# Dziennik Urzędowy L 61/2011

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2011.061.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 61 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 548 marca 2011 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2011.061.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 61

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 548 marca 2011

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 224/2011 z dnia 7 marca 2011 r. ustalające wysokość opłaty standardowej za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego za rok obrotowy 2011 w ramach sieci danych rachunkowych gospodarstw rolnych | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 225/2011 z dnia 7 marca 2011 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2005 ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi | 2 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 226/2011 z dnia 7 marca 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 5 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 227/2011 z dnia 7 marca 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11 | 7 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Komisji 2011/29/UE z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej etridiazolu jako substancji czynnej i zmieniająca decyzję Komisji 2008/934/WE (
  1
  ) | 9 |
| | * | Dyrektywa Komisji 2011/30/UE z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej tlenku fenbutacyny jako substancji czynnej oraz zmieniająca decyzję Komisji 2008/934/WE (
  1
  ) | 14 |
| | * | Dyrektywa Komisji 2011/31/UE z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do ograniczenia stosowania substancji czynnej pirymifos metylowy (
  1
  ) | 18 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady 2011/146/WPZiB z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca decyzję 2010/145/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) | 21 |
| | | 2011/147/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 29 września 2010 r. w sprawie programu pomocy C 4/09 (ex N 679/97) wdrożonego przez Francję na rzecz radiofonii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6483)

   (
  1
  ) | 22 |
| | | 2011/148/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 2 marca 2011 r. zmieniająca decyzję 2008/456/WE ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi w odniesieniu do systemów zarządzania i kontroli państw członkowskich, zasad zarządzania administracyjnego i finansowego oraz kryteriów kwalifikowalności wydatków na realizację projektów współfinansowanych ze środków Funduszu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1160) | 28 |
| | | 2011/149/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie historycznych emisji lotniczych zgodnie z art. 3c ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1328)

   (
  1
  ) | 42 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 224/2011 z dnia 7 marca 2011 r. ustalające wysokość opłaty standardowej za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego za rok obrotowy 2011 w ramach sieci danych rachunkowych gospodarstw rolnych

1

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 225/2011 z dnia 7 marca 2011 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2005 ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi

2

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 226/2011 z dnia 7 marca 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

5

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 227/2011 z dnia 7 marca 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11

7

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Komisji 2011/29/UE z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej etridiazolu jako substancji czynnej i zmieniająca decyzję Komisji 2008/934/WE (
  1
  )

1

9

*

Dyrektywa Komisji 2011/30/UE z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej tlenku fenbutacyny jako substancji czynnej oraz zmieniająca decyzję Komisji 2008/934/WE (
  1
  )

1

14

*

Dyrektywa Komisji 2011/31/UE z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do ograniczenia stosowania substancji czynnej pirymifos metylowy (
  1
  )

1

18

DECYZJE

*

Decyzja Rady 2011/146/WPZiB z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca decyzję 2010/145/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)

21

2011/147/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 29 września 2010 r. w sprawie programu pomocy C 4/09 (ex N 679/97) wdrożonego przez Francję na rzecz radiofonii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6483)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6483)

1

22

2011/148/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 2 marca 2011 r. zmieniająca decyzję 2008/456/WE ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi w odniesieniu do systemów zarządzania i kontroli państw członkowskich, zasad zarządzania administracyjnego i finansowego oraz kryteriów kwalifikowalności wydatków na realizację projektów współfinansowanych ze środków Funduszu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1160)

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1160)

28

2011/149/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie historycznych emisji lotniczych zgodnie z art. 3c ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1328)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1328)

1

42

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 224/2011

z dnia 7 marca 2011 r.

ustalające wysokość opłaty standardowej za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego za rok obrotowy 2011 w ramach sieci danych rachunkowych gospodarstw rolnych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1217/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i działalności gospodarczej gospodarstw rolnych we Wspólnocie Europejskiej (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1915/83 z dnia 13 lipca 1983 r. w sprawie niektórych szczegółowych reguł wykonawczych dotyczących prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych (2), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1915/83 stanowi, że Komisja wpłaca opłatę standardową na rzecz państw członkowskich z tytułu każdego należycie wypełnionego sprawozdania z gospodarstwa rolnego przekazanego Komisji w terminie określonym w art. 3 wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1915/83 stanowi, że Komisja wpłaca opłatę standardową na rzecz państw członkowskich z tytułu każdego należycie wypełnionego sprawozdania z gospodarstwa rolnego przekazanego Komisji w terminie określonym w art. 3 wymienionego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1264/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustalającym wysokość opłaty standardowej za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego za rok obrachunkowy 2009 w ramach systemu zbierania i wykorzystywania danych rachunkowych z gospodarstw rolnych (3) ustalono wysokość opłaty standardowej za rok obrachunkowy 2009 na 155 EUR za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego. Tendencje zmian kosztów i ich wpływ na koszt wypełnienia sprawozdania z gospodarstwa rolnego uzasadniają weryfikację wysokości tej opłaty. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1264/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustalającym wysokość opłaty standardowej za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego za rok obrachunkowy 2009 w ramach systemu zbierania i wykorzystywania danych rachunkowych z gospodarstw rolnych (3) ustalono wysokość opłaty standardowej za rok obrachunkowy 2009 na 155 EUR za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego. Tendencje zmian kosztów i ich wpływ na koszt wypełnienia sprawozdania z gospodarstwa rolnego uzasadniają weryfikację wysokości tej opłaty.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowości Gospodarstw Rolnych, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowości Gospodarstw Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wysokość opłaty standardowej określonej w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1915/83 ustala się na 157 EUR.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od roku obrotowego 2011.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 27.

1

(2)  Dz.U. L 190 z 14.7.1983, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 338 z 17.12.2008, s. 31.

3

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/2

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 225/2011

z dnia 7 marca 2011 r.

zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2005 ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prekursorów narkotykowych i rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 określającego zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi (1), w szczególności jego art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2005 (2) określa, czy przy wywozie prekursorów narkotyków ze Wspólnoty wymagane są szczególne środki monitorowania. W załączniku IV do tego rozporządzenia wymienione są – dla każdej z substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 i 3 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 111/2005 – państwa, w których przypadku wymagane jest powiadomienie przed wywozem. Wykazy obejmują państwa trzecie, które zażądały otrzymywania powiadomień przed wywozem zgodnie z art. 12 ust. 10 Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2005 (2) określa, czy przy wywozie prekursorów narkotyków ze Wspólnoty wymagane są szczególne środki monitorowania. W załączniku IV do tego rozporządzenia wymienione są – dla każdej z substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 i 3 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 111/2005 – państwa, w których przypadku wymagane jest powiadomienie przed wywozem. Wykazy obejmują państwa trzecie, które zażądały otrzymywania powiadomień przed wywozem zgodnie z art. 12 ust. 10 Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r.

| (2) | Na swoim drugim posiedzeniu w dniu 8 marca 2010 r. Komisja Narodów Zjednoczonych ds. Środków Odurzających postanowiła włączyć kwas fenylooctowy do tabeli I Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. Artykuł 12 ust. 10 tej Konwencji stanowi, że każda Strona, z której terytorium ma nastąpić wywóz substancji wymienionej w tabeli I, zapewni, aby przed dokonaniem takiego wywozu jej właściwe organy przekazały właściwym organom kraju przywozu informacje na temat przesyłki wywozowej. |
| --- | --- |

(2)

Na swoim drugim posiedzeniu w dniu 8 marca 2010 r. Komisja Narodów Zjednoczonych ds. Środków Odurzających postanowiła włączyć kwas fenylooctowy do tabeli I Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. Artykuł 12 ust. 10 tej Konwencji stanowi, że każda Strona, z której terytorium ma nastąpić wywóz substancji wymienionej w tabeli I, zapewni, aby przed dokonaniem takiego wywozu jej właściwe organy przekazały właściwym organom kraju przywozu informacje na temat przesyłki wywozowej.

| (3) | Po podjęciu decyzji o włączeniu kwasu fenylooctowego do tabeli I wspomnianej konwencji Narodów Zjednoczonych, konieczna jest zmiana załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1277/2005 w celu zapewnienia, aby dla wszystkich wywozów kwasu fenylooctowego z Unii Europejskiej przekazywane były powiadomienia przed wywozem. |
| --- | --- |

(3)

Po podjęciu decyzji o włączeniu kwasu fenylooctowego do tabeli I wspomnianej konwencji Narodów Zjednoczonych, konieczna jest zmiana załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1277/2005 w celu zapewnienia, aby dla wszystkich wywozów kwasu fenylooctowego z Unii Europejskiej przekazywane były powiadomienia przed wywozem.

| (4) | W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1277/2005 nie są wymienione wszystkie państwa trzecie, które wraz z wejściem w życie rozporządzenia Komisji (WE) nr 297/2009 (3) zażądały otrzymywania powiadomień przed wywozem dla niektórych substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 i 3. Takie żądanie zgłosiły Afganistan, Australia i Ghana i w związku z tym państwa te należy uwzględnić w treści tego załącznika. |
| --- | --- |

(4)

W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1277/2005 nie są wymienione wszystkie państwa trzecie, które wraz z wejściem w życie rozporządzenia Komisji (WE) nr 297/2009 (3) zażądały otrzymywania powiadomień przed wywozem dla niektórych substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 i 3. Takie żądanie zgłosiły Afganistan, Australia i Ghana i w związku z tym państwa te należy uwzględnić w treści tego załącznika.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1277/2005. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1277/2005.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 111/2005, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 111/2005,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 1277/2005 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 22 z 26.1.2005, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 202 z 3.8.2005, s. 7.

2

(3)  Dz.U. L 95 z 9.4.2009, s. 13.

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK IV

| 1. | Wykaz państw, o których mowa w art. 20, w których przypadku wymagane jest powiadomienie przed wywozem przy wywozie substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 111/2005






  Substancja | Państwo przeznaczenia |
| --- | --- | --- |
| Bezwodnik octowy


  Nadmanganian potasu


  Kwas fenylooctowy | Każde państwo trzecie |
| Kwas antranilowy | | Afganistan |

1.

Wykaz państw, o których mowa w art. 20, w których przypadku wymagane jest powiadomienie przed wywozem przy wywozie substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 111/2005

Substancja

Państwo przeznaczenia

Bezwodnik octowy

Nadmanganian potasu

Kwas fenylooctowy

Każde państwo trzecie

Kwas antranilowy

Afganistan

| | Australia |
| --- | --- |

Australia

| | Antigua i Barbuda |
| --- | --- |

Antigua i Barbuda

| | Benin |
| --- | --- |

Benin

| | Boliwia |
| --- | --- |

Boliwia

| | Brazylia |
| --- | --- |

Brazylia

| | Kanada |
| --- | --- |

Kanada

| | Kajmany |
| --- | --- |

Kajmany

| | Chile |
| --- | --- |

Chile

| | Kolumbia |
| --- | --- |

Kolumbia

| | Kostaryka |
| --- | --- |

Kostaryka

| | Republika Dominikańska |
| --- | --- |

Republika Dominikańska

| | Ekwador |
| --- | --- |

Ekwador

| | Etiopia |
| --- | --- |

Etiopia

| | Ghana |
| --- | --- |

Ghana

| | Haiti |
| --- | --- |

Haiti

| | Indie |
| --- | --- |

Indie

| | Indonezja |
| --- | --- |

Indonezja

| | Jordania |
| --- | --- |

Jordania

| | Kazachstan |
| --- | --- |

Kazachstan

| | Liban |
| --- | --- |

Liban

| | Madagaskar |
| --- | --- |

Madagaskar

| | Malezja |
| --- | --- |

Malezja

| | Maledywy |
| --- | --- |

Maledywy

| | Meksyk |
| --- | --- |

Meksyk

| | Nigeria |
| --- | --- |

Nigeria

| | Oman |
| --- | --- |

Oman

| | Paragwaj |
| --- | --- |

Paragwaj

| | Peru |
| --- | --- |

Peru

| | Filipiny |
| --- | --- |

Filipiny

| | Republika Mołdowy |
| --- | --- |

Republika Mołdowy

| | Federacja Rosyjska |
| --- | --- |

Federacja Rosyjska

| | Arabia Saudyjska |
| --- | --- |

Arabia Saudyjska

| | Republika Południowej Afryki |
| --- | --- |

Republika Południowej Afryki

| | Tadżykistan |
| --- | --- |

Tadżykistan

| | Turcja |
| --- | --- |

Turcja

| | Zjednoczone Emiraty Arabskie |
| --- | --- |

Zjednoczone Emiraty Arabskie

| | Zjednoczona Republika Tanzanii |
| --- | --- |

Zjednoczona Republika Tanzanii

| | Wenezuela |
| --- | --- |

Wenezuela

Piperydyna

| | Afganistan |
| --- | --- |

Afganistan

| | Australia |
| --- | --- |

Australia

| | Antigua i Barbuda |
| --- | --- |

Antigua i Barbuda

| | Benin |
| --- | --- |

Benin

| | Boliwia |
| --- | --- |

Boliwia

| | Brazylia |
| --- | --- |

Brazylia

| | Kanada |
| --- | --- |

Kanada

| | Kajmany |
| --- | --- |

Kajmany

| | Chile |
| --- | --- |

Chile

| | Kolumbia |
| --- | --- |

Kolumbia

| | Kostaryka |
| --- | --- |

Kostaryka

| | Republika Dominikańska |
| --- | --- |

Republika Dominikańska

| | Ekwador |
| --- | --- |

Ekwador

| | Etiopia |
| --- | --- |

Etiopia

| | Ghana |
| --- | --- |

Ghana

| | Haiti |
| --- | --- |

Haiti

| | Indie |
| --- | --- |

Indie

| | Indonezja |
| --- | --- |

Indonezja

| | Jordania |
| --- | --- |

Jordania

| | Kazachstan |
| --- | --- |

Kazachstan

| | Liban |
| --- | --- |

Liban

| | Madagaskar |
| --- | --- |

Madagaskar

| | Malezja |
| --- | --- |

Malezja

| | Maledywy |
| --- | --- |

Maledywy

| | Meksyk |
| --- | --- |

Meksyk

| | Nigeria |
| --- | --- |

Nigeria

| | Oman |
| --- | --- |

Oman

| | Paragwaj |
| --- | --- |

Paragwaj

| | Peru |
| --- | --- |

Peru

| | Filipiny |
| --- | --- |

Filipiny

| | Republika Mołdowy |
| --- | --- |

Republika Mołdowy

| | Federacja Rosyjska |
| --- | --- |

Federacja Rosyjska

| | Arabia Saudyjska |
| --- | --- |

Arabia Saudyjska

| | Tadżykistan |
| --- | --- |

Tadżykistan

| | Turcja |
| --- | --- |

Turcja

| | Zjednoczone Emiraty Arabskie |
| --- | --- |

Zjednoczone Emiraty Arabskie

| | Zjednoczona Republika Tanzanii |
| --- | --- |

Zjednoczona Republika Tanzanii

| | Stany Zjednoczone Ameryki: |
| --- | --- |

Stany Zjednoczone Ameryki:

| | Wenezuela |
| --- | --- |

Wenezuela

| 2. | Wykaz państw, o których mowa w art. 20 i 22, w przypadku których wymagane jest powiadomienie przed wywozem oraz zezwolenie na wywóz przy wywozie substancji sklasyfikowanych w kategorii 3 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 111/2005






  Substancja | Państwo przeznaczenia |
| --- | --- | --- |
| Keton metylowo-etylowy (MEK)
   (1)


  Toluen
   (1)


  Aceton
   (1)


  Eter etylowy
   (1) | | Afganistan |

2.

Wykaz państw, o których mowa w art. 20 i 22, w przypadku których wymagane jest powiadomienie przed wywozem oraz zezwolenie na wywóz przy wywozie substancji sklasyfikowanych w kategorii 3 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 111/2005

Substancja

Państwo przeznaczenia

Keton metylowo-etylowy (MEK)
   (1)

Toluen
   (1)

Aceton
   (1)

Eter etylowy
   (1)

Afganistan

| | Australia |
| --- | --- |

Australia

| | Antigua i Barbuda |
| --- | --- |

Antigua i Barbuda

| | Argentyna |
| --- | --- |

Argentyna

| | Benin |
| --- | --- |

Benin

| | Boliwia |
| --- | --- |

Boliwia

| | Brazylia |
| --- | --- |

Brazylia

| | Kanada |
| --- | --- |

Kanada

| | Kajmany |
| --- | --- |

Kajmany

| | Chile |
| --- | --- |

Chile

| | Kolumbia |
| --- | --- |

Kolumbia

| | Kostaryka |
| --- | --- |

Kostaryka

| | Republika Dominikańska |
| --- | --- |

Republika Dominikańska

| | Ekwador |
| --- | --- |

Ekwador

| | Egipt |
| --- | --- |

Egipt

| | Salwador |
| --- | --- |

Salwador

| | Etiopia |
| --- | --- |

Etiopia

| | Ghana |
| --- | --- |

Ghana

| | Gwatemala |
| --- | --- |

Gwatemala

| | Haiti |
| --- | --- |

Haiti

| | Honduras |
| --- | --- |

Honduras

| | Indie |
| --- | --- |

Indie

| | Jordania |
| --- | --- |

Jordania

| | Kazachstan |
| --- | --- |

Kazachstan

| | Liban |
| --- | --- |

Liban

| | Madagaskar |
| --- | --- |

Madagaskar

| | Malezja |
| --- | --- |

Malezja

| | Maledywy |
| --- | --- |

Maledywy

| | Meksyk |
| --- | --- |

Meksyk

| | Nigeria |
| --- | --- |

Nigeria

| | Oman |
| --- | --- |

Oman

| | Pakistan |
| --- | --- |

Pakistan

| | Paragwaj |
| --- | --- |

Paragwaj

| | Peru |
| --- | --- |

Peru

| | Filipiny |
| --- | --- |

Filipiny

| | Republika Mołdowy |
| --- | --- |

Republika Mołdowy

| | Republika Korei |
| --- | --- |

Republika Korei

| | Federacja Rosyjska |
| --- | --- |

Federacja Rosyjska

| | Arabia Saudyjska |
| --- | --- |

Arabia Saudyjska

| | Tadżykistan |
| --- | --- |

Tadżykistan

| | Turcja |
| --- | --- |

Turcja

| | Zjednoczone Emiraty Arabskie |
| --- | --- |

Zjednoczone Emiraty Arabskie

| | Zjednoczona Republika Tanzanii |
| --- | --- |

Zjednoczona Republika Tanzanii

| | Urugwaj |
| --- | --- |

Urugwaj

| | Wenezuela |
| --- | --- |

Wenezuela

Kwas chlorowodorowy

Kwas siarkowy

| | Boliwia |
| --- | --- |

Boliwia

| | Chile |
| --- | --- |

Chile

| | Kolumbia |
| --- | --- |

Kolumbia

| | Ekwador |
| --- | --- |

Ekwador

| | Peru |
| --- | --- |

Peru

| | Turcja |
| --- | --- |

Turcja

| | Wenezuela |
| --- | --- |

Wenezuela

---

(1)  Zawiera sole tych substancji w każdym przypadku, gdy istnienie takich soli jest możliwe.”

1

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/5

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 226/2011

z dnia 7 marca 2011 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 marca 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 122,2 |
| MA | 45,1 |
| TN | 115,9 |
| TR | 93,9 |
| ZZ | 94,3 |
| 0707 00 05 | TR | 162,5 |
| ZZ | 162,5 |
| 0709 90 70 | MA | 32,9 |
| TR | 93,3 |
| ZZ | 63,1 |
| 0805 10 20 | EG | 55,8 |
| IL | 78,1 |
| MA | 57,1 |
| TN | 43,4 |
| TR | 65,8 |
| ZA | 37,9 |
| ZZ | 56,4 |
| 0805 50 10 | EG | 42,1 |
| MA | 45,9 |
| TR | 41,4 |
| ZZ | 43,1 |
| 0808 10 80 | CA | 99,3 |
| CL | 90,0 |
| CN | 75,4 |
| MK | 54,8 |
| US | 128,9 |
| ZZ | 89,7 |
| 0808 20 50 | AR | 89,0 |
| CL | 107,3 |
| CN | 54,8 |
| US | 79,9 |
| ZA | 94,0 |
| ZZ | 85,0 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

122,2

MA

45,1

TN

115,9

TR

93,9

ZZ

94,3

0707 00 05

TR

162,5

ZZ

162,5

0709 90 70

MA

32,9

TR

93,3

ZZ

63,1

0805 10 20

EG

55,8

IL

78,1

MA

57,1

TN

43,4

TR

65,8

ZA

37,9

ZZ

56,4

0805 50 10

EG

42,1

MA

45,9

TR

41,4

ZZ

43,1

0808 10 80

CA

99,3

CL

90,0

CN

75,4

MK

54,8

US

128,9

ZZ

89,7

0808 20 50

AR

89,0

CL

107,3

CN

54,8

US

79,9

ZA

94,0

ZZ

85,0

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/7

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 227/2011

z dnia 7 marca 2011 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 867/2010 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 219/2011 (4). |
| --- | --- |

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 867/2010 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 219/2011 (4).

| (2) | Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem (UE) nr 867/2010, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 marca 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 259 z 1.10.2010, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 59 z 4.3.2011, s. 23.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 8 marca 2011 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu |
| 1701 11 10 (1) | 57,33 | 0,00 |
| 1701 11 90 (1) | 57,33 | 0,00 |
| 1701 12 10 (1) | 57,33 | 0,00 |
| 1701 12 90 (1) | 57,33 | 0,00 |
| 1701 91 00 (2) | 52,87 | 1,61 |
| 1701 99 10 (2) | 52,87 | 0,00 |
| 1701 99 90 (2) | 52,87 | 0,00 |
| 1702 90 95 (3) | 0,53 | 0,20 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

57,33

0,00

1701 11 90 (1)

57,33

0,00

1701 12 10 (1)

57,33

0,00

1701 12 90 (1)

57,33

0,00

1701 91 00 (2)

52,87

1,61

1701 99 10 (2)

52,87

0,00

1701 99 90 (2)

52,87

0,00

1702 90 95 (3)

0,53

0,20

---

(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.

