# Dziennik Urzędowy C 129/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 129 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 509 czerwca 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 129

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 509 czerwca 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 129/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 117 z 26.5.2007. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 129/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 117 z 26.5.2007.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 129/02 | Sprawa C-74/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 23 listopada 2006 r. w sprawie T-422/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, wniesione w dniu 12 lutego 2007 r. przez Luciana Lavagnolego | 2 |
| 2007/C 129/03 | Sprawa C-100/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 13 grudnia 2006 r. w sprawie T-138/03, É.R. i in. przeciwko Radzie i Komisji, wniesione w dniu 21 lutego 2007 r. przez É.R. i in. | 2 |
| 2007/C 129/04 | Sprawa C-103/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 5 grudnia 2006 r. w sprawie T-416/03 Angelidis przeciwko Parlamentowi Europejskiemu wniesione w dniu 21 lutego 2007 r. przez Angela Angelidisa | 3 |
| 2007/C 129/05 | Sprawa C-108/07 P: Odwołanie wniesione w dniu 23 lutego 2007 r. przez Ferrero Deutschland GmbH od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2006 r. w sprawie T-310/04 Ferrero Deutschland GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i Cornu SA Fontain | 4 |
| 2007/C 129/06 | Sprawa C-142/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Contencioso-Administrativo no 22 de Madrid (Hiszpania) w dniu 12 marca 2007 r. — Ecologistas en Acción — CODA przeciwko Ayuntamiento de Madrid | 4 |
| 2007/C 129/07 | Sprawa C-149/07: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej | 5 |
| 2007/C 129/08 | Sprawa C-157/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 21 marca 2007 r. — Finanzamt für Körperschaften III, Berlin przeciwko Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH | 5 |
| 2007/C 129/09 | Sprawa C-160/07: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 6 |
| 2007/C 129/10 | Sprawa C-163/07 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 17 stycznia 2007 r. w sprawie T-129/06 Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 26 marca 2007 r. przez Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar | 7 |
| 2007/C 129/11 | Sprawa C-164/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nantes (Francja) w dniu 27 marca 2007 r. — James Wood przeciwko Fonds de Garantie | 7 |
| 2007/C 129/12 | Sprawa C-165/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landret (Dania) w dniu 27 marca 2007 r. — Skatteministeriet przeciwko Ecco Sko A/S | 8 |
| 2007/C 129/13 | Sprawa C-168/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 29 marca 2007 r. — AXA Belgium SA, dawniej AXA Royale Belge SA przeciwko 1. État belge, administration de la TVA, de l'enregistrement et des domaines, 2. État belge, administration de l'inspection spéciale des impôts | 8 |
| 2007/C 129/14 | Sprawa C-186/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Hiszpania) w dniu 2 kwietnia 2007 r. — Comunidad Autónoma de Canarias przeciwko Club Náutico de Gran Canaria | 9 |
| 2007/C 129/15 | Sprawa C-187/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Zutphen w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Postępowanie karne przeciwko Dirkowi Endendijkowi | 9 |
| 2007/C 129/16 | Sprawa C-188/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Commune de Mesquer przeciwko Total France SA, Total International Ltd | 9 |
| 2007/C 129/17 | Sprawa C-189/07: Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 10 |
| 2007/C 129/18 | Sprawa C-190/07: Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 10 |
| 2007/C 129/19 | Sprawa C-195/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Zala Megyei Biróság w dniu 10 kwietnia 2007 r. — OTP Bank Rt. i Merlin Gerin Zala Kft. przeciwko Zala Megyei Közigazgatási Hivatal | 11 |
| 2007/C 129/20 | Sprawa C-197/07 P: Odwołanie wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Aktieselskabet af 21. november 2001 od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 6 lutego 2007 r. w sprawie T-477/04 — Aktieselskabet af 21. november 2001 przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.) | 11 |
| 2007/C 129/21 | Sprawa C-198/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 7 lutego 2007 r. w sprawie T-175/04 Donal Gordon przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Donala Gordona | 12 |
| 2007/C 129/22 | Sprawa C-200/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 12 kwietnia 2007 r. — Alfonso Luigi Marra przeciwko Eduardo De Gregorio | 13 |
| 2007/C 129/23 | Sprawa C-201/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Alfonso Luigi Marra przeciwko Clemente Antonio | 13 |
| 2007/C 129/24 | Sprawa C-206/07: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 13 |
| 2007/C 129/25 | Sprawa C-210/07: Skarga wniesiona w dniu 20 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 14 |
| 2007/C 129/26 | Sprawa C-216/07: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 14 |
| 2007/C 129/27 | Sprawa C-218/07: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 14 |
| | Sąd Pierwszej Instancji |
| 2007/C 129/28 | Sprawa T-97/07: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Imelios przeciwko Komisji | 16 |
| 2007/C 129/29 | Sprawa T-100/07: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2007 r. — UPS Europe i UPS Deutschland przeciwko Komisji | 16 |
| 2007/C 129/30 | Sprawa T-101/07: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Dada przeciwko OHIM — Dada (DADA) | 17 |
| 2007/C 129/31 | Sprawa T-102/07: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2007 r. — Freistaat Sachsen przeciwko Komisji | 18 |
| 2007/C 129/32 | Sprawa T-104/07: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2007 r. — BVGD przeciwko Komisji | 18 |
| 2007/C 129/33 | Sprawa T-105/07: Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2007 r. — MarketTools przeciwko OHIM — Optimus-Telecomunicações (ZOOMERANG) | 19 |
| 2007/C 129/34 | Sprawa T-106/07: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2007 r. — Alcon przeciwko OHIM — *Acri.Tec (BioVisc) | 19 |
| 2007/C 129/35 | Sprawa T-107/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 1 lutego 2007 r. w sprawie F-42/05 Rossi Ferreras przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 kwietnia 2007 r. przez Francisco Rossiego Ferrerasa | 20 |
| 2007/C 129/36 | Sprawa T-108/07: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2007 r. — Spira przeciwko Komisji | 20 |
| 2007/C 129/37 | Sprawa T-111/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Agrofert Holding przeciwko Komisji | 21 |
| 2007/C 129/38 | Sprawa T-112/07: Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2007 r. — Hitachi i inni przeciwko Komisji | 22 |
| 2007/C 129/39 | Sprawa T-114/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Last Minute Network przeciwko OHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR) | 22 |
| 2007/C 129/40 | Sprawa T-115/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Last Minute Network przeciwko OHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR) | 23 |
| 2007/C 129/41 | Sprawa T-119/07: Skarga wniesiona w dniu 16 kwietnia 2007 r. — Włochy przeciwko Komisji | 24 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2007/C 129/42 | Sprawa F-23/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 2 maja 2007 r. — Giraudy przeciwko Komisji (Urzędnicy — Skarga — Skarga o zadośćuczynienie — Dochodzenie Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) — Przeniesienie — Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 — Decyzja 1999/396/WE, EWWiS, Euratom — Niezgodne z prawem działanie — Szkoda — Choroba zawodowa — Uwzględnienie świadczeń, o których mowa w art. 73 regulaminu pracowniczego) | 25 |
| 2007/C 129/43 | Sprawa F-123/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 3 maja 2007 r. — Bracke przeciwko Komisji (Urzędnicy — Konkursy — Konkurs wewnętrzny — Warunki dopuszczenia — Ogłoszenie o konkursie — Warunek dotyczący stażu pracy — Personel tymczasowy — Artykuł 27 regulaminu pracowniczego — Zasada dobrej administracji — Zasada niedyskryminacji) | 25 |
| 2007/C 129/44 | Sprawa F-16/07: Skarga wniesiona w dniu 27 lutego 2007 r. — Dragoman przeciwko Komisji | 26 |
| 2007/C 129/45 | Sprawa F-33/07: Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2007 r. — Toronjo Benitez przeciwko Komisji | 26 |
| 2007/C 129/46 | Sprawa F-34/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Skareby przeciwko Komisji | 27 |
| 2007/C 129/47 | Sprawa F-36/07: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2007 r. — Lebedef przeciwko Komisji | 27 |
| 2007/C 129/48 | Sprawa F-37/07: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Cros przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich | 28 |
| 2007/C 129/49 | Sprawa F-39/07: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Campos Valls przeciwko Radzie | 28 |
| 2007/C 129/50 | Sprawa F-40/07: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2007 r. — Baudelet-Leclaire przeciwko Komisji | 28 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 129/02

Sprawa C-74/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 23 listopada 2006 r. w sprawie T-422/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, wniesione w dniu 12 lutego 2007 r. przez Luciana Lavagnolego

2

2007/C 129/03

Sprawa C-100/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 13 grudnia 2006 r. w sprawie T-138/03, É.R. i in. przeciwko Radzie i Komisji, wniesione w dniu 21 lutego 2007 r. przez É.R. i in.

2

2007/C 129/04

Sprawa C-103/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 5 grudnia 2006 r. w sprawie T-416/03 Angelidis przeciwko Parlamentowi Europejskiemu wniesione w dniu 21 lutego 2007 r. przez Angela Angelidisa

3

2007/C 129/05

Sprawa C-108/07 P: Odwołanie wniesione w dniu 23 lutego 2007 r. przez Ferrero Deutschland GmbH od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2006 r. w sprawie T-310/04 Ferrero Deutschland GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i Cornu SA Fontain

4

2007/C 129/06

Sprawa C-142/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Contencioso-Administrativo no 22 de Madrid (Hiszpania) w dniu 12 marca 2007 r. — Ecologistas en Acción — CODA przeciwko Ayuntamiento de Madrid

o

4

2007/C 129/07

Sprawa C-149/07: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

5

2007/C 129/08

Sprawa C-157/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 21 marca 2007 r. — Finanzamt für Körperschaften III, Berlin przeciwko Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH

5

2007/C 129/09

Sprawa C-160/07: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

6

2007/C 129/10

Sprawa C-163/07 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 17 stycznia 2007 r. w sprawie T-129/06 Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 26 marca 2007 r. przez Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar

7

2007/C 129/11

Sprawa C-164/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nantes (Francja) w dniu 27 marca 2007 r. — James Wood przeciwko Fonds de Garantie

7

2007/C 129/12

Sprawa C-165/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landret (Dania) w dniu 27 marca 2007 r. — Skatteministeriet przeciwko Ecco Sko A/S

8

2007/C 129/13

Sprawa C-168/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 29 marca 2007 r. — AXA Belgium SA, dawniej AXA Royale Belge SA przeciwko 1. État belge, administration de la TVA, de l'enregistrement et des domaines, 2. État belge, administration de l'inspection spéciale des impôts

8

2007/C 129/14

Sprawa C-186/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Hiszpania) w dniu 2 kwietnia 2007 r. — Comunidad Autónoma de Canarias przeciwko Club Náutico de Gran Canaria

9

2007/C 129/15

Sprawa C-187/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Zutphen w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Postępowanie karne przeciwko Dirkowi Endendijkowi

9

2007/C 129/16

Sprawa C-188/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Commune de Mesquer przeciwko Total France SA, Total International Ltd

9

2007/C 129/17

Sprawa C-189/07: Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

10

2007/C 129/18

Sprawa C-190/07: Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

10

2007/C 129/19

Sprawa C-195/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Zala Megyei Biróság w dniu 10 kwietnia 2007 r. — OTP Bank Rt. i Merlin Gerin Zala Kft. przeciwko Zala Megyei Közigazgatási Hivatal

11

2007/C 129/20

Sprawa C-197/07 P: Odwołanie wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Aktieselskabet af 21. november 2001 od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 6 lutego 2007 r. w sprawie T-477/04 — Aktieselskabet af 21. november 2001 przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)

11

2007/C 129/21

Sprawa C-198/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 7 lutego 2007 r. w sprawie T-175/04 Donal Gordon przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Donala Gordona

12

2007/C 129/22

Sprawa C-200/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 12 kwietnia 2007 r. — Alfonso Luigi Marra przeciwko Eduardo De Gregorio

13

2007/C 129/23

Sprawa C-201/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Alfonso Luigi Marra przeciwko Clemente Antonio

13

2007/C 129/24

Sprawa C-206/07: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

13

2007/C 129/25

Sprawa C-210/07: Skarga wniesiona w dniu 20 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

14

2007/C 129/26

Sprawa C-216/07: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

14

2007/C 129/27

Sprawa C-218/07: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

14

Sąd Pierwszej Instancji

2007/C 129/28

Sprawa T-97/07: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Imelios przeciwko Komisji

16

2007/C 129/29

Sprawa T-100/07: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2007 r. — UPS Europe i UPS Deutschland przeciwko Komisji

16

2007/C 129/30

Sprawa T-101/07: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Dada przeciwko OHIM — Dada (DADA)

17

2007/C 129/31

Sprawa T-102/07: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2007 r. — Freistaat Sachsen przeciwko Komisji

18

2007/C 129/32

Sprawa T-104/07: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2007 r. — BVGD przeciwko Komisji

18

2007/C 129/33

Sprawa T-105/07: Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2007 r. — MarketTools przeciwko OHIM — Optimus-Telecomunicações (ZOOMERANG)

19

2007/C 129/34

Sprawa T-106/07: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2007 r. — Alcon przeciwko OHIM — *Acri.Tec (BioVisc)

19

2007/C 129/35

Sprawa T-107/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 1 lutego 2007 r. w sprawie F-42/05 Rossi Ferreras przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 kwietnia 2007 r. przez Francisco Rossiego Ferrerasa

20

2007/C 129/36

Sprawa T-108/07: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2007 r. — Spira przeciwko Komisji

20

2007/C 129/37

Sprawa T-111/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Agrofert Holding przeciwko Komisji

21

2007/C 129/38

Sprawa T-112/07: Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2007 r. — Hitachi i inni przeciwko Komisji

22

2007/C 129/39

Sprawa T-114/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Last Minute Network przeciwko OHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

22

2007/C 129/40

Sprawa T-115/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Last Minute Network przeciwko OHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

23

2007/C 129/41

Sprawa T-119/07: Skarga wniesiona w dniu 16 kwietnia 2007 r. — Włochy przeciwko Komisji

24

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2007/C 129/42

Sprawa F-23/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 2 maja 2007 r. — Giraudy przeciwko Komisji (Urzędnicy — Skarga — Skarga o zadośćuczynienie — Dochodzenie Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) — Przeniesienie — Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 — Decyzja 1999/396/WE, EWWiS, Euratom — Niezgodne z prawem działanie — Szkoda — Choroba zawodowa — Uwzględnienie świadczeń, o których mowa w art. 73 regulaminu pracowniczego)

25

2007/C 129/43

Sprawa F-123/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 3 maja 2007 r. — Bracke przeciwko Komisji (Urzędnicy — Konkursy — Konkurs wewnętrzny — Warunki dopuszczenia — Ogłoszenie o konkursie — Warunek dotyczący stażu pracy — Personel tymczasowy — Artykuł 27 regulaminu pracowniczego — Zasada dobrej administracji — Zasada niedyskryminacji)

25

2007/C 129/44

Sprawa F-16/07: Skarga wniesiona w dniu 27 lutego 2007 r. — Dragoman przeciwko Komisji

26

2007/C 129/45

Sprawa F-33/07: Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2007 r. — Toronjo Benitez przeciwko Komisji

26

2007/C 129/46

Sprawa F-34/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Skareby przeciwko Komisji

27

2007/C 129/47

Sprawa F-36/07: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2007 r. — Lebedef przeciwko Komisji

27

2007/C 129/48

Sprawa F-37/07: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Cros przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

28

2007/C 129/49

Sprawa F-39/07: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Campos Valls przeciwko Radzie

28

2007/C 129/50

Sprawa F-40/07: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2007 r. — Baudelet-Leclaire przeciwko Komisji

28

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/1

---

(2007/C 129/01)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 117 z 26.5.2007.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 96 z 28.4.2007.

Dz.U. C 95 z 28.4.2007.

Dz.U. C 82 z 14.4.2007.

Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

Dz.U. C 56 z 10.3.2007.

Dz.U. C 42 z 24.2.2007.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/2

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 23 listopada 2006 r. w sprawie T-422/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, wniesione w dniu 12 lutego 2007 r. przez Luciana Lavagnolego

(Sprawa C-74/07 P)

(2007/C 129/02)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luciano Lavagnoli (przedstawiciel: F. Frabetti, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i H. Kraemer, pełnomocnicy)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 23 listopada 2006 r. w sprawie T-422/04; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 23 listopada 2006 r. w sprawie T-422/04;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji, a tym samym uznanie skargi w sprawie T-422/04 za dopuszczalną i zasadną; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji, a tym samym uznanie skargi w sprawie T-422/04 za dopuszczalną i zasadną;

| — | ewentualnie, odesłanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, odesłanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

| — | rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów i honorariów oraz obciążenie ich zapłatą Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów i honorariów oraz obciążenie ich zapłatą Komisji Europejskiej.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu swojego odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty.

