# Publicatieblad C 117/2007

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 117 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 50e jaargang26 mei 2007 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 117

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

50e jaargang26 mei 2007

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie |
| 2007/C 117/01 | Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
  PB C 95 van 28.4.2007 | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

2007/C 117/01

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
  PB C 95 van 28.4.2007

Publicatieblad van de Europese Unie

1

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2007/C 117/02 | Zaak C-71/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Franco Campoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november 2006 in zaak T-135/05, Campoli/Commissie | 2 |
| 2007/C 117/03 | Zaak C-78/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 13 februari 2007 — Ispettorato provinciale dell'agricoltura di Enna, Assessorato all'argricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia/Valvo Domenico | 3 |
| 2007/C 117/04 | Zaak C-94/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Bonn (Duitsland) op 20 februari 2007 — Dr. Andrea Raccanelli/Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e.V. | 3 |
| 2007/C 117/05 | Zaak C-95/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3 | 4 |
| 2007/C 117/06 | Zaak C-96/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3 | 4 |
| 2007/C 117/07 | Zaak C-112/07: Beroep ingesteld op 26 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek | 5 |
| 2007/C 117/08 | Zaak C-113/07 P: Hogere voorziening, ingesteld op 27 februari 2007 door Selex Sistemi Integrati SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 december 2006 in zaak T-155/04, Selex Sistemi Integrati SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 5 |
| 2007/C 117/09 | Zaak C-119/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt (Duitsland) op 27 februari 2007 — Container Service Thorsten Sperzel GmbH/Land Hessen | 6 |
| 2007/C 117/10 | Zaak C-125/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 maart 2007 door Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-264/02 | 7 |
| 2007/C 117/11 | Zaak C-126/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof bij de Kamer van Koophandel van de Tsjechische Republiek en bij de Agrarische Kamer van de Tsjechische Republiek (Tsjechische Republiek) op 26 februari 2007 — Reisebüro Bühler GmbH/Dom.info e.K., Sebastian Dieterle | 8 |
| 2007/C 117/12 | Zaak C-127/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 5 maart 2007 — Arcelor Atlantique et Lorraine, Sollac Méditerrannée, Arcelor Packaging International, Ugine & Alz France, Industeel Loire, Creusot Métal, Imphy Alloys en Arcelor/Eerste minister, minister van Economie, Financiën en Industrie, minister van Ecologie en Duurzame ontwikkeling | 8 |
| 2007/C 117/13 | Zaak C-128/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Angelo Molinari/Agenzia Entrate Ufficio Latina | 8 |
| 2007/C 117/14 | Zaak C-129/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Giovanni Galeota/Agenzia Entrate Ufficio Latina | 9 |
| 2007/C 117/15 | Zaak C-130/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Salvatore Barbagallo/Agenzia Entrate Ufficio Latina | 9 |
| 2007/C 117/16 | Zaak C-131/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Michele Ciampi/Agenzia Entrate Ufficio Latina | 10 |
| 2007/C 117/17 | Zaak C-132/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van koophandel Brussel (België) op 5 maart 2007 — Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV tegen Andacon NV | 10 |
| 2007/C 117/18 | Zaak C-133/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2007 door Raiffeisen Zentralbank Österreich AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-259/02 | 11 |
| 2007/C 117/19 | Zaak C-135/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2007 door Bank Austria Creditanstalt AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-260/02 | 12 |
| 2007/C 117/20 | Zaak C-136/07: Beroep ingesteld op 7 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje | 13 |
| 2007/C 117/21 | Zaak C-137/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Österreichischen Volksbanken-AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-271/02 | 13 |
| 2007/C 117/22 | Zaak C-138/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Antwerpen (België) op 9 maart 2007 — Belgische Staat tegen N.V. Cobelfret | 14 |
| 2007/C 117/23 | Zaak C-140/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 12 maart 2007 — Hecht-Pharma GmbH/Staatliche Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg | 15 |
| 2007/C 117/24 | Zaak C-141/07: Beroep ingesteld op 9 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland | 15 |
| 2007/C 117/25 | Zaak C-143/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg op 13 maart 2007 — A.O.B. Reuter & Co./Hauptzollamt Hamburg-Jonas | 16 |
| 2007/C 117/26 | Zaak C-144/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 maart 2007 door K-Swiss, Inc. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-14/06, K-Swiss, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) | 16 |
| 2007/C 117/27 | Zaak C-150/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek | 17 |
| 2007/C 117/28 | Zaak C-151/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 19 maart 2007 — Theologos-Grigorios Chatzithanasis/Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis en Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis (ΟΕΕΚ) | 17 |
| 2007/C 117/29 | Zaak C-158/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 22 maart 2007 — Jacqueline Förster tegen IB-Groep | 18 |
| 2007/C 117/30 | Zaak C-159/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek | 18 |
| 2007/C 117/31 | Zaak C-167/07: Beroep ingesteld op 29 maart 2007 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie | 19 |
| 2007/C 117/32 | Zaak C-175/07, Zaak C-176/07, Zaak C-177/07, Zaak C-178/07, Zaak C-179/07, Zaak C-180/07, Zaak C-181/07, Zaak C-182/07, Zaak C-183/07, Zaak C-184/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 2 april 2007 — 1. S.A. SAFBA/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 2. S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 3. S.A. Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 4. S.A. Sucrerie de Bourgogne/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 5. Sucrerie Bourdon/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 6. S.A. des Sucreries du Marquenterre/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 7. Cristal Union/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 8. S.A. Lesaffre Frères/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 9. Société Vermendoise Industries/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 10. S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers | 19 |
| 2007/C 117/33 | Zaak C-192/07: Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland | 20 |
| 2007/C 117/34 | Zaak C-199/07: Beroep ingesteld op 12 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek | 20 |
| | Gerecht van eerste aanleg |
| 2007/C 117/35 | Zaak T-75/07: Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — Hamdi/Raad | 22 |
| 2007/C 117/36 | Zaak T-76/07: Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — El Fatmi/Raad | 22 |
| 2007/C 117/37 | Zaak T-81/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — KG Holding (in staat van faillissement)/Commissie | 23 |
| 2007/C 117/38 | Zaak T-82/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq (in staat van faillissement)/Commissie | 24 |
| 2007/C 117/39 | Zaak T-83/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq Reïntegratie (in staat van faillissement)/Commissie | 25 |
| 2007/C 117/40 | Zaak T-84/07: Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Mineral and Chemical Company EuroChem/Raad | 26 |
| 2007/C 117/41 | Zaak T-85/07: Beroep ingesteld op 20 maart 2007 — Gabel Industria Tessile/BHIM | 26 |
| 2007/C 117/42 | Zaak T-86/07: Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Deichmann-Schuhe/BHIM — Design for woman (DEITECH) | 27 |
| 2007/C 117/43 | Zaak T-87/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Scil Proteins/BHIM — Indena (affilene) | 27 |
| 2007/C 117/44 | Zaak T-88/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Fabryka Samochodów Osobowych/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 28 |
| 2007/C 117/45 | Zaak T-89/07: Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — VIP Car Solutions/Parlement | 29 |
| 2007/C 117/46 | Zaak T-90/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2007 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05, Genette/Commissie | 29 |
| 2007/C 117/47 | Zaak T-91/07: Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — WWF-UK Ltd/Raad van de Europese Unie | 30 |
| 2007/C 117/48 | Zaak T-92/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 maart 2007 door Jacques Frankin e.a. tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-3/06, Frankin e.a./Commissie | 31 |
| 2007/C 117/49 | Zaak T-93/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Italië/Commissie | 31 |
| 2007/C 117/50 | Zaak T-94/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — EREF/Commissie | 31 |
| 2007/C 117/51 | Zaak T-95/07: Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Aventis Pharma/BHIM — Altana Pharma (PRAZOL) | 32 |
| 2007/C 117/52 | Zaak T-96/07: Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — Telecom Italia Media/Commissie | 32 |
| 2007/C 117/53 | Zaak T-99/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05, Genette/Commissie | 34 |
| | Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie |
| 2007/C 117/54 | Zaak F-17/07: Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Pouzol/Rekenkamer | 35 |
| 2007/C 117/55 | Zaak F-23/07: Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — M/EMEA | 35 |
| 2007/C 117/56 | Zaak F-24/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Lafleur-Tighe/Commissie | 36 |
| 2007/C 117/57 | Zaak F-25/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Bleser/Hof van Justitie | 36 |
| 2007/C 117/58 | Zaak F-26/07: Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Potoms en Scillia/Parlement | 37 |
| 2007/C 117/59 | Zaak F-27/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Sundholm/Commissie | 37 |
| 2007/C 117/60 | Zaak F-29/07: Beroep ingesteld op 28 maart 2007 — Quadu/Parlement | 37 |
| 2007/C 117/61 | Zaak F-30/07: Beroep ingesteld op 28 maart 2007 — Noworyta/Parlement | 38 |
| 2007/C 117/62 | Zaak F-31/07: Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Putterie-de-Beukelaer/Commissie | 38 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2007/C 117/02

Zaak C-71/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Franco Campoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november 2006 in zaak T-135/05, Campoli/Commissie

2

2007/C 117/03

Zaak C-78/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 13 februari 2007 — Ispettorato provinciale dell'agricoltura di Enna, Assessorato all'argricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia/Valvo Domenico

3

2007/C 117/04

Zaak C-94/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Bonn (Duitsland) op 20 februari 2007 — Dr. Andrea Raccanelli/Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e.V.

3

2007/C 117/05

Zaak C-95/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3

4

2007/C 117/06

Zaak C-96/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3

4

2007/C 117/07

Zaak C-112/07: Beroep ingesteld op 26 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

5

2007/C 117/08

Zaak C-113/07 P: Hogere voorziening, ingesteld op 27 februari 2007 door Selex Sistemi Integrati SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 december 2006 in zaak T-155/04, Selex Sistemi Integrati SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

5

2007/C 117/09

Zaak C-119/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt (Duitsland) op 27 februari 2007 — Container Service Thorsten Sperzel GmbH/Land Hessen

6

2007/C 117/10

Zaak C-125/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 maart 2007 door Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-264/02

7

2007/C 117/11

Zaak C-126/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof bij de Kamer van Koophandel van de Tsjechische Republiek en bij de Agrarische Kamer van de Tsjechische Republiek (Tsjechische Republiek) op 26 februari 2007 — Reisebüro Bühler GmbH/Dom.info e.K., Sebastian Dieterle

8

2007/C 117/12

Zaak C-127/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 5 maart 2007 — Arcelor Atlantique et Lorraine, Sollac Méditerrannée, Arcelor Packaging International, Ugine & Alz France, Industeel Loire, Creusot Métal, Imphy Alloys en Arcelor/Eerste minister, minister van Economie, Financiën en Industrie, minister van Ecologie en Duurzame ontwikkeling

8

2007/C 117/13

Zaak C-128/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Angelo Molinari/Agenzia Entrate Ufficio Latina

8

2007/C 117/14

Zaak C-129/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Giovanni Galeota/Agenzia Entrate Ufficio Latina

9

2007/C 117/15

Zaak C-130/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Salvatore Barbagallo/Agenzia Entrate Ufficio Latina

9

2007/C 117/16

Zaak C-131/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Michele Ciampi/Agenzia Entrate Ufficio Latina

10

2007/C 117/17

Zaak C-132/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van koophandel Brussel (België) op 5 maart 2007 — Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV tegen Andacon NV

10

2007/C 117/18

Zaak C-133/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2007 door Raiffeisen Zentralbank Österreich AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-259/02

11

2007/C 117/19

Zaak C-135/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2007 door Bank Austria Creditanstalt AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-260/02

12

2007/C 117/20

Zaak C-136/07: Beroep ingesteld op 7 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

13

2007/C 117/21

Zaak C-137/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Österreichischen Volksbanken-AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-271/02

13

2007/C 117/22

Zaak C-138/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Antwerpen (België) op 9 maart 2007 — Belgische Staat tegen N.V. Cobelfret

14

2007/C 117/23

Zaak C-140/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 12 maart 2007 — Hecht-Pharma GmbH/Staatliche Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg

15

2007/C 117/24

Zaak C-141/07: Beroep ingesteld op 9 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

15

2007/C 117/25

Zaak C-143/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg op 13 maart 2007 — A.O.B. Reuter & Co./Hauptzollamt Hamburg-Jonas

16

2007/C 117/26

Zaak C-144/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 maart 2007 door K-Swiss, Inc. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-14/06, K-Swiss, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

16

2007/C 117/27

Zaak C-150/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

17

2007/C 117/28

Zaak C-151/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 19 maart 2007 — Theologos-Grigorios Chatzithanasis/Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis en Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis (ΟΕΕΚ)

17

2007/C 117/29

Zaak C-158/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 22 maart 2007 — Jacqueline Förster tegen IB-Groep

18

2007/C 117/30

Zaak C-159/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

18

2007/C 117/31

Zaak C-167/07: Beroep ingesteld op 29 maart 2007 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie

19

2007/C 117/32

Zaak C-175/07, Zaak C-176/07, Zaak C-177/07, Zaak C-178/07, Zaak C-179/07, Zaak C-180/07, Zaak C-181/07, Zaak C-182/07, Zaak C-183/07, Zaak C-184/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 2 april 2007 — 1. S.A. SAFBA/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 2. S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 3. S.A. Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 4. S.A. Sucrerie de Bourgogne/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 5. Sucrerie Bourdon/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 6. S.A. des Sucreries du Marquenterre/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 7. Cristal Union/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 8. S.A. Lesaffre Frères/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 9. Société Vermendoise Industries/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 10. S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

19

2007/C 117/33

Zaak C-192/07: Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

20

2007/C 117/34

Zaak C-199/07: Beroep ingesteld op 12 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

20

Gerecht van eerste aanleg

2007/C 117/35

Zaak T-75/07: Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — Hamdi/Raad

22

2007/C 117/36

Zaak T-76/07: Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — El Fatmi/Raad

22

2007/C 117/37

Zaak T-81/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — KG Holding (in staat van faillissement)/Commissie

23

2007/C 117/38

Zaak T-82/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq (in staat van faillissement)/Commissie

24

2007/C 117/39

Zaak T-83/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq Reïntegratie (in staat van faillissement)/Commissie

25

2007/C 117/40

Zaak T-84/07: Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Mineral and Chemical Company EuroChem/Raad

26

2007/C 117/41

Zaak T-85/07: Beroep ingesteld op 20 maart 2007 — Gabel Industria Tessile/BHIM

26

2007/C 117/42

Zaak T-86/07: Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Deichmann-Schuhe/BHIM — Design for woman (DEITECH)

27

2007/C 117/43

Zaak T-87/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Scil Proteins/BHIM — Indena (affilene)

27

2007/C 117/44

Zaak T-88/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Fabryka Samochodów Osobowych/Commissie van de Europese Gemeenschappen

28

2007/C 117/45

Zaak T-89/07: Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — VIP Car Solutions/Parlement

29

2007/C 117/46

Zaak T-90/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2007 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05, Genette/Commissie

29

2007/C 117/47

Zaak T-91/07: Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — WWF-UK Ltd/Raad van de Europese Unie

30

2007/C 117/48

Zaak T-92/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 maart 2007 door Jacques Frankin e.a. tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-3/06, Frankin e.a./Commissie

31

2007/C 117/49

Zaak T-93/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Italië/Commissie

31

2007/C 117/50

Zaak T-94/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — EREF/Commissie

31

2007/C 117/51

Zaak T-95/07: Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Aventis Pharma/BHIM — Altana Pharma (PRAZOL)

32

2007/C 117/52

Zaak T-96/07: Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — Telecom Italia Media/Commissie

32

2007/C 117/53

Zaak T-99/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05, Genette/Commissie

34

Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

2007/C 117/54

Zaak F-17/07: Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Pouzol/Rekenkamer

35

2007/C 117/55

Zaak F-23/07: Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — M/EMEA

35

2007/C 117/56

Zaak F-24/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Lafleur-Tighe/Commissie

36

2007/C 117/57

Zaak F-25/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Bleser/Hof van Justitie

36

2007/C 117/58

Zaak F-26/07: Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Potoms en Scillia/Parlement

37

2007/C 117/59

Zaak F-27/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Sundholm/Commissie

37

2007/C 117/60

Zaak F-29/07: Beroep ingesteld op 28 maart 2007 — Quadu/Parlement

37

2007/C 117/61

Zaak F-30/07: Beroep ingesteld op 28 maart 2007 — Noworyta/Parlement

38

2007/C 117/62

Zaak F-31/07: Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Putterie-de-Beukelaer/Commissie

38

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/1

---

(2007/C 117/01)

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 95 van 28.4.2007

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 82 van 14.4.2007

PB C 69 van 24.3.2007

PB C 56 van 10.3.2007

PB C 42 van 24.2.2007

PB C 20 van 27.1.2007

PB C 331 van 30.12.2006

Deze teksten zijn beschikbaar in:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Franco Campoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november 2006 in zaak T-135/05, Campoli/Commissie

(Zaak C-71/07 P)

(2007/C 117/02)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Franco Campoli (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, L. Levi, S. Rodrigues, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris, D. Martin, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (M. Arpio, I. Sulce, gemachtigden)

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de EG van 29 november 2006 in zaak T-135/05; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de EG van 29 november 2006 in zaak T-135/05;

| — | dientengevolge, verzoekers vorderingen in eerste aanleg betreffende de kostwinnerstoelage en de schooltoelage ontvankelijk te verklaren en, derhalve,






  — | nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 13 december 2004 houdende afwijzing van zijn klacht, samen met, enerzijds, het in de klacht betwiste besluit van het TABG waarbij per 1 mei 2004 de op verzoekers pensioen toepasselijke aanpassingscoëfficiënt is gewijzigd, en anderzijds, verzoekers pensioenafrekeningen voor zover zij vanaf mei 2004 zijn vastgesteld met toepassing van laatstgenoemd besluit; |
| --- | --- | --- |

—

dientengevolge, verzoekers vorderingen in eerste aanleg betreffende de kostwinnerstoelage en de schooltoelage ontvankelijk te verklaren en, derhalve,

—

nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 13 december 2004 houdende afwijzing van zijn klacht, samen met, enerzijds, het in de klacht betwiste besluit van het TABG waarbij per 1 mei 2004 de op verzoekers pensioen toepasselijke aanpassingscoëfficiënt is gewijzigd, en anderzijds, verzoekers pensioenafrekeningen voor zover zij vanaf mei 2004 zijn vastgesteld met toepassing van laatstgenoemd besluit;

| — | verwijzing van de verwerende partij in alle kosten; |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in alle kosten;

| — | verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure in eerste aanleg en van de hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure in eerste aanleg en van de hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirant voert een aantal argumenten aan ter onderbouwing van zijn enige middel, ontleend aan de schending van het beginsel van gelijke behandeling en van de op de gemeenschapsrechter rustende motiveringsplicht.

Dit beginsel is in de eerste plaats geschonden, omdat het Gerecht heeft geoordeeld dat de wetgever het Statuut kan wijzigen door daarin minder gunstige voorwaarden op te nemen dan de geldende regeling, op voorwaarde dat de overgangsperiode lang genoeg is. Het bestaan van een overgangsperiode en het onderzoek van de voldoende lange duur ervan zijn immers elementen die geen verband houden met de vraag of een nieuwe maatregel wettig is, gelet op het beginsel van gelijke behandeling waarvan de eerbiediging vereist dat de rechter onderzoekt of er geen sprake is van een differentiëring die willekeurig of kennelijk ongeschikt is voor het door de gemeenschapswetgever beoogde doel. In casu wordt in het bestreden arrest noch de doelstelling gedefinieerd van de nieuwe regels betreffende de vaststelling van aanpassingscoëfficiënten noch, a fortiori, onderzocht of er sprake is van een differentiëring die willekeurig of kennelijk ongeschikt is voor dat doel. Rekwirant voegt hieraan toe dat een aanpassingscoëfficiënt die is vastgesteld op het niveau van de gemiddelde kosten van levensonderhoud van een land afbreuk kan doen aan zowel het doel van het behoud van de koopkracht van gepensioneerden als aan dat van hun vrijheid van verkeer en verblijf, aangezien gepensioneerden die in de hoofdstad van een land of in andere dure steden of streken van dat land wonen minder koopkracht zullen hebben dan gepensioneerden die buiten die hoofdstad of die steden of streken wonen.

Met zijn tweede argument stelt rekwirant dat de nieuwe pensioenregeling, anders dan in het bestreden arrest wordt gesteld, daadwerkelijk verband houdt met de kosten van levensonderhoud te Brussel, zodat de inkomens van in België woonachtige gepensioneerden worden bepaald door uitsluitend rekening te houden met de kosten van levensonderhoud in de hoofdstad van die lidstaat, terwijl de inkomens van gepensioneerden die in de hoofdstad van andere lidstaten wonen wel worden vastgesteld op basis van een aanpassingscoëfficiënt die rekening houdt met de gemiddelde kosten van levensonderhoud in het hele land. Rekwirant betwist voorts de vaststelling van het Gerecht dat de wettigheid van een regelgevende communautaire handeling niet kan afhangen van de wijze waarop die handeling in de praktijk wordt toegepast, daar de maatregelen ter uitvoering van een dergelijke handeling nauw verband houden met de handeling zelf, en stelt dat er inbreuk is gemaakt op de rechten van de verdediging alsmede op het beginsel dat partijen voor de gemeenschapsrechter gelijk zijn, aangezien hij pas na de sluiting van de schriftelijke behandeling kennis heeft gekregen van de maatregelen ter uitvoering van de nieuwe pensioenregeling.

Met zijn laatste argument betwist rekwirant ten slotte de stelling van het Gerecht dat hij geen procesbelang in de zin van artikel 241 EG heeft en hij verwijst hiervoor naar het voordeel dat gepensioneerden wordt verleend die in een „niet erg dure ”lidstaat wonen. Door de verschillende behandeling van gepensioneerden die in een „niet erg dure ”lidstaat wonen en gepensioneerden die in een „dure ”lidstaat wonen aan de kaak te stellen, bekritiseert hij immers de schending van het beginsel van de gelijkwaardigheid van koopkracht waarmee hij de uit het nieuwe Statuut en de overgangsmaatregelen ervan volgende pensioenregeling in geding wil brengen.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/3 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 13 februari 2007 — Ispettorato provinciale dell'agricoltura di Enna, Assessorato all'argricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia/Valvo Domenico

(Zaak C-78/07)

(2007/C 117/03)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ispettorato provinciale dell'agricoltura di Enna, Assessorato all'argricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia

Verwerende partij: Valvo Domenico

Prejudiciële vraag

Kan de compenserende vergoeding als bedoeld in verordening (EEG) nr. 2328/91 (zoals gewijzigd bij verordening nr. 3669/93) en verordening (EEG) nr. 950/97 (1) van de Raad van 20 mei 1997 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur, worden geweigerd aan een bedrijfshoofd wanneer hij tevens een pensioen ontvangt, in het bijzonder een anciënniteitspensioen?

---

(1)  PB L 142, blz. 1.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/3 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Bonn (Duitsland) op 20 februari 2007 — Dr. Andrea Raccanelli/Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e.V.

(Zaak C-94/07)

(2007/C 117/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Arbeitsgericht Bonn

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dr. Andrea Raccanelli

Verwerende partij: Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e.V.

