# Dziennik Urzędowy L 243/2021

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 243 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 649 lipca 2021 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 243

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 649 lipca 2021

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) | 1 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie)

1

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1120 z dnia 8 lipca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy | 18 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1121 z dnia 8 lipca 2021 r. określające szczegółowo dane statystyczne, które państwa członkowskie mają przekazywać na temat kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii w odniesieniu do bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami (
  1
  ) | 37 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1122 z dnia 8 lipca 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 poprzez dodanie norweskiej międzybankowej stopy procentowej (NIBOR) oraz usunięcie londyńskiej międzybankowej stopy procentowej (LIBOR) z wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych ustanowionego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (
  1
  ) | 39 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1123 z dnia 8 lipca 2021 r. zawieszające środki polityki handlowej dotyczące niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/1646 w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu | 43 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich (UE) 2021/1124 z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawie mianowania dwóch sędziów i dwóch rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości | 45 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2021/1125 z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie odmowy włączenia produktu leczniczego wydawanego na receptę Zinc-D-gluconate do wykazu produktów leczniczych, które nie mają zawierać zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (
  1
  ) | 47 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1126 z dnia 8 lipca 2021 r. ustanawiająca równoważność zaświadczeń COVID-19 wydawanych przez Szwajcarię z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (
  1
  ) | 49 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1120 z dnia 8 lipca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy

18

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1121 z dnia 8 lipca 2021 r. określające szczegółowo dane statystyczne, które państwa członkowskie mają przekazywać na temat kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii w odniesieniu do bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami (
  1
  )

1

37

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1122 z dnia 8 lipca 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 poprzez dodanie norweskiej międzybankowej stopy procentowej (NIBOR) oraz usunięcie londyńskiej międzybankowej stopy procentowej (LIBOR) z wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych ustanowionego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (
  1
  )

1

39

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1123 z dnia 8 lipca 2021 r. zawieszające środki polityki handlowej dotyczące niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/1646 w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu

43

DECYZJE

*

Decyzja Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich (UE) 2021/1124 z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawie mianowania dwóch sędziów i dwóch rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości

45

*

Decyzja Komisji (UE) 2021/1125 z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie odmowy włączenia produktu leczniczego wydawanego na receptę Zinc-D-gluconate do wykazu produktów leczniczych, które nie mają zawierać zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (
  1
  )

1

47

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1126 z dnia 8 lipca 2021 r. ustanawiająca równoważność zaświadczeń COVID-19 wydawanych przez Szwajcarię z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (
  1
  )

1

49

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2021/1119

z dnia 30 czerwca 2021 r.

w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zagrożenie egzystencjalne, które stwarza zmiana klimatu, wymaga od Unii i państw członkowskich zwiększenia poziomu ambicji i zintensyfikowania działań w dziedzinie klimatu. Unia zobowiązała się zintensyfikować wysiłki zmierzające do zaradzenia zmianie klimatu oraz wdrażać porozumienie paryskie przyjęte na podstawie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („porozumienie paryskie”) (4), w oparciu o zapisane w nim zasady oraz najlepszą dostępną wiedzę naukową w kontekście długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w porozumieniu paryskim. |
| --- | --- |

(1)

Zagrożenie egzystencjalne, które stwarza zmiana klimatu, wymaga od Unii i państw członkowskich zwiększenia poziomu ambicji i zintensyfikowania działań w dziedzinie klimatu. Unia zobowiązała się zintensyfikować wysiłki zmierzające do zaradzenia zmianie klimatu oraz wdrażać porozumienie paryskie przyjęte na podstawie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („porozumienie paryskie”) (4), w oparciu o zapisane w nim zasady oraz najlepszą dostępną wiedzę naukową w kontekście długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w porozumieniu paryskim.

| (2) | W swoim komunikacie z dnia 11 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Europejski Zielony Ład” (zwanym dalej „Europejskim Zielonym Ładem”) Komisja przedstawiła nową strategię na rzecz wzrostu gospodarczego mającą na celu przekształcenie Unii w sprawiedliwe i dostatnie społeczeństwo, którego gospodarka będzie nowoczesna, zasobooszczędna i konkurencyjna i w którym w 2050 r. nie będzie emisji netto gazów cieplarnianych, a wzrost gospodarczy będzie oddzielony od wykorzystania zasobów. Celem Europejskiego Zielonego Ładu jest również ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii oraz ochrona zdrowia i dobrostanu obywateli przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Jednocześnie transformacja musi być sprawiedliwa i sprzyjająca włączeniu społecznemu, tak by nikt nie był pozostawiony samemu sobie. |
| --- | --- |

(2)

W swoim komunikacie z dnia 11 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Europejski Zielony Ład” (zwanym dalej „Europejskim Zielonym Ładem”) Komisja przedstawiła nową strategię na rzecz wzrostu gospodarczego mającą na celu przekształcenie Unii w sprawiedliwe i dostatnie społeczeństwo, którego gospodarka będzie nowoczesna, zasobooszczędna i konkurencyjna i w którym w 2050 r. nie będzie emisji netto gazów cieplarnianych, a wzrost gospodarczy będzie oddzielony od wykorzystania zasobów. Celem Europejskiego Zielonego Ładu jest również ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii oraz ochrona zdrowia i dobrostanu obywateli przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Jednocześnie transformacja musi być sprawiedliwa i sprzyjająca włączeniu społecznemu, tak by nikt nie był pozostawiony samemu sobie.

| (3) | Raport specjalny Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) z 2018 r. na temat wpływu globalnego ocieplenia o 1,5 °C w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej i związanych z nim globalnych scenariuszy emisji gazów cieplarnianych w kontekście wzmocnienia globalnej reakcji na zagrożenie zmianą klimatu, zrównoważonego rozwoju i działań na rzecz likwidacji ubóstwa stanowi solidną podstawę naukową do przeciwdziałania zmianom klimatu i wskazuje, że należy szybko zintensyfikować działania w dziedzinie klimatu i kontynuować przejście na gospodarkę neutralną dla klimatu. Raport ten potwierdza, że należy jak najszybciej ograniczyć emisje gazów cieplarnianych i że ocieplanie klimatu należy ograniczyć do 1,5 °C, w szczególności z myślą o zmniejszeniu prawdopodobieństwa wystąpienia ekstremalnych zdarzeń pogodowych i osiągnięcia punktów krytycznych. W swoim r. raporcie z globalnej oceny różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych z 2019 r. Międzyrządowa Platforma Naukowo-Polityczną w sprawie Różnorodności Biologicznej i Funkcjonowania Ekosystemów (IPBES) wskazała na to, że na całym świecie dochodzi do utraty różnorodności biologicznej, a zmiana klimatu jest trzecią w kolejności najważniejszą przyczyną tego zjawiska. |
| --- | --- |

(3)

Raport specjalny Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) z 2018 r. na temat wpływu globalnego ocieplenia o 1,5 °C w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej i związanych z nim globalnych scenariuszy emisji gazów cieplarnianych w kontekście wzmocnienia globalnej reakcji na zagrożenie zmianą klimatu, zrównoważonego rozwoju i działań na rzecz likwidacji ubóstwa stanowi solidną podstawę naukową do przeciwdziałania zmianom klimatu i wskazuje, że należy szybko zintensyfikować działania w dziedzinie klimatu i kontynuować przejście na gospodarkę neutralną dla klimatu. Raport ten potwierdza, że należy jak najszybciej ograniczyć emisje gazów cieplarnianych i że ocieplanie klimatu należy ograniczyć do 1,5 °C, w szczególności z myślą o zmniejszeniu prawdopodobieństwa wystąpienia ekstremalnych zdarzeń pogodowych i osiągnięcia punktów krytycznych. W swoim r. raporcie z globalnej oceny różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych z 2019 r. Międzyrządowa Platforma Naukowo-Polityczną w sprawie Różnorodności Biologicznej i Funkcjonowania Ekosystemów (IPBES) wskazała na to, że na całym świecie dochodzi do utraty różnorodności biologicznej, a zmiana klimatu jest trzecią w kolejności najważniejszą przyczyną tego zjawiska.

| (4) | Aby przyczynić się do transformacji gospodarczej i społecznej, wysokiej jakości zatrudnienia, zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, jak również do tego, by w sposób sprawiedliwy, zrównoważony społecznie, uczciwy i racjonalny pod względem kosztów osiągnąć długoterminowy cel dotyczący temperatury przewidziany w porozumieniu paryskim, pierwszorzędne znaczenie ma ustalony długoterminowy cel. |
| --- | --- |

(4)

Aby przyczynić się do transformacji gospodarczej i społecznej, wysokiej jakości zatrudnienia, zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, jak również do tego, by w sposób sprawiedliwy, zrównoważony społecznie, uczciwy i racjonalny pod względem kosztów osiągnąć długoterminowy cel dotyczący temperatury przewidziany w porozumieniu paryskim, pierwszorzędne znaczenie ma ustalony długoterminowy cel.

| (5) | Koniecznie należy się również zająć związanymi z klimatem coraz większymi zagrożeniami dla zdrowia, w tym coraz częstszymi i coraz bardziej intensywnymi falami upałów, pożarami lasów i powodziami, zagrożeniami dla bezpieczeństwa żywności i wody oraz bezpieczeństwa żywnościowego i wodnego, a także pojawianiem się i rozprzestrzenianiem chorób zakaźnych. Zgodnie z zapowiedzią zawartą w komunikacie z 24 lutego 2021 r. zatytułowanym „Budując Europę odporną na zmianę klimatu – nowa Strategia w zakresie przystosowania do zmiany klimatu” Komisja uruchomiła europejskie obserwatorium ds. klimatu i zdrowia w ramach europejskiej platformy przystosowania się do zmiany klimatu Climate-ADAPT, aby lepiej zrozumieć, przewidywać i minimalizować zagrożenia dla zdrowia spowodowane zmianą klimatu. |
| --- | --- |

(5)

Koniecznie należy się również zająć związanymi z klimatem coraz większymi zagrożeniami dla zdrowia, w tym coraz częstszymi i coraz bardziej intensywnymi falami upałów, pożarami lasów i powodziami, zagrożeniami dla bezpieczeństwa żywności i wody oraz bezpieczeństwa żywnościowego i wodnego, a także pojawianiem się i rozprzestrzenianiem chorób zakaźnych. Zgodnie z zapowiedzią zawartą w komunikacie z 24 lutego 2021 r. zatytułowanym „Budując Europę odporną na zmianę klimatu – nowa Strategia w zakresie przystosowania do zmiany klimatu” Komisja uruchomiła europejskie obserwatorium ds. klimatu i zdrowia w ramach europejskiej platformy przystosowania się do zmiany klimatu Climate-ADAPT, aby lepiej zrozumieć, przewidywać i minimalizować zagrożenia dla zdrowia spowodowane zmianą klimatu.

| (6) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 37 mającym na celu wspieranie uwzględniania w politykach Unii gwarancji wysokiego poziomu ochrony środowiska i poprawy jego jakości zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 37 mającym na celu wspieranie uwzględniania w politykach Unii gwarancji wysokiego poziomu ochrony środowiska i poprawy jego jakości zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju.

| (7) | Działania na rzecz klimatu powinny stanowić dla wszystkich sektorów gospodarki w Unii okazję do tego, aby pomóc jej zapewnić wiodącą pozycję w przemyśle światowym w zakresie innowacji. Dzięki unijnym ramom regulacyjnym i działaniom podejmowanym przez przemysł możliwe jest oddzielenie wzrostu gospodarczego od emisji gazów cieplarnianych. Na przykład w latach 1990–2019 emisje gazów cieplarnianych zmniejszyły się o 24 %, podczas gdy w tym samym okresie gospodarka wzrosła o 60 %. Bez uszczerbku dla wiążących przepisów i innych inicjatyw przyjętych na poziomie Unii, wszystkie sektory gospodarki – w tym energetyka, przemysł, transport, sektor ciepłowniczy i chłodniczy, a także budownictwo, rolnictwo, gospodarka odpadami i gruntami, zmiana użytkowania gruntów i leśnictwo – powinny odgrywać rolę w dążeniach do osiągnięcia neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r. niezależnie od tego, czy sektory te są objęte systemem handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii („EU ETS”). Aby zwiększyć zaangażowanie wszystkich podmiotów gospodarczych, Komisja powinna ułatwiać prowadzenie dialogu i tworzenie partnerstw w poszczególnych sektorach poprzez zbliżenie do siebie kluczowych zainteresowanych stron w sposób pluralistyczny i reprezentatywny, tak by zachęcić same sektory do opracowania orientacyjnych dobrowolnych planów działania i zaplanowania ich transformacji w kierunku osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. Takie plany działania mogłyby wnieść cenny wkład we wspieranie sektorów w planowaniu inwestycji niezbędnych do przejścia na gospodarkę neutralną dla klimatu, a także mogłyby przyczynić się do większego zaangażowania sektorów w poszukiwanie rozwiązań neutralnych dla klimatu. Takie plany działania mogłyby również uzupełniać istniejące inicjatywy, w tym europejski sojusz na rzecz baterii i europejski sojusz na rzecz czystego wodoru, które wspierają współpracę przemysłową w procesie przechodzenia na neutralność klimatyczną. |
| --- | --- |

(7)

Działania na rzecz klimatu powinny stanowić dla wszystkich sektorów gospodarki w Unii okazję do tego, aby pomóc jej zapewnić wiodącą pozycję w przemyśle światowym w zakresie innowacji. Dzięki unijnym ramom regulacyjnym i działaniom podejmowanym przez przemysł możliwe jest oddzielenie wzrostu gospodarczego od emisji gazów cieplarnianych. Na przykład w latach 1990–2019 emisje gazów cieplarnianych zmniejszyły się o 24 %, podczas gdy w tym samym okresie gospodarka wzrosła o 60 %. Bez uszczerbku dla wiążących przepisów i innych inicjatyw przyjętych na poziomie Unii, wszystkie sektory gospodarki – w tym energetyka, przemysł, transport, sektor ciepłowniczy i chłodniczy, a także budownictwo, rolnictwo, gospodarka odpadami i gruntami, zmiana użytkowania gruntów i leśnictwo – powinny odgrywać rolę w dążeniach do osiągnięcia neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r. niezależnie od tego, czy sektory te są objęte systemem handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii („EU ETS”). Aby zwiększyć zaangażowanie wszystkich podmiotów gospodarczych, Komisja powinna ułatwiać prowadzenie dialogu i tworzenie partnerstw w poszczególnych sektorach poprzez zbliżenie do siebie kluczowych zainteresowanych stron w sposób pluralistyczny i reprezentatywny, tak by zachęcić same sektory do opracowania orientacyjnych dobrowolnych planów działania i zaplanowania ich transformacji w kierunku osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. Takie plany działania mogłyby wnieść cenny wkład we wspieranie sektorów w planowaniu inwestycji niezbędnych do przejścia na gospodarkę neutralną dla klimatu, a także mogłyby przyczynić się do większego zaangażowania sektorów w poszukiwanie rozwiązań neutralnych dla klimatu. Takie plany działania mogłyby również uzupełniać istniejące inicjatywy, w tym europejski sojusz na rzecz baterii i europejski sojusz na rzecz czystego wodoru, które wspierają współpracę przemysłową w procesie przechodzenia na neutralność klimatyczną.

| (8) | W porozumieniu paryskim, w art. 2 ust. 1 lit. a), wyznaczono długofalowy cel dotyczący temperatury, a celem tego porozumienia jest wzmocnienie światowej reakcji na zagrożenie zmianą klimatu poprzez zwiększenie zdolności przystosowania się do negatywnych skutków zmiany klimatu, jak określono w jego art. 2 ust. 1 lit. b), oraz poprzez zapewnienie spójności przepływów finansowych z kierunkiem działań na rzecz niskiego poziomu emisji gazów cieplarnianych i rozwoju odpornego na zmianę klimatu, jak określono w jego art. 2 ust. 1 lit. c). Niniejsze rozporządzenie, stanowiące ogólne ramy wkładu Unii w realizację porozumienia paryskiego, powinno zapewnić, aby zarówno Unia, jak i państwa członkowskie wniosły wkład w światową reakcję na zmianę klimatu, zgodnie z porozumieniem paryskim. |
| --- | --- |

(8)

W porozumieniu paryskim, w art. 2 ust. 1 lit. a), wyznaczono długofalowy cel dotyczący temperatury, a celem tego porozumienia jest wzmocnienie światowej reakcji na zagrożenie zmianą klimatu poprzez zwiększenie zdolności przystosowania się do negatywnych skutków zmiany klimatu, jak określono w jego art. 2 ust. 1 lit. b), oraz poprzez zapewnienie spójności przepływów finansowych z kierunkiem działań na rzecz niskiego poziomu emisji gazów cieplarnianych i rozwoju odpornego na zmianę klimatu, jak określono w jego art. 2 ust. 1 lit. c). Niniejsze rozporządzenie, stanowiące ogólne ramy wkładu Unii w realizację porozumienia paryskiego, powinno zapewnić, aby zarówno Unia, jak i państwa członkowskie wniosły wkład w światową reakcję na zmianę klimatu, zgodnie z porozumieniem paryskim.

| (9) | Podejmowane przez Unię i państwa członkowskie działania w dziedzinie klimatu powinny mieć na celu ochronę ludzi i naszej planety, dobrobytu, dostatku, gospodarki, zdrowia, integralności ekosystemów i różnorodności biologicznej przed zagrożeniem wynikającym ze zmiany klimatu, w kontekście Agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i w ramach dążenia do realizacji celów porozumienia paryskiego, a także osiągnięcie jak największego dobrobytu z uwzględnieniem ograniczeń planety oraz zwiększenie odporności i zmniejszenie podatności społeczeństwa na skutki zmiany klimatu. W związku z tym działania Unii i państw członkowskich powinny opierać się na zasadzie ostrożności i zasadzie „zanieczyszczający płaci”, ustanowionych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także powinny uwzględniać zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim”, określoną w przepisach dotyczących unii energetycznej, oraz zasadę „nie szkodzić”, określoną w Europejskim Zielonym Ładzie. |
| --- | --- |

(9)

Podejmowane przez Unię i państwa członkowskie działania w dziedzinie klimatu powinny mieć na celu ochronę ludzi i naszej planety, dobrobytu, dostatku, gospodarki, zdrowia, integralności ekosystemów i różnorodności biologicznej przed zagrożeniem wynikającym ze zmiany klimatu, w kontekście Agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i w ramach dążenia do realizacji celów porozumienia paryskiego, a także osiągnięcie jak największego dobrobytu z uwzględnieniem ograniczeń planety oraz zwiększenie odporności i zmniejszenie podatności społeczeństwa na skutki zmiany klimatu. W związku z tym działania Unii i państw członkowskich powinny opierać się na zasadzie ostrożności i zasadzie „zanieczyszczający płaci”, ustanowionych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także powinny uwzględniać zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim”, określoną w przepisach dotyczących unii energetycznej, oraz zasadę „nie szkodzić”, określoną w Europejskim Zielonym Ładzie.

| (10) | Osiągnięcie neutralności klimatycznej powinno wymagać wkładu ze strony wszystkich sektorów gospodarki, w których emisje lub pochłanianie gazów cieplarnianych są uregulowane prawem Unii. |
| --- | --- |

(10)

Osiągnięcie neutralności klimatycznej powinno wymagać wkładu ze strony wszystkich sektorów gospodarki, w których emisje lub pochłanianie gazów cieplarnianych są uregulowane prawem Unii.

| (11) | Z uwagi na istotny wpływ produkcji i zużycia energii na poziom emisji gazów cieplarnianych niezbędne jest przejście na bezpieczne, zrównoważone, przystępne cenowo i chronione systemy energetyczne oparte na wykorzystaniu źródeł odnawialnych, sprawnie działającym wewnętrznym rynku energii oraz poprawie efektywności energetycznej, przy zmniejszeniu ubóstwa energetycznego. Ważnymi czynnikami napędzającymi realizację celu neutralności klimatycznej są również transformacja cyfrowa, innowacje technologiczne oraz badania i rozwój. |
| --- | --- |

(11)

Z uwagi na istotny wpływ produkcji i zużycia energii na poziom emisji gazów cieplarnianych niezbędne jest przejście na bezpieczne, zrównoważone, przystępne cenowo i chronione systemy energetyczne oparte na wykorzystaniu źródeł odnawialnych, sprawnie działającym wewnętrznym rynku energii oraz poprawie efektywności energetycznej, przy zmniejszeniu ubóstwa energetycznego. Ważnymi czynnikami napędzającymi realizację celu neutralności klimatycznej są również transformacja cyfrowa, innowacje technologiczne oraz badania i rozwój.

| (12) | Unia dysponuje ramami regulacyjnymi, które umożliwiają osiągnięcie unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r., uzgodnionego w 2014 r., przed wejściem w życie porozumienia paryskiego. W skład prawodawstwa realizującego ten cel wchodzą między innymi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87/WE (5), w której ustanawia się EU ETS, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 (6), na podstawie którego wprowadzono krajowe cele w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2030 r., oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 (7) zawierające wymóg, by państwa członkowskie osiągnęły równowagę między emisjami gazów cieplarnianych a ich pochłanianiem w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem. |
| --- | --- |

(12)

Unia dysponuje ramami regulacyjnymi, które umożliwiają osiągnięcie unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r., uzgodnionego w 2014 r., przed wejściem w życie porozumienia paryskiego. W skład prawodawstwa realizującego ten cel wchodzą między innymi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87/WE (5), w której ustanawia się EU ETS, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 (6), na podstawie którego wprowadzono krajowe cele w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2030 r., oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 (7) zawierające wymóg, by państwa członkowskie osiągnęły równowagę między emisjami gazów cieplarnianych a ich pochłanianiem w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem.

| (13) | EU ETS jest zasadniczym elementem unijnej polityki klimatycznej i stanowi jej kluczowe narzędzie ograniczania emisji gazów cieplarnianych w opłacalny sposób. |
| --- | --- |

(13)

EU ETS jest zasadniczym elementem unijnej polityki klimatycznej i stanowi jej kluczowe narzędzie ograniczania emisji gazów cieplarnianych w opłacalny sposób.

| (14) | W swoim komunikacie z dnia 28 listopada 2018 r. zatytułowanym „Czysta planeta dla wszystkich: Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki” Komisja przedstawiła wizję osiągnięcia zerowych emisji gazów cieplarnianych netto w Unii do 2050 r. w drodze sprawiedliwej społecznie i racjonalnej pod względem kosztów transformacji. |
| --- | --- |

(14)

W swoim komunikacie z dnia 28 listopada 2018 r. zatytułowanym „Czysta planeta dla wszystkich: Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki” Komisja przedstawiła wizję osiągnięcia zerowych emisji gazów cieplarnianych netto w Unii do 2050 r. w drodze sprawiedliwej społecznie i racjonalnej pod względem kosztów transformacji.

| (15) | Za pośrednictwem pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” z dnia 30 listopada 2016 r. Unia realizuje ambitny program dekarbonizacji, w szczególności poprzez budowanie silnej unii energetycznej w oparciu o cele na 2030 r. w zakresie efektywności energetycznej i wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych określone w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (8) i (UE) 2018/2001 (9) oraz poprzez wzmocnienie odnośnego ustawodawstwa, w tym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (10). |
| --- | --- |

(15)

Za pośrednictwem pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” z dnia 30 listopada 2016 r. Unia realizuje ambitny program dekarbonizacji, w szczególności poprzez budowanie silnej unii energetycznej w oparciu o cele na 2030 r. w zakresie efektywności energetycznej i wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych określone w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (8) i (UE) 2018/2001 (9) oraz poprzez wzmocnienie odnośnego ustawodawstwa, w tym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (10).

| (16) | Unia jest światowym liderem w przechodzeniu na neutralność klimatyczną i zdecydowanie dąży do wsparcia w wyznaczeniu ambitniejszych celów dla reszty świata oraz wzmocnienia globalnej reakcji na zmiany klimatu, wykorzystując do tego celu wszelkie narzędzia, jakimi dysponuje, w tym dyplomację klimatyczną. |
| --- | --- |

(16)

Unia jest światowym liderem w przechodzeniu na neutralność klimatyczną i zdecydowanie dąży do wsparcia w wyznaczeniu ambitniejszych celów dla reszty świata oraz wzmocnienia globalnej reakcji na zmiany klimatu, wykorzystując do tego celu wszelkie narzędzia, jakimi dysponuje, w tym dyplomację klimatyczną.

| (17) | Unia powinna kontynuować swoje działania w dziedzinie klimatu i utrzymać wiodącą na świecie pozycję w tej dziedzinie po roku 2050, aby chronić ludzi i planetę przed zagrożeniami związanymi ze zmianą klimatu, dążąc do osiągnięcia długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w porozumieniu paryskim i działając w oparciu o oceny naukowe IPCC, IPBES i Europejskiego naukowego komitetu doradczego ds. zmiany klimatu, a także oceny innych organów międzynarodowych. |
| --- | --- |

(17)

Unia powinna kontynuować swoje działania w dziedzinie klimatu i utrzymać wiodącą na świecie pozycję w tej dziedzinie po roku 2050, aby chronić ludzi i planetę przed zagrożeniami związanymi ze zmianą klimatu, dążąc do osiągnięcia długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w porozumieniu paryskim i działając w oparciu o oceny naukowe IPCC, IPBES i Europejskiego naukowego komitetu doradczego ds. zmiany klimatu, a także oceny innych organów międzynarodowych.

| (18) | W przypadku partnerów międzynarodowych, którzy nie mają takich samych standardów ochrony klimatu jak Unia, wciąż istnieje ryzyko ucieczki emisji. Komisja zamierza zatem zaproponować mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 dla wybranych sektorów, aby ograniczyć takie ryzyko w sposób zgodny z zasadami Światowej Organizacji Handlu. Ważne jest ponadto utrzymanie skutecznych zachęt politycznych, które wspierają innowacje i rozwiązania technologiczne umożliwiające przejście na konkurencyjną, neutralną dla klimatu gospodarkę Unii, przy jednoczesnym zapewnieniu pewności inwestycji. |
| --- | --- |

(18)

W przypadku partnerów międzynarodowych, którzy nie mają takich samych standardów ochrony klimatu jak Unia, wciąż istnieje ryzyko ucieczki emisji. Komisja zamierza zatem zaproponować mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 dla wybranych sektorów, aby ograniczyć takie ryzyko w sposób zgodny z zasadami Światowej Organizacji Handlu. Ważne jest ponadto utrzymanie skutecznych zachęt politycznych, które wspierają innowacje i rozwiązania technologiczne umożliwiające przejście na konkurencyjną, neutralną dla klimatu gospodarkę Unii, przy jednoczesnym zapewnieniu pewności inwestycji.

| (19) | W swojej rezolucji z dnia 15 stycznia 2020 r. Parlament Europejski wezwał do niezbędnej transformacji społeczeństwa w społeczeństwo neutralne dla klimatu najpóźniej do 2050 r., tak by przemiana ta stała się przykładem europejskiego sukcesu, zaś w rezolucji z dnia 28 listopada 2019 r. ogłosił, że na świecie panuje kryzys klimatyczny i środowiskowy. Wzywał on również wielokrotnie Unię do podwyższenia celu klimatycznego na 2030 r. oraz do objęcia tego podwyższonego celu niniejszym rozporządzeniem. W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. Rada Europejska zatwierdziła cel polegający na osiągnięciu przez Unię neutralności klimatycznej do 2050 r., zgodnie z celami porozumienia paryskiego, a jednocześnie uznała, że niezbędne jest wprowadzenie ram wspomagających, które przysłużą się wszystkim państwom członkowskim i obejmą odpowiednie instrumenty, zachęty, wsparcie i inwestycje, tak by transformacja była racjonalna kosztowo, sprawiedliwa, wyważona społecznie i uczciwa oraz uwzględniała różnorodną sytuację wyjściową poszczególnych krajów. Odnotowała ona również, że transformacja będzie wymagała znacznych inwestycji publicznych i prywatnych. W dniu 6 marca 2020 r., Unia przedłożyła swoją długoterminową strategię rozwoju niskoemisyjnego, a w dniu 17 grudnia 2020 r. – swój ustalony na poziomie krajowym wkład, do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), po ich przyjęciu przez Radę. |
| --- | --- |

(19)

W swojej rezolucji z dnia 15 stycznia 2020 r. Parlament Europejski wezwał do niezbędnej transformacji społeczeństwa w społeczeństwo neutralne dla klimatu najpóźniej do 2050 r., tak by przemiana ta stała się przykładem europejskiego sukcesu, zaś w rezolucji z dnia 28 listopada 2019 r. ogłosił, że na świecie panuje kryzys klimatyczny i środowiskowy. Wzywał on również wielokrotnie Unię do podwyższenia celu klimatycznego na 2030 r. oraz do objęcia tego podwyższonego celu niniejszym rozporządzeniem. W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. Rada Europejska zatwierdziła cel polegający na osiągnięciu przez Unię neutralności klimatycznej do 2050 r., zgodnie z celami porozumienia paryskiego, a jednocześnie uznała, że niezbędne jest wprowadzenie ram wspomagających, które przysłużą się wszystkim państwom członkowskim i obejmą odpowiednie instrumenty, zachęty, wsparcie i inwestycje, tak by transformacja była racjonalna kosztowo, sprawiedliwa, wyważona społecznie i uczciwa oraz uwzględniała różnorodną sytuację wyjściową poszczególnych krajów. Odnotowała ona również, że transformacja będzie wymagała znacznych inwestycji publicznych i prywatnych. W dniu 6 marca 2020 r., Unia przedłożyła swoją długoterminową strategię rozwoju niskoemisyjnego, a w dniu 17 grudnia 2020 r. – swój ustalony na poziomie krajowym wkład, do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), po ich przyjęciu przez Radę.