---

DYREKTYWY

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/9

---

DYREKTYWA KOMISJI 2011/29/UE

z dnia 7 marca 2011 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej etridiazolu jako substancji czynnej i zmieniająca decyzję Komisji 2008/934/WE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje etridiazol. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje etridiazol.

| (2) | Zgodnie z art. 11e rozporządzenia (WE) nr 1490/2002 powiadamiający wycofał swoje poparcie dla włączenia tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania projektu sprawozdania z oceny. W rezultacie przyjęto decyzję Komisji 2008/934/WE z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (4), stanowiącą o niewłączeniu etridiazolu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 11e rozporządzenia (WE) nr 1490/2002 powiadamiający wycofał swoje poparcie dla włączenia tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania projektu sprawozdania z oceny. W rezultacie przyjęto decyzję Komisji 2008/934/WE z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (4), stanowiącą o niewłączeniu etridiazolu.

| (3) | Na podstawie art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek, w którym ubiega się o zastosowanie przyspieszonej procedury przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5). |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek, w którym ubiega się o zastosowanie przyspieszonej procedury przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5).

| (4) | Wniosek przedłożono Niderlandom, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy na mocy rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. Termin dotyczący procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidywane zastosowania są takie same jak w przedmiocie decyzji 2008/934/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008. |
| --- | --- |

(4)

Wniosek przedłożono Niderlandom, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy na mocy rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. Termin dotyczący procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidywane zastosowania są takie same jak w przedmiocie decyzji 2008/934/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

| (5) | Niderlandy oceniły dodatkowe dane przekazane przez wnioskodawcę i sporządziły dodatkowe sprawozdanie, które przekazały Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanemu „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 2 grudnia 2009 r. Urząd przedstawił dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 oraz na wniosek Komisji Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski dotyczące etridiazolu w dniu 24 września 2010 r. (6). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 28 stycznia 2011 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego etridiazolu, opracowanego przez Komisję. |
| --- | --- |

(5)

Niderlandy oceniły dodatkowe dane przekazane przez wnioskodawcę i sporządziły dodatkowe sprawozdanie, które przekazały Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanemu „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 2 grudnia 2009 r. Urząd przedstawił dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 oraz na wniosek Komisji Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski dotyczące etridiazolu w dniu 24 września 2010 r. (6). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 28 stycznia 2011 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego etridiazolu, opracowanego przez Komisję.

| (6) | Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające etridiazol zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć etridiazol do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy. |
| --- | --- |

(6)

Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające etridiazol zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć etridiazol do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy.

| (7) | Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. W związku z tym podczas oceniania wniosków dotyczących zezwoleń dla środków ochrony roślin zawierających etridiazol w przypadku zastosowań innych niż zastosowania na roślinach ozdobnych państwa członkowskie powinny dopilnować, by przed udzieleniem takiego zezwolenia dostarczone zostały wszelkie niezbędne informacje. Ponadto należy wymagać od wnioskodawcy przedstawienia dalszych informacji potwierdzających: specyfikację materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych – w postaci odpowiednich danych analitycznych, istotność zanieczyszczeń, równoważność specyfikacji materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych i specyfikacji materiału testowego stosowanego w dokumentacjach dotyczących ekotoksyczności, istotność metabolitów roślinnych kwasu 5-hydroksy-etoksyetridiazolowego i 3-hydroksymetyloetridiazolu, pośrednie narażenie organizmów żyjących w wodach podziemnych i w glebie na etridiazol i jego metabolity glebowe – dichloro-etridiazol i kwas etridiazolowy oraz przenoszenie kwasu etridiazolowego w atmosferze na duże i małe odległości. |
| --- | --- |

(7)

Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. W związku z tym podczas oceniania wniosków dotyczących zezwoleń dla środków ochrony roślin zawierających etridiazol w przypadku zastosowań innych niż zastosowania na roślinach ozdobnych państwa członkowskie powinny dopilnować, by przed udzieleniem takiego zezwolenia dostarczone zostały wszelkie niezbędne informacje. Ponadto należy wymagać od wnioskodawcy przedstawienia dalszych informacji potwierdzających: specyfikację materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych – w postaci odpowiednich danych analitycznych, istotność zanieczyszczeń, równoważność specyfikacji materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych i specyfikacji materiału testowego stosowanego w dokumentacjach dotyczących ekotoksyczności, istotność metabolitów roślinnych kwasu 5-hydroksy-etoksyetridiazolowego i 3-hydroksymetyloetridiazolu, pośrednie narażenie organizmów żyjących w wodach podziemnych i w glebie na etridiazol i jego metabolity glebowe – dichloro-etridiazol i kwas etridiazolowy oraz przenoszenie kwasu etridiazolowego w atmosferze na duże i małe odległości.

| (8) | Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na włączenie substancji czynnej do załącznika I w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu. |
| --- | --- |

(8)

Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na włączenie substancji czynnej do załącznika I w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu.

| (9) | Nie naruszając określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających etridiazol w celu spełnienia wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności jej art. 13, oraz stosownych warunków określonych w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć dotychczasowe zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(9)

Nie naruszając określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających etridiazol w celu spełnienia wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności jej art. 13, oraz stosownych warunków określonych w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć dotychczasowe zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG.

| (10) | Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (7), do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I. |
| --- | --- |

(10)

Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (7), do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I.

| (11) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG.

| (12) | Decyzja 2008/934/WE przewiduje niewłączenie etridiazolu i cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję do dnia 31 grudnia 2011 r. Konieczne jest zatem skreślenie wiersza dotyczącego etridiazolu w załączniku do tej decyzji. |
| --- | --- |

(12)

Decyzja 2008/934/WE przewiduje niewłączenie etridiazolu i cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję do dnia 31 grudnia 2011 r. Konieczne jest zatem skreślenie wiersza dotyczącego etridiazolu w załączniku do tej decyzji.

| (13) | Należy w związku z tym odpowiednio zmienić decyzję 2008/934/WE. |
| --- | --- |

(13)

Należy w związku z tym odpowiednio zmienić decyzję 2008/934/WE.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt. |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

W załączniku do decyzji 2008/934/WE skreśla się wiersz dotyczący etridiazolu.

Artykuł 3

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 30 listopada 2011 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 grudnia 2011 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 4

1.   Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających etridiazol jako substancję czynną w terminie do dnia 30 listopada 2011 r.

Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wspomnianej dyrektywy odnośnie do etridiazolu, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszącej się do tej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonają ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego etridiazol jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG najpóźniej do dnia 31 maja 2011 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do wymienionej dyrektywy i z uwzględnieniem części B pozycji dotyczącej etridiazolu w załączniku I do tej dyrektywy. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określą, czy środek spełnia warunki ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. b), c), d) i e) dyrektywy 91/414/EWG.

Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

| a) | w przypadku środka zawierającego etridiazol jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie najpóźniej do dnia 31 maja 2015 r.; lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku środka zawierającego etridiazol jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie najpóźniej do dnia 31 maja 2015 r.; lub

| b) | w przypadku środka zawierającego etridiazol jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 31 maja 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub wycofania we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza. |
| --- | --- |

b)

w przypadku środka zawierającego etridiazol jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 31 maja 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub wycofania we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2011 r.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

3

(4)  Dz.U. L 333 z 11.12.2008, s. 11.

4

(5)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

5

(6)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dotyczącego substancji czynnej etridiazol. The EFSA Journal 2010;8(10):1823. [66 ss.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1823. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm

6

The EFSA Journal

(7)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

7

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG na końcu tabeli dodaje się następującą pozycję:

| Nr | Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość (1) | Data wejścia w życie | Data wygaśnięcia włączenia | Przepisy szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „332 | Etridiazol
  Nr CAS: 2593-15-9

  Nr CIPAC: 518 | eter etylo-3-trichlorometylo-1,2,4-tiadiazol-5-ilowy | ≥ 970 g/kg | 1 czerwca 2011 r. | 31 maja 2021 r. | CZĘŚĆ A
  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego w uprawach bezglebowych w szklarniach.
  CZĘŚĆ B
  Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwoleń dla środków ochrony roślin zawierających etridiazol w przypadku zastosowań innych niż zastosowania na roślinach ozdobnych państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) i dopilnowują, aby przed udzieleniem takiego zezwolenia dostarczone zostały wszelkie niezbędne informacje.
  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad zawartych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego etridiazolu, w szczególności dodatki I i II do tego sprawozdania, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 28 stycznia 2011 r.
  W tej ogólnej ocenie państwa członkowskie:






  1) | zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla operatorów i pracowników oraz dopilnowują, aby warunki stosowania obejmowały stosowanie właściwych środków ograniczających ryzyko; |

Nr

Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data wejścia w życie

Data wygaśnięcia włączenia

Przepisy szczegółowe

„332

Etridiazol

Nr CAS: 2593-15-9

Nr CIPAC: 518

eter etylo-3-trichlorometylo-1,2,4-tiadiazol-5-ilowy

≥ 970 g/kg

1 czerwca 2011 r.

31 maja 2021 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego w uprawach bezglebowych w szklarniach.

CZĘŚĆ B

Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwoleń dla środków ochrony roślin zawierających etridiazol w przypadku zastosowań innych niż zastosowania na roślinach ozdobnych państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) i dopilnowują, aby przed udzieleniem takiego zezwolenia dostarczone zostały wszelkie niezbędne informacje.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad zawartych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego etridiazolu, w szczególności dodatki I i II do tego sprawozdania, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 28 stycznia 2011 r.

W tej ogólnej ocenie państwa członkowskie:

1)

zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla operatorów i pracowników oraz dopilnowują, aby warunki stosowania obejmowały stosowanie właściwych środków ograniczających ryzyko;

| 2) | dopilnowują stosowania właściwych praktyk w zakresie gospodarowania odpadami w odniesieniu do ścieków z nawadniania upraw bezglebowych; państwa członkowskie, które zezwalają na odprowadzanie ścieków do systemu kanalizacyjnego lub do naturalnych akwenów, dopilnowują, aby przeprowadzono odpowiednią ocenę ryzyka; |
| --- | --- |

2)

dopilnowują stosowania właściwych praktyk w zakresie gospodarowania odpadami w odniesieniu do ścieków z nawadniania upraw bezglebowych; państwa członkowskie, które zezwalają na odprowadzanie ścieków do systemu kanalizacyjnego lub do naturalnych akwenów, dopilnowują, aby przeprowadzono odpowiednią ocenę ryzyka;

| 3) | zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów wodnych oraz dopilnowują, aby warunki stosowania obejmowały stosowanie właściwych środków ograniczających ryzyko. |
| --- | --- |

3)

zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów wodnych oraz dopilnowują, aby warunki stosowania obejmowały stosowanie właściwych środków ograniczających ryzyko.

Państwa członkowskie, których to dotyczy, zwracają się o przedstawienie informacji potwierdzających w odniesieniu do następujących kwestii:

| 1) | specyfikacji materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych – w postaci odpowiednich danych analitycznych; |
| --- | --- |

1)

specyfikacji materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych – w postaci odpowiednich danych analitycznych;

| 2) | istotności zanieczyszczeń; |
| --- | --- |

2)

istotności zanieczyszczeń;

| 3) | równoważności specyfikacji materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych i specyfikacji materiału testowego stosowanego w dokumentacjach dotyczących ekotoksyczności; |
| --- | --- |

3)

równoważności specyfikacji materiału technicznego produkowanego na zasadach komercyjnych i specyfikacji materiału testowego stosowanego w dokumentacjach dotyczących ekotoksyczności;

| 4) | istotności metabolitów roślinnych kwasu 5-hydroksy-etoksyetridiazolowego i 3-hydroksymetyloetridiazolu; |
| --- | --- |

4)

istotności metabolitów roślinnych kwasu 5-hydroksy-etoksyetridiazolowego i 3-hydroksymetyloetridiazolu;

| 5) | pośredniego narażenia organizmów żyjących w wodach podziemnych i w glebie na etridiazol i jego metabolity glebowe – dichloro-etridiazol i kwas etridiazolowy; |
| --- | --- |

5)

pośredniego narażenia organizmów żyjących w wodach podziemnych i w glebie na etridiazol i jego metabolity glebowe – dichloro-etridiazol i kwas etridiazolowy;

| 6) | przenoszenia kwasu etridiazolowego w atmosferze na duże i małe odległości. |
| --- | --- |

6)

przenoszenia kwasu etridiazolowego w atmosferze na duże i małe odległości.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby wnioskodawca przedłożył Komisji informacje określone w pkt 1, 2 i 3 do dnia 1 grudnia 2011 oraz informacje określone w pkt 4, 5 i 6 do dnia 31 maja 2013 r.”

---

(1)  Dalsze dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu kontrolnym.

1

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/14

---

DYREKTYWA KOMISJI 2011/30/UE

z dnia 7 marca 2011 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej tlenku fenbutacyny jako substancji czynnej oraz zmieniająca decyzję Komisji 2008/934/WE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmował tlenek fenbutacyny (tlenek fenbutatinu). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmował tlenek fenbutacyny (tlenek fenbutatinu).

| (2) | Zgodnie z art. 11e rozporządzenia (WE) nr 1490/2002 powiadamiający wycofał swoje poparcie dla włączenia tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania projektu sprawozdania z oceny. W rezultacie przyjęto decyzję Komisji 2008/934/WE z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (4), stanowiącą o niewłączeniu tlenku fenbutacyny (tlenku fenbutatinu). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 11e rozporządzenia (WE) nr 1490/2002 powiadamiający wycofał swoje poparcie dla włączenia tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania projektu sprawozdania z oceny. W rezultacie przyjęto decyzję Komisji 2008/934/WE z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (4), stanowiącą o niewłączeniu tlenku fenbutacyny (tlenku fenbutatinu).

| (3) | Na podstawie art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek, w którym ubiega się o zastosowanie przyspieszonej procedury przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5). |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek, w którym ubiega się o zastosowanie przyspieszonej procedury przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5).

| (4) | Wniosek przedłożono Belgii, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 451/2000. Termin dotyczący procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidywane zastosowania są takie same jak w przedmiocie decyzji 2008/934/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008. |
| --- | --- |

(4)

Wniosek przedłożono Belgii, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 451/2000. Termin dotyczący procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidywane zastosowania są takie same jak w przedmiocie decyzji 2008/934/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

| (5) | Belgia oceniła dodatkowe dane przedstawione przez wnioskodawcę i przygotowała dodatkowe sprawozdanie. Przekazała je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanemu „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 1 grudnia 2009 r. Urząd przedstawił dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 oraz na wniosek Komisji, w dniu 23 sierpnia 2010 r. Urząd przedstawił Komisji wnioski dotyczące tlenku fenbutacyny (6). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 28 stycznia 2011 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego tlenku fenbutacyny, opracowanego przez Komisję. |
| --- | --- |

(5)

Belgia oceniła dodatkowe dane przedstawione przez wnioskodawcę i przygotowała dodatkowe sprawozdanie. Przekazała je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanemu „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 1 grudnia 2009 r. Urząd przedstawił dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 oraz na wniosek Komisji, w dniu 23 sierpnia 2010 r. Urząd przedstawił Komisji wnioski dotyczące tlenku fenbutacyny (6). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 28 stycznia 2011 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego tlenku fenbutacyny, opracowanego przez Komisję.

| (6) | Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające tlenek fenbutacyny zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć tlenek fenbutacyny do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy. |
| --- | --- |

(6)

Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające tlenek fenbutacyny zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć tlenek fenbutacyny do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy.

| (7) | Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. W związku z tym należy wprowadzić obowiązek przedstawienia przez wnioskodawcę informacji potwierdzających wyniki oceny ryzyka, w oparciu o aktualną wiedzę naukową, w odniesieniu do odnośnego zanieczyszczenia tlenkiem bis[hydroksybis(2-fenylopropylo-2-metylo)cyny] (SD 31723). Informacje te powinny dotyczyć następujących zagadnień: możliwej genotoksyczności, znaczenia ekotoksycznego, a także widm, trwałości składowania zanieczyszczenia oraz metod przeprowadzania analiz w przypadku środków ochrony roślin. |
| --- | --- |

(7)

Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. W związku z tym należy wprowadzić obowiązek przedstawienia przez wnioskodawcę informacji potwierdzających wyniki oceny ryzyka, w oparciu o aktualną wiedzę naukową, w odniesieniu do odnośnego zanieczyszczenia tlenkiem bis[hydroksybis(2-fenylopropylo-2-metylo)cyny] (SD 31723). Informacje te powinny dotyczyć następujących zagadnień: możliwej genotoksyczności, znaczenia ekotoksycznego, a także widm, trwałości składowania zanieczyszczenia oraz metod przeprowadzania analiz w przypadku środków ochrony roślin.

| (8) | Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na włączenie substancji czynnej do załącznika I w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu. |
| --- | --- |

(8)

Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na włączenie substancji czynnej do załącznika I w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu.

| (9) | Nie naruszając określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających tlenek fenbutacyny w celu spełnienia wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności jej art. 13, oraz stosownych warunków określonych w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(9)

Nie naruszając określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających tlenek fenbutacyny w celu spełnienia wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności jej art. 13, oraz stosownych warunków określonych w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG.

| (10) | Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (7), pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I. |
| --- | --- |

(10)

Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (7), pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I.

| (11) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG.

| (12) | W decyzji 2008/934/WE przewiduje się niewłączenie tlenku fenbutacyny (tlenku fenbutatinu) i cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję do dnia 31 grudnia 2011 r. Konieczne jest skreślenie wiersza dotyczącego tlenku fenbutacyny (tlenku fenbutatinu) w załączniku do tej decyzji. |
| --- | --- |

(12)

W decyzji 2008/934/WE przewiduje się niewłączenie tlenku fenbutacyny (tlenku fenbutatinu) i cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję do dnia 31 grudnia 2011 r. Konieczne jest skreślenie wiersza dotyczącego tlenku fenbutacyny (tlenku fenbutatinu) w załączniku do tej decyzji.

| (13) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/934/WE. |
| --- | --- |

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/934/WE.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

W załączniku do decyzji 2008/934/WE skreśla się wiersz dotyczący tlenku fenbutacyny (tlenku fenbutatinu).

Artykuł 3

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 30 listopada 2011 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 grudnia 2011 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 4

1.   Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających tlenek fenbutacyny jako substancję czynną w terminie do dnia 30 listopada 2011 r.

Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wspomnianej dyrektywy odnośnie do tlenku fenbutacyny, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszącej się do tej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II o wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego tlenek fenbutacyny jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG najpóźniej do dnia 31 maja 2011 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do wymienionej dyrektywy i z uwzględnieniem części B pozycji dotyczącej tlenku fenbutacyny w załączniku I do tej dyrektywy. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek spełnia warunki ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. b), c), d) i e) dyrektywy 91/414/EWG.

Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

| a) | w przypadku środka zawierającego tlenek fenbutacyny jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie najpóźniej do dnia 31 maja 2015 r.; lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku środka zawierającego tlenek fenbutacyny jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie najpóźniej do dnia 31 maja 2015 r.; lub

| b) | w przypadku środka zawierającego tlenek fenbutacyny jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 31 maja 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub wycofania we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza. |
| --- | --- |

b)

w przypadku środka zawierającego tlenek fenbutacyny jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 31 maja 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub wycofania we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2011 r.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

3

(4)  Dz.U. L 333 z 11.12.2008, s. 11.

4

(5)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

5

(6)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance fenbutatin oxide. EFSA Journal 2010; 8(9):1711. [73 pp.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1711. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu

6

Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance fenbutatin oxide

(7)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

7

---

ZAŁĄCZNIK

Na końcu tabeli w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG dodaje się pozycję w brzmieniu:

| Nr | Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość (1) | Data wejścia w życie | Data wygaśnięcia włączenia | Przepisy szczególne |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „338 | Tlenek fenbutacyny
  Nr CAS: 13356-08-6
  Nr CIPAC: 359 | Tlenek bis[tris(2-fenylo-2-metylopropylo)cyny] | ≥ 970 g/kg
  Zanieczyszczenia:
  tlenek bis[hydroksybis(2-fenylopropylo-2-metylo)cyny] (SD 31723): nie więcej niż 3 g/kg | 1 czerwca 2011 r. | 31 maja 2021 r. | CZĘŚĆ A
  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w szklarniach, w charakterze akarycydu.
  CZĘŚĆ B
  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad określonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego tlenku fenbutacyny, w szczególności dodatki I i II do tego sprawozdania, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 28 stycznia 2011 r.
  W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:






  — | specyfikację techniczną zawartości zanieczyszczeń, |

Nr

Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data wejścia w życie

Data wygaśnięcia włączenia

Przepisy szczególne

„338

Tlenek fenbutacyny

Nr CAS: 13356-08-6

Nr CIPAC: 359

Tlenek bis[tris(2-fenylo-2-metylopropylo)cyny]

≥ 970 g/kg

Zanieczyszczenia:

tlenek bis[hydroksybis(2-fenylopropylo-2-metylo)cyny] (SD 31723): nie więcej niż 3 g/kg

1 czerwca 2011 r.

31 maja 2021 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w szklarniach, w charakterze akarycydu.

CZĘŚĆ B

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad określonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego tlenku fenbutacyny, w szczególności dodatki I i II do tego sprawozdania, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 28 stycznia 2011 r.

