beschrijving worden gegeven van de milieuaspecten waarop het project aanzienlijke effecten kan hebben, zoals fauna, flora en landschap. De beschrijving van de effecten moet ook betrekking hebben op de directe en indirecte effecten, de bijkomende en cumulatieve effecten en de effecten op korte, middellange en lange termijn.

Verder vereist de richtlijn dat er raadplegingen gehouden moeten worden met andere voor het milieu bevoegde autoriteiten en met het betrokken publiek. Bijzonderheden met betrekking tot de informatieinzameling en raadpleging worden door de lidstaten bepaald; zij moeten ervoor zorgen dat de vraag naar instemming met de ontwikkeling en de informatie over de milieubeoordeling binnen een redelijke termijn ter inzage aan het publiek worden gesteld, zodat het betrokken publiek de mogelijkheid wordt geboden zijn mening te uiten voordat de vergunning voor de ontwikkeling wordt verstrekt. Dit betekent met name dat gespecificeerd moet worden waar de informatie over het project en over de milieubeoordeling ingezien kan worden, en hoe het betrokken publiek geraadpleegd zal worden.

Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie verplicht overheidsinstellingen om informatie over het milieu ter inzage te stellen aan alle natuurlijke of rechtspersonen die hierom vragen en zonder dat zij een belang hierin dienen aan te tonen, tenzij een weigering gerechtvaardigd zou zijn op de in de richtlijn genoemde gronden. De richtlijn noemt alleen de verplichting om actief informatie te verspreiden als het gaat om algemene informatie over de toestand van het milieu, bij voorbeeld door middel van een periodieke publicatie van beschrijvende rapporten. Uit de door het geachte parlementslid verstrekte informatie kan niet worden afgeleid dat Richtlijn 90/313/EEG niet correct is toegepast.

Volgens de door het geachte parlementslid verstrekte informatie zouden de projecten in kwestie een significante invloed kunnen hebben op vijf gebieden die zijn voorgesteld om opgenomen te worden in de Natura 2000 lijst van gebieden van communautair belang in het kader van de Habitatrichtlijn, Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora. Daarom zijn de bepalingen van artikel 6, leden 3 en 4, van die richtlijn van toepassing, waarin de voorwaarden staan genoemd waaronder een project aanzienlijke effecten op een gebied van communautair belang kan hebben of een speciaal beschermd gebied door de bevoegde autoriteiten kan worden toegestaan. Deze voorwaarden behelzen ondermeer de verplichting om een adequate beoordeling uit te voeren van de effecten die het project op het gebied zal hebben uit het oogpunt van natuurbehoud.

Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie zou er voor dit project geen toestemming voor ontwikkeling zijn gegeven. De Commissie heeft daarom op dit moment geen reden om aan te nemen dat de richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling en de Habitatrichtlijn niet correct worden toegepast.

---

(1)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(4)  PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.

(5)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/869 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/869

---

(2004/C 78 E/0922)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3875/03

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak

De mededeling van 23 september ll. van de Commissie (1) gaat over problemen die bijzonder gevoelig liggen, maar is toch controversieel en onbevredigend, vooral dan de analyse van de weerslag op de gebieden van de Europese Unie die tabak produceren.

Bovendien heeft de commissie haar eigen gegevens en documenten en de documenten die ze door derden heeft laten opstellen, met een onverklaarbare vertraging voorgelegd (bijvoorbeeld de evaluatie van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak, die door Cogea uitgevoerd is). Door de opvallende verkorting van de termijnen in de „hervorming” van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak is het niet alleen voor alle onderdelen van de bedrijfstak onmogelijk geworden om het Cogea-rapport met de nodige diepgang te bestuderen en te bespreken, maar op dit ogenblijk zijn ook niet eens de vele bijlagen bij het rapport beschikbaar.

Wanneer denkt de Commissie die informatie bekend te maken?

Het is ons bekend dat de Commissie om haar verslag op te stellen, contact opgenomen heeft met de universiteit van Parma en haar de analyse van de weerslag van de verschillende beleidsopties toevertrouwd heeft die in het voorstel van hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor ruwe tabak besproken worden, voor de meest belanghebbende gebieden van de Europese Unie. Van onze Griekse collega's krijgen we een gelijklopend bericht, dat de Commissie zich in verbinding gesteld heeft met de universiteit van Soloniki, van analoge gegevens in andere productielanden zijn we niet op de hoogte.

Zijn de documenten over de bewuste analyses wel degelijk opgesteld en ingediend, en zo ja, denkt de Commissie zelf ze op tijd bekend te maken, zodat ze nog dienstig zijn voor de procedure voor het voorstel van hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak, dat momenteel in behandeling is?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 januari 2004)

Zodra de verschillende analyses van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor tabak klaar waren voor publicatie, heeft de Commissie deze bekendgemaakt, evenals het in de vraag vermelde COGEA-evaluatierapport over de tabaksproductie in de Unie, dat onmiddellijk na de goedkeuring ervan door de Commissie op 8 oktober 2003, op de website van de Commissie is geplaatst.

De bijlagen bij het COGEA-rapport zijn zoals gebruikelijk niet bekendgemaakt op de website, maar kunnen wel worden opgevraagd.

De Commissie heeft de Universiteit van Parma en de Universiteit van Thessaloniki onlangs verzocht een effectbeoordeling van het voorstel van de Commissie op te stellen. Deze universiteiten zijn hiervoor geselecteerd omdat zij als enige in de Unie de voor dergelijke beoordelingen vereiste expertise in huis hebben.

De Commissie heeft tijdens het opstellen van de teksten de verschillende aspecten van de hervorming van de GMO voor tabak besproken met de autoriteiten van de lidstaten en met alle partijen die actief zijn in de tabakssector, zoals vertegenwoordigers van de betrokken regionale overheden.

Een exemplaar van het COGEA-rapport, met inbegrip van de bijlagen, zal rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement worden verstuurd.

---

(1)  COM(2003) 554.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/870 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/870

---

(2004/C 78 E/0923)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3879/03

van Olle Schmidt (ELDR) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Regels voor de palingvisserij

De palingmigratie in Europa is sinds de jaren '50 met 90 à 95 % gedaald. Daarom is het voorstel van de Europese Commissie betreffende maatregelen ter bescherming van de palingstand (1) van grote betekenis.

Uiteraard moet het beheer van de palingstand op de lange termijn prioriteit krijgen. Maar de nadelen van het beschermen van de palingstand moeten wel evenredig verdeeld worden over het hele verspreidingsgebied in Europa. Dit is niet het geval met de nieuwe regels, die een volledig verbod op de palingvisserij in Noord-Europa inhouden, terwijl Zuid-Europa op grote schaal mag blijven vissen op glasaal, hetzij voor consumptie, hetzij voor de palingkwekerij.

De visserij moet inkrimpen, maar dit moet wel in heel Europa gebeuren. De Commissie omzeilt de belangrijkste maatregel om de palingstand te beschermen, namelijk het uitzetten van het palingbroedsel dat de Fransen, Spanjaarden en Portugezen in grote hoeveelheden vangen voor consumptie of voor de palingkwekerij.

Zuid-Zweden kent een kleinschalige palingvisserij die van grote betekenis is voor de lokale tradities. Kan de Commissie tegen deze achtergrond zorgen voor aanpassing van de nieuwe regels voor de palingvisserij, zodat heel Europa de verantwoordelijkheid en de lasten deelt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Commissie is het ermee eens dat de palingvisserij in heel Europa op billijke wijze moet worden beheerd ten bate van alle betrokken partijen, waarbij redelijke en evenwichtige bijdragen aan het instandhoudings-beleid moeten worden verlangd.

Duurzame palingbestanden kunnen het best worden gegarandeerd door ervoor te zorgen dat voldoende glasaal via de riviermondingen de stroomgebieden bevolkt, dat voldoende gele aal de binnenvisserij overleeft en ten slotte dat voldoende blanke aal de trek stroomafwaarts overleeft om de paaigronden te kunnen bereiken. Er moeten milieu- of visserijmaatregelen (of beide) worden genomen, maar altijd met oog voor de samenhang en de redelijkheid. De lidstaten dienen verantwoordelijk te blijven voor de uitvoering op plaatselijk niveau van maatregelen om die doelstellingen te bereiken. De Commissie heeft toegezegd voor de langere termijn een voor de hele Gemeenschap geldende regeling voor het beheer van de palingstand te zullen voorstellen met billijke beheersmaatregelen voor de verschillende gebieden en de verschillende levensstadia.

Gezien de wetenschappelijke bezorgdheid over de ontwikkeling van de palingstand in de onmiddellijke toekomst, zijn echter ook kortetermijn- en noodmaatregelen nodig. De grootste onmiddellijke bijdrage aan een toename van de aantallen paaiende volwassen palingen zal worden geleverd door maatregelen om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk blanke aal de trek stroomafwaarts overleeft. Daarom zal de Commissie dit als een spoedeisende kwestie behandelen bij de uitwerking van haar voorstellen en zal zij onderzoeken hoe de sterfte van blanke aal niet alleen door de visserij maar ook als gevolg van veranderingen van het milieu kan worden beperkt.

---

(1)  COM(2003) 573.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/871 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/871

---

(2004/C 78 E/0924)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3886/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Alcatel Italië en de zetel van het Europees Satellietagentschap

In juni van dit jaar heeft de leiding van Alcatel een economisch en financieel kaderplan voorgelegd dat o.a. een personeelsinkrimping met ongeveer 1 300 eenheden voorziet, voor het grootste deel werknemers die op Italiaans grondgebied actief zijn (in de vestigingen van Cittaducale in de provincie Rieti en Battipaglia in de provincie Salerno). De multinationale onderneming Alcatel maakt niet alleen telecommunicatie-apparatuur maar is in Europa ook de voornaamste leverancier van satelliet-technologie. De werknemers behoren dan ook tot het segment van de arbeidsmarkt dat over het algemeen „hoog gespecialiseerd” genoemd wordt. De sluiting van de vestigingen geeft van de ene kant aanleiding tot de onaangename veronderstelling dat er een werkgelegenheidscrisis aan de gang is die de gespecialiseerde arbeiders treft, die voor een groot deel vrouwen en jongeren zijn, maar daar staat tegenover dat zich de mogelijkheid aftekent dat de zetel van het Europees Satellietagentschap in Latium gevestigd wordt. Om die mogelijkheid werkelijkheid te laten worden, zijn de bevoegde autoriteiten en andere belanghebbenden in Italië hun best aan het doen om de zaak van de regio Latium als ideale vestigingsplaats te verdedigen. Met de werkgelegenheidsproblemen die de sluiting van de Alcatel-vestigingen met zich meebrengt, krijgt de keuze van Rome (of een andere plaats in Latium) als vestigingsplaats nog een veel grotere betekenis.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Kan de gevreesde crisis bij Alcatel een invloed uitoefenen op het besluit over de vestigingsplaats van het Europees Satellietagentschap? |
| --- | --- |

1.

Kan de gevreesde crisis bij Alcatel een invloed uitoefenen op het besluit over de vestigingsplaats van het Europees Satellietagentschap?

| 2. | Denkt de Commissie de kandidatuur van Rome als zetel van het Satellietagentschap te steunen, gezien de mogelijkheid om nieuwe werkgelegenheid te bieden voor ge gespecialiseerde arbeidskrachten die anders werkloos dreigen te worden? |
| --- | --- |

2.

Denkt de Commissie de kandidatuur van Rome als zetel van het Satellietagentschap te steunen, gezien de mogelijkheid om nieuwe werkgelegenheid te bieden voor ge gespecialiseerde arbeidskrachten die anders werkloos dreigen te worden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(4 februari 2004)

| 1. | Op dit moment wordt, conform het voorstel voor een verordening van de Commissie inzake de beheerstructuren van het programma Galileo voor radionavigatie per satelliet (1), alleen voorgesteld een „toezichtautoriteit” op te richten die de openbare belangen moet vertegenwoordigen en verdedigen tijdens de fasen van realisatie en exploitatie van dit programma. Het personeelsbestand van deze instelling zal beperkt zijn (minder dan 50 personen), hetgeen dus helaas geen oplossing zal betekenen voor de 1 300 banen die in Cittaducale verloren zouden gaan. Bovendien zullen de taken van deze openbare instelling zeer sterk afwijken van die van een particuliere onderneming. |
| --- | --- |

1.

Op dit moment wordt, conform het voorstel voor een verordening van de Commissie inzake de beheerstructuren van het programma Galileo voor radionavigatie per satelliet (1), alleen voorgesteld een „toezichtautoriteit” op te richten die de openbare belangen moet vertegenwoordigen en verdedigen tijdens de fasen van realisatie en exploitatie van dit programma. Het personeelsbestand van deze instelling zal beperkt zijn (minder dan 50 personen), hetgeen dus helaas geen oplossing zal betekenen voor de 1 300 banen die in Cittaducale verloren zouden gaan. Bovendien zullen de taken van deze openbare instelling zeer sterk afwijken van die van een particuliere onderneming.

| 2. | De behandeling van dit voorstel voor een verordening is bij de Raad nog maar net van start gegaan en de vraag waar de toezichtautoriteit zal worden gevestigd, is nog niet aan bod gekomen. |
| --- | --- |

2.

De behandeling van dit voorstel voor een verordening is bij de Raad nog maar net van start gegaan en de vraag waar de toezichtautoriteit zal worden gevestigd, is nog niet aan bod gekomen.

---

(1)  COM(2003) 471 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/872 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/872

---

(2004/C 78 E/0925)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3888/03

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Afwikkeling van contracten in de zaak-Eurostat

Als gevolg van de onregelmatigheden die eerder dit jaar bij Eurostat werden geconstateerd beëindigde de Europese Commissie op 23 juli 2003 de contractuele relaties met onder andere het bedrijf CESD-Communautaire. Een aantal ondernemingen werkte als sub-contractor samen met het bedrijf CESD-Communautaire. De bonafide sub-contractors dreigen de dupe te worden van de ontstane situatie doordat bestaande vorderingen op CESD-Communautaire niet worden uitgekeerd.

| 1. | Kan de Commissie, nu de Dienst Interne Audit op 27 oktober 2003 alle contracten met Eurostat heeft doorgelicht, uiteenzetten hoe zij denkt de vorderingen af te wikkelen van bonafide sub-contractors op bedrijven waarvan de Europese Commissie de contracten als gevolg van de Eurostat-affaire heeft opgezegd? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie, nu de Dienst Interne Audit op 27 oktober 2003 alle contracten met Eurostat heeft doorgelicht, uiteenzetten hoe zij denkt de vorderingen af te wikkelen van bonafide sub-contractors op bedrijven waarvan de Europese Commissie de contracten als gevolg van de Eurostat-affaire heeft opgezegd?

| 2. | Kan de Commissie het bovenstaande aangeven ten aanzien van vorderingen op het bedrijf CESD-Communautaire in het algemeen en die inzake sub-project RU51NL in het bijzonder? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie het bovenstaande aangeven ten aanzien van vorderingen op het bedrijf CESD-Communautaire in het algemeen en die inzake sub-project RU51NL in het bijzonder?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(20 februari 2004)

Op 23 juli 2003 heeft de Commissie haar diensten opgedragen hun bestaande contractuele relaties met vier bedrijven overeenkomstig de contractuele bepalingen te beëindigen. Dit ontsloeg de Commissie evenwel niet van haar betalingsverplichting voor de delen van de contracten die al waren uitgevoerd. De bedrijven zijn dus betaald voor de diensten die zij hadden verricht, voorzover er ten aanzien van de beoordeling van de werkzaamheden geen geschillen waren.

Wat de subcontractanten aangaat, is het regel dat op de relaties tussen de contractanten van de Gemeenschap en hun subcontractanten alleen de overeenkomsten tussen deze partijen van kracht zijn en dat de Gemeenschap hierdoor niet is gebonden. Dit geldt ook voor de aanspraken van de subcontractanten van CESD-Communautaire (1) ten aanzien van het door het geachte parlementslid genoemde project. Voor zover de Commissie CESD-Communautaire voor zijn diensten heeft betaald, staat voorzover de Commissie weet niets betaling door CESD-Communautaire aan zijn subcontractanten in de weg.

---

(1)  Centre européen de formation des statisticiens économistes des pays en voie de développement.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/873 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/873

---

(2004/C 78 E/0926)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3891/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Hernieuwbare energie in Ierland

Op 3 december heeft de Ierse Reguleringscommissie voor energie haar besluit meegedeeld om toegang tot het elektriciteitsnet voor windenergie boven een capaciteit van 800 MW (voor het gehele eiland) te blokkeren, aan de hand van het advies van ESB National Grid. In het rapport waarop dit advies is gebaseerd, staat dat het stroomnet 2000 MW met minimale beperkingen kan opnemen (1). Volgens de auteurs van het rapport kunnen deze beperkingen geheel of grotendeels worden weggenomen door een adequate aanpassing van het stroomnet en een herziene strategie voor netwerkexploitatie. De Ierse regering heeft de richtlijn 2001/77/EG (2) betreffende elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen niet in nationaal recht omgezet, ondanks de uiterste datum van 27 oktober, en haar ambtenaren lijken de mening toegedaan dat omzetting niet nodig is. De besluiten van de Regelgevingscommissie lijken echter in strijd met artikel 7 van de richtlijn, dat aanzienlijke toegang tot, en rechten voor afgifte aan het stroomnet voor elektriciteit uit hernieuwbare energie toekent.

Is de Commissie thans bereid Ierland te verplichten om genoemde richtlijn om te zetten en te zorgen dat alle maatregelen worden genomen voor toegang tot het stroomnet, zoals in artikel 7 wordt vereist, waarbij uitsluitend een beperking geldt om redenen van veiligheid en betrouwbaarheid en niet vanwege het ontbreken van de nodige investeringen of technische en procedurele wijzigingen.

Deze maatregelen van ESB National Grid kunnen kennelijk worden gelijkgesteld met die naar aanleiding van eerdere beschikkingen van de Commissie (3), in zoverre dat ESB dergelijke besluiten neemt terwijl zij tegelijkertijd eigenaar en exploitant van het netwerk is en tevens op de markt opereert, waaronder de markt voor hernieuwbare energie. Ook zijn er meer en meer tekenen van kruissubsidiëring door ESB, bijvoorbeeld in haar eigen regelgevingsrekeningen. Is de Commissie thans bereid haar aanpak van deze mededingingskwesties op de Ierse elektriciteitsmarkt te herzien, zoals aangeduid in haar antwoord op mijn vragen P-2460/03 (4) en E-2457/03 (5)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(20 januari 2004)

Richtlijn 2001/77/EG van het Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (6) voorziet via artikel 7 in aanzienlijke rechten inzake toegang tot het net en distributie voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen, zoals aangegeven in de brief van het geachte parlementslid.

Uit hoofde van dit artikel dienen de lidstaten een juridisch kader in te voeren of van de transmissie- en distributienetbeheerders te verlangen dat zij gestandaardiseerde regels opstellen en bekendmaken voor de vergoeding van de kosten van technische aanpassingen zoals netwerkverzwaringen, die nodig zijn om nieuwe producenten die elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen aan het net wensen te leveren, op het koppelnet aan te sluiten.

De kosten van netwerkverzwaring moeten worden verdeeld door middel van een juridisch kader dat uitgaat van objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria ten opzichte van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.

De wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die de lidstaten in werking doen treden om aan Richtlijn 2001/77/EG te kunnen voldoen, worden momenteel zorgvuldig door de Commissie bestudeerd. In het geval van Ierland heeft de Commissie op 25 november 2003 een inbreukprocedure aangespannen wegens niet-mededeling van de nationale uitvoeringsmaatregelen krachtens Richtlijn 2001/77/EG.

Met het oog op de omzetting zal de Commissie ervoor zorgen dat alle maatregelen worden genomen die nodig zijn om eerlijke toegang tot het net, zoals vereist in artikel 7, te kunnen waarborgen.

Wat de aspecten inzake staatssteun betreft, blijft de Commissie bij het standpunt dat zij in haar voorgaande antwoorden op de vragen P-2460/03 en E-2457/03 uiteen heeft gezet.

---

(1)  „The impacts of increased levels of wind penetration on the electricity systems of ROI and NI”, Final Report, Garrad Hassan, ESBI, UCC for CER and OFREG-NI, 11.2.2003; blz. 85.

(2)  PB L 283 van 27.10.2001, blz. 33.

(3)  Beschikking B & I Line/Sealink (1992) 5 CMLR 255 en vervolgens beschikking Stena/Sea Containers 94/19/EG, 21.12.93.

(4)  Zie blz. 407.

(5)  PB C 70 E van 20.3.2004.

(6)  PB L 283 van 27.10.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/874 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/874

---

(2004/C 78 E/0927)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3908/03

van Olle Schmidt (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Het vrije verkeer in de EU en het risico op misbruik van het sociale-zekerheidsstelsel

1 mei 2004 wordt een historische dag. West- en Oost-Europa worden herenigd, na tientallen jaren gescheiden te zijn geweest. Hoewel wij ons hierover verheugen, moet wij ook aandacht besteden aan de eventuele vragen die hierdoor rijzen, onder meer in verband met het vrije verkeer. Vanaf het komend voorjaar, wanneer de grenzen opengaan voor de burgers uit de tien nieuwe lidstaten — waar de levensstandaard over het algemeen lager is dan in de rest van de EU — bestaat het risico dat er misbruik wordt gemaakt van het sociale-zekerheidsstelsel van de huidige lidstaten. Om een verblijfsvergunning te krijgen geldt voor studenten de plicht om in het eigen onderhoud te kunnen voorzien, maar deze geldt niet voor werknemers. Het Europees Hof van Justitie heeft bepaald dat de ondergrens van wat als loondienst wordt gedefinieerd, tien uur werk per week is, tegen een vorm van vergoeding, maar niet noodzakelijkerwijze geld. Een aanstelling voor tien uur per week geeft dus recht op een verblijfsvergunning, die ook toegang biedt tot het sociale-zekerheidsstelsel. Overgangsregelingen zijn geen aanvaardbare maatregel, daar zij discriminatie in de hand werken.

Aangezien in verscheidene lidstaten momenteel een uitvoerig debat wordt gevoerd over deze vraagstukken zou ik de Commissie willen vragen of zij voornemens is algemene maatregelen ter voorkoming van misbruik in te voeren die voor alle EU-burgers gelden, en of zij van plan is het begrip „aanstelling” dusdanig te definiëren dat misbruik van het sociale-zekerheidsstelsel van de lidstaten wordt voorkomen.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(12 februari 2004)

Bij de voorbereidingen op de uitbreiding is specifieke aandacht besteed aan de kwestie van het vrije verkeer van personen na de uitbreiding. Met name is in detail bestudeerd welke omvang en welke gevolgen mobiliteit na de uitbreiding waarschijnlijk zal hebben.

De algemene conclusie uit de analyses is dat de mobiliteit uit de nieuwe lidstaten naar de huidige 15 lidstaten waarschijnlijk beperkt blijft. Deze conclusie sluit aan bij de ervaring met eerdere uitbreidingen, met name toen Spanje en Portugal toetraden tot de Europese Gemeenschap. In die periode werd geconstateerd dat de hogere verwachtingen en betere mogelijkheden om de levensstandaard en -kwaliteit te verbeteren mensen aanmoedigen om in eigen land te blijven.

Het vrije verkeer van personen en non-discriminatie op basis van nationaliteit zijn grondrechten voor Europese burgers in de Europese Unie. Bovendien wordt arbeidsmobiliteit gestimuleerd om vraag en aanbod op de Europese arbeidsmarkten beter op elkaar af te stemmen.

Om de overgang ten tijde van de uitbreiding te vergemakkelijken is een aantal specifieke maatregelen getroffen om het beginsel van vrij verkeer te begeleiden.

Het volgende is afgesproken voor alle toetredende landen, behalve Malta en Cyprus. Daarbij moet worden benadrukt dat deze maatregelen alleen van toepassing zijn op het vrije verkeer van werknemers in loondienst en dat voor andere categorieën burgers (zelfstandigen, studenten, inactieven of gepensioneerden) de communautaire bepalingen betreffende het recht van vrij verkeer en vrije vestiging op de dag van toetreding van kracht worden.

De eerste twee jaar na de toetreding laten de huidige lidstaten arbeiders uit de toekomstige lidstaten toe volgens de nationale regelgeving. De huidige lidstaten mogen de toegang tot hun arbeidsmarkt in deze twee jaar volledig liberaliseren, maar wel volgens nationale maatregelen.

Twee jaar na de toetreding zal de Commissie verslag uitbrengen van de situatie en dienen de huidige lidstaten aan te kondigen of zij voornemens zijn de nationale maatregelen maximaal drie jaar, na de initiële overgangsperiode van twee jaar, voort te zetten, of de communautaire voorschriften betreffende het vrije verkeer van werknemers toe te passen.

Alleen als een huidige lidstaat ernstige verstoringen van de arbeidsmarkt, of de dreiging van dergelijke verstoringen, kan aantonen, kan hij de toegang tot de eigen arbeidsmarkt voor nog eens twee jaar beperken.

Duitsland en Oostenrijk hebben het recht om op hun arbeidsmarkt begeleidende nationale maatregelen te nemen om het hoofd te bieden aan ernstige verstoringen, of de dreiging daarvan, in specifieke gevoelige dienstensectoren (zoals bouw of industriële reiniging), die zich in bepaalde regio's kunnen voordoen als gevolg van grensoverschrijdende dienstverlening waarbij verkeer van werknemers plaatsvindt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/875 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/875

---

(2004/C 78 E/0928)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3916/03

van Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Ontbreken van een adequate controle door de Italiaanse staat die garandeert dat medisch personeel beschikt over de benodigde diploma 's en kwalificaties

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 5 september 2003 meldde de heer Fabio Gaetano Arcuri, die als gevolg van een ongeluk een breuk-ontwrichting had aan de linker schouder, zich bij de eerste hulpdienst van het ziekenhuis San Giacomo in Rome. |
| --- | --- |

—

Op 5 september 2003 meldde de heer Fabio Gaetano Arcuri, die als gevolg van een ongeluk een breuk-ontwrichting had aan de linker schouder, zich bij de eerste hulpdienst van het ziekenhuis San Giacomo in Rome.

| — | Hij werd daar ontvangen door de zogenaamde dokter Roberto Ingravalle, eerste assistent van de afdeling orthopedie van het San Giacomo-ziekenhuis. |
| --- | --- |

—

Hij werd daar ontvangen door de zogenaamde dokter Roberto Ingravalle, eerste assistent van de afdeling orthopedie van het San Giacomo-ziekenhuis.

| — | Ingravalle, die een chirurgische ingreep dringend noodzakelijk achtte, verwees de heer Arcuri door naar de privé-kliniek Pio XI in Rome, waar hij, de dag na zijn ontslag uit San Giacomo, werd geopereerd. De operatie werd verricht door Ingravalle zelf. |
| --- | --- |

—

Ingravalle, die een chirurgische ingreep dringend noodzakelijk achtte, verwees de heer Arcuri door naar de privé-kliniek Pio XI in Rome, waar hij, de dag na zijn ontslag uit San Giacomo, werd geopereerd. De operatie werd verricht door Ingravalle zelf.

| — | Vanwege de volledige mislukking van deze operatie heeft de heer Arcuri — die zich een tweede keer heeft moeten laten opereren en zware en kostbare revalidatiebehandelingen heeft moeten ondergaan — inlichtingen ingewonnen over de persoon van de eerste assistent van de afdeling orthopedie van San Giacomo. Tot zijn opperste verbazing kon hij moeiteloos vaststellen dat Ingravalle nooit enig diploma in de geneeskunde heeft behaald en nooit is ingeschreven in het register van chirurgische artsen. |
| --- | --- |

—

Vanwege de volledige mislukking van deze operatie heeft de heer Arcuri — die zich een tweede keer heeft moeten laten opereren en zware en kostbare revalidatiebehandelingen heeft moeten ondergaan — inlichtingen ingewonnen over de persoon van de eerste assistent van de afdeling orthopedie van San Giacomo. Tot zijn opperste verbazing kon hij moeiteloos vaststellen dat Ingravalle nooit enig diploma in de geneeskunde heeft behaald en nooit is ingeschreven in het register van chirurgische artsen.

| — | Uit krantenartikelen en televisieuitzendingen bleek vervolgens dat Ingravalle al meer dan vijftien jaar in San Giacomo werkzaam was en dat hij had deelgenomen aan congressen in de hoedanigheid van rapporteur en aan televisieprogramma's van de publieke omroep als „bekend orthopedisch specialist”. |
| --- | --- |

—

Uit krantenartikelen en televisieuitzendingen bleek vervolgens dat Ingravalle al meer dan vijftien jaar in San Giacomo werkzaam was en dat hij had deelgenomen aan congressen in de hoedanigheid van rapporteur en aan televisieprogramma's van de publieke omroep als „bekend orthopedisch specialist”.

| — | Deze situatie is te verklaren door het ontbreken van adequate controles bij de indienstname, zowel bij de openbare instellingen als bij privé-klinieken. |
| --- | --- |

—

Deze situatie is te verklaren door het ontbreken van adequate controles bij de indienstname, zowel bij de openbare instellingen als bij privé-klinieken.

| — | Zoals het geval van de heer Arcuri bewijst, kunnen daardoor grote gevaren en ernstige schade ontstaan voor de gezondheid van de burgers, zowel verplicht als particulier verzekerden. |
| --- | --- |

—

Zoals het geval van de heer Arcuri bewijst, kunnen daardoor grote gevaren en ernstige schade ontstaan voor de gezondheid van de burgers, zowel verplicht als particulier verzekerden.

Kan de Commissie laten weten of zij voornemens is een onderzoek in te stellen en te interveniëren bij de Italiaanse staat om te verifiëren of deze in toepassing van de bestaande wetgeving adequate controlenormen hanteert, die de burgers de zekerheid geven dat zij behandeld worden door medisch personeel dat beschikt over de nodige diploma's en kwalificaties?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 februari 2004)

Voor de goede orde moet op de eerste plaats worden benadrukt dat de vraag van de geachte parlementsleden betrekking heeft op een situatie die geen grensoverschrijdende aspecten kent en een zuiver interne Italiaanse kwestie betreft.

Op de tweede plaats is het, aangezien de uitoefening van het beroep van arts volgens Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere titels (1), voorbehouden is aan personen die in het bezit zijn van een van de titels die worden genoemd in een van de betreffende bijlagen of in de mededeling in het Publicatieblad in overeenstemming met artikel 41, in principe de verantwoordelijkheid van de bevoegde instanties in de lidstaten om erop toe te zien dat dit beginsel wordt nageleefd.

Op de derde plaats heeft de situatie waarop de geachte parlementsleden doelen betrekking op het uitoefenen van het beroep van specialist door een persoon die, volgens hun informatie, niet beschikt over enige medische kwalificatie, en moet deze dan ook worden gezien als een afzonderlijk geval. De Commissie beschikt niet over informatie op basis waarvan zou moeten worden geconcludeerd dat medische beroepen in Italië systematisch worden uitgeoefend door personen zonder opleiding of titels. Als dat het geval zou zijn, zou de Commissie zeker niet aarzelen om de stappen te nemen als bedoeld in het EG-Verdrag, en met name in artikel 226.

---

(1)  PB L 165 van 7.7.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/876 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/876

---

(2004/C 78 E/0929)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3917/03

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Europese goedkeuring van overheidssteun aan de veemarkt te Leeuwarden

Als gevolg van het uitbreken van de mond- en klauwzeerepidemie (MKZ) in 2001 in Fryslân moest de veemarkt in Leeuwarden worden gesloten. Alleen onder zeer strenge voorwaarden kon de veemarkt weer worden geopend. Dat vergde grote investeringen. Met toezegging van gelden door de provincie Fryslân, de gemeente Leeuwarden en particulieren zijn deze investeringen gedaan en is de veemarkt heropend.

De Staten van Fryslân hebben besloten tot het instellen van een MKZ-noodfonds met een omvang van 6 353 000 EUR en hebben tegelijkertijd ingestemd met de bij het noodfonds behorende schaderegeling.

In het voorjaar van 2002 is de MKZ-schaderegeling ter goedkeuring naar Brussel gezonden. Nog steeds wordt op de goedkeuring van die regeling met betrekking tot de veemarkt gewacht en zolang die goedkeuring er niet is kan de aan de veemarkt toegezegde steun niet worden uitbetaald. Hierdoor is het FEC (Frisian Expocentre) als grootste investeerder in liquiditeitsmoeilijkheden geraakt waardoor nu het faillissement dreigt en honderden arbeidsplaatsen dreigen verloren te gaan.

| 1. | Waarin schuilt het probleem met betrekking tot het verlenen van overheidssteun aan het Frisian Expocentre (publiek/privaat eigendom) voor investeringen in de veemarkt als gevolg van de mond- en klauwzeerepidemie in Fryslân in 2001? |
| --- | --- |

1.

Waarin schuilt het probleem met betrekking tot het verlenen van overheidssteun aan het Frisian Expocentre (publiek/privaat eigendom) voor investeringen in de veemarkt als gevolg van de mond- en klauwzeerepidemie in Fryslân in 2001?

| 2. | Wat is de oorzaak van de tijdrovende procedure met betrekking tot het verlenen van Europese goedkeuring voor de onder vraag 1 genoemde steun? |
| --- | --- |

2.

Wat is de oorzaak van de tijdrovende procedure met betrekking tot het verlenen van Europese goedkeuring voor de onder vraag 1 genoemde steun?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 februari 2004)

De Commissie wenst het geachte parlementslid ervan te verzekeren dat zij zich terdege bewust is van de precaire situatie van de in 2001 door de mond- en klauwzeercrisis getroffen sectoren.

De Friese autoriteiten hebben in 2001 een aantal maatregelen in verband met de mond- en klauwzeercrisis bij de Commissie aangemeld.

Wat de in het voorjaar 2002 aangemelde maatregelen betreft, neemt de Commissie aan dat het geachte parlementslid verwijst naar steunmaatregel nr. N 315/02 (Schadevergoedingsregeling MKZ Friesland). Deze maatregel, met een budget van 6 353 000 EUR, is bij Beschikking C(2003)128 van de Commissie van 13 februari 2003 goedgekeurd.

In oktober 2002 hebben de Friese autoriteiten twee aanvullende maatregelen in verband met de veemarkt van Leeuwarden aangemeld (N 665/02 en N 667/02), onder andere met betrekking tot investeringssteun voor het FEC (Expo Centrum Leeuwarden).

In verband met de eerste vraag van het geachte parlementslid kan de Commissie nog niet vaststellen of de bovengenoemde maatregelen verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.

Wat de duur van de procedure betreft, zij erop gewezen dat deze maatregelen bij de Commissie zijn aangemeld bij brieven van 11 oktober 2002 van de Permanente Vertegenwoordiging van Nederland bij de Unie.

Aangezien de oorspronkelijke aanmelding echter niet alle noodzakelijke gegevens bevatte, heeft de Commissie de Nederlandse autoriteiten om aanvullende gegevens verzocht. Op verzoek van de Nederlandse autoriteiten is een bijeenkomst gehouden, waarna de Nederlandse autoriteiten hebben besloten de maatregelen aan te passen. Uit het onderzoek van de gewijzigde maatregelen is gebleken dat de gegevens niet volledig waren. Bij brief van 22 oktober 2003 heeft de Commissie om aanvullende gegevens verzocht. Tot dusver is deze brief onbeantwoord gebleven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/877 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/877

---

(2004/C 78 E/0930)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3926/03

van Jacqueline Foster (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Concurrentiedistorsie in de diamantsector

Kan de Commissie in het kader van haar lopende onderzoek naar de verenigbaarheid met de Gemeenschapswetgeving van het door het De Beers-concern gehanteerde „voorkeursleverancier”-distribu-tiestelsel en van het exclusieve koopcontract dat De Beers met Alrosa wil aangaan, mededelen welke stappen zij denkt te ondernemen om te voorkomen dat De Beers de concurrentie drastisch gaat beperken door de secundaire markt voor onafhankelijke leveranties van ruwe diamanten aan niet-zichthouders de facto teniet te doen, met name gelet op het feit:

| — | dat de grote meerderheid van de voor productiedoeleinden attractieve ruwe diamanten door De Beers/DTC worden verkocht aan een strikt beperkt aantal zichthouders, |
| --- | --- |

—

dat de grote meerderheid van de voor productiedoeleinden attractieve ruwe diamanten door De Beers/DTC worden verkocht aan een strikt beperkt aantal zichthouders,

| — | dat voormalige zichthouders die uitsluitend als handelaar en onafhankelijk leverancier van ruwe diamanten op de secundaire markt opereerden via het voorkeursleveranciersysteem selectief uit de markt zijn verdrongen, |
| --- | --- |

—

dat voormalige zichthouders die uitsluitend als handelaar en onafhankelijk leverancier van ruwe diamanten op de secundaire markt opereerden via het voorkeursleveranciersysteem selectief uit de markt zijn verdrongen,

| — | en dat De Beers voornemens is de distributie van ruwe diamanten op de secundaire markt in handen te krijgen via zijn dochtermaatschappij Diamdel? |
| --- | --- |

—

en dat De Beers voornemens is de distributie van ruwe diamanten op de secundaire markt in handen te krijgen via zijn dochtermaatschappij Diamdel?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(20 januari 2004)

Op 16 januari 2003 maakte de Commissie bekend dat zij het distributiesysteem, genaamd „De Beers's Supplier of Choice” (SoC) had goedgekeurd. Die goedkeuring kwam er na wijzigingen van De Beers aan het oorspronkelijke, bij de Commissie aangemelde Supplier of Choice-systeem, en na een diepgaand marktonderzoek waarbij de Commissie de mening had gevraagd van de actuele of potentiële klanten van De Beers over het gewijzigde SoC-systeem. Na afloop van dat onderzoek publiceerde de Commissie in november 2002 in het Publicatieblad van de Europese Unie een mededeling waarin een inhoudelijke samenvatting van het gewijzigde SoC-systeem werd gegeven en waarin derden formeel werden verzocht hun opmerkingen bekend te maken. Over het algemeen waren de reacties van derden niet negatief.

Op het moment van de goedkeuring van het SoC-systeem heeft de Commissie zich ertoe verbonden de markt nauwlettend te blijven volgen en heeft zij zich het recht voorbehouden de zaak te heropenen mochten veranderingen in de feitelijke of juridische situatie de overeenkomsten op cruciale punten zo wijzigen dat zij haar standpunt zou moeten herzien.

Zoals de Commissie reeds heeft aangegeven in haar antwoord op de door de heer R. Corbett gestelde mondelinge vraag H-0637/03 (1), bevestigt zij dat zij haar verbintenis ten volle zal nakomen. Zij blijft derhalve de uitvoering van het SoC-systeem door De Beers nauwlettend volgen om na te gaan of de communautaire concurrentieregels worden gerespecteerd.

Bepaalde diamanthandelaren hebben bij de Commissie klacht ingediend betreffende de verenigbaarheid van het SoC-systeem met de communautaire concurrentieregels. Deze klachten worden momenteel onderzocht overeenkomstig de normale procedures die de Commissie volgt in het kader van de toepassing van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag.

Op dit moment kan de Commissie het geachte parlementslid nog niet meedelen welke maatregelen zij eventueel ten aanzien van het SoC-systeem zal nemen. De Commissie beschikt immers niet over alle noodzakelijke elementen om met kennis van zaken daarover een standpunt in te nemen. In het bijzonder kan de Commissie nog niet oordelen of de drie door het geachte parlementslid aangehaalde feiten zich daadwerkelijk hebben voorgedaan, en indien dit zo zou zijn, zich uit te spreken over de verenigbaarheid ervan met de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag.

Pas nadat de Commissie de informatie zal hebben beoordeeld die zij in het kader van het onderzoek van de klachten zal hebben verkregen, zal zij beslissen of de tenuitvoerlegging van het SoC-systeem concurren-tieproblemen meebrengt.

Terzelfdertijd zet de Commissie haar onderzoek naar de zaak betreffende de overeenkomst tussen Alrosa en De Beers voort, om na te gaan of die overeenkomst verenigbaar is met de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag.

---

(1)  Mondeling antwoord van 18.11.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/878 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/878

---

(2004/C 78 E/0931)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3927/03

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 december 2003)

Betreft:   Uit modules bestaande vrachtwagencombinaties op de Europese wegen

Op dit moment worden alleen in Zweden en Finland op grond van uitzonderingsregelingen uit modules bestaande vrachtwagencombinaties van maximaal 25,25 meter gebruikt.

Twee van zulke combinaties nemen minder plaats in dan drie vrachtauto's, hetgeen bijdraagt aan een beperking van de drukte op het Europese wegennet. Bovendien zijn er minder chauffeurs nodig, zodat ook deze risicofactor kleiner wordt en de verkeersveiligheid vergroot wordt.

De invoering van module vrachtwagencombinaties betekent ook een geringere uitstoot van schadelijke stoffen per ton vervoerde goederen, wat een duidelijke winst voor het milieu oplevert.

Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om uit modules bestaande vrachtwagencombinaties voor het internationaal vervoer in de gehele EU in te voeren — met het oog op een vermindering van de uitstoot van schadelijke gassen in de vervoerssector en de drukte op de Europese wegen?

Wat doet de Commissie ter integratie van milieueisen in de bepalingen inzake gewichten en afmetingen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 februari 2004)

Zelfs als economische overwegingen zouden pleiten voor een verhoging van het gewicht en de afmetingen van vrachtauto's, zou het algemene effect van een dergelijke maatregel, namelijk verplaatsing van activiteiten van het spoor naar de weg (zoals door de Commissie in haar Witboek van 2001 inzake het gemeenschappelijke vervoerbeleid is aangegeven), zeer waarschijnlijk negatief zijn. De gevolgen voor het milieu zouden dus vrij twijfelachtig zijn en het effect van een groot aantal langere en zwaardere vrachtauto's op de verkeersveiligheid zou onzeker of zelfs negatief zijn.

De lidstaten en de Commissie waren bij de laatste wijziging van de richtlijn inzake het gewicht en de afmetingen van uitsluitend autobussen en touringcars (1) van mening dat de voorschriften wat betreft het gewicht en de afmetingen op de lange termijn stabiel moeten blijven.

De Commissie blijft met de lidstaten over dit onderwerp van gedachten wisselen in het kader van een deskundigengroep.

---

(1)  Richtlijn 2002/07/EG van het Parlement en de Raad van 18 februari 2002 tot wijziging van Richtlijn 1996/53/EG van de Raad houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten, PB L 67 van 9.3.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/879 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/879

---

(2004/C 78 E/0932)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3929/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Stijging van de inflatie in Griekenland

In vele landen (en vooral in Griekenland) zijn de prijzen na de invoering van de euro fors gestegen, hetgeen voor de consumenten een groot inkomensverlies betekent. Onlangs hebben de Griekse kranten nieuwe prijsstijgingen aangekondigd voor basisproducten, bijvoorbeeld bloem, hetgeen ongetwijfeld een kettingreactie zal veroorzaken en de prijzen op de markt de hoogte zal injagen. De producenten in de landbouwgebieden van Griekenland, bijvoorbeeld Thessalië, maken hun beklag dat in de opslagplaatsen van de landbouwcoöperatieven duizenden ton graan van topkwaliteit ligt (er wordt verwezen naar: een bepaald geval van een dorp in het departement Larissa waar al maandenlang 700 ton onverkocht graan ligt), en dit terwijl in Griekenland graan wordt geïmporteerd uit het verre Australië.

Is het in strijd met de communautaire wetgeving om zeer zware boetes en andere sancties op te leggen aan ondernemingen die voortdurend hun prijzen opdrijven, illegale winst maken of de consumenten in de maling nemen door bijvoorbeeld in hun reclames te spreken over het „bevriezen van de prijzen”, terwijl tegelijk hun prijzen duidelijk de hoogte ingaan? Wat kunnen deze sancties inhouden en wat is de maximumboete die kan worden opgelegd? Kunnen er sancties worden opgelegd aan die ondernemingen die voor hun producten andere verkoopprijzen aankondigen (bijvoorbeeld in reclames in de pers of in de winkelrekken) dan die welke zij uiteindelijk aan de consument aanrekenen? Wat waren de drie hoogste boetes of andere strenge sancties die zijn opgelegd aan ondernemingen in de Eurozone in de laatste twee jaar waarin de euro in omloop is? Wat is de hoogste boete of andere sanctie die om diezelfde redenen is opgelegd aan een Griekse onderneming in de periode tussen 1.1.2002 en nu?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 februari 2004)

In beginsel is het niet strijdig met het Gemeenschapsrecht dat een lidstaat geldboeten oplegt aan ondernemingen die hun prijzen tot buitensporige niveaus verhogen, de consumenten in de maling nemen of misleidende prijsinformatie geven. Bovendien zijn de lidstaten verplicht de desbetreffende bepalingen van het Gemeenschapsrecht toe te passen, met name dus de geharmoniseerde communautaire regels inzake consumentenbescherming en het mededingingsrecht (1).

Deze communautaire regels vormen het kader waarbinnen ondernemingen kunnen optreden. Zij verbieden ook een aantal praktijken die als onaanvaardbaar gelden.

Wat het communautaire consumentenrecht betreft, dient te worden herhaald dat de communautaire wetgever maatregelen heeft genomen tegen bepaalde bedrieglijke of oneerlijke praktijken van verkopers tegenover consumenten, alsmede tegen bepaalde praktijken op het gebied van prijsaanduiding. Allereerst is er Richtlijn 84/450/EEG (2) (met latere wijzigingen (3)) betreffende misleidende reclame, die bedoeld is om in de lidstaten doeltreffende middelen uit te werken voor controle, vervolging en bestraffing van reclame die consumenten misleidt. Daarnaast voorziet Richtlijn 98/6/EG inzake prijsaanduiding (4), met het oog op een betere informatie van de consumenten, in de aanduiding van de verkoopprijs en de prijs per meeteenheid van de producten die een verkoper aan de consument aanbiedt. Wanneer deze verplichting niet wordt nageleefd, stellen de lidstaten sancties vast die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Ten slotte heeft de Commissie in juni 2003 een voorstel voor een richtlijn ingediend met het oog op een volledige harmonisering van de regels tegen oneerlijke handelspraktijken (5) in de Unie. De kern van dit voorstel is een algemeen verbod op oneerlijke praktijken, zoals die in het voorstel voor een richtlijn zijn vastgelegd; daarbij gaat het onder meer om misleidende en agressieve handelspraktijken.

