# Dziennik Urzędowy C 156/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 156 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 507 lipca 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 156

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 507 lipca 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | III   Akty przygotowawcze |
| | Komitet Regionów |
| | 69. sesja plenarna 23 marca 2007 r. |
| 2007/C 156/01 | Opinia Komitetu Regionów Stymulujący wpływ europejskiej polityki spójności | 1 |
| 2007/C 156/02 | Opinia Komitetu Regionów Uczestnictwo i informacja młodzieży kontynuacja białej księgi Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej | 8 |
| 2007/C 156/03 | Opinia Komitetu Regionów Przyszłość jednolitego rynku i ocena społeczeństwa europejskiego | 14 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

III   Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

69. sesja plenarna 23 marca 2007 r.

2007/C 156/01

Opinia Komitetu Regionów Stymulujący wpływ europejskiej polityki spójności

1

2007/C 156/02

Opinia Komitetu Regionów Uczestnictwo i informacja młodzieży kontynuacja białej księgi Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej

8

2007/C 156/03

Opinia Komitetu Regionów Przyszłość jednolitego rynku i ocena społeczeństwa europejskiego

14

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

III Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

69. sesja plenarna 23 marca 2007 r.

| 7.7.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/1

---

Opinia Komitetu Regionów „Stymulujący wpływ europejskiej polityki spójności”

(2007/C 156/01)

KOMITET REGIONÓW

| — | W chwili obecnej Unia Europejska znajduje się w okresie głębokich przemian społeczno-gospodarczych i stoi wobec wyzwań technologicznych. Zostało to umieszczone w centrum strategii lizbońskiej w 2000 r. Jej celem jest utrzymanie i udoskonalenie modelu europejskiego, który jednocześnie uwzględniałby dobrobyt i solidarność. Należy tu zaznaczyć, że będzie to możliwe tylko jeśli zostaną zachowane odpowiednie warunki polityczne pozwalające podmiotom na korzystanie z niezbędnych instrumentów finansowych, tak aby wykorzystać możliwości, a jednocześnie zrównoważyć skutki. Wyzwania te dotyczą w szczególny sposób regionów i samorządów lokalnych Unii, które mają jednocześnie znaczne możliwości jeśli chodzi o przełożenie strategicznych wytycznych na konkretne działania i zmobilizowanie lokalnych podmiotów społecznych i gospodarczych. |
| --- | --- |

—

W chwili obecnej Unia Europejska znajduje się w okresie głębokich przemian społeczno-gospodarczych i stoi wobec wyzwań technologicznych. Zostało to umieszczone w centrum strategii lizbońskiej w 2000 r. Jej celem jest utrzymanie i udoskonalenie modelu europejskiego, który jednocześnie uwzględniałby dobrobyt i solidarność. Należy tu zaznaczyć, że będzie to możliwe tylko jeśli zostaną zachowane odpowiednie warunki polityczne pozwalające podmiotom na korzystanie z niezbędnych instrumentów finansowych, tak aby wykorzystać możliwości, a jednocześnie zrównoważyć skutki. Wyzwania te dotyczą w szczególny sposób regionów i samorządów lokalnych Unii, które mają jednocześnie znaczne możliwości jeśli chodzi o przełożenie strategicznych wytycznych na konkretne działania i zmobilizowanie lokalnych podmiotów społecznych i gospodarczych.

| — | Odnowiona strategia Unii Europejskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia będzie skuteczna tylko wtedy, jeśli środki przeznaczone na ten cel będą dostępne we wszystkich regionach Unii. Jednakże zarówno budżety krajowe, jak i budżet unijny są ograniczone. Dlatego też UE powinna dążyć do pomnożenia dostępnych zasobów finansowych w jak najskuteczniejszy sposób. Komitet Regionów uważa, że polityka spójności jest środkiem pomnażającym efekty w służbie celów unijnych — zarówno z punktu widzenia jej strategicznego ukierunkowania, jak i ze względu na jej mechanizmy wykonawcze. |
| --- | --- |

—

Odnowiona strategia Unii Europejskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia będzie skuteczna tylko wtedy, jeśli środki przeznaczone na ten cel będą dostępne we wszystkich regionach Unii. Jednakże zarówno budżety krajowe, jak i budżet unijny są ograniczone. Dlatego też UE powinna dążyć do pomnożenia dostępnych zasobów finansowych w jak najskuteczniejszy sposób. Komitet Regionów uważa, że polityka spójności jest środkiem pomnażającym efekty w służbie celów unijnych — zarówno z punktu widzenia jej strategicznego ukierunkowania, jak i ze względu na jej mechanizmy wykonawcze.

| — | KR uważa, iż stymulujący efekt polityki spójności może zostać wzmocniony w okresie programowania 2007-2013. Wypróbowane i skonsolidowane zasady polityki spójności zostały uzupełnione o szereg środków, takich jak bardziej strategiczne podejście, przeznaczenie funduszy oraz ich większa koncentracja wokół sektorów priorytetowych, udoskonalone przepisy celem wdrożenia złożonych i innowacyjnych systemów finansowania, przyznanie odpowiedniej wagi programom rozwoju obszarów miejskich oraz lepsza współpraca regionalna. |
| --- | --- |

—

KR uważa, iż stymulujący efekt polityki spójności może zostać wzmocniony w okresie programowania 2007-2013. Wypróbowane i skonsolidowane zasady polityki spójności zostały uzupełnione o szereg środków, takich jak bardziej strategiczne podejście, przeznaczenie funduszy oraz ich większa koncentracja wokół sektorów priorytetowych, udoskonalone przepisy celem wdrożenia złożonych i innowacyjnych systemów finansowania, przyznanie odpowiedniej wagi programom rozwoju obszarów miejskich oraz lepsza współpraca regionalna.

KOMITET REGIONÓW

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 24 marca 2006 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu na ten temat zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając pismo z dnia 20 lipca 2006 r., w którym Parlament Europejski zwraca się do KR-u o opinię w sprawie wpływu i skutków polityki regionalnej na spójność Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję swojego przewodniczącego z dnia 1 czerwca 2006 r. o powierzeniu Komisji Polityki Spójności Terytorialnej prac nad przygotowaniem opinii w tej sprawie,

uwzględniając swoją opinię w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: „Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania dla polityki i środki budżetowe rozszerzonej Unii na lata 2007-2013” (COM(2004) 101 końcowy (CdR 162/2004 fin) (1),

uwzględniając swoją opinię w sprawie Trzeciego raportu o spójności gospodarczej i społecznej (CdR 120/2004 fin) (2),

uwzględniając swoją opinię w sprawie komunikatu Komisji „Polityka spójności wspierająca wzrost gospodarczy i zatrudnienie — Strategiczne wytyczne Wspólnoty na lata 2007-2013” COM(2005) 299 końcowy, (CdR 140/2005 fin),

uwzględniając swój projekt opinii (CdR 118/2006 rev. 2) przyjęty 11 grudnia 2006 r. przez Komisję Polityki Spójności Terytorialnej (sprawozdawca: Manuel CHAVES GONZÁLEZ (PSE/ES) przewodniczący organu wykonawczego regionu Andaluzji),

przyjął na 69. sesji plenarnej w dniach 23 marca 2007 r. następującą opinię:

1.   Kontekst społeczno-gospodarczy i polityczny opinii

| 1.1 | W piśmie z dnia 24 marca 2006 r., wystosowanym przez komisarz Margot Wallstrom, Komisja Europejska uznała za pożądane, by Komitet Regionów opracował opinię perspektywiczną w sprawie stymulującego wpływu europejskiej polityki spójności w ramach funduszy strukturalnych. Zdaniem Komisji opinia Komitetu stanowić będzie istotny wkład w Czwarte sprawozdanie w sprawie spójności, którego przyjęcie przewidywane jest wiosną 2007 r. |
| --- | --- |

1.1

W piśmie z dnia 24 marca 2006 r., wystosowanym przez komisarz Margot Wallstrom, Komisja Europejska uznała za pożądane, by Komitet Regionów opracował opinię perspektywiczną w sprawie stymulującego wpływu europejskiej polityki spójności w ramach funduszy strukturalnych. Zdaniem Komisji opinia Komitetu stanowić będzie istotny wkład w Czwarte sprawozdanie w sprawie spójności, którego przyjęcie przewidywane jest wiosną 2007 r.

| 1.2 | Ponadto w dniu 20 lipca br. Komitet Regionów otrzymał od przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Josepa Borrella pismo z prośbą o wydanie opinii w sprawie raportu dotyczącego wpływu polityki strukturalnej na spójność UE, przygotowanego przez deputowaną Franciskę Pleguezuelos Aguilar (ES/PSE), członkinię komisji REGI Parlamentu. Komisja COTER postanowiła, że niniejsza opinia perspektywiczna będzie jednocześnie odpowiedzią na prośbę Parlamentu. |
| --- | --- |

1.2

Ponadto w dniu 20 lipca br. Komitet Regionów otrzymał od przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Josepa Borrella pismo z prośbą o wydanie opinii w sprawie raportu dotyczącego wpływu polityki strukturalnej na spójność UE, przygotowanego przez deputowaną Franciskę Pleguezuelos Aguilar (ES/PSE), członkinię komisji REGI Parlamentu. Komisja COTER postanowiła, że niniejsza opinia perspektywiczna będzie jednocześnie odpowiedzią na prośbę Parlamentu.

| 1.3 | Niniejsza opinia ma stanowić wkład w debatę na temat przyszłości polityki spójności w rozszerzonej UE i jej miejsca w budżecie unijnym. Komitet zauważa, że w przeszłości różne głosy podawały w wątpliwość skuteczność polityki spójności w Unii Europejskiej, która sama wymaga reform w związku z rozszerzeniem i globalizacją. Uważamy, że problem leży w nieodpowiednim uwzględnieniu skutków polityki spójności w tego typu poglądach. |
| --- | --- |

1.3

Niniejsza opinia ma stanowić wkład w debatę na temat przyszłości polityki spójności w rozszerzonej UE i jej miejsca w budżecie unijnym. Komitet zauważa, że w przeszłości różne głosy podawały w wątpliwość skuteczność polityki spójności w Unii Europejskiej, która sama wymaga reform w związku z rozszerzeniem i globalizacją. Uważamy, że problem leży w nieodpowiednim uwzględnieniu skutków polityki spójności w tego typu poglądach.

| 1.4 | W istocie, w chwili obecnej Unia Europejska znajduje się w okresie głębokich przemian społeczno-gospodarczych i stoi wobec wyzwań technologicznych. Zostało to umieszczone w centrum strategii lizbońskiej w 2000 r. Jej celem jest utrzymanie i udoskonalenie modelu europejskiego, który jednocześnie uwzględniałby dobrobyt i solidarność. Należy tu zaznaczyć, że będzie to możliwe tylko jeśli zostaną zachowane odpowiednie warunki polityczne pozwalające podmiotom na korzystanie z niezbędnych instrumentów finansowych, tak aby wykorzystać możliwości, a jednocześnie zrównoważyć skutki. |
| --- | --- |

1.4

W istocie, w chwili obecnej Unia Europejska znajduje się w okresie głębokich przemian społeczno-gospodarczych i stoi wobec wyzwań technologicznych. Zostało to umieszczone w centrum strategii lizbońskiej w 2000 r. Jej celem jest utrzymanie i udoskonalenie modelu europejskiego, który jednocześnie uwzględniałby dobrobyt i solidarność. Należy tu zaznaczyć, że będzie to możliwe tylko jeśli zostaną zachowane odpowiednie warunki polityczne pozwalające podmiotom na korzystanie z niezbędnych instrumentów finansowych, tak aby wykorzystać możliwości, a jednocześnie zrównoważyć skutki.

| 1.5 | Wyzwania te dotyczą w szczególny sposób regionów i samorządów lokalnych Unii, które mają jednocześnie znaczne możliwości, jeśli chodzi o przełożenie strategicznych wytycznych na konkretne działania i zmobilizowanie lokalnych podmiotów społecznych i gospodarczych. |
| --- | --- |

1.5

Wyzwania te dotyczą w szczególny sposób regionów i samorządów lokalnych Unii, które mają jednocześnie znaczne możliwości, jeśli chodzi o przełożenie strategicznych wytycznych na konkretne działania i zmobilizowanie lokalnych podmiotów społecznych i gospodarczych.

| 1.6 | Odnowiona strategia Unii Europejskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia będzie skuteczna tylko wtedy, jeśli środki przeznaczone na ten cel będą dostępne we wszystkich regionach Unii. Jednakże zarówno budżety krajowe, jak i budżet unijny są ograniczone. Dlatego też UE powinna dążyć do pomnożenia dostępnych zasobów finansowych w możliwie najskuteczniejszy sposób. Komitet Regionów uważa, że polityka spójności jest środkiem pomnażającym efekty w służbie celów unijnych — zarówno z punktu widzenia jej strategicznego ukierunkowania, jak i ze względu na jej mechanizmy wykonawcze. |
| --- | --- |

1.6

Odnowiona strategia Unii Europejskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia będzie skuteczna tylko wtedy, jeśli środki przeznaczone na ten cel będą dostępne we wszystkich regionach Unii. Jednakże zarówno budżety krajowe, jak i budżet unijny są ograniczone. Dlatego też UE powinna dążyć do pomnożenia dostępnych zasobów finansowych w możliwie najskuteczniejszy sposób. Komitet Regionów uważa, że polityka spójności jest środkiem pomnażającym efekty w służbie celów unijnych — zarówno z punktu widzenia jej strategicznego ukierunkowania, jak i ze względu na jej mechanizmy wykonawcze.

| 1.7 | Celem niniejszej opinii jest wniesienie szeregu elementów do debaty na ten temat dzięki szerszemu spojrzeniu na zjawisko efektu stymulującego, które uwzględniałoby wpływ polityki spójności w Unii Europejskiej. Metodologiczny załącznik zawiera informacje niezbędne do uchwycenia naukowej metody i dynamiki prac przeprowadzonych przez Komitet przy opracowywaniu tej opinii (3). |
| --- | --- |

1.7

Celem niniejszej opinii jest wniesienie szeregu elementów do debaty na ten temat dzięki szerszemu spojrzeniu na zjawisko efektu stymulującego, które uwzględniałoby wpływ polityki spójności w Unii Europejskiej. Metodologiczny załącznik zawiera informacje niezbędne do uchwycenia naukowej metody i dynamiki prac przeprowadzonych przez Komitet przy opracowywaniu tej opinii (3).

2.   Przybliżone określenie zakresu pojęcia efektu stymulującego

Komitet Regionów proponuje zastosować w niniejszej opinii szeroki zakres pojęcia efektu stymulującego mając na uwadze szereg czynników istotnych dla oceny wpływu funduszy strukturalnych. W ten sposób, stosując podejście całościowe, w opinii uwzględniony zostanie efekt stymulujący funduszy wspólnotowych w następujących dziedzinach:

| — | aspekty finansowe, |
| --- | --- |

—

aspekty finansowe,

| — | aspekty polityczne i strategiczne koncentracji tematycznej, |
| --- | --- |

—

aspekty polityczne i strategiczne koncentracji tematycznej,

| — | poprawa zdolności instytucjonalnych, |
| --- | --- |

—

poprawa zdolności instytucjonalnych,

| — | zwiększenie spójności w Europie. |
| --- | --- |

—

zwiększenie spójności w Europie.

2.1   Aspekty finansowe efektu stymulującego

| 2.1.1 | Polityka spójności wnosi istotną wartość dodaną na szczeblu europejskim, gdyż dzięki wydatkom wspólnotowym możliwe staje się uzyskanie rezultatów i mobilizacja podmiotów na większą skalę, niż miałoby to miejsce na szczeblu krajowym czy regionalnym. Według szacunków Komisji Europejskiej (4), każde euro przeznaczone przez UE na politykę spójności w regionach objętych Celem 1 generuje przeciętnie 0,9 euro dodatkowych wydatków. Z kolei w regionach objętych Celem 2, średnia dodatkowo zmobilizowanych wydatków wzrasta do 3 euro na każde zainwestowane euro. |
| --- | --- |

2.1.1

Polityka spójności wnosi istotną wartość dodaną na szczeblu europejskim, gdyż dzięki wydatkom wspólnotowym możliwe staje się uzyskanie rezultatów i mobilizacja podmiotów na większą skalę, niż miałoby to miejsce na szczeblu krajowym czy regionalnym. Według szacunków Komisji Europejskiej (4), każde euro przeznaczone przez UE na politykę spójności w regionach objętych Celem 1 generuje przeciętnie 0,9 euro dodatkowych wydatków. Z kolei w regionach objętych Celem 2, średnia dodatkowo zmobilizowanych wydatków wzrasta do 3 euro na każde zainwestowane euro.

| 2.1.2 | Ten efekt mnożnikowy wynika głównie z koncentracji tematycznej i geograficznej funduszy strukturalnych. Koncentracja ta, wraz z wachlarzem odpowiednich instrumentów, ułatwia osiągnięcie niezbędnej masy krytycznej, tworząc tym samym warunki dla pobudzenia przyszłych inwestycji. Zatem zdolność do przyciągania inwestycji może wzrosnąć dzięki koncentracji geograficznej i tematycznej, co pozwala na przeprowadzanie inwestycji przy mniejszych kosztach. |
| --- | --- |

2.1.2

Ten efekt mnożnikowy wynika głównie z koncentracji tematycznej i geograficznej funduszy strukturalnych. Koncentracja ta, wraz z wachlarzem odpowiednich instrumentów, ułatwia osiągnięcie niezbędnej masy krytycznej, tworząc tym samym warunki dla pobudzenia przyszłych inwestycji. Zatem zdolność do przyciągania inwestycji może wzrosnąć dzięki koncentracji geograficznej i tematycznej, co pozwala na przeprowadzanie inwestycji przy mniejszych kosztach.

| 2.1.3 | Ponadto efekt stymulujący wynika również z możliwości korzystania z szeregu instrumentów finansowania, choć często zdarza się, że państwa członkowskie i regiony nie potrafią wykorzystać w odpowiedni sposób wszystkich możliwych narzędzi polityki spójności. Na przykład, jak wynika z naszego opracowania, dotacja globalna jest elastycznym instrumentem umożliwiającym wywołanie i wzmocnienie finansowego efektu stymulującego w wielu przedsięwzięciach i programach. |
| --- | --- |

2.1.3

Ponadto efekt stymulujący wynika również z możliwości korzystania z szeregu instrumentów finansowania, choć często zdarza się, że państwa członkowskie i regiony nie potrafią wykorzystać w odpowiedni sposób wszystkich możliwych narzędzi polityki spójności. Na przykład, jak wynika z naszego opracowania, dotacja globalna jest elastycznym instrumentem umożliwiającym wywołanie i wzmocnienie finansowego efektu stymulującego w wielu przedsięwzięciach i programach.

| 2.1.4 | Inne bardzo interesujące instrumenty, które mogłyby wspomóc efekt stymulujący wywodzą się z zaangażowania funduszy strukturalnych w inżynierię finansową dla przedsiębiorstw, zwłaszcza dla MŚP, jak np. fundusze kapitału wysokiego ryzyka, fundusze gwarancyjne, pożyczkowe i fundusze rozwoju obszarów miejskich. W wielu regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą już wraz z wprowadzeniem funduszy strukturalnych zebrano liczne doświadczenia w zakresie tych instrumentów wsparcia, zwłaszcza w dziedzinie finansowania za pomocą kapitału ryzyka. Dotyczy to również rozbudowy funduszy odnawialnych, które mogą przyczyniać się do rozwoju regionalnego jeszcze po zakończeniu okresu wsparcia. Pod tym względem z zadowoleniem należy przyjąć inicjatywy JEREMIE, JASPERS i JESSICA, wspierane m.in. przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) oraz Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI), które mogą odgrywać ważną rolę w realizacji tego typu działań. |
| --- | --- |

2.1.4

Inne bardzo interesujące instrumenty, które mogłyby wspomóc efekt stymulujący wywodzą się z zaangażowania funduszy strukturalnych w inżynierię finansową dla przedsiębiorstw, zwłaszcza dla MŚP, jak np. fundusze kapitału wysokiego ryzyka, fundusze gwarancyjne, pożyczkowe i fundusze rozwoju obszarów miejskich. W wielu regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą już wraz z wprowadzeniem funduszy strukturalnych zebrano liczne doświadczenia w zakresie tych instrumentów wsparcia, zwłaszcza w dziedzinie finansowania za pomocą kapitału ryzyka. Dotyczy to również rozbudowy funduszy odnawialnych, które mogą przyczyniać się do rozwoju regionalnego jeszcze po zakończeniu okresu wsparcia. Pod tym względem z zadowoleniem należy przyjąć inicjatywy JEREMIE, JASPERS i JESSICA, wspierane m.in. przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) oraz Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI), które mogą odgrywać ważną rolę w realizacji tego typu działań.

