# Publicatieblad C 129/2007

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 129 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 50e jaargang9 juni 2007 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 129

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

50e jaargang9 juni 2007

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie |
| 2007/C 129/01 | Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
  PB C 117 van 26.5.2007 | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

2007/C 129/01

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
  PB C 117 van 26.5.2007

Publicatieblad van de Europese Unie

1

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2007/C 129/02 | Zaak C-74/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Luciano Lavagnoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 23 november 2006 in zaak T-422/04, Lavagnoli/Commissie | 2 |
| 2007/C 129/03 | Zaak C-100/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door É.R. e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03, É.R. e.a./Raad en Commissie | 2 |
| 2007/C 129/04 | Zaak C-103/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door Angel Angelidis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 5 december 2006 in zaak T-416/03, Angelidis/Europees Parlement | 3 |
| 2007/C 129/05 | Zaak C-108/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2007 door Ferrero Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Cornu SA Fontain | 4 |
| 2007/C 129/06 | Zaak C-142/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo No 22, Madrid (Spanje) op 12 maart 2007 — Asociación Ecologistas en Acción — Coda/Ayuntamiento de Madrid | 4 |
| 2007/C 129/07 | Zaak C-149/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen | 5 |
| 2007/C 129/08 | Zaak C-157/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 21 maart 2007 — Finanzamt für Körperschaften III in Berlin/Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH | 5 |
| 2007/C 129/09 | Zaak C-160/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek | 6 |
| 2007/C 129/10 | Zaak C-163/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2007 door Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 17 januari 2007 in zaak T-129/06, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 7 |
| 2007/C 129/11 | Zaak C-164/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nantes (Frankrijk) op 27 maart 2007 — James Wood/Fonds de Garantie | 7 |
| 2007/C 129/12 | Zaak C-165/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 27 maart 2007 — Skatteministeriet/Ecco Sko A/S | 8 |
| 2007/C 129/13 | Zaak C-168/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 29 maart 2007 — SA AXA Belgium, voorheen AXA Royale Belge SA/1. De Belgische Staat, administratie van de btw, de registratie en de domeinen, 2. Belgische Staat, administratie van de bijzondere belastinginspectie (BBI) | 8 |
| 2007/C 129/14 | Zaak C-186/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Spanje) op 2 april 2007 — Club Náutico de Gran Canaria/Comunidad Autónoma de Canarias | 9 |
| 2007/C 129/15 | Zaak C-187/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Zutphen (Nederland) op 3 april 2007 — Strafzaak tegen Dirk Endendijk | 9 |
| 2007/C 129/16 | Zaak C-188/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 3 april 2007 — Gemeente Mesquer/Total France NV, Total International Ltd | 9 |
| 2007/C 129/17 | Zaak C-189/07: Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje | 10 |
| 2007/C 129/18 | Zaak C-190/07: Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek | 10 |
| 2007/C 129/19 | Zaak C-195/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zala Megyei Bíróság (Hongarije) op 10 april 2007 — OTP Bank Rt. en Merlin Gerin Zala Kft./Zala Megyei Közigazgatási Hivatal | 11 |
| 2007/C 129/20 | Zaak C-197/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-477/04, Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.) | 11 |
| 2007/C 129/21 | Zaak C-198/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Donal Gordon tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 7 februari 2007 in zaak T-175/04, Donal Gordon/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 12 |