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient verzoeker als werknemer in de zin van het Europese begrip werknemer te worden beschouwd wanneer hij niet meer arbeid dient te verrichten dan promovendi met een BAT/2-arbeidsovereenkomst [Bundseangestellten-Tarifvertrag/2-arbeidsovereenkomst]? |
| --- | --- |

1)

Dient verzoeker als werknemer in de zin van het Europese begrip werknemer te worden beschouwd wanneer hij niet meer arbeid dient te verrichten dan promovendi met een BAT/2-arbeidsovereenkomst [Bundseangestellten-Tarifvertrag/2-arbeidsovereenkomst]?

| 2) | Zo neen: dient artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1), aldus te worden uitgelegd dat er alleen dan geen sprake is van discriminatie wanneer verzoeker ten minste het recht was toegekend om voor het begin van zijn promovendustijd bij verweerster te kiezen tussen een arbeidsovereenkomst en een studiebeurs? |
| --- | --- |

2)

Zo neen: dient artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1), aldus te worden uitgelegd dat er alleen dan geen sprake is van discriminatie wanneer verzoeker ten minste het recht was toegekend om voor het begin van zijn promovendustijd bij verweerster te kiezen tussen een arbeidsovereenkomst en een studiebeurs?

| 3) | Indien het antwoord op vraag 2 luidt dat aan verzoeker de mogelijkheid om een arbeidsovereenkomst te sluiten had moeten worden toegekend, dient de volgende vraag te worden gesteld:
  Welke rechtsgevolgen brengt discriminatie van buitenlanders mee? |
| --- | --- |

3)

Indien het antwoord op vraag 2 luidt dat aan verzoeker de mogelijkheid om een arbeidsovereenkomst te sluiten had moeten worden toegekend, dient de volgende vraag te worden gesteld:

Welke rechtsgevolgen brengt discriminatie van buitenlanders mee?

---

(1)  PB L 257, blz. 2.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/4 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3

(Zaak C-95/07)

(2007/C 117/05)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ecotrade S.p.a.

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de artikelen 17, 21, lid 1, en 22 van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388/EG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling (in casu artikel 19 van DPR nr. 633 van 26 oktober 1972) die de uitoefening van het recht op aftrek van de btw die door een belastingplichtige verschuldigd is in het kader van de uitoefening van zijn ondernemersactiviteit, afhankelijk stelt van de inachtneming van een (tweejarige) termijn en de niet-inachtneming daarvan bestraft met het verval van dat recht, met name in gevallen waarin de verwerving van het goed of de dienst aan de btw onderworpen is op grond van een verleggingsregeling die de administratie toestaat de belasting gedurende een langere periode in te vorderen (vier jaar volgens artikel 57 van DPR nr. 633/72) dan de termijn waarbinnen de ondernemer zijn overeenkomstige recht op aftrek kan uitoefenen, welk recht bij overschrijding van die termijn komt te vervallen? |
| --- | --- |

1)

Moeten de artikelen 17, 21, lid 1, en 22 van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388/EG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling (in casu artikel 19 van DPR nr. 633 van 26 oktober 1972) die de uitoefening van het recht op aftrek van de btw die door een belastingplichtige verschuldigd is in het kader van de uitoefening van zijn ondernemersactiviteit, afhankelijk stelt van de inachtneming van een (tweejarige) termijn en de niet-inachtneming daarvan bestraft met het verval van dat recht, met name in gevallen waarin de verwerving van het goed of de dienst aan de btw onderworpen is op grond van een verleggingsregeling die de administratie toestaat de belasting gedurende een langere periode in te vorderen (vier jaar volgens artikel 57 van DPR nr. 633/72) dan de termijn waarbinnen de ondernemer zijn overeenkomstige recht op aftrek kan uitoefenen, welk recht bij overschrijding van die termijn komt te vervallen?

| 2) | Moet artikel 18, lid 1, sub d, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling die in het kader van de vaststelling van de in voornoemde bepaling bedoelde „formaliteiten ”door middel van een verleggingsregeling, zoals geregeld in artikel 17, lid 3, junctis de artikelen 23 en 25 van DPR nr. 633/72, de inachtneming (door uitsluitend de belastingplichtige) van een termijn — als bedoeld in artikel 19 van DPR nr. 633/72 — voorschrijft voor de uitoefening van het in artikel 17 van dezelfde richtlijn neergelegde recht op aftrek? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 18, lid 1, sub d, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling die in het kader van de vaststelling van de in voornoemde bepaling bedoelde „formaliteiten ”door middel van een verleggingsregeling, zoals geregeld in artikel 17, lid 3, junctis de artikelen 23 en 25 van DPR nr. 633/72, de inachtneming (door uitsluitend de belastingplichtige) van een termijn — als bedoeld in artikel 19 van DPR nr. 633/72 — voorschrijft voor de uitoefening van het in artikel 17 van dezelfde richtlijn neergelegde recht op aftrek?

---

(1)  PB L 145, blz. 1.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/4 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3

(Zaak C-96/07)

(2007/C 117/06)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ecotrade S.p.a.

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de artikelen 17, 21, lid 1, en 22 van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388/EG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling (in casu artikel 19 van DPR nr. 633 van 26 oktober 1972) die de uitoefening van het recht op aftrek van de btw die door een belastingplichtige verschuldigd is in het kader van de uitoefening van zijn ondernemersactiviteit, afhankelijk stelt van de inachtneming van een (tweejarige) termijn en de niet-inachtneming daarvan bestraft met het verval van dat recht, met name in gevallen waarin de verwerving van het goed of de dienst aan de btw onderworpen is op grond van een verleggingsregeling die de administratie toestaat de belasting gedurende een langere periode in te vorderen (vier jaar volgens artikel 57 van DPR nr. 633/72) dan de termijn waarbinnen de ondernemer zijn overeenkomstige recht op aftrek kan uitoefenen, welk recht bij overschrijding van die termijn komt te vervallen? |
| --- | --- |

1)

Moeten de artikelen 17, 21, lid 1, en 22 van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388/EG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling (in casu artikel 19 van DPR nr. 633 van 26 oktober 1972) die de uitoefening van het recht op aftrek van de btw die door een belastingplichtige verschuldigd is in het kader van de uitoefening van zijn ondernemersactiviteit, afhankelijk stelt van de inachtneming van een (tweejarige) termijn en de niet-inachtneming daarvan bestraft met het verval van dat recht, met name in gevallen waarin de verwerving van het goed of de dienst aan de btw onderworpen is op grond van een verleggingsregeling die de administratie toestaat de belasting gedurende een langere periode in te vorderen (vier jaar volgens artikel 57 van DPR nr. 633/72) dan de termijn waarbinnen de ondernemer zijn overeenkomstige recht op aftrek kan uitoefenen, welk recht bij overschrijding van die termijn komt te vervallen?

| 2) | Moet artikel 18, lid 1, sub d, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling die in het kader van de vaststelling van de in voornoemde bepaling bedoelde „formaliteiten ”door middel van een verleggingsregeling, zoals geregeld in artikel 17, lid 3, junctis de artikelen 23 en 25 van DPR nr. 633/72, de inachtneming (door uitsluitend de belastingplichtige) van een termijn — als bedoeld in artikel 19 van DPR nr. 633/72 — voorschrijft voor de uitoefening van het in artikel 17 van dezelfde richtlijn neergelegde recht op aftrek? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 18, lid 1, sub d, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling die in het kader van de vaststelling van de in voornoemde bepaling bedoelde „formaliteiten ”door middel van een verleggingsregeling, zoals geregeld in artikel 17, lid 3, junctis de artikelen 23 en 25 van DPR nr. 633/72, de inachtneming (door uitsluitend de belastingplichtige) van een termijn — als bedoeld in artikel 19 van DPR nr. 633/72 — voorschrijft voor de uitoefening van het in artikel 17 van dezelfde richtlijn neergelegde recht op aftrek?

---

(1)  PB L 145, blz. 1.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/5 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/5

---

Beroep ingesteld op 26 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

(Zaak C-112/07)

(2007/C 117/07)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. De Persio en M. Condou-Durande, gemachtigden)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/80/EG (1) van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/80/EG (1) van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/80/EG in nationaal recht is op 1 januari 2006 verstreken, behalve wat betreft artikel 12, lid 2, waarvoor de omzettingsdatum was bepaald op 1 juli 2005.

---

(1)  PB L 261, blz. 15.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/5 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/5

---

Hogere voorziening, ingesteld op 27 februari 2007 door Selex Sistemi Integrati SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 december 2006 in zaak T-155/04, Selex Sistemi Integrati SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-113/07 P)

(2007/C 117/08)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirante: Selex Sistemi Integrati SpA (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en D. Fioretti, avvocati)

Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Eurocontrol — Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart

Conclusies

| — | te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 12 december 2006 in zaak T-155/04, en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te verwijzen voor afdoening volgens de door het Hof te verstrekken aanwijzingen; |
| --- | --- |

—

te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 12 december 2006 in zaak T-155/04, en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te verwijzen voor afdoening volgens de door het Hof te verstrekken aanwijzingen;

| — | de Commissie te verwijzen in rekwirantes kosten van de onderhavige hogere voorziening, alsook in haar kosten in zaak T-155/04. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in rekwirantes kosten van de onderhavige hogere voorziening, alsook in haar kosten in zaak T-155/04.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar conclusies voert rekwirante een reeks procedurele en materiële vergissingen in rechte aan.

Procedurele vergissingen in rechte

Met betrekking tot de door het Gerecht begane procedurele vergissingen in rechte laakt rekwirante:

| — | schending van artikel 116, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, door Eurocontrol te hebben toegestaan kennis te nemen van de stukken van de zaak en schriftelijke opmerkingen te maken; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 116, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, door Eurocontrol te hebben toegestaan kennis te nemen van de stukken van de zaak en schriftelijke opmerkingen te maken;

| — | schending van artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens verdraaiing van de feiten op basis waarvan de door rekwirante aangevoerde nieuwe middelen niet-ontvankelijk zijn verklaard; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens verdraaiing van de feiten op basis waarvan de door rekwirante aangevoerde nieuwe middelen niet-ontvankelijk zijn verklaard;

| — | schending van artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, omdat het gedrag van de Commissie met betrekking tot de feiten op basis waarvan de door rekwirante aangevoerde nieuwe middelen niet-ontvankelijk zijn verklaard, niet in aanmerking is genomen; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, omdat het gedrag van de Commissie met betrekking tot de feiten op basis waarvan de door rekwirante aangevoerde nieuwe middelen niet-ontvankelijk zijn verklaard, niet in aanmerking is genomen;

| — | schending van artikel 66, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, omdat geen uitspraak is gedaan over het verzoek om maatregelen van instructie. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 66, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, omdat geen uitspraak is gedaan over het verzoek om maatregelen van instructie.

Materiële vergissingen in rechte

Met betrekking tot de door het Gerecht begane materiële vergissingen in rechte betreffende de toepasselijkheid van artikel 82 EG op de door Eurocontrol aan de nationale bestuursorganen verleende bijstand laakt rekwirante:

| — | verdraaiing van de inhoud van de bestreden beschikking; |
| --- | --- |

—

verdraaiing van de inhoud van de bestreden beschikking;

| — | tegenstrijdigheid van de motivering van de niet-nietigverklaring van de bestreden beschikking, hoewel het eerste door rekwirante aangevoerde middel is toegewezen; |
| --- | --- |

—

tegenstrijdigheid van de motivering van de niet-nietigverklaring van de bestreden beschikking, hoewel het eerste door rekwirante aangevoerde middel is toegewezen;

| — | tegenstrijdigheid van de motivering voor zover het Gerecht zijn eigen motivering in de plaats heeft gesteld van die van de Commissie in de bestreden beschikking; |
| --- | --- |

—

tegenstrijdigheid van de motivering voor zover het Gerecht zijn eigen motivering in de plaats heeft gesteld van die van de Commissie in de bestreden beschikking;

| — | schending van vaste gemeenschapsrechtspraak inzake de grenzen van de rechtelijke toetsing; |
| --- | --- |

—

schending van vaste gemeenschapsrechtspraak inzake de grenzen van de rechtelijke toetsing;

| — | kennelijk onjuiste beoordeling aangaande de schending van artikel 82 EG. |
| --- | --- |

—

kennelijk onjuiste beoordeling aangaande de schending van artikel 82 EG.

Met betrekking tot de vergissingen in rechte betreffende de toepasselijkheid van artikel 82 EG op de door Eurocontrol verrichte normalisatie laakt rekwirante:

| — | verdraaiing van de inhoud van de bestreden beschikking; |
| --- | --- |

—

verdraaiing van de inhoud van de bestreden beschikking;

| — | vaststelling van een begrip economische activiteit dat in strijd is met het in de gemeenschapsrechtspraak ontwikkelde begrip; |
| --- | --- |

—

vaststelling van een begrip economische activiteit dat in strijd is met het in de gemeenschapsrechtspraak ontwikkelde begrip;

| — | onjuiste uitlegging en toepassing van de gemeenschapsrechtspraak betreffende socialezekerheidsuitkeringen; |
| --- | --- |

—

onjuiste uitlegging en toepassing van de gemeenschapsrechtspraak betreffende socialezekerheidsuitkeringen;

| — | schending van de verplichting tot het verstrekken van een toereikende motivering. |
| --- | --- |

—

schending van de verplichting tot het verstrekken van een toereikende motivering.

Met betrekking tot de vergissingen in rechte betreffende de toepasselijkheid van artikel 82 EG op de activiteiten van Eurocontrol ter zake van onderzoek en ontwikkeling (inzonderheid de verwerving van prototypen en de regeling met betrekking tot de intellectuele-eigendomsrechten) laakt rekwirante:

| — | duidelijke verdraaiing van de inhoud van de bestreden beschikking; |
| --- | --- |

—

duidelijke verdraaiing van de inhoud van de bestreden beschikking;

| — | vaststelling van een begrip economische activiteit dat in strijd is met het in de gemeenschapsrechtspraak ontwikkelde begrip; |
| --- | --- |

—

vaststelling van een begrip economische activiteit dat in strijd is met het in de gemeenschapsrechtspraak ontwikkelde begrip;

| — | onjuiste voorstelling en verdraaiing van het door rekwirante aangedragen bewijs betreffende de economische aard van het beheer van het stelsel van intellectuele-eigendomsrechten door Eurocontrol. |
| --- | --- |

—

onjuiste voorstelling en verdraaiing van het door rekwirante aangedragen bewijs betreffende de economische aard van het beheer van het stelsel van intellectuele-eigendomsrechten door Eurocontrol.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/6 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt (Duitsland) op 27 februari 2007 — Container Service Thorsten Sperzel GmbH/Land Hessen

(Zaak C-119/07)

(2007/C 117/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Darmstadt

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Container Service Thorsten Sperzel GmbH

Verwerende partij: Land Hessen

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (1) aldus worden uitgelegd dat bij de berekening van de administratieve kosten in verband met de uitvoering van de kennisgevings- en toezichtprocedure behalve de daadwerkelijk met de bestuurshandeling gepaard gaande administratieve kosten ook het belang van de bestuurshandeling voor de kennisgever als adressaat van de bestuurshandeling in aanmerking kan worden genomen?
  Mocht het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoorden: |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (1) aldus worden uitgelegd dat bij de berekening van de administratieve kosten in verband met de uitvoering van de kennisgevings- en toezichtprocedure behalve de daadwerkelijk met de bestuurshandeling gepaard gaande administratieve kosten ook het belang van de bestuurshandeling voor de kennisgever als adressaat van de bestuurshandeling in aanmerking kan worden genomen?

Mocht het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoorden:

| 2) | Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 259/93 aldus worden uitgelegd dat ook dan nog sprake kan zijn van passende administratieve kosten in verband met de uitvoering van de kennisgevings- en toezichtprocedure, wanneer bij de berekening van de administratieve kosten „de waarde van het belang van de bestuurshandeling voor de kennisgever ”veel hoger (in casu twintig maal hoger) is dan de daadwerkelijk met de bestuurshandeling gepaard gaande administratieve kosten? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 259/93 aldus worden uitgelegd dat ook dan nog sprake kan zijn van passende administratieve kosten in verband met de uitvoering van de kennisgevings- en toezichtprocedure, wanneer bij de berekening van de administratieve kosten „de waarde van het belang van de bestuurshandeling voor de kennisgever ”veel hoger (in casu twintig maal hoger) is dan de daadwerkelijk met de bestuurshandeling gepaard gaande administratieve kosten?

---

(1)  PB L 30, blz. 1.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/7 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/7

---

Hogere voorziening ingesteld op 2 maart 2007 door Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-264/02

(Zaak C-125/07 P)

(2007/C 117/10)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG (vertegenwoordiger: F. Montag, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1) gedeeltelijk te vernietigen, voor zover daarbij het beroep in zaak T-264/02 tegen beschikking C (2002) 2091 def. van de Commissie van 11 juni 2002 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag, is verworpen, en voormelde beschikking nietig te verklaren voor zover aan rekwirante een geldboete wordt opgelegd; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1) gedeeltelijk te vernietigen, voor zover daarbij het beroep in zaak T-264/02 tegen beschikking C (2002) 2091 def. van de Commissie van 11 juni 2002 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag, is verworpen, en voormelde beschikking nietig te verklaren voor zover aan rekwirante een geldboete wordt opgelegd;

| — | subsidiair, de geldboete die aan rekwirante is opgelegd bij artikel 3 van beschikking C (2002) 2091 def. van de Commissie van 11 juni 2002 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag, passend te verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de geldboete die aan rekwirante is opgelegd bij artikel 3 van beschikking C (2002) 2091 def. van de Commissie van 11 juni 2002 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag, passend te verlagen;

| — | meer subsidiair, het in het eerste streepje bedoelde arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te verwijzen; |
| --- | --- |

—

meer subsidiair, het in het eerste streepje bedoelde arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te verwijzen;

| — | de Commissie in elk geval in alle kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in elk geval in alle kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Verweten wordt dat het bestreden arrest de omvang van het recht te worden gehoord heeft geschonden. Rekwirante is namelijk door de Commissie niet naar behoren gehoord met betrekking tot de beoogde berekening van de marktaandelen van de Oostenrijkse Sparkassensector. Het Gerecht heeft in zijn arrest ten onrechte aangenomen dat het feit dat de Commissie in de mededeling van punten van bezwaar rekwirante als de centrale instelling van de Sparkassensector heeft aangeduid, toereikend was om rekwirantes rechten van verdediging te waarborgen. De Commissie had rekwirante er integendeel ook op moeten wijzen welke conclusies zij daaraan dacht te verbinden. |
| --- | --- |

1.

Verweten wordt dat het bestreden arrest de omvang van het recht te worden gehoord heeft geschonden. Rekwirante is namelijk door de Commissie niet naar behoren gehoord met betrekking tot de beoogde berekening van de marktaandelen van de Oostenrijkse Sparkassensector. Het Gerecht heeft in zijn arrest ten onrechte aangenomen dat het feit dat de Commissie in de mededeling van punten van bezwaar rekwirante als de centrale instelling van de Sparkassensector heeft aangeduid, toereikend was om rekwirantes rechten van verdediging te waarborgen. De Commissie had rekwirante er integendeel ook op moeten wijzen welke conclusies zij daaraan dacht te verbinden.

| 2. | Ten gronde wordt gesteld dat het Gerecht eraan is voorbijgegaan, dat de beschikking van de Commissie:






  a. | artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden, omdat daarbij aan rekwirante het gedrag van GiroCredit voor de periode vóór de overname door rekwirante is toegerekend. In plaats daarvan had het gedrag van GiroCredit voor die periode aan de Bank Austria-groep moeten worden toegerekend omdat i) deze GiroCredit controleerde en invloed had op haar deelneming aan de Lombardclub, ii) door middel van een andere vennootschap van de groep aan de afspraken van de Lombardclub deelnam, en iii) bij de vaststelling van de beschikking juridisch nog bestond. |
| --- | --- | --- |

2.

Ten gronde wordt gesteld dat het Gerecht eraan is voorbijgegaan, dat de beschikking van de Commissie:

a.

artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden, omdat daarbij aan rekwirante het gedrag van GiroCredit voor de periode vóór de overname door rekwirante is toegerekend. In plaats daarvan had het gedrag van GiroCredit voor die periode aan de Bank Austria-groep moeten worden toegerekend omdat i) deze GiroCredit controleerde en invloed had op haar deelneming aan de Lombardclub, ii) door middel van een andere vennootschap van de groep aan de afspraken van de Lombardclub deelnam, en iii) bij de vaststelling van de beschikking juridisch nog bestond.

| b. | artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden, omdat de marktaandelen van de in de inbreukperiode (1995-juni 1998) juridisch en economisch onafhankelijke Sparkassen aan rekwirante zijn toegerekend. Er bestaat geen rechtsgrondslag voor de toerekening van de Sparkassensector aan rekwirante. Voor het overige was ook niet voldaan aan de voorwaarden voor de door het Gerecht en de Commissie aangevoerde rechtsgrondslagen. |
| --- | --- |

b.

artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden, omdat de marktaandelen van de in de inbreukperiode (1995-juni 1998) juridisch en economisch onafhankelijke Sparkassen aan rekwirante zijn toegerekend. Er bestaat geen rechtsgrondslag voor de toerekening van de Sparkassensector aan rekwirante. Voor het overige was ook niet voldaan aan de voorwaarden voor de door het Gerecht en de Commissie aangevoerde rechtsgrondslagen.

| c. | artikel 81, lid 1, EG heeft geschonden, omdat de toerekening van de marktaandelen van de Sparkassensector aan rekwirante uiteindelijk een toerekening van het gedrag van de juridisch en economisch onafhankelijke Sparkassen betekende zonder dat was voldaan aan de strenge voorwaarden die het Hof aan de toerekening van een vreemd gedrag heeft gesteld. |
| --- | --- |

c.

artikel 81, lid 1, EG heeft geschonden, omdat de toerekening van de marktaandelen van de Sparkassensector aan rekwirante uiteindelijk een toerekening van het gedrag van de juridisch en economisch onafhankelijke Sparkassen betekende zonder dat was voldaan aan de strenge voorwaarden die het Hof aan de toerekening van een vreemd gedrag heeft gesteld.

| d. | artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden, omdat de geldboete niet had mogen worden opgelegd op grond van de onrechtmatige toerekening van GiroCredit en de Sparkassensector aan rekwirante, of in elk geval te hoog was vastgesteld. |
| --- | --- |

d.

artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden, omdat de geldboete niet had mogen worden opgelegd op grond van de onrechtmatige toerekening van GiroCredit en de Sparkassensector aan rekwirante, of in elk geval te hoog was vastgesteld.

| e. | artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden zelfs indien de toerekening van de Sparkassensector aan rekwirante rechtmatig was geschied, quod non, aangezien in elk geval een toerekening van de gehele Sparkassensector aan rekwirante onrechtmatig was, omdat aan Bank Austria en Erste österreischiche Sparkasse –Bank AG een afzonderlijke geldboete is opgelegd, zodat hun marktaandelen niet ook in het kader van de vaststelling van rekwirantes geldboete — nogmaals en dus dubbel — in aanmerking hadden mogen worden genomen. |
| --- | --- |

e.

artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft geschonden zelfs indien de toerekening van de Sparkassensector aan rekwirante rechtmatig was geschied, quod non, aangezien in elk geval een toerekening van de gehele Sparkassensector aan rekwirante onrechtmatig was, omdat aan Bank Austria en Erste österreischiche Sparkasse –Bank AG een afzonderlijke geldboete is opgelegd, zodat hun marktaandelen niet ook in het kader van de vaststelling van rekwirantes geldboete — nogmaals en dus dubbel — in aanmerking hadden mogen worden genomen.

| f. | artikel 81, lid 1, EG heeft geschonden, omdat de afspraken van de Lombardclub niet tot een „merkbare ”beïnvloeding van de handel tussen lidstaten hadden geleid, zodat artikel 81, lid 1, EG in casu helemaal niet had mogen worden toegepast. |
| --- | --- |

f.

artikel 81, lid 1, EG heeft geschonden, omdat de afspraken van de Lombardclub niet tot een „merkbare ”beïnvloeding van de handel tussen lidstaten hadden geleid, zodat artikel 81, lid 1, EG in casu helemaal niet had mogen worden toegepast.