| 2.1.5 | Tego rodzaju instrumenty mogą jednocześnie poprawić zdolność władz publicznych do współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i bankami prywatnymi, które stanowią potencjalne źródła finansowania innych przedsięwzięć w zakresie rozwoju. Dodatkowe korzyści z ich stosowania to większa elastyczność, którą mogą one wnieść do zarządzania funduszami strukturalnymi oraz wzrost wypłacalności wobec podmiotów zewnętrznych, jaki oferują EBI i EFI. |
| --- | --- |

2.1.5

Tego rodzaju instrumenty mogą jednocześnie poprawić zdolność władz publicznych do współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i bankami prywatnymi, które stanowią potencjalne źródła finansowania innych przedsięwzięć w zakresie rozwoju. Dodatkowe korzyści z ich stosowania to większa elastyczność, którą mogą one wnieść do zarządzania funduszami strukturalnymi oraz wzrost wypłacalności wobec podmiotów zewnętrznych, jaki oferują EBI i EFI.

| 2.1.6 | Wreszcie efekt stymulujący może zostać zwielokrotniony dzięki różnym czynnikom wzmacniającym współpracę w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Umiejętność zauważania przeszkód zniechęcających inwestorów prywatnych oraz tworzenie i wspieranie zespołów projektowych i różnych form partnerstwa z sektorem prywatnym są istotnymi czynnikami generującymi inwestycje prywatne w stosunkowo krótkim czasie. |
| --- | --- |

2.1.6

Wreszcie efekt stymulujący może zostać zwielokrotniony dzięki różnym czynnikom wzmacniającym współpracę w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Umiejętność zauważania przeszkód zniechęcających inwestorów prywatnych oraz tworzenie i wspieranie zespołów projektowych i różnych form partnerstwa z sektorem prywatnym są istotnymi czynnikami generującymi inwestycje prywatne w stosunkowo krótkim czasie.

| 2.1.7 | Dzięki stabilności finansowania i wieloletniemu okresowi programowania, polityka spójności pozwala ponadto na nawiązanie trwałych stosunków z sektorem prywatnym, co generuje większe inwestycje w dłuższej perspektywie czasowej. Ta specyficzna cecha polityki spójności, która odróżnia ją od strategii krajowych tego typu wnosi z pewnością nową i uzupełniającą wartość dodaną. |
| --- | --- |

2.1.7

Dzięki stabilności finansowania i wieloletniemu okresowi programowania, polityka spójności pozwala ponadto na nawiązanie trwałych stosunków z sektorem prywatnym, co generuje większe inwestycje w dłuższej perspektywie czasowej. Ta specyficzna cecha polityki spójności, która odróżnia ją od strategii krajowych tego typu wnosi z pewnością nową i uzupełniającą wartość dodaną.

| 2.1.8 | W tym kontekście należy pamiętać, że w niektórych państwach członkowskich, a zwłaszcza w dziesięciu nowych, poważny wzrost inwestycji publicznych mógłby zagrozić w krótkim i średnim okresie spełnieniu kryterium wielkości deficytu i zasad paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Zwracanie się w coraz większym stopniu w stronę partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) mogłoby stanowić alternatywne rozwiązanie w obliczu bezpośredniego wzrostu inwestycji publicznych. |
| --- | --- |

2.1.8

W tym kontekście należy pamiętać, że w niektórych państwach członkowskich, a zwłaszcza w dziesięciu nowych, poważny wzrost inwestycji publicznych mógłby zagrozić w krótkim i średnim okresie spełnieniu kryterium wielkości deficytu i zasad paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Zwracanie się w coraz większym stopniu w stronę partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) mogłoby stanowić alternatywne rozwiązanie w obliczu bezpośredniego wzrostu inwestycji publicznych.

2.2   Aspekt strategiczny polityki

| 2.2.1 | Inwestycje publiczne muszą zostać starannie określone i odpowiednio zaplanowane na wszystkich szczeblach. Należy tu podkreślić, że polityka spójności odgrywa kluczową rolę w systematycznym pogrupowaniu priorytetów regionalnych i krajowych, co pozwala osiągnąć synergię na szczeblu europejskim. Tej strategii inwestycji europejskich powinny bowiem towarzyszyć odpowiednie inicjatywy na szczeblu krajowym i regionalnym, prowadzące do wysokiej jakości inwestycji publicznych przede wszystkim w obszarach związanych ze strategią lizbońską oraz z jej punktami wspólnymi ze strategią z Göteborga. |
| --- | --- |

2.2.1

Inwestycje publiczne muszą zostać starannie określone i odpowiednio zaplanowane na wszystkich szczeblach. Należy tu podkreślić, że polityka spójności odgrywa kluczową rolę w systematycznym pogrupowaniu priorytetów regionalnych i krajowych, co pozwala osiągnąć synergię na szczeblu europejskim. Tej strategii inwestycji europejskich powinny bowiem towarzyszyć odpowiednie inicjatywy na szczeblu krajowym i regionalnym, prowadzące do wysokiej jakości inwestycji publicznych przede wszystkim w obszarach związanych ze strategią lizbońską oraz z jej punktami wspólnymi ze strategią z Göteborga.

| 2.2.2 | Obszary te to edukacja, wiedza, innowacje i badania, ochrona środowiska, usługi socjalne, kształcenie przez całe życie oraz tworzenie struktur europejskich. Inwestycje takie nie tylko stymulują popyt, lecz wywołują również długofalowe skutki strukturalne w gospodarce, zwiększając wzrost gospodarczy oraz konkurencyjność w regionach. Efekt stymulujący wywołany polityką spójności jest pochodną wielu czynników. |
| --- | --- |

2.2.2

Obszary te to edukacja, wiedza, innowacje i badania, ochrona środowiska, usługi socjalne, kształcenie przez całe życie oraz tworzenie struktur europejskich. Inwestycje takie nie tylko stymulują popyt, lecz wywołują również długofalowe skutki strukturalne w gospodarce, zwiększając wzrost gospodarczy oraz konkurencyjność w regionach. Efekt stymulujący wywołany polityką spójności jest pochodną wielu czynników.

| 2.2.3 | Po pierwsze chodzi tu o wprowadzenie nowych pomysłów i celów do działań państw członkowskich i regionów, skierowanych na wspieranie roli innowacyjności w rozwoju gospodarczym. Przeanalizowane przykłady pozwalają wyciągnąć wniosek, iż polityka spójności utwierdza ukierunkowanie krajowych priorytetów politycznych na dziedziny istotne z punktu widzenia wzrostu gospodarczego, takie jak: innowacje, badania naukowe, aktywna polityka zatrudnienia i działania na rzecz integracji społecznej. |
| --- | --- |

2.2.3

Po pierwsze chodzi tu o wprowadzenie nowych pomysłów i celów do działań państw członkowskich i regionów, skierowanych na wspieranie roli innowacyjności w rozwoju gospodarczym. Przeanalizowane przykłady pozwalają wyciągnąć wniosek, iż polityka spójności utwierdza ukierunkowanie krajowych priorytetów politycznych na dziedziny istotne z punktu widzenia wzrostu gospodarczego, takie jak: innowacje, badania naukowe, aktywna polityka zatrudnienia i działania na rzecz integracji społecznej.

| 2.2.4 | Kierunek ten był obierany szczególnie dzięki możliwości wprowadzania projektów pilotażowych za pomocą funduszy, z nowymi celami i instrumentami, takimi jak polityka tworzenia klastrów na rzecz innowacji czy też wyznaczanie celów zakładających szersze uczestnictwo. Przyczyniło się to do wzrostu świadomości i do poszerzenia zakresu pojęcia innowacyjności poprzez lepsze włączenie do strategii rozwoju regionalnego aspektów organizacyjnych, finansowych, a także kwestii zarządzania i kształcenia oraz popularyzacji innowacyjności. |
| --- | --- |

2.2.4

Kierunek ten był obierany szczególnie dzięki możliwości wprowadzania projektów pilotażowych za pomocą funduszy, z nowymi celami i instrumentami, takimi jak polityka tworzenia klastrów na rzecz innowacji czy też wyznaczanie celów zakładających szersze uczestnictwo. Przyczyniło się to do wzrostu świadomości i do poszerzenia zakresu pojęcia innowacyjności poprzez lepsze włączenie do strategii rozwoju regionalnego aspektów organizacyjnych, finansowych, a także kwestii zarządzania i kształcenia oraz popularyzacji innowacyjności.

| 2.2.5 | Po drugie, polityka spójności spowodowała uwzględnienie obszarów polityki, które wcześniej nie były przedmiotem działań krajowych czy regionalnych. Liczne inicjatywy pilotażowe, jak np. RIS (regionalne strategie innowacyjności) i działania innowacyjne w ramach EFRR stopniowo okrzepły i stały się podstawowymi działaniami na szczeblu krajowym i regionalnym. Ogólnie można stwierdzić, że wspólnym mianownikiem nowych tendencji polityki spójności były elastyczniejsze i bardziej prorynkowe działania. |
| --- | --- |

2.2.5

Po drugie, polityka spójności spowodowała uwzględnienie obszarów polityki, które wcześniej nie były przedmiotem działań krajowych czy regionalnych. Liczne inicjatywy pilotażowe, jak np. RIS (regionalne strategie innowacyjności) i działania innowacyjne w ramach EFRR stopniowo okrzepły i stały się podstawowymi działaniami na szczeblu krajowym i regionalnym. Ogólnie można stwierdzić, że wspólnym mianownikiem nowych tendencji polityki spójności były elastyczniejsze i bardziej prorynkowe działania.

| 2.2.6 | Wreszcie całościowe strategie rozwoju, charakterystyczne dla polityki spójności i określone wspólnie na szczeblach krajowym i regionalnym, ułatwiły przyjęcie bardziej strategicznych celów w dziedzinie rozwoju gospodarczego i zatrudnienia, co umożliwiło realizację konkretnych przedsięwzięć. Liczne dziedziny, takie jak technologia, innowacyjność, tworzenie kapitału ludzkiego, równość szans czy środowisko naturalne, zostały określone jako czynniki istotne dla wzrostu i włączone do odpowiednich obszarów polityki w ramach bardziej całościowego podejścia. |
| --- | --- |

2.2.6

Wreszcie całościowe strategie rozwoju, charakterystyczne dla polityki spójności i określone wspólnie na szczeblach krajowym i regionalnym, ułatwiły przyjęcie bardziej strategicznych celów w dziedzinie rozwoju gospodarczego i zatrudnienia, co umożliwiło realizację konkretnych przedsięwzięć. Liczne dziedziny, takie jak technologia, innowacyjność, tworzenie kapitału ludzkiego, równość szans czy środowisko naturalne, zostały określone jako czynniki istotne dla wzrostu i włączone do odpowiednich obszarów polityki w ramach bardziej całościowego podejścia.

2.3   Poprawa zdolności instytucjonalnych

| 2.3.1 | Innym wyróżniającym się aspektem w ramach wdrażania funduszy strukturalnych jest ich wpływ na funkcjonowanie administracji publicznej — na jej modernizację, poprawę jakości zarządzania oraz harmonizację procedur na szczeblu europejskim. Polityka spójności wspiera zarówno wdrażanie polityki wspólnotowej, w szczególności w zakresie ochrony środowiska i równości szans, jak i restrukturyzację gospodarczą i społeczną, w zgodzie z priorytetami wyznaczonymi w strategii lizbońskiej i göteborskiej. |
| --- | --- |

2.3.1

Innym wyróżniającym się aspektem w ramach wdrażania funduszy strukturalnych jest ich wpływ na funkcjonowanie administracji publicznej — na jej modernizację, poprawę jakości zarządzania oraz harmonizację procedur na szczeblu europejskim. Polityka spójności wspiera zarówno wdrażanie polityki wspólnotowej, w szczególności w zakresie ochrony środowiska i równości szans, jak i restrukturyzację gospodarczą i społeczną, w zgodzie z priorytetami wyznaczonymi w strategii lizbońskiej i göteborskiej.

| 2.3.2 | W tym miejscu podkreślić należy kwestię wdrażania krajowych programów reform, będących kluczowym elementem na drodze do osiągania celów odnowionej strategii lizbońskiej, oraz ich koordynacji z krajowymi strategicznymi ramami odniesienia 2007-2013. |
| --- | --- |

2.3.2

W tym miejscu podkreślić należy kwestię wdrażania krajowych programów reform, będących kluczowym elementem na drodze do osiągania celów odnowionej strategii lizbońskiej, oraz ich koordynacji z krajowymi strategicznymi ramami odniesienia 2007-2013.

| 2.3.3 | Należy także wspomnieć o krzewieniu partnerstwa, poprawie zdolności instytucjonalnych w zakresie kształtowania i wdrażania polityki publicznej oraz rozszerzeniu zakresu kultury oceny, przejrzystości i wymiany sprawdzonych wzorców. Są to czynniki, które stanowią część systemu opracowanego w Unii Europejskiej dla polityki spójności i służącego poprawie zarządzania na wszystkich szczeblach. Wiele z tych wzorców jest stosowanych przez administrację także w innych sektorach. Poza tym utworzenie nowych struktur, takich jak agencje rozwoju regionalnego, odegrało kluczową rolę w rozwoju wielu regionów Unii. |
| --- | --- |

2.3.3

Należy także wspomnieć o krzewieniu partnerstwa, poprawie zdolności instytucjonalnych w zakresie kształtowania i wdrażania polityki publicznej oraz rozszerzeniu zakresu kultury oceny, przejrzystości i wymiany sprawdzonych wzorców. Są to czynniki, które stanowią część systemu opracowanego w Unii Europejskiej dla polityki spójności i służącego poprawie zarządzania na wszystkich szczeblach. Wiele z tych wzorców jest stosowanych przez administrację także w innych sektorach. Poza tym utworzenie nowych struktur, takich jak agencje rozwoju regionalnego, odegrało kluczową rolę w rozwoju wielu regionów Unii.

| 2.3.4 | Polityka spójności przyczyniła się również do znacznego postępu w formułowaniu planów i programów w tej dziedzinie. Coraz więcej miejsca poświęca się diagnozowaniu i analizie, przeprowadzanym w rygorystyczny sposób. Cele wskazywane są z większą precyzją a nadzór oraz ocena planów i programów przebiegają sprawniej i opierają się na określonych kryteriach. Opracowywanie długofalowych strategii dla inwestycji publicznych stało się zwyczajowym elementem obecnej kultury planowania. |
| --- | --- |

2.3.4

Polityka spójności przyczyniła się również do znacznego postępu w formułowaniu planów i programów w tej dziedzinie. Coraz więcej miejsca poświęca się diagnozowaniu i analizie, przeprowadzanym w rygorystyczny sposób. Cele wskazywane są z większą precyzją a nadzór oraz ocena planów i programów przebiegają sprawniej i opierają się na określonych kryteriach. Opracowywanie długofalowych strategii dla inwestycji publicznych stało się zwyczajowym elementem obecnej kultury planowania.

| 2.3.5 | Wynikiem tego był także większy stopień przejmowania i rzeczywistego stosowania przez państwa członkowskie prawodawstwa unijnego w wielu sektorach, takich jak np. środowisko naturalne. W szczególności polityka spójności przyczyniła się do znacznych zmian prawnych w zakresie zamówień publicznych w państwach członkowskich, umożliwiając dostęp do tego rynku wszystkim przedsiębiorstwom z Unii Europejskiej i umacniając tym samym jednolity rynek. Aspekt ten jest bardzo istotny w kontekście ostatnich etapów rozszerzenia Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.3.5

Wynikiem tego był także większy stopień przejmowania i rzeczywistego stosowania przez państwa członkowskie prawodawstwa unijnego w wielu sektorach, takich jak np. środowisko naturalne. W szczególności polityka spójności przyczyniła się do znacznych zmian prawnych w zakresie zamówień publicznych w państwach członkowskich, umożliwiając dostęp do tego rynku wszystkim przedsiębiorstwom z Unii Europejskiej i umacniając tym samym jednolity rynek. Aspekt ten jest bardzo istotny w kontekście ostatnich etapów rozszerzenia Unii Europejskiej.

| 2.3.6 | Można również potwierdzić, że polityka strukturalna UE promuje i wzmacnia rolę regionów w procesie podejmowania decyzji w zakresie przygotowywania i wdrażania wspólnotowej polityki regionalnej. Stworzenie masy krytycznej w zakresie zasobów ludzkich niezbędnych do odpowiedniego zarządzania funduszami pozwoliło na większą niezależność władz lokalnych i regionalnych oraz na rzeczywisty postęp w procesie regionalizacji i wzrostu autonomii lokalnej w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.3.6

Można również potwierdzić, że polityka strukturalna UE promuje i wzmacnia rolę regionów w procesie podejmowania decyzji w zakresie przygotowywania i wdrażania wspólnotowej polityki regionalnej. Stworzenie masy krytycznej w zakresie zasobów ludzkich niezbędnych do odpowiedniego zarządzania funduszami pozwoliło na większą niezależność władz lokalnych i regionalnych oraz na rzeczywisty postęp w procesie regionalizacji i wzrostu autonomii lokalnej w Unii Europejskiej.

2.4   Zwiększanie spójności w Unii Europejskiej

| 2.4.1 | Polityka spójności wywiera również stymulujący wpływ na zwiększanie spójności w Europie. W grę wchodzą tu różne czynniki. |
| --- | --- |

2.4.1

Polityka spójności wywiera również stymulujący wpływ na zwiększanie spójności w Europie. W grę wchodzą tu różne czynniki.

| 2.4.2 | Przede wszystkim zasada partnerstwa i uczestnictwa decydentów przyczyniła się do współpracy pomiędzy instytucjami publicznymi a różnymi grupami społecznymi, co odgrywa ważną rolę w ustalaniu konkretnych rozwiązań. |
| --- | --- |

2.4.2

Przede wszystkim zasada partnerstwa i uczestnictwa decydentów przyczyniła się do współpracy pomiędzy instytucjami publicznymi a różnymi grupami społecznymi, co odgrywa ważną rolę w ustalaniu konkretnych rozwiązań.

| 2.4.3 | Ponadto można zauważyć, iż polityka spójności pozwoliła na zastosowanie wielostronnych rozwiązań w wypadku różnorodnych i złożonych problemów. Problemy, z którymi borykają się poszczególne regiony unijne nie są bowiem jednakowe, a sytuacje i konteksty są bardzo zróżnicowane. Polityka spójności pozwoliła jednak na uwzględnienie tej różnorodności, szczególnie w peryferyjnych i najsłabiej rozwiniętych regionach Unii. To spójnościowe oddziaływanie miało również znaczny wpływ na strategie stosowane przez państwa członkowskie w pozostałych dziedzinach polityki. |
| --- | --- |

2.4.3

Ponadto można zauważyć, iż polityka spójności pozwoliła na zastosowanie wielostronnych rozwiązań w wypadku różnorodnych i złożonych problemów. Problemy, z którymi borykają się poszczególne regiony unijne nie są bowiem jednakowe, a sytuacje i konteksty są bardzo zróżnicowane. Polityka spójności pozwoliła jednak na uwzględnienie tej różnorodności, szczególnie w peryferyjnych i najsłabiej rozwiniętych regionach Unii. To spójnościowe oddziaływanie miało również znaczny wpływ na strategie stosowane przez państwa członkowskie w pozostałych dziedzinach polityki.

| 2.4.4 | Polityka spójności pozwoliła także na stworzenie odpowiednich warunków dla współpracy pomiędzy regionami i władzami lokalnymi w Unii, przede wszystkim dzięki inicjatywie INTERREG. W ten sposób przezwyciężono zadawnione konflikty lub historyczne rozłamy między społecznościami po obu stronach granicy. Ponadto dzięki wsparciu współpracy międzyregionalnej silnie rozwinęła się współpraca niegraniczących ze sobą gmin i regionów, która obecnie przyczynia się w sposób niebłahy do rozwoju nowych strategii regionalnych. |
| --- | --- |

2.4.4

Polityka spójności pozwoliła także na stworzenie odpowiednich warunków dla współpracy pomiędzy regionami i władzami lokalnymi w Unii, przede wszystkim dzięki inicjatywie INTERREG. W ten sposób przezwyciężono zadawnione konflikty lub historyczne rozłamy między społecznościami po obu stronach granicy. Ponadto dzięki wsparciu współpracy międzyregionalnej silnie rozwinęła się współpraca niegraniczących ze sobą gmin i regionów, która obecnie przyczynia się w sposób niebłahy do rozwoju nowych strategii regionalnych.

| 2.4.5 | W dotychczasowych edycjach funduszy strukturalnych bliskie powiązanie EFRR i EFOGR wywarło znaczny efekt stymulujący na zintegrowany rozwój obszarów wiejskich. Mając na uwadze zamierzony cel spójności terytorialnej należy utrzymać powiązanie EFRR i EFRROW, przynajmniej na poziomie koordynacji i kooperacji. |
| --- | --- |

2.4.5

W dotychczasowych edycjach funduszy strukturalnych bliskie powiązanie EFRR i EFOGR wywarło znaczny efekt stymulujący na zintegrowany rozwój obszarów wiejskich. Mając na uwadze zamierzony cel spójności terytorialnej należy utrzymać powiązanie EFRR i EFRROW, przynajmniej na poziomie koordynacji i kooperacji.

| 2.4.6 | W tym względzie szczególne znaczenie miały efekty programów Urban, mogące się przejawić zarówno w fizycznej regeneracji miast, jak i w integracji społecznej. Ich skutek był dwojaki: z jednej strony uświadomienie obywatelom wartości dodanej polityki europejskiej, z drugiej skuteczność osiągnięta dzięki koncentracji działań. |
| --- | --- |

2.4.6

W tym względzie szczególne znaczenie miały efekty programów Urban, mogące się przejawić zarówno w fizycznej regeneracji miast, jak i w integracji społecznej. Ich skutek był dwojaki: z jednej strony uświadomienie obywatelom wartości dodanej polityki europejskiej, z drugiej skuteczność osiągnięta dzięki koncentracji działań.

| 2.4.7 | Ponadto polityka spójności zwiększyła widoczność integracji europejskiej. Efekt ten był tym wyraźniejszy, im bardziej polityka ta przyczyniała się do poprawy usług publicznych i jakości życia obywateli. |
| --- | --- |

2.4.7

Ponadto polityka spójności zwiększyła widoczność integracji europejskiej. Efekt ten był tym wyraźniejszy, im bardziej polityka ta przyczyniała się do poprawy usług publicznych i jakości życia obywateli.