Al deze bepalingen van het communautaire consumentenrecht maken het, na omzetting door de lidstaten, mogelijk om gevallen aan te pakken waarin verkopers consumenten misleiden op het punt van de gevraagde prijzen.

Wat nu het communautaire mededingingsrecht betreft, is het zo dat het ondernemingen verboden is hun machtspositie te misbruiken, voorzover althans de handel tussen lidstaten daardoor ongunstig wordt beïnvloed. Als voorbeeld van een dergelijk misbruik kunnen gevallen gelden waarin buitensporige prijzen worden berekend of waarin bepaalde afnemers discriminerende prijzen berekend krijgen, hetgeen hun concurrenten dan een concurrentienadeel oplevert.

De gedragingen van ondernemingen zouden ook door het communautaire mededingingsrecht kunnen worden verboden wanneer ondernemingen, met het oog op prijsverhoging, gebruikmaken van kartels, van overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen, waartoe ook besluiten van ondernemersverenigingen worden gerekend (6).

Voor inbreuken op het communautaire mededingingsrecht worden geldboeten opgelegd. Deze geldboeten bedragen maximaal 10 % van de wereldwijde omzet die in het voorgaande boekjaar is behaald (artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17/62 (7) en — vanaf 1 mei 2004 — artikel 23, lid 2, van Verordening nr. 1/2003 (8)).

Voor kartels op communautair niveau zijn de drie hoogste geldboeten die de afgelopen twee jaar aan ondernemingen in de eurozone zijn opgelegd, die voor Degussa (118,125 miljoen euro) in het methioninekartel (9), die voor Lafarge (249,6 miljoen euro) in het gipsplaatkartel (10) en die voor Hoechst (99 miljoen euro) in het sorbatenkartel (11). Voor misbruik van een machtspositie waren de hoogste geldboeten die voor Deutsche Telecom (12,6 miljoen euro) (12) en die voor Wanadoo (10,35 miljoen euro) (13). In de voorbije twee jaar is er — op communautair niveau — aan geen enkele Griekse onderneming een geldboete opgelegd.

---

(1)  Vanaf 1.5.2004 wordt de verhouding tussen de communautaire mededingingsregels (kartels en misbruik van machtspositie) en het nationale mededingingsrecht bepaald door artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB L 1 van 4.1.2003. Bij eenzijdig optreden van ondernemingen (in tegenstelling tot met name kartels) kunnen de lidstaten striktere mededingingsregels toepassen dan die uit het Gemeenschapsrecht.

(2)  Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame, PB L 250 van 19.9.1984.

(3)  Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen, PB L 290 van 23.10.1997.

(4)  Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten, PB L 80 van 18.3.1998.

(5)  Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende oneerlijke „business-to-consumer”-handelspraktijken op de interne markt en tot wijziging van de richtlijnen 84/450/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG (richtlijn oneerlijke handelspraktijken), COM(2003) 356 def.

(6)  Evenals bij misbruik van machtspositie, geldt dit verbod enkel wanneer de betrokken praktijk de handel tussen lidstaten ongunstig beïnvloedt.

(7)  Verordening (EEG) nr. 17/62: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag, PB P 13 van 21.2.1962, blz. 204.

(8)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB L 1 van 4.1.2003.

(9)  Beschikking van de Commissie van 2 juli 2002, PB L 255 van 8.10.2003.

(10)  Beschikking van de Commissie van 27 november 2002 (nog niet bekendgemaakt).

(11)  Beschikking van de Commissie van 1 oktober 2003 (nog niet bekendgemaakt).

(12)  Beschikking van de Commissie van 21 mei 2003, PB L 263 van 14.10.2003.

(13)  Beschikking van de Commissie van 16 juli 2003 (nog niet bekendgemaakt).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/881 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/881

---

(2004/C 78 E/0933)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3932/03

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Seksuele uitbuiting van kinderen

Volgens een recent verslag van de Duitse afdeling van Unicef over kinderprostitutie ontwikkelt dit verschijnsel zich razendsnel vooral in het westen, het noorden en het zuiden van Slowakije en Moldavië. Uit een groot aantal andere onderzoeken blijkt dat jongens en meisjes op jonge leeftijd hetzij uit eigen beweging in de prostitutie belanden, hetzij door hun eigen ouders worden aangespoord. De routes van de kinderhandel zouden vanuit Rusland, Oekraïne, Hongarije, Finland en de Baltische landen naar de EU lopen, met name naar Duitsland en Nederland, alsook vanuit Roemenië naar Italië, Turkije en Cyprus. Volgens statistieken die de VN op 30.10.2003 in Berlijn heeft gepresenteerd maken kinderen steeds meer deel uit van de illegale seksindustrie en dit tegen tarieven die schommelen tussen 5 en 25 EUR.

Wat denkt de Commissie hierover? Is zij voornemens om wegens de hogere risico's als gevolg van de uitbreiding, in 2004 concrete maatregelen en initiatieven te nemen om dit verschijnsel tegen te gaan? Beschikt zij over een overzicht van de maatregelen die de Unie heeft genomen voor de aanpak van deze plaag? Wat zijn volgens haar de redenen waarom de bestrijding van deze verschijnselen niet doeltreffend is?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 februari 2004)

Mensenhandel, en kinderhandel in het bijzonder, is een weerzinwekkend en zorgwekkend fenomeen. Hieronder vallen praktijken als gedwongen seksuele uitbuiting, uitbuiting op arbeidsgebied in omstandigheden die grenzen aan slavernij, uitbuiting van bedelarij en jeugdcriminaliteit, alsook huishoudelijke slavernij.

Sinds 1996 werkt de Commissie actief aan de ontwikkeling van een globale en multidisciplinaire aanpak op gebied van preventie en bestrijding van mensenhandel in samenwerking met de betrokken partijen — de niet-gouvernementele organisaties (NGO's), de sociale en gerechtelijke autoriteiten, de wetshandhaving-autoriteiten en de migratiediensten. In dit verband zijn misbruik van minderjarigen, kinderhandel of kinderpornografie uitermate zorgwekkende kwesties. Via programma's als Daphne, STOP en AGIS werd voortdurend financiële steun verleend aan uitwisselings- en onderzoeksprojecten op de betrokken gebieden.

In december 2001, publiceerde de Commissie een mededeling: „Bestrijding van mensenhandel en bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie” (1). Intussen heeft de Raad, op basis van voorstellen van de Commissie, twee kaderbesluiten genomen inzake bestrijding van mensenhandel (2) en bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie (3). In 2002 steunde de Commissie de opstelling van de verklaring van Brussel betreffende preventie en bestrijding van mensenhandel. Dit document omvat onder andere specifieke aanbevelingen op het gebied van kinderhandel. Naar aanleiding van deze verklaring van Brussel, heeft de Commissie de Deskundigengroep mensenhandel opgericht, die momenteel een verslag voorbereidt met het oog op de tenuitvoerlegging van de verklaring van Brussel. De Commissie is van plan een mededeling en een actieplan te publiceren waarin afdoende rekening gehouden wordt met de bevindingen van de groep. Hierin zal ook het probleem van kinderhandel behandeld worden.

Bovendien zal de Commissie zorgen voor een gepaste follow-up van de resolutie van de Raad van 2001 betreffende de bijdrage van het maatschappelijk middenveld bij het opsporen van verdwenen of seksueel uitgebuite kinderen. Overeenkomstig deze resolutie, is een studie verricht over zowel de werkelijke omvang van het fenomeen van verdwene en seksueel uitgebuite kinderen, als de rol van maatschappelijke organisaties en relevante juridische kwesties. De studie werd gefinancierd door de programma's STOP en Daphne en werd uitgevoerd en bijna afgerond door de Belgische organisatie Child Focus, samen met de Universiteit van Gent en partnerorganisaties uit lidstaten en toetredingslanden. Zodra de resultaten voorgesteld en gepubliceerd zijn, zal de Commissie hierover verslag uitbrengen aan de Raad.

Tenslotte zou het Daphne II-programma goedgekeurd moeten worden in de eerste helft van 2004. Het zal in de periode 2004-2008 uitgevoerd worden met een budget van 50 miljoen euro. Alle nieuwe lidstaten zullen ten volle aan dit programma kunnen deelnemen. Bijgevolg is de Commissie ervan overtuigd dat plaatselijke organisaties uit dat specifieke gebied actief zullen deelnemen aan de strijd tegen dit fenomeen.

---

(1)  COM(2000)854 def.

(2)  PB L 203 van 1.8.2002.

(3)  PB L 13 van 20.1.2004.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/882 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/882

---

(2004/C 78 E/0934)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3933/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) en Mikko Pesälä (ELDR) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Bekendmaking van de ergonomische zadelstoel binnen de stoelenclassificatie van de Europese Unie

De Finse producent van zadelstoelen Salli Systems heeft verzocht om hulp bij de bekendmaking van zijn product. Salli Systems produceert stoelen die rekening houden met de ergonomie bij het zitten. Het probleem is volgens Salli Systems dat geen van de met stoelen verband houdende normen op dit ogenblik rekening houdt met het nieuwe concept van deze stoel, hetgeen moeilijkheden oplevert voor het op de markt brengen ervan. Bijgevolg verzoekt Salli Systems voor de verspreiding van zijn commerciële idee om hulp.

De zadelstoel van Salli Systems is ergonomisch ontworpen om de schadelijke gevolgen van zitten bij kantoorwerk zo gering mogelijk te maken. De traditionele manier van zitten is schadelijk, doordat de hoek van ongeveer 90 graden tussen het bekken en de dijen niet fysiologisch is en ook niet permanent zo blijft, aangezien, wanneer de dijen volledig horizontaal zijn, het bekken naar achteren kantelt en de rug zich rondt. Hierdoor is het moeilijk om actief op orthodoxe wijze tegen de rugleuning te leunen en zich op het zitwerk te concentreren. Dit is veruit de belangrijkste factor voor rugproblemen. De schade door slecht zitten is aanzienlijk, als we kijken naar steeds erger wordende rugproblemen, de door het zitten veroorzaakte moeheid en de vermindering van prestaties en productiviteit.

Aan de eisen van een goede ergonomie voldoen het beste de zitpositie op een zadel en een zadelstoel. De dijen zijn dan gespreid en vormen een hoek van ongeveer 45 graden schuin naar beneden, de zitbeenderen dragen het lichaamsgewicht zonder meer druk op spieren of kanalen. Deze positie is duidelijk gezonder, aangenamer en veiliger dan de traditionele.

Wat kan de Commissie ondernemen om deze commerciële idee bekend te maken en hoe kan de zadelstoel in de reeds bestaande stoelenclassificaties en -normen worden opgenomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 februari 2004)

Het behoort uiteraard niet tot het takenpakket van de Commissie om bepaalde commerciële ideeën uit te dragen. Hoewel ergonomische stoelen gezondheidsproblemen kunnen helpen voorkomen en derhalve voor de consument beschikbaar behoren te zijn, is het aan de gebruikers om te kiezen welke stoel het beste op hun behoeften aansluit.

De classificatie en de normen voor stoelen zijn zaken die in eerste instantie binnen de branche zelf geregeld zouden moeten worden, met name via zelfregulerende maatregelen binnen de CEN, de Europese Commissie voor Normalisatie.

Ten aanzien van het aspect van de arbeidsomstandigheden wordt in Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en gezondheid van de werknemers op het werk (1) bepaald dat de werkgever de noodzakelijke maatregelen dient te nemen ter bescherming van de veiligheid en gezondheid van de werknemers, waaronder tevens maatregelen met het oog op risicobeperking.

Voorts is in de bijzondere Richtlijn 90/270/EEG van de Raad van 29 mei 1990 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur (2) vastgelegd dat werkgevers gehouden zijn een analyse van de werkplekken, inclusief de stoelen, te verrichten om de omstandigheden inzake veiligheid en gezondheid te evalueren. De werkgever dient passende maatregelen te nemen om de daarbij vastgestelde risico's te ondervangen. In dezelfde richtlijn worden ook minimumvoorschriften gegeven waaraan werkstoelen moeten voldoen; deze moeten bijvoorbeeld stabiel en verstelbaar zijn en een comfortabele werkhouding verschaffen.

---

(1)  PB L 183 van 29.6.1989.

(2)  PB L 156 van 21.6.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/883 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/883

---

(2004/C 78 E/0935)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3935/03

van Bert Doorn (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Bevoegde rechtbank bij grensoverschrijdende burgelijke en handelszaken onder verordening (EG) nr. 44/2001

In zijn verslag over burgerlijke en handelszaken (het rapport Wallis — A5-0253/2003) dat op 2 september werd goedgekeurd door de plenaire vergadering, heeft het Europees Parlement aangedrongen op een evaluatie en, indien noodzakelijk, een wijziging door de Commissie van verordening (EG) nr. 44/2001 (1).

Onlangs kwam mij opnieuw een probleem ter ore met betrekking tot de toepassing van deze verordening. Een werknemer uit Duitsland verrichtte zijn werkzaamheden in Nederland onder een Nederlands arbeidscontract. Het Duitse recht kent een beëindiging van een arbeidsovereenkomst door eenzijdig ontslag, het Nederlandse recht echter niet. Toen een arbeidsgeschil ontstond, was de Nederlandse werkgever onder verordening (EG) nr. 44/2001 verplicht de Duitse rechter te verzoeken de arbeidsovereenkomst te ontbinden, iets waarmee de Duitse rechter volledig onbekend is.

Deelt de Commissie de opvatting van ondergetekende dat het hierboven beschrevene leidt tot ingewikkelde procedures en een nodeloze administratieve en financiële belasting voor bedrijven in de grensregio's en hun werknemers?

Is de Commissie van plan om conform het verzoek van het Parlement maatregelen te treffen teneinde dit soort ongewenste situaties in de toekomst te vermijden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 februari 2004)

Het Europees Parlement heeft in zijn wetgevingsresolutie van 2 september 2003 het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden verworpen, maar heeft de Commissie niettemin opgeroepen om de nodige aandacht te besteden aan problemen die, met name in grensgebieden, voortvloeien uit de uitsluitende bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat van woonplaats van de werknemer bij door de werkgever ingestelde vorderingen tot gerechtelijke ontbinding van de arbeidsovereenkomst.

In het door de Commissie juridische zaken en interne markt goedgekeurde verslag wordt gesuggereerd om in de eerste plaats te onderzoeken of en in welke mate er problemen zijn of zouden kunnen ontstaan en in de tweede plaats, afhankelijk van het resultaat van dit onderzoek, een wijziging van de regelgeving te overwegen.

Binnen haar algemene controlebevoegdheid ten aanzien van de toepassing of werking van goedgekeurde regelgeving kan de Commissie uiteraard de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie of enige andere opgeworpen moeilijkheid in verband met Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad onderzoeken. Wat de onderhavige kwestie betreft, zij opgemerkt dat het vanwege de relatief korte periode sinds de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad en het beperkte aantal beschikbare gerechtelijke uitspraken, redelijk moeilijk is om een antwoord te geven op de vraag of en in welke mate de bevoegdheidsregel van artikel 20, lid 1, in gevallen zoals aangehaald in de schriftelijke vraag aanleiding heeft gegeven tot praktische problemen. In de loop van 2004 zal echter de databank van de Commissie operationeel worden die toegang verleent tot de uitspraken van de gerechten van de lidstaten inzake de uitlegging van de verordening, wat ter zake van groot belang zal zijn. Ook het Europees justitieel netwerk kan een geschikt forum zijn om deze kwestie verder te onderzoeken. Niettemin dient te worden opgemerkt dat zelfs nadat de kwestie door het Nederlandse initiatief onder de aandacht van de lidstaten is gebracht, geen enkele andere lidstaat (met inbegrip van de aan Nederland grenzende lidstaten) soortgelijke problemen bij de Commissie heeft gemeld of het initiatief heeft ondersteund.

Wat de grond van de kwestie betreft, bevestigt de Commissie dat zij vasthoudt aan het beginsel van bescherming van de werknemer als zwakkere partij en akkoord gaat met de in het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt neergelegde visie dat dit beginsel moet worden gehandhaafd. In deze context dient te worden benadrukt dat er, indien kan worden aangetoond dat de toepassing van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad in zeer specifieke gevallen niet onontbeerlijk is voor de bescherming van de zwakkere partij in een individuele arbeidsovereenkomst, verschillende oplossingen mogelijk zijn zonder dat noodzakelijk een nieuwe rechtsregel moet worden gecreëerd. Enkele specifieke mogelijkheden zijn reeds vermeld in het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt. Zo zou bijvoorbeeld de suggestie dat mits toestemming van de werknemer de vordering kan worden ingesteld in de lidstaat waar hij gewoonlijk zijn arbeid verricht, geen wijziging van de verordening vergen aangezien artikel 21 reeds in deze mogelijkheid voorziet. Indien wordt aangetoond dat de toepassing van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad in specifieke situaties praktische problemen oplevert, dienen bijgevolg alle mogelijke opties nauwkeurig te worden onderzocht, en onder meer of een goede oplossing mogelijk is binnen het bestaande kader van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad, bijvoorbeeld op grond van overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter krachtens artikel 21.

---

(1)  PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/885 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/885

---

(2004/C 78 E/0936)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3937/03

van Elisabeth Jeggle (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Europese verordening over yoghurt

Bij een in december 2002 gehouden enquête van de Commissie over yoghurt is gebleken dat in de lidstaten de meest uiteenlopende eisen aan yoghurt en yoghurtproducten worden gesteld. Sommige lidstaten kennen alleen de klassieke yoghurt „bulgaricus”, met culturen die bestaan uit Streptococcus thermophilus en Lactobacillus bulgaricus. Met name de landen in Zuid-Europa, maar ook Denemarken, erkennen alleen producten die met deze culturen zijn vervaardigd.

Anderen lidstaten staan daarentegen naast de klassieke „bulgaricus”-yoghurt ook het type „yoghurt mild” toe, waarbij in de plaats van Lactobacillus bulgaricus andere lactobacillen worden gebruikt. Tot de landen waar deze producten zijn toegelaten, behoren met name Duitsland, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Zweden en Finland. Verder gelden in de lidstaten uiteenlopende eisen voor het gebruik van de benaming „yoghurtproduct, warmtebehandeld”.

Achtergrond van deze discussie vormt het feit dat de EU-lidstaten in april 2002 hebben ingestemd met de Codex-alimentarius-norm voor gefermenteerde melkproducten. Artikel 13 van de EG-levensmiddelenver-ordening 178/2002 (1) roept de lidstaten en de Gemeenschap op voor coherentie tussen de internationale technische normen en de levensmiddelenwetgeving te zorgen. Aangezien alle lidstaten en de Commissie bij de beraadslagingen over de Codex-norm voor gefermenteerde melkproducten uiteindelijk akkoord zijn gegaan, zou mogen worden verwacht dat nu voorgesteld wordt tot Europese harmonisering op basis van artikel 13 van de EG-levensmiddelenverordening 178/2002 en de Codex-norm over te gaan.

In werkelijkheid heeft de Commissie echter een ontwerp ingediend — waarvan de laatste versie dateert van 20 augustus 2003 — dat qua uitgangspunten en details aanzienlijk afwijkt van de Codex-norm voor gefermenteerde melkproducten.

Hoe valt deze incoherentie tussen de politiek en de Codex-norm te verklaren? Er zij aan herinnerd dat de EU in de zin van de Codex als een staat moet worden gezien, waarin alle producten, ook „yoghurtproduct, warmtebehandeld” vrij moeten kunnen circuleren.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 januari 2004)

Zoals gezegd in het antwoord op schriftelijke vraag E-2397/03 van de heer Vallvé (2), onderzoekt de Commissie momenteel of er behoefte is aan regelgeving betreffende yoghurt.

Een eerste document dat door de diensten van de Commissie is opgesteld, vormt de basis voor technische besprekingen met deskundigen. Tot nog toe heeft de Commissie niet besloten of zij een voorstel voor regelgeving betreffende yoghurt zal indienen.

Mocht daartoe worden besloten, dan zal er ruime gelegenheid zijn om elk aspect, met inbegrip van de vraag van het geachte parlementslid, met de lidstaten en het Parlement te bespreken.

---

(1)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

(2)  PB C 65 E van 13.3.2004.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/886 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/886

---

(2004/C 78 E/0937)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3950/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Stimuleringsregeling om een eind te maken aan de voortgaande opheffing van snelle rechtstreekse grensoverschrijdende treinen over de lange afstand

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de trend van opheffing van snelle rechtstreekse spoorwegverbindingen over de lange afstand tussen grote steden, die verschillende Europese binnengrenzen overschrijden en 's nachts doorrijden, zich voortzet in de nieuwe spoordienstregelingen vanaf 14.12.2003, waarbij nu ook de rechtstreekse nachttreinverbindingen Brussel-Wenen (EN 224/225 Donau-Walzer) en Brussel/Chur (D 498/499) verdwijnen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de trend van opheffing van snelle rechtstreekse spoorwegverbindingen over de lange afstand tussen grote steden, die verschillende Europese binnengrenzen overschrijden en 's nachts doorrijden, zich voortzet in de nieuwe spoordienstregelingen vanaf 14.12.2003, waarbij nu ook de rechtstreekse nachttreinverbindingen Brussel-Wenen (EN 224/225 Donau-Walzer) en Brussel/Chur (D 498/499) verdwijnen?

| 2. | Worden de opheffingen van 2002 en 2003 veroorzaakt doordat de nationale spoorwegmaatschappijen in Nederland, België en Duitsland onder druk van de bezuinigingen door hun regering de opheffing nastreefden, waardoor het voor Oostenrijk en Zwitserland onmogelijk werd om deze verbindingen te handhaven? |
| --- | --- |

2.

Worden de opheffingen van 2002 en 2003 veroorzaakt doordat de nationale spoorwegmaatschappijen in Nederland, België en Duitsland onder druk van de bezuinigingen door hun regering de opheffing nastreefden, waardoor het voor Oostenrijk en Zwitserland onmogelijk werd om deze verbindingen te handhaven?

| 3. | Kan de Commissie aangeven van welke vervoermiddelen de vele passagiers van deze snelle treinverbindingen voortaan gebruik gaan maken? Hoeveel dragen de opheffingen per 14.12.2003 bij aan een verdere verschuiving in het internationale passagiersvervoer naar auto en vliegtuig? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie aangeven van welke vervoermiddelen de vele passagiers van deze snelle treinverbindingen voortaan gebruik gaan maken? Hoeveel dragen de opheffingen per 14.12.2003 bij aan een verdere verschuiving in het internationale passagiersvervoer naar auto en vliegtuig?

| 4. | Zijn grensoverschrijdende verbindingen gedoemd grotendeels te verdwijnen of kunnen zij hoogstens worden voortgezet in de vorm van korte stoptrein-trajecten en enkele drukke hogesnelheidslijnen zoals Brussel-Parijs? |
| --- | --- |

4.

Zijn grensoverschrijdende verbindingen gedoemd grotendeels te verdwijnen of kunnen zij hoogstens worden voortgezet in de vorm van korte stoptrein-trajecten en enkele drukke hogesnelheidslijnen zoals Brussel-Parijs?

| 5. | Is de reden dat het spoorwegverkeer in Europa een steeds minder internationaal karakter krijgt gelegen in het feit dat elk openbaar vervoer in het tijdperk van auto's en prijsvechtende luchtvaartmaatschappijen verliesgevend is geworden, terwijl de meeste EU-lidstaten alleen nog de verliezen van binnenlandse spoorwegtrajecten willen compenseren maar zich niet verantwoordelijk voelen voor internationale verbindingen? |
| --- | --- |

5.

Is de reden dat het spoorwegverkeer in Europa een steeds minder internationaal karakter krijgt gelegen in het feit dat elk openbaar vervoer in het tijdperk van auto's en prijsvechtende luchtvaartmaatschappijen verliesgevend is geworden, terwijl de meeste EU-lidstaten alleen nog de verliezen van binnenlandse spoorwegtrajecten willen compenseren maar zich niet verantwoordelijk voelen voor internationale verbindingen?

| 6. | Blijft de Commissie vertrouwen op marktwerking totdat grensoverschrijdend spoorwegvervoer vrijwel is verdwenen of bereidt zij een stimuleringsregeling voor die spoorwegmaatschappijen aanmoedigt om het grensoverschrijdende passagiersvervoer weer volop te hervatten, bijvoorbeeld door het deel van de onvermijdelijke exploitatietekorten voor grensoverschrijdende trajecten dat de lidstaten niet bekostigen te laten overnemen door de EU? |
| --- | --- |

6.

Blijft de Commissie vertrouwen op marktwerking totdat grensoverschrijdend spoorwegvervoer vrijwel is verdwenen of bereidt zij een stimuleringsregeling voor die spoorwegmaatschappijen aanmoedigt om het grensoverschrijdende passagiersvervoer weer volop te hervatten, bijvoorbeeld door het deel van de onvermijdelijke exploitatietekorten voor grensoverschrijdende trajecten dat de lidstaten niet bekostigen te laten overnemen door de EU?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 februari 2004)

Volgens de informatie die bij de betrokken ondernemingen is vergaard, zijn de internationale verbindingen vaak sterk verlieslatend. Omdat zij geen subsidies krijgen voor openbare dienstverlening heffen de spoorwegondernemingen deze verbindingen liever op om redenen van gezond financieel beleid. Ook de zware samenwerkingsmechanismen tussen de lidstaten zijn een reden waarom deze diensten zich niet beter ontwikkelen. De Commissie is van mening dat dit marktsegment beter af is met een liberalisering zodat een meer commerciële benadering wordt bevorderd en één onderneming van begin tot eind verantwoordelijk is voor de dienst.

Niets belet de autoriteiten van de lidstaten evenwel om contracten met spoorwegondernemingen te sluiten om internationale verbindingen te verzorgen die anders niet rendabel zouden zijn, met name wat grensoverschrijdende verbindingen betreft, zolang het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 1191/69 (1) worden geëerbiedigd. Dit hangt af van de bereidheid van de nationale, regionale of lokale autoriteiten, alsmede van de beschikbaarheid van voldoende kredieten om deze contracten te sluiten.

Met de tenuitvoerlegging van het eerste spoorwegpakket (2) in 2003 is een nieuw juridisch kader tot stand gebracht waardoor dergelijke operaties moeten worden vergemakkelijkt in de vorm van internationale groeperingen van ondernemingen en uiteindelijk door elke belangstellende spoorwegonderneming, wanneer deze diensten overeenkomstig de wens van het Parlement volledig zullen zijn geliberaliseerd. De oprichting in december 2003 van RailNetEurope, waarin alle infrastructuur beheerders zijn verenigd, zal de totstandkoming bevorderen van internationale trajecten die kunnen worden gebruikt door ondernemingen welke dergelijke diensten op een meer dynamische commerciële basis willen aanbieden, hetgeen absoluut noodzakelijk is om het hoofd te kunnen bieden aan de sterke concurrentie van de goedkope luchtverbindingen en geregelde busdiensten die zich nu in Europa snel ontwikkelen.

De Commissie, die zeer goed bewust is van de uitdagingen waar de spoorwegsector in het vervoerbestel voor staat, heeft met het eerste en het tweede spoorwegpakket, die bij het Parlement goed bekend zijn, en met het derde pakket dat zij binnenkort wil goedkeuren, een volledig Europees regelgevingskader tot stand gebracht dat bedoeld is om de sector nieuw leven in te blazen door het aanbieden van veilige en kwalitatief hoogwaardige diensten mogelijk te maken, de enige voorwaarde voor succes in de toekomst tegenover de andere vervoerstakken, die ook voortdurend beter worden.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren, PB L 156 van 28 juni 1969, gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1893/91 van Raad van 20 juni 1991, PB L 169 van 29.6.1991.

(2)  Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, PB L 75 van 15.3.2001. Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, PB L 75 van 15.3.2001. Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, PB L 75 van 15.3.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/887 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/887

---

(2004/C 78 E/0938)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3954/03

van Gian Gobbo (NI) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   De uitgifte van 1 Eurobiljetten

De invoering van de Euro en de vervanging der nationale munten heeft in veel landen — vooral Italië — een aanzienlijke inflatie teweeggebracht vooral wat de consumptie- en winkelprijzen betreft.

Door de inflatie staat de consumptie onder druk en daarmee de koopkracht van de zwakste groepen van de Europese bevolking, vooral de gepensioneerden.

Consumenten staan maar al te vaak onthand tegenover de nieuwe Europese munt.

Had de Commissie deze gevolgen voorzien?

Vindt de Commissie het niet nuttig om 1 Eurobankbiljetten uit te geven om de consument, vooral in Italië, meer bewust te maken van de reële waarde?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(15 januari 2004)

Een analyse door de Commissie van het verloop van de geharmoniseerde consumentenprijsindex laat zien dat de invoering van de euro weliswaar van invloed was op de inflatie, maar dat deze invloed zeer beperkt uitviel. In de gehele eurozone kan slechts maximaal 0,3 procentpunt van de inflatie van 2,3 % in 2002 (2,6 % in Italië) toegerekend worden aan de invoering van de euro. De prijsstijgingen waren in sommige sectoren iets hoger (bijv. restaurants, hotels, dienstverlening etc.) maar de invloed hiervan op de algemene geharmoniseerde consumentenprijsindex is vrij gering omdat deze elementen slechts een klein deel van het totale consumptiepakket uitmaken.

De laatste Eurobarometer (gepubliceerd op 15 december 2003) geeft aan dat consumenten de euro op prijs stellen. Met name de antwoorden over de eurobankbiljetten en -munten laten zien dat de burgers over het algemeen zeer goed met de euro overweg kunnen. 92 % van de bevolking (ook 92 % in Italië) heeft geen enkel probleem met de eurobankbiljetten, terwijl 71 % (75 % in Italië) geen moeite heeft om de munten te onderscheiden en te gebruiken.

Uit hetzelfde onderzoek blijkt ook dat slechts 31 % van de bevolking van de eurozone voorstander is van een ééneurobiljet. Een dergelijk bankbiljet krijgt alleen steun uit twee landen waar de meerderheid van de bevolking (76 % in Italië en 70 % in Griekenland) de invoering van een ééneurobiljet zou toejuichen. In de andere tien landen van de eurozone is echter een ruime meerderheid (meer dan 60 % en in een aantal landen zelfs meer dan 90 %) tegen de invoering van zo'n extra bankbiljet.

Overeenkomstig het EG-Verdrag moeten alle beslissingen over de coupures van de eurobankbiljetten genomen worden door de Europese Centrale Bank (ECB), die het alleenrecht heeft machtiging te geven tot de uitgifte van eurobiljetten. De ECB heeft besloten deze zaak verder te bestuderen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/888 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/888

---

(2004/C 78 E/0939)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3982/03

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 januari 2004)

Betreft:   De politieke rechten van de Macedonische minderheid in Griekenland

De Macedonische minderheid in Griekenland is binnen de Europese Vrije Alliantie (ALE) vertegenwoordigd door de Regenboogpartij (Ouranio Toxo).

Door diverse voorvallen en dreigementen werd deze partij door Griekse organisaties van fascistische signatuur fysiek verhinderd in het organiseren van zijn congres ter voorbereiding van de Europese verkiezingen.

Er werden heel wat stappen ondernomen bij de Griekse autoriteiten, zowel op lokaal als op nationaal vlak, maar deze hebben bovengenoemde groeperingen gewoon hun gang laten gaan. Het Congres van de Regenboogpartij, dat aanvankelijk voor 30 november was gepland, werd eerst uitgesteld tot 7 december en vervolgens voor onbepaalde tijd uitgesteld in verband met de bestaande risico's.

Is de Commissie op de hoogte van deze schending van de politieke rechten van een minderheid?

Kent zij de redenen voor de passiviteit die de Griekse autoriteiten in deze kwestie aan de dag leggen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie zal de Griekse autoriteiten informatie vragen over de feiten waar het geachte parlementslid op wijst.

Zij zal hem zo spoedig mogelijk op de hoogte brengen van de resultaten van haar onderzoek.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/888 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/888

---

(2004/C 78 E/0940)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3997/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Programma Prince/Euro

In mei 2000 had de Europese Commissie een uitnodiging tot het indienen van voorstellen gepubliceerd in het kader van het programma Prince/Euro. Het doel hiervan was het tot stand brengen van projecten voor communicatie en informatie over de euro, die bestemd waren voor bepaalde categorieën publiek, teneinde tegemoet te komen aan de behoefte aan specifieke informatie over de invoering van de euro. Het hiervoor uitgetrokken bedrag beliep in totaal 5 miljoen euro. Bovendien wilde de Commissie subsidies van 50 000 à 300 000 EUR toekennen.

Zou de Commissie kunnen mededelen wie als winnaars en wie als verliezers uit de bus zijn gekomen bij de selectie? Zou zij bovendien kunnen mededelen welke bewijzen de winnaars hebben geleverd om aan te tonen, zoals voorzien in de uitnodiging tot inschrijving, dat er naar behoren publiciteit is gegeven aan de subsidiëring door de Gemeenschap?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(20 februari 2004)

Met het Prince-programma werd onder meer getracht bepaalde doelgroepen te bereiken om ze voor te bereiden op de invoering van de euro. Dat moest geschieden via transnationale informatieactiviteiten die in ten minste drie lidstaten (waarvan een in de eurozone) zouden plaatsvinden en een multipliereffect zouden hebben.

Aan de hand van de selectiecriteria (1) heeft de Commissie uiteindelijk uit de 158 ontvangen voorstellen 34 projecten (27,42 %) gekozen.

Met de projecten van de geselecteerde begunstigden heeft de Commissie zeer uiteenlopende informatie-multipliereffecten binnen de doelgroepen kunnen bereiken:

| Doelgroep | Aantal projecten |
| --- | --- |
| MKB | 11 |
| Maatschappelijk middenveld (het grote publiek) | 2 |
| Jongeren in onderwijsinstellingen (6-18 jaar) | 9 |
| Kwetsbare groepen | 10 |
| Regionale en plaatselijke overheden; ultraperifere regio's | 2 |
| Totaal Aantal Geselecteerde Projecten | 34 |

Doelgroep

Aantal projecten

MKB

11

Maatschappelijk middenveld (het grote publiek)

2

Jongeren in onderwijsinstellingen (6-18 jaar)

9

Kwetsbare groepen

10

Regionale en plaatselijke overheden; ultraperifere regio's

2

Totaal Aantal Geselecteerde Projecten

34

Gezien de beperkte interne middelen heeft de Commissie al deze projecten alleen kunnen beoordelen bij de indiening van de voorstellen en na de uitvoering ervan. De verslagen van de begunstigden zijn bestudeerd om te bepalen of de kwalitatieve doelstellingen bij de doelgroepen zijn bereikt. Om het effect van hun activiteiten te kunnen meten, heeft de Commissie hun verzocht gebruik te maken van de belangrijkste communicatietechnieken (publicaties, cd-rom, conferenties en seminars, internet, tentoonstellingen en voor het grote publiek bedoeld materiaal, zoals omrekenhulpmiddelen, folders en affiches). Ook is beoordeeld of de kwantitatieve doelstellingen zijn gehaald (omvang van de doelgroep en hoeveelheid verspreide informatie).

De informatieactiviteiten vonden in de partnerlanden (ten minste drie) plaats, hadden een multipliereffect en kregen over het algemeen aandacht van de media. Al met al werd daarmee volgens de Commissie de gewenste publiciteit gehaald.

De Commissie zal aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een volledige lijst toezenden met de namen van alle begunstigden en een lijst met de namen van de organisaties waarvan de voorstellen niet zijn gehonoreerd.

---

(1)  De tien selectiecriteria staan vermeld in de oproep tot het indienen van voorstellen die in het Publicatieblad van de Europese Unie is verschenen:

| — | Overeenstemming van het project met de opgedragen doelgroepen en doelstellingen |
| --- | --- |

—

Overeenstemming van het project met de opgedragen doelgroepen en doelstellingen

| — | Kwaliteit en samenhang van de voorgestelde middelen om de doelstellingen te halen |
| --- | --- |

—

Kwaliteit en samenhang van de voorgestelde middelen om de doelstellingen te halen

| — | Samenhang van de begroting met deze middelen |
| --- | --- |

—

Samenhang van de begroting met deze middelen

| — | Vroeger verkregen subsidies (opdrachten of leningen van de Gemeenschap) |
| --- | --- |

—

Vroeger verkregen subsidies (opdrachten of leningen van de Gemeenschap)

| — | Vernieuwend aspect van het project (doelstellingen, methoden) |
| --- | --- |

—

Vernieuwend aspect van het project (doelstellingen, methoden)

| — | Werkelijk transnationale of transregionale Europese dimensie van de acties |
| --- | --- |

—

Werkelijk transnationale of transregionale Europese dimensie van de acties

| — | Binnen de doelgroep verwacht multipliereffect |
| --- | --- |

—

Binnen de doelgroep verwacht multipliereffect

| — | De aanwezigheid of afwezigheid van medefinanciers: het zoeken naar andere financiële partners wordt aangemoedigd en bij het onderzoek van de dossiers wordt er rekening mee gehouden |
| --- | --- |

—

De aanwezigheid of afwezigheid van medefinanciers: het zoeken naar andere financiële partners wordt aangemoedigd en bij het onderzoek van de dossiers wordt er rekening mee gehouden

| — | De technische capaciteiten van de aanvrager en zijn partners om het voorgestelde project tot een goed einde te brengen |
| --- | --- |

—

De technische capaciteiten van de aanvrager en zijn partners om het voorgestelde project tot een goed einde te brengen

| — | De publiciteit die aan het project wordt gegeven. |
| --- | --- |

—

De publiciteit die aan het project wordt gegeven.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/890 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/890

---

(2004/C 78 E/0941)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4000/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Hervormingen bij Eurostat

De hervormingen bij Eurostat naar aanleiding van de financiële onregelmatigheden die zich daar hadden voorgedaan, behelsden onder andere een nieuwe organisatiestructuur. Zo werden bijvoorbeeld de sociale statistieken, die onder directie E vielen, naar directie D (voorheen „Business Statistics”) overgeheveld en werden de bevolkingsstatistieken bij de afdeling voor externe betrekkingen ondergebracht.

In de notulen van de 51ste vergadering van het comité voor het statistisch programma van 20 november 2003 staat dat bij Eurostat een concentratie op de kerntaken nodig is. Ook wordt er gesproken van besparingsmogelijkheden: „op het gebied van de sociale statistieken is een aantal negatieve prioriteiten vastgesteld: woningbouw, tijdbesteding, gezondheidszorg, discriminatie, mensen met een handicap, daklozen”.

| 1. | Kan de Commissie meedelen welke taken sinds juli 2003 op een lager pitje zijn gezet of helemaal zijn beëindigd, respectievelijk zullen gaan worden? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie meedelen welke taken sinds juli 2003 op een lager pitje zijn gezet of helemaal zijn beëindigd, respectievelijk zullen gaan worden?

| 2. | Deelt de Commissie de inschatting dat de sociale statistieken ook op lange termijn een negatieve prioriteit zullen blijven? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de inschatting dat de sociale statistieken ook op lange termijn een negatieve prioriteit zullen blijven?

| 3. | Ziet de Commissie een contradictie in het feit dat juist in het Europees Jaar van personen met een handicap de desbetreffende statistieken worden beperkt? Vindt de Commissie gendermainstreaming of de strijd tegen racisme en vrouwendiscriminatie verenigbaar met een beperking van de discriminatiestatistieken? |
| --- | --- |

3.

Ziet de Commissie een contradictie in het feit dat juist in het Europees Jaar van personen met een handicap de desbetreffende statistieken worden beperkt? Vindt de Commissie gendermainstreaming of de strijd tegen racisme en vrouwendiscriminatie verenigbaar met een beperking van de discriminatiestatistieken?

| 4. | Is er reeds sprake van beperking van de statistische componenten van de uitbreiding? |
| --- | --- |

4.

Is er reeds sprake van beperking van de statistische componenten van de uitbreiding?

| 5. | Is het de afgelopen maanden tot vertragingen bij de publicatie van statistieken gekomen, respectievelijk zijn deze in de toekomst te verwachten? Zo ja, wat was de exacte aard van de vertragingen en waar waren ze aan te wijten? |
| --- | --- |

5.

Is het de afgelopen maanden tot vertragingen bij de publicatie van statistieken gekomen, respectievelijk zijn deze in de toekomst te verwachten? Zo ja, wat was de exacte aard van de vertragingen en waar waren ze aan te wijten?

| 6. | Kan de Commissie meedelen of Eurostat over te weinig personeelsposten beschikt om meer dan alleen de kerntaken te vervullen? Indien dit het geval is, hoeveel extra posten zijn er nodig om Eurostat probleemloos te laten functioneren en heeft de Commissie reeds in deze extra posten voorzien, respectievelijk aanvullende financiële middelen voor personeelskosten aangevraagd? Indien het antwoord negatief is, waarom niet? |
| --- | --- |

6.

Kan de Commissie meedelen of Eurostat over te weinig personeelsposten beschikt om meer dan alleen de kerntaken te vervullen? Indien dit het geval is, hoeveel extra posten zijn er nodig om Eurostat probleemloos te laten functioneren en heeft de Commissie reeds in deze extra posten voorzien, respectievelijk aanvullende financiële middelen voor personeelskosten aangevraagd? Indien het antwoord negatief is, waarom niet?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(8 maart 2004)

Dankzij niet-aflatende inspanningen is Eurostat er, ondanks de gebeurtenissen van het jaar 2003, in geslaagd het merendeel van de statistische productie te garanderen. Desondanks was een breed debat nodig, waarbij de lidstaten, verenigd in het Comité Statistisch Programma (CSP), en de overige directoraten-generaal van de Commissie betrokken waren, en dat ten doel had het statistische werk van Eurostat opnieuw te concentreren op de prioritaire aanvragen. Op basis van het Verdrag, de bestaande regelgeving, de behoeften van de gemeenschappelijke beleidsdomeinen en de plicht het publiek te informeren, is vastgesteld aan welke punten prioriteit moet worden verleend in het statistische programma voor 2004. Dit programma is ter advies voorgelegd aan het CSP en is op 5 februari 2004 door de Commissie goedgekeurd. In het programma zijn voor elk statistisch thema de lopende en nieuwe werkzaamheden in detail gepresenteerd en is een prioriteit toegekend aan deze werkzaamheden. Dit document wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegezonden.

Het statistisch jaarprogramma levert een bijdrage tot de verwezenlijking van de prioriteiten van het vijfjarige statistische programma, waaronder de sociale agenda. Bovendien wordt bij de opstelling van alle statistieken die betrekking hebben op de interne markt eveneens rekening gehouden met sociale aspecten. Op het door de Commissie goedgekeurde programma staan ook enkele sociale statistieken die door het geachte parlementslid worden vermeld, zoals de statistieken met betrekking tot mensen met een handicap, de onderzoeken naar tijdbesteding, de statistieken inzake sociale zekerheid, levensomstandigheden, gezinsinkomsten, werknemers en werkgelegenheid.

De Commissie is zich wel degelijk bewust van de behoefte aan statistische informatie over mensen met een handicap, met name in het Europees Jaar van personen met een handicap. In thema 35 „Gezondheid en veiligheid” van het statistische programma 2004 wordt verwezen naar: de ontwikkeling van een gemeenschappelijke module over werkgelegenheid voor gehandicapten in het kader van het Europees gezondheidsonderzoek. Het beleid van de Commissie op het vlak van gendermainstreaming ondervindt geen invloed van de gebeurtenissen bij Eurostat omdat alle individuele gegevens nog steeds per geslacht worden verzameld. Hier zal systematisch op worden gewezen bij de presentatie van de statistieken. De Commissie heeft nooit statistieken opgesteld over racisme en discriminatie van vrouwen. Dit is met de beschikbare statistische methodes immers zeer moeilijk in cijfers uit te drukken. Uit een verkennende studie van Eurostat is gebleken dat het bijzonder moeilijk is om vergelijkbare statistieken over thuisloosheid op stellen voor verschillende landen en dat er onvoldoende statistische capaciteit of politieke wil is om dit soort statistieken op nationaal niveau te verzamelen.

De programma's voor bijstand aan de toetredingslanden en de overblijvende kandidaat-lidstaten op het gebied van statistiek worden verder uitgevoerd volgens een langetermijnplanning. Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet, voorziet het toetredingsverdrag in bijstand op statistisch gebied bij de institutionele opbouw van de tien toetredingslanden. Ook na de toetreding wordt deze bijstand verleend in het kader van de overgangsfaciliteit.

Ondanks de opzegging van bepaalde contracten voor de voorbereiding van statistische publicaties zijn het tempo en de kwaliteit van de statistische verspreiding niet afgenomen, zoals blijkt uit het stabiele aantal door Eurostat verspreide persberichten of de stijging met 10 % van het aantal gepubliceerde titels in de reeks „Statistics in focus” in 2003. De aandacht van het geachte parlementslid wordt gevestigd op de nieuwe strategie voor de verspreiding van statistische informatie. Uitgaande van het beginsel dat het verstrekken van statistische informatie een openbare dienstverlening is, worden alle door Eurostat opgestelde en verzamelde statistische gegevens gratis toegankelijk gemaakt voor de gebruikers en ter beschikking gesteld op internet. Deze strategie is in detail uiteengezet in het hierna vermelde Eurostat-actieplan.

Wat het personeelsbestand van Eurostat betreft, is in januari 2004 een grondig onderzoek naar het gebruik van de menselijke hulpbronnen uitgevoerd om deze beter af te stemmen op de in het werkprogramma vastgestelde prioriteiten en om de integratie van bepaalde activiteiten die tot dusver werden uitbesteed, zo goed mogelijk te organiseren. Bij de uiteindelijke verdeling van menselijke hulpbronnen voor 2004 zijn aanvullende posten aan Eurostat toegekend. In het kader van de jaarlijkse beleidsstrategie voor 2005 wordt nagegaan of nog behoefte is aan extra personeel.