W swoim pierwszym zarzucie wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd dopuścił się błędu co do prawa w wykładni ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz wytycznych administracyjnych w sprawie oceny i awansu urzędników w związku z tym, że uznał w pkt 53-75 zaskarżonego wyroku, że ww. ogólne przepisy wykonawcze nie ustanawiają automatycznego związku pomiędzy punktami pierwszeństwa, którymi dysponują dyrekcje generalne (PPDG) a punktami za zasługi, i że PPDG zostały w tym przypadku właściwie przyznane.

W swoim drugim zarzucie wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd dopuścił się błędów proceduralnych w związku z tym, że odmówił w pkt 59 i 67 tego wyroku uwzględnienia sformułowanych przez wnoszącego odwołanie wniosków organizacji procedury polegających na nakazaniu Komisji, aby przedstawiła punkty przyznane urzędnikom przedstawionym do awansu w porównaniu z ich punktami za zasługi, jak również metodę porównawczą użytą celem porównania zasług urzędników.

W swoim trzecim zarzucie, wnoszący odwołanie podnosi wreszcie, że Sąd w pkt 76-100 zaskarżonego wyroku dopuścił się błędu co do prawa w związku z tym, że błędnie zinterpretował postępowanie w sprawie oceny i awansu określone w ww. ogólnych przepisach wykonawczych do art. 43 i 45 regulaminu pracowniczego urzędników oraz wytycznych administracyjnych, jak również utrzymał w mocy błędną wykładnię art. 90 regulaminu pracowniczego urzędników.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/2

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 13 grudnia 2006 r. w sprawie T-138/03, É.R. i in. przeciwko Radzie i Komisji, wniesione w dniu 21 lutego 2007 r. przez É.R. i in.

(Sprawa C-100/07 P)

(2007/C 129/03)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: É.R., J.R., A.R., B.R., O.O., T.D., V.D., J.M.D., D.D., D.F., E.E., C.F., H.R., M.R., I.R., B.R., M.R., C.S. (przedstawiciel: F. Honnorat, adwokat)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | stwierdzenie dopuszczalności odwołania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności odwołania;

| — | stwierdzenie zasadności odwołania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie zasadności odwołania;

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (pierwsza izba) z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie T-138/03; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (pierwsza izba) z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie T-138/03;

| — | skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przed Sądem w celu orzeczenia w przedmiocie żądań stron wnoszących odwołanie; |
| --- | --- |

—

skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przed Sądem w celu orzeczenia w przedmiocie żądań stron wnoszących odwołanie;

Zarzuty i główne argumenty

Strony wnoszące odwołanie wnoszą o uchylenie zaskarżonego wyroku, ponieważ odrzucił on skargę w części jako niedopuszczalną, oddalając ją w pozostałym zakresie jako bezzasadną.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii dopuszczalności skargi, wnoszący odwołanie utrzymują, że uzasadnienie wyroku Sądu jest wewnętrznie sprzeczne, oraz że orzekając, iż skarga o naprawienie szkody poniesionej wskutek zakażenia i śmierci H.E.R. została wniesiona po upływie terminu przedawnienia wynoszącego 5 lat, sąd ten naruszył art. 46 Statutu Trybunału jak i art. 6 § 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Podnoszą oni w tym względzie, iż nie dysponując w momencie badania ich żądań stosownymi danymi epidemiologicznymi pozwalającymi na określenie z dokładnością daty zakażenia ich bliskich, Sąd nie miał podstaw do orzekania o przedawnieniu roszczeń.

Po drugie ustosunkowując się do analizy zasadności skarg wnoszący odwołanie podnoszą, że Sąd przyjął wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie i naruszył art. 6 § 1 wymienionej wyżej konwencji, po pierwsze — opierając swe rozstrzygnięcie na dawnych raportach, nie uwzględniając bardziej aktualnych danych epidemiologicznych, a po drugie — orzekając, że nie stwierdzono istnienia związku przyczynowego pomiędzy domniemaną szkodą a bezprawnym zachowaniem zarzucanym instytucjom wspólnotowym.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/3 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/3

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 5 grudnia 2006 r. w sprawie T-416/03 Angelidis przeciwko Parlamentowi Europejskiemu wniesione w dniu 21 lutego 2007 r. przez Angela Angelidisa

(Sprawa C-103/07 P)

(2007/C 129/04)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Angel Angelidis (przedstawiciel: E. Boigelot, avocat)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uznanie odwołania za dopuszczalne i zasadne i w konsekwencji: |
| --- | --- |

—

uznanie odwołania za dopuszczalne i zasadne i w konsekwencji:

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie T-416/03 Angelidis przeciwko Parlamentowi; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie T-416/03 Angelidis przeciwko Parlamentowi;

| — | rozpoznanie sprawy i uwzględniając pierwotną skargę skarżącego w sprawie T-416/03






  — | uchylenie decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 4 marca 2003 r. w sprawie ostatecznego przyjęcia sprawozdania z oceny skarżącego w postępowaniu za 2001 r.; |
| --- | --- | --- |

—

rozpoznanie sprawy i uwzględniając pierwotną skargę skarżącego w sprawie T-416/03

—

uchylenie decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 4 marca 2003 r. w sprawie ostatecznego przyjęcia sprawozdania z oceny skarżącego w postępowaniu za 2001 r.;

| — | uchylenie sprawozdania w sprawie oceny za rok 2001; |
| --- | --- |

—

uchylenie sprawozdania w sprawie oceny za rok 2001;

| — | zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i uszczerbek na karierze zarówno z uwagi na zasadnicze uchybienia jak i znaczne opóźnienie w sporządzeniu sprawozdania za 2001 r. w szczególnie bolesnym dla niego kontekście, wycenione ex aequo et bono na 20.000 EUR z zastrzeżeniem ich podwyższenia lub obniżenia w trakcie postępowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i uszczerbek na karierze zarówno z uwagi na zasadnicze uchybienia jak i znaczne opóźnienie w sporządzeniu sprawozdania za 2001 r. w szczególnie bolesnym dla niego kontekście, wycenione ex aequo et bono na 20.000 EUR z zastrzeżeniem ich podwyższenia lub obniżenia w trakcie postępowania;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania stosownie do art. 87 ust. 2 regulaminu Sądu. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania stosownie do art. 87 ust. 2 regulaminu Sądu.

Zarzuty i główne argumenty

W swym odwołaniu skarżący zarzuca Sądowi dopuszczenie się szeregu naruszeń prawa przy wykładni art. 26 i 43 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, a także ogólnych przepisów wykonawczych w sprawie wykonania tych przepisów. Naruszenia te jego zdaniem polegają konkretnie na dokonanej przez Sąd rozszerzającej wykładni wąsko zakreślonej hipotezy, zgodnie z którą można dokonać odstępstwa od zasady, według której ocena i zatwierdzenie sprawozdania z oceny powinny być dokonane przez dwóch różnych przełożonych ocenianego urzędnika oraz na braku konieczności konsultacji poprzedniego bezpośredniego przełożonego urzędnika. Zaskarżony wyrok ma jego zdaniem w tych kwestiach szereg luk w sporządzonym przez Sąd uzasadnieniu, który ponadto wypaczył znaczenie niektórych dowodów przedłożonych przez skarżącego.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/4

---

Odwołanie wniesione w dniu 23 lutego 2007 r. przez Ferrero Deutschland GmbH od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2006 r. w sprawie T-310/04 Ferrero Deutschland GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i Cornu SA Fontain

(Sprawa C-108/07 P)

(2007/C 129/05)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Ferrero Deutschland GmbH (przedstawiciel: M. Schaeffer, Rechtsanwalt)

Uczestnicy postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Cornu SA Fontain

Żądania

| — | Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie T-310/04 Ferrero Deutschland przeciwko OHIM — Cornu SA Fontain; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie T-310/04 Ferrero Deutschland przeciwko OHIM — Cornu SA Fontain;

| — | Obciążenie OHIM oraz interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie OHIM oraz interwenienta kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi tylko jeden zarzut na poparcie swojego odwołania, oparty na naruszeniu przez Sąd prawa wspólnotowego, a ściśle rzecz biorąc na błędnej wykładni art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1). W tym zakresie podaje ona pięć następujących argumentów.

Po pierwsze, Sąd nie wziął pod uwagę okoliczności, że będące przedmiotem sprawy słone i słodkie produkty są wytwarzane i wprowadzane do obrotu, w zakresie mającym znaczenie dla sprawy, przez te same przedsiębiorstwa, do których należy sam interwenient. Po drugie Sąd naruszył prawo orzekając, że produkty te są podobne tylko w nieznacznie, podczas gdy w tej sprawie powinien był stwierdzić co najmniej średni stopień podobieństwa. Po trzecie Sąd naruszył prawo przypisując znakom towarowym Ferrero i Ferro tylko „pewien stopień podobieństwa”, podczas gdy argumenty, które sam podaje w swym orzeczeniu powinny prowadzić do wniosku, że znaki te wykazują średni, a nawet wysoki, stopień podobieństwa. Po czwarte Sąd w niewystarczającym stopniu uwzględnił dokumenty przedstawione mu w celu podkreślenia wysoce odróżniającego charakteru znaku towarowego Ferrero. Wreszcie Sąd naruszył prawo nieuwzględniając przy ocenie ewentualnego prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd licznych czynników, o których mowa w siódmym motywie rozporządzenia (WE) nr 40/94.

---

(1)  Dz.U. 1994, L 11, str. 1.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Contencioso-Administrativo no 22 de Madrid (Hiszpania) w dniu 12 marca 2007 r. — Ecologistas en Acción — CODA przeciwko Ayuntamiento de Madrid

(Sprawa C-142/07)

(2007/C 129/06)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Juzgado Contencioso-Administrativo no 22 de Madrid. (Hiszpania)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ecologistas en Acción — CODA

Strona pozwana: Ayuntamiento de Madrid

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wymogi obowiązkowej procedury oceny oddziaływania na środowisko wynikające z dyrektywy Rady 85/337/EWG (1) z dnia 27 czerwca 1985 r. zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE (2) z dnia 3 marca 1997 r. stosują się do przedsięwzięć dotyczących dróg miejskich, mając na uwadze charakter i rozmiary przedsięwzięcia, wpływ na strefy o dużym zaludnieniu lub na krajobraz o znaczeniu historycznym, kulturalnym lub archeologicznym. |
| --- | --- |

1)

Czy wymogi obowiązkowej procedury oceny oddziaływania na środowisko wynikające z dyrektywy Rady 85/337/EWG (1) z dnia 27 czerwca 1985 r. zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE (2) z dnia 3 marca 1997 r. stosują się do przedsięwzięć dotyczących dróg miejskich, mając na uwadze charakter i rozmiary przedsięwzięcia, wpływ na strefy o dużym zaludnieniu lub na krajobraz o znaczeniu historycznym, kulturalnym lub archeologicznym.

| 2) | Czy wymogi obowiązkowej procedury oceny oddziaływania na środowisko wynikające z dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. stosują się do przedsięwzięć będących przedmiotem niniejszego postępowania sądowo-administracyjnego z uwagi na ich charakter, a także przewidywany sposób wykonania, cechy, rozmiar, wpływ na otoczenie, zaludnienie, budżet i ewentualny podział w stosunku do całości przedsięwzięcia, które obejmuje podobne działania na tej samej trasie. |
| --- | --- |

2)

Czy wymogi obowiązkowej procedury oceny oddziaływania na środowisko wynikające z dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. stosują się do przedsięwzięć będących przedmiotem niniejszego postępowania sądowo-administracyjnego z uwagi na ich charakter, a także przewidywany sposób wykonania, cechy, rozmiar, wpływ na otoczenie, zaludnienie, budżet i ewentualny podział w stosunku do całości przedsięwzięcia, które obejmuje podobne działania na tej samej trasie.

| 3) | Czy kryteria wymienione w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 16 marca 2006 r. w sprawie C-332/04, a konkretnie w punktach 69 — 88, stosują się do przedsięwzięć będących przedmiotem niniejszego postępowania z uwagi na ich charakter, a także przewidywany sposób wykonania, cechy, rozmiar, wpływ na otoczenie, budżet i ewentualny podział w stosunku do całości przedsięwzięcia, które obejmuje podobne działania na tej samej trasie, a w związku z tym czy powinny były zostać poddane procedurze oceny oddziaływania na środowisko. |
| --- | --- |

3)

Czy kryteria wymienione w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 16 marca 2006 r. w sprawie C-332/04, a konkretnie w punktach 69 — 88, stosują się do przedsięwzięć będących przedmiotem niniejszego postępowania z uwagi na ich charakter, a także przewidywany sposób wykonania, cechy, rozmiar, wpływ na otoczenie, budżet i ewentualny podział w stosunku do całości przedsięwzięcia, które obejmuje podobne działania na tej samej trasie, a w związku z tym czy powinny były zostać poddane procedurze oceny oddziaływania na środowisko.

| 4) | Czy zobowiązania wynikające z dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. w zakresie oceny oddziaływania na środowisko zostały czy nie zostały spełnione w praktyce przez władze hiszpańskie w odniesieniu do przedsięwzięć będących przedmiotem niniejszego postępowania w świetle akt postępowania administracyjnego, a w szczególności dołączonych do nich opracowań i raportów, chociaż formalnie przedsięwzięcie nie zostało poddane obowiązkowej procedurze oceny oddziaływania na środowisko. |
| --- | --- |

4)

Czy zobowiązania wynikające z dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. w zakresie oceny oddziaływania na środowisko zostały czy nie zostały spełnione w praktyce przez władze hiszpańskie w odniesieniu do przedsięwzięć będących przedmiotem niniejszego postępowania w świetle akt postępowania administracyjnego, a w szczególności dołączonych do nich opracowań i raportów, chociaż formalnie przedsięwzięcie nie zostało poddane obowiązkowej procedurze oceny oddziaływania na środowisko.

---

(1)  Dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne.

(2)  Dyrektywa Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG, Dz.U. L 73, str. 5.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/5

---

Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-149/07)

(2007/C 129/07)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Hottiaux, K. Herrmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że poprzez zaniechanie ustanowienia szczególnych ram prawnych dla udzielania zezwoleń na import równoległy środków ochrony roślin do Polski, Rzeczpospolita Polska nie dopełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy art. 28 WE; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że poprzez zaniechanie ustanowienia szczególnych ram prawnych dla udzielania zezwoleń na import równoległy środków ochrony roślin do Polski, Rzeczpospolita Polska nie dopełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy art. 28 WE;

| — | obciążenie Rzeczypospolitej Polskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rzeczypospolitej Polskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Artykuł 28 WE zakazuje między państwami członkowskimi ograniczeń ilościowych w przywozie oraz wszelkich środków o skutku równoważnym. Komisja uważa, iż poprzez brak ustanowienia szczególnych ram prawnych w dziedzinie udzielania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin przywożonych z innych państw członkowskich, w których środki te uzyskały już pozwolenie na dopuszczenie do obrotu i które są identyczne (w rozumieniu orzecznictwa Trybunału) z już dopuszczonymi do obrotu w Polsce, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 28 WE.

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, w przypadku braku harmonizacji „wszelkie przepisy państw członkowskich dotyczące obrotu handlowego mogące bezpośrednio lub pośrednio, rzeczywiście lub potencjalnie utrudnić wewnątrzwspólnotową wymianę handlową uznać należy za środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych”. Trybunał orzekł również, iż przepisy krajowe lub krajowa praktyka administracyjna, które sprawiają, ze przywóz ukierunkowany jest w taki sposób, że tylko niektóre podmioty gospodarcze mogą go dokonywać, podczas gdy pozostałe są takiej możliwości pozbawione, stanowią środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych. Procedura, zgodnie z którą można wymagać uprzednich pozwoleń na wprowadzanie do obrotu produktów przywożonych powinna zatem być ustanowiona przepisami mającymi ogólny zasięg, wiążącymi władze krajowe w sposób wyraźny. Procedura ta musi być łatwo dostępna oraz możliwa do przeprowadzenia w rozsądnym terminie. Istnienie takich generalnych zasad w prawie krajowym jest konieczne, gdyż umożliwia obywatelom korzystanie z uprawnień przyznanych im przez prawo wspólnotowe.