3.   Wnioski

Na podstawie przeprowadzonej analizy, Komitet Regionów stwierdza, co następuje:

| 3.1 | Cechy europejskiej polityki spójności (partnerstwo, dodatkowość, strategiczne programowanie i wieloletnie finansowanie) sprawiają, że oddziałuje ona w sposób stymulujący. |
| --- | --- |

3.1

Cechy europejskiej polityki spójności (partnerstwo, dodatkowość, strategiczne programowanie i wieloletnie finansowanie) sprawiają, że oddziałuje ona w sposób stymulujący.

| 3.2 | Stymulujący efekt europejskiej polityki spójności polega na uzyskiwaniu środków i zawiązywaniu się partnerstw publiczno-prywatnych. Jest więc ona katalizatorem finansowania publicznego i prywatnego w wielu sektorach dzięki stabilności mechanizmu wieloletniego finansowania i zdolności do generowania masy krytycznej niezbędnej dla inwestycji. |
| --- | --- |

3.2

Stymulujący efekt europejskiej polityki spójności polega na uzyskiwaniu środków i zawiązywaniu się partnerstw publiczno-prywatnych. Jest więc ona katalizatorem finansowania publicznego i prywatnego w wielu sektorach dzięki stabilności mechanizmu wieloletniego finansowania i zdolności do generowania masy krytycznej niezbędnej dla inwestycji.

| 3.3 | Stwierdzić można, że tak efekt stymulujący, jak i inne skutki polityki spójności są widoczne we wszystkich rodzajach regionów i w różnorodnych programach i przedsięwzięciach, niezależnie od wniesionego wkładu. |
| --- | --- |

3.3

Stwierdzić można, że tak efekt stymulujący, jak i inne skutki polityki spójności są widoczne we wszystkich rodzajach regionów i w różnorodnych programach i przedsięwzięciach, niezależnie od wniesionego wkładu.

| 3.4 | Należy również zauważyć, że konieczne jest uproszczenie zarządzania funduszami celem osiągnięcia maksymalnego efektu stymulującego ze strony partnerstw. Ponadto utrzymanie ograniczonych i fragmentarycznych obszarów uprawnionych do pomocy może utrudnić funkcjonowanie partnerstw w niektórych regionach, co ma istotny wpływ na wybór i zaangażowanie uczestników partnerstwa. Problem ten zostanie jednak rozwiązany w okresie finansowania 2007-2013, ponieważ w nowych rozporządzeniach zadecydowano przełamać dotychczasowy podział na strefy w ramach celu nr 2. |
| --- | --- |

3.4

Należy również zauważyć, że konieczne jest uproszczenie zarządzania funduszami celem osiągnięcia maksymalnego efektu stymulującego ze strony partnerstw. Ponadto utrzymanie ograniczonych i fragmentarycznych obszarów uprawnionych do pomocy może utrudnić funkcjonowanie partnerstw w niektórych regionach, co ma istotny wpływ na wybór i zaangażowanie uczestników partnerstwa. Problem ten zostanie jednak rozwiązany w okresie finansowania 2007-2013, ponieważ w nowych rozporządzeniach zadecydowano przełamać dotychczasowy podział na strefy w ramach celu nr 2.

| 3.5 | Europejska polityka spójności jest kluczowym czynnikiem w strategicznym ukierunkowaniu działań władz publicznych. Umożliwia ona zastosowanie innowacyjnego podejścia w różnych sektorach oraz wytyczenie ważnych działań publicznych na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Pozwala ona bowiem na konkretne przełożenie celów UE, takich jak strategia lizbońska, oraz na ich integrację i realizację przez odpowiednie podmioty w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.5

Europejska polityka spójności jest kluczowym czynnikiem w strategicznym ukierunkowaniu działań władz publicznych. Umożliwia ona zastosowanie innowacyjnego podejścia w różnych sektorach oraz wytyczenie ważnych działań publicznych na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Pozwala ona bowiem na konkretne przełożenie celów UE, takich jak strategia lizbońska, oraz na ich integrację i realizację przez odpowiednie podmioty w Unii Europejskiej.

| 3.6 | Europejska polityka spójności wpływa również stymulująco na pozyskiwanie środków, które w decydujący sposób wspomagają działania związane ze strategią lizbońską, określone formułą B+R+innowacje oraz będące istotnym czynnikiem wzrostu w perspektywie średnio- i długookresowej. |
| --- | --- |

3.6

Europejska polityka spójności wpływa również stymulująco na pozyskiwanie środków, które w decydujący sposób wspomagają działania związane ze strategią lizbońską, określone formułą B+R+innowacje oraz będące istotnym czynnikiem wzrostu w perspektywie średnio- i długookresowej.

| 3.7 | Można zauważyć, że ważnym czynnikiem powodzenia wielu innowacyjnych programów i przedsięwzięciach zrealizowanych dzięki polityce spójności było poparcie nowych koncepcji i nowego podejścia przez decydentów politycznych i administracyjnych wysokiego szczebla. Istotna była również spójność strategii i współpraca między władzami administracyjnymi. Zwiększyło to stymulujący efekt funduszy strukturalnych. |
| --- | --- |

3.7

Można zauważyć, że ważnym czynnikiem powodzenia wielu innowacyjnych programów i przedsięwzięciach zrealizowanych dzięki polityce spójności było poparcie nowych koncepcji i nowego podejścia przez decydentów politycznych i administracyjnych wysokiego szczebla. Istotna była również spójność strategii i współpraca między władzami administracyjnymi. Zwiększyło to stymulujący efekt funduszy strukturalnych.

| 3.8 | Polityka spójności ma także znaczny wpływ na zwiększanie zdolności instytucjonalnych. Dzięki zasadzie partnerstwa rozpowszechniła ona na całym obszarze Unii nowy model zarządzania oparty na współpracy i włączyła do swojej strategii różne szczeble władzy oraz społeczeństwo obywatelskie, zwiększając w ten sposób kapitał społeczny i gospodarczy na szczeblu regionalnym i lokalnym. Czynnik ten będzie miał decydujący wpływ na rozwój nowych państw członkowskich. |
| --- | --- |

3.8

Polityka spójności ma także znaczny wpływ na zwiększanie zdolności instytucjonalnych. Dzięki zasadzie partnerstwa rozpowszechniła ona na całym obszarze Unii nowy model zarządzania oparty na współpracy i włączyła do swojej strategii różne szczeble władzy oraz społeczeństwo obywatelskie, zwiększając w ten sposób kapitał społeczny i gospodarczy na szczeblu regionalnym i lokalnym. Czynnik ten będzie miał decydujący wpływ na rozwój nowych państw członkowskich.

| 3.9 | Dla osiągnięcia maksymalnego długoterminowego efektu stymulującego funduszy strukturalnych istotne jest uwzględnienie ogólnej sytuacji i tożsamości kulturowej danego regionu. W związku z tym należy zawsze znaleźć równowagę pomiędzy celami ogólnoeuropejskimi a priorytetami regionalnymi. Dążenie do zmian w kulturze i mentalności danej społeczności poprzez propagowanie innowacji, edukacji, ducha przedsiębiorczości i kreatywności gwarantuje trwałość zmian, które mogą przynieść fundusze strukturalne. |
| --- | --- |

3.9

Dla osiągnięcia maksymalnego długoterminowego efektu stymulującego funduszy strukturalnych istotne jest uwzględnienie ogólnej sytuacji i tożsamości kulturowej danego regionu. W związku z tym należy zawsze znaleźć równowagę pomiędzy celami ogólnoeuropejskimi a priorytetami regionalnymi. Dążenie do zmian w kulturze i mentalności danej społeczności poprzez propagowanie innowacji, edukacji, ducha przedsiębiorczości i kreatywności gwarantuje trwałość zmian, które mogą przynieść fundusze strukturalne.

| 3.10 | Stymulujący efekt polityki spójności jest również kluczowy dla bardziej jednolitej integracji Unii. Polityka ta może zintegrować różnego rodzaju obszary na całym kontynencie, pozwala na aktywny udział wszystkich podmiotów społecznych i gospodarczych, jest widoczna i dzięki temu, że przyczynia się w konkretny sposób do poprawy jakości życia, postrzegana jest przez obywateli europejskich jako element integrujący. |
| --- | --- |

3.10

Stymulujący efekt polityki spójności jest również kluczowy dla bardziej jednolitej integracji Unii. Polityka ta może zintegrować różnego rodzaju obszary na całym kontynencie, pozwala na aktywny udział wszystkich podmiotów społecznych i gospodarczych, jest widoczna i dzięki temu, że przyczynia się w konkretny sposób do poprawy jakości życia, postrzegana jest przez obywateli europejskich jako element integrujący.

| 3.11 | Polityka spójności wzmacnia stymulujący efekt, co przekłada się na zrównoważony rozwój, z poszanowaniem środowiska naturalnego. Zlekceważenie tego czynnika mogłoby wpłynąć na ograniczenie nie tylko wzrostu, lecz także jakości życia i zasobów naturalnych. |
| --- | --- |

3.11

Polityka spójności wzmacnia stymulujący efekt, co przekłada się na zrównoważony rozwój, z poszanowaniem środowiska naturalnego. Zlekceważenie tego czynnika mogłoby wpłynąć na ograniczenie nie tylko wzrostu, lecz także jakości życia i zasobów naturalnych.

| 3.12 | W związku z tym, że polityka spójności obejmuje cały obszar UE, stwarza ona odpowiednie ramy w wymiarze kontynentalnym dla zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego. Uwzględniając tak czynniki konwergencji, jak i konkurencyjności tworzy ona podstawowe warunki dla gromadzenia doświadczeń i wymiany wzorcowych rozwiązań. Oprócz tego zapewnia całościowe podejście, które przyczynia się do wzajemnego przekazywania wiedzy, co pozwala jednocześnie na finansowanie i powielanie udanych inicjatyw za pośrednictwem konkretnych metod realizacji. |
| --- | --- |

3.12

W związku z tym, że polityka spójności obejmuje cały obszar UE, stwarza ona odpowiednie ramy w wymiarze kontynentalnym dla zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego. Uwzględniając tak czynniki konwergencji, jak i konkurencyjności tworzy ona podstawowe warunki dla gromadzenia doświadczeń i wymiany wzorcowych rozwiązań. Oprócz tego zapewnia całościowe podejście, które przyczynia się do wzajemnego przekazywania wiedzy, co pozwala jednocześnie na finansowanie i powielanie udanych inicjatyw za pośrednictwem konkretnych metod realizacji.

| 3.13 | KR uważa, iż stymulujący efekt polityki spójności może zostać wzmocniony w okresie programowania 2007-2013. Wypróbowane i skonsolidowane zasady polityki spójności zostały uzupełnione o szereg środków, takich jak bardziej strategiczne podejście, przeznaczenie funduszy oraz ich większa koncentracja wokół sektorów priorytetowych, udoskonalone przepisy celem wdrożenia złożonych i innowacyjnych systemów finansowania, przyznanie odpowiedniej wagi programom rozwoju obszarów miejskich oraz lepsza współpraca regionalna. Potwierdza to, że w wypadku wprowadzenia decydujących zmian do celów politycznych Unii polityka spójności może odgrywać centralną rolę oraz inspirować i w konkretny sposób wspomagać przemiany gospodarcze i społeczne na wszystkich obszarach Unii. |
| --- | --- |

3.13

KR uważa, iż stymulujący efekt polityki spójności może zostać wzmocniony w okresie programowania 2007-2013. Wypróbowane i skonsolidowane zasady polityki spójności zostały uzupełnione o szereg środków, takich jak bardziej strategiczne podejście, przeznaczenie funduszy oraz ich większa koncentracja wokół sektorów priorytetowych, udoskonalone przepisy celem wdrożenia złożonych i innowacyjnych systemów finansowania, przyznanie odpowiedniej wagi programom rozwoju obszarów miejskich oraz lepsza współpraca regionalna. Potwierdza to, że w wypadku wprowadzenia decydujących zmian do celów politycznych Unii polityka spójności może odgrywać centralną rolę oraz inspirować i w konkretny sposób wspomagać przemiany gospodarcze i społeczne na wszystkich obszarach Unii.

| 3.14 | Stwierdzono, że rozwój oraz selekcja projektów są najistotniejszymi czynnikami powodzenia. Instrumenty powinny być starannie dobrane, tak aby uwzględnić elementy najbardziej odpowiednie do danej sytuacji regionalnej oraz wytyczonych celów. |
| --- | --- |

3.14

Stwierdzono, że rozwój oraz selekcja projektów są najistotniejszymi czynnikami powodzenia. Instrumenty powinny być starannie dobrane, tak aby uwzględnić elementy najbardziej odpowiednie do danej sytuacji regionalnej oraz wytyczonych celów.

4.   Zalecenia

Komitet Regionów

| 4.1 | Zaleca Komisji Europejskiej włączenie rozszerzonego pojęcia efektu stymulującego do następnej oceny stanu i postępów spójności w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

4.1

Zaleca Komisji Europejskiej włączenie rozszerzonego pojęcia efektu stymulującego do następnej oceny stanu i postępów spójności w Unii Europejskiej.

| 4.2 | Sugeruje Komisji, Parlamentowi i Radzie, by uznać efekt stymulujący za odpowiedni punkt odniesienia przy ocenie wspólnotowych kierunków polityki, szczególnie w perspektywie śródokresowego przeglądu budżetu wspólnotowego. |
| --- | --- |

4.2

Sugeruje Komisji, Parlamentowi i Radzie, by uznać efekt stymulujący za odpowiedni punkt odniesienia przy ocenie wspólnotowych kierunków polityki, szczególnie w perspektywie śródokresowego przeglądu budżetu wspólnotowego.

| 4.3 | Zaleca Komisji wzmożenie wysiłków na rzecz lepszego informowania o korzyściach, profilu i wizerunku polityki spójności we wszystkich państwach członkowskich, a w szczególności w ich władzach lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

4.3

Zaleca Komisji wzmożenie wysiłków na rzecz lepszego informowania o korzyściach, profilu i wizerunku polityki spójności we wszystkich państwach członkowskich, a w szczególności w ich władzach lokalnych i regionalnych.

| 4.4 | Zaleca Komisji Europejskiej wzmożenie podjętych już wysiłków na rzecz rozpowszechnienia stosowania różnych instrumentów finansowych (JEREMIE, JESSICA itd.) za pośrednictwem funduszy strukturalnych oraz w szczególności stwarzanie w dziedzinie prawa konkurencji możliwości niezbędnych do rozwijania na szczeblu regionalnym funduszy ryzyka oraz systemów gwarancji. |
| --- | --- |

4.4

Zaleca Komisji Europejskiej wzmożenie podjętych już wysiłków na rzecz rozpowszechnienia stosowania różnych instrumentów finansowych (JEREMIE, JESSICA itd.) za pośrednictwem funduszy strukturalnych oraz w szczególności stwarzanie w dziedzinie prawa konkurencji możliwości niezbędnych do rozwijania na szczeblu regionalnym funduszy ryzyka oraz systemów gwarancji.

| 4.5 | Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim uproszczenie procedur administracyjnych, ustanowienie ram prawnych, administracyjnych i finansowych ułatwiających działalność innowacyjną oraz pobudzających do odpowiedniego finansowania innowacyjnych przedsiębiorstw (kapitał wysokiego ryzyka, „anioły biznesu”, mikrokredyty itd.). |
| --- | --- |

4.5

Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim uproszczenie procedur administracyjnych, ustanowienie ram prawnych, administracyjnych i finansowych ułatwiających działalność innowacyjną oraz pobudzających do odpowiedniego finansowania innowacyjnych przedsiębiorstw (kapitał wysokiego ryzyka, „anioły biznesu”, mikrokredyty itd.).

| 4.6 | Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim przeprowadzenie oceny postępów w zakresie upraszczania i decentralizacji zarządzania funduszami strukturalnymi w okresie 2007-2013 oraz poświęcenie specjalnej uwagi zachowaniu odpowiednich proporcji między kosztami administracyjnymi a rodzajem i rozmiarami interwencji oraz konsekwencjom kosztów administracyjnych dla władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

4.6

Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim przeprowadzenie oceny postępów w zakresie upraszczania i decentralizacji zarządzania funduszami strukturalnymi w okresie 2007-2013 oraz poświęcenie specjalnej uwagi zachowaniu odpowiednich proporcji między kosztami administracyjnymi a rodzajem i rozmiarami interwencji oraz konsekwencjom kosztów administracyjnych dla władz lokalnych i regionalnych.

| 4.7 | Zaleca państwom członkowskim zacieśnienie partnerstwa na wszystkich szczeblach władzy i we wszystkich fazach zarządzania funduszami strukturalnymi poprzez wdrożenie konkretnych środków celem włączenia władz regionalnych i lokalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego we wszystkie etapy działań, jak również zaleca pogłębione partnerstwo z miastami ze względu na ich potencjał siły napędowej w zakresie wzrostu i zatrudnienia. |
| --- | --- |

4.7

Zaleca państwom członkowskim zacieśnienie partnerstwa na wszystkich szczeblach władzy i we wszystkich fazach zarządzania funduszami strukturalnymi poprzez wdrożenie konkretnych środków celem włączenia władz regionalnych i lokalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego we wszystkie etapy działań, jak również zaleca pogłębione partnerstwo z miastami ze względu na ich potencjał siły napędowej w zakresie wzrostu i zatrudnienia.

| 4.8 | Zaleca Komisji, Parlamentowi, państwom członkowskim i EBI precyzyjne określenie przeszkód, które utrudniają nawiązywanie partnerstw publiczno-prywatnych w ramach zarządzania projektami finansowanymi z funduszy strukturalnych. Znacznie pomogłaby tu jasna interpretacja na szczeblu UE podstawowych pojęć w zakresie umów w sprawie PPP oraz uproszczenie państwowego systemu subwencji. Konieczne jest także lepsze informowanie wśród unijnych władz lokalnych i regionalnych o potencjale PPP i związanych z tym zagadnieniem problemach. |
| --- | --- |