---

(1)  PB C 331, blz. 29.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof bij de Kamer van Koophandel van de Tsjechische Republiek en bij de Agrarische Kamer van de Tsjechische Republiek (Tsjechische Republiek) op 26 februari 2007 — Reisebüro Bühler GmbH/Dom.info e.K., Sebastian Dieterle

(Zaak C-126/07)

(2007/C 117/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Arbitragehof bij de Kamer van Koophandel van de Tsjechische Republiek en bij de Agrarische Kamer van de Tsjechische Republiek

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Reisebüro Bühler GmbH

Verwerende partij: Dom.info e.K., Sebastian Dieterle

Prejudiciële vragen

| 1) | Is het krachtens verordening (EG) nr. 874/2004 (1) in het leven geroepen Arbitragehof bij de Kamer van Koophandel van de Tsjechische Republiek en bij de Agrarische Kamer van de Tsjechische Republiek (het Arbitragehof van de Tsjechische Republiek) bevoegd tot het stellen van vragen aan het Hof krachtens artikel 234, tweede alinea, EG? |
| --- | --- |

1)

Is het krachtens verordening (EG) nr. 874/2004 (1) in het leven geroepen Arbitragehof bij de Kamer van Koophandel van de Tsjechische Republiek en bij de Agrarische Kamer van de Tsjechische Republiek (het Arbitragehof van de Tsjechische Republiek) bevoegd tot het stellen van vragen aan het Hof krachtens artikel 234, tweede alinea, EG?

| 2) | Indien het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoordt:
  Kunnen op grond van de bevoegdheid verleend in artikel 22, lid 5, van verordening (EG) nr. 874/2004 voorschriften voor alternatieve geschillenbeslechting (ADR-voorschriften) worden vastgesteld, volgens welke onder meer een verweerder niet alleen de afwijzing van een klacht kan vorderen, maar ook de vaststelling dat een klacht te kwader trouw is ingediend en misbruik van procesrecht inhoudt (paragraaf B12, sub h, van de ADR-voorschriften)? |
| --- | --- |

2)

Indien het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoordt:

Kunnen op grond van de bevoegdheid verleend in artikel 22, lid 5, van verordening (EG) nr. 874/2004 voorschriften voor alternatieve geschillenbeslechting (ADR-voorschriften) worden vastgesteld, volgens welke onder meer een verweerder niet alleen de afwijzing van een klacht kan vorderen, maar ook de vaststelling dat een klacht te kwader trouw is ingediend en misbruik van procesrecht inhoudt (paragraaf B12, sub h, van de ADR-voorschriften)?

| 3) | Indien het Hof de tweede vraag ontkennend beantwoordt:
  Is een panel van het Arbitragehof op grond van het overige gemeenschapsrecht of op grond van algemene rechtsbeginselen voortvloeiend uit de constitutionele tradities van de lidstaten, bevoegd om over die vordering tot vaststelling te beslissen? |
| --- | --- |

3)

Indien het Hof de tweede vraag ontkennend beantwoordt:

Is een panel van het Arbitragehof op grond van het overige gemeenschapsrecht of op grond van algemene rechtsbeginselen voortvloeiend uit de constitutionele tradities van de lidstaten, bevoegd om over die vordering tot vaststelling te beslissen?

---

(1)  PB L 162, blz. 40.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 5 maart 2007 — Arcelor Atlantique et Lorraine, Sollac Méditerrannée, Arcelor Packaging International, Ugine & Alz France, Industeel Loire, Creusot Métal, Imphy Alloys en Arcelor/Eerste minister, minister van Economie, Financiën en Industrie, minister van Ecologie en Duurzame ontwikkeling

(Zaak C-127/07)

(2007/C 117/12)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d'État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Arcelor Atlantique et Lorraine, Sollac Méditerrannée, Arcelor Packaging International, Ugine & Alz France, Industeel Loire, Creusot Métal, Imphy Alloys en Arcelor

Verwerende partijen: Eerste minister, minister van Economie, Financiën en Industrie, minister van Ecologie en Duurzame ontwikkeling

Prejudiciële vraag

Is richtlijn [2003/87/EG] van 13 oktober 2003 (1) geldig uit het oogpunt van het gelijkheidsbeginsel, voor zover zij de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten toepassing laat vinden op installaties uit de staalsector, zonder de aluminium- en de plasticindustrie in de regeling op te nemen?

---

(1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Angelo Molinari/Agenzia Entrate Ufficio Latina

(Zaak C-128/07)

(2007/C 117/13)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale di Latina

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Angelo Molinari

Verwerende partij: Agenzia Entrate Ufficio Latina

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen? |
| --- | --- |

1)

Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen?

| 2) | Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven? |
| --- | --- |

2)

Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven?

| 3) | Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden? |
| --- | --- |

3)

Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden?

| 4) | Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is? |
| --- | --- |

4)

Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is?

---

(1)  Jurispr. 2005, blz. I-7453.

(2)  PB L 6, blz. 24.

(3)  PB L 39, blz. 40.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/9 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Giovanni Galeota/Agenzia Entrate Ufficio Latina

(Zaak C-129/07)

(2007/C 117/14)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale di Latina

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Giovanni Galeota

Verwerende partij: Agenzia Entrate Ufficio Latina

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen? |
| --- | --- |

1)

Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen?

| 2) | Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven? |
| --- | --- |

2)

Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven?

| 3) | Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden? |
| --- | --- |

3)

Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden?

| 4) | Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is? |
| --- | --- |

4)

Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is?

---

(1)  Jurispr. 2005, blz. I-7453.

(2)  PB L 6, blz. 24.

(3)  PB L 39, blz. 40.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/9 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Salvatore Barbagallo/Agenzia Entrate Ufficio Latina

(Zaak C-130/07)

(2007/C 117/15)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale di Latina

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Salvatore Barbagallo

Verwerende partij: Agenzia Entrate Ufficio Latina

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen? |
| --- | --- |

1)

Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen?

| 2) | Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven? |
| --- | --- |

2)

Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven?

| 3) | Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden? |
| --- | --- |

3)

Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden?

| 4) | Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is? |
| --- | --- |

4)

Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is?

---

(1)  Jurispr. 2005, blz. I-7453.

(2)  PB L 6, blz. 24.

(3)  PB L 39, blz. 40.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/10 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Michele Ciampi/Agenzia Entrate Ufficio Latina

(Zaak C-131/07)

(2007/C 117/16)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale di Latina

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Michele Ciampi

Verwerende partij: Agenzia Entrate Ufficio Latina

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen? |
| --- | --- |

1)

Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen?

| 2) | Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven? |
| --- | --- |

2)

Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven?

| 3) | Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden? |
| --- | --- |

3)

Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden?

| 4) | Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is? |
| --- | --- |

4)

Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is?

---

(1)  Jurispr. 2005, blz. I-7453.

(2)  PB L 6, blz. 24.

(3)  PB L 39, blz. 40.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/10 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van koophandel Brussel (België) op 5 maart 2007 — Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV tegen Andacon NV

(Zaak C-132/07)

(2007/C 117/17)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van koophandel Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeksters: Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV

Verweerster: Andacon NV

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 9, eerste lid Verordening 1891/04 (1) zo worden uitgelegd dat het verboden is voor de bevoegde douanedienst of het bevoegde douanekantoor om een kennisgeving, bedoeld in het artikel 9, onder 2, Verordening 1383/03 (2), of een inspectie, bedoeld in het artikel 9, onder 3, tweede lid, Verordening 1383/03, te (laten) verrichten, zolang het voor 1 juli 2004 ingediende verzoek om optreden niet is vervolledigd door de in artikel 6Verordening 1383/03 bedoelde verklaring? Maakt de desbetreffende verklaring m.a.w. een formele vereiste uit opdat het verzoek om optreden effect zou blijven sorteren? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 9, eerste lid Verordening 1891/04 (1) zo worden uitgelegd dat het verboden is voor de bevoegde douanedienst of het bevoegde douanekantoor om een kennisgeving, bedoeld in het artikel 9, onder 2, Verordening 1383/03 (2), of een inspectie, bedoeld in het artikel 9, onder 3, tweede lid, Verordening 1383/03, te (laten) verrichten, zolang het voor 1 juli 2004 ingediende verzoek om optreden niet is vervolledigd door de in artikel 6Verordening 1383/03 bedoelde verklaring? Maakt de desbetreffende verklaring m.a.w. een formele vereiste uit opdat het verzoek om optreden effect zou blijven sorteren?

| 2) | Moet het artikel 4, onder 2, Verordening 1383/03 zo worden uitgelegd dat het de Antwerpse douane de mogelijkheid bood om zes stalen van de goederen voor te leggen aan de merkhouder om te kunnen bepalen of het al dan niet om namaakgoederen ging, met dien verstande dat de dergelijke kennisgeving van het staal niet gelijk te stellen is met de grondige inspectie in de zin van het artikel 9, onder 3, tweede lid, Verordening 1383/03? Zo ja, diende deze voorlegging te geschieden binnen de in het artikel 4, onder 1, van de verordening bedoelde termijn van drie werkdagen? |
| --- | --- |

2)

Moet het artikel 4, onder 2, Verordening 1383/03 zo worden uitgelegd dat het de Antwerpse douane de mogelijkheid bood om zes stalen van de goederen voor te leggen aan de merkhouder om te kunnen bepalen of het al dan niet om namaakgoederen ging, met dien verstande dat de dergelijke kennisgeving van het staal niet gelijk te stellen is met de grondige inspectie in de zin van het artikel 9, onder 3, tweede lid, Verordening 1383/03? Zo ja, diende deze voorlegging te geschieden binnen de in het artikel 4, onder 1, van de verordening bedoelde termijn van drie werkdagen?

| 3) | Verzet de Verordening 1383/03 er zich tegen dat de Belgische douaneambtenaren informatie, verworven in het kader van de uitvoering van de verordening, verstrekken buiten de door de verordening voorziene kanalen — er weze onder meer gedacht aan het artikel 9, onder 2 en 9, onder 3, eerste lid van de verordening — om, bijvoorbeeld in het kader van een door Belgische rechtbanken bevolen getuigenverhoor of overlegging van stukken? |
| --- | --- |

3)

Verzet de Verordening 1383/03 er zich tegen dat de Belgische douaneambtenaren informatie, verworven in het kader van de uitvoering van de verordening, verstrekken buiten de door de verordening voorziene kanalen — er weze onder meer gedacht aan het artikel 9, onder 2 en 9, onder 3, eerste lid van de verordening — om, bijvoorbeeld in het kader van een door Belgische rechtbanken bevolen getuigenverhoor of overlegging van stukken?

| 4) | Verzet de Verordening 1383/03 er zich tegen dat informatie, verkregen ten gevolge van de toepassing van de artikelen 4, onder 2 (zie vraag nr. 2), en 9, onder 2 en 3, andere dan deze bedoeld in het artikel 9, onder 3, eerste lid, of in uitvoering van een door de Belgische rechter bevolen getuigenverhoor of overlegging van stukken (zie vraag nr. 3), wordt gebruikt in het kader van een procedure die er niet toe strekt om namaak van goederen te doen vaststellen, bijvoorbeeld in het kader van een procedure ter bestrijding van parallelinvoer? |
| --- | --- |

4)

Verzet de Verordening 1383/03 er zich tegen dat informatie, verkregen ten gevolge van de toepassing van de artikelen 4, onder 2 (zie vraag nr. 2), en 9, onder 2 en 3, andere dan deze bedoeld in het artikel 9, onder 3, eerste lid, of in uitvoering van een door de Belgische rechter bevolen getuigenverhoor of overlegging van stukken (zie vraag nr. 3), wordt gebruikt in het kader van een procedure die er niet toe strekt om namaak van goederen te doen vaststellen, bijvoorbeeld in het kader van een procedure ter bestrijding van parallelinvoer?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1891/2004 van de Commissie, van 21 oktober 2004, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1383/03 van de Raad inzake het optreden van douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 328, blz. 16).

(2)  PB L 196, van 2.8.2003, blz. 7.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/11 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/11

---

Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2007 door Raiffeisen Zentralbank Österreich AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-259/02

(Zaak C-133/07 P)

(2007/C 117/18)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Raiffeisen Zentralbank Österreich AG (vertegenwoordigers: S. Völcker en G. Terhorst, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1) te vernietigen, voor zover daarbij het beroep van RZB is verworpen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1) te vernietigen, voor zover daarbij het beroep van RZB is verworpen;

| — | artikel 3 van beschikking C (2002) 2091 def. van de Commissie van 11 juni 2002 nietig te verklaren, voor zover dit RZB betreft; |
| --- | --- |

—

artikel 3 van beschikking C (2002) 2091 def. van de Commissie van 11 juni 2002 nietig te verklaren, voor zover dit RZB betreft;

| — | subsidiair, de in artikel 3 van de bestreden beschikking aan RZB opgelegde geldboete naar goeddunken van het Hof te verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de in artikel 3 van de bestreden beschikking aan RZB opgelegde geldboete naar goeddunken van het Hof te verlagen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met de erkenning dat de Commissie enkel uit het feit dat de gespreksronden het gebied van een lidstaat bestreken, kon afleiden dat deze de handel tussen lidstaten konden beïnvloeden, heeft het Gerecht artikel 81 EG geschonden.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de gespreksronden als „zeer zware inbreuk ”in de zin van de richtsnoeren aan te merken. Het heeft de in de richtsnoeren genoemde criteria voor de zwaarte van de inbreuk (eigen aard van de inbreuk, concrete weerslag op de markt, omvang van de betrokken geografische markt) onjuist toegepast, het selectieve karakter van de vervolgingsmaatregelen van de Commissie niet in aanmerking genomen en het door hem zelf verlangde algehele onderzoek van alle aspecten uiteindelijk niet verricht.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de marktaandelen van de gehele Raiffeisensector aan RZB toe te rekenen. Daarbij heeft het ten onrechte zijn onderzoekscriterium enkel tot „kennelijke ”ongelijke behandeling ten opzichte van andere banken beperkt. Voor een volledige toerekening bestond niet de vereiste rechtsgrondslag.

Het Gerecht heeft de medewerking van RZB vanuit juridisch oogpunt onjuist beoordeeld. Het heeft het criterium van de „aanzienlijke meerwaarde ”in strijd met het verbod van terugwerkende kracht toegepast, het vrijwillige karakter van verschillende vormen van medewerking van RZB niet ingezien, is ten onrechte uitgegaan van een omkering van de bewijslast voor de waarde van de medewerking, heeft de gemeenschappelijke beschrijving van de feiten op ongeoorloofde wijze als ondeugdelijke vorm van medewerking afgewezen en de erkenning van het mededingingsverstorende doel van de afspraken door RZB ten onrechte niet als een vorm van medewerking erkend.

---

(1)  PB C 331, blz. 29.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/12 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/12

---

Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2007 door Bank Austria Creditanstalt AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-260/02

(Zaak C-135/07 P)

(2007/C 117/19)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Bank Austria Creditanstalt AG (vertegenwoordigers: C. Zschocke en J. Beninca, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1), wat zaak T-260/02 betreft, geheel of gedeeltelijk te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1), wat zaak T-260/02 betreft, geheel of gedeeltelijk te vernietigen;

| — | de beschikking van de Commissie in zaak COMP/36.571 nietig te verklaren, voor zover deze BA-CA betreft; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie in zaak COMP/36.571 nietig te verklaren, voor zover deze BA-CA betreft;

| — | subsidiair, de bij de litigieuze beschikking van de Commissie aan BA-CA opgelegde geldboete passend te verlagen; en |
| --- | --- |

—

subsidiair, de bij de litigieuze beschikking van de Commissie aan BA-CA opgelegde geldboete passend te verlagen; en

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met haar hogere voorziening verzoekt rekwirante om vernietiging van het arrest van het Gerecht van 14 december 2006. Zij stelt dat het arrest vele motiveringsgebreken, dwalingen ten aanzien van het recht en procedurefouten bevat.

Rekwirante stelt dat in het arrest op onbegrijpelijke wijze de opvatting van de Commissie is bevestigd dat de gespreksronden negatieve economische gevolgen hebben gehad. Het bestreden arrest schendt volgens rekwirante de beginselen van de bewijsvoering, voor zover daarbij de aan economische deskundigenrapporten gestelde eisen voor het bewijs van ontbrekende economische gevolgen verkeerd zijn begrepen. Op grond van het overgelegde deskundigenrapport hadden bij de vaststelling van de geldboete economische gevolgen niet in aanmerkingen mogen worden genomen.

Rekwirante stelt dat het Gerecht in het bestreden arrest is voorbijgegaan aan de eisen van de communautaire rechters voor de noodzaak van een verlaging van de geldboete wegens verzachtende omstandigheden. Wegens die onjuiste rechtsopvatting is in het bestreden arrest de beoordelingsfout van de Commissie dat zij de deelneming van overheidsinstanties aan alsmede het feit dat het publiek uitvoerig en ter dege op de hoogte was van de gespreksronden, niet als verzachtende omstandigheid in aanmerking heeft genomen, niet gecorrigeerd.

Rekwirante stelt met haar derde middel dat het bestreden arrest motiveringsgebreken, schending van het gelijkheidsbeginsel alsmede nog meer dwalingen ten aanzien van het recht en procedurefouten bevat in verband met de beoordeling van haar bijdragen tot medewerking door de Commissie.

Rekwirante heeft bij de beschrijving van de feiten van meet af aan met de Commissie samengewerkt. Zij heeft met name in een vroeg stadium van de procedure en hoewel zij daartoe niet verplicht was, een uitvoerige beschrijving van de gespreksronden verstrekt alsmede omvangrijke documenten overgelegd, die volgens de feitelijke bevindingen van het Gerecht door de Commissie voor de litigieuze beschikking waren gebruikt. Rekwirante heeft bovendien met haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar een beschrijving van de feiten verstrekt die eveneens volgens de vaststellingen van het bestreden arrest door de Commissie voor de vaststelling van de litigieuze beschikking had kunnen worden gebruikt.

Het bestreden arrest heeft — evenals de litigieuze beschikking — voor deze uitvoerige, nuttige en bewezen medewerking van rekwirante geen verlaging van de geldboete toegekend. Dat is een onjuiste toepassing van de mededeling inzake medewerking, die een schending van het gelijkheids- en het vertrouwensbeginsel zou opleveren. Bovendien heeft het bestreden arrest rekwirantes recht te worden gehoord geschonden door overwegingen over de hoogte van de aan haar opgelegde geldboete, waarover zij tevoren geen standpunt heeft kunnen bepalen.

---

(1)  PB C 331, blz. 29.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/13 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/13

---

Beroep ingesteld op 7 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-136/07)

(2007/C 117/20)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en R. Vidal Puig, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 89/48/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, en richtlijn 92/51/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, wat betreft het beroep van luchtverkeersleider. |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 89/48/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, en richtlijn 92/51/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, wat betreft het beroep van luchtverkeersleider.

| — | het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | Richtlijn 89/48/EEG is van toepassing op de toegang tot en de uitoefening van het beroep van luchtverkeersleider in Spanje aangezien:






  — | het geheel van titels, vergunningen en bevoegdverklaringen die vereist zijn voor de uitoefening van het beroep van „luchtverkeersleider ”in Spanje een „titel ”is in de zin van richtlijn 89/48/EEG; |
| --- | --- | --- |

1)

Richtlijn 89/48/EEG is van toepassing op de toegang tot en de uitoefening van het beroep van luchtverkeersleider in Spanje aangezien:

—

het geheel van titels, vergunningen en bevoegdverklaringen die vereist zijn voor de uitoefening van het beroep van „luchtverkeersleider ”in Spanje een „titel ”is in de zin van richtlijn 89/48/EEG;

| — | het beroep van luchtverkeersleider is een „gereglementeerd beroep ”in Spanje in de zin van richtlijn 89/48/EEG. |
| --- | --- |

—

het beroep van luchtverkeersleider is een „gereglementeerd beroep ”in Spanje in de zin van richtlijn 89/48/EEG.

| 2) | Desondanks heeft het Koninkrijk Spanje niet de noodzakelijke maatregelen vastgesteld voor de uitvoering van richtlijn 89/48/EEG met betrekking tot het beroep van luchtverkeersleider. |
| --- | --- |

2)

Desondanks heeft het Koninkrijk Spanje niet de noodzakelijke maatregelen vastgesteld voor de uitvoering van richtlijn 89/48/EEG met betrekking tot het beroep van luchtverkeersleider.

| 3) | Volgens de Commissie is het Koninkrijk Spanje ook de krachtens richtlijn 92/51/EEG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen, aangezien






  — | richtlijn 92/51/EEG van toepassing is op het beroep van luchtverkeersleider; en |
| --- | --- | --- |

3)

Volgens de Commissie is het Koninkrijk Spanje ook de krachtens richtlijn 92/51/EEG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen, aangezien

—

richtlijn 92/51/EEG van toepassing is op het beroep van luchtverkeersleider; en

| — | het Koninkrijk Spanje niet de noodzakelijke maatregelen heeft vastgesteld voor de uitvoering van richtlijn 92/51/EEG met betrekking tot het beroep van luchtverkeersleider. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje niet de noodzakelijke maatregelen heeft vastgesteld voor de uitvoering van richtlijn 92/51/EEG met betrekking tot het beroep van luchtverkeersleider.

| 4) | Richtlijn 2006/23/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 inzake een communautaire vergunning van luchtverkeersleiders, voert een stelsel in van wederzijdse erkenning van de vergunningen van luchtverkeersleiders die overeenkomstig die richtlijn worden afgegeven. De aan de lidstaten gestelde termijn voor de uitvoering van die richtlijn verstrijkt pas op 17 mei 2008. Bijgevolg blijven tot die datum de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van toepassing met betrekking tot de toegang tot en de uitoefening van het beroep van luchtverkeersleider in Spanje. |
| --- | --- |

4)

Richtlijn 2006/23/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 inzake een communautaire vergunning van luchtverkeersleiders, voert een stelsel in van wederzijdse erkenning van de vergunningen van luchtverkeersleiders die overeenkomstig die richtlijn worden afgegeven. De aan de lidstaten gestelde termijn voor de uitvoering van die richtlijn verstrijkt pas op 17 mei 2008. Bijgevolg blijven tot die datum de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van toepassing met betrekking tot de toegang tot en de uitoefening van het beroep van luchtverkeersleider in Spanje.

---

(1)  PB L 19, blz. 16.

(2)  PB L 209, blz. 25.