Ten slotte is de Commissie in kennis gesteld van het Eurostat-actieplan 2004, waarin de prioritaire werkzaamheden en de wijze van uitvoering van het statistisch programma worden vastgesteld en een balans wordt opgemaakt van alle door Eurostat uitgevoerde acties en van de voor 2004 geplande acties. Dit actieplan wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegezonden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/891 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/891

---

(2004/C 78 E/0942)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4005/03

van Anna Terrón i Cusí (PSE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Discriminatie van jongeren uit lidstaten van de Gemeenschap bij de toelating tot sportbonden in Spanje

Iedereen die kan aantonen de nationaliteit van een lidstaat te bezitten, beschikt ook over het burgerschap van de Unie, en er rust overeenkomstig de Verdragen en de artikelen 4 en 8 van het ontwerp van een Europese grondwet een verbod op discriminatie op grond van nationaliteit.

In artikel 31 van het Verdrag inzake de rechten van het kind wordt het recht van kinderen erkend op vrije tijd, op deelneming aan spel en recreatieve bezigheden passend bij de leeftijd van het kind, en op vrije deelneming aan het culturele leven; bovendien moeten stimulansen worden geboden voor passende en voor ieder gelijke kansen op culturele, artistieke en recreatieve bezigheden en vrijetijdsbesteding.

Overeenkomstig artikel 24 van het Handvest van de grondrechten van de EU hebben kinderen recht op de bescherming en de zorg die nodig zijn voor hun welzijn.

In Spanje doen zich ernstige gevallen voor van discriminatie van meisjes en jongens bij de toelating tot sportbonden, omdat die bonden administratieve problemen maken of zelfs weigeren om de betrokken kinderen toe te laten, zelfs wanneer het gaat om burgers van de Gemeenschap.

Wat is het standpunt van de Commissie over het niet toelaten tot Spaanse sportbonden van minderjarigen die onderdanen zijn van lidstaten, zodat zij worden belemmerd bij de beoefening van sport?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(10 februari 2004)

Wat betreft de moeilijkheden bij de toelating van buitenlandse jongeren tot sportactiviteiten die door bepaalde bonden in Spanje worden georganiseerd, wordt het geachte parlementslid verwezen naar: het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-3911/03 van mevrouw Valenciano Martinez-Orozco (1).

---

(1)  Zie blz. 335.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/892 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/892

---

(2004/C 78 E/0943)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4009/03

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Hervorming GMO-tabak

Volgens de plannen tot herziening van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak (GMO) is de Commissie van plan de tabaksteelt in Europa geleidelijk af te bouwen.

Met ingang van het jaar 2005 wordt op basis van dit voorstel het mes gezet in het steunstelsel waardoor in 2007 het communautair fonds voor de tabak wordt afgeschaft.

Ik heb er begrip voor dat men zich zorgen maakt over de zeer ernstige volksgezondheidsproblematiek in verband met tabak, maar mij moet wel van het hart dat de ontmanteling van deze productiesector dramatische gevolgen zal hebben voor tenminste 110 000 gezinsleden van Europese landbouwers, 400 000 seizoensbanen en 30 000 arbeidsplaatsen in de verwerkende industrie.

Heeft de Commissie gedacht aan bescherming van arbeidsplaatsen van werknemers in deze sector door sociale voorzieningen? Zal het mogelijk zijn althans een gedeeltelijke band tussen steun en productie in stand te houden?

Wanneer men effectief wil optreden tegen het verschijnsel tabaksverslaving, vooral onder jongeren, is de Commissie dan ook niet van mening dat, waar Europa al 80 % van zijn behoefte aan tabak invoert uit derde landen, wanneer het 100 % moet invoeren, dit geen verschil zou uitmaken voor de noodzakelijke bestrijding van het tabaksgebruik?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 januari 2004)

Het voorstel inzake de hervorming van de sector ruwe tabak ligt in de lijn van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) van juni 2003 en komt erop neer dat de productgebonden steun wordt vervangen door inkomenssteun en dat de meeste producenten van ruwe tabak hetzelfde steunbedrag zullen ontvangen als nu reeds het geval is, zonder dat ze evenwel verplicht worden tabak te produceren.

Het Gemeenschappelijk Fonds voor tabak wordt met ingang van 2007 afgeschaft, aangezien de financiering ervan gekoppeld is aan de productgebonden steun, die op het punt staat te verdwijnen. Aan de algemene begroting voor de tabakssector wordt evenwel niet getornd. De niet in de vorm van gekoppelde of ontkoppelde betalingen aan de producenten uitgekeerde begrotingsmiddelen worden overgeheveld naar een financiële enveloppe, die zal worden gebruikt in de lidstaten waar de bijdragen tot die enveloppe zijn ingezameld. De enveloppe wordt beheerd overeenkomstig de regelgeving inzake plattelandsontwikkeling en wordt ingezet voor de verbetering van de infrastructuur in tabakproducerende gebieden en voor de ondersteuning van producenten die willen omschakelen naar andere teelten of economische activiteiten.

In 2004 zal het Gemeenschappelijk Fonds voor tabak niet meer dan ca. 14 miljoen euro aan omschakeling uitgeven; vanaf 2007 zal in de financiële enveloppe maar liefst 205 miljoen euro beschikbaar zijn.

Meer geld voor de verbetering van de infrastructuur en de ondersteuning van producenten die omschakelen naar andere teelten of economische activiteiten, moet ervoor zorgen dat de tabaksproducenten en de werknemers in deze sector gespaard blijven van het dramatische scenario dat door het geachte parlementslid is geschetst.

Wat de bestrijding van tabaksverslaving betreft, zal de afschaffing van productgebonden subsidies het tabaksverbruik misschien niet op rechtstreekse wijze en op korte termijn beïnvloeden — zoals blijkt uit het uitgebreide effectbeoordelingsverslag van de Commissie -, maar zal deze er anderzijds wel toe bijdragen dat het tabaksbeleid beter aansluit op het volksgezondheidsbeleid, wat op zijn beurt essentieel is voor het vertrouwen van de EU-burger.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/893 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/893

---

(2004/C 78 E/0944)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4016/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Vrij verkeer van farmaceutische producten in de Europese Unie

Het vrij verkeer van de burgers in de EU heeft het veel onderdanen van de lidstaten mogelijk gemaakt om zich in andere landen hun eigen land te vestigen om zelf over eigen leven en lot te beschikken.

Dit heeft echter heel wat moeilijkheden opgeleverd, waaronder de van land tot land verschillende geneesmiddelen, waardoor veel buitenlandse onderdanen in het gastland het zonder de gebruikelijke geneesmiddelen voor de behandeling van lichamelijke, in veel gevallen en chemische kwalen moeten stellen.

Kan de Commissie meedelen welke mogelijkheden een communautaire onderdaan, die in een ander land dan zijn eigen woont, heeft om zijn gebruikelijke geneesmiddelen uit zijn land van herkomst in het nieuwe land van vestiging te laten leveren via de desbetreffende farmaceutische bedrijven?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 februari 2004)

In feite kan een ingezetene van de EU die naar een andere lidstaat verhuist, in zijn nieuwe gastland de geneesmiddelen krijgen die hij gewend is, mits voor die geneesmiddelen in die lidstaat een vergunning voor het in de handel brengen verleend is of een communautaire handelsvergunning verstrekt is.

In geval van verkoop op afstand, wanneer de betrokken EU-burger zijn gebruikelijke geneesmiddel wenst af te nemen bij een apotheker in zijn land van herkomst, dient het volgende in acht te worden genomen:

| — | Artikel 14 van Richtlijn 97/7/EG (1) bepaalt dat lidstaten ter verhoging van het niveau van consumentenbescherming strengere bepalingen kunnen aannemen of handhaven aangaande de handel op hun grondgebied via overeenkomsten op afstand in bepaalde goederen of diensten, met name geneesmiddelen, een en ander met inachtneming van het EG-Verdrag. |
| --- | --- |

—

Artikel 14 van Richtlijn 97/7/EG (1) bepaalt dat lidstaten ter verhoging van het niveau van consumentenbescherming strengere bepalingen kunnen aannemen of handhaven aangaande de handel op hun grondgebied via overeenkomsten op afstand in bepaalde goederen of diensten, met name geneesmiddelen, een en ander met inachtneming van het EG-Verdrag.

| — | In zijn recente arrest van 11 december 2003 in de zaak C-322/01 oordeelde het Europese Hof van Justitie dat een nationaal verbod op de postorderverkoop van geneesmiddelen die in de betrokken lidstaat uitsluitend in apotheken mogen worden verkocht, beschouwd kan worden als een beperking van het vrije verkeer van goederen (artikel 28 van het EG-Verdrag). Deze maatregel kan evenwel gerechtvaardigd zijn uit hoofde van een van de gronden die in artikel 30 van het EG-Verdrag worden genoemd, met name de bescherming van de gezondheid en het leven van personen, mits de maatregel in kwestie noodzakelijk is voor de bescherming van de gezondheid en het leven van personen en er geen andere maatregelen beschikbaar zijn die een minder beperkende invloed hebben op de handel tussen de lidstaten. |
| --- | --- |

—

In zijn recente arrest van 11 december 2003 in de zaak C-322/01 oordeelde het Europese Hof van Justitie dat een nationaal verbod op de postorderverkoop van geneesmiddelen die in de betrokken lidstaat uitsluitend in apotheken mogen worden verkocht, beschouwd kan worden als een beperking van het vrije verkeer van goederen (artikel 28 van het EG-Verdrag). Deze maatregel kan evenwel gerechtvaardigd zijn uit hoofde van een van de gronden die in artikel 30 van het EG-Verdrag worden genoemd, met name de bescherming van de gezondheid en het leven van personen, mits de maatregel in kwestie noodzakelijk is voor de bescherming van de gezondheid en het leven van personen en er geen andere maatregelen beschikbaar zijn die een minder beperkende invloed hebben op de handel tussen de lidstaten.

| — | In dit verband moeten receptplichtige geneesmiddelen volgens het Hof worden onderscheiden van receptvrije geneesmiddelen. Een nationaal verbod op de postorderverkoop van geneesmiddelen die in de betreffende lidstaat uitsluitend in apotheken mogen worden verkocht, kan derhalve gerechtvaardigd zijn voor zover het verbod receptplichtige geneesmiddelen betreft. Een absoluut verbod op de postorderverkoop van geneesmiddelen die in de betrokken lidstaat niet receptplichtig zijn, kan echter niet gerechtvaardigd worden op basis van artikel 30 van het EG-Verdrag. |
| --- | --- |

—

In dit verband moeten receptplichtige geneesmiddelen volgens het Hof worden onderscheiden van receptvrije geneesmiddelen. Een nationaal verbod op de postorderverkoop van geneesmiddelen die in de betreffende lidstaat uitsluitend in apotheken mogen worden verkocht, kan derhalve gerechtvaardigd zijn voor zover het verbod receptplichtige geneesmiddelen betreft. Een absoluut verbod op de postorderverkoop van geneesmiddelen die in de betrokken lidstaat niet receptplichtig zijn, kan echter niet gerechtvaardigd worden op basis van artikel 30 van het EG-Verdrag.

---

(1)  Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten — Verklaring van de Raad en van het Parlement ad artikel 6, lid 1 — Verklaring van de Commissie ad artikel 3, lid 1, eerste streepje, PB L 144 van 4.6.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/894 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/894

---

(2004/C 78 E/0945)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4022/03

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Comparatieve gegevens in de sector olijfolie

Beschikt de Commissie over comparatieve gegevens met betrekking tot de resultaten van de controles die haar diensten de afgelopen vijf jaar in de olijfolieproducerende landen hebben verricht in het kader van de jaarlijkse economische correcties en zo ja, welke? Zijn er naar aanleiding van deze controles in de olijfolieproducerende landen sancties opgelegd en zo ja, welke precies?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 januari 2004)

De uitgaven in verband met de gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie maken deel uit van de uitgaven die worden gefinancierd door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL). De Commissie verricht controles op deze uitgaven in het kader van de goedkeuring van de rekeningen (1).

Volgens de voor de goedkeuring van de rekeningen geldende procedures sluit de Commissie bij afzonderlijke beschikkingen („ad-hocbeschikkingen”) uitgaven van financiering uit wanneer de lidstaat de Commissie geen redelijke zekerheid heeft kunnen verschaffen dat doeltreffende beheers- en controleprocedures zijn gebruikt om de rechtmatigheid van de op grond van een regeling toegekende steun te controleren.

In het geval van de productiesteun voor olijfolie zijn in de afgelopen jaren voor verscheidene lidstaten dergelijke financiële correcties toegepast, en wel in de vorm van een forfaitair percentage van de totale uitgaven voor deze steun in het betrokken begrotingsjaar.

Voor de begrotingsjaren 1998 en 1999 zijn de uitgaven in Griekenland en Spanje gecorrigeerd met 5 % (2) en die in Italië met 2 % (3). Voor Portugal en Frankrijk werden geen correcties toegepast.

Voor het begrotingsjaar 2000 zijn de uitgaven in Griekenland en Italië wederom gecorrigeerd met respectievelijk 5 % en 2 % (4). Wat Spanje betreft is de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen voor dat begrotingsjaar nog niet afgerond. Voor Frankrijk en Portugal werden geen correcties toegepast.

De financiële gevolgen van deze correcties kunnen als volgt worden samengevat:

| (in miljoen euro) |
| --- |
| | 1998 | 1999 | 2000 |
| Griekenland | 50,8 | 21,0 | 24,1 |
| Spanje | 48,5 | 45,5 | N. v.t. |
| Italië | 9,1 | 12,5 | 13,0 |

(in miljoen euro)

1998

1999

2000

Griekenland

50,8

21,0

24,1

Spanje

48,5

45,5

N. v.t.

Italië

9,1

12,5

13,0

Voor de begrotingsjaren 2001 tot en met 2003 is de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen in de betrokken lidstaten nog aan de gang en te zijner tijd zullen passende financiële correcties worden toegepast.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, PB L 160 van 26.6.1999.

(2)  Beschikking 2001/557/EG van de Commissie van 11 juli 2001 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, PB L 200 van 25.7.2001, en Beschikking 2003/536/EG van de Commissie van 22 juli 2003 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (Griekenland), PB L 184 van 23.7.2003, en Beschikking 2001/137/EG van de Commissie van 5 februari 2001 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, PB L 50 van 21.2.2001, en Beschikking 2002/881/EG van de Commissie van 5 november 2002 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (Spanje), PB L 306 van 8.11.2002.

(3)  Beschikking 2002/523/EG van de Commissie van 28 juni 2002 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, PB L 170 van 29.6.2002.

(4)  Beschikking 2002/881/EG van de Commissie van 5 november 2002 (Griekenland en Italië).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/895 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/895

---

(2004/C 78 E/0946)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4023/03

van Jean-Louis Bernié (EDD) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Natura 2000

In zijn arrest van 19 januari 1994 (zaak C-435/92) heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat „elke jachtactiviteit, ongeacht de hoeveelheid vogels die als gevolg daarvan wordt afgeschoten, de wilde fauna kan verstoren en dat zij in vele gevallen bepalend kan zijn voor de instandhouding van de betrokken soorten. (...) Deze verstoring heeft een negatieve uitwerking op de energiebalans van elk individu en op het sterftepercentage van alle betrokken populaties.”

In haar met redenen omkleed advies aan Frankrijk van 13 september 1994 stelt de Commissie dat volgens artikel 7 de jacht in een speciale beschermingszone niet is toegestaan. De jachtactiviteiten zijn noodzakelijkerwijs van invloed op de leefomstandigheden van de vogels, ook al wordt gegarandeerd dat de vogels niet worden afgeschoten. Het opdrijven en schieten en de aanwezigheid van jagers en honden zijn onverenigbaar met de in artikel 4 beoogde voortplantings- en overlevingsdoelen.

De Commissie herinnert er bij deze gelegenheid aan dat de aan Frankrijk verleende financiële steun voor de inrichting van speciale beschermingszones was bestemd voor de snelle realisatie van niet-bejaagde natuurreservaten.

Tot slot preciseert de Commissie dat jachtactiviteiten in deze zones in geen geval mogen worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van groot openbaar belang in de zin van artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG (1).

Maar de Commissie en de lidstaten blijven erbij dat de jacht is toegestaan in het netwerk Natura 2000 waarin geen enkele verstoring is toegestaan.

Op welke rechtsgronden en welke jurisprudentie baseert de Commissie zich bij haar bewering dat jacht en beschermingszone met elkaar zijn te verenigen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

De beschermingsmaatregelen die van toepassing zijn op Natura 2000-gebieden, genoemd in artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, zijn zodanig opgesteld dat zij algemeen van toepassing zijn. Er zijn geen specifieke bepalingen inzake de jacht en Natura 2000. Daarom moet de aanpak van de jacht worden gebaseerd op de algemene beginselen die ook van toepassing zijn op andere menselijke activiteiten welke in potentie een nadelige invloed kunnen hebben op de behoudsdoelstellingen van een gebied.

Er bestaat geen specifieke communautaire jurisprudentie met betrekking tot de jacht en Natura 2000-gebieden. Voor zover bestaande jurisprudentie relevant is voor het algemene beschermingssysteem dat van toepassing is op Natura 2000, heeft de Commissie dit tot uiting willen brengen in haar richtsnoeren bij de bepalingen van artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG (2). Zij houdt ook rekening met andere jurisprudentie die is ontstaan sinds de publicatie van dit document. Het geachte parlementslid wordt verder verwezen naar: de nieuwe richtsnoeren inzake de jacht, waarin ook dit onderwerp behandeld wordt (3).

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  Het beheren van Natura 2000-gebieden. De bepalingen van Artikel 6 van de Habitatrichtlijn 92/43/EEG. Te vinden op (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/legis.htm).

(3)  Richtsnoeren inzake de jacht in het kader van Richtlijn van de Raad 79/409/EEG inzake het behoud van wilde vogels. Te vinden op (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/sustainable_hunting.htm).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/896 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/896

---

(2004/C 78 E/0947)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4024/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Vrijstaande ovens

Kan de Commissie in vervolg op haar antwoord op schriftelijke vraag E-3307/03 (1) meedelen of vrijstaande ovens met een oven/grillcompartiment op schouderhoogte in het VK op grond van Richtlijn 73/23/EEG van de Raad (2) (of eventuele andere EU-wetgeving) zijn verboden?

Kan de Commissie een lijst overleggen van vrijstaande ovens (per merk en per model) die op grond van Richtlijn 73/23/EEG in het VK niet op de markt mogen worden gebracht?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(12 februari 2004)

In aansluiting op het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E3307/03 van het geachte parlementslid met betrekking tot Richtlijn 73/23/EEG (3) kan de Commissie melden dat zij niet op de hoogte is van maatregelen die in het Verenigd Koninkrijk genomen zijn om het vrije verkeer of het in de handel brengen van vrijstaande ovens met een oven/grillcompartiment op schouderhoogte te beperken.

Marktcontrole is de verantwoordelijkheid van de lidstaten en de Commissie is daar niet direct bij betrokken, tenzij de lidstaat in kwestie kennisgeving doet van een dergelijke maatregel overeenkomstig de vrijwaringsclausuleprocedure van artikel 9 van bovengenoemde richtlijn. Tot dusverre is nog geen kennisgeving met een dergelijke strekking ontvangen.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004.

(2)  PB L 77 van 26.3.1973, blz. 29.

(3)  Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen, PB L 77 van 26.3.1973, gewijzigd bij Richtlijn 93/68/EEG van de Raad van 22 juli 1993, PB L 220 van 30.8.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/897 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/897

---

(2004/C 78 E/0948)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4025/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   VN-onderzoek op Oost-Timor

Onlangs heeft een inwoner van mijn kiesdistrict mijn aandacht gevestigd op een VN-onderzoek dat lopende is.

In 1975 werden vijf journalisten op Oost-Timor gedood, terwijl zij verslag uitbrachten over de Indonesische invasie. Een van deze journalisten was een familielid van betrokkene. Eerste berichten luidden dat de dood van de journalisten het gevolg was van een kruisvuur, maar later (medio jaren '90) werd onthuld dat zij doelbewust door Indonesiërs werden gedood.

Deze zaak is door de VN-diensten in behandeling genomen, en hoewel er in 2001 bijna arrestaties zouden zijn verricht, zijn tot dusverre geen besluiten of stappen genomen.

De inwoner van mijn kiesdistrict maakt zich ernstige zorgen over het feit dat geen recht is gedaan. Kan de Commissie mededelen wat zij kan doen om ervoor te zorgen dat er schot in deze zaak komt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(10 februari 2004)

Vijf journalisten, Malcolm Rennie (Schotland), Brian Peters (Engeland), Greg Shackleton (Australië), Tony Stewart (Nieuw Zeeland) en Gary Cunningham (Australië), allen werkzaam voor Australische televisiezenders, werden in oktober 1975 genadeloos vermoord in het dorp Balibo, in het Maliana District in Oost Timor. Hoewel de feiten door de media-aandacht en het voortdurend lobbyen voor gerechtigheid door familieleden grote bekendheid kregen, hebben tot dusverre geen arrestaties of processen plaatsgevonden.

De Overgangsregering van de Verenigde Naties in Oost-Timor (Untaet) kreeg van de Veiligheidsraad een volledig regeringsmandaat en de VN-politiemacht voerde een onderzoek uit van dit en andere historische gevallen. Toen de Untaet-missie in mei 2002 afliep had men in het onderzoek het stadium bereikt waarin bewijsmateriaal was verzameld en talloze malen een vergeefs beroep was gedaan op Indonesie om samen te werken en toegang te verlenen tot getuigen. Ook de Europese Unie bracht deze zaak in 2002 ter sprake bij de Inondesische regering. Geen van deze verzoeken leverden enig resultaat op.

Gerechtelijke vervolging wegens moord is niet mogelijk omdat deze zaak is verjaard (volgens het Indonesische Wetboek van Strafrecht geldt verjaring na 18 jaar en volgens het Portugese Wetboek van Strafrecht is dit 15 jaar), hoewel na verder onderzoek eventueel oorlogsmisdaden ten laste zouden kunnen worden gelegd (op grond van het Verdrag van Geneve geldt geen verjaring voor oorlosgmisdaden).

Op 20 mei 2002 verkreeg Oost-Timor volledige onafhankelijkheid en de bevoegdheid om misdaden te vervolgen werd overgedragen van Untaet naar de instellingen van de soevereine staat. Een geval als dit ressorteert onder het mandaat van de Openbare aanklager en de desbetreffende dossiers, met inbegrip van de Untaet-dossiers zouden aan de Openbare aanklager moeten worden overgedragen.

De delegatie van de Commissie in Dili, Oost-Timor, heeft contact opgenomen met de Openbare aanklager die verklaart dat de dossiers niet officieel aan hem werden overgedragen. Hij deelde dit ook mee aan de famillieleden van de slachtoffers toen deze een ontmoeting met hem hadden in oktober 2003 (bij de inhuldiging van het „Balibo Flag House” op Oost-Timor ter nagedachtenis van de Vijf van Balibo).

De Openbare aanklager gaf de delegatie van de Commissie in Oost-Timor de verzekering dat hij het onderzoek zal voortzetten zodra de dossiers van deze zaak aan hem zijn overgedragen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/898 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/898

---

(2004/C 78 E/0949)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4030/03

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Onderbesteding van betalingskredieten

Uit het laatste jaarverslag van de Rekenkamer van de Europese Unie over het begrotingsjaar 2002 blijkt dat van het beschikbare bedrag van 98 579 miljoen euro aan kredieten voor betalingen 85 144 miljoen euro, ofwel 86,4 % daadwerkelijk werd uitbetaald.

Dit gebruikspercentage, gecombineerd met de cijfers van de voorafgaande jaren (82,3 % in 2001 en 87,9 % in 2000), toont aan dat de onderbesteding van betalingskredieten veeleer regel dan uitzondering is, en dat het dus gaat om een chronisch probleem. De verschillen zijn grotendeels te wijten aan rubriek 2, deels omdat de programmeringsfase tijdens de eerste jaren veel tijd, middelen en energie opslorpt. Hoe verklaart de Commissie echter de onderbesteding in rubrieken als Intern beleid, waar in 2002 slechts 82,5 % van de beschikbare betalingskredieten werden gebruikt, en Extern beleid, met een gebruikspercentage van 86 % in 2001?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(20 februari 2004)

Het is juist dat in 2002 slechts 86 % van de betalingskredieten is besteed. Dit percentage ligt hoger dan in 2001 (82 %).

De onderbesteding bedroeg ongeveer 13,1 miljard euro en omvat met name:

| — | 1,4 miljard euro voor landbouw |
| --- | --- |

—

1,4 miljard euro voor landbouw

| — | 8,1 miljard euro voor de structuurfondsen |
| --- | --- |

—

8,1 miljard euro voor de structuurfondsen

| — | 1,4 miljard euro voor intern beleid |
| --- | --- |

—

1,4 miljard euro voor intern beleid

| — | 0,5 miljard euro voor extern beleid |
| --- | --- |

—

0,5 miljard euro voor extern beleid

| — | 0,9 miljard euro voor pretoetredingssteun |
| --- | --- |

—

0,9 miljard euro voor pretoetredingssteun

Een gedetailleerd overzicht waarin de onderbesteding bij de betalingskredieten is uitgesplitst naar

| — | begrotingskredieten |
| --- | --- |

—

begrotingskredieten

| — | overdrachten |
| --- | --- |

—

overdrachten

| — | derden-kredieten |
| --- | --- |

—

derden-kredieten

wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

De belangrijkste reden voor de onderbesteding bij de structuurfondsen was dat bij de programma's in de periode 1994-1999 de bestedingen achterbleven bij de verwachtingen van de lidstaten. Bij de nieuwe programma's voor de periode 2000-2006 is het bestedingspercentage gestegen tot 91 % (tegen 70 % in 2001).

Bij Intern beleid houdt bijna de helft van de onderbesteding bij de betalingskredieten verband met derden-kredieten. Om begrotingstechnische redenen moeten deze bijdragen samen met de daaraan gekoppelde vastleggingskredieten in de begroting worden opgenomen, ook al worden de betalingen feitelijk pas in de daaropvolgende jaren, bij de uitvoering van de programma's of projecten, verricht. Daartoe worden deze kredieten automatisch overgedragen. Zonder derden-kredieten bedroeg de onderbesteding bij de betalingskredieten rond de 700 miljoen euro. Deze betrof met name „Onderzoek en technologische ontwikkeling” en was te wijten aan een vertraging bij de ondertekening van contracten en bij de indiening van facturen door contractanten. Al met al is in vergelijking met 2001 de besteding van betalingskredieten in 2002 met een zeer fors bedrag (bijna 1,3 miljard euro) gestegen.

Bij Extern beleid werd de onderbesteding bij de betalingskredieten veroorzaakt door twee factoren. Ten eerste werden de kredieten voor verschillende programma's pas laat in het jaar vastgelegd (en werden de betalingen dus in het daaropvolgende jaar verricht). Ten tweede verhoogde het Parlement het bedrag aan betalingskredieten, dat daarmee de ramingen van de Commissie in het voorontwerp van begroting overtrof. Het ging met name om de programma's „Samenwerking met de landen van de westelijke Balkan”, „Bijstand aan de partnerlanden van Oost-Europa en Centraal-Azië”, „Andere samenwerkingsmaatregelen”, „Humanitaire hulp” en „Samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika”. Al met al is in vergelijking met 2001 het bedrag aan betalingskredieten dat in 2002 is besteed voor extern beleid, gestegen met 200 miljoen euro. Het bedrag aan uitstaande verplichtingen bleef stabiel, terwijl dit in het verleden nog elk jaar was gestegen.

Over het algemeen zijn betalingen „vraaggestuurd”. Gewoonlijk kan de Commissie pas een betaling verrichten als de begunstigde heeft voldaan aan de voorwaarden daarvoor, zoals ondertekening van een contract, vorderingen bij of voltooiing van een project en/of indiening door de begunstigde van de eindafrekening voor de financiële steun. Op al deze situaties heeft de Commissie over het algemeen geen invloed. Een verstandig financieel beheer vereist dat de Commissie nauwgezet controleert of aan de belangrijkste betalingsvoorwaarden is voldaan. Omdat de begroting voor 2002 in grote lijnen al begin 2001 is vastgesteld, waren voorspellingen over het tijdstip van bepaalde betalingen met een grote onzekerheid omgeven wat de externe omstandigheden betreft. Dan bestaat het gevaar dat een aantal ramingen te hoog uitvallen, zoals in 2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/899 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/899

---

(2004/C 78 E/0950)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4039/03

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Beoefening van optometrie in Griekenland

Onlangs heeft het Grieks parlement zijn goedkeuring gehecht aan de wijziging en de aanvulling van de wetgeving betreffende de nationale volksgezondheid alsook aan regelingen voor andere punten die onder de bevoegdheid van het Ministerie van Volksgezondheid vallen, onder meer de werking van optiekzaken. Deze nieuwe wetgeving verbiedt onder meer de beoefening van optometrie door optiekzaken en verleent apotheken toestemming om leesbrillen en vloeistof voor contactlenzen te verkopen.

Zijn dit verbod tot beoefening van optometrie door opticiens en het verlenen van de bovengenoemde toestemming aan apothekers in overeenstemming met de Europese regelgeving?

Bevat de Europese regelgeving bepalingen betreffende de exclusieve verkoop van optiektoebehoren door optiekzaken?

Kan de Commissie mededelen welke instanties op het niveau van de Griekse prefecturen bevoegd zijn om wettelijke sancties op te leggen aan optiekzaken die de wet overtreden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 februari 2004)

Er is geen specifieke Gemeenschapswetgeving voor de werkzaamheden van opticiens of optometristen. Twee richtlijnen hebben betrekking op de werkzaamheden van apothekers: Richtlijn 85/432/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied en Richtlijn 85/433/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging voor bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied (1). In deze richtlijnen is niet geregeld in hoeverre apothekers optische producten mogen verkopen of werkzaamheden in verband daarmee mogen verrichten.

Bij ontbreken van geharmoniseerde bepalingen voor de betrokken beroepsactiviteiten blijven de lidstaten in beginsel bevoegd om die beroepsactiviteiten te definiëren. Bij de uitoefening van deze bevoegdheid moeten zij echter rekening houden met de door het EG-Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden, en in het bijzonder met de vrijheid van vestiging als bedoeld in artikel 43 van het EG-Verdrag.

Bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht en op grond van de momenteel beschikbare informatie is de Commissie echter van mening dat geen enkele communautaire bepaling zich ertegen verzet dat Griekenland opticiens verbiedt optometrische werkzaamheden te verrichten of apothekers toestaat bepaalde optische producten te verkopen. Dit standpunt wordt overigens bevestigd door de rechtspraak van het Hof van Justitie betreffende soortgelijke situaties (2).

Er zijn geen geharmoniseerde regels op EU-niveau waarin is bepaald dat sommige optische producten uitsluitend door opticiens mogen worden verkocht. Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie mogen de nationale autoriteiten bij ontbreken van dergelijke regels bepaalde verkoopmodaliteiten vaststellen, mits die bepalingen van toepassing zijn op alle marktdeelnemers die op het nationale grondgebied activiteiten ontplooien, en mits zij zowel rechtens als feitelijk dezelfde invloed hebben op de verhandeling van nationale producten en op die van producten uit andere lidstaten. Wanneer aan die voorwaarden is voldaan, vallen dergelijke regels buiten het toepassingsgebied van artikel 28 van het EG-Verdrag betreffende het vrije verkeer van goederen.

De Commissie acht zich niet bevoegd om de laatste vraag van het geachte parlementslid te beantwoorden. Dit vraagstuk valt geheel onder de bevoegdheid van de Griekse autoriteiten.

---

(1)  PB L 253 van 24.6.1985.

(2)  Zie het arrest van 1 februari 2001 in zaak C-108/96, Mac Quen, Jurispr. 2001, blz. I-837, en het arrest van 11 juli 2002 in zaak C-294/00, Gräbner, Jurispr. 2002, blz. I-6515.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/900 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/900

---

(2004/C 78 E/0951)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4040/03

van Glyn Ford (PSE), Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE), Claude Moraes (PSE) en Anna Terrón i Cusí (PSE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   MEDEA-programma en artikel 13 van het Verdrag

Kan de Commissie meedelen welke plannen zij heeft om de strekking van artikel 13 van het Verdrag in het kader van het MEDEA-programma in aanmerking te nemen? Beseft de Commissie hoezeer zij wat dit betreft in vergelijking met andere van haar werkterreinen achterop loopt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(12 februari 2004)

Het in de vraag genoemde programma MEDEA is een programma dat door de autonome regering van Andalusië is gelanceerd in het bestek van het regionale programma euromed audiovisueel I. Het betreft een project voor de ontwikkeling van euromediterrane audiovisuele projecten dat in 2000 door de Commissie was geselecteerd en waarvan de financiering voor drie jaar een verlenging heeft gekregen, tot september 2004, zonder dat de bijdrage van de Gemeenschap daarom is gewijzigd.

De criteria om in aanmerking te komen voor projecten zoals genoemd in de oproep tot het doen van voorstellen in het project MEDEA (punt 4) zijn overeenkomstig de beginselen die genoemd worden in artikel 13 van het EG-Verdrag met betrekking tot de „passende maatregelen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of sexuele geaardheid te bestrijden”, immers:

in de oproep tot het doen van voorstellen die openstond voor de 27 partners werd namelijk in punt 4 de specificatie gegeven dat ... bijzondere aandacht naar alle projecten zal gaan die de gemeenschappelijke waarden bevorderen, zoals respect voor de eigenheid van het gebied, waarbij bewustwording van hun bijdrage aan de internationale vooruitgang op ethisch en op materieel gebied wordt bevorderd, zoals de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, onverdraagzaamheid, wantrouwen, stereotypen en vooroordelen; en waarbij activiteiten worden gestimuleerd die de jeugd en de menselijke waardigheid bescherming bieden ...

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/901 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/901

---

(2004/C 78 E/0952)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4041/03

van John Bowis (PPE-DE) en Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Uitvoering richtlijnen veiligheid werknemers en bescherming werknemers in de gezondheidszorg en hun patiënten

Jaarlijks vinden in Europa naar schatting een miljoen prikaccidenten plaats. Zestig tot tachtig procent daarvan wordt niet gerapporteerd.

Uit onderzoek blijkt dat een groot aantal van deze in potentie dodelijke verwondingen kan worden voorkomen door een combinatie van opleiding, veiliger werkpraktijken en het gebruik van medische apparatuur waarin technologie is verwerkt die bescherming moet bieden tegen naalden.

Dagelijks worden werknemers in de Europese gezondheidszorg blootgesteld aan mogelijk dodelijke door bloed overdraagbare pathogenen, waaronder hepatitis B, hepatitis C en HIV, als gevolg van verwondingen die worden opgelopen door naalden of andere scherpe voorwerpen die bij medische handelingen worden gebruikt.

Is Commissie het ermee eens dat maatregelen in de vorm van de vaststelling van specifieke EU-richtsnoeren moeten worden genomen teneinde zorg te dragen voor een consequente tenuitvoerlegging van doeltreffende maatregelen die tot doel hebben verwondingen door naalden en andere scherpe voorwerpen die bij medische handelingen worden gebruikt in geheel Europa te voorkomen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(13 februari 2004)

De Commissie hecht bijzonder veel belang aan de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de werknemers in de sector gezondheidszorg.

In Richtlijn 2000/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk (1) zijn bepalingen opgenomen om de infectierisico's van werknemers in deze sector te beperken en zijn minimumvoorschriften op dit gebied vastgesteld.

In de richtlijn is bepaald welke verplichtingen werkgevers moeten naleven om deze risico's te beperken. Voor alle werkzaamheden waarbij zich het risico van blootstelling aan biologische agentia kan voordoen, moeten de aard, de mate en de duur van de blootstelling van de werknemers worden bepaald teneinde alle risico's voor de gezondheid en de veiligheid van de werknemers te kunnen beoordelen en te kunnen vaststellen welke maatregelen moeten worden genomen. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de bepalingen van de richtlijn.

Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (2) heeft ten doel een hogere graad van bescherming te garanderen aan werknemers bij het gebruik van arbeidsmiddelen, zoals het gebruik van medische apparatuur in ziekenhuizen. Om de risico's te voorkomen of zoveel mogelijk te beperken, moet de werkgever bij de keuze van de arbeidsmiddelen rekening houden met de specifieke arbeidsomstandigheden van de werknemers en de risico's die zij lopen. Indien het niet mogelijk is het gebruik van arbeidsmiddelen die risico's inhouden voor de gezondheid en veiligheid van de werknemers uit te sluiten, moet de werkgever deze risico's zoveel mogelijk beperken. Bovendien moeten de werknemers een opleiding en instructies voor het gebruik van de desbetreffende arbeidsmiddelen krijgen.

Om communautair niveau ontwikkelt het Europees agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk specifieke acties voor de sector gezondheidszorg. De website van het agentschap (3) bevat uitgebreide informatie over de veiligheid en gezondheid op het werk in de sector gezondheidszorg, zoals richtsnoeren voor het voorkomen van verwondingen door naalden en andere scherpe voorwerpen, voorbeelden van goede werkwijzen, studies en aanbevelingen uit de lidstaten, uit andere Europese landen en uit de rest van de wereld.

De Commissie houdt de situatie met betrekking tot de voorkoming van gezondheids- en veiligheidsrisico's voor werknemers in alle activiteitensectoren, inclusief de sector gezondheidszorg, nauwlettend in de gaten. Wanneer de Commissie vaststelt dat er op dit gebied behoefte is aan nieuwe communautaire rechtsinstrumenten, zal zij passende maatregelen voorstellen.

---

(1)  PB L 262 van 17.10.2000.

(2)  PB L 393 van 30.12.1989 (gewijzigd bij Richtlijn 95/63/EG, PB L 335 van 30.12.1995, en bij Richtlijn 2001/45/EG, PB L 195 van 19.7.2001).

(3)  (http://europe.osha.eu.int/good_practice/sector/healthcare/fr/indexbytopic.php) en (http://europe.osha.eu.int/good_practice/sector/healthcare/fr/indexbytopic11.php?id=274).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/902 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/902

---

(2004/C 78 E/0953)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4042/03

van Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Pesten op school

Kinderen moeten zich veilig kunnen voelen op school. Pesten en ander verbaal en fysiek geweld, zowel in de klas als daarbuiten, moet worden voorkomen en bestreden. Met dat doel voor ogen besloten de lidstaten van de EU in 1997 tot de start van het project „Violence at Schools”.

De looptijd van het project was twee jaar en bestond uit informatie-uitwisseling en grensoverschrijdende activiteiten en projecten. Er werd een groep van deskundigen opgericht om die activiteiten te begeleiden. Na twee jaar zou de Raad het „Violence at Schools”-project evalueren.

| 1. | Hoe is het project „Violence at Schools” geëvalueerd? |
| --- | --- |

1.

Hoe is het project „Violence at Schools” geëvalueerd?

| 2. | Klopt het dat dit project nooit een vervolg heeft gekregen en waarom is dat niet gebeurd? |
| --- | --- |

2.

Klopt het dat dit project nooit een vervolg heeft gekregen en waarom is dat niet gebeurd?

| 3. | Is het creëren van veiligheid op school, inclusief het bestrijden van pesten, op dit moment een doelstelling van het Gemeenschapsbeleid of een van de programma's op het gebied van onderwijs? Valt het bijvoorbeeld onder de volgende doelstelling van het Comenius-programma: ontwikkeling en verspreiding van methoden om schooluitval te bestrijden, bevordering van de integratie van leerlingen met bijzondere onderwijsbehoeften en bevordering van gelijke kansen in alle sectoren van het onderwijs? |
| --- | --- |

3.

Is het creëren van veiligheid op school, inclusief het bestrijden van pesten, op dit moment een doelstelling van het Gemeenschapsbeleid of een van de programma's op het gebied van onderwijs? Valt het bijvoorbeeld onder de volgende doelstelling van het Comenius-programma: ontwikkeling en verspreiding van methoden om schooluitval te bestrijden, bevordering van de integratie van leerlingen met bijzondere onderwijsbehoeften en bevordering van gelijke kansen in alle sectoren van het onderwijs?

| 4. | Als het antwoord op vraag 3 ontkennend is, werkt de Commissie aan initiatieven om dit onderwerp op de Europese onderwijsagenda te krijgen? |
| --- | --- |

4.

Als het antwoord op vraag 3 ontkennend is, werkt de Commissie aan initiatieven om dit onderwerp op de Europese onderwijsagenda te krijgen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(10 februari 2004)

| 1. en 2. | Naar aanleiding van de conclusies van de Raad van 22 september 1997 betreffende het opzetten van proefprojecten op het gebied van geweld op school werden zestien projecten gefinancierd. Deze liepen van 1997 tot 1999 en beschikten over een ingebouwde interne en/of externe evaluatie. De in de conclusies van de Raad genoemde deskundigengroep werd voortdurend op de hoogte gehouden van de voortgang van de projecten.
  Zes projecten op het gebied van geweld op school waren deels een vervolg op projecten die in het kader van het initiatief „Geweld op school” waren gefinancierd. Zij werden tussen 1999 en 2001 gefinancierd in het kader van het Connect-initiatief.
  Er werd een volledige evaluatie van het Connect-initiatief uitgevoerd en deze is in 2002 gepubliceerd. Zij bevat uitvoerige informatie over elk van de zes projecten, alsmede algemene conclusies. In de conclusies wordt onder meer gewezen op het gebrek aan onderlinge communicatie en uitwisseling van ervaringen. Alle projecten hadden echter zeer goede mogelijkheden op hun onderscheiden gebieden. Het is bekend dat de continuïteit van dit soort projecten over het algemeen moeilijk te waarborgen is, met name uit financieringsoogpunt. De conclusies wijzen er in dit verband op dat voor twee van de zes projecten ten tijde van de evaluatie voorlopige voorstellen in het kader van Socrates, Comenius 3 (netwerken) waren ingediend. |
| --- | --- |

1. en 2.

Naar aanleiding van de conclusies van de Raad van 22 september 1997 betreffende het opzetten van proefprojecten op het gebied van geweld op school werden zestien projecten gefinancierd. Deze liepen van 1997 tot 1999 en beschikten over een ingebouwde interne en/of externe evaluatie. De in de conclusies van de Raad genoemde deskundigengroep werd voortdurend op de hoogte gehouden van de voortgang van de projecten.

Zes projecten op het gebied van geweld op school waren deels een vervolg op projecten die in het kader van het initiatief „Geweld op school” waren gefinancierd. Zij werden tussen 1999 en 2001 gefinancierd in het kader van het Connect-initiatief.

Er werd een volledige evaluatie van het Connect-initiatief uitgevoerd en deze is in 2002 gepubliceerd. Zij bevat uitvoerige informatie over elk van de zes projecten, alsmede algemene conclusies. In de conclusies wordt onder meer gewezen op het gebrek aan onderlinge communicatie en uitwisseling van ervaringen. Alle projecten hadden echter zeer goede mogelijkheden op hun onderscheiden gebieden. Het is bekend dat de continuïteit van dit soort projecten over het algemeen moeilijk te waarborgen is, met name uit financieringsoogpunt. De conclusies wijzen er in dit verband op dat voor twee van de zes projecten ten tijde van de evaluatie voorlopige voorstellen in het kader van Socrates, Comenius 3 (netwerken) waren ingediend.

| 3. en 4. | Kwaliteitsprojecten ter bestrijding van geweld op school kunnen worden gefinancierd uit de Comenius-actie van het Socrates-programma.
  Tussen 2001 en 2003 hadden vijf van de in totaal 186 projecten die voor financiering in het kader van Comenius 2.1: Europese samenwerkingsprojecten voor de opleiding van onderwijzend personeel, waren geselecteerd, betrekking op geweld op school. Van de 21 netwerken die in dezelfde periode in het kader van Comenius 3 zijn geselecteerd, is er een aan dit onderwerp gewijd. |
| --- | --- |

3. en 4.

Kwaliteitsprojecten ter bestrijding van geweld op school kunnen worden gefinancierd uit de Comenius-actie van het Socrates-programma.

Tussen 2001 en 2003 hadden vijf van de in totaal 186 projecten die voor financiering in het kader van Comenius 2.1: Europese samenwerkingsprojecten voor de opleiding van onderwijzend personeel, waren geselecteerd, betrekking op geweld op school. Van de 21 netwerken die in dezelfde periode in het kader van Comenius 3 zijn geselecteerd, is er een aan dit onderwerp gewijd.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/903 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/903

---

(2004/C 78 E/0954)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4044/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Vrije toegang plaatselijke bevolking tot het terrein van culturele en toeristische trekpleisters

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat op grond van toekomstige EU-regelgeving aan de plaatselijke bevolking geen vrije toegang tot het terrein van culturele en toeristische trekpleisters meer kan worden verleend op grond van het feit dat zij in de nabijheid daarvan wonen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat op grond van toekomstige EU-regelgeving aan de plaatselijke bevolking geen vrije toegang tot het terrein van culturele en toeristische trekpleisters meer kan worden verleend op grond van het feit dat zij in de nabijheid daarvan wonen?

| 2. | Zullen culturele en toeristische trekpleisters, zoals bijvoorbeeld Hampton Court Palace in Londen, op grond van dergelijke Europese wetgeving worden verplicht de pasjes terug te nemen waarmee de plaatselijke bevolking vrije toegang tot hun terrein heeft? |
| --- | --- |

2.

Zullen culturele en toeristische trekpleisters, zoals bijvoorbeeld Hampton Court Palace in Londen, op grond van dergelijke Europese wetgeving worden verplicht de pasjes terug te nemen waarmee de plaatselijke bevolking vrije toegang tot hun terrein heeft?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 februari 2004)

In zijn arrest van 16 januari 2003 in zaak C-388/01 betreffende de toegang tot musea in Italië heeft het Hof van Justitie verklaard dat niet alleen tariefvoordelen op basis van nationaliteit, maar ook voorrechten die op grond van de woonplaats (land of streek) worden toegekend aan bezoekers van culturele locaties discriminerend zijn en derhalve strijdig met het EG-Verdrag, en met name met het beginsel van vrij verkeer van diensten.