4.8

Zaleca Komisji, Parlamentowi, państwom członkowskim i EBI precyzyjne określenie przeszkód, które utrudniają nawiązywanie partnerstw publiczno-prywatnych w ramach zarządzania projektami finansowanymi z funduszy strukturalnych. Znacznie pomogłaby tu jasna interpretacja na szczeblu UE podstawowych pojęć w zakresie umów w sprawie PPP oraz uproszczenie państwowego systemu subwencji. Konieczne jest także lepsze informowanie wśród unijnych władz lokalnych i regionalnych o potencjale PPP i związanych z tym zagadnieniem problemach.

| 4.9 | Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim, by zachowały eksperymentalny i pionierski charakter, który posiadają w wielu wypadkach fundusze strukturalne. Zaleca w związku z tym państwom członkowskim korzystanie z przewidzianych rezerw i z innych instrumentów w celu premiowania i rozpowszechniania najskuteczniejszych strategii oraz konsolidowania wyników współpracy regionalnej. |
| --- | --- |

4.9

Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim, by zachowały eksperymentalny i pionierski charakter, który posiadają w wielu wypadkach fundusze strukturalne. Zaleca w związku z tym państwom członkowskim korzystanie z przewidzianych rezerw i z innych instrumentów w celu premiowania i rozpowszechniania najskuteczniejszych strategii oraz konsolidowania wyników współpracy regionalnej.

| 4.10 | Wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia ścisłego związku pomiędzy działaniami funduszy strukturalnych a programami na rzecz rozwoju obszarów wiejskich oraz do umożliwienia i wspierania na wszystkich szczeblach optymalnego merytorycznego dopasowania i koordynacji — niezależnie od konieczności jasnego rozgraniczenia, jeśli chodzi o rozliczenia. |
| --- | --- |

4.10

Wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia ścisłego związku pomiędzy działaniami funduszy strukturalnych a programami na rzecz rozwoju obszarów wiejskich oraz do umożliwienia i wspierania na wszystkich szczeblach optymalnego merytorycznego dopasowania i koordynacji — niezależnie od konieczności jasnego rozgraniczenia, jeśli chodzi o rozliczenia.

| 4.11 | W ramach wykorzystywania funduszy strukturalnych zaleca zwrócenie szczególnej uwagi na cele zawarte w protokole z Kioto i wejście na drogę rozwoju zrównoważonego z poszanowaniem środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

4.11

W ramach wykorzystywania funduszy strukturalnych zaleca zwrócenie szczególnej uwagi na cele zawarte w protokole z Kioto i wejście na drogę rozwoju zrównoważonego z poszanowaniem środowiska naturalnego.

| 4.12 | Zaleca państwom członkowskim i Komisji zwiększanie efektu stymulującego w procesie programowania funduszy strukturalnych, tak by możliwe było generowanie, pobudzanie i finansowanie projektów z silnym efektem stymulującym, a także uwzględnianie tego efektu w opracowywaniu sprawozdań i w procesie oceny. |
| --- | --- |

4.12

Zaleca państwom członkowskim i Komisji zwiększanie efektu stymulującego w procesie programowania funduszy strukturalnych, tak by możliwe było generowanie, pobudzanie i finansowanie projektów z silnym efektem stymulującym, a także uwzględnianie tego efektu w opracowywaniu sprawozdań i w procesie oceny.

| 4.13 | Podkreśla konieczność uwzględnienia regionalnej specyfiki także w przyszłej polityce spójności na wszystkich szczeblach, ponieważ „w różnorodności siła”, która stanowi też istotny czynnik udanego efektu stymulującego polityki spójności. |
| --- | --- |

4.13

Podkreśla konieczność uwzględnienia regionalnej specyfiki także w przyszłej polityce spójności na wszystkich szczeblach, ponieważ „w różnorodności siła”, która stanowi też istotny czynnik udanego efektu stymulującego polityki spójności.

| 4.14 | Celem pełnego wykorzystania efektu stymulującego funduszy strukturalnych zaleca regionom i państwom członkowskim bardziej rygorystyczne podejście do zagadnienia spójności pomiędzy strategiami regionalnymi, krajowymi programami reform, krajowymi strategicznymi ramami odniesienia i programami operacyjnymi, z którymi związana jest europejska polityka spójności. |
| --- | --- |

4.14

Celem pełnego wykorzystania efektu stymulującego funduszy strukturalnych zaleca regionom i państwom członkowskim bardziej rygorystyczne podejście do zagadnienia spójności pomiędzy strategiami regionalnymi, krajowymi programami reform, krajowymi strategicznymi ramami odniesienia i programami operacyjnymi, z którymi związana jest europejska polityka spójności.

| 4.15 | Sugeruje, by podkreślać korzyści płynące ze stymulującego efektu funduszy i dążyć do uświadomienia opinii publicznej potencjalnych korzyści poprzez ukierunkowane działania popularyzatorskie skierowane zarówno do wyspecjalizowanych odbiorców, jak i do szerokiej publiczności oraz do upowszechniania najlepszych wzorców tak, jak to czyni Komitet Regionów poprzez inicjatywę Open Days. |
| --- | --- |

4.15

Sugeruje, by podkreślać korzyści płynące ze stymulującego efektu funduszy i dążyć do uświadomienia opinii publicznej potencjalnych korzyści poprzez ukierunkowane działania popularyzatorskie skierowane zarówno do wyspecjalizowanych odbiorców, jak i do szerokiej publiczności oraz do upowszechniania najlepszych wzorców tak, jak to czyni Komitet Regionów poprzez inicjatywę Open Days.

| 4.16 | Zaleca Komisji przeanalizowanie i oszacowanie długofalowego rozwoju regionów, podkreślając, iż konieczne są zmiany w kulturze i mentalności, jak również działania informacyjne, które będą pod każdym względem przejrzyste i jednocześnie zrozumiałe dla wszystkich zainteresowanych, tak aby możliwy stał się wyraźny postęp w rozwoju społecznym i gospodarczym. |
| --- | --- |

4.16

Zaleca Komisji przeanalizowanie i oszacowanie długofalowego rozwoju regionów, podkreślając, iż konieczne są zmiany w kulturze i mentalności, jak również działania informacyjne, które będą pod każdym względem przejrzyste i jednocześnie zrozumiałe dla wszystkich zainteresowanych, tak aby możliwy stał się wyraźny postęp w rozwoju społecznym i gospodarczym.

| 4.17 | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji utworzenia „sieci regionów na rzecz przemian gospodarczych” i zaleca szeroki wachlarz tematyczny odzwierciedlający różne formy terytorialnej dynamiki przemian, wykorzystując innowacje stworzone w bieżącym okresie, które powinny aktywnie zaangażować władze lokalne i regionalne w proces selekcji priorytetowych obszarów w ramach tej inicjatywy i oczekuje, że będzie brać pełny udział w jej opracowywaniu. |
| --- | --- |

4.17

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji utworzenia „sieci regionów na rzecz przemian gospodarczych” i zaleca szeroki wachlarz tematyczny odzwierciedlający różne formy terytorialnej dynamiki przemian, wykorzystując innowacje stworzone w bieżącym okresie, które powinny aktywnie zaangażować władze lokalne i regionalne w proces selekcji priorytetowych obszarów w ramach tej inicjatywy i oczekuje, że będzie brać pełny udział w jej opracowywaniu.

| 4.18 | Zaleca instytucjom europejskim przyjęcie zasady solidarności między regionami Unii jako podstawowego wymiaru spójności w UE. Polityka spójności powinna również w przyszłości pozostać głównym elementem europejskiej polityki integracji. |
| --- | --- |

4.18

Zaleca instytucjom europejskim przyjęcie zasady solidarności między regionami Unii jako podstawowego wymiaru spójności w UE. Polityka spójności powinna również w przyszłości pozostać głównym elementem europejskiej polityki integracji.

Rzym, 23 marca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

(1)  DzU C 164 z 5.7.2005, s. 4

1

(2)  DzU C 318 z 22.12.2004, s. 1

2

(3)  http://coropinions.cor.europa.eu/CORopinionDocument.aspx?identifier=cdr\coter-iv\dossiers\cotter-iv-003\cdr118-2006_fin_ac.doc&language=PL

3

(4)  COM(2005) 299 „Polityka spójności wspierająca wzrost gospodarczy i zatrudnienie: Strategiczne wytyczne Wspólnoty na lata 2007-2013”, Bruksela, 5 lipca 2005 r.

4

---

| 7.7.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/8

---

Opinia Komitetu Regionów Uczestnictwo i informacja młodzieży kontynuacja białej księgi „Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej”

(2007/C 156/02)

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że niezbędne jest — przede wszystkim w ramach obecnej debaty na temat przyszłości Europy — rozwinięcie „uczestnictwa” i „informowania” młodzieży, począwszy od jej środowiska życia. |
| --- | --- |

—

Uważa, że niezbędne jest — przede wszystkim w ramach obecnej debaty na temat przyszłości Europy — rozwinięcie „uczestnictwa” i „informowania” młodzieży, począwszy od jej środowiska życia.

| — | Podkreśla konieczność horyzontalnego podejścia do spraw młodzieży na forum wszystkich spotkań Rady, ponieważ tematyka ta musi zostać uwzględniona we wszystkich dziedzinach istotnych dla Unii. |
| --- | --- |

—

Podkreśla konieczność horyzontalnego podejścia do spraw młodzieży na forum wszystkich spotkań Rady, ponieważ tematyka ta musi zostać uwzględniona we wszystkich dziedzinach istotnych dla Unii.

| — | Przypomina, że młodzież jest niezbędna do osiągnięcia celów nowej strategii lizbońskiej, i uważa, że należy zaoferować jej lepsze kształcenie, szkolenie, mobilność i wejście na rynek pracy. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że młodzież jest niezbędna do osiągnięcia celów nowej strategii lizbońskiej, i uważa, że należy zaoferować jej lepsze kształcenie, szkolenie, mobilność i wejście na rynek pracy.

| — | Nie lekceważy jednakże wielkich wyzwań stojących obecnie przed młodzieżą, takich jak bezrobocie, późne wejście do świata pracy, brak stabilizacji zawodowej, utrudnienia w dostępie do własnego mieszkania i związane z tym trudności w planowaniu samodzielnego życia. |
| --- | --- |

—

Nie lekceważy jednakże wielkich wyzwań stojących obecnie przed młodzieżą, takich jak bezrobocie, późne wejście do świata pracy, brak stabilizacji zawodowej, utrudnienia w dostępie do własnego mieszkania i związane z tym trudności w planowaniu samodzielnego życia.

| — | Opowiada się za tym, by państwa członkowskie mogły uruchomić projekty mające na celu zachęcenie młodzieży do udziału w sprawowaniu władzy na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz w zarządzaniu ich społecznościami, a także zacieśnić powiązania między władzami lokalnymi a szkołą w celu krzewienia świadomości obywatelskiej i świadomego korzystania z prawa do głosowania. |
| --- | --- |

—

Opowiada się za tym, by państwa członkowskie mogły uruchomić projekty mające na celu zachęcenie młodzieży do udziału w sprawowaniu władzy na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz w zarządzaniu ich społecznościami, a także zacieśnić powiązania między władzami lokalnymi a szkołą w celu krzewienia świadomości obywatelskiej i świadomego korzystania z prawa do głosowania.

| — | Wzywa Komisję do poparcia inicjatyw w sprawie propagowania na szczeblu lokalnym polityk europejskich dotyczących młodzieży oraz Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży, poprzez wykorzystanie sieci organów lokalnych i przyznanie aktywnej roli młodym pracownikom administracji. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję do poparcia inicjatyw w sprawie propagowania na szczeblu lokalnym polityk europejskich dotyczących młodzieży oraz Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży, poprzez wykorzystanie sieci organów lokalnych i przyznanie aktywnej roli młodym pracownikom administracji.

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając komunikat Komisji dla Rady w sprawie polityki europejskiej dotyczącej uczestnictwa młodzieży i informacji: Kontynuacja białej księgi „Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej”: Wdrażanie wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży w celu promowania ich aktywnego obywatelstwa europejskiego i dołączony dokument roboczy służb Komisji zawierający szczegółową analizę krajowych sprawozdań państw członkowskich dotyczących uczestnictwa i informowania młodzieży [COM(2006) 417 wersja ostateczna — SEC(2006) 1006],

uwzględniając decyzję Prezydium z 13 czerwca 2006 r. o powierzeniu Komisji Kultury, Edukacji i Badań Naukowych przygotowania opinii w tej sprawie,

uwzględniając Białą księgę Komisji Europejskiej w sprawie nowych impulsów dla młodzieży europejskiej [COM(2001) 681 wersja ostateczna],

uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie dnia 27 czerwca 2002 r., dotyczącą ram europejskiej współpracy w sprawach młodzieży,

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży,

uwzględniając Europejski Pakt na rzecz Młodzieży,

uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów zgromadzonych w Radzie w sprawie realizacji wspólnych celów w zakresie informowania młodzieży,

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 24 maja 2005 r. dotyczące nowych wskaźników w dziedzinie edukacji i szkoleń,

uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie dotyczącą oceny działań prowadzonych w ramach współpracy europejskiej w sprawach młodzieży oraz rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie w sprawie realizacji wspólnego celu dotyczącego zwiększenia uczestnictwa młodzieży w systemie demokracji przedstawicielskiej,

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie okresu refleksji i planu D [COM(2005) 494 końcowy i COM(2006) 212 wersja ostateczna] oraz Białą księgę w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej „Debatować na temat Europy, angażując jej mieszkańców” [COM(2006) 35 końcowy],

uwzględniając opinię w sprawie „Wkład Komisji w okres refleksji i plany na przyszłość: Plan D dla demokracji, dialogu i debaty” i Białej księgi w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej,

uwzględniając opinię w sprawie komunikatu Komisji do Rady w sprawie polityk europejskich dotyczących młodzieży: „Wychodzenie naprzeciw obawom młodych ludzi w Europie — wprowadzanie w życie Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży i wspieranie aktywnego obywatelstwa”,

uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej: Kontynuacja białej księgi „Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej”: Wdrażanie wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży w celu promowania ich aktywnego obywatelstwa europejskiego [COM(2006) 417 wersja ostateczna],

uwzględniając niedawną rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie w sprawie realizacji wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży w celu promowania ich aktywnego obywatelstwa,

uwzględniając niniejszy projekt opinii w sprawie komunikatu Komisji: Kontynuacja białej księgi „Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej”: Wdrażanie wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży w celu promowania ich aktywnego obywatelstwa europejskiego,

uwzględniając projekt opinii przyjęty dnia 30 listopada 2006 r. przez Komisję Kultury, Edukacji i Badań Naukowych (CdR 334/2006 rev.1) [sprawozdawca: Roberto PELLA, radny prowincji Biella, wiceburmistrz Valdengo (IT/PPE)],

przyjął na 69. sesji plenarnej w dniu 23 marca 2007 r. następującą opinię:

1.   Wstęp

KOMITET REGIONÓW

| 1.1 | Z zadowoleniem przyjmuje nowy komunikat Komisji, który ocenia kontynuowanie przez państwa członkowskie wspólnych celów w zakresie „uczestnictwa” i „informowania” młodzieży. |
| --- | --- |

1.1

Z zadowoleniem przyjmuje nowy komunikat Komisji, który ocenia kontynuowanie przez państwa członkowskie wspólnych celów w zakresie „uczestnictwa” i „informowania” młodzieży.

| 1.2 | Uważa, że od czasu publikacji białej księgi w 2001 r. państwa członkowskie poczyniły postępy w kierunku zwrócenia większej uwagi na młodzież, ale można jeszcze wiele zrobić w tej dziedzinie, zarówno poprzez metodę otwartej koordynacji w odniesieniu do młodzieży, jak i poprzez dalsze działania w powiązanych obszarach polityki. |
| --- | --- |

1.2

Uważa, że od czasu publikacji białej księgi w 2001 r. państwa członkowskie poczyniły postępy w kierunku zwrócenia większej uwagi na młodzież, ale można jeszcze wiele zrobić w tej dziedzinie, zarówno poprzez metodę otwartej koordynacji w odniesieniu do młodzieży, jak i poprzez dalsze działania w powiązanych obszarach polityki.

| 1.3 | Przyjmuje do wiadomości niedawną rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie, która określiła nowe środki mogące wzmocnić wdrażanie i realizację wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży. |
| --- | --- |

1.3

Przyjmuje do wiadomości niedawną rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie, która określiła nowe środki mogące wzmocnić wdrażanie i realizację wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży.

| 1.4 | Zgadza się z Radą, że cztery priorytety tematyczne zaproponowane w białej księdze (uczestnictwo, informowanie, działania dobrowolne, większa wiedza na temat młodzieży i jej lepsze zrozumienie) i związane z nimi wspólne cele wciąż są bardzo aktualne, oraz uważa, że muszą one stanowić podstawę ukierunkowania działań państw członkowskich oraz instytucji w tym konkretnym obszarze i we wszystkich innych nurtach polityki dotyczących młodzieży. |
| --- | --- |

1.4

Zgadza się z Radą, że cztery priorytety tematyczne zaproponowane w białej księdze (uczestnictwo, informowanie, działania dobrowolne, większa wiedza na temat młodzieży i jej lepsze zrozumienie) i związane z nimi wspólne cele wciąż są bardzo aktualne, oraz uważa, że muszą one stanowić podstawę ukierunkowania działań państw członkowskich oraz instytucji w tym konkretnym obszarze i we wszystkich innych nurtach polityki dotyczących młodzieży.

| 1.5 | Podkreśla konieczność horyzontalnego podejścia do spraw młodzieży na forum wszystkich spotkań Rady, ponieważ tematyka ta musi zostać uwzględniona we wszystkich dziedzinach istotnych dla Unii. |
| --- | --- |

1.5

Podkreśla konieczność horyzontalnego podejścia do spraw młodzieży na forum wszystkich spotkań Rady, ponieważ tematyka ta musi zostać uwzględniona we wszystkich dziedzinach istotnych dla Unii.

| 1.6 | Niemniej jednak zwraca uwagę, że Rada mogła bardziej uwypuklić znaczenie władz lokalnych i regionalnych, szczególnie w części określającej środki wzmacniające realizację wspólnych celów, jako że władze lokalne i regionalne odgrywają podstawową rolę w kształceniu i w kształtowaniu świadomości obywatelskiej młodzieży. |
| --- | --- |

1.6

Niemniej jednak zwraca uwagę, że Rada mogła bardziej uwypuklić znaczenie władz lokalnych i regionalnych, szczególnie w części określającej środki wzmacniające realizację wspólnych celów, jako że władze lokalne i regionalne odgrywają podstawową rolę w kształceniu i w kształtowaniu świadomości obywatelskiej młodzieży.

| 1.7 | Uważa, że niezbędne jest — przede wszystkim w ramach obecnej debaty na temat przyszłości Europy — rozwinięcie „uczestnictwa” i „informowania” młodzieży, począwszy od jej środowiska życia, tak by zwiększyć jej poczucie przynależności do Unii, zapewniając jej rzeczywiste korzystanie z praw uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, i przyczynić się do ożywienia europejskiego projektu poprzez urzeczywistnienie koncepcji aktywnego obywatelstwa. Podkreśla też, że szczególnej uwagi wymaga w tym kontekście „uczestnictwa” i „informowania” młodzież zamieszkująca regiony wyspiarskie. |
| --- | --- |

1.7

Uważa, że niezbędne jest — przede wszystkim w ramach obecnej debaty na temat przyszłości Europy — rozwinięcie „uczestnictwa” i „informowania” młodzieży, począwszy od jej środowiska życia, tak by zwiększyć jej poczucie przynależności do Unii, zapewniając jej rzeczywiste korzystanie z praw uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, i przyczynić się do ożywienia europejskiego projektu poprzez urzeczywistnienie koncepcji aktywnego obywatelstwa. Podkreśla też, że szczególnej uwagi wymaga w tym kontekście „uczestnictwa” i „informowania” młodzież zamieszkująca regiony wyspiarskie.

| 1.8 | Nie lekceważy jednakże wielkich wyzwań stojących obecnie przed młodzieżą, takich jak bezrobocie, późne wejście do świata pracy, brak stabilizacji zawodowej, utrudnienia w dostępie do własnego mieszkania i związane z tym trudności planowania samodzielnego życia, niedostatek środków potrzebnych na zdobycie właściwych kompetencji, ubóstwo, przedwczesne opuszczanie szkoły, wykluczenie społeczne. |
| --- | --- |

1.8

Nie lekceważy jednakże wielkich wyzwań stojących obecnie przed młodzieżą, takich jak bezrobocie, późne wejście do świata pracy, brak stabilizacji zawodowej, utrudnienia w dostępie do własnego mieszkania i związane z tym trudności planowania samodzielnego życia, niedostatek środków potrzebnych na zdobycie właściwych kompetencji, ubóstwo, przedwczesne opuszczanie szkoły, wykluczenie społeczne.