W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:

—

specyfikację techniczną zawartości zanieczyszczeń,

| — | poziomy pozostałości w odmianach małych pomidorów (pomidorów wiśniowych), |
| --- | --- |

—

poziomy pozostałości w odmianach małych pomidorów (pomidorów wiśniowych),

| — | bezpieczeństwo operatora. W razie potrzeby warunki stosowania powinny obejmować obowiązek używania odpowiednich środków ochrony indywidualnej, |
| --- | --- |

—

bezpieczeństwo operatora. W razie potrzeby warunki stosowania powinny obejmować obowiązek używania odpowiednich środków ochrony indywidualnej,

| — | zagrożenie dla organizmów wodnych. |
| --- | --- |

—

zagrożenie dla organizmów wodnych.

Warunki zezwolenia muszą, w stosownych przypadkach, zawierać środki zmniejszające ryzyko.

Państwa członkowskie, których to dotyczy, zwracają się o przedstawienie informacji potwierdzających wyniki oceny ryzyka w oparciu o aktualną wiedzę naukową, w odniesieniu do zanieczyszczenia SD 31723. Informacje te dotyczą następujących zagadnień:

| a) | możliwej genotoksyczności; |
| --- | --- |

a)

możliwej genotoksyczności;

| b) | znaczenia ekotoksycznego; |
| --- | --- |

b)

znaczenia ekotoksycznego;

| c) | widm, trwałości składowania oraz metod analizy w formie użytkowej. |
| --- | --- |

c)

widm, trwałości składowania oraz metod analizy w formie użytkowej.

Państwa członkowskie, których to dotyczy, dopilnowują, aby wnioskodawca przedstawił te informacje potwierdzające Komisji do dnia 31 maja 2013 r.”

---

(1)  Dalsze dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

1

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/18

---

DYREKTYWA KOMISJI 2011/31/UE

z dnia 7 marca 2011 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do ograniczenia stosowania substancji czynnej pirymifos metylowy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. (1) dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w szczególności jej art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 91/414/EWG włączenie może zostać poddane weryfikacji w dowolnym czasie, jeżeli istnieją przesłanki świadczące o tym, że kryteria określone w ust. 1 i 2 tego artykułu nie są już spełnione. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 91/414/EWG włączenie może zostać poddane weryfikacji w dowolnym czasie, jeżeli istnieją przesłanki świadczące o tym, że kryteria określone w ust. 1 i 2 tego artykułu nie są już spełnione.

| (2) | Dyrektywą Komisji 2007/52/WE (2) włączono pirymifos metylowy jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Jednak zgodnie ze szczególnym przepisem dotyczącym tej substancji powiadamiający był zobowiązany do przedstawienia dalszych badań w celu potwierdzenia oceny narażenia operatora. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywą Komisji 2007/52/WE (2) włączono pirymifos metylowy jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Jednak zgodnie ze szczególnym przepisem dotyczącym tej substancji powiadamiający był zobowiązany do przedstawienia dalszych badań w celu potwierdzenia oceny narażenia operatora.

| (3) | W dniu 22 września 2009 r. powiadamiający przedłożył takie badania Zjednoczonemu Królestwu, które rozporządzeniem Komisji (WE) nr 451/2000 (3) wyznaczone zostało do pełnienia roli sprawozdawcy. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 22 września 2009 r. powiadamiający przedłożył takie badania Zjednoczonemu Królestwu, które rozporządzeniem Komisji (WE) nr 451/2000 (3) wyznaczone zostało do pełnienia roli sprawozdawcy.

| (4) | Zjednoczone Królestwo oceniło te badania i w dniu 25 lutego 2010 r. przekazały Komisji uzupełnienie do projektu sprawozdania z oceny, które przedstawione zostało pozostałym państwom członkowskim, Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i powiadamiającemu w celu zgłaszania uwag. Uwzględniając projekt sprawozdania z oceny, uzupełnienie zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i w dniu 28 stycznia 2011 r. zostało sfinalizowane w formie zmiany opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego pirymifosu metylowego z dnia 16 marca 2007 r. |
| --- | --- |

(4)

Zjednoczone Królestwo oceniło te badania i w dniu 25 lutego 2010 r. przekazały Komisji uzupełnienie do projektu sprawozdania z oceny, które przedstawione zostało pozostałym państwom członkowskim, Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i powiadamiającemu w celu zgłaszania uwag. Uwzględniając projekt sprawozdania z oceny, uzupełnienie zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i w dniu 28 stycznia 2011 r. zostało sfinalizowane w formie zmiany opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego pirymifosu metylowego z dnia 16 marca 2007 r.

| (5) | Badania uwzględnione w sprawozdaniu z przeglądu sfinalizowanym w dniu 28 stycznia 2011 r. pokazują, że zagrożenie dla operatów jest niedopuszczalne w przypadku stosowania urządzeń ręcznych. |
| --- | --- |

(5)

Badania uwzględnione w sprawozdaniu z przeglądu sfinalizowanym w dniu 28 stycznia 2011 r. pokazują, że zagrożenie dla operatów jest niedopuszczalne w przypadku stosowania urządzeń ręcznych.

| (6) | Uwzględniając projekt sprawozdania z oceny, jego uzupełnienie i uwagi państw członkowskich, EFSA i powiadamiającego, nadal jest aktualny wniosek, że można oczekiwać, iż środki ochrony roślin zawierające pirymifos metylowy zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Konieczne jest jednak ograniczenie włączenia pirymifosu metylowego poprzez wyłączenie stosowania w urządzeniach ręcznych. |
| --- | --- |

(6)

Uwzględniając projekt sprawozdania z oceny, jego uzupełnienie i uwagi państw członkowskich, EFSA i powiadamiającego, nadal jest aktualny wniosek, że można oczekiwać, iż środki ochrony roślin zawierające pirymifos metylowy zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Konieczne jest jednak ograniczenie włączenia pirymifosu metylowego poprzez wyłączenie stosowania w urządzeniach ręcznych.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 października 2011 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 listopada 2011 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 3

Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających pirymifos metylowy jako substancję czynną w terminie do dnia 31 października 2011 r.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 214 z 17.8.2007, s. 3.

2

(3)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG pozycja 162 otrzymuje brzmienie:

| „162 | Pirymifos metylowy
  Nr CAS 29232-93-7
  Nr CIPAC 239 | O,O-dimetylofosforotionian

  O-2-dietyloamino-6-metylopirymidyn-4-ylu | ≥ 880 g/kg | 1 października 2007 r. | 30 września 2017 r. | CZĘŚĆ A
  Dopuszcza się wyłącznie zezwolenie na stosowanie w charakterze insektycydu przy przechowywaniu po zbiorach.
  Nie zezwala się na stosowanie w urządzeniach ręcznych.
  CZĘŚĆ B
  Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających pirymifos metylowy, w przypadku zastosowań innych niż w automatycznych systemach w pustych magazynach zbożowych, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) i dopilnowują, aby wszelkie potrzebne dane i informacje zostały dostarczone przed udzieleniem takiego zezwolenia.
  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad załącznika VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego pirymifosu metylowego, w szczególności dodatki I i II do tego sprawozdania, w wersji przyjętej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 16 marca 2007 r.
  W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:






  — | bezpieczeństwo operatora. Zatwierdzone warunki stosowania muszą nakazywać stosowanie odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony układu oddechowego, oraz stosowania środków zmniejszających ryzyko w celu zmniejszenia narażenia, |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

„162

Pirymifos metylowy

Nr CAS 29232-93-7

Nr CIPAC 239

O,O-dimetylofosforotionian

O-2-dietyloamino-6-metylopirymidyn-4-ylu

≥ 880 g/kg

1 października 2007 r.

30 września 2017 r.

CZĘŚĆ A

Dopuszcza się wyłącznie zezwolenie na stosowanie w charakterze insektycydu przy przechowywaniu po zbiorach.

Nie zezwala się na stosowanie w urządzeniach ręcznych.

CZĘŚĆ B

Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających pirymifos metylowy, w przypadku zastosowań innych niż w automatycznych systemach w pustych magazynach zbożowych, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) i dopilnowują, aby wszelkie potrzebne dane i informacje zostały dostarczone przed udzieleniem takiego zezwolenia.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad załącznika VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego pirymifosu metylowego, w szczególności dodatki I i II do tego sprawozdania, w wersji przyjętej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 16 marca 2007 r.

W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:

—

bezpieczeństwo operatora. Zatwierdzone warunki stosowania muszą nakazywać stosowanie odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony układu oddechowego, oraz stosowania środków zmniejszających ryzyko w celu zmniejszenia narażenia,

| — | narażenie z dietą u konsumentów w kontekście przyszłych zmian najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości.”. |
| --- | --- |

—

narażenie z dietą u konsumentów w kontekście przyszłych zmian najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości.”.

---

DECYZJE

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/21

---

DECYZJA RADY 2011/146/WPZiB

z dnia 7 marca 2011 r.

zmieniająca decyzję 2010/145/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 8 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/145/WPZiB (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 8 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/145/WPZiB (1).

| (2) | Należy przedłużyć obowiązywanie środków przewidzianych w decyzji 2010/145/WPZiB na okres kolejnych 12 miesięcy, |
| --- | --- |

(2)

Należy przedłużyć obowiązywanie środków przewidzianych w decyzji 2010/145/WPZiB na okres kolejnych 12 miesięcy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 4 ust. 1 decyzji 2010/145/WPZiB otrzymuje brzmienie:

„1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejsza decyzja wygasa w dniu 16 marca 2012 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Rady

CZOMBA S.

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 58 z 9.3.2010, s. 8.

1

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/22

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 września 2010 r.

w sprawie programu pomocy C 4/09 (ex N 679/97) wdrożonego przez Francję na rzecz radiofonii

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6483)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/147/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),

uwzględniając porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a) (2),

po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wymienionymi artykułami (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 2 października 1997 r. Republika Francuska zgłosiła Komisji program pomocy N 679/97 – projekt dekretu mającego na celu zmianę istniejącego programu pomocy dla radiofonii (4). Decyzją z dnia 10 listopada 1997 r. (5) Komisja zatwierdziła przedłużenie programu wsparcia na rzecz radiofonii na okres 10 lat. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 2 października 1997 r. Republika Francuska zgłosiła Komisji program pomocy N 679/97 – projekt dekretu mającego na celu zmianę istniejącego programu pomocy dla radiofonii (4). Decyzją z dnia 10 listopada 1997 r. (5) Komisja zatwierdziła przedłużenie programu wsparcia na rzecz radiofonii na okres 10 lat.

| (2) | Decyzją Komisji z dnia 28 lipca 2003 r. (6) zatwierdzono zmianę omawianego programu pomocy. Zmiana zaproponowana przez władze francuskie dotyczyła, między innymi, sposobu finansowania programu pomocy (7). We wspomnianej wyżej decyzji Komisja uznała, że zmieniony w ten sposób program pomocy jest zgodny z wewnętrznym rynkiem w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”). Zmiana ta stała się skuteczna od dnia 1 stycznia 2003 r. i miała obowiązywać przez okres 10 lat. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją Komisji z dnia 28 lipca 2003 r. (6) zatwierdzono zmianę omawianego programu pomocy. Zmiana zaproponowana przez władze francuskie dotyczyła, między innymi, sposobu finansowania programu pomocy (7). We wspomnianej wyżej decyzji Komisja uznała, że zmieniony w ten sposób program pomocy jest zgodny z wewnętrznym rynkiem w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”). Zmiana ta stała się skuteczna od dnia 1 stycznia 2003 r. i miała obowiązywać przez okres 10 lat.

| (3) | Dnia 22 grudnia 2008 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł nieważność decyzji Komisji z dnia 10 listopada 1997 r. w odniesieniu do okresu od 1997 do 2002 r. Komisja podjęła w związku z tym wszelkie konieczne środki w celu zaradzenia stwierdzonej niezgodności z prawem i ponownie przeanalizowała informacje przekazane przez władze francuskie (dokładny opis tej procedury znajduje się w sekcji 3 „Przyczyny wszczęcia procedury”). |
| --- | --- |

(3)

Dnia 22 grudnia 2008 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł nieważność decyzji Komisji z dnia 10 listopada 1997 r. w odniesieniu do okresu od 1997 do 2002 r. Komisja podjęła w związku z tym wszelkie konieczne środki w celu zaradzenia stwierdzonej niezgodności z prawem i ponownie przeanalizowała informacje przekazane przez władze francuskie (dokładny opis tej procedury znajduje się w sekcji 3 „Przyczyny wszczęcia procedury”).

| (4) | Pismem z dnia 11 lutego 2009 r. Komisja powiadomiła Republikę Francuską o decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 108 ust. 2 TFUE, w odniesieniu do przedmiotowego programu pomocy. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 11 lutego 2009 r. Komisja powiadomiła Republikę Francuską o decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 108 ust. 2 TFUE, w odniesieniu do przedmiotowego programu pomocy.

| (5) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (8). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowego programu pomocy. |
| --- | --- |

(5)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (8). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowego programu pomocy.

| (6) | Pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r. Republika Francuska przekazała swoje uwagi na temat programu pomocy. |
| --- | --- |

(6)

Pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r. Republika Francuska przekazała swoje uwagi na temat programu pomocy.

| (7) | Komisja nie otrzymała innych uwag na ten temat od zainteresowanych osób trzecich. |
| --- | --- |

(7)

Komisja nie otrzymała innych uwag na ten temat od zainteresowanych osób trzecich.

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA POMOCY

| (8) | Przedmiotowym środkiem pomocy jest program pomocy na rzecz małych, lokalnych francuskich stacji radiowych, uczestniczących w lokalnej komunikacji społecznej i których przychody komercyjne pochodzące z reklam lub od sponsorów nie przekraczają 20 % obrotu. |
| --- | --- |

(8)

Przedmiotowym środkiem pomocy jest program pomocy na rzecz małych, lokalnych francuskich stacji radiowych, uczestniczących w lokalnej komunikacji społecznej i których przychody komercyjne pochodzące z reklam lub od sponsorów nie przekraczają 20 % obrotu.

| (9) | Pomoc była finansowana ze środków pochodzących z opłaty parafiskalnej nałożonej na przychody z reklam emitowanych drogą radiową i telewizyjną. |
| --- | --- |

(9)

Pomoc była finansowana ze środków pochodzących z opłaty parafiskalnej nałożonej na przychody z reklam emitowanych drogą radiową i telewizyjną.

| (10) | Właściwy organ, tj. francuski fundusz pomocy dla radiofonii (fr. Fonds de soutien à l'expression radiophonique – FSER), może przyznać trzy rodzaje pomocy:






  a) | dotację na zagospodarowanie dla stacji uprawiających społeczną działalność nadawczą, nowo zarejestrowanych przez francuską Najwyższą Radę Radiofonii i Telewizji (fr. Conseil supérieur de l'audiovisuel), która nie może przekroczyć pułapu ustalonego w tabeli stawek; |
| --- | --- | --- |

(10)

Właściwy organ, tj. francuski fundusz pomocy dla radiofonii (fr. Fonds de soutien à l'expression radiophonique – FSER), może przyznać trzy rodzaje pomocy:

a)

dotację na zagospodarowanie dla stacji uprawiających społeczną działalność nadawczą, nowo zarejestrowanych przez francuską Najwyższą Radę Radiofonii i Telewizji (fr. Conseil supérieur de l'audiovisuel), która nie może przekroczyć pułapu ustalonego w tabeli stawek;

| b) | dotację operacyjną ustaloną według stawek początkowo rosnących, a następnie malejących, określonych przez komisję odpowiedzialną za przyznawanie dotacji; komisja może zwiększyć w określonych granicach wysokość dotacji, mając na uwadze działania wykonywane przez dany podmiot w zakresie zarządzania wewnętrznego i w obszarze edukacji, działalności stowarzyszeniowej, kulturalnej lub lokalnej komunikacji społecznej; |
| --- | --- |

b)

dotację operacyjną ustaloną według stawek początkowo rosnących, a następnie malejących, określonych przez komisję odpowiedzialną za przyznawanie dotacji; komisja może zwiększyć w określonych granicach wysokość dotacji, mając na uwadze działania wykonywane przez dany podmiot w zakresie zarządzania wewnętrznego i w obszarze edukacji, działalności stowarzyszeniowej, kulturalnej lub lokalnej komunikacji społecznej;

| c) | pomoc na wyposażenie, którą można przeznaczyć na sfinansowanie 50 % kosztów wymiany sprzętu w kwalifikujących się do pomocy stacjach radiowych; może być ona przyznawana tylko co pięć lat i nie może przekraczać pułapu ustalonego w tabeli stawek. |
| --- | --- |

c)

pomoc na wyposażenie, którą można przeznaczyć na sfinansowanie 50 % kosztów wymiany sprzętu w kwalifikujących się do pomocy stacjach radiowych; może być ona przyznawana tylko co pięć lat i nie może przekraczać pułapu ustalonego w tabeli stawek.

| (11) | Przedmiotowy program pomocy działa od 1989 r. i był kilkakrotnie zmieniany. Wszystkie zmiany zostały zgłoszone Komisji i zatwierdzone przez nią w roku 1990, 1992, 1997 i 2003. |
| --- | --- |

(11)

Przedmiotowy program pomocy działa od 1989 r. i był kilkakrotnie zmieniany. Wszystkie zmiany zostały zgłoszone Komisji i zatwierdzone przez nią w roku 1990, 1992, 1997 i 2003.

2.1.   Beneficjenci programu pomocy

| (12) | W projekcie zgłoszonym przez władze francuskie postanawia się o wdrożeniu programu pomocy przewidzianego w art. 80 ustawy nr 86-1067 z dnia 30 września 1986 r. dotyczącej swobody komunikacji, w brzmieniu ustalonym art. 25 ustawy nr 89-25 z dnia 17 stycznia 1989 r. i art. 27 ustawy nr 90-1170 z dnia 29 grudnia 1990 r., który stanowi:
  „Zgodnie z przepisami ustanowionymi w dekrecie Conseil d’État [Rady Stanu] zostanie udzielona pomoc na rzecz posiadaczy koncesji na świadczenie usług radiowych, których przychody komercyjne pochodzące z emitowanych na antenie przekazów mających charakter reklamy znaku towarowego lub sponsora są niższe niż 20 % całkowitego obrotu.
  W celu finansowania tej pomocy pobierany będzie podatek od przychodów pochodzących z reklam emitowanych drogą radiową i telewizyjną.
  Przy ustalaniu górnej granicy określonej w akapicie pierwszym niniejszego artykułu nie są uwzględniane wynagrodzenia otrzymywane za usługi radiowe w związku z przekazami emitowanymi w celu udzielenia pomocy działaniom zbiorowym lub użyteczności publicznej”. |
| --- | --- |

(12)

W projekcie zgłoszonym przez władze francuskie postanawia się o wdrożeniu programu pomocy przewidzianego w art. 80 ustawy nr 86-1067 z dnia 30 września 1986 r. dotyczącej swobody komunikacji, w brzmieniu ustalonym art. 25 ustawy nr 89-25 z dnia 17 stycznia 1989 r. i art. 27 ustawy nr 90-1170 z dnia 29 grudnia 1990 r., który stanowi:

„Zgodnie z przepisami ustanowionymi w dekrecie Conseil d’État [Rady Stanu] zostanie udzielona pomoc na rzecz posiadaczy koncesji na świadczenie usług radiowych, których przychody komercyjne pochodzące z emitowanych na antenie przekazów mających charakter reklamy znaku towarowego lub sponsora są niższe niż 20 % całkowitego obrotu.

W celu finansowania tej pomocy pobierany będzie podatek od przychodów pochodzących z reklam emitowanych drogą radiową i telewizyjną.

Przy ustalaniu górnej granicy określonej w akapicie pierwszym niniejszego artykułu nie są uwzględniane wynagrodzenia otrzymywane za usługi radiowe w związku z przekazami emitowanymi w celu udzielenia pomocy działaniom zbiorowym lub użyteczności publicznej”.

2.2.   Sposób finansowania programu pomocy

| (13) | Jeśli chodzi o aspekt finansowania programu pomocy, projekt zgłoszony przez władze francuskie dnia 2 października 1997 r., obecnie dekret nr 97-1263 z dnia 29 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia opłaty parafiskalnej na rzecz funduszu pomocy dla radiofonii (9), w art. 1 stanowi:
  „Począwszy od dnia 1 stycznia 1998 r., wprowadza się na okres pięciu lat parafiskalną opłatę od reklamy emitowanej drogą radiową i telewizyjną [(zwaną dalej »opłatą od sprzedaży czasu reklamowego«)] w celu finansowania funduszu pomocy na rzecz posiadaczy koncesji na świadczenie usług radiowych, których przychody komercyjne pochodzące z emitowanych na antenie przekazów mających charakter reklamy znaku towarowego lub sponsora są niższe niż 20 % całkowitego obrotu. Opłata ta ma na celu udzielenie wsparcia radiofonii”.
  Artykuł 2 tego dekretu stanowi:
  „Podstawą obliczenia wysokości opłaty są kwoty zapłacone przez reklamodawców za emisję ich przekazów reklamowych przeznaczonych na terytorium francuskie, nieobejmujące wynagrodzenia pośredników i podatku od wartości dodanej.
  Opłata jest należna od osób, które zajmują się sprzedażą tych przekazów reklamowych.
  Stawki opodatkowania ustalane są w drodze wspólnego rozporządzenia ministrów właściwych ds. budżetu i komunikacji progresywnie na podstawie kwartalnych przychodów podmiotów zobowiązanych do opłaty, przy zachowaniu następujących limitów:
  [...]”.
  Artykuł 4 tego dekretu precyzuje, iż opłata, o której mowa w jego art. 2, jest obliczana, ustalana i pobierana na rachunek funduszu pomocy dla radiofonii przez ogólną dyrekcję podatków na podstawie tych samych przepisów oraz zgodnie z tymi samymi gwarancjami i pod groźbą tych samych sankcji, które mają zastosowanie do podatku od wartości dodanej. |
| --- | --- |

(13)

Jeśli chodzi o aspekt finansowania programu pomocy, projekt zgłoszony przez władze francuskie dnia 2 października 1997 r., obecnie dekret nr 97-1263 z dnia 29 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia opłaty parafiskalnej na rzecz funduszu pomocy dla radiofonii (9), w art. 1 stanowi:

„Począwszy od dnia 1 stycznia 1998 r., wprowadza się na okres pięciu lat parafiskalną opłatę od reklamy emitowanej drogą radiową i telewizyjną [(zwaną dalej »opłatą od sprzedaży czasu reklamowego«)] w celu finansowania funduszu pomocy na rzecz posiadaczy koncesji na świadczenie usług radiowych, których przychody komercyjne pochodzące z emitowanych na antenie przekazów mających charakter reklamy znaku towarowego lub sponsora są niższe niż 20 % całkowitego obrotu. Opłata ta ma na celu udzielenie wsparcia radiofonii”.