| (20) | Unia powinna dążyć do osiągnięcia do 2050 r. równowagi w całej gospodarce między antropogenicznymi emisjami gazów cieplarnianych przez źródła a pochłanianiem przez pochłaniacze, a następnie, w razie potrzeby, do osiągnięcia ujemnych emisji. Cel ten powinien obejmować emisje i pochłanianie gazów cieplarnianych w całej Unii, uregulowane przez prawo Unii. Przegląd takich emisji i pochłaniania powinien być możliwy w kontekście rewizji odpowiednich przepisów dotyczących klimatu i energii. Pochłaniacze obejmują rozwiązania naturalne i technologiczne zgłoszone do UNFCCC w unijnych wykazach gazów cieplarnianych. Rozwiązania oparte na technologiach wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS) oraz technologiach wychwytywania i utylizacji dwutlenku węgla (CCU) mogą odegrać rolę w dekarbonizacji, zwłaszcza w zakresie łagodzenia emisji procesowych w przemyśle, w przypadku państw członkowskich, które wybiorą takie technologie. Do osiągnięcia ogólnounijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. powinny wspólnie dążyć wszystkie państwa członkowskie, oraz państwa członkowskie, Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny wprowadzić środki niezbędne do realizacji tego celu. Działania na poziomie Unii będą stanowić istotną część działań potrzebnych do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(20)

Unia powinna dążyć do osiągnięcia do 2050 r. równowagi w całej gospodarce między antropogenicznymi emisjami gazów cieplarnianych przez źródła a pochłanianiem przez pochłaniacze, a następnie, w razie potrzeby, do osiągnięcia ujemnych emisji. Cel ten powinien obejmować emisje i pochłanianie gazów cieplarnianych w całej Unii, uregulowane przez prawo Unii. Przegląd takich emisji i pochłaniania powinien być możliwy w kontekście rewizji odpowiednich przepisów dotyczących klimatu i energii. Pochłaniacze obejmują rozwiązania naturalne i technologiczne zgłoszone do UNFCCC w unijnych wykazach gazów cieplarnianych. Rozwiązania oparte na technologiach wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS) oraz technologiach wychwytywania i utylizacji dwutlenku węgla (CCU) mogą odegrać rolę w dekarbonizacji, zwłaszcza w zakresie łagodzenia emisji procesowych w przemyśle, w przypadku państw członkowskich, które wybiorą takie technologie. Do osiągnięcia ogólnounijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. powinny wspólnie dążyć wszystkie państwa członkowskie, oraz państwa członkowskie, Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny wprowadzić środki niezbędne do realizacji tego celu. Działania na poziomie Unii będą stanowić istotną część działań potrzebnych do osiągnięcia tego celu.

| (21) | W konkluzjach z dni 8 i 9 marca 2007 r. oraz z dni 23 i 24 października 2014 r. Rada Europejska zatwierdziła odpowiednio unijny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych do roku 2020 i ramy polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030. Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące określenia unijnego celu klimatycznego na rok 2040 pozostają bez uszczerbku dla przewidzianej w Traktatach roli Rady Europejskiej dotyczącej określania ogólnego kierunku politycznego Unii oraz jej priorytetów w zakresie rozwoju unijnej polityki klimatycznej. |
| --- | --- |

(21)

W konkluzjach z dni 8 i 9 marca 2007 r. oraz z dni 23 i 24 października 2014 r. Rada Europejska zatwierdziła odpowiednio unijny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych do roku 2020 i ramy polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030. Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące określenia unijnego celu klimatycznego na rok 2040 pozostają bez uszczerbku dla przewidzianej w Traktatach roli Rady Europejskiej dotyczącej określania ogólnego kierunku politycznego Unii oraz jej priorytetów w zakresie rozwoju unijnej polityki klimatycznej.

| (22) | Pochłaniacze dwutlenku węgla odgrywają zasadniczą rolę w procesie transformacji w kierunku neutralności klimatycznej w Unii, a istotny wkład wnoszą w szczególności sektory rolnictwa, leśnictwa i użytkowania gruntów. Zgodnie z zapowiedzią zawartą w swoim komunikacie z dnia 20 maja 2020 r. zatytułowanym „Strategia »Od pola do stołu« na rzecz sprawiedliwego, zdrowego i przyjaznego dla środowiska systemu żywnościowego” Komisja będzie promować nowy ekologiczny model biznesowy, aby nagradzać zarządzających gruntami za redukcję emisji gazów cieplarnianych i pochłanianie dwutlenku węgla w ramach planowanej inicjatywy dotyczącej upraw sprzyjających pochłanianiu dwutlenku węgla przez glebę. Ponadto w swoim komunikacie z dnia 11 marca 2020 r. zatytułowanym „Nowy plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym na rzecz czystszej i bardziej konkurencyjnej Europy” Komisja zobowiązała się do opracowania ram regulacyjnych dotyczących certyfikacji usuwania dwutlenku węgla w oparciu o solidne i przejrzyste rozliczanie emisji dwutlenku węgla w celu monitorowania i weryfikacji autentyczności pochłaniania dwutlenku węgla, przy jednoczesnym zapewnieniu braku negatywnego wpływu na środowisko, w szczególności na różnorodność biologiczną, na zdrowie publiczne lub na cele społeczne lub gospodarcze. |
| --- | --- |

(22)

Pochłaniacze dwutlenku węgla odgrywają zasadniczą rolę w procesie transformacji w kierunku neutralności klimatycznej w Unii, a istotny wkład wnoszą w szczególności sektory rolnictwa, leśnictwa i użytkowania gruntów. Zgodnie z zapowiedzią zawartą w swoim komunikacie z dnia 20 maja 2020 r. zatytułowanym „Strategia »Od pola do stołu« na rzecz sprawiedliwego, zdrowego i przyjaznego dla środowiska systemu żywnościowego” Komisja będzie promować nowy ekologiczny model biznesowy, aby nagradzać zarządzających gruntami za redukcję emisji gazów cieplarnianych i pochłanianie dwutlenku węgla w ramach planowanej inicjatywy dotyczącej upraw sprzyjających pochłanianiu dwutlenku węgla przez glebę. Ponadto w swoim komunikacie z dnia 11 marca 2020 r. zatytułowanym „Nowy plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym na rzecz czystszej i bardziej konkurencyjnej Europy” Komisja zobowiązała się do opracowania ram regulacyjnych dotyczących certyfikacji usuwania dwutlenku węgla w oparciu o solidne i przejrzyste rozliczanie emisji dwutlenku węgla w celu monitorowania i weryfikacji autentyczności pochłaniania dwutlenku węgla, przy jednoczesnym zapewnieniu braku negatywnego wpływu na środowisko, w szczególności na różnorodność biologiczną, na zdrowie publiczne lub na cele społeczne lub gospodarcze.

| (23) | Odtwarzanie ekosystemów pomogłoby utrzymać naturalne pochłaniacze, zarządzać nimi i je wzmacniać, a także propagować różnorodność biologiczną i jednocześnie walczyć ze zmianą klimatu. Ponadto dzięki potrójnej roli, jaką pełnią, a mianowicie pochłanianiu, magazynowaniu i zastępowaniu, lasy przyczyniają się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych do atmosfery, a jednocześnie zapewniają dalszy wzrost lasów i świadczenie wielu innych usług. |
| --- | --- |

(23)

Odtwarzanie ekosystemów pomogłoby utrzymać naturalne pochłaniacze, zarządzać nimi i je wzmacniać, a także propagować różnorodność biologiczną i jednocześnie walczyć ze zmianą klimatu. Ponadto dzięki potrójnej roli, jaką pełnią, a mianowicie pochłanianiu, magazynowaniu i zastępowaniu, lasy przyczyniają się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych do atmosfery, a jednocześnie zapewniają dalszy wzrost lasów i świadczenie wielu innych usług.

| (24) | Wiedza naukowa i najlepsze dostępne, aktualne dane, wraz z opartymi na faktach i przejrzystymi informacjami na temat zmiany klimatu, są niezbędne i muszą stanowić podstawę działań Unii w dziedzinie klimatu oraz dążeń do osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. Należy ustanowić Europejski Naukowy Komitet Doradczy ds. Zmiany Klimatu (zwany dalej „komitetem doradczym”), który – ze względu na swoją niezależność oraz wiedzę naukową i techniczną – będzie służyć jako punkt odniesienia w zakresie wiedzy naukowej związanej ze zmianą klimatu. Komitet doradczy powinien uzupełniać prace Europejskiej Agencji Środowiska (EEA), a jednocześnie niezależnie wykonywać swoje zadania. Jego misja nie powinna pokrywać się z misją IPCC na poziomie międzynarodowym. Należy zatem zmienić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 (11), aby ustanowić komitet doradczy. W państwach członkowskich, w których istnieją, krajowe organy doradcze ds. klimatu, mogą odegrać ważną rolę, między innymi udzielając właściwym organom krajowym specjalistycznych porad naukowych w zakresie polityki klimatycznej zgodnie z zaleceniem danego państwa członkowskiego. W związku z tym zachęca się państwa członkowskie do ustanowienia krajowego organu doradczego ds. klimatu, jeśli jeszcze tego nie zrobiły. |
| --- | --- |

(24)

Wiedza naukowa i najlepsze dostępne, aktualne dane, wraz z opartymi na faktach i przejrzystymi informacjami na temat zmiany klimatu, są niezbędne i muszą stanowić podstawę działań Unii w dziedzinie klimatu oraz dążeń do osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. Należy ustanowić Europejski Naukowy Komitet Doradczy ds. Zmiany Klimatu (zwany dalej „komitetem doradczym”), który – ze względu na swoją niezależność oraz wiedzę naukową i techniczną – będzie służyć jako punkt odniesienia w zakresie wiedzy naukowej związanej ze zmianą klimatu. Komitet doradczy powinien uzupełniać prace Europejskiej Agencji Środowiska (EEA), a jednocześnie niezależnie wykonywać swoje zadania. Jego misja nie powinna pokrywać się z misją IPCC na poziomie międzynarodowym. Należy zatem zmienić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 (11), aby ustanowić komitet doradczy. W państwach członkowskich, w których istnieją, krajowe organy doradcze ds. klimatu, mogą odegrać ważną rolę, między innymi udzielając właściwym organom krajowym specjalistycznych porad naukowych w zakresie polityki klimatycznej zgodnie z zaleceniem danego państwa członkowskiego. W związku z tym zachęca się państwa członkowskie do ustanowienia krajowego organu doradczego ds. klimatu, jeśli jeszcze tego nie zrobiły.

| (25) | Transformacja w kierunku neutralności klimatycznej wymaga zmian w całym spektrum polityki oraz wspólnego działania we wszystkich sektorach gospodarki i ze strony wszystkich grup społeczeństwa, co podkreśla Europejski Zielony Ład. W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. Rada Europejska stwierdziła, że wszystkie istotne unijne przepisy i polityki muszą być spójne z celem neutralności klimatycznej i muszą przyczyniać się do jego osiągnięcia, przy jednoczesnym poszanowaniu równych warunków, i zwróciła się do Komisji o zbadanie, czy wymaga to dostosowania istniejących przepisów. |
| --- | --- |

(25)

Transformacja w kierunku neutralności klimatycznej wymaga zmian w całym spektrum polityki oraz wspólnego działania we wszystkich sektorach gospodarki i ze strony wszystkich grup społeczeństwa, co podkreśla Europejski Zielony Ład. W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. Rada Europejska stwierdziła, że wszystkie istotne unijne przepisy i polityki muszą być spójne z celem neutralności klimatycznej i muszą przyczyniać się do jego osiągnięcia, przy jednoczesnym poszanowaniu równych warunków, i zwróciła się do Komisji o zbadanie, czy wymaga to dostosowania istniejących przepisów.

| (26) | Zgodnie z zapowiedzią zawartą w Europejskim Zielonym Ładzie Komisja w swoim komunikacie z 17 września 2020 r. zatytułowanym „Ambitniejszy cel klimatyczny Europy do 2030 r. – Inwestowanie w przyszłość neutralną dla klimatu z korzyścią dla obywateli” oceniła unijny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. Komisja dokonała tego na podstawie kompleksowej oceny skutków i z uwzględnieniem analizy zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu przedłożonych jej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (12). W świetle celu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. należy ograniczyć emisje gazów cieplarnianych do 2030 r. i zwiększyć pochłanianie, tak aby emisje gazów cieplarnianych netto, to znaczy emisje po odliczeniu pochłaniania, zostały zmniejszone w całej gospodarce i na poziomie Unii o co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z poziomami z 1990 r. Rada Europejska zatwierdziła ten cel w swoich konkluzjach z dni 10 i 11 grudnia 2020 r. Przedstawiła ona również wstępne wytyczne dotyczące jego wdrażania. Ten nowy cel Unii na rok 2030 w dziedzinie klimatu jest kolejnym celem zgodnym z art. 2 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2018/1999, a zatem zastępuje ogólnounijny cel w zakresie emisji gazów cieplarnianych na 2030 r. określony w tym punkcie. Ponadto Komisja powinna do dnia 30 czerwca 2021 r. ocenić, w jaki sposób należałoby zmienić stosowne unijne akty prawne wdrażające cel Unii na rok 2030 w dziedzinie klimatu, aby osiągnąć taką redukcję emisji. Z uwagi na to Komisja zapowiedziała przegląd odpowiednich przepisów dotyczących klimatu i energii, które zostaną przyjęte w pakiecie obejmującym między innymi odnawialne źródła energii, efektywność energetyczną, użytkowanie gruntów, opodatkowanie energii, normy emisji CO2 dla pojazdów lekkich, wspólny wysiłek redukcyjny i system EU ETS.
  Komisja zamierza przeanalizować skutki wprowadzenia dodatkowych środków unijnych, które mogłyby uzupełniać dotychczasowe środki, takie jak środki rynkowe obejmujące silny mechanizm solidarności. |
| --- | --- |

(26)

Zgodnie z zapowiedzią zawartą w Europejskim Zielonym Ładzie Komisja w swoim komunikacie z 17 września 2020 r. zatytułowanym „Ambitniejszy cel klimatyczny Europy do 2030 r. – Inwestowanie w przyszłość neutralną dla klimatu z korzyścią dla obywateli” oceniła unijny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. Komisja dokonała tego na podstawie kompleksowej oceny skutków i z uwzględnieniem analizy zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu przedłożonych jej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (12). W świetle celu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. należy ograniczyć emisje gazów cieplarnianych do 2030 r. i zwiększyć pochłanianie, tak aby emisje gazów cieplarnianych netto, to znaczy emisje po odliczeniu pochłaniania, zostały zmniejszone w całej gospodarce i na poziomie Unii o co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z poziomami z 1990 r. Rada Europejska zatwierdziła ten cel w swoich konkluzjach z dni 10 i 11 grudnia 2020 r. Przedstawiła ona również wstępne wytyczne dotyczące jego wdrażania. Ten nowy cel Unii na rok 2030 w dziedzinie klimatu jest kolejnym celem zgodnym z art. 2 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2018/1999, a zatem zastępuje ogólnounijny cel w zakresie emisji gazów cieplarnianych na 2030 r. określony w tym punkcie. Ponadto Komisja powinna do dnia 30 czerwca 2021 r. ocenić, w jaki sposób należałoby zmienić stosowne unijne akty prawne wdrażające cel Unii na rok 2030 w dziedzinie klimatu, aby osiągnąć taką redukcję emisji. Z uwagi na to Komisja zapowiedziała przegląd odpowiednich przepisów dotyczących klimatu i energii, które zostaną przyjęte w pakiecie obejmującym między innymi odnawialne źródła energii, efektywność energetyczną, użytkowanie gruntów, opodatkowanie energii, normy emisji CO2 dla pojazdów lekkich, wspólny wysiłek redukcyjny i system EU ETS.

Komisja zamierza przeanalizować skutki wprowadzenia dodatkowych środków unijnych, które mogłyby uzupełniać dotychczasowe środki, takie jak środki rynkowe obejmujące silny mechanizm solidarności.

| (27) | Zgodnie z ocenami Komisji istniejące zobowiązania na mocy art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/841 skutkują pochłanianiem dwutlenku węgla netto, które w 2030 r. wyniesie 225 mln ton ekwiwalentu CO2. Aby zapewnić, że do 2030 r. zostaną podjęte wystarczające działania łagodzące, należy ograniczyć wkład pochłaniania netto w osiąganie unijnego celu klimatycznego na rok 2030 do tego poziomu. Pozostaje to bez uszczerbku dla przeglądu odnośnego prawodawstwa unijnego w celu umożliwienia osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(27)

Zgodnie z ocenami Komisji istniejące zobowiązania na mocy art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/841 skutkują pochłanianiem dwutlenku węgla netto, które w 2030 r. wyniesie 225 mln ton ekwiwalentu CO2. Aby zapewnić, że do 2030 r. zostaną podjęte wystarczające działania łagodzące, należy ograniczyć wkład pochłaniania netto w osiąganie unijnego celu klimatycznego na rok 2030 do tego poziomu. Pozostaje to bez uszczerbku dla przeglądu odnośnego prawodawstwa unijnego w celu umożliwienia osiągnięcia tego celu.

| (28) | Wydatki z budżetu Unii i Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy ustanowionego rozporządzeniem Rady (UE) 2020/2094 (13) przyczyniają się do osiągnięcia celów klimatycznych, ponieważ co najmniej 30 % całkowitej kwoty wydatków przeznacza się na wspieranie celów klimatycznych, w oparciu o skuteczną metodykę i zgodnie z przepisami sektorowymi. |
| --- | --- |

(28)

Wydatki z budżetu Unii i Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy ustanowionego rozporządzeniem Rady (UE) 2020/2094 (13) przyczyniają się do osiągnięcia celów klimatycznych, ponieważ co najmniej 30 % całkowitej kwoty wydatków przeznacza się na wspieranie celów klimatycznych, w oparciu o skuteczną metodykę i zgodnie z przepisami sektorowymi.

| (29) | Ze względu na cel, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., oraz w związku z międzynarodowymi zobowiązaniami wynikającymi z porozumienia paryskiego konieczne są dalsze wysiłki na rzecz stopniowego wycofywania dotacji w energetyce niezgodnych z tym celem, w szczególności w odniesieniu do paliw kopalnych, bez uszczerbku dla działań służących ograniczeniu ubóstwa energetycznego. |
| --- | --- |

(29)

Ze względu na cel, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., oraz w związku z międzynarodowymi zobowiązaniami wynikającymi z porozumienia paryskiego konieczne są dalsze wysiłki na rzecz stopniowego wycofywania dotacji w energetyce niezgodnych z tym celem, w szczególności w odniesieniu do paliw kopalnych, bez uszczerbku dla działań służących ograniczeniu ubóstwa energetycznego.

| (30) | Aby zapewnić przewidywalność i pewność wszystkim podmiotom gospodarczym, w tym firmom, pracownikom, inwestorom i konsumentom, i zapewnić stopniową redukcję emisji gazów cieplarnianych z upływem czasu oraz nieodwracalność przejścia na neutralność klimatyczną, Komisja powinna, w razie potrzeby, zaproponować unijny pośredni cel klimatyczny na rok 2040, najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy od pierwszego globalnego przeglądu przeprowadzonego w ramach porozumienia paryskiego. Komisja może przedstawiać wnioski dotyczące zmiany celu pośredniego, z uwzględnieniem ustaleń płynących z ocen postępów i środków Unii oraz środków krajowych, a także wyników globalnego przeglądu i rozwoju sytuacji międzynarodowej, w tym w zakresie wspólnych ram czasowych dla ustalonych na poziomie krajowym wkładów. Przy okazji przedstawiania wniosku ustawodawczego dotyczącego celu klimatycznego Unii na 2040 r. Komisja powinna opublikować – jako narzędzie służące zwiększeniu przejrzystości i rozliczalności unijnej polityki przeciwdziałania zmianie klimatu – przewidywany orientacyjny budżet emisyjny Unii na lata 2030–2050, określony jako orientacyjna całkowita ilość emisji netto gazów cieplarnianych, które najprawdopodobniej zostaną wyemitowane w tym okresie, bez ryzyka niedotrzymania przez Unię zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, a także metodę opracowywania tego budżetu orientacyjnego. |
| --- | --- |

(30)

Aby zapewnić przewidywalność i pewność wszystkim podmiotom gospodarczym, w tym firmom, pracownikom, inwestorom i konsumentom, i zapewnić stopniową redukcję emisji gazów cieplarnianych z upływem czasu oraz nieodwracalność przejścia na neutralność klimatyczną, Komisja powinna, w razie potrzeby, zaproponować unijny pośredni cel klimatyczny na rok 2040, najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy od pierwszego globalnego przeglądu przeprowadzonego w ramach porozumienia paryskiego. Komisja może przedstawiać wnioski dotyczące zmiany celu pośredniego, z uwzględnieniem ustaleń płynących z ocen postępów i środków Unii oraz środków krajowych, a także wyników globalnego przeglądu i rozwoju sytuacji międzynarodowej, w tym w zakresie wspólnych ram czasowych dla ustalonych na poziomie krajowym wkładów. Przy okazji przedstawiania wniosku ustawodawczego dotyczącego celu klimatycznego Unii na 2040 r. Komisja powinna opublikować – jako narzędzie służące zwiększeniu przejrzystości i rozliczalności unijnej polityki przeciwdziałania zmianie klimatu – przewidywany orientacyjny budżet emisyjny Unii na lata 2030–2050, określony jako orientacyjna całkowita ilość emisji netto gazów cieplarnianych, które najprawdopodobniej zostaną wyemitowane w tym okresie, bez ryzyka niedotrzymania przez Unię zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, a także metodę opracowywania tego budżetu orientacyjnego.

| (31) | Dostosowanie się do zmiany klimatu jest kluczowym elementem długoterminowej, światowej reakcji na tę zmianę. Negatywne skutki zmiany klimatu mogą przekroczyć zdolności przystosowawcze państw członkowskich. Dlatego państwa członkowskie i Unia powinny zwiększyć swoje zdolności przystosowawcze, wzmocnić odporność i zmniejszyć podatność na skutki zmiany klimatu zgodnie z art. 7 porozumienia paryskiego, jak również zmaksymalizować korzyści płynące z innych polityk i przepisów. Komisja powinna przyjąć unijną strategię w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu zgodnie z porozumieniem paryskim. Państwa członkowskie powinny przyjąć kompleksowe krajowe strategie i plany przystosowawcze w oparciu o rzetelne analizy dotyczące zmiany klimatu i wrażliwości, oceny postępów i wskaźniki, oraz bazując na najlepszych dostępnych i najbardziej aktualnych dowodach naukowych. Unia powinna dążyć do stworzenia korzystnego otoczenia regulacyjnego dla krajowych polityk i środków wdrażanych przez państwa członkowskie w celu przystosowania się do zmiany klimatu. Poprawa odporności na zmianę klimatu i zdolności przystosowania się do niej wymaga wspólnych wysiłków wszystkich sektorów gospodarki i społeczeństwa, a także spójnej i konsekwentnej polityki we wszystkich właściwych aktach prawnych i strategiach politycznych. |
| --- | --- |

(31)

Dostosowanie się do zmiany klimatu jest kluczowym elementem długoterminowej, światowej reakcji na tę zmianę. Negatywne skutki zmiany klimatu mogą przekroczyć zdolności przystosowawcze państw członkowskich. Dlatego państwa członkowskie i Unia powinny zwiększyć swoje zdolności przystosowawcze, wzmocnić odporność i zmniejszyć podatność na skutki zmiany klimatu zgodnie z art. 7 porozumienia paryskiego, jak również zmaksymalizować korzyści płynące z innych polityk i przepisów. Komisja powinna przyjąć unijną strategię w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu zgodnie z porozumieniem paryskim. Państwa członkowskie powinny przyjąć kompleksowe krajowe strategie i plany przystosowawcze w oparciu o rzetelne analizy dotyczące zmiany klimatu i wrażliwości, oceny postępów i wskaźniki, oraz bazując na najlepszych dostępnych i najbardziej aktualnych dowodach naukowych. Unia powinna dążyć do stworzenia korzystnego otoczenia regulacyjnego dla krajowych polityk i środków wdrażanych przez państwa członkowskie w celu przystosowania się do zmiany klimatu. Poprawa odporności na zmianę klimatu i zdolności przystosowania się do niej wymaga wspólnych wysiłków wszystkich sektorów gospodarki i społeczeństwa, a także spójnej i konsekwentnej polityki we wszystkich właściwych aktach prawnych i strategiach politycznych.

| (32) | Ekosystemy, ludzie i gospodarki we wszystkich regionach Unii będą narażone na poważne skutki zmiany klimatu, takie jak ekstremalne upały, powodzie, susze, niedobory wody, podnoszenie się poziomu mórz i oceanów, topnienie lodowców, pożary lasów, wiatrołomy i straty w rolnictwie. Ostatnie zdarzenia ekstremalne spowodowały już istotne skutki dla ekosystemów, wpływając na sekwestrację dwutlenku węgla oraz zdolności lasów i gruntów rolnych do magazynowania go. Zwiększenie zdolności przystosowawczych i odporności, z uwzględnieniem celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, pomaga zminimalizować wpływ zmiany klimatu, stawić czoła nieuniknionym skutkom w sposób zrównoważony pod względem społecznym oraz poprawić warunki życia na dotkniętych obszarach. Wczesne przygotowanie się na tego rodzaju skutki jest opłacalne i może być bardzo korzystne dla ekosystemów, zdrowia i gospodarki. Szczególnie rozwiązania oparte na zasobach przyrody mogą przynieść korzyści w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, przystosowania się do niej i ochrony różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

(32)

Ekosystemy, ludzie i gospodarki we wszystkich regionach Unii będą narażone na poważne skutki zmiany klimatu, takie jak ekstremalne upały, powodzie, susze, niedobory wody, podnoszenie się poziomu mórz i oceanów, topnienie lodowców, pożary lasów, wiatrołomy i straty w rolnictwie. Ostatnie zdarzenia ekstremalne spowodowały już istotne skutki dla ekosystemów, wpływając na sekwestrację dwutlenku węgla oraz zdolności lasów i gruntów rolnych do magazynowania go. Zwiększenie zdolności przystosowawczych i odporności, z uwzględnieniem celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, pomaga zminimalizować wpływ zmiany klimatu, stawić czoła nieuniknionym skutkom w sposób zrównoważony pod względem społecznym oraz poprawić warunki życia na dotkniętych obszarach. Wczesne przygotowanie się na tego rodzaju skutki jest opłacalne i może być bardzo korzystne dla ekosystemów, zdrowia i gospodarki. Szczególnie rozwiązania oparte na zasobach przyrody mogą przynieść korzyści w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, przystosowania się do niej i ochrony różnorodności biologicznej.

| (33) | Określone programy ustanowione na mocy wieloletnich ram finansowych przewidują przegląd projektów w celu zapewnienia, aby projekty takie były odporne na potencjalne negatywne skutki zmiany klimatu, poprzez ocenę podatności na zmianę klimatu i ocenę ryzyka, w tym za pomocą odpowiednich środków przystosowawczych, oraz aby uwzględniały one koszty emisji gazów cieplarnianych i pozytywne skutki środków łagodzenia zmiany klimatu w analizie kosztów i korzyści. Przyczynia się to do uwzględnienia ryzyka związanego ze zmianą klimatu oraz ocen podatności na zmianę klimatu i przystosowania do niej w decyzjach dotyczących inwestycji i planowania działań w ramach budżetu Unii. |
| --- | --- |

(33)

Określone programy ustanowione na mocy wieloletnich ram finansowych przewidują przegląd projektów w celu zapewnienia, aby projekty takie były odporne na potencjalne negatywne skutki zmiany klimatu, poprzez ocenę podatności na zmianę klimatu i ocenę ryzyka, w tym za pomocą odpowiednich środków przystosowawczych, oraz aby uwzględniały one koszty emisji gazów cieplarnianych i pozytywne skutki środków łagodzenia zmiany klimatu w analizie kosztów i korzyści. Przyczynia się to do uwzględnienia ryzyka związanego ze zmianą klimatu oraz ocen podatności na zmianę klimatu i przystosowania do niej w decyzjach dotyczących inwestycji i planowania działań w ramach budżetu Unii.

| (34) | Przy wprowadzaniu na poziomie Unii i na poziomie krajowym środków odpowiednich do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej państwa członkowskie oraz Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny uwzględnić między innymi: wkład transformacji, która wiedzie do neutralności klimatycznej, w zdrowie publiczne, jakość środowiska, dobrostan obywateli, dobrobyt społeczeństwa, zatrudnienie i konkurencyjność gospodarki; transformację energetyczną, wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego i zwalczanie ubóstwa energetycznego; bezpieczeństwo żywnościowe i przystępność cenową żywności; rozwój systemów zrównoważonej i inteligentnej mobilności i transportu; sprawiedliwość i solidarność pomiędzy państwami członkowskimi i wewnątrz nich, w świetle ich możliwości ekonomicznych, okoliczności krajowych, takich jak szczególna sytuacja wysp, oraz potrzeby stopniowej konwergencji; potrzebę zadbania o to, by transformacja była sprawiedliwa i uczciwa społecznie, za pomocą odpowiednich programów edukacyjnych i szkoleniowych; najlepszą dostępną i najbardziej aktualną wiedzę naukową, w szczególności ustalenia zgłoszone przez IPCC; potrzebę uwzględnienia ryzyka związanego ze zmianą klimatu w decyzjach dotyczących inwestycji i planowania; efektywność pod względem kosztów i neutralność technologiczną w dążeniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych i zwiększenia pochłaniania oraz zwiększenia odporności; oraz z upływem czasu dalszy rozwój integralności środowiskowej i wzrost poziomu ambicji. |
| --- | --- |

(34)