Mimo tego, że nowy projekt nowelizacji może być zaakceptowany przez Komisję, to jednak nie wszedł on w życie po upływie dwumiesięcznego terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii Komisji wzywającej do usunięcia naruszenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, aby stwierdzić czy państwo członkowskie naruszyło prawo wspólnotowe, Trybunał bada stan prawny obowiązujący w tym państwie w momencie, w którym upływa termin wyznaczony przez Komisję w uzasadnionej opinii. Późniejsze zmiany w prawie krajowym nie mogą być przez Trybunał brane pod uwagę.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 21 marca 2007 r. — Finanzamt für Körperschaften III, Berlin przeciwko Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH

(Sprawa C-157/07)

(2007/C 129/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof (Niemcy).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Finanzamt für Körperschaften III, Berlin.

Strona pozwana: Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 31 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1) stoi na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, zgodnie z którym, przy obliczaniu całkowitej kwoty dochodów podatnik mający siedzibę i podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w jednym państwie członkowskim może wprawdzie, z zachowaniem określonych warunków, na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dokonać odliczenia strat zwolnionych od podatku dochodowego i powstałych z tytułu prowadzenia zakładu w innym państwie członkowskim,






  — | jednak na podstawie którego, przy obliczaniu całkowitej kwoty dochodów w przedmiotowym okresie rozliczeniowym, odliczoną kwotę należy ponownie doliczyć, o ile w jednym z kolejnych okresów rozliczeniowych dochód z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez zakłady położone w innym państwie członkowskim, podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jest ogólnie dodatni, |
| --- | --- | --- |

1)

Czy art. 31 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1) stoi na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, zgodnie z którym, przy obliczaniu całkowitej kwoty dochodów podatnik mający siedzibę i podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w jednym państwie członkowskim może wprawdzie, z zachowaniem określonych warunków, na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dokonać odliczenia strat zwolnionych od podatku dochodowego i powstałych z tytułu prowadzenia zakładu w innym państwie członkowskim,

—

jednak na podstawie którego, przy obliczaniu całkowitej kwoty dochodów w przedmiotowym okresie rozliczeniowym, odliczoną kwotę należy ponownie doliczyć, o ile w jednym z kolejnych okresów rozliczeniowych dochód z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez zakłady położone w innym państwie członkowskim, podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jest ogólnie dodatni,

| — | z wyjątkiem sytuacji, w której podatnik wykaże, że na podstawie obowiązujących go przepisów innego państwa członkowskiego nie można „co do zasady ”korzystać z odliczenia strat w innych latach niż rok poniesienia straty, co nie ma miejsca, gdy wprawdzie w innym państwie, zgodnie z obowiązującym w nim prawem, istnieje co do zasady możliwość odliczenia straty, jednak w konkretnej sytuacji, w której znajduje się podatnik, nie jest to możliwe? |
| --- | --- |

—

z wyjątkiem sytuacji, w której podatnik wykaże, że na podstawie obowiązujących go przepisów innego państwa członkowskiego nie można „co do zasady ”korzystać z odliczenia strat w innych latach niż rok poniesienia straty, co nie ma miejsca, gdy wprawdzie w innym państwie, zgodnie z obowiązującym w nim prawem, istnieje co do zasady możliwość odliczenia straty, jednak w konkretnej sytuacji, w której znajduje się podatnik, nie jest to możliwe?

| 2) | W przypadku udzielenia na pierwszą część pytania odpowiedzi twierdzącej: czy na sytuację prawną w państwie miejsca zamieszkania lub siedziby ma wpływ okoliczność, że ograniczenia w odliczaniu straty obowiązujące w innym państwie członkowskim (jako państwie źródła dochodów) naruszają art. 31 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, ponieważ stawiają one podatnika podlegającego tam ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, który osiąga dochody z tytułu prowadzenia zakładu, w mniej korzystnej sytuacji niż podatników podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pierwszą część pytania odpowiedzi twierdzącej: czy na sytuację prawną w państwie miejsca zamieszkania lub siedziby ma wpływ okoliczność, że ograniczenia w odliczaniu straty obowiązujące w innym państwie członkowskim (jako państwie źródła dochodów) naruszają art. 31 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, ponieważ stawiają one podatnika podlegającego tam ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, który osiąga dochody z tytułu prowadzenia zakładu, w mniej korzystnej sytuacji niż podatników podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej również na drugą część pytania: czy państwo siedziby musi zrezygnować z następczego opodatkowania strat z tytułu prowadzenia zakładu za granicą, jeżeli w przeciwnym razie nie mogą one zostać odliczone w żadnym państwie członkowskim, ponieważ działalność zakładu w innym państwie członkowskim została zakończona? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej również na drugą część pytania: czy państwo siedziby musi zrezygnować z następczego opodatkowania strat z tytułu prowadzenia zakładu za granicą, jeżeli w przeciwnym razie nie mogą one zostać odliczone w żadnym państwie członkowskim, ponieważ działalność zakładu w innym państwie członkowskim została zakończona?

---

(1)  Dz.U. L 1, 1994, str. 1.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/6

---

Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-160/07)

(2007/C 129/09)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: K. Simonsson i P. Andrade, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż nie dokonując transpozycji art. 7 b w związku z pkt 3 części B załącznika XI, art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 w związku z załącznikiem VII do dyrektywy 95/21/WE (1) w brzmieniu wynikającym z ostatniej zmiany dyrektywy 2002/84/WE (2), Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 95/21/WE z późniejszymi zmianami (w szczególności wprowadzonymi dyrektywą 2001/106 (3)); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż nie dokonując transpozycji art. 7 b w związku z pkt 3 części B załącznika XI, art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 w związku z załącznikiem VII do dyrektywy 95/21/WE (1) w brzmieniu wynikającym z ostatniej zmiany dyrektywy 2002/84/WE (2), Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 95/21/WE z późniejszymi zmianami (w szczególności wprowadzonymi dyrektywą 2001/106 (3));

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 95/21/WE upłynął w dniu 30 czerwca 1996 r. Termin transpozycji dyrektyw 2001/106/WE upłynął w dniu 22 lipca 2003 r. Termin transpozycji dyrektywy 2002/84/WE upłynął w dniu 23 listopada 2003 r.

---

(1)  Dyrektywa Rady 95/21/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. dotycząca przestrzegania, w odniesieniu do żeglugi morskiej korzystającej ze wspólnotowych portów oraz żeglugi morskiej po wodach znajdujących się pod jurysdykcją państw członkowskich, międzynarodowych norm bezpieczeństwa statków i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz pokładowych warunków życia i pracy (kontrola państwa portu) (Dz.U. L 157 z 7.7.1995, str. 1).

(2)  Dyrektywa 2002/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. zmieniająca dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniu morza przez statki (Dz.U. L 32 z 29.11.2002, str. 53).

(3)  Dz.U. L 19 z 22.1.2002, str. 17.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/7

---

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 17 stycznia 2007 r. w sprawie T-129/06 Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 26 marca 2007 r. przez Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar

(Sprawa C-163/07 P)

(2007/C 129/10)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar (przedstawiciel: Ç. Şahin, adwokat)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 17 stycznia 2007 r. w sprawie T-129/06 (1), doręczonego wnoszącym odwołanie w dniu 26 stycznia 2007 r. oraz stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji nr MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 z dnia 23 grudnia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 17 stycznia 2007 r. w sprawie T-129/06 (1), doręczonego wnoszącym odwołanie w dniu 26 stycznia 2007 r. oraz stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji nr MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 z dnia 23 grudnia 2005 r.;

| — | ewentualnie uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji, o którym mowa w treści żądania głównego oraz stwierdzenie nieważności decyzji Komisji nr MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 z dnia 23 grudnia 2005 r. w odpowiednim zakresie i uznanie żądań skarżących podniesionych w postępowaniu w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

ewentualnie uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji, o którym mowa w treści żądania głównego oraz stwierdzenie nieważności decyzji Komisji nr MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 z dnia 23 grudnia 2005 r. w odpowiednim zakresie i uznanie żądań skarżących podniesionych w postępowaniu w pierwszej instancji;

| — | jeżeli żadne z powyższych żądań nie zostałoby uwzględnione, ewentualnie, uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji, o którym mowa w treści żądania głównego i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Pierwszej Instancji; |
| --- | --- |

—

jeżeli żadne z powyższych żądań nie zostałoby uwzględnione, ewentualnie, uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji, o którym mowa w treści żądania głównego i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Pierwszej Instancji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie uzasadniają wnoszone przez siebie odwołanie od przedmiotowego postanowienia Sądu Pierwszej Instancji w następujący sposób.

Zdaniem wnoszących odwołanie Sąd nie jest ograniczony do ustalenia stanu faktycznego w zawisłym przed nim postępowaniu wyłącznie na podstawie wniosków stron i wydania rozstrzygnięcia w sprawie wyłącznie na podstawie materiału dowodowego przedstawionego przez strony. Z art. 21 Statutu Trybunału Sprawiedliwości wynika mianowicie, że na Trybunale Sprawiedliwości i Sądzie Pierwszej Instancji spoczywa obowiązek ustalenia stanu faktycznego oraz że nie tylko mogą, ale muszą one podejmować stosowne środki z własnej inicjatywy, jeżeli jest to konieczne.

W związku z tym, że w niniejszej sprawie Sąd Pierwszej Instancji nie wyjaśnił, czy zaskarżona decyzja Komisji zawierała stosowne pouczenie adresatów decyzji dotyczące środków zaskarżenia i poinformował wnoszących odwołanie o braku formalnym decyzji dopiero po upływie miesiąca, a zatem po upływie terminu na wniesienie skargi, Sąd naruszył art. 21 Statutu Trybunału Sprawiedliwości, art. 64 Regulaminu Sądu Pierwszej Instancji i materialne prawo wspólnotowe w związku z zasadami dotyczącymi zakresu domniemania zgodności aktu prawnego z prawem oraz teorii pozoru istnienia aktu prawnego. Prawu wspólnotowemu znana jest mianowicie instytucja bezwzględnie nieważnego aktu prawnego jako sankcja szczególnie doniosłego i oczywistego braku aktu prawnego.

Gdyby zaskarżona decyzja zawierała stosowne pouczenie adresatów decyzji dotyczące środków zaskarżenia wnoszący odwołanie natychmiast udzieliliby pełnomocnictwa adwokatowi, korzystającemu z pełni uprawnień zawodowych i wnieśli skargę w wyznaczonym terminie. Stwierdzenie Sądu, jakoby wnoszący odwołanie oraz ich tureccy przedstawiciele nie wykazali należytej staranności, której należy wymagać od świadomego skarżącego, nie zwalnia Komisji z obowiązku stosownego pouczenia adresatów decyzji dotyczącego środków zaskarżenia.

---

(1)  Dz.U. C 212, str. 29.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nantes (Francja) w dniu 27 marca 2007 r. — James Wood przeciwko Fonds de Garantie

(Sprawa C-164/07)

(2007/C 129/11)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de grande instance de Nantes

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: James Wood

Strona pozwana: Fonds de Garantie

Pytanie prejudycjalne

Czy z punktu widzenia ogólnej zasady niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, ustanowionej w art. [12] traktatu [WE], postanowienia art. 706-3 francuskiego kodeksu postępowania karnego są zgodne czy też są niezgodne z prawem wspólnotowym w sytuacji wykluczenia uprawnienia obywatela państwa członkowskiego — mającego miejsce zamieszkania we Francji, ojca dziecka będącego obywatelem francuskim, które zmarło poza granicami kraju — do zadośćuczynienia wypłacanego przez Fonds de Garantie wyłącznie z racji jego obywatelstwa?

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landret (Dania) w dniu 27 marca 2007 r. — Skatteministeriet przeciwko Ecco Sko A/S

(Sprawa C-165/07)

(2007/C 129/12)

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Vestre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Skatteministeriet

Strona pozwana: Ecco Sko A/S

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy interpretacji załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej (1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r. (2), należy dokonywać w ten sposób, że obuwie, takie jak będące przedmiotem sprawy głównej, należy klasyfikować do pozycji CN 6403 jako obuwie ze skóry wyprawionej czy też do pozycji CN 6404 jako obuwie z cholewkami z materiałów włókienniczych? |
| --- | --- |

1)

Czy interpretacji załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej (1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r. (2), należy dokonywać w ten sposób, że obuwie, takie jak będące przedmiotem sprawy głównej, należy klasyfikować do pozycji CN 6403 jako obuwie ze skóry wyprawionej czy też do pozycji CN 6404 jako obuwie z cholewkami z materiałów włókienniczych?

| 2) | Czy dodatkowa uwaga 1 do działu 64 Nomenklatury Scalonej, zawarta w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3800/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (3), jest zgodna z uwagą 4(a) do działu 64 Nomenklatury Scalonej? |
| --- | --- |

2)

Czy dodatkowa uwaga 1 do działu 64 Nomenklatury Scalonej, zawarta w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3800/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (3), jest zgodna z uwagą 4(a) do działu 64 Nomenklatury Scalonej?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. 1987 L 256, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. 2000 L 264, str. 1).

(3)  Dz.U. 1992 L 384, str. 8.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 29 marca 2007 r. — AXA Belgium SA, dawniej AXA Royale Belge SA przeciwko 1. État belge, administration de la TVA, de l'enregistrement et des domaines, 2. État belge, administration de l'inspection spéciale des impôts

(Sprawa C-168/07)

(2007/C 129/13)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel de Bruxelles (Belgia)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: AXA Belgium SA, dawniej AXA Royale Belge SA

Strona pozwana: 1. État belge, administration de la TVA, de l'enregistrement et des domaines, 2. État belge, administration de l'inspection spéciale des impôts

Pytania prejudycjalne

Czy przepisy szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (1) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, a w szczególności art. 13 część A ust. 1 lit. f) należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie są uprawnione do przyznania zwolnienia podatkowego jedynie w przypadku, gdy niezależne grupy osób świadczą usługi wyłącznie na rzecz swoich członków, z wyłączeniem osób niebędących ich członkami?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Hiszpania) w dniu 2 kwietnia 2007 r. — Comunidad Autónoma de Canarias przeciwko Club Náutico de Gran Canaria

(Sprawa C-186/07)

(2007/C 129/14)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Canarias, Hiszpania

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Club Náutico de Gran Canaria

Strona pozwana: Comunidad Autónoma de Canarias

Pytania prejudycjalne

Tutejszy sąd zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym odnośnie do skutków wydanego przezeń w dniu 7 maja 1998 r. wyroku (1) w związku z art. 10.1.13 ley 20/91 de 7 de junio, de modificación de los aspectos fiscales del Régimen Económico y Fiscal de Canarias [ustawy 20/91 z dnia 7 czerwca o zmianie podatkowych aspektów systemu gospodarczego i podatkowego Wysp Kanaryjskich].

---

(1)  Sprawa C-124/96 Komisja przeciwko Hiszpanii, Rec. 1998, str. I-2501.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Zutphen w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Postępowanie karne przeciwko Dirkowi Endendijkowi

(Sprawa C-187/07)

(2007/C 129/15)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank Zutphen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Dirk Endendijk

Pytania prejudycjalne

| 1) | W jaki sposób należy interpretować pojęcie „uwiązania ”w rozumieniu dyrektywy 91/629/EWG (1) w związku z decyzją 97/182/WE (2)? |
| --- | --- |

1)

W jaki sposób należy interpretować pojęcie „uwiązania ”w rozumieniu dyrektywy 91/629/EWG (1) w związku z decyzją 97/182/WE (2)?

| 2) | Czy ma przy tym znaczenie, jaki jest materiał, długość oraz cel uwiązania? |
| --- | --- |

2)

Czy ma przy tym znaczenie, jaki jest materiał, długość oraz cel uwiązania?

---

(1)  Dyrektywa Rady 91/629/EWG z dnia 19 listopada 1991 r. ustanawiająca minimalne normy ochrony cieląt (Dz.U. L 340, str. 28).