Artykuł 2 tego dekretu stanowi:

„Podstawą obliczenia wysokości opłaty są kwoty zapłacone przez reklamodawców za emisję ich przekazów reklamowych przeznaczonych na terytorium francuskie, nieobejmujące wynagrodzenia pośredników i podatku od wartości dodanej.

Opłata jest należna od osób, które zajmują się sprzedażą tych przekazów reklamowych.

Stawki opodatkowania ustalane są w drodze wspólnego rozporządzenia ministrów właściwych ds. budżetu i komunikacji progresywnie na podstawie kwartalnych przychodów podmiotów zobowiązanych do opłaty, przy zachowaniu następujących limitów:

[...]”.

Artykuł 4 tego dekretu precyzuje, iż opłata, o której mowa w jego art. 2, jest obliczana, ustalana i pobierana na rachunek funduszu pomocy dla radiofonii przez ogólną dyrekcję podatków na podstawie tych samych przepisów oraz zgodnie z tymi samymi gwarancjami i pod groźbą tych samych sankcji, które mają zastosowanie do podatku od wartości dodanej.

| (14) | Przepisy te zostały zmienione przy okazji wprowadzania zmian do programu pomocy zgłoszonego Komisji i zatwierdzonego przez Komisję decyzją z dnia 28 lipca 2003 r. (10). Zgodnie z nowymi zasadami opłata parafiskalna ma zastosowanie wyłącznie do podmiotów mających siedzibę na terytorium Francji. |
| --- | --- |

(14)

Przepisy te zostały zmienione przy okazji wprowadzania zmian do programu pomocy zgłoszonego Komisji i zatwierdzonego przez Komisję decyzją z dnia 28 lipca 2003 r. (10). Zgodnie z nowymi zasadami opłata parafiskalna ma zastosowanie wyłącznie do podmiotów mających siedzibę na terytorium Francji.

3.   PRZYCZYNY WSZCZĘCIA PROCEDURY

| (15) | Decyzją N 679/97 Komisja zatwierdziła w 1997 r. modyfikację programu pomocy, wprowadzającą mechanizm finansowania z parafiskalnej opłaty od reklamy emitowanej drogą radiową lub telewizyjną. W decyzji tej nie przeprowadzono żadnej analizy sposobu finansowania. Decyzja z 1997 r. obowiązywała do 2003 r., kiedy to została zastąpiona nową decyzją zatwierdzającą NN 42/03 (11). |
| --- | --- |

(15)

Decyzją N 679/97 Komisja zatwierdziła w 1997 r. modyfikację programu pomocy, wprowadzającą mechanizm finansowania z parafiskalnej opłaty od reklamy emitowanej drogą radiową lub telewizyjną. W decyzji tej nie przeprowadzono żadnej analizy sposobu finansowania. Decyzja z 1997 r. obowiązywała do 2003 r., kiedy to została zastąpiona nową decyzją zatwierdzającą NN 42/03 (11).

| (16) | Dnia 3 sierpnia 2004 r. Régie Network, agencja reklamowa będąca spółką zależną dużej francuskiej stacji radiowej – NRJ, zakwestionowała przed sądem w Lyonie opłatę wniesioną w 2001 r. (152 524 EUR). W sprawie tej złożono do Trybunału Sprawiedliwości wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczącego oceny ważności decyzji Komisji z dnia 10 listopada 1997 r. zatwierdzającej pomoc. |
| --- | --- |

(16)

Dnia 3 sierpnia 2004 r. Régie Network, agencja reklamowa będąca spółką zależną dużej francuskiej stacji radiowej – NRJ, zakwestionowała przed sądem w Lyonie opłatę wniesioną w 2001 r. (152 524 EUR). W sprawie tej złożono do Trybunału Sprawiedliwości wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczącego oceny ważności decyzji Komisji z dnia 10 listopada 1997 r. zatwierdzającej pomoc.

| (17) | Wyrokiem (12) Trybunału Sprawiedliwości wydanym dnia 22 grudnia 2008 r. stwierdzono nieważność decyzji z 1997 r. z uwagi na fakt, że Komisja nie przeprowadziła oceny sposobu finansowania przedmiotowego programu pomocy. |
| --- | --- |

(17)

Wyrokiem (12) Trybunału Sprawiedliwości wydanym dnia 22 grudnia 2008 r. stwierdzono nieważność decyzji z 1997 r. z uwagi na fakt, że Komisja nie przeprowadziła oceny sposobu finansowania przedmiotowego programu pomocy.

| (18) | W pkt 89 wyroku Trybunał przypomniał, że ocena działania pomocowego przez Komisję zawsze musi uwzględniać sposób finansowania pomocy, w przypadku gdy stanowi on integralny składnik tego działania. W pkt 99 wyroku Trybunał precyzuje, że opłata stanowi integralny składnik środka pomocy, jeśli w świetle znajdujących zastosowanie uregulowań krajowych istnieje nierozerwalny związek między opłatą a pomocą w tym znaczeniu, że dochody uzyskane z opłaty są obowiązkowo przeznaczane na finansowanie pomocy i wpływają bezpośrednio na stopień natężenia pomocy, a w konsekwencji na ocenę zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(18)

W pkt 89 wyroku Trybunał przypomniał, że ocena działania pomocowego przez Komisję zawsze musi uwzględniać sposób finansowania pomocy, w przypadku gdy stanowi on integralny składnik tego działania. W pkt 99 wyroku Trybunał precyzuje, że opłata stanowi integralny składnik środka pomocy, jeśli w świetle znajdujących zastosowanie uregulowań krajowych istnieje nierozerwalny związek między opłatą a pomocą w tym znaczeniu, że dochody uzyskane z opłaty są obowiązkowo przeznaczane na finansowanie pomocy i wpływają bezpośrednio na stopień natężenia pomocy, a w konsekwencji na ocenę zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym.

| (19) | Po sprawdzeniu, czy w niniejszej sprawie wszystkie te warunki zostały spełnione, Trybunał uznał w pkt 112 wyroku, że opłata od sprzedaży czasu reklamowego jest integralnym składnikiem systemu pomocy dla radiofonii, którego finansowaniu służy ta opłata. Komisja była więc zmuszona uwzględnić tę opłatę w ocenie omawianego programu pomocy, czego nie uczyniła w decyzji NN 42/03. |
| --- | --- |

(19)

Po sprawdzeniu, czy w niniejszej sprawie wszystkie te warunki zostały spełnione, Trybunał uznał w pkt 112 wyroku, że opłata od sprzedaży czasu reklamowego jest integralnym składnikiem systemu pomocy dla radiofonii, którego finansowaniu służy ta opłata. Komisja była więc zmuszona uwzględnić tę opłatę w ocenie omawianego programu pomocy, czego nie uczyniła w decyzji NN 42/03.

| (20) | W następstwie wyroku stwierdzającego nieważność decyzji Komisji z dnia 10 listopada 1997 r. Komisja podjęła wszelkie niezbędne środki w celu zaradzenia stwierdzonej niezgodności z prawem i ponownie zbadała informacje przedstawione przez władze francuskie. W rezultacie dnia 11 lutego 2009 r. Komisja, zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE, wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające pod numerem C4/2009 (13). |
| --- | --- |

(20)

W następstwie wyroku stwierdzającego nieważność decyzji Komisji z dnia 10 listopada 1997 r. Komisja podjęła wszelkie niezbędne środki w celu zaradzenia stwierdzonej niezgodności z prawem i ponownie zbadała informacje przedstawione przez władze francuskie. W rezultacie dnia 11 lutego 2009 r. Komisja, zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE, wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające pod numerem C4/2009 (13).

4.   UWAGI FRANCJI

| (21) | Pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r. władze francuskie przekazały Komisji następujące uwagi:






  a) | kwota środków pobranych i wypłaconych w przedmiotowym okresie wyniosła rocznie średnio 20 mln EUR i została rozdzielona między ponad 500 beneficjentów; |
| --- | --- | --- |

(21)

Pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r. władze francuskie przekazały Komisji następujące uwagi:

a)

kwota środków pobranych i wypłaconych w przedmiotowym okresie wyniosła rocznie średnio 20 mln EUR i została rozdzielona między ponad 500 beneficjentów;

| b) | nie kwestionuje się, że operatorzy zagraniczni świadczący usługi radiowe we Francji za pośrednictwem stacji radiowych lub podmiotów zajmujących się sprzedażą czasu reklamowego znajdujących się w innych państwach członkowskich również wnieśli przedmiotową opłatę parafiskalną, nie można ich jednak zidentyfikować; |
| --- | --- |

b)

nie kwestionuje się, że operatorzy zagraniczni świadczący usługi radiowe we Francji za pośrednictwem stacji radiowych lub podmiotów zajmujących się sprzedażą czasu reklamowego znajdujących się w innych państwach członkowskich również wnieśli przedmiotową opłatę parafiskalną, nie można ich jednak zidentyfikować;

| c) | przedmiotowej pomocy nie można odzyskać głównie z dwóch powodów: po pierwsze przedmiotowy program pomocy został odpowiednio zgłoszony i kilkakrotnie zatwierdzony przez Komisję, co wzbudziło uzasadnione oczekiwania ze strony beneficjentów; po drugie w aktualnej sytuacji finansowej beneficjentów odzyskanie przez władze francuskie przekazanych kwot pomocy nie byłoby możliwe. |
| --- | --- |

c)

przedmiotowej pomocy nie można odzyskać głównie z dwóch powodów: po pierwsze przedmiotowy program pomocy został odpowiednio zgłoszony i kilkakrotnie zatwierdzony przez Komisję, co wzbudziło uzasadnione oczekiwania ze strony beneficjentów; po drugie w aktualnej sytuacji finansowej beneficjentów odzyskanie przez władze francuskie przekazanych kwot pomocy nie byłoby możliwe.

5.   OCENA POMOCY

5.1.   Podstawa prawna oceny

| (22) | Podstawą oceny przedmiotowego programu pomocy jest art. 107 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

(22)

Podstawą oceny przedmiotowego programu pomocy jest art. 107 ust. 3 TFUE.

5.2.   Istnienie pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

| (23) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi:
  „Z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(23)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi:

„Z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (24) | Analiza przedmiotowej sprawy w świetle warunków, o których mowa w art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(24)

Analiza przedmiotowej sprawy w świetle warunków, o których mowa w art. 107 ust. 1 TFUE.

a)   Pomoc przyznana przez państwo przy użyciu zasobów państwowych

Przedmiotowy program pomocy jest finansowany przy użyciu zasobów pochodzących z opłaty parafiskalnej nałożonej przepisami prawa, pobieranej przez organy administracji podatkowej i obciążającej przychody z reklam emitowanych drogą radiową i telewizyjną.

Pomoc jest zatem przyznawana przy użyciu zasobów państwowych Francji.

b)   Zakłócenie lub groźba zakłócenia konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów

Program pomocy sprzyja wyłącznie świadczeniu usług radiowych. Beneficjentami programu są usługodawcy, których przychody z reklam są niższe niż 20 % całkowitego obrotu. Usługodawcy ci konkurują pod względem pozyskiwania słuchaczy oraz przychodów ze sprzedaży czasu reklamowego przede wszystkim z innymi stacjami radiowymi na terytorium Francji, których przychody komercyjne ze sprzedaży czasu reklamowego przewyższają przychody beneficjentów i którzy nie korzystają ze wsparcia publicznego w formie programu pomocy.

Przedmiotowa pomoc zakłóca zatem, a co najmniej grozi zakłóceniem konkurencji między usługodawcami-beneficjentami i usługodawcami niekorzystającymi z tej pomocy.

c)   Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

Z usług radiowych świadczonych z terytorium Francji, w szczególności przez beneficjentów programu pomocy, można korzystać również w innych państwach członkowskich, nawet jeśli dotyczy to tylko stref transgranicznych. Poza tym stwierdzono, że opłata parafiskalna nałożona zgłoszonymi przepisami prawa obciąża również przychody ze sprzedaży czasu reklamowego usługodawców świadczących swe usługi we Francji z terytoriów innych państw członkowskich.

Istnieje zatem ryzyko, że zgłoszony program pomocy ma lub może mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

d)   Wnioski w zakresie istnienia pomocy państwa

W związku z powyższym Komisja uważa, że zgłoszony przez władze francuskie program pomocy dla radiofonii wchodzi w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE. W zakresie, w jakim przedmiotowy program pomocy stanowi pomoc państwa, Komisja ma obowiązek zbadać jego zgodność z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie z przywołanym wcześniej wyrokiem w sprawie Régie Networks opłatę od sprzedaży czasu reklamowego, z której finansowano przedmiotową pomoc, należy uwzględnić w ocenie zgodności programu pomocy z rynkiem wewnętrznym.

5.3.   Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym w świetle art. 107 ust. 2 i 3 TFUE

| (25) | Ze względu na swój przedmiot i zakres stosowania zgłoszony środek pomocy w sposób oczywisty nie spełnia warunków przewidzianych w art. 107 ust. 2 oraz w art. 107 ust. 3 lit. a) i b) TFUE. |
| --- | --- |

(25)

Ze względu na swój przedmiot i zakres stosowania zgłoszony środek pomocy w sposób oczywisty nie spełnia warunków przewidzianych w art. 107 ust. 2 oraz w art. 107 ust. 3 lit. a) i b) TFUE.

| (26) | Ze względu na swój cel, jakim jest sprzyjanie stacjom świadczącym usługi radiowe na terytorium Francji, przede wszystkim poprzez wspieranie stacji o najniższych przychodach ze sprzedaży czasu reklamowego, program pomocy dąży do zagwarantowania na terytorium Francji pluralizmu mediów, co jest uzasadnionym celem ogólnym. Pomoc można zatem zbadać w świetle warunków, o których mowa w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Postanowienie to brzmi: „Za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana: pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem [...]”. W tym przypadku Komisja musi porównać pozytywne i negatywne skutki zastosowania środka. |
| --- | --- |

(26)

Ze względu na swój cel, jakim jest sprzyjanie stacjom świadczącym usługi radiowe na terytorium Francji, przede wszystkim poprzez wspieranie stacji o najniższych przychodach ze sprzedaży czasu reklamowego, program pomocy dąży do zagwarantowania na terytorium Francji pluralizmu mediów, co jest uzasadnionym celem ogólnym. Pomoc można zatem zbadać w świetle warunków, o których mowa w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Postanowienie to brzmi: „Za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana: pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem [...]”. W tym przypadku Komisja musi porównać pozytywne i negatywne skutki zastosowania środka.

| (27) | W swoich poprzednich decyzjach Komisja stwierdziła, że przedmiotowy program pomocy przynosi pozytywne skutki i jest zgodny z rynkiem wewnętrznym, przede wszystkim ze względu na fakt, że przyczynia się on do osiągnięcia jasno określonego celu leżącego w interesie publicznym. Program ten dąży bowiem do sprzyjania pluralizmowi stacji świadczących usługi radiowe na terytorium Francji. Wspiera on małe, lokalne stacje radiowe, uwzględniając interesy społeczne, kulturowe i lokalne, co stanowi uzasadniony cel ogólny. Ponadto potencjalne zakłócenie konkurencji spowodowane przez program pomocy sprzyjający takim lokalnym stacjom jest niewielkie i nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Ze względu na misję i rozmiar tych stacji zakłócenie konkurencji między nimi a usługodawcami świadczącymi podobnego rodzaju usługi w innym państwie członkowskim jest szczególnie ograniczone. Tak więc wpływ przedmiotowego programu pomocy na wymianę handlową jest wyjątkowo niski. |
| --- | --- |

(27)

W swoich poprzednich decyzjach Komisja stwierdziła, że przedmiotowy program pomocy przynosi pozytywne skutki i jest zgodny z rynkiem wewnętrznym, przede wszystkim ze względu na fakt, że przyczynia się on do osiągnięcia jasno określonego celu leżącego w interesie publicznym. Program ten dąży bowiem do sprzyjania pluralizmowi stacji świadczących usługi radiowe na terytorium Francji. Wspiera on małe, lokalne stacje radiowe, uwzględniając interesy społeczne, kulturowe i lokalne, co stanowi uzasadniony cel ogólny. Ponadto potencjalne zakłócenie konkurencji spowodowane przez program pomocy sprzyjający takim lokalnym stacjom jest niewielkie i nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Ze względu na misję i rozmiar tych stacji zakłócenie konkurencji między nimi a usługodawcami świadczącymi podobnego rodzaju usługi w innym państwie członkowskim jest szczególnie ograniczone. Tak więc wpływ przedmiotowego programu pomocy na wymianę handlową jest wyjątkowo niski.

| (28) | Niemniej jednak z analizy art. 3 i 6 dekretu 97-1263 wynika, że sposób finansowania programu pomocy poprzez opłatę parafiskalną stanowi integralny składnik środka pomocy, co stwierdził również Trybunał w wyroku w sprawie Régie Networks (pkt 99–112). |
| --- | --- |

(28)

Niemniej jednak z analizy art. 3 i 6 dekretu 97-1263 wynika, że sposób finansowania programu pomocy poprzez opłatę parafiskalną stanowi integralny składnik środka pomocy, co stwierdził również Trybunał w wyroku w sprawie Régie Networks (pkt 99–112).

| (29) | W pkt 89 wyroku Régie Networks Trybunał stwierdził, co następuje: „sposób finansowania pomocy państwa może doprowadzić do uznania niezgodności z rynkiem wewnętrznym całego systemu pomocy. W konsekwencji badanie pomocy nie powinno być dokonywane w oderwaniu od skutków, jakie powoduje sposób jej finansowania. Przeciwnie, ocena działania pomocowego przez Komisję zawsze musi uwzględniać sposób finansowania pomocy, w przypadku gdy stanowi ona integralny składnik tego działania (zob. podobnie w szczególności ww. wyrok w sprawie Calster i in., pkt 49; wyrok z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-345/02 Pearle i in., Zb.Orz. s. I-7139, pkt 29)”. |
| --- | --- |

(29)

W pkt 89 wyroku Régie Networks Trybunał stwierdził, co następuje: „sposób finansowania pomocy państwa może doprowadzić do uznania niezgodności z rynkiem wewnętrznym całego systemu pomocy. W konsekwencji badanie pomocy nie powinno być dokonywane w oderwaniu od skutków, jakie powoduje sposób jej finansowania. Przeciwnie, ocena działania pomocowego przez Komisję zawsze musi uwzględniać sposób finansowania pomocy, w przypadku gdy stanowi ona integralny składnik tego działania (zob. podobnie w szczególności ww. wyrok w sprawie Calster i in., pkt 49; wyrok z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-345/02 Pearle i in., Zb.Orz. s. I-7139, pkt 29)”.

| (30) | Wynika z niego, że Komisja jest zobowiązana uwzględnić przedmiotową opłatę podczas badania zgodności programu pomocy z rynkiem wewnętrznym. W tym względzie stwierdzono, że opłata od sprzedaży czasu reklamowego wydaje się być sprzeczna z ogólną zasadą, wielokrotnie podnoszoną przez Komisję i potwierdzoną przez Trybunał w wyroku z dnia 25 czerwca 1970 r. w sprawie Francja przeciwko Komisji (47/69, Rec. s. 487), zgodnie z którym przywożone towary i usługi powinny być zwolnione z wszelkich opłat podatkowych przeznaczonych na finansowanie programu pomocy, z którego korzystają jedynie przedsiębiorstwa krajowe. Trybunał przywołał tę analizę w pkt 115 wyroku w sprawie Régie Networks. |
| --- | --- |

(30)

Wynika z niego, że Komisja jest zobowiązana uwzględnić przedmiotową opłatę podczas badania zgodności programu pomocy z rynkiem wewnętrznym. W tym względzie stwierdzono, że opłata od sprzedaży czasu reklamowego wydaje się być sprzeczna z ogólną zasadą, wielokrotnie podnoszoną przez Komisję i potwierdzoną przez Trybunał w wyroku z dnia 25 czerwca 1970 r. w sprawie Francja przeciwko Komisji (47/69, Rec. s. 487), zgodnie z którym przywożone towary i usługi powinny być zwolnione z wszelkich opłat podatkowych przeznaczonych na finansowanie programu pomocy, z którego korzystają jedynie przedsiębiorstwa krajowe. Trybunał przywołał tę analizę w pkt 115 wyroku w sprawie Régie Networks.

| (31) | Zdaniem Komisji fakt, że usługi radiowe świadczone we Francji przez stacje mające siedzibę w innych państwach członkowskich i niemogące skorzystać z pomocy udzielanej w ramach zgłoszonego programu nie są zwolnione z tej opłaty, zmienia warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. O ile cel ogólny komponentu pomocy przewidziany w zgłoszonym programie jest uzasadniony i można go uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym, nie dotyczy to jednak sposobu finansowania omawianego programu pomocy. |
| --- | --- |

(31)

Zdaniem Komisji fakt, że usługi radiowe świadczone we Francji przez stacje mające siedzibę w innych państwach członkowskich i niemogące skorzystać z pomocy udzielanej w ramach zgłoszonego programu nie są zwolnione z tej opłaty, zmienia warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. O ile cel ogólny komponentu pomocy przewidziany w zgłoszonym programie jest uzasadniony i można go uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym, nie dotyczy to jednak sposobu finansowania omawianego programu pomocy.