(3)  PB L 114, blz. 22.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/13 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/13

---

Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Österreichischen Volksbanken-AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-271/02

(Zaak C-137/07 P)

(2007/C 117/21)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Österreichischen Volksbanken-AG (vertegenwoordigers: A. Ablasser-Neuhuber, R. Bierwagen en F. Neumayr, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| 1. | sub 2 en 4 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1) te vernietigen en






  a. | beschikking 2004/138/EG van de Commissie van 11 juni 2002 in de zaak COMP/36.571/D-1, die het voorwerp van het geding is, overeenkomstig rekwirantes conclusies 1 en 3 nietig te verklaren, voor zover deze tot haar is gericht, subsidiair de aan haar opgelegde geldboete overeenkomstig conclusie 3 te verlagen, of |
| --- | --- | --- |

1.

sub 2 en 4 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1) te vernietigen en

a.

beschikking 2004/138/EG van de Commissie van 11 juni 2002 in de zaak COMP/36.571/D-1, die het voorwerp van het geding is, overeenkomstig rekwirantes conclusies 1 en 3 nietig te verklaren, voor zover deze tot haar is gericht, subsidiair de aan haar opgelegde geldboete overeenkomstig conclusie 3 te verlagen, of

| b. | meer subsidiair, voor het geval dat het geding niet in staat van wijzen is, de zaak voor een nieuwe behandeling en beslissing naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen. |
| --- | --- |

b.

meer subsidiair, voor het geval dat het geding niet in staat van wijzen is, de zaak voor een nieuwe behandeling en beslissing naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen.

| 2. | de Commissie te verwijzen in de kosten, subsidiair in geval van verwijzing de beslissing omtrent de kosten aan het Gerecht voor te behouden. |
| --- | --- |

2.

de Commissie te verwijzen in de kosten, subsidiair in geval van verwijzing de beslissing omtrent de kosten aan het Gerecht voor te behouden.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante baseert haar hogere voorziening tegen voornoemd arrest van het Gerecht op de volgende middelen:

| | Het Gerecht heeft het criterium of de afspraken respectievelijk gedragingen van de ondernemingen de handel tussen lidstaten ongunstig konden beïnvloeden, onjuist uitgelegd en bij de toepassing op het onderhavige geval blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. In zijn beslissing heeft het Gerecht de betekenis van het criterium van de marktafschermende gevolgen ten onrechte gerelativeerd. Het is niet duidelijk om welke redenen het Gerecht aan het criterium van de marktafschermende gevolgen niet ten minste een sterke indicatieve waarde met het oog op het bestaan van een ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten wil toekennen. Voorts wordt gesteld dat het Gerecht een algeheel onderzoek van de grensoverschrijdende werking van de gespreksronden heeft verricht in plaats van de potentiële gevolgen van elk van de gespreksronden van het „Lombardnetwerk ”voor het handelsverkeer tussen de lidstaten afzonderlijk te onderzoeken. De ruime uitlegging van artikel 81, lid 1, EG dat een kartel dat het gehele grondgebied van een lidstaat bestrijkt, alleen al naar zijn aard kan bijdragen tot de afscherming van de markten en tot een ongunstig beïnvloeding van het intracommunautaire handelsverkeer respectievelijk dat daarvoor in elk geval een sterk vermoeden bestaat, strookt niet met de ratio legis van die bepaling van gemeenschapsrecht. |
| --- | --- |

Het Gerecht heeft het criterium of de afspraken respectievelijk gedragingen van de ondernemingen de handel tussen lidstaten ongunstig konden beïnvloeden, onjuist uitgelegd en bij de toepassing op het onderhavige geval blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. In zijn beslissing heeft het Gerecht de betekenis van het criterium van de marktafschermende gevolgen ten onrechte gerelativeerd. Het is niet duidelijk om welke redenen het Gerecht aan het criterium van de marktafschermende gevolgen niet ten minste een sterke indicatieve waarde met het oog op het bestaan van een ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten wil toekennen. Voorts wordt gesteld dat het Gerecht een algeheel onderzoek van de grensoverschrijdende werking van de gespreksronden heeft verricht in plaats van de potentiële gevolgen van elk van de gespreksronden van het „Lombardnetwerk ”voor het handelsverkeer tussen de lidstaten afzonderlijk te onderzoeken. De ruime uitlegging van artikel 81, lid 1, EG dat een kartel dat het gehele grondgebied van een lidstaat bestrijkt, alleen al naar zijn aard kan bijdragen tot de afscherming van de markten en tot een ongunstig beïnvloeding van het intracommunautaire handelsverkeer respectievelijk dat daarvoor in elk geval een sterk vermoeden bestaat, strookt niet met de ratio legis van die bepaling van gemeenschapsrecht.

| | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de door de Commissie en de rechtspraak ontwikkelde voorwaarden voor de toerekening van de omzet niet op de toerekening van de marktaandelen van de centrale banken aan de centrale instelling toe te passen. Daarbij is het eraan voorbijgaan dat het zowel bij de toerekening van omzet als ook bij de toerekening van marktaandelen in casu om dezelfde vraag gaat, namelijk om de bepaling van de toegelaten geldboete. Er is geen enkele reden waarom gelijksoortige vragen betreffende de toerekening van de omzet en de toerekening van de marktaandelen aan de hand van verschillende criteria moeten worden beoordeeld. Zelfs wanneer ervan wordt uitgegaan dat de toerekening van de marktaandelen van de centrale banken aan de centrale instelling aan de hand van een ander criterium dan dat voor de toerekening van de omzet kan geschieden, is het door het Gerecht in casu gekozen criterium onjuist en onrechtmatig. |
| --- | --- |

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de door de Commissie en de rechtspraak ontwikkelde voorwaarden voor de toerekening van de omzet niet op de toerekening van de marktaandelen van de centrale banken aan de centrale instelling toe te passen. Daarbij is het eraan voorbijgaan dat het zowel bij de toerekening van omzet als ook bij de toerekening van marktaandelen in casu om dezelfde vraag gaat, namelijk om de bepaling van de toegelaten geldboete. Er is geen enkele reden waarom gelijksoortige vragen betreffende de toerekening van de omzet en de toerekening van de marktaandelen aan de hand van verschillende criteria moeten worden beoordeeld. Zelfs wanneer ervan wordt uitgegaan dat de toerekening van de marktaandelen van de centrale banken aan de centrale instelling aan de hand van een ander criterium dan dat voor de toerekening van de omzet kan geschieden, is het door het Gerecht in casu gekozen criterium onjuist en onrechtmatig.

| | Het Gerecht heeft rekwirantes grieven met betrekking tot de niet-erkenning van verzachtende omstandigheden ten onrechte afgewezen. Het heeft bij zijn juridische beoordeling met name onvoldoende in aanmerking genomen dat rekwirante in het kader van het algehele kartel een ondergeschikte rol speelde, en dat met behulp van dwangmiddelen verrichte verificaties achteraf bij haar niet noodzakelijk waren geweest aangezien zij vrijwillig haar medewerking aan de Commissie had verleend. Rekwirante heeft een zeer klein marktaandeel, is door de andere banken niet voor de kleinere groep van banken uitgenodigd en heeft aan beduidend minder bijeenkomsten deelgenomen. Deze door rekwirante aangevoerde argumenten die voor de erkenning van verzachtende omstandigheden pleiten, zijn gedeeltelijk helemaal niet onderzocht. Noch de Commissie noch het Gerecht zijn hun verplichting nagekomen om de aangevoerde omstandigheden te onderzoeken en deze zonder blijk te geven van een onjuiste rechtsopvatting te beoordelen. |
| --- | --- |

Het Gerecht heeft rekwirantes grieven met betrekking tot de niet-erkenning van verzachtende omstandigheden ten onrechte afgewezen. Het heeft bij zijn juridische beoordeling met name onvoldoende in aanmerking genomen dat rekwirante in het kader van het algehele kartel een ondergeschikte rol speelde, en dat met behulp van dwangmiddelen verrichte verificaties achteraf bij haar niet noodzakelijk waren geweest aangezien zij vrijwillig haar medewerking aan de Commissie had verleend. Rekwirante heeft een zeer klein marktaandeel, is door de andere banken niet voor de kleinere groep van banken uitgenodigd en heeft aan beduidend minder bijeenkomsten deelgenomen. Deze door rekwirante aangevoerde argumenten die voor de erkenning van verzachtende omstandigheden pleiten, zijn gedeeltelijk helemaal niet onderzocht. Noch de Commissie noch het Gerecht zijn hun verplichting nagekomen om de aangevoerde omstandigheden te onderzoeken en deze zonder blijk te geven van een onjuiste rechtsopvatting te beoordelen.

---

(1)  PB C 331, blz. 29.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/14 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Antwerpen (België) op 9 maart 2007 — Belgische Staat tegen N.V. Cobelfret

(Zaak C-138/07)

(2007/C 117/22)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van beroep te Antwerpen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: Belgische Staat

Verweerster: N.V. Cobelfret

Prejudiciële vraag

Is een regeling als het Belgische regime van de definitief belaste inkomsten waarbij kwalificerende dividenden in een eerste bewerking aan de belastbare basis van de moederonderneming worden toegevoegd en waarbij in en latere bewerking het bedrag van die ontvangen dividenden krachtens artikel 205 § 2 W.I.B. slechts van de belastbare basis van de moederonderneming worden afgetrokken (ten belope van 95 %) in de mate dat er belastbare winsten aanwezig zijn bij de moederonderneming, in overeenstemming met artikel 4 van richtlijn 90/435/EEG (1) van de Raad, van 23 juli 1990, betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende Lid-Staten, nu een dergelijke beperking van de DBI-aftrek als resultaat heeft dat een moederonderneming in een later belastbaar tijdperk zal worden belast op de ontvangen dividenden, wanneer zij geen of onvoldoende belastbare winsten had tijdens het belastbaar tijdperk in hetwelk de dividenden worden ontvangen, minstens dat de fiscale verliezen van het belastbaar tijdperk ten onrechte worden opgebruikt en bijgevolg niet meet overdraagbaar zijn ten belope van het bedrag van ontvangen dividenden die in geval van afwezigheid van fiscale verliezen sowieso voor 95 % vrijgesteld zouden zijn geweest?

---

(1)  PB L 225, blz. 6.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 12 maart 2007 — Hecht-Pharma GmbH/Staatliche Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg

(Zaak C-140/07)

(2007/C 117/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hecht-Pharma GmbH

Verwerende partij: Staatliche Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg

In aanwezigheid van: Die Vertreterin des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Prejudiciële vragen

| 1) | Betekent de bepaling voor twijfelgevallen, opgenomen in artikel 2, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG (1) zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG (2), dat richtlijn 2001/83/EG toepasselijk is op een product dat mogelijkerwijs als geneesmiddel moet worden gekwalificeerd, maar waarvan de eigenschappen als geneesmiddel niet positief zijn vastgesteld? Welke mate van waarschijnlijkheid, en dus welke mate van instructie van de zaak is in voorkomend geval vereist om de toepasselijkheid van richtlijn 2001/83/EG te rechtvaardigen? |
| --- | --- |

1)

Betekent de bepaling voor twijfelgevallen, opgenomen in artikel 2, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG (1) zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG (2), dat richtlijn 2001/83/EG toepasselijk is op een product dat mogelijkerwijs als geneesmiddel moet worden gekwalificeerd, maar waarvan de eigenschappen als geneesmiddel niet positief zijn vastgesteld? Welke mate van waarschijnlijkheid, en dus welke mate van instructie van de zaak is in voorkomend geval vereist om de toepasselijkheid van richtlijn 2001/83/EG te rechtvaardigen?

| 2) | Kan een product dat niet als geneesmiddel wordt aangediend, als geneesmiddel naar functie, in de zin van artikel 1, punt 2, van richtlijn 2001/83/EG zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG, worden beschouwd op grond van de aanwezigheid van een bestanddeel dat in een bepaalde dosering fysiologische functies kan wijzigen, maar waarvan de dosering in het te beoordelen product — bij gebruik volgens voorschrift — onder dat niveau blijft? Dient deze vraag te worden gerangschikt onder het kenmerk „farmacologisch effect ”of onder het kenmerk „beïnvloeding van de fysiologische functies van de mens”? |
| --- | --- |

2)

Kan een product dat niet als geneesmiddel wordt aangediend, als geneesmiddel naar functie, in de zin van artikel 1, punt 2, van richtlijn 2001/83/EG zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG, worden beschouwd op grond van de aanwezigheid van een bestanddeel dat in een bepaalde dosering fysiologische functies kan wijzigen, maar waarvan de dosering in het te beoordelen product — bij gebruik volgens voorschrift — onder dat niveau blijft? Dient deze vraag te worden gerangschikt onder het kenmerk „farmacologisch effect ”of onder het kenmerk „beïnvloeding van de fysiologische functies van de mens”?

| 3) | Spelen de in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen voor de kwalificatie als geneesmiddel naast de farmacologische eigenschappen relevant verklaarde kenmerken „de gebruikswijzen, de omvang van de verspreiding, de bekendheid van de consument ermee en de risico's die het gebruik ervan kan meebrengen ”[arrest van 9 juni 2005, HLH Warenvertriebs GmbH e.a./Duitsland (C-211/03, Jurispr. blz. I-5141, punt 51)] nog een rol in de bij richtlijn 2004/27/EG vernieuwde definitie van geneesmiddel? |
| --- | --- |

3)

Spelen de in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen voor de kwalificatie als geneesmiddel naast de farmacologische eigenschappen relevant verklaarde kenmerken „de gebruikswijzen, de omvang van de verspreiding, de bekendheid van de consument ermee en de risico's die het gebruik ervan kan meebrengen ”[arrest van 9 juni 2005, HLH Warenvertriebs GmbH e.a./Duitsland (C-211/03, Jurispr. blz. I-5141, punt 51)] nog een rol in de bij richtlijn 2004/27/EG vernieuwde definitie van geneesmiddel?

---

(1)  PB L 311, blz. 67.

(2)  PB L 136, blz. 34.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/15

---

Beroep ingesteld op 9 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-141/07)

(2007/C 117/24)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Schima)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| — | de Bondsrepubliek Duitsland is de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door in § 14, leden 5 en 6, van het Apothekengesetz dergelijke cumulatieve voorwaarden voor een geneesmiddelentoeleveringscontract te stellen dat het voor apotheken in andere lidstaten praktisch onmogelijk wordt, geneesmiddelen aan een ziekenhuis toe te leveren; |
| --- | --- |

—

de Bondsrepubliek Duitsland is de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door in § 14, leden 5 en 6, van het Apothekengesetz dergelijke cumulatieve voorwaarden voor een geneesmiddelentoeleveringscontract te stellen dat het voor apotheken in andere lidstaten praktisch onmogelijk wordt, geneesmiddelen aan een ziekenhuis toe te leveren;

| — | verwijzing van de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 28 EG verbiedt alle kwantitatieve invoerbeperkingen en maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten. Elke handelsregeling van de lidstaten die de intracommunautaire handel al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel, kan belemmeren, vormt als maatregel van gelijke werking een kwantitatieve beperking. De omstandigheid dat bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht de verkoop van geneesmiddelen slechts ten dele is geharmoniseerd, ontslaat de lidstaten niet van hun verplichting, de bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen te eerbiedigen.

Overeenkomstig § 14 van de Duitse wet op de apotheken hebben de Duitse ziekenhuizen de mogelijkheid om in plaats van een eigen ziekenhuisapotheek op te richten, geneesmiddelen te betrekken bij externe apotheken. De cumulatieve voorwaarden die in deze bepaling worden gesteld aan een geneesmiddelentoeleveringscontract, hebben evenwel tot gevolg dat het voor apotheken in andere lidstaten praktisch onmogelijk wordt, op regelmatige basis geneesmiddelen toe te leveren aan een ziekenhuis, aangezien een aantal van de verplichte contractelementen alleen kunnen worden aangeboden door apotheken die in de omgeving van het toe te leveren ziekenhuis zijn gevestigd.

Volgens de rechtspraak van het Hof vallen nationale bepalingen die bepaalde verkoopmodaliteiten aan banden leggen of verbieden, niet onder artikel 28 EG wanneer is voldaan aan twee voorwaarden: ten eerste moeten de betrokken bepalingen gelden voor alle marktdeelnemers die op het nationale grondgebied actief zijn, en ten tweede moeten zij zowel rechtens als feitelijk dezelfde invloed hebben op de verhandeling van nationale producten en op die van producten uit andere lidstaten. In casu is alleen aan de eerste voorwaarde voldaan, maar binnenlandse en buitenlandse producten worden rechtens en feitelijk niet op gelijke wijze getroffen wanneer alle contractelementen zoals wettelijk voorgeschreven worden aangeboden door een enkele aanbieder. De toegang tot de markt wordt door deze regeling sterker bemoeilijkt voor producten uit andere lidstaten dan voor binnenlandse producten. Daarbij is het volgens de rechtspraak van het Hof niet relevant dat ook binnenlandse apotheken die niet in de buurt van het ziekenhuis zijn gelegen, met dezelfde problemen worden geconfronteerd. Een overheidsmaatregel kan immers ook dan als een beperking van het handelsverkeer tussen de lidstaten worden aangemerkt wanneer niet alle nationale producten gunstiger worden behandeld en ook niet uitsluitend ingevoerde, maar ook binnenlandse producten worden benadeeld.

Beperkingen van het intracommunautaire handelsverkeer kunnen op grond van dwingende redenen van algemeen belang, met name uit hoofde van bescherming van de openbare veiligheid en de gezondheid, worden gerechtvaardigd. Daarbij moet de betrokken nationale regeling passend, noodzakelijk en evenredig zijn. In casu is de bij wet verplichte cumulatie van alle genoemde contractelementen echter niet noodzakelijk voor de bescherming van de gezondheid. Het moet daarentegen mogelijk zijn dat een op grotere afstand gelegen en ook in een andere lidstaat gelegen apotheek instaat voor de regelmatige toelevering van geneesmiddelen aan het betrokken ziekenhuis.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/16 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg op 13 maart 2007 — A.O.B. Reuter & Co./Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Zaak C-143/07)

(2007/C 117/25)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A.O.B. Reuter & Co.

Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Prejudiciële vraag

Mogen sancties uitsluitend worden opgelegd, indien de exporteur in de aangifte ten uitvoer conform artikel 11, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1) onjuiste gegevens heeft verstrekt, of is louter het niet voldoen aan de voor het recht op restitutie geldende materiële voorwaarden aan een sanctie onderworpen?

---

(1)  PB L 351, blz. 1.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/16 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 13 maart 2007 door K-Swiss, Inc. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-14/06, K-Swiss, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

(Zaak C-144/07 P)

(2007/C 117/26)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: K-Swiss, Inc. (vertegenwoordiger: H. E. Hübner, advocaat)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Conclusies

| — | de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen;

| — | het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg de regels 61, 62 en 68 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden door haar beroep tardief te verklaren.

---

(1)  PB L 303, blz. 1.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/17

---

Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

(Zaak C-150/07)

(2007/C 117/27)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en M. Afonso, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Portugese Republiek, door te weigeren de Commissie vertragingsrente te betalen wegens laattijdige betaling van eigen middelen in het kader van de ATA-regeling en haar nationale praktijk inzake boeking van de eigen middelen in het kader van deze regeling te handhaven, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 6, lid 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG) nr. 1552/89 (1); |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Portugese Republiek, door te weigeren de Commissie vertragingsrente te betalen wegens laattijdige betaling van eigen middelen in het kader van de ATA-regeling en haar nationale praktijk inzake boeking van de eigen middelen in het kader van deze regeling te handhaven, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 6, lid 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG) nr. 1552/89 (1);

| — | de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Op 21 februari 1992, de datum van de ambtshalve vaststelling van het bedrag van de verschuldigde douanerechten, waren deze bedragen niet formeel betwist, noch door de schuldenaars, noch door de garant, en was voor de betaling van deze schulden een zekerheid gesteld in de zin van artikel 6, lid 1, van de ATA-Overeenkomst. Er was dus voldaan aan de voorwaarden voor opname van de vastgestelde rechten in boekhouding A.

De betrokken bedragen dienden binnen de door verordening nr. 1552/89 gestelde termijnen in boekhouding A te worden opgenomen en ter beschikking te worden gesteld van de communautaire begroting. Aangezien de Portugese autoriteiten deze bedragen te laat hebben geboekt op de in artikel 9, lid 1, van verordening nr. 1552/89 bedoelde rekening, is er vertragingsrente verschuldigd, te berekenen overeenkomstig artikel 11 van deze verordening en, na 31 mei 2000, overeenkomstig artikel 11 van verordening nr. 1150/2000 (2). Bovendien hadden de Portugese autoriteiten bij de behandeling van soortgelijke gevallen in het kader van de ATA-regeling hun nationale praktijk moeten aanpassen aan de communautaire regelgeving.

---

(1)  Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1).

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 19 maart 2007 — Theologos-Grigorios Chatzithanasis/Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis en Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis (ΟΕΕΚ)

(Zaak C-151/07)

(2007/C 117/28)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Theologos-Grigorios Chatzithanasis

Verwerende partijen: Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis en Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis (ΟΕΕΚ)

Prejudiciële vraag

„Wanneer een onderdaan van een lidstaat, met een beroep op een opleidingstitel die als zodanig valt binnen het toepassingsgebied van richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209), de bevoegde instantie van de ontvangende lidstaat verzoekt om toelating tot een in die lidstaat gereglementeerd beroep of om uitoefening daarvan, kan die instantie dan, gelet op de artikelen 1, 2, 3 en 4 van richtlijn 92/51/EEG, uitgelegd in het licht van artikel 149 en 150 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het verzoek van de belanghebbende afwijzen (en hem aldus geheel uitsluiten van de toegang tot en de uitoefening van dit beroep in de ontvangende lidstaat) op de enkele grond dat de betwiste titel weliswaar is afgegeven door een instantie van de lidstaat van herkomst, maar dat het grootste deel van de eraan voorafgaande opleiding in de lidstaat van ontvangst is genoten, aan een instelling die weliswaar onbelemmerd in de lidstaat van ontvangst werkzaam is, maar op grond van een algemene wettelijke bepaling in die lidstaat niet als onderwijsinstelling wordt erkend?”

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/18 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 22 maart 2007 — Jacqueline Förster tegen IB-Groep

(Zaak C-158/07)

(2007/C 117/29)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Centrale Raad van Beroep

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Jacqueline Förster

Verweerder: IB-Groep

Prejudiciële vragen

| 1. | Heeft artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1251/70 (1) mede betrekking op de student die voornamelijk om studieredenen naar Nederland is gekomen en oorspronkelijk in beperkte omvang werkzaamheden heeft verricht naast zijn studie, maar deze werkzaamheden inmiddels heeft gestaakt? |
| --- | --- |

1.

Heeft artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1251/70 (1) mede betrekking op de student die voornamelijk om studieredenen naar Nederland is gekomen en oorspronkelijk in beperkte omvang werkzaamheden heeft verricht naast zijn studie, maar deze werkzaamheden inmiddels heeft gestaakt?

| 2. | Verzet Richtlijn 93/96 (2) zich ertegen dat de in vraag 1 bedoelde student met succes een beroep doet op artikel 12 EG met het oog op volledige studiefinanciering? |
| --- | --- |

2.

Verzet Richtlijn 93/96 (2) zich ertegen dat de in vraag 1 bedoelde student met succes een beroep doet op artikel 12 EG met het oog op volledige studiefinanciering?

| 3. | a. | Geldt de regel dat de economisch niet-actieve burger van de Unie zich pas op artikel 12 EG kan beroepen zodra hij gedurende een bepaalde periode legaal in het gastland heeft verbleven of over een verblijfsvergunning beschikt, ook voor steun ter dekking van de kosten van levensonderhoud aan studenten? |
| --- | --- | --- |

3.

a.