Przy wprowadzaniu na poziomie Unii i na poziomie krajowym środków odpowiednich do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej państwa członkowskie oraz Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny uwzględnić między innymi: wkład transformacji, która wiedzie do neutralności klimatycznej, w zdrowie publiczne, jakość środowiska, dobrostan obywateli, dobrobyt społeczeństwa, zatrudnienie i konkurencyjność gospodarki; transformację energetyczną, wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego i zwalczanie ubóstwa energetycznego; bezpieczeństwo żywnościowe i przystępność cenową żywności; rozwój systemów zrównoważonej i inteligentnej mobilności i transportu; sprawiedliwość i solidarność pomiędzy państwami członkowskimi i wewnątrz nich, w świetle ich możliwości ekonomicznych, okoliczności krajowych, takich jak szczególna sytuacja wysp, oraz potrzeby stopniowej konwergencji; potrzebę zadbania o to, by transformacja była sprawiedliwa i uczciwa społecznie, za pomocą odpowiednich programów edukacyjnych i szkoleniowych; najlepszą dostępną i najbardziej aktualną wiedzę naukową, w szczególności ustalenia zgłoszone przez IPCC; potrzebę uwzględnienia ryzyka związanego ze zmianą klimatu w decyzjach dotyczących inwestycji i planowania; efektywność pod względem kosztów i neutralność technologiczną w dążeniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych i zwiększenia pochłaniania oraz zwiększenia odporności; oraz z upływem czasu dalszy rozwój integralności środowiskowej i wzrost poziomu ambicji.

| (35) | Zgodnie z Europejskim Zielonym Ładem dnia 9 grudnia 2020 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Strategia na rzecz zrównoważonej i inteligentnej mobilności – europejski transport na drodze ku przyszłości”. W strategii tej określono plan na rzecz zrównoważonej i inteligentnej przyszłości transportu europejskiego oraz plan działania zmierzający do ograniczenia emisji z sektora transportu o 90 % do 2050 r. |
| --- | --- |

(35)

Zgodnie z Europejskim Zielonym Ładem dnia 9 grudnia 2020 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Strategia na rzecz zrównoważonej i inteligentnej mobilności – europejski transport na drodze ku przyszłości”. W strategii tej określono plan na rzecz zrównoważonej i inteligentnej przyszłości transportu europejskiego oraz plan działania zmierzający do ograniczenia emisji z sektora transportu o 90 % do 2050 r.

| (36) | Dla zapewnienia, aby Unia i państwa członkowskie pozostały na właściwej drodze do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej i postępu w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, Komisja powinna regularnie oceniać poczynione postępy w oparciu o informacje określone w niniejszym rozporządzeniu, w tym informacje przedkładane i zgłaszane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999. Aby umożliwić terminowe przygotowanie globalnego przeglądu, o którym mowa w art. 14 porozumienia paryskiego, wyniki takiej oceny powinny być publikowane do dnia 30 września, co pięć lat, począwszy od roku 2023. Oznacza to, że sprawozdania przygotowywane na mocy art. 29 ust. 5 i art. 35 tego rozporządzenia oraz, w stosownych latach, powiązane sprawozdania na mocy art. 29 ust. 1 i art. 32 tego rozporządzenia należy przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie równocześnie z wynikami tej oceny. W przypadku gdy zbiorowe postępy poczynione przez państwa członkowskie w dążeniu do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej lub w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu będą niewystarczające lub jeżeli unijne środki będą niespójne z celem neutralności klimatycznej lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu, Komisja powinna wprowadzić niezbędne środki zgodnie z Traktatami. Komisja powinna również regularnie oceniać odpowiednie środki krajowe i wydawać zalecenia, jeżeli stwierdzi, że środki zastosowane przez państwo członkowskie są niespójne z celem neutralności klimatycznej lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu. |
| --- | --- |

(36)

Dla zapewnienia, aby Unia i państwa członkowskie pozostały na właściwej drodze do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej i postępu w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, Komisja powinna regularnie oceniać poczynione postępy w oparciu o informacje określone w niniejszym rozporządzeniu, w tym informacje przedkładane i zgłaszane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999. Aby umożliwić terminowe przygotowanie globalnego przeglądu, o którym mowa w art. 14 porozumienia paryskiego, wyniki takiej oceny powinny być publikowane do dnia 30 września, co pięć lat, począwszy od roku 2023. Oznacza to, że sprawozdania przygotowywane na mocy art. 29 ust. 5 i art. 35 tego rozporządzenia oraz, w stosownych latach, powiązane sprawozdania na mocy art. 29 ust. 1 i art. 32 tego rozporządzenia należy przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie równocześnie z wynikami tej oceny. W przypadku gdy zbiorowe postępy poczynione przez państwa członkowskie w dążeniu do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej lub w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu będą niewystarczające lub jeżeli unijne środki będą niespójne z celem neutralności klimatycznej lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu, Komisja powinna wprowadzić niezbędne środki zgodnie z Traktatami. Komisja powinna również regularnie oceniać odpowiednie środki krajowe i wydawać zalecenia, jeżeli stwierdzi, że środki zastosowane przez państwo członkowskie są niespójne z celem neutralności klimatycznej lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu.

| (37) | Komisja powinna zapewnić solidną i obiektywną ocenę w oparciu o najnowsze dane naukowe, techniczne i społeczno-gospodarcze, uwzględniającą szeroki zakres niezależnej wiedzy specjalistycznej, oraz powinna oprzeć tę ocenę na odpowiednich informacjach, w tym na informacjach przedłożonych i zgłoszonych przez państwa członkowskie, sprawozdaniach EEA, komitetu doradczego i i działającego w ramach Komisji Wspólnego Centrum Badawczego, najlepszej dostępnej i najbardziej aktualnej wiedzy naukowej, w tym ostatnich raportach IPCC, IPBES i innych organów międzynarodowych oraz na danych z obserwacji Ziemi pochodzących z unijnego programu obserwacji i monitorowania Ziemi Copernicus. Komisja powinna ponadto oprzeć swoją ocenę na orientacyjnej, liniowej trajektorii łączącej unijne cele klimatyczne na rok 2030 i rok 2040, gdy zostaną one przyjęte, z unijnym celem neutralności klimatycznej i służącej jako orientacyjne narzędzie wykorzystywane do szacowania i oceny zbiorowych postępów na drodze do osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej. Orientacyjna, liniowa trajektoria pozostaje bez uszczerbku dla jakichkolwiek decyzji służących wyznaczeniu unijnego celu klimatycznego na rok 2040. Z uwagi na to, że Komisja zobowiązała się sama sprawdzić, w jaki sposób sektor publiczny może wykorzystać unijną systematykę dotyczącą zrównoważonego rozwoju w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu, powinno to obejmować informacje o zrównoważonych środowiskowo inwestycjach Unii lub państw członkowskich spójnych z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (14), kiedy takie informacje staną się dostępne. Komisja powinna w miarę możliwości korzystać z europejskich i globalnych danych i statystyk oraz dążyć do fachowego nadzoru. EEA powinna wspomagać Komisję, w stosownych przypadkach i zgodnie ze swoim rocznym programem pracy. |
| --- | --- |

(37)

Komisja powinna zapewnić solidną i obiektywną ocenę w oparciu o najnowsze dane naukowe, techniczne i społeczno-gospodarcze, uwzględniającą szeroki zakres niezależnej wiedzy specjalistycznej, oraz powinna oprzeć tę ocenę na odpowiednich informacjach, w tym na informacjach przedłożonych i zgłoszonych przez państwa członkowskie, sprawozdaniach EEA, komitetu doradczego i i działającego w ramach Komisji Wspólnego Centrum Badawczego, najlepszej dostępnej i najbardziej aktualnej wiedzy naukowej, w tym ostatnich raportach IPCC, IPBES i innych organów międzynarodowych oraz na danych z obserwacji Ziemi pochodzących z unijnego programu obserwacji i monitorowania Ziemi Copernicus. Komisja powinna ponadto oprzeć swoją ocenę na orientacyjnej, liniowej trajektorii łączącej unijne cele klimatyczne na rok 2030 i rok 2040, gdy zostaną one przyjęte, z unijnym celem neutralności klimatycznej i służącej jako orientacyjne narzędzie wykorzystywane do szacowania i oceny zbiorowych postępów na drodze do osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej. Orientacyjna, liniowa trajektoria pozostaje bez uszczerbku dla jakichkolwiek decyzji służących wyznaczeniu unijnego celu klimatycznego na rok 2040. Z uwagi na to, że Komisja zobowiązała się sama sprawdzić, w jaki sposób sektor publiczny może wykorzystać unijną systematykę dotyczącą zrównoważonego rozwoju w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu, powinno to obejmować informacje o zrównoważonych środowiskowo inwestycjach Unii lub państw członkowskich spójnych z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (14), kiedy takie informacje staną się dostępne. Komisja powinna w miarę możliwości korzystać z europejskich i globalnych danych i statystyk oraz dążyć do fachowego nadzoru. EEA powinna wspomagać Komisję, w stosownych przypadkach i zgodnie ze swoim rocznym programem pracy.

| (38) | Ponieważ w stymulowaniu transformacji w kierunku neutralności klimatycznej znaczącą rolę do odegrania mają obywatele i społeczności, należy propagować i wspierać duże zaangażowanie publiczne i społeczne na wszystkich poziomach, w tym na poziomach krajowym, regionalnym i lokalnym, w drodze inkluzywnego i dostępnego procesu. Komisja powinna zatem współpracować ze wszystkimi grupami społeczeństwa, w tym z zainteresowanymi stronami reprezentującymi różne sektory gospodarki, aby umożliwić im podejmowanie działań na rzecz neutralności klimatycznej i budowania odpornego na zmianę klimatu społeczeństwa, oraz wzmocnić ich pozycję, w tym za pomocą Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu. |
| --- | --- |

(38)

Ponieważ w stymulowaniu transformacji w kierunku neutralności klimatycznej znaczącą rolę do odegrania mają obywatele i społeczności, należy propagować i wspierać duże zaangażowanie publiczne i społeczne na wszystkich poziomach, w tym na poziomach krajowym, regionalnym i lokalnym, w drodze inkluzywnego i dostępnego procesu. Komisja powinna zatem współpracować ze wszystkimi grupami społeczeństwa, w tym z zainteresowanymi stronami reprezentującymi różne sektory gospodarki, aby umożliwić im podejmowanie działań na rzecz neutralności klimatycznej i budowania odpornego na zmianę klimatu społeczeństwa, oraz wzmocnić ich pozycję, w tym za pomocą Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu.

| (39) | Zgodnie z zobowiązaniem Komisji do stosowania zasad lepszego stanowienia prawa należy dążyć do tego, by instrumenty Unii w odniesieniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych były spójne. System służący do pomiaru postępów na drodze do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej, jak również spójności środków wprowadzanych z myślą o jego realizacji, powinien być oparty na ramach zarządzania określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999 i spójny z tymi ramami, a także uwzględniać wszystkie pięć wymiarów unii energetycznej. W szczególności system regularnej sprawozdawczości oraz podział na etapy procesu oceny i działań podejmowanych przez Komisję na podstawie sprawozdawczości powinny zostać dostosowane do wymogów przedkładania przez państwa członkowskie informacji i sprawozdań określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999. Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1999, aby włączyć cel neutralności klimatycznej do odpowiednich przepisów. |
| --- | --- |

(39)

Zgodnie z zobowiązaniem Komisji do stosowania zasad lepszego stanowienia prawa należy dążyć do tego, by instrumenty Unii w odniesieniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych były spójne. System służący do pomiaru postępów na drodze do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej, jak również spójności środków wprowadzanych z myślą o jego realizacji, powinien być oparty na ramach zarządzania określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999 i spójny z tymi ramami, a także uwzględniać wszystkie pięć wymiarów unii energetycznej. W szczególności system regularnej sprawozdawczości oraz podział na etapy procesu oceny i działań podejmowanych przez Komisję na podstawie sprawozdawczości powinny zostać dostosowane do wymogów przedkładania przez państwa członkowskie informacji i sprawozdań określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999. Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1999, aby włączyć cel neutralności klimatycznej do odpowiednich przepisów.

| (40) | Ponieważ zmiana klimatu jest z definicji wyzwaniem międzynarodowym, działania krajowe należy uzupełniać i wzmacniać za pomocą skoordynowanych działań na poziomie Unii. Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie osiągnięcie neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r., nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, |
| --- | --- |

(40)

Ponieważ zmiana klimatu jest z definicji wyzwaniem międzynarodowym, działania krajowe należy uzupełniać i wzmacniać za pomocą skoordynowanych działań na poziomie Unii. Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie osiągnięcie neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r., nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się ramy nieodwracalnego i stopniowego ograniczania antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych przez źródła oraz ich zwiększonego pochłaniania przez pochłaniacze uregulowanego przez prawo Unii.

W niniejszym rozporządzeniu określa się wiążący cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r., w dążeniu do osiągnięcia długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w art. 2 ust. 1 lit. a) porozumienia paryskiego, i ustanawia się ramy służące osiągnięciu postępów w realizacji globalnego celu w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu ustanowionego w art. 7 porozumienia paryskiego. Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się również wiążący cel Unii zakładający ograniczenie emisji netto gazów cieplarnianych do roku 2030.

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w części 2 załącznika V do rozporządzenia (UE) 2018/1999 przez źródła oraz ich pochłaniania przez pochłaniacze.

Artykuł 2

Cel neutralności klimatycznej

1.   Emisje i pochłanianie gazów cieplarnianych w całej Unii, uregulowane przez prawo Unii, należy zrównoważyć w Unii najpóźniej do 2050 r., tym samym zmniejszając emisje do poziomu zero netto w tym terminie, a następnie Unia powinna dążyć do osiągnięcia ujemnych emisji.

2.   Właściwe instytucje Unii i państwa członkowskie wprowadzają odpowiednio na poziomach unijnym i krajowym środki niezbędne, by umożliwić wspólne osiągnięcie celu neutralności klimatycznej określonego w ust. 1, uwzględniając znaczenie, jakie w dążeniu do osiągnięcia tego celu ma propagowanie zarówno sprawiedliwości i solidarności między państwami członkowskimi, jak i opłacalności.

Artykuł 3

Doradztwo naukowe w sprawie zmiany klimatu

1.   Europejski Naukowy Komitet Doradczy ds. Zmiany Klimatu ustanowiony na mocy art. 10a rozporządzenia (WE) nr 401/2009 (zwany dalej „komitetem doradczym”) ze względu na swoją niezależność oraz wiedzę naukową i techniczną służy Unii jako punkt odniesienia w zakresie wiedzy naukowej związanej ze zmianą klimatu.

2.   Zadania komitetu doradczego obejmują:

| a) | uwzględnianie najnowszych ustaleń naukowych zawartych w raportach IPCC i naukowych danych klimatycznych, w szczególności w odniesieniu do informacji istotnych dla Unii; |
| --- | --- |

a)

uwzględnianie najnowszych ustaleń naukowych zawartych w raportach IPCC i naukowych danych klimatycznych, w szczególności w odniesieniu do informacji istotnych dla Unii;

| b) | udzielanie porad naukowych i sporządzanie raportów na temat istniejących i proponowanych środków unijnych, celów klimatycznych i orientacyjnych budżetów emisyjnych oraz ich spójności z celami niniejszego rozporządzenia i międzynarodowymi zobowiązaniami Unii wynikającymi z porozumienia paryskiego; |
| --- | --- |

b)

udzielanie porad naukowych i sporządzanie raportów na temat istniejących i proponowanych środków unijnych, celów klimatycznych i orientacyjnych budżetów emisyjnych oraz ich spójności z celami niniejszego rozporządzenia i międzynarodowymi zobowiązaniami Unii wynikającymi z porozumienia paryskiego;

| c) | przyczynianie się do wymiany niezależnej wiedzy naukowej w dziedzinie modelowania, monitorowania oraz obiecujących badań naukowych i innowacji sprzyjających ograniczeniu emisji lub zwiększeniu pochłaniania; |
| --- | --- |

c)

przyczynianie się do wymiany niezależnej wiedzy naukowej w dziedzinie modelowania, monitorowania oraz obiecujących badań naukowych i innowacji sprzyjających ograniczeniu emisji lub zwiększeniu pochłaniania;

| d) | określenie działań i możliwości niezbędnych do pomyślnego osiągnięcia unijnych celów klimatycznych; |
| --- | --- |

d)

określenie działań i możliwości niezbędnych do pomyślnego osiągnięcia unijnych celów klimatycznych;

| e) | podnoszenie świadomości na temat zmiany klimatu i jej skutków, a także stymulowanie dialogu i współpracy między organami naukowymi w Unii oraz uzupełnianie prowadzonych działań i wysiłków. |
| --- | --- |

e)

podnoszenie świadomości na temat zmiany klimatu i jej skutków, a także stymulowanie dialogu i współpracy między organami naukowymi w Unii oraz uzupełnianie prowadzonych działań i wysiłków.

3.   W swoich działaniach komitet doradczy kieruje się najlepszymi dostępnymi i najnowszymi dowodami naukowymi, w tym najnowszymi raportami IPCC, IPBES i innych organów międzynarodowych. Dba on o to, by proces ten był w pełni przejrzysty, oraz podaje swoje raporty do wiadomości publicznej. Może uwzględniać wyniki pracy krajowych organów doradczych ds. klimatu, o których mowa w ust. 4, o ile są one dostępne.

4.   Aby wzmocnić rolę nauki w dziedzinie polityki klimatycznej, zachęca się każde państwo członkowskie do ustanowienia krajowego organu doradczego ds. klimatu, odpowiedzialnego za udzielanie właściwym organom krajowym specjalistycznych porad naukowych w zakresie polityki klimatycznej zgodnie z zaleceniem danego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie, które podejmie decyzję o powołaniu takiego organu doradczego, informuje o tym EEA.

Artykuł 4

Pośrednie cele klimatyczne Unii

1.   Aby osiągnąć cel neutralności klimatycznej określony w art. 2 ust. 1, wiążącym celem Unii w zakresie klimatu na 2030 r. jest ograniczenie emisji netto gazów cieplarnianych (emisje po odliczeniu pochłaniania) w Unii do roku 2030 o co najmniej 55 % w porównaniu z poziomami z 1990 r.

W trakcie realizacji celu, o którym mowa w akapicie pierwszym, odpowiednie instytucje Unii i państwa członkowskie priorytetowo traktują szybkie i przewidywalne redukcje emisji, a jednocześnie zwiększają pochłanianie przez naturalne pochłaniacze.

Aby zapewnić, że do 2030 r. zostaną podjęte wystarczające działania łagodzące, do celów niniejszego rozporządzenia i bez uszczerbku dla przeglądu przepisów Unii, o którym mowa w ust. 2, wkład pochłaniania netto w osiąganie unijnego celu klimatycznego na rok 2030 ogranicza się do 225 mln ton ekwiwalentu CO2. Aby wzmocnić pochłaniacze dwutlenku węgla w Unii zgodnie z celem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., Unia dąży do zwiększenia swojego poziomu netto pochłaniania dwutlenku węgla w 2030 r.

2.   Do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja dokona przeglądu stosownych unijnych aktów prawnych, aby umożliwić osiągnięcie celu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu oraz celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1, oraz rozważy wprowadzenie niezbędnych środków, w tym przyjęcie wniosków ustawodawczych, zgodnie z Traktatami.

W ramach przeglądu, o którym mowa w akapicie pierwszym, i przyszłych przeglądów Komisja oceni w szczególności dostępność – na mocy prawa Unii – odpowiednich instrumentów i zachęt służących mobilizowaniu potrzebnych inwestycji i w razie potrzeby zaproponuje stosowne środki.

Po przyjęciu wniosków ustawodawczych przez Komisję monitoruje ona procedury ustawodawcze dotyczące poszczególnych wniosków i może składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania na temat tego, czy przewidziany wynik tych procedur ustawodawczych, rozpatrywany łącznie, pozwoli osiągnąć cel określony w ust. 1. Jeżeli przewidywany wynik nie przyniesie rezultatu zgodnego z celem określonym w ust. 1, Komisja może podjąć niezbędne środki, w tym przyjąć wnioski ustawodawcze, zgodnie z Traktatami.

3.   Z myślą o osiągnięciu celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustanawia się ogólnounijny cel klimatyczny na rok 2040. W tym celu najpóźniej w terminie sześciu miesięcy od pierwszego globalnego przeglądu, o którym mowa w art. 14 porozumienia paryskiego, Komisja – w oparciu o szczegółową ocenę skutków – przedstawi odpowiedni wniosek ustawodawczy w sprawie zmiany niniejszego rozporządzenia, tak aby uwzględnić unijny cel klimatyczny na rok 2040, biorąc pod uwagę wnioski z ocen, o których mowa w art. 6 i 7 niniejszego rozporządzenia, oraz wyniki globalnego przeglądu.

4.   Jednocześnie z przedłożeniem wniosku ustawodawczego dotyczącego unijnego celu klimatycznego na rok 2040, o którym mowa w ust. 3, Komisja publikuje w odrębnym sprawozdaniu przewidywany orientacyjny budżet emisyjny Unii na lata 2030–2050, określony jako orientacyjna całkowita ilość emisji netto gazów cieplarnianych (wyrażonych jako ekwiwalent CO2, wraz z odrębnymi informacjami o emisjach i pochłaniania), które najprawdopodobniej zostaną wyemitowane w tym okresie bez ryzyka niedotrzymania przez Unię zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego. Przewidywany orientacyjny budżet emisyjny Unii opiera się na najlepszej dostępnej wiedzy naukowej, uwzględnia się w nim porady komitetu doradczego, a także – w przypadku jego przyjęcia – odpowiednie przepisy Unii służące wdrażaniu unijnego celu klimatycznego na rok 2030. Komisja publikuje również metodykę opracowywania przewidywanego orientacyjnego budżetu emisyjnego Unii.

5.   Proponując zgodnie z ust. 3 unijny cel klimatyczny na rok 2040, Komisja bierze pod uwagę:

| a) | najlepsze dostępne i najnowsze dowody naukowe, w tym najnowsze raporty IPCC i komitetu doradczego; |
| --- | --- |

a)

najlepsze dostępne i najnowsze dowody naukowe, w tym najnowsze raporty IPCC i komitetu doradczego;

| b) | skutki społeczne, gospodarcze i środowiskowe, w tym koszty niepodjęcia działań; |
| --- | --- |

b)

skutki społeczne, gospodarcze i środowiskowe, w tym koszty niepodjęcia działań;

| c) | potrzebę zapewnienia wszystkim sprawiedliwej i uczciwej społecznie transformacji; |
| --- | --- |

c)

potrzebę zapewnienia wszystkim sprawiedliwej i uczciwej społecznie transformacji;

| d) | opłacalność i efektywność gospodarczą; |
| --- | --- |

d)

opłacalność i efektywność gospodarczą;

| e) | konkurencyjność unijnej gospodarki, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw oraz sektorów najbardziej narażonych na ucieczkę emisji; |
| --- | --- |

e)

konkurencyjność unijnej gospodarki, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw oraz sektorów najbardziej narażonych na ucieczkę emisji;

| f) | najlepsze dostępne, opłacalne, bezpieczne i skalowalne technologie; |
| --- | --- |

f)

najlepsze dostępne, opłacalne, bezpieczne i skalowalne technologie;

| g) | efektywność energetyczną i zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim”, przystępność cenową energii i bezpieczeństwo dostaw; |
| --- | --- |

g)

efektywność energetyczną i zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim”, przystępność cenową energii i bezpieczeństwo dostaw;

| h) | uczciwość i solidarność pomiędzy państwami członkowskimi i wewnątrz nich; |
| --- | --- |

h)

uczciwość i solidarność pomiędzy państwami członkowskimi i wewnątrz nich;

| i) | potrzebę zapewnienia skuteczności środowiskowej i rozwoju w czasie; |
| --- | --- |

i)

potrzebę zapewnienia skuteczności środowiskowej i rozwoju w czasie;

| j) | potrzebę utrzymania i poprawy naturalnych pochłaniaczy oraz zarządzania nimi w perspektywie długoterminowej oraz ochrony i odbudowy różnorodności biologicznej; |
| --- | --- |

j)

potrzebę utrzymania i poprawy naturalnych pochłaniaczy oraz zarządzania nimi w perspektywie długoterminowej oraz ochrony i odbudowy różnorodności biologicznej;

| k) | potrzeby i możliwości inwestycyjne; |
| --- | --- |

k)

potrzeby i możliwości inwestycyjne;

| l) | zmiany sytuacji międzynarodowej i działania podejmowane na rzecz realizacji długoterminowych celów porozumienia paryskiego i ostatecznego celu UNFCCC; |
| --- | --- |

l)

zmiany sytuacji międzynarodowej i działania podejmowane na rzecz realizacji długoterminowych celów porozumienia paryskiego i ostatecznego celu UNFCCC;

| m) | dostępne informacje na temat przewidywanego orientacyjnego budżetu emisyjnego Unii na lata 2030–2050, o którym mowa w ust. 4. |
| --- | --- |

m)

dostępne informacje na temat przewidywanego orientacyjnego budżetu emisyjnego Unii na lata 2030–2050, o którym mowa w ust. 4.

6.   W terminie sześciu miesięcy od drugiego globalnego przeglądu, o którym mowa w art. 14 porozumienia paryskiego, Komisja może zaproponować zmianę unijnego celu klimatycznego na rok 2040 zgodnie z art. 11 niniejszego rozporządzenia.

7.   Przepisy niniejszego artykułu poddaje się przeglądowi w świetle rozwoju sytuacji międzynarodowej i działań podjętych z myślą o osiągnięciu długoterminowych celów porozumienia paryskiego, w tym w odniesieniu do wyników międzynarodowych dyskusji na temat wspólnych ram czasowych dotyczących wkładów ustalonych na poziomie krajowym.

Artykuł 5

Przystosowanie się do zmiany klimatu

1.   Odpowiednie instytucje Unii i państwa członkowskie zapewniają ciągłe postępy w zwiększaniu zdolności do adaptacji, wzmacnianiu odporności i zmniejszaniu podatności na zmianę klimatu zgodnie z art. 7 porozumienia paryskiego.

2.   Komisja przyjmuje unijną strategię w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu zgodnie z porozumieniem paryskim i dokonuje jej regularnego przeglądu w związku z przeglądem przewidzianym w art. 6 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia.

3.   Odpowiednie instytucje Unii i państwa członkowskie zapewniają również, by stosowane w Unii i w państwach członkowskich strategie polityczne dotyczące przystosowania się do zmiany klimatu były spójne, wzajemnie się wspierały, dostarczały dodatkowych korzyści strategiom sektorowym i działały na rzecz lepszej integracji kwestii przystosowania się do zmiany klimatu we wszystkich obszarach polityki, w tym w razie potrzeby odpowiednich strategii i działań społeczno-gospodarczych i środowiskowych, a także w działaniach zewnętrznych Unii. Koncentrują się przy tym w szczególności na najsłabszych i najbardziej dotkniętych grupach ludności i sektorach oraz określają niedociągnięcia w tym zakresie we współpracy ze społeczeństwem obywatelskim.

4.   Państwa członkowskie przyjmują i wdrażają krajowe strategie i plany przystosowawcze, z uwzględnieniem unijnej strategii w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu i w oparciu o rzetelne analizy dotyczące zmiany klimatu i wrażliwości, oceny postępów oraz wskaźniki oraz bazując na najlepszych dostępnych i najbardziej aktualnych dowodach naukowych. W swoich krajowych strategiach państwa członkowskie uwzględniają szczególną podatność konkretnych sektorów, między innymi rolnictwa, oraz systemów wodnych i żywnościowych, jak również bezpieczeństwa żywnościowego, a także promują rozwiązania oparte na zasobach przyrody i przystosowanie się oparte na ekosystemach. Państwa członkowskie regularnie aktualizują strategie i uwzględniają związane z nimi zaktualizowane informacje w sprawozdaniach przedkładanych na podstawie art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1999.

5.   Do dnia 30 lipca 2022 r. Komisja, podczas planowania, opracowywania, realizacji i monitorowania projektów i programów dotyczących projektów, przyjmuje wytyczne określające wspólne zasady i praktyki w zakresie identyfikacji i klasyfikacji materialnych fizycznych zagrożeń klimatycznych oraz zarządzania ostrożnościowego tymi zagrożeniami.

Artykuł 6

Ocena postępów i środków unijnych

1.   Do dnia 30 września 2023 r., a następnie co pięć lat od tej daty Komisja ocenia, wraz z oceną przewidzianą w art. 29 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2018/1999:

| a) | zbiorowe postępy poczynione przez wszystkie państwa członkowskie na drodze do realizacji celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

zbiorowe postępy poczynione przez wszystkie państwa członkowskie na drodze do realizacji celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

| b) | zbiorowe postępy poczynione przez wszystkie państwa członkowskie w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

b)

zbiorowe postępy poczynione przez wszystkie państwa członkowskie w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5 niniejszego rozporządzenia.

Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski z tej oceny, wraz ze sprawozdaniem na temat stanu unii energetycznej opracowanym w danym roku kalendarzowym zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2018/1999.

2.   Do dnia 30 września 2023 r., a następnie co pięć lat od tej daty Komisja dokonuje przeglądu:

| a) | spójności środków unijnych z celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

spójności środków unijnych z celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1;

| b) | spójności środków unijnych z zapewnianiem postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5. |
| --- | --- |

b)

spójności środków unijnych z zapewnianiem postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5.

3.   Jeżeli na podstawie oceny, o której mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, Komisja stwierdza, że środki unijne są niespójne z celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 lub niespójne z zapewnianiem postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5, lub że postępy na drodze do osiągnięcia tego celu neutralności klimatycznej lub postępy w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5, są niewystarczające, wprowadza niezbędne środki zgodnie z Traktatami.

4.   Przed przyjęciem jakichkolwiek projektów środków lub wniosków ustawodawczych, w tym wniosków budżetowych, Komisja ocenia ich spójność z celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 i z unijnymi celami klimatycznymi na 2030 r. i 2040 r., oraz włącza tę ocenę do wszelkich ocen skutków towarzyszących tym środkom lub wnioskom ustawodawczym i podaje wyniki tej oceny do wiadomości publicznej w chwili przyjęcia. Komisja ocenia również, czy dane projekty środków lub wniosków ustawodawczych, w tym wniosków budżetowych, są spójne z dążeniem do zapewnienia postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5. Przy sporządzaniu projektów środków i wniosków ustawodawczych Komisja stara się dostosować je do celów niniejszego rozporządzenia. W przypadku braku dostosowania Komisja przedstawia uzasadnienie w ramach oceny spójności, o której mowa w niniejszym ustępie.