6.   WNIOSEK

| (32) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że przedmiotowy program pomocy można uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym, szczególnie według kryteriów, o których mowa w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Komisja nie może jednak zatwierdzić sposobu finansowania tego programu. |
| --- | --- |

(32)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że przedmiotowy program pomocy można uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym, szczególnie według kryteriów, o których mowa w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Komisja nie może jednak zatwierdzić sposobu finansowania tego programu.

| (33) | Komisja odnotowała w tym względzie informację przywołaną przez władze francuskie w piśmie z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczącą niemożności zidentyfikowania (wśród podmiotów, które wniosły opłatę parafiskalną finansującą program pomocy) operatorów zagranicznych znajdujących się w innych państwach członkowskich, świadczących usługi radiowe we Francji za pośrednictwem stacji radiowych lub podmiotów zajmujących się sprzedażą czasu reklamowego w okresie objętym przedmiotowym programem pomocy. Komisja uznaje istnienie trudności administracyjnych z ich identyfikacją wobec dawności zdarzeń. Niemniej jednak, na podstawie wyjaśnień władz francuskich, nie wydaje się, aby upływ czasu sam w sobie stanowił w tym przypadku niemożliwą do pokonania przeszkodę w zidentyfikowaniu podmiotów zobowiązanych do opłaty. Władze francuskie stwierdziły, że na podstawie posiadanych danych nie zawsze możliwe było ustalenie, czy podmiotami zobowiązanymi do opłaty były podmioty zajmujące się sprzedażą czasu reklamowego nadające z terytorium Francji, czy też z terytorium innego państwa członkowskiego. W takim przypadku mają one obowiązek w terminie sześciu miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji poinformować poszczególne podmioty zobowiązane do opłaty o przysługującym im prawie do zwrotu wpłaconych kwot, jeśli nadawali oni we Francji z terytorium innego państwa członkowskiego. Administracja musi wykorzystać wszelkie środki, jakimi dysponuje, w celu zidentyfikowania podmiotów zobowiązanych do opłaty. Ponieważ nie ma jednak pewności, że francuskim władzom uda się samodzielnie zidentyfikować wszystkie te podmioty, mają one jednocześnie obowiązek zadbać o odpowiednie publiczne nagłośnienie prawa do zwrotu, tak aby zainteresowani operatorzy mogli zgłosić się sami. |
| --- | --- |

(33)

Komisja odnotowała w tym względzie informację przywołaną przez władze francuskie w piśmie z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczącą niemożności zidentyfikowania (wśród podmiotów, które wniosły opłatę parafiskalną finansującą program pomocy) operatorów zagranicznych znajdujących się w innych państwach członkowskich, świadczących usługi radiowe we Francji za pośrednictwem stacji radiowych lub podmiotów zajmujących się sprzedażą czasu reklamowego w okresie objętym przedmiotowym programem pomocy. Komisja uznaje istnienie trudności administracyjnych z ich identyfikacją wobec dawności zdarzeń. Niemniej jednak, na podstawie wyjaśnień władz francuskich, nie wydaje się, aby upływ czasu sam w sobie stanowił w tym przypadku niemożliwą do pokonania przeszkodę w zidentyfikowaniu podmiotów zobowiązanych do opłaty. Władze francuskie stwierdziły, że na podstawie posiadanych danych nie zawsze możliwe było ustalenie, czy podmiotami zobowiązanymi do opłaty były podmioty zajmujące się sprzedażą czasu reklamowego nadające z terytorium Francji, czy też z terytorium innego państwa członkowskiego. W takim przypadku mają one obowiązek w terminie sześciu miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji poinformować poszczególne podmioty zobowiązane do opłaty o przysługującym im prawie do zwrotu wpłaconych kwot, jeśli nadawali oni we Francji z terytorium innego państwa członkowskiego. Administracja musi wykorzystać wszelkie środki, jakimi dysponuje, w celu zidentyfikowania podmiotów zobowiązanych do opłaty. Ponieważ nie ma jednak pewności, że francuskim władzom uda się samodzielnie zidentyfikować wszystkie te podmioty, mają one jednocześnie obowiązek zadbać o odpowiednie publiczne nagłośnienie prawa do zwrotu, tak aby zainteresowani operatorzy mogli zgłosić się sami.

| (34) | Zasadniczo nie ma przeszkód, aby Francja umożliwiła tym nieznanym operatorom skorzystanie z przysługującego im prawa do zwrotu kwot wpłaconych nienależnie w latach 1997–2002. Francja może rozwiązać problem niezgodności sposobu finansowania programu pomocy poprzez zwrot kwot opłaty niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, przestrzegając następujących warunków:






  — | władze francuskie muszą zwrócić się do zainteresowanych operatorów, informując ich indywidualnie o przysługującym im prawie do zwrotu, w przypadku gdy są w stanie ich zidentyfikować, oraz za pomocą odpowiedniego publicznego nagłośnienia, szczególnie w prasie specjalistycznej w całej Unii Europejskiej (14), |
| --- | --- | --- |

(34)

Zasadniczo nie ma przeszkód, aby Francja umożliwiła tym nieznanym operatorom skorzystanie z przysługującego im prawa do zwrotu kwot wpłaconych nienależnie w latach 1997–2002. Francja może rozwiązać problem niezgodności sposobu finansowania programu pomocy poprzez zwrot kwot opłaty niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, przestrzegając następujących warunków:

—

władze francuskie muszą zwrócić się do zainteresowanych operatorów, informując ich indywidualnie o przysługującym im prawie do zwrotu, w przypadku gdy są w stanie ich zidentyfikować, oraz za pomocą odpowiedniego publicznego nagłośnienia, szczególnie w prasie specjalistycznej w całej Unii Europejskiej (14),

| — | podmiotom zobowiązanym do opłaty powinien przysługiwać termin trzech lat od dnia odpowiedniego publicznego nagłośnienia na złożenie wniosku o zwrot (15), |
| --- | --- |

—

podmiotom zobowiązanym do opłaty powinien przysługiwać termin trzech lat od dnia odpowiedniego publicznego nagłośnienia na złożenie wniosku o zwrot (15),

| — | zwrot powinien nastąpić w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy od dnia złożenia wniosku (16), |
| --- | --- |

—

zwrot powinien nastąpić w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy od dnia złożenia wniosku (16),

| — | zwrócone kwoty powinny być powiększone o odsetki biegnące od dnia pobrania opłaty parafiskalnej do dnia faktycznego zwrotu, naliczane narastająco, stosując jako odniesienie stopę docelową – poprzez analogię, stopę, o której mowa w art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (17), |
| --- | --- |

—

zwrócone kwoty powinny być powiększone o odsetki biegnące od dnia pobrania opłaty parafiskalnej do dnia faktycznego zwrotu, naliczane narastająco, stosując jako odniesienie stopę docelową – poprzez analogię, stopę, o której mowa w art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (17),

| — | władze francuskie muszą zaakceptować każdy rozsądny dowód uiszczenia opłaty przedstawiony przez zainteresowanych operatorów, |
| --- | --- |

—

władze francuskie muszą zaakceptować każdy rozsądny dowód uiszczenia opłaty przedstawiony przez zainteresowanych operatorów,

| — | prawo do zwrotu nie może podlegać żadnym innym warunkom, |
| --- | --- |

—

prawo do zwrotu nie może podlegać żadnym innym warunkom,

| — | od dnia notyfikacji niniejszej decyzji władze francuskie będą co sześć miesięcy przesyłać Komisji regularne sprawozdania na temat przebiegu procedury zwrotu, |
| --- | --- |

—

od dnia notyfikacji niniejszej decyzji władze francuskie będą co sześć miesięcy przesyłać Komisji regularne sprawozdania na temat przebiegu procedury zwrotu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Program pomocy wdrożony przez Francję jest zgodny z rynkiem wewnętrznym z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w art. 2.

Artykuł 2

Aby wyeliminować dyskryminację, jakiej doświadczyli nadawcy zagraniczni, którzy wnieśli opłatę od sprzedaży czasu reklamowego na rzecz Francji bez możliwości skorzystania z programu pomocy, władze francuskie są zobowiązane zwrócić opłaty parafiskalne pobrane od operatorów zagranicznych w latach 1997–2002. W terminie sześciu miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji muszą one poinformować wszystkich operatorów zobowiązanych do opłaty podlegającej zwrotowi, których są w stanie zidentyfikować, oraz zwrócić się do takich operatorów za pomocą odpowiedniego publicznego nagłośnienia, tak aby mogli się oni zgłosić sami, gwarantując im równocześnie termin trzech lat na złożenie wniosku o zwrot (18). Po publicznym nagłośnieniu i na podstawie dowodów przedstawionych przez przedmiotowych operatorów władze francuskie muszą, w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy od dnia złożenia wniosku o zwrot, zwrócić kwoty opłaty niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, powiększone o odsetki naliczane narastająco, stosując jako odniesienie stopę docelową – poprzez analogię, stopę, o której mowa w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

Artykuł 3

W terminie dwóch miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji Francja poinformuje Komisję o środkach podjętych w celu jej wykonania.

Począwszy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, co sześć miesięcy będzie ona przedstawiać Komisji regularne sprawozdania na temat przebiegu procedury zwrotu przewidzianej w art. 2 aż do upływu terminu trzech lat, licząc od daty podjęcia ostatnich środków w celu odpowiedniego publicznego nagłośnienia, o których mowa w art. 2.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2010 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Treść tych dwóch grup postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, we właściwych przypadkach, jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE.

1

(2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

2

(3)  Dz.U. C 223 z 16.9.2009, s. 15. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri = OJ:C:2009:223:0015:0019:PL:PDF

3

(4)  Dekret nr 92-1053 z dnia 30 września 1992 r.

4

(5)  Pismo do władz francuskich z dnia 10 listopada 1997 r., pomoc państwa N 679/97, Dz.U. C 120 z 1.5.1999, s. 2. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri = OJ:C:1999:120:0002:0002:FR:PDF

5

(6)  Pomoc państwa NN 42/03 (ex N752/02), Dz.U. C 219 z 16.9.2003, s. 3. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri = OJ:C:2003:219:0002:0003:FR:PDF http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/comp-2003/nn042-03.pdf

6

(7)  Zob. motyw 14.

7

(8)  Porównaj: przypis 1.

8

(9)  Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej (JORF) z dnia 30 grudnia 1997 r., s. 19194.

9

(10)  Pomoc państwa NN 42/03 (ex N 752/02), Dz.U. C 219 z 16.9.2003, s. 3. Zob. przypis 5.

10

(11)  Porównaj: przypis 10.

11

(12)  Sprawa C-333/07, Régie Networks; http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri = CELEX:62007C0333:PL:HTML

12

Régie Networks

(13)  Porównaj: przypis 1.

13

(14)  W granicach wg stanu z 2003 r.

14

(15)  Jest to termin zwykły stosowany we Francji w stosunkach między organami administracji podatkowej a podatnikami, który można uznać za rozsądny.

15

(16)  Termin ten przyjęto w decyzji Komisji z dnia 14 grudnia 2004 r. dotyczącej podatku od zakupu mięsa (opłaty utylizacyjnej) wdrożonego przez Francję. Wydaje się on rozsądny i nie ma powodu, by nie zastosować go w niniejszej sprawie.

16

(17)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

17

(18)  Zgodnie z warunkami określonymi w motywie 34.

18

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/28

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 marca 2011 r.

zmieniająca decyzję 2008/456/WE ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” w odniesieniu do systemów zarządzania i kontroli państw członkowskich, zasad zarządzania administracyjnego i finansowego oraz kryteriów kwalifikowalności wydatków na realizację projektów współfinansowanych ze środków Funduszu

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1160)

(Jedynie tekst w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim jest autentyczny)

(2011/148/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającą Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” (1), w szczególności jej art. 25 i art. 37 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W świetle doświadczeń zebranych od czasu uruchomienia Funduszu Granic Zewnętrznych należy sprecyzować zawarte w decyzji Komisji 2008/456/WE (2) zobowiązania dotyczące przejrzystości, równego traktowania i niedyskryminacji przy realizacji projektów. |
| --- | --- |

(1)

W świetle doświadczeń zebranych od czasu uruchomienia Funduszu Granic Zewnętrznych należy sprecyzować zawarte w decyzji Komisji 2008/456/WE (2) zobowiązania dotyczące przejrzystości, równego traktowania i niedyskryminacji przy realizacji projektów.

| (2) | Państwa członkowskie są zobowiązane informować o realizacji swoich programów rocznych. Należy zatem uściślić rodzaj informacji, jakie muszą przekazywać państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(2)

Państwa członkowskie są zobowiązane informować o realizacji swoich programów rocznych. Należy zatem uściślić rodzaj informacji, jakie muszą przekazywać państwa członkowskie.

| (3) | Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne spoczywające na państwach członkowskich i zapewnić większą pewność prawa, należy uprościć i uściślić zasady kwalifikowalności kosztów działań współfinansowanych przez Fundusz Granic Zewnętrznych. |
| --- | --- |

(3)

Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne spoczywające na państwach członkowskich i zapewnić większą pewność prawa, należy uprościć i uściślić zasady kwalifikowalności kosztów działań współfinansowanych przez Fundusz Granic Zewnętrznych.

| (4) | Większość zmian wprowadzonych niniejszą decyzją powinna stosować się bezzwłocznie. Niemniej jednak, ponieważ realizacja programów rocznych 2009 i 2010 już trwa, zmienione zasady kwalifikowalności kosztów działań współfinansowanych przez Fundusz Granic Zewnętrznych powinny stosować się, począwszy od programu rocznego 2011. Niezależnie od tego państwa członkowskie powinny mieć możliwość wcześniejszego stosowania tych zasad, pod pewnymi warunkami. |
| --- | --- |

(4)

Większość zmian wprowadzonych niniejszą decyzją powinna stosować się bezzwłocznie. Niemniej jednak, ponieważ realizacja programów rocznych 2009 i 2010 już trwa, zmienione zasady kwalifikowalności kosztów działań współfinansowanych przez Fundusz Granic Zewnętrznych powinny stosować się, począwszy od programu rocznego 2011. Niezależnie od tego państwa członkowskie powinny mieć możliwość wcześniejszego stosowania tych zasad, pod pewnymi warunkami.

| (5) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania włączyła decyzję nr 574/2007/WE do swojego prawa krajowego, jest zatem związana niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania włączyła decyzję nr 574/2007/WE do swojego prawa krajowego, jest zatem związana niniejszą decyzją.

| (6) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie bierze udziału zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3) oraz późniejszą decyzją Rady 2004/926/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (4). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszej decyzji ani nie podlega jej stosowaniu. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie bierze udziału zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3) oraz późniejszą decyzją Rady 2004/926/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (4). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszej decyzji ani nie podlega jej stosowaniu.

| (7) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie bierze udziału zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (5). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszej decyzji ani nie podlega jej stosowaniu. |
| --- | --- |

(7)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie bierze udziału zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (5). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszej decyzji ani nie podlega jej stosowaniu.

| (8) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii decyzja nr 574/2007/WE stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), wchodzących w zakres dziedzin, o których mowa w art. 1 pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7). |
| --- | --- |

(8)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii decyzja nr 574/2007/WE stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), wchodzących w zakres dziedzin, o których mowa w art. 1 pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7).

| (9) | W odniesieniu do Szwajcarii decyzja nr 574/2007/WE stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, wchodzących w zakres dziedzin, o których mowa art. 4 ust. 1 decyzji Rady dotyczącej podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych postanowień tej umowy. |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do Szwajcarii decyzja nr 574/2007/WE stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, wchodzących w zakres dziedzin, o których mowa art. 4 ust. 1 decyzji Rady dotyczącej podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych postanowień tej umowy.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią wspólnego komitetu „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, ustanowionego na mocy decyzji nr 574/2007/WE. |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią wspólnego komitetu „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, ustanowionego na mocy decyzji nr 574/2007/WE.

| (11) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/456/WE, |
| --- | --- |

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/456/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2008/456/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | artykuł 9 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Wszelkie znaczące zmiany w treści zaproszeń do składania projektów są publikowane na tych samych warunkach.”; |
| --- | --- |

1)

artykuł 9 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Wszelkie znaczące zmiany w treści zaproszeń do składania projektów są publikowane na tych samych warunkach.”;

| 2) | artykuł 11 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 11
  Umowy na wykonawstwo
  Przy udzielaniu zamówień na realizację projektów organy państwowe, regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego, stowarzyszenia utworzone przez jeden lub wiele takich organów lub podmiotów prawa publicznego działają zgodnie z właściwymi zasadami i przepisami unijnymi i krajowymi dotyczącymi zamówień publicznych.
  Organy inne niż te, o których mowa w ustępie pierwszym, udzielają zamówień na realizację projektów w oparciu o odpowiednie działania publikacyjne mające zagwarantować zgodność z zasadą przejrzystości, niedyskryminacji i równego traktowania. Zamówienia o wartości poniżej 100 000 EUR mogą być udzielane, pod warunkiem że dany organ wymaga co najmniej trzech ofert. Bez uszczerbku dla obowiązujących zasad krajowych, zamówienia o wartości poniżej 5 000 EUR nie podlegają żadnym obowiązkom proceduralnym.”; |
| --- | --- |

2)

artykuł 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Umowy na wykonawstwo

Przy udzielaniu zamówień na realizację projektów organy państwowe, regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego, stowarzyszenia utworzone przez jeden lub wiele takich organów lub podmiotów prawa publicznego działają zgodnie z właściwymi zasadami i przepisami unijnymi i krajowymi dotyczącymi zamówień publicznych.

Organy inne niż te, o których mowa w ustępie pierwszym, udzielają zamówień na realizację projektów w oparciu o odpowiednie działania publikacyjne mające zagwarantować zgodność z zasadą przejrzystości, niedyskryminacji i równego traktowania. Zamówienia o wartości poniżej 100 000 EUR mogą być udzielane, pod warunkiem że dany organ wymaga co najmniej trzech ofert. Bez uszczerbku dla obowiązujących zasad krajowych, zamówienia o wartości poniżej 5 000 EUR nie podlegają żadnym obowiązkom proceduralnym.”;

| 3) | artykuł 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Instytucja odpowiedzialna powiadamia Komisję w drodze oficjalnego pisma o wszelkich istotnych zmianach w systemach zarządzania i kontroli oraz przesyła Komisji najszybciej jak to możliwe, lecz najpóźniej z chwilą wejścia takich zmian w życie, zmieniony opis systemu zarządzania i kontroli.”; |
| --- | --- |

3)

artykuł 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Instytucja odpowiedzialna powiadamia Komisję w drodze oficjalnego pisma o wszelkich istotnych zmianach w systemach zarządzania i kontroli oraz przesyła Komisji najszybciej jak to możliwe, lecz najpóźniej z chwilą wejścia takich zmian w życie, zmieniony opis systemu zarządzania i kontroli.”;

| 4) | artykuł 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Tabele finansowe dołączane do sprawozdań okresowych i końcowych przedstawiają kwoty budżetowe w rozbiciu na priorytety i szczególne priorytety określone wytycznymi strategicznymi.”; |
| --- | --- |

4)

artykuł 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Tabele finansowe dołączane do sprawozdań okresowych i końcowych przedstawiają kwoty budżetowe w rozbiciu na priorytety i szczególne priorytety określone wytycznymi strategicznymi.”;

| 5) | w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 dodaje się zdania w brzmieniu:
  „Wszelkie zmiany do strategii audytu przedłożonej zgodnie z art. 32 ust. 1 lit. c) aktu podstawowego i zatwierdzonej przez Komisję przesyłane są Komisji najszybciej jak to możliwe. Zmienioną strategię audytu sporządza się zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku VI, zaznaczając wprowadzane zmiany.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się zdania w brzmieniu:

„Wszelkie zmiany do strategii audytu przedłożonej zgodnie z art. 32 ust. 1 lit. c) aktu podstawowego i zatwierdzonej przez Komisję przesyłane są Komisji najszybciej jak to możliwe. Zmienioną strategię audytu sporządza się zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku VI, zaznaczając wprowadzane zmiany.”;

| b) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Z wyjątkiem sytuacji, gdy każdy z dwóch poprzednich programów rocznych przyjętych przez Komisję odpowiada rocznemu wkładowi Wspólnoty poniżej 1 mln EUR, począwszy od 2010 r. instytucja audytowa przedkłada roczny plan audytu przed dniem 15 lutego każdego roku. Plan audytu sporządza się zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku VI. Państwa członkowskie nie są zobowiązane do ponownego przedkładania strategii audytu przy okazji przedstawiania rocznych planów audytu. W przypadku połączonej strategii audytu, o której mowa w art. 32 ust. 2 aktu podstawowego, można przedłożyć połączony plan audytu.”; |
| --- | --- |

b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Z wyjątkiem sytuacji, gdy każdy z dwóch poprzednich programów rocznych przyjętych przez Komisję odpowiada rocznemu wkładowi Wspólnoty poniżej 1 mln EUR, począwszy od 2010 r. instytucja audytowa przedkłada roczny plan audytu przed dniem 15 lutego każdego roku. Plan audytu sporządza się zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku VI. Państwa członkowskie nie są zobowiązane do ponownego przedkładania strategii audytu przy okazji przedstawiania rocznych planów audytu. W przypadku połączonej strategii audytu, o której mowa w art. 32 ust. 2 aktu podstawowego, można przedłożyć połączony plan audytu.”;

| 6) | artykuł 26 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 26
  Dokumentacja sporządzana przez instytucję certyfikującą
  1.   Poświadczenie dotyczące wniosku o drugą płatność zaliczkową, o której mowa w art. 41 ust. 4 aktu podstawowego, sporządzane jest przez instytucję certyfikującą i przesyłane Komisji przez instytucję odpowiedzialną w formie zgodnej z załącznikiem VIII.
  2.   Poświadczenie dotyczące wniosku o płatność końcową, o której mowa w art. 42 ust. 1 lit. a) aktu podstawowego, sporządzane jest przez instytucję certyfikującą i przesyłane Komisji przez instytucję odpowiedzialną w formie zgodnej z załącznikiem IX.”; |
| --- | --- |

6)

artykuł 26 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 26

Dokumentacja sporządzana przez instytucję certyfikującą

1.   Poświadczenie dotyczące wniosku o drugą płatność zaliczkową, o której mowa w art. 41 ust. 4 aktu podstawowego, sporządzane jest przez instytucję certyfikującą i przesyłane Komisji przez instytucję odpowiedzialną w formie zgodnej z załącznikiem VIII.