Geldt de regel dat de economisch niet-actieve burger van de Unie zich pas op artikel 12 EG kan beroepen zodra hij gedurende een bepaalde periode legaal in het gastland heeft verbleven of over een verblijfsvergunning beschikt, ook voor steun ter dekking van de kosten van levensonderhoud aan studenten?

| b. | Zo ja, is gedurende die periode een verblijfsduurvoorwaarde die uitsluitend aan onderdanen van andere lidstaten dan het gastland wordt tegengeworpen, geoorloofd? |
| --- | --- |

b.

Zo ja, is gedurende die periode een verblijfsduurvoorwaarde die uitsluitend aan onderdanen van andere lidstaten dan het gastland wordt tegengeworpen, geoorloofd?

| c. | Zo ja, is de hantering van een verblijfsduurvoorwaarde van vijf jaar in overeenstemming met artikel 12 EG? |
| --- | --- |

c.

Zo ja, is de hantering van een verblijfsduurvoorwaarde van vijf jaar in overeenstemming met artikel 12 EG?

| d. | Zo nee, welke verblijfsduurvoorwaarde is geoorloofd? |
| --- | --- |

d.

Zo nee, welke verblijfsduurvoorwaarde is geoorloofd?

| 4. | Dient in individuele gevallen een kortere periode van legaal verblijf te worden aangehouden, als andere factoren dan de duur van het verblijf wijzen op een aanzienlijke mate van integratie in de samenleving van het gastland? |
| --- | --- |

4.

Dient in individuele gevallen een kortere periode van legaal verblijf te worden aangehouden, als andere factoren dan de duur van het verblijf wijzen op een aanzienlijke mate van integratie in de samenleving van het gastland?

| 5. | Indien belanghebbenden blijkens een arrest van het Hof van Justitie met terugwerkende kracht aan artikel 12 EG meer aanspraken kunnen ontlenen dan voorheen werd aangenomen, mogen hieraan verbonden, gerechtvaardigde voorwaarden dan over tijdvakken in het verleden worden tegengeworpen, als deze voorwaarden kort na het verschijnen van het arrest zijn gepubliceerd? |
| --- | --- |

5.

Indien belanghebbenden blijkens een arrest van het Hof van Justitie met terugwerkende kracht aan artikel 12 EG meer aanspraken kunnen ontlenen dan voorheen werd aangenomen, mogen hieraan verbonden, gerechtvaardigde voorwaarden dan over tijdvakken in het verleden worden tegengeworpen, als deze voorwaarden kort na het verschijnen van het arrest zijn gepubliceerd?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 1251/70 van de Commissie, van 29 juni 1970, met betrekking tot het recht van werknemers om verblijf te houden op het grondgebied van een Lid-Staat na er een betrekking te hebben vervuld (PB L 142, blz. 24).

(2)  Richtlijn 93/96/EEG van de Raad, van 29 oktober 1993, inzake het verblijfsrecht voor studenten (PB L 31, blz. 59).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/18 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/18

---

Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

(Zaak C-159/07)

(2007/C 117/30)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en P. Andrade, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/23/EG (1) van de Commissie van 8 maart 2005 tot wijziging van richtlijn 2001/25/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/23/EG (1) van de Commissie van 8 maart 2005 tot wijziging van richtlijn 2001/25/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 29 september 2005 verstreken.

---

(1)  PB L 62, blz. 14.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/19 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/19

---

Beroep ingesteld op 29 maart 2007 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-167/07)

(2007/C 117/31)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietig te verklaren verordening (EG) nr. 41/2007 (1) van de Raad van 21 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, voor zover daarbij aan de Spaanse vloot geen quota in de communautaire wateren van de Noordzee worden toegewezen en |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren verordening (EG) nr. 41/2007 (1) van de Raad van 21 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, voor zover daarbij aan de Spaanse vloot geen quota in de communautaire wateren van de Noordzee worden toegewezen en

| — | de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

1.   Schending van het discriminatieverbod

Volgens het Koninkrijk Spanje schendt de bestreden verordening het discriminatieverbod, voor zover daarbij aan Spanje geen quota in de communautaire wateren van de Noordzee worden toegewezen, aangezien aan de overige lidstaten na het verstrijken van de in de Toetredingsakte vastgestelde overgangsperiode recht op toegang tot die wateren en de visbestanden daarvan wordt toegekend, terwijl aan het Koninkrijk Spanje enkel recht op toegang tot die wateren wordt toegekend.

2.   Onjuiste uitlegging van de Akte van toetreding van Spanje

Bij de regeling van de overgangsperiode van Spanje op visserijgebied maakt de Toetredingsakte geen onderscheid tussen de toegang tot de wateren en de toegang tot de visbestanden. Bovendien moeten de bepalingen van de Toetredingsakte overeenkomstig de context en het doel daarvan worden uitgelegd.

3.   Inbreuk op artikel 20, lid 2, van verordening nr. 2371/2002 (2)

Op voornoemde bepaling wordt inbreuk gemaakt doordat aan Spanje geen quota zijn toegewezen die nieuwe vangstmogelijkheden vormden en die voor het eerst na het verstrijken van de in de Toetredingsakte bepaalde overgangsperiode zijn verdeeld.

---

(1)  PB 2007, L 15, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/19 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 2 april 2007 — 1. S.A. SAFBA/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 2. S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 3. S.A. Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 4. S.A. Sucrerie de Bourgogne/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 5. Sucrerie Bourdon/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 6. S.A. des Sucreries du Marquenterre/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 7. Cristal Union/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 8. S.A. Lesaffre Frères/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 9. Société Vermendoise Industries/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 10. S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

(Zaak C-175/07 - Zaak C-176/07 - Zaak C-177/07 - Zaak C-178/07 - Zaak C-179/07 - Zaak C-180/07 - Zaak C-181/07 - Zaak C-182/07 - Zaak C-183/07 - Zaak C-184/07)

(2007/C 117/32)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Nanterre

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: S.A. SAFBA (C-175/07), S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein (C-176/07), SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils (C-177/07), SA Sucrerie de Bourgogne (C-178/07), Sucrerie Bourdon (C-179/07), S.A. des Sucreries du Marquenterre (C-180/07), Cristal Union (C-181/07), S.A. Lesaffre Frères (C-182/07), Société Vermendoise Industries (C-183/07), S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes (C-184/07)

Verwerende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

Prejudiciële vragen

| 1. | Is verordening nr. 314/2002 van de Europese Commissie (1) ongeldig gelet op artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (2), en gelet op het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel, omdat daarin de hoeveelheden suiker in verwerkte producten die zonder recht op uitvoerrestitutie zijn uitgevoerd, voor de berekening van de productieheffing niet zijn uitgesloten van de financieringsbehoefte? |
| --- | --- |

1.

Is verordening nr. 314/2002 van de Europese Commissie (1) ongeldig gelet op artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (2), en gelet op het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel, omdat daarin de hoeveelheden suiker in verwerkte producten die zonder recht op uitvoerrestitutie zijn uitgevoerd, voor de berekening van de productieheffing niet zijn uitgesloten van de financieringsbehoefte?

| 2. | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is dan verordening nr. 1686/2005 (3) ongeldig gelet op verordening nr. 314/2001 van de Europese Commissie en artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad en gelet op het evenredigheidsbeginsel, omdat daarin een productieheffing voor suiker is vastgesteld die is berekend op basis van het „gemiddelde verlies ”per uitgevoerde ton, zonder dat rekening wordt gehouden met de zonder restitutie uitgevoerde hoeveelheden, terwijl diezelfde hoeveelheden wel zijn inbegrepen in de totale hoeveelheid die in aanmerking wordt genomen voor de raming van het te financieren totale verlies? |
| --- | --- |

2.

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is dan verordening nr. 1686/2005 (3) ongeldig gelet op verordening nr. 314/2001 van de Europese Commissie en artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad en gelet op het evenredigheidsbeginsel, omdat daarin een productieheffing voor suiker is vastgesteld die is berekend op basis van het „gemiddelde verlies ”per uitgevoerde ton, zonder dat rekening wordt gehouden met de zonder restitutie uitgevoerde hoeveelheden, terwijl diezelfde hoeveelheden wel zijn inbegrepen in de totale hoeveelheid die in aanmerking wordt genomen voor de raming van het te financieren totale verlies?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 314/2002 van de Commissie van 20 februari 2002 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker (PB L 50, blz. 40).

(2)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1).

(3)  Verordening (EG) nr. 1686/2005 van de Commissie van 14 oktober 2005 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2004/2005 (PB L 271, blz. 12).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/20

---

Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-192/07)

(2007/C 117/33)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en W. Bogensberger, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/86/EG in nationaal recht is op 3 oktober 2005 verstreken.

---

(1)  PB L 251, blz. 12.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/20

---

Beroep ingesteld op 12 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

(Zaak C-199/07)

(2007/C 117/34)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en D. Kukovec)

Verwerende partij: Helleense Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Helleense Republiek, door in feite een bijkomend criterium voor automatische uitsluiting in te voeren, naast die welke uitdrukkelijk zijn voorzien in artikel 31, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, ten nadele van de buitenlandse studiebureaus, en door bij de litigieuze aanbesteding geen onderscheid te maken tussen kwalitatieve selectiecriteria en gunningscriteria, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die voortvloeien uit de gemeenschapswetgeving inzake openbare aanbestedingen, inzonderheid de artikelen 4, lid 2, 31, leden 1 en 2, en 34, lid 1, sub a, van richtlijn 93/38/EEG, zoals die door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden uitgelegd, het beginsel van de wederzijdse erkenning van formele kwalificaties, dat aan het gemeenschapsrecht inzake openbare aanbestedingen ten grondslag ligt, en de artikelen 12 EG en 49 EG; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Helleense Republiek, door in feite een bijkomend criterium voor automatische uitsluiting in te voeren, naast die welke uitdrukkelijk zijn voorzien in artikel 31, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, ten nadele van de buitenlandse studiebureaus, en door bij de litigieuze aanbesteding geen onderscheid te maken tussen kwalitatieve selectiecriteria en gunningscriteria, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die voortvloeien uit de gemeenschapswetgeving inzake openbare aanbestedingen, inzonderheid de artikelen 4, lid 2, 31, leden 1 en 2, en 34, lid 1, sub a, van richtlijn 93/38/EEG, zoals die door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden uitgelegd, het beginsel van de wederzijdse erkenning van formele kwalificaties, dat aan het gemeenschapsrecht inzake openbare aanbestedingen ten grondslag ligt, en de artikelen 12 EG en 49 EG;

| — | de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie ontving een klacht betreffende onregelmatigheden in het kader van een door ERGA OSE AE in 2003 uitgeschreven aanbesteding voor „Studies voor bouwkundige en elektromechanische werken en installaties — eerste fase van de reeks centrales in de vlakte van Thrasio”.

In het licht van 's Hofs rechtspraak is de Commissie van mening dat de voorwaarde voor deelneming van de studiebureaus aan de aanbesteding, dat zij overeenkomstig het Griekse systeem in klassen, en zelfs in de „genoemde ”klassen, moeten worden ingedeeld, in feite een uitsluitingsgrond invoert naast de uitsluitingsgronden die uitdrukkelijk zijn voorzien in artikel 31, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG, en in bepaalde gevallen een discriminatie ten nadele van de buitenlandse studiebureaus oplevert, in strijd met artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG.

De Commissie is ook van mening dat de voormelde voorwaarde in de bekendmaking van de aanbesteding in strijd is met het beginsel van de wederzijdse erkenning van diploma's, getuigschriften en andere bewijzen van formele kwalificaties, en met de artikelen 12 EG en 49 EG.

Bovendien is de Commissie van mening dat de bekendmaking van de litigieuze aanbesteding geen onderscheid maakt tussen het stadium van de selectie en het stadium van de toewijzing, en de selectiecriteria met de toewijzingscriteria verwart, in strijd met de artikelen 31 en 34 van richtlijn 93/38/EEG.

Ten slotte is de Commissie van mening dat de door de Griekse autoriteiten aangevoerde intrekking van de voorheen geldende wet geen einde aan de inbreuk heeft gemaakt, aangezien het in casu gaat om een onjuiste toepassing van de betrokken gemeenschapsbepalingen door de Griekse autoriteiten en niet om een gebrekkige omzetting ervan in het Griekse recht.

Bijgevolg is de Commissie van mening dat de Helleense Republiek haar verplichtingen krachtens de artikelen 4, lid 2, 31, leden 1 en 2, en 34, lid 1, sub a, van richtlijn 93/38/EEG niet is nagekomen en het beginsel van de wederzijdse erkenning van formele kwalificaties en de artikelen 12 EG en 49 EG heeft geschonden.

---

(1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 84.

---

Gerecht van eerste aanleg

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/22

---

Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — Hamdi/Raad

(Zaak T-75/07)

(2007/C 117/35)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Ahmed Hamdi (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigd door: M.J.G. Uiterwaal, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies van verzoekende partij

| — | Het gemeenschappelijk standpunt 2002/402/GBVB (PB 2001, L 344, blz. 93) is in het geval van verzoeker ten onrechte ten grondslag gelegd aan Verordening 2001/2580/EG (PB 2001, L 344, blz. 70) zodat de verordening jegens verzoeker onverbindend is; |
| --- | --- |

—

Het gemeenschappelijk standpunt 2002/402/GBVB (PB 2001, L 344, blz. 93) is in het geval van verzoeker ten onrechte ten grondslag gelegd aan Verordening 2001/2580/EG (PB 2001, L 344, blz. 70) zodat de verordening jegens verzoeker onverbindend is;

| — | Althans moet deze verordening ten aanzien van verzoeker buiten toepassing worden gelaten; |
| --- | --- |

—

Althans moet deze verordening ten aanzien van verzoeker buiten toepassing worden gelaten;

| — | Althans dient het Besluit 2006/1008/EG van 21 december 2006 (PB L 379, blz. 123) te worden vernietigd; |
| --- | --- |

—

Althans dient het Besluit 2006/1008/EG van 21 december 2006 (PB L 379, blz. 123) te worden vernietigd;

| — | De Raad wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

De Raad wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker werd veroordeeld tot een gevangenisstraf, nadat de nationale rechtbank het bewezen achtte dat verzoeker deel uitmaakte van een terroristische organisatie, de Hofstadgroep. Verzoeker heeft hoger beroep ingesteld tegen dit vonnis.

Bij Besluit 2006/1008/EG (1) heeft de Raad verzoeker toegevoegd aan de lijst van personen en entiteiten waarop Verordening (EG) nr. 2580/2001 (2) van toepassing is.

Verzoeker voert ter ondersteuning van zijn beroep aan dat zowel het bestreden besluit als de bestreden verordening zijn aangenomen in strijd met een wezenlijk vormvoorschrift en met name onvoldoende gemotiveerd zijn. Wat de verordening betreft, voert verzoeker aan dat de Raad niet heeft gemotiveerd waarom deze verordening noodzakelijk was in het kader van de gemeenschappelijke markt. Wat het besluit betreft voert verzoeker aan dat de motivering ontbreekt waarom de Raad gemeend heeft Verordening nr. 2580/2001 op verzoeker te moeten toepassen.

Verzoeker voert verder aan dat voor het betreden besluit de noodzakelijke rechtsgrondslag ontbreekt. Volgens verzoeker is Verordening nr. 2580/2001 namelijk in strijd met het EG-Verdrag voor zover de verordening op verzoeker wordt toegepast. Verzoeker voert aan dat de bestreden verordening geen gebonden uitvoering geeft aan verplichtingen, voortvloeiend uit een resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Voorts ontbreek elke band tussen verzoeker en derde landen of andere aspecten van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid, zodat de tweede pijler niet op de zaak van verzoeker van toepassing is.

Verzoeker voert in dit verband verder aan dat artikel 308 EG geen rechtsgrondslag vormt, doordat een band met de verwezenlijking van de gemeenschappelijke markt ontbreekt. Voorts wordt met de bestreden verordening geen Uniedoelstelling verwezenlijkt, waardoor de combinatie van artikelen 60, 301 en 308 EG eveneens geen afdoende rechtsgrondslag vormen.

Tenslotte voert verzoeker aan dat het bestreden besluit inbreuk maakt op zijn fundamentele rechten en met name het recht op ongestoord genot van zijn eigendom en zijn recht op een ongestoord privé-leven, zoals deze onder andere voortvloeien uit het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).

---

(1)  Besluit 2006/1008/EG van de Raad van 21 december 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 379, blz. 123).

(2)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/22

---

Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — El Fatmi/Raad

(Zaak T-76/07)

(2007/C 117/36)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Nouriddin El Fatmi (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigd door: M.J.G. Uiterwaal, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies van verzoekende partij

| — | Het gemeenschappelijk standpunt 2002/402/GBVB (PB 2001, L 344, blz. 93) is in het geval van verzoeker ten onrechte ten grondslag gelegd aan Verordening 2001/2580/EG (PB 2001, L 344, blz. 70) zodat de verordening jegens verzoeker onverbindend is; |
| --- | --- |

—

Het gemeenschappelijk standpunt 2002/402/GBVB (PB 2001, L 344, blz. 93) is in het geval van verzoeker ten onrechte ten grondslag gelegd aan Verordening 2001/2580/EG (PB 2001, L 344, blz. 70) zodat de verordening jegens verzoeker onverbindend is;

| — | Althans moet deze verordening ten aanzien van verzoeker buiten toepassing worden gelaten; |
| --- | --- |

—

Althans moet deze verordening ten aanzien van verzoeker buiten toepassing worden gelaten;

| — | Althans dient het Besluit 2006/1008/EG van 21 december 2006 (PB L 379, blz. 123) te worden vernietigd; |
| --- | --- |

—

Althans dient het Besluit 2006/1008/EG van 21 december 2006 (PB L 379, blz. 123) te worden vernietigd;

| — | De Raad wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

De Raad wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De middelen en voornaamste argumenten, ingeroepen door verzoeker, zijn gelijkaardig aan deze ingeroepen in zaak T-75/07, Hamdi/Raad, met uitzondering van het laatste middel, dat niet wordt ingeroepen door verzoeker in de huidige zaak.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/23 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/23

---

Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — KG Holding (in staat van faillissement)/Commissie

(Zaak T-81/07)

(2007/C 117/37)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Mr. Jan Rudolf Maas, in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van K.G. Holding N.V. (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: G. van der Wal en T. Boesman, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekende partij

| — | Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005; |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005;

| — | Veroordeling van de Commissie in de proceskosten. |
| --- | --- |

—

Veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vecht de Beschikking 2006/939/EG van de Commissie van 19 juli 2006 betreffende de door Nederland aangemelde steunmaatregel ten gunste van KG Holding NV aan (1).

De voorgenomen steunmaatregel betrof een herstructureringssteun die Nederland wilde verlenen aan KG Holding NV door een eerder goedgekeurde reddingslening en de daarover verschuldigde rente om te zetten in aandelenkapitaal. In de bestreden beschikking verklaart de Commissie de steunmaatregel, in de vorm van herstructureringssteun, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt.

De Commissie beslist eveneens dat Nederland het gedeelte van de steun dat als reddingslening, door KG Holding NV aan haar dochteronderneming Kliq BV is overgedragen en is omgezet in aandelenkapitaal, dient terug te vorderen van KG Holding NV en Kliq BV en dat Nederland zijn vordering op KH Holding NV en/of Kliq Reïntergratie als schuldeiser in de faillissementsprocedure bij de curator dient te registreren.

Verzoekster voert ter ondersteuning van haar verzoekschrift ten eerste aan dat de Commissie beoordelingsfouten heeft gemaakt? waardoor de bestreden beschikking ontoereikend gemotiveerd en strijdig is met artikel 87, lid 1, EG. De Commissie zou met name ten onrechte beslist hebben dat Nederland haar vordering op KG Holding en Kliq Reïntegratie ten belope van 35,75 miljoen euro dient te registreren in de faillissementsprocedure bij de curator. Het zou onduidelijk zijn of de Commissie in de bestreden beschikking ten aanzien van KG Holding oordeelt dat er sprake is van onrechtmatige steun ten bedrage van 35,75 miljoen euro die door Nederland dient te worden teruggevorderd of dat er sprake is van reddingssteun die de Commissie in de bestreden beschikking op grond van punt 23 sub d) van de Communautaire Richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (2) goedkeurt. Voorts zou de Commissie, in haar beschikking van 16 december 2003 (3), ermee hebben ingestemd dat dit bedrag zou worden besteed aan de financiering van de afvloeiing van personeelsleden en aan de afkoop van de overbodige contracten van Kliq Reïntegratie, en dat Kliq Reïntegratie nadien zou worden geliquideerd.

Verzoekster voert ten tweede aan dat de Commissie zich ten onrechte heeft uitgelaten over de volstorting van de door KG Holding in Kliq BV gehouden aandelen middels verrekening van de volstortingsverplichting met de vordering van KG Holding op Kliq BV uit hoofde van de leningsovereenkomst. Dit zou geen onderdeel zijn geweest van de beschikking van 5 augustus 2005 (4) die de procedure inleidde. De Commissie zou misbruik hebben gemaakt van haar bevoegdheden en gehandeld hebben in strijd met het recht van verweer en het recht van verzoekers om gehoord te worden.

Ten derde zou de Commissie ten onrechte hebben nagelaten om vast te stellen dat de vermeende steun de mededinging en het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig zou kunnen beïnvloeden, althans is hetgeen de Commissie daarover overweegt onvoldoende gemotiveerd.

Ten vierde zou de Commissie ten onrechte hebben bepaald dat de vermeende steun ten bedrage van 9,25 miljoen euro door Nederland teruggevorderd moet worden van KG Holding en Kliq BV. Tevens zou de Commissie ten onrechte hebben geoordeeld dat de vermeende steun van 35,75 miljoen euro moet worden teruggevorderd van KG Holding en/of Kliq Reïntegratie door registratie van deze vorderingen in de faillissementsprocedures. Door het faillissement van KG Holding, Kliq Reïntegratie en Kliq BV zou de terugvordering van vermeende steunbedragen blijvend onmogelijk zijn en zou het in ieder geval zinloos zijn geworden, in die zin dat de terugvordering door registratie in het faillissement van genoemde vennootschappen niet nodig en zelfs geheel overbodig is om een einde te maken aan de concurrentievervalsing.

Ten vijfde zou de Commissie zich ten onrechte hebben uitgesproken en rechtens onjuist hebben geoordeeld over een rekening-courant kredietfaciliteit van 17 miljoen euro die reeds bij de oprichting van KG Holding door Nederland aan KG Holding en in overeenstemming met de regels betreffende staatssteun werd verstrekt en geen onderdeel vormde van de in de bestreden beschikking onderzochte maatregel.

Tenslotte zou de Commissie ten onrechte hebben beslist dat Nederland alle nodige maatregelen dient te nemen om een bedrag van 9,25 miljoen euro van KG Holding terug te vorderen met inbegrip van de rente vanaf de datum waarop de afzonderlijke delen van dat bedrag aan de begunstigden ter beschikking zijn gesteld tot de datum van daadwerkelijke terugbetaling ervan. Deze eis zou strijdig zijn met het nationale faillissementsrecht.

---

(1)  BP L 366, blz. 40.

(2)  PB 1999, C 288, blz. 2.