(2)  Decyzja Komisji z dnia 24 listopada 1997 r. zmieniająca załącznik do dyrektywy 91/629/EWG (Dz.U. L 76, str. 30).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Commune de Mesquer przeciwko Total France SA, Total International Ltd

(Sprawa C-188/07)

(2007/C 129/16)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Commune de Mesquer

Strona pozwana: Total France SA, poprzednio Total raffinage distribution oraz Total International Ltd

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy można zakwalifikować ciężki olej — będący wynikiem procesu rafinacji, odpowiadający specyfikacji użytkownika i przeznaczony przez producenta do sprzedaży jako paliwo oraz o którym mowa jest w dyrektywie 68/414/EWG z dnia 20 grudnia 1968 r. (1) zmienionej dyrektywą 98/93/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. (2) dotyczącą strategicznych surowców, w odniesieniu do których istnieje obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów — jako odpad w rozumieniu art. 1 dyrektywy 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. (3) zmienionej dyrektywą 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. (4) i ujednoliconej dyrektywą 2006/12/WE (5)? |
| --- | --- |

1)

Czy można zakwalifikować ciężki olej — będący wynikiem procesu rafinacji, odpowiadający specyfikacji użytkownika i przeznaczony przez producenta do sprzedaży jako paliwo oraz o którym mowa jest w dyrektywie 68/414/EWG z dnia 20 grudnia 1968 r. (1) zmienionej dyrektywą 98/93/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. (2) dotyczącą strategicznych surowców, w odniesieniu do których istnieje obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów — jako odpad w rozumieniu art. 1 dyrektywy 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. (3) zmienionej dyrektywą 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. (4) i ujednoliconej dyrektywą 2006/12/WE (5)?

| 2) | Czy ładunek ciężkiego oleju, transportowany przez statek i przypadkowo rozlany do morza, stanowi sam w sobie lub ze względu na jego połączenie z wodą i osadami, odpad w rozumieniu rubryki Q 4 załącznika I do dyrektywy 2006/12/WE? |
| --- | --- |

2)

Czy ładunek ciężkiego oleju, transportowany przez statek i przypadkowo rozlany do morza, stanowi sam w sobie lub ze względu na jego połączenie z wodą i osadami, odpad w rozumieniu rubryki Q 4 załącznika I do dyrektywy 2006/12/WE?

| 3) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze i odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie, czy producent ciężkiego oleju (Total raffinage) lub sprzedawca i czarterujący (Total International Ltd) mogą być uznani w rozumieniu art. 1 lit. b) i c) dyrektywy 2006/12/WE i dla celów stosowania art. 15 tejże dyrektywy za producenta lub posiadacza odpadu, mimo że w momencie wypadku, który przekształcił ten produkt w odpad, był on transportowany przez podmiot trzeci? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze i odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie, czy producent ciężkiego oleju (Total raffinage) lub sprzedawca i czarterujący (Total International Ltd) mogą być uznani w rozumieniu art. 1 lit. b) i c) dyrektywy 2006/12/WE i dla celów stosowania art. 15 tejże dyrektywy za producenta lub posiadacza odpadu, mimo że w momencie wypadku, który przekształcił ten produkt w odpad, był on transportowany przez podmiot trzeci?

---

(1)  Dyrektywa Rady 68/414/EWG z dnia 20 grudnia 1968 r. nakładająca na Państwa Członkowskie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów surowej ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych (Dz.U. L 308, str. 14).

(2)  Dyrektywa Rady 98/93/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. zmieniająca dyrektywę 68/414/EWG nakładającą na Państwa Członkowskie EWG obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów surowej ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych (Dz.U. L 358, str. 100).

(3)  Dyrektywa Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (Dz. U. L 194, str. 39).

(4)  Dyrektywa Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. zmieniająca dyrektywą 75/442/EWG w sprawie odpadów (Dz.U. L 78, str. 32).

(5)  Dyrektywa 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów (Dz.U. L 114, str. 9).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/10

---

Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-189/07)

(2007/C 129/17)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Oliver i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że
  nie przeprowadzając wystarczających kontroli, inspekcji i nadzoru w ramach swojego terytorium i na obszarze wód morskich podlegających jego suwerenności lub jurysdykcji, działalności połowowej, w tym działań polegających na wyładunku i sprzedaży gatunków, do których odnoszą się przepisy regulujące minimalne rozmiary wymagane na mocy rozporządzeń (WE) nr 850/98 (1) i 2406/96 (2) oraz
  nie wykazując należytej staranności w podejmowaniu właściwych działań wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia uregulowań wspólnotowych, w szczególności nie podejmując działań o charakterze administracyjnym lub nie wszczynając postępowań karnych oraz nie nakładając na osoby odpowiedzialne odstraszających sankcji,
  Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 ust. 1 i art. 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 (3); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że

nie przeprowadzając wystarczających kontroli, inspekcji i nadzoru w ramach swojego terytorium i na obszarze wód morskich podlegających jego suwerenności lub jurysdykcji, działalności połowowej, w tym działań polegających na wyładunku i sprzedaży gatunków, do których odnoszą się przepisy regulujące minimalne rozmiary wymagane na mocy rozporządzeń (WE) nr 850/98 (1) i 2406/96 (2) oraz

nie wykazując należytej staranności w podejmowaniu właściwych działań wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia uregulowań wspólnotowych, w szczególności nie podejmując działań o charakterze administracyjnym lub nie wszczynając postępowań karnych oraz nie nakładając na osoby odpowiedzialne odstraszających sankcji,

Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 ust. 1 i art. 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 (3);

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Znajdujące zastosowanie ramy prawne wymagają by państwa członkowskie:

| — | wdrożyły skuteczny system kontroli, inspekcji i nadzoru działań polegających na wyładunku i sprzedaży gatunków, do których odnoszą się przepisy regulujące minimalny wymagany rozmiar; |
| --- | --- |

—

wdrożyły skuteczny system kontroli, inspekcji i nadzoru działań polegających na wyładunku i sprzedaży gatunków, do których odnoszą się przepisy regulujące minimalny wymagany rozmiar;

| — | stosowały sankcje odstraszające wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia uregulowań wspólnotowych; |
| --- | --- |

—

stosowały sankcje odstraszające wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia uregulowań wspólnotowych;

| — | skutecznie egzekwowały sankcje, które mogą być nakładane na osoby odpowiedzialne, w celu zapobieżenia niesłusznemu wzbogaceniu w wyniku nielegalnej działalności. |
| --- | --- |

—

skutecznie egzekwowały sankcje, które mogą być nakładane na osoby odpowiedzialne, w celu zapobieżenia niesłusznemu wzbogaceniu w wyniku nielegalnej działalności.

W niniejszym przypadku zostało należycie stwierdzone, że Królestwo Hiszpanii nie spełniło zobowiązań, które na nim ciążą na mocy przepisów wspólnotowych w dziedzinie kontroli i sankcji za naruszenia w zakresie działalności połowowej. Uchybienie to zostało stwierdzone nie tylko przez inspektorów wspólnotowych, ale także przez pozwaną, która uznała uchybienie.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. 1998 L 125, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2406/96 z dnia 26 listopada 1996 r. ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa (Dz.U. 1996 L 334, str. 1).

(3)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. 1993 L 261, str. 1).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/10

---

Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-190/07)

(2007/C 129/18)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: C. Cattabriga, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu dostosowania się do dyrektywy Rady 2004/117/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. zmieniającej dyrektywy 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE oraz 2002/57/WE w odniesieniu do badań przeprowadzanych pod nadzorem urzędowym oraz równoważności materiału siewnego produkowanego w krajach trzecich (1), a w każdym razie nie podając ich do wiadomości Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu dostosowania się do dyrektywy Rady 2004/117/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. zmieniającej dyrektywy 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE oraz 2002/57/WE w odniesieniu do badań przeprowadzanych pod nadzorem urzędowym oraz równoważności materiału siewnego produkowanego w krajach trzecich (1), a w każdym razie nie podając ich do wiadomości Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2004/117/WE upłynął w dniu 1 października 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2005, str. 18.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Zala Megyei Biróság w dniu 10 kwietnia 2007 r. — OTP Bank Rt. i Merlin Gerin Zala Kft. przeciwko Zala Megyei Közigazgatási Hivatal

(Sprawa C-195/07)

(2007/C 129/19)

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Zala Megyei Biróság

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: OTP Bank Rt. i Merlin Gerin Zala Kft.

Strona pozwana: Zala Megyei Közigazgatási Hivatal

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy ust. 3 lit. a) pkt 4 załacznika X do „Aktu o przystąpieniu” (1) (Aktu dotyczącego warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej), znajdującego zastosowanie na podstawie art. 24 powołanego Aktu o przystąpieniu, który stanowi, że „Węgry mogą stosować, do 31 grudnia 2007 roku włącznie, obniżenie należnych podatków lokalnych dla przedsiębiorców [czytaj podatków od działalności gospodarczej] do 2 % przychodów netto, przyznawanych przez samorządy terytorialne w ograniczonym czasie na podstawie artykułów 6 i 7 ustawy C z 1990 roku w sprawie podatków lokalnych [...]”, należy interpretować w ten sposób, że:






  — | chodzi o wyjątek o charakterze przejściowym, który umożliwia Węgrom utrzymanie podatku od działalności gospodarczej, lub też |
| --- | --- | --- |

1)

Czy ust. 3 lit. a) pkt 4 załacznika X do „Aktu o przystąpieniu” (1) (Aktu dotyczącego warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej), znajdującego zastosowanie na podstawie art. 24 powołanego Aktu o przystąpieniu, który stanowi, że „Węgry mogą stosować, do 31 grudnia 2007 roku włącznie, obniżenie należnych podatków lokalnych dla przedsiębiorców [czytaj podatków od działalności gospodarczej] do 2 % przychodów netto, przyznawanych przez samorządy terytorialne w ograniczonym czasie na podstawie artykułów 6 i 7 ustawy C z 1990 roku w sprawie podatków lokalnych [...]”, należy interpretować w ten sposób, że:

—

chodzi o wyjątek o charakterze przejściowym, który umożliwia Węgrom utrzymanie podatku od działalności gospodarczej, lub też

| — | Akt o przystąpieniu przewidując możliwość dalszego stosowania obniżeń w podatku od działalności gospodarczej, przyznał Węgrom (przejściowe) prawo do dalszego stosowania tego rodzaju podatku od działalności gospodarczej? |
| --- | --- |

—

Akt o przystąpieniu przewidując możliwość dalszego stosowania obniżeń w podatku od działalności gospodarczej, przyznał Węgrom (przejściowe) prawo do dalszego stosowania tego rodzaju podatku od działalności gospodarczej?

| 2) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pierwsze pytanie, tut. sąd kieruje ponadto następujące pytanie:
  W świetle prawidłowej wykładni szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (2), na podstawie jakich kryteriów uznaje się, iż dany podatek nie ma charakteru podatku obrotowego w rozumieniu art. 33 szóstej dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pierwsze pytanie, tut. sąd kieruje ponadto następujące pytanie:

W świetle prawidłowej wykładni szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (2), na podstawie jakich kryteriów uznaje się, iż dany podatek nie ma charakteru podatku obrotowego w rozumieniu art. 33 szóstej dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. 2003 L 236, str. 846.

(2)  Dz.U. 1977 L 145, str. 1.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/11

---

Odwołanie wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Aktieselskabet af 21. november 2001 od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 6 lutego 2007 r. w sprawie T-477/04 — Aktieselskabet af 21. november 2001 przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)

(Sprawa C-197/07 P)

(2007/C 129/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Aktieselskabet af 21. november 2001 (przedstawiciel: C.Barret Christiansen, adwokat)

Uczestnicy postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.).

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lutego 2007 r. w sprawie T-477/04 (zaskarżonego wyroku) w całości, |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lutego 2007 r. w sprawie T-477/04 (zaskarżonego wyroku) w całości,

| — | Obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) kosztami postępowania przed Trybunałem, |
| --- | --- |

—

Obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) kosztami postępowania przed Trybunałem,

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 7 października 2004 r. (sprawa R-364/2003-1). |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 7 października 2004 r. (sprawa R-364/2003-1).

| — | Obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji oraz przed OHIM. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji oraz przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi, że:

| | ustalając, iż wcześniejsze znaki towarowe są znakami renomowanymi w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego Sąd Pierwszej Instancji:






  1. | nie dokonał rozróżnienia pomiędzy 36 wcześniejszymi znakami towarowymi w zaskarżonym wyroku |
| --- | --- | --- |

ustalając, iż wcześniejsze znaki towarowe są znakami renomowanymi w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego Sąd Pierwszej Instancji:

1.

nie dokonał rozróżnienia pomiędzy 36 wcześniejszymi znakami towarowymi w zaskarżonym wyroku

| 2. | uwzględnił dowody, które nie odpowiadały oficjalnym wytycznym OHIM |
| --- | --- |

2.

uwzględnił dowody, które nie odpowiadały oficjalnym wytycznym OHIM

| 3. | uwzględnił dowody niezwiązane z wcześniejszymi znakami towarowymi |
| --- | --- |

3.

uwzględnił dowody niezwiązane z wcześniejszymi znakami towarowymi

| 4. | uwzględnił dowody, których pochodzenie czasowe nie było określone |
| --- | --- |

4.

uwzględnił dowody, których pochodzenie czasowe nie było określone

| 5. | nie uwzględnił okoliczności, że dniem istotnym dla ustalenia renomy był dzień zgłoszenia kwestionowanego wspólnotowego znaku towarowego |
| --- | --- |

5.

nie uwzględnił okoliczności, że dniem istotnym dla ustalenia renomy był dzień zgłoszenia kwestionowanego wspólnotowego znaku towarowego

| 6. | potwierdził istnienie renomy w oparciu o dowód, który nie pochodził z czasu zgłaszania kwestionowanego wspólnotowego znaku towarowego |
| --- | --- |

6.

potwierdził istnienie renomy w oparciu o dowód, który nie pochodził z czasu zgłaszania kwestionowanego wspólnotowego znaku towarowego

| 7. | jako dowód istnienia renomy uwzględnił badania rynkowe, które nie zawierały żadnej wskazówki:






  a) | co do tego, czy badania te zostały przeprowadzone przez uznaną i niezależną spółkę lub tego rodzaju instytut |
| --- | --- | --- |

7.

jako dowód istnienia renomy uwzględnił badania rynkowe, które nie zawierały żadnej wskazówki:

a)

co do tego, czy badania te zostały przeprowadzone przez uznaną i niezależną spółkę lub tego rodzaju instytut

| b) | co do liczby i profilu (płeć, wiek, zajęcie i pochodzenie społeczne) pytanych osób |
| --- | --- |

b)

co do liczby i profilu (płeć, wiek, zajęcie i pochodzenie społeczne) pytanych osób

| c) | co do metody i okoliczności przeprowadzania badań oraz pełnej listy pytań zawartych w kwestionariuszu |
| --- | --- |

c)

co do metody i okoliczności przeprowadzania badań oraz pełnej listy pytań zawartych w kwestionariuszu

| d) | co do tego, czy dane procentowe, o którym mowa w badaniu odpowiadają całkowitej liczbie pytanych osób, czy tylko liczbie osób, które rzeczywiście udzieliły odpowiedzi |
| --- | --- |

d)

co do tego, czy dane procentowe, o którym mowa w badaniu odpowiadają całkowitej liczbie pytanych osób, czy tylko liczbie osób, które rzeczywiście udzieliły odpowiedzi

| 8. | nie uwzględnił indywidualnej mocy dowodowej dowodów przedłożonych mu przed dokonaniem całościowej oceny. |
| --- | --- |

8.

nie uwzględnił indywidualnej mocy dowodowej dowodów przedłożonych mu przed dokonaniem całościowej oceny.

| | Stwierdzając, że dzięki renomie wcześniejszych znaków towarowych osiągnięte zostały nienależne korzyści, w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego Sąd Pierwszej Instancji:






  9. | błędnie oparł swoje orzeczenie co do istnienia nienależnych korzyści o reputację — a nie renomę — z naruszeniem wymogów art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego |
| --- | --- | --- |

Stwierdzając, że dzięki renomie wcześniejszych znaków towarowych osiągnięte zostały nienależne korzyści, w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego Sąd Pierwszej Instancji:

9.

błędnie oparł swoje orzeczenie co do istnienia nienależnych korzyści o reputację — a nie renomę — z naruszeniem wymogów art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

| 10. | błędnie ocenił, że istnienie prawdopodobieństwa, którego nie można wykluczyć, jest wystarczające do przyjęcia dowodu prima facie dotyczącego przyszłego niebezpieczeństwa, nie mającego charakteru hipotetycznego, osiągnięcia przez wnoszącą odwołanie nienależnych korzyści z renomy wcześniejszych znaków towarowych. |
| --- | --- |