2.   Poświadczenie dotyczące wniosku o płatność końcową, o której mowa w art. 42 ust. 1 lit. a) aktu podstawowego, sporządzane jest przez instytucję certyfikującą i przesyłane Komisji przez instytucję odpowiedzialną w formie zgodnej z załącznikiem IX.”;

| 7) | artykuł 37 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 37
  Elektroniczna wymiana dokumentów
  Oprócz podpisanych wersji papierowych dokumentów, o których mowa w rozdziale 3, informacje przesyła się również drogą elektroniczną.”; |
| --- | --- |

7)

artykuł 37 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 37

Elektroniczna wymiana dokumentów

Oprócz podpisanych wersji papierowych dokumentów, o których mowa w rozdziale 3, informacje przesyła się również drogą elektroniczną.”;

| 8) | art. 40 ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | w przypadku wszystkich innych kosztów dodatkowych, do dnia 30 czerwca roku N (8) +2. |
| --- | --- | --- |

8)

art. 40 ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

w przypadku wszystkich innych kosztów dodatkowych, do dnia 30 czerwca roku N (8) +2.

| 9) | w załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

9)

w załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1.   Artykuł 1 ust. 1–8 oraz pkt 1–5 załącznika stosuje się od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

2.   Punkt 6 załącznika stosuje się najpóźniej od momentu wdrażania programów rocznych 2011.

3.   Państwa członkowskie decydują o stosowaniu pkt 6 załącznika w odniesieniu do trwających i przyszłych projektów, począwszy od programów rocznych 2009 i 2010 w pełnym poszanowaniu zasad równego traktowania, przejrzystości i niedyskryminacji. W takim przypadku państwo członkowskie stosuje w całości nowe zasady do danego projektu i, we właściwych przypadkach, wprowadza zmiany do umowy o dotację. Jedynie w odniesieniu do wydatków na pomoc techniczną państwa członkowskie mogą zdecydować o stosowaniu pkt 6 załącznika, począwszy od programu rocznego 2008.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2011 r.

W imieniu Komisji

Cecilia MALMSTRÖM

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.

1

(2)  Dz.U. L 167 z 27.6.2008, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

3

(4)  Dz.U. L 395 z 31.12.2004, s. 70.

4

(5)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

5

(6)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

6

(7)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

7

(8)  Gdzie »N« oznacza rok wskazany w decyzji o finansowaniu zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich.”;

8

---

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach do decyzji 2008/456/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:






  1.1) | skreśla się pkt 2; |
| --- | --- | --- |

1)

w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

1.1)

skreśla się pkt 2;

| 1.2) | skreśla się ppkt 4.2; |
| --- | --- |

1.2)

skreśla się ppkt 4.2;

| 2) | w załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:






  2.1) | w części A ppkt 1.2 otrzymuje brzmienie:






  „1.2. | Opis procesu wyboru projektów (na poziomie instytucji odpowiedzialnej/instytucji delegowanej lub jednostek powiązanych) i ich wyników”; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:

2.1)

w części A ppkt 1.2 otrzymuje brzmienie:

„1.2.

Opis procesu wyboru projektów (na poziomie instytucji odpowiedzialnej/instytucji delegowanej lub jednostek powiązanych) i ich wyników”;

| 2.2) | w części A, pkt 2, tabela 1, ostatnia kolumna skreśla się słowo „kwalifikowalne”; |
| --- | --- |

2.2)

w części A, pkt 2, tabela 1, ostatnia kolumna skreśla się słowo „kwalifikowalne”;

| 3) | w załączniku V część A wprowadza się następujące zmiany:






  3.1) | podpunkt 1.2 otrzymuje brzmienie:






  „1.2. | Aktualizacja sprawozdania okresowego w zakresie opisu organizacji wyboru projektów (na poziomie instytucji odpowiedzialnej/instytucji delegowanej lub jednostek powiązanych) i ich wyników, w odpowiednich przypadkach”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w załączniku V część A wprowadza się następujące zmiany:

3.1)

podpunkt 1.2 otrzymuje brzmienie:

„1.2.

Aktualizacja sprawozdania okresowego w zakresie opisu organizacji wyboru projektów (na poziomie instytucji odpowiedzialnej/instytucji delegowanej lub jednostek powiązanych) i ich wyników, w odpowiednich przypadkach”;

| 3.2) | dodaje się ppkt 1.8 w brzmieniu:






  „1.8. | Potwierdzenie, że od ostatnich zmian zgłoszonych Komisji w dniu ... r. nie nastąpiły znaczące zmiany w zakresie systemów zarządzania i kontroli.”; |
| --- | --- | --- |

3.2)

dodaje się ppkt 1.8 w brzmieniu:

„1.8.

Potwierdzenie, że od ostatnich zmian zgłoszonych Komisji w dniu ... r. nie nastąpiły znaczące zmiany w zakresie systemów zarządzania i kontroli.”;

| 3.3) | punkt 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   REALIZACJA FINANSOWA

  Sprawozdanie końcowe z realizacji programu rocznego


  Tabela 1


  Szczegółowe sprawozdanie finansowe | Państwo członkowskie: [...] |
| --- | --- | --- |

3.3)

punkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   REALIZACJA FINANSOWA

Sprawozdanie końcowe z realizacji programu rocznego

Tabela 1

Szczegółowe sprawozdanie finansowe

Państwo członkowskie: [...]

| | Program roczny, którego dotyczy sprawozdanie: [...] |
| --- | --- |

Program roczny, którego dotyczy sprawozdanie: [...]

| | Stan na: [dzień/miesiąc/rok] |
| --- | --- |

Stan na: [dzień/miesiąc/rok]

| (wszystkie dane w EUR) | Zaprogramowane przez państwo członkowskie (zgodne z programem rocznym zatwierdzonym przez Komisję) | Przydzielone na poziomie państwa członkowskiego | Kwoty rzeczywiste zatwierdzone przez organ odpowiedzialny
  (koszty poniesione przez beneficjentów oraz końcowy wkład WE) |
| --- | --- | --- | --- |
| Działania | Projekty | Nr ref. priorytetu | Nr ref. szczegółowego priorytetu (1) | Koszty zaprogramowane ogółem
  (a) | Wkład WE
  (b) | % wkład WE
  (c = b/a) | Ogółem koszty kwalifikowalne
  (d) | Wkład WE
  (e) | % wkład WE
  (f = e/d) | Ogółem koszty kwalifikowalne
  (g) | Wkład WE
  (h) | % wkład WE
  (i = h/g) | Wkład osób trzecich
  (j) | Wpływy wygenerowane przez projekt
  (k) | Płatności/zwroty, jakich musi dokonać organ odpowiedzialny
  (l) |
| Działanie 1: [...] | projekt 1: [...] | | | | | | | | | | | | | | |
| projekt N: [...] | | | | | | | | | | | | | | |
| Razem Działanie 1 | | | | | | | | | | | | |
| Działanie ...: [...] | projekt 1: [...] | | | | | | | | | | | | | | |
| projekt N: [...] | | | | | | | | | | | | | | |
| Razem Działanie...: [...] | | | | | | | | | | | | |
| Działanie N: [...] | projekt 1: [...] | | | | | | | | | | | | | | |
| projekt N: [...] | | | | | | | | | | | | | | |
| Razem Działanie N | | | | | | | | | | | | |
| Pomoc techniczna | | | | | | | | | | | | |
| Inne działania (1) | | | | | | | | | | | | |
| SUMA | 0 | 0 | 0 % | 0 | 0 | 0 % | 0 | 0 | 0 % | 0 | | |

(wszystkie dane w EUR)

Zaprogramowane przez państwo członkowskie (zgodne z programem rocznym zatwierdzonym przez Komisję)

Przydzielone na poziomie państwa członkowskiego

Kwoty rzeczywiste zatwierdzone przez organ odpowiedzialny

(koszty poniesione przez beneficjentów oraz końcowy wkład WE)

Działania

Projekty

Nr ref. priorytetu

Nr ref. szczegółowego priorytetu (1)

Koszty zaprogramowane ogółem

(a)

Wkład WE

(b)

% wkład WE

(c = b/a)

Ogółem koszty kwalifikowalne

(d)

Wkład WE

(e)

% wkład WE

(f = e/d)

Ogółem koszty kwalifikowalne

(g)

Wkład WE

(h)

% wkład WE

(i = h/g)

Wkład osób trzecich

(j)

Wpływy wygenerowane przez projekt

(k)

Płatności/zwroty, jakich musi dokonać organ odpowiedzialny

(l)

Działanie 1: [...]

projekt 1: [...]

projekt N: [...]

Razem Działanie 1

Działanie ...: [...]

projekt 1: [...]

projekt N: [...]

Razem Działanie...: [...]

Działanie N: [...]

projekt 1: [...]

projekt N: [...]

Razem Działanie N

Pomoc techniczna

Inne działania (1)

SUMA

0

0

0 %

0

0

0 %

0

0

0 %

0

| 3.4) | punkt 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   ZAŁĄCZNIKI
  Zgodność wydatków kwalifikowalnych i przychodów projektu z zasadą braku zysku oraz skróconym opisem projektu

  Sprawozdanie końcowe z realizacji programu rocznego


  Tabela 6 A


  Koszty kwalifikowalne projektu i źródła dochodu. Zgodność z zasadą non-profit określoną w pkt I.3.3 załącznika XI

  Stan na: dzień/miesiąc/rok | Koszty kwalifikowalne | Źródła dochodu |
| --- | --- | --- | --- |
| | Koszty bezpośrednie | Koszty pośrednie | Koszty kwalifikowalne ogółem | Wkład UE | Wkład stron trzecich | Wpływy wygenerowane przez projekt | Przychód całkowity
  (określony w pkt I.3.3 załącznika XI) |
| | (a) | (b) | (c) = (a) + (b) | (e) | (f) | (g) | (h)= (e) + (f) +(g) |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| itd. | | | | | | | |
| RAZEM DZIAŁANIE 1 | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| itd. | | | | | | | |
| RAZEM DZIAŁANIE 2 | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| Nr ref. projektu | | | | | | | |
| itd. | | | | | | | |
| RAZEM DZIAŁANIE N | | | | | | | |
| POMOC TECHNICZNA | | | | | | | |
| RAZEM PROGRAM ROCZNY | | | | | | | |

3.4)

punkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   ZAŁĄCZNIKI

Zgodność wydatków kwalifikowalnych i przychodów projektu z zasadą braku zysku oraz skróconym opisem projektu

Sprawozdanie końcowe z realizacji programu rocznego

Tabela 6 A

Koszty kwalifikowalne projektu i źródła dochodu. Zgodność z zasadą non-profit określoną w pkt I.3.3 załącznika XI

Stan na: dzień/miesiąc/rok

Koszty kwalifikowalne

Źródła dochodu

Koszty bezpośrednie

Koszty pośrednie

Koszty kwalifikowalne ogółem

Wkład UE

Wkład stron trzecich

Wpływy wygenerowane przez projekt

Przychód całkowity

(określony w pkt I.3.3 załącznika XI)

(a)

(b)

(c) = (a) + (b)

(e)

(f)

(g)

(h)= (e) + (f) +(g)

Nr ref. projektu

Nr ref. projektu

Nr ref. projektu

itd.

RAZEM DZIAŁANIE 1

Nr ref. projektu

Nr ref. projektu

Nr ref. projektu

itd.

RAZEM DZIAŁANIE 2

Nr ref. projektu

Nr ref. projektu

Nr ref. projektu

itd.

RAZEM DZIAŁANIE N

POMOC TECHNICZNA

RAZEM PROGRAM ROCZNY

Image

| 4) | w załączniku VIII wprowadza się następujące zmiany:






  4.1) | tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- | --- |

4)

w załączniku VIII wprowadza się następujące zmiany:

4.1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

| 4.2) | w przypisie 1 skreśla się słowo „kwalifikowalnych”; |
| --- | --- |

4.2)

w przypisie 1 skreśla się słowo „kwalifikowalnych”;

| 4.3) | punkt 2 otrzymuje brzmienie:






  „2. | Deklarowane wydatki zostały poniesione w związku z działaniami wybranymi do finansowania zgodnie z kryteriami programu rocznego;”; |
| --- | --- | --- |

4.3)

punkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Deklarowane wydatki zostały poniesione w związku z działaniami wybranymi do finansowania zgodnie z kryteriami programu rocznego;”;

| 5) | w załączniku IX tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

5)

w załączniku IX tytuł otrzymuje brzmienie:

| 6) | załącznik XI otrzymuje brzmienie:

  „ZAŁĄCZNIK XI

  KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI WYDATKÓW FUNDUSZ GRANIC ZEWNĘTRZNYCH

  I.   Przepisy ogólne

  I.1.   Zasady podstawowe







  1. | Zgodnie z aktem podstawowym wydatek jest kwalifikowalny, gdy:






  a) | mieści się w ramach Funduszu i jego celów, jak określono w art. 1 i 3 aktu podstawowego; |
| --- | --- | --- | --- |

6)

załącznik XI otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK XI

KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI WYDATKÓW FUNDUSZ GRANIC ZEWNĘTRZNYCH

I.   Przepisy ogólne

I.1.   Zasady podstawowe

1.

Zgodnie z aktem podstawowym wydatek jest kwalifikowalny, gdy:

a)

mieści się w ramach Funduszu i jego celów, jak określono w art. 1 i 3 aktu podstawowego;

| b) | dotyczy kwalifikowalnych działań wymienionych w art. 4 i 6 aktu podstawowego; |
| --- | --- |

b)

dotyczy kwalifikowalnych działań wymienionych w art. 4 i 6 aktu podstawowego;

| c) | jest konieczny do realizacji działań objętych projektem, stanowiących część programów wieloletnich i rocznych, zatwierdzonych przez Komisję; |
| --- | --- |

c)

jest konieczny do realizacji działań objętych projektem, stanowiących część programów wieloletnich i rocznych, zatwierdzonych przez Komisję;

| d) | jest uzasadniony i zgodny z zasadami należytego zarządzania finansami, w szczególności, opłacalności oraz efektywności kosztowej; |
| --- | --- |

d)

jest uzasadniony i zgodny z zasadami należytego zarządzania finansami, w szczególności, opłacalności oraz efektywności kosztowej;

| e) | został poniesiony przez beneficjenta końcowego lub partnerów w ramach projektu, którzy muszą prowadzić działalność zarejestrowaną w jednym z państw członkowskich, co nie dotyczy organizacji sektora publicznego ustanowionych w drodze porozumień międzyrządowych oraz specjalnych agencji ustanowionych przez takie organizacje, Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża oraz Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Zgodnie z art. 39 niniejszej decyzji przepisy dotyczące beneficjenta końcowego stosuje się mutatis mutandis wobec partnerów w ramach projektu; |
| --- | --- |

e)

został poniesiony przez beneficjenta końcowego lub partnerów w ramach projektu, którzy muszą prowadzić działalność zarejestrowaną w jednym z państw członkowskich, co nie dotyczy organizacji sektora publicznego ustanowionych w drodze porozumień międzyrządowych oraz specjalnych agencji ustanowionych przez takie organizacje, Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża oraz Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Zgodnie z art. 39 niniejszej decyzji przepisy dotyczące beneficjenta końcowego stosuje się mutatis mutandis wobec partnerów w ramach projektu;

| f) | został poniesiony zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umowy o dotację. |
| --- | --- |

f)

został poniesiony zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umowy o dotację.

| 2. | W przypadku działań wieloletnich w rozumieniu art. 16 ust. 6 aktu podstawowego jedynie część działania współfinansowanego w ramach programu rocznego jest uznawana za projekt, do którego zastosowanie mają zasady kwalifikowalności. |
| --- | --- |

2.

W przypadku działań wieloletnich w rozumieniu art. 16 ust. 6 aktu podstawowego jedynie część działania współfinansowanego w ramach programu rocznego jest uznawana za projekt, do którego zastosowanie mają zasady kwalifikowalności.

| 3. | Projekty wspierane przez Fundusz nie są finansowane z innych źródeł objętych budżetem Wspólnoty. Projekty wspierane przez Fundusz są współfinansowane ze źródeł publicznych lub prywatnych. |
| --- | --- |

3.

Projekty wspierane przez Fundusz nie są finansowane z innych źródeł objętych budżetem Wspólnoty. Projekty wspierane przez Fundusz są współfinansowane ze źródeł publicznych lub prywatnych.

I.2.   Budżet projektu

Budżet projektu przedstawiany jest w następujący sposób:

| Wydatki | Przychody |
| --- | --- |
| + | Koszty bezpośrednie (KB) |

Wydatki

Przychody

+

Koszty bezpośrednie (KB)

| + | Koszty pośrednie (stały udział KB, określony w umowie o dotację) |
| --- | --- |

+

Koszty pośrednie (stały udział KB, określony w umowie o dotację)

| + | Wkład WE (określony jako najniższy z trzech wartości wskazanych w art. 12 niniejszej decyzji) |
| --- | --- |

+

Wkład WE (określony jako najniższy z trzech wartości wskazanych w art. 12 niniejszej decyzji)

| + | Wkład beneficjenta końcowego oraz partnerów w ramach projektu |
| --- | --- |

+

Wkład beneficjenta końcowego oraz partnerów w ramach projektu

| + | Wkład osób trzecich |
| --- | --- |

+

Wkład osób trzecich

| + | Zyski wygenerowane przez projekt |
| --- | --- |

+

Zyski wygenerowane przez projekt

| = | Łączny kwalifikowalny koszt (ŁKK) |
| --- | --- |

=

| = | Przychody całkowite (PC) |
| --- | --- |

=

Budżet jest zbilansowany: łączny kwalifikowalny koszt równy jest przychodom całkowitym.

I.3.   Przychody i zasada braku zysku (ang. Non-Profit Principle)

| 1. | Projekty wspierane przez Fundusz nie mogą być nastawione na zysk (non-profit). Jeżeli na koniec projektu źródła przychodów (w tym otrzymane zyski) przekroczą wydatki, wkład Funduszu w projekt zostanie odpowiednio zredukowany. Wszystkie źródła przychodu projektu muszą zostać odnotowane w księgach beneficjenta końcowego lub dokumentach podatkowych, a także muszą być identyfikowalne i dostępne do kontroli. |
| --- | --- |

1.

Projekty wspierane przez Fundusz nie mogą być nastawione na zysk (non-profit). Jeżeli na koniec projektu źródła przychodów (w tym otrzymane zyski) przekroczą wydatki, wkład Funduszu w projekt zostanie odpowiednio zredukowany. Wszystkie źródła przychodu projektu muszą zostać odnotowane w księgach beneficjenta końcowego lub dokumentach podatkowych, a także muszą być identyfikowalne i dostępne do kontroli.

| 2. | Przychody projektu pochodzą z wszystkich wkładów finansowych przyznanych na projekt przez Fundusz, ze źródeł publicznych lub prywatnych, w tym własnego wkładu beneficjenta końcowego, oraz ze wszelkich zysków otrzymanych w ramach projektu. Na potrzeby niniejszej zasady, zyski te obejmują przychody projektu w okresie kwalifikowalności, zgodnie z punktem I.4, ze sprzedaży, dzierżawy, usług, opłat oraz innych podobnych przychodów. |
| --- | --- |

2.

Przychody projektu pochodzą z wszystkich wkładów finansowych przyznanych na projekt przez Fundusz, ze źródeł publicznych lub prywatnych, w tym własnego wkładu beneficjenta końcowego, oraz ze wszelkich zysków otrzymanych w ramach projektu. Na potrzeby niniejszej zasady, zyski te obejmują przychody projektu w okresie kwalifikowalności, zgodnie z punktem I.4, ze sprzedaży, dzierżawy, usług, opłat oraz innych podobnych przychodów.

| 3. | Wkład Wspólnoty wynikający ze stosowania zasady braku zysku, jak określono w art. 12 lit. c) niniejszej decyzji, jest równy »łącznemu kwalifikowalnemu kosztowi« pomniejszonemu o »wkład osób trzecich« oraz »zyski otrzymane w ramach projektu«. |
| --- | --- |

3.

Wkład Wspólnoty wynikający ze stosowania zasady braku zysku, jak określono w art. 12 lit. c) niniejszej decyzji, jest równy »łącznemu kwalifikowalnemu kosztowi« pomniejszonemu o »wkład osób trzecich« oraz »zyski otrzymane w ramach projektu«.

I.4.   Okres kwalifikowalności

| 1. | Koszty związane z projektem muszą zostać poniesione, a odpowiednie płatności (poza amortyzacją) dokonane po dniu 1 stycznia roku wskazanego w decyzji o finansowaniu, zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności trwa do dnia 30 czerwca roku N (2) +2, co oznacza, że koszty związane z projektem muszą zostać poniesione przed tym dniem. |
| --- | --- |

1.