| 2007/C 129/22 | Zaak C-200/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 12 april 2007 — Alfonso Luigi Marra/Eduardo De Gregorio | 13 |
| 2007/C 129/23 | Zaak C-201/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 13 april 2007 — Alfonso Luigi Marra/Clemente Antonio | 13 |
| 2007/C 129/24 | Zaak C-206/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek | 13 |
| 2007/C 129/25 | Zaak C-210/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje | 14 |
| 2007/C 129/26 | Zaak C-216/07: Beroep ingesteld op 25 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland | 14 |
| 2007/C 129/27 | Zaak C-218/07: Beroep ingesteld op 25 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland | 14 |
| | Gerecht van eerste aanleg |
| 2007/C 129/28 | Zaak T-97/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Imelios/Commissie | 16 |
| 2007/C 129/29 | Zaak T-100/07: Beroep ingesteld op 4 april 2007 — UPS Europe en UPS Deutschland/Commissie | 16 |
| 2007/C 129/30 | Zaak T-101/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Dada/BHIM — Dada (DADA) | 17 |
| 2007/C 129/31 | Zaak T-102/07: Beroep ingesteld op 5 april 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 18 |
| 2007/C 129/32 | Zaak T-104/07: Beroep ingesteld op 6 april 2007 — BVGD/Commissie | 18 |
| 2007/C 129/33 | Zaak T-105/07: Beroep ingesteld op 2 april 2007 — MarketTools/BHIM — Optimus-Telecomunicações (ZOOMERANG) | 19 |
| 2007/C 129/34 | Zaak T-106/07: Beroep ingesteld op 11 april 2007 — Alcon/BHIM — *Acri.Tec (BioVisc) | 19 |
| 2007/C 129/35 | Zaak T-107/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door Francisco Rossi Ferreras tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05, Rossi Ferreras/Commissie | 20 |
| 2007/C 129/36 | Zaak T-108/07: Beroep ingesteld op 8 april 2007 — Diamanthandel A. Spira BVBA/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 20 |
| 2007/C 129/37 | Zaak T-111/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Agrofert Holding/Commissie | 21 |
| 2007/C 129/38 | Zaak T-112/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Hitachi e.a./Commissie | 22 |
| 2007/C 129/39 | Zaak T-114/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR) | 22 |
| 2007/C 129/40 | Zaak T-115/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR) | 23 |
| 2007/C 129/41 | Zaak T-119/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Italiaanse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 24 |
| | Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie |
| 2007/C 129/42 | Zaak F-23/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 2 mei 2007 — Giraudy/Commissie (Ambtenaren — Beroep — Beroep tot schadevergoeding — Onderzoek van Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) — Nieuwe tewerkstelling — Verordening (EG) nr. 1073/1999 — Besluit 1999/396/EG, EGKS, Euratom — Fout — Schade — Beroepsziekte — Inaanmerkingneming van in artikel 73 van Statuut voorziene uitkeringen) | 25 |
| 2007/C 129/43 | Zaak F-123/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 3 mei 2007 — Bracke/Commissie (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Intern vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Voorwaarde van anciënniteit in dienst — Tijdelijk personeel — Artikel 27 van Statuut — Beginsel van behoorlijk bestuur — Non-discriminatiebeginsel) | 25 |
| 2007/C 129/44 | Zaak F-16/07: Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Dragoman/Commissie | 26 |
| 2007/C 129/45 | Zaak F-33/07: Beroep ingesteld op 10 april 2007 — Toronjo Benitez/Commissie | 26 |
| 2007/C 129/46 | Zaak F-34/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Skareby/Commissie | 27 |
| 2007/C 129/47 | Zaak F-36/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Lebedef/Commissie | 27 |
| 2007/C 129/48 | Zaak F-37/07: Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Cros/Hof van Justitie | 28 |
| 2007/C 129/49 | Zaak F-39/07: Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Campos Valls/Raad | 28 |
| 2007/C 129/50 | Zaak F-40/07: Beroep ingesteld op 30 april 2007 — Baudelet-Leclaire/Commissie | 28 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2007/C 129/02