10.

błędnie ocenił, że istnienie prawdopodobieństwa, którego nie można wykluczyć, jest wystarczające do przyjęcia dowodu prima facie dotyczącego przyszłego niebezpieczeństwa, nie mającego charakteru hipotetycznego, osiągnięcia przez wnoszącą odwołanie nienależnych korzyści z renomy wcześniejszych znaków towarowych.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 7 lutego 2007 r. w sprawie T-175/04 Donal Gordon przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Donala Gordona

(Sprawa C-198/07 P)

(2007/C 129/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Donal Gordon (przedstawiciele: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten i Ph. Reyniers, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w sprawie T-175/04 i orzeczenie co do istoty sprawy; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w sprawie T-175/04 i orzeczenie co do istoty sprawy;

| — | stwierdzenie, że wnoszący odwołanie ma własny interes prawny w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej, niezależny od interesu prawnego administracji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że wnoszący odwołanie ma własny interes prawny w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej, niezależny od interesu prawnego administracji;

| — | stwierdzenie, że inwalidztwo jest co do zasady odwracalne i że w ten sposób jest traktowane przez Służbę Medyczną Komisji Wspólnot Europejskich; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że inwalidztwo jest co do zasady odwracalne i że w ten sposób jest traktowane przez Służbę Medyczną Komisji Wspólnot Europejskich;

| — | uznanie prawa wnoszącego odwołanie do ochrony prawnej w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej; |
| --- | --- |

—

uznanie prawa wnoszącego odwołanie do ochrony prawnej w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej;

| — | zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie odszkodowania w wysokości 1,5 miliona EUR tytułem naprawienia szkody |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie odszkodowania w wysokości 1,5 miliona EUR tytułem naprawienia szkody

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący podnosi, że wyrok Sądu Pierwszej Instancji został wydany w oparciu o błędne lub arbitralnie przyjęte przesłanki, ponieważ Sąd:

| — | odmawia uznania, że wnoszący odwołanie ma własny interes prawny w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej; |
| --- | --- |

—

odmawia uznania, że wnoszący odwołanie ma własny interes prawny w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej;

| — | błędnie interpretuje przepisy dotyczące inwalidztwa i ich zastosowania; |
| --- | --- |

—

błędnie interpretuje przepisy dotyczące inwalidztwa i ich zastosowania;

| — | odmawia wnoszącemu odwołanie ochrony prawnej, mimo iż kwestia związku inwalidztwa z wykonywaną pracą nie została wyjaśniona; |
| --- | --- |

—

odmawia wnoszącemu odwołanie ochrony prawnej, mimo iż kwestia związku inwalidztwa z wykonywaną pracą nie została wyjaśniona;

| — | orzeka w przedmiocie odszkodowania nie biorąc pod uwagę zmieniającej się sytuacji wnoszącego odwołanie. |
| --- | --- |

—

orzeka w przedmiocie odszkodowania nie biorąc pod uwagę zmieniającej się sytuacji wnoszącego odwołanie.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 12 kwietnia 2007 r. — Alfonso Luigi Marra przeciwko Eduardo De Gregorio

(Sprawa C-200/07)

(2007/C 129/22)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Alfonso Luigi Marra

Strona pozwana: Eduardo De Gregorio

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy, w przypadku braku działań ze strony posła Parlamentu Europejskiego, który nie korzysta z przyznanego mu w art. 6 ust. 2 Regulaminu Parlamentu Europejskiego (1) prawa do bezpośredniego skierowania wniosku do Przewodniczącego dotyczącego skorzystania z przywilejów i immunitetów, sąd przed którym toczy się postępowanie cywilne jest zobowiązany zwrócić się do Przewodniczącego o uchylenie immunitetu, w celu dalszego prowadzenia postępowania i wydania wyroku; |
| --- | --- |

1)

Czy, w przypadku braku działań ze strony posła Parlamentu Europejskiego, który nie korzysta z przyznanego mu w art. 6 ust. 2 Regulaminu Parlamentu Europejskiego (1) prawa do bezpośredniego skierowania wniosku do Przewodniczącego dotyczącego skorzystania z przywilejów i immunitetów, sąd przed którym toczy się postępowanie cywilne jest zobowiązany zwrócić się do Przewodniczącego o uchylenie immunitetu, w celu dalszego prowadzenia postępowania i wydania wyroku;

| 2) | Czy też, jeżeli w braku powiadomienia ze strony Parlamentu Europejskiego co do zamiaru skorzystania z przywilejów i immunitetów, sąd przed którym toczy się postępowanie cywilne ma prawo, uwzględniając szczególne okoliczności rozpatrywanej sprawy, rozstrzygnąć czy możliwe jest skorzystanie z przywileju. |
| --- | --- |

2)

Czy też, jeżeli w braku powiadomienia ze strony Parlamentu Europejskiego co do zamiaru skorzystania z przywilejów i immunitetów, sąd przed którym toczy się postępowanie cywilne ma prawo, uwzględniając szczególne okoliczności rozpatrywanej sprawy, rozstrzygnąć czy możliwe jest skorzystanie z przywileju.

---

(1)  Dz.U. L 61, str. 1.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Alfonso Luigi Marra przeciwko Clemente Antonio

(Sprawa C-201/07)

(2007/C 129/23)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Alfonso Luigi Marra

Strona pozwana: Clemente Antonio

Pytania prejudycjalne

Identyczne jak pytania przedłożone w sprawie C-200/07.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/13

---

Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-206/07)

(2007/C 129/24)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: L. Pignataro i M. Afonso, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w celu dostosowania się do dyrektywy Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi (1), a w każdym razie nie podając ich do wiadomości Komisji, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w celu dostosowania się do dyrektywy Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi (1), a w każdym razie nie podając ich do wiadomości Komisji, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 8 lutego 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 91 z 30.3.2004, str. 25.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/14

---

Skarga wniesiona w dniu 20 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-210/07)

(2007/C 129/25)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: R. Vidal Puig i P. Dejmek, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/49/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei), a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o rzeczonych przepisach, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 33 rzeczonej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/49/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei), a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o rzeczonych przepisach, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 33 rzeczonej dyrektywy,

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2004/49/WE do prawa krajowego upłynął w dniu 30 kwietnia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 164, str. 44.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/14

---

Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-216/07)

(2007/C 129/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Condou-Durande oraz W. Bogensberger, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), bądź też nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), bądź też nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2003/110/WE upłynął w dniu 5 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 321, str. 26.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/14

---

Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-218/07)

(2007/C 129/27)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Condou, W. Bogensberger, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła swoim zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła swoim zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2003/109/WE upłynął w dniu 23 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 16, str. 44.

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/16

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Imelios przeciwko Komisji

(Sprawa T-97/07)

(2007/C 129/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Imelios SA (Vélizi Villacoublay, Francja) (przedstawiciel: C. Curtil, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Tytułem żądania głównego w odniesieniu do procedury, stwierdzenie, że procedury prowadzone przez OLAF i Komisję nie mają charakteru kontradyktoryjnego; stwierdzenie, iż OLAF, jak sam przyznał, korzystał z anonimowych źródeł; stwierdzenie, że OLAF i Komisja odmówiły przekazania do wiadomości skarżącej raportu z dochodzenia; stwierdzenie, iż decyzja Komisji nie została uzasadniona; w konsekwencji stwierdzenie nieważności noty debetowej. |
| --- | --- |

—

Tytułem żądania głównego w odniesieniu do procedury, stwierdzenie, że procedury prowadzone przez OLAF i Komisję nie mają charakteru kontradyktoryjnego; stwierdzenie, iż OLAF, jak sam przyznał, korzystał z anonimowych źródeł; stwierdzenie, że OLAF i Komisja odmówiły przekazania do wiadomości skarżącej raportu z dochodzenia; stwierdzenie, iż decyzja Komisji nie została uzasadniona; w konsekwencji stwierdzenie nieważności noty debetowej.

| — | Tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie, że dokumentacja przedstawiona przez skarżącą nie została uwzględniona; stwierdzenie, że nie zbadano [...] kwestii odpowiedzialności solidarnej; w konsekwencji stwierdzenie nieważności noty debetowej jako bezzasadnej. |
| --- | --- |

—

Tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie, że dokumentacja przedstawiona przez skarżącą nie została uwzględniona; stwierdzenie, że nie zbadano [...] kwestii odpowiedzialności solidarnej; w konsekwencji stwierdzenie nieważności noty debetowej jako bezzasadnej.

| — | Stwierdzenie w każdym razie, że ostatnia transza pomocy nie została wypłacona skarżącej mimo faktu, że skarżąca nie zrzekła się jej w żaden sposób; w konsekwencji nakazanie Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwoty 34 368 EUR wraz z odsetkami naliczonymi od dnia wniesienia skargi; nakazanie Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwoty 50 000 EUR tytułem odszkodowania; nakazanie Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwoty 50 000 EUR tytułem kosztów przeprowadzonych procedur; obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie w każdym razie, że ostatnia transza pomocy nie została wypłacona skarżącej mimo faktu, że skarżąca nie zrzekła się jej w żaden sposób; w konsekwencji nakazanie Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwoty 34 368 EUR wraz z odsetkami naliczonymi od dnia wniesienia skargi; nakazanie Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwoty 50 000 EUR tytułem odszkodowania; nakazanie Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwoty 50 000 EUR tytułem kosztów przeprowadzonych procedur; obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W dniu 21 grudnia 1999 r. skarżąca zawarła ze Wspólnotą Europejską, reprezentowaną przez Komisję Europejską, w ramach piątego programu ramowego określającego działania wspólnotowe w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (1998-2002) w dziedzinie społeczeństwa informacyjnego przyjaznego dla użytkownika, umowę IST-1999-10934 — ASSIST, dotyczącą projektu „Knowledge Management for Help Desk Operators”.

W następstwie dochodzenia przeprowadzonego przez OLAF i sporządzonego przez niego raportu z audytu Komisja wystosowała do skarżącej notę debetową, domagając się zwrotu kwoty wypłaconej uprzednio z tytułu pomocy wspólnotowej. Podstawą roszczenia Komisji było stosowane postanowienie umowy umożliwiające Komisji dochodzenie tego rodzaju zwrotu w przypadku stwierdzenia nadużycia lub poważnych nieprawidłowości finansowych w realizacji projektu. Chodzi tu o decyzję zaskarżoną niniejszą skargą. Ponadto skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Komisji dokonania wypłaty ostatniej transzy pomocy, jak również naprawienia szkody, którą poniosła po pierwsze, wskutek niewypłacenia ostatniej transzy pomocy, a po drugie w konsekwencji procedur wszczętych przez OLAF, a następnie Komisję.

Na poparcie skargi o stwierdzenie nieważności skarżąca powołuje się na naruszenie praw podstawowych, w szczególności prawa do obrony w trakcie prowadzonego przez OLAF dochodzenia w ramach audytu projektu „ASSIST”. Podnosi ona, że nie miała możliwości przedstawienia użytecznych uwag na etapie dochodzenia, oraz że raport końcowy sporządzony przez OLAF, będący podstawą decyzję Komisji nie został jej przekazany, uniemożliwiając ustosunkowanie się do wniesionych przeciwko niej oskarżeń.

Poza tym skarżąca podnosi brak uzasadnienia decyzji, jak również fakt przedstawienie zarzutów po terminie.

Dodatkowo skarżąca podnosi liczne zarzuty co do zasadności zaskarżonej decyzji, w szczególności fakt, że Komisja nie uwzględniła przedłożonej przez skarżącą dokumentacji dotyczącej poniesionych kosztów. Ponadto twierdzi ona, że to grupa LA POSTE — rzeczywisty beneficjent pomocy, a nie ona sama, winna ponosić odpowiedzialność za ewentualne nieprawidłowości, których się dopuszczono.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/16

---

Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2007 r. — UPS Europe i UPS Deutschland przeciwko Komisji

(Sprawa T-100/07)

(2007/C 129/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: UPS Europe NV/SA (Bruksela, Belgia) i UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Niemcy) (przedstawiciele: T. Ottervanger i E. Henny, lawyers)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

Skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie, zgodnie z art 232 WE, że Komisja zaniechała działania, ponieważ nie wydała decyzji w sprawie skargi wniesionej do tej instytucji przez skarżące w dniu 22 kwietnia 2004 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, zgodnie z art 232 WE, że Komisja zaniechała działania, ponieważ nie wydała decyzji w sprawie skargi wniesionej do tej instytucji przez skarżące w dniu 22 kwietnia 2004 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące;

| — | podjęcie przez Sąd innych niezbędnych środków. |
| --- | --- |

—

podjęcie przez Sąd innych niezbędnych środków.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi, wniesionej na podstawie art. 232 WE, skarżące twierdzą, że Komisja nie wydała ostatecznej decyzji w sprawie ich skargi złożonej początkowo w dniu 22 kwietnia 2004 r., po której zostało wniesione w dniu 27 listopada 2006 r. wezwanie do działania, w odniesieniu do domniemywanego nadużycia pozycji dominującej, w rozumieniu art. 82 WE, przez Deutsche Post.

Skarżące utrzymują, że mają uzasadniony interes we wniesieniu takiej skargi zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 1/2003 (1) i że zaniechanie działania przez Komisję dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie. Skarżące twierdzą w istocie, że ponoszą one szkodę, zarówno jako konsumenci, jak też jako konkurenci, wskutek stosowania przez Deutsche Post zawyżonych cen na rynku downstream.

Skarżące twierdzą ponadto, że zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie rozpatrywania skarg wniesionych na podstawie art. 81 i 82 WE (2), Komisja powinna, po otrzymaniu skargi dotyczącej naruszenia art. 82 WE, wszcząć postępowanie przeciwko podmiotowi wskazanemu w skardze, albo wydać ostateczną decyzję w sprawie odrzucenia skargi, po umożliwieniu wnoszącemu skargę przedstawienia uwag. Jednakże skarżące twierdzą, że chociaż przedstawiły swoje uwagi w sprawie wstępnego odrzucenia skargi w wymaganym terminie, Komisja nie wydała jakiejkolwiek ostatecznej decyzji, naruszając tym samym prawo wspólnotowe.

Skarżące podnoszą wreszcie, że mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, miniony okres trwający około trzech lat, w ciągu którego skarżące wielokrotnie zwracały się do Komisji o podjęcie działania, jest wystarczająco długi, by pozwolić Komisji na wydanie ostatecznej decyzji. W szczególności okres 18 miesięcy, który upłynął od momentu, gdy skarżące przedstawiły swoje ostateczne uwagi, jest zdaniem skarżących więcej niż wystarczający, by pozwolić Komisji na zamknięcie trzeciego etapu postępowania.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1-25).

(2)  Dz.U. C 101 z 27.4.2004, str. 65-77.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/17 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/17

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Dada przeciwko OHIM — Dada (DADA)

(Sprawa T-101/07)

(2007/C 129/30)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Dada S.p.A. (Florencja, Włochy) (przedstawiciele: D. Caneva i G. Locurto, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Dada S.r.l.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 stycznia 2007 r. w sprawie R 1342/2005-1, doręczonej Dada S.p.A. w dniu 25 stycznia 2007 r., i w konsekwencji uwzględnienie zgłoszenia nr 1903111 dokonanego przez Dada S.p.A. również w odniesieniu do usług wymienionych w klasie 42 Porozumienia nicejskiego; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 stycznia 2007 r. w sprawie R 1342/2005-1, doręczonej Dada S.p.A. w dniu 25 stycznia 2007 r., i w konsekwencji uwzględnienie zgłoszenia nr 1903111 dokonanego przez Dada S.p.A. również w odniesieniu do usług wymienionych w klasie 42 Porozumienia nicejskiego;

| — | Obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy w postaci słowa DADA napisanego wielkimi literami na tle przedstawiającym czarny prostokąt zwieńczony rysunkiem atomu; zgłoszenie nr 1.903.111 dla usług z klasy 42.

Właściciel oznaczenia lub znaku towarowego, na który powołano się w sprzeciwie: Dada S.r.l.

Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: włoski słowny znak towarowy DADA dla usług należących do klas 35, 37, 38 i 42 oraz nazwa spółki DADA używana w obrocie we Włoszech w celu oznaczania następującej działalności „prowadzenie spraw gospodarczych, zarządzanie w sprawach gospodarczych, prace biurowe, sprawy związane z nieruchomościami, telekomunikacja, edukacja, kształcenie, usługi prawne, oprogramowanie komputerowe”.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego dla spornych usług

Decyzja Izby Odwoławczej: utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji i oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: brak wystarczających dowodów na używanie krajowego znaku towarowego, na który powołuje się strona wnosząca sprzeciw oraz brak w sprawie jakiegokolwiek prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/18

---

Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2007 r. — Freistaat Sachsen przeciwko Komisji

(Sprawa T-102/07)

(2007/C 129/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Freistaat Sachsen (Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. von Donat i G. Quardt)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 130 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie pomocy państwa nr C 38/2005 (ex NN 52/2004) udzielonej przez Niemcy grupie Biria w części dotyczącej działań 2 i 3; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 130 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie pomocy państwa nr C 38/2005 (ex NN 52/2004) udzielonej przez Niemcy grupie Biria w części dotyczącej działań 2 i 3;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący zwraca się przeciwko decyzji Komisji C (2007) 130 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r., w której Komisji stwierdziła, że obejmująca trzy działania pomoc państwa udzielona przez Niemcy na rzecz Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG, Sachsen Zweirad GmbH i Biria GmbH (obecnie Biria AG) jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

Skarżący twierdzi, że decyzja Komisji dotyczy go bezpośrednio i indywidualnie, ponieważ zakwestionowane przez nią działania 2 i 3, których przedmiotem są poręczenia na rzecz Sachsen Zweirad GmbH i Biria GmbH (obecnie Biria AG), zostały udzielone ze środków własnych na podstawie wytycznych w sprawie udzielania poręczeń wydanych przez Freistaat Sachsen.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi w pierwszej kolejności naruszenie prawa wspólnotowego z powodu błędnej wykładni zatwierdzonego systemu pomocy. Skarżący zarzuca w tym względzie, że pozwana, nie uwzględniając odpowiedniej definicji w zatwierdzonym systemie pomocy, uznała wspomniane przedsiębiorstwa za przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji. Ponieważ zdaniem skarżącego nie ma to miejsca, działania 2 i 3 stanowią zatwierdzoną pomoc.

Ponadto skarżący uważa, że pozwana dokonała błędnej oceny okoliczności faktycznych, przyjmując, że wspomniane przedsiębiorstwa są przedsiębiorstwami w trudnej sytuacji.

W końcu skarżący twierdzi, że zaskarżona decyzja nie jest wystarczająco uzasadniona.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/18

---

Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2007 r. — BVGD przeciwko Komisji

(Sprawa T-104/07)

(2007/C 129/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Belgische Vereniging van handelaars in- en uitvoerders geslepen diamant (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci: G. Vandersanden, L. Levi i C. Ronzi)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 stycznia 2007 r. mocą której Komisja Europejska oddaliła skargę wniesioną przez BVGD w związku z brakiem podstaw wystarczających do nadania skardze dalszego biegu (Sprawa COMP/39.221/B-2-BVGD/De Beers); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 stycznia 2007 r. mocą której Komisja Europejska oddaliła skargę wniesioną przez BVGD w związku z brakiem podstaw wystarczających do nadania skardze dalszego biegu (Sprawa COMP/39.221/B-2-BVGD/De Beers);

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji z dnia 26 stycznia 2007 r. w sprawie COMP/39.221/B-2 — BVGD/De Beers z zakresu konkurencji, mocą której Komisja oddaliła wniesioną przez skarżącą skargę dotyczącą naruszeń art. 81 i 82 WE związanych z systemem „Supplier of Choice ”stosowanym przez Grupę De Beers dla dystrybucji surowca diamentowego.

Skarżąca utrzymuje, że De Beers będąca producentem surowca diamentowego, działająca w opinii skarżącej głównie na poziomie rynku upstream poprzez sprzedaż surowca diamentowego przy zastosowaniu systemu Supplier of Choice dąży do rozszerzenia jej kontroli nad rynkiem, obejmując nią całość procesu od momentu wydobycia surowca w kopalni do przekazania gotowego produktu klientowi, tj. rozszerzenie jej również na działalność na poziomie rynków downstream.

Na poparcie jej skargi, skarżąca utrzymuje w pierwszej kolejności naruszenie uprawnień proceduralnych przysługujących jej jako skarżącej. Skarżąca utrzymuje, że i) Komisja uniemożliwiła jej wykonywanie przysługującego jej na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 773/2004 (1) prawa dostępu do dokumentów, co stanowiło dla Komisji podstawę do przeprowadzenia tymczasowej oceny ii) zarządzając terminami sprawy, Komisja wywarła na skarżącą niepotrzebną presję iii) w korespondencji ze skarżącym Komisja spowodowała zamieszanie co do etapu postępowania oraz iv) Komisja w nienależyty sposób zapewniła udział skarżącego w postępowaniu.

W drugiej kolejności, skarżąca utrzymuje naruszenie przez Komisję pojęcia interesu wspólnotowego, dopuszczenie się przez nią oczywistych błędów w ocenie, naruszenie prawa i naruszenie obowiązku uzasadnienia.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. L 123 z 2004 r., str. 18).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/19

---

Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2007 r. — MarketTools przeciwko OHIM — Optimus-Telecomunicações (ZOOMERANG)

(Sprawa T-105/07)

(2007/C 129/33)

Język, w którym została sporządzona skarga: angielski

Strony

Strona skarżąca: MarketTools, Inc. (San Francisco, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: W. von der Osten-Sacken i A. González Hähnlein, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Optimus-Telecomunicações, SA (Maia, Portugalia)

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 25 stycznia 2007 r. (odwołanie nr R 253/2006-2); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 25 stycznia 2007 r. (odwołanie nr R 253/2006-2);

| — | Obciążenie Optimus-Telecomunicações SA kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Optimus-Telecomunicações SA kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: MarketTools.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy ZOOMERANG dla towarów i usług w klasach 9, 35 i 42 — zgłoszenie nr 1 603 950.

Właściciel znaku towarowego lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Optimus-Telecomunicações, SA.

Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: krajowe słowne i graficzne znaki towarowe BOOMERANG dla towarów i usług w klasach 9, 16, 35, 37, 38 i 42.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w całości.

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania.

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 polegające na tym, że Izba Odwoławcza nie dokonała odpowiedniej oceny kwestii podobieństwa towarów i usług oraz znaków towarowych.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/19

---

Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2007 r. — Alcon przeciwko OHIM — *Acri.Tec (BioVisc)

(Sprawa T-106/07)

(2007/C 129/34)

Język, w którym została sporządzona skarga: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alcon, Inc. (Hünenberg, Szwajcaria) (przedstawiciel: M. Graf, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte (Henningsdorf, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie R 660/2006-2 Alcon, Inc. przeciwko OHIM (BioVisc), w części dotyczącej odrzucenia sprzeciwu wniesionego przez Alcon, Inc. wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego BioVisc nr 3 651 809; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie R 660/2006-2 Alcon, Inc. przeciwko OHIM (BioVisc), w części dotyczącej odrzucenia sprzeciwu wniesionego przez Alcon, Inc. wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego BioVisc nr 3 651 809;

| — | Obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy BioVisc dla towarów należących do klasy 5 — zgłoszenie nr 3 651 809.

Właściciel znaku towarowego lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca.

Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: międzynarodowe i wspólnotowe znaki towarowe PROVISC i DUOVISC zarejestrowane dla towarów należących do klasy 5.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w całości.

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i odrzucenie sprzeciwu w całości.

Podniesione zarzuty: sporne znaki towarowe są podobne w stopniu stwarzającym prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, a towary objęte zgłoszeniem są identyczne bies towarami objętymi rejestracją znaków towarowych, na które powołano się w sprzeciwie.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/20

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 1 lutego 2007 r. w sprawie F-42/05 Rossi Ferreras przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 kwietnia 2007 r. przez Francisco Rossiego Ferrerasa

(Sprawa T-107/07 P)

(2007/C 129/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Francisco Rossi Ferreras (Luksemburg, Wielkie Księstwo Luksemburga) (przedstawiciel: F. Frabetti, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie F-42/05; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie F-42/05;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych przez stronę skarżącą w pierwszej instancji i tym samym tytułem żądania głównego uznanie za dopuszczalne i zasadne odwołania w sprawie F-42/05; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych przez stronę skarżącą w pierwszej instancji i tym samym tytułem żądania głównego uznanie za dopuszczalne i zasadne odwołania w sprawie F-42/05;

| — | ewentualnie odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej; |
| --- | --- |

—

ewentualnie odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej;

| — | orzeczenie o kosztach, wydatkach i wynagrodzeniach i obciążenie nimi Komisji. |
| --- | --- |

—

orzeczenie o kosztach, wydatkach i wynagrodzeniach i obciążenie nimi Komisji.

Zarzuty i główne argumenty

W swym odwołaniu skarżący domaga się uchylenia wyroku Sądu do Spraw Służby Publicznej oddalającego skargę, w której domagał się uchylenia swego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2003 r., a także zasądzenia od Komisji odszkodowania i zadośćuczynienia za wyrządzoną szkodę i krzywdę.

Na poparcie swego odwołania wnoszący je podnosi, że Sąd do spraw Służby Publicznej wielokrotnie naruszył prawo analizując zarzuty podniesione w pierwszej instancji.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/20

---

Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2007 r. — Spira przeciwko Komisji

(Sprawa T-108/07)

(2007/C 129/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Diamanthandel A. Spira BVBA (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci: J. Bourgeois, Y. van Gerven, F. Louis i A. Vallery

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 stycznia 2007 r. wydanej na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 773/2004 w sprawie COMP/38.826/B-2-Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 stycznia 2007 r. wydanej na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 773/2004 w sprawie COMP/38.826/B-2-Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji z dnia 26 stycznia 2007 r. w sprawie COMP/38.826/B-2-Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice z zakresu konkurencji, mocą której Komisja oddaliła wniesioną przez skarżącą skargę dotyczącą naruszeń art. 81 i 82 WE związanych z systemem „Supplier of Choice”, stosowanym przez Grupę De Beers do dystrybucji surowca diamentowego opierając się na tym, iż nie wykazano wystarczającego interesu wspólnotowego do nadania skardze dalszego biegu.

Skarżąca utrzymuje, że De Beers będąca producentem surowca diamentowego, działająca w opinii skarżącej głównie na poziomie rynku upstream dąży poprzez sprzedaż surowca diamentowego przy zastosowaniu systemu Supplier of Choice do rozszerzenia jej kontroli rynkowej obejmując nią całość procesu od momentu wydobycia surowca w kopalni do przekazania gotowego produktu klientowi, tj. również na działalność na poziomie rynków downstream.

Skarżąca podnosi trzy zarzuty na poparcie jej skargi.

Utrzymuje ona w pierwszej kolejności, że Komisja nie wywiązała się z obowiązku przeprowadzenie uważnej i bezstronnej analizy skargi i zbadania z należytą starannością i bezstronnością wymienionych w skardze praktyk antykonkurencyjnych.

Skarżąca utrzymuje w drugiej kolejności, że Komisja nie mogła utrzymywać braku wykazania wystarczającego interesu wspólnotowego do nadania skardze dalszego biegu, zważywszy na rozmiar przedsiębiorstwa biorącego udział w naruszeniu, geograficzny rozmiar praktyk antykonkurencyjnych i szkód dla konkurencji i rynku wewnętrznego, które mogłyby powstać na skutek naruszeń.

Skarżąca utrzymuje w trzeciej kolejności stwierdzenie przez Komisję braku występowania wystarczającego interesu wspólnotowego opierając się na błędnej ocenie faktycznej i prawnej okoliczności sprawy, ponieważ:

| 1. | Komisja nie uwzględniła publicznie ogłoszonego antykonkurencyjnego celu ograniczonego selektywnego systemu dystrybucji De Beers; |
| --- | --- |

1.

Komisja nie uwzględniła publicznie ogłoszonego antykonkurencyjnego celu ograniczonego selektywnego systemu dystrybucji De Beers;

| 2. | Komisja nie mogła ocenić antykonkurencyjnych skutków systemu dystrybucji De Beers nie dokonując wcześniej oceny pozycji dominującej i siły rynkowej De Beers; |
| --- | --- |

2.

Komisja nie mogła ocenić antykonkurencyjnych skutków systemu dystrybucji De Beers nie dokonując wcześniej oceny pozycji dominującej i siły rynkowej De Beers;

| 3. | Komisja nie uwzględniła licznych elementów, które zostały poddane jej uwadze w skardze wykazujących nieodłącznie nadużywający i antykonkurencyjny charakter systemu; |
| --- | --- |

3.

Komisja nie uwzględniła licznych elementów, które zostały poddane jej uwadze w skardze wykazujących nieodłącznie nadużywający i antykonkurencyjny charakter systemu;

| 4. | Komisja niewłaściwie oceniła skuteczność zmienionego zakresu obowiązków Ombudsmana, opracowanego przez De Beers w celu rozwiązania sporów związanych z systemem wdrażania i dystrybucji; oraz |
| --- | --- |

4.

Komisja niewłaściwie oceniła skuteczność zmienionego zakresu obowiązków Ombudsmana, opracowanego przez De Beers w celu rozwiązania sporów związanych z systemem wdrażania i dystrybucji; oraz

| 5. | Komisja naruszyła prawo i dopuściła się oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych uznając, że system dystrybucji De Beers nie spowodował ograniczeń na rynku. |
| --- | --- |

5.

Komisja naruszyła prawo i dopuściła się oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych uznając, że system dystrybucji De Beers nie spowodował ograniczeń na rynku.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/21 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/21

---

Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Agrofert Holding przeciwko Komisji

(Sprawa T-111/07)

(2007/C 129/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Agrofert Holding a.s. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat R. Pokorný)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji SG.E.3/MIB/md D (2007) 1360 z dnia 13 lutego 2007 r. dotyczącej wniosku o dostęp do dokumentów w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw nr COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol a także decyzji Komisji 16796/16797 z dnia 2 sierpnia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji SG.E.3/MIB/md D (2007) 1360 z dnia 13 lutego 2007 r. dotyczącej wniosku o dostęp do dokumentów w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw nr COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol a także decyzji Komisji 16796/16797 z dnia 2 sierpnia 2006 r.;

| — | nakazanie Komisji przedstawienia dokumentów; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji przedstawienia dokumentów;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W swojej skardze skarżąca, na podstawie art. 230 WE, wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 sierpnia 2006 r. (zwanej dalej „decyzją I”) a także późniejszej potwierdzającej decyzji Komisji z dnia 13 lutego 2007 r. (zwanej dalej „decyzją II”) dotyczących wniosku o dostęp do wszystkich nieujawnionych dokumentów dotyczących fazy zgłoszenia i zgłoszenia uprzedniego rozpatrywanej koncentracji.

Skarżąca twierdzi, że obydwie decyzje są sprzeczne z Rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 dotyczącym publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1) (zwanym dalej „rozporządzeniem”) ponieważ nie wchodzą one w zakres wyłączeń wymienionych w art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia dotyczących ochrony interesów handlowych, celu kontroli i porady prawnej i w art. 4 ust. 3 dotyczących ochrony procesu podejmowania decyzji.

Skarżąca ponadto podnosi, że art. 4 ust. 2 tiret pierwsze tego rozporządzenia nie należy interpretować w taki sposób, że wyłączenia stosowane są do całego dokumentu, ale tylko do jego części zawierającej tajemnicę handlową lub poufne informacje handlowe. Zdaniem skarżącej bowiem, strona pozwana mogła albo ujawnić poszczególne części rozpatrywanych dokumentów albo ukryć te ich części, które zawierają informacje poufne, co nie stanowiłoby naruszenia celów kontroli, śledztwa czy audytu, praw stron zgłaszających i osób trzecich, ochrony porady prawnej i procesu podejmowania decyzji przez daną instytucję.

Ponadto skarżąca twierdzi, że strona pozwana zamiast przeprowadzić odrębną ocenę każdego dokumentu jej zdaniem podlegającego wyłączeniu z art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia, odmówiła wnioskowanego dostępu jedynie na podstawie faktu, że dokumenty zawierają tajemnice handlowe i nie mogą zostać ujawnione zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2). Takie uogólnienie jest sprzeczne z art. 4 ust. 6 rozporządzenia.