Koszty związane z projektem muszą zostać poniesione, a odpowiednie płatności (poza amortyzacją) dokonane po dniu 1 stycznia roku wskazanego w decyzji o finansowaniu, zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności trwa do dnia 30 czerwca roku N (2) +2, co oznacza, że koszty związane z projektem muszą zostać poniesione przed tym dniem.

| 2. | Wyjątek od okresu kwalifikowalności określonego w ust. 1 dotyczy pomocy technicznej dla państw członkowskich (zob. punkt IV.3). |
| --- | --- |

2.

Wyjątek od okresu kwalifikowalności określonego w ust. 1 dotyczy pomocy technicznej dla państw członkowskich (zob. punkt IV.3).

I.5.   Rejestrowanie wydatków

| 1. | Wydatki odpowiadają płatnościom beneficjenta końcowego. Muszą one mieć postać operacji finansowych (gotówkowych), z wyjątkiem amortyzacji. |
| --- | --- |

1.

Wydatki odpowiadają płatnościom beneficjenta końcowego. Muszą one mieć postać operacji finansowych (gotówkowych), z wyjątkiem amortyzacji.

| 2. | Zasadniczo wydatki powinny być potwierdzone rachunkami. Jeżeli jest to niemożliwe, wydatki powinny być potwierdzone dokumentami księgowymi lub dokumentami uzupełniającymi o równorzędnej wartości ewidencyjnej. |
| --- | --- |

2.

Zasadniczo wydatki powinny być potwierdzone rachunkami. Jeżeli jest to niemożliwe, wydatki powinny być potwierdzone dokumentami księgowymi lub dokumentami uzupełniającymi o równorzędnej wartości ewidencyjnej.

| 3. | Wydatki muszą być identyfikowalne i weryfikowalne. W szczególności muszą być:






  a) | zarejestrowane w księgach beneficjenta końcowego; |
| --- | --- | --- |

3.

Wydatki muszą być identyfikowalne i weryfikowalne. W szczególności muszą być:

a)

zarejestrowane w księgach beneficjenta końcowego;

| b) | określone zgodnie z odpowiednimi standardami rachunkowości kraju siedziby beneficjenta końcowego oraz zwyczajową praktyką księgowania kosztów beneficjenta końcowego; oraz |
| --- | --- |

b)

określone zgodnie z odpowiednimi standardami rachunkowości kraju siedziby beneficjenta końcowego oraz zwyczajową praktyką księgowania kosztów beneficjenta końcowego; oraz

| c) | zadeklarowane zgodnie z wymogami odpowiednich przepisów podatkowych i socjalnych. |
| --- | --- |

c)

zadeklarowane zgodnie z wymogami odpowiednich przepisów podatkowych i socjalnych.

| 4. | W stosownych przypadkach beneficjenci końcowi są zobowiązani do przechowywania poświadczonych kopii dokumentów księgowych, potwierdzających przychody osiągnięte i wydatki poniesione przez partnerów w związku z danym projektem. |
| --- | --- |

4.

W stosownych przypadkach beneficjenci końcowi są zobowiązani do przechowywania poświadczonych kopii dokumentów księgowych, potwierdzających przychody osiągnięte i wydatki poniesione przez partnerów w związku z danym projektem.

| 5. | Przechowywanie i przetwarzanie dokumentów, o których mowa w ust. 2–4, musi być zgodne z krajowymi przepisami o ochronie danych. |
| --- | --- |

5.

Przechowywanie i przetwarzanie dokumentów, o których mowa w ust. 2–4, musi być zgodne z krajowymi przepisami o ochronie danych.

I.6.   Zasięg terytorialny

| 1. | Wydatki na działania określone w art. 4 i 6 aktu podstawowego muszą zostać poniesione na terytorium państw członkowskich przez beneficjentów końcowych określonych w ppkt I.1.1 lit. e), z wyjątkiem:






  — | wydatków na realizację zadań związanych z celem ogólnym, określonym w art. 3 ust. 1 lit. d) aktu podstawowego. Wydatki te mogą być poniesione na terytorium państw członkowskich oraz krajów trzecich, |
| --- | --- | --- |

1.

Wydatki na działania określone w art. 4 i 6 aktu podstawowego muszą zostać poniesione na terytorium państw członkowskich przez beneficjentów końcowych określonych w ppkt I.1.1 lit. e), z wyjątkiem:

—

wydatków na realizację zadań związanych z celem ogólnym, określonym w art. 3 ust. 1 lit. d) aktu podstawowego. Wydatki te mogą być poniesione na terytorium państw członkowskich oraz krajów trzecich,

| — | działań związanych z nadzorowaniem granic zewnętrznych. Działania te mogą mieć miejsce zarówno na terytorium państw członkowskich, jak i poza nim. |
| --- | --- |

—

działań związanych z nadzorowaniem granic zewnętrznych. Działania te mogą mieć miejsce zarówno na terytorium państw członkowskich, jak i poza nim.

| 2. | Partnerzy w ramach projektu, którzy prowadzą działalność zarejestrowaną w kraju trzecim, mogą uczestniczyć w projektach jedynie na zasadzie bezkosztowej, z wyjątkiem międzynarodowych organizacji sektora publicznego ustanowionych w drodze porozumień międzyrządowych oraz specjalnych agencji ustanowionych przez takie organizacje, Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża oraz Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. |
| --- | --- |

2.

Partnerzy w ramach projektu, którzy prowadzą działalność zarejestrowaną w kraju trzecim, mogą uczestniczyć w projektach jedynie na zasadzie bezkosztowej, z wyjątkiem międzynarodowych organizacji sektora publicznego ustanowionych w drodze porozumień międzyrządowych oraz specjalnych agencji ustanowionych przez takie organizacje, Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża oraz Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.

II.   Kategorie wydatków kwalifikowalnych (na poziomie projektu)

II.1.   Bezpośrednie wydatki kwalifikowalne

Bezpośrednie wydatki kwalifikowalne projektu stanowią koszty, które – biorąc pod uwagę ogólne zasady kwalifikowalności określone w części I – są identyfikowalne jako konkretne koszty związane bezpośrednio z realizacją projektu. Koszty bezpośrednie muszą być uwzględnione w prognozie całkowitego budżetu projektu.

Kwalifikowalne są następujące koszty bezpośrednie:

II.1.1.   Koszty personelu

| 1. | Koszty personelu oddelegowanego do projektu odpowiadające płacom realnym powiększonym o składki na zabezpieczenie społeczne i inne koszty ustawowe są kwalifikowalne, pod warunkiem że odpowiadają polityce zwyczajowo stosowanej przez beneficjenta w zakresie wynagrodzeń. |
| --- | --- |

1.

Koszty personelu oddelegowanego do projektu odpowiadające płacom realnym powiększonym o składki na zabezpieczenie społeczne i inne koszty ustawowe są kwalifikowalne, pod warunkiem że odpowiadają polityce zwyczajowo stosowanej przez beneficjenta w zakresie wynagrodzeń.

| 2. | W przypadku organizacji międzynarodowych kwalifikowalne koszty personelu mogą obejmować świadczenia na pokrycie ustawowych zobowiązań i uprawnień w zakresie wynagrodzenia. |
| --- | --- |

2.

W przypadku organizacji międzynarodowych kwalifikowalne koszty personelu mogą obejmować świadczenia na pokrycie ustawowych zobowiązań i uprawnień w zakresie wynagrodzenia.

| 3. | Odpowiednie koszty personelu organów publicznych stanowią koszty kwalifikowalne w stopniu, w jakim są związane z kosztami zadań, które nie byłyby realizowane przez dany organ publiczny, gdyby nie przystąpiono do realizacji danego projektu; personel ten musi być oddelegowany lub przydzielony do realizacji projektu na mocy pisemnej decyzji beneficjenta końcowego. |
| --- | --- |

3.

Odpowiednie koszty personelu organów publicznych stanowią koszty kwalifikowalne w stopniu, w jakim są związane z kosztami zadań, które nie byłyby realizowane przez dany organ publiczny, gdyby nie przystąpiono do realizacji danego projektu; personel ten musi być oddelegowany lub przydzielony do realizacji projektu na mocy pisemnej decyzji beneficjenta końcowego.

| 4. | Koszty personelu muszą być szczegółowo określone w planie budżetowym, z podaniem stanowisk i liczby personelu. |
| --- | --- |

4.

Koszty personelu muszą być szczegółowo określone w planie budżetowym, z podaniem stanowisk i liczby personelu.

II.1.2.   Koszty podróży i utrzymania

| 1. | Koszty podróży i utrzymania są kwalifikowalne jako koszty bezpośrednie w przypadku personelu i innych osób, które uczestniczą w działaniach związanych z projektem i których podróże są konieczne dla realizacji projektu. |
| --- | --- |

1.

Koszty podróży i utrzymania są kwalifikowalne jako koszty bezpośrednie w przypadku personelu i innych osób, które uczestniczą w działaniach związanych z projektem i których podróże są konieczne dla realizacji projektu.

| 2. | Koszty podróży są kwalifikowalne na podstawie rzeczywistych poniesionych kosztów. Stawki zwrotu kosztów muszą bazować na najtańszej formie transportu publicznego, a przeloty – z zasady – są dopuszczalne tylko w przypadku podróży na odległość ponad 800 km (podróż w obie strony) lub gdzie uwarunkowania geograficzne uzasadniają podróż samolotem. Przy korzystaniu z prywatnego samochodu zwrot ma miejsce z reguły na podstawie kosztu transportu publicznego lub stawki kilometrowej, zgodnie z opublikowanymi przepisami w tym zakresie w danym państwie członkowskim lub stosowanymi przez beneficjenta końcowego. |
| --- | --- |

2.

Koszty podróży są kwalifikowalne na podstawie rzeczywistych poniesionych kosztów. Stawki zwrotu kosztów muszą bazować na najtańszej formie transportu publicznego, a przeloty – z zasady – są dopuszczalne tylko w przypadku podróży na odległość ponad 800 km (podróż w obie strony) lub gdzie uwarunkowania geograficzne uzasadniają podróż samolotem. Przy korzystaniu z prywatnego samochodu zwrot ma miejsce z reguły na podstawie kosztu transportu publicznego lub stawki kilometrowej, zgodnie z opublikowanymi przepisami w tym zakresie w danym państwie członkowskim lub stosowanymi przez beneficjenta końcowego.

| 3. | Koszty utrzymania są kwalifikowalne na podstawie rzeczywistych kosztów lub diety dziennej. Jeżeli organizacja posiada własne stawki dzienne (dodatek z tytułu kosztów utrzymania), stosuje się je do limitów określonych przez państwo członkowskie zgodnie z krajowym ustawodawstwem i praktyką. Dodatek z tytułu kosztów utrzymania obejmuje koszty transportu lokalnego (w tym taksówek), zakwaterowanie, posiłki, lokalne rozmowy telefoniczne oraz wydatki różne. |
| --- | --- |

3.

Koszty utrzymania są kwalifikowalne na podstawie rzeczywistych kosztów lub diety dziennej. Jeżeli organizacja posiada własne stawki dzienne (dodatek z tytułu kosztów utrzymania), stosuje się je do limitów określonych przez państwo członkowskie zgodnie z krajowym ustawodawstwem i praktyką. Dodatek z tytułu kosztów utrzymania obejmuje koszty transportu lokalnego (w tym taksówek), zakwaterowanie, posiłki, lokalne rozmowy telefoniczne oraz wydatki różne.

II.1.3.   Wyposażenie

II.1.3.1.   Zasady ogólne

Koszty związane z nabyciem sprzętu (na podstawie kosztów: dzierżawy, leasingu, całkowitych lub częściowych kosztów zakupu lub amortyzacji zakupionych aktywów) są kwalifikowalne tylko, jeżeli są konieczne do realizacji projektu. Sprzęt musi mieć właściwości techniczne wymagane do spełnienia przez projekt odpowiednich norm i standardów.

II.1.3.2.   Dzierżawa i leasing

Wydatki związane z dzierżawą i leasingiem są kwalifikowalne do współfinansowania zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, ustawodawstwa krajowego oraz praktyki krajowej, a także okresem dzierżawy lub leasingu na potrzeby projektu.

II.1.3.3.   Zakup

| 1. | Wydatki związane z nabyciem sprzętu (m.in. systemy, sprzęt operacyjny, środki transportu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c)–f) aktu podstawowego) są kwalifikowalne zgodnie z przepisami krajowymi. Wydatki te kwalifikują się do współfinansowania w wartości odpowiadającej pełnym lub częściowym kosztom zakupu, jeżeli:






  a) | mają one bezpośredni związek z realizacją projektu; |
| --- | --- | --- |

1.

Wydatki związane z nabyciem sprzętu (m.in. systemy, sprzęt operacyjny, środki transportu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c)–f) aktu podstawowego) są kwalifikowalne zgodnie z przepisami krajowymi. Wydatki te kwalifikują się do współfinansowania w wartości odpowiadającej pełnym lub częściowym kosztom zakupu, jeżeli:

a)

mają one bezpośredni związek z realizacją projektu;

| b) | zostały poniesione zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi zamówień, ustanowionymi w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

zostały poniesione zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi zamówień, ustanowionymi w danym państwie członkowskim;

| c) | charakterystyka techniczna sprzętu odpowiada wymogom projektu oraz obowiązującym normom i standardom; |
| --- | --- |

c)

charakterystyka techniczna sprzętu odpowiada wymogom projektu oraz obowiązującym normom i standardom;

| d) | sprzęt będzie nadal wykorzystywany do celów, którym służy projekt, po dniu zakupu oraz przez okres nie krótszy niż:






  — | trzy lata lub więcej w przypadku sprzętu informacyjno-komunikacyjnego, |
| --- | --- | --- |

d)

sprzęt będzie nadal wykorzystywany do celów, którym służy projekt, po dniu zakupu oraz przez okres nie krótszy niż:

—

trzy lata lub więcej w przypadku sprzętu informacyjno-komunikacyjnego,

| — | pięć lat lub więcej w przypadku pozostałych rodzajów sprzętu, takich jak sprzęt operacyjny oraz środki transportu, z wyjątkiem wymienionych poniżej, |
| --- | --- |

—

pięć lat lub więcej w przypadku pozostałych rodzajów sprzętu, takich jak sprzęt operacyjny oraz środki transportu, z wyjątkiem wymienionych poniżej,

| — | dziesięć lat w przypadku śmigłowców oraz statków pływających i powietrznych. |
| --- | --- |

—

dziesięć lat w przypadku śmigłowców oraz statków pływających i powietrznych.

| 2. | Koszty wyżej wymienionego sprzętu mogą być także kwalifikowalne na zasadach amortyzacji, zgodnie z przepisami krajowymi. W takim przypadku obowiązują warunki określone w ust. 1 w lit. a), b) oraz c). Dodatkowo spełnione muszą być także następujące warunki:






  a) | jeżeli zakup sprzętu następuje przed rozpoczęciem lub w trakcie trwania projektu, kwalifikowalna jest część amortyzacji sprzętu odpowiadająca okresowi jego użytkowania w ramach projektu oraz poziomowi rzeczywistego wykorzystania przez projekt; |
| --- | --- | --- |

2.

Koszty wyżej wymienionego sprzętu mogą być także kwalifikowalne na zasadach amortyzacji, zgodnie z przepisami krajowymi. W takim przypadku obowiązują warunki określone w ust. 1 w lit. a), b) oraz c). Dodatkowo spełnione muszą być także następujące warunki:

a)

jeżeli zakup sprzętu następuje przed rozpoczęciem lub w trakcie trwania projektu, kwalifikowalna jest część amortyzacji sprzętu odpowiadająca okresowi jego użytkowania w ramach projektu oraz poziomowi rzeczywistego wykorzystania przez projekt;

| b) | koszty sprzętu zakupionego przed rozpoczęciem projektu, lecz użytkowanego na potrzeby projektu, są kwalifikowalne w wysokości amortyzacji. Koszty te nie są jednak kwalifikowalne, jeżeli sprzęt został zakupiony z dotacji Wspólnoty; |
| --- | --- |

b)

koszty sprzętu zakupionego przed rozpoczęciem projektu, lecz użytkowanego na potrzeby projektu, są kwalifikowalne w wysokości amortyzacji. Koszty te nie są jednak kwalifikowalne, jeżeli sprzęt został zakupiony z dotacji Wspólnoty;

| c) | koszty zakupu sprzętu muszą odpowiadać zwykłym kosztom rynkowym, a wartość sprzętu jest odpisywana zgodnie z przepisami podatkowymi i rachunkowymi dotyczącymi beneficjenta końcowego. |
| --- | --- |

c)

koszty zakupu sprzętu muszą odpowiadać zwykłym kosztom rynkowym, a wartość sprzętu jest odpisywana zgodnie z przepisami podatkowymi i rachunkowymi dotyczącymi beneficjenta końcowego.

II.1.4.   Nieruchomości

II.1.4.1.   Zasady ogólne

W przypadku zakupu, budowy, remontu lub najmu nieruchomości nieruchomość musi charakteryzować się danymi technicznymi wymaganymi w projekcie oraz spełniać odpowiednie normy i standardy.

II.1.4.2.   Zakup, budowa, remont

| 1. | Jeżeli nabycie nieruchomości jest konieczne do realizacji projektu i jest w sposób oczywisty związane z jego celami, zakup nieruchomości, tzn. gotowych budynków, lub budowa nieruchomości stanowi koszt kwalifikowalny do współfinansowania w wysokości pełnych lub częściowych kosztów lub na zasadach amortyzacji pod następującymi warunkami, bez uszczerbku dla stosowania surowszych przepisów krajowych:






  a) | od niezależnego rzeczoznawcy majątkowego lub uprawnionego organu urzędowego należy uzyskać opinię stwierdzającą, że cena nie przekracza wartości rynkowej, zaświadczającą, że nieruchomość jest zgodna z przepisami krajowymi lub określającą punkty, w których takiej zgodności nie ma, a które beneficjent końcowy ma zamiar usunąć w ramach projektu; |
| --- | --- | --- |

1.

Jeżeli nabycie nieruchomości jest konieczne do realizacji projektu i jest w sposób oczywisty związane z jego celami, zakup nieruchomości, tzn. gotowych budynków, lub budowa nieruchomości stanowi koszt kwalifikowalny do współfinansowania w wysokości pełnych lub częściowych kosztów lub na zasadach amortyzacji pod następującymi warunkami, bez uszczerbku dla stosowania surowszych przepisów krajowych:

a)

od niezależnego rzeczoznawcy majątkowego lub uprawnionego organu urzędowego należy uzyskać opinię stwierdzającą, że cena nie przekracza wartości rynkowej, zaświadczającą, że nieruchomość jest zgodna z przepisami krajowymi lub określającą punkty, w których takiej zgodności nie ma, a które beneficjent końcowy ma zamiar usunąć w ramach projektu;

| b) | nieruchomość nie została nabyta z dotacji Wspólnoty przed rozpoczęciem projektu; |
| --- | --- |

b)

nieruchomość nie została nabyta z dotacji Wspólnoty przed rozpoczęciem projektu;

| c) | nieruchomość będzie wykorzystywana jedynie na cele określone w projekcie przez okres nie krótszy niż dziesięć lat od daty zakończenia projektu, chyba że w konkretnym przypadku Komisja postanowi inaczej w odniesieniu do współfinansowania pełnych lub częściowych kosztów; w przypadku współfinansowania na podstawie amortyzacji okres ten skraca się do pięciu lat; |
| --- | --- |

c)

nieruchomość będzie wykorzystywana jedynie na cele określone w projekcie przez okres nie krótszy niż dziesięć lat od daty zakończenia projektu, chyba że w konkretnym przypadku Komisja postanowi inaczej w odniesieniu do współfinansowania pełnych lub częściowych kosztów; w przypadku współfinansowania na podstawie amortyzacji okres ten skraca się do pięciu lat;

| d) | zakup nieruchomości musi odbywać się zgodnie z zasadami odpowiedniego stosunku wartości do ceny i rentowności oraz musi zostać uznany za proporcjonalny do celu, któremu ma służyć realizacja projektu; |
| --- | --- |

d)

zakup nieruchomości musi odbywać się zgodnie z zasadami odpowiedniego stosunku wartości do ceny i rentowności oraz musi zostać uznany za proporcjonalny do celu, któremu ma służyć realizacja projektu;

| e) | w przypadku współfinansowania na zasadach amortyzacji kwalifikowalna jest część amortyzacji tych aktywów odpowiadająca okresowi ich użytkowania w ramach projektu oraz poziomowi rzeczywistego wykorzystania przez projekt; amortyzację oblicza się zgodnie z krajowymi przepisami o rachunkowości. |
| --- | --- |

e)

w przypadku współfinansowania na zasadach amortyzacji kwalifikowalna jest część amortyzacji tych aktywów odpowiadająca okresowi ich użytkowania w ramach projektu oraz poziomowi rzeczywistego wykorzystania przez projekt; amortyzację oblicza się zgodnie z krajowymi przepisami o rachunkowości.

| 2. | Wydatki na remont nieruchomości kwalifikują się do współfinansowania odpowiadającego pełnym lub częściowym kosztom lub na zasadach amortyzacji. W przypadku kosztów remontu zastosowanie mają jedynie warunki c) i e). |
| --- | --- |

2.

Wydatki na remont nieruchomości kwalifikują się do współfinansowania odpowiadającego pełnym lub częściowym kosztom lub na zasadach amortyzacji. W przypadku kosztów remontu zastosowanie mają jedynie warunki c) i e).