Artykuł 7

Ocena środków krajowych

1.   Do dnia 30 września 2023 r., a następnie co pięć lat od tej daty Komisja ocenia:

| a) | spójność zidentyfikowanych środków krajowych, na podstawie zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu, długoterminowych strategii krajowych i dwuletnich sprawozdań z postępów przedłożonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999, odpowiednich do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

a)

spójność zidentyfikowanych środków krajowych, na podstawie zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu, długoterminowych strategii krajowych i dwuletnich sprawozdań z postępów przedłożonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999, odpowiednich do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 niniejszego regulaminu;

| b) | spójność odpowiednich środków krajowych z zapewnianiem postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5, z uwzględnieniem krajowych strategii przystosowawczych, o których mowa w art. 5 ust. 4. |
| --- | --- |

b)

spójność odpowiednich środków krajowych z zapewnianiem postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5, z uwzględnieniem krajowych strategii przystosowawczych, o których mowa w art. 5 ust. 4.

Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski z tej oceny, wraz ze sprawozdaniem na temat stanu unii energetycznej opracowanym w danym roku kalendarzowym zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2018/1999.

2.   Jeżeli Komisja stwierdza, z należytym uwzględnieniem zbiorowych postępów ocenionych zgodnie z art. 6 ust. 1, że środki przyjęte przez państwo członkowskie są niespójne z celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 lub niespójne z zapewnianiem postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5, może wydać zalecenia dla tego państwa członkowskiego. Komisja podaje te zalecenia do wiadomości publicznej.

3.   Jeżeli zgodnie z ust. 2 zostaną wydane zalecenia, zastosowanie mają następujące zasady:

| a) | w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania zalecenia dane państwo członkowskie powiadamia Komisję o tym, w jaki sposób zamierza należycie uwzględnić zalecenia, w duchu solidarności między państwami członkowskimi a Unią oraz między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

a)

w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania zalecenia dane państwo członkowskie powiadamia Komisję o tym, w jaki sposób zamierza należycie uwzględnić zalecenia, w duchu solidarności między państwami członkowskimi a Unią oraz między państwami członkowskimi;

| b) | po przedłożeniu powiadomienia, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, zainteresowane państwo członkowskie w swoim kolejnym zintegrowanym krajowym sprawozdaniu z postępów w dziedzinie energii i klimatu, przedłożonym zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) 2018/1999, w roku następującym po roku wydania zaleceń podaje, w jaki sposób należycie uwzględniło te zalecenia. Jeżeli dane państwo członkowskie postanowi nie brać pod uwagę zaleceń w całości lub w znacznej mierze, przedstawia Komisji uzasadnienie tej decyzji; |
| --- | --- |

b)

po przedłożeniu powiadomienia, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, zainteresowane państwo członkowskie w swoim kolejnym zintegrowanym krajowym sprawozdaniu z postępów w dziedzinie energii i klimatu, przedłożonym zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) 2018/1999, w roku następującym po roku wydania zaleceń podaje, w jaki sposób należycie uwzględniło te zalecenia. Jeżeli dane państwo członkowskie postanowi nie brać pod uwagę zaleceń w całości lub w znacznej mierze, przedstawia Komisji uzasadnienie tej decyzji;

| c) | zalecenia są uzupełnieniem najbardziej aktualnych zaleceń dla poszczególnych państw wydawanych w ramach europejskiego semestru. |
| --- | --- |

c)

zalecenia są uzupełnieniem najbardziej aktualnych zaleceń dla poszczególnych państw wydawanych w ramach europejskiego semestru.

Artykuł 8

Wspólne przepisy dotyczące oceny Komisji

1.   Pierwszej i drugiej oceny, o których mowa w art. 6 i 7, Komisja dokonuje na podstawie orientacyjnej, liniowej trajektorii określającej ścieżkę redukcji emisji netto na poziomie Unii i która łączy unijny cel klimatyczny na 2030 r., o którym mowa w art. 4 ust. 1, unijny cel klimatyczny na 2040 r., gdy zostanie przyjęty, oraz cel neutralności klimatycznej określony w art. 2 ust. 1.

2.   Po pierwszej i drugiej ocenie, o których mowa w ust. 1 Komisja dokonuje wszelkich kolejnych ocen na podstawie orientacyjnej, liniowej trajektorii łączącej unijny cel klimatyczny na 2040 r., gdy zostanie przyjęty, z celem dotyczącym neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1.

3.   Oprócz środków krajowych, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. a), Komisja opiera swoje oceny, o których mowa w art. 6 i 7, na co najmniej:

| a) | informacjach przedłożonych i zgłoszonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999; |
| --- | --- |

a)

informacjach przedłożonych i zgłoszonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999;

| b) | sprawozdaniach EEA, komitetu doradczego i działającego w ramach Komisji Wspólnego Centrum Badawczego; |
| --- | --- |

b)

sprawozdaniach EEA, komitetu doradczego i działającego w ramach Komisji Wspólnego Centrum Badawczego;

| c) | europejskich i globalnych statystykach i danych, w tym statystykach i danych pochodzących z unijnego programu obserwacji i monitorowania Ziemi Copernicus, oraz danych na temat odnotowanych i przewidywanych strat wynikających z niekorzystnych skutków klimatycznych, a także na szacunkach kosztów niepodejmowania lub opóźnienia działań, o ile dane te są dostępne; |
| --- | --- |

c)

europejskich i globalnych statystykach i danych, w tym statystykach i danych pochodzących z unijnego programu obserwacji i monitorowania Ziemi Copernicus, oraz danych na temat odnotowanych i przewidywanych strat wynikających z niekorzystnych skutków klimatycznych, a także na szacunkach kosztów niepodejmowania lub opóźnienia działań, o ile dane te są dostępne;

| d) | najlepszych dostępnych i najbardziej aktualnych dowodach naukowych, w tym najnowszych raportach IPCC, IPBES i innych organów międzynarodowych; oraz |
| --- | --- |

d)

najlepszych dostępnych i najbardziej aktualnych dowodach naukowych, w tym najnowszych raportach IPCC, IPBES i innych organów międzynarodowych; oraz

| e) | wszelkich dodatkowych informacjach na temat zrównoważonych środowiskowo inwestycji Unii lub państw członkowskich w tym w miarę możliwości inwestycji spójnych z rozporządzeniem (UE) 2020/852. |
| --- | --- |

e)

wszelkich dodatkowych informacjach na temat zrównoważonych środowiskowo inwestycji Unii lub państw członkowskich w tym w miarę możliwości inwestycji spójnych z rozporządzeniem (UE) 2020/852.

4.   EEA pomaga Komisji w przygotowaniu oceny, o której mowa w art. 6 i 7, zgodnie ze swoim rocznym programem prac.

Artykuł 9

Udział społeczeństwa

1.   Komisja współpracuje ze wszystkimi grupami społecznymi, aby umożliwić im podejmowanie działań na rzecz sprawiedliwej i uczciwej społecznie transformacji w kierunku społeczeństwa neutralnego dla klimatu i odpornego na zmianę klimatu oraz aby wzmocnić ich pozycję w tym zakresie. Komisja ułatwia inkluzywny i dostępny na wszystkich poziomach – w tym na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, oraz z udziałem partnerów społecznych, środowisk akademickich, środowiska biznesu, obywateli i społeczeństwa obywatelskiego – proces zmierzający do wymiany najlepszych praktyk i określenia działań w celu przyczyniania się do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia. Komisja może również korzystać z konsultacji publicznych i z wielopoziomowych dialogów w dziedzinie klimatu i energii ustanowionych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 10 i 11 rozporządzenia (UE) 2018/1999.

2.   Komisja wykorzystuje wszelkie odpowiednie instrumenty, w tym Europejski Pakt na rzecz Klimatu, aby zaangażować obywateli, partnerów społecznych i zainteresowane strony oraz wspierać dialog i rozpowszechnianie informacji naukowych na temat zmiany klimatu i jej aspektów społecznych oraz związanych z równouprawnieniem płci.

Artykuł 10

Sektorowe plany działania

Komisja nawiązuje kontakt z sektorami gospodarki w Unii, które chcą przygotować orientacyjne dobrowolne plany działania z myślą o osiągnięciu celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1. Komisja monitoruje opracowywanie takich planów działania. Jej zaangażowanie obejmuje ułatwianie dialogu na poziomie Unii oraz wymianę najlepszych praktyk między odpowiednimi zainteresowanymi stronami.

Artykuł 11

Przegląd

W terminie sześciu miesięcy od każdego globalnego przeglądu, o którym mowa w art. 14 porozumienia paryskiego, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, obok wniosków z ocen, o których mowa w art. 6 i 7 niniejszego rozporządzenia, sprawozdanie na temat funkcjonowania niniejszego rozporządzenia, w którym uwzględnia:

| a) | najlepsze dostępne i najnowsze dowody naukowe, w tym najnowsze raporty IPCC i komitetu doradczego; |
| --- | --- |

a)

najlepsze dostępne i najnowsze dowody naukowe, w tym najnowsze raporty IPCC i komitetu doradczego;

| b) | zmiany sytuacji międzynarodowej i działania podejmowane na rzecz realizacji długoterminowych celów porozumienia paryskiego. |
| --- | --- |

b)

zmiany sytuacji międzynarodowej i działania podejmowane na rzecz realizacji długoterminowych celów porozumienia paryskiego.

W stosownym przypadku Komisja załącza do sprawozdania wnioski ustawodawcze dotyczące zmiany niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 401/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 401/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 10a

  1.   Niniejszym ustanawia się Europejski Naukowy Komitet Doradczy ds. Zmiany Klimatu (zwany dalej »komitetem doradczym«).


  2.   W skład komitetu doradczego wchodzi 15 wyższych rangą ekspertów naukowych zajmujących się szerokim zakresem odpowiednich dyscyplin. Członkowie komitetu doradczego spełniają kryteria określone w ust. 3. Nie więcej niż dwóch członków komitetu doradczego może mieć obywatelstwo tego samego państwa członkowskiego. Niezależność członków komitetu doradczego jest niekwestionowana.


  3.   Zarząd wyznacza członków komitetu doradczego na czteroletnią kadencję, z możliwością jednokrotnego odnowienia, w wyniku otwartej, sprawiedliwej i przejrzystej procedury selekcji. Przy wyborze członków komitetu doradczego zarząd dąży do zapewnienia wiedzy fachowej z różnych dyscyplin i sektorów, jak również równowagi płci i równowagi geograficznej. Wybór członków opiera się na następujących kryteriach:






  a) | doskonałość naukowa; |
| --- | --- | --- |

1)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 10a

1.   Niniejszym ustanawia się Europejski Naukowy Komitet Doradczy ds. Zmiany Klimatu (zwany dalej »komitetem doradczym«).

2.   W skład komitetu doradczego wchodzi 15 wyższych rangą ekspertów naukowych zajmujących się szerokim zakresem odpowiednich dyscyplin. Członkowie komitetu doradczego spełniają kryteria określone w ust. 3. Nie więcej niż dwóch członków komitetu doradczego może mieć obywatelstwo tego samego państwa członkowskiego. Niezależność członków komitetu doradczego jest niekwestionowana.

3.   Zarząd wyznacza członków komitetu doradczego na czteroletnią kadencję, z możliwością jednokrotnego odnowienia, w wyniku otwartej, sprawiedliwej i przejrzystej procedury selekcji. Przy wyborze członków komitetu doradczego zarząd dąży do zapewnienia wiedzy fachowej z różnych dyscyplin i sektorów, jak również równowagi płci i równowagi geograficznej. Wybór członków opiera się na następujących kryteriach:

a)

doskonałość naukowa;

| b) | doświadczenie w przeprowadzaniu ocen naukowych i udzielaniu porad naukowych w dziedzinach, w których kandydat dysponuje wiedzą fachową; |
| --- | --- |

b)

doświadczenie w przeprowadzaniu ocen naukowych i udzielaniu porad naukowych w dziedzinach, w których kandydat dysponuje wiedzą fachową;

| c) | szeroka wiedza fachowa w dziedzinie nauk o klimacie i środowisku lub innych dziedzinach nauki istotnych dla osiągnięcia celów klimatycznych Unii; |
| --- | --- |

c)

szeroka wiedza fachowa w dziedzinie nauk o klimacie i środowisku lub innych dziedzinach nauki istotnych dla osiągnięcia celów klimatycznych Unii;

| d) | doświadczenie zawodowe w środowisku interdyscyplinarnym w kontekście międzynarodowym. |
| --- | --- |

d)

doświadczenie zawodowe w środowisku interdyscyplinarnym w kontekście międzynarodowym.

4.   Członkowie komitetu doradczego są powoływani jako osoby prywatne i wydają opinie z zachowaniem pełnej niezależności od państw członkowskich i instytucji Unii. Komitet doradczy wybiera spośród swoich członków przewodniczącego na okres czterech lat i uchwala regulamin.

5.   Komitet doradczy uzupełnia prace Agencji, a jednocześnie niezależnie wykonuje swoje zadania. Komitet doradczy niezależnie ustala swój roczny program prac w konsultacji z zarządem. Przewodniczący komitetu doradczego informuje zarząd i dyrektora wykonawczego o tym programie i jego realizacji.”;

| 2) | w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „5.   Budżet Agencji obejmuje również wydatki związane z komitetem doradczym.”. |
| --- | --- |

2)

w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Budżet Agencji obejmuje również wydatki związane z komitetem doradczym.”.

Artykuł 13

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2018/1999

W rozporządzeniu (UE) 2018/1999 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | wdrożenie strategii i środków służących osiągnięciu celów unii energetycznej oraz wywiązaniu się z długoterminowych zobowiązań Unii do redukcji emisji gazów cieplarnianych zgodnie z porozumieniem paryskim, w szczególności unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (*1), a w pierwszym okresie dziesięcioletnim od 2021 r. do 2030 r. – w szczególności osiągnięciu celów Unii na 2030 r. w dziedzinie energii i klimatu; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 1 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

wdrożenie strategii i środków służących osiągnięciu celów unii energetycznej oraz wywiązaniu się z długoterminowych zobowiązań Unii do redukcji emisji gazów cieplarnianych zgodnie z porozumieniem paryskim, w szczególności unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (*1), a w pierwszym okresie dziesięcioletnim od 2021 r. do 2030 r. – w szczególności osiągnięciu celów Unii na 2030 r. w dziedzinie energii i klimatu;

*1

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. ustanawiające ramy na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 401/2009 i rozporządzenie (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1).”;"

*1

| 2) | art. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie:






  „7) | »prognozy« oznaczają przewidywania dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych z różnych źródeł oraz pochłaniania emisji przez pochłaniacze lub zmian w systemie energetycznym, w tym co najmniej oszacowania ilościowe dla następujących bezpośrednio po roku sprawozdawczym kolejnych sześciu lat kończących się cyfrą 0 lub 5;”; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7)

»prognozy« oznaczają przewidywania dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych z różnych źródeł oraz pochłaniania emisji przez pochłaniacze lub zmian w systemie energetycznym, w tym co najmniej oszacowania ilościowe dla następujących bezpośrednio po roku sprawozdawczym kolejnych sześciu lat kończących się cyfrą 0 lub 5;”;

| 3) | art. 3 ust. 2 lit. f) otrzymuje brzmienie:






  „f) | ocena wpływu planowanych polityk i środków na realizację założeń, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, w tym ich spójności z unijnym celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, z określonymi w porozumieniu paryskim długoterminowymi założeniami dotyczącymi redukcji emisji gazów cieplarnianych i z długoterminowymi strategiami, o których mowa w art. 15 niniejszego rozporządzenia;”; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 3 ust. 2 lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

ocena wpływu planowanych polityk i środków na realizację założeń, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, w tym ich spójności z unijnym celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, z określonymi w porozumieniu paryskim długoterminowymi założeniami dotyczącymi redukcji emisji gazów cieplarnianych i z długoterminowymi strategiami, o których mowa w art. 15 niniejszego rozporządzenia;”;

| 4) | w art. 8 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:






  „e) | sposobu, w jaki istniejące polityki i środki oraz planowane polityki i środki przyczyniają się do osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 8 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

sposobu, w jaki istniejące polityki i środki oraz planowane polityki i środki przyczyniają się do osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119.”;

| 5) | art. 11 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 11
  Wielopoziomowy dialog w dziedzinie klimatu i energii
  Każde państwo członkowskie zgodnie z przepisami krajowymi organizuje wielopoziomowy dialog w dziedzinie klimatu i energii, w którym mogą aktywnie uczestniczyć samorządy lokalne, organizacje społeczne, przedsiębiorcy, inwestorzy i inne odpowiednie zainteresowane strony oraz ogół społeczeństwa, by omawiać osiągnięcie unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119 oraz poszczególne scenariusze polityki energetyczno-klimatycznej, w tym w perspektywie długoterminowej, oraz dokonywać przeglądu postępów, chyba że to państwo członkowskie ma już strukturę służącą temu samemu celowi. Taki dialog może służyć omówieniu zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu.”; |
| --- | --- |

5)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Wielopoziomowy dialog w dziedzinie klimatu i energii

Każde państwo członkowskie zgodnie z przepisami krajowymi organizuje wielopoziomowy dialog w dziedzinie klimatu i energii, w którym mogą aktywnie uczestniczyć samorządy lokalne, organizacje społeczne, przedsiębiorcy, inwestorzy i inne odpowiednie zainteresowane strony oraz ogół społeczeństwa, by omawiać osiągnięcie unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119 oraz poszczególne scenariusze polityki energetyczno-klimatycznej, w tym w perspektywie długoterminowej, oraz dokonywać przeglądu postępów, chyba że to państwo członkowskie ma już strukturę służącą temu samemu celowi. Taki dialog może służyć omówieniu zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu.”;

| 6) | w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Każde państwo członkowskie opracowuje i przedkłada Komisji do dnia 1 stycznia 2020 r., następnie do dnia 1 stycznia 2029 r., a następnie co 10 lat swoją strategię długoterminową obejmującą perspektywę co najmniej 30 lat, zgodną z unijnym celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119. W razie potrzeby państwa członkowskie powinny aktualizować te strategie co pięć lat.”; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Każde państwo członkowskie opracowuje i przedkłada Komisji do dnia 1 stycznia 2020 r., następnie do dnia 1 stycznia 2029 r., a następnie co 10 lat swoją strategię długoterminową obejmującą perspektywę co najmniej 30 lat, zgodną z unijnym celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119. W razie potrzeby państwa członkowskie powinny aktualizować te strategie co pięć lat.”;

| b) | ust. 3 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | osiągania długoterminowej redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy pochłaniania emisji przez pochłaniacze we wszystkich sektorach zgodnie z unijnym celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, by – w świetle ustaleń Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) dotyczących koniecznych redukcji emisji gazów cieplarnianych i poprawy pochłaniania przez pochłaniacze – w sposób racjonalny pod względem kosztów zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych w Unii oraz poprawić pochłanianie emisji przez pochłaniacze w dążeniu do osiągnięcia długoterminowego celu porozumienia paryskiego dotyczącego temperatury, tak aby doprowadzić w Unii do równowagi między antropogenicznymi emisjami gazów cieplarnianych przez źródła a ich pochłanianiem przez pochłaniacze, a w stosownym przypadku osiągnąć następnie ujemny bilans emisji;”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 3 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

osiągania długoterminowej redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy pochłaniania emisji przez pochłaniacze we wszystkich sektorach zgodnie z unijnym celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, by – w świetle ustaleń Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) dotyczących koniecznych redukcji emisji gazów cieplarnianych i poprawy pochłaniania przez pochłaniacze – w sposób racjonalny pod względem kosztów zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych w Unii oraz poprawić pochłanianie emisji przez pochłaniacze w dążeniu do osiągnięcia długoterminowego celu porozumienia paryskiego dotyczącego temperatury, tak aby doprowadzić w Unii do równowagi między antropogenicznymi emisjami gazów cieplarnianych przez źródła a ich pochłanianiem przez pochłaniacze, a w stosownym przypadku osiągnąć następnie ujemny bilans emisji;”;

| 7) | w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | informacje o postępach w osiąganiu celów, w tym unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, założeń i wkładów określonych w zintegrowanym krajowym planie w dziedzinie energii i klimatu, a także w finansowaniu i realizacji strategii politycznych i środków niezbędnych do ich osiągnięcia, w tym przeglądzie faktycznie przeprowadzonych inwestycji w zestawieniu z pierwotnymi założeniami inwestycyjnymi;”; |
| --- | --- | --- | --- |

7)

w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

informacje o postępach w osiąganiu celów, w tym unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, założeń i wkładów określonych w zintegrowanym krajowym planie w dziedzinie energii i klimatu, a także w finansowaniu i realizacji strategii politycznych i środków niezbędnych do ich osiągnięcia, w tym przeglądzie faktycznie przeprowadzonych inwestycji w zestawieniu z pierwotnymi założeniami inwestycyjnymi;”;

| b) | ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „Komisja, wspomagana przez Komitet ds. Unii Energetycznej, o którym mowa w art. 44 ust. 1 lit. b), przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia struktury, formatu, szczegółów technicznych i procedury przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, w tym metod sprawozdawczości na temat stopniowego wycofywania dotacji w energetyce, w szczególności w odniesieniu do paliw kopalnych, na podstawie art. 25 lit. d).”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Komisja, wspomagana przez Komitet ds. Unii Energetycznej, o którym mowa w art. 44 ust. 1 lit. b), przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia struktury, formatu, szczegółów technicznych i procedury przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, w tym metod sprawozdawczości na temat stopniowego wycofywania dotacji w energetyce, w szczególności w odniesieniu do paliw kopalnych, na podstawie art. 25 lit. d).”;

| 8) | art. 29 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | postępy poszczególnych państw członkowskich w osiąganiu ich celów, w tym unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, założeń i wkładów oraz we wdrażaniu strategii politycznych i środków określonych w zintegrowanym krajowym planie w dziedzinie energii i klimatu;”; |
| --- | --- | --- |

8)

art. 29 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

postępy poszczególnych państw członkowskich w osiąganiu ich celów, w tym unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, założeń i wkładów oraz we wdrażaniu strategii politycznych i środków określonych w zintegrowanym krajowym planie w dziedzinie energii i klimatu;”;

| 9) | art. 45 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 45
  Przegląd
  W ciągu sześciu miesięcy od każdego globalnego przeglądu uzgodnionego na mocy art. 14 porozumienia paryskiego Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania niniejszego rozporządzenia, jego wkładu w zarządzanie unią energetyczną, wkładu w realizację długoterminowych celów porozumienia paryskiego, postępów w osiąganiu celów dotyczących klimatu i energii na 2030 r. oraz unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia(UE) 2021/1119, dodatkowych założeń unii energetycznej oraz zgodności przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących planowania, sprawozdawczości i monitorowania z innymi przepisami unijnymi lub decyzjami dotyczącymi UNFCCC i porozumienia paryskiego. W stosownych przypadkach Komisja może dołączyć do sprawozdań wnioski ustawodawcze.”; |
| --- | --- |

9)

art. 45 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 45

Przegląd

W ciągu sześciu miesięcy od każdego globalnego przeglądu uzgodnionego na mocy art. 14 porozumienia paryskiego Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania niniejszego rozporządzenia, jego wkładu w zarządzanie unią energetyczną, wkładu w realizację długoterminowych celów porozumienia paryskiego, postępów w osiąganiu celów dotyczących klimatu i energii na 2030 r. oraz unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia(UE) 2021/1119, dodatkowych założeń unii energetycznej oraz zgodności przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących planowania, sprawozdawczości i monitorowania z innymi przepisami unijnymi lub decyzjami dotyczącymi UNFCCC i porozumienia paryskiego. W stosownych przypadkach Komisja może dołączyć do sprawozdań wnioski ustawodawcze.”;

| 10) | w części 1 załącznika I wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w sekcji A w pkt 3.1.1 lit. i) otrzymuje brzmienie:






  „(i) | Polityki i środki służące do osiągnięcia celu określonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/842, jak wskazano w pkt 2.1.1 niniejszej sekcji, oraz polityki i środki mające na celu spełnienie wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/841, obejmujące wszystkie najważniejsze sektory wysokoemisyjne oraz sektory związane ze zwiększaniem pochłaniania, z perspektywą osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119”; |
| --- | --- | --- | --- |

10)

w części 1 załącznika I wprowadza się następujące zmiany:

a)

w sekcji A w pkt 3.1.1 lit. i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

Polityki i środki służące do osiągnięcia celu określonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/842, jak wskazano w pkt 2.1.1 niniejszej sekcji, oraz polityki i środki mające na celu spełnienie wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/841, obejmujące wszystkie najważniejsze sektory wysokoemisyjne oraz sektory związane ze zwiększaniem pochłaniania, z perspektywą osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119”;

| b) | w sekcji B dodaje się punkt w brzmieniu:






  „5.5. | Wkład planowanych polityk i środków na rzecz osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119”; |
| --- | --- | --- |

b)

w sekcji B dodaje się punkt w brzmieniu:

„5.5.

Wkład planowanych polityk i środków na rzecz osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119”;

| 11) | w załączniku VI lit. c) pkt (viii) otrzymuje brzmienie:






  „(viii) | ocenę wkładu polityki lub środka w realizację unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119 oraz w realizację strategii długoterminowej, o której mowa w art. 15 niniejszego rozporządzenia;”. |
| --- | --- | --- |

11)

w załączniku VI lit. c) pkt (viii) otrzymuje brzmienie:

„(viii)

ocenę wkładu polityki lub środka w realizację unijnego celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119 oraz w realizację strategii długoterminowej, o której mowa w art. 15 niniejszego rozporządzenia;”.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2021 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

D.M. SASSOLI

W imieniu Rady

J.P. MATOS FERNANDES

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 364 z 28.10.2020, s. 143, i Dz.U. C 10 z 11.1.2021, s. 69.

1

(2)  
  Dz.U. C 324 z 1.10.2020, s. 58.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 24 czerwca 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2021 r.

3

(4)  
  Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 4.

4

(5)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 26).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 1).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82).

9

(10)  Dyrektywa 2010/31/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13).

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiające Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 23).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).