Volgens vaste jurisprudentie kan het hanteren van de woonplaats als onderscheidend criterium immers hoofdzakelijk ten nadele van onderdanen van andere lidstaten werken, aangezien niet-ingezetenen meestal niet-onderdanen zijn. Het doet niet terzake of de maatregel in voorkomend geval zowel de in andere delen van het nationale grondgebied wonende eigen onderdanen als de onderdanen van andere lidstaten treft.

Een onderscheid op basis van de woonplaats in een bepaalde streek kan slechts aanvaardbaar zijn indien dat gerechtvaardigd is om dringende redenen van algemeen belang, dat wil zeggen niet om zuiver economische redenen, en indien is voldaan aan de beginselen van noodzakelijkheid en evenredigheid.

In haar voorstel voor een richtlijn betreffende diensten op de interne markt van 13 januari 2004 heeft de Commissie met betrekking tot de voorwaarden voor de toegang tot diensten het beginsel opgenomen, zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof van Justitie, van het verbod op discriminatie op basis van nationaliteit of woonplaats.

In het licht van deze beginselen dienen de nationale bevoegde instanties de gevallen te onderzoeken waarin er sprake is van verschillen in entreeprijzen voor toeristische plaatsen, zoals die welke zijn genoemd in de vraag van het geachte parlementslid, en dienen zij met inachtneming van de specifieke situatie maatregelen te treffen om discriminatie tussen Europese burgers te voorkomen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/904 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/904

---

(2004/C 78 E/0955)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4049/03

van Francesco Speroni (NI) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Producten die GGO's bevatten

Is het de Commissie bekend of cateringbedrijven die voor de overheid werken verplicht zijn aan te geven of hun producten meer GGO's bevatten dan wettelijk is toegestaan?

Zo niet, acht zij het dan niet opportuun een dergelijke verplichting alsnog in te voeren, niet alleen ter wille van de commerciële correctheid, maar ook met het oog op de voedselveiligheid?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 februari 2004)

Noch de geldende Gemeenschapswetgeving (1), noch Verordening (EG) nr. 1829/2003 (2), die vanaf april 2004 van toepassing is, voorziet in de verplichting voor restaurants en instellingen om levensmiddelen die uit genetisch gemodificeerde organismen zijn verkregen of die uit genetisch gemodificeerde organismen verkregen ingrediënten bevatten, als zodanig te etiketteren.

De nieuwe regels voor de etikettering van levensmiddelen die genetisch gemodificeerd materiaal bevatten, en vooral artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1829/2003, zijn immers van toepassing op levensmiddelen die als zodanig aan de eindgebruiker of aan instellingen worden geleverd. Ze zijn dus alleen van toepassing op levensmiddelen die als zodanig door instellingen aan de eindgebruiker worden geleverd; wanneer de levensmiddelen worden getransformeerd of bereid, zijn de etiketteringseisen niet van toepassing.

Artikel 14, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1829/2003 biedt de mogelijkheid om via de comitéprocedure specifieke regels vast te stellen voor de informatie die moet worden verstrekt door instellingen die levensmiddelen leveren aan de eindgebruiker. Op dit moment wordt geen initiatief daartoe overwogen.

De bredere vraag welke informatie de horeca aan de consument moet verstrekken, wordt behandeld in het kader van de algemene herziening van de wetgeving inzake de etikettering van voedingsmiddelen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 49/2000 van de Commissie van 10 januari 2000 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1139/98 van de Raad betreffende de verplichte opneming in de etikettering van bepaalde met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen van andere gegevens dan die waarin Richtlijn 79/112/EEG voorziet, PB L 6 van 11.1.2000.

(2)  Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (voor de EER relevante tekst), PB L 268 van 18.10.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/904 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/904

---

(2004/C 78 E/0956)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4050/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Voorstel voor een richtlijn inzake consumentenkrediet

| 1. | Kan de Commissie meedelen wat haar standpunt is met betrekking tot een passend niveau van harmonisatie? Deelt de Commissie de opvatting dat haar benadering van volledige harmonisatie in de EU-context niet passend is en in sommige lidstaten leidt tot onnodige problemen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie meedelen wat haar standpunt is met betrekking tot een passend niveau van harmonisatie? Deelt de Commissie de opvatting dat haar benadering van volledige harmonisatie in de EU-context niet passend is en in sommige lidstaten leidt tot onnodige problemen?

| 2. | In zijn brief van 28 juli 2003 aan de commissievoorzitters en rapporteurs gaf de directeur-generaal van het DG Gezondheids- en consumentenbescherming te kennen dat de Commissie erkent dat maatregelen proportioneel moeten zijn. Kan de Commissie uitleggen hoe dit te verenigen is met de verstrekkende voorgestelde veranderingen die van invloed zijn op alle binnenlandse alsook grensoverschrijdende consumentenkredieten, met name in het licht van de opmerking van de directeur-generaal dat een radicaal alternatief zou zijn om af te zien van communautaire regelgeving voor huis-aan-huisverkoop van krediet omdat het grensoverschrijdende aspect hierbij niet aanwezig of zeer beperkt is (grensregio's), een principe dat ook zou kunnen worden toegepast op andere terreinen van het voorstel? Op basis waarvan heeft de Commissie vastgesteld dat er behoefte is aan de richtlijn in zijn huidige vorm? |
| --- | --- |

2.

In zijn brief van 28 juli 2003 aan de commissievoorzitters en rapporteurs gaf de directeur-generaal van het DG Gezondheids- en consumentenbescherming te kennen dat de Commissie erkent dat maatregelen proportioneel moeten zijn. Kan de Commissie uitleggen hoe dit te verenigen is met de verstrekkende voorgestelde veranderingen die van invloed zijn op alle binnenlandse alsook grensoverschrijdende consumentenkredieten, met name in het licht van de opmerking van de directeur-generaal dat een radicaal alternatief zou zijn om af te zien van communautaire regelgeving voor huis-aan-huisverkoop van krediet omdat het grensoverschrijdende aspect hierbij niet aanwezig of zeer beperkt is (grensregio's), een principe dat ook zou kunnen worden toegepast op andere terreinen van het voorstel? Op basis waarvan heeft de Commissie vastgesteld dat er behoefte is aan de richtlijn in zijn huidige vorm?

| 3. | Kan de Commissie meedelen of er een effectbeoordeling is uitgevoerd in verband met:






  a) | debetstanden, |
| --- | --- | --- |

3.

Kan de Commissie meedelen of er een effectbeoordeling is uitgevoerd in verband met:

a)

debetstanden,

| b) | zekerheidsovereenkomsten, |
| --- | --- |

b)

zekerheidsovereenkomsten,

| c) | het herroepingsrecht. |
| --- | --- |

c)

het herroepingsrecht.

Kan zij, indien een dergelijke beoordeling is uitgevoerd, meedelen wat het resultaat ervan was? Kan de Commissie indien er geen effectbeoordeling is uitgevoerd, meedelen op basis waarvan het noodzakelijk werd geacht het ontwerp van richtlijn in zijn huidige vorm voor te leggen?

| 4. | Deelt de Commissie, in het licht van de noodzaak de rechtszekerheid te bevorderen, de opvatting dat de voorkeur moet worden gegeven aan het wijzigen van sectorale wetgeving — bijvoorbeeld de wetgeving inzake het witwassen van geld, gegevensbescherming of oneerlijke contractvoorwaarden — boven het wijzigen van een daarmee geen verband houdende wet, hetgeen zou kunnen worden opgevat als het achteraf wijzigen van bestaande wetgeving? Deelt de Commissie bijvoorbeeld de opvatting dat artikel 7 van het voorstel indien het letterlijk wordt opgevat zelfs niet voorziet in identificatiecontroles en in strijd is met artikel 3, lid 6, van richtlijn 2001/97/EG (1) inzake het witwassen van geld? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Commissie, in het licht van de noodzaak de rechtszekerheid te bevorderen, de opvatting dat de voorkeur moet worden gegeven aan het wijzigen van sectorale wetgeving — bijvoorbeeld de wetgeving inzake het witwassen van geld, gegevensbescherming of oneerlijke contractvoorwaarden — boven het wijzigen van een daarmee geen verband houdende wet, hetgeen zou kunnen worden opgevat als het achteraf wijzigen van bestaande wetgeving? Deelt de Commissie bijvoorbeeld de opvatting dat artikel 7 van het voorstel indien het letterlijk wordt opgevat zelfs niet voorziet in identificatiecontroles en in strijd is met artikel 3, lid 6, van richtlijn 2001/97/EG (1) inzake het witwassen van geld?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(6 februari 2004)

Alvorens haar voorstel voor een richtlijn te presenteren, heeft de Commissie gedegen en uitgebreid voorbereidend werk gedaan, waaronder een aantal onderzoeken inzake consumentenkredieten in het algemeen en onderzoeken over te hoge schuldenlasten. Het voorstel voor een richtlijn is pas na uitgebreid overleg met alle belanghebbenden — waaronder de lidstaten, de financiële sector en consumentenvertegenwoordigers — tot stand gekomen, en alle bepalingen in de richtlijn zijn gebaseerd op reeds bestaande nationale voorschriften. In haar Strategie voor het consumentenbeleid 2002-2006 heeft de Commissie reeds een volledige harmonisatie op de kerngebieden aangekondigd. In maart 2003 heeft het Europees Parlement zich in zijn resolutie over de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's — Strategie voor het consumentenbeleid 2002-2006 (2) achter deze strategie geschaard, en ook de Raad heeft zich in mei 2003 voor deze strategie uitgesproken.

Het voorstel voor een richtlijn inzake consumentenkrediet omvat zowel binnenlandse als grensoverschrijdende transacties, hetgeen ook strookt met de tenuitvoerlegging van de doelstelling van het EG-Verdrag op het gebied van de consumentenbescherming, zoals toegelicht door de (voormalig) Directeur-generaal Robert J. Coleman in zijn brief van 28 juli 2003 aan de voorzitters van de Parlementaire commissies en de rapporteurs.

De Commissie heeft voorgesteld om ook een bepaling op te nemen ter zake van oneerlijke bedingen in overeenkomsten die specifiek gericht zijn op consumentenkredieten, daarbij rekening houdend met het feit dat bepaalde voorwaarden die verband houden met de financiële dienstverlening van het toepassingsgebied van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (3) zijn uitgesloten. De Commissie wacht op een reactie van het Europees Parlement op het voorstel. Zij heeft, gezien de lopende werkzaamheden in de Raad en bij gebreke van een duidelijk advies van het Parlement, nog geen standpunt bepaald en evenmin conclusies getrokken over de wijze waarop een aantal bepalingen in het voorstel zouden kunnen worden aangepast. Als de Commissie dit zou doen zonder een weloverwogen advies van het Parlement af te wachten, zou zij voorbij gaan aan de centrale rol van het Parlement in de medebeslissingsprocedure.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001, blz. 76.

(2)  COM(2002) 208 - C5-0329/2002 - 2002/2173(COS).

(3)  PB L 95 van 21.4.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/906 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/906

---

(2004/C 78 E/0957)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4052/03

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Steun voor de diverse kerken

Verleent de Commissie, in het kader van de bescherming van het cultureel erfgoed en de culturele eigenheid van de lidstaten, via culturele of andere programma's financiële steun voor de restauratie van kerken, de conservatie van iconen en andere kerkschatten en de valorisatie van religieuze monumenten?

Zo ja, is er een verslag gemaakt over de projecten die zijn gefinancierd (aard van het project en bedrag van de financiering), per project en per land?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(12 februari 2004)

De Commissie beheert geen enkele financiering die uitsluitend bestemd is voor de restauratie of de conservatie van kerken of kerkschatten.

Overigens wijst de Commissie het geachte parlementslid op het feit dat het programma Cultuur 2000 onder meer tot doel heeft acties te stimuleren die op Europees niveau aandacht besteden aan het gemeenschappelijk cultureel erfgoed van Europees belang, en die kennis verspreiden en goede praktijken bevorderen omtrent het behoud en de bescherming van dat culturele erfgoed.

Het programma ondersteunt projecten die gezamenlijk geproduceerd en gefinancierd worden door ten minste drie actoren uit ten minste drie aan het programma deelnemende landen.

Het geachte parlementslid kan aanvullende informatie en de volledige en gedetailleerde lijst van alle in 2000, 2001, 2002 en 2003 door het programma Cultuur 2000 gesteunde projecten (en de begunstigden, de betrokken partners en de toegekende bedragen) vinden op de site: (http://europa.eu.int/comm/culture/eac/index_en.html).

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/906 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/906

---

(2004/C 78 E/0958)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4060/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(8 januari 2004)

Betreft:   Europees burgerschap

In de ontwerpgrondwet van de Europese Unie wordt in artikel 8 „de burgers van de Unie” het recht gegarandeerd zich vrij op het grondgebied van de lidstaten te verplaatsen en er vrij te verblijven, alsmede andere burgerrechten die aan het burgerschap zijn verbonden.

Volgens het artikel is het Europese burgerschap echter slechts bestemd voor „eenieder die de nationaliteit van een lidstaat bezit” zonder verder iets toe te voegen aan de zo veel besproken en belangrijke kwestie van de voorwaarden en de procedure voor het verwerven van het burgerschap. De hoedanigheid van EU-burger vormt immers volgens de letter van artikel 8 het enige onderscheid tussen de positie van degenen die legaal op het Europese grondgebied verblijven en er zich verplaatsen, en de burgers van een derde land. Er wordt geen aandacht besteed aan juridische „tussenposities”, zoals bijvoorbeeld die van de ingezetenen, noch wordt er rekening gehouden met de met immigratie verband houdende aspecten. Elke lidstaat blijft verantwoordelijk voor de wijze waarop het nationale burgerschap wordt verkregen en voor het beleid inzake binnenkomst, verblijf en integratie van de niet-communautaire burgers, hoewel bij de immigratie zowel de landen zijn betrokken die de buitengrenzen van de Unie vormen, als die van doorgang en vestiging. Het debat over het burgerschap omvat immers vele vraagstukken: de regelgeving inzake de legale en illegale immigratiestromen, het geïntegreerde beheer van de grenzen, de strijd tegen de georganiseerde misdaad, de zeegrenzen en de nieuwe grenzen na de uitbreiding, alsmede het asielrecht. Elk van deze vraagstukken werd tot op heden te vaak benaderd via het onderscheid tussen de beide soorten burgerschap — een nationaal burgerschap, en een parallel en secundair burgerschap, namelijk het Europese. Hierbij werden uiteenlopende en ongecoördineerde oplossingen aangedragen die tot aanzienlijke beheersproblemen en enorme verschillen in behandeling leiden, ondanks de gemeenschappelijke waarden die aan het ontstaan en de evolutie van de Unie ten grondslag liggen.

Gezien deze fundamentele lacune in de nieuwe grondwet en de wenselijkheid en noodzaak om het debat over de genoemde kwesties te verdiepen om onverwijld te komen tot een harmonisatie van de wetgeving met regels ter zake die voor alle lidstaten gelijk zijn, wil ik de Commissie het volgende vragen.

| 1. | Welke concrete initiatieven zijn genomen om de harmonisatie van de wetgevingen inzake het verkrijgen van het nationale burgerschap en de status van ingezetene te bevorderen? |
| --- | --- |

1.

Welke concrete initiatieven zijn genomen om de harmonisatie van de wetgevingen inzake het verkrijgen van het nationale burgerschap en de status van ingezetene te bevorderen?

| 2. | Hoe ontwikkelen zich de discussies over een geharmoniseerd communautair beleid inzake immigratie? |
| --- | --- |

2.

Hoe ontwikkelen zich de discussies over een geharmoniseerd communautair beleid inzake immigratie?

| 3. | Wat is het standpunt van de Commissie over de mogelijkheid om in de grondwet de kwestie van het Europese burgerschap op te nemen en hierbij tevens rekening te houden met de hieruit voortvloeiende politieke, religieuze en sociale implicaties? |
| --- | --- |

3.

Wat is het standpunt van de Commissie over de mogelijkheid om in de grondwet de kwestie van het Europese burgerschap op te nemen en hierbij tevens rekening te houden met de hieruit voortvloeiende politieke, religieuze en sociale implicaties?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 februari 2004)

Tijdens de Europese Raad van Tampere in oktober 1999 zijn richtsnoeren vastgesteld voor een gemeenschappelijk immigratie- en asielbeleid. Dit beleid omvat een component van eerlijke behandeling van derdelanders die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven. Volgens de conclusies van de Europese Raad moet de wettelijke status van legaal in de Unie verblijvende derdelanders meer in overeenstemming worden gebracht met die van de onderdanen van de lidstaten. Bovendien moeten zij een aantal uniforme rechten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van EU-burgers liggen.

De Gemeenschap heeft geen wettelijke bevoegdheid heeft om harmoniserende wetgeving inzake het verkrijgen van het nationale burgerschap in te voeren. Deze wettelijke bevoegdheid is ook niet opgenomen in de ontwerpgrondwet voor de EU. De Commissie is daarom niet voornemens in de nabije toekomst wetgevende maatregelen op dit gebied te treffen.

Wat betreft de ontwikkeling van een uniform gemeenschappelijk beleid voor immigratie en de wettelijke status van onderdanen van derde landen, heeft de Commissie naar de in Tampere geformuleerde doelstellingen toegewerkt. Om die te bereiken heeft zij een aantal beleidsmaatregelen en richtlijnen voorgesteld die tot doel hebben het vrije verkeer en de economische en sociale grondrechten van onderdanen van derde landen te garanderen. Met name de richtlijn betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (1) harmoniseert de wettelijke status van derdelanders die ingezeten zijn in de EU.

De Commissie is van mening dat het burgerschap (waaronder een gemeenschappelijke reeks basisrechten en -plichten voor onderdanen van derde landen) en het toekennen van politieke rechten van belang zijn voor het integratieproces.

---

(1)  Voorstel van de Commissie van 13.3.2001, COM(2001)127 def. Het voorstel is op 25 november 2003 aangenomen door de Raad.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/907 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/907

---

(2004/C 78 E/0959)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4062/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Gezondheid en veiligheid van werknemers - klacht 00/4404, SG(2000) A/3828/2

Volgens bepaalde bronnen heeft de Commissie, na onderzoek van het dossier inzake klacht 00/4404, SG(2000) A/3828/2 en na een bezoek aan Griekenland van een vertegenwoordiger van de Commissie, besloten een inbreukprocedure tegen de Helleense Republiek in te leiden en een verwittigingsbrief te sturen. Volgens dezelfde bronnen heeft de Griekse overheid deze brief beantwoord.

De klachten blijven toenemen, in Griekenland heerst de algemene overtuiging dat de diensten die bevoegd zijn voor de toepassing van Richtlijn 89/391/EEG (1) betreffende de gezondheid en veiligheid van werknemers hun taak slecht vervullen, terwijl de werkgevers de regels inzake gezondheid en veiligheid op het werk blijven overtreden. Welke zijn de belangrijkste punten uit de verwittigingsbrief van de Commissie en wat hebben de Griekse autoriteiten erop geantwoord?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 februari 2004)

Zoals het geachte parlementslid opmerkt, heeft de Commissie inzake klacht 2000/4404 de Griekse overheid een aanmaningsbrief gestuurd. De Griekse autoriteiten hebben deze brief beantwoord.

De aanmaningsbrief betreft de toepassing in de Griekse rechtsorde van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (2) en van de bijzondere richtlijnen terzake. De aanmaningsbrief herinnert met name aan de verplichting van de lidstaten controle en toezicht uit te oefenen op de maatregelen die zijn genomen om de communautaire richtlijnen om te zetten. Het onvoldoende of niet toepassen van deze richtlijnen vormt een inbreuk op het Gemeenschapsrecht die kan leiden tot een beroep wegens niet-nakoming voor het Hof van Justitie.

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat zij de Griekse overheid officieel om commentaar op dit onderwerp heeft verzocht, met name ten aanzien van de verrichte controles en het aantal arbeidsongevallen.

De Griekse autoriteiten hebben de aanmaningsbrief gedetailleerd en uitvoerig beantwoord. Gezien het complexe karakter van dit dossier onderzoeken de diensten momenteel het antwoord van de Griekse autoriteiten. De Commissie zal niet nalaten in het licht van de resultaten van dat onderzoek en het onderzoek naar later verkregen informatie passende maatregelen te treffen.

---

(1)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

(2)  PB L 183 van 29.6.1989.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/908 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/908

---

(2004/C 78 E/0960)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4063/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Werknemers met een eendagscontract

Bij de Griekse organisaties „OPAP” en „ODIE” worden reeds jaren werknemers met een „eendagscontract” tewerkgesteld, d.w.z. dat sommigen reeds 5 tot 20 jaar lang elke dag hun arbeidscontract vernieuwen. Gevolg van deze praktijken is dat de betrokken werknemers hun elementaire arbeids- en socialezekerheids-rechten zoals moederschapsverlof en -uitkering niet kunnen genieten omdat ze volgens de socialezeker-heidsinstanties een eendagscontract hebben. Deze arbeidscontracten vormen een regelrechte schending van het Handvest van de grondrechten, de communautaire regelgeving zoals vastgesteld in de richtlijnen 1999/70/EG (1), 76/207/EEG (2), 86/613/EEG (3) en 92/85/EEG (4), alsook van de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.

Zijn dergelijke arbeidscontracten volgens de Commissie aanvaardbaar? Welke maatregelen zal zij nemen om ervoor te zorgen dat deze werknemers al hun arbeidsrechten kunnen genieten? Kunnen de bepalingen van Richtlijn 1999/70/EG op de bovengenoemde werknemers worden toegepast?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(13 februari 2004)

Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is van toepassing op personen die volgens de wetgeving, collectieve overeenkomsten of praktijk in elke afzonderlijke lidstaat worden beschouwd als werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd.

Indien de werknemers met een „eendagscontract” in Griekenland worden gezien als werknemers, is de richtlijn derhalve op hen van toepassing. Worden zij daarentegen gezien als verleners van diensten, dan vallen zij niet onder de richtlijn.

Volgens clausule 5 van de richtlijn zijn de lidstaten gehouden tot invoering van maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd. Die maatregelen kunnen bestaan in de vaststelling van objectieve redenen die een verlenging van de overeenkomsten rechtvaardigen, van de maximale duur ervan of van het aantal malen dat zij kunnen worden verlengd. Samen moeten de ingevoerde maatregelen afdoende bescherming tegen misbruik bieden. Een situatie waarin sprake is van werknemers met een overeenkomst voor bepaalde tijd die enkele jaren lang dagelijks wordt verlengd, lijkt niet te voldoen aan clausule 5 van de richtlijn.

De Commissie voert momenteel actief overleg met de Griekse autoriteiten ten behoeve van een correcte omzetting van de richtlijn.

---

(1)  PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43.

(2)  PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.

(3)  PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56.

(4)  PB L 348 van 28.11.1992, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/909 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/909

---

(2004/C 78 E/0961)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4073/03

van Giovanni Fava (PSE) aan de Commissie

(8 januari 2004)

Betreft:   Thermische afvalverwerker

De voorzitter van het Siciliaanse regiobestuur heeft als bijzonder commissaris voor het afvalbeheer opdracht gegeven tot de bouw van een grote installatie voor thermische afvalverwerking met bijbehorende stortplaats in Paternò (prov. Catania).

De gekozen locatie bevindt zich op slechts 5 km afstand van de bebouwing van Contrada Valanghe, dat door de Europese Gemeenschap tot gebied van communautair belang (SIC-ITA 060015) is bestempeld op grond van zijn bijzondere geologische gesteldheid en de karakteristieke flora en fauna. Het bewuste gebied grenst aan een ander gebied van communautair belang („Tratto di Pietralunga del fiume Simeto” — SIC-ITA 070025), waar zich veel overblijfselen uit de oudheid bevinden.

Is de Commissie niet van oordeel dat dit besluit van de regiovoorzitter en de lokale overheid lijnrecht ingaat tegen de door de Gemeenschap gekozen beleidslijn om deze gebieden te beschermen?

Is de Commissie niet van mening dat de aanleg van een thermische afvalverwerker en bijbehorende stortplaats op slechts 5 km van de bebouwde kom gevaarlijk is voor de veiligheid en gezondheid van de bewoners?

Is de Commissie tenslotte niet van oordeel dat de bouw van een thermische afvalverwerker in een gebied waar biologische landbouw plaatsvindt en gewassen met een beschermde benaming van oorsprong (BBO) worden gekweekt, zeer ten nadele is van de economie en ontwikkeling ter plaatse?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985, (1) (Milieueffectbeoordelingsrichtlijn), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2), kan er een milieueffectbeoordeling nodig zijn voor de bouw van een afvalverbrandingsinstallatie en een stortplaats, afhankelijk van de grootte ervan. De locatie van de geplande faciliteiten, bijvoorbeeld met het oog op de afstand tot bevolkte gebieden en de economische activiteiten die in het gebied worden uitgeoefend, is altijd een van de elementen die in overweging genomen moeten worden bij de beoordeling of bij het besluit of de projecten al dan niet aan een beoordeling moeten worden onderworpen.

Behalve deze vereisten speelt ook het feit een rol dat het door het geachte parlementslid genoemde project zich in een gebied van communautair belang bevindt dat door Italië is voorgesteld in overeenstemming met artikel 4 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (3), en bij een tweede gebied dat in het kader van dezelfde richtlijn is voorgesteld. Het project moet daarom voldoen aan de voorschriften als bedoeld in artikel 6 van deze richtlijn, waarin bepaald wordt onder welke omstandigheden toestemming kan worden gegeven voor een project dat grote invloed kan hebben op een speciaal beschermingsgebied of op een gebied van communautair belang. Mocht het project naar alle waarschijnlijkheid een aanzienlijke invloed hebben, betekent goedkeuring ervan zonder dat voldaan is aan de in artikel 6 genoemde voorwaarden derhalve een inbreuk op de richtlijn.

Meer in het algemeen moeten alle nieuwe verbrandingsinstallaties, ongeacht de locatie ervan, voldoen aan de emissienormen en andere voorwaarden die zijn vastgelegd in Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (4). Indien de installaties bovendien binnen het toepassingsgebied vallen van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (5), wat klaarblijkelijk het geval is, dient de bevoegde autoriteit emissiequota, soortgelijke parameters en technische metingen gebaseerd op de beste beschikbare technieken, te vermelden in de vergunning waarbij rekening wordt gehouden met de technische kenmerken van de betrokken installatie, de geografische ligging en de plaatselijke milieu-omstandigheden. Dit betekent dat de bevoegde autoriteit indien nodig strengere eisen voor de vergunning mag stellen dan de eisen die worden gesteld door de afvalverbrandingsrichtlijn zelf.

Uit de door het geachte parlementslid verstrekte informatie wordt niet duidelijk of er een milieueffectbeoordeling of een specifieke beoordeling is uitgevoerd naar de effecten die de geplande installatie zou hebben op de twee voorgestelde gebieden van communautair belang en zo ja, wat de conclusies daarvan waren. Aangezien het evenmin duidelijk of er reeds bouwvergunningen zijn verleend, beschikt de Commissie niet over elementen die zouden kunnen wijzen op een overtreding van Richtlijn 92/43/EEG.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

(4)  PB L 332 van 28.12.2000.

(5)  PB L 257 van 10.10.1996.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/910 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/910

---

(2004/C 78 E/0962)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4080/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Paspoorten voor huisdieren

Een Portugese burger heeft met mij contact opgenomen om zijn bezorgdheid tot uiting te brengen over het feit dat het houden van fretten om onverschillig welke reden in zijn land verboden is, en dat tamme fretten in beslag kunnen worden genomen en afgemaakt of in een dierentuin worden geplaatst.

Ik meen te hebben begrepen dat tamme fretten zijn opgenomen in het EU-plan voor een huisdieren-paspoort, en dat verkeer binnen de Unie mogelijk wordt als de dieren zijn ingeënt en op de vereiste manier zijn gemerkt.

Heeft de Commissie waarschuwingen of richtlijnen uitgegeven voor frettenbezitters die naar Portugal willen reizen?

Heeft de Commissie in de discussie met de lidstaten over het huisdierenpaspoort de problemen naar voren gebracht die de uiteenlopende wetgeving in de lidstaten veroorzaakt op het punt van de toelating van bepaalde soorten huisdieren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 februari 2004)

Het verbod op het houden van fretten in Portugal valt buiten het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren (1), omdat het verband houdt met andere dan veterinairrechtelijke overwegingen.

Artikel 2, derde alinea, van deze communautaire verordening bepaalt: „Deze verordening is zonder gevolgen voor de op andere dan veterinairrechtelijke overwegingen gebaseerde bepalingen die ertoe strekken het verkeer van bepaalde soorten of rassen gezelschapsdieren te beperken.”

Derhalve kunnen de lidstaten over elke andere kwestie in verband met het niet-commerciële verkeer van de dieren in kwestie vrij oordelen. Volgens de informatie die wij van de Portugese autoriteiten hebben gekregen, is het genoemde verbod ingesteld met het oog op de milieubescherming.

Om te voldoen aan Verordening (EG) nr. 998/2003 heeft Portugal uitvoeringsmaatregelen getroffen bij wetsdecreet (decreto-lei) nr. 314/2003 van 17 december 2003. Hierin is vastgesteld dat voor fretten een vergunning van het ministerie van Milieu nodig is, wat in het licht van het aangehaalde artikel 2 niet kan worden beschouwd als strijdig met de communautaire verordening.

---

(1)  PB L 146 van 13.6.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/911 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/911

---

(2004/C 78 E/0963)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4086/03

van Olle Schmidt (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Ondernemingsspecifieke steun aan Eftec in verband met overbrenging van het bedrijf van Hässleholm in Zweden naar Wales in Groot-Brittannië

De onderneming Eftec in Hässleholm produceert roestbeschermingsmiddelen voor de automobielindustrie. Autoriteiten in Wales hebben bevestigd dat genoemde onderneming financiële steun heeft gekregen in verband met de overbrenging van het bedrijf van Hässleholm naar Wales. Er is 6 miljoen kronen uitbetaald bij wijze van vestigingssteun en dit bedrag werd gebruikt voor de uitbreiding van de nieuwe fabriek in Rhigos, Aberdare. Uit berichten blijkt dat Eftec, naar men aanneemt, 6 miljoen kronen per jaar gedurende zes jaar krijgt, hetgeen naar alle waarschijnlijkheid voldoende is voor het opvangen van de kosten die verband houden met de opheffing van het bedrijf in Zweden, die maximaal 30 miljoen kronen zullen bedragen.

Op grond van deze informatie moet ik constateren dat het met de ontwikkeling van het mededingingsbeleid van de EU de verkeerde kant opgaat. Het doel binnen de EU moet uiteraard zijn dat alle ondernemingsspecifieke steun, zoals de steun die thans aan Eftec is uitbetaald, verdwijnt. De EU moet zich in plaats daarvan richten op steun van algemene aard. Bij voorbeeld: steun aan infrastructuur en aan algemene onderwijsstelsels. Het verlenen van steun aan individuele ondernemingen zoals deze nu aan Eftec is toegekend draagt alleen maar bij aan een verstoring van de markt en is uiterst onbillijk tegenover de regio's die daarvan de dupe zijn. Door het besluit tot sluiting van de onderneming zijn 22 werknemers getroffen.

Kan de Commissie bevestigen dat de hierboven vermelde informatie, namelijk dat Eftec een vestigingssteun krijgt van 6 miljoen per jaar gedurende een periode van zes jaar, juist is? Acht de Commissie een dergelijke ontwikkeling verenigbaar met het doel van het mededingingsbeleid van de EU?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie neemt nota van de gegevens die het geachte parlementslid heeft voorgelegd in verband met mogelijke steun aan het bedrijf Eftec. Volgens deze gegevens ontvangt het bedrijf subsidies ten bedrage van 30 miljoen SEK over een periode van zes jaar voor een uitbreiding van haar fabriek in Rhigos, Aberdare. Het geachte parlementslid wijst erop dat deze hulp is toegekend naar aanleiding van de verhuizing van het bedrijf van Hässleholm (Zweden) naar Wales.

Het directoraat-generaal Concurrentie van de Commissie zal de nodige onderzoeken instellen in verband met de informatie die het geachte parlementslid heeft verstrekt om zo vast te stellen of er bij dit project sprake is van staatssteun die onverenigbaar is met de mededingingsregels van het EU-Verdrag. Het geachte parlementslid zal zo snel mogelijk worden ingelicht over het resultaat.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/912 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/912

---

(2004/C 78 E/0964)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4087/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Toezichthouder databescherming

Kan de Commissie mededelen wanneer zij een toezichthouder databescherming zal aanstellen, wanneer hij of zij met zijn of haar werkzaamheden zal beginnen en wanneer de Commissie van deze persoon een onafhankelijke beoordeling verwacht inzake het vrijgeven van informatie in verband met het geschil tussen de Commissie, de Europese Ombudsman en het Parlement in de kwestie van de Bavarian Lager Company?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 februari 2004)

In overeenstemming met artikel 43 van Verordening (EG) nr. 45/2001 (1) benoemen het Parlement en de Raad in onderlinge overeenstemming de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming en de adjunct-toezichthouder. Deze benoeming heeft op 22 december 2003 (2) plaatsgevonden en daarbij zijn de heren Peter Hustinx en Joaquím Bayo Delgado benoemd als Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, respectievelijk adjunct-toezichthouder. Ze hebben hun ambt begin februari 2004 aanvaard.

Krachtens artikel 41 van bovengenoemde verordening is de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming een volledig onafhankelijke toezichthoudende autoriteit. Het is dan ook niet aan de Commissie om te bepalen welke activiteiten deze autoriteit moet verrichten of binnen welke termijn.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 8 van 12.1.2001.

(2)  Besluit nr. 2004/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 2003 houdende benoeming van de in artikel 286 van het EG-Verdrag voorziene onafhankelijke controleautoriteit (Europees toezichthouder voor gegevensbescherming), PB L 12 van 17.1.2004.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/912 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/912

---

(2004/C 78 E/0965)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0005/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Vervolging van in de EU gevestigde Uighur organisaties

De regering van de Volksrepubliek China heeft onlangs een lijst van gezochte etnische Uighur „terroristen” in het buitenland gepubliceerd en heeft om hun aanhouding en uitlevering verzocht in een herhaalde poging om de politieke activiteiten van Uighuractivisten buiten China aan banden te leggen door deze activiteiten als „terrorisme” aan te merken en aldus internationale steun te krijgen voor de onverminderd harde aanpak in de Autonome Regio Xinjiang Uighur (XUAR). Het officiële document dat door het Chinese ministerie van Openbare Veiligheid is gepubliceerd, noemt vier Uighur groeperingen die als „terroristische organisatie” worden aangemerkt. Hiertoe behoren het Wereld Uighur Jeugdcongres (WUYC) en het Oost-Turkestan Informatiecentrum (ETIC). Beide zijn in Duitsland gevestigde politieke groeperingen die bekendheid geven aan berichten over voortdurende gevallen van machtsmisbruik tegen Uighurs in China en die zelfbeschikking voor de regio bepleiten. De verklaring noemt ook elf personen waarvan beweerd wordt dat het „terroristen” zijn, waaronder de voorzitters van het WUYC en het ETIC. Zij wonen alle in het buitenland en de Chinese autoriteiten hebben andere landen verzocht hen aan te houden en aan China uit te leveren.

De Chinese autoriteiten maken nog altijd weinig of geen onderscheid tussen gewelddadig verzet en vreedzame uitoefening van het recht op vrije meningsuiting, de vrijheid van vergadering en godsdienst. China beschouwt ieder pleiten voor meer autonomie of onafhankelijkheid als „etnisch separatisme”, dat volgens de Chinese wet wordt aangemerkt als misdaad tegen de staatsveiligheid. Enkele honderden Uighurs die zijn beschuldigd van betrokkenheid bij dergelijke activiteiten, zijn sinds het midden van de jaren 1990 geëxecuteerd, duizenden anderen zijn aangehouden en gevangen gezet na oneerlijke processen en martelingen, en aan de Islamitische geestelijkheid en de uitoefening van de Islam in de regio worden steeds meer beperkingen opgelegd.

Welke maatregelen overweegt de Commissie om te voorkomen dat mensen die vrijheid en democratie in China steunen, ongeacht of dit nu in de Volksrepubliek China of daarbuiten gebeurt, hiervoor worden gemarteld of zelfs met hun leven moeten betalen voor hun geloof in de rechtstaat en fundamentele mensenrechten? Is deze kwestie aan de orde gesteld tijdens de jongste topontmoeting EU-Volksrepubliek China in Beijing, en zo ja, welke besluiten zijn genomen door de EU en de autoriteiten van de Volksrepubliek China?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(17 februari 2004)

De EU hecht bijzonder veel belang aan de mensenrechtensituatie in de wereld. Eerbiediging van de mensenrechten is dan ook een belangrijk aspect van het beleid van de EU ten opzichte van derde landen. Het recht op vrije meningsuiting, de vrijheid van vereniging en godsdienst staan steeds centraal bij de besprekingen tussen de EU en China in het kader van de mensenrechtendialoog. Dit was onlangs nog het geval tijdens de laatste bijeenkomst op 27 en 28 november 2003 in Peking. Het mensenrechtenvraagstuk is ook regelmatig aan bod gekomen in het kader van de politieke dialoog, onder meer tijdens de laatste bilaterale top tussen de EU en China die op 30 oktober 2003 in Peking plaatsvond.

De EU heeft er bij de Chinese autoriteiten steeds op aangedrongen om de mensenrechten volledig te eerbiedigen, waarbij bijzondere nadruk werd gelegd op de rechten van de minderheden, met name de Uighur gemeenschap. Wat de Uighurs betreft, heeft de EU in het verleden steeds beklemtoond dat in de strijd tegen het terrorisme de mensenrechten steeds moeten worden geëerbiedigd en dat een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen het op vreedzame wijze uiten van een afwijkende mening en gewelddadig verzet.

Bovendien heeft de EU in het kader van de dialoog ook uiting gegeven aan haar bezorgdheid over de aanhoudende berichten in verband met de wijdverbreide toepassing van folteringen in China. De EU is dan ook van oordeel dat de inwerkingtreding op 1 januari 2004 van een nieuw overheidsbesluit van het Chinese ministerie van Openbare Veiligheid dat de stopzetting tot doel heeft van praktijken zoals folteren om bekentenissen te verkrijgen of strafbare feiten te onderzoeken, een gunstige evolutie is. De uitvoering van dit besluit zal nauwgezet worden gevolgd. Voorts kan worden opgemerkt dat China tijdens de laatste bijeenkomst in het kader van de mensenrechtendialoog in beginsel ermee akkoord is gegaan om op het gebied van het voorkomen van foltering in trilateraal verband samen te werken met de EU en de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR).

Deze aangelegenheden zullen opnieuw ter sprake komen tijdens de volgende bijeenkomst in het kader van de mensenrechtendialoog die op 26 en 27 februari 2004 in Dublin zal plaatsvinden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/914 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/914

---

(2004/C 78 E/0966)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0014/04

van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Verhouding afgelaste vluchten — naamgegevens van passagiers (PNR)

Half december 2003 bereikten de Verenigde Staten en de Europese Commissie in principe een akkoord over het verstrekken van gegevens van passagiers aan de VS. In dit akkoord werd overeenstemming bereikt over o.a. het aantal te verstrekken gegevens, de opslag van die gegevens, de informatie aan de passagiers en de rechtsgang binnen de VS. Het akkoord moet nog behandeld worden in de Raad en het Europees Parlement. Ondertussen hebben de VS, die nu nog alle ongefilterde informatie van passagiers ontvangen, 6 vluchten van Air France tegengehouden.

Kan de Commissie, met het oog op de behandeling in het Europees Parlement, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Hoe verhoudt deze handelswijze zich met de overeenkomst en met name met de afgesproken voorwaarden? |
| --- | --- |

1.

Hoe verhoudt deze handelswijze zich met de overeenkomst en met name met de afgesproken voorwaarden?

| 2. | Kan het eenzijdig schrappen van vluchten zelfs na overleg tussen de ministers van Buitenlandse Zaken strijdig worden geacht met internationale handelsverdragen? |
| --- | --- |

2.

Kan het eenzijdig schrappen van vluchten zelfs na overleg tussen de ministers van Buitenlandse Zaken strijdig worden geacht met internationale handelsverdragen?

| 3. | Zijn in het nog niet aan het Parlement overgelegde akkoord passages opgenomen over de voorwaarden waaronder vluchten geschrapt kunnen worden? |
| --- | --- |

3.

Zijn in het nog niet aan het Parlement overgelegde akkoord passages opgenomen over de voorwaarden waaronder vluchten geschrapt kunnen worden?

| 4. | Hoe werden deze besluiten genomen gelet op de volgende elementen:






  — | de bredere relatie EU-VS, |
| --- | --- | --- |

4.

Hoe werden deze besluiten genomen gelet op de volgende elementen:

—

de bredere relatie EU-VS,

| — | de veiligheid en het vertrouwen van de luchtreizigers, |
| --- | --- |

—

de veiligheid en het vertrouwen van de luchtreizigers,

| — | het kostenaspect voor de luchtvaartmaatschappijen? |
| --- | --- |

—

het kostenaspect voor de luchtvaartmaatschappijen?

| 5. | Hoe verloopt in deze de samenwerking tussen de Europese en Amerikaanse beveiligingsautoriteiten? |
| --- | --- |

5.

Hoe verloopt in deze de samenwerking tussen de Europese en Amerikaanse beveiligingsautoriteiten?

| 6. | Hoe worden de luchtvaartmaatschappijen geïnformeerd en welke verantwoordelijkheid dragen zij? |
| --- | --- |

6.

Hoe worden de luchtvaartmaatschappijen geïnformeerd en welke verantwoordelijkheid dragen zij?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 februari 2004)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar de verklaring die de Vice-voorzitter van de Commissie met bevoegdheid voor energie en vervoer namens de Commissie heeft afgelegd op 12 januari 2004 tijdens het debat over de veiligheid van de luchtvaart in de plenaire zitting van het Parlement in Straatsburg.

Meer bepaald verklaarde de Commissie dat er geen verband bestaat tussen de overeenkomst die in december 2003 is gesloten met de douaneautoriteiten van de Verenigde Staten (VS) over naamgegevens van passagiers (PNR) en de acties van de Amerikaanse autoriteiten tijdens de kerstperiode, die tot een aantal geannuleerde vluchten hebben geleid. De Commissie heeft namelijk vernomen dat het alarm niet gebaseerd was op PNR-gegevens, maar wel op door de veiligheidsdiensten van de V.S. vergaarde informatie.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/915 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/915

---

(2004/C 78 E/0967)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0024/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Financiële steun voor een organisatie die de onafhankelijkheid van gehandicapten bevordert

Kan de Commissie, nu 2003, het Europees Jaar van de gehandicapten, ten einde is, advies verstrekken over mogelijke financieringsbronnen voor een Europese overkoepelende organisatie (European Network on Independent Living) die de belangen van mensen met een handicap of een mobiliteitsbeperking vertegenwoordigt en behartigt?

Naast voorlichtingscampagnes en steunverlening aan de betrokkenen wil de organisatie zich ook bezighouden met fundamentele infrastructuurvereisten waaraan moet worden voldaan om onafhankelijk te kunnen wonen. Gelijkheid en „empowerment” worden de hoekstenen van deze beweging, waarbij de nadruk ligt op zelfhulp via het opzetten van onderling gekoppelde netwerken van op zichzelf wonende mensen. Zo zou maximaal gebruik worden gemaakt van de deskundigheid en de middelen die op dit gebied in de hele Gemeenschap beschikbaar zijn.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(9 februari 2004)

Op grond van het Financieel Reglement van de Europese instellingen (1) moeten alle financiële middelen van de Gemeenschap op basis van volledig open en transparante procedures worden toegewezen.

Zo wordt in de artikelen 109 en 110 van het nieuwe Financieel Reglement duidelijk het volgende bepaald:

| — | De toekenning van subsidies geschiedt met inachtneming van het transparantiebeginsel, het beginsel van gelijke behandeling, het cumulatieverbod, het verbod van werking met terugwerkende kracht en het medefinancieringsbeginsel. |
| --- | --- |

—

De toekenning van subsidies geschiedt met inachtneming van het transparantiebeginsel, het beginsel van gelijke behandeling, het cumulatieverbod, het verbod van werking met terugwerkende kracht en het medefinancieringsbeginsel.

| — | Jaarlijks wordt een subsidieprogramma vastgesteld dat aan het begin van het begrotingsjaar bekend wordt gemaakt, behoudens voor de hulp in crisissituaties en de humanitaire hulp. |
| --- | --- |

—

Jaarlijks wordt een subsidieprogramma vastgesteld dat aan het begin van het begrotingsjaar bekend wordt gemaakt, behoudens voor de hulp in crisissituaties en de humanitaire hulp.

Dit werkprogramma wordt ten uitvoer gelegd door middel van publicatie van oproepen tot het indienen van voorstellen, behalve in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde spoedeisende gevallen of indien de begunstigde wegens zijn kenmerken als enige voor een bepaalde actie in aanmerking komt.

| — | Jaarlijks wordt een overzicht gepubliceerd van alle in de loop van het begrotingsjaar toegekende subsidies, waarbij rekening wordt gehouden met de eisen inzake vertrouwelijkheid en veiligheid. |
| --- | --- |

—

Jaarlijks wordt een overzicht gepubliceerd van alle in de loop van het begrotingsjaar toegekende subsidies, waarbij rekening wordt gehouden met de eisen inzake vertrouwelijkheid en veiligheid.

Dit betekent in de praktijk dat alle aanbestedingen en oproepen tot het indienen van voorstellen conform de nieuwe financiële procedures op internet worden geplaatst en aldaar via de Europese website en/of de thematische websites van de afzonderlijke directoraten-generaal (bv. Onderwijs en cultuur, Werkgelegenheid en sociale zaken, Informatiemaatschappij) toegankelijk zijn.

Op deze websites staat alle informatie over de beschikbare financieringsmogelijkheden voor de verschillende acties ten behoeve van gehandicapten die uit hoofde van bepaalde communautaire programma's, acties en projecten gefinancierd worden.