II.1.4.3.   Najem

Najem nieruchomości stanowi koszt kwalifikowalny do współfinansowania, jeżeli istnieje wyraźny związek między najmem a celami danego projektu, pod następującymi warunkami, bez uszczerbku dla stosowania surowszych przepisów krajowych:

| a) | nieruchomość nie została nabyta z dotacji Wspólnoty; |
| --- | --- |

a)

nieruchomość nie została nabyta z dotacji Wspólnoty;

| b) | nieruchomość będzie wykorzystywana jedynie w celu realizacji projektu. W przeciwnym razie kwalifikowalna jest tylko część kosztów odpowiadająca wykorzystaniu w ramach projektu. |
| --- | --- |

b)

nieruchomość będzie wykorzystywana jedynie w celu realizacji projektu. W przeciwnym razie kwalifikowalna jest tylko część kosztów odpowiadająca wykorzystaniu w ramach projektu.

II.1.5.   Towary konsumpcyjne, zaopatrzenie i usługi ogólne

Koszty nabycia towarów konsumpcyjnych, zaopatrzenia i usług ogólnych są kwalifikowalne, pod warunkiem że można je zidentyfikować oraz że są bezpośrednio potrzebne do realizacji projektu.

II.1.6.   Podwykonawstwo

| 1. | Jako zasadę ogólną należy przyjąć, że beneficjenci końcowi muszą posiadać możliwość samodzielnego zarządzania projektem. Kwota odpowiadająca zadaniom podzlecanym w ramach projektu musi zostać wyraźnie wskazana w umowie o dotację. |
| --- | --- |

1.

Jako zasadę ogólną należy przyjąć, że beneficjenci końcowi muszą posiadać możliwość samodzielnego zarządzania projektem. Kwota odpowiadająca zadaniom podzlecanym w ramach projektu musi zostać wyraźnie wskazana w umowie o dotację.

| 2. | Wydatki związane z następującymi rodzajami podwykonawstwa są niekwalifikowalne do współfinansowania przez Fundusz:






  a) | podwykonawstwo zadań związanych z ogólnym zarządzaniem projektem; |
| --- | --- | --- |

2.

Wydatki związane z następującymi rodzajami podwykonawstwa są niekwalifikowalne do współfinansowania przez Fundusz:

a)

podwykonawstwo zadań związanych z ogólnym zarządzaniem projektem;

| b) | podwykonawstwo, które zwiększa koszty projektu bez dodania proporcjonalnej wartości; |
| --- | --- |

b)

podwykonawstwo, które zwiększa koszty projektu bez dodania proporcjonalnej wartości;

| c) | podwykonawstwo przez pośredników lub doradców z zapłatą określaną jako udział łącznego kosztu projektu, chyba że taka zapłata jest uzasadniona przez beneficjenta końcowego poprzez odniesienie do rzeczywistej wartości świadczonej pracy lub usług. |
| --- | --- |

c)

podwykonawstwo przez pośredników lub doradców z zapłatą określaną jako udział łącznego kosztu projektu, chyba że taka zapłata jest uzasadniona przez beneficjenta końcowego poprzez odniesienie do rzeczywistej wartości świadczonej pracy lub usług.

| 3. | W każdym przypadku podwykonawcy muszą zobowiązać się do dostarczenia wszystkim instytucjom audytowym i kontrolnym wszelkich wymaganych informacji w związku z wykonywanymi działaniami. |
| --- | --- |

3.

W każdym przypadku podwykonawcy muszą zobowiązać się do dostarczenia wszystkim instytucjom audytowym i kontrolnym wszelkich wymaganych informacji w związku z wykonywanymi działaniami.

II.1.7.   Koszty wynikające bezpośrednio z wymogów związanych ze współfinansowaniem unijnym

Koszty ponoszone w celu spełnienia wymogów związanych ze współfinansowaniem unijnym, na przykład w związku z upublicznieniem, przejrzystością, oceną projektu, audytem zewnętrznym, gwarancjami bankowymi, tłumaczeniami itd. są kwalifikowalne jako koszty bezpośrednie.

II.1.8.   Wynagrodzenie ekspertów

Koszty obsługi prawnej, notarialnej oraz dotyczące ekspertów technicznych i finansowych są kwalifikowalne.

II.2.   Pośrednie wydatki kwalifikowalne

| 1. | Kwalifikowalne koszty pośrednie działania to koszty, które – przy poszanowaniu warunków kwalifikowalności określonych w pkt I.1 ust. 1 – nie mogą zostać uznane za koszty specyficzne działania, związane bezpośrednio z jego realizacją. |
| --- | --- |

1.

Kwalifikowalne koszty pośrednie działania to koszty, które – przy poszanowaniu warunków kwalifikowalności określonych w pkt I.1 ust. 1 – nie mogą zostać uznane za koszty specyficzne działania, związane bezpośrednio z jego realizacją.

| 2. | W drodze odstępstwa od pkt I.1 ust. 1 lit. e) i pkt I.5 koszty pośrednie poniesione podczas realizacji działania mogą się kwalifikować do finansowania na podstawie ryczałtu ustalonego w wysokości co najwyżej 2,5 % kwoty całkowitych kosztów kwalifikowalnych. |
| --- | --- |

2.

W drodze odstępstwa od pkt I.1 ust. 1 lit. e) i pkt I.5 koszty pośrednie poniesione podczas realizacji działania mogą się kwalifikować do finansowania na podstawie ryczałtu ustalonego w wysokości co najwyżej 2,5 % kwoty całkowitych kosztów kwalifikowalnych.

| 3. | Organizacje otrzymujące dotacje na działalność z budżetu Unii nie mogą włączyć kosztów pośrednich do swojego planu budżetowego. |
| --- | --- |

3.

Organizacje otrzymujące dotacje na działalność z budżetu Unii nie mogą włączyć kosztów pośrednich do swojego planu budżetowego.

III.   Wydatki niekwalifikowalne

Następujące koszty są niekwalifikowalne:

| a) | VAT, chyba że beneficjent końcowy udowodni, że nie jest w stanie go odzyskać; |
| --- | --- |

a)

VAT, chyba że beneficjent końcowy udowodni, że nie jest w stanie go odzyskać;

| b) | zysk z kapitału, zadłużenie i opłaty za obsługę zadłużenia, odsetki od debetu, prowizje z tytułu wymiany walut oraz straty z tego tytułu, rezerwy na straty lub potencjalne przyszłe zobowiązania, należne odsetki, wątpliwe wierzytelności, mandaty, kary finansowe, koszty postępowania sądowego oraz zbyt wysokie lub nieuzasadnione wydatki; |
| --- | --- |

b)

zysk z kapitału, zadłużenie i opłaty za obsługę zadłużenia, odsetki od debetu, prowizje z tytułu wymiany walut oraz straty z tego tytułu, rezerwy na straty lub potencjalne przyszłe zobowiązania, należne odsetki, wątpliwe wierzytelności, mandaty, kary finansowe, koszty postępowania sądowego oraz zbyt wysokie lub nieuzasadnione wydatki;

| c) | koszty reprezentacyjne wyłącznie dla personelu projektu. Uzasadnione koszty goszczenia na imprezach towarzyskich w interesie projektu, na przykład na koniec projektu lub spotkania grupy sterującej projektem, są dopuszczalne; |
| --- | --- |

c)

koszty reprezentacyjne wyłącznie dla personelu projektu. Uzasadnione koszty goszczenia na imprezach towarzyskich w interesie projektu, na przykład na koniec projektu lub spotkania grupy sterującej projektem, są dopuszczalne;

| d) | koszty zadeklarowane przez beneficjenta końcowego objęte innym projektem lub programem prac dotowanym przez Wspólnotę; |
| --- | --- |

d)

koszty zadeklarowane przez beneficjenta końcowego objęte innym projektem lub programem prac dotowanym przez Wspólnotę;

| e) | zakup ziemi; |
| --- | --- |

e)

zakup ziemi;

| f) | wkłady rzeczowe. |
| --- | --- |

f)

wkłady rzeczowe.

IV.   Pomoc techniczna z inicjatywy państw członkowskich

| 1. | Wszelkie koszty konieczne do wdrożenia Funduszu przez instytucję odpowiedzialną, instytucję delegowaną, instytucję audytową, instytucję certyfikującą i inne organy wspierające wykonanie działań wymienionych w ust. 2 są kwalifikowalne w ramach pomocy technicznej w zakresie określonym w art. 18 aktu podstawowego. |
| --- | --- |

1.

Wszelkie koszty konieczne do wdrożenia Funduszu przez instytucję odpowiedzialną, instytucję delegowaną, instytucję audytową, instytucję certyfikującą i inne organy wspierające wykonanie działań wymienionych w ust. 2 są kwalifikowalne w ramach pomocy technicznej w zakresie określonym w art. 18 aktu podstawowego.

| 2. | Obejmuje to następujące środki:






  a) | wydatki związane z przygotowaniem, wyborem, wyceną, zarządzaniem i monitoringiem działań; |
| --- | --- | --- |

2.

Obejmuje to następujące środki:

a)

wydatki związane z przygotowaniem, wyborem, wyceną, zarządzaniem i monitoringiem działań;

| b) | wydatki związane z audytami i kontrolami na miejscu obejmującymi działania lub projekty; |
| --- | --- |

b)

wydatki związane z audytami i kontrolami na miejscu obejmującymi działania lub projekty;

| c) | wydatki związane z oceną działań lub projektów; |
| --- | --- |

c)

wydatki związane z oceną działań lub projektów;

| d) | wydatki związane z informacją, rozpowszechnianiem i przejrzystością działań; |
| --- | --- |

d)

wydatki związane z informacją, rozpowszechnianiem i przejrzystością działań;

| e) | wydatki z tytułu nabycia, instalacji i obsługi komputerowych systemów zarządzania, monitoringu i oceny Funduszu; |
| --- | --- |

e)

wydatki z tytułu nabycia, instalacji i obsługi komputerowych systemów zarządzania, monitoringu i oceny Funduszu;

| f) | wydatki na spotkania komitetów monitorujących i podkomitetów związanych z realizacją działań; wydatki te mogą również uwzględniać koszty ekspertów i innych uczestników takich komitetów, w tym uczestników z krajów trzecich, jeśli ich obecność jest konieczna do skutecznej realizacji działań; |
| --- | --- |

f)

wydatki na spotkania komitetów monitorujących i podkomitetów związanych z realizacją działań; wydatki te mogą również uwzględniać koszty ekspertów i innych uczestników takich komitetów, w tym uczestników z krajów trzecich, jeśli ich obecność jest konieczna do skutecznej realizacji działań;

| g) | wydatki na zwiększenie zdolności administracyjnych w zakresie wdrażania Funduszu. |
| --- | --- |

g)

wydatki na zwiększenie zdolności administracyjnych w zakresie wdrażania Funduszu.

| 3. | Działania i płatności związane z pomocą techniczną muszą zostać wykonane po dniu 1 stycznia roku określonego w decyzji finansowej zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności twa do terminu składania ostatecznych sprawozdań z wykonania programu rocznego. |
| --- | --- |

3.

Działania i płatności związane z pomocą techniczną muszą zostać wykonane po dniu 1 stycznia roku określonego w decyzji finansowej zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności twa do terminu składania ostatecznych sprawozdań z wykonania programu rocznego.

| 4. | Wszelkie zamówienia muszą być przeprowadzane zgodnie z krajowymi zasadami zamówień publicznych przyjętymi w danym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

4.

Wszelkie zamówienia muszą być przeprowadzane zgodnie z krajowymi zasadami zamówień publicznych przyjętymi w danym państwie członkowskim.

| 5. | Państwa członkowskie mogą wykorzystać środki na pomoc techniczną dla Funduszu razem ze środkami na pomoc techniczną dla niektórych lub wszystkich czterech Funduszy. Jednakże w tym przypadku tylko część kosztów w związku z realizacją wspólnych środków w ramach tego Funduszu jest kwalifikowalna w ramach Funduszu, a państwo członkowskie zapewnia, że:






  a) | część kosztów na wspólne środki jest podejmowana z odpowiedniego Funduszu w sposób uzasadniony i weryfikowalny; oraz |
| --- | --- | --- |

5.

Państwa członkowskie mogą wykorzystać środki na pomoc techniczną dla Funduszu razem ze środkami na pomoc techniczną dla niektórych lub wszystkich czterech Funduszy. Jednakże w tym przypadku tylko część kosztów w związku z realizacją wspólnych środków w ramach tego Funduszu jest kwalifikowalna w ramach Funduszu, a państwo członkowskie zapewnia, że:

a)

część kosztów na wspólne środki jest podejmowana z odpowiedniego Funduszu w sposób uzasadniony i weryfikowalny; oraz

| b) | koszty nie są finansowane podwójnie. |
| --- | --- |

b)

koszty nie są finansowane podwójnie.

V.   Specjalny program tranzytowy

Zgodnie z art. 40 ust. 1 przepisy aktu podstawowego oraz niniejszej decyzji dotyczące realizacji rocznych programów stosuje się odpowiednio do pomocy na wdrożenie specjalnego programu tranzytowego. Niemniej jednak w przypadku specjalnego programu tranzytowego obowiązują następujące zasady szczególne, jeśli chodzi o zasady kwalifikowalności zawarte w niniejszym załączniku:

| a) | okres kwalifikowalności wydatków jest zgodny z art. 40 ust. 3 niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

a)

okres kwalifikowalności wydatków jest zgodny z art. 40 ust. 3 niniejszej decyzji;

| b) | na mocy art. 6 ust. 2 lit. c) aktu podstawowego koszty personelu organów publicznych są uznawane za wydatki kwalifikowalne, pod warunkiem że są oparte na rzeczywistych kosztach dodatkowych związanych z realizacją specjalnego programu tranzytowego oraz zostały przyznane działaniu z zastosowaniem należycie uzasadnionych i sprawiedliwych metod; wydatki muszą być poświadczone na podstawie dokumentów, które umożliwiają ustalenie rzeczywistych kosztów poniesionych przez organ publiczny w związku ze specjalnym programem tranzytowym, które wykraczały poza koszty związane z realizacją statutowych zobowiązań tego organu lub jego codziennych działań.”. |
| --- | --- |

b)

na mocy art. 6 ust. 2 lit. c) aktu podstawowego koszty personelu organów publicznych są uznawane za wydatki kwalifikowalne, pod warunkiem że są oparte na rzeczywistych kosztach dodatkowych związanych z realizacją specjalnego programu tranzytowego oraz zostały przyznane działaniu z zastosowaniem należycie uzasadnionych i sprawiedliwych metod; wydatki muszą być poświadczone na podstawie dokumentów, które umożliwiają ustalenie rzeczywistych kosztów poniesionych przez organ publiczny w związku ze specjalnym programem tranzytowym, które wykraczały poza koszty związane z realizacją statutowych zobowiązań tego organu lub jego codziennych działań.”.

---

(1)  W stosownych przypadkach.”;

1

(2)  Gdzie »N« oznacza rok wskazany w decyzji o finansowaniu zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich.

2

---

| 8.3.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/42 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/42

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 7 marca 2011 r.

w sprawie historycznych emisji lotniczych zgodnie z art. 3c ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 1328)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/149/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 3c ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 3c dyrektywy 2003/87/WE ustanawia łączną liczbę przydziałów emisji, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych. Liczba ta została określona jako procentowa wartość historycznych emisji lotniczych. W art. 3 lit. s) dyrektywy 2003/87/WE „historyczne emisje lotnicze” określono jako średnią rocznych emisji w latach kalendarzowych 2004, 2005 i 2006, pochodzących ze statków powietrznych wykonujących działania lotnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE. Zgodnie z art. 3c ust. 2 i 3 tej dyrektywy łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych, powinna być obliczona na podstawie tej historycznej średniej emisji. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 3c dyrektywy 2003/87/WE ustanawia łączną liczbę przydziałów emisji, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych. Liczba ta została określona jako procentowa wartość historycznych emisji lotniczych. W art. 3 lit. s) dyrektywy 2003/87/WE „historyczne emisje lotnicze” określono jako średnią rocznych emisji w latach kalendarzowych 2004, 2005 i 2006, pochodzących ze statków powietrznych wykonujących działania lotnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE. Zgodnie z art. 3c ust. 2 i 3 tej dyrektywy łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych, powinna być obliczona na podstawie tej historycznej średniej emisji.

| (2) | Komisję wspierał Eurocontrol, zgodnie z art. 18b dyrektywy 2003/87/WE. Za najlepsze dostępne dane dla obliczenia historycznych emisji uznano informacje o ruchu lotniczym zawarte w bazach danych Centralnego Biura Opłat Trasowych (CRCO) i Centralnej Jednostki Zarządzania Ruchem Lotniczym (CFMU) organizacji Eurocontrol. Bazy te dostarczają m.in. obliczeń dotyczących rzeczywistej długości trasy każdego lotu. Następnie obliczono emisje dla poszczególnych lotów przy pomocy metod ANCAT 3 (Abatement of Nuisances Caused by Air Transport) i CASE (Calculation of Emissions by Selective Equivalence). Ta metoda obliczania emisji historycznych została udoskonalona poprzez wykorzystanie informacji na temat rzeczywistego zużycia paliwa, dostarczonych dobrowolnie przez reprezentatywną liczbę operatorów statków powietrznych, które przyczyniły się do większej dokładności podejścia modelowego. Przeprowadzono dodatkowe obliczenia w celu uwzględnienia zużycia paliwa związanego z wykorzystaniem dodatkowych jednostek napędowych (APU). Zgodnie z przyjętym podejściem w pierwszej kolejności ustalano średnie zużycie paliwa przez APU dla różnych typów statków powietrznych. Następnie dokonano ekstrapolacji poszczególnych współczynników emisji dotyczących zużycia paliwa przez APU, w celu obliczenia łącznej emisji przez APU przy zastosowaniu procedury uwzględniającej faktyczny udział spalania paliwa dla lotów objętych EU ETS w odniesieniu do każdego typu statku powietrznego oraz wykorzystanie naziemnych źródeł zasilania w portach lotniczych. Emisje odpowiadające obliczonemu w ten sposób łącznemu zużyciu paliwa przez APU zostały uwzględnione w historycznych emisjach lotniczych dla lat 2004, 2005 i 2006. |
| --- | --- |

(2)

Komisję wspierał Eurocontrol, zgodnie z art. 18b dyrektywy 2003/87/WE. Za najlepsze dostępne dane dla obliczenia historycznych emisji uznano informacje o ruchu lotniczym zawarte w bazach danych Centralnego Biura Opłat Trasowych (CRCO) i Centralnej Jednostki Zarządzania Ruchem Lotniczym (CFMU) organizacji Eurocontrol. Bazy te dostarczają m.in. obliczeń dotyczących rzeczywistej długości trasy każdego lotu. Następnie obliczono emisje dla poszczególnych lotów przy pomocy metod ANCAT 3 (Abatement of Nuisances Caused by Air Transport) i CASE (Calculation of Emissions by Selective Equivalence). Ta metoda obliczania emisji historycznych została udoskonalona poprzez wykorzystanie informacji na temat rzeczywistego zużycia paliwa, dostarczonych dobrowolnie przez reprezentatywną liczbę operatorów statków powietrznych, które przyczyniły się do większej dokładności podejścia modelowego. Przeprowadzono dodatkowe obliczenia w celu uwzględnienia zużycia paliwa związanego z wykorzystaniem dodatkowych jednostek napędowych (APU). Zgodnie z przyjętym podejściem w pierwszej kolejności ustalano średnie zużycie paliwa przez APU dla różnych typów statków powietrznych. Następnie dokonano ekstrapolacji poszczególnych współczynników emisji dotyczących zużycia paliwa przez APU, w celu obliczenia łącznej emisji przez APU przy zastosowaniu procedury uwzględniającej faktyczny udział spalania paliwa dla lotów objętych EU ETS w odniesieniu do każdego typu statku powietrznego oraz wykorzystanie naziemnych źródeł zasilania w portach lotniczych. Emisje odpowiadające obliczonemu w ten sposób łącznemu zużyciu paliwa przez APU zostały uwzględnione w historycznych emisjach lotniczych dla lat 2004, 2005 i 2006.

| (3) | Roczne emisje w roku kalendarzowym 2004, pochodzące ze statków powietrznych wykonujących działania lotnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, zostały oszacowane na 209 123 585 ton CO2. Roczne emisje w roku kalendarzowym 2005, pochodzące z takich statków powietrznych, zostały oszacowane na 220 703 342 ton CO2, zaś roczne emisje w roku kalendarzowym 2006, pochodzące z takich statków powietrznych, zostały oszacowane na 228 602 103 ton CO2. Historyczne emisje lotnicze zdefiniowane jako średnia arytmetyczna tych emisji wynoszą zatem 219 476 343 ton CO2. |
| --- | --- |

(3)

Roczne emisje w roku kalendarzowym 2004, pochodzące ze statków powietrznych wykonujących działania lotnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, zostały oszacowane na 209 123 585 ton CO2. Roczne emisje w roku kalendarzowym 2005, pochodzące z takich statków powietrznych, zostały oszacowane na 220 703 342 ton CO2, zaś roczne emisje w roku kalendarzowym 2006, pochodzące z takich statków powietrznych, zostały oszacowane na 228 602 103 ton CO2. Historyczne emisje lotnicze zdefiniowane jako średnia arytmetyczna tych emisji wynoszą zatem 219 476 343 ton CO2.

| (4) | Komisja skonsultowała się z Komitetem ds. Zmian Klimatu ustanowionym na mocy art. 9 decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącej mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto (2), |
| --- | --- |

(4)

Komisja skonsultowała się z Komitetem ds. Zmian Klimatu ustanowionym na mocy art. 9 decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącej mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 3c ust. 1 i 2 dyrektywy 2003/87/WE historyczne emisje lotnicze zostają ustalone na poziomie 219 476 343 ton CO2.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

W imieniu Komisji

Connie HEDEGAARD

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

1

(2)  Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 1.

2

---