(3)  Steunmaatregel N 510/2003 — Reddingssteun voor Kliq Holding NV (PB 2004, C 33, blz 8).

(4)  Steunmaatregel van de staten C-30/2005 (ex N-78/2004) — Herstructureringssteun aan KG Holding NV — Uitnodiging overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag opmerkingen te maken (PB 2005, C 280, blz. 2).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/24 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/24

---

Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq (in staat van faillissement)/Commissie

(Zaak T-82/07)

(2007/C 117/38)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Mr. Jan Rudolf Maas en Mr. Cornelis Van den Bergh in hun hoedanigheid van curatoren in het faillissement van de besloten vennootschap Kliq B.V. (Apeldoorn, Nederland) (vertegenwoordigers: G. van der Wal en T. Boesman, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekende partij

| — | Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005; |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005;

| — | Veroordeling van de Commissie in de proceskosten. |
| --- | --- |

—

Veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vecht de Beschikking 2006/939/EG van de Commissie van 19 juli 2006 betreffende de door Nederland aangemelde steunmaatregel ten gunste van KG Holding NV aan (1).

De voorgenomen steunmaatregel betrof een herstructureringssteun die Nederland wilde verlenen aan KG Holding NV door een eerder goedgekeurde reddingslening en de daarover verschuldigde rente om te zetten in aandelenkapitaal. In de bestreden beschikking verklaart de Commissie de steunmaatregel, in de vorm van herstructureringssteun, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt.

De Commissie beslist eveneens dat Nederland het gedeelte van de steun dat als reddingslening? door KG Holding NV aan haar dochteronderneming Kliq BV is overgedragen en is omgezet in aandelenkapitaal, dient terug te vorderen van KG Holding NV en Kliq BV en dat Nederland zijn vordering op KH Holding NV en/of Kliq Reïntergratie als schuldeiser in de faillissementsprocedure bij de curator dient te registreren.

Verzoekster voert ter ondersteuning van haar verzoekschrift ten eerste aan dat de Commissie zich ten onrechte zou hebben uitgelaten over de volstorting van de door KG Holding in Kliq BV gehouden aandelen middels verrekening van de volstortingsverplichting van KG Holding met de vordering van KG Holding op Kliq BV uit hoofde van de leningovereenkomst. Dit zou geen onderdeel zijn geweest van de beschikking van 5 augustus 2005 (2) die de procedure inleidde. De Commissie zou misbruik hebben gemaakt van haar bevoegdheden en gehandeld hebben in strijd met het recht van verweer en het recht om gehoord te worden van verzoekers. Ten tweede zou de Commissie ten onrechte geoordeeld hebben dat Kliq B.v. moet worden aangemerkt als begunstigde van staatssteun ten bedrage van 9,25 miljoen euro. De Commissie zou bij haar beoordeling ten onrechte geen rekening hebben gehouden met het feit dat de „omzetting van de reddingslening in aandelenkapitaal”? waarvan in randnummers 43 tot 46 van de bestreden beschikking sprake is, op geen enkele wijze aan de lidstaat Nederland kan worden toegerekend en derhalve niet kan gekwalificeerd worden als staatssteun in de zin van artikel 87 lid 1 EG. De Commissie zou daarbij beoordelingsfouten hebben gemaakt ten aanzien van de feiten. Volgens verzoekster is de bestreden beschikking om deze redenen rechtens en/of feitelijk onjuist, althans onbegrijpelijk en/of onjuist of ontoereikend gemotiveerd en in strijd met artikel 87 en/of 253 EG.

Ten derde zou de Commissie ten onrechte hebben nagelaten om vast te stellen dat de vermeende steun de mededinging en het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig zou kunnen beïnvloeden, althans is hetgeen de Commissie daarover overweegt onvoldoende gemotiveerd.

Ten vierde zou de Commissie ten onrechte hebben bepaald dat de vermeende steun ten bedrage van 9,25 miljoen euro door Nederland teruggevorderd moet worden van KG Holding en Kliq BV. Door het faillissement van KG Holding, Kliq Reïntegratie en Kliq BV zou de terugvordering van vermeende steunbedragen blijvend onmogelijk zijn en zou het in ieder geval zinloos zijn geworden, in die zin dat de terugvordering door registratie in het faillissement van genoemde vennootschappen niet nodig en zelfs geheel overbodig is om een einde te maken aan de concurrentievervalsing.

Ten vijfde zou de Commissie ten onrechte hebben bepaald dat het van KG Holding en Kliq BV terug te vorderen bedrag tevens de rente omvat vanaf de datum waarop de afzonderlijke delen daarvan aan de begunstigden ter beschikking zijn gesteld tot de datum van daadwerkelijke terugbetaling ervan. Deze eis zou strijdig zijn met het nationale faillissementsrecht.

---

(1)  BP L 366, blz. 40.

(2)  Steunmaatregel van de staten C-30/2005 (ex N-78/2004) — Herstructureringssteun aan KG Holding NV — Uitnodiging overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag opmerkingen te maken (PB 2005, C 280, blz. 2).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/25 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/25

---

Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq Reïntegratie (in staat van faillissement)/Commissie

(Zaak T-83/07)

(2007/C 117/39)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Mr. Dr. Jean Leon Marcel Groenewegen in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van de besloten vennootschap Kliq Reïntegratie B.V. (Amersfoort, Nederland) (vertegenwoordigers: G. van der Wal en T. Boesman, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekende partij

| — | Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005; |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005;

| — | Veroordeling van de Commissie in de proceskosten. |
| --- | --- |

—

Veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vecht de Beschikking 2006/939/EG van de Commissie van 19 juli 2006 betreffende de door Nederland aangemelde steunmaatregel ten gunste van KG Holding NV aan (1).

De voorgenomen steunmaatregel betrof een herstructureringssteun die Nederland wilde verlenen aan KG Holding NV door een eerder goedgekeurde reddingslening en de daarover verschuldigde rente om te zetten in aandelenkapitaal. In de bestreden beschikking verklaart de Commissie de steunmaatregel, in de vorm van herstructureringssteun, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt.

De Commissie beslist eveneens dat Nederland het gedeelte van de steun dat als reddingslening door KG Holding NV aan haar dochteronderneming Kliq BV is overgedragen en is omgezet in aandelenkapitaal, dient terug te vorderen van KG Holding NV en Kliq BV en dat Nederland zijn vordering op KH Holding NV en/of Kliq Reïntergratie als schuldeiser in de faillissementsprocedure bij de curator dient te registreren.

Verzoekster voert ter ondersteuning van haar verzoekschrift ten eerste aan dat de Commissie beoordelingsfouten heeft gemaakt waardoor de bestreden beschikking ontoereikend gemotiveerd en strijdig met artikel 87, lid 1, EG is. De Commissie zou met name ten onrechte beslist hebben dat Nederland haar vordering op KG Holding en Kliq Reïntegratie ten belope van 35,75 miljoen euro dient te registreren in de failissementsprocedure bij de curator.

Verzoekster voert in dat verband aan dat de Nederlandse Staat geen vordering heeft op Kliq Reïntegratie. Kliq Reïntegratie is bovendien niet een door staatssteun begunstigde onderneming en is door de Commissie in de bestreden beschikking ook niet als zodanig aangemerkt. Er zou derhalve geen grondslag bestaan voor enige terugvordering door de Staat ten laste van Kliq Reïntegratie of voor de toepassing van in het bijzonder punt 23 sub d) van de Communautaire Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (2) op Kliq Reïntegratie.

Het zou eveneens onduidelijk zijn of de Commissie in de bestreden beschikking ten aanzien van Kliq Reïntegratie oordeelt dat er sprake is van onrechtmatige steun ten bedrage van 35,75 miljoen euro die door Nederland dient te worden teruggevorderd of dat er sprake is van reddingssteun die de Commissie in de bestreden beschikking op grond van punt 23 sub d) van de Communautaire Richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (3) goedkeurt. Voorts zou de Commissie in haar beschikking van 16 december 2003 (4) ermee hebben ingestemd dat dit bedrag zou worden besteed aan de financiering van de afvloeiing van personeelsleden en aan de afkoop van de overbodige contracten van Kliq Reïntegratie, en dat Kliq Reïntegratie nadien zou worden geliquideerd.

Ten tweede zou de Commissie ten onrechte hebben nagelaten om vast te stellen dat de vermeende steun de mededinging en het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig zou kunnen beïnvloeden, althans is hetgeen de Commissie daarover overweegt onvoldoende gemotiveerd.

Ten derde zou de Commissie ten onrechte hebben geoordeeld dat de vermeende steun van 35,75 miljoen euro moet worden teruggevorderd van KG Holding en/of Kliq Reïntegratie door registratie van deze vorderingen in de faillissementsprocedures. Door het faillissement van KG Holding, Kliq Reïntegratie en Kliq BV zou de terugvordering van vermeende steunbedragen blijvend onmogelijk zijn en zou het in ieder geval zinloos zijn geworden, in die zin dat de terugvordering door registratie in het faillissement van genoemde vennootschappen niet nodig en zelfs geheel overbodig is om een einde te maken aan de concurrentievervalsing.

Ten vierde zou de Commissie zich ten onrechte hebben uitgesproken en rechtens onjuist hebben geoordeeld over een rekening-courant kredietfaciliteit van 17 miljoen euro die reeds bij de oprichting van KG Holding door Nederland aan KG Holding en in overeenstemming met de regels betreffende staatssteun werd verstrekt en geen onderdeel vormde van de in de bestreden beschikking onderzochte maatregel.

---

(1)  BP L 366, blz. 40.

(2)  PB 1999, C 288, blz. 2.

(3)  PB 1999, C 288, blz. 2.

(4)  Steunmaatregel N 510/2003 — Reddingssteun voor Kliq Holding NV (PB 2004, C 33, blz 8).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/26 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/26

---

Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Mineral and Chemical Company „EuroChem”/Raad

(Zaak T-84/07)

(2007/C 117/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: de open vennootschap op aandelen Mineral and Chemical Company „EuroChem ”(Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: P. Vander Schueren en B. Evtimov, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietigverklaring van de bestreden verordening en met name van artikel 1 ervan, voor zover van toepassing op verzoekster en haar in punt 14, sub a en b, van de bestreden verordening genoemde verbonden ondernemingen, en |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van de bestreden verordening en met name van artikel 1 ervan, voor zover van toepassing op verzoekster en haar in punt 14, sub a en b, van de bestreden verordening genoemde verbonden ondernemingen, en

| — | verwijzing van verwerende partij in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verwerende partij in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster, een Russische producent en exporteur van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat, vordert nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1911/2006 van de Raad van 19 december 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Belarus, Rusland en Oekraïne naar aanleiding van een nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 (1).

Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de gemeenschapsinstellingen de normale waarde voor verzoekster onjuist hebben bepaald en een onjuiste vergelijking met de exportprijs hebben gemaakt waardoor ten onrechte dumping is vastgesteld. Daardoor hebben de gemeenschapsinstellingen een reeks van kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht geschonden.

Bovendien betoogt verzoekster dat de gemeenschapsinstellingen artikel 11, leden 1 en 3, van de basisverordening (2) hebben geschonden door na te laten een tussentijds nieuw onderzoek uit te voeren tezamen met het nieuwe onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 2, van de basisverordening, en door de bestreden verordening vast te stellen waarbij de rechten op hun oorspronkelijke niveau werden verlengd, terwijl de verplichting en de mogelijkheid bestonden om ambtshalve dan wel na voldoende bewijs door verzoekster een tussentijds nieuw onderzoek te openen.

---

(1)  PB 2006, L 365, blz. 26.

(2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/26 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/26

---

Beroep ingesteld op 20 maart 2007 — Gabel Industria Tessile/BHIM

(Zaak T-85/07)

(2007/C 117/41)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Gabel Industria Tessile S.p.A (Rovellasca, Italië) (vertegenwoordiger: A. Petruzzelli, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Creaciones Garel S.A.

Conclusies

| — | Gedeeltelijk te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van beroep van 25 januari 2007, betekend op 29 januari 2007, voor zover deze betrekking heeft op de weigering van de inschrijving van het gemeenschapsmerk Gabel, aanvraag nr. 3 754 777 voor klasse 24, wegens schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94; |
| --- | --- |

—

Gedeeltelijk te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van beroep van 25 januari 2007, betekend op 29 januari 2007, voor zover deze betrekking heeft op de weigering van de inschrijving van het gemeenschapsmerk Gabel, aanvraag nr. 3 754 777 voor klasse 24, wegens schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;

| — | te bekrachtigen de beslissing van die kamer van beroep om het merk in te schrijven voor „badjassen ”van klasse 25; |
| --- | --- |

—

te bekrachtigen de beslissing van die kamer van beroep om het merk in te schrijven voor „badjassen ”van klasse 25;

| — | het Bureau te gelasten om het gemeenschapsmerk Gabel, aanvraag nr. 3 754 777, in te schrijven voor waren van klasse 24 en voor de indertijd in deze klasse vermelde waren, niet alleen voor „badjassen ”van klasse 25; |
| --- | --- |

—

het Bureau te gelasten om het gemeenschapsmerk Gabel, aanvraag nr. 3 754 777, in te schrijven voor waren van klasse 24 en voor de indertijd in deze klasse vermelde waren, niet alleen voor „badjassen ”van klasse 25;

| — | het Bureau te verwijzen in alle kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

het Bureau te verwijzen in alle kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster.

Betrokken gemeenschapsmerk: Woordmerk „GABEL ”(inschrijvingsaanvraag nr. 3 754 777) voor waren van de klassen 24 en 25.

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Creaciones Garel S.A.

Oppositiemerk of -teken: Gemeenschapsbeeldmerk „GAREL ”voor waren van de klassen 24, 25 en 26.

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie.

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep, voor zover de inschrijving van het merk voor „badjassen ”(klasse 25) is toegestaan.

Aangevoerde middelen: Schending van art. 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/27 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/27

---

Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Deichmann-Schuhe/BHIM — Design for woman (DEITECH)

(Zaak T-86/07)

(2007/C 117/42)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Heinrich Deichmann-Schuhe (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Rauscher, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Design for Woman SA

Conclusies

| — | De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 januari 2007 (zaak R 791/2006-2) te vernietigen; |
| --- | --- |

—

De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 januari 2007 (zaak R 791/2006-2) te vernietigen;

| — | de aanvraag tot inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 3378643 af te wijzen voor alle waren van klasse 25 (kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels); |
| --- | --- |

—

de aanvraag tot inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 3378643 af te wijzen voor alle waren van klasse 25 (kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels);

| — | het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Design for Woman SA.

Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „DEITECH ”voor waren van de klassen 18 en 25 (aanvraagnr. 3 378 643).

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster.

Oppositiemerk of -teken: het Duitse beeldmerk „DEITECH ”en het internationale beeldmerk „DEI-tex ”voor waren van klasse 25, waarbij de oppositie tegen de inschrijvingsaanvraag is gericht tegen inschrijving voor die klasse.

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie.

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep.

Aangevoerde middelen: schending van artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien de bewijsmiddelen die verzoekster heeft aangevoerd om aan te tonen dat sprake is van normaal gebruik, onvoldoende in aanmerking zijn genomen; schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, omdat tussen de conflicterende merken gevaar van verwarring bestaat.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/27 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/27

---

Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Scil Proteins/BHIM — Indena (affilene)

(Zaak T-87/07)

(2007/C 117/43)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Scil Proteins GmbH (Halle, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Dalichau, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Indena SpA (Milaan, Italië)

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder van 23 januari 2006 en van de rechtzetting van de tweede kamer van beroep van 31 januari 2007 (zaak R 10/2006-2), voor zover daarbij de oppositie wordt afgewezen voor de waren „extracten van geneeskrachtige planten voor gebruik in de [...] cosmetische en voedingsmiddelenindustrie, maar niet voor diagnostische doeleinden”; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder van 23 januari 2006 en van de rechtzetting van de tweede kamer van beroep van 31 januari 2007 (zaak R 10/2006-2), voor zover daarbij de oppositie wordt afgewezen voor de waren „extracten van geneeskrachtige planten voor gebruik in de [...] cosmetische en voedingsmiddelenindustrie, maar niet voor diagnostische doeleinden”;

| — | verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Indena SpA

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „affilene ”voor waren van klasse 1 — aanvraag nr. 2 751 931

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „AFFILIN ”voor waren van de klassen 1 en 5

Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de betrokken merken zodanig overeenstemmen dat verwarring kan ontstaan, ook voor de waren waarvoor de kamer van beroep inschrijving heeft toegestaan.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/28 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/28

---

Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Fabryka Samochodów Osobowych/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-88/07)

(2007/C 117/44)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Fabryka Samochodów Osobowych SA (Warschau, Republiek Polen) (vertegenwoordigers: W. Radzikowski, R. A. Kozłowski en G. Dźwigała, gemachtigden)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de beschikking van Commissie waarbij compenserende maatregelen worden ingevoerd in de vorm van: a) beperking van de jaarproductie van auto's tot eind februari 2011 met betrekking tot Fabryka Samochodów Osobowych (hierna: „FSO”), alsmede met betrekking tot alle thans en in de toekomst van haar afhankelijke vennootschappen en alle door de aandeelhouder van FSO gecontroleerde vennootschappen, en b) verbod om tot eind februari 2011 nieuwe licenties aan te vragen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de beschikking van Commissie waarbij compenserende maatregelen worden ingevoerd in de vorm van: a) beperking van de jaarproductie van auto's tot eind februari 2011 met betrekking tot Fabryka Samochodów Osobowych (hierna: „FSO”), alsmede met betrekking tot alle thans en in de toekomst van haar afhankelijke vennootschappen en alle door de aandeelhouder van FSO gecontroleerde vennootschappen, en b) verbod om tot eind februari 2011 nieuwe licenties aan te vragen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 20 december 2006 betreffende steunmaatregel nr. C 3/2005 (ex N 592/2004 [ex PL 51/2004]), waarbij verenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard de steunmaatregelen die Polen volgens de bewoordingen van de beschikking ten dele ten gunste van verzoekster heeft verleend, voor zover daarbij verzoekster/ontvangster van de steun de verplichting wordt opgelegd de jaarproductie en de verkoop van auto's op het grondgebied van de Europese Unie tot 2011 te beperken. Volgens de motivering van de beschikking is het verzoekster ook verboden tot eind 2011 nieuwe licenties aan te vragen.

Verzoekster vordert nietigverklaring van voornoemde beschikking en stelt dat zij bepalingen van het EG-Verdrag en met de toepassing daarvan verbonden wezenlijke voorschriften schendt. Verzoekster voert ook aan dat de bestreden beschikking in strijd met wezenlijke procedurevoorschriften is vastgesteld.

Verzoekster baseert haar beroep op de volgende middelen:

| — | door een deel van de steun als verleend te beschouwen heeft de Commissie artikel 88, lid 3, EG en artikel 3 van verordening nr. 659/1999 (1) geschonden en heeft zij een kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten gemaakt; |
| --- | --- |

—

door een deel van de steun als verleend te beschouwen heeft de Commissie artikel 88, lid 3, EG en artikel 3 van verordening nr. 659/1999 (1) geschonden en heeft zij een kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten gemaakt;

| — | bij de omschrijving van de omvang van de compenserende maatregelen heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van de vrije uitoefening van een economische activiteit, artikel 253 EG en de punten 11, 32, 37, 39 en 54 van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (2), geschonden en tevens heeft zij een kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten van de zaak gemaakt, in het bijzonder door: onjuiste bepaling, aldus verzoekster, van de waarde van de overheidssteun door overwaardering daarvan; niet-inaanmerkingneming van de vorm van de steun; onjuiste afbakening van de relevante markt; onjuiste vaststelling van het marktaandeel van verzoekster/ontvangster van de steun; niet-inaanmerkingneming van wezenlijke elementen bij de bepaling van de gevolgen van de verlening van de steun aan verzoekster; vaststelling van de compenserende maatregelen die een ongunstige invloed hebben op het herstel van verzoeksters productiecapaciteit na afloop van de herstructurering, en ook niet-inaanmerkingneming van het feit dat verzoekster actief is in regio's die in aanmerking komen voor de ontvangst van regionale steun; |
| --- | --- |

—

bij de omschrijving van de omvang van de compenserende maatregelen heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van de vrije uitoefening van een economische activiteit, artikel 253 EG en de punten 11, 32, 37, 39 en 54 van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (2), geschonden en tevens heeft zij een kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten van de zaak gemaakt, in het bijzonder door: onjuiste bepaling, aldus verzoekster, van de waarde van de overheidssteun door overwaardering daarvan; niet-inaanmerkingneming van de vorm van de steun; onjuiste afbakening van de relevante markt; onjuiste vaststelling van het marktaandeel van verzoekster/ontvangster van de steun; niet-inaanmerkingneming van wezenlijke elementen bij de bepaling van de gevolgen van de verlening van de steun aan verzoekster; vaststelling van de compenserende maatregelen die een ongunstige invloed hebben op het herstel van verzoeksters productiecapaciteit na afloop van de herstructurering, en ook niet-inaanmerkingneming van het feit dat verzoekster actief is in regio's die in aanmerking komen voor de ontvangst van regionale steun;

| — | de Commissie heeft in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en artikel 253 EG in de motivering van de beschikking een aanvullende compenserende maatregel opgenomen, die in het beschikkende deel van de beschikking niet is genoemd; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en artikel 253 EG in de motivering van de beschikking een aanvullende compenserende maatregel opgenomen, die in het beschikkende deel van de beschikking niet is genoemd;

| — | de Commissie heeft artikel 253 EG geschonden door geen toereikende verklaring te geven betreffende de aard en de omvang van de opgelegde compenserende maatregelen, en evenmin te verwijzen naar alle in die kwestie gedane voorstellen. |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft artikel 253 EG geschonden door geen toereikende verklaring te geven betreffende de aard en de omvang van de opgelegde compenserende maatregelen, en evenmin te verwijzen naar alle in die kwestie gedane voorstellen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

(2)  PB 1999, C 288, blz. 2.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/29 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/29

---

Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — VIP Car Solutions/Parlement

(Zaak T-89/07)

(2007/C 117/45)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Vip Car Solutions (Hoenheim, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Welzer, avocat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies van verzoekster

| — | nietig te verklaren het op 24 januari 2007 ter kennis gebrachte besluit van het Europees Parlement om de opdracht EP/2006/06/UTD/1 — vervoer van de leden van het Europees Parlement gedurende de zittingsperiodes in Straatsburg — niet aan verzoekster te gunnen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het op 24 januari 2007 ter kennis gebrachte besluit van het Europees Parlement om de opdracht EP/2006/06/UTD/1 — vervoer van de leden van het Europees Parlement gedurende de zittingsperiodes in Straatsburg — niet aan verzoekster te gunnen;

| — | nietig te verklaren alle daarmee verband houdende handelingen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren alle daarmee verband houdende handelingen;

| — | het Parlement tot betaling van 500 000 EUR schadevergoeding te veroordelen; |
| --- | --- |

—

het Parlement tot betaling van 500 000 EUR schadevergoeding te veroordelen;

| — | het Parlement te verwijzen in de kosten van de procedure en de gerechtskosten; |
| --- | --- |

—

het Parlement te verwijzen in de kosten van de procedure en de gerechtskosten;

| — | het Parlement te veroordelen tot het dragen van de eenmalige kosten ten belope van 5 000 EUR. |
| --- | --- |

—

het Parlement te veroordelen tot het dragen van de eenmalige kosten ten belope van 5 000 EUR.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen het besluit van het Europees Parlement tot afwijzing van haar inschrijving op aanbesteding EP/2006/06/UTD/1 — vervoer van de leden van het Europees Parlement gedurende de zittingsperiodes in Straatsburg (1).