Dodatkowo, skarżąca podnosi, że wspomniane wyłączenia mają zastosowanie jedynie wtedy, gdy sprzeciwiają się przeważającemu interesowi publicznemu. Zdaniem skarżącej, taki interes w ujawnieniu wnioskowanych dokumentów istnieje i opiera się na szkodzie poniesionej przez skarżącą i mniejszościowych udziałowców przejętej spółki oraz ma on większe znaczenie niż wyłączenia od prawa dostępu.

Skarżąca uważa ponadto, że decyzja I i decyzja II są sprzeczne z art. 1 akapit drugi traktatu UE poświęconemu zasadzie otwartości.

Wreszcie, skarżąca podnosi, że strona pozwana nie rozpatrzyła bezzwłocznie wniosku potwierdzającego zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia przekraczając przysługujący jej termin na odpowiedź wynoszący 100 dni roboczych.

---

(1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43-48.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1-22).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/22

---

Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2007 r. — Hitachi i inni przeciwko Komisji

(Sprawa T-112/07)

(2007/C 129/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hitachi Ltd (Tokyo, Japonia), Hitachi Europe Ltd (Maidenhead, Zjednoczone Królestwo), Japan AE Power Systems Corp. (Tokyo, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci: M. Reynolds, P. Mansfield and D. Arts)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

Strony skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji, w zakresie, w jakim jest ona ich adresatem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji, w zakresie, w jakim jest ona ich adresatem;

| — | w konsekwencji, umorzenie grzywien, które zostały na nie nałożone; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji, umorzenie grzywien, które zostały na nie nałożone;

| — | posiłkowo, stwierdzenie nieważności art. 2 zaskarżonej decyzji, w zakresie, w jakim dotyczy on każdej z nich, lub przynajmniej umorzenie lub obniżenie grzywien nałożonych na każdą z nich; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, stwierdzenie nieważności art. 2 zaskarżonej decyzji, w zakresie, w jakim dotyczy on każdej z nich, lub przynajmniej umorzenie lub obniżenie grzywien nałożonych na każdą z nich;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z art. 225 i 230 WE, skarżący wnieśli skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 24 stycznia 2007 r. (Sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową C(2006) 6762 wersja ostateczna), na podstawie której Komisja uznała skarżących oraz inne przedsiębiorstwa jako odpowiedzialnych za naruszenie art. 81 WE i art. 53 EOG, którego dopuścili się w sektorze rozdzielnic z izolacją gazową (zwanych dalej „RIG”) zawierając szereg porozumień i uzgodnionych praktyk polegających na a) podziale rynku, b) przydzieleniu ilości i zachowaniu poszczególnych udziałów rynkowych, c) przyznaniu określonym producentom poszczególnych projektów RIG (ustalanie ofert przetargowych) oraz manipulowaniu procedurą przetargową w zakresie tych projektów, d) ustalaniu cen, e) zawieraniu porozumień w celu zaprzestania umów licencyjnych z podmiotami niebiorącymi udziału w kartelu oraz f) wymianie istotnych informacji rynkowych. Posiłkowo, skarżący wnoszą na podstawie art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) o umorzenie lub zmniejszenie grzywien, które zostały nałożone na każdego z nich.

Podstawy, na które powołują się skarżący wnosząc tą skargę można streścić w sposób następujący. Skarżący podnoszą naruszenie przez Komisję podstawowych zasad dotyczących prawa do obrony, naruszenie art. 2 rozporządzenia 1/2003 oraz art. 81 WE, jak również ogólnych zasad prawa wspólnotowego w sposób następujący:

W pierwszej kolejności, utrzymuje się, iż Komisja naruszyła przysługujące skarżącemu prawa do obrony, poprzez brak udostępnienia przez nią pewnych rzekomo obciążających dowodów, jak również pewnych dokumentów, które mogłyby potencjalnie przyczynić się do uniewinnienia.

W drugiej kolejności, skarżący utrzymują, iż Komisja nie przedstawiła dowodów na występowanie naruszenia art. 81 ust. 1 WE zgodnie z tym co wynika w sposób wymagany prawem z art. 2 rozporządzenia 1/2003. W tym kontekście skarżący utrzymują w szczególności, iż Komisja nie przedstawiła dowodów na to, że omawiane europejskie i japońskie przedsiębiorstwa wypracowały wspólne podejście, zgodnie z tym co stwierdzono w decyzji lub, na to, że jakiekolwiek wspólne podejście stanowiło porozumienie ograniczające i/lub praktykę ograniczającą.

W trzeciej kolejności, skarżący utrzymują, że Komisja nie przedstawiła dowodów na to, iż skarżący uczestniczyli w ciągłym i powtarzającym się naruszeniu.

W czwartej kolejności, Komisja dopuściła się najwyraźniej oczywistych błędów w ocenie grzywien nałożonych na skarżących dlatego, że nie oceniła szczególnej wagi rzekomego naruszenia, jakiego dopuścili się skarżący.

W piątej kolejności, Komisja dopuściła się w opinii skarżących oczywistych błędów dlatego, że dokonując ocenę grzywien nałożonych na skarżącą nie uwzględniła ona czynników nawiązujących do czasu trwania naruszenia.

Ostatecznie, skarżący utrzymują, że stosowana przez Komisję metoda oceny grzywien z uwzględnieniem współczynnika odstraszającego narusza ogólne zasady prawa wspólnotowego dotyczące równego traktowania i proporcjonalności, zarówno w odniesieniu do zagrożenia możliwości spowodowania przez skarżących jakiejkolwiek znaczącej szkody na rynku europejskim oraz nie uwzględnienia przez nich powtarzających się naruszeń.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1-25).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/22

---

Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Last Minute Network przeciwko OHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

(Sprawa T-114/07)

(2007/C 129/39)

Język, w którym została sporządzona skarga: angielski

Strony

Strona skarżąca: Last Minute Network Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: P. Brownlow, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Last Minute Tour SpA (Mediolan, Włochy)

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lutego 2007 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lutego 2007 r.;

| — | Stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego nr 1 552 231 w odniesieniu do klas 39 i 42; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego nr 1 552 231 w odniesieniu do klas 39 i 42;

| — | Obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: graficzny znak towarowy LAST MINUTE TOUR dla towarów i usług należących do klas 16, 39 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 1 552 231

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Last Minute Tour SpA

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Znak towarowy strony wnoszącej o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: krajowy niezarejestrowany słowny znak towarowy LASTMINUTE.COM dla usług należących do klas 39 i 42

Decyzja Wydziału Unieważnień: stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do usług należących do klas 39 i 42 i oddalenie wniosku o stwierdzenie nieważności w odniesieniu do towarów należących do klasy 16

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień i oddalenie wniosku o stwierdzenie nieważności

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i ust. 4 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie orzekła, że niezarejestrowany znak towarowy skarżącej nie daje jej prawa zakazywania używania w Zjednoczonym Królestwie zgłoszonego znaku towarowego oraz błędnie zastosowała kryteria ustalenia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/23 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/23

---

Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Last Minute Network przeciwko OHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

(Sprawa T-115/07)

(2007/C 129/40)

Język, w którym została sporządzona skarga: angielski

Strony

Strona skarżąca: Last Minute Network Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: P. Brownlow, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Last Minute Tour SpA (Mediolan, Włochy)

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lutego 2007 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lutego 2007 r.;

| — | Stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego nr 1 552 231 w odniesieniu do klasy 16; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego nr 1 552 231 w odniesieniu do klasy 16;

| — | Obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: graficzny znak towarowy LAST MINUTE TOUR dla towarów i usług należących do klas 16, 39 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 1 552 231

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Last Minute Tour SpA

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Znak towarowy strony wnoszącej o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: krajowy niezarejestrowany słowny znak towarowy LASTMINUTE.COM dla usług należących do klas 39 i 42

Decyzja Wydziału Unieważnień: stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do usług należących do klas 39 i 42 i oddalenie wniosku o stwierdzenie nieważności w odniesieniu do towarów należących do klasy 16

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania skarżącej, która wnosiła o uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień w części, w celu uzyskania stwierdzenia nieważności również w odniesieniu do towarów należących do klasy 16

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i ust. 4 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie orzekła, że niezarejestrowany znak towarowy skarżącej nie daje jej prawa zakazywania używania w Zjednoczonym Królestwie zgłoszonego znaku towarowego oraz błędnie zastosowała kryteria ustalenia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/24 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/24

---

Skarga wniesiona w dniu 16 kwietnia 2007 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-119/07)

(2007/C 129/41)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: G. Aiello, avvocato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2007) 286 wersja ostateczna z dnia 7 lutego 2007 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2007) 286 wersja ostateczna z dnia 7 lutego 2007 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji C (2007) 286 wersja ostateczna z dnia 7 lutego 2007 r. w sprawie zwolnienia z podatku akcyzowego od olejów mineralnych wykorzystywanych jako paliwo do produkcji tlenku glinu w regionach Gardanne i Shannon oraz na Sardynii, wprowadzonego odpowiednio przez Francję, Irlandię i Włochy. W decyzji tej stwierdzono, że zwolnienia podatkowe przyznane przez rząd włoski na rzecz Eurallumina S.p.A są zgodne z prawem w 80 % ich wielkości i uznano, że w pozostałych 20 % pomoc przyznana spółce od dnia 1 stycznia 2004 r. powinna zostać odzyskana.

Na poparcie swoich żądań skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| — | naruszenie art. 87 ust. 1 WE, jako że zaskarżona decyzja przyjmuje, iż zwolnienie z podatku akcyzowego przewidziane we włoskim porządku prawnym stanowi pomoc państwa. Skarżąca utrzymuje w tym względzie, że — tak jak potwierdza to treść dyrektywy 2003/96/WE (1) — wspomniane zwolnienia z podatku akcyzowego nie stanowią pomocy państwa, lecz wpisują się raczej w charakter i logikę krajowego systemu podatkowego. W istocie nawet, gdyby chodziło o pomoc państwa, to wspomniana dyrektywa zezwoliłaby na nią, przynajmniej do dnia 31 grudnia 2006 r. Co się tyczy rzekomo selektywnego charakteru omawianych środków, należy zauważyć, że dotyczą one w sposób ogólny wszystkich przedsiębiorstw, które wykorzystują oleje mineralne do produkcji tlenku glinu. Okoliczność, że na obszarze Włoch istnieje tylko jedna fabryka wykorzystująca oleje mineralne w procesie produkcyjnym, ma charakter czysto faktyczny i nie pozbawia środka charakteru generalnego; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 87 ust. 1 WE, jako że zaskarżona decyzja przyjmuje, iż zwolnienie z podatku akcyzowego przewidziane we włoskim porządku prawnym stanowi pomoc państwa. Skarżąca utrzymuje w tym względzie, że — tak jak potwierdza to treść dyrektywy 2003/96/WE (1) — wspomniane zwolnienia z podatku akcyzowego nie stanowią pomocy państwa, lecz wpisują się raczej w charakter i logikę krajowego systemu podatkowego. W istocie nawet, gdyby chodziło o pomoc państwa, to wspomniana dyrektywa zezwoliłaby na nią, przynajmniej do dnia 31 grudnia 2006 r. Co się tyczy rzekomo selektywnego charakteru omawianych środków, należy zauważyć, że dotyczą one w sposób ogólny wszystkich przedsiębiorstw, które wykorzystują oleje mineralne do produkcji tlenku glinu. Okoliczność, że na obszarze Włoch istnieje tylko jedna fabryka wykorzystująca oleje mineralne w procesie produkcyjnym, ma charakter czysto faktyczny i nie pozbawia środka charakteru generalnego;

| — | naruszenie art. 87 ust. 3 WE, a także wytycznych z 1998 r. w sprawie krajowej pomocy regionalnej, ponieważ sporne zwolnienie z podatku akcyzowego powinno być rozpatrywane jako konieczne do rozwoju gospodarczego regionu Sardynii; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 87 ust. 3 WE, a także wytycznych z 1998 r. w sprawie krajowej pomocy regionalnej, ponieważ sporne zwolnienie z podatku akcyzowego powinno być rozpatrywane jako konieczne do rozwoju gospodarczego regionu Sardynii;

| — | naruszenie pkt 51 ust. E. 3.2. wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz środowiska naturalnego (2001/C 37/03), jako że w niniejszej sprawie zostały zawarte porozumienia w zakresie poprawy wyników w dziedzinie środowiska między państwem a spółką uzyskującą pomoc; |
| --- | --- |

—

naruszenie pkt 51 ust. E. 3.2. wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz środowiska naturalnego (2001/C 37/03), jako że w niniejszej sprawie zostały zawarte porozumienia w zakresie poprawy wyników w dziedzinie środowiska między państwem a spółką uzyskującą pomoc;

| — | skarżąca podnosi wreszcie naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań i domniemania legalności środków wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

skarżąca podnosi wreszcie naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań i domniemania legalności środków wspólnotowych.

---

(1)  Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51).

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/25

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 2 maja 2007 r. — Giraudy przeciwko Komisji

(Sprawa F-23/05) (1)

(Urzędnicy - Skarga - Skarga o zadośćuczynienie - Dochodzenie Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) - Przeniesienie - Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 - Decyzja 1999/396/WE, EWWiS, Euratom - Niezgodne z prawem działanie - Szkoda - Choroba zawodowa - Uwzględnienie świadczeń, o których mowa w art. 73 regulaminu pracowniczego)

(2007/C 129/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jean-Louis Giraudy (Paryż, Francja) (przedstawiciel: D. Voillemot, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Curral i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji Komisji odmawiającej uznania odpowiedzialności swych służb oraz uznania krzywdy wyrządzonej skarżącemu w związku z dochodzeniem prowadzonym przez OLAF w przedstawicielstwie Komisji we Francji oraz wniosek o zadośćuczynienie.

Sentencja wyroku

| 1) | Komisja Wspólnot Europejskich wypłaci J-L. Giraudy'emu kwotę 15 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną mu wskutek naruszenia jego dobrego imienia i czci. |
| --- | --- |

1)

Komisja Wspólnot Europejskich wypłaci J-L. Giraudy'emu kwotę 15 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną mu wskutek naruszenia jego dobrego imienia i czci.

| 2) | Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie.

| 3) | Komisja Wspólnot Europejskich pokryje koszty własne oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez J.-L. Giraudy'ego. |
| --- | --- |

3)

Komisja Wspólnot Europejskich pokryje koszty własne oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez J.-L. Giraudy'ego.

| 4) | J.-L. Giraudy poniesie jedną trzecią swych kosztów. |
| --- | --- |

4)

J.-L. Giraudy poniesie jedną trzecią swych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 9.7.2005 r., str. 29 (sprawa pierwotnie zarejestrowana w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod sygnaturą T-169/05 i przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.).