De website van het directoraat-generaal Werkgelegenheid en sociale zaken kan op het volgende adres on line worden geraadpleegd: (http://europa.eu.int/comm/dgs/employment_social/index_en.htm).

Het thematische gedeelte „Calls for Tender/Proposals” (aanbestedingen en oproepen tot het indienen van voorstellen) bevat eenvoudig toegankelijke, specifieke informatie over de toewijzing van middelen uit de begroting in het kader van het anti-discriminatieprogramma (oproep tot het indienen van projecten ter ondersteuning van niet-gouvernementele organisaties op Europees niveau) en over de nieuwe begrotingslijn die onlangs door het Parlement is aangenomen (Proefprojecten voor de mainstreaming van de gehandicaptenproblematiek: follow-up van het Europees Jaar van personen met een handicap 2003).

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/916 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/916

---

(2004/C 78 E/0968)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0025/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Mogelijkheid van „BSE” (OSE?) bij schapen

In het Verenigd Koninkrijk zijn in september 2003 ongeveer 28 schapen positief getest op een TSE, maar negatief op scrapie, zodat de mogelijkheid bestaat dat zij „BSE” hebben, een aandoening die verwant is met vCJD bij mensen (variant van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob).

Kan de Commissie, gezien de potentieel negatieve gevolgen hiervan voor de menselijke gezondheid, de consumptie van lamsvlees en het dierenwelzijn (in de vorm van massale slachting), de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Wat is de uitkomst van het Britse onderzoek naar deze gevallen? Hoe zijn de verwarrende resultaten van het Ministerie van Milieu, Voedselvoorziening en Plattelandszaken geïnterpreteerd? |
| --- | --- |

1.

Wat is de uitkomst van het Britse onderzoek naar deze gevallen? Hoe zijn de verwarrende resultaten van het Ministerie van Milieu, Voedselvoorziening en Plattelandszaken geïnterpreteerd?

| 2. | Welke vooruitgang is er op EU-niveau geboekt met het onderzoek dat ten doel heeft de omvang van het scrapieprobleem in de lidstaten in kaart te brengen? |
| --- | --- |

2.

Welke vooruitgang is er op EU-niveau geboekt met het onderzoek dat ten doel heeft de omvang van het scrapieprobleem in de lidstaten in kaart te brengen?

| 3. | Is de EU bezorgd over een BSE-achtige infectie bij schapen (ovine spongiforme encefalopathie?) als een van scrapie te onderscheiden ziekte? |
| --- | --- |

3.

Is de EU bezorgd over een BSE-achtige infectie bij schapen (ovine spongiforme encefalopathie?) als een van scrapie te onderscheiden ziekte?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(10 februari 2004)

| 1. | Het Verenigd Koninkrijk heeft in september 2003 gemeld dat bij het testen van geslachte gezonde schapen op overdraagbare spongiforme encefalopathie (TSE) tussen april 2002 en maart 2003 bij 28 schapen een positieve reactie voor de Biorad screeningtest werd opgetekend die niet kon worden bevestigd met de gewone bevestigingsmethode. De reden voor deze discrepantie is niet bekend; mogelijke redenen zijn onder meer extreem lage scrapieniveaus of de aanwezigheid van een tot op heden onbekende scrapiestam. De Commissie heeft het communautair referentielaboratorium voor TSE's in Weybridge gevraagd om deze resultaten mee te nemen in de besprekingen van de groep van deskundigen op het gebied van stamtypering. De Commissie benadrukt echter dat er geen reden is om aan te nemen dat deze resultaten de aanwezigheid van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) bij schapen aantonen. |
| --- | --- |

1.

Het Verenigd Koninkrijk heeft in september 2003 gemeld dat bij het testen van geslachte gezonde schapen op overdraagbare spongiforme encefalopathie (TSE) tussen april 2002 en maart 2003 bij 28 schapen een positieve reactie voor de Biorad screeningtest werd opgetekend die niet kon worden bevestigd met de gewone bevestigingsmethode. De reden voor deze discrepantie is niet bekend; mogelijke redenen zijn onder meer extreem lage scrapieniveaus of de aanwezigheid van een tot op heden onbekende scrapiestam. De Commissie heeft het communautair referentielaboratorium voor TSE's in Weybridge gevraagd om deze resultaten mee te nemen in de besprekingen van de groep van deskundigen op het gebied van stamtypering. De Commissie benadrukt echter dat er geen reden is om aan te nemen dat deze resultaten de aanwezigheid van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) bij schapen aantonen.

| 2. | In overeenstemming met de aanbeveling in het advies van de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) van 19 oktober 2001 hebben de lidstaten sinds begin 2002 een intensief actief TSE-bewakingsprogramma voor schapen en geiten uitgevoerd. Tot eind november 2003 zijn in de EU 600 000 gezonde slachtdieren en 200 000 risicodieren getest, naast de continue passieve controle van klinische gevallen. Deze gecombineerde controle heeft in deze periode geleid tot de bevestiging van 3 344 gevallen van TSE bij schapen en geiten, en heeft de ramingen van de prevalentie van de ziekte in de meeste lidstaten sterk verbeterd. De methode heeft tevens geleid tot de bevestiging van de eerste gevallen van scrapie in twee lidstaten (Portugal en Finland). |
| --- | --- |

2.

In overeenstemming met de aanbeveling in het advies van de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) van 19 oktober 2001 hebben de lidstaten sinds begin 2002 een intensief actief TSE-bewakingsprogramma voor schapen en geiten uitgevoerd. Tot eind november 2003 zijn in de EU 600 000 gezonde slachtdieren en 200 000 risicodieren getest, naast de continue passieve controle van klinische gevallen. Deze gecombineerde controle heeft in deze periode geleid tot de bevestiging van 3 344 gevallen van TSE bij schapen en geiten, en heeft de ramingen van de prevalentie van de ziekte in de meeste lidstaten sterk verbeterd. De methode heeft tevens geleid tot de bevestiging van de eerste gevallen van scrapie in twee lidstaten (Portugal en Finland).

| 3. | De Commissie is al lang op de hoogte van de theoretische mogelijkheid dat de schapen- en geitenpopulatie met BSE geïnfecteerd kan zijn. Bij de slacht worden daarom uit voorzorg specifieke risicomaterialen uit schapen en geiten verwijderd en door destructie en verbranding vernietigd. De Commissie heeft ook vaak met de lidstaten gesproken over noodplannen voor het geval dat BSE bij schapen en geiten onder natuurlijke omstandigheden wordt ontdekt en heeft de lidstaten gevraagd volgens een overeengekomen model individuele BSE-noodplannen te formuleren. Namens de Commissie coördineert het communautair referentielaboratorium voor TSE's een groep van deskundigen op het gebied van stamtypering die een methode ontwikkelt om differentiële tests voor in de Gemeenschap bevestigde scrapiegevallen uit te voeren en zo de mogelijkheid uit te sluiten dat deze dieren aan BSE lijden. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is al lang op de hoogte van de theoretische mogelijkheid dat de schapen- en geitenpopulatie met BSE geïnfecteerd kan zijn. Bij de slacht worden daarom uit voorzorg specifieke risicomaterialen uit schapen en geiten verwijderd en door destructie en verbranding vernietigd. De Commissie heeft ook vaak met de lidstaten gesproken over noodplannen voor het geval dat BSE bij schapen en geiten onder natuurlijke omstandigheden wordt ontdekt en heeft de lidstaten gevraagd volgens een overeengekomen model individuele BSE-noodplannen te formuleren. Namens de Commissie coördineert het communautair referentielaboratorium voor TSE's een groep van deskundigen op het gebied van stamtypering die een methode ontwikkelt om differentiële tests voor in de Gemeenschap bevestigde scrapiegevallen uit te voeren en zo de mogelijkheid uit te sluiten dat deze dieren aan BSE lijden.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/917 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/917

---

(2004/C 78 E/0969)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0028/04

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Discriminatie op grond van leeftijd

Kan de Commissie bevestigen of zij met de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd (Richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000) de bedoeling had om het belonen van een langdurig dienstverband of het vieren van werknemers die bijvoorbeeld 25 jaar in dienst zijn, te verbieden?

Heeft de Commissie in dit verband vragen ontvangen van de lidstaten?

Sommige werkgevers in het Verenigd Koninkrijk zijn bezorgd dat jongere werknemers deze beloningen als discriminatoir zouden kunnen beschouwen. Is de Commissie het ermee eens dat een officiële verduidelijking van deze kwestie nuttig zou zijn om een dergelijke eventualiteit te vermijden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(13 februari 2004)

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 schept een kader voor de gelijke behandeling in arbeid en beroep, en verbiedt discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst, overtuiging of seksuele geaardheid. De richtlijn regelt zaken als de toegang tot arbeid, beloning, arbeidsomstandigheden, ontslag en opleiding, evenals directe en indirecte discriminatie. Uiterlijk 2 december 2003 moest de richtlijn in de lidstaten zijn omgezet, waarna vermeende gevallen van schending bij de nationale rechter aanhangig moeten worden gemaakt voor behandeling volgens nationaal recht.

De Commissie is van oordeel dat in het geval van een medaille of ander blijk van waardering voor een langdurig dienstverband geen sprake is van discriminatie omdat hieraan anciënniteit ten grondslag ligt, en niet leeftijd.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/917 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/917

---

(2004/C 78 E/0970)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0029/04

van Heinz Kindermann (PSE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Sluiting van de diergeneeskundige controlepost aan de grensovergang Pomellen (Duitsland)

Volgens een ter fine van advies ingediend document van de Europese Commissie behoort de diergeneeskundige controlepost aan de grensovergang Pomellen (Duitsland) tot de controleposten die in het kader van de uitbreiding (dus in beginsel per 1 mei 2004) zullen worden geschrapt van de lijst van door de EU erkende diergeneeskundige controleposten. Vier maanden voor de uitbreiding zijn er echter nog steeds geen officiële gegevens van de Commissie over de toekomst van deze controleposten aan de grenzen met de kandidaat-landen. De exploitanten — in dit geval het district (Landkreis) Uecker-Randow — hebben op zo kort mogelijke termijn behoefte aan bindende informatie om een einde te maken aan de bestaande onzekerheid.

De EU heeft de 10 kandidaat-landen op diergeneeskundig en levensmiddelengebied (slachthuizen, zuivelbedrijven enz.) ruime overgangsregelingen toegekend, met als voorwaarde dat de producten die niet aan de EU-regelgeving voldoen, alleen in de betrokken kandidaat-lidstaat mogen worden afgezet en dus niet op de interne markt terecht mogen komen.

| 1. | Kan de Commissie op dit moment een harde uitspraak doen over de vraag wanneer de diergeneeskundige controlepost in Pomellen zijn EU-erkenning zal verliezen en daardoor niet meer verantwoordelijk is voor gezondheidsinspecties? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie op dit moment een harde uitspraak doen over de vraag wanneer de diergeneeskundige controlepost in Pomellen zijn EU-erkenning zal verliezen en daardoor niet meer verantwoordelijk is voor gezondheidsinspecties?

| 2. | Moeten in geval van sluiting de subsidies die de EU voor de bouw van de controlepost heeft toegekend, worden terugbetaald, ook als de sluiting het gevolg is van een besluit van de EU? |
| --- | --- |

2.

Moeten in geval van sluiting de subsidies die de EU voor de bouw van de controlepost heeft toegekend, worden terugbetaald, ook als de sluiting het gevolg is van een besluit van de EU?

| 3. | Hoe wil de Commissie waarborgen dat producten die niet conform de EU-regels zijn, niet op de interne markt terecht komen? Is het denkbaar dat de gezondheidsinspecties aan de grenzen met de toekomstige lidstaten worden gehandhaafd, zolang de overgangsregelingen van kracht zijn? |
| --- | --- |

3.

Hoe wil de Commissie waarborgen dat producten die niet conform de EU-regels zijn, niet op de interne markt terecht komen? Is het denkbaar dat de gezondheidsinspecties aan de grenzen met de toekomstige lidstaten worden gehandhaafd, zolang de overgangsregelingen van kracht zijn?

| 4. | Acht de Commissie het noodzakelijk de diergeneeskundige controlepost bij het douanekantoor Pomellen open te houden, zodat in de toekomst partijen levensmiddelen en veevoeders voor invoer in de lidstaat Duitsland overeenkomstig de ontwerpverordening aan een officiële controle kunnen worden onderworpen? |
| --- | --- |

4.

Acht de Commissie het noodzakelijk de diergeneeskundige controlepost bij het douanekantoor Pomellen open te houden, zodat in de toekomst partijen levensmiddelen en veevoeders voor invoer in de lidstaat Duitsland overeenkomstig de ontwerpverordening aan een officiële controle kunnen worden onderworpen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 maart 2004)

De Commissie heeft haar voornemens in verband met de grensinspectieposten in kandidaat-lidstaten bekendgemaakt in het overlegdocument dat onlangs op de website van directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming is geplaatst. Op grond van de bijlage bij het overlegdocument heeft de Commissie een ontwerp-beschikking opgesteld tot aanpassing van Beschikking 2001/881/EG (1) van de Commissie met betrekking tot toevoegingen aan en schrappingen van de lijst van grensinspectieposten, zulks met het oog op de toetreding van de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije. Deze ontwerp-beschikking voegt enkele nieuwe grensinspectieposten in kandidaat-lidstaten toe en schrapt er andere in Duitsland, Italië en Oostenrijk. Pomellen is een van de posten die moeten worden geschrapt. Wanneer de beschikking is goedgekeurd, zal zij voor zowel de toevoegingen als de schrappingen op 1 mei 2004 in werking treden.

Bij Beschikking 94/83/EG (2) van de Commissie is aan de veterinaire grenscontrolepost in Pomellen financiële steun verleend, waar de sluiting van deze grenscontrolepost echter geen invloed op heeft.

De Commissie werkt aan twee maatregelen in verband met controles in de uitgebreide interne markt. De ene betreft het in de handel brengen van producten die op het ogenblik van de toetreding in voorraad zullen zijn en de andere heeft betrekking op producten afkomstig van bedrijven in de overgangsfase. De bedoeling ervan is dat producten uit dergelijke bedrijven in elk toetredingsland duidelijk worden geïdentificeerd en alleen mogen worden afgezet op de markt van het toetredingsland waarin het oorspronkelijke bedrijf zich bevindt.

De ontwerp-verordening over officiële controles van levensmiddelen en veevoeders is niet bedoeld om wijzigingen aan te brengen in het stelsel voor veterinaire controle van producten van dierlijke oorsprong die uit derde landen worden ingevoerd en overeenkomstig Richtlijn 97/78/EG (3) worden onderzocht.

Voorts acht de Commissie het overbodig om na de toetreding nog veterinaire controles aan de binnengrenzen van de EU te handhaven, aangezien dat in strijd zou zijn met het veterinaire acquis dat in Richtlijn 89/662/EEG (4) voor producten en in Richtlijn 90/425/EEG (5) voor levende dieren is vastgelegd.

---

(1)  Beschikking 2001/881/EG van de Commissie van 7 december 2001 tot vaststelling van een lijst van grensinspectieposten die zijn erkend voor de veterinaire controles van dieren en dierlijke producten uit derde landen, en tot bijwerking van de uitvoeringsbepalingen inzake de door deskundigen van de Commissie te verrichten controles, PB L 326 van 11.12.2001.

(2)  Beschikking 94/83/EG van de Commissie van 2 februari 1994 inzake financiële bijstand van de Gemeenschap met het oog op de verbetering van het stelsel voor veterinaire controle aan de buitengrenzen van de Gemeenschap in Duitsland, PB L 42 van 15.2.1994.

(3)  Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht, PB L 24 van 30.1.1998.

(4)  Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, PB L 395 van 30.12.1989.

(5)  Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, PB L 224 van 18.8.1990.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/919 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/919

---

(2004/C 78 E/0971)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0036/04

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Uitbraak sars in China en Filipijnen

In China is weer een geval van sars ondekt. Het aangetroffen virus toont overeenkomsten met het virus dat bij civetkatten is aangetroffen. Ook op de Filipijnen wordt melding gemaakt van een waarschijnlijk geval van sars. Het gaat om een vrouw die eerder in Hongkong verbleef. De autoriteiten op de Filipijnen hebben vervolgens 34 mensen huisarrest gegeven omdat ze in contact zijn geweest met deze vrouw.

| 1. | De vorige sars-epidemie heeft duidelijk gemaakt dat het sars-virus razendsnel kan toeslaan. Op 18 juli 2003 gaven de antwoorden van de Commissie op mijn schriftelijke vraag E-1651/03 (1) aan dat de Europese Unie toentertijd geen crisisbeheersingsplan had om dit soort uitbraken te bestrijden. |
| --- | --- |

1.

De vorige sars-epidemie heeft duidelijk gemaakt dat het sars-virus razendsnel kan toeslaan. Op 18 juli 2003 gaven de antwoorden van de Commissie op mijn schriftelijke vraag E-1651/03 (1) aan dat de Europese Unie toentertijd geen crisisbeheersingsplan had om dit soort uitbraken te bestrijden.

| 2. | Kan de Europese Unie nu wel binnen 24 uur maatregelen nemen als in de Unie een geval van sars wordt ontdekt? Worden er al maatregelen voorbereid om passagiers die komen uit de Volksrepubliek China of de Filipijnen op de Europese luchthavens te controleren? |
| --- | --- |

2.

Kan de Europese Unie nu wel binnen 24 uur maatregelen nemen als in de Unie een geval van sars wordt ontdekt? Worden er al maatregelen voorbereid om passagiers die komen uit de Volksrepubliek China of de Filipijnen op de Europese luchthavens te controleren?

| 3. | Vindt er in de Europese Unie of in de toekomstige lidstaten consumptie van civetkatten of dergelijke dieren plaats en zo ja, is de Unie in staat hier maatregelen tegen te nemen? |
| --- | --- |

3.

Vindt er in de Europese Unie of in de toekomstige lidstaten consumptie van civetkatten of dergelijke dieren plaats en zo ja, is de Unie in staat hier maatregelen tegen te nemen?

| 4. | Acht de Europese Commissie het wenselijk om mensen in quarantaine te zetten mocht het sars-virus in de Europese Unie opduiken? |
| --- | --- |

4.

Acht de Europese Commissie het wenselijk om mensen in quarantaine te zetten mocht het sars-virus in de Europese Unie opduiken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(19 februari 2004)

Gezondheidsdiensten in China hebben onlangs de ontdekking van een bevestigd geval en twee vermoedelijke gevallen van sars (Severe Acute Respiratory Syndrome) gemeld.

| 1. | De Commissie heeft een vragenlijst over de paraatheid bij sars opgesteld en verdeeld onder de lidstaten, de toetredende landen en de landen van de Europese Economische Ruimte (EER)/Europese Vrijhandelsassociatie (EVA), inclusief Zwitserland. Uit de antwoorden blijkt dat de waakzaamheid met betrekking tot sars in al deze landen groot is en dat naar een hoog niveau van paraatheid wordt gestreefd. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft een vragenlijst over de paraatheid bij sars opgesteld en verdeeld onder de lidstaten, de toetredende landen en de landen van de Europese Economische Ruimte (EER)/Europese Vrijhandelsassociatie (EVA), inclusief Zwitserland. Uit de antwoorden blijkt dat de waakzaamheid met betrekking tot sars in al deze landen groot is en dat naar een hoog niveau van paraatheid wordt gestreefd.

| 2. | Met de lidstaten zijn nieuwe technische richtsnoeren inzake sars overeengekomen, met inbegrip van de herziene communautaire gevalsdefinitie van sars. Deze bevatten instructies voor snelle communicatie tussen de lidstaten en de Commissie als sars weer in de Unie opduikt. De richtsnoeren staan op internet. Wat de maatregelen op luchthavens betreft, benadrukt de Wereldgezondheidsorganisatie dat er aanwijzingen zijn dat het screenen van binnenkomende passagiers („entry screening”) uit landen met gebieden waar sars is ontdekt, geen efficiënte methode is om de verspreiding van sars tegen te gaan. |
| --- | --- |

2.

Met de lidstaten zijn nieuwe technische richtsnoeren inzake sars overeengekomen, met inbegrip van de herziene communautaire gevalsdefinitie van sars. Deze bevatten instructies voor snelle communicatie tussen de lidstaten en de Commissie als sars weer in de Unie opduikt. De richtsnoeren staan op internet. Wat de maatregelen op luchthavens betreft, benadrukt de Wereldgezondheidsorganisatie dat er aanwijzingen zijn dat het screenen van binnenkomende passagiers („entry screening”) uit landen met gebieden waar sars is ontdekt, geen efficiënte methode is om de verspreiding van sars tegen te gaan.

| 3. | De Commissie is niet op de hoogte van het feit dat er consumptie is van civetkatten in de EU en hun vlees kan wettelijk niet ingevoerd worden. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is niet op de hoogte van het feit dat er consumptie is van civetkatten in de EU en hun vlees kan wettelijk niet ingevoerd worden.

| 4. | In samenwerking met de lidstaten en via het communautaire netwerk inzake overdraagbare ziekten beschikt de EU nu over een krachtig systeem om de bestrijding van het sars-virus te volgen en te coördineren. Als sars weer opduikt, zal opnieuw intensief toezicht worden uitgeoefend en zullen de aanbevolen maatregelen om het virus onder controle te houden (namelijk opsporing van gevallen, isolatie van patiënten en infectiebeheersing, en tracering van de contacten van patiënten) opnieuw worden ingevoerd. Deze maatregelen zijn in het verleden doeltreffend gebleken en zullen de basis van toekomstige maatregelen vormen. Van de sars-uitbraak werd heel wat opgestoken. De EU moet komen tot een systeem waarmee in heel Europa advies kan worden verkregen. Het door de Commissie voorgestelde Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding moet hiertoe bijdragen en tijdig en doeltreffend optreden om gevaren zoals sars aan te pakken. |
| --- | --- |

4.

In samenwerking met de lidstaten en via het communautaire netwerk inzake overdraagbare ziekten beschikt de EU nu over een krachtig systeem om de bestrijding van het sars-virus te volgen en te coördineren. Als sars weer opduikt, zal opnieuw intensief toezicht worden uitgeoefend en zullen de aanbevolen maatregelen om het virus onder controle te houden (namelijk opsporing van gevallen, isolatie van patiënten en infectiebeheersing, en tracering van de contacten van patiënten) opnieuw worden ingevoerd. Deze maatregelen zijn in het verleden doeltreffend gebleken en zullen de basis van toekomstige maatregelen vormen. Van de sars-uitbraak werd heel wat opgestoken. De EU moet komen tot een systeem waarmee in heel Europa advies kan worden verkregen. Het door de Commissie voorgestelde Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding moet hiertoe bijdragen en tijdig en doeltreffend optreden om gevaren zoals sars aan te pakken.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 208.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/920 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/920

---

(2004/C 78 E/0972)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0040/04

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Omvang van het ambtelijk apparaat van de Commissie

Hoeveel ambtenaren heeft de Commissie in dienst in de verschillende rangen (A, B, C, D enz)?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(12 februari 2004)

De Commissie neemt aan dat de vraag van het geachte parlementslid betrekking heeft op ambtenaren in actieve dienst (artikel 36 van het ambtenarenstatuut).

Het vaste personeel van de Commissie bedroeg op 1 januari 200418 603 ambtenaren. De verdeling van de ambtenaren per categorie, zoals gedefinieerd in het ambtenarenstatuut, onder alle begrotingslijnen, was:

| Categorie | Aantal |
| --- | --- |
| A | 6 891 |
| LA | 1 670 |
| B | 3 712 |
| C | 5 722 |
| D | 608 |
| Totaal | 18 603 |

Categorie

Aantal

A

6 891

LA

1 670

B

3 712

C

5 722

D

608

Totaal

18 603

De Commissie laat het geachte parlementslid voorts weten dat op dezelfde datum 2 409 tijdelijke functionarissen bij de Commissie in dienst waren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/920 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/920

---

(2004/C 78 E/0973)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0041/04

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Handelsverkeer tussen Schotland en de rest van de Europese Unie

Wat zijn volgens de Commissie de voornaamste maatregelen, zowel op Europees als op binnenlands niveau, die nodig zijn om de handel tussen Schotland en de rest van de Europese Unie te verbeteren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 februari 2004)

De Commissie huldigt het standpunt dat iedere maatregel die getroffen wordt om de resterende belemmeringen van regelgevende aard voor het handelsverkeer tussen de lidstaten uit de weg te ruimen of om de kosten van de handel te verlagen:

| a) | de handel tussen Schotland en de rest van de Europese Unie zal verbeteren, en, |
| --- | --- |

a)

de handel tussen Schotland en de rest van de Europese Unie zal verbeteren, en,

| b) | door de concurrentie te vergroten, de welvaart zal vergroten. |
| --- | --- |

b)

door de concurrentie te vergroten, de welvaart zal vergroten.

Meer welvaart zal vervolgens de handel verder versterken en aldus tot een opwaartse economische spiraal leiden. De Commissie meent dat zulks het geval zal zijn ongeacht of de maatregelen op EU-niveau worden genomen of op nationaal niveau.

Op EU-niveau dienen de lidstaten de internemarktstrategie (1) onverkort ten uitvoer te leggen. Op grond van het subsidiariteitsbeginsel kunnen sommige van de prioriteiten van de strategie echter ook door Schotland ten uitvoer worden gelegd: te denken valt daarbij met name aan de prioriteiten 1 en 2 (bevordering van het vrije verkeer van goederen en diensten, in het bijzonder door ervoor te zorgen dat de met het markttoezicht belaste autoriteiten het beginsel van wederzijdse erkenning toepassen), 5 (het openstellen van de markt voor overheidsopdrachten), 8 (vereenvoudiging van de regelgeving), 9 (handhaving van de internemarktregels) en 10 (ervoor zorgen dat informatie over handel drijven op de interne markt gemakkelijk toegankelijk is).

Daarnaast dienen initiatieven te worden ontplooid die de handel tussen Schotland en de rest van de EU vergemakkelijken of de kosten ervan verlagen — investeringen in infrastructuur of een versterkte bevordering van de uitvoer van Schotse producten zijn voorbeelden van dergelijke initiatieven. Met name de toetredende landen bieden belangrijke nieuwe kansen voor het Schotse bedrijfsleven.

---

(1)  Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's — Internemarktstrategie, Prioriteiten 2003-2006, COM(2003)238 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/921 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/921

---

(2004/C 78 E/0974)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0057/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Uitgaven voor de sociale zekerheid in Spanje — situatie in de Europese Unie

Volgens het Spaanse Bureau voor de statistiek zouden de socialezekerheidsuitgaven in de Europese Unie van 28,4 % van het BBP van de EU in 1995 in het jaar 2000 tot 27,3 % van het BBP zijn gezakt. De uitgaven per hoofd van de bevolking lopen enorm sterk uiteen van lidstaat tot lidstaat: terwijl ze in Denemarken 7 754 EUR en in Duitsland 7 025 EUR per jaar bedroegen, beliepen ze in Spanje en in Portugal respectievelijk slechts 3 715 en 3 765 EUR per jaar. Beide landen scoren daarmee het laagst van alle lidstaten.

Denkt de Commissie aan economische of wetgevende maatregelen om die verbijsterend diepe kloof tussen de diverse lidstaten te dempen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 februari 2004)

In artikel 137 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap wordt bepaald dat het optreden van de lidstaten op het gebied van de sociale zekerheid en de sociale bescherming van de werknemers door de Gemeenschap wordt ondersteund en aangevuld, en dat de Raad maatregelen kan aannemen die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen, met uitsluiting van harmonisatie van hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen.

Tegen deze achtergrond is de Commissie niet van zins financiële of wetgevingsmaatregelen ter vermindering van de verschillen in de uitgaven voor de sociale zekerheid per hoofd van de bevolking voor te stellen, aangezien de EU zich dan inhoudelijk zou mengen in de organisatie en financiering van de socialezekerheidsstelsels, die tot de bevoegdheden van de lidstaten dienen te blijven behoren.

De Commissie geeft er de voorkeur aan lidstaten aan te moedigen de socialezekerheidsstelsels in toenemende mate te moderniseren door de open coördinatiemethode toe te passen, die gebaseerd is op gemeenschappelijke doelstellingen, het controleren van de bereikte resultaten aan de hand van gemeenschappelijke indicatoren en het uitwisselen van ervaringen.

Daar komt bij dat verschillen in de uitgaven voor de sociale zekerheid per inwoner niet alleen door beleid worden bepaald, maar ook gebaseerd zijn op een verschillend economisch prestatieniveau, een andere leeftijdsstructuur en de kracht van informele solidariteitsnetwerken (bv. de familie).

Voorts zij erop gewezen dat de ontwikkeling op termijn van de uitgaven voor de sociale zekerheid als percentage van het bruto binnenlands product (bbp) over het algemeen contracyclisch is. Het percentage stijgt naarmate de groeit afneemt en daalt tijdens een economische opleving.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/922 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/922

---

(2004/C 78 E/0975)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0058/04

van Giuseppe Di Lello Finuoli (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Steun van de Italiaanse staat en de regio Campania voor het programma van Agrofuturo

Op de talrijke vragen die ik over dit onderwerp heb gesteld is nauwelijks antwoord gegeven. De Commissie heeft nu meer dan een jaar de tijd gehad om de stukken met betrekking tot het programakkoord met Agrofuturo te bestuderen. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat het haar in die tijd niet gelukt is de stukken te ontcijferen en dat ze niet voor het einde van de zittingsperiode met een conclusie kan komen. De Commissie wordt daarom verzocht spoedig een afdoend antwoord te geven op de vraag of het programma verenigbaar is met maatregel 4.9 van het regionaal operationeel programma 2000-2006 van de regio Campania.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 januari 2004)

De Commissie wil er in de eerste plaats op wijzen dat zij reeds sedert meer dan een jaar niet over documenten beschikt betreffende de financiering van het door Agrofuturo S.c.a.r.l. ingediende programmacontract, zoals het geachte parlementslid beweert in zijn vraag. Inderdaad bij brief van 15 mei 2003 hebben de Italiaanse autoriteiten documenten overgemaakt via de Italiaanse permanente vertegenwoordiging.

Op basis van de door de Italiaanse autoriteiten medegedeelde gegevens, is het dossier Agrofuturo overgebracht naar het register van de niet-gemelde steunmaatregelen illegale steunmaatregelen).

Een nieuw verzoek om inlichtingen is momenteel in voorbereiding.

De Commissie kan het geachte parlementslid verzekeren dat een besluit, welk dan ook, zo spoedig mogelijk na ontvangst van het antwoord van de Italiaanse autoriteiten zal worden goedgekeurd.

Er dient aan te worden herinnerd dat op grond van het bepaalde in artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 (nu artikel 88) van het EG-Verdrag (1), de Commissie bij een eventuele illegale steunmaatregel, niet gebonden is aan de termijn van twee maanden die normalerwijze voor het onderzoek van de steunmaatregelen van de staten wordt vastgesteld.

---

(1)  PB L 83 van 27.3.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/923 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/923

---

(2004/C 78 E/0976)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0060/04

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Chroom (VI) — Verontreiniging van leer

Op 18 juni 2003 werd richtlijn 2003/53/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad houdende 26ste wijziging van richtlijn 76/769/EEG (2) van de Raad betreffende beperkingen op het in de handel brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, waaronder met chroom (VI) vervuild cement, van kracht.

Uit verschillende onderzoeken van de Duitse beroepsorganisaties en het Duitse televisieprogramma „ARD Ratgeber Bauen und Wohnen” is inmiddels gebleken dat niet alleen cement, maar ook vele werkhandschoenen van leer buitengewoon sterk met chroom (VI) vervuild kunnen zijn. De in bovengenoemde richtlijn vastgelegde grenswaarden voor chroom (VI) in cement werden bij de onderzochte handschoenen vaak met een veelvoud overschreden. Dat geldt volgens verschillende publicaties ook voor andere producten van leer, bijvoorbeeld werkschoenen.

| 1. | Zijn de Commissie deze meetresultaten bekend? |
| --- | --- |

1.

Zijn de Commissie deze meetresultaten bekend?

| 2. | Is de Commissie voornemens het in de handel brengen van met chroom (VI) vervuild leer eveneens te beperken? Zo ja, wanneer en in welke vorm is zulks gepland? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie voornemens het in de handel brengen van met chroom (VI) vervuild leer eveneens te beperken? Zo ja, wanneer en in welke vorm is zulks gepland?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 februari 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de specifieke uitkomsten van recent onderzoek in Duitsland waaruit gebleken is dat een aantal consumentenproducten van leer hoge concentraties chroom (VI) bevat. Iedere maatregel die op basis van dergelijke bevindingen wordt getroffen, moet eigenlijk via het systeem voor snelle kennisgeving en uitwisseling van gegevens (RAPEX) uit hoofde van Richtlijn 2001/95/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (3) aan de Commissie en de andere lidstaten worden medegedeeld. Tot op heden hebben de Duitse autoriteiten geen officiële kennisgeving over dit onderwerp doen uitgaan.

In het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (4) is een risicobeoordeling van bepaalde chroom (VI)-verbindingen uitgevoerd. Naar verwachting zal eind 2004 een strategie ter beperking van de risico's het licht zien.

Volgens het risicobeoordelingsverslag zijn de bewerkingsprocédés voor goederen van leer (en hout) binnen de EU van dien aard dat eventuele blootstelling van consumenten naar verwachting uitsluitend driewaardig chroom zou betreffen en niet zeswaardig chroom. In het verslag werd evenwel benadrukt dat er geen informatie beschikbaar was over uit derde landen geïmporteerde goederen van leer (en hout), zodat geen beoordeling was gemaakt van de potentiële risico's voor de menselijke gezondheid ten gevolge van de mogelijke aanwezigheid van chroom (VI) in dergelijke geïmporteerde goederen.

In de afgelopen maanden heeft de Commissie echter kennis genomen van een aantal wetenschappelijke en niet-wetenschappelijke publicaties waarin gewag wordt gemaakt van de aanwezigheid en het vrijkomen van chroom (VI) in consumentenproducten van leer (handschoenen, polsbandjes, kledingstukken van leer enz). De Commissie is voornemens om met de lidstaten een systematisch onderzoek te initiëren teneinde alle beschikbare informatie over dit onderwerp te verzamelen.

Op basis van de beschikbare informatie zal de Commissie een van haar wetenschappelijke comités verzoeken advies uit te brengen over de gezondheidsrisico's die eventueel samenhangen met het vrijkomen van chroom (VI) in producten van leer, met het oog op passende maatregelen ter beperking van de risico's.

---

(1)  PB L 178 van 17.7.2003, blz. 24.

(2)  PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201.

(3)  PB L 11 van 15.1.2002.

(4)  Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen, PB L 184 van 5.4.1993.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/924 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/924

---

(2004/C 78 E/0977)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0064/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Alarmerende stijging van de werkloosheid in Galicië: 7465 nieuwe werklozen in december 2003, op een totaal van 23 419 nieuwe werklozen in heel Spanje, waardoor het werkloosheidspercentage in Galicië is gestegen tot 12,36 %

Spanje kende in december 2003 de meest dramatische stijging van de werkloosheid van het laatste decennium, met 23 419 nieuwe werklozen. In Galicië was de toename zo mogelijk nog ernstiger: er kwamen 7 465 nieuwe werklozen bij, 32 % van het aantal op nationaal vlak, terwijl Galicië slechts 7 % van de nationale bevolking telt. Hiermee bereikt het werkloosheidscijfer in Galicië al 12,36 %. Deze verslechtering toont eens te meer aan dat er een verband bestaat tussen laag rendement en werkloosheid en vereist bijgevolg specifieke maatregelen die tegelijkertijd op de twee ernstige problemen toegespitst zijn, in het bijzonder in gebieden van Doelstelling 1 zoals Galicië.

Is de Commissie op de hoogte van deze negatieve trend op de arbeidsmarkt in Galicië? Is zij bereid specifieke maatregelen te nemen om samen met de Galicische en Spaanse autoriteiten de werkloosheid te bekampen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(10 februari 2004)

De Commissie volgt de ontwikkeling van de werkgelegenheidssituatie in alle Spaanse autonome gemeenschappen op de voet.

Wat Galicië betreft, hebben de regionale autoriteiten in het kader van de programmering 2000-2006 de Commissie een regionaal ontwikkelingsplan gepresenteerd waarin de mogelijkheden en onmogelijkheden van de regio worden weergegeven en maatregelen voor de werkgelegenheid zijn opgenomen. In reactie op dat plan heeft de Commissie besloten actief deel te nemen aan de ontwikkeling van Galicië door middel van de medefinanciering van een geïntegreerd operationeel programma gedurende de periode 2000-2006. Dit programma resulteert uit het communautair bestek waarin de ontwikkelingsstrategie van de desbetreffende Spaanse regio's is vastgelegd door Doelstelling 1, met inbegrip van het creëren en behoud van werkgelegenheid.

De bijdrage van de structuurfondsen bedraagt 3 430 miljoen euro op een totale begroting van 5 097 miljoen euro, met de volgende financiële verdeling per fonds:

| (in miljoen euro) |
| --- |
| Deelname EG | EFRO | ESF | EOGFL |
| Totaal: 3 430,058 | 2 335,7 | 392 | 702 358 |
| 100,00 % | 68,10 % | 11,43 % | 20,48 % |

(in miljoen euro)

Deelname EG

EFRO

ESF

EOGFL

Totaal: 3 430,058

2 335,7

392

702 358

100,00 %

68,10 %

11,43 %

20,48 %

Dit operationele programma kan worden aangepast aan de hand van de manier waarop de arbeidsmarktsituatie in de regio zich ontwikkelt. In dat opzicht is onlangs de in artikel 42 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) bedoelde evaluatie halverwege de looptijd afgerond. Op grond daarvan zal voor zover nodig worden overgegaan tot aanpassing van het programma en de aanname van eventuele herprogrammeringen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/925 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/925

---

(2004/C 78 E/0978)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0065/04

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Vliegen in Europa na 60 jaar

Ik ben ervan op de hoogte gebracht dat Frankrijk, Italië en Portugal de EU-regels zouden overtreden waarin wordt bepaald dat piloten tussen 60 en 65 jaar gezagvoerder kunnen zijn op vluchten binnen het Europese luchtruim. Ik heb begrepen dat deze landen mensen ouder dan 60 verbieden te vliegen.

Kan de Commissie bevestigen of dit het geval is, en indien dat inderdaad zo is, informatie geven over de maatregelen die men van plan is te nemen om deze discriminatie, die in strijd is met de EU-regels, aan te pakken?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 februari 2004)

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 stelt een algemeen kader in voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), en verbiedt discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst of seksuele geaardheid. De richtlijn heeft betrekking op toegang tot het arbeidsproces, arbeidsomstandigheden, ontslag, opleiding, enzovoort en betreft zowel directe als indirecte discriminatie. De lidstaten moesten de richtlijn uiterlijk op 2 december 2003 omzetten en vanaf de omzetting moeten mensen hun zaak aanspannen bij de nationale rechter volgens het nationale recht. Krachtens artikel 18 van de richtlijn kunnen de lidstaten, teneinde met bijzondere omstandigheden rekening te houden, beschikken over drie extra jaren om de bepalingen van de richtlijn met betrekking tot discriminatie op grond van leeftijd en handicap uit te voeren (België, Denemarken, Duitsland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk hebben daartoe een verzoek ingediend).

Artikel 2, lid 5 van Richtlijn 2000/78/EG bepaalt dat de richtlijn de nationale wettelijke bepalingen onverlet laat die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn voor de openbare veiligheid en de bescherming van de volksgezondheid.

Daarnaast stelt artikel 6 van de richtlijn dat verschillen in behandeling op grond van leeftijd geen discriminatie vormen indien zij objectief worden gerechtvaardigd door een legitiem doel, en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Daaronder valt het creëren van bijzondere voorwaarden voor toegang tot arbeid en beroepsopleiding voor jongeren en oudere werknemers, het vaststellen van minimumvoorwaarden met betrekking tot leeftijd, beroepservaring of -anciënniteit in een functie voor toegang tot de arbeid of bepaalde daaraan verbonden voordelen, en het vaststellen van een maximumleeftijd voor aanwerving, gebaseerd op de opleidingseisen.

Op basis van de beschikbare informatie is de Commissie van mening dat het vaststellen van een verplichte pensioenleeftijd voor piloten valt onder de verschillen in behandeling op grond van leeftijd die gerechtvaardigd kunnen worden op grond van de bovengenoemde bepalingen. Het is legitiem om voorzorgsmaatregelen te nemen die garanderen dat de luchtvaartveiligheid en de bescherming van de passagiers voorop staan en dat de piloten voor 100 % fit zijn. Het vaststellen van een verplichte pensioenleeftijd van 60 jaar door een lidstaat (op basis van de internationale normen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie ICAO) lijkt een noodzakelijke en evenredige manier om dit doel te bereiken. Op grond van het bovenstaande ziet de Commissie momenteel dan ook geen aanleiding om maatregelen te nemen tegen de drie door het geachte parlementslid genoemde lidstaten.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/926 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/926

---

(2004/C 78 E/0979)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0067/04

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Pensioenuitkeringen

Eén van de burgers uit mijn kiesdistrict werd onlangs ontslagen door een Nederlands bouwbedrijf dat in Groot-Brittannïe gevestigd is. Het bedrijf is nu in handen van beheerders. Hij en zijn collega's werden ervan op de hoogte gebracht dat men hun pensioen niet volledig zal uitbetalen ondanks het feit dat ze vele jaren bijgedragen hebben aan het pensioenfonds. Men heeft hem meegedeeld dat een gemiddeld bedrag van 17 % ter beschikking gesteld zal worden maar er werd niet meegedeeld naar welk bedrag het cijfer 17 % verwijst.

Kan de Commissie bevestigen of er EU-regels zijn die de werknemers kunnen beschermen tegen dergelijke vreselijke situaties? Zo ja, kan de Commissie dan toelichten of er in dit geval actie ondernomen kan worden. Als er geen relevante EU-wet is, kan de Commissie dan zeggen of er in de toekomst een dergelijke wet wordt opgesteld?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 februari 2004)

In artikel 8 van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 inzake de bescherming van werknemers bij insolventie van de werkgever (1) wordt aan lidstaten de verplichting opgelegd om zich ervan te vergewissen „dat de nodige maatregelen worden getroffen om de belangen van de werknemers en die van de personen die de onderneming of vestiging van de werkgever op de datum van het intreden van de insolventie van de werkgever reeds hebben verlaten, te beschermen met betrekking tot hun verkregen rechten of hun rechten in wording op ouderdomsuitkeringen, met inbegrip van uitkeringen aan nagelaten betrekkingen, uit hoofde van voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen welke bestaan naast de nationale wettelijke stelsels van sociale zekerheid.” Artikel 3, lid 4, onder b, van Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (2) bevat een soortgelijke bepaling voor situaties waarin een onderneming, vestiging of onderdeel daarvan wordt overgedragen.

De Commissie heeft de laatste tijd uit verschillende bronnen vernomen dat de rechten van werknemers en personen die de onderneming of vestiging van de werkgever op de datum van het intreden van de insolventie van de werkgever reeds hebben verlaten, in bepaalde lidstaten niet altijd naar behoren worden beschermd. Zij is op dit moment derhalve bezig met het aanvullen en actualiseren van de informatie waarover zij beschikt ten aanzien van de regelingen die in de lidstaten zijn getroffen voor de tenuitvoerlegging van artikel 8 van Richtlijn 80/987/EEG en artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2001/23/EG. Indien uit dit onderzoek blijkt dat er duidelijke en ernstige tekortkomingen op het gebied van de omzetting bestaan, zal de Commissie de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat volledig aan de communautaire wetgeving wordt voldaan.

---

(1)  PB L 283 van 28.10.1980.

(2)  PB L 82 van 22.3.2001.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/926 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/926

---

(2004/C 78 E/0980)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0069/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Subsidie voor het schoonmaken van de meren in de gemeente Cantanhede

In Portugal zijn er tussen Cantanhede en Figueira da Foz verschillende meren, vooral de meren van Vela, Salgueira en Mata, met daarbij behorende ontwateringskanalen, die maatregelen vereisen voor het schoonmaken, verwijderen, maaien van gras, verwijderen van modder en waterplanten, die als mest gestort en verdeeld kunnen worden op de aangrenzende weilanden.

Kan de Commissie meedelen welke communautaire steun voor de urgente uitvoering van deze maatregelen in aanmerking komen, waarbij deze maatregelen gericht zijn op het behoud van de ecosystemen van de meren, de mogelijkheid om kwalitatief hoogwaardige vis te kweken en om te vissen, als traditioneel recht van de lokale bevolking, waarbij een gebruikelijke periode in acht wordt genomen, waarin het visseizoen is gesloten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 februari 2004)

De door het geachte parlementslid genoemde meren zijn gelegen in een gebied van communautair belang dat door Portugal is voorgedragen in het raam van Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), genaamd „Dunas de Mira, Gandara e Gafanhas”. Projecten voor de instandhouding of de verbetering van de staat van instandhouding van de habitats en de soorten van communautair belang die aanwezig zijn in dat gebied komen daarom in aanmerking voor communautaire financiering in het kader van het onderdeel Nature van het LIFE-programma. Informatie over het programma is te vinden op het volgende internetadres: (http://www.europa.eu.int/comm/environment/life/home.htm).

De door het geachte parlementslid beschreven maatregelen kunnen op zich niet geacht worden onder het toepassingsgebied van LIFE-Nature te vallen. Ze zouden echter kunnen worden geïntegreerd in een meer algemeen project ter verbetering van de staat van instandhouding van de habitats en de soorten in het gebied.

Wat de structuurfondsen betreft, zouden de door het geachte parlementslid vermelde operaties kunnen worden gefinancierd, hetzij door het nationale milieuprogramma, in het kader van de maatregelen die voorzien in de instandhouding van de ecosystemen van lagunes, hetzij via het operationeel programma voor de regio Centro, dat in een specifieke milieumaatregel voorziet. In beide gevallen zouden de promotors hun aanvragen naar de Portugese autoriteiten moeten verzenden.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/927 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/927

---

(2004/C 78 E/0981)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0076/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de registratie van blinden en slechtzienden

Via haar voorstellen tot actualisering van Verordening 1408/71 (1) streeft de Commissie ernaar voort te bouwen op aanspraken op gezondheidszorg in de hele EU en naar verbetering van samenwerking en uitwisseling van gegevens tussen instanties in de lidstaten.