Ter onderbouwing van haar beroep stelt zij in de eerste plaats schending van de toekenningscriteria van de aanbesteding betreffende onder meer de prijzen. Zij betoogt dat zij de laagste prijs heeft voorgesteld en dat dit criterium bij de gunning van de opdracht voor 55 % diende te worden gewogen.

Voorts betoogt verzoekster dat het bestreden besluit artikel 100 van het Financieel Reglement (2) schendt, volgens welk artikel de mededeling van bepaalde gegevens achterwege kan worden gelaten wanneer zulks afbreuk zou doen aan gewettigde commerciële belangen van particuliere ondernemingen of een eerlijke concurrentie tussen hen onmogelijk zou maken. Volgens verzoekster valt de door haar gevraagde informatie, namelijk de door de verkrijger van de opdracht voorgestelde prijs, niet binnen de werkingssfeer van dit artikel en is de weigering om haar dit gegeven mee te delen bijgevolg onrechtmatig.

---

(1)  Aankondiging van opdracht „Vervoer van de leden van het Europees Parlement in auto's en minibussen met chauffeur gedurende de zittingsperiodes in Straatsburg”, PB S 2006, 177-187988.

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/29 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/29

---

Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2007 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05, Genette/Commissie

(Zaak T-90/07 P)

(2007/C 117/46)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: L. Van den Broeck, gemachtigde)

Andere partijen in de procedure: Emmanuel Genette, Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | Vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05. |
| --- | --- |

—

Vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij het arrest van 16 januari 2007 in zaak F-92/05, Genette/Commissie, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken toegewezen, het door Genette ingestelde beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 25 januari 2005 houdende weigering om hem toestemming te verlenen tot, enerzijds, intrekking van de in 2001 ingediende aanvraag om zijn in de Belgische pensioenstelsels verworven pensioenrechten over te schrijven en, anderzijds, indiening van een aanvraag om een nieuwe overschrijving.

Tot staving van de hogere voorziening stelt het Koninkrijk België, interveniënt in eerste aanleg ter ondersteuning van de conclusies van de Commissie, allereerst dat het Gerecht voor ambtenarenzaken niet bevoegd is om de ontvankelijkheid naar Belgisch recht te beoordelen van de aanvraag om intrekking van een verzoek tot overschrijving van in de Belgische pensioenstelsels verworven pensioenrechten naar het communautaire stelsel. Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft de grenzen van zijn bevoegdheden overschreden door zich uit te spreken over de draagwijdte van nationale Belgische bepalingen die in casu van toepassing zijn.

In de tweede plaats stelt het Koninkrijk België dat het Gerecht bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van de indiening van een nieuwe aanvraag om overschrijving het gemeenschapsrecht heeft geschonden, en in het bijzonder de statutaire bepalingen.

Voorts stelt het Koninkrijk België dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het gemeenschapsrecht heeft geschonden door ten onrechte te oordelen dat er sprake was van een nieuw feit, hetgeen zijns inziens niet moet worden beoordeeld aan de hand van de inwerkingtreding van de hervorming van het Statuut, maar aan de hand van de Belgische bepalingen.

Ten slotte voert het Koninkrijk België een middel aan ontleend aan de schending van het rechtszekerheidsbeginsel.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/30 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/30

---

Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — WWF-UK Ltd/Raad van de Europese Unie

(Zaak T-91/07)

(2007/C 117/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: WWF-UK Ltd (Godalming, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Sands, QC, J. Simor, Barrister, R. Stein, Solicitor)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietig te verklaren de in verordening nr. 41/2006 van de Raad vastgestelde TACs voor kabeljauw in de zones die vallen onder verordening nr. 423/2004 van de Raad tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de in verordening nr. 41/2006 van de Raad vastgestelde TACs voor kabeljauw in de zones die vallen onder verordening nr. 423/2004 van de Raad tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden;

| — | te verklaren dat bovengenoemde regelingen niettemin van kracht blijven totdat zij zijn vervangen door een nieuwe maatregel; |
| --- | --- |

—

te verklaren dat bovengenoemde regelingen niettemin van kracht blijven totdat zij zijn vervangen door een nieuwe maatregel;

| — | de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is ingesteld krachtens artikel 230 EG en heeft betrekking op de door de Raad op voorstel van de Commissie van 5 december 2006 (1) krachtens verordening nr. 41/2006 (2) (de „TACs-verordening”) voor 2007 vastgestelde totaal toegestane vangsten („TACs”) voor kabeljauw in de zones die vallen onder verordening nr. 423/2004 van de Raad tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden (3) (het „kabeljauwherstelplan”).

Verzoekster betoogt, kort gezegd, dat de Raad blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door de TACs niet vast te stellen op het nulniveau, hetgeen volgens haar, gelet op de relevante wetenschappelijke berichten noodzakelijk is om de bestanden te doen groeien in vergelijking met de huidige niveaus — die een ernstig gevaar voor instorting vormen — en te doen terugkeren binnen veilige biologische grenzen.

Ten eerste stelt verzoekster dat de betrokken TACs onrechtmatig zijn, aangezien zij niet zijn vastgesteld in overeenstemming met de vereisten van het kabeljauwherstelplan. Voorts hebben zowel de Raad als de Commissie zich bij het vaststellen van de betrokken TACs kennelijk gebaseerd op artikel 20 van verordening nr. 2371/2002 (4) („de verordening van 2002”), en niet op het kabeljauwherstelplan.

Ten tweede voert verzoekster aan dat de betrokken TACs onrechtmatig zijn, aangezien zij niet in overeenstemming zijn met het voorzorgsbeginsel, dat in acht moet worden genomen op grond van het kabeljauwherstelplan, de artikelen 5, lid 3, 4 en 2, lid 1, van de verordening van 2002, het gemeenschappelijk visserijbeleid, artikel 174 EG en de artikelen 5 en 6 van het VN-Verdrag.

Ten derde betoogt verzoekster dat de vaststelling van de betrokken TACs onlogisch is, aangezien zij zijn vastgesteld op een niveau waarbij, afgaande op alle beschikbare wetenschappelijke bewijzen, de bestanden ernstig gevaar blijven lopen voor instorting, of zullen instorten.

Ten vierde heeft de Raad volgens verzoekster haar bevoegdheid misbruikt, door TACs vast te stellen op niveaus die eerder lijken te zijn bedoeld om tegemoet te komen aan politieke en economische doelstellingen dan om te voldoen aan de relevante doelstelling van het kabeljauwherstelplan, dat beoogt de kabeljauwbestanden binnen een jaar — althans binnen een niet veel langer tijdsbestek — te doen toenemen tot boven de niveaus waarbij zij ernstig gevaar lopen voor instorting.

Voorts stelt verzoekster dat indien een TAC niet op basis van het kabeljauwherstelplan op het nulniveau kan worden vastgesteld, dit plan zelf onrechtmatig zou zijn, aangezien het niet in overeenstemming zou zijn met het voorzorgsbeginsel.

Bovendien betoogt verzoekster dat de Raad blijk geeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet tevens de kabeljauwbestanden in zone VIII d van ICES (Internationale Raad voor het onderzoek van de zee), die ook binnen het kabeljauwherstelplan vallen, te behandelen.

---

(1)  COM (2006) 774.

(2)  Verordening (EG) nr. 41/2006 van de Raad tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (PB 2007, L 15, blz. 1).

(3)  PB L 70, blz. 8.

(4)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59).

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/31

---

Hogere voorziening ingesteld op 28 maart 2007 door Jacques Frankin e.a. tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-3/06, Frankin e.a./Commissie

(Zaak T-92/07 P)

(2007/C 117/48)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwiranten: Jacques Frankin (Sorée, België) en 482 anderen (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-3/06 betreffende, primair, een beroep tot nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van 10 juni 2005 waarbij de Commissie heeft geweigerd om rekwiranten de bijstand uit hoofde van artikel 24 van het Statuut te verlenen; |
| --- | --- |

—

te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-3/06 betreffende, primair, een beroep tot nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van 10 juni 2005 waarbij de Commissie heeft geweigerd om rekwiranten de bijstand uit hoofde van artikel 24 van het Statuut te verlenen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten en de honoraria. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten en de honoraria.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van de hogere voorziening stellen rekwiranten dat het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de verwerping van hun beroep in eerste aanleg blijk heeft gegeven van een verkeerde rechtsopvatting bij het onderzoek van hun voor dat Gerecht aangevoerde middelen ontleend aan, enerzijds, de schending van artikel 24 van het Statuut alsmede de zorgplicht en, anderzijds, de schending van het non-discriminatiebeginsel.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/31

---

Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Italië/Commissie

(Zaak T-93/07)

(2007/C 117/49)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren nota nr. 175 van 11 januari 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten op Cyprus, in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende de betaling door de Commissie van een ander bedrag dan het gevraagde bedrag. Kenmerk: Programma POR Sicilië (N. CCI 1999 IT 161 PO 011); |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren nota nr. 175 van 11 januari 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten op Cyprus, in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende de betaling door de Commissie van een ander bedrag dan het gevraagde bedrag. Kenmerk: Programma POR Sicilië (N. CCI 1999 IT 161 PO 011);

| — | nietig te verklaren nota nr. 234 van 12 januari 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten op Cyprus, in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende de betaling door de Commissie van een ander bedrag dan het gevraagde bedrag. Kenmerk: Programma POR Sicilië (N. CCI 1999 IT 161 PO 011); |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren nota nr. 234 van 12 januari 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten op Cyprus, in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende de betaling door de Commissie van een ander bedrag dan het gevraagde bedrag. Kenmerk: Programma POR Sicilië (N. CCI 1999 IT 161 PO 011);

| — | alle ermee samenhangende en eraan voorafgaande handelingen nietig te verklaren en de Commissie in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

alle ermee samenhangende en eraan voorafgaande handelingen nietig te verklaren en de Commissie in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie (1).

---

(1)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 55.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/31

---

Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — EREF/Commissie

(Zaak T-94/07)

(2007/C 117/50)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: European Renewable Energies Federation (EREF) ASBL (Brussel, Belgie) (vertegenwoordiger: D. Fouquet, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren beschikking C(2006) 4963 def. van de Europese Commissie van 24 oktober 2006; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren beschikking C(2006) 4963 def. van de Europese Commissie van 24 oktober 2006;

| — | te verklaren dat het betrokken financiële instrument in zijn huidige vorm en opzet onrechtmatige staatssteun vormt; |
| --- | --- |

—

te verklaren dat het betrokken financiële instrument in zijn huidige vorm en opzet onrechtmatige staatssteun vormt;

| — | subsidiair, de Commissie te gelasten de formele onderzoeksprocedure overeenkomstig artikel 88, lid 2, EG, in te leiden met betrekking tot zaak NN 62/B/2006; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de Commissie te gelasten de formele onderzoeksprocedure overeenkomstig artikel 88, lid 2, EG, in te leiden met betrekking tot zaak NN 62/B/2006;

| — | de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding met inbegrip van de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding met inbegrip van de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster diende in 2004 bij de Commissie een klacht in waarin zij onder meer aanvoerde dat verschillende onderdelen van de financiering van een in aanbouw zijnde nieuwe kerncentrale in Finland niet-aangemelde staatssteun vormden. In 2006 splitste de Commissie het dossier in twee zaken met de nummers NN 62/A/2006 en NN 62/B/2006.

In de onderhavige zaak vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2006) 4963 def. van de Commissie, betreffende staatssteun in zaak NN 62/B/2006, waarbij de Commissie oordeelde dat een door een consortium van vijf banken verleende kredietfaciliteit en een door AB Svensk Exportkredit (hierna: „SEK”) verstrekte lening geen staatssteun vormden in de zin van artikel 87, lid 1, EG.

Verzoekster voert aan dat de splitsing van het dossier door de Commissie in twee aparte zaken zowel procedureel als inhoudelijk onwettig is. Volgens verzoekster was het slechts mogelijk om de kredietfaciliteit en de lening tegen een dergelijk lage rente toe te staan omdat de Franse exportkredietverzekeringsmaatschappij COFACE garant stond. De vraag of de betrokkenheid van COFACE staatssteun vormde, werd echter behandeld in zaak NN 62/A/2006. Verzoekster betoogt derhalve dat de splitsing van het dossier in twee afzonderlijke zaken, waardoor de garantie niet meer ter sprake komt in zaak NN 62/B/2006, de Commissie tot de misvatting heeft gebracht dat de kredietfaciliteit en de SEK-lening die tegen een dergelijke lage rente werden verstrekt, geen staatssteun konden vormen alleen op grond dat de deelnemende banken — volgens de Commissie — in particuliere handen waren.

Verzoekster betoogt bovendien dat zelfs wanneer de garantie van COFACE buiten beschouwing wordt gelaten, zowel de kredietfaciliteit als de door SEK verstrekte lening staatssteun vormt aangezien:

| — | de kredietfaciliteit tegen een lage rente werd verleend met deelneming van de banken BLB en BNP Paribas, welke volgens verzoekster beide overheidsbanken zijn; en |
| --- | --- |

—

de kredietfaciliteit tegen een lage rente werd verleend met deelneming van de banken BLB en BNP Paribas, welke volgens verzoekster beide overheidsbanken zijn; en

| — | de lening van SEK werd verstrekt door een bank die voor 100 % in handen van de overheid is, tegen een lagere rente dan onder marktvoorwaarden. |
| --- | --- |

—

de lening van SEK werd verstrekt door een bank die voor 100 % in handen van de overheid is, tegen een lagere rente dan onder marktvoorwaarden.

Tot slot voert verzoekster een ontoereikende motivering en een kennelijke beoordelingsfout aan.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/32

---

Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Aventis Pharma/BHIM — Altana Pharma (PRAZOL)

(Zaak T-95/07)

(2007/C 117/51)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Aventis Pharma SA (Antony, Frankrijk) (vertegenwoordiger: R. Gilbey, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Altana Pharma AG (Konstanz, Duitsland)

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 februari 2007 (zaak R 302/2005-4) en bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 26 januari 2005; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 februari 2007 (zaak R 302/2005-4) en bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 26 januari 2005;

| — | verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure zijn opgekomen. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure zijn opgekomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Altana Pharma AG

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PRAZOL ”voor waren van klasse 5 — aanvraag nr. 1 154 269

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „PREZAL ”voor waren van klasse 5

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

Aangevoerde middelen: De kamer van beroep heeft de merken niet globaal vergeleken op basis van alle relevante factoren.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/32

---

Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — Telecom Italia Media/Commissie

(Zaak T-96/07)

(2007/C 117/52)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Telecom Italia Media S.p.A. (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Bassan en S. Venturini, avvocati)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | primair, nietig te verklaren beschikking C(2006) 6634 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende staatssteun C 52/2005 (ex NN 88/2005, ex CP 101/ 2004), en alle daarmee samenhangende, daaraan voorafgaande en daarop volgende handelingen; |
| --- | --- |

—

primair, nietig te verklaren beschikking C(2006) 6634 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende staatssteun C 52/2005 (ex NN 88/2005, ex CP 101/ 2004), en alle daarmee samenhangende, daaraan voorafgaande en daarop volgende handelingen;

| — | subsidiair, nietig te verklaren beschikking C(2006) 6634 def. van de Commissie, voor zover zij de Italiaanse Staat verplicht de steun volgens de daarin bepaalde modaliteiten terug te vorderen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, nietig te verklaren beschikking C(2006) 6634 def. van de Commissie, voor zover zij de Italiaanse Staat verplicht de steun volgens de daarin bepaalde modaliteiten terug te vorderen;

| — | in ieder geval, de Commissie in de kosten te verwijzen. Met alle gevolgen rechtens. |
| --- | --- |

—

in ieder geval, de Commissie in de kosten te verwijzen. Met alle gevolgen rechtens.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking waarbij de Commissie de staatssteun — subsidies voor de aankoop van digitale decoders — die de Italiaanse regering voor de jaren 2004 en 2005 beschikbaar heeft gesteld, onrechtmatig heeft verklaard. Er zij op gewezen dat, bij beschikking van dezelfde datum, de voor 2006 geplande subsidies voor digitale decoders met open API's (application program interfaces) krachtens artikel 87, sub c, EG rechtmatig zijn verklaard.

Volgens verzoekster ligt het verschil tussen de rechtmatige steun van 2006 en de onrechtmatige steun van de jaren 2004 en 2005 in het feit dat deze laatste uitdrukkelijk — dus rechtens — decoders voor satelliettelevisie van de financiering uitsloot, terwijl dat in 2006 enkel feitelijk het geval was, omdat het ging om de decoder die was gekozen voor het monopoliehoudende „gesloten ”SKY-platform.

Tot staving van haar conclusies beroept verzoekster zich op:

| — | Beoordelingsfout van verweerster. Dienaangaande wordt het volgende aangevoerd:






  — | de maatregel was noodzakelijk om de overgang naar het digitale te versnellen: de wettelijke termijn voor de switch off (2006) was geen vervaltermijn (en kon in elk geval niet redelijkerwijs aldus worden opgevat). |
| --- | --- | --- |

—

Beoordelingsfout van verweerster. Dienaangaande wordt het volgende aangevoerd:

—

de maatregel was noodzakelijk om de overgang naar het digitale te versnellen: de wettelijke termijn voor de switch off (2006) was geen vervaltermijn (en kon in elk geval niet redelijkerwijs aldus worden opgevat).

| — | de maatregel was niet bedoeld ter vervanging van een initiatief dat de omroepen toch zouden hebben genomen. Wegens de bijzondere kenmerken van de terrestrische digitale markt hadden die immers geen belangstelling om de aankoop van decoders te financieren, aangezien:






  (i) | zij niet verticaal geïntegreerd zijn met producenten van software of decoders; |
| --- | --- | --- |

—

de maatregel was niet bedoeld ter vervanging van een initiatief dat de omroepen toch zouden hebben genomen. Wegens de bijzondere kenmerken van de terrestrische digitale markt hadden die immers geen belangstelling om de aankoop van decoders te financieren, aangezien:

(i)

zij niet verticaal geïntegreerd zijn met producenten van software of decoders;

| (ii) | hun businessmodel niet gebaseerd is op maandelijkse abonnementsbijdragen, die het mogelijk maken de financiering geleidelijk te recupereren; |
| --- | --- |

(ii)

hun businessmodel niet gebaseerd is op maandelijkse abonnementsbijdragen, die het mogelijk maken de financiering geleidelijk te recupereren;

| (iii) | de terrestrische decoder kaarten van verschillende, onderling concurrerende operatoren kan aanvaarden. |
| --- | --- |

(iii)

de terrestrische decoder kaarten van verschillende, onderling concurrerende operatoren kan aanvaarden.

| — | de maatregel discrimineerde niet jegens de satellietomroepen, en wel om twee redenen. In de eerste plaats omdat die omroepen optreden op een verschillende markt, die door de Commissie ten onrechte als een enkele markt is bestempeld. In de tweede plaats omdat die omroepen in feite reeds uitgesloten waren, aangezien zij reeds ten tijde van SKY (een monopoliehoudend platform voor satelliettelevisie in Italië) hebben gekozen voor een eigen platform, dat gesloten is en dus geen steun verdient, zoals de Commissie in de beschikking betreffende de maatregel voor 2006 heeft vastgesteld. |
| --- | --- |

—

de maatregel discrimineerde niet jegens de satellietomroepen, en wel om twee redenen. In de eerste plaats omdat die omroepen optreden op een verschillende markt, die door de Commissie ten onrechte als een enkele markt is bestempeld. In de tweede plaats omdat die omroepen in feite reeds uitgesloten waren, aangezien zij reeds ten tijde van SKY (een monopoliehoudend platform voor satelliettelevisie in Italië) hebben gekozen voor een eigen platform, dat gesloten is en dus geen steun verdient, zoals de Commissie in de beschikking betreffende de maatregel voor 2006 heeft vastgesteld.

| — | de periode die in aanmerking wordt genomen om de gevolgen van de maatregel voor de markt te berekenen, kan niet de volledige periode 2004-2005 bestrijken, aangezien TIMedia het eerste aanbod voor pay per view op 22 januari 2005 op de terrestrische digitale markt heeft bekendgemaakt en gecommercialiseerd. Wat de dies ad quem betreft, is het zeker van belang dat de subsidie vanaf 1 september 2005 alleen werd toegekend in de all digital gebieden en de gebieden (Val D'Aosta en Sardinië) waarvoor de overgangsperiode vervroegd zou worden afgesloten. De subsidie was beperkt op het functionele en het territoriale vlak. TIMedia zou de steun kunnen terugbetalen, aangezien deze in de betrokken periode geen bijkomende winst heeft opgeleverd. De kosten zijn immers hoger dan de opbrengst, zoals normaal is in een opstartfase. Bovendien verlangt de Commissie dat het bedrag van de terugvordering wordt bepaald op basis van de bijkomende winst die wordt gegenereerd door de kijkers die de maatregel naar de pay per view terrestrische digitale televisie heeft gelokt. Die winst moet worden berekend door de gemiddelde opbrengst per kijker te vermenigvuldigen met het aantal extra kijkers. In werkelijkheid wordt de bijkomende winst berekend door van de bijkomende opbrengst (niet de gemiddelde opbrengst) de bijkomende kosten af te trekken. De opbrengst die wordt gegenereerd door de bijkomende gebruiker — die zelden geneigd is evenementen pay per view te kopen — is immers lager dan de opbrengst die wordt gegenereerd door de gemiddelde gebruiker. |
| --- | --- |

—

de periode die in aanmerking wordt genomen om de gevolgen van de maatregel voor de markt te berekenen, kan niet de volledige periode 2004-2005 bestrijken, aangezien TIMedia het eerste aanbod voor pay per view op 22 januari 2005 op de terrestrische digitale markt heeft bekendgemaakt en gecommercialiseerd. Wat de dies ad quem betreft, is het zeker van belang dat de subsidie vanaf 1 september 2005 alleen werd toegekend in de all digital gebieden en de gebieden (Val D'Aosta en Sardinië) waarvoor de overgangsperiode vervroegd zou worden afgesloten. De subsidie was beperkt op het functionele en het territoriale vlak. TIMedia zou de steun kunnen terugbetalen, aangezien deze in de betrokken periode geen bijkomende winst heeft opgeleverd. De kosten zijn immers hoger dan de opbrengst, zoals normaal is in een opstartfase. Bovendien verlangt de Commissie dat het bedrag van de terugvordering wordt bepaald op basis van de bijkomende winst die wordt gegenereerd door de kijkers die de maatregel naar de pay per view terrestrische digitale televisie heeft gelokt. Die winst moet worden berekend door de gemiddelde opbrengst per kijker te vermenigvuldigen met het aantal extra kijkers. In werkelijkheid wordt de bijkomende winst berekend door van de bijkomende opbrengst (niet de gemiddelde opbrengst) de bijkomende kosten af te trekken. De opbrengst die wordt gegenereerd door de bijkomende gebruiker — die zelden geneigd is evenementen pay per view te kopen — is immers lager dan de opbrengst die wordt gegenereerd door de gemiddelde gebruiker.

| — | Schending en onjuiste toepassing van de artikelen 87, lid 1, en 87, lid 3, sub c, EG, voor zover de Commissie niet heeft bewezen dat de maatregel de mededinging vervalst of dreigt te vervalsen en dus staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, oplevert. Zij heeft bovendien niet aangetoond hoe de in artikel 87, lid 3, bedoelde vrijstelling van toepassing zou kunnen zijn op producenten van decoders, maar niet tevens op de — onrechtstreeks ook begunstigde — televisieomroepen, die van die decoders gebruik maken. |
| --- | --- |

—

Schending en onjuiste toepassing van de artikelen 87, lid 1, en 87, lid 3, sub c, EG, voor zover de Commissie niet heeft bewezen dat de maatregel de mededinging vervalst of dreigt te vervalsen en dus staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, oplevert. Zij heeft bovendien niet aangetoond hoe de in artikel 87, lid 3, bedoelde vrijstelling van toepassing zou kunnen zijn op producenten van decoders, maar niet tevens op de — onrechtstreeks ook begunstigde — televisieomroepen, die van die decoders gebruik maken.

| — | Interne tegenstrijdigheid en inherent onlogisch karakter van de bestreden beschikking. Op dit punt wordt beklemtoond dat de maatregel volgens de Commissie selectief zou zijn, door enkel naar bepaalde onrechtstreeks begunstigden (de televisieomroepen) en niet naar andere (de producenten van decoders) te verwijzen. |
| --- | --- |

—

Interne tegenstrijdigheid en inherent onlogisch karakter van de bestreden beschikking. Op dit punt wordt beklemtoond dat de maatregel volgens de Commissie selectief zou zijn, door enkel naar bepaalde onrechtstreeks begunstigden (de televisieomroepen) en niet naar andere (de producenten van decoders) te verwijzen.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/34 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/34

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05, Genette/Commissie

(Zaak T-99/07 P)

(2007/C 117/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en D. Martin, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Emmanuel Genette, Koninkrijk België

Conclusies

| — | te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05; |
| --- | --- |

—

te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 januari 2007 in zaak F-92/05;

| — | het beroep niet-ontvankelijk te verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep niet-ontvankelijk te verklaren;

| — | subsidiair, het beroep ongegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

subsidiair, het beroep ongegrond te verklaren;

| — | elke partij te verwijzen in de eigen kosten van deze procedure en van die voor het Gerecht voor ambtenarenzaken. |
| --- | --- |

—

elke partij te verwijzen in de eigen kosten van deze procedure en van die voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij het arrest van 16 januari 2007 in zaak F 92/05, Genette/Commissie, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken toegewezen, het door Genette ingestelde beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 25 januari 2005 houdende weigering om hem toestemming te verlenen tot, enerzijds, intrekking van de in 2001 ingediende aanvraag om overschrijving van zijn in de Belgische pensioenstelsels verkregen pensioenrechten en, anderzijds, indiening van een aanvraag om een nieuwe overschrijving van pensioenrechten.