| 1.9 | Dlatego też uważa, że cele uczestnictwa i informowania młodzieży będą mogły być skuteczniej realizowane, jeżeli państwa i instytucje dokonają wysiłku zaoferowania młodzieży lepszych perspektyw życiowych, zapewniając efektywne korzystanie z praw podstawowych ustanowionych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (między innymi prawa do podejmowania pracy, prawa do zawarcia związku małżeńskiego i do założenia rodziny, prawa do pogodzenia życia rodzinnego z zawodowym). |
| --- | --- |

1.9

Dlatego też uważa, że cele uczestnictwa i informowania młodzieży będą mogły być skuteczniej realizowane, jeżeli państwa i instytucje dokonają wysiłku zaoferowania młodzieży lepszych perspektyw życiowych, zapewniając efektywne korzystanie z praw podstawowych ustanowionych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (między innymi prawa do podejmowania pracy, prawa do zawarcia związku małżeńskiego i do założenia rodziny, prawa do pogodzenia życia rodzinnego z zawodowym).

| 1.10 | Przypomina w tym względzie, że młodzież jest niezbędna do osiągnięcia celów nowej strategii lizbońskiej, i uważa, że należy zaoferować jej lepsze kształcenie, szkolenie, mobilność, wejście na rynek pracy, integrację społeczną oraz usługi dla młodych rodzin:






  a) | lepsze kształcenie i szkolenia pozwalające na maksymalne wykorzystanie wartości największego europejskiego kapitału, jakim jest młodzież — w kształceniu istotną rolę powinno odgrywać poznawanie nowych technologii, tak aby wzmocnić dynamikę europejskiego sektora badań, rozwoju i innowacji (B+R+I), należy jednak zwrócić również uwagę na odpowiednie kształcenie humanistyczne i wpajanie wartości, ponadto ważne jest, by w systemie kształcenia znalazło się odpowiednie miejsce dla nauczania europejskiej historii i kultury; |
| --- | --- | --- |

1.10

Przypomina w tym względzie, że młodzież jest niezbędna do osiągnięcia celów nowej strategii lizbońskiej, i uważa, że należy zaoferować jej lepsze kształcenie, szkolenie, mobilność, wejście na rynek pracy, integrację społeczną oraz usługi dla młodych rodzin:

a)

lepsze kształcenie i szkolenia pozwalające na maksymalne wykorzystanie wartości największego europejskiego kapitału, jakim jest młodzież — w kształceniu istotną rolę powinno odgrywać poznawanie nowych technologii, tak aby wzmocnić dynamikę europejskiego sektora badań, rozwoju i innowacji (B+R+I), należy jednak zwrócić również uwagę na odpowiednie kształcenie humanistyczne i wpajanie wartości, ponadto ważne jest, by w systemie kształcenia znalazło się odpowiednie miejsce dla nauczania europejskiej historii i kultury;

| b) | mobilność — młodzież europejska powinna mieć rzeczywiste możliwości w tym zakresie, tak by mogła pracować i studiować na całym obszarze Wspólnoty, gdyż z reguły oznacza to poważne wzbogacenie z punktu widzenia kultury i wzrost poczucia tożsamości europejskiej; |
| --- | --- |

b)

mobilność — młodzież europejska powinna mieć rzeczywiste możliwości w tym zakresie, tak by mogła pracować i studiować na całym obszarze Wspólnoty, gdyż z reguły oznacza to poważne wzbogacenie z punktu widzenia kultury i wzrost poczucia tożsamości europejskiej;

| c) | wejście na rynek pracy: młodzież jest jedną z grup o najwyższym wskaźniku bezrobocia; konieczne jest wspieranie nowych rodzajów działań ułatwiających dostęp do rynku pracy, niezbędny do integracji społecznej; |
| --- | --- |

c)

wejście na rynek pracy: młodzież jest jedną z grup o najwyższym wskaźniku bezrobocia; konieczne jest wspieranie nowych rodzajów działań ułatwiających dostęp do rynku pracy, niezbędny do integracji społecznej;

| d) | integracja społeczna — należy poświęcić specjalną uwagę grupom młodzieży o szczególnych potrzebach lub będących w sytuacji wykluczenia społecznego; w tym kontekście na specjalną troskę zasługują imigranci; |
| --- | --- |

d)

integracja społeczna — należy poświęcić specjalną uwagę grupom młodzieży o szczególnych potrzebach lub będących w sytuacji wykluczenia społecznego; w tym kontekście na specjalną troskę zasługują imigranci;

| e) | usługi dla młodych rodzin — rodziny te mają specyficzne problemy, które powinny zostać uwzględnione przez instancje wspólnotowe, a mówiąc konkretnie, istotne znaczenie mają działania pozwalające pogodzić życie zawodowe i rodzinne oraz ułatwiające pełną integrację kobiet na rynku pracy. |
| --- | --- |

e)

usługi dla młodych rodzin — rodziny te mają specyficzne problemy, które powinny zostać uwzględnione przez instancje wspólnotowe, a mówiąc konkretnie, istotne znaczenie mają działania pozwalające pogodzić życie zawodowe i rodzinne oraz ułatwiające pełną integrację kobiet na rynku pracy.

| 1.11 | Uważa zatem, że strategie władz lokalnych i regionalnych na rzecz młodzieży będą mogły przyjąć wymiar europejski poprzez odpowiednie nurty polityki krajowej i środki finansowe, jak też konkretne programy wspólnotowe, które podnoszą stopień poinformowania młodych obywateli europejskich i dają im możliwość większego uczestnictwa w życiu obywatelskim oraz politycznym na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim. |
| --- | --- |

1.11

Uważa zatem, że strategie władz lokalnych i regionalnych na rzecz młodzieży będą mogły przyjąć wymiar europejski poprzez odpowiednie nurty polityki krajowej i środki finansowe, jak też konkretne programy wspólnotowe, które podnoszą stopień poinformowania młodych obywateli europejskich i dają im możliwość większego uczestnictwa w życiu obywatelskim oraz politycznym na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim.

| 1.12 | Przypomina, że Unia opiera się na zasadach wolności i demokracji, dlatego należy podjąć, bez dalszej zwłoki i z poszanowaniem zasady pomocniczości, bardziej konkretne kroki, aby wszyscy obywatele europejscy, począwszy od najmłodszych, mogli mieć w nich udział. |
| --- | --- |

1.12

Przypomina, że Unia opiera się na zasadach wolności i demokracji, dlatego należy podjąć, bez dalszej zwłoki i z poszanowaniem zasady pomocniczości, bardziej konkretne kroki, aby wszyscy obywatele europejscy, począwszy od najmłodszych, mogli mieć w nich udział.

2.   Uczestnictwo młodzieży

Uczestnictwo w życiu obywatelskim społeczności

| 2.1 | Przyjmuje do wiadomości, że Rada rozumie cel „uczestnictwa młodzieży w życiu obywatelskim społeczności” głównie jako wspieranie przynależności młodzieży do struktur uczestnictwa. |
| --- | --- |

2.1

Przyjmuje do wiadomości, że Rada rozumie cel „uczestnictwa młodzieży w życiu obywatelskim społeczności” głównie jako wspieranie przynależności młodzieży do struktur uczestnictwa.

| 2.2 | Przypomina, że można uczestniczyć w życiu społecznym swej własnej społeczności, nie należąc do struktur organizacyjnych, uważa zatem, że ten cel powinien być interpretowany w szerokim znaczeniu poprzez promowanie inicjatyw, które zmierzają również do zaangażowania młodzieży decydującej się zbliżyć samodzielnie do życia swej własnej społeczności. |
| --- | --- |

2.2

Przypomina, że można uczestniczyć w życiu społecznym swej własnej społeczności, nie należąc do struktur organizacyjnych, uważa zatem, że ten cel powinien być interpretowany w szerokim znaczeniu poprzez promowanie inicjatyw, które zmierzają również do zaangażowania młodzieży decydującej się zbliżyć samodzielnie do życia swej własnej społeczności.

| 2.3 | W pełni się zgadza, że szczególną uwagę należy poświęcić grupom młodzieży znajdującej się w najgorszym położeniu i uważa, że kategorie te powinny zostać określone bardziej precyzyjnie na poszczególnych obszarach terytorialnych. Wyraża aprobatę dla inicjatyw Polski i Litwy, które są adresowane do młodzieży mieszkającej na obszarach wiejskich. |
| --- | --- |

2.3

W pełni się zgadza, że szczególną uwagę należy poświęcić grupom młodzieży znajdującej się w najgorszym położeniu i uważa, że kategorie te powinny zostać określone bardziej precyzyjnie na poszczególnych obszarach terytorialnych. Wyraża aprobatę dla inicjatyw Polski i Litwy, które są adresowane do młodzieży mieszkającej na obszarach wiejskich.

| 2.4 | Wzywa Komisję i państwa członkowskie do koordynacji i finansowania działań na rzecz udziału w życiu obywatelskim Unii Europejskiej młodzieży z regionów peryferyjnych UE. Młodzież ta, ze względu na znaczne oddalenie, ma szczególne trudności z takim udziałem i integracją. |
| --- | --- |

2.4

Wzywa Komisję i państwa członkowskie do koordynacji i finansowania działań na rzecz udziału w życiu obywatelskim Unii Europejskiej młodzieży z regionów peryferyjnych UE. Młodzież ta, ze względu na znaczne oddalenie, ma szczególne trudności z takim udziałem i integracją.

| 2.5 | Docenia również wszystkie inicjatywy realizowane przez władze publiczne w celu wsparcia struktur partycypacyjnych poprzez wkład finansowy bądź dostarczenie wyposażenia, pomocy technicznej, zasobów ludzkich, pomieszczeń czy udzielenie pomocy w założeniu stron internetowych. |
| --- | --- |

2.5

Docenia również wszystkie inicjatywy realizowane przez władze publiczne w celu wsparcia struktur partycypacyjnych poprzez wkład finansowy bądź dostarczenie wyposażenia, pomocy technicznej, zasobów ludzkich, pomieszczeń czy udzielenie pomocy w założeniu stron internetowych.

Uczestnictwo w systemie demokracji przedstawicielskiej

| 2.6 | Uważa, że następujący cel ma fundamentalne znaczenie dla urzeczywistnienia aktywnego obywatelstwa: szersze uwzględnienie młodzieży we władzach lokalnych, regionalnych i krajowych, a także w ministerstwach i partiach politycznych, z zagwarantowaniem równych szans dla chłopców i dziewcząt. |
| --- | --- |

2.6

Uważa, że następujący cel ma fundamentalne znaczenie dla urzeczywistnienia aktywnego obywatelstwa: szersze uwzględnienie młodzieży we władzach lokalnych, regionalnych i krajowych, a także w ministerstwach i partiach politycznych, z zagwarantowaniem równych szans dla chłopców i dziewcząt.

| 2.7 | Zwraca uwagę na konieczność maksymalnego wykorzystania możliwości przybliżania Unii młodzieży, jakie stwarzają nowe technologie. Podkreśla również podstawowe znaczenie jasnego wspierania przez instytucje europejskie różnych innowacyjnych środków, jakie mogą zaproponować europejskie podmioty społeczne oraz, w szczególności, władze lokalne i regionalne; w tym kontekście uważa, iż pożyteczna byłaby wymiana wzorcowych rozwiązań; konkretnie, proponuje, by Komisja wsparła organizację dorocznego forum młodzieży, w ramach którego młodzież i instytucje publiczne mogłyby wymieniać opinie i inicjować nowe działania. |
| --- | --- |

2.7

Zwraca uwagę na konieczność maksymalnego wykorzystania możliwości przybliżania Unii młodzieży, jakie stwarzają nowe technologie. Podkreśla również podstawowe znaczenie jasnego wspierania przez instytucje europejskie różnych innowacyjnych środków, jakie mogą zaproponować europejskie podmioty społeczne oraz, w szczególności, władze lokalne i regionalne; w tym kontekście uważa, iż pożyteczna byłaby wymiana wzorcowych rozwiązań; konkretnie, proponuje, by Komisja wsparła organizację dorocznego forum młodzieży, w ramach którego młodzież i instytucje publiczne mogłyby wymieniać opinie i inicjować nowe działania.

| 2.8 | Przyjmuje z zadowoleniem wszystkie inicjatywy podejmowane przez państwa członkowskie w celu wsparcia dialogu z młodzieżą: lokalne, krajowe i regionalne rady, parlamenty młodzieżowe, konkretne komisje, powołanie rzecznika czy korespondenta oraz spotkania międzyministerialne; poza tym oczekuje, że będą one w większym stopniu rozwijane. |
| --- | --- |

2.8

Przyjmuje z zadowoleniem wszystkie inicjatywy podejmowane przez państwa członkowskie w celu wsparcia dialogu z młodzieżą: lokalne, krajowe i regionalne rady, parlamenty młodzieżowe, konkretne komisje, powołanie rzecznika czy korespondenta oraz spotkania międzyministerialne; poza tym oczekuje, że będą one w większym stopniu rozwijane.

| 2.9 | Informuje, że we Włoszech, w ramach Krajowego Stowarzyszenia Gmin Włoskich, utworzono Radę Młodych Administratorów, która wśród wielu zadań zamierza również monitorować, popierać i doskonalić obecność młodych ludzi w administracjach lokalnych. |
| --- | --- |

2.9

Informuje, że we Włoszech, w ramach Krajowego Stowarzyszenia Gmin Włoskich, utworzono Radę Młodych Administratorów, która wśród wielu zadań zamierza również monitorować, popierać i doskonalić obecność młodych ludzi w administracjach lokalnych.

| 2.10 | Życzy sobie, by w ramach formalnego kształcenia zarówno państwa członkowskie jak i władze lokalne i regionalne wprowadziły odpowiednie programy edukacyjne w zakresie demokratycznego udziału w instytucjach i dążyły do interakcji między edukacją formalną a nieformalną. |
| --- | --- |

2.10

Życzy sobie, by w ramach formalnego kształcenia zarówno państwa członkowskie jak i władze lokalne i regionalne wprowadziły odpowiednie programy edukacyjne w zakresie demokratycznego udziału w instytucjach i dążyły do interakcji między edukacją formalną a nieformalną.

| 2.11 | Zwraca uwagę, że powiązania między szkołą a samorządem lokalnym mogą być dobrym sposobem promowania udziału uczniów w życiu ich społeczności i apeluje do przedstawicieli administracji lokalnej — przede wszystkim tych młodych — o przyjęcie roli ambasadorów poprzez organizowanie debat publicznych na tematy będące przedmiotem lokalnego zainteresowania, otwartych także dla tej młodzieży, która opuściła szkołę. |
| --- | --- |

2.11

Zwraca uwagę, że powiązania między szkołą a samorządem lokalnym mogą być dobrym sposobem promowania udziału uczniów w życiu ich społeczności i apeluje do przedstawicieli administracji lokalnej — przede wszystkim tych młodych — o przyjęcie roli ambasadorów poprzez organizowanie debat publicznych na tematy będące przedmiotem lokalnego zainteresowania, otwartych także dla tej młodzieży, która opuściła szkołę.

| 2.12 | Uważa w istocie, że otworzenie rządów lokalnych dla młodzieży pociąga za sobą cel rzeczywistego zrozumienia odpowiedzialności za zarządzanie jej własnym regionem oraz przyczynia się do rozbudzenia świadomości obywatelskiej i do zachęcenia do świadomego korzystania z prawa do głosowania, na które jak dotąd zbyt wiele młodzieży nie zwraca uwagi. |
| --- | --- |

2.12

Uważa w istocie, że otworzenie rządów lokalnych dla młodzieży pociąga za sobą cel rzeczywistego zrozumienia odpowiedzialności za zarządzanie jej własnym regionem oraz przyczynia się do rozbudzenia świadomości obywatelskiej i do zachęcenia do świadomego korzystania z prawa do głosowania, na które jak dotąd zbyt wiele młodzieży nie zwraca uwagi.

| 2.13 | Docenia inicjatywę Finlandii, by rozszerzyć prawo do głosowania w wyborach lokalnych na młodzież po 16 roku życia oraz inicjatywę Niemiec dotyczącą projektów młodzieżowych w zakresie rewitalizacji obszarów miejskich, oraz pochwala postulat Rady, by wziąć pod uwagę debatę na temat obniżenia granicy wieku uprawniającego do brania udziału w wyborach. |
| --- | --- |

2.13

Docenia inicjatywę Finlandii, by rozszerzyć prawo do głosowania w wyborach lokalnych na młodzież po 16 roku życia oraz inicjatywę Niemiec dotyczącą projektów młodzieżowych w zakresie rewitalizacji obszarów miejskich, oraz pochwala postulat Rady, by wziąć pod uwagę debatę na temat obniżenia granicy wieku uprawniającego do brania udziału w wyborach.

| 2.14 | Ocenia pozytywnie fakt, że zastępcą burmistrza Sztokholmu jest młoda kobieta. |
| --- | --- |

2.14

Ocenia pozytywnie fakt, że zastępcą burmistrza Sztokholmu jest młoda kobieta.

| 2.15 | Uważa, że wydana przez Radę Europy Znowelizowana europejska karta uczestnictwa młodych ludzi w życiu lokalnym i regionalnym jest bardzo cennym instrumentem i pragnie, by została ona rozpowszechniona wśród władz terytorialnych Unii oraz żeby pogłębiono współpracę w tej dziedzinie między Komitetem Regionów a Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych. |
| --- | --- |

2.15

Uważa, że wydana przez Radę Europy Znowelizowana europejska karta uczestnictwa młodych ludzi w życiu lokalnym i regionalnym jest bardzo cennym instrumentem i pragnie, by została ona rozpowszechniona wśród władz terytorialnych Unii oraz żeby pogłębiono współpracę w tej dziedzinie między Komitetem Regionów a Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych.

Uczestnictwo w rozwoju Unii Europejskiej

| 2.16 | Zgadza się z propozycjami Komisji potwierdzonymi przez Radę, dotyczącymi osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

2.16

Zgadza się z propozycjami Komisji potwierdzonymi przez Radę, dotyczącymi osiągnięcia tego celu.

| 2.17 | Z zadowoleniem odnotowuje, że Komisja Europejska uwzględniła wcześniejsze uwagi Komitetu (1) dotyczące trwałej polityki debaty i konsultacji z młodymi ludźmi, oraz zdecydowanie popiera ujęcie idei ulepszonego dialogu w agendzie europejskiej. Niemniej jednak ponownie stwierdza, że muszą w nim uczestniczyć przede wszystkim władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

2.17

Z zadowoleniem odnotowuje, że Komisja Europejska uwzględniła wcześniejsze uwagi Komitetu (1) dotyczące trwałej polityki debaty i konsultacji z młodymi ludźmi, oraz zdecydowanie popiera ujęcie idei ulepszonego dialogu w agendzie europejskiej. Niemniej jednak ponownie stwierdza, że muszą w nim uczestniczyć przede wszystkim władze lokalne i regionalne.

| 2.18 | Docenia nowy program „Młodzież w działaniu” oraz inne programy adresowane do młodzieży w dziedzinie kształcenia i szkolenia, które umożliwiły wielu młodym ludziom zdobycie praktycznego poznania Europy, i wnosi o coraz szerszy dostęp do tych programów i ich większe rozpowszechnienie, szczególnie wśród młodzieży znajdującej się w najtrudniejszym położeniu. Wzywa Komisję i państwa członkowskie do większej decentralizacji zarządzania tym programem na rzecz władz regionalnych w imię zasady pomocniczości oraz ubolewa nad przerwaniem programu „Młodzi przedsiębiorczy” („Young Entrepreneurs”), który wspomagał wielu młodych ludzi rozpoczynających działalność gospodarczą i zdobywających nowe, ważne doświadczenia. |
| --- | --- |

2.18

Docenia nowy program „Młodzież w działaniu” oraz inne programy adresowane do młodzieży w dziedzinie kształcenia i szkolenia, które umożliwiły wielu młodym ludziom zdobycie praktycznego poznania Europy, i wnosi o coraz szerszy dostęp do tych programów i ich większe rozpowszechnienie, szczególnie wśród młodzieży znajdującej się w najtrudniejszym położeniu. Wzywa Komisję i państwa członkowskie do większej decentralizacji zarządzania tym programem na rzecz władz regionalnych w imię zasady pomocniczości oraz ubolewa nad przerwaniem programu „Młodzi przedsiębiorczy” („Young Entrepreneurs”), który wspomagał wielu młodych ludzi rozpoczynających działalność gospodarczą i zdobywających nowe, ważne doświadczenia.

| 2.19 | Proponuje europejskim władzom lokalnym i regionalnym stworzenie forum dla tych młodych ludzi z ich społeczności, którzy są zatrudnieni w instytucjach i w organach europejskich lub uczestniczą w programach wspólnotowych, oraz ich zaangażowanie w roli ambasadorów w debatach na temat Europy, by wzmocnić w ten sposób podejście oparte na podwójnym uczestnictwie oraz nadać wartość pracy i doświadczeniu edukacyjnemu i zawodowemu za granicą. |
| --- | --- |

2.19

Proponuje europejskim władzom lokalnym i regionalnym stworzenie forum dla tych młodych ludzi z ich społeczności, którzy są zatrudnieni w instytucjach i w organach europejskich lub uczestniczą w programach wspólnotowych, oraz ich zaangażowanie w roli ambasadorów w debatach na temat Europy, by wzmocnić w ten sposób podejście oparte na podwójnym uczestnictwie oraz nadać wartość pracy i doświadczeniu edukacyjnemu i zawodowemu za granicą.

| 2.20 | Wzywa Komisję, by poparła inicjatywy propagowania na szczeblu lokalnym europejskich polityk skierowanych do młodych oraz Europejskiego Paktu, wykorzystując sieci organów lokalnych i przyznając aktywną rolę młodym pracownikom administracji. |
| --- | --- |

2.20

Wzywa Komisję, by poparła inicjatywy propagowania na szczeblu lokalnym europejskich polityk skierowanych do młodych oraz Europejskiego Paktu, wykorzystując sieci organów lokalnych i przyznając aktywną rolę młodym pracownikom administracji.