Zullen de problemen die voortkomen uit het gebrek aan logische samenhang tussen de normen die de lidstaten hanteren voor de registratie als blinde of slechtziende in het kader van de voorgestelde wijzigingen worden aangepakt? Is door de voorgestelde wijzigingen gewaarborgd dat een persoon die in een lidstaat geregistreerd staat als blind of slechtziend en die aanspraak kan maken op de daarmee verband houdende rechten, automatisch in de hele EU gelijke status en rechten verwerft zonder zich te hoeven onderwerpen aan aanvullende procedures?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 februari 2004)

Het voorstel van de Commissie (2) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, moet worden gezien in de context van de invoering van de Europese ziekteverzekeringskaart; het heeft dan ook in het bijzonder betrekking op verzekerde personen die tijdelijk in een andere lidstaat verblijven dan die waarin zij verzekerd zijn. In de eerste plaats heeft het voorstel ten doel de rechten op verstrekkingen van alle categorieën verzekerden die zich in deze situatie bevinden te harmoniseren. Dit betekent dat alle verzekerden recht dienen te hebben op alle verstrekkingen die gedurende een tijdelijk verblijf in een andere lidstaat medisch gezien noodzakelijk blijken, waarbij rekening wordt gehouden met de aard van deze verstrekkingen en de verwachte duur van het verblijf. Het tweede doel van het voorstel is alle verzekerden gedurende hun tijdelijke verblijf in een andere lidstaat rechtstreekse toegang tot de zorgverlener te bieden door de verplichting te laten vervallen om zich eerst tot het socialezekerheidsorgaan van de verblijfplaats te wenden. Een derde maatregel die de Commissie voorstelt, betreft de doeltreffendheid van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en houdt in dat een nieuw artikel wordt ingevoegd waarin enerzijds de betrekkingen tussen de onder de verordening vallende personen en de socialezekerheidsorganen gedefinieerd worden en anderzijds de wederzijdse samenwerking tussen de instellingen van de lidstaten wordt verbeterd.

Voor blinden en slechtzienden betekenen de voorgestelde wijzigingen op Verordening (EEG) nr. 1408/71 dus een verbetering van de toegang tot verstrekkingen gedurende een tijdelijk verblijf in een andere lidstaat dan die waarin zij verzekerd en geregistreerd zijn. Het voorstel van de Commissie voorziet echter niet in geharmoniseerde criteria voor de registratie van blinden en slechtzienden, noch in wederzijdse erkenning van de registratie van blinden en slechtzienden.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2)  COM(2003)378 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/928 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/928

---

(2004/C 78 E/0982)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0083/04

van Dirk Sterckx (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Beperkingen op het vrij verkeer van Vlaamse reisbegeleiders in het buitenland

Naar verluidt ondervinden Vlaamse reisbegeleiders die als vrijwilliger groepen begeleiden op een cultuurreis naar Italië, Spanje, Frankrijk en Griekenland grote problemen als zij ter plaatse de groep in het Nederlands willen gidsen. Ze lopen het gevaar beboet te worden of zelfs opgepakt te worden door de plaatselijke autoriteiten omdat de reglementering ter plaatse niet toelaat dat buitenlanders „gidsen” in hun stad. Het betreft hier nochtans begeleiders die, niettegenstaande hun vrijwilligersstatuut, door hun beroep en opleiding (bijv. kunstgeschiedenis) zonder twijfel over de nodige kwalificaties beschikken om een groep op deskundige wijze rond te leiden.

Is de Commissie niet van oordeel dat dergelijke plaatselijke reglementeringen die buitenlandse gidsen verbieden groepen te begeleiden en te gidsen op openbare plaatsen in strijd zijn met het vrij verkeer van personen zoals vastgelegd in het Verdrag?

Zo ja, kan de Commissie de nodige maatregelen nemen om deze inbreuken te doen ophouden en om naar analogie van het nieuwe ontwerp van richtlijn inzake erkenning van beroepskwalificaties ook voor deze groep gekwalificeerde vrijwilligers een passende regeling uit te werken zodat zij hun eigen groepen op een persoonlijke manier en in eigen taal kunnen blijven begeleiden in het buitenland zonder risico op bestraffing?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 februari 2004)

Eerst en vooral herinnert de Commissie eraan dat de bepalingen van het EG-Verdrag die relevant zijn voor deze vraag, namelijk artikel 49 betreffende het vrij verrichten van diensten, alleen van toepassing zijn op activiteiten van commerciële aard. Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie kan niet duidelijk worden vastgesteld of het vrijwillig begeleiden van groepen toeristen op een reis naar Griekenland, Spanje, Frankrijk en Italië door een reisgids uit een andere lidstaat, als een activiteit van commerciële aard kan worden beschouwd volgens de relevante artikelen van het EG-Verdrag.

Voor alle activiteiten die krachtens de communautaire wetgeving als commercieel worden beschouwd, geldt de volgende redenering: in zijn arresten van 26.2.1991 in de zaken C-180/89, C-154/89 en C-198/89 betreffende het vrij verrichten van diensten door toeristengidsen heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat „het algemeen belang verband houdend met het uitbaten van de historische rijkdommen en de ruimst mogelijke verspreiding van de kennis van de kunst en cultuur van een land, een dwingende reden kan vormen die een beperking op het vrij verrichten van diensten rechtvaardigt”.

Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel moet de toepassing van nationale regels op dienstverleners die in een andere lidstaat zijn gevestigd, evenredig zijn met het nagestreefde doel en mag ze niet verder gaan dan wat noodzakelijk is om dit doel te bereiken (zie het arrest van het Hof van Justitie van 25.7.1991 in zaak C-76/90). Op basis van de verstrekte informatie is de Commissie nagegaan of de nationale regels die verhinderen dat gesloten groepen toeristen op een reis door een bepaalde lidstaat worden begeleid door een gids uit een andere lidstaat, in strijd zijn met het EG-Verdrag, met name met artikel 49, en met de jurisprudentie van het Hof. Naar aanleiding van deze analyse heeft de Commissie op 19.12.2003 een aanmaningsbrief naar Italië gestuurd, zoals bepaald in artikel 226 van het EG-Verdrag.

De Commissie is bereid de situatie in andere lidstaten te onderzoeken op basis van verdere informatie die eventueel door het geachte parlementslid wordt verstrekt.

In het voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1) is gestipuleerd dat de lidstaten de vrije verrichting van diensten niet om met de beroepskwalificaties verband houdende redenen kunnen beperken wanneer de begunstigde wettig in een andere lidstaat is gevestigd. Het doel van dit voorstel is de vereisten voor het verrichten van diensten verder te vereenvoudigen en te verduidelijken wat onder het verrichten van diensten wordt verstaan. De goedkeuring van dit voorstel zou dan ook leiden tot een grotere rechtszekerheid en meer garanties voor reisgidsen die hun diensten verrichten in andere lidstaten dan de lidstaat waarin ze wettig zijn gevestigd.

---

(1)  PB C 181 E van 30.7.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/929 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/929

---

(2004/C 78 E/0983)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0087/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 januari 2004)

Betreft:   De strijd van casinobedrijven met een beroep op EU-regels tegen het op beperking van gokverslaving gerichte Nederlandse overheidsbeleid

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van de vragen van het Nederlandse Tweede-Kamerlid De Wit (Socialistische Partij) nr. 462 van 11 november 2003 aan de ministers van Justitie en Economische Zaken over het Nederlandse kansspelbeleid en het antwoord van minister Donner van 12 december 2003, waarin hij stelt dat het aanbieden van kansspelen om redenen van algemeen belang, zoals het tegengaan van gokverslaving, door een EU-lidstaat kan worden beperkt en dat dit zeker van toepassing is als de lidstaat zelf niet aanmoedigt om deel te nemen aan loterijen, kansspelen of weddenschappen waarvan de eigen schatkist financieel voordeel zou hebben? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de vragen van het Nederlandse Tweede-Kamerlid De Wit (Socialistische Partij) nr. 462 van 11 november 2003 aan de ministers van Justitie en Economische Zaken over het Nederlandse kansspelbeleid en het antwoord van minister Donner van 12 december 2003, waarin hij stelt dat het aanbieden van kansspelen om redenen van algemeen belang, zoals het tegengaan van gokverslaving, door een EU-lidstaat kan worden beperkt en dat dit zeker van toepassing is als de lidstaat zelf niet aanmoedigt om deel te nemen aan loterijen, kansspelen of weddenschappen waarvan de eigen schatkist financieel voordeel zou hebben?

| 2. | Deelt de Commissie de in de beantwoording weergegeven mening van minister Donner? Betekent dit dat er dus geen sprake van kan zijn dat in de toekomst buitenlandse casinoketens zich in Nederland mogen vestigen met een beroep op de vrije interne markt? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de in de beantwoording weergegeven mening van minister Donner? Betekent dit dat er dus geen sprake van kan zijn dat in de toekomst buitenlandse casinoketens zich in Nederland mogen vestigen met een beroep op de vrije interne markt?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat op dit moment een aantal bedrijven, zoals „JVH Gaming” uit Tilburg en het Franse „Tranchant”, onder verwijzing naar Europese regelgeving desalniettemin probeert om vergunningen te verwerven voor de stichting van casino's in Nederland en pogingen doet om vergunningen voor speelautomatenhallen ruimer te interpreteren zodat er volledige casino's worden toegestaan? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat op dit moment een aantal bedrijven, zoals „JVH Gaming” uit Tilburg en het Franse „Tranchant”, onder verwijzing naar Europese regelgeving desalniettemin probeert om vergunningen te verwerven voor de stichting van casino's in Nederland en pogingen doet om vergunningen voor speelautomatenhallen ruimer te interpreteren zodat er volledige casino's worden toegestaan?

| 4. | Is de Commissie tevens bekend dat de in vraag 3 bedoelde bedrijven van mening zijn dat afwijzing van de door hen gewenste vergunningen in strijd zou zijn met Europese regelgeving? Is er volgens de Commissie enige grond voor het door deze bedrijven ingenomen standpunt? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie tevens bekend dat de in vraag 3 bedoelde bedrijven van mening zijn dat afwijzing van de door hen gewenste vergunningen in strijd zou zijn met Europese regelgeving? Is er volgens de Commissie enige grond voor het door deze bedrijven ingenomen standpunt?

| 5. | Is de Commissie ook van mening dat het gezien het algemeen belang en het tegengaan van gokverslaving wenselijk is dat deze vorm van kansspelen onder controle blijft van de beslissingsbevoegdheid van de nationale overheden? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie ook van mening dat het gezien het algemeen belang en het tegengaan van gokverslaving wenselijk is dat deze vorm van kansspelen onder controle blijft van de beslissingsbevoegdheid van de nationale overheden?

| 6. | Is de Commissie bereid om mogelijke gaten in de Europese regelgeving, die bedrijven de mogelijkheid zouden verschaffen om zich aan de regelgeving door de betrokken nationale overheid te onttrekken, te dichten? |
| --- | --- |

6.

Is de Commissie bereid om mogelijke gaten in de Europese regelgeving, die bedrijven de mogelijkheid zouden verschaffen om zich aan de regelgeving door de betrokken nationale overheid te onttrekken, te dichten?

Bron: Het Nederlandse Dagblad „BN-De Stem” van 6.1.2004.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 maart 2004)

In antwoord op de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid deelt de Commisie mee niet op de hoogte te zijn van de contacten tussen het Nederlandse Tweede-Kamerlid De Wit en minister Donner, noch van de door het geachte parlementslid beschreven pogingen van bedrijven om voet aan de grond te krijgen op de Nederlandse casinomarkt. De Commissie kan in dit stadium dan ook geen standpunt over deze kwestie innemen.

De Commissie wil er niettemin aan herinneren dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in verscheidene arresten (en kortgeleden nog in het Gambelli-arrest, zie zaak C-243/01) vastgesteld heeft dat beperkingen op het aanbieden van diensten op het gebied van het gokken in de vorm van vergunningen of andere goedkeuringsprocedures beperkingen van de vrijheid van vestiging (artikel 43 van het EG-Verdrag) en op het vrij verrichten van diensten (artikel 49 van het EG-Verdrag) zijn.

Ten aanzien van de vijfde en zesde vraag van het geachte parlementslid erkent de Commissie dat dergelijke beperkingen bij doelstellingen die met het algemeen belang te maken hebben — zoals handhaving van de openbare orde (en met name bestrijding van fraude) en consumentenbescherming (met name de bescherming van minderjarigen en het tegengaan van gokverslaving) gerechtvaardigd zouden kunnen zijn. In overeenstemming met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is de Commisie evenwel van mening dat dergelijke nationale beperkingen evenredig moeten zijn aan de doelstellingen van algemeen belang. Anders gezegd, deze beperkingen mogen niet verdergaan dan dat wat voor de verwerzenlijking van de doelstellingen van algemeen belang noodzakelijk is.

De Commissie is dan ook van mening dat vestigingsbeperkingen en beperkingen voor grensoverschrijdende voorzieningen op dit gebied bekeken moeten worden in het licht van de specifieke risico's die verbonden zijn aan de desbetreffende gokactiviteiten. Momenteel bestaat er voor dit terrein geen specifieke secundaire EU-wetgeving. In verband met de toenemende grensoverschrijdende mobiliteit en het toegenomen aanbod aan diensten die gokmogelijkheden op afstand aanbieden, heeft de Commissie aangekondigd dat ze in de loop van 2004 onderzoek naar dit vraagstuk zal laten doen. Ze heeft dit soort diensten ook opgenomen in haar recente voorstel voor een richtlijn betreffende diensten op de interne markt (1). In deze tekst is met name bepaald dat de lidstaten in het kader van een gezamenlijke screeningsoperatie met de Commissie en de belanghebbenden een evaluatie moeten maken van de bestaande beperkingen en dat deze evaluatie plaats moet vinden binnen één jaar na goedkeuring van het voorstel voor de richtlijn. Daarnaast is in het voorstel vastgelegd dat afwijkingen van het oorsprongslandbeginsel voor dergelijke diensten mogelijk zijn totdat men op dit gebied eventueel tot Europese harmonisatie is gekomen.

De vraag of een dergelijke Europese harmonisatie nodig is, zal bekeken worden tegen de achtergrond van de uitkomsten van de onderlinge evaluatie door de lidstaten die voorzien is in de dienstenrichtlijn en het hierboven genoemde onderzoek van de Commissie. De Commissie is van mening dat door deze constructieve samenwerkingsaanpak een Europese oplossing gevonden zal worden, die een hoge mate aan bescherming van de openbare orde en een hoog peil aan consumentenbescherming bij diensten op het gebied van het gokken mogelijk zal maken.

---

(1)  COM(2004) 2 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/930 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/930

---

(2004/C 78 E/0984)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0095/04

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 januari 2004)

Betreft:   Overheidsziekenhuis INMI L. Spallanzani in Italië

Volgens berichten in de Italiaanse media wordt het hypermoderne overheidsziekenhuis van Rome INMI L. Spallanzani, dat gespecialiseerd is op het gebied van besmettelijke ziekten, geleidelijk omgevormd tot een ziekenhuisinstelling voor de „nationale veiligheid”. Dit betekent dat het over laboratoria beschikt, of zal gaan beschikken, met een hoge veiligheidsgraad voor de bestrijding van bacteriën en virussen van niveau 4 (ebola, bacil, enz).

Kan de Commissie, tegen de achtergrond van het feit dat het ziekenhuis zich in een van de dichtsbevolkte delen van Rome bevindt, aangeven of dit ziekenhuis over de vereiste internationale en Europese exploitatievergunningen beschikt, in het bijzonder wat de aanwezigheid betreft van bacteriën en virussen van risiconiveau 4? Weet de Commissie of Italië en de VS een overeenkomst hebben gesloten voor de bestrijding van terrorisme met biologische wapens?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 februari 2004)

Goedkeuring van ziekenhuizen en hun laboratoria en alle daarmee samenhangende vergunningen vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten.

Op Europees niveau bestaat er geen vergunningenstelsel of kennisgevingsplicht; doorgaans worden voor gebouwen van bioveiligheidsniveau 4 echter internationale certificering aangevraagd.

In januari 2004 is een kaderovereenkomst tussen Italië en de Verenigde Staten inzake samenwerking op onderzoeksgebied ondertekend en geratificeerd bij verordening DL/22. Deze kaderovereenkomst omvat de volgende drie gebieden: zeldzame ziekten, kanker en bioterrorisme.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/931 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/931

---

(2004/C 78 E/0985)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0106/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   De toepassing van roltrappen in warenhuizen die weliswaar voldoen aan Europese veiligheidsnormen maar gevaarlijk blijken te zijn voor kinderen

| 1. | Is het de Commissie bekend dat er roltrappen in warenhuizen bestaan die weliswaar voldoen aan de Europese veiligheidsnormen voor roltrappen maar die desondanks in de praktijk uiterst gevaarlijk blijken te zijn, in het bijzonder voor jonge kinderen die onder de bewegende rubberband aan het eind van de leuning naar de vloer worden getrokken en daardoor verminkt of gedood kunnen worden? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat er roltrappen in warenhuizen bestaan die weliswaar voldoen aan de Europese veiligheidsnormen voor roltrappen maar die desondanks in de praktijk uiterst gevaarlijk blijken te zijn, in het bijzonder voor jonge kinderen die onder de bewegende rubberband aan het eind van de leuning naar de vloer worden getrokken en daardoor verminkt of gedood kunnen worden?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat zo'n ongeval met een kind zich voordeed in 1998 in een schoenwinkel in de Nederlandse stad Spijkenisse en dat op 7 januari 2004 door een rechter in Haarlem voor de hierdoor veroorzaakte blijvende nier- en leverbeschadiging een door het verantwoordelijke winkelbedrijf te betalen schadevergoeding van 45 000 EUR werd toegewezen? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat zo'n ongeval met een kind zich voordeed in 1998 in een schoenwinkel in de Nederlandse stad Spijkenisse en dat op 7 januari 2004 door een rechter in Haarlem voor de hierdoor veroorzaakte blijvende nier- en leverbeschadiging een door het verantwoordelijke winkelbedrijf te betalen schadevergoeding van 45 000 EUR werd toegewezen?

| 3. | Is van dit voorval, dat in 1998 is onderzocht door de Nederlandse Arbeidsinspectie, door het Nederlandse Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een melding gedaan die kon worden gebruikt voor het verwerken van deze ervaring ten behoeve van een aanpassing van de Europese veiligheidsnormen voor roltrappen? |
| --- | --- |

3.

Is van dit voorval, dat in 1998 is onderzocht door de Nederlandse Arbeidsinspectie, door het Nederlandse Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een melding gedaan die kon worden gebruikt voor het verwerken van deze ervaring ten behoeve van een aanpassing van de Europese veiligheidsnormen voor roltrappen?

| 4. | Is het de Commissie bekend dat roltrappen van dezelfde constructie als waarmee in 1998 een ongeluk plaatsvond nog steeds in gebruik zijn in de helft van grote winkelgebouwen en dat in Nederland elk jaar 550 mensen met op de roltrap opgelopen letsel medisch behandeld moeten worden? |
| --- | --- |

4.

Is het de Commissie bekend dat roltrappen van dezelfde constructie als waarmee in 1998 een ongeluk plaatsvond nog steeds in gebruik zijn in de helft van grote winkelgebouwen en dat in Nederland elk jaar 550 mensen met op de roltrap opgelopen letsel medisch behandeld moeten worden?

| 5. | Schieten lidstaten die zelf aan een dergelijk probleem niets doen tekort of behoren zij te wachten op Europese veiligheidsnormen? |
| --- | --- |

5.

Schieten lidstaten die zelf aan een dergelijk probleem niets doen tekort of behoren zij te wachten op Europese veiligheidsnormen?

| 6. | Waarom zijn de Europese veiligheidsnormen voor roltrappen zes jaar na dit ongeluk nog niet aangescherpt? Komt dit door onwetendheid? |
| --- | --- |

6.

Waarom zijn de Europese veiligheidsnormen voor roltrappen zes jaar na dit ongeluk nog niet aangescherpt? Komt dit door onwetendheid?

| 7. | Wat kan worden gedaan om de veiligheidsnormen op korte termijn aan te scherpen? Op welke wijze bevordert de Commissie dat dit gebeurt? |
| --- | --- |

7.

Wat kan worden gedaan om de veiligheidsnormen op korte termijn aan te scherpen? Op welke wijze bevordert de Commissie dat dit gebeurt?

Bron: TV Nederland 1, „Netwerk” van 11.1.2004.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(2 maart 2004)

| 1. t/m 4. | De Commissie beschikte vóór de vraag van het geachte parlementslid niet over informatie over ongevallen en andere daarmee verband houdende voorvallen in Nederland.
  Wanneer naar de veiligheid van bestaande roltrappen wordt gekeken, moet er rekening mee worden gehouden dat er verschillende wettelijke bepalingen en procedures van toepassing zijn al naar gelang de vraag wanneer de roltrappen in de handel gebracht en in bedrijf gesteld zijn. Nieuwe roltrappen die ná 1 januari 1995 in de Europese Economische Ruimte op de markt gebracht en in bedrijf gesteld zijn, moeten voldoen aan de belangrijkste gezondheids- en veiligheidsvoorschriften uit de richtlijn voor machines (1). Een van de manieren waarop kan worden voldaan aan de belangrijkste van toepassing zijnde gezondheids- en veiligheidsvoorschriften uit de richtlijn voor machines is om vrijwillig de technische specificaties van de geharmoniseerde Europese normen toe te passen. Roltrappen die vóór 1 januari 1995 in de Gemeenschap in de handel gebracht en in bedrijf gesteld zijn, vielen op het moment dat ze geïnstalleerd werden onder de nationale wetgeving. Een uitzondering gold voor de periode tussen 1 januari 1993 en 31 december 1995, waarin de richtlijn voor machines op basis van vrijwilligheid kon worden toegepast. |
| --- | --- |

1. t/m 4.

De Commissie beschikte vóór de vraag van het geachte parlementslid niet over informatie over ongevallen en andere daarmee verband houdende voorvallen in Nederland.

Wanneer naar de veiligheid van bestaande roltrappen wordt gekeken, moet er rekening mee worden gehouden dat er verschillende wettelijke bepalingen en procedures van toepassing zijn al naar gelang de vraag wanneer de roltrappen in de handel gebracht en in bedrijf gesteld zijn. Nieuwe roltrappen die ná 1 januari 1995 in de Europese Economische Ruimte op de markt gebracht en in bedrijf gesteld zijn, moeten voldoen aan de belangrijkste gezondheids- en veiligheidsvoorschriften uit de richtlijn voor machines (1). Een van de manieren waarop kan worden voldaan aan de belangrijkste van toepassing zijnde gezondheids- en veiligheidsvoorschriften uit de richtlijn voor machines is om vrijwillig de technische specificaties van de geharmoniseerde Europese normen toe te passen. Roltrappen die vóór 1 januari 1995 in de Gemeenschap in de handel gebracht en in bedrijf gesteld zijn, vielen op het moment dat ze geïnstalleerd werden onder de nationale wetgeving. Een uitzondering gold voor de periode tussen 1 januari 1993 en 31 december 1995, waarin de richtlijn voor machines op basis van vrijwilligheid kon worden toegepast.

| 5. | Er dient op te worden gewezen dat de lidstaten er verantwoordelijk voor zijn dat de roltrappen op hun grondgebied veilig zijn en dat dit losstaat van de vraag wanneer een roltrap geïnstalleerd is. Ook moet er rekening mee worden gehouden dat er zich in het geval van een onverhoopt verkeerd gebruik van roltrappen ook ongevallen kunnen voordoen met „veilige” roltrappen die aan alle wettelijke voorschriften voldoen.
  De twee geharmoniseerde normen die aanleiding geven tot een vermoeden van overeenstemming met de belangrijkste van toepassing zijnde gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor roltrappen zijn:






  — | EN 115:1995 Veiligheidsvoorschriften voor het vervaardigen en het aanbrengen van roltrappen en rolpaden (2). |
| --- | --- | --- |

5.

Er dient op te worden gewezen dat de lidstaten er verantwoordelijk voor zijn dat de roltrappen op hun grondgebied veilig zijn en dat dit losstaat van de vraag wanneer een roltrap geïnstalleerd is. Ook moet er rekening mee worden gehouden dat er zich in het geval van een onverhoopt verkeerd gebruik van roltrappen ook ongevallen kunnen voordoen met „veilige” roltrappen die aan alle wettelijke voorschriften voldoen.

De twee geharmoniseerde normen die aanleiding geven tot een vermoeden van overeenstemming met de belangrijkste van toepassing zijnde gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor roltrappen zijn:

—

EN 115:1995 Veiligheidsvoorschriften voor het vervaardigen en het aanbrengen van roltrappen en rolpaden (2).

| — | EN 115.A1: 1998 Veiligheidsvoorschriften voor het vervaardigen en het aanbrengen van roltrappen en rolpaden — wijziging 1 (3). |
| --- | --- |

—

EN 115.A1: 1998 Veiligheidsvoorschriften voor het vervaardigen en het aanbrengen van roltrappen en rolpaden — wijziging 1 (3).

De Commissie heeft geen bericht ontvangen dat de geharmoniseerde normen de een of andere tekortkoming zouden vertonen.

| 6. | Om de met de huidige normen opgedane ervaringen te verwerken, worden de geharmoniseerde normen voor roltrappen momenteel herzien door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), technisch comité 10, werkgroep 2 (CEN/TC10/WG2). De werkgroep wil het werk aan de nieuwe norm tegen het eind van 2004 tot een afronding brengen, waarna de nationale normalisatie-organisaties die bij het CEN aangesloten zijn er in de loop van 2005 hun stem over zullen uitbrengen en tot definitieve goedkeuring over zullen gaan. |
| --- | --- |

6.

Om de met de huidige normen opgedane ervaringen te verwerken, worden de geharmoniseerde normen voor roltrappen momenteel herzien door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), technisch comité 10, werkgroep 2 (CEN/TC10/WG2). De werkgroep wil het werk aan de nieuwe norm tegen het eind van 2004 tot een afronding brengen, waarna de nationale normalisatie-organisaties die bij het CEN aangesloten zijn er in de loop van 2005 hun stem over zullen uitbrengen en tot definitieve goedkeuring over zullen gaan.

| 7. | De Commissie zal de werkgroep voor de machine-richtlijn, waarin allerlei verschillende groepen betrokkenen zoals overheidsinstanties van de lidstaten, het bedrijfsleven, normalisatiedeskundigen, vakbonden, consumenten enz. zitting hebben, op de hoogte brengen van de bezorgdheid ten aanzien van de risico's die de banden van roltrappen kunnen opleveren. Op deze wijze zal ervoor gezorgd worden dat de betrokkenen weet hebben van de herziening die momenteel gaande is en dat er bij de uitwerking van de nieuwe norm voor roltrappen rekening wordt gehouden met alle beschikbare gegevens. |
| --- | --- |

7.

De Commissie zal de werkgroep voor de machine-richtlijn, waarin allerlei verschillende groepen betrokkenen zoals overheidsinstanties van de lidstaten, het bedrijfsleven, normalisatiedeskundigen, vakbonden, consumenten enz. zitting hebben, op de hoogte brengen van de bezorgdheid ten aanzien van de risico's die de banden van roltrappen kunnen opleveren. Op deze wijze zal ervoor gezorgd worden dat de betrokkenen weet hebben van de herziening die momenteel gaande is en dat er bij de uitwerking van de nieuwe norm voor roltrappen rekening wordt gehouden met alle beschikbare gegevens.

---

(1)  Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines, PB L 207 van 23.7.1998.

(2)  PB C 165 van 1.7.1995.

(3)  PB C 317 van 15.10.1998.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/932 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/932

---

(2004/C 78 E/0986)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0108/04

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Fiat Italië dat via een joint venture in China bestelwagens levert aan de Volksrepubliek China voor het uitvoeren van mobiele executies

Is de Commissie op de hoogte van de beweringen dat Fiat Italië via een joint venture in China ingeschreven heeft op een aanbesteding van een reeks bestelwagens voor de Volksrepubliek China die speciaal omgebouwd zijn tot mobiele executiebestelwagens?

De Volksrepubliek China beweert dat dit een meer humane procedure is omdat het executies zal uitvoeren met intraveneuze dodelijke injecties in plaats van executies door het vuurpeleton en dat dit het proces zal versnellen.

Is de Commissie niet van mening dat, zelfs als de doodstraf toegestaan is krachtens het internationale recht, er een eerlijke en lange beroepsprocedure aan een executie moet voorafgaan? Aangezien deze mobiele executiebestelwagens elke vorm van beroep uitsluiten voor degenen die veroordeeld zijn voor ernstige misdrijven (hetgeen in de Volksrepubliek China ook „economische misdrijven” kan betekenen), zal dit ongetwijfeld leiden tot gerechtelijke dwalingen. Daarom moet Fiat Italië, als de beweringen juist blijken te zijn, veroordeeld worden voor het deelnemen aan een dergelijke aanbesteding.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 februari 2004)

De Commissie beschikt niet over gegevens met betrekking tot de eventuele deelname van Europese ondernemingen aan aanbestedingen bedoeld om het de Volksrepubliek China mogelijk te maken voertuigen aan te schaffen die voor executies bestemd zijn.

In het kader van de bilaterale gesprekken die zij met China over de mensenrechten voert, heeft de Unie zich altijd een principiëel tegenstander van de doodstraf betoond, ongeacht de methoden die voor de uitvoering ervan worden aangewend, waaronder ook de door het geachte parlementslid genoemde methode. Bovendien heeft zij er bij de Chinese autoriteiten geregeld op aangedrongen — hetgeen zij zal blijven doen — de fundamentele rechten van degenen die veroordeeld zijn en met name het grondrecht om tegen de uitgesproken vonnissen beroep aan te tekenen, integraal te respecteren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/933 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/933

---

(2004/C 78 E/0987)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0109/04

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(19 januari 2004)

Betreft:   Sikhs en het verbieden van religieuze symbolen

Is de Europese Commissie zich bewust van de gevolgen voor de Sikh-gemeenschap van maatregelen die in EU-lidstaten worden overwogen om het dragen van religieuze symbolen te verbieden?

Wordt er op EU-niveau enige actie ondernomen, of wordt er een studie gedaan naar deze situatie, die de etnische minderheden in Europa steeds meer zorgen baart?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie volgt de ontwikkelingen waarnaar het geachte parlementslid verwijst met name door middel van een permanente dialoog met de geloofsgemeenschappen, die is gebaseerd op een diepgaand respect voor de religieuze verscheidenheid. Indien de fundamentele rechten (en in het bijzonder de religieuze vrijheid) zouden worden geschonden in het kader van het Gemeenschapsrecht, zal de Commissie de juistheid en de vorm van deze daad nagaan om de naleving van de vermelde rechten te waarborgen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/933 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/933

---

(2004/C 78 E/0988)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0126/04

van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 januari 2004)

Betreft:   Vergunningen voor het vangen, kweken en verhandelen van beschermde soorten in Griekenland in strijd met de EU-wetgeving

Van augustus 2002 tot januari 2003 heeft Griekenland vergunningen afgeleverd aan een particuliere onderneming om een groot aantal reptielen en amfibieën (220 tot 600 exemplaren per soort, 8 540 exemplaren in het totaal) van een groot aantal soorten (90 soorten in het totaal) te vangen en als fokdieren te gebruiken, zonder enige beperking inzake plaats, tijd of omstandigheden van de vangst. De vergunningen betreffen onder meer toestemmingen voor het vangen van een groot aantal soorten die zijn opgenomen in de habitatrichtlijn, waaronder een prioritaire soort, de Macrovipera schweizeri.

Er zijn geen rapporten over de volledige populatie van de betrokken soorten of effectbeoordelingen over de gevolgen van de vergunningen voor de natuurlijke populaties van deze soorten. De vergunningen zijn afgeleverd zonder dat het desbetreffende nationaal wetenschappelijk CITES-comité daarvan in kennis is gesteld.

Voor een aantal specifieke soorten zijn toestemmingen verleend die ronduit alarmerend zijn, bijvoorbeeld:

| — | de vangst van 320 exemplaren van de Chamaeleo africanus, ofschoon volgens de meest gunstige schattingen de Europese populatie slechts 300 exemplaren bedraagt, welke uitsluitend op één plaats in Griekenland te vinden zijn, of |
| --- | --- |

—

de vangst van 320 exemplaren van de Chamaeleo africanus, ofschoon volgens de meest gunstige schattingen de Europese populatie slechts 300 exemplaren bedraagt, welke uitsluitend op één plaats in Griekenland te vinden zijn, of

| — | de vangst van 600 exemplaren van de Vipera ursinii (opgenomen in bijlage II van de habitatrichtlijn, in Bijlage I van het CITES-verdrag), alsook verschillende soorten die zijn opgenomen in Bijlagen II en III. |
| --- | --- |

—

de vangst van 600 exemplaren van de Vipera ursinii (opgenomen in bijlage II van de habitatrichtlijn, in Bijlage I van het CITES-verdrag), alsook verschillende soorten die zijn opgenomen in Bijlagen II en III.

Heeft de Commissie weet van deze vergunningen, die flagrant in strijd zijn met de EU-wetgeving, met name richtlijn 92/43/EEG van de Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), alsook met de internationale verplichtingen van de Griekse overheid in het kader van het CITES-verdrag en de overeenkomst van Bern?

Welke maatregelen zal de Commissie nemen om zonder verwijlen deze vergunningen te doen intrekken en om te voorkomen dat de Griekse overheid in de toekomst nog vergunningen aflevert die de realisatie van de doelstellingen van de EU-wetgeving in gevaar kunnen brengen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(9 februari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat ze op basis van een klacht (nr. 2003/4831) inzake het verlenen van vergunningen door het Ministerie van Landbouw voor het verzamelen en fokken van een aantal Griekse wilde soorten die zijn opgenomen in bijlage II en/of IV van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, een dossier heeft aangelegd om te onderzoeken of deze praktijk voldoet aan de verplichtingen in het kader van artikel 12 en 16 van deze Richtlijn. De Commissie kan het geachte parlementslid ervan verzekeren dat zij het onderzoek van de klacht zal voortzetten en dat zij niet zal aarzelen de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat Griekenland overeenkomstig de communautaire wetgeving handelt.

Wat de mogelijkheid van een inbreuk op Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (2) (CITES) betreft, staan artikel 5 en 8 van deze verordening commerciële handel toe in de soorten genoemd in bijlage A, B en C, voor zover deze op wettige wijze in het wild gevangen zijn op het grondgebied van een lidstaat. Er is dus alleen sprake van niet-naleving van deze verordening indien het gaat om soorten die in de verordening zijn opgenomen (geen andere soorten) en dan nog alleen als kan worden aangetoond dat de Griekse autoriteiten vergunningen hebben verleend voor zulke soorten, wat in strijd is met hun eigen wetten of met Richtlijn 92/43/EEG van de Raad.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 61 van 3.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/934 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/934

---

(2004/C 78 E/0989)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0147/04

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Strijd tegen dopinggebruik door sporters

Tijdens zijn eerste toespraak op 21 juli 1999 tot het pas verkozen Europees Parlement somde Commissievoorzitter Prodi drie voorbeelden op van wat hij verstond onder „vernieuwing”. Een ervan was de strijd tegen de doping in de sportwereld. Prodi stelde: „Wij moeten bewijzen dat wij ons best doen om op Europees niveau mee te zoeken naar oplossingen voor deze kwesties, aangezien dit soort problemen de nationale grenzen te buiten gaan.”

Kan de Commissie een balans opmaken van genomen maatregelen en geboekte resultaten op dit beleidsterrein?

Werd er een daadwerkelijke vooruitgang gemaakt in de samenwerking tussen de diverse nationale en regionale bestrijdingsinstanties?

Is de Commissie ervan op de hoogte dat, althans in België, criminele organisaties die actief zijn bij de verspreiding van verboden hormonen in de vetmesterij, hun activiteten nu ook richten op sportdoping, zowel bij amateurs, vrijetijds- als beroepssporters en heeft zij terzake maatregelen ontwikkeld?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(20 februari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de toespraak die de Voorzitter van de Commissie op 21 juli 1999 voor het Parlement heeft uitgesproken en waarin hij de strijd tegen doping noemde als bijvoorbeeld van een maatregel die de Unie dichter bij de Europese burgers brengt.

De Commissie is onmiddellijk begonnen aan de uitwerking van concrete maatregelen ter bestrijding van doping. Zij heeft binnen de grenzen van haar bevoegdheden alles gedaan wat in haar vermogen lag: het EG-Verdrag voorziet immers niet in harmonisatie op sportgebied. De actie van de Commissie was daarom gericht op stimulering van bewustwording, samenwerking en coördinatie, met name via de organisatie van netwerken en de financiering van projecten. De Commissie heeft steeds de nadruk gelegd op preventieve maatregelen — informatie, opvoeding en onderzoek — en niet zozeer op een repressieve aanpak, die soms noodzakelijk is, maar vaak onvoldoende.

Op verzoek van de Commissie heeft de Europese Werkgroep voor de ethiek op 11 november 1999 een advies over doping in de sport uitgebracht. Korte tijd later, op 1 december 1999, werd een plan voor de bijdrage van de Gemeenschap goedgekeurd, dat de instemming van het Parlement vond. Dankzij dit plan konden in 2000-2001 en in 2001-2002 telkens 16 proefprojecten worden medegefinancierd. In totaal was hiermee 7 360 212 EUR gemoeid. Een van de belangrijkste projecten was de eerste transnationale studie over dopingpraktijken in fitnesscentra in Europa, een studie die bij zijn publicatie veel weerklank kreeg. De resultaten van een externe evaluatie van de eerste 16 proefprojecten zijn naar het Parlement gestuurd.

De Commissie heeft ook actief geparticipeerd in de oprichting van het nieuwe Internationale Agentschap voor de bestrijding van doping (AMA), en daarbij de beginselen van onafhankelijkheid en transparantie verdedigd. Wegens de onverenigbaarheid van de administratieve en financiële regels van de Gemeenschap en die van het agentschap kon de Commissie niet bijdragen aan de huishoudelijke begroting van het agentschap. In plaats daarvan heeft zij subsidies ten bedrage van 2 miljoen euro verstrekt voor concrete projecten op het gebied van de bestrijding van doping, zoals bijvoorbeeld de invoering van een atletenpaspoort of de opleiding van waarnemers van het agentschap die aanwezig zijn bij belangrijke sportevenementen.

De vooruitgang die bij de samenwerking tussen de bij de bestrijding van doping betrokken instanties wordt geboekt, vindt steeds vaker op intergouvernementeel vlak plaats. Weliswaar is de oprichting van het Internationale Agentschap voor de bestrijding van doping in het kader van de conferentie van Lausanne in 1999 het resultaat van een uitstekende samenwerking tussen de Commissie, de Raad en het Internationaal Olympisch Comité, maar de lidstaten hebben de voorkeur gegeven aan intergouvernementele samenwerking (AMA, Raad van Europa, Organisatie van de VN voor onderwijs, wetenschap en cultuur).

De Commissie weet dat er organisaties zijn die sporters verboden stoffen leveren. Zij heeft de lidstaten verzocht met haar te bestuderen hoe hieraan een eind kan worden gemaakt. In maart 2002 heeft de Commissie in samenwerking met het Spaanse Voorzitterschap in La Toja (Spanje) een eerste studiebijeenkomst georganiseerd voor ambtenaren van de sportministeries en hun collega's bij politie, grensbewaking en douane. Hoewel de meeste lidstaten van de ernst van het probleem doordrongen zijn, was het toen echter niet mogelijk overeenstemming te bereiken over conclusies.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/936 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/936

---

(2004/C 78 E/0990)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0157/04

van Catherine Guy-Quint (PSE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Jumeleringen met Bulgarije en Roemenië

Ik vestig uw aandacht op de voorschriften 2004 voor toekomstige jumeleringen tussen landen van de Europese Unie en kandidaat-lidstaten. Ik stel namelijk vast dat jumeleringen met Roemenië en Bulgarije niet voorkomen in de selectieprocedures van de oproep tot het indienen van voorstellen nr. 64/03 van het Directoraat Onderwijs en cultuur. Maar in de documenten bij de interinstitutionele werkzaamheden die aan de oproep voorafgegaan zijn, kan ik geen spoor van een dergelijke beperking vinden. Mijn vraag gaat dus zowel over de rechtswaarde van de interpretatie die uit de voorschriften blijkt, als over de politieke gegrondheid van het feit dat de twee landen in kwestie niet in aanmerking komen voor Europese subsidies voor jumeleringen.

Om het beleidsprogramma tot aanmoediging van actief Europees burgerschap („civic participation”) de formele rechtsgrondslag te geven die vereist wordt door het nieuw Financieel Reglement 2002 voor Europese subsidies, en in aansluiting op het basisvoorstel van de Commissie (1) en zijn eigen verslag (A5-0368/2003), heeft het Europees Parlement op 20 november 2003 advies over het voorstel voor een besluit van de Raad uitgebracht. Maar in het verslag is er helemaal geen sprake van een eventuele beperking van de jumeleringen tot de kandidaat-lidstaten waarvan de toetreding in de loop van dit jaar (2004) bevestigd is. Integendeel, het heet dat er naar aanleiding van de uitbreiding van de Europese Unie een aanzienlijke optrekking van de middelen voor jumeleringen nodig is in vergelijking met het overeenkomstige budget voor 2003.

Daarnaast lijkt het me politiek geboden om erop te wijzen dat steun voor jumeleringen van steden die zich voor actief Europees burgerschap inzetten, niet zonder belang is. Onder de huidige omstandigheden — de uitbreiding van het Europees burgerschap tot de nieuw toetredende landen — moet de steunverlening alle landen zonder ook maar enig onderscheid ten goede komen. Dat blijkt wel zeer duidelijk uit de hoge frequentie van jumeleringen in de twee landen in kwestie. Roemenië bijvoorbeeld heeft sinds 1990 deelgenomen aan 231 jumeleringsacties met subsidies van de Commissie, of gemiddeld veel vaker als veel van de huidige lidstaten (bron: DG Onderwijs en cultuur). Waarom wordt dan de continuïteit van de beleidsvoering die sinds een aantal jaren bestaat, namelijk uitwisseling van kennis en ervaringen, en dus de totstandkoming van het Europees burgerschap dat van belang is in die landen die bestemd zijn om toe te treden — nu onderbroken?

Ik citeer mevrouw Reding in haar toespraak op de viering van de gouden sterren voor de jumelering, op 14 mei 2003: „De Europese integratie (op plaatselijk vlak) zou niet zo ver vooruit zijn gekomen zonder de inspanningen en de goede wil van mensen die er hun tijd aan besteden om partnerschappen met burgers en organisaties van andere steden en gemeenten in heel Europa tot stand te brengen.” Onder de tien bekroonde projecten die op de ceremonie een prijs gekregen hebben, waren er drie die op initiatief van kandidaat-lidstaten plaatsvinden. Om al die redenen zou ik willen vernemen waarom en op welke juridische grondslagen de Commissie een onderscheid tussen de kandidaat-lidstaten invoert naargelang ze wel of niet gebruik kunnen maken van een maatregel die een ieder ten goede komt en waarvan het succes geen verder bewijs meer nodig heeft.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(13 februari 2004)

De Commissie is het geheel eens met de mening van het geachte parlementslid over het belang van jumelages met gemeenten in de kandidaat-lidstaten en heeft geenszins de intentie om een onderscheid te maken tussen de kandidaat-lidstaten of om Roemenië en Bulgarije (of Turkije) uit te sluiten van de mogelijkheden die het onlangs goedgekeurde communautaire actieprogramma ter bevordering van actief Europees burgerschap (civic participation) op dit vlak biedt.

Het voorstel voor een besluit van de Raad dat door de Commissie is ingediend (2) en op 26 januari 2004 door de Raad is aangenomen, voorziet derhalve in de openstelling van het programma voor de kandidaatlidstaten. In de oproep tot het indienen van voorstellen EAC 64/03 worden deze landen eveneens als in aanmerking komende landen genoemd, op voorwaarde dat overeenkomsten worden gesloten waarin de voorwaarden voor de deelneming van deze landen aan het programma zijn neergelegd.

In overeenstemming met de besluiten van de Associatieraden waarin de beginselen en de algemene voorwaarden voor de deelneming van de kandidaat-lidstaten aan alle programma's van de Gemeenschap in het kader van de pretoetredingsstrategie zijn neergelegd, dienen de specifieke voorwaarden voor deelneming aan elk programma immers te worden opgenomen in een memorandum van overeenstemming tussen de Commissie en het belangstelling tonende land. Zoals de communautaire subsidies afhankelijk zijn van de goedkeuring van het besluit tot instelling van het programma (dit is de enige manier om de formele rechtsgrondslag te verkrijgen die het nieuwe Financieel Reglement voor communautaire subsidies eist), zo zijn de voor de kandidaat-lidstaten bestemde subsidies afhankelijk van deze memoranda van overeenstemming.

Voor alle kandidaat-lidstaten (Bulgarije, Roemenië en Turkije) wordt dezelfde benadering gehanteerd. Overeenkomstig het toetredingsverdrag nemen de landen die in 2004 toetreden als lidstaat aan de programma's van de Gemeenschap deel.

De Commissie is zich bewust van het belang van jumelages voor de drie kandidaat-lidstaten en heeft nog voor het programma op communautair niveau was goedgekeurd contact opgenomen met de missies van die landen om hun nuttige informatie te verstrekken over de procedures.

---

(1)  COM(2003)276.

(2)  COM(2003)276 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/937 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/937

---

(2004/C 78 E/0991)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0158/04

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Veiligheid van de luchtvaart

De vliegtuigramp bij Sharm al-Sheikh, waarbij een Boeing 737 van de maatschappij Flash Airlines in de Rode Zee stortte en 148 mensen om het leven kwamen, bewijst hoe dringend het is de kwestie van de veiligheid van de luchtvaart aan de orde te stellen.