In de hogere voorziening werpt de Commissie allereerst de vraag op van de ontvankelijkheid van het beroep in eerste aanleg. Zij stelt dat het Gerecht ultra petita heeft beslist door het voorwerp van het geding te wijzigen en dat het beoordelingsfouten heeft gemaakt bij het onderzoek van de vermeende nieuwe feiten die verzoeker in eerste aanleg had aangevoerd ter rechtvaardiging van de heropening van de termijnen voor hem. Indien het Gerecht het voorwerp van het geding zoals in het verzoekschrift in eerste aanleg omschreven en de vermeende nieuwe feiten die verzoeker in eerste aanleg had aangevoerd juist had beoordeeld, zou het het beroep noodzakelijkerwijs niet-ontvankelijk hebben verklaard. Het Gerecht heeft de grenzen van zijn bevoegdheid overschreden en bovendien de rechten van de verdediging geschonden, aangezien het uitspraak heeft gedaan over bepaalde vragen zonder de Commissie de gelegenheid te geven, argumenten in haar voordeel aan te voeren.

Tegen de beoordeling van de zaak ten gronde door het Gerecht voert de Commissie in de hogere voorziening een aantal middelen aan, ontleend aan de schending door het Gerecht van verschillende gemeenschapsrechtelijke bepalingen, in het bijzonder het Statuut, en van in de rechtspraak ontwikkelde beginselen, aangezien het bestreden arrest haars inziens de intrekking van rechtmatige handelingen mogelijk maakt en, subsidiair, inbreuk maakt op het autonome recht van de Commissie om de litigieuze besluiten niet in te trekken.

---

Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/35 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/35

---

Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Pouzol/Rekenkamer

(Zaak F-17/07)

(2007/C 117/54)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Michel Pouzol (Chemin des Peyridisses, Frankrijk) (vertegenwoordigers: D. Grisay, I. Andoulsi en D. Piccininno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Rekenkamer

Conclusies

| — | nietig te verklaren het besluit van de Rekenkamer van 23 november 2006 en het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 18 mei 2006; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de Rekenkamer van 23 november 2006 en het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 18 mei 2006;

| — | verzoeker nog eens 6 jaar, 10 maanden en 1 dag aan extra pensioenjaren toe te kennen, dat wil zeggen in totaal 10 jaar, 3 dagen en 24 dagen aan extra pensioenjaren; |
| --- | --- |

—

verzoeker nog eens 6 jaar, 10 maanden en 1 dag aan extra pensioenjaren toe te kennen, dat wil zeggen in totaal 10 jaar, 3 dagen en 24 dagen aan extra pensioenjaren;

| — | de Rekenkamer te veroordelen tot omzetting van die extra pensioenjaren in een aanvullend pensioen voor verzoeker van 1 232,32 EUR per maand; |
| --- | --- |

—

de Rekenkamer te veroordelen tot omzetting van die extra pensioenjaren in een aanvullend pensioen voor verzoeker van 1 232,32 EUR per maand;

| — | de Rekenkamer te veroordelen tot vergoeding van verzoekers financiële schade, die op de dag van indiening van dit verzoekschrift op een bedrag van 17 252,48 EUR wordt geraamd (dat wil zeggen een inkomstenverlies van 1 232,32 EUR per maand, vanaf verzoekers pensionering op 1 januari 2006 tot 1 maart 2007); |
| --- | --- |

—

de Rekenkamer te veroordelen tot vergoeding van verzoekers financiële schade, die op de dag van indiening van dit verzoekschrift op een bedrag van 17 252,48 EUR wordt geraamd (dat wil zeggen een inkomstenverlies van 1 232,32 EUR per maand, vanaf verzoekers pensionering op 1 januari 2006 tot 1 maart 2007);

| — | de Rekenkamer te veroordelen tot vergoeding van verzoekers immateriële schade gedurende meer dan 13 jaar, waarbij het bedrag van de vergoeding later door middel van een minnelijke regeling tussen partijen moet worden vastgesteld; |
| --- | --- |

—

de Rekenkamer te veroordelen tot vergoeding van verzoekers immateriële schade gedurende meer dan 13 jaar, waarbij het bedrag van de vergoeding later door middel van een minnelijke regeling tussen partijen moet worden vastgesteld;

| — | de Rekenkamer te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Rekenkamer te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, voormalig ambtenaar van de Rekenkamer en thans gepensioneerd, komt onder meer op tegen de berekening van de overschrijving van zijn in Frankrijk verworven pensioenrechten naar het communautaire stelsel, daar die berekening geen rekening houdt met de rechten die zijn verworven bij de Association des régimes de retraites complémentaires (ARRCO) en de Association générale des institutions de retraite des cadres (AGIRC).

Tot staving van zijn beroep voert hij vier middelen aan, respectievelijk ontleend aan: i) schending van een aantal bepalingen van het Ambtenarenstatuut en van bijlage VIII bij het Statuut (met name de artikelen 11, lid 2, en 26 van die bijlage); ii) schending van de zorgplicht en van de in artikel 24 van het Ambtenarenstatuut genoemde bijstandsplicht; iii) schending van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie; iv) schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/35 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/35

---

Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — M/EMEA

(Zaak F-23/07)

(2007/C 117/55)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: M (Broxbourne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van 25 oktober 2006 waarbij de uitvoerend directeur van het EMEA M's verzoek om zijn geval aan de invaliditeitscommissie voor te leggen, heeft afgewezen; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 25 oktober 2006 waarbij de uitvoerend directeur van het EMEA M's verzoek om zijn geval aan de invaliditeitscommissie voor te leggen, heeft afgewezen;

| — | veroordeling van het EMEA tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 100 000 EUR wegens dienstfouten; |
| --- | --- |

—

veroordeling van het EMEA tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 100 000 EUR wegens dienstfouten;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Op 17 maart 2005 had verzoeker, tijdelijk functionaris bij het EMEA, een arbeidsongeval ten gevolge waarvan hij arbeidsongeschikt is geworden. Op 14 februari 2006 werd hem meegedeeld dat zijn overeenkomst na 15 oktober 2006 niet zou worden verlengd. Zijn verzoek om voorlegging van zijn geval aan de invaliditeitscommissie werd afgewezen.

Tot staving van zijn beroep stelt hij dat er met name sprake is van schending van de artikelen 31, eerste alinea, en 33, eerste alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP), zoals deze door het Gerecht voor ambtenarenzaken in zijn arrest van 16 januari 2007, Gesner/BHIM (F-119/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), zijn uitgelegd.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/36 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/36

---

Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Lafleur-Tighe/Commissie

(Zaak F-24/07)

(2007/C 117/56)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Virgine Lafleur-Tighe (Makati, Filippijnen) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om verzoekster op de datum van haar aanwerving als arbeidscontractant in te delen in de rang 13, salaristrap 1, zoals dit besluit volgt uit de op 22 december 2005 ondertekende aanstellingsovereenkomst; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om verzoekster op de datum van haar aanwerving als arbeidscontractant in te delen in de rang 13, salaristrap 1, zoals dit besluit volgt uit de op 22 december 2005 ondertekende aanstellingsovereenkomst;

| — | het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van het bestreden besluit, namelijk dat vanaf 16 november 1993, de datum waarop verzoekster haar Bachelordiploma behaalde, rekening moet worden gehouden met haar beroepservaring en zij met terugwerkende kracht tot 22 december 2005 in de rang 14 moet worden ingedeeld; |
| --- | --- |

—

het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van het bestreden besluit, namelijk dat vanaf 16 november 1993, de datum waarop verzoekster haar Bachelordiploma behaalde, rekening moet worden gehouden met haar beroepservaring en zij met terugwerkende kracht tot 22 december 2005 in de rang 14 moet worden ingedeeld;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster voert middelen aan die in grote mate gelijk zijn aan die welke zij in de zaak F-135/06 (1) reeds heeft aangevoerd en beroept zich daarnaast onder meer op schending van het beginsel van het vrije verkeer van diploma's en beroepskwalificaties.

---

(1)  PB C 236 van 30.12.2006, blz. 87.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/36 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/36

---

Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Bleser/Hof van Justitie

(Zaak F-25/07)

(2007/C 117/57)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Thomas Bleser (Nittel, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Goergen, advocaat)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring van verzoekers indeling in de rang die hem in het aanstellingsbesluit van 16 maart 2006 is toegekend; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van verzoekers indeling in de rang die hem in het aanstellingsbesluit van 16 maart 2006 is toegekend;

| — | nietigverklaring van de artikelen 2 en 13 van bijlage XIII bij en van artikel 32 van het op 1 mei 2004 in werking getreden Ambtenarenstatuut; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van de artikelen 2 en 13 van bijlage XIII bij en van artikel 32 van het op 1 mei 2004 in werking getreden Ambtenarenstatuut;

| — | indeling van verzoeker in de in het vergelijkend onderzoek genoemde rang of in de rang die krachtens de indeling van het nieuwe Ambtenarenstatuut daarmee overeenkomt (en in de salaristrap die volgens de vóór 1 mei 2004 geldende voorschriften daarmee overeenkomt); |
| --- | --- |

—

indeling van verzoeker in de in het vergelijkend onderzoek genoemde rang of in de rang die krachtens de indeling van het nieuwe Ambtenarenstatuut daarmee overeenkomt (en in de salaristrap die volgens de vóór 1 mei 2004 geldende voorschriften daarmee overeenkomt);

| — | toekenning van een schadevergoeding ter hoogte van het bedrag van het verschil in bezoldiging; |
| --- | --- |

—

toekenning van een schadevergoeding ter hoogte van het bedrag van het verschil in bezoldiging;

| — | toekenning van een immateriële schadevergoeding van 10 000 EUR; |
| --- | --- |

—

toekenning van een immateriële schadevergoeding van 10 000 EUR;

| — | verwijzing van het Hof van Justitie in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het Hof van Justitie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep is vooral gericht tegen de bepalingen van de artikelen 2 en 13 van bijlage XIII bij en van artikel 32 van het op 1 mei 2004 in werking getreden Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.

Verzoeker betoogt dat hij had moeten worden ingedeeld volgens het — voor hem gunstigere — vroegere Statuut, dat van toepassing was op het moment waarop hij aan het vergelijkend onderzoek deelnam. Ter onderbouwing van zijn beroep stelt hij dat zijn indeling in strijd is met het beginsel van gelijke behandeling en met het discriminatieverbod alsmede met het verbod van discriminatie op grond van leeftijd.

Voorts stelt hij dat er sprake is van schending van algemene gemeenschapsrechtelijke beginselen, met name de zorgplicht, het beginsel van behoorlijk bestuur, het transparantiebeginsel, het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen, het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van goede trouw, het verbod van „reformatio in peius ”(verandering ten nadele) en het beginsel van het recht om te worden gehoord.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/37 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/37

---

Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Potoms en Scillia/Parlement

(Zaak F-26/07)

(2007/C 117/58)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Gerrit Potoms (Mechelen, België) en Mario Scillia (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | de onwettigheid vast te stellen van de artikelen 5 en 12 van bijlage XIII bij het Statuut; |
| --- | --- |

—

de onwettigheid vast te stellen van de artikelen 5 en 12 van bijlage XIII bij het Statuut;

| — | nietig te verklaren de individuele besluiten waarbij verzoekers in een ambt van administrateur worden aangesteld, voor zover zij daarbij krachtens artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut worden ingedeeld; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de individuele besluiten waarbij verzoekers in een ambt van administrateur worden aangesteld, voor zover zij daarbij krachtens artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut worden ingedeeld;

| — | de onwettigheid vast te stellen van de uitvoeringsmaatregelen betreffende de toewijzing van merite- en bevorderingspunten, voor zover zij bepalen dat bij overgang van de ene naar de andere functiegroep de merite- en bevorderingspunten komen te vervallen; |
| --- | --- |

—

de onwettigheid vast te stellen van de uitvoeringsmaatregelen betreffende de toewijzing van merite- en bevorderingspunten, voor zover zij bepalen dat bij overgang van de ene naar de andere functiegroep de merite- en bevorderingspunten komen te vervallen;

| — | nietig te verklaren de individuele besluiten waarbij de merite- en bevorderingspunten die verzoekers in hun oude categorie hadden verzameld, zijn komen te vervallen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de individuele besluiten waarbij de merite- en bevorderingspunten die verzoekers in hun oude categorie hadden verzameld, zijn komen te vervallen;

| — | nietig te verklaren de individuele besluiten om voor de vaststelling van verzoekers' bezoldiging een vermenigvuldigingsfactor kleiner dan 1 te gebruiken; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de individuele besluiten om voor de vaststelling van verzoekers' bezoldiging een vermenigvuldigingsfactor kleiner dan 1 te gebruiken;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers voeren middelen aan die in grote mate gelijk zijn aan die welke in zaak F-31/06 (1) zijn aangevoerd.

---

(1)  PB C 131 van 3.6.2006, blz. 50.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/37 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/37

---

Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Sundholm/Commissie

(Zaak F-27/07)

(2007/C 117/59)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Asa Sundholm (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van 2 juni 2006 houdende opstelling van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002, genomen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 20 april 2005, Sundholm/Commissie (T-86/04); |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 2 juni 2006 houdende opstelling van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002, genomen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 20 april 2005, Sundholm/Commissie (T-86/04);

| — | veroordeling van de verwerende partij tot betaling, in dit stadium van de procedure, van een immateriële schadevergoeding van 1 EUR; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de verwerende partij tot betaling, in dit stadium van de procedure, van een immateriële schadevergoeding van 1 EUR;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep stelt verzoekster om te beginnen dat artikel 233 EG en de motiveringsplicht zijn geschonden, aangezien uit het bestreden besluit niet kan worden opgemaakt hoe rekening is gehouden met de motivering van bovenvermeld arrest.

Voorts stelt zij dat het bestreden besluit geen rekening houdt met de doelstellingen van het nieuwe stelsel van loopbaanbeoordeling en dat het gebrekkig is wegens het ontbreken van samenhang tussen de toelichting en de toegewezen punten.

Ten slotte beroept zij zich op schending van de rechten van de verdediging, aangezien feitelijke gegevens die als basis voor haar beoordeling dienden haar niet zijn meegedeeld, noch op het moment waarop zij zich hebben voorgedaan noch in het kader van de beoordelingsprocedure.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/37 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/37

---

Beroep ingesteld op 28 maart 2007 — Quadu/Parlement

(Zaak F-29/07)

(2007/C 117/60)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Sandro Quadu (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 26 april 2006 waarbij verzoeker tot ambtenaar van de Europese Gemeenschappen is benoemd, voor zover hij daarbij in de rang AST 2, salaristrap 3, is ingedeeld; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 26 april 2006 waarbij verzoeker tot ambtenaar van de Europese Gemeenschappen is benoemd, voor zover hij daarbij in de rang AST 2, salaristrap 3, is ingedeeld;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij besluit van 26 april 2006 is verzoeker, destijds tijdelijk functionaris van het Parlement ingedeeld in de rang C*4, salaristrap 7, en geslaagd voor intern vergelijkend onderzoek nr. C/348 voor hulpbeambten (loopbaan C4-5), dat was bekendgemaakt vóór de inwerkingtreding van verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1), tot ambtenaar benoemd en ingedeeld in de rang AST 2, salaristrap 3.

In zijn beroep stelt verzoeker onder meer dat er sprake is van schending van de aankondiging van vergelijkend onderzoek en van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie. Hij verwijt de administratie in het bijzonder dat zij artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij het Statuut aldus heeft uitgelegd dat tijdelijke functionarissen die tot ambtenaar worden benoemd, alleen recht op het behoud van de vroegere rang en salaristrap hebben, wanneer de benoeming een overgang naar een hogere categorie meebrengt.

---

(1)  PB L 124 van 27.4.2004, blz. 1.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/38 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/38

---

Beroep ingesteld op 28 maart 2007 — Noworyta/Parlement

(Zaak F-30/07)

(2007/C 117/61)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Lidia Noworyta (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 28 april 2006 houdende afwijzing van het voorstel van verzoeksters hiërarchieke meerdere van 20 oktober 2005 om haar de forfaitaire vergoeding te geven voor het overwerk dat zij heeft verricht onder bijzondere omstandigheden in de zin van artikel 3 van bijlage VI bij het Statuut of elke andere vergoeding, hetzij krachtens artikel 56 bis hetzij krachtens artikel 56 ter van het Statuut; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 28 april 2006 houdende afwijzing van het voorstel van verzoeksters hiërarchieke meerdere van 20 oktober 2005 om haar de forfaitaire vergoeding te geven voor het overwerk dat zij heeft verricht onder bijzondere omstandigheden in de zin van artikel 3 van bijlage VI bij het Statuut of elke andere vergoeding, hetzij krachtens artikel 56 bis hetzij krachtens artikel 56 ter van het Statuut;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich eerst op schending van het algemene beginsel dat voor elke werknemer billijke arbeidsvoorwaarden moeten gelden, met name in termen van arbeidstijd en compensatie of vergoeding voor verricht overwerk of wegens bijzondere arbeidsuren.

Meer bepaald stelt zij dat artikel 3 van bijlage VI bij het Statuut de mogelijkheid om een forfaitaire vergoeding toe te kennen voor overwerk dat onder bijzondere omstandigheden is verricht, in tegenstelling tot de artikelen 56 bis en 56 ter van het Statuut, niet afhankelijk stelt van de voorwaarde dat dit op regelmatige basis geschiedt. Het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) heeft een beoordelingsfout gemaakt door deze voorwaarde op te nemen in de interne regels betreffende de vergoeding van overwerk.

Ook heeft het TABG een beoordelingsfout gemaakt door te bepalen dat vanaf 1 mei 2004 aangeworven ambtenaren geen recht op die vergoeding hebben, ofschoon die mogelijkheid uitdrukkelijk is voorzien in artikel 1 van die interne regels.

Bovendien stelt verzoekster dat het besluit om haar elke compensatie of vergoeding voor haar bijzondere arbeidsomstandigheden te weigeren in strijd is met de artikelen 56 bis en 56 ter van het Statuut en met het beginsel van gelijke behandeling.

Ten slotte is het standpunt van het Parlement niet coherent, aangezien de directeur-generaal van het directoraat-generaal presidium heeft gesteld dat geen enkele ambtenaar van de telefoondienst op regelmatige basis overwerk verricht, terwijl het TABG op zijn beurt heeft geconcludeerd dat er een onderzoek gaande was om de mogelijkheden te onderzoeken van harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden binnen de betrokken dienst, juist omdat er sprake was van afwijkende uren, buiten de algemene/normale arbeidsuren.

---

| 26.5.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 117/38 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 117/38

---

Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Putterie-de-Beukelaer/Commissie

(Zaak F-31/07)

(2007/C 117/62)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Françoise Putterie-de-Beukelaer (Brussel, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 januari 2005 tot en met 31 december 2005, daaronder begrepen de beroepsprocedures en andere daarmee verband houdende besluiten en meer in het bijzonder rubriek 6.5 „Potentieel”, voor zover daarin niet wordt erkend dat verzoekster werkzaamheden van de categorie B* kan vervullen; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 januari 2005 tot en met 31 december 2005, daaronder begrepen de beroepsprocedures en andere daarmee verband houdende besluiten en meer in het bijzonder rubriek 6.5 „Potentieel”, voor zover daarin niet wordt erkend dat verzoekster werkzaamheden van de categorie B* kan vervullen;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats dat de administratie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, door niet te erkennen dat zij met het oog op de andere procedure voorzien in artikel 10, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut van de Ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”) werkzaamheden van de categorie B* kan uitoefenen. Meer bepaald stelt zij dat haar taken als verantwoordelijke voor de opleiding in het gebruik van computers, anders dan in haar loopbaanontwikkelingrapport aangegeven, onder de categorie B* vallen.

In de tweede plaats stelt zij dat er sprake is van schending van artikel 26 van het Statuut en van de beginselen van eerbiediging van de rechten van de verdediging, transparantie, tegenspraak en van behoorlijk personeelsbeheer. Zij stelt in het bijzonder dat bepaalde stukken die voor haar beoordeling zijn gebruikt, haar niet tijdig ter hand zijn gesteld.

In de derde plaats beroept zij zich op schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut en van de motiveringsplicht.

In de vierde plaats voert verzoekster aan dat de beginselen van gelijke behandeling van personeel en van non-discriminatie zijn geschonden, aangezien de door een verantwoordelijke voor de opleiding in het gebruik van computers uitgeoefende werkzaamheden voor die andere procedure naar gelang de directoraten-generaal en de hiërarchieke meerderen anders worden beoordeeld.

---