3.   Informowanie młodzieży

Dostęp młodzieży do usług informacyjnych

| 3.1 | Przypomina, że prawo do informacji leży u podstaw działań w zakresie informowania młodych ludzi podjętych przez Unię Europejską. Uważa zatem za stosowne, by państwa członkowskie, a w odpowiednich przypadkach także władze lokalne i regionalne, zwracając specjalną uwagę na jasność informacji i łatwy do niej dostęp, wdrożyły w ramach procesu kształcenia strategie gwarantujące młodzieży rzeczywiste korzystanie z tego prawa. |
| --- | --- |

3.1

Przypomina, że prawo do informacji leży u podstaw działań w zakresie informowania młodych ludzi podjętych przez Unię Europejską. Uważa zatem za stosowne, by państwa członkowskie, a w odpowiednich przypadkach także władze lokalne i regionalne, zwracając specjalną uwagę na jasność informacji i łatwy do niej dostęp, wdrożyły w ramach procesu kształcenia strategie gwarantujące młodzieży rzeczywiste korzystanie z tego prawa.

| 3.2 | Z dużym zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska uwzględniła uwagi Komitetu na temat znaczenia wymiaru lokalnego i regionalnego w polityce dotyczącej młodzieży, uznając, że mobilizacja władz lokalnych odgrywa kluczową rolę we wspieraniu lokalnego uczestnictwa młodych ludzi. Stwierdza ponownie w tym względzie wagę wymiaru terytorialnego, jako że na szczeblu lokalnym zachodzi pierwszy bezpośredni kontakt z polityką i urzeczywistnia się aktywne obywatelstwo. |
| --- | --- |

3.2

Z dużym zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska uwzględniła uwagi Komitetu na temat znaczenia wymiaru lokalnego i regionalnego w polityce dotyczącej młodzieży, uznając, że mobilizacja władz lokalnych odgrywa kluczową rolę we wspieraniu lokalnego uczestnictwa młodych ludzi. Stwierdza ponownie w tym względzie wagę wymiaru terytorialnego, jako że na szczeblu lokalnym zachodzi pierwszy bezpośredni kontakt z polityką i urzeczywistnia się aktywne obywatelstwo.

| 3.3 | Z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości, że niemal we wszystkich państwach członkowskich założono informacyjne strony internetowe dla młodzieży, nalega jednak, by na wielu polach wprowadzono skuteczną strategię informacyjną, obejmującą tematy i pytania budzące zainteresowanie młodych ludzi. |
| --- | --- |

3.3

Z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości, że niemal we wszystkich państwach członkowskich założono informacyjne strony internetowe dla młodzieży, nalega jednak, by na wielu polach wprowadzono skuteczną strategię informacyjną, obejmującą tematy i pytania budzące zainteresowanie młodych ludzi.

| 3.4 | Zgadza się z Radą, że europejski portal młodzieżowy jest bardzo cennym instrumentem, który należy rozwinąć i rozpowszechniać, i że należy lepiej koordynować dostępne instrumenty, od szczebla lokalnego, przez krajowy i europejski, tak aby szybciej i z większą łatwością rozprowadzać informacje. |
| --- | --- |

3.4

Zgadza się z Radą, że europejski portal młodzieżowy jest bardzo cennym instrumentem, który należy rozwinąć i rozpowszechniać, i że należy lepiej koordynować dostępne instrumenty, od szczebla lokalnego, przez krajowy i europejski, tak aby szybciej i z większą łatwością rozprowadzać informacje.

| 3.5 | Uważa, że w procesy konsultowania z młodzieżą i uczestnictwa młodzieży powinny zostać zaangażowane sieci stowarzyszeń młodzieżowych działających na szczeblu lokalnym dla uniknięcia ryzyka zaangażowania wyłącznie wielkich sieci krajowych i zachęca do wykorzystywania kanałów konsultacji i uczestnictwa młodzieży nienależącej do stowarzyszeń. W tym celu właściwe będzie bezpośrednie zaangażowanie gmin, które na swoim obszarze mogą opracować modele uczestnictwa młodzieży w procesach konsultacji i debaty. |
| --- | --- |

3.5

Uważa, że w procesy konsultowania z młodzieżą i uczestnictwa młodzieży powinny zostać zaangażowane sieci stowarzyszeń młodzieżowych działających na szczeblu lokalnym dla uniknięcia ryzyka zaangażowania wyłącznie wielkich sieci krajowych i zachęca do wykorzystywania kanałów konsultacji i uczestnictwa młodzieży nienależącej do stowarzyszeń. W tym celu właściwe będzie bezpośrednie zaangażowanie gmin, które na swoim obszarze mogą opracować modele uczestnictwa młodzieży w procesach konsultacji i debaty.

Informacje wysokiej jakości

| 3.6 | Dowiaduje się od Komisji, że tylko niektóre państwa członkowskie sumiennie traktują kwestię kształcenia i szkolenia osób działających na polu informowania młodzieży. Wnosi, by celowi temu poświęcono większą uwagę za pomocą odpowiednich programów badawczych dotyczących tej dziedziny. |
| --- | --- |

3.6

Dowiaduje się od Komisji, że tylko niektóre państwa członkowskie sumiennie traktują kwestię kształcenia i szkolenia osób działających na polu informowania młodzieży. Wnosi, by celowi temu poświęcono większą uwagę za pomocą odpowiednich programów badawczych dotyczących tej dziedziny.

| 3.7 | Uważa, że Komisja powinna bardziej zaakcentować związek między informowaniem i konsultacją w celu wsparcia młodych ludzi w zdobywaniu umiejętności pozyskiwania, wybierania i oceniania informacji, tak by stali się jej świadomymi użytkownikami. Apeluje do państw członkowskich o wykorzystanie wszystkich istniejących kanałów informacyjnych, by rozpowszechnić informacje na temat młodych ludzi (internetu, telefonów komórkowych, wideo, kina). |
| --- | --- |

3.7

Uważa, że Komisja powinna bardziej zaakcentować związek między informowaniem i konsultacją w celu wsparcia młodych ludzi w zdobywaniu umiejętności pozyskiwania, wybierania i oceniania informacji, tak by stali się jej świadomymi użytkownikami. Apeluje do państw członkowskich o wykorzystanie wszystkich istniejących kanałów informacyjnych, by rozpowszechnić informacje na temat młodych ludzi (internetu, telefonów komórkowych, wideo, kina).

Uczestnictwo młodych ludzi w informowaniu

| 3.8 | Z zadowoleniem odnotowuje nowy nacisk na lokalne rady młodzieżowe, systematyczne angażowanie młodych ludzi w lokalne organy decyzyjne i wsparcie władz lokalnych oraz regionalnych. Apeluje do Komisji, by zachęciła do opracowania dokładnych kryteriów dotyczących celu uczestnictwa młodzieży, tak by wesprzeć lokalne uczestnictwo i aktywne obywatelstwo. |
| --- | --- |

3.8

Z zadowoleniem odnotowuje nowy nacisk na lokalne rady młodzieżowe, systematyczne angażowanie młodych ludzi w lokalne organy decyzyjne i wsparcie władz lokalnych oraz regionalnych. Apeluje do Komisji, by zachęciła do opracowania dokładnych kryteriów dotyczących celu uczestnictwa młodzieży, tak by wesprzeć lokalne uczestnictwo i aktywne obywatelstwo.

| 3.9 | Podkreśla wagę zaangażowania młodzieży w opracowywanie strategii i produktów informacyjnych, w rozpowszechnianie informacji i w działania w zakresie doradztwa. |
| --- | --- |

3.9

Podkreśla wagę zaangażowania młodzieży w opracowywanie strategii i produktów informacyjnych, w rozpowszechnianie informacji i w działania w zakresie doradztwa.

| 3.10 | Uważa, że wkład poszczególnych młodych ludzi lub organizacji młodzieżowych w tę dziedzinę jest cennym zasobem, który należy wykorzystać w jak najlepszy sposób, i apeluje do Komisji o zachęcenie państw członkowskich do określenia nowych form uczestnictwa. |
| --- | --- |

3.10

Uważa, że wkład poszczególnych młodych ludzi lub organizacji młodzieżowych w tę dziedzinę jest cennym zasobem, który należy wykorzystać w jak najlepszy sposób, i apeluje do Komisji o zachęcenie państw członkowskich do określenia nowych form uczestnictwa.

4.   Otwarta metoda koordynacji

| 4.1 | Ma świadomość, że problematyka młodzieży leży w kompetencji państw członkowskich, i dlatego wzywa do wspólnego zaangażowania z ich strony i ze strony Komisji we współpracę z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

4.1

Ma świadomość, że problematyka młodzieży leży w kompetencji państw członkowskich, i dlatego wzywa do wspólnego zaangażowania z ich strony i ze strony Komisji we współpracę z władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 4.2 | Uważa ponadto, że Komisja powinna kłaść większy nacisk na sukcesy państw członkowskich, przede wszystkim na dobre rozwiązania. |
| --- | --- |

4.2

Uważa ponadto, że Komisja powinna kłaść większy nacisk na sukcesy państw członkowskich, przede wszystkim na dobre rozwiązania.

5.   Wnioski Komitetu Regionów

Uczestnictwo

| 5.1 | Zaleca, by państwa członkowskie zagwarantowały równe szanse wszystkim obywatelom, w szczególności zaś młodzieży obu płci, a także młodym mężczyznom i kobietom. |
| --- | --- |

5.1

Zaleca, by państwa członkowskie zagwarantowały równe szanse wszystkim obywatelom, w szczególności zaś młodzieży obu płci, a także młodym mężczyznom i kobietom.

| 5.2 | Wnosi, by przydzielając środki, na równi wspierano projekty na rzecz stowarzyszeń młodzieżowych i projekty skierowane do poszczególnych młodych ludzi, nie zapominając o młodzieży należącej do grup znajdujących się w najtrudniejszym położeniu. |
| --- | --- |

5.2

Wnosi, by przydzielając środki, na równi wspierano projekty na rzecz stowarzyszeń młodzieżowych i projekty skierowane do poszczególnych młodych ludzi, nie zapominając o młodzieży należącej do grup znajdujących się w najtrudniejszym położeniu.

| 5.3 | Pragnąłby ponadto, by państwa członkowskie zachęcały młodzież do zaangażowania się w działalność we władzach lokalnych, regionalnych i krajowych oraz w ministerstwach i partiach politycznych oraz by konsultowały się z nimi za pośrednictwem rad młodzieżowych oraz innych struktur partycypacyjnych. |
| --- | --- |

5.3

Pragnąłby ponadto, by państwa członkowskie zachęcały młodzież do zaangażowania się w działalność we władzach lokalnych, regionalnych i krajowych oraz w ministerstwach i partiach politycznych oraz by konsultowały się z nimi za pośrednictwem rad młodzieżowych oraz innych struktur partycypacyjnych.

| 5.4 | Opowiada się za tym, by państwa członkowskie mogły uruchomić projekty mające na celu zachęcenie młodzieży do udziału w sprawowaniu władzy na szczeblu terytorialnym i w zarządzaniu ich społecznościami, a także zacieśnić powiązania między władzami lokalnymi a szkołą w celu krzewienia świadomości obywatelskiej i świadomego korzystania z prawa do głosowania. |
| --- | --- |

5.4

Opowiada się za tym, by państwa członkowskie mogły uruchomić projekty mające na celu zachęcenie młodzieży do udziału w sprawowaniu władzy na szczeblu terytorialnym i w zarządzaniu ich społecznościami, a także zacieśnić powiązania między władzami lokalnymi a szkołą w celu krzewienia świadomości obywatelskiej i świadomego korzystania z prawa do głosowania.

| 5.5 | Zwraca się do władz lokalnych, regionalnych i krajowych o rzeczywiste zaangażowanie młodzieży w debaty na temat przyszłości Europy w celu wzmocnienia jej udziału w rozwoju Unii Europejskiej, przypisując aktywną rolę tym, którzy pracują w instytucjach, w urzędach europejskich lub uczestniczą w programach wspólnotowych. |
| --- | --- |

5.5

Zwraca się do władz lokalnych, regionalnych i krajowych o rzeczywiste zaangażowanie młodzieży w debaty na temat przyszłości Europy w celu wzmocnienia jej udziału w rozwoju Unii Europejskiej, przypisując aktywną rolę tym, którzy pracują w instytucjach, w urzędach europejskich lub uczestniczą w programach wspólnotowych.

Informowanie

| 5.6 | Uważa za konieczne, by państwa członkowskie zagwarantowały prawo do informacji za pomocą odpowiednich strategii, uwzględniając potrzeby młodzieży, zwracając szczególną uwagę na najsłabsze grupy oraz opracowując równocześnie specjalne programy kształcenia i szkolenia w celu przygotowania wszystkich osób zaangażowanych w edukację młodzieży. |
| --- | --- |

5.6

Uważa za konieczne, by państwa członkowskie zagwarantowały prawo do informacji za pomocą odpowiednich strategii, uwzględniając potrzeby młodzieży, zwracając szczególną uwagę na najsłabsze grupy oraz opracowując równocześnie specjalne programy kształcenia i szkolenia w celu przygotowania wszystkich osób zaangażowanych w edukację młodzieży.

| 5.7 | Potwierdza, że stworzenie Europy dla obywateli i integracja społeczna młodzieży jest jednym z głównych priorytetów politycznych Komitetu i zamierza wnieść swój wkład, angażując się w organizację uporządkowanego i systematycznego dialogu oraz spotkań z przedstawicielami lokalnych i regionalnych stowarzyszeń lub rad młodzieżowych, a także przewidując możliwość utworzenia swej własnej grupy roboczej, która monitorowałaby i promowała rzeczywiste zaangażowanie władz terytorialnych, poddając weryfikacji dobre rozwiązania lokalne i regionalne, między innymi dzięki wsparciu odpowiednich stowarzyszeń krajowych, że będzie dążyć do tego, by praktycznie wspomagać państwa członkowskie we wdrażaniu zaleceń dotyczących udziału młodzieży i jej informowania. |
| --- | --- |

5.7

Potwierdza, że stworzenie Europy dla obywateli i integracja społeczna młodzieży jest jednym z głównych priorytetów politycznych Komitetu i zamierza wnieść swój wkład, angażując się w organizację uporządkowanego i systematycznego dialogu oraz spotkań z przedstawicielami lokalnych i regionalnych stowarzyszeń lub rad młodzieżowych, a także przewidując możliwość utworzenia swej własnej grupy roboczej, która monitorowałaby i promowała rzeczywiste zaangażowanie władz terytorialnych, poddając weryfikacji dobre rozwiązania lokalne i regionalne, między innymi dzięki wsparciu odpowiednich stowarzyszeń krajowych, że będzie dążyć do tego, by praktycznie wspomagać państwa członkowskie we wdrażaniu zaleceń dotyczących udziału młodzieży i jej informowania.

| 5.8 | Podejmuje się bardziej rozpowszechniać informacje o tematach europejskich, wokół których należy rozwinąć debaty na szczeblu lokalnym i regionalnym, i o spotkaniach europejskich organizowanych dla młodzieży, tak by zwiększyć udział jak najszerszej części społeczeństwa. |
| --- | --- |

5.8

Podejmuje się bardziej rozpowszechniać informacje o tematach europejskich, wokół których należy rozwinąć debaty na szczeblu lokalnym i regionalnym, i o spotkaniach europejskich organizowanych dla młodzieży, tak by zwiększyć udział jak najszerszej części społeczeństwa.

| 5.9 | Dla zachęcania do uczestnictwa w rozwoju Unii Europejskiej wzywa Komisję do zaplanowania kampanii informacyjnej ad hoc w celu rozpropagowania wszystkich programów wspólnotowych skierowanych do młodzieży. |
| --- | --- |

5.9

Dla zachęcania do uczestnictwa w rozwoju Unii Europejskiej wzywa Komisję do zaplanowania kampanii informacyjnej ad hoc w celu rozpropagowania wszystkich programów wspólnotowych skierowanych do młodzieży.

Metoda otwartej koordynacji

| 5.10 | Docenia wyrażoną przez Radę chęć dostosowania i ulepszenia linii działania oraz uwzględnienia środków określonych w niedawnej rezolucji, apeluje zatem o wzięcie pod uwagę spostrzeżeń oraz propozycji wysuniętych w niniejszej opinii. |
| --- | --- |

5.10

Docenia wyrażoną przez Radę chęć dostosowania i ulepszenia linii działania oraz uwzględnienia środków określonych w niedawnej rezolucji, apeluje zatem o wzięcie pod uwagę spostrzeżeń oraz propozycji wysuniętych w niniejszej opinii.

| 5.11 | Pragnąłby, by państwa członkowskie w ramach dotychczasowych sprawozdań nadal mogły dostarczać Komisji informacji na temat swych własnych kierunków polityki dotyczącej młodzieży, wnosząc tym samym wkład w otwartą metodę koordynacji (OMC) oraz umożliwiając bardziej precyzyjne określanie i rozpowszechnianie dobrych rozwiązań. |
| --- | --- |

5.11

Pragnąłby, by państwa członkowskie w ramach dotychczasowych sprawozdań nadal mogły dostarczać Komisji informacji na temat swych własnych kierunków polityki dotyczącej młodzieży, wnosząc tym samym wkład w otwartą metodę koordynacji (OMC) oraz umożliwiając bardziej precyzyjne określanie i rozpowszechnianie dobrych rozwiązań.

| 5.12 | Zgadza się z ustaleniem najpóźniej do marca 2007 r. linii działania w zakresie uczestnictwa i informowania, na których państwa członkowskie zamierzają się skoncentrować w celu określenia odpowiednich planów działania, przede wszystkim rozpowszechniając w większym stopniu dobre rozwiązania. |
| --- | --- |

5.12

Zgadza się z ustaleniem najpóźniej do marca 2007 r. linii działania w zakresie uczestnictwa i informowania, na których państwa członkowskie zamierzają się skoncentrować w celu określenia odpowiednich planów działania, przede wszystkim rozpowszechniając w większym stopniu dobre rozwiązania.

| 5.13 | Zwraca się do Komisji o określenie najlepszego sposobu sporządzania — z użyciem efektywnych metod statystycznych oraz badań jakościowych — skutecznej analizy postępów osiąganych przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

5.13

Zwraca się do Komisji o określenie najlepszego sposobu sporządzania — z użyciem efektywnych metod statystycznych oraz badań jakościowych — skutecznej analizy postępów osiąganych przez państwa członkowskie.

| 5.14 | Opowiada się za utworzeniem grupy roboczej, której zadaniem byłoby opracowanie instrumentów oceniających realizację środków wzmacniających wspólne cele, i postuluje udział przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych za pośrednictwem Komitetu. |
| --- | --- |

5.14

Opowiada się za utworzeniem grupy roboczej, której zadaniem byłoby opracowanie instrumentów oceniających realizację środków wzmacniających wspólne cele, i postuluje udział przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych za pośrednictwem Komitetu.

| 5.15 | Potwierdza, że wspólne cele dotyczące młodzieży będą łatwiejsze do osiągnięcia, jeżeli zaoferuje się jej lepsze warunki życia. Wnosi, by w ramach Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży Komisja przedstawiła plan działania umożliwiający lepsze ukierunkowanie i wspieranie inicjatyw poszczególnych państw członkowskich oraz by przewidziała środki finansowe na ten cel, który powinien być w miarę możliwości powiązany z nowatorskimi działaniami oraz z wymianą dobrych rozwiązań. |
| --- | --- |

5.15

Potwierdza, że wspólne cele dotyczące młodzieży będą łatwiejsze do osiągnięcia, jeżeli zaoferuje się jej lepsze warunki życia. Wnosi, by w ramach Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży Komisja przedstawiła plan działania umożliwiający lepsze ukierunkowanie i wspieranie inicjatyw poszczególnych państw członkowskich oraz by przewidziała środki finansowe na ten cel, który powinien być w miarę możliwości powiązany z nowatorskimi działaniami oraz z wymianą dobrych rozwiązań.

| 5.16 | Wzywa państwa członkowskie do przyznania władzom lokalnym i regionalnym odpowiednich środków na realizację wspólnych celów. |
| --- | --- |

5.16

Wzywa państwa członkowskie do przyznania władzom lokalnym i regionalnym odpowiednich środków na realizację wspólnych celów.

| 5.17 | Ma wreszcie nadzieję, że również w ramach debaty nad zieloną księgą Komisji w sprawie prawa pracy państwa członkowskie podejmą problem niepewności zatrudnienia dotykający młodzież, aby w lepszym stopniu osiągnąć cele związane z młodzieżą. |
| --- | --- |

5.17

Ma wreszcie nadzieję, że również w ramach debaty nad zieloną księgą Komisji w sprawie prawa pracy państwa członkowskie podejmą problem niepewności zatrudnienia dotykający młodzież, aby w lepszym stopniu osiągnąć cele związane z młodzieżą.