14

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/18

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1120

z dnia 8 lipca 2021 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 30,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozdział V rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 ustanawia procedury identyfikacji statków rybackich prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy („NNN”), a także procedury sporządzania unijnego wykazu takich statków („unijny wykaz”). Art. 37 wymienionego rozporządzenia określa działania podejmowane wobec statków rybackich wpisanych do przedmiotowego wykazu. |
| --- | --- |

(1)

Rozdział V rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 ustanawia procedury identyfikacji statków rybackich prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy („NNN”), a także procedury sporządzania unijnego wykazu takich statków („unijny wykaz”). Art. 37 wymienionego rozporządzenia określa działania podejmowane wobec statków rybackich wpisanych do przedmiotowego wykazu.

| (2) | Unijny wykaz ustanowiono rozporządzeniem Komisji (UE) nr 468/2010 (2), zmienionym następnie rozporządzeniami wykonawczymi (UE) nr 724/2011 (3), (UE) nr 1234/2012 (4), (UE) nr 672/2013 (5), (UE) nr 137/2014 (6), (UE) 2015/1296 (7), (UE) 2016/1852 (8), (UE) 2017/2178 (9), (UE) 2018/1883 (10) oraz (UE) 2020/269 (11). |
| --- | --- |

(2)

Unijny wykaz ustanowiono rozporządzeniem Komisji (UE) nr 468/2010 (2), zmienionym następnie rozporządzeniami wykonawczymi (UE) nr 724/2011 (3), (UE) nr 1234/2012 (4), (UE) nr 672/2013 (5), (UE) nr 137/2014 (6), (UE) 2015/1296 (7), (UE) 2016/1852 (8), (UE) 2017/2178 (9), (UE) 2018/1883 (10) oraz (UE) 2020/269 (11).

| (3) | Zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 statki znajdujące się w wykazach statków NNN przyjętych przez regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem powinny zostać włączone do unijnego wykazu. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 statki znajdujące się w wykazach statków NNN przyjętych przez regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem powinny zostać włączone do unijnego wykazu.

| (4) | Wszystkie regionalne organizacje ds. rybołówstwa sporządzają i regularnie aktualizują wykazy statków NNN zgodnie ze swymi odnośnymi zasadami (12). |
| --- | --- |

(4)

Wszystkie regionalne organizacje ds. rybołówstwa sporządzają i regularnie aktualizują wykazy statków NNN zgodnie ze swymi odnośnymi zasadami (12).

| (5) | Zgodnie z art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, po otrzymaniu od regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem wykazów statków rybackich, co do których istnieje podejrzenie lub w przypadku których stwierdzono, że prowadzą połowy NNN, Komisja uaktualnia unijny wykaz. Ponieważ Komisja otrzymała nowe wykazy od regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem, unijny wykaz powinien zostać obecnie uaktualniony. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, po otrzymaniu od regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem wykazów statków rybackich, co do których istnieje podejrzenie lub w przypadku których stwierdzono, że prowadzą połowy NNN, Komisja uaktualnia unijny wykaz. Ponieważ Komisja otrzymała nowe wykazy od regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem, unijny wykaz powinien zostać obecnie uaktualniony.

| (6) | Jako że te same statki mogą być umieszczone w wykazach pod różnymi nazwami lub banderami, w zależności od czasu ich wpisania do wykazów regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem, uaktualniony unijny wykaz powinien zawierać różne nazwy lub bandery ustalone przez odpowiednie regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem. |
| --- | --- |

(6)

Jako że te same statki mogą być umieszczone w wykazach pod różnymi nazwami lub banderami, w zależności od czasu ich wpisania do wykazów regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem, uaktualniony unijny wykaz powinien zawierać różne nazwy lub bandery ustalone przez odpowiednie regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem.

| (7) | Statek „Bellator” (13), który obecnie znajduje się w wykazie unijnym, został usunięty z wykazu ustanowionego przez Regionalną Organizację ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku („SPRFMO”), zgodnie ze środkiem ochrony i zarządzania (CMM) 04-2020 tej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Ponieważ decyzja została podjęta przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, statek ten powinien zostać w związku z tym usunięty z wykazu unijnego, mimo że nie został jeszcze usunięty z wykazu ustanowionego przez Porozumienie w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego („SIOFA”), Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim („IOTC”) oraz Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku („NEAFC”). |
| --- | --- |

(7)

Statek „Bellator” (13), który obecnie znajduje się w wykazie unijnym, został usunięty z wykazu ustanowionego przez Regionalną Organizację ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku („SPRFMO”), zgodnie ze środkiem ochrony i zarządzania (CMM) 04-2020 tej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Ponieważ decyzja została podjęta przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, statek ten powinien zostać w związku z tym usunięty z wykazu unijnego, mimo że nie został jeszcze usunięty z wykazu ustanowionego przez Porozumienie w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego („SIOFA”), Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim („IOTC”) oraz Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku („NEAFC”).

| (8) | Statek „Uthaiwan/Wisdom Sea reefer” (14), który jest obecnie wpisany do unijnego wykazu, został usunięty z wykazu ustanowionego przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim („IOTC”) zgodnie z rezolucją 18/03 tej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Ponieważ decyzja została podjęta przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, statek ten powinien zostać w związku z tym usunięty z wykazu unijnego, mimo że nie został jeszcze usunięty z wykazu ustanowionego przez Porozumienie w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego („SIOFA”). |
| --- | --- |

(8)

Statek „Uthaiwan/Wisdom Sea reefer” (14), który jest obecnie wpisany do unijnego wykazu, został usunięty z wykazu ustanowionego przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim („IOTC”) zgodnie z rezolucją 18/03 tej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Ponieważ decyzja została podjęta przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, statek ten powinien zostać w związku z tym usunięty z wykazu unijnego, mimo że nie został jeszcze usunięty z wykazu ustanowionego przez Porozumienie w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego („SIOFA”).

| (9) | Statek „Nefelin” (15) został wykreślony z wykazu ustanowionego przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego („GFCM”) zgodnie z zaleceniem GFCM/33/209/8 tej regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem. Należy zatem usunąć ten statek z unijnego wykazu, mimo że nie został on jeszcze usunięty z wykazu ustanowionego przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego („ICCAT”) i Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim („IOTC”). |
| --- | --- |

(9)

Statek „Nefelin” (15) został wykreślony z wykazu ustanowionego przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego („GFCM”) zgodnie z zaleceniem GFCM/33/209/8 tej regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem. Należy zatem usunąć ten statek z unijnego wykazu, mimo że nie został on jeszcze usunięty z wykazu ustanowionego przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego („ICCAT”) i Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim („IOTC”).

| (10) | Statek, o którym mowa w motywie 9, nie został ujęty w unijnym wykazie zmienionym rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1883, ponieważ Komisja otrzymała wykaz statków rybackich, co do których stwierdzono lub potwierdzono, że mogą być zaangażowane w połowy NNN, przyjęty przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem po przyjęciu tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(10)

Statek, o którym mowa w motywie 9, nie został ujęty w unijnym wykazie zmienionym rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1883, ponieważ Komisja otrzymała wykaz statków rybackich, co do których stwierdzono lub potwierdzono, że mogą być zaangażowane w połowy NNN, przyjęty przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem po przyjęciu tego rozporządzenia.

| (11) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 468/2010. |
| --- | --- |

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 468/2010.

| (12) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
| --- | --- |

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Część B załącznika do rozporządzenia (UE) nr 468/2010 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 468/2010 z dnia 28 maja 2010 r. ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 131 z 29.5.2010, s. 22).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 724/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 14).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1234/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 38).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 672/2013 z dnia 15 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 193 z 16.7.2013, s. 6).

5

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 137/2014 z dnia 12 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 43 z 13.2.2014, s. 47).

6

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1296 z dnia 28 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 199 z 29.7.2015, s. 12).

7

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1852 z dnia 19 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 284 z 20.10.2016, s. 5).

8

(9)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2178 z dnia 22 listopada 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 307 z 23.11.2017, s. 14).

9

(10)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1883 z dnia 3 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 308 z 4.12.2018, s. 30).

10

(11)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/269 z dnia 26 lutego 2020 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 468/2010 ustanawiające unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 56 z 27.2.2020, s. 7).

11

(12)  Ostatnie aktualizacje: CCAMLR: wykazy NCP i CP statków NNN przyjęte na 39. corocznym posiedzeniu w dniach 27–30 października 2020 r.; CCSBT: Wykaz CCSBT statków NNN przyjęty na 27. corocznym posiedzeniu Komisji w dniach 12–16 października 2020 r., zaktualizowany w dniu 25 marca 2021 r.; GFCM: Wykaz statków NNN przyjęty na 43. sesji GFCM w dniach 4–8 listopada 2019 r.; IATTC: wykaz IATTC statków NNN przyjęty na 95. posiedzeniu IATTC w dniu 4 grudnia 2020 r.; ICCAT: Wykaz statków NNN na 2020 r. przyjęty w trakcie dyskusji, które się odbyły w 2020 r. zamiast 22. posiedzenia nadzwyczajnego ICCAT; IOTC: Wykaz IOTC statków NNN przyjęty na 24. corocznym posiedzeniu IOTC w dniach 2–6 listopada 2020 r., zaktualizowany w dniu 26 lutego 2021 r.; NAFO: wykaz NAFO statków NNN, przyjęty na 42. corocznym posiedzeniu NAFO w dniach 21–25 września 2020 r.; NEAFC: Wykaz B statków NNN przyjęty na 39. corocznym posiedzeniu NEAFC w dniach 10–13 listopada 2020 r., zaktualizowany w marcu 2021 r.; NPFC: wykaz NPFC statków NNN, przyjęty na 5. posiedzeniu Komisji w dniach 16–18 lipca 2019 r.; SEAFO: wykaz SEAFO statków NNN na 2020 r., przyjęty na 16. corocznym posiedzeniu Komisji w dniach 25–28 listopada 2019 r.; SIOFA: wykaz SIOFA statków NNN, przyjęty na 7. posiedzeniu stron w dniach 17–20 listopada 2020 r.; SPRFMO: wykaz statków NNN na 2021 r., przyjęty na 9. posiedzeniu Komisji w dniach 26 stycznia – 5 lutego 2021 r.; WCPFC: wykaz WCPFC statków NNN na 2020 r., przyjęty na 17. sesji zwyczajnej Komisji w dniach 7–15 grudnia 2020 r.

12

(13)  Numer identyfikacyjny statku według IMO: 9179359.

13

(14)  Numer identyfikacyjny statku według IMO: 7637527.

14

(15)  Numer identyfikacyjny statku według IMO: 7645237.

15

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny statku wg IMO  (1)/numer referencyjny wg RFMO | Nazwa statku  (2) | Państwo bandery lub terytorium bandery  (2) | RFMO, która umieściła statek w swoim wykazie  (2) |
| --- | --- | --- | --- |
| 417000878 | ABISHAK PUTHA 3 | Nieznane | CCSBT, SIOFA |
| 20150046 [ICCAT]/1 [IOTC] | ABUNDANT 1 (poprzednia nazwa według ICCAT: YI HONG 6; poprzednie nazwy według CCSBT, IOTC: YI HONG 06) | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC |
| 20150042 [ICCAT]/2 [IOTC] | ABUNDANT 12 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 106) | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC |
| 20150044 [ICCAT]/3 [IOTC] | ABUNDANT 3 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 16) | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC |
| 20170013 [ICCAT]/4[IOTC] | ABUNDANT 6 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 86) | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC |
| 20150043 [ICCAT]/5 [IOTC] | ABUNDANT 9 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 116) | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC |
| 20060010 [ICCAT]/6[IOTC] | ACROS NR 2 | Nieznane (ostatnia znana bandera: Honduras) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20060009 [ICCAT]/7[IOTC] | ACROS NR 3 | Nieznane (ostatnia znana bandera: Honduras) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20180003 [ICCAT]/108 [IOTC]/K22/IS/2019[CCSBT] | AL WESAM 5 [według ICCAT, NEAFC, SIOFA], PROGRESO [według CCSBT, IOTC] (poprzednie nazwy według CCSBT, IOTC: AL WESAM 5, CHAINAVEE 54; poprzednie nazwy według ICCAT, NEAFC, SIOFA: CHAINAVEE 54) | Kamerun [według CCSBT, IOTC], Nieznane [według ICCAT, NEAFC, SIOFA] (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 8[IOTC] | AL'AMIR MUHAMMAD | Egipt | GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7306570/9[IOTC]/20200001[ICCAT] | ALBORAN II (poprzednie nazwy według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO: WHITE ENTERPRISE) | Nieznane [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA] (ostatnie znane bandery według GFCM, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Panama, Saint Kitts i Nevis; ostatnia znana bandera według ICCAT: Panama) | GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, NAFO, SEAFO, SIOFA |
| 7036345/20190003 [ICCAT]/10[IOTC] | AMORINN (poprzednie nazwy: ICEBERG II, LOME, NOEMI) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Togo, Belize) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 20150001 [ICCAT]/11[IOTC] | ANEKA 228 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150002 [ICCAT]/12[IOTC] | ANEKA 228; KM. | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7236634/20190004 [ICCAT]/13[IOTC] | ANTONY (poprzednie nazwy: URGORA, ATLANTIC OJI MARU NR 33, OJI MARU NR 33) | Nieznane (ostatnie znane bandery według to CCAMLR: Indonezja, Belize, Panama, Honduras, Wenezuela; ostatnie znane bandery według IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Wenezuela, Honduras, Panama, Belize, Indonezja) | CCAMLR, CCSBT ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 7322897/20150024 [ICCAT]/14 [IOTC] | ASIAN WARRIOR (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SEAFO, SIOFA: KUNLUN, TAISHAN, CHANG BAI, HONGSHUI, HUANG HE 22, SIMA QIAN BARU 22, CORVUS, GALAXY, INA MAKA, BLACK MOON, RED MOON, EOLO, THULE, MAGNUS, DORITA; poprzednia nazwa według IOTC: DORITA) | Saint Vincent i Grenadyny [według CCAMLR, GFCM, ICCAT, SEAFO, SIOFA], Gwinea Równikowa [według CCSBT, ICCAT, IOTC] (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Indonezja, Tanzania, Korea Północna (KRLD), Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Gwinea Równikowa, Saint Vincent i Grenadyny, Urugwaj; ostatnia znana bandera według ICCAT: Saint Vincent i Grenadyny; ostatnie znane bandery według SEAFO, SIOFA: Indonezja, Tanzania, Korea Północna (KRLD), Panama, Sierra Leone, Gwinea Równikowa, Urugwaj) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 9042001/20150047 [ICCAT]/15 [IOTC] | ATLANTIC WIND (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SEAFO, SIOFA: ZEMOUR 2, LUAMPA, YONGDING, JIANGFENG, CHENGDU, SHAANXI HENAN 33, XIONG NU BARU 33, DRACO I, LIBERTY, CHILBO SAN 33, HAMMER, SEO YANG NR 88, CARRAN; poprzednia nazwa według IOTC: CARRAN) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Tanzania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Tanzania, Kambodża, Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Togo, Republika Korei, Urugwaj; ostatnia znana bandera według IOTC: Gwinea Równikowa; ostatnie znane bandery według SEAFO, SIOFA: Tanzania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Kambodża, Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Togo, Urugwaj) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 9037537/20190005 [ICCAT]/16[IOTC] | BAROON (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: LANA, ZEUS, TRITON I; poprzednie nazwy według IOTC: LANA, ZEUS, TRITON-1) | Tanzania (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Nigeria, Mongolia, Togo, Sierra Leone; ostatnie znane bandery według ICCAT: Mongolia, Nigeria, Sierra Leone, Togo) | CCSBT, CCAMLR, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 12290 [IATTC]/20110011 [ICCAT]/18[IOTC] | BHASKARA NR 10 | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Indonezja) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 12291 [IATTC]/20110012 [ICCAT]/19[IOTC] | BHASKARA NR 9 | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Indonezja) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20060001 [ICCAT]/20[IOTC] | BIGEYE | Nieznane | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20040005 [ICCAT]/21[IOTC] | BRAVO | Nieznane | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 9407 [IATTC]/20110013 [ICCAT]/22[IOTC] | CAMELOT | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Belize) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 6622642/20190006 [ICCAT]/23[IOTC] | CHALLENGE (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: PERSEVERANCE, MILA; poprzednie nazwy według IOTC: MILA, ISLA, MONTANA CLARA, PERSEVERANCE) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Gwinea Równikowa, Zjednoczone Królestwo; ostatnie znane bandery według IOTC, SEAFO, SIOFA: Panama, Gwinea Równikowa, Zjednoczone Królestwo) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 20150003 [ICCAT]/20 [IOTC]/24[IOTC] | CHI TONG | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7825215/125 [IATTC]/20110014 [ICCAT]/25[IOTC]/280020064[CCSBT/IATTC] | CHIA HAO NR 66 [według IATTC, IOTC, GFCM, NEAFC, SIOFA], SAGE [według ICCAT] (poprzednia nazwa według IOTC: CHI FUW NR 6, poprzednie nazwy według ICCAT: CHIA HAO NR 66, CHI FUW NR 6) | Nieznane [według CCSBT, GFCM, IATTC, IOTC, NEAFC, SIOFA], Gambia [według ICCAT] (ostatnia znana bandera według CCSBT, IATTC, NEAFC: Belize; ostatnia znana bandera według IOTC: Gwinea Równikowa; ostatnie znane bandery według ICCAT: Seszele, Belize) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20190001 [ICCAT]/65 [IOTC]/26[IOTC] | CHOTCHAINAVEE 35 (poprzednia nazwa według SIOFA: CARRAN) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7330399/20190002 [ICCAT]/28[IOTC] | COBIJA (ostatnie znane nazwy według IOTC, NEAFC, SEAFO: CAPE FLOWER; CAPE WRATH II; poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT: CAPE FLOWER, CAPE WRATH; poprzednie nazwy według SIOFA: CAPE WRATH II, Cape Flower) | Nielegalnie Boliwia/Nieznane [według CCSBT], Nielegalnie Boliwia [według SEAFO], Nieznane [według ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA] (ostatnie znane bandery według CCSBT, IOTC, SEAFO: Boliwia, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Nieznane, Republika Południowej Afryki, Kanada) ostatnia znana bandera według NEAFC, SIOFA: Boliwia; ostatnie znane bandery według ICCAT: Boliwia, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 20080001 [ICCAT]/29[IOTC] | DANIAA (poprzednia nazwa według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: CARLOS) | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC: Gwinea) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 6163 [IATTC]/20130005 [ICCAT]/30[IOTC]/7742-PP[CCSBT/IATTC] | DRAGON III | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Kambodża) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 8604668/20200002[ICCAT]31[IOTC] | EROS DOS (poprzednia nazwa:: FURABOLOS) | Nieznane (ostatnie znane bandery: Panama, Seszele) | GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 20150004 [ICCAT]/33 [IOTC] | FU HSIANG FA 18 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150005 [ICCAT]/34 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 01 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150006 [ICCAT]/35 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 02 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150007 [ICCAT]/36[IOTC] | FU HSIANG FA NR 06 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150008 [ICCAT]/37 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 08 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150009 [ICCAT]/38 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 09 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150010 [ICCAT]/39[IOTC] | FU HSIANG FA NR 11 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150011 [ICCAT]/40[IOTC] | FU HSIANG FA NR 13 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150012 [ICCAT]/41 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 17 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150013 [ICCAT]/42 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 20 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150014 [ICCAT]/43 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 21 [według CCSBT, ICCAT, IOTC], FU HSIANG FA NR 21a [według SIOFA] | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA |
| 20130003 [ICCAT]/32-44 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 21 [według CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC], FU HSIANG FA [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA], FU HSIANG FA NR 21b [według SIOFA]  (3) | Nieznane | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150015 [ICCAT]/45 [IOTC] | FU HSIANG FA NR 23 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150016 [ICCAT]/46[IOTC] | FU HSIANG FA NR 26 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150017 [ICCAT]/47[IOTC] | FU HSIANG FA NR 30 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7355662/20130001 [ICCAT]/M-01432 [WCPFC,CCSBT]/48[IOTC] | FU LIEN NR 1 | Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA, WCPFC], Gruzja [według IOTC] (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, NEAFC, WCPFC: Gruzja) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA, WCPFC |
| 20130004 [ICCAT]/49[IOTC] | FULL RICH | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Belize) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20080005 [ICCAT]/50[IOTC] | GALA I (poprzednie nazwy: MANARA II, ROAGAN) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT: Libia, Wyspa Man; ostatnia znana bandera według IOTC, NEAFC: Libia) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 6591 [IATTC]/20130006 [ICCAT]/51[IOTC] | GOIDAU RUEY NR 1 (poprzednie nazwy według CCSBT, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: GOIDAU RUEY 1) | Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7020126/20190007 [ICCAT]/52[IOTC] | GOOD HOPE (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, NEAFC, SEAFO: TOTO; poprzednie nazwy według ICCAT, IOTC, SIOFA: TOTO, SEA RANGER V) | Nigeria | CCSBT, CCAMLR, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 6719419 [GFCM/NEAFC, SEAFO, SIOFA]/6714919 [NAFO]/53[IOTC]/20200003[ICCAT] | GORILERO (poprzednia nazwa: GRAN SOL) | Nieznane (ostatnie znane bandery: Sierra Leone, Panama) | GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 2009003 [ICCAT]/54[IOTC] | GUNUAR MELYAN 21 | Nieznane | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 13 [NPFC]/55[IOTC] | HAI DA 705 | Nieznane | IOTC, NEAFC NPFC, SIOFA |
| 4000354/20200012[według ICCAT] | HALELUYA | Nieznane (ostatnia znana bandera według ICCAT: Tanzania) | CCSBT, ICCAT |
| 7322926/20190009[ICCAT]/57[IOTC] | HEAVY SEA (poprzednia nazwa:: DUERO, JULIUS, KETA, SHERPA UNO) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Panama, Saint Kitts i Nevis, Belize) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 20150018 [ICCAT]/58 [IOTC] | HOOM XIANG 101 | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Malezja) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150019 [ICCAT]/59[IOTC] | HOOM XIANG 103 | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Malezja) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150020 [ICCAT]/60[IOTC] | HOOM XIANG 105 | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Malezja) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20100004 [ICCAT]/61 [IOTC] | HOOM XIANG II [według CCSBT, IOTC, SIOFA], HOOM XIANG 11 [according to GFCM, ICCAT, NEAFC] | Nieznane (ostatnia znana bandera: Malezja) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7332218/62[IOTC]/20200004[ICCAT] | IANNIS 1 [według NEAFC], IANNIS I [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, SEAFO, SIOFA] (poprzednie nazwy według GFCM, SIOFA: MOANA MAR, CANOS DE MECA) | Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama) | GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 6607666/20190008 [ICCAT]/56[IOTC] | JINZHANG [według CCAMLR, CCSBT, ICCAT], HAI LUNG [według GFCM, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA] (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT: HAI LUNG, YELE, RAY, KILY, CONSTANT, TROPIC, ISLA GRACIOSA; poprzednie nazwy według GFCM, IOTC, SEAFO: YELE, RAY, KILY, CONSTANT, TROPIC, ISLA GRACIOSA; poprzednie nazwy według NEAFC: RAY, KILLY, TROPIC, ISLA GRACIOSA, CONSTANT; poprzednie nazwy według SIOFA: YELE, RAY, KILY, CONSTANT, TROPIC, ISLA GRACIOSA, CONSTANT)  (3) | Nieznane [według CCAMLR, GFCM, ICCAT, IOTC, SEAFO, SIOFA], Nieznane/Belize [według NEAFC] (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Sierra Leone, Belize, Gwinea Równikowa, Republika Południowej Afryki; ostatnie znane bandery według NEAFC: Republika Południowej Afryki; ostatnia znana bandera według SEAFO: Belize; ostatnia znana bandera według IOTC: Belize, Mongolia, Gwinea Równikowa, Republika Południowej Afryki, Belize) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 9505 [IATTC]/20130007 [ICCAT]/63[IOTC] | JYI LIH 88 | Nieznane | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150021 [ICCAT]/64 [IOTC] | KIM SENG DENG 3 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7905443/20190010[ICCAT]/65[IOTC] | KOOSHA 4 (poprzednia nazwa według ICCAT, IOTC, SIOFA: EGUZKIA) | Iran | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 20150022 [ICCAT]/66[IOTC] | KUANG HSING 127 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150023 [ICCAT]/67 [IOTC] | KUANG HSING 196 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7325746/27-68[IOTC]/20200005[ICCAT] | LABIKO [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SIOFA], CLAUDE MOINIER [według IOTC], MAINE [według SEAFO] (poprzednie nazwy według GFCM, NAFO, NEAFC: MAINE; poprzednia nazwa według IOTC: LABIKO; poprzednia nazwa według IOTC: MAINE, CLAUDE MONIER, CHEVALIER D'ASSAS; poprzednie nazwy według SEAFO: CLAUDE MOINIER, LABIKO; poprzednie nazwy według ICCAT: CLAUDE MOUNIER, MAINE)  (3) | Nieznane [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SIOFA], Gwinea [według IOTC, SEAFO] (ostatnia znana bandera według GFCM, ICCAT, NAFO, NEAFC, SIOFA: Gwinea; ostatnia znana bandera według IOTC: Tanzania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Kambodża, Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Togo, Urugwaj) | GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 1 [NPFC]/69[IOTC] | LIAO YUAN YU 071 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 2 [NPFC]/70[IOTC] | LIAO YUAN YU 072 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 3 [NPFC]/71[IOTC] | LIAO YUAN YU 9 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 20060007 [ICCAT]/72[IOTC] | LILA NR 10 | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Panama) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7388267/20190011[ICCAT]/73[IOTC] | LIMPOPO (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, NEAFC, SEAFO: ROSS, ALOS, LENA, CAP GEORGE; poprzednie nazwy według IOTC: ROSS, ALOS, LENA, CAP GEORGE, CONBAROYA, TERCERO, LENA, ALOS, ROSS; poprzednie nazwy według ICCAT: ROSS, ALOS, LENA, CAP GEORGE, CONBAROYA, TERCERO) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Togo, Ghana, Seszele, Francja; ostatnie znane bandery według GFCM: Togo, Ghana, Seszele) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 28 [NPFC] | LU RONG SHUI 158 | Nieznane | NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 14 [NPFC]/74[IOTC] | LU RONG YU 1189 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 24 [NPFC]/75[IOTC] | LU RONG YU 612 | Nieznane | IOTC,NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 17 [NPFC]/76[IOTC] | LU RONG YUAN YU 101 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 18 [NPFC]77[IOTC] | LU RONG YUAN YU 102 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 19 [NPFC]78[IOTC] | LU RONG YUAN YU 103 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 20 [NPFC]/79[IOTC] | LU RONG YUAN YU 105 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 21 [NPFC]/80[IOTC] | LU RONG YUAN YU 106 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 22 [NPFC]/81[IOTC] | LU RONG YUAN YU 108 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 23 [NPFC]/82[IOTC] | LU RONG YUAN YU 109 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 25 [NPFC]/83[IOTC] | LU RONG YUAN YU 787 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 27 [NPFC]/84[IOTC] | LU RONG YUAN YU 797 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 26 [NPFC]/85[IOTC] | LU RONG YUAN YU YUN 958 | Nieznane | IOTC,NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 20150025 [ICCAT]/86[IOTC] | MAAN YIH HSING | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20040007 [ICCAT]/87[IOTC] | MADURA 2 | Nieznane | CCSBT, IOTC, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA |
| 20040008 [ICCAT]/88[IOTC] | MADURA 3 | Nieznane | CCSBT, IOTC, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA |
| 20060002 [ICCAT]/89[IOTC] | MARIA | Nieznane | CCSBT, IOTC, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA |
| 8529533/20200011[według ICCAT] | MARIO 11 | Senegal | CCSBT, ICCAT |
| 20180002 [ICCAT]/90 [IOTC]/HSN5721[CCSBT] | MARWAN 1 (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: AL WESAM 4, CHAICHANACHOKE 8) | Somalia [według CCSBT, IOTC, NEAFC, SIOFA]; Nieznane [według ICCAT] (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20060005 [ICCAT]/91[IOTC] | MELILLA NR 101  (3) | Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama) | CCSBT, GFCM, IOTC, ICCAT, NEAFC, SIOFA |
| 20060004 [ICCAT]/92[IOTC] | MELILLA NR 103  (3) | Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7385174/93[IOTC]/20200006[ICCAT] | MURTOSA | Nieznane (ostatnia znana bandera według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Togo) | GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 14613 [IATTC]/M-00545, 20110003 [ICCAT]/M-00545 [WCPFC, CCSBT]/95[IOTC]/C-00545(IATTC/IOTC) | NEPTUNE | Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, SIOFA, WCPFC], Gruzja [według IATTC, IOTC, NEAFC] (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, SIOFA, WCPFC: Gruzja) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA, WCPFC |
| 20160001 [ICCAT]/96[IOTC] | NEW BAI I NR 168 (poprzednia nazwa według SIOFA: TAI YUAN NR 227; poprzednia nazwa według ICCAT: SAMUDERA) | Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC], Liberia [według SIOFA] (ostatnie znane bandery według ICCAT: Liberia, Indonezja) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 8808654/50628PE XT[CCSBT] | NIKA | Panama | CCAMLR, CCSBT, SIOFA |
| 20060008 [ICCAT]/98[IOTC] | NR 2 CHOYU | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Honduras) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20060011 [ICCAT]/99[IOTC] | NR 3 CHOYU | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Honduras) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 8808903/20190012 [ICCAT]/100[IOTC] | NORTHERN WARRIOR (poprzednie nazwy MILLENNIUM, SIP 3) | Angola (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Curaçao, Antyle Holenderskie, Republika Południowej Afryki, Belize, Maroko) | CCAMLR, CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 20040006 [ICCAT]/101[IOTC] | OCEAN DIAMOND | Nieznane | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7826233/20090001 [ICCAT]/102-139[IOTC] | OCEAN LION [według IOTC, GFCM, NEAFC, SIOFA]; XING HAI FEN [według ICCAT, NEAFC]; XING HAI FENG [według CCSBT, IOTC, SIOFA]; (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: OCEAN LION)  (3) | Nieznane [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA], Panama [według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA] (ostatnia znana bandera: Gwinea Równikowa) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 8665193/20200010[według ICCAT] | CHIA HAO NR 2 (poprzednia nazwa według ICCAT: WANG FA) | Nieznane (ostatnie znane bandery według ICCAT: Vanuatu, Boliwia) | CCSBT, ICCAT |
| 11369 [IATTC]/20130008 [ICCAT]/104[IOTC] | ORCA | Nieznane (ostatnia znana bandera: Belize) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20060012 [ICCAT]/105[IOTC] | ORIENTE NR 7 | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Honduras) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 5062479/20190013 [ICCAT]/106[IOTC] | PERLON (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: CHERNE, BIGARO, HOKING, SARGO, LUGALPESCA; poprzednie nazwy według IOTC: CHERNE, SARGO, HOKING, BIGARO, UGALPESCAA; poprzednie nazwy według GFCM, SIOFA: CHERNE, SARGO, HOKING, BIGARO, LUGALPESCA) | Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Mongolia, Togo, Urugwaj; ostatnie znane bandery według GFCM: Urugwaj, Mongolia, Togo) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 9319856/20150033 [ICCAT]/107 [IOTC] | PESCACISNE 1/PESCACISNE 2 (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SEAFO, SIOFA: ZEMOUR 1, KADEI, SONGHUA, YUNNAN, NIHEWAN, HUIQUAN, WUTAISHAN ANHUI 44, YANGZI HUA 44, TROSKY, PALOMA V; poprzednia nazwa według IOTC: PALOMA V) | Nieznane [według CCAMLR, GFCM, NEAFC, SEAFO, SIOFA], Mauretania [według ICCAT, IOTC] (ostatnie znane bandery według CCAMLR, SEAFO, SIOFA: Mauretania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Tanzania, Mongolia, Kambodża, Namibia, Urugwaj; ostatnia znana bandera według ICCAT, IOTC: Gwinea Równikowa) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 95 [IATTC]/20130009 [ICCAT]/109[IOTC] | REYMAR 6 | Nieznane (ostatnia znana bandera: Belize) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20130013[ICCAT]/110 [IOTC] | SAMUDERA PASIFIK NR 18 (poprzednie nazwy według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC: KAWIL NR 03, LADY VI-T-III) | Indonezja | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150026 [ICCAT]/111[IOTC] | SAMUDERA PERKASA 11 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150027 [ICCAT]/41 [IOTC]/112[IOTC] | SAMUDERA PERKASA 12 [według ICCAT], SAMUDRA PERKASA 12 [według CCSBT, IOTC, SIOFA] | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7424891/20190014 [ICCAT]/113[IOTC] | SEA URCHIN (poprzednie nazwy ALDABRA, OMOA I) | Gambia/bez bandery [według CCAMLR, CCSBT], Gambia [według GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA] (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Tanzania, Honduras) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 8692342 /20180004 [ICCAT]/114[IOTC]HSB3852 [IOTC/CCSBT] | SEA VIEW [według ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA], SEAVIEW [według CCSBT] (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: AL WESAM 2, CHAINAVEE 55) | Kamerun (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 8692354/20180005 [ICCAT]/115[IOTC]/HSN5282 [IOTC/CCSBT] | SEA WIND (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: AL WESAM 1, SUPPHERMNAVEE 21) | Kamerun (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia) | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20080004 [ICCAT]/116[IOTC] | SHARON 1 (poprzednie nazwy według GFCM, SIOFA: MANARA I, POSEIDON; poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC: MANARA 1, POSEIDON) | Nieznane (ostatnia znana bandera według GFCM, IOTC, SIOFA: Libia; ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT: Libia, Zjednoczone Królestwo) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20170014 [ICCAT]/117 [IOTC] | SHENG JI QUN 3 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150028 [ICCAT]/118[IOTC] | SHUEN SIANG | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20170015 [ICCAT]/119 [IOTC] | SHUN LAI (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: HSIN JYI WANG NR 6) | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150029 [ICCAT]/120[IOTC] | SIN SHUN FA 6 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150030 [ICCAT]/121[IOTC] | SIN SHUN FA 67 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150031 [ICCAT]/122 [IOTC] | SIN SHUN FA 8 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150032 [ICCAT]/123 [IOTC] | SIN SHUN FA 9 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20050001 [ICCAT]/124[IOTC] | SOUTHERN STAR 136 (poprzednia nazwa według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: HSIANG CHANG) | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Saint Vincent i Grenadyny) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150034 [ICCAT]/125 [IOTC] | SRI FU FA 168 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150035 [ICCAT]/126 [IOTC] | SRI FU FA 18 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150036 [ICCAT]/127 [IOTC] | SRI FU FA 188 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150037 [ICCAT]/128[IOTC] | SRI FU FA 189 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150038 [ICCAT]/129 [IOTC] | SRI FU FA 286 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150039 [ICCAT]/130[IOTC] | SRI FU FA 67 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150040 [ICCAT]/131 [IOTC] | SRI FU FA 888 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 8514772/20190015 [ICCAT]/132[IOTC] | STS-50 (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: AYDA, SEA BREEZE, ANDREY DOLGOV, STD NR 2, SUN TAI NR 2, SHINSEI MARU NR 2; poprzednie nazwy według IOTC, SIOFA: AYDA, SEA BREEZ 1, ANDREY DOLGOV, STD NR 2, SUNTAI NR 2, SUN TAI NR 2, SHINSEI MARU NR 2; poprzednie nazwy według GFCM: AYDA, SEA BREEZE, ANDREY DOLGOV, STD NR 2, SUNTAI NR 2, SUN TAI NR 2, SHINSEI MARU NR 2) | Togo [według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA], Nieznane [według GFCM] (ostatnie znane bandery według CCAMLR, SEAFO: Kambodża, Republika Korei, Filipiny, Japonia, Namibia, Japonia) ostatnia znana bandera według IOTC: Kambodża, Republika Korei, Filipiny, Japonia, Namibia, Togo) | CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 7816472/103[IOTC]/20200008[ICCAT] | SUMMER REFER [według GFCM, NEAFC, SIOFA], OKAPI MARTA [według ICCAT, IOTC, NEAFC]  (3) | Nieznane [według GFCM, NEAFC, SIOFA], Belize [według ICCAT, IOTC, NEAFC] | GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 9259070[NEAFC]/9405 [IATTC]/20130010 [ICCAT]/133[IOTC] | TA FU 1 | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Belize) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 13568 [IATTC]/20130011 [ICCAT]/134[IOTC]/490810002[CCSBT/IATTC] | TCHING YE NR 6 (poprzednia nazwa według GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: EL DIRIA I) | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, IOTC, NEAFC, SIOFA: Belize; ostatnie znane bandery według ICCAT: Belize, Kostaryka) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150041 [ICCAT]/135 [IOTC] | TIAN LUNG NR12 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 7321374/136[IOTC]/20200009[ICCAT] | TRINITY (poprzednie nazwy według NAFO: YUCUTAN BASIN, ENXEMBRE, FONTE NOVA, JAWHARA; poprzednie nazwy według ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO: ENXEMBRE, YUCUTAN BASIN, FONTENOVA, JAWHARA) | Nieznane (ostatnia znana bandera według GFCM: Ghana; ostatnie znane bandery według NAFO: Ghana, Panama; ostatnie znane bandery według IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Ghana, Panama, Maroko; ostatnie znane bandery według ICCAT: Turcja, Panama, Maroko) | GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA |
| 8994295/129 [IATTC]/20130012 [ICCAT]/137[IOTC]/280110095[CCSBT/IATTC] | WEN TENG NR 688/MAHKOIA ABADI NR 196 [według GFCM, IATTC, SIOFA], WEN TENG NR 688 [według CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC] (poprzednia nazwa według ICCAT, IOTC: MAHKOIA ABADI NR 196) | Nieznane (ostatnia znana bandera: Belize) | CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 138 [według IOTC] | XIN SHI JI 16 (poprzednia nazwa według IOTC, SIOFA: HSINLONG NR 5 ) | Fidżi | IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20150045 [ICCAT]/140 [IOTC] | YI HONG 3 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20130002 [według ICCAT] | YU FONG 168 | Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA, WCPFC] (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, SIOFA, WCPFC: Tajwan) | CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA, WCPFC |
| 20150048 [ICCAT]/141 [IOTC] | YU FONG 168 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC |
| 2009002 [ICCAT]/142 [IOTC] | YU MAAN WON | Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Gruzja) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 412356488[SIOFA]/31 [NPFC] | YUANDA 6 | Nieznane | NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 412365486[SIOFA]/32 [NPFC] | YUANDA 8 | Nieznane | NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 20170016 [ICCAT]/143 [IOTC] | YUTUNA 3 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: HUNG SHENG NR 166) | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 20170017 [ICCAT]/144 [IOTC] | YUTUNA NR1 | Nieznane | CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 15 [NPFC]/145[IOTC] | ZHE LING YU LENG 90055 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 16 [NPFC]/146[IOTC] | ZHE LING YU LENG 905 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 412123526[SIOFA]/33 [NPFC] | ZHEXIANG YU 23029 | Nieznane | NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 7302548/2006003[ICCAT]/97[IOTC] | ZHI MING [według CCSBT, ICCAT, NEAFC], NR 101 GLORIA [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA] (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT: GOLDEN LAKE, NR 101 GLORIA; poprzednia nazwa według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA: GOLDEN LAKE)  (3) | Mongolia [według CCSBT, ICCAT, NEAFC], Nieznane [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA] (ostatnia znana bandera:: Panama) | CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA |
| 4 [NPFC]/147[IOTC] | ZHOU YU 651 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 5 [NPFC]/148[IOTC] | ZHOU YU 652 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 6 [NPFC]/149[IOTC] | ZHOU YU 653 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 7 [NPFC]/150[IOTC] | ZHOU YU 656 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 8 [NPFC]/151[IOTC] | ZHOU YU 657 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 9 [NPFC]/152[IOTC] | ZHOU YU 658 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 10 [NPFC]/153[IOTC] | ZHOU YU 659 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 11 [NPFC]/154[IOTC] | ZHOU YU 660 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 12 [NPFC]/155[IOTC] | ZHOU YU 661 | Nieznane | IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA |
| 29 [NPFC] | ZHOU YU 808/Nieznane | Nieznane | NEAFC  (4), NPFC, SIOFA |
| 30 [NPFC] | ZHOU YU 809/Nieznane | Nieznane | NEAFC  (4), NPFC, SIOFA |