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/25

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 3 maja 2007 r. — Bracke przeciwko Komisji

(Sprawa F-123/05) (1)

(Urzędnicy - Konkursy - Konkurs wewnętrzny - Warunki dopuszczenia - Ogłoszenie o konkursie - Warunek dotyczący stażu pracy - Personel tymczasowy - Artykuł 27 regulaminu pracowniczego - Zasada dobrej administracji - Zasada niedyskryminacji)

(2007/C 129/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jean-Marc Bracke (Etterbeeck, Belgia) (przedstawiciel: P. Bruwier, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Martin i L. Lozano Palacios)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, brak zastosowania, na podstawie art. 241 WE, pkt III.1 ogłoszenia o konkursie COM/PC/04 z uwagi na naruszenie zasady niedyskryminacji oraz po drugie, uchylenie decyzji organu powołującego o odmowie zatrudnienia skarżącego, jak również późniejszych aktów wydanych w związku z tą decyzją, z uwagi na to, że narusza ona art. 27 regulaminu pracowniczego, zasadę niedyskryminacji, zasadę dobrej administracji, zasady niezawisłości komisji konkursowej, zasadę uzasadnionych oczekiwań i że opiera się na bezprawnym sformułowaniu ogłoszenia o konkursie.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna.

| 2) | Każda ze stron pokryje własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokryje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006 r., str. 53.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/26 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/26

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lutego 2007 r. — Dragoman przeciwko Komisji

(Sprawa F-16/07)

(2007/C 129/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Adriana Dragoman (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: G. Dinulescu, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji ustnej komisji konkursowej konkursu EPSO/AD/34/06 z dnia 28 listopada 2006 r. przyznającej skarżącej „ocenę eliminującą ”za pierwszy egzamin ustny z tłumaczenia ustnego, która to ocena, zgodnie z ogłoszeniem o tym konkursie, pozbawia skarżącej prawa do udziału w kolejnych egzaminach ustnych oraz końcowym egzaminie ustnym, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji ustnej komisji konkursowej konkursu EPSO/AD/34/06 z dnia 28 listopada 2006 r. przyznającej skarżącej „ocenę eliminującą ”za pierwszy egzamin ustny z tłumaczenia ustnego, która to ocena, zgodnie z ogłoszeniem o tym konkursie, pozbawia skarżącej prawa do udziału w kolejnych egzaminach ustnych oraz końcowym egzaminie ustnym,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pisemnej potwierdzającej tę decyzję, która została załączona do akt skarżącej prowadzonych przez Urząd Doboru Kadr Wspólnot Europejskich (EPSO) w dniu 12 grudnia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pisemnej potwierdzającej tę decyzję, która została załączona do akt skarżącej prowadzonych przez Urząd Doboru Kadr Wspólnot Europejskich (EPSO) w dniu 12 grudnia 2006 r.;

| — | ponowne zorganizowanie konkursu specjalnie dla skarżącej, z pełnym poszanowaniem dla wszystkich przepisów prawa wspólnotowego i ogłoszenia o konkursie; |
| --- | --- |

—

ponowne zorganizowanie konkursu specjalnie dla skarżącej, z pełnym poszanowaniem dla wszystkich przepisów prawa wspólnotowego i ogłoszenia o konkursie;

| — | stwierdzenie nieważności art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty, z których pierwszy dotyczy naruszenia zasady równego traktowania i niedyskryminacji. W pierwszej części zarzutu pierwszego skarżąca podnosi dyskryminację ze względu na przynależność państwową, z naruszeniem art. 27 regulaminu pracowniczego. Po tym jak udokumentowała swoje obywatelstwo belgijskie skarżąca została wezwana do udokumentowania obywatelstwa rumuńskiego. W drugiej części zarzutu pierwszego skarżąca podnosi, że komisja konkursowa dyskryminowała kandydatów, którzy, tak jak skarżąca, nie pracowali dotychczas dla instytucji w charakterze personelu tymczasowego ani kontraktowego.

Za pomocą zarzutu drugiego skarżąca podnosi naruszenie przepisów ogłoszenia o konkursie i zasady dobrej administracji. Po pierwsze w trakcie egzaminu skarżąca została poproszona o przedstawienie swojego doświadczenia zawodowego, mimo że, zgodnie z ogłoszeniem o konkursie, od kandydatów takich jak skarżąca, którzy uzyskali dyplom studiów wyższych w zakresie tłumaczenia konferencyjnego, nie jest wymagane żadne doświadczenia zawodowe. Po drugie komisja konkursowa sporządziła i stosowała kwoty laureatów w oparciu o kombinacje językowe wybrane przez kandydatów, podczas gdy ogłoszenie o konkursie nie przewidywało takiej możliwości.

Za pomocą zarzutu trzeciego skarżąca podnosi naruszenie obowiązku uzasadnienia.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/26 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/26

---

Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2007 r. — Toronjo Benitez przeciwko Komisji

(Sprawa F-33/07)

(2007/C 129/45)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alberto Toronjo Benitez (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji dotyczącej postępowania w sprawie awansu urzędników wynagradzanych z pozycji budżetu ogólnego „Badania ”(tak w wersji z dnia 16 czerwca 2004 r., jak również w wersji z dnia 20 lipca 2005 r.) (zwanej dalej „pierwsza zaskarżoną decyzją”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji dotyczącej postępowania w sprawie awansu urzędników wynagradzanych z pozycji budżetu ogólnego „Badania ”(tak w wersji z dnia 16 czerwca 2004 r., jak również w wersji z dnia 20 lipca 2005 r.) (zwanej dalej „pierwsza zaskarżoną decyzją”);

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o anulowaniu 44,5 punktów dla celów awansu z dorobku punktowego skarżącego, które skarżący uzbierał w okresie wykonywania pracy w charakterze członka personelu tymczasowego (zwanej dalej „druga zaskarżoną decyzją”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o anulowaniu 44,5 punktów dla celów awansu z dorobku punktowego skarżącego, które skarżący uzbierał w okresie wykonywania pracy w charakterze członka personelu tymczasowego (zwanej dalej „druga zaskarżoną decyzją”);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący został zatrudniony przez Komisję w dniu 16 stycznia 2000 r. w charakterze członka personelu tymczasowego Dyrekcji Generalnej (zwanej dalej „DG”) „Badania ”i został powołany na urzędnika tej samej DG ze skutkiem od dnia 16 kwietnia 2004 r. W dniu 1 maja 2005 r. skarżący został przeniesiony do DG „Relex”. Pismem z dnia 16 czerwca 2006 r. skarżący został poinformowany, że punkty dla celów awansu, które uzbierał w okresie zatrudnienia w charakterze członka personelu tymczasowego, zostały anulowane na podstawie pierwszej zaskarżonej decyzji, ponieważ został przeniesiony na stanowisko finansowane z pozycji budżetu ogólnego „Eksploatacja ”przed upływem okresu dwóch lat liczonego od momentu powołania go na urzędnika w okresie próbnym na stanowisko finansowane z pozycji „Badania ”tego budżetu.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi po pierwsze naruszenie zasad pewności prawa, zgodności z prawem działań administracji i ochrony praw słusznie nabytych, ponieważ uchylenie przez organ powołujący decyzji powodującej powstanie praw podmiotowych, która jest niezgodna z prawem, powinno było nastąpić w rozsądnym terminie, co nie miało miejsca w przypadku drugiej zaskarżonej decyzji.

Ponadto skarżący podnosi, że art. 2 drugiej zaskarżonej decyzji dyskryminuje urzędników wynagradzanych z pozycji budżetu ogólnego „Badania”, którzy ubiegają się o transfer przed upływem terminu dwóch lat liczonego od momentu ich powołania, ponieważ w następstwie przeniesienia na inne stanowisko urzędnicy ci tracą uzbierane przez siebie punkty dla celów awansu, podczas gdy urzędnicy, którzy zostaną przeniesieni z urzędu lub którzy zajmują stanowiska uważane za newralgiczne, zatrzymują te punkty.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/27

---

Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Skareby przeciwko Komisji

(Sprawa F-34/07)

(2007/C 129/46)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Carina Skareby (Biszkek, Kirgistan) (przedstawiciele: S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej (REC) za rok 2005; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej (REC) za rok 2005;

| — | w razie konieczności stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącej; |
| --- | --- |

—

w razie konieczności stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącej;

| — | pouczenie organu powołującego o konsekwencjach stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów i w szczególności przyjęcia nowego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za rok 2005, tym razem z poszanowaniem dla przepisów regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

pouczenie organu powołującego o konsekwencjach stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów i w szczególności przyjęcia nowego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za rok 2005, tym razem z poszanowaniem dla przepisów regulaminu pracowniczego;

| — | zasądzenie od organu powołującego na rzecz skarżącej: i) kwoty określonej ex aequo et bono w wysokości 15 000 EUR z tytułu naprawienia krzywd moralnych; ii) kwoty określonej ex aequo et bono w wysokości 15 000 EUR z tytułu naprawienia uszczerbku dla kariery; iii) kwoty uznanej za słuszną przez Sąd tytułem naprawienia poniesionej przez skarżącą szkody materialnej, przy czym każdej z tych kwot powiększonych o ustawowe odsetki za zwłokę liczone od dnia, w którym staną się one wymagalne; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od organu powołującego na rzecz skarżącej: i) kwoty określonej ex aequo et bono w wysokości 15 000 EUR z tytułu naprawienia krzywd moralnych; ii) kwoty określonej ex aequo et bono w wysokości 15 000 EUR z tytułu naprawienia uszczerbku dla kariery; iii) kwoty uznanej za słuszną przez Sąd tytułem naprawienia poniesionej przez skarżącą szkody materialnej, przy czym każdej z tych kwot powiększonych o ustawowe odsetki za zwłokę liczone od dnia, w którym staną się one wymagalne;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi po pierwsze naruszenie przepisów regulaminu pracowniczego dotyczących sporządzenia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej. Skarżąca jest zdania, że administracja naruszyła przepisy proceduralne ustanowione przez ogólne przepisu wykonawcze do art. 43 regulaminu pracowniczego i popełniła oczywisty błąd w ocenie.

Następnie skarżąca podnosi naruszenie prawa do obrony, zasady dobrej administracji i obowiązku staranności.

W końcu skarżąca podnosi, iż administracja dopuściła się nadużycia władzy oraz uchybiła przepisom proceduralnym.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/27

---

Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2007 r. — Lebedef przeciwko Komisji

(Sprawa F-36/07)

(2007/C 129/47)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luksemburg) (przedstawiciel: F. Frabetti, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | unieważnienie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za okres 1.1.2005 r.-31.12.2005 r., a konkretnie tej części, która została sporządzona przez Eurostat za ten sam okres; |
| --- | --- |

—

unieważnienie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za okres 1.1.2005 r.-31.12.2005 r., a konkretnie tej części, która została sporządzona przez Eurostat za ten sam okres;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podnosi jedyny zarzut dotyczący naruszenia ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego, a w szczególności przepisów dotyczących przedstawicieli związkowych i regulaminowych personelu, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz reguły „patere legem quam ipse fecisti”.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/28

---

Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Cros przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-37/07)

(2007/C 129/48)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alexia Cros (Howald, Luksemburg) (przedstawiciel: E. Reveillaud, avocat)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 19 lipca 2006 r. powołującej skarżącą na stanowisko prawnika-lingwisty na okres stażu rozpoczynający się w dniu 1 września 2006, w zakresie w jakim skarżąca została zaszeregowana do grupy AD7; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 19 lipca 2006 r. powołującej skarżącą na stanowisko prawnika-lingwisty na okres stażu rozpoczynający się w dniu 1 września 2006, w zakresie w jakim skarżąca została zaszeregowana do grupy AD7;

| — | orzeczenie, iż z mocą wsteczną od dnia powołania, tj. od dnia 1 września 2006 r., skarżąca zostanie zaszeregowana do grupy A*10, odpowiadającej przed wejściem w życie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (1) grupie zaszeregowania LA6; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, iż z mocą wsteczną od dnia powołania, tj. od dnia 1 września 2006 r., skarżąca zostanie zaszeregowana do grupy A*10, odpowiadającej przed wejściem w życie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (1) grupie zaszeregowania LA6;

| — | nakazanie organowi powołującemu całkowitego zrekonstruowania kariery skarżącej z mocą wsteczną od dnia 1 września 2006 r.; |
| --- | --- |

—

nakazanie organowi powołującemu całkowitego zrekonstruowania kariery skarżącej z mocą wsteczną od dnia 1 września 2006 r.;

| — | obciążenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja, wydana na podstawie art. 12 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego narusza:

| — | ogłoszenia o konkursie otwartym CJ/LA/24 (2), zgodnie z którym laureaci konkursu zostaną zaszeregowani do grupy LA7/LA6; |
| --- | --- |

—

ogłoszenia o konkursie otwartym CJ/LA/24 (2), zgodnie z którym laureaci konkursu zostaną zaszeregowani do grupy LA7/LA6;

| — | zasady równego traktowania; |
| --- | --- |

—

zasady równego traktowania;

| — | zasady uzasadnionych oczekiwań oraz zasad dobrej administracji, przejrzystości i staranności. |
| --- | --- |

—

zasady uzasadnionych oczekiwań oraz zasad dobrej administracji, przejrzystości i staranności.

---

(1)  Dz.U. L 124 z 27.4.2004, str. 1.

(2)  Dz.U. C 182 A z 31.7.2002, str. 1.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/28

---

Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Campos Valls przeciwko Radzie

(Sprawa F-39/07)

(2007/C 129/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Manuel Campos Valls (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego odrzucającej kandydaturę skarżącego na stanowisko szefa Wydziału Hiszpańskiego w DG A, Dyrekcja III — Tłumaczenia i sporządzanie dokumentów — Służba językowa, oraz powołującej na to stanowisko innego kandydata; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego odrzucającej kandydaturę skarżącego na stanowisko szefa Wydziału Hiszpańskiego w DG A, Dyrekcja III — Tłumaczenia i sporządzanie dokumentów — Służba językowa, oraz powołującej na to stanowisko innego kandydata;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia ogłoszenia o wakacie nr 60/06, oczywistego błędu w ocenie i naruszenia art. 45 regulaminu, ponieważ kandydat, który został wybrany na sporne stanowisko nie posiada w opinii skarżącego, w odróżnieniu od niego samego, umiejętności technicznych na potrzeby dokonywania tłumaczeń, co zgodnie z treścią ogłoszenia o wakacie stanowiło wymóg. Skarżący podnosi, że w szczególności argument podniesiony przez Radę, jakoby umiejętności te należało oceniać w świetle zadań szefa wydziału związanych z zarządzaniem personelem, jest nietrafiony w świetle treści ogłoszenia o wakacie.

---

| 9.6.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/28

---

Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2007 r. — Baudelet-Leclaire przeciwko Komisji

(Sprawa F-40/07)

(2007/C 129/50)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Cécile Baudelet-Leclaire (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: M. Korving, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | ustalenie istnienia dyskryminacji pomiędzy „wewnętrznymi ”kandydatami pochodzącymi z instytucji europejskich a kandydatami spoza nich w ramach konkursu EPSO/AST/7/05 (1); |
| --- | --- |

—

ustalenie istnienia dyskryminacji pomiędzy „wewnętrznymi ”kandydatami pochodzącymi z instytucji europejskich a kandydatami spoza nich w ramach konkursu EPSO/AST/7/05 (1);

| — | stwierdzenie, że strona pozwana nie przedstawiła dowodów na brak dyskryminacji pomiędzy „wewnętrznymi ”kandydatami pochodzącymi z instytucji europejskich a kandydatami spoza nich w ramach tego konkursu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że strona pozwana nie przedstawiła dowodów na brak dyskryminacji pomiędzy „wewnętrznymi ”kandydatami pochodzącymi z instytucji europejskich a kandydatami spoza nich w ramach tego konkursu;

| — | unieważnienie konkursu z uwagi na naruszenie podstawowej zasady równości szans pomiędzy kandydatami; |
| --- | --- |

—

unieważnienie konkursu z uwagi na naruszenie podstawowej zasady równości szans pomiędzy kandydatami;

| — | ewentualnie, nakazanie stronie pozwanej przedstawienia wszelkich dowodów, w tym, o ile to konieczne, prac komisji konkursowej objętych tajnością na podstawie art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego urzędników, potwierdzających, że komisja konkursowa nie faworyzowała pewnej grupy kandydatów z uwagi na ich miejsce zatrudnienia; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, nakazanie stronie pozwanej przedstawienia wszelkich dowodów, w tym, o ile to konieczne, prac komisji konkursowej objętych tajnością na podstawie art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego urzędników, potwierdzających, że komisja konkursowa nie faworyzowała pewnej grupy kandydatów z uwagi na ich miejsce zatrudnienia;

| — | w przypadku braku przedstawienia dowodów przez stronę pozwaną, nakazanie ponownej klasyfikacji kandydatów w oparciu jedynie o kryteria merytoryczne, wymienione w ogłoszeniu o konkursie i przy bezstronnym zastosowaniu zasady równości szans kandydatów; |
| --- | --- |

—

w przypadku braku przedstawienia dowodów przez stronę pozwaną, nakazanie ponownej klasyfikacji kandydatów w oparciu jedynie o kryteria merytoryczne, wymienione w ogłoszeniu o konkursie i przy bezstronnym zastosowaniu zasady równości szans kandydatów;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Pismem z dnia 29 stycznia 2007 r. skarżąca została powiadomiona o tym, że jej nazwisko nie znajduje się na liście rezerwowej, ponieważ oceny jakie otrzymała — pomimo tego, że przewyższały wymagane minimum — nie mieściły się wśród 110 najlepszych.

W uzasadnieniu swojej skargi, skarżąca podnosi w szczególności naruszenie zasady równości szans i traktowania, ponieważ komisja konkursowa dopuściła się dyskryminacji niektórych kandydatów poprzez faworyzowanie tych, którzy nabyli już doświadczenie zawodowe w instytucjach wspólnotowych, w szczególności w dyrekcji generalnej, w której zatrudniona była przewodnicząca komisji konkursowej.

---

(1)  Dz.U. C 178 A z 20.7.2005 r., str. 22.

---