Rzym, 23 marca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

(1)  CdR 253/2005 fin

1

---

| 7.7.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/14

---

Opinia Komitetu Regionów „Przyszłość jednolitego rynku i ocena społeczeństwa europejskiego”

(2007/C 156/03)

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że jednolity rynek potrzebuje nowych bodźców, by sprostać wyzwaniom w nadchodzących latach. Obecnie jednolity rynek składa się z 27 państw członkowskich, co oznacza, że jest o wiele bardziej zróżnicowany niż pierwotnie zakładano. Co więcej, jednolity rynek funkcjonuje obecnie w globalnym środowisku. Powinien on zatem przekształcić się z wewnętrznego projektu UE w skuteczny instrument wzmacniający spójność terytorialną, gospodarczą i społeczną, zdolność UE do skutecznego konkurowania z resztą świata i realizowania celów agendy lizbońskiej. W tym zakresie władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę. |
| --- | --- |

—

Uważa, że jednolity rynek potrzebuje nowych bodźców, by sprostać wyzwaniom w nadchodzących latach. Obecnie jednolity rynek składa się z 27 państw członkowskich, co oznacza, że jest o wiele bardziej zróżnicowany niż pierwotnie zakładano. Co więcej, jednolity rynek funkcjonuje obecnie w globalnym środowisku. Powinien on zatem przekształcić się z wewnętrznego projektu UE w skuteczny instrument wzmacniający spójność terytorialną, gospodarczą i społeczną, zdolność UE do skutecznego konkurowania z resztą świata i realizowania celów agendy lizbońskiej. W tym zakresie władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę.

| — | Zachęca Komisję Europejską i państwa członkowskie do podjęcia — w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi — badań w celu określenia przeszkód, przed jakimi stają obecnie regiony, miasta i gminy w stosowaniu zasad jednolitego rynku, oraz potencjalnych rozwiązań umożliwiających stworzenie jednolitego rynku na miarę XXI wieku. |
| --- | --- |

—

Zachęca Komisję Europejską i państwa członkowskie do podjęcia — w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi — badań w celu określenia przeszkód, przed jakimi stają obecnie regiony, miasta i gminy w stosowaniu zasad jednolitego rynku, oraz potencjalnych rozwiązań umożliwiających stworzenie jednolitego rynku na miarę XXI wieku.

| — | Zaleca Komisji Europejskiej skoncentrowanie działań na dalszym wdrażaniu jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy oraz sektora finansowego. Swobodny przepływ towarów został zrealizowany ze względnym powodzeniem, natomiast mniej skuteczne okazało się wdrażanie jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy i sektora finansowego. |
| --- | --- |

—

Zaleca Komisji Europejskiej skoncentrowanie działań na dalszym wdrażaniu jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy oraz sektora finansowego. Swobodny przepływ towarów został zrealizowany ze względnym powodzeniem, natomiast mniej skuteczne okazało się wdrażanie jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy i sektora finansowego.

I.   Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

Wprowadzenie

| 1. | Zgadza się z Komisją Europejską i z Radą Europejską, że gospodarka europejska w XXI wieku staje przed nowymi wyzwaniami i możliwościami. Dlatego Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji Europejskiej do przeprowadzenia szerokiego przeglądu tak jednolitego rynku, jak i społeczeństwa europejskiego w trakcie 2007 r. Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje również wniosek Komisji Europejskiej o wniesienie wkładu w ten przegląd w postaci „opinii perspektywicznej”. |
| --- | --- |

1.

Zgadza się z Komisją Europejską i z Radą Europejską, że gospodarka europejska w XXI wieku staje przed nowymi wyzwaniami i możliwościami. Dlatego Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji Europejskiej do przeprowadzenia szerokiego przeglądu tak jednolitego rynku, jak i społeczeństwa europejskiego w trakcie 2007 r. Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje również wniosek Komisji Europejskiej o wniesienie wkładu w ten przegląd w postaci „opinii perspektywicznej”.

| 2. | Uważa, że jednolity rynek potrzebuje nowych bodźców, by sprostać wyzwaniom w nadchodzących latach. Obecnie jednolity rynek składa się z 27 państw członkowskich, co oznacza, że jest o wiele bardziej zróżnicowany niż pierwotnie zakładano. Co więcej, obecnie funkcjonuje on w globalnym środowisku. W myśl tej opinii jednolity rynek powinien zatem przekształcić się z wewnętrznego projektu UE w skuteczny instrument wzmacniający spójność terytorialną, gospodarczą i społeczną, zdolność UE do skutecznego konkurowania z resztą świata i realizowania celów agendy lizbońskiej. Władze lokalne i regionalne mają tym zakresie do odegrania kluczową rolę. |
| --- | --- |

2.

Uważa, że jednolity rynek potrzebuje nowych bodźców, by sprostać wyzwaniom w nadchodzących latach. Obecnie jednolity rynek składa się z 27 państw członkowskich, co oznacza, że jest o wiele bardziej zróżnicowany niż pierwotnie zakładano. Co więcej, obecnie funkcjonuje on w globalnym środowisku. W myśl tej opinii jednolity rynek powinien zatem przekształcić się z wewnętrznego projektu UE w skuteczny instrument wzmacniający spójność terytorialną, gospodarczą i społeczną, zdolność UE do skutecznego konkurowania z resztą świata i realizowania celów agendy lizbońskiej. Władze lokalne i regionalne mają tym zakresie do odegrania kluczową rolę.

Jednolity rynek w XXI wieku

| 3. | Przyznaje, że swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału stanowi fundamentalną zasadę Unii Europejskiej i podstawę jednolitego rynku. Należy również pamiętać, że projekt integracji europejskiej dotyczył i dotyczy nie tylko jednolitego rynku, ale wynikał również z pragnienia zachowania pokoju poprzez budowanie solidarności i spójności pomiędzy narodami Europy. |
| --- | --- |

3.

Przyznaje, że swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału stanowi fundamentalną zasadę Unii Europejskiej i podstawę jednolitego rynku. Należy również pamiętać, że projekt integracji europejskiej dotyczył i dotyczy nie tylko jednolitego rynku, ale wynikał również z pragnienia zachowania pokoju poprzez budowanie solidarności i spójności pomiędzy narodami Europy.

| 4. | Podkreśla znaczenie włączenia od samego początku wszystkich podmiotów w proces podejmowania decyzji poprzez procedury konsultacji publicznych oraz poświęcenia szczególnej uwagi, w ramach analiz oddziaływania, wpływom prawodawstwa unijnego na aspekty terytorialne, społeczne i środowiskowe. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla znaczenie włączenia od samego początku wszystkich podmiotów w proces podejmowania decyzji poprzez procedury konsultacji publicznych oraz poświęcenia szczególnej uwagi, w ramach analiz oddziaływania, wpływom prawodawstwa unijnego na aspekty terytorialne, społeczne i środowiskowe.

| 5. | Zaleca, by Komisja Europejska i państwa członkowskie lepiej wykorzystały potencjał innowacyjności i kreatywności władz lokalnych i regionalnych w Europie w poszukiwaniu rozwiązań dla niedostatecznego stopnia wdrożenia jednolitego rynku. Odnosi się to zwłaszcza do potrzeby zwiększenia otwartości i rozwiązania kwestii polityki protekcjonistycznej prowadzonej przez niektóre państwa członkowskie, co utrudnia inwestowanie przez MŚP w nowe rynki w całej UE i na całym świecie. |
| --- | --- |

5.

Zaleca, by Komisja Europejska i państwa członkowskie lepiej wykorzystały potencjał innowacyjności i kreatywności władz lokalnych i regionalnych w Europie w poszukiwaniu rozwiązań dla niedostatecznego stopnia wdrożenia jednolitego rynku. Odnosi się to zwłaszcza do potrzeby zwiększenia otwartości i rozwiązania kwestii polityki protekcjonistycznej prowadzonej przez niektóre państwa członkowskie, co utrudnia inwestowanie przez MŚP w nowe rynki w całej UE i na całym świecie.

| 6. | Zachęca Komisję Europejską i państwa członkowskie do podjęcia — w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi — badań w celu określenia przeszkód, przed jakimi stają obecnie regiony, miasta i gminy w stosowaniu zasad jednolitego rynku, oraz potencjalnych rozwiązań umożliwiających stworzenie jednolitego rynku na miarę XXI wieku. |
| --- | --- |

6.

Zachęca Komisję Europejską i państwa członkowskie do podjęcia — w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi — badań w celu określenia przeszkód, przed jakimi stają obecnie regiony, miasta i gminy w stosowaniu zasad jednolitego rynku, oraz potencjalnych rozwiązań umożliwiających stworzenie jednolitego rynku na miarę XXI wieku.

| 7. | Zauważa, iż rola władz lokalnych i regionalnych wykracza poza dostosowywanie się do przemian ekonomicznych i wspieranie przedsiębiorstw na jednolitym rynku. Jako organizatorzy i dostawcy usług publicznych są one także podmiotami jednolitego rynku. |
| --- | --- |

7.

Zauważa, iż rola władz lokalnych i regionalnych wykracza poza dostosowywanie się do przemian ekonomicznych i wspieranie przedsiębiorstw na jednolitym rynku. Jako organizatorzy i dostawcy usług publicznych są one także podmiotami jednolitego rynku.

| 8. | Przyznaje, że ocena społeczna jest ściśle związana z efektywnym funkcjonowaniem jednolitego rynku. Ocena społeczeństwa europejskiego powinna uznać, że tradycyjne problemy społeczne (na przykład ubóstwo i niepełnosprawność) mogą się nasilić w wyniku starzenia się społeczeństwa i trwałego bezrobocia. Jednocześnie mogą pojawić się nowe problemy społeczne w wyniku zmian w strukturze rodziny i w wyniku globalizacji. Ocena społeczna powinna doprowadzić do opracowania wspólnego podejścia do analizy, wymiany najlepszych praktyk na szczeblu europejskim i pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

8.

Przyznaje, że ocena społeczna jest ściśle związana z efektywnym funkcjonowaniem jednolitego rynku. Ocena społeczeństwa europejskiego powinna uznać, że tradycyjne problemy społeczne (na przykład ubóstwo i niepełnosprawność) mogą się nasilić w wyniku starzenia się społeczeństwa i trwałego bezrobocia. Jednocześnie mogą pojawić się nowe problemy społeczne w wyniku zmian w strukturze rodziny i w wyniku globalizacji. Ocena społeczna powinna doprowadzić do opracowania wspólnego podejścia do analizy, wymiany najlepszych praktyk na szczeblu europejskim i pomiędzy państwami członkowskimi.

Globalizacja i wyzwania zewnętrzne

| 9. | Zaleca, by Komisja Europejska w sposób bardziej systematyczny przeprowadzała analizę porównawczą, pomiary i ocenę wyników gospodarczych oraz polityki gospodarek krajowych i regionalnych w odniesieniu do konkurentów światowych, w szczególności USA, Chin, Indii oraz innych państw członkowskich i regionów UE. |
| --- | --- |

9.

Zaleca, by Komisja Europejska w sposób bardziej systematyczny przeprowadzała analizę porównawczą, pomiary i ocenę wyników gospodarczych oraz polityki gospodarek krajowych i regionalnych w odniesieniu do konkurentów światowych, w szczególności USA, Chin, Indii oraz innych państw członkowskich i regionów UE.

| 10. | Podziela pogląd Komisji w sprawie konieczności większego uwzględnienia międzynarodowego kontekstu w celu utrzymania konkurencyjności i atrakcyjności wspólnotowego rynku. Bardziej zintegrowany wspólny rynek stanowiłby w istocie odpowiedź na wyzwania globalizacji, pozwoliłby wykorzystać nowe możliwości, tym samym ograniczając jej negatywne postrzeganie. W tym kontekście Komitet Regionów podkreśla, że również władze lokalne i regionalne w UE są częścią coraz bardziej globalnej gospodarki, gdzie wielkość światowego handlu towarami podwaja się co dziesięć lat. Z uwagi na konkurencję ze strony gospodarek opartych na wiedzy, przedsiębiorstwa europejskie będą musiały stać się znacznie bardziej innowacyjne, twórcze i rozwijać umiejętności pracowników, aby móc konkurować. |
| --- | --- |

10.

Podziela pogląd Komisji w sprawie konieczności większego uwzględnienia międzynarodowego kontekstu w celu utrzymania konkurencyjności i atrakcyjności wspólnotowego rynku. Bardziej zintegrowany wspólny rynek stanowiłby w istocie odpowiedź na wyzwania globalizacji, pozwoliłby wykorzystać nowe możliwości, tym samym ograniczając jej negatywne postrzeganie. W tym kontekście Komitet Regionów podkreśla, że również władze lokalne i regionalne w UE są częścią coraz bardziej globalnej gospodarki, gdzie wielkość światowego handlu towarami podwaja się co dziesięć lat. Z uwagi na konkurencję ze strony gospodarek opartych na wiedzy, przedsiębiorstwa europejskie będą musiały stać się znacznie bardziej innowacyjne, twórcze i rozwijać umiejętności pracowników, aby móc konkurować.

| 11. | Zaleca, by pojmować jednolity rynek jako dynamiczny instrument służący gospodarczemu i społecznemu rozwojowi Europy. Należy wspierać rozwój jednolitego rynku i jego zdolność do odpowiedniego reagowania na zmieniające się wzorce i wyzwania globalnej gospodarki, by skutecznie zwiększyć wzrost gospodarczy w UE, stwarzając ku temu odpowiednie warunki polityczne i gospodarcze. |
| --- | --- |

11.

Zaleca, by pojmować jednolity rynek jako dynamiczny instrument służący gospodarczemu i społecznemu rozwojowi Europy. Należy wspierać rozwój jednolitego rynku i jego zdolność do odpowiedniego reagowania na zmieniające się wzorce i wyzwania globalnej gospodarki, by skutecznie zwiększyć wzrost gospodarczy w UE, stwarzając ku temu odpowiednie warunki polityczne i gospodarcze.

| 12. | Uważa, że na szczeblu UE należy opracować wspólne podejście dla zakresu minimalnych standardów socjalnych opartych na wspólnych zasadach. Zasady dotyczące równego traktowania w odniesieniu do warunków pracy powinny obowiązywać w miejscu zatrudnienia i opierać się na porozumieniu pomiędzy partnerami społecznymi. Ze względu na rozwój globalnego rynku wiele wyzwań, z którymi musi się zmierzyć jednolity rynek, ma charakter zewnętrzny. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że na szczeblu UE należy opracować wspólne podejście dla zakresu minimalnych standardów socjalnych opartych na wspólnych zasadach. Zasady dotyczące równego traktowania w odniesieniu do warunków pracy powinny obowiązywać w miejscu zatrudnienia i opierać się na porozumieniu pomiędzy partnerami społecznymi. Ze względu na rozwój globalnego rynku wiele wyzwań, z którymi musi się zmierzyć jednolity rynek, ma charakter zewnętrzny.

Kształcenie, rozwój umiejętności i zdolności do zatrudnienia w gospodarce opartej na wiedzy

| 13. | Zaleca Komisji Europejskiej, by wspieranie rozwoju umiejętności, dzięki zasadzie równych szans i inwestycjom w uczenie się przez całe życie, było skoncentrowane na takiej polityce kształcenia i szkolenia, która rozwija umiejętności wymagane do znalezienia odpowiedniej pracy i jest zgodna z potrzebami gospodarki. |
| --- | --- |

13.

Zaleca Komisji Europejskiej, by wspieranie rozwoju umiejętności, dzięki zasadzie równych szans i inwestycjom w uczenie się przez całe życie, było skoncentrowane na takiej polityce kształcenia i szkolenia, która rozwija umiejętności wymagane do znalezienia odpowiedniej pracy i jest zgodna z potrzebami gospodarki.

| 14. | Podkreśla, że rozwój umiejętności jest istotnym wyzwaniem stojącym przed regionami europejskimi i że wraz z innowacjami, przedsiębiorczością, konkurencją i inwestycjami stanowi jeden z kluczowych czynników stymulowania wydajności. Komitet Regionów akcentuje znaczenie poprawy możliwości inwestowania w rozwijanie umiejętności w państwach członkowskich oraz we władzach lokalnych i regionalnych, by zapewnić w praktyce uczenie się przez całe życie i promowanie aktywnej polityki na rynku pracy poprzez zrównoważone podejście zgodnie z agendą lizbońską. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że rozwój umiejętności jest istotnym wyzwaniem stojącym przed regionami europejskimi i że wraz z innowacjami, przedsiębiorczością, konkurencją i inwestycjami stanowi jeden z kluczowych czynników stymulowania wydajności. Komitet Regionów akcentuje znaczenie poprawy możliwości inwestowania w rozwijanie umiejętności w państwach członkowskich oraz we władzach lokalnych i regionalnych, by zapewnić w praktyce uczenie się przez całe życie i promowanie aktywnej polityki na rynku pracy poprzez zrównoważone podejście zgodnie z agendą lizbońską.

| 15. | Zaleca, by Komisja Europejska w konsultacji z państwami członkowskimi oraz władzami lokalnymi i regionalnymi, stworzyła strategiczne ramy i zapewniła zasoby do wspierania regionalnych i lokalnych strategii rozwoju umiejętności. |
| --- | --- |

15.

Zaleca, by Komisja Europejska w konsultacji z państwami członkowskimi oraz władzami lokalnymi i regionalnymi, stworzyła strategiczne ramy i zapewniła zasoby do wspierania regionalnych i lokalnych strategii rozwoju umiejętności.

| 16. | Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim, by w przyszłości jednolity rynek skoncentrował się w większym stopniu na umiejętnościach i zatrudnieniu, tam gdzie to właściwe — poprzez działania na szczeblu lokalnym i regionalnym. W warunkach zwiększonej autonomii i odpowiedzialności regionów programy rozwoju umiejętności, jak te realizowane w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, powinny przynieść dostosowanie do regionalnych i lokalnych rynków pracy, tak by regiony mogły sprostać stojącym przed nimi wyzwaniom. |
| --- | --- |

16.

Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim, by w przyszłości jednolity rynek skoncentrował się w większym stopniu na umiejętnościach i zatrudnieniu, tam gdzie to właściwe — poprzez działania na szczeblu lokalnym i regionalnym. W warunkach zwiększonej autonomii i odpowiedzialności regionów programy rozwoju umiejętności, jak te realizowane w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, powinny przynieść dostosowanie do regionalnych i lokalnych rynków pracy, tak by regiony mogły sprostać stojącym przed nimi wyzwaniom.

| 17. | Proponuje, by Komisja Europejska i państwa członkowskie wykorzystywały raczej silne strony UE jako gospodarki opartej na wiedzy i wspierały przekazywanie umiejętności oraz zdolności do zatrudnienia swoich obywateli, zamiast podejmować próby konkurowania z gospodarkami o przewadze konkurencyjnej w zakresie prac niskokwalifikowanych i o niskiej wartości dodanej. Rozwój umiejętności i uczenia się przez całe życie to zasadnicze elementy wszelkich programów dążących do zwiększenia efektywności jednolitego rynku. |
| --- | --- |

17.

Proponuje, by Komisja Europejska i państwa członkowskie wykorzystywały raczej silne strony UE jako gospodarki opartej na wiedzy i wspierały przekazywanie umiejętności oraz zdolności do zatrudnienia swoich obywateli, zamiast podejmować próby konkurowania z gospodarkami o przewadze konkurencyjnej w zakresie prac niskokwalifikowanych i o niskiej wartości dodanej. Rozwój umiejętności i uczenia się przez całe życie to zasadnicze elementy wszelkich programów dążących do zwiększenia efektywności jednolitego rynku.

| 18. | Przypomina w tym kontekście, że konkurencja światowa i zorientowanie gospodarki na wiedzę i usługi wiąże się z nowymi wyzwaniami dla rozwijania kwalifikacji i dla kształcenia. Prace wymagające niskich kwalifikacji i nisko płatne nie mogą stać się pułapkami dla nowo powstałej grupy „ubogich pracowników”. Z tego względu konieczne jest skoncentrowanie pomocy socjalnej na pomocy tym osobom, których ten problem dotyczy — poprzez kształcenie ogólne i zawodowe, godziwe wynagrodzenie i warunki pracy dla wszystkich oraz przepisy ułatwiające mobilność społeczną. |
| --- | --- |

18.

Przypomina w tym kontekście, że konkurencja światowa i zorientowanie gospodarki na wiedzę i usługi wiąże się z nowymi wyzwaniami dla rozwijania kwalifikacji i dla kształcenia. Prace wymagające niskich kwalifikacji i nisko płatne nie mogą stać się pułapkami dla nowo powstałej grupy „ubogich pracowników”. Z tego względu konieczne jest skoncentrowanie pomocy socjalnej na pomocy tym osobom, których ten problem dotyczy — poprzez kształcenie ogólne i zawodowe, godziwe wynagrodzenie i warunki pracy dla wszystkich oraz przepisy ułatwiające mobilność społeczną.

Ocena społeczeństwa europejskiego

| 19. | Popiera pogląd Rady Europejskiej na temat wagi wymiaru społecznego UE (1). Komitet Regionów przyjmuje zatem z zadowoleniem wniosek Rady, by Komisja Europejska i Parlament zwróciły należną uwagę na społeczny wpływ prawodawstwa europejskiego. |
| --- | --- |

19.

Popiera pogląd Rady Europejskiej na temat wagi wymiaru społecznego UE (1). Komitet Regionów przyjmuje zatem z zadowoleniem wniosek Rady, by Komisja Europejska i Parlament zwróciły należną uwagę na społeczny wpływ prawodawstwa europejskiego.

| 20. | Podkreśla fakt, że jednolity rynek powinien być postrzegany jako ważny składnik szerzej rozumianego społeczeństwa UE. Dlatego należałoby w większym stopniu odnieść się do społecznych aspektów polityki realizowanej w ramach rynku wewnętrznego, a UE powinna oprzeć się na różnej tożsamości regionalnej i różnym podejściu do rozwoju społeczno-gospodarczego w celu wdrożenia wspólnych zasad europejskich, zamiast dążyć do wdrażania jednej uniwersalnej polityki lub takiej, która byłaby oparta jedynie na przesłankach gospodarczych. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla fakt, że jednolity rynek powinien być postrzegany jako ważny składnik szerzej rozumianego społeczeństwa UE. Dlatego należałoby w większym stopniu odnieść się do społecznych aspektów polityki realizowanej w ramach rynku wewnętrznego, a UE powinna oprzeć się na różnej tożsamości regionalnej i różnym podejściu do rozwoju społeczno-gospodarczego w celu wdrożenia wspólnych zasad europejskich, zamiast dążyć do wdrażania jednej uniwersalnej polityki lub takiej, która byłaby oparta jedynie na przesłankach gospodarczych.

| 21. | Zaleca, aby Komisja Europejska w dalszym ciągu gwarantowała prawa socjalne i prawa konsumenta, uwalniając zarazem rynek usług (na przykład przy pomocy przyszłej dyrektywy w sprawie usług). |
| --- | --- |

21.

Zaleca, aby Komisja Europejska w dalszym ciągu gwarantowała prawa socjalne i prawa konsumenta, uwalniając zarazem rynek usług (na przykład przy pomocy przyszłej dyrektywy w sprawie usług).

| 22. | Uważa za konieczne, tak jak wykazała to debata nad dyrektywą w sprawie usług, uwzględnienie specyfiki zadań z zakresu usług publicznych mając wzgląd na stosowanie reguł jednolitego rynku. |
| --- | --- |

22.

Uważa za konieczne, tak jak wykazała to debata nad dyrektywą w sprawie usług, uwzględnienie specyfiki zadań z zakresu usług publicznych mając wzgląd na stosowanie reguł jednolitego rynku.

| 23. | Zaleca, by Komisja Europejska uwzględniła w szczególności wpływ bieżących i przyszłych zmian demograficznych na przyszłe powodzenie i kierunek rozwoju jednolitego rynku. Należałoby zwrócić szczególną uwagę na nierównomierne oddziaływanie bieżących i przyszłych przepływów migracyjnych. Równość szans jest istotną zasadą współczesnej Europy, a jakakolwiek dyskryminacja nie wchodzi w grę. |
| --- | --- |

23.

Zaleca, by Komisja Europejska uwzględniła w szczególności wpływ bieżących i przyszłych zmian demograficznych na przyszłe powodzenie i kierunek rozwoju jednolitego rynku. Należałoby zwrócić szczególną uwagę na nierównomierne oddziaływanie bieżących i przyszłych przepływów migracyjnych. Równość szans jest istotną zasadą współczesnej Europy, a jakakolwiek dyskryminacja nie wchodzi w grę.

| 24. | Zaleca, by Komisja Europejska przyjęła bardziej spójne i metodyczne podejście, co pozwoli lepiej zająć się wymiarem społecznym jednolitego rynku. Dobrobyt i interesy obywateli europejskich oraz świata biznesu powinny służyć za wytyczne dla polityki UE, gdyż mają kluczowe znaczenie dla wykorzystania możliwości jednolitego rynku. Dlatego konkurencyjność regionów należy pojmować pod kątem potencjału tak obywateli, jak i przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

24.

Zaleca, by Komisja Europejska przyjęła bardziej spójne i metodyczne podejście, co pozwoli lepiej zająć się wymiarem społecznym jednolitego rynku. Dobrobyt i interesy obywateli europejskich oraz świata biznesu powinny służyć za wytyczne dla polityki UE, gdyż mają kluczowe znaczenie dla wykorzystania możliwości jednolitego rynku. Dlatego konkurencyjność regionów należy pojmować pod kątem potencjału tak obywateli, jak i przedsiębiorstw.

| 25. | Zaleca, by UE podjęła wysiłki na rzecz ochrony bardziej wrażliwych grup społeczeństwa europejskiego. Globalizacja światowych rynków to dodatkowe szanse na rozwój gospodarek UE. Jednak, chociaż wsparcie dla wzrostu gospodarczego powinno prowadzić do tworzenia nowych miejsc pracy i dobrobytu, pewne grupy wspólnoty europejskiej mogą nie być w stanie czerpać korzyści z tego wzrostu. Tradycyjna polityka socjalna będzie musiała zostać dostosowana do tych nowych zadań również ze względu na zmiany demograficzne i starzenie się społeczeństwa. W rezultacie, wykorzystując możliwości rozwoju, polityka UE musi zarazem zapewniać równe szanse, i pomagać w dostosowaniu istniejących struktur jednolitego rynku europejskiego, podlegającego ciągłym przemianom. Będzie to wymagało struktur z zakresu opieki społecznej, w szczególności edukacji i szkolenia, by trafić skuteczniej do grup najbardziej potrzebujących i zapewnić właściwe środki i bodźce oraz by opracować innowacyjne strategie skutecznej opieki socjalnej. |
| --- | --- |

25.

Zaleca, by UE podjęła wysiłki na rzecz ochrony bardziej wrażliwych grup społeczeństwa europejskiego. Globalizacja światowych rynków to dodatkowe szanse na rozwój gospodarek UE. Jednak, chociaż wsparcie dla wzrostu gospodarczego powinno prowadzić do tworzenia nowych miejsc pracy i dobrobytu, pewne grupy wspólnoty europejskiej mogą nie być w stanie czerpać korzyści z tego wzrostu. Tradycyjna polityka socjalna będzie musiała zostać dostosowana do tych nowych zadań również ze względu na zmiany demograficzne i starzenie się społeczeństwa. W rezultacie, wykorzystując możliwości rozwoju, polityka UE musi zarazem zapewniać równe szanse, i pomagać w dostosowaniu istniejących struktur jednolitego rynku europejskiego, podlegającego ciągłym przemianom. Będzie to wymagało struktur z zakresu opieki społecznej, w szczególności edukacji i szkolenia, by trafić skuteczniej do grup najbardziej potrzebujących i zapewnić właściwe środki i bodźce oraz by opracować innowacyjne strategie skutecznej opieki socjalnej.

Lepsza komunikacja

| 26. | Zaleca, by Komisja Europejska i państwa członkowskie prowadziły konsultacje i współpracowały z władzami lokalnymi i regionalnymi w celu ożywienia debaty i włączania obywateli w realizację celów takich jak dobrobyt, solidarność i bezpieczeństwo oraz wdrażania agendy na rzecz wzrostu i zatrudnienia. Należałoby odnieść się do ważnej roli, jaką partnerzy społeczni i dialog społeczny mogą odegrać na wszystkich szczeblach dla oceny funkcjonowania rynku, promowania zrównoważonej polityki w zakresie migracji gospodarczej, przeciwdziałania nieuczciwym warunkom pracy i zwalczania dyskryminacji w miejscu pracy oraz w szerszym kontekście — na rynku pracy. |
| --- | --- |

26.

Zaleca, by Komisja Europejska i państwa członkowskie prowadziły konsultacje i współpracowały z władzami lokalnymi i regionalnymi w celu ożywienia debaty i włączania obywateli w realizację celów takich jak dobrobyt, solidarność i bezpieczeństwo oraz wdrażania agendy na rzecz wzrostu i zatrudnienia. Należałoby odnieść się do ważnej roli, jaką partnerzy społeczni i dialog społeczny mogą odegrać na wszystkich szczeblach dla oceny funkcjonowania rynku, promowania zrównoważonej polityki w zakresie migracji gospodarczej, przeciwdziałania nieuczciwym warunkom pracy i zwalczania dyskryminacji w miejscu pracy oraz w szerszym kontekście — na rynku pracy.

| 27. | Podkreśla, że korzyści płynące z jednolitego rynku nie zostały skutecznie wyjaśnione partnerom, obywatelom i przedstawicielom świata biznesu. Przywrócenie więzi między Europą i jej obywatelami jest kluczowym warunkiem powodzenia jednolitego rynku. Komitet Regionów zaleca zatem, by władze lokalne i regionalne znajdujące się na najbliższym obywatelom szczeblu rządzenia odgrywały wiodącą rolę w tym procesie. Zaleca, by Komisja Europejska, we współpracy z Komitetem Regionów, uruchomiła proces oparty na komunikacji i odpowiedniej strategii, służący zaangażowaniu obywateli i świata biznesu, wyjściu naprzeciw ich oczekiwaniom i włączeniu ich w realizację unijnych celów, takich jak dobrobyt, solidarność i bezpieczeństwo oraz wdrażanie agendy na rzecz wzrostu i zatrudnienia. Jest to niezbędne, aby zapewnić Europie przyszłe zaufanie i wsparcie jej obywateli. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla, że korzyści płynące z jednolitego rynku nie zostały skutecznie wyjaśnione partnerom, obywatelom i przedstawicielom świata biznesu. Przywrócenie więzi między Europą i jej obywatelami jest kluczowym warunkiem powodzenia jednolitego rynku. Komitet Regionów zaleca zatem, by władze lokalne i regionalne znajdujące się na najbliższym obywatelom szczeblu rządzenia odgrywały wiodącą rolę w tym procesie. Zaleca, by Komisja Europejska, we współpracy z Komitetem Regionów, uruchomiła proces oparty na komunikacji i odpowiedniej strategii, służący zaangażowaniu obywateli i świata biznesu, wyjściu naprzeciw ich oczekiwaniom i włączeniu ich w realizację unijnych celów, takich jak dobrobyt, solidarność i bezpieczeństwo oraz wdrażanie agendy na rzecz wzrostu i zatrudnienia. Jest to niezbędne, aby zapewnić Europie przyszłe zaufanie i wsparcie jej obywateli.

| 28. | Zaleca, by w celu rozwiania obaw obywateli i przedsiębiorstw, a w szczególności MŚP, Komisja Europejska, państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne skutecznej informowały o sposobie radzenia sobie ze zmianami ekonomicznymi i społecznymi wynikającymi z globalizacji i wzrostu konkurencji. |
| --- | --- |

28.

Zaleca, by w celu rozwiania obaw obywateli i przedsiębiorstw, a w szczególności MŚP, Komisja Europejska, państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne skutecznej informowały o sposobie radzenia sobie ze zmianami ekonomicznymi i społecznymi wynikającymi z globalizacji i wzrostu konkurencji.

Skuteczne podejmowanie decyzji

| 29. | Zaleca Komisji Europejskiej skoncentrowanie działań na dalszym wdrażaniu jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy oraz sektora finansowego. Swobodny przepływ towarów został zrealizowany ze względnym powodzeniem, natomiast mniej skuteczne okazało się wdrażanie jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy i sektora finansowego. |
| --- | --- |

29.

Zaleca Komisji Europejskiej skoncentrowanie działań na dalszym wdrażaniu jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy oraz sektora finansowego. Swobodny przepływ towarów został zrealizowany ze względnym powodzeniem, natomiast mniej skuteczne okazało się wdrażanie jednolitego rynku w zakresie usług, prawa pracy i sektora finansowego.

| 30. | Apeluje do państw członkowskich o wspieranie władz lokalnych i regionalnych w dalszym tworzeniu skoordynowanych, uproszczonych i zintegrowanych struktur wspierających przedsiębiorców na najbardziej właściwym geograficznie szczeblu. Struktury te mają znaczący potencjał jako źródło informacji o możliwościach w zakresie zamówień publicznych oraz udzielania wyjaśnień dotyczących procedur przyznawania tychże zamówień. Władze lokalne i regionalne odgrywają równie znaczącą rolę we wspieraniu MŚP, jako istotni odbiorcy dostarczanych przez te firmy towarów i usług. |
| --- | --- |

30.

Apeluje do państw członkowskich o wspieranie władz lokalnych i regionalnych w dalszym tworzeniu skoordynowanych, uproszczonych i zintegrowanych struktur wspierających przedsiębiorców na najbardziej właściwym geograficznie szczeblu. Struktury te mają znaczący potencjał jako źródło informacji o możliwościach w zakresie zamówień publicznych oraz udzielania wyjaśnień dotyczących procedur przyznawania tychże zamówień. Władze lokalne i regionalne odgrywają równie znaczącą rolę we wspieraniu MŚP, jako istotni odbiorcy dostarczanych przez te firmy towarów i usług.

| 31. | Zaleca Komisji Europejskiej, by w drodze konsultacji ze światem biznesu pobudzała konkurencyjność poprzez wprowadzenie skutecznego europejskiego systemu ochrony patentowej wspierającego właścicieli patentów w egzekwowaniu ich praw własności intelektualnej i ograniczającego koszty, a jednocześnie stymulującego innowacje. |
| --- | --- |

31.

Zaleca Komisji Europejskiej, by w drodze konsultacji ze światem biznesu pobudzała konkurencyjność poprzez wprowadzenie skutecznego europejskiego systemu ochrony patentowej wspierającego właścicieli patentów w egzekwowaniu ich praw własności intelektualnej i ograniczającego koszty, a jednocześnie stymulującego innowacje.

| 32. | Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim podjęcie rzetelnych konsultacji oraz nawiązanie dialogu z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz światem biznesu w celu określenia obszarów, w których można ograniczyć obciążenia dla przedsiębiorstw, a w szczególności dla MŚP, wynikające z nadmiernej regulacji. |
| --- | --- |

32.

Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim podjęcie rzetelnych konsultacji oraz nawiązanie dialogu z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz światem biznesu w celu określenia obszarów, w których można ograniczyć obciążenia dla przedsiębiorstw, a w szczególności dla MŚP, wynikające z nadmiernej regulacji.

| 33. | Podziela przekonanie, że uproszczenie i skuteczne stosowanie istniejącego prawa wspólnotowego są niezbędne dla integracji wewnętrznego rynku. Niemniej „lepsze stanowienie prawa” niekoniecznie oznacza „mniej prawa”. Zatem harmonizacja może okazać się konieczna dla pełnego poszanowania wspólnotowego dorobku prawnego, aby zapewnić Unii jasne i zintegrowane ramy prawne. |
| --- | --- |

33.

Podziela przekonanie, że uproszczenie i skuteczne stosowanie istniejącego prawa wspólnotowego są niezbędne dla integracji wewnętrznego rynku. Niemniej „lepsze stanowienie prawa” niekoniecznie oznacza „mniej prawa”. Zatem harmonizacja może okazać się konieczna dla pełnego poszanowania wspólnotowego dorobku prawnego, aby zapewnić Unii jasne i zintegrowane ramy prawne.

| 34. | Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim opracowywanie szerzej zakrojonych analiz oddziaływania ex-ante dla MŚP w odniesieniu do prawodawstwa unijnego i wzmocnienie roli MŚP w opracowywaniu nowych przepisów. |
| --- | --- |

34.

Zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim opracowywanie szerzej zakrojonych analiz oddziaływania ex-ante dla MŚP w odniesieniu do prawodawstwa unijnego i wzmocnienie roli MŚP w opracowywaniu nowych przepisów.

| 35. | Apeluje o konsolidację zasady wzajemnego uznania (orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości w sprawie „Cassis de Dijon”, sprawa nr 120/78 z 20 lutego 1979 r.). Wzywa przy tym Komisję, by podjęła niezbędne kroki, które zapewnią, że państwa członkowskie nadal będą mogły posiadać różne normy produkcji i w żaden sposób nie będzie to przesądzało o odmowie wprowadzenia danego produktu na rynek. |
| --- | --- |

35.

Apeluje o konsolidację zasady wzajemnego uznania (orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości w sprawie „Cassis de Dijon”, sprawa nr 120/78 z 20 lutego 1979 r.). Wzywa przy tym Komisję, by podjęła niezbędne kroki, które zapewnią, że państwa członkowskie nadal będą mogły posiadać różne normy produkcji i w żaden sposób nie będzie to przesądzało o odmowie wprowadzenia danego produktu na rynek.

| 36. | Zaleca Komisji Europejskiej, by uznała znaczenie aktywnej roli władz lokalnych i regionalnych w ukierunkowaniu właściwego rozwoju jednolitego rynku i realiów społecznych w Europie. Z tego względu należy wzmacniać samorządność lokalną i regionalną. Komitet Regionów jest ważnym partnerem w ukazywaniu korzyści jednolitego rynku dzięki ścisłym związkom z obywatelami Europy i jednocześnie znajduje się w idealnym położeniu, by promować zmiany tam, gdzie jest to właściwe. |
| --- | --- |

36.

Zaleca Komisji Europejskiej, by uznała znaczenie aktywnej roli władz lokalnych i regionalnych w ukierunkowaniu właściwego rozwoju jednolitego rynku i realiów społecznych w Europie. Z tego względu należy wzmacniać samorządność lokalną i regionalną. Komitet Regionów jest ważnym partnerem w ukazywaniu korzyści jednolitego rynku dzięki ścisłym związkom z obywatelami Europy i jednocześnie znajduje się w idealnym położeniu, by promować zmiany tam, gdzie jest to właściwe.

II.   Zalecane poprawki

—

Rzym, 23 marca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

(1)  Por. konkluzje Rady Europejskiej, 15-16 czerwca 2006 r.

1

---