Op 9 oktober jongstleden heeft het Parlement bij de stemming in tweede lezing over de veiligheid van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruik maken van luchthavens in de Gemeenschap, aangedrongen op spoedige toepassing van de richtlijn, terwijl de Raad voorstander was van een latere datum van inwerkingtreding. Uit het neerstorten van het vliegtuig van Flash Airlines blijkt dat haast geboden is.

Snel handelen is dan ook noodzakelijk, naar het voorbeeld van het optreden enkele maanden geleden bij de wetgeving inzake enkelwandige olietankschepen. „Slooprijpe” schepen staan voortaan op een zwarte lijst. Hetzelfde zou moeten gebeuren voor verouderde vliegtuigen. Voorts moet erop worden toegezien dat informatie betreffende luchtvaartmaatschappijen die zich niet aan de veiligheidsvoorschriften houden, openbaar wordt gemaakt.

Kan de Commissie, gezien het voorafgaande, mededelen welke maatregelen zij overweegt te nemen om soortgelijke rampen in de toekomst te voorkomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 februari 2004)

Het voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van luchtvaartuigen van derde landen die gebruik maken van de luchthavens in de Gemeenschap (1) moet het mogelijk maken de zwakke punten te corrigeren van het huidige systeem van controle op buitenlandse luchtvaartuigen die door deze ramp onder de aandacht zijn gebracht, met name door de controles verplicht te maken, door gezamenlijk op te treden ten aanzien van maatschappijen of landen die op het gebied van de veiligheid in gebreke blijven en door een jaarverslag over de inspecties te publiceren. Wanneer deze richtlijn door de lidstaten zal worden toegepast, zal de Commissie beschikken over uitvoerige informatie over alle controles die op de communautaire luchthavens worden verricht. Aan de hand van deze elementen zal de Commissie de aandacht van het publiek kunnen vestigen op maatschappijen die een groter gevaar voor de veiligheid opleveren.

Ook Richtlijn 2003/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juni 2003 inzake de melding van voorvallen in de burgerluchtvaart (2) zal een betere preventie van ongevallen mogelijk maken dankzij de analyse van eerdere voorvallen.

Wanneer de resultaten van het onderzoek naar deze ramp bekend zijn, zal de Commissie nagaan of een eventuele aanpassing of aanscherping van deze maatregelen of de vaststelling van nieuwe maatregelen nodig zijn.

Voor de onmiddellijke toekomst onderzoekt de Commissie eveneens de middelen om de transparantie inzake luchtvervoer te verbeteren, met name de voorlichting aan het publiek over het veiligheidsniveau van luchtvaartmaatschappijen.

---

(1)  PB C 103 van 30.4.2002.

(2)  PB L 167 van 4.7.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/938 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/938

---

(2004/C 78 E/0992)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0178/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Financiering van het programma Cultuur 2000 voor het behoud van de schatten van de Aghia Sofia

Op mijn vraag E-2962/03 (1) heeft de Commissie geantwoord dat in het kader van het programma voor financiële bijstand van de Commissie aan Turkije geen financiële steun kan worden verleend voor het behoud en het herstel van religieuze en cultuurgoederen, zoals bijvoorbeeld de schatten van de Aghia Sofia.

Deze cultuurschatten, voornamelijk uit de Byzantijnse tijd, liggen kapot te gaan in de kelders van de kerk, en toen dit aan het licht kwam heeft het de publieke opinie in Turkije hevig in beroering gebracht. Het programma Cultuur 2000 is na 5 mei 2003 met twee jaar verlengd en biedt de mogelijkheid om op cultureel gebied samen te werken met derde landen die niet deelnemen aan het programma, zoals Turkije, aangezien het voorziet in de mogelijkheid van financiering van projecten die in een derde land plaatshebben en die zich concentreren op het gemeenschappelijk cultureel erfgoed van de landen die deelnemen aan het project. Kan de Commissie zeggen of elk project dat door een lidstaat wordt voorgelegd voor steun in aanmerking kan komen? Wat is de uiterste datum voor het indienen van dergelijke voorstellen? Is zij voornemens de Turkse overheid in te lichten en aan te moedigen om gebruik te maken van de kansen die het programma Cultuur 2000 biedt om de hoger genoemde cultuurschatten te redden en te bewaren?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(5 maart 2004)

De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat de wetgevingsprocedure betreffende de verlenging van het programma Cultuur 2000 (2) nog loopt. Bijgevolg is de Commissie momenteel niet in staat precieze informatie te verstrekken betreffende de richtsnoeren voor de oproep tot het indienen van voorstellen voor projecten die in 2005 zullen worden uitgevoerd.

In het kader van de huidige procedures is het echter belangrijk erop te wijzen dat, om in aanmerking te komen, de projecten die worden gesteund in het kader van de actie „jaarlijkse samenwerkingsprojecten in derde landen”, moeten worden uitgevoerd in een land dat niet aan het programma deelneemt, en de samenwerking van ten minste vier organisaties (een projectleider, twee medeorganisatoren en een geassocieerde partner) moeten impliceren. Drie van deze vier organisaties moeten culturele instellingen zijn uit drie landen die aan het programma deelnemen, terwijl de vierde organisatie een culturele instelling van het derde land in kwestie moet zijn.

Wat de toekomstige oproepen tot het indienen van voorstellen betreft, zullen de publicatiedatums hoofdzakelijk afhangen van de termijnen die worden opgelegd door de wetgevingsprocedure voor de goedkeuring van de verlenging van het programma, en vervolgens van de termijnen voor de goedkeuring van de oproepen tot het indienen van voorstellen door het beheerscomité.

De Commissie zal de informatie betreffende de oproep tot het indienen van voorstellen overeenkomstig de geldende voorschriften op grote schaal verspreiden, met name via de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie en op de internetsite Cultuur 2000: (http://europa.eu.int/comm/culture/eac/index_fr.html).

---

(1)  Zie blz. 771.

(2)  COM(2004) 79 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/939 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/939

---

(2004/C 78 E/0993)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0193/04

van Ward Beysen (NI) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Parallelle handel

In de vergaderperiode van juni 2003 beloofde de Commissie in antwoord op mijn mondelinge vraag (H-0315/03 (1)) dat „(wij) het standpunt van de Commissie — positief of negatief — ten aanzien van het quotasysteem voor de levering van medicijnen tegemoet (konden) zien voor het einde van dit jaar”. Dit was het antwoord op mijn vraag waarom de Commissie niet optrad tegen fabrikanten van farmaceutische producten die weigeren zich te houden aan de EU-voorschriften inzake mededinging en de interne markt.

Tot op heden heeft de Commissie haar standpunt inzake het quotasysteem voor de levering van medicijnen nog niet gepubliceerd. Ik zou het op prijs stellen als de Commissie kan verklaren waarom niet.

De parallelle handel in medicijnen is de enige concurrentie voor gepatenteerde producten in Europa en levert per jaar miljoenen euro besparingen op voor regeringen en patiënten.

Natuurlijk zijn de grote farmaceutische bedrijven niet blij met deze handelaars, omdat zij met deze handel hun jaarlijkse winst van miljarden dollars in gevaar brengen. Is de Commissie niet van mening dat het tijd wordt dat hun winsten en de manier waarop zij zaken doen — bijvoorbeeld door per jaar meer geld te besteden aan marketing dan aan onderzoek en ontwikkeling — steviger worden aangepakt?

Ondanks het feit dat de Commissie haar beroep in de Zaak Bayer (Adalat) (gezamenlijke zaken C-2/01 Ρ en C-3/01 P) heeft verloren, moet zij dringend actie ondernemen om de beginselen van de interne markt hoog te houden en ervoor te zorgen dat farmaceutische fabrikanten de mededingingsvoorschriften eerbiedigen. Ik zou het op prijs stellen als de Commissie zou reageren op het vonnis van het EHJ in deze zaak en verzoek de Commissie haar standpunt inzake de aanwending van artikel 82 zo spoedig mogelijk bekend te maken.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 februari 2004)

Zoals het geachte parlementslid opmerkt, heeft het Hof van Justitie op 6 januari 2004 het beroep van de Commissie in de zaak Bayer (Adalat) (2) verworpen. Hoewel het bij deze zaak specifiek ging over het concrete bewijs van een overeenkomst in de zin van artikel 81, lid 1, van het EG-Verdrag, heeft het resultaat een directe invloed op de beoordeling van de leveringsquotasystemen op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag. De jurisprudentie van het Hof van Justitie lijkt echter niet uit te sluiten dat de toepassing van quotasystemen voor de levering van medicijnen kan worden betwist op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag, dat ondernemingen verbiedt misbruik te maken van een machtspositie op de gemeenschappelijke markt.

In dit kader deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat zij in de loop van 2003 een verzoek heeft ingediend om bijstand in het kader van de prejudiciële zaak die momenteel aanhangig is bij het Hof van Justitie en gaat over de vraag of leveringsquotasystemen, bijvoorbeeld dat van GSK in Griekenland, een schending vormen van artikel 82 van het EG-Verdrag (3). Volgens de Commissie kunnen leveringsquota die de parallelhandel beperken en de mededinging ongunstig beïnvloeden inderdaad een schending vormen van artikel 82, tenzij er een duidelijke objectieve rechtvaardiging bestaat. Bij deze prejudiciële beslissing wordt echter niet nagegaan wat in deze zaak de relevante markt is of waar gebruik wordt gemaakt van een machtspositie. Een en ander wordt momenteel door de Commissie onderzocht. Er kan pas worden geoordeeld dat er sprake is van misbruik als de Commissie met de nodige bewijskracht heeft aangetoond dat de farmaceutische bedrijven een machtspositie hebben voor ten minste enkele producten die aan leveringsquota zijn onderworpen.

---

(1)  Mondeling antwoord van 3.6.2003.

(2)  Gevoegde zaken C-2/01 Ρ en C-3/01 P.

(3)  Zaak C-53/03, SYFAIT, PB C 101 van 26.4.2003.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/940 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/940

---

(2004/C 78 E/0994)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0206/04

van Renato Brunetta (PPE-DE) aan de Commissie

(23 januari 2004)

Betreft:   Het onwettig opleggen van kentekens voor pleziervaartuigen in de lagune van Venetië

Op 14 mei heeft de commissaris van waterstaat van Venetië bij verordening nr. 19/2002 bepaald dat alle pleziervaartuigen met een motor die een vermogen heeft van meer dan 10 pk, om in de lagune van Venetië te mogen varen, op beide zijden van de achtersteven een kenteken moeten voeren. De vaartuigen worden, ongeacht hun afmeting, ingeschreven naargelang van hun motorvermogen, ook als het een afneembare motor betreft.

De kentekens worden afgegeven tegen voorafgaande betaling van EUR 25 (EUR 50 in het geval van verlenging of verlies). De verordening van de commissaris is gebaseerd op de artikelen, 32, 33 en 34 van het reglement van de provincie Venetië betreffende de scheepvaart in de lagune (doc. nr. 247721 van 25 juni 1998) waarin wordt voorzien in procedures inzake inschrijving, overdracht van eigendom, in wezen in het bijhouden van registers voor pleziervaartuigen, die niet volgens lengte, tonnage enz. worden ingedeeld, maar alleen volgens een motorvermogen van meer dan 10 pk, ook als deze motor afneembaar is.

Voorts is de verordening van de commissaris gebaseerd op een algemene bepaling van artikel 11, lid 3 van wetsbesluit nr. 422 van 19 november 1997, hoewel Italië met wet nr. 52 van 6 februari 1996 richtlijn nr. 94/25/EG (1) heeft omgezet en pleziervaartuigen uit de scheepsregisters zijn geschrapt.

De juridische regeling van de pleziervaart is in Italië onlangs definitief vastgelegd middels wet nr. 172 van 8 juli 2003. Hierin is bepaald (artikel 13, lid 1 en 2) dat pleziervaartuigen waarvan de romp gelijk of korter is dan 10 meter, zijn vrijgesteld van de plicht tot inschrijving in de registers, zoals bedoeld in artikel 9, en van het veiligheidsbewijs, zoals bedoeld in artikel 12. Voor deze vaartuigen zijn er derhalve noch kentekens noch registers.

Bezwaren tegen de identificatie van pleziervaartuigen middels een kenteken zijn gegrond, aangezien:

| — | alle motorboten een motorboekje hebben dat aan de verzekeringspapieren is gehecht; |
| --- | --- |

—

alle motorboten een motorboekje hebben dat aan de verzekeringspapieren is gehecht;

| — | alle bestuurders een identiteits-/verzekeringsbewijs met zich mee moeten voeren (aan de hand van de verzekeringsbewijzen kunnen alle pleziervaartuigen en ook hun vaartijden worden geschat — zie de jaarlijkse of kwartaalverzekeringen — en het motorvermogen); |
| --- | --- |

—

alle bestuurders een identiteits-/verzekeringsbewijs met zich mee moeten voeren (aan de hand van de verzekeringsbewijzen kunnen alle pleziervaartuigen en ook hun vaartijden worden geschat — zie de jaarlijkse of kwartaalverzekeringen — en het motorvermogen);

| — | het identificeren van een vluchtende overtreder op afstand door het lezen van het kenteken voor een rechtbank nog nooit als bewijs werd toegelaten (er worden foto's en/of processen-verbaal geëist); |
| --- | --- |

—

het identificeren van een vluchtende overtreder op afstand door het lezen van het kenteken voor een rechtbank nog nooit als bewijs werd toegelaten (er worden foto's en/of processen-verbaal geëist);

| — | er een inventaris/registratie van de in omloop zijnde vaartuigen bestaat. |
| --- | --- |

—

er een inventaris/registratie van de in omloop zijnde vaartuigen bestaat.

Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om een einde te maken aan deze overduidelijke inbreuk op het vigerende Gemeenschapsrecht?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 februari 2004)

Richtlijn 94/25/EG (2), waarnaar het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag verwijst, berust op artikel 95 van het EG-Verdrag en beoogt daarom in de eerste plaats de totstandbrenging en goede werking van de interne markt. De richtlijn harmoniseert de ontwerp- en constructie-eisen waaraan pleziervaartuigen moeten voldoen als voorwaarde voor het in de handel brengen en in bedrijf stellen.

De richtlijn bevat geen bepalingen die gericht zijn op de harmonisering van de gebruiksvoorwaarden voor pleziervaartuigen nadat ze in de handel gebracht en in bedrijf gesteld zijn. In artikel 2, lid 2, staat expliciet dat de richtlijn er niet aan in de weg staat dat de lidstaten, met inachtneming van het Verdrag, bepalingen vaststellen betreffende de vaart op bepaalde wateren met het oog op bescherming van het milieu en van het net van waterwegen en ter bevordering van de veiligheid op die waterwegen, mits deze bepalingen geen wijzigingen vereisen in de vaartuigen die aan de eisen van deze richtlijn voldoen.

De Commissie heeft verordening nr. 19/2002 van de regeringscommissaris voor de scheepvaart in de lagune van Venetië (ordinanza n. 19/2002 emanata dal Commissario del Governo Delegato al Traffico Acqueo nella Laguna di Venezia) bekeken en concludeert dat het ontwerp of de constructie van vaartuigen die aan de richtlijn voldoen, niet hoeft te worden gewijzigd om te voldoen aan de verplichting tot het aanbrengen van kentekens op de zijkanten van pleziervaartuigen als voorwaarde voor gebruik in de lagune van Venetië, zodat die verplichting voldoet aan de voorwaarden van artikel 2, lid 2, van de richtlijn.

---

(1)  PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.

(2)  Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/941 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/941

---

(2004/C 78 E/0995)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0207/04

van Harald Ettl (PSE) aan de Commissie

(23 januari 2004)

Betreft:   Follow-up van de Commissie betreffende de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenaanspraken

De Commissie heeft op 12 juni 2002 de eerste fase van de hoorzitting van de sociale partners over de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenaanspraken gestart. Daarbij zijn de volgende problemen gedefinieerd: de voorwaarden voor de verwerving van bedrijfspensioenaanspraken, de instandhouding van de verworven aanspraken, de overdraagbaarheid van de aanspraken, informatierechten en de belasting op grensoverschrijdende uitkeringen.

De op 15 september 2003 ingeleide tweede fase van de hoorzitting van de sociale partners over de overdraagbaarheid van aanspraken op een bedrijfspensioen bleef helaas ook zonder resultaat.

De Commissie heeft zich gewend tot de sociale partners, om op de hoogte te worden gebracht van hun eventuele besluit om onderhandelingen aan te gaan en haar mee te delen of zij uitgaan van een algemene opzet of zich willen concentreren op bepaalde aspecten van de overdraagbaarheid. Het Europees Verbond van vakverenigingen (EVV) heeft op de vergadering van het bestuurscomité van het EVV van 16-17 oktober 2003 reeds verklaard onderhandelingen met de Europese partners te willen voeren. De UNICE reageerde op 19 november 2003 op de voorstellen van de Commissie afwijzend en stelde dat zij over de door de Commissie voorgestelde onderwerpen niet wil onderhandelen (1).

Hoe denkt de Commissie thans deze kwestie die geldt voor werknemers die in de loop van hun beroepsleven in verschillende lidstaten hebben gewerkt, verder te behandelen?

Bereidt zij thans een richtlijn voor of wordt deze kwestie uitgesteld?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 februari 2004)

De Commissie betreurt dat de sociale partners geen onderhandelingen zullen voeren om het verlies van aanvullende pensioenaanspraken bij arbeidsmobiliteit binnen een land of tussen landen te beperken. In de lidstaten hebben de sociale partners de mogelijkheid de regels van hun aanvullende stelsels te wijzigen om de rechten van degenen die van baan veranderen en zich bijgevolg bij een ander aanvullend pensioenstelsel aansluiten, beter te beschermen. Zij maken echter niet noodzakelijkerwijze gebruik van die mogelijkheid. De lidstaten waarin aanvullende stelsels het gangbaarst zijn, blijken minimumregels te hebben vastgesteld om mobiele werknemers te beschermen. Deze regels hebben betrekking op de voorwaarden voor de toegang tot de stelsels, de wachttijden, de herwaardering van slapende rechten (rechten van personen die zijn uitgetreden uit een pensioenregeling, maar nog niet de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt) en de voorwaarden voor de overdracht van rechten.

De Commissie onderzoekt momenteel of op het niveau van de Unie in de vorm van een bindend besluit vergelijkbare minimumregels moeten worden vastgesteld. Daarvoor zal zij zich baseren op de ervaringen in de lidstaten en gebruikmaken van de expertise van het Pensioenforum.

Voorts zal de goedkeuring van Richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (2) aanvullende pensioenstelsels op het niveau van Europese consortia mogelijk maken, wat de arbeidsmobiliteit binnen deze consortia zal vergemakkelijken.

Sommige fiscale bepalingen van de lidstaten die betrekking hebben op pensioenfondsen beperken de vrijheid van dienstverlening en het vrije verkeer van werknemers. De Commissie heeft inbreukprocedures ingeleid tegen verscheidene lidstaten; de procedure tegen België gaat onder meer over de speciale belasting die van toepassing is op de overdracht van kapitaal naar een buitenlands pensioenfonds (3).

---

(1)  UNICE van 19.11.2003.

(2)  PB L 235 van 23.9.2003.

(3)  IP/03/1756.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/942 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/942

---

(2004/C 78 E/0996)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0208/04

van Ioannis Averoff (PPE-DE) aan de Commissie

(23 januari 2004)

Betreft:   Problemen met de werking van de jumelage van steden

Geheel in de geest van het witboek van de Europese Commissie over bestuur, kadert de jumelage van steden in de inspanningen van de EU voor de versterking van het Europese bewustzijn via de dialoog met haar burgers en door te streven naar hun actieve deelname in het Europese wordingsproces.

In de EU wordt nu steeds meer gepraat over het belang van dit proces, met name op het historische moment van de uitbreiding van de Unie, en over de noodzaak om de rol van de Europese identiteit in de geest van haar burgers te benadrukken. Maar tegelijk moeten we vaststellen dat de jumelage van steden niet goed functioneert. De procedures voor het betalen van de subsidies worden niet gerespecteerd: voor programma's die waren goedgekeurd en in maart 2003 zijn uitgevoerd, is nog steeds geen steun ontvangen, en dit zonder enige officiële verwittiging of motivering van de kant van de bevoegde dienst in de Europese Commissie. Dit zet niet alleen de doelstellingen van de jumelage op de helling, maar ook de lokale overheden, die de financiële last van de organisatie op zich hebben genomen en verantwoording moeten afleggen tegenover hun burgers, komen daardoor in een zeer onaangename positie.

Kan de Commissie zeggen wat de redenen zijn voor deze vertragingen bij het betalen van de subsidies en welke maatregelen denkt zij te nemen zodat de jumelage voortaan goed functioneert?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie hecht veel belang aan jumelage en een voor de begunstigden bevredigende begrotingsuitvoering.

Met het oog daarop is het toewijzingssysteem zo sterk mogelijk vereenvoudigd: de berekeningen zijn gebaseerd op forfaitaire bedragen, er zijn nieuwe vereenvoudigde formules vastgesteld en er is een gebruikershandleiding ter beschikking gesteld van de begunstigden.

Niettemin wordt de begrotingsuitvoering van dit programma door verscheidene factoren beïnvloed.

Zo heeft het nieuwe Financieel Reglement aanzienlijke gevolgen voor de toewijzings- en betalingsprocedures.

De Commissie volgt nauwgezet de procedures voor betalingen, de procedures voor oproepen tot het indienen van voorstellen en het nieuwe Financieel Reglement. De betaling van de subsidie is derhalve gekoppeld aan de verzending door de begunstigde van bewijsstukken na de actie. Hoewel het aantal bewijsstukken verminderd is, zijn in bijna 25 % van de gevallen wegens lacunes in het dossier meerdere aanmaningen nodig. Dit verklaart het merendeel van de vertragingen bij de betalingen.

Niettemin is de situatie over het algemeen aanzienlijk verbeterd.

De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat alles in het werk wordt gesteld om deze achterstanden in te halen en de betalingen zo snel mogelijk te verrichten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/943 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/943

---

(2004/C 78 E/0997)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0223/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Het werkloosheidspercentage in Griekenland

Volgens het Griekse Bureau voor de statistiek is het werkloosheidspercentage in Griekenland 8,9 %, hetgeen neerkomt op 392 200 personen. Bij de Organisatie voor de arbeidsbemiddeling van werknemers (OAED) daarentegen waren op 19 januari 2004585 788 werklozen ingeschreven, d.w.z. 13,2 % van de beroepsbevolking.

Kan de Commissie, in samenwerking met de Griekse regering, uitleggen waarin het verschil zit tussen de werkloosheidspercentages van het Griekse Bureau voor de statistiek en de OAED?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(5 maart 2004)

De gegevens die Eurostat gebruikt om de maandelijkse werkloosheidspercentages te berekenen, komen van het Griekse Bureau voor de statistiek. De recentste gegevens voor Griekenland hebben betrekking op het tweede kwartaal van 2003 (gegevens tot juni 2003), zoals uit de gegevensbanken van Eurostat blijkt. De gegevens voor de Griekse werkloosheidspercentages zijn identiek voor Eurostat en het Griekse Bureau voor de statistiek. In Griekenland worden de gegevens echter in niet voor seizoeninvloeden gecorrigeerde vorm gepubliceerd (8,9 % in het tweede kwartaal van 2003), terwijl ze in Eurostat in voor seizoeninvloeden gecorrigeerde vorm worden gepubliceerd (9,2 % in het tweede kwartaal van 2003). Eurostat publiceert voor seizoeninvloeden gecorrigeerde series voor alle lidstaten, toetredende landen en kandidaat-lidstaten.

Eurostat geeft geen commentaar op de andere leveranciers van nationale gegevens. Eurostat is geïnteresseerd in de geharmoniseerde gegevens of de bronnen van de geharmoniseerde gegevens, die op het gebied van de werkloosheidsstatistieken door het Griekse Bureau voor de statistiek worden verstrekt. Gegevens van andere nationale diensten kunnen op andere concepten en regels zijn gebaseerd, maar de Commissie heeft geen reden en is evenmin verplicht om die te verifiëren of goed te keuren.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/943 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/943

---

(2004/C 78 E/0998)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0224/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   „Militaria e Dintorni in Europa”

Sedert een aantal jaren vindt in Rome een manifestatie plaats onder de naam „Militaria e Dintorni in Europa”, die door haar bijzondere karakter is uitgegroeid tot een evenement dat in Midden- en Zuid-Italië. zijn gelijke niet kent. Het initiatief voor deze expositie gaat uit van een aantal collectioneurs van militaire verzamelobjecten uit Italië en andere landen (sommige stukken zijn afkomstig uit Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Spanje, Griekenland, Polen, de Verenigde Staten en Rusland) en is bedoeld voor liefhebbers van dergelijke objecten.

Dankzij de energieke inzet van het organisatiecomité en het speciale karakter van de tentoongestelde voorwerpen, heeft deze manifestatie zich inmiddels ontwikkeld tot een waarachtig cultuurhistorisch evenement, dat zijn oorspronkelijke opzet en aard is ontgroeid. In de loop der jaren is de expositie niet alleen uniformen en documenten gaan omvatten, maar ook wapens en historisch waardevolle museumstukken (zoals o.a. de fiets van Enrico Toti, een reeks persoonlijke bezittingen van Giuseppe Mazzini, instrumenten van Guglielmo Marconi, het zwaard van Menotti Garibaldi, de decoraties van Chiaffredo Bergia en een aantal onverslijtbare collecties originele of door experts vakkundig nagemaakte soldaatjes, die zonder meer als kleinoden kunnen worden aangemerkt).

Dat deze manifestatie in de loop der tijd speciale betekenis heeft gekregen, moge voorts blijken uit het feit dat de opeenvolgende edities van de tentoonstelling hebben plaatsgevonden onder auspiciën van respectievelijk de regio Latium, de provincie Rome, de stad Rome en het XVIIIde Romeinse stadsdistrict (op het grondgebied waarvan de expositie zelf plaatsvindt). Een en ander wordt nog onderstreept door de betrokkenheid van een aantal instellingen (zoals het historisch museum van de carabinieri, het opperbevel van de Guardia di Finanza, het korps van de Romeinse verkeerspolitie en het militair korps van het Italiaanse Rode Kruis), maar ook van geschiedkundige verenigingen zoals de Garibaldini en het Museo di Mentana, en natuurlijk ook van particuliere burgers.

De voor het opzetten van dit evenement te dragen kosten (voor o.a. het afhuren van de expositieruimte, de financiering van de inrichting en alle overige organisatorische en verzekeringskosten, alsmede de uitgaven voor reclamedoeleinden) overtreffen ruimschoots de opbrengsten uit de verkoop van toegangsbiljetten en van de stands zelf.

Kan de Commissie derhalve laten weten of er voor dergelijke initiatieven wellicht mogelijkheden bestaan voor EU-subsidiëring?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie ondersteunt initiatieven op het gebied van transnationale samenwerking in de culturele sector uitsluitend in het kader en volgens de selectiecriteria van het programma Cultuur 2000, dat het enige financierings- en programmeringsinstrument voor culturele samenwerking van de Unie is.

Het programma dient ter ondersteuning van projecten die gezamenlijk geproduceerd en gefinancierd worden door ten minste drie partners uit ten minste drie aan het programma deelnemende landen.

Het geachte parlementslid kan aanvullende informatie vinden op de site (http://europa.eu.int/comm/culture/eac/index_en.html).

De Commissie is niet op de hoogte van eventuele soortgelijke door andere lidstaten ingediende projecten.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/944 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/944

---

(2004/C 78 E/0999)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0231/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   EIB-lening aan Luchthaven Schiphol

Voor de financiering van de vijfde baan (Polderbaan) heeft Luchthaven Schiphol met succes een beroep gedaan op de Europese Investeringsbank voor een bedrag van 150 miljoen euro.

Vereniging Milieudefensie (Friends of the Earth Netherlands) stelt dat de lening werd goedgekeurd (15 februari 2002) vóórdat het vereiste milieueffectenrapport voor het gebruik van de Polderbaan was voltooid (11 maart 2002).

Volgens de publicatie „Flying with Big Business: The European Investment Bank and the Aviation Industry” (Friends of the Earth International en CEE Bankwatch Network, november 2003) heeft een soortgelijke gebeurtenis zich voorgedaan met de luchthaven van Sofia (Bulgarije), met dit verschil dat daar zelfs helemaal geen MER is uitgevoerd.

Op welk moment (datum) heeft de EIB de Europese Commissie geïnformeerd over haar voornemen een zachte lening te verstrekken aan de Luchthaven Schiphol, en ging deze informatie vergezeld van een milieueffectenrapport dat openbaar kan worden gemaakt?

Is de Commissie ook van mening dat de EIB eerst de resultaten van bovengenoemde MER had moeten afwachten alvorens de financiering goed te keuren en welke stappen denkt de Commissie te ondernemen in de richting van de EIB om deze zaak terug te draaien?

Hoe wil de Commissie opereren in de richting van de EIB om te voorkomen dat een dergelijke samenloop van omstandigheden weer kan plaats vinden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Europese Investeringsbank (EIB) heeft de Commissie op 29 november 2001 de nodige informatie verstrekt voor de raadpleging waarin in artikel 21 van de statuten van de bank is voorzien. Volgens die informatie was reeds in 1995 een milieueffectbeoordeling uitgevoerd die voldeed aan de vereisten van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2). Volgens de informatie die door de EIB werd verstrekt in het kader van de hierboven genoemde raadpleging, hadden de bevoegde autoriteiten na de milieueffectbeoordeling reeds bouwvergunningen verleend. Door de leningsovereenkomst van de EIB is de initiatiefnemer van het project wettelijk verplicht zich te houden aan alle relevante wetgeving, inclusief de milieuwetgeving. Daarom heeft de Commissie geen verdere vragen gesteld over de gevolgen voor het milieu. In het kader van de raadplegingsprocedure van artikel 21 hoeven geen aanvullende specifieke documentatie, onderzoeken, enz. te worden voorgelegd.

In haar antwoord van december 2002 aan Milieudefensie, waarvan een kopie aan de Commissie werd gezonden, heeft de EIB meegedeeld dat op 11 maart 2002 een bijkomende milieueffectbeoordeling was voltooid. Daarin werd echter niet specifiek gekeken naar de vijfde baan, maar meer naar de aanpassing van de geluidsparameters en andere milieuparameters op de luchthaven van Schiphol in het licht van de nieuwe luchtvaartwet. Niettemin zullen de Commissie en de EIB de Nederlandse autoriteiten verzoeken om bijkomende informatie om na te gaan of die milieueffectbeoordeling in overeenstemming is met Richtlijn 85/337/EEG van de Raad.

Ook buiten het kader van de raadplegingsprocedure van artikel 21, op basis waarvan de Commissie een formeel advies kan uitbrengen over het optreden van de EIB, treden de diensten van de Commissie en de EIB geregeld met elkaar in contact om het milieubeleid van de twee instellingen beter op elkaar af te stemmen. Omdat de milieueffectbeoordeling van groot belang is binnen de algemene vergunningsprocedure voor om het even welk project, zijn reeds veel bijeenkomsten tussen de diensten van de Commissie en de bank gewijd aan de procedure betreffende de milieueffectbeoordeling op basis van bovengenoemde richtlijn. Daarbij is in het bijzonder vastgesteld dat bepaalde aspecten van een project door een formele milieueffectbeoordeling wijzigingen kunnen ondergaan. Daarom kunnen de initiatiefnemer en de financieringsinstelling voor het definitieve ontwerp en de definitieve kosten van het project beter wachten tot de formele milieueffectbeoordeling is voltooid.

De Commissie zal erop blijven toezien dat de richtlijn inzake milieueffectbeoordeling correct wordt toegepast, zowel in het kader van de raadplegingsprocedure van artikel 21 als bij contacten op technisch niveau.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/945 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/945

---

(2004/C 78 E/1000)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0243/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Bedrijfsverplaatsingen en werkloosheid

Opnieuw dreigt een multinational in de textielsector, Brax Portuguesa, Fábrica de Confecções, Lda, de deuren van zijn fabriek in Vila Nova de Gaia, Portugal, te sluiten, waardoor 400 werknemers, waaronder vooral vrouwen, op straat kunnen komen te staan.

Gezien de ernst van deze situatie in een gebied en een land waar het werkloosheidspercentage almaar toeneemt, moeten de Europese Commissie en de Portugese regering alle mogelijke maatregelen treffen om te voorkomen dat weer een multinational in Portugal zijn deuren sluit en naar een ander Europees land verhuist.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

| 1. | Is er communautaire steun toegekend aan Brax Portuguesa, Fábrica de Confecções, Lda, in Aldeia Nova, Serzedo, Vila Nova de Gaia, Portugal? Zo ja, hoe staat het daar nu mee? |
| --- | --- |

1.

Is er communautaire steun toegekend aan Brax Portuguesa, Fábrica de Confecções, Lda, in Aldeia Nova, Serzedo, Vila Nova de Gaia, Portugal? Zo ja, hoe staat het daar nu mee?

| 2. | Heeft de Europese Unie financiële steun toegekend aan de moedermaatschappij of een van haar dochtermaatschappijen? Zo ja, hoe staat het daar thans mee? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Europese Unie financiële steun toegekend aan de moedermaatschappij of een van haar dochtermaatschappijen? Zo ja, hoe staat het daar thans mee?

| 3. | Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om een stokje te steken voor de voortdurende bedrijfsverplaatsingen van multinationals en de werkloosheid die dit fenomeen teweeg brengt? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om een stokje te steken voor de voortdurende bedrijfsverplaatsingen van multinationals en de werkloosheid die dit fenomeen teweeg brengt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/946 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/946

---

(2004/C 78 E/1001)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0249/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Private Eye

Een recente editie van het Britse satirische tijdschrift Private Eye bevatte een verontschuldiging tegenover commissaris Kinnock voor een artikel dat het gepubliceerd heeft. Het tijdschrift meldde ook dat ze commissaris Kinnock een aanzienlijke schadevergoeding betaald hebben.

Kan de Commissie zeggen hoeveel schadevergoeding commissaris Kinnock gekregen heeft van Private Eye?

Kan de Commissie nagaan of commissaris Kinnock ook een ander tijdschrift, The Sprout, gerechtelijk vervolgt betreffende hetzelfde artikel? Zo ja, heeft de commissaris schadevergoeding van The Sprout gekregen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(17 februari 2004)

De beschuldigingen geuit in de publicaties van Private Eye en Sprout betroffen ernstige laster, reden waarom de heer Kinnock, vice-voorzitter van de Commissie, gerechtelijke stappen heeft ondernomen en een openbare verontschuldiging alsmede een vergoeding van de schade en de kosten heeft geëist. Nadat de zaak had gediend, drukten beide periodieken een verontschuldiging af waarin stond dat zij „zonder voorbehoud accepteren dat de beschuldigingen aan het adres van de heer Kinnock ongegrond waren en zijn”, en „alle aantijgingen zonder uitzondering terugnemen en zich tegenover de heer Kinnock verontschuldigen”.

Verder werd gezegd dat „als genoegdoening voor de ernst van de aantijgingen jegens de heer Kinnock en de totale ongegrondheid ervan, is overeengekomen een aanzienlijk bedrag aan schadevergoeding aan de heer Kinnock uit te keren”.

Van beide periodieken is betaling van de schadevergoeding ontvangen.

Het is de gewoonte van de heer Kinnock bedragen die hij als schadevergoeding wegens laster heeft ontvangen, te gebruiken voor donaties aan door hemzelf te kiezen charitatieve instellingen, en in dit geval is dat natuurlijk niet anders geweest. Het is niet zijn gewoonte de ontvangen bedragen of de namen van de betrokken liefdadigheidsinstellingen bekend te maken, zij het dat de donaties soms door derden openbaar zijn gemaakt.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/947 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/947

---

(2004/C 78 E/1002)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0253/04

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(27 januari 2004)

Betreft:   Richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten

| 1. | Het Directoraat-generaal ondernemingen is bezig met het raadplegen van de EU-lidstaten alvorens het Europees Parlement aanbevelingen te doen voor herziening van de Richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten nr. 89/106/EEG (1). Volgens berichten zou het tijdpad voor dit project zijn verlengd. Kan de Commissie meedelen hoe deze vertraging is ontstaan en hoe het nieuwe tijdpad voor de voltooiing van het project eruit ziet? |
| --- | --- |

1.

Het Directoraat-generaal ondernemingen is bezig met het raadplegen van de EU-lidstaten alvorens het Europees Parlement aanbevelingen te doen voor herziening van de Richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten nr. 89/106/EEG (1). Volgens berichten zou het tijdpad voor dit project zijn verlengd. Kan de Commissie meedelen hoe deze vertraging is ontstaan en hoe het nieuwe tijdpad voor de voltooiing van het project eruit ziet?

| 2. | De meeste EU-lidstaten eisen een EG-markering van de producten om aan te geven dat zij voldoen aan de richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten, maar er zouden vier lidstaten zijn die de richtlijn anders uitleggen en geen verplichte EG-markering eisen. Kan de Commissie ervoor zorgen dat dit gebrek aan uniformiteit gaat verdwijnen en dat alle EU-lidstaten voortaan een EG-markering zullen eisen, zodat voldaan wordt aan bedoelde richtlijn? |
| --- | --- |

2.

De meeste EU-lidstaten eisen een EG-markering van de producten om aan te geven dat zij voldoen aan de richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten, maar er zouden vier lidstaten zijn die de richtlijn anders uitleggen en geen verplichte EG-markering eisen. Kan de Commissie ervoor zorgen dat dit gebrek aan uniformiteit gaat verdwijnen en dat alle EU-lidstaten voortaan een EG-markering zullen eisen, zodat voldaan wordt aan bedoelde richtlijn?

| 3. | De richtlijn eist al een verklaring dat producten voldoen aan de voorwaarden van de geharmoniseerde Europese normen. Erkend wordt echter dat EG-markering geen kwaliteitsmerk is. Er zijn goede redenen aan te voeren voor de invoering van een kwaliteitsmerk. De brandbeschermings- en veiligheidssector werkt met aangemelde instanties binnen de EU-lidstaten in een poging om de test die nodig is voor het kwaliteitsmerk in één lidstaat, in alle andere lidstaten te laten gelden. Dit zal de kosten voor het op de markt brengen van producten drukken en dus de Unie ten goede komen en voorts de Europese producten op de wereldmarkt concurrerender maken. Is de Commissie bereid de brandbeschermings- en veiligheidssector te steunen om ervoor te zorgen dat één test kan volstaan? |
| --- | --- |

3.

De richtlijn eist al een verklaring dat producten voldoen aan de voorwaarden van de geharmoniseerde Europese normen. Erkend wordt echter dat EG-markering geen kwaliteitsmerk is. Er zijn goede redenen aan te voeren voor de invoering van een kwaliteitsmerk. De brandbeschermings- en veiligheidssector werkt met aangemelde instanties binnen de EU-lidstaten in een poging om de test die nodig is voor het kwaliteitsmerk in één lidstaat, in alle andere lidstaten te laten gelden. Dit zal de kosten voor het op de markt brengen van producten drukken en dus de Unie ten goede komen en voorts de Europese producten op de wereldmarkt concurrerender maken. Is de Commissie bereid de brandbeschermings- en veiligheidssector te steunen om ervoor te zorgen dat één test kan volstaan?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Commissie plant een herziening van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake voor de bouw bestemde produkten (hierna de RBP), maar tot nu toe heeft ze zich nog nergens op vastgelegd of een specifiek tijdschema voor deze opdracht vastgesteld.

De herziening moet leiden tot een betere werking van de RBP. De voorbereidende werkzaamheden, die in 2003 hebben plaatsgevonden, moeten een beeld geven van de bestaande problemen en putten uit de ervaringen in het verleden. Het tijdschema voor het opstellen van aanbevelingen voor de aanpassing van de richtlijn wordt vastgesteld zodra bekend is hoeveel wijzigingen er in het systeem moeten worden aangebracht.

De Commissie is zich ervan bewust dat CE-markering volgens de RBP niet uitdrukkelijk verplicht is en dat uit de tekst mag worden afgeleid dat CE-markering alleen dient om de voordelen te genieten die de RBP biedt. De Commissie heeft er altijd voor gepleit dat de CE-markering wordt aangebracht zodra aan de toepassingsvoorwaarden is voldaan, dat wil zeggen wanneer de geharmoniseerde technische specificaties zijn vastgesteld. De Commissie heeft overleg gepleegd in het kader van het permanent comité voor de bouw met het doel te komen tot een eensluidende interpretatie die de taak van de instanties die belast zijn met het markttoezicht, aanzienlijk moet vergemakkelijken. De Commissie acht het echter niet opportuun om gerechtelijke stappen te nemen voordat de lidstaten de gelegenheid hebben gehad om de RBP correct toe te passen en voordat er consensus is bereikt over een eensluidende interpretatie van de RBP.

Dit aspect moet in het kader van een herziening van de RBP ook worden onderzocht.

De enige markering die vereist is voor bouwproducten waarvoor geharmoniseerde technische specificaties bestaan, is de CE-markering. Iedere andere markering kan alleen maar op vrijwillige basis plaatsvinden.

De begeleidende informatie bij de CE-markering geeft aan wat de prestaties van het product zijn of hoe goed het product is in verhouding tot de relevante kenmerken die zijn vastgelegd in de geharmoniseerde technische specificatie. De CE-markering is een unieke markering die noodzakelijk is om een product vrij op de interne markt te brengen. Een product mag alleen voorzien zijn van vrijwillige markeringen als deze een toegevoegde waarde hebben en niet leiden tot verwarring met de CE-markering. Initiatieven op het gebied van vrijwillige certificering mogen uitsluitend marktgericht zijn. De Commissie is niet voornemens om op dit gebied stappen te nemen, tenzij kwaliteitsmarkeringen de interne markt in gevaar brengen.

---

(1)  PB L 40 van 11.2.1989, blz. 12.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/948 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/948

---

(2004/C 78 E/1003)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0284/04

van Joachim Wuermeling (PPE-DE) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   BEUC

Het Europees Bureau van consumentenverenigingen (BEUC) publiceert regelmatig dure brochures waarin op hoogglanspapier en in vierkleurendruk reclame wordt gemaakt voor voorstellen van de Commissie op het gebied van consumentenbescherming. Bekend zijn mij bijvoorbeeld prospectussen over de richtlijn betreffende het consumentenkrediet en de richtlijn betreffende voor de gezondheid relevante informatie over levensmiddelen.

| 1. | Worden dergelijke publicaties door de Commissie gesubsidieerd ten laste van de EU-begroting? |
| --- | --- |

1.

Worden dergelijke publicaties door de Commissie gesubsidieerd ten laste van de EU-begroting?

| 2. | Welke institutionele subsidies ontvangt het BEUC ten laste van de EU-begroting? |
| --- | --- |

2.

Welke institutionele subsidies ontvangt het BEUC ten laste van de EU-begroting?

| 3. | Is de Commissie van oordeel dat het tot de taak van de BEUC behoort voorstellen van de Commissie met dergelijke reclamemiddelen te promoten? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van oordeel dat het tot de taak van de BEUC behoort voorstellen van de Commissie met dergelijke reclamemiddelen te promoten?

| 4. | Hoe staat de Commissie tegenover de beschuldiging dat consumentenorganisaties als instrument worden ingezet ten behoeve van de public relations van de Commissie (Prof. Dr. Beate Kohler-Koch op 15.5.2003 in Berlijn)? |
| --- | --- |

4.

Hoe staat de Commissie tegenover de beschuldiging dat consumentenorganisaties als instrument worden ingezet ten behoeve van de public relations van de Commissie (Prof. Dr. Beate Kohler-Koch op 15.5.2003 in Berlijn)?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 maart 2004)

| 1. | De Commissie verleent geen specifieke communautaire financiering voor de realisatie van publicaties door het BEUC. |
| --- | --- |

1.

De Commissie verleent geen specifieke communautaire financiering voor de realisatie van publicaties door het BEUC.

| 2. | Elk jaar verleent de Commissie, na een oproep tot het indienen van voorstellen, exploitatiesubsidies aan Europese consumentenorganisaties. Daarmee wordt bijgedragen tot een betere deelneming van deze organisaties aan de communautaire beleidsvormen, een van de drie kerndoelstellingen van de door het Parlement gesteunde strategie voor het consumentenbeleid 2002-2006. In dit soort financiële steun wordt overigens uitdrukkelijk voorzien door de rechtsgrond die de financiering van activiteiten op consumentengebied mogelijk maakt (1). Dit bedrag mag niet hoger zijn dan 50 % van het bedrag van de subsidiabele activiteiten.
  De aan het BEUC verleende communautaire bijdrage uit hoofde van deze exploitatiesubsidies bedraagt 1 172 790 EUR in 2004.
  Bovendien verleent de Commissie regelmatig en na een oproep tot het indienen van voorstellen subsidies voor specifieke projecten die tot doel hebben de belangen van de consumenten in de lidstaten te bevorderen (artikel 2, onder c), en artikel 6 van Besluit nr. 283/1999 en actie 18 van Besluit nr. 20/2004 zoals hierboven vermeld).
  Na de in september 2002 gepubliceerde oproep tot het indienen van voorstellen (2) werd het door het BEUC ingediende project „European Consumer Law Group” geselecteerd (gevraagde communautaire bijdrage: 56 422,79 EUR).
  De toegekende subsidies worden binnenkort gepubliceerd op de internetsite van directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming. |
| --- | --- |

2.

Elk jaar verleent de Commissie, na een oproep tot het indienen van voorstellen, exploitatiesubsidies aan Europese consumentenorganisaties. Daarmee wordt bijgedragen tot een betere deelneming van deze organisaties aan de communautaire beleidsvormen, een van de drie kerndoelstellingen van de door het Parlement gesteunde strategie voor het consumentenbeleid 2002-2006. In dit soort financiële steun wordt overigens uitdrukkelijk voorzien door de rechtsgrond die de financiering van activiteiten op consumentengebied mogelijk maakt (1). Dit bedrag mag niet hoger zijn dan 50 % van het bedrag van de subsidiabele activiteiten.

De aan het BEUC verleende communautaire bijdrage uit hoofde van deze exploitatiesubsidies bedraagt 1 172 790 EUR in 2004.