Numer identyfikacyjny statku wg IMO  (1)/numer referencyjny wg RFMO

Nazwa statku  (2)

Państwo bandery lub terytorium bandery  (2)

RFMO, która umieściła statek w swoim wykazie  (2)

417000878

ABISHAK PUTHA 3

Nieznane

CCSBT, SIOFA

20150046 [ICCAT]/1 [IOTC]

ABUNDANT 1 (poprzednia nazwa według ICCAT: YI HONG 6; poprzednie nazwy według CCSBT, IOTC: YI HONG 06)

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC

20150042 [ICCAT]/2 [IOTC]

ABUNDANT 12 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 106)

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC

20150044 [ICCAT]/3 [IOTC]

ABUNDANT 3 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 16)

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC

20170013 [ICCAT]/4[IOTC]

ABUNDANT 6 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 86)

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC

20150043 [ICCAT]/5 [IOTC]

ABUNDANT 9 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC: YI HONG 116)

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC

20060010 [ICCAT]/6[IOTC]

ACROS NR 2

Nieznane (ostatnia znana bandera: Honduras)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20060009 [ICCAT]/7[IOTC]

ACROS NR 3

Nieznane (ostatnia znana bandera: Honduras)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20180003 [ICCAT]/108 [IOTC]/K22/IS/2019[CCSBT]

AL WESAM 5 [według ICCAT, NEAFC, SIOFA], PROGRESO [według CCSBT, IOTC] (poprzednie nazwy według CCSBT, IOTC: AL WESAM 5, CHAINAVEE 54; poprzednie nazwy według ICCAT, NEAFC, SIOFA: CHAINAVEE 54)

Kamerun [według CCSBT, IOTC], Nieznane [według ICCAT, NEAFC, SIOFA] (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

8[IOTC]

AL'AMIR MUHAMMAD

Egipt

GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA

7306570/9[IOTC]/20200001[ICCAT]

ALBORAN II (poprzednie nazwy według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO: WHITE ENTERPRISE)

Nieznane [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA] (ostatnie znane bandery według GFCM, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Panama, Saint Kitts i Nevis; ostatnia znana bandera według ICCAT: Panama)

GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, NAFO, SEAFO, SIOFA

7036345/20190003 [ICCAT]/10[IOTC]

AMORINN (poprzednie nazwy: ICEBERG II, LOME, NOEMI)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Togo, Belize)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

20150001 [ICCAT]/11[IOTC]

ANEKA 228

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150002 [ICCAT]/12[IOTC]

ANEKA 228; KM.

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7236634/20190004 [ICCAT]/13[IOTC]

ANTONY (poprzednie nazwy: URGORA, ATLANTIC OJI MARU NR 33, OJI MARU NR 33)

Nieznane (ostatnie znane bandery według to CCAMLR: Indonezja, Belize, Panama, Honduras, Wenezuela; ostatnie znane bandery według IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Wenezuela, Honduras, Panama, Belize, Indonezja)

CCAMLR, CCSBT ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

7322897/20150024 [ICCAT]/14 [IOTC]

ASIAN WARRIOR (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SEAFO, SIOFA: KUNLUN, TAISHAN, CHANG BAI, HONGSHUI, HUANG HE 22, SIMA QIAN BARU 22, CORVUS, GALAXY, INA MAKA, BLACK MOON, RED MOON, EOLO, THULE, MAGNUS, DORITA; poprzednia nazwa według IOTC: DORITA)

Saint Vincent i Grenadyny [według CCAMLR, GFCM, ICCAT, SEAFO, SIOFA], Gwinea Równikowa [według CCSBT, ICCAT, IOTC] (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Indonezja, Tanzania, Korea Północna (KRLD), Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Gwinea Równikowa, Saint Vincent i Grenadyny, Urugwaj; ostatnia znana bandera według ICCAT: Saint Vincent i Grenadyny; ostatnie znane bandery według SEAFO, SIOFA: Indonezja, Tanzania, Korea Północna (KRLD), Panama, Sierra Leone, Gwinea Równikowa, Urugwaj)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

9042001/20150047 [ICCAT]/15 [IOTC]

ATLANTIC WIND (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SEAFO, SIOFA: ZEMOUR 2, LUAMPA, YONGDING, JIANGFENG, CHENGDU, SHAANXI HENAN 33, XIONG NU BARU 33, DRACO I, LIBERTY, CHILBO SAN 33, HAMMER, SEO YANG NR 88, CARRAN; poprzednia nazwa według IOTC: CARRAN)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Tanzania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Tanzania, Kambodża, Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Togo, Republika Korei, Urugwaj; ostatnia znana bandera według IOTC: Gwinea Równikowa; ostatnie znane bandery według SEAFO, SIOFA: Tanzania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Kambodża, Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Togo, Urugwaj)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

9037537/20190005 [ICCAT]/16[IOTC]

BAROON (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: LANA, ZEUS, TRITON I; poprzednie nazwy według IOTC: LANA, ZEUS, TRITON-1)

Tanzania (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Nigeria, Mongolia, Togo, Sierra Leone; ostatnie znane bandery według ICCAT: Mongolia, Nigeria, Sierra Leone, Togo)

CCSBT, CCAMLR, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

12290 [IATTC]/20110011 [ICCAT]/18[IOTC]

BHASKARA NR 10

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Indonezja)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

12291 [IATTC]/20110012 [ICCAT]/19[IOTC]

BHASKARA NR 9

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Indonezja)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20060001 [ICCAT]/20[IOTC]

BIGEYE

Nieznane

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20040005 [ICCAT]/21[IOTC]

BRAVO

Nieznane

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

9407 [IATTC]/20110013 [ICCAT]/22[IOTC]

CAMELOT

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Belize)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

6622642/20190006 [ICCAT]/23[IOTC]

CHALLENGE (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: PERSEVERANCE, MILA; poprzednie nazwy według IOTC: MILA, ISLA, MONTANA CLARA, PERSEVERANCE)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Gwinea Równikowa, Zjednoczone Królestwo; ostatnie znane bandery według IOTC, SEAFO, SIOFA: Panama, Gwinea Równikowa, Zjednoczone Królestwo)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

20150003 [ICCAT]/20 [IOTC]/24[IOTC]

CHI TONG

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7825215/125 [IATTC]/20110014 [ICCAT]/25[IOTC]/280020064[CCSBT/IATTC]

CHIA HAO NR 66 [według IATTC, IOTC, GFCM, NEAFC, SIOFA], SAGE [według ICCAT] (poprzednia nazwa według IOTC: CHI FUW NR 6, poprzednie nazwy według ICCAT: CHIA HAO NR 66, CHI FUW NR 6)

Nieznane [według CCSBT, GFCM, IATTC, IOTC, NEAFC, SIOFA], Gambia [według ICCAT] (ostatnia znana bandera według CCSBT, IATTC, NEAFC: Belize; ostatnia znana bandera według IOTC: Gwinea Równikowa; ostatnie znane bandery według ICCAT: Seszele, Belize)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20190001 [ICCAT]/65 [IOTC]/26[IOTC]

CHOTCHAINAVEE 35 (poprzednia nazwa według SIOFA: CARRAN)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7330399/20190002 [ICCAT]/28[IOTC]

COBIJA (ostatnie znane nazwy według IOTC, NEAFC, SEAFO: CAPE FLOWER; CAPE WRATH II; poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT: CAPE FLOWER, CAPE WRATH; poprzednie nazwy według SIOFA: CAPE WRATH II, Cape Flower)

Nielegalnie Boliwia/Nieznane [według CCSBT], Nielegalnie Boliwia [według SEAFO], Nieznane [według ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA] (ostatnie znane bandery według CCSBT, IOTC, SEAFO: Boliwia, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Nieznane, Republika Południowej Afryki, Kanada) ostatnia znana bandera według NEAFC, SIOFA: Boliwia; ostatnie znane bandery według ICCAT: Boliwia, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

20080001 [ICCAT]/29[IOTC]

DANIAA (poprzednia nazwa według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: CARLOS)

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC: Gwinea)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

6163 [IATTC]/20130005 [ICCAT]/30[IOTC]/7742-PP[CCSBT/IATTC]

DRAGON III

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Kambodża)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

8604668/20200002[ICCAT]31[IOTC]

EROS DOS (poprzednia nazwa:: FURABOLOS)

Nieznane (ostatnie znane bandery: Panama, Seszele)

GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA

20150004 [ICCAT]/33 [IOTC]

FU HSIANG FA 18

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150005 [ICCAT]/34 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 01

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150006 [ICCAT]/35 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 02

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150007 [ICCAT]/36[IOTC]

FU HSIANG FA NR 06

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150008 [ICCAT]/37 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 08

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150009 [ICCAT]/38 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 09

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150010 [ICCAT]/39[IOTC]

FU HSIANG FA NR 11

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150011 [ICCAT]/40[IOTC]

FU HSIANG FA NR 13

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150012 [ICCAT]/41 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 17

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150013 [ICCAT]/42 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 20

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150014 [ICCAT]/43 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 21 [według CCSBT, ICCAT, IOTC], FU HSIANG FA NR 21a [według SIOFA]

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA

20130003 [ICCAT]/32-44 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 21 [według CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC], FU HSIANG FA [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA], FU HSIANG FA NR 21b [według SIOFA]  (3)

Nieznane

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150015 [ICCAT]/45 [IOTC]

FU HSIANG FA NR 23

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150016 [ICCAT]/46[IOTC]

FU HSIANG FA NR 26

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150017 [ICCAT]/47[IOTC]

FU HSIANG FA NR 30

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7355662/20130001 [ICCAT]/M-01432 [WCPFC,CCSBT]/48[IOTC]

FU LIEN NR 1

Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA, WCPFC], Gruzja [według IOTC] (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, NEAFC, WCPFC: Gruzja)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA, WCPFC

20130004 [ICCAT]/49[IOTC]

FULL RICH

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Belize)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20080005 [ICCAT]/50[IOTC]

GALA I (poprzednie nazwy: MANARA II, ROAGAN)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT: Libia, Wyspa Man; ostatnia znana bandera według IOTC, NEAFC: Libia)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

6591 [IATTC]/20130006 [ICCAT]/51[IOTC]

GOIDAU RUEY NR 1 (poprzednie nazwy według CCSBT, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: GOIDAU RUEY 1)

Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7020126/20190007 [ICCAT]/52[IOTC]

GOOD HOPE (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, NEAFC, SEAFO: TOTO; poprzednie nazwy według ICCAT, IOTC, SIOFA: TOTO, SEA RANGER V)

Nigeria

CCSBT, CCAMLR, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

6719419 [GFCM/NEAFC, SEAFO, SIOFA]/6714919 [NAFO]/53[IOTC]/20200003[ICCAT]

GORILERO (poprzednia nazwa: GRAN SOL)

Nieznane (ostatnie znane bandery: Sierra Leone, Panama)

GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA

2009003 [ICCAT]/54[IOTC]

GUNUAR MELYAN 21

Nieznane

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

13 [NPFC]/55[IOTC]

HAI DA 705

Nieznane

IOTC, NEAFC NPFC, SIOFA

4000354/20200012[według ICCAT]

HALELUYA

Nieznane (ostatnia znana bandera według ICCAT: Tanzania)

CCSBT, ICCAT

7322926/20190009[ICCAT]/57[IOTC]

HEAVY SEA (poprzednia nazwa:: DUERO, JULIUS, KETA, SHERPA UNO)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Panama, Saint Kitts i Nevis, Belize)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

20150018 [ICCAT]/58 [IOTC]

HOOM XIANG 101

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Malezja)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150019 [ICCAT]/59[IOTC]

HOOM XIANG 103

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Malezja)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150020 [ICCAT]/60[IOTC]

HOOM XIANG 105

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Malezja)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20100004 [ICCAT]/61 [IOTC]

HOOM XIANG II [według CCSBT, IOTC, SIOFA], HOOM XIANG 11 [according to GFCM, ICCAT, NEAFC]

Nieznane (ostatnia znana bandera: Malezja)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7332218/62[IOTC]/20200004[ICCAT]

IANNIS 1 [według NEAFC], IANNIS I [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, SEAFO, SIOFA] (poprzednie nazwy według GFCM, SIOFA: MOANA MAR, CANOS DE MECA)

Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama)

GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA

6607666/20190008 [ICCAT]/56[IOTC]

JINZHANG [według CCAMLR, CCSBT, ICCAT], HAI LUNG [według GFCM, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA] (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT: HAI LUNG, YELE, RAY, KILY, CONSTANT, TROPIC, ISLA GRACIOSA; poprzednie nazwy według GFCM, IOTC, SEAFO: YELE, RAY, KILY, CONSTANT, TROPIC, ISLA GRACIOSA; poprzednie nazwy według NEAFC: RAY, KILLY, TROPIC, ISLA GRACIOSA, CONSTANT; poprzednie nazwy według SIOFA: YELE, RAY, KILY, CONSTANT, TROPIC, ISLA GRACIOSA, CONSTANT)  (3)

Nieznane [według CCAMLR, GFCM, ICCAT, IOTC, SEAFO, SIOFA], Nieznane/Belize [według NEAFC] (ostatnie znane bandery według CCAMLR: Sierra Leone, Belize, Gwinea Równikowa, Republika Południowej Afryki; ostatnie znane bandery według NEAFC: Republika Południowej Afryki; ostatnia znana bandera według SEAFO: Belize; ostatnia znana bandera według IOTC: Belize, Mongolia, Gwinea Równikowa, Republika Południowej Afryki, Belize)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

9505 [IATTC]/20130007 [ICCAT]/63[IOTC]

JYI LIH 88

Nieznane

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150021 [ICCAT]/64 [IOTC]

KIM SENG DENG 3

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7905443/20190010[ICCAT]/65[IOTC]

KOOSHA 4 (poprzednia nazwa według ICCAT, IOTC, SIOFA: EGUZKIA)

Iran

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

20150022 [ICCAT]/66[IOTC]

KUANG HSING 127

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150023 [ICCAT]/67 [IOTC]

KUANG HSING 196

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7325746/27-68[IOTC]/20200005[ICCAT]

LABIKO [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SIOFA], CLAUDE MOINIER [według IOTC], MAINE [według SEAFO] (poprzednie nazwy według GFCM, NAFO, NEAFC: MAINE; poprzednia nazwa według IOTC: LABIKO; poprzednia nazwa według IOTC: MAINE, CLAUDE MONIER, CHEVALIER D'ASSAS; poprzednie nazwy według SEAFO: CLAUDE MOINIER, LABIKO; poprzednie nazwy według ICCAT: CLAUDE MOUNIER, MAINE)  (3)

Nieznane [według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SIOFA], Gwinea [według IOTC, SEAFO] (ostatnia znana bandera według GFCM, ICCAT, NAFO, NEAFC, SIOFA: Gwinea; ostatnia znana bandera według IOTC: Tanzania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Kambodża, Panama, Sierra Leone, Korea Północna (KRLD), Togo, Urugwaj)

GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA

1 [NPFC]/69[IOTC]

LIAO YUAN YU 071

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

2 [NPFC]/70[IOTC]

LIAO YUAN YU 072

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

3 [NPFC]/71[IOTC]

LIAO YUAN YU 9

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

20060007 [ICCAT]/72[IOTC]

LILA NR 10

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Panama)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7388267/20190011[ICCAT]/73[IOTC]

LIMPOPO (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, NEAFC, SEAFO: ROSS, ALOS, LENA, CAP GEORGE; poprzednie nazwy według IOTC: ROSS, ALOS, LENA, CAP GEORGE, CONBAROYA, TERCERO, LENA, ALOS, ROSS; poprzednie nazwy według ICCAT: ROSS, ALOS, LENA, CAP GEORGE, CONBAROYA, TERCERO)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Togo, Ghana, Seszele, Francja; ostatnie znane bandery według GFCM: Togo, Ghana, Seszele)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

28 [NPFC]

LU RONG SHUI 158

Nieznane

NEAFC, NPFC, SIOFA

14 [NPFC]/74[IOTC]

LU RONG YU 1189

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

24 [NPFC]/75[IOTC]

LU RONG YU 612

Nieznane

IOTC,NEAFC, NPFC, SIOFA

17 [NPFC]/76[IOTC]

LU RONG YUAN YU 101

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

18 [NPFC]77[IOTC]

LU RONG YUAN YU 102

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

19 [NPFC]78[IOTC]

LU RONG YUAN YU 103

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

20 [NPFC]/79[IOTC]

LU RONG YUAN YU 105

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

21 [NPFC]/80[IOTC]

LU RONG YUAN YU 106

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

22 [NPFC]/81[IOTC]

LU RONG YUAN YU 108

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

23 [NPFC]/82[IOTC]

LU RONG YUAN YU 109

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

25 [NPFC]/83[IOTC]

LU RONG YUAN YU 787

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

27 [NPFC]/84[IOTC]

LU RONG YUAN YU 797

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

26 [NPFC]/85[IOTC]

LU RONG YUAN YU YUN 958

Nieznane

IOTC,NEAFC, NPFC, SIOFA

20150025 [ICCAT]/86[IOTC]

MAAN YIH HSING

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20040007 [ICCAT]/87[IOTC]

MADURA 2

Nieznane

CCSBT, IOTC, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA

20040008 [ICCAT]/88[IOTC]

MADURA 3

Nieznane

CCSBT, IOTC, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA

20060002 [ICCAT]/89[IOTC]

MARIA

Nieznane

CCSBT, IOTC, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA

8529533/20200011[według ICCAT]

MARIO 11

Senegal

CCSBT, ICCAT

20180002 [ICCAT]/90 [IOTC]/HSN5721[CCSBT]

MARWAN 1 (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: AL WESAM 4, CHAICHANACHOKE 8)

Somalia [według CCSBT, IOTC, NEAFC, SIOFA]; Nieznane [według ICCAT] (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20060005 [ICCAT]/91[IOTC]

MELILLA NR 101  (3)

Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama)

CCSBT, GFCM, IOTC, ICCAT, NEAFC, SIOFA

20060004 [ICCAT]/92[IOTC]

MELILLA NR 103  (3)

Nieznane (ostatnia znana bandera: Panama)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7385174/93[IOTC]/20200006[ICCAT]

MURTOSA

Nieznane (ostatnia znana bandera według GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Togo)

GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA

14613 [IATTC]/M-00545, 20110003 [ICCAT]/M-00545 [WCPFC, CCSBT]/95[IOTC]/C-00545(IATTC/IOTC)

NEPTUNE

Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, SIOFA, WCPFC], Gruzja [według IATTC, IOTC, NEAFC] (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, SIOFA, WCPFC: Gruzja)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA, WCPFC

20160001 [ICCAT]/96[IOTC]

NEW BAI I NR 168 (poprzednia nazwa według SIOFA: TAI YUAN NR 227; poprzednia nazwa według ICCAT: SAMUDERA)

Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC], Liberia [według SIOFA] (ostatnie znane bandery według ICCAT: Liberia, Indonezja)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

8808654/50628PE XT[CCSBT]

NIKA

Panama

CCAMLR, CCSBT, SIOFA

20060008 [ICCAT]/98[IOTC]

NR 2 CHOYU

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Honduras)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20060011 [ICCAT]/99[IOTC]

NR 3 CHOYU

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Honduras)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

8808903/20190012 [ICCAT]/100[IOTC]

NORTHERN WARRIOR (poprzednie nazwy MILLENNIUM, SIP 3)

Angola (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Curaçao, Antyle Holenderskie, Republika Południowej Afryki, Belize, Maroko)

CCAMLR, CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

20040006 [ICCAT]/101[IOTC]

OCEAN DIAMOND

Nieznane

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7826233/20090001 [ICCAT]/102-139[IOTC]

OCEAN LION [według IOTC, GFCM, NEAFC, SIOFA]; XING HAI FEN [według ICCAT, NEAFC]; XING HAI FENG [według CCSBT, IOTC, SIOFA]; (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: OCEAN LION)  (3)

Nieznane [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA], Panama [według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA] (ostatnia znana bandera: Gwinea Równikowa)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

8665193/20200010[według ICCAT]

CHIA HAO NR 2 (poprzednia nazwa według ICCAT: WANG FA)

Nieznane (ostatnie znane bandery według ICCAT: Vanuatu, Boliwia)

CCSBT, ICCAT

11369 [IATTC]/20130008 [ICCAT]/104[IOTC]

ORCA

Nieznane (ostatnia znana bandera: Belize)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20060012 [ICCAT]/105[IOTC]

ORIENTE NR 7

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Honduras)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

5062479/20190013 [ICCAT]/106[IOTC]

PERLON (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: CHERNE, BIGARO, HOKING, SARGO, LUGALPESCA; poprzednie nazwy według IOTC: CHERNE, SARGO, HOKING, BIGARO, UGALPESCAA; poprzednie nazwy według GFCM, SIOFA: CHERNE, SARGO, HOKING, BIGARO, LUGALPESCA)

Nieznane (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Mongolia, Togo, Urugwaj; ostatnie znane bandery według GFCM: Urugwaj, Mongolia, Togo)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

9319856/20150033 [ICCAT]/107 [IOTC]

PESCACISNE 1/PESCACISNE 2 (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SEAFO, SIOFA: ZEMOUR 1, KADEI, SONGHUA, YUNNAN, NIHEWAN, HUIQUAN, WUTAISHAN ANHUI 44, YANGZI HUA 44, TROSKY, PALOMA V; poprzednia nazwa według IOTC: PALOMA V)

Nieznane [według CCAMLR, GFCM, NEAFC, SEAFO, SIOFA], Mauretania [według ICCAT, IOTC] (ostatnie znane bandery według CCAMLR, SEAFO, SIOFA: Mauretania, Gwinea Równikowa, Indonezja, Tanzania, Mongolia, Kambodża, Namibia, Urugwaj; ostatnia znana bandera według ICCAT, IOTC: Gwinea Równikowa)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

95 [IATTC]/20130009 [ICCAT]/109[IOTC]

REYMAR 6

Nieznane (ostatnia znana bandera: Belize)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20130013[ICCAT]/110 [IOTC]

SAMUDERA PASIFIK NR 18 (poprzednie nazwy według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC: KAWIL NR 03, LADY VI-T-III)

Indonezja

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150026 [ICCAT]/111[IOTC]

SAMUDERA PERKASA 11

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150027 [ICCAT]/41 [IOTC]/112[IOTC]

SAMUDERA PERKASA 12 [według ICCAT], SAMUDRA PERKASA 12 [według CCSBT, IOTC, SIOFA]

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7424891/20190014 [ICCAT]/113[IOTC]

SEA URCHIN (poprzednie nazwy ALDABRA, OMOA I)

Gambia/bez bandery [według CCAMLR, CCSBT], Gambia [według GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA] (ostatnie znane bandery według CCAMLR, IOTC, SEAFO, SIOFA: Tanzania, Honduras)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

8692342 /20180004 [ICCAT]/114[IOTC]HSB3852 [IOTC/CCSBT]

SEA VIEW [według ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA], SEAVIEW [według CCSBT] (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: AL WESAM 2, CHAINAVEE 55)

Kamerun (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

8692354/20180005 [ICCAT]/115[IOTC]/HSN5282 [IOTC/CCSBT]

SEA WIND (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: AL WESAM 1, SUPPHERMNAVEE 21)

Kamerun (ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: Dżibuti, Tajlandia)

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20080004 [ICCAT]/116[IOTC]

SHARON 1 (poprzednie nazwy według GFCM, SIOFA: MANARA I, POSEIDON; poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC: MANARA 1, POSEIDON)

Nieznane (ostatnia znana bandera według GFCM, IOTC, SIOFA: Libia; ostatnie znane bandery według CCSBT, ICCAT: Libia, Zjednoczone Królestwo)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20170014 [ICCAT]/117 [IOTC]

SHENG JI QUN 3

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150028 [ICCAT]/118[IOTC]

SHUEN SIANG

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20170015 [ICCAT]/119 [IOTC]

SHUN LAI (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: HSIN JYI WANG NR 6)

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150029 [ICCAT]/120[IOTC]

SIN SHUN FA 6

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150030 [ICCAT]/121[IOTC]

SIN SHUN FA 67

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150031 [ICCAT]/122 [IOTC]

SIN SHUN FA 8

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150032 [ICCAT]/123 [IOTC]

SIN SHUN FA 9

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20050001 [ICCAT]/124[IOTC]

SOUTHERN STAR 136 (poprzednia nazwa według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: HSIANG CHANG)

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Saint Vincent i Grenadyny)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150034 [ICCAT]/125 [IOTC]

SRI FU FA 168

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150035 [ICCAT]/126 [IOTC]

SRI FU FA 18

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150036 [ICCAT]/127 [IOTC]

SRI FU FA 188

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150037 [ICCAT]/128[IOTC]

SRI FU FA 189

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150038 [ICCAT]/129 [IOTC]

SRI FU FA 286

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150039 [ICCAT]/130[IOTC]

SRI FU FA 67

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150040 [ICCAT]/131 [IOTC]

SRI FU FA 888

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

8514772/20190015 [ICCAT]/132[IOTC]

STS-50 (poprzednie nazwy według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, NEAFC, SEAFO: AYDA, SEA BREEZE, ANDREY DOLGOV, STD NR 2, SUN TAI NR 2, SHINSEI MARU NR 2; poprzednie nazwy według IOTC, SIOFA: AYDA, SEA BREEZ 1, ANDREY DOLGOV, STD NR 2, SUNTAI NR 2, SUN TAI NR 2, SHINSEI MARU NR 2; poprzednie nazwy według GFCM: AYDA, SEA BREEZE, ANDREY DOLGOV, STD NR 2, SUNTAI NR 2, SUN TAI NR 2, SHINSEI MARU NR 2)

Togo [według CCAMLR, CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA], Nieznane [według GFCM] (ostatnie znane bandery według CCAMLR, SEAFO: Kambodża, Republika Korei, Filipiny, Japonia, Namibia, Japonia) ostatnia znana bandera według IOTC: Kambodża, Republika Korei, Filipiny, Japonia, Namibia, Togo)

CCAMLR, CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA

7816472/103[IOTC]/20200008[ICCAT]

SUMMER REFER [według GFCM, NEAFC, SIOFA], OKAPI MARTA [według ICCAT, IOTC, NEAFC]  (3)

Nieznane [według GFCM, NEAFC, SIOFA], Belize [według ICCAT, IOTC, NEAFC]

GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

9259070[NEAFC]/9405 [IATTC]/20130010 [ICCAT]/133[IOTC]

TA FU 1

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC: Belize)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

13568 [IATTC]/20130011 [ICCAT]/134[IOTC]/490810002[CCSBT/IATTC]

TCHING YE NR 6 (poprzednia nazwa według GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: EL DIRIA I)

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, IATTC, IOTC, NEAFC, SIOFA: Belize; ostatnie znane bandery według ICCAT: Belize, Kostaryka)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20150041 [ICCAT]/135 [IOTC]

TIAN LUNG NR12

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

7321374/136[IOTC]/20200009[ICCAT]

TRINITY (poprzednie nazwy według NAFO: YUCUTAN BASIN, ENXEMBRE, FONTE NOVA, JAWHARA; poprzednie nazwy według ICCAT, IOTC, NEAFC, SEAFO: ENXEMBRE, YUCUTAN BASIN, FONTENOVA, JAWHARA)

Nieznane (ostatnia znana bandera według GFCM: Ghana; ostatnie znane bandery według NAFO: Ghana, Panama; ostatnie znane bandery według IOTC, NEAFC, SEAFO, SIOFA: Ghana, Panama, Maroko; ostatnie znane bandery według ICCAT: Turcja, Panama, Maroko)

GFCM, ICCAT, IOTC, NAFO, NEAFC, SEAFO, SIOFA

8994295/129 [IATTC]/20130012 [ICCAT]/137[IOTC]/280110095[CCSBT/IATTC]

WEN TENG NR 688/MAHKOIA ABADI NR 196 [według GFCM, IATTC, SIOFA], WEN TENG NR 688 [według CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC] (poprzednia nazwa według ICCAT, IOTC: MAHKOIA ABADI NR 196)

Nieznane (ostatnia znana bandera: Belize)

CCSBT, GFCM, IATTC, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

138 [według IOTC]

XIN SHI JI 16 (poprzednia nazwa według IOTC, SIOFA: HSINLONG NR 5 )

Fidżi

IOTC, NEAFC, SIOFA

20150045 [ICCAT]/140 [IOTC]

YI HONG 3

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20130002 [według ICCAT]

YU FONG 168

Nieznane [według CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA, WCPFC] (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, SIOFA, WCPFC: Tajwan)

CCSBT, GFCM, ICCAT, NEAFC, SIOFA, WCPFC

20150048 [ICCAT]/141 [IOTC]

YU FONG 168

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC

2009002 [ICCAT]/142 [IOTC]

YU MAAN WON

Nieznane (ostatnia znana bandera według CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, SIOFA: Gruzja)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

412356488[SIOFA]/31 [NPFC]

YUANDA 6

Nieznane

NEAFC, NPFC, SIOFA

412365486[SIOFA]/32 [NPFC]

YUANDA 8

Nieznane

NEAFC, NPFC, SIOFA

20170016 [ICCAT]/143 [IOTC]

YUTUNA 3 (poprzednia nazwa według CCSBT, ICCAT, IOTC, SIOFA: HUNG SHENG NR 166)

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

20170017 [ICCAT]/144 [IOTC]

YUTUNA NR1

Nieznane

CCSBT, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

15 [NPFC]/145[IOTC]

ZHE LING YU LENG 90055

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

16 [NPFC]/146[IOTC]

ZHE LING YU LENG 905

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

412123526[SIOFA]/33 [NPFC]

ZHEXIANG YU 23029

Nieznane

NEAFC, NPFC, SIOFA

7302548/2006003[ICCAT]/97[IOTC]

ZHI MING [według CCSBT, ICCAT, NEAFC], NR 101 GLORIA [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA] (poprzednie nazwy według CCSBT, ICCAT: GOLDEN LAKE, NR 101 GLORIA; poprzednia nazwa według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA: GOLDEN LAKE)  (3)

Mongolia [według CCSBT, ICCAT, NEAFC], Nieznane [według GFCM, IOTC, NEAFC, SIOFA] (ostatnia znana bandera:: Panama)

CCSBT, GFCM, ICCAT, IOTC, NEAFC, SIOFA

4 [NPFC]/147[IOTC]

ZHOU YU 651

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

5 [NPFC]/148[IOTC]

ZHOU YU 652

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

6 [NPFC]/149[IOTC]

ZHOU YU 653

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

7 [NPFC]/150[IOTC]

ZHOU YU 656

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

8 [NPFC]/151[IOTC]

ZHOU YU 657

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

9 [NPFC]/152[IOTC]

ZHOU YU 658

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

10 [NPFC]/153[IOTC]

ZHOU YU 659

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

11 [NPFC]/154[IOTC]

ZHOU YU 660

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

12 [NPFC]/155[IOTC]

ZHOU YU 661

Nieznane

IOTC, NEAFC, NPFC, SIOFA

29 [NPFC]

ZHOU YU 808/Nieznane

Nieznane

NEAFC  (4), NPFC, SIOFA

30 [NPFC]

ZHOU YU 809/Nieznane

Nieznane

NEAFC  (4), NPFC, SIOFA

---

(1)  Międzynarodowa Organizacja Morska.

(2)  Dodatkowych informacji należy szukać na stronach internetowych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO).

(3)  Statek ten został kilkakrotnie umieszczony w wykazie przez niektóre RFMO; w związku z tym wszystkie informacje skopiowano w tym samym wierszu. Dodatkowych informacji należy szukać na stronach internetowych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

(4)  NEAFC wprowadziła jeden statek o nazwie „UNKNOWN” do swojego wykazu statków NNN, po porównaniu tego wykazu z wykazem NPFC; nie jest jednak możliwe określenie, do którego statku odnoszą się te organizacje. W związku z tym w przypadku obu statków o nazwie „UNKNOWN” dokonuje się odniesienia do NEAFC.

---

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/37 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/37

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1121

z dnia 8 lipca 2021 r.

określające szczegółowo dane statystyczne, które państwa członkowskie mają przekazywać na temat kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii w odniesieniu do bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (1), w szczególności jego art. 25 ust. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2019/1020 zobowiązuje państwa członkowskie do przedstawiania Komisji szczegółowych danych statystycznych obejmujących kontrole przeprowadzone przez organy wyznaczone na podstawie art. 25 ust. 1 w odniesieniu do wprowadzanych na rynek Unii produktów podlegających prawu Unii. W szczególności rozporządzenie (UE) 2019/1020 nakłada wymóg, aby dane statystyczne obejmowały liczbę interwencji w ramach kontroli takich produktów w odniesieniu do bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami. |
| --- | --- |

(1)

Art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2019/1020 zobowiązuje państwa członkowskie do przedstawiania Komisji szczegółowych danych statystycznych obejmujących kontrole przeprowadzone przez organy wyznaczone na podstawie art. 25 ust. 1 w odniesieniu do wprowadzanych na rynek Unii produktów podlegających prawu Unii. W szczególności rozporządzenie (UE) 2019/1020 nakłada wymóg, aby dane statystyczne obejmowały liczbę interwencji w ramach kontroli takich produktów w odniesieniu do bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami.

| (2) | Te dane statystyczne należy szczegółowo określić. |
| --- | --- |

(2)

Te dane statystyczne należy szczegółowo określić.

| (3) | W przypadku gdy interwencja organów nadzoru rynku wyznaczonych na podstawie art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1020 spowodowała odmowę dopuszczenia do obrotu na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, dane statystyczne dotyczące liczby interwencji należy uzupełnić bardziej szczegółowymi informacjami na temat danego produktu, aby można było lepiej zrozumieć kwestie bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami oraz tendencje w tym zakresie. Przedkładane dane statystyczne mogą również przyczynić się do poprawy zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

(3)

W przypadku gdy interwencja organów nadzoru rynku wyznaczonych na podstawie art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1020 spowodowała odmowę dopuszczenia do obrotu na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, dane statystyczne dotyczące liczby interwencji należy uzupełnić bardziej szczegółowymi informacjami na temat danego produktu, aby można było lepiej zrozumieć kwestie bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami oraz tendencje w tym zakresie. Przedkładane dane statystyczne mogą również przyczynić się do poprawy zarządzania ryzykiem.

| (4) | Wprawdzie przedkładane Komisji dane statystyczne dotyczące interwencji w ramach przeprowadzonych kontroli powinny obejmować wszystkie kontrole produktów wprowadzanych na rynek Unii, niemniej jednak powinny one obejmować tylko te kontrole, w odniesieniu do których rzeczywiście miała miejsce interwencja wyznaczonych organów. Dane statystyczne nie powinny zatem obejmować danych z kontroli przeprowadzanych wyłącznie za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych. |
| --- | --- |

(4)

Wprawdzie przedkładane Komisji dane statystyczne dotyczące interwencji w ramach przeprowadzonych kontroli powinny obejmować wszystkie kontrole produktów wprowadzanych na rynek Unii, niemniej jednak powinny one obejmować tylko te kontrole, w odniesieniu do których rzeczywiście miała miejsce interwencja wyznaczonych organów. Dane statystyczne nie powinny zatem obejmować danych z kontroli przeprowadzanych wyłącznie za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 43 rozporządzenia (UE) 2019/1020, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 43 rozporządzenia (UE) 2019/1020,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Dane statystyczne, które należy przedkładać na podstawie art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2019/1020, obejmują następujące szczegóły interwencji w ramach kontroli produktów podlegających prawu Unii w odniesieniu do bezpieczeństwa produktów i ich zgodności z wymaganiami:

| a) | łączną liczbę interwencji; |
| --- | --- |

a)

łączną liczbę interwencji;

| b) | łączną liczbę interwencji, które doprowadziły do zawieszenia dopuszczenia do obrotu na podstawie art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1020; |
| --- | --- |

b)

łączną liczbę interwencji, które doprowadziły do zawieszenia dopuszczenia do obrotu na podstawie art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1020;

| c) | w odniesieniu do każdej interwencji skutkującej określeniem przez właściwe organy wymogu podjęcia przez odpowiednie podmioty gospodarcze konkretnych działań albo wymogu niedopuszczenia produktu do obrotu zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2019/1020:






  (i) | datę przyjęcia przez organy celne zgłoszenia celnego; |
| --- | --- | --- |

c)

w odniesieniu do każdej interwencji skutkującej określeniem przez właściwe organy wymogu podjęcia przez odpowiednie podmioty gospodarcze konkretnych działań albo wymogu niedopuszczenia produktu do obrotu zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2019/1020:

(i)

datę przyjęcia przez organy celne zgłoszenia celnego;

| (ii) | w przypadku zgłoszenia celnego z ograniczonym zestawem danych zgodnie z art. 143a i 144 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (2) wskazanie typu zgłoszenia celnego; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku zgłoszenia celnego z ograniczonym zestawem danych zgodnie z art. 143a i 144 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (2) wskazanie typu zgłoszenia celnego;

| (iii) | państwo pochodzenia (element danych 16 08 000 000) lub – jeżeli element ten nie jest dostępny – państwo wywozu (podelement danych 13 01 018 020); |
| --- | --- |

(iii)

państwo pochodzenia (element danych 16 08 000 000) lub – jeżeli element ten nie jest dostępny – państwo wywozu (podelement danych 13 01 018 020);

| (iv) | kod podpozycji systemu zharmonizowanego (podelement danych 18 09 056 000); |
| --- | --- |

(iv)

kod podpozycji systemu zharmonizowanego (podelement danych 18 09 056 000);

| (v) | jeżeli jest dostępny, kod Nomenklatury scalonej (podelement danych 18 09 057 000); |
| --- | --- |

(v)

jeżeli jest dostępny, kod Nomenklatury scalonej (podelement danych 18 09 057 000);

| (vi) | jednostki uzupełniające (element danych 18 02 000 000) lub – jeżeli element ten nie jest dostępny – masę netto (element danych 18 01 000 000); |
| --- | --- |

(vi)

jednostki uzupełniające (element danych 18 02 000 000) lub – jeżeli element ten nie jest dostępny – masę netto (element danych 18 01 000 000);

| (vii) | rodzaj transportu na granicy (element danych 19 03 000 000); |
| --- | --- |

(vii)

rodzaj transportu na granicy (element danych 19 03 000 000);

| (viii) | główną kategorię przedmiotowych produktów; |
| --- | --- |

(viii)

główną kategorię przedmiotowych produktów;

| (ix) | najważniejsze przepisy Unii, których naruszenie stwierdził organ nadzoru rynku; |
| --- | --- |

(ix)

najważniejsze przepisy Unii, których naruszenie stwierdził organ nadzoru rynku;

| (x) | wskazanie, czy produkt może zostać dopuszczony do obrotu po wykonaniu przez właściwy podmiot gospodarczy wszystkich konkretnych działań wymaganych przez właściwe organy. |
| --- | --- |

(x)

wskazanie, czy produkt może zostać dopuszczony do obrotu po wykonaniu przez właściwy podmiot gospodarczy wszystkich konkretnych działań wymaganych przez właściwe organy.

2.   Dane, o których mowa w ust. 1, obejmują dane dotyczące wszystkich kontroli, z wyłączeniem kontroli przeprowadzanych wyłącznie za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych.

3.   Na potrzeby ust. 1, w przypadku gdy zgłoszenie celne obejmuje produkty objęte przynajmniej dwiema pozycjami tego zgłoszenia celnego, interwencję w odniesieniu do każdej z pozycji uznaje się za odrębną interwencję.

4.   Na potrzeby ust. 1 lit. c) ppkt (iii)–(vii) niniejszego artykułu dane, które należy przedkładać, to informacje dostępne w zgłoszeniu celnym w ramach odpowiednich elementów danych w załączniku B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. Jeżeli jednak państwa członkowskie, zgodnie z art. 2, 143a i 144 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 lub jakimikolwiek innymi przepisami przejściowymi określonymi w tym rozporządzeniu, stosują odmienne wymogi dotyczące danych w odniesieniu do zgłoszenia celnego, dane, które należy przedkładać, to równoważne informacje dostępne w zgłoszeniu celnym objętym tymi wymogami dotyczącymi danych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 lipca 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

2

---

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/39 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/39

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1122

z dnia 8 lipca 2021 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 poprzez dodanie norweskiej międzybankowej stopy procentowej (NIBOR) oraz usunięcie londyńskiej międzybankowej stopy procentowej (LIBOR) z wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych ustanowionego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wskaźniki referencyjne mogą zostać uznane za kluczowe zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. a), b) lub c) rozporządzenia (UE) 2016/1011. W art. 20 ust. 1 lit. b) nakłada się wymóg, zgodnie z którym, aby wskaźniki referencyjne mogły zostać uznane za kluczowe, ich podstawą muszą być dane pochodzące od podmiotów przekazujących dane, z których większość stanowią podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania w jednym państwie członkowskim, oraz muszą być one uznane za kluczowe przez to państwo członkowskie. W dniu 11 sierpnia 2016 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 (2) ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych. |
| --- | --- |

(1)

Wskaźniki referencyjne mogą zostać uznane za kluczowe zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. a), b) lub c) rozporządzenia (UE) 2016/1011. W art. 20 ust. 1 lit. b) nakłada się wymóg, zgodnie z którym, aby wskaźniki referencyjne mogły zostać uznane za kluczowe, ich podstawą muszą być dane pochodzące od podmiotów przekazujących dane, z których większość stanowią podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania w jednym państwie członkowskim, oraz muszą być one uznane za kluczowe przez to państwo członkowskie. W dniu 11 sierpnia 2016 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 (2) ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych.

| (2) | Rozporządzenie (UE) 2016/1011 ma zastosowanie w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) i zostało wdrożone do norweskiego ustawodawstwa w dniu 6 grudnia 2019 r. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (UE) 2016/1011 ma zastosowanie w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) i zostało wdrożone do norweskiego ustawodawstwa w dniu 6 grudnia 2019 r.

| (3) | W dniu 3 grudnia 2020 r. norweski właściwy organ – Finanstilsynet – skierował do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) wniosek o uznanie norweskiej międzybankowej stopy procentowej (NIBOR) za kluczowy wskaźnik referencyjny zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1011, ponieważ wskaźnik ten ma kluczowe znaczenie w Norwegii, a jego podstawą są dane pochodzące od podmiotów przekazujących dane, z których wszystkie stanowią podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania w Norwegii. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 3 grudnia 2020 r. norweski właściwy organ – Finanstilsynet – skierował do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) wniosek o uznanie norweskiej międzybankowej stopy procentowej (NIBOR) za kluczowy wskaźnik referencyjny zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1011, ponieważ wskaźnik ten ma kluczowe znaczenie w Norwegii, a jego podstawą są dane pochodzące od podmiotów przekazujących dane, z których wszystkie stanowią podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania w Norwegii.

| (4) | NIBOR jest stopą referencyjną opartą na średniej wartości stóp procentowych, po których banki działające na norweskim rynku pieniężnym są gotowe udzielać sobie niezabezpieczonych pożyczek o różnych terminach zapadalności. NIBOR określa się codziennie dla pięciu różnych terminów zapadalności: jeden tydzień, jeden miesiąc, dwa i trzy miesiące oraz sześć miesięcy. Na dzień 3 grudnia 2020 r. w skład panelu NIBOR wchodziło sześć banków, z których wszystkie miały siedzibę w Norwegii. |
| --- | --- |

(4)

NIBOR jest stopą referencyjną opartą na średniej wartości stóp procentowych, po których banki działające na norweskim rynku pieniężnym są gotowe udzielać sobie niezabezpieczonych pożyczek o różnych terminach zapadalności. NIBOR określa się codziennie dla pięciu różnych terminów zapadalności: jeden tydzień, jeden miesiąc, dwa i trzy miesiące oraz sześć miesięcy. Na dzień 3 grudnia 2020 r. w skład panelu NIBOR wchodziło sześć banków, z których wszystkie miały siedzibę w Norwegii.

| (5) | W swojej ocenie przedłożonej ESMA norweski organ Finanstilsynet stwierdził, że zaprzestanie stosowania NIBOR lub opracowywanie go w oparciu o dane wejściowe lub dane pochodzące od panelu podmiotów przekazujących dane, które to dane nie są już reprezentatywne dla rynku bazowego lub realiów gospodarczych, może mieć istotny negatywny wpływ na funkcjonowanie rynków finansowych w Norwegii. |
| --- | --- |

(5)

W swojej ocenie przedłożonej ESMA norweski organ Finanstilsynet stwierdził, że zaprzestanie stosowania NIBOR lub opracowywanie go w oparciu o dane wejściowe lub dane pochodzące od panelu podmiotów przekazujących dane, które to dane nie są już reprezentatywne dla rynku bazowego lub realiów gospodarczych, może mieć istotny negatywny wpływ na funkcjonowanie rynków finansowych w Norwegii.

| (6) | Z oceny przeprowadzonej przez Finanstilsynet wynika, że NIBOR jest stosowany jako stopa referencyjna w przypadku kredytów udzielanych gospodarstwom domowych i instytucjom niefinansowym w łącznej wysokości około 418 mld EUR, co odpowiada 94 % łącznej kwoty wszystkich kredytów udzielonych w Norwegii gospodarstwom domowym i instytucjom niefinansowym oraz 136 % produktu krajowego brutto (PKB) Norwegii. NIBOR służy ponadto jako stopa referencyjna dla płatności kuponowych dla około 60 % według łącznej wartości nominalnej obligacji o zmiennej stopie procentowej w Norwegii, na łączną kwotę około 130 mld EUR. Finanstilsynet, na podstawie danych pochodzących od jednego partnera centralnego, wykazał również, że NIBOR jest stosowana jako stopa referencyjna w instrumentach pochodnych na stopę procentową będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym o nierozliczonej wartości nominalnej wynoszącej co najmniej 1988 mld EUR według stanu na październik 2020 r. Ponadto Finanstilsynet wskazał, że NIBOR jest obecnie stosowany jako wskaźnik referencyjny w funduszach inwestycyjnych o całkowitej wartości aktywów netto wynoszącej 0,3 mld EUR. Łączna wartość instrumentów finansowych i umów finansowych, dla których NIBOR stanowi wskaźnik referencyjny, jest zatem osiem razy większa niż produkt narodowy brutto Norwegii. |
| --- | --- |

(6)

Z oceny przeprowadzonej przez Finanstilsynet wynika, że NIBOR jest stosowany jako stopa referencyjna w przypadku kredytów udzielanych gospodarstwom domowych i instytucjom niefinansowym w łącznej wysokości około 418 mld EUR, co odpowiada 94 % łącznej kwoty wszystkich kredytów udzielonych w Norwegii gospodarstwom domowym i instytucjom niefinansowym oraz 136 % produktu krajowego brutto (PKB) Norwegii. NIBOR służy ponadto jako stopa referencyjna dla płatności kuponowych dla około 60 % według łącznej wartości nominalnej obligacji o zmiennej stopie procentowej w Norwegii, na łączną kwotę około 130 mld EUR. Finanstilsynet, na podstawie danych pochodzących od jednego partnera centralnego, wykazał również, że NIBOR jest stosowana jako stopa referencyjna w instrumentach pochodnych na stopę procentową będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym o nierozliczonej wartości nominalnej wynoszącej co najmniej 1988 mld EUR według stanu na październik 2020 r. Ponadto Finanstilsynet wskazał, że NIBOR jest obecnie stosowany jako wskaźnik referencyjny w funduszach inwestycyjnych o całkowitej wartości aktywów netto wynoszącej 0,3 mld EUR. Łączna wartość instrumentów finansowych i umów finansowych, dla których NIBOR stanowi wskaźnik referencyjny, jest zatem osiem razy większa niż produkt narodowy brutto Norwegii.

| (7) | W ocenie Finanstilsynet stwierdzono, że NIBOR ma kluczowe znaczenie dla stabilności finansowej i integralności rynku w Norwegii, a zaprzestanie opracowywania tego wskaźnika referencyjnego lub jego niewiarygodność mogłyby mieć istotny negatywny wpływ na funkcjonowanie rynków finansowych w Norwegii oraz na przedsiębiorstwa i konsumentów, ponieważ wskaźnik ten jest wykorzystywany w kredytach, konsumenckich produktach kredytowych, instrumentach pochodnych na stopę procentową będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i funduszach inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(7)

W ocenie Finanstilsynet stwierdzono, że NIBOR ma kluczowe znaczenie dla stabilności finansowej i integralności rynku w Norwegii, a zaprzestanie opracowywania tego wskaźnika referencyjnego lub jego niewiarygodność mogłyby mieć istotny negatywny wpływ na funkcjonowanie rynków finansowych w Norwegii oraz na przedsiębiorstwa i konsumentów, ponieważ wskaźnik ten jest wykorzystywany w kredytach, konsumenckich produktach kredytowych, instrumentach pochodnych na stopę procentową będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i funduszach inwestycyjnych.

| (8) | W dniu 28 stycznia 2021 r. ESMA przekazał Komisji swoją opinię, w której stwierdził, że ocena dokonana przez Finanstilsynet spełnia wymogi określone w art. 20 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1011, a Finanstilsynet przedstawił dane ilościowe na poparcie uznania NIBOR za kluczowy wskaźnik referencyjny i analityczne uzasadnienie wskazujące na kluczową rolę NIBOR w gospodarce norweskiej. |
| --- | --- |

(8)

W dniu 28 stycznia 2021 r. ESMA przekazał Komisji swoją opinię, w której stwierdził, że ocena dokonana przez Finanstilsynet spełnia wymogi określone w art. 20 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1011, a Finanstilsynet przedstawił dane ilościowe na poparcie uznania NIBOR za kluczowy wskaźnik referencyjny i analityczne uzasadnienie wskazujące na kluczową rolę NIBOR w gospodarce norweskiej.

| (9) | Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011 Komisja jest zobowiązana do dokonywania co najmniej co dwa lata przeglądu wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratorów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii. W dniu 31 stycznia 2020 r. Zjednoczone Królestwo opuściło Unię. Wskaźniki opracowywane przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie nie mogą już zatem kwalifikować się jako kluczowe wskaźniki i powinny zostać usunięte z wykazu kluczowych wskaźników w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1368. Londyńska międzybankowa stopa procentowa (LIBOR), która została uznana za kluczowy wskaźnik referencyjny w dniu 19 grudnia 2017 r., powinna zatem zostać usunięta z wykazu kluczowych wskaźników w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1368. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011 Komisja jest zobowiązana do dokonywania co najmniej co dwa lata przeglądu wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratorów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii. W dniu 31 stycznia 2020 r. Zjednoczone Królestwo opuściło Unię. Wskaźniki opracowywane przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie nie mogą już zatem kwalifikować się jako kluczowe wskaźniki i powinny zostać usunięte z wykazu kluczowych wskaźników w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1368. Londyńska międzybankowa stopa procentowa (LIBOR), która została uznana za kluczowy wskaźnik referencyjny w dniu 19 grudnia 2017 r., powinna zatem zostać usunięta z wykazu kluczowych wskaźników w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1368.

| (10) | Rozporządzenie (UE) 2016/1011 zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2175 (3) m.in. w celu wyznaczenia ESMA od dnia 1 stycznia 2022 r. jako organu właściwego dla administratorów kluczowych wskaźników referencyjnych, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2016/1011. Organami właściwymi dla administratorów kluczowych wskaźników referencyjnych, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1011, pozostaną jednak odpowiednie właściwe organy krajowe. Wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych ustanowiony przez Komisję powinien zatem zawierać rozróżnienie między kluczowymi wskaźnikami referencyjnymi, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2016/1011, a wskaźnikami, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(10)

Rozporządzenie (UE) 2016/1011 zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2175 (3) m.in. w celu wyznaczenia ESMA od dnia 1 stycznia 2022 r. jako organu właściwego dla administratorów kluczowych wskaźników referencyjnych, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2016/1011. Organami właściwymi dla administratorów kluczowych wskaźników referencyjnych, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1011, pozostaną jednak odpowiednie właściwe organy krajowe. Wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych ustanowiony przez Komisję powinien zatem zawierać rozróżnienie między kluczowymi wskaźnikami referencyjnymi, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2016/1011, a wskaźnikami, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.

| (11) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1368. |
| --- | --- |

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1368.

| (12) | Mając na uwadze kluczowe znaczenie stopy NIBOR, jej powszechne wykorzystanie oraz jej rolę w alokacji kapitału w Norwegii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym. |
| --- | --- |

(12)

Mając na uwadze kluczowe znaczenie stopy NIBOR, jej powszechne wykorzystanie oraz jej rolę w alokacji kapitału w Norwegii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1368 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368 z dnia 11 sierpnia 2016 r. ustanawiające wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych stosowanych na rynkach finansowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 217 z 12.8.2016, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2175 z dnia 18 grudnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), rozporządzenie (UE) nr 1094/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), rozporządzenie (UE) nr 1095/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) 2016/1011 w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych oraz rozporządzenie (UE) 2015/847 w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych (Dz.U. L 334 z 27.12.2019, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych na podstawie art. 20 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2016/1011

| Nr | Wskaźnik referencyjny | Administrator | Lokalizacja |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Euro Interbank Offered Rate (EURIBOR®) | Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI) | Bruksela, Belgia |
| 2 | Euro Overnight Index Average (EONIA®) | Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI) | Bruksela, Belgia |

Nr

Wskaźnik referencyjny

Administrator

Lokalizacja

1

Euro Interbank Offered Rate (EURIBOR®)

Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI)

Bruksela, Belgia

2

Euro Overnight Index Average (EONIA®)

Instytut Europejskich Rynków Pieniężnych (EMMI)

Bruksela, Belgia

Wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych na podstawie art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1011

| Nr | Wskaźnik referencyjny | Administrator | Lokalizacja |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Stockholm Interbank Offered Rate (STIBOR) | Szwedzkie Stowarzyszenie Bankowców (Svenska Bankföreningen) | Sztokholm, Szwecja |
| 2 | Warsaw Interbank Offered Rate (WIBOR) | GPW Benchmarks S.A. | Warszawa, Polska |
| 5 | Norwegian Interbank Offered Rate (NIBOR) | Norske Finansielle Referanser (NoRe) | Oslo, Norwegia |

Nr

Wskaźnik referencyjny

Administrator

Lokalizacja

1

Stockholm Interbank Offered Rate (STIBOR)

Szwedzkie Stowarzyszenie Bankowców (Svenska Bankföreningen)

Sztokholm, Szwecja

2

Warsaw Interbank Offered Rate (WIBOR)

GPW Benchmarks S.A.