Bovendien verleent de Commissie regelmatig en na een oproep tot het indienen van voorstellen subsidies voor specifieke projecten die tot doel hebben de belangen van de consumenten in de lidstaten te bevorderen (artikel 2, onder c), en artikel 6 van Besluit nr. 283/1999 en actie 18 van Besluit nr. 20/2004 zoals hierboven vermeld).

Na de in september 2002 gepubliceerde oproep tot het indienen van voorstellen (2) werd het door het BEUC ingediende project „European Consumer Law Group” geselecteerd (gevraagde communautaire bijdrage: 56 422,79 EUR).

De toegekende subsidies worden binnenkort gepubliceerd op de internetsite van directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming.

| 3. | Er is geen verband tussen de door de Commissie toegekende subsidies en de aard van de door het BEUC ingenomen standpunten. Het doel van de Commissie is ervoor te zorgen dat de consumenten hun belangen kunnen doen behartigen zodat ze op gelijke voet staan met de overige, op communautair niveau vertegenwoordigde actoren in de burgerlijke samenleving. Een van de criteria voor de toekenning van subsidies is de verspreiding van de resultaten van de activiteiten, zonder dat evenwel vooraf over de inhoud ervan wordt geoordeeld.
  De standpunten, de doelstellingen en het werkprogramma van het BEUC worden door de algemene vergadering van zijn leden goedgekeurd. Het BEUC is een verbond van 36 nationale en onafhankelijke consumentenorganisaties in Europa, waaronder de Verbraucherzentrale Bundesverband en de Stiftung Warentest. |
| --- | --- |

3.

Er is geen verband tussen de door de Commissie toegekende subsidies en de aard van de door het BEUC ingenomen standpunten. Het doel van de Commissie is ervoor te zorgen dat de consumenten hun belangen kunnen doen behartigen zodat ze op gelijke voet staan met de overige, op communautair niveau vertegenwoordigde actoren in de burgerlijke samenleving. Een van de criteria voor de toekenning van subsidies is de verspreiding van de resultaten van de activiteiten, zonder dat evenwel vooraf over de inhoud ervan wordt geoordeeld.

De standpunten, de doelstellingen en het werkprogramma van het BEUC worden door de algemene vergadering van zijn leden goedgekeurd. Het BEUC is een verbond van 36 nationale en onafhankelijke consumentenorganisaties in Europa, waaronder de Verbraucherzentrale Bundesverband en de Stiftung Warentest.

| 4. | De Commissie is niet op de hoogte van de uitlatingen van Dr. Beate Kohler-Koch, noch van de tegen haar geuite beschuldiging. |
| --- | --- |

4.

De Commissie is niet op de hoogte van de uitlatingen van Dr. Beate Kohler-Koch, noch van de tegen haar geuite beschuldiging.

---

(1)  Besluit nr. 283/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 januari 1999 tot vaststelling van een algemeen kader voor communautaire activiteiten ten behoeve van de consumenten, PB L 34 van 9.2.1999, voor de periode 1999-2003, en Besluit nr. 20/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 december 2003 tot vaststelling van een algemeen kader voor de financiering van communautaire acties ter ondersteuning van het consumentenbeleid in de periode 2004-2007 (Voor de EER relevante tekst), PB L 5 van 9.1.2004.

(2)  PB C 218 van 14.9.2002.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/949 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/949

---

(2004/C 78 E/1004)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0300/04

van Roberto Bigliardo (UEN) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   financiering van nieuwe luchthaven van Athene

Bij besluit E(96) 1356 van 23 mei 1996 heeft de Commissie de vennootschap AIA SA een subsidie toegekend van EUR250 miljoen voor de aanleg van de nieuwe luchthaven van Athene, te Spata.

De vennootschap AIA SA heeft vervolgens (op 14 juni 1996) voor de aanleg van de luchthaven een contract gesloten met Hochtief AG, voorheen gebr. Helfmann te Essen (Duitsland), voor een waarde van EUR1,8 miljard. Deze laatste heeft op haar beurt te Athene een niet in het vennootschapsregister ingeschreven vestiging opgericht. Hochtief heeft een hele reeks contracten met andere ondernemingen gesloten voor de uitbesteding van werk aan de aanleg van de luchthaven.

De vennootschap AIA SA is opgericht met 45 procent deelneming door Hochtief en 55 procent deelneming door de Griekse staat; niettemin controleert Hochtief de raad van bestuur met vijf van de negen bestuursleden. In het besluit van de Commissie E(96) 1356 wordt dezelfde naamloze vennootschap AIA SA als verantwoordelijke instelling voor de uitvoering van het project aangewezen. Volgens artikel 12. 2. 6, van wet nr. 23 38/95 van de de Helleense Republiek is de vennootschap AIA SA niet te beschouwen als een publiekrechtelijke instelling, ofschoon artikel 10 van verordening nr. 1164/94 (1) van het Europese cohesie fonds bepaalt dat alleen aan publiekrechtelijke instellingen subsidies kunnen worden toegekend.

De luchthaven van Spata heeft bovendien een zeer hoge luchthavenbelasting ingevoerd, daartoe in staat gesteld door haar machtspositie in het luchtvaartverkeer van en naar Griekenland. Verschillende passagiers hebben hierover in juli 2002 bij de Commissie klachten ingediend.

| 1. | Hoe verklaart de Commissie dat rechtstreeks aan een naamloze vennootschap, dus niet aan een publiekrechtelijke instelling subsidie is verleend? |
| --- | --- |

1.

Hoe verklaart de Commissie dat rechtstreeks aan een naamloze vennootschap, dus niet aan een publiekrechtelijke instelling subsidie is verleend?

| 2. | Waarom heeft de Commissie nog niet gereageerd op de klachten over de hoge luchthavenbelasting van Spata? |
| --- | --- |

2.

Waarom heeft de Commissie nog niet gereageerd op de klachten over de hoge luchthavenbelasting van Spata?

| 3. | Kan de Commissie zeggen welke van de twee vennootschappen — Hochtief AG of Hellas SA — de factuur ten bedrage van EUR1,8 miljard bij de vennootschap AIA heeft ingediend, die vervolgens bij de Commissie is ingediend ter verantwoording van de subsidie van EUR250 miljoen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie zeggen welke van de twee vennootschappen — Hochtief AG of Hellas SA — de factuur ten bedrage van EUR1,8 miljard bij de vennootschap AIA heeft ingediend, die vervolgens bij de Commissie is ingediend ter verantwoording van de subsidie van EUR250 miljoen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

(1)  PB L 130 van 25.5.1994, blz. 1.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/950 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/950

---

(2004/C 78 E/1005)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0310/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Het opnieuw inperken van de onderwijsvoorzieningen in de Oost-Duitse streek Lausitz ten behoeve van de van oudsher gevestigde bevolkingsgroep met de Sorbische taal

| 1. | Is het de Commissie bekend dat opnieuw in Lausitz, het Sorbisch-talige deel van de oostelijke Duitse deelstaten Brandenburg en Saksen, een conflict ontstaat over onderwijsvoorzieningen voor de tot de Slavische taalgroep behorende Sorben die van oudsher in deze streek wonen, als gevolg van de aangekondigde sluiting van de school in het dorp Most (Heinersbrück) ten noordoosten van Chośebuz (Cottbus) nadat vorig jaar reeds de school in Chrósčicy (Crostwitz) ten westen van Budišin (Bautzen) met sluiting was bedreigd en er problemen zijn ontstaan vanwege de onvoldoende beschikbaarheid van leerkrachten die in het Sorbisch les kunnen geven aan het gymnasium in Chośebuz? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat opnieuw in Lausitz, het Sorbisch-talige deel van de oostelijke Duitse deelstaten Brandenburg en Saksen, een conflict ontstaat over onderwijsvoorzieningen voor de tot de Slavische taalgroep behorende Sorben die van oudsher in deze streek wonen, als gevolg van de aangekondigde sluiting van de school in het dorp Most (Heinersbrück) ten noordoosten van Chośebuz (Cottbus) nadat vorig jaar reeds de school in Chrósčicy (Crostwitz) ten westen van Budišin (Bautzen) met sluiting was bedreigd en er problemen zijn ontstaan vanwege de onvoldoende beschikbaarheid van leerkrachten die in het Sorbisch les kunnen geven aan het gymnasium in Chośebuz?

| 2. | Herinnert de Commissie zich de terechte bemoeienis vanuit de EU met het beschermen van het gebruik van de door overheidsbemoeienis achtergestelde en verdrongen Albanese taal in het noordwesten van de (voormalige Joegoslavische) Republiek Macedonië? |
| --- | --- |

2.

Herinnert de Commissie zich de terechte bemoeienis vanuit de EU met het beschermen van het gebruik van de door overheidsbemoeienis achtergestelde en verdrongen Albanese taal in het noordwesten van de (voormalige Joegoslavische) Republiek Macedonië?

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie dat inwoners van EU-lidstaten, die geen migrant zijn maar wonen in het historische woongebied van hun voorouders, worden genoodzaakt om hun taalkeuze te veranderen als gevolg van het feit dat zij als gevolg van het overheidsbeleid voor hun onderwijs, politieke participatie, informatie en werkgelegenheid zijn aangewezen op het gebruik van een andere taal dan hun eigen taal? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie dat inwoners van EU-lidstaten, die geen migrant zijn maar wonen in het historische woongebied van hun voorouders, worden genoodzaakt om hun taalkeuze te veranderen als gevolg van het feit dat zij als gevolg van het overheidsbeleid voor hun onderwijs, politieke participatie, informatie en werkgelegenheid zijn aangewezen op het gebruik van een andere taal dan hun eigen taal?

| 4. | Ziet de Commissie het als een van haar kerntaken om de verscheidenheid van talen en culturen binnen Europa te garanderen, en daarmee het ontstaan van etnische tegenstellingen, mogelijke gewelddadige uitbarstingen en het ontstaan van grote groepen tweederangsburgers zonder onderwijs en bestuur in eigen taal te voorkomen? |
| --- | --- |

4.

Ziet de Commissie het als een van haar kerntaken om de verscheidenheid van talen en culturen binnen Europa te garanderen, en daarmee het ontstaan van etnische tegenstellingen, mogelijke gewelddadige uitbarstingen en het ontstaan van grote groepen tweederangsburgers zonder onderwijs en bestuur in eigen taal te voorkomen?

| 5. | Hoe stimuleert de Commissie de lidstaten om onder erkenning van hun autonome bevoegdheden, in overeenstemming met de artikelen 49 en 151 van het EG-Verdrag, met het Handvest van de Grondrechten van de EU en met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, dit soort problemen op te lossen? Bevordert de Commissie dat op een zorgvuldige wijze met de verscheidenheid van volkeren, talen en culturen rekening wordt gehouden om daarmee duurzaam een Europa zonder etnische conflicten te bewerkstelligen? |
| --- | --- |

5.

Hoe stimuleert de Commissie de lidstaten om onder erkenning van hun autonome bevoegdheden, in overeenstemming met de artikelen 49 en 151 van het EG-Verdrag, met het Handvest van de Grondrechten van de EU en met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, dit soort problemen op te lossen? Bevordert de Commissie dat op een zorgvuldige wijze met de verscheidenheid van volkeren, talen en culturen rekening wordt gehouden om daarmee duurzaam een Europa zonder etnische conflicten te bewerkstelligen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(8 maart 2004)

| 1. | De Commissie heeft kennis genomen van de informatie over de situatie van de in Lausitz gevestigde, tot de Slavische taalgroep behorende Sorben. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft kennis genomen van de informatie over de situatie van de in Lausitz gevestigde, tot de Slavische taalgroep behorende Sorben.

| 2. | Het gebruik van het Albanees als officiële taal in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië was een van de belangrijkste punten in de onderhandelingen over de kaderovereenkomst die in augustus 2001 in Ohrid is ondertekend en die ten doel had de vrede te herstellen en de eenheid en het multietnische karakter van het land te garanderen. De talen van minderheden die minstens 20 % van de bevolking uitmaken, worden officieel als minderheidstaal erkend, naast de Macedonische taal. |
| --- | --- |

2.

Het gebruik van het Albanees als officiële taal in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië was een van de belangrijkste punten in de onderhandelingen over de kaderovereenkomst die in augustus 2001 in Ohrid is ondertekend en die ten doel had de vrede te herstellen en de eenheid en het multietnische karakter van het land te garanderen. De talen van minderheden die minstens 20 % van de bevolking uitmaken, worden officieel als minderheidstaal erkend, naast de Macedonische taal.

| 3. | Overeenkomstig artikel 149 van het EG-Verdrag vallen de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel onder de bevoegdheid van de lidstaten. |
| --- | --- |

3.

Overeenkomstig artikel 149 van het EG-Verdrag vallen de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel onder de bevoegdheid van de lidstaten.

| 4. | Om de verscheidenheid van talen en culturen, die als een integrerend onderdeel van het Europese culturele erfgoed wordt beschouwd, te garanderen, treedt de Gemeenschap op binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar door de verdragen zijn verleend. Overeenkomstig artikel 151, punt 4, van het EG-Verdrag, dat de Gemeenschap ertoe verplicht bij haar optreden rekening te houden met de culturele aspecten, zijn projecten voor de bevordering en het behoud van regionale en minderheidstalen gefinancierd in het kader van de bestaande communautaire acties en programma's, zoals Socrates of Interreg. |
| --- | --- |

4.

Om de verscheidenheid van talen en culturen, die als een integrerend onderdeel van het Europese culturele erfgoed wordt beschouwd, te garanderen, treedt de Gemeenschap op binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar door de verdragen zijn verleend. Overeenkomstig artikel 151, punt 4, van het EG-Verdrag, dat de Gemeenschap ertoe verplicht bij haar optreden rekening te houden met de culturele aspecten, zijn projecten voor de bevordering en het behoud van regionale en minderheidstalen gefinancierd in het kader van de bestaande communautaire acties en programma's, zoals Socrates of Interreg.

| 5. | De eerbieding van de rechten van minderheden maakt deel uit van de in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie opgesomde beginselen die de lidstaten gemeen hebben. Deze beginselen zijn plechtig bevestigd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1). Overeenkomstig artikel 22 van dit Handvest moet de culturele, godsdienstige en taalkundige verscheidenheid worden geëerbiedigd. Er zij echter op gewezen dat deze bepalingen volgens artikel 51 van het Handvest gericht zijn tot de instellingen en organen van de Unie met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en tot de lidstaten, uitsluitend wanneer zij het recht van de Unie ten uitvoer brengen.
  In haar actieplan „Het leren van talen en de taalverscheidenheid bevorderen” (2), stelt de Commissie acties voor die in de periode 2004-2006 op het niveau van de Europese Unie moeten worden uitgevoerd om een taalvriendelijke omgeving te creëren. |
| --- | --- |

5.

De eerbieding van de rechten van minderheden maakt deel uit van de in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie opgesomde beginselen die de lidstaten gemeen hebben. Deze beginselen zijn plechtig bevestigd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1). Overeenkomstig artikel 22 van dit Handvest moet de culturele, godsdienstige en taalkundige verscheidenheid worden geëerbiedigd. Er zij echter op gewezen dat deze bepalingen volgens artikel 51 van het Handvest gericht zijn tot de instellingen en organen van de Unie met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en tot de lidstaten, uitsluitend wanneer zij het recht van de Unie ten uitvoer brengen.

In haar actieplan „Het leren van talen en de taalverscheidenheid bevorderen” (2), stelt de Commissie acties voor die in de periode 2004-2006 op het niveau van de Europese Unie moeten worden uitgevoerd om een taalvriendelijke omgeving te creëren.

---

(1)  PB C 364 van 18.12.2000.

(2)  COM(2003)449 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/951 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/951

---

(2004/C 78 E/1006)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0314/04

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Invloed van steun van de EU op de verplaatsing van banen binnen de Europese Unie

Het bedrijf Wärtsilä Oy is bezig met een verplaatsing van zijn productiefaciliteit voor motoren van het Finse Turku naar Triëst in Italië. Het gaat hier om de verplaatsing van productie en arbeidsplaatsen van het ene EU-land naar het andere. In sommige gevallen kan de steun die wordt verleend via de communautaire structuurfondsen er toe bijdragen dat het voor ondernemingen aantrekkelijk wordt hun productie te verplaatsen van de ene lidstaat naar de andere, waar meer financiering van de EU kan worden geïncasseerd.. De gevolgen van een dergelijke verplaatsing voor het land dat de banen en de productie verliest kunnen zeer ernstig zijn.

| 1. | Welke maatregelen acht de Commissie noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de verlening van steun via de structuurfondsen en andere vormen van steun van de EU niet leidt tot het verplaatsen van banen binnen de EU van de ene regio naar de andere maar tot het creëren van nieuwe arbeidsplaatsen? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen acht de Commissie noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de verlening van steun via de structuurfondsen en andere vormen van steun van de EU niet leidt tot het verplaatsen van banen binnen de EU van de ene regio naar de andere maar tot het creëren van nieuwe arbeidsplaatsen?

| 2. | Welke maatregelen wil de Commissie nemen om binnen de EU de kosten die de ontslagbescherming en de ontslagprocedures voor werkgevers met zich meebrengen te harmoniseren? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen wil de Commissie nemen om binnen de EU de kosten die de ontslagbescherming en de ontslagprocedures voor werkgevers met zich meebrengen te harmoniseren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 maart 2004)

| 1. | De verplaatsing van banen binnen de EU mag niet in verband worden gebracht met de structuurfondsen. De verplaatsingen zijn eerder het gevolg van de globalisering en de verschillen tussen nationale beleidsmaatregelen (bijvoorbeeld de fiscale en arbeidswetgeving) en procedures.
  De structuurfondsen beogen de economische en de sociale samenhang in de EU te versterken. Steun voor het scheppen van werkgelegenheid is in dit verband essentieel en een van de vele gefinancierde maatregelen. Vooral het Europees Sociaal Fonds (ESF) verleent financiële steun om de werkgelegenheid te bevorderen (krachtens artikel 3, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds (1)). Er kan bijvoorbeeld steun aan ondernemingen worden verleend om banen te scheppen of te handhaven en om achtergestelde of gehandicapte werknemers aan te werven. Uiteraard moet de werkgelegenheidssteun verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke marktvoorschriften en de voorschriften inzake overheidssteun (zie de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag en de betreffende verordeningen, zoals Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 op werkgelegenheidssteun (2)).
  Het Europees Sociaal Fonds bevordert ook het ondernemerschap. Dankzij ESF-steun voor tal van acties (onder meer opleidingen en beroepsvoorlichting) kunnen mensen de nodige kennis en vaardigheden opdoen om bedrijven op te starten en te leiden. Er wordt ook steun verleend aan ondernemers om hun economische activiteiten te verruimen, zodat nieuwe en betere banen kunnen worden gecreëerd.
  Bovendien bepaalt artikel 30, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (3) dat oneerlijke concurrentie tussen de regio's vermeden moet worden. Krachtens dit artikel zien de lidstaten erop toe dat de bijdrage van de structuurfondsen slechts wordt gehandhaafd indien de verrichting waarop zij betrekking heeft binnen vijf jaar na het besluit over de bijdrage van de fondsen, geen belangrijke verandering ondergaat die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden, of een onderneming of een publiekrechtelijk collectief lichaam een onrechtmatig voordeel oplevert. Bovendien mag de verandering niet voortvloeien uit een wijziging in de aard van de eigendom van een infrastructuurvoorziening of uit de overbrenging naar een andere plaats van een productieve activiteit. |
| --- | --- |

1.

De verplaatsing van banen binnen de EU mag niet in verband worden gebracht met de structuurfondsen. De verplaatsingen zijn eerder het gevolg van de globalisering en de verschillen tussen nationale beleidsmaatregelen (bijvoorbeeld de fiscale en arbeidswetgeving) en procedures.

De structuurfondsen beogen de economische en de sociale samenhang in de EU te versterken. Steun voor het scheppen van werkgelegenheid is in dit verband essentieel en een van de vele gefinancierde maatregelen. Vooral het Europees Sociaal Fonds (ESF) verleent financiële steun om de werkgelegenheid te bevorderen (krachtens artikel 3, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds (1)). Er kan bijvoorbeeld steun aan ondernemingen worden verleend om banen te scheppen of te handhaven en om achtergestelde of gehandicapte werknemers aan te werven. Uiteraard moet de werkgelegenheidssteun verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke marktvoorschriften en de voorschriften inzake overheidssteun (zie de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag en de betreffende verordeningen, zoals Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 op werkgelegenheidssteun (2)).

Het Europees Sociaal Fonds bevordert ook het ondernemerschap. Dankzij ESF-steun voor tal van acties (onder meer opleidingen en beroepsvoorlichting) kunnen mensen de nodige kennis en vaardigheden opdoen om bedrijven op te starten en te leiden. Er wordt ook steun verleend aan ondernemers om hun economische activiteiten te verruimen, zodat nieuwe en betere banen kunnen worden gecreëerd.

Bovendien bepaalt artikel 30, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (3) dat oneerlijke concurrentie tussen de regio's vermeden moet worden. Krachtens dit artikel zien de lidstaten erop toe dat de bijdrage van de structuurfondsen slechts wordt gehandhaafd indien de verrichting waarop zij betrekking heeft binnen vijf jaar na het besluit over de bijdrage van de fondsen, geen belangrijke verandering ondergaat die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden, of een onderneming of een publiekrechtelijk collectief lichaam een onrechtmatig voordeel oplevert. Bovendien mag de verandering niet voortvloeien uit een wijziging in de aard van de eigendom van een infrastructuurvoorziening of uit de overbrenging naar een andere plaats van een productieve activiteit.

| 2. | De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat verschillende communautaire richtlijnen van toepassing kunnen zijn op productieverplaatsingen met banenverlies. De afgelopen jaren heeft de Europese Unie een beleid van werknemersparticipatie ontwikkeld om de sociale gevolgen van bedrijfsherstructureringen adequaat op te vangen. Als gevolg van dit beleid moeten de werknemersvertegenwoordigers geïnformeerd en geraadpleegd worden voordat bedrijven worden geherstructureerd, zodat negatieve sociale gevolgen in overeenstemming met een aantal communautaire richtlijnen (de richtlijnen over collectieve ontslagen (4), de overgang van ondernemingen (5), Europese ondernemingsraden (6) en vanaf maart 2005 informatie en raadpleging (7)) vermeden of gereduceerd kunnen worden.
  De Commissie pleit ervoor dat herstructurerende bedrijven altijd rekening houden met de gevolgen van herstructureringen voor hun werknemers en de sociale en regionale context. Dit beginsel is onlangs ook benadrukt in de mededeling van de Commissie over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven: een bijdrage van het bedrijfsleven aan duurzame ontwikkeling (8).
  Verder heeft de Commissie in januari 2002 de Europese sociale partners verzocht een dialoog aan te gaan over het anticiperen en beheren van veranderingen met het oog op de toepassing van een dynamische benadering van de sociale aspecten van bedrijfsherstructureringen. De sociale partners hebben de resultaten van hun gezamenlijke werkzaamheden op dit gebied onlangs aan de Commissie voorgelegd. Het betreft een reeks referentierichtsnoeren voor bedrijven en werknemers bij herstructureringen. De Commissie hoopt dat deze resultaten en andere follow-upactiviteiten de verspreiding van goede praktijken bij bedrijfsherstructureringen zullen bevorderen, zodat de bedrijven en de werknemers de sociale dimensie adequaat aan de orde kunnen stellen. |
| --- | --- |

2.

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat verschillende communautaire richtlijnen van toepassing kunnen zijn op productieverplaatsingen met banenverlies. De afgelopen jaren heeft de Europese Unie een beleid van werknemersparticipatie ontwikkeld om de sociale gevolgen van bedrijfsherstructureringen adequaat op te vangen. Als gevolg van dit beleid moeten de werknemersvertegenwoordigers geïnformeerd en geraadpleegd worden voordat bedrijven worden geherstructureerd, zodat negatieve sociale gevolgen in overeenstemming met een aantal communautaire richtlijnen (de richtlijnen over collectieve ontslagen (4), de overgang van ondernemingen (5), Europese ondernemingsraden (6) en vanaf maart 2005 informatie en raadpleging (7)) vermeden of gereduceerd kunnen worden.

De Commissie pleit ervoor dat herstructurerende bedrijven altijd rekening houden met de gevolgen van herstructureringen voor hun werknemers en de sociale en regionale context. Dit beginsel is onlangs ook benadrukt in de mededeling van de Commissie over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven: een bijdrage van het bedrijfsleven aan duurzame ontwikkeling (8).

Verder heeft de Commissie in januari 2002 de Europese sociale partners verzocht een dialoog aan te gaan over het anticiperen en beheren van veranderingen met het oog op de toepassing van een dynamische benadering van de sociale aspecten van bedrijfsherstructureringen. De sociale partners hebben de resultaten van hun gezamenlijke werkzaamheden op dit gebied onlangs aan de Commissie voorgelegd. Het betreft een reeks referentierichtsnoeren voor bedrijven en werknemers bij herstructureringen. De Commissie hoopt dat deze resultaten en andere follow-upactiviteiten de verspreiding van goede praktijken bij bedrijfsherstructureringen zullen bevorderen, zodat de bedrijven en de werknemers de sociale dimensie adequaat aan de orde kunnen stellen.

---

(1)  PB L 213 van 13.8.1999.

(2)  PB L 337 van 13.12.2002.

(3)  PB L 161 van 26.6.1999.

(4)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, PB L 225 van 12.8.1998 (deze richtlijn consolideert de richtlijnen 75/129/EEG en 92/56/EEG).

(5)  Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, PB L 82 van 22.3.2001.

(6)  Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, PB L 254 van 30.9.1994.

(7)  Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap, PB L 80 van 23.3.2002.

(8)  COM(2002) 347 def.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/953 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/953

---

(2004/C 78 E/1007)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0330/04

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Ziekenhuisfaciliteiten voor defensie in Italië

Volgens een aantal berichten in de Italiaanse pers ontwikkelt het ziekenhuis „L. Spallanzani” in Rome, dat gespecialiseerd is in besmettelijke ziekten, zich gaandeweg tot een faciliteit voor defensie. Dat betekent dat het in de toekomst — of wellicht nu al — over een maximaal beveiligd laboratorium beschikt om bacteriën en virussen van risicoklasse 4 te kunnen bestrijden (zoals ebola, pokken en andere besmettelijke ziekten).

Aangezien dit ziekenhuis in een van de dichtstbevolkte buurten van Rome gelegen is, is de vraag of de bevoegde internationale en Europese instanties de vereiste verklaringen hebben afgegeven voor het inrichten van BSL4-ruimten in het Spallanzani-ziekenhuis en op grond van welke vergunning er in het BSL4-laboratorium hoogst pathogene bacteriën en virussen vanrisicoklasse 4 verblijven.

Kan de Commissie voorts mededelen of zij op de hoogte is van het bestaan van bilaterale akkoorden tussen Italië en de VS inzake terrorismebestrijding?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 maart 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-0095/04 van de heer Papayannakis (1).

---

(1)  Zie blz. 930.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/953 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/953

---

(2004/C 78 E/1008)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0454/04

van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Werkloosheidsuitkeringen in Griekenland

Volgens beschuldigingen van de Griekse oppositie verlenen de Griekse instanties werkloosheidsuitkeringen alleen aan werklozen die niet meer dan twaalf maanden werkloos blijven en trekken zij de uitkering in zodra die periode met ook maar een dag wordt overschreden. Volgens diezelfde de beschuldigingen bedragen de werkloosheidsuitkeringen in Griekenland nauwelijks 60 procent van het communautaire gemiddelde.

Is deze praktijk van de Griekse instanties in overeenstemming met de communautaire regelingen inzake werklozen en langdurige werkloosheid?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie is niet rechtstreeks bevoegd op het gebied van werkloosheidsverzekering. Elke lidstaat moet daarom zijn eigen systeem voor werkloosheidsuitkeringen organiseren. De communautaire wetgeving inzake werkloosheidsuitkeringsstelsels heeft alleen betrekking op de rechten van migrerende werknemers en de gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Ze zorgt niet voor een harmonisering van de uitkeringsniveaus of de opzet van de stelsels in de verschillende lidstaten. Bovendien hangt de hoogte van de uitkeringen vaak samen met de hoogte van de inkomens in het land.

Informatie over werkloosheidsuitkeringsstelsels in andere lidstaten is te vinden in het Mutual Information System on Social Protection (Missoc) op de website van de Commissie: (http://europa.eu.int/comm/employment_social/missoc/index_en.html).

De EU steunt de lidstaten momenteel bij hun inspanningen om de arbeidsmarkt te moderniseren door middel van de Europese werkgelegenheidsstrategie, met name door in werkloosheidsverzekeringsstelsels meer plaats te maken voor actieve en preventieve maatregelen voor werklozen. Deze acties zijn bedoeld om te voorkomen dat mensen langdurig werkloos worden en om werklozen en inactieve mensen blijvend aan het werk te helpen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/954 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/954

---

(2004/C 78 E/1009)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0523/04

van Emmanouil Mastorakis (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Tweede en derde communautair bestek

Kan de Commissie per lidstaat van de Europese Unie aangeven wat het bestedingspercentage is geweest van de in het begrotingsjaar 2003 voor het tweede en derde communautair bestek uitgetrokken kredieten?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(5 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/954 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/954

---

(2004/C 78 E/1010)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0542/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Actieve openbaarheid van gegevens m.b.t. subsidies en verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van het rapport van de Britse organisatie Oxfam waaruit blijkt dat zeven Britse grootgrondbezitters jaarlijks een gemiddeld bedrag van 285 714 GBP aan EU-graansubsidie opstrijken terwijl 15 181 kleine Britse boeren gemiddeld slechts 3 632 GBP aan EU-graansubsidie per jaar ontvangen? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van het rapport van de Britse organisatie Oxfam waaruit blijkt dat zeven Britse grootgrondbezitters jaarlijks een gemiddeld bedrag van 285 714 GBP aan EU-graansubsidie opstrijken terwijl 15 181 kleine Britse boeren gemiddeld slechts 3 632 GBP aan EU-graansubsidie per jaar ontvangen?

| 2. | Kan de Commissie bevestigen dat een zeer groot deel van deze subsidies terechtkomt in de rijke regio's Eastern England en Lincolnshire en dat deze verdeelsleutel die grote bedrijven bevoordeelt ook na de aangekondigde landbouwhervorming niet ingrijpend zal veranderen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie bevestigen dat een zeer groot deel van deze subsidies terechtkomt in de rijke regio's Eastern England en Lincolnshire en dat deze verdeelsleutel die grote bedrijven bevoordeelt ook na de aangekondigde landbouwhervorming niet ingrijpend zal veranderen?

| 3. | Zijn de Commissie met betrekking tot de gang van zaken in andere EU-lidstaten, met name lidstaten met grote verschillen in de omvang van hun akkerbouwbedrijven en veeteeltbedrijven, soortgelijke situaties bekend? Doen die zich in de sterkste mate voor in de zuidelijke lidstaten? |
| --- | --- |

3.

Zijn de Commissie met betrekking tot de gang van zaken in andere EU-lidstaten, met name lidstaten met grote verschillen in de omvang van hun akkerbouwbedrijven en veeteeltbedrijven, soortgelijke situaties bekend? Doen die zich in de sterkste mate voor in de zuidelijke lidstaten?

| 4. | Kan de Commissie een beeld schetsen van de verdeling in 2001, 2002 en 2003 van EU-landbouwsubsidies aan Nederlandse agrarische bedrijven gedifferentieerd naar bedrijfsomvang? Zo ja, op welke termijn? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie een beeld schetsen van de verdeling in 2001, 2002 en 2003 van EU-landbouwsubsidies aan Nederlandse agrarische bedrijven gedifferentieerd naar bedrijfsomvang? Zo ja, op welke termijn? Zo nee, waarom niet?

| 5. | Kan de Commissie mededelen welke tien Nederlandse rechtspersonen in 2001, 2002 en in 2003 de grootste bedragen aan EU-landbouwsubsidies hebben ontvangen en hoeveel deze subsidies bedragen? Zo ja, op welke termijn? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

5.

Kan de Commissie mededelen welke tien Nederlandse rechtspersonen in 2001, 2002 en in 2003 de grootste bedragen aan EU-landbouwsubsidies hebben ontvangen en hoeveel deze subsidies bedragen? Zo ja, op welke termijn? Zo nee, waarom niet?

| 6. | Is de Commissie het met mij eens dat de Europese burger recht heeft op volledig inzicht in waar en bij wie EU-landbouwsubsidies terecht komen en welke soorten bedrijven daarvan het meeste of het minste voordeel hebben? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

6.

Is de Commissie het met mij eens dat de Europese burger recht heeft op volledig inzicht in waar en bij wie EU-landbouwsubsidies terecht komen en welke soorten bedrijven daarvan het meeste of het minste voordeel hebben? Zo nee, waarom niet?

| 7. | Is de Commissie bereid om in samenspraak met de Raad te bevorderen dat een dergelijke transparantie in elke EU-lidstaat mogelijk wordt? Zo ja, welke stappen gaat zij ondernemen, en op welke termijn? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

7.

Is de Commissie bereid om in samenspraak met de Raad te bevorderen dat een dergelijke transparantie in elke EU-lidstaat mogelijk wordt? Zo ja, welke stappen gaat zij ondernemen, en op welke termijn? Zo nee, waarom niet?

Bronnen:

| — | Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 23.1.2004: „Rijkste Britten innen meeste landbouwsubsidies”. |
| --- | --- |

—

Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 23.1.2004: „Rijkste Britten innen meeste landbouwsubsidies”.

| — | (http://www.oxfam.org.uk/press/releases/subsidies220104.htm). |
| --- | --- |

—

(http://www.oxfam.org.uk/press/releases/subsidies220104.htm).

| — | (http://www.oxfam.org.uk/press/releases/subsidies220104_facts.htm). |
| --- | --- |

—

(http://www.oxfam.org.uk/press/releases/subsidies220104_facts.htm).

| — | (http://www.minlnv.nl/infomart/parlemnt/2003/par03100.htm). |
| --- | --- |

—

(http://www.minlnv.nl/infomart/parlemnt/2003/par03100.htm).

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/955 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/955

---

(2004/C 78 E/1011)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0543/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: De afnemende bijdrage van EU-gelden aan het overleven van kleine boeren bij lage consumentenprijzen en lage wereldmarktprijzen

| 1. | Heeft het bestaan van het gemeenschappelijk landbouwbeleid naar het oordeel van de Commissie er in de voorafgaande decennia toe bijgedragen dat het midden- en kleinbedrijf in akkerbouw en veeteelt ondanks relatief lage consumentenprijzen voor hun producten en dalende prijzen op de wereldmarkt met financiële steun uit Gemeenschapsmiddelen in staat bleef om een aanvaardbaar inkomen te verwerven en daarmee de continuïteit van de productie te waarborgen? |
| --- | --- |

1.

Heeft het bestaan van het gemeenschappelijk landbouwbeleid naar het oordeel van de Commissie er in de voorafgaande decennia toe bijgedragen dat het midden- en kleinbedrijf in akkerbouw en veeteelt ondanks relatief lage consumentenprijzen voor hun producten en dalende prijzen op de wereldmarkt met financiële steun uit Gemeenschapsmiddelen in staat bleef om een aanvaardbaar inkomen te verwerven en daarmee de continuïteit van de productie te waarborgen?

| 2. | Kan de Commissie naar aanleiding van de recente studie van de ontwikkelingsorganisatie Oxfam bevestigen dat de huidige geldstromen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid steeds minder blijken te functioneren als een garantie voor het overleven van kleine boeren en voor een groot deel terechtkomt bij grote bedrijven en grootgrondbezitters? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie naar aanleiding van de recente studie van de ontwikkelingsorganisatie Oxfam bevestigen dat de huidige geldstromen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid steeds minder blijken te functioneren als een garantie voor het overleven van kleine boeren en voor een groot deel terechtkomt bij grote bedrijven en grootgrondbezitters?

| 3. | Wanneer heeft de in vraag 2 bedoelde omslag plaatsgevonden? Was dit het geval na toetreding van nieuwe lidstaten met grotere verschillen in de omvang van het grondbezit dan het geval was bij de oorspronkelijke zes lidstaten van de Europese Gemeenschappen? |
| --- | --- |

3.

Wanneer heeft de in vraag 2 bedoelde omslag plaatsgevonden? Was dit het geval na toetreding van nieuwe lidstaten met grotere verschillen in de omvang van het grondbezit dan het geval was bij de oorspronkelijke zes lidstaten van de Europese Gemeenschappen?

| 4. | In hoeverre heeft de huidige financieringsmethode bevorderd dat na eerdere schaalvergrotingen in de periode 1995-2002 het aantal binnen de huidige 15 lidstaten bestaande bedrijven verder verminderde met 15,7 %? Waarom heeft deze financieringsmethode die ontwikkeling niet kunnen verhinderen? |
| --- | --- |

4.

In hoeverre heeft de huidige financieringsmethode bevorderd dat na eerdere schaalvergrotingen in de periode 1995-2002 het aantal binnen de huidige 15 lidstaten bestaande bedrijven verder verminderde met 15,7 %? Waarom heeft deze financieringsmethode die ontwikkeling niet kunnen verhinderen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/956 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/956

---

(2004/C 78 E/1012)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0544/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Nagestreefde wijziging in verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf, een plafond in de steun per bedrijf en beperking van nadelen voor derde landen

| 1. | Wat zijn de verwachtingen van de Commissie voor de continuïteit of wijziging van de verdeelsleutel tussen grootbedrijf en kleinbedrijf na de daadwerkelijke doorvoering van de door haar voorgestelde hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid? Welke effecten streeft zij in dit opzicht na? |
| --- | --- |

1.

Wat zijn de verwachtingen van de Commissie voor de continuïteit of wijziging van de verdeelsleutel tussen grootbedrijf en kleinbedrijf na de daadwerkelijke doorvoering van de door haar voorgestelde hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid? Welke effecten streeft zij in dit opzicht na?

| 2. | Acht de Commissie naast de door haar reeds voorgestelde wijzigingen aanvullende maatregelen nodig om een verdere trek van personen van het platteland naar verstedelijkte gebieden, en daarmee uiteindelijk ook daling van de agrarische productie voor de binnenmarkt in de EU, tegen te gaan? |
| --- | --- |

2.

Acht de Commissie naast de door haar reeds voorgestelde wijzigingen aanvullende maatregelen nodig om een verdere trek van personen van het platteland naar verstedelijkte gebieden, en daarmee uiteindelijk ook daling van de agrarische productie voor de binnenmarkt in de EU, tegen te gaan?

| 3. | Is de Commissie bereid om een model van subsidieverstrekking te bewerkstelligen waarbij de belangen van kleinschalige agrarische producenten beter gewaarborgd worden dan tot nu toe het geval is, bij voorbeeld door het stellen van een maximumgrens van bijvoorbeeld 30 000 EUR aan de financiële steun voor een agrarisch bedrijf? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid om een model van subsidieverstrekking te bewerkstelligen waarbij de belangen van kleinschalige agrarische producenten beter gewaarborgd worden dan tot nu toe het geval is, bij voorbeeld door het stellen van een maximumgrens van bijvoorbeeld 30 000 EUR aan de financiële steun voor een agrarisch bedrijf?

| 4. | Is de Commissie bereid om eveneens de effecten op de kleine boeren in andere delen van de wereld, met name hun onzekerheid over de voorziening van voedsel en industriële grondstoffen voor de binnenlandse markt in de derde wereld als gevolg van verstorende relatief goedkope importen van agrarische overschotten vanuit EU-lidstaten, te betrekken bij haar afwegingen met betrekking tot de uiteindelijke vormgeving van de hervorming van het GLB? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid om eveneens de effecten op de kleine boeren in andere delen van de wereld, met name hun onzekerheid over de voorziening van voedsel en industriële grondstoffen voor de binnenlandse markt in de derde wereld als gevolg van verstorende relatief goedkope importen van agrarische overschotten vanuit EU-lidstaten, te betrekken bij haar afwegingen met betrekking tot de uiteindelijke vormgeving van de hervorming van het GLB?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/956 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/956

---

(2004/C 78 E/1013)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0545/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Gevolgen van de verdeling van de inkomensdaling in de landbouw en financiering van dier- en milieuvriendelijke technieken voor kleine bedrijven

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van het in opdracht van de Nederlandse minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op 1 april 2003 door het Landbouw-Economisch Instituut (LEI) aangeleverde analyse van de consequenties van haar hervormingsvoorstellen voor de ontwikkelingen in de landbouw en met name van het inkomen van de agrarische ondernemers, waaruit onder meer blijkt dat in Nederland de arealen voor granen en snijmaïs sterk zullen dalen terwijl de verbouw van aardappelen en groenten zal toenemen en het areaal grasland toeneemt met 5 %, waarbij de gezinsinkomens van thans rond 30 000 EUR zullen dalen met 28,4 % met als toppunt 49 % in de melkveebedrijven? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van het in opdracht van de Nederlandse minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op 1 april 2003 door het Landbouw-Economisch Instituut (LEI) aangeleverde analyse van de consequenties van haar hervormingsvoorstellen voor de ontwikkelingen in de landbouw en met name van het inkomen van de agrarische ondernemers, waaruit onder meer blijkt dat in Nederland de arealen voor granen en snijmaïs sterk zullen dalen terwijl de verbouw van aardappelen en groenten zal toenemen en het areaal grasland toeneemt met 5 %, waarbij de gezinsinkomens van thans rond 30 000 EUR zullen dalen met 28,4 % met als toppunt 49 % in de melkveebedrijven?

| 2. | Hoe zal deze inkomensdaling naar de verwachting van de Commissie voor de EU als geheel uitpakken in de categorieën tot 25 ha, 25-50 ha, 50-75 ha, 75-100 ha, 100-500 ha, 500-1000 ha en meer dan 1000 ha, uitgesplitst in percentages naar de verschillende typen bedrijven in akkerbouw en veeteelt? |
| --- | --- |

2.

Hoe zal deze inkomensdaling naar de verwachting van de Commissie voor de EU als geheel uitpakken in de categorieën tot 25 ha, 25-50 ha, 50-75 ha, 75-100 ha, 100-500 ha, 500-1000 ha en meer dan 1000 ha, uitgesplitst in percentages naar de verschillende typen bedrijven in akkerbouw en veeteelt?

| 3. | Hoe voorkomt de Commissie dat de terechte nadruk die zij in de hervormingsplannen als bijkomende voorwaarden voor subsidie wil gaan leggen op dier- en milieuvriendelijke landbouw ertoe leidt dat juist grote bedrijven die in ruimere mate beschikken over middelen om nieuwe, dure technieken te gaan toepassen de meeste subsidies zullen ontvangen en kleinere bedrijven die reeds eerder op eigen kracht kozen voor biologisch verantwoorde teelten in het nadeel zullen zijn? |
| --- | --- |

3.

Hoe voorkomt de Commissie dat de terechte nadruk die zij in de hervormingsplannen als bijkomende voorwaarden voor subsidie wil gaan leggen op dier- en milieuvriendelijke landbouw ertoe leidt dat juist grote bedrijven die in ruimere mate beschikken over middelen om nieuwe, dure technieken te gaan toepassen de meeste subsidies zullen ontvangen en kleinere bedrijven die reeds eerder op eigen kracht kozen voor biologisch verantwoorde teelten in het nadeel zullen zijn?

| 4. | Hoe bevordert de Commissie dat in het bijzonder kleine agrarische bedrijven in de nieuwe lidstaten, die thans functioneren zonder nieuwe milieuvriendelijke technieken, straks in het nadeel zullen zijn wat betreft hun aandeel in de bijdragen voor de financiering van wenselijke technische vernieuwingen? |
| --- | --- |

4.

Hoe bevordert de Commissie dat in het bijzonder kleine agrarische bedrijven in de nieuwe lidstaten, die thans functioneren zonder nieuwe milieuvriendelijke technieken, straks in het nadeel zullen zijn wat betreft hun aandeel in de bijdragen voor de financiering van wenselijke technische vernieuwingen?

| 5. | Zijn de verwachte onbedoelde effecten voor de Commissie aanleiding om haar hervormingsplannen op onderdelen aan te passen? |
| --- | --- |

5.

Zijn de verwachte onbedoelde effecten voor de Commissie aanleiding om haar hervormingsplannen op onderdelen aan te passen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 27.3.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 78/957 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 78/957

---

(2004/C 78 E/1014)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0616/04

van Klaus Hänsch (PSE) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Toekenning van EU-middelen

Kan de Commissie met betrekking tot de toekenning van EU-middelen aan het Duitse district Mettmann en de steden Duisburg, Düsseldorf, Neuss, Remscheid, Solingen en Wuppertal (in Noordrijn-Westfalen) de volgende informatie verstrekken:

| 1. | Hoe hoog is het totale bedrag aan toegekende EU-structuurmiddelen en hoe zijn deze over de verschillende fondsen c.q. communautaire programma's en initiatieven verdeeld? |
| --- | --- |

1.

Hoe hoog is het totale bedrag aan toegekende EU-structuurmiddelen en hoe zijn deze over de verschillende fondsen c.q. communautaire programma's en initiatieven verdeeld?

| 2. | Hoe hoog is het bedrag aan EU-middelen dat voor proefprojecten of — als rechtstreekse subsidies — voor universiteiten, onderzoeksinstellingen, ondernemingen en andere verantwoordelijke instanties in voornoemde steden en in het district Mettmann op basis van andere begrotingslijnen sinds 1999 is toegekend? |
| --- | --- |

2.

Hoe hoog is het bedrag aan EU-middelen dat voor proefprojecten of — als rechtstreekse subsidies — voor universiteiten, onderzoeksinstellingen, ondernemingen en andere verantwoordelijke instanties in voornoemde steden en in het district Mettmann op basis van andere begrotingslijnen sinds 1999 is toegekend?

| 3. | Hoeveel arbeidsplaatsen konden er met behulp van deze middelen gecreëerd worden of behouden blijven? |
| --- | --- |

3.

Hoeveel arbeidsplaatsen konden er met behulp van deze middelen gecreëerd worden of behouden blijven?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---