Warszawa, Polska

5

Norwegian Interbank Offered Rate (NIBOR)

Norske Finansielle Referanser (NoRe)

Oslo, Norwegia

---

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/43 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/43

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1123

z dnia 8 lipca 2021 r.

zawieszające środki polityki handlowej dotyczące niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/1646 w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 654/2014 z dnia 15 maja 2014 r. dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (1), w szczególności jego art. 7 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 7 listopada 2020 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/1646 (2) w sprawie środków polityki handlowej dotyczących niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu, które to rozporządzenie przewiduje stosowanie dodatkowych ceł na przywóz do Unii szeregu produktów pochodzących ze Stanów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 7 listopada 2020 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/1646 (2) w sprawie środków polityki handlowej dotyczących niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu, które to rozporządzenie przewiduje stosowanie dodatkowych ceł na przywóz do Unii szeregu produktów pochodzących ze Stanów Zjednoczonych.

| (2) | Motyw 9 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1646 stanowi, że Komisja zamierza zawiesić stosowanie tego rozporządzenia, jeżeli Stany Zjednoczone zawieszą środki zaradcze przeciwko przywozowi niektórych produktów z Unii Europejskiej, w związku ze sporami w ramach WTO dotyczących dużych cywilnych statków powietrznych. |
| --- | --- |

(2)

Motyw 9 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1646 stanowi, że Komisja zamierza zawiesić stosowanie tego rozporządzenia, jeżeli Stany Zjednoczone zawieszą środki zaradcze przeciwko przywozowi niektórych produktów z Unii Europejskiej, w związku ze sporami w ramach WTO dotyczących dużych cywilnych statków powietrznych.

| (3) | W dniu 9 marca 2021 r. w następstwie porozumienia osiągniętego ze Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego zawieszenia wszystkich środków na okres czterech miesięcy Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/425 (3) zawieszające środki polityki handlowej dotyczące niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/1646 w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu, którym to rozporządzeniem zawieszono stosowanie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1646 do dnia 10 lipca 2021 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 9 marca 2021 r. w następstwie porozumienia osiągniętego ze Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego zawieszenia wszystkich środków na okres czterech miesięcy Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/425 (3) zawieszające środki polityki handlowej dotyczące niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/1646 w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu, którym to rozporządzeniem zawieszono stosowanie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1646 do dnia 10 lipca 2021 r.

| (4) | W dniu 15 czerwca 2021 r. wiceprzewodniczący wykonawczy Valdis Dombrovskis i przedstawicielka Stanów Zjednoczonych ds. handlu Katherine Tai osiągnęli porozumienie w sprawie ram współpracy w dziedzinie dużych cywilnych statków powietrznych, w myśl którego „każda ze stron zamierza zawiesić stosowanie przeciwśrodków na okres 5 lat”. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 15 czerwca 2021 r. wiceprzewodniczący wykonawczy Valdis Dombrovskis i przedstawicielka Stanów Zjednoczonych ds. handlu Katherine Tai osiągnęli porozumienie w sprawie ram współpracy w dziedzinie dużych cywilnych statków powietrznych, w myśl którego „każda ze stron zamierza zawiesić stosowanie przeciwśrodków na okres 5 lat”.

| (5) | Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 654/2014 „[j]eżeli niezbędne jest wprowadzenie dostosowań w zakresie środków polityki handlowej przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 i 3, Komisja może wprowadzić wszelkie odpowiednie zmiany zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 2”. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 654/2014 „[j]eżeli niezbędne jest wprowadzenie dostosowań w zakresie środków polityki handlowej przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 i 3, Komisja może wprowadzić wszelkie odpowiednie zmiany zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 2”.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Barier Handlowych ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1843 (4), |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Barier Handlowych ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1843 (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zawiesza się stosowanie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1646 na okres pięciu lat od dnia 11 lipca 2021 r. W związku z tym, bez uszczerbku dla dalszego zawieszenia lub dalszej zmiany, w tym wcześniejszego przywrócenia, cła przewidziane w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/1646 mają ponownie zastosowanie ze skutkiem od dnia 11 lipca 2026 r. włącznie.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 50; zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/1843 (Dz.U. L 272 z 16.10.2015, s. 1) oraz rozporządzeniem (UE) 2021/167 (Dz.U. L 49 z 12.2.2021, s. 1).

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1646 z dnia 7 listopada 2020 r. w sprawie środków polityki handlowej dotyczących niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu (Dz.U. L 373 z 9.11.2020, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/425 z dnia 9 marca 2021 r. zawieszające środki polityki handlowej dotyczące niektórych produktów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/1646 w następstwie rozstrzygnięcia sporu handlowego w ramach Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w Światowej Organizacji Handlu (Dz.U. L 84 z 9.3.2021, s. 16).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1843 z dnia 6 października 2015 r. ustanawiające procedury unijne w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Unii zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (tekst jednolity) (Dz.U. L 272 z 16.10.2015, s. 1).

4

---

DECYZJE

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/45 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/45

---

DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE) 2021/1124

z dnia 7 lipca 2021 r.

w sprawie mianowania dwóch sędziów i dwóch rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości

PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 6 października 2021 r. upływają kadencje czternastu sędziów i sześciu rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 6 października 2021 r. upływają kadencje czternastu sędziów i sześciu rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości.

| (2) | Należy dokonać mianowań na te stanowiska na okres od dnia 7 października 2021 r. do dnia 6 października 2027 r. |
| --- | --- |

(2)

Należy dokonać mianowań na te stanowiska na okres od dnia 7 października 2021 r. do dnia 6 października 2027 r.

| (3) | Zaproponowano, aby odnowić kadencję Küllike JÜRIMÄE na stanowisku sędziego Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(3)

Zaproponowano, aby odnowić kadencję Küllike JÜRIMÄE na stanowisku sędziego Trybunału Sprawiedliwości.

| (4) | Zaproponowano, aby odnowić kadencję Manuela CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY na stanowisku rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(4)

Zaproponowano, aby odnowić kadencję Manuela CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY na stanowisku rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości.

| (5) | Zaproponowano, aby Maria Lourdes ARASTEY SAHÚN objęła stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości na pierwszą kadencję. |
| --- | --- |

(5)

Zaproponowano, aby Maria Lourdes ARASTEY SAHÚN objęła stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości na pierwszą kadencję.

| (6) | Zaproponowano, aby Tamara ĆAPETA objęła stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(6)

Zaproponowano, aby Tamara ĆAPETA objęła stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości.

| (7) | Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował pozytywnie wyżej wymienionych kandydatów do wykonywania funkcji sędziego i rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości, |
| --- | --- |

(7)

Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował pozytywnie wyżej wymienionych kandydatów do wykonywania funkcji sędziego i rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają niniejszym mianowane na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2021 r. do dnia 6 października 2027 r.:

| — | Küllike JÜRIMÄE, |
| --- | --- |

—

Küllike JÜRIMÄE,

| — | Maria Lourdes ARASTEY SAHÚN. |
| --- | --- |

—

Maria Lourdes ARASTEY SAHÚN.

Artykuł 2

Następujące osoby zostają niniejszym mianowane na stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2021 r. do dnia 6 października 2027 r.:

| — | Manuel CAMPOS SÁNCHEZ-BORDONA, |
| --- | --- |

—

Manuel CAMPOS SÁNCHEZ-BORDONA,

| — | Tamara ĆAPETA. |
| --- | --- |

—

Tamara ĆAPETA.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2021 r.

I. JARC

Przewodniczący

---

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/47 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/47

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2021/1125

z dnia 8 lipca 2021 r.

w sprawie odmowy włączenia produktu leczniczego wydawanego na receptę „Zinc-D-gluconate” do wykazu produktów leczniczych, które nie mają zawierać zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (1), w szczególności jej art. 54a ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przez określenie szczegółowych zasad dotyczących zabezpieczeń umieszczanych na opakowaniach produktów leczniczych stosowanych u ludzi (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 54a ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE stanowi, że produkty lecznicze wydawane na receptę zawierają zabezpieczenia, o których mowa w art. 54 lit. o) wspomnianej dyrektywy, chyba że znajdują się one w wykazie sporządzonym zgodnie z procedurą określoną w art. 54a ust. 2 lit. b) tej samej dyrektywy. W załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/161 określono wykaz produktów leczniczych lub kategorii produktów leczniczych wydawanych na receptę, które nie mają zawierać zabezpieczeń, w oparciu o ryzyko fałszowania i ryzyko wynikające z fałszowania produktów leczniczych lub kategorii produktów leczniczych. Produkt leczniczy wydawany na receptę „Zinc-D-gluconate” nie został włączony do tego wykazu. |
| --- | --- |

(1)

Art. 54a ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE stanowi, że produkty lecznicze wydawane na receptę zawierają zabezpieczenia, o których mowa w art. 54 lit. o) wspomnianej dyrektywy, chyba że znajdują się one w wykazie sporządzonym zgodnie z procedurą określoną w art. 54a ust. 2 lit. b) tej samej dyrektywy. W załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/161 określono wykaz produktów leczniczych lub kategorii produktów leczniczych wydawanych na receptę, które nie mają zawierać zabezpieczeń, w oparciu o ryzyko fałszowania i ryzyko wynikające z fałszowania produktów leczniczych lub kategorii produktów leczniczych. Produkt leczniczy wydawany na receptę „Zinc-D-gluconate” nie został włączony do tego wykazu.

| (2) | W dniu 15 lutego 2019 r. właściwy organ Niemiec, zgodnie z art. 54a ust. 4 dyrektywy 2001/83/WE i art. 46 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/161, poinformował Komisję pocztą elektroniczną, że nie uznaje produktu leczniczego wydawanego na receptę „Zinc-D-gluconate” za produkt, w przypadku którego istnieje ryzyko fałszowania zgodnie z kryteriami określonymi w art. 54a ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE. Właściwy organ Niemiec uznał zatem, że „Zinc-D-gluconate” powinien być zwolniony z wymogu zawierania zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 15 lutego 2019 r. właściwy organ Niemiec, zgodnie z art. 54a ust. 4 dyrektywy 2001/83/WE i art. 46 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/161, poinformował Komisję pocztą elektroniczną, że nie uznaje produktu leczniczego wydawanego na receptę „Zinc-D-gluconate” za produkt, w przypadku którego istnieje ryzyko fałszowania zgodnie z kryteriami określonymi w art. 54a ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE. Właściwy organ Niemiec uznał zatem, że „Zinc-D-gluconate” powinien być zwolniony z wymogu zawierania zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE.

| (3) | Komisja oceniła ryzyko fałszowania i ryzyko wynikające z fałszowania dotyczące przedmiotowego produktu leczniczego, biorąc pod uwagę kryteria wymienione w art. 54a ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE. Ponieważ tenże produkt leczniczy jest dopuszczony do leczenia poważnych schorzeń, takich jak choroba Wilsona i Acrodermatitis enteropathica, Komisja oceniła w szczególności ciężar schorzeń leczonych przy pomocy danych produktów, o którym mowa w art. 54a ust. 2 lit. b) ppkt (iv) wspomnianej dyrektywy, i stwierdziła, że ryzyko wynikające z fałszowania nie jest znikome. W związku z tym uznano, że kryteria te nie zostały spełnione. |
| --- | --- |

(3)

Komisja oceniła ryzyko fałszowania i ryzyko wynikające z fałszowania dotyczące przedmiotowego produktu leczniczego, biorąc pod uwagę kryteria wymienione w art. 54a ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE. Ponieważ tenże produkt leczniczy jest dopuszczony do leczenia poważnych schorzeń, takich jak choroba Wilsona i Acrodermatitis enteropathica, Komisja oceniła w szczególności ciężar schorzeń leczonych przy pomocy danych produktów, o którym mowa w art. 54a ust. 2 lit. b) ppkt (iv) wspomnianej dyrektywy, i stwierdziła, że ryzyko wynikające z fałszowania nie jest znikome. W związku z tym uznano, że kryteria te nie zostały spełnione.

| (4) | Nie należy zatem włączać produktu leczniczego „Zinc-D-gluconate” do załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/161 i nie należy zwalniać go z wymogu zawierania zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE. |
| --- | --- |

(4)

Nie należy zatem włączać produktu leczniczego „Zinc-D-gluconate” do załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/161 i nie należy zwalniać go z wymogu zawierania zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z oceną grupy ekspertów Komisji Europejskiej „Akt delegowany w sprawie zabezpieczeń produktów leczniczych stosowanych u ludzi”, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z oceną grupy ekspertów Komisji Europejskiej „Akt delegowany w sprawie zabezpieczeń produktów leczniczych stosowanych u ludzi”,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Produktu leczniczego wydawanego na receptę „Zinc-D-gluconate” nie włącza się do załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/161 i nie zwalnia się go z wymogu zawierania zabezpieczeń, o których mowa w art. 54 lit. o) dyrektywy 2001/83/WE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67.

1

(2)  
  Dz.U. L 32 z 9.2.2016, s. 1.

2

---

| 9.7.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 243/49 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/49

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/1126

z dnia 8 lipca 2021 r.

ustanawiająca równoważność zaświadczeń COVID-19 wydawanych przez Szwajcarię z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (1), w szczególności jego art. 3 ust. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) 2021/953 określa ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia ich posiadaczom korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19. Wyżej wspomniane rozporządzenie przyczynia się również do ułatwienia stopniowego znoszenia ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, zgodnie z prawem Unii, w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, w skoordynowany sposób. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) 2021/953 określa ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia ich posiadaczom korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19. Wyżej wspomniane rozporządzenie przyczynia się również do ułatwienia stopniowego znoszenia ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, zgodnie z prawem Unii, w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, w skoordynowany sposób.

| (2) | Obywatele Unii i obywatele Szwajcarii korzystają, na zasadzie wzajemności, z prawa wjazdu i pobytu na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (2) (zwanej dalej „umową o swobodnym przepływie osób”). W art. 5 ust. 1 załącznika I do umowy o swobodnym przepływie osób przewidziano możliwość ograniczenia swobodnego przemieszczania się ze względu na zdrowie publiczne, jednak umowa ta nie zawiera mechanizmu włączania aktów Unii. Szwajcaria jest zatem objęta uprawnieniem określonym w art. 3 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(2)

Obywatele Unii i obywatele Szwajcarii korzystają, na zasadzie wzajemności, z prawa wjazdu i pobytu na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (2) (zwanej dalej „umową o swobodnym przepływie osób”). W art. 5 ust. 1 załącznika I do umowy o swobodnym przepływie osób przewidziano możliwość ograniczenia swobodnego przemieszczania się ze względu na zdrowie publiczne, jednak umowa ta nie zawiera mechanizmu włączania aktów Unii. Szwajcaria jest zatem objęta uprawnieniem określonym w art. 3 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2021/953.

| (3) | W dniu 4 czerwca 2021 r. Szwajcaria przyjęła rozporządzenie w sprawie zaświadczeń COVID-19 (3) („szwajcarskie rozporządzenie w sprawie zaświadczeń COVID-19”), które stanowi podstawę prawną do wydawania zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 4 czerwca 2021 r. Szwajcaria przyjęła rozporządzenie w sprawie zaświadczeń COVID-19 (3) („szwajcarskie rozporządzenie w sprawie zaświadczeń COVID-19”), które stanowi podstawę prawną do wydawania zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19.

| (4) | W dniu 23 czerwca 2021 r. Szwajcaria poinformowała Komisję, że wydaje interoperacyjne zaświadczenia o szczepieniu wyłącznie w odniesieniu do szczepionek przeciwko COVID-19 dopuszczonych w Szwajcarii. Obecnie są to szczepionki przeciwko COVID-19 Comirnaty, Moderna i Janssen, które odpowiadają szczepionkom przeciwko COVID-19 objętym art. 5 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2021/953. Ponadto Szwajcaria poinformowała Komisję, że wydaje zaświadczenia o szczepieniu przeciwko COVID-19 po podaniu każdej dawki i wyraźnie wskazuje, czy cykl szczepienia został zakończony. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 23 czerwca 2021 r. Szwajcaria poinformowała Komisję, że wydaje interoperacyjne zaświadczenia o szczepieniu wyłącznie w odniesieniu do szczepionek przeciwko COVID-19 dopuszczonych w Szwajcarii. Obecnie są to szczepionki przeciwko COVID-19 Comirnaty, Moderna i Janssen, które odpowiadają szczepionkom przeciwko COVID-19 objętym art. 5 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2021/953. Ponadto Szwajcaria poinformowała Komisję, że wydaje zaświadczenia o szczepieniu przeciwko COVID-19 po podaniu każdej dawki i wyraźnie wskazuje, czy cykl szczepienia został zakończony.

| (5) | Szwajcaria poinformowała również Komisję, że będzie wydawać interoperacyjne zaświadczenia o wyniku testu wyłącznie w odniesieniu do testów z wykorzystaniem amplifikacji kwasu nukleinowego lub szybkich testów antygenowych wymienionych we wspólnym i zaktualizowanym wykazie szybkich testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia ustanowiony w art. 17 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE (4), na podstawie zalecenia Rady z dnia 21 stycznia 2021 r. (5). |
| --- | --- |

(5)

Szwajcaria poinformowała również Komisję, że będzie wydawać interoperacyjne zaświadczenia o wyniku testu wyłącznie w odniesieniu do testów z wykorzystaniem amplifikacji kwasu nukleinowego lub szybkich testów antygenowych wymienionych we wspólnym i zaktualizowanym wykazie szybkich testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia ustanowiony w art. 17 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE (4), na podstawie zalecenia Rady z dnia 21 stycznia 2021 r. (5).

| (6) | Ponadto Szwajcaria poinformowała Komisję, że wydaje interoperacyjne zaświadczenia o powrocie do zdrowia najwcześniej 11 dni po przeprowadzeniu testu, który dał wynik dodatni, ważne nie dłużej niż 180 dni. |
| --- | --- |

(6)

Ponadto Szwajcaria poinformowała Komisję, że wydaje interoperacyjne zaświadczenia o powrocie do zdrowia najwcześniej 11 dni po przeprowadzeniu testu, który dał wynik dodatni, ważne nie dłużej niż 180 dni.

| (7) | Szwajcaria poinformowała również Komisję, że jej system wydawania zaświadczeń COVID-19, który jest zgodny ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19, jest zgodny ze specyfikacjami technicznymi określonymi w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/1073 (6). |
| --- | --- |

(7)

Szwajcaria poinformowała również Komisję, że jej system wydawania zaświadczeń COVID-19, który jest zgodny ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19, jest zgodny ze specyfikacjami technicznymi określonymi w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/1073 (6).

| (8) | W dniu 9 czerwca 2021 r. Komisja przeprowadziła testy techniczne, które wykazały, że weryfikacja przez państwa członkowskie zaświadczeń COVID-19, wydanych przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19, za pomocą ram zaufania ustanowionych na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/953, jest technicznie możliwa. |
| --- | --- |

(8)

W dniu 9 czerwca 2021 r. Komisja przeprowadziła testy techniczne, które wykazały, że weryfikacja przez państwa członkowskie zaświadczeń COVID-19, wydanych przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19, za pomocą ram zaufania ustanowionych na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/953, jest technicznie możliwa.

| (9) | W dniu 23 czerwca 2021 r. Szwajcaria przedstawiła również formalne gwarancje, że będzie uznawać zaświadczenia wydawane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(9)

W dniu 23 czerwca 2021 r. Szwajcaria przedstawiła również formalne gwarancje, że będzie uznawać zaświadczenia wydawane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953.

| (10) | W szczególności Szwajcaria poinformowała Komisję, że jeżeli będzie uznawać dowód szczepienia w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie umową o swobodnym przepływie osób, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, będzie również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez państwa członkowskie Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której wydano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7). Szwajcaria może również uznawać, w tym samym celu, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której właściwy organ danego państwa członkowskiego wydał pozwolenie na dopuszczenie do obrotu na podstawie dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), szczepionki przeciwko COVID-19, której dystrybucję dopuszczono tymczasowo zgodnie z art. 5 ust. 2 tej dyrektywy, lub szczepionki przeciwko COVID-19, w odniesieniu do której przeprowadzono procedurę WHO dotyczącą nadzwyczajnego pozwolenia na stosowanie. Jeżeli Szwajcaria uznaje zaświadczenia o szczepieniu w odniesieniu do takiej szczepionki przeciwko COVID-19, będzie również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do tej samej szczepionki przeciwko COVID-19. |
| --- | --- |

(10)

W szczególności Szwajcaria poinformowała Komisję, że jeżeli będzie uznawać dowód szczepienia w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie umową o swobodnym przepływie osób, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, będzie również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez państwa członkowskie Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której wydano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7). Szwajcaria może również uznawać, w tym samym celu, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której właściwy organ danego państwa członkowskiego wydał pozwolenie na dopuszczenie do obrotu na podstawie dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), szczepionki przeciwko COVID-19, której dystrybucję dopuszczono tymczasowo zgodnie z art. 5 ust. 2 tej dyrektywy, lub szczepionki przeciwko COVID-19, w odniesieniu do której przeprowadzono procedurę WHO dotyczącą nadzwyczajnego pozwolenia na stosowanie. Jeżeli Szwajcaria uznaje zaświadczenia o szczepieniu w odniesieniu do takiej szczepionki przeciwko COVID-19, będzie również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do tej samej szczepionki przeciwko COVID-19.

| (11) | Ponadto Szwajcaria poinformowała Komisję, że jeżeli będzie wymagać przedstawienia dowodu wykonania testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie z umową o swobodnym przepływie osób i z uwzględnieniem szczególnej sytuacji społeczności transgranicznych, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, będzie również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o wyniku testu wskazujące ujemny wynik testu wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(11)

Ponadto Szwajcaria poinformowała Komisję, że jeżeli będzie wymagać przedstawienia dowodu wykonania testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie z umową o swobodnym przepływie osób i z uwzględnieniem szczególnej sytuacji społeczności transgranicznych, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, będzie również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o wyniku testu wskazujące ujemny wynik testu wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953.

| (12) | Szwajcaria poinformowała również Komisję, że jeżeli uznaje dowód powrotu do zdrowia po przebytej infekcji SARS-CoV-2 w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się, wprowadzonych zgodnie z umową o swobodnym przepływie osób, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, będzie uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o powrocie do zdrowia wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(12)

Szwajcaria poinformowała również Komisję, że jeżeli uznaje dowód powrotu do zdrowia po przebytej infekcji SARS-CoV-2 w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się, wprowadzonych zgodnie z umową o swobodnym przepływie osób, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, będzie uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o powrocie do zdrowia wydane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953.

| (13) | Jednocześnie w dniu 9 czerwca 2021 r. test techniczny wykazał, że weryfikacja przez Szwajcarię unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID wydawanych przez państwa członkowskie, z wykorzystaniem ram zaufania ustanowionych na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/953, jest technicznie możliwa. |
| --- | --- |

(13)

Jednocześnie w dniu 9 czerwca 2021 r. test techniczny wykazał, że weryfikacja przez Szwajcarię unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID wydawanych przez państwa członkowskie, z wykorzystaniem ram zaufania ustanowionych na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/953, jest technicznie możliwa.

| (14) | Występują zatem elementy niezbędne do stwierdzenia, że zaświadczenia COVID-19 wydawane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19 należy traktować jako równoważne z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(14)

Występują zatem elementy niezbędne do stwierdzenia, że zaświadczenia COVID-19 wydawane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19 należy traktować jako równoważne z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953.

| (15) | W związku z tym zaświadczenia COVID-19 wydawane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19 powinny być uznawane na warunkach, o których mowa w art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2021/953. W związku z tym, jeżeli państwa członkowskie uznają dowód szczepienia, powrotu do zdrowia po przebytej infekcji SARS-CoV-2 lub wykonania testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, mają one również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o szczepieniu w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której wydano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004, zaświadczenia o powrocie do zdrowia lub zaświadczenia o wyniku testu wskazujące ujemny wynik testu, wydane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19. Państwa członkowskie mogą również uznawać, w tym samym celu, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której pozwolenie na dopuszczenie do obrotu wydał właściwy organ Szwajcarii, ale dla której nie wydano pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004. |
| --- | --- |

(15)

W związku z tym zaświadczenia COVID-19 wydawane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19 powinny być uznawane na warunkach, o których mowa w art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2021/953. W związku z tym, jeżeli państwa członkowskie uznają dowód szczepienia, powrotu do zdrowia po przebytej infekcji SARS-CoV-2 lub wykonania testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, mają one również uznawać, na tych samych warunkach, zaświadczenia o szczepieniu w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której wydano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004, zaświadczenia o powrocie do zdrowia lub zaświadczenia o wyniku testu wskazujące ujemny wynik testu, wydane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19. Państwa członkowskie mogą również uznawać, w tym samym celu, zaświadczenia o szczepieniu wydane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, dla której pozwolenie na dopuszczenie do obrotu wydał właściwy organ Szwajcarii, ale dla której nie wydano pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004.

| (16) | W celu ochrony interesów Unii, w szczególności w dziedzinie zdrowia publicznego, Komisja może skorzystać ze swoich uprawnień do zawieszenia lub uchylenia niniejszej decyzji, jeżeli warunki określone w art. 3 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2021/953 nie są już spełniane. |
| --- | --- |

(16)

W celu ochrony interesów Unii, w szczególności w dziedzinie zdrowia publicznego, Komisja może skorzystać ze swoich uprawnień do zawieszenia lub uchylenia niniejszej decyzji, jeżeli warunki określone w art. 3 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2021/953 nie są już spełniane.

| (17) | Aby niniejsza decyzja mogła wejść w życie, Szwajcaria powinna zostać włączona do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(17)

Aby niniejsza decyzja mogła wejść w życie, Szwajcaria powinna zostać włączona do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953.

| (18) | W związku z potrzebą jak najszybszego włączenia Szwajcarii do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953, niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(18)

W związku z potrzebą jak najszybszego włączenia Szwajcarii do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953, niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (19) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (UE) 2021/953, |
| --- | --- |

(19)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (UE) 2021/953,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19, wydane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19, traktuje się jako równoważne z zaświadczeniami wydanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953.

Artykuł 2

Szwajcaria zostaje włączona do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 6.

2

(3)  
  Verordnung vom 4. Juni 2021 über Zertifikate zum Nachweis einer Covid-19-Impfung, einer Covid-19-Genesung oder eines Covid-19-Testergebnisses (Covid-19-Verordnung Zertifikate), AS 2021 325/ Ordonnance du 4 juin 2021 sur les certificats attestant la vaccination contre le COVID-19, la guérison du COVID-19 ou la réalisation d’un test de dépistage du COVID-19 (Ordonnance COVID-19 certificats), RO 2021 325/Ordinanza del 4 giugno 2021 concernente i certificati attestanti l’avvenuta vaccinazione anti-COVID-19, la guarigione dalla COVID-19 o il risultato di un test COVID-19 (Ordinanza sui certificati COVID-19), RU 2021 325.

3

Verordnung vom 4. Juni 2021 über Zertifikate zum Nachweis einer Covid-19-Impfung, einer Covid-19-Genesung oder eines Covid-19-Testergebnisses (Covid-19-Verordnung Zertifikate)

Ordonnance du 4 juin 2021 sur les certificats attestant la vaccination contre le COVID-19, la guérison du COVID-19 ou la réalisation d’un test de dépistage du COVID-19 (Ordonnance COVID-19 certificats)

Ordinanza del 4 giugno 2021 concernente i certificati attestanti l’avvenuta vaccinazione anti-COVID-19, la guarigione dalla COVID-19 o il risultato di un test COVID-19 (Ordinanza sui certificati COVID-19)

(4)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia oraz uchylająca decyzję nr 2119/98/WE (Dz.U. L 293 z 5.11.2013, s. 1).

4

(5)  Zalecenie Rady z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie wspólnych ram stosowania i walidacji szybkich testów antygenowych oraz wzajemnego uznawania wyników testów na COVID-19 w UE (Dz.U. C 24 z 22.1.2021, s. 1).

5

(6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1073 z dnia 28 czerwca 2021 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne i zasady do celów wdrożenia ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ustanowionych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (Dz.U. L 230 z 30.6.2021, s. 32).

6

(7)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające unijne procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1).

7

(8)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67).

8

---