Zaak C-74/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Luciano Lavagnoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 23 november 2006 in zaak T-422/04, Lavagnoli/Commissie

2

2007/C 129/03

Zaak C-100/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door É.R. e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03, É.R. e.a./Raad en Commissie

2

2007/C 129/04

Zaak C-103/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door Angel Angelidis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 5 december 2006 in zaak T-416/03, Angelidis/Europees Parlement

3

2007/C 129/05

Zaak C-108/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2007 door Ferrero Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Cornu SA Fontain

4

2007/C 129/06

Zaak C-142/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo No 22, Madrid (Spanje) op 12 maart 2007 — Asociación Ecologistas en Acción — Coda/Ayuntamiento de Madrid

o

4

2007/C 129/07

Zaak C-149/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

5

2007/C 129/08

Zaak C-157/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 21 maart 2007 — Finanzamt für Körperschaften III in Berlin/Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH

5

2007/C 129/09

Zaak C-160/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

6

2007/C 129/10

Zaak C-163/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2007 door Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 17 januari 2007 in zaak T-129/06, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar/Commissie van de Europese Gemeenschappen

7

2007/C 129/11

Zaak C-164/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nantes (Frankrijk) op 27 maart 2007 — James Wood/Fonds de Garantie

7

2007/C 129/12

Zaak C-165/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 27 maart 2007 — Skatteministeriet/Ecco Sko A/S

8

2007/C 129/13

Zaak C-168/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 29 maart 2007 — SA AXA Belgium, voorheen AXA Royale Belge SA/1. De Belgische Staat, administratie van de btw, de registratie en de domeinen, 2. Belgische Staat, administratie van de bijzondere belastinginspectie (BBI)

8

2007/C 129/14

Zaak C-186/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Spanje) op 2 april 2007 — Club Náutico de Gran Canaria/Comunidad Autónoma de Canarias

9

2007/C 129/15

Zaak C-187/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Zutphen (Nederland) op 3 april 2007 — Strafzaak tegen Dirk Endendijk

9

2007/C 129/16

Zaak C-188/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 3 april 2007 — Gemeente Mesquer/Total France NV, Total International Ltd

9

2007/C 129/17

Zaak C-189/07: Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

10

2007/C 129/18

Zaak C-190/07: Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

10

2007/C 129/19

Zaak C-195/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zala Megyei Bíróság (Hongarije) op 10 april 2007 — OTP Bank Rt. en Merlin Gerin Zala Kft./Zala Megyei Közigazgatási Hivatal

11

2007/C 129/20

Zaak C-197/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-477/04, Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)

11

2007/C 129/21

Zaak C-198/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Donal Gordon tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 7 februari 2007 in zaak T-175/04, Donal Gordon/Commissie van de Europese Gemeenschappen

12

2007/C 129/22

Zaak C-200/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 12 april 2007 — Alfonso Luigi Marra/Eduardo De Gregorio

13

2007/C 129/23

Zaak C-201/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 13 april 2007 — Alfonso Luigi Marra/Clemente Antonio

13

2007/C 129/24

Zaak C-206/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

13

2007/C 129/25

Zaak C-210/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

14

2007/C 129/26

Zaak C-216/07: Beroep ingesteld op 25 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

14

2007/C 129/27

Zaak C-218/07: Beroep ingesteld op 25 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

14

Gerecht van eerste aanleg

2007/C 129/28

Zaak T-97/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Imelios/Commissie

16

2007/C 129/29

Zaak T-100/07: Beroep ingesteld op 4 april 2007 — UPS Europe en UPS Deutschland/Commissie

16

2007/C 129/30

Zaak T-101/07: Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Dada/BHIM — Dada (DADA)

17

2007/C 129/31

Zaak T-102/07: Beroep ingesteld op 5 april 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie van de Europese Gemeenschappen

18

2007/C 129/32

Zaak T-104/07: Beroep ingesteld op 6 april 2007 — BVGD/Commissie

18

2007/C 129/33

Zaak T-105/07: Beroep ingesteld op 2 april 2007 — MarketTools/BHIM — Optimus-Telecomunicações (ZOOMERANG)

19

2007/C 129/34

Zaak T-106/07: Beroep ingesteld op 11 april 2007 — Alcon/BHIM — *Acri.Tec (BioVisc)

19

2007/C 129/35

Zaak T-107/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door Francisco Rossi Ferreras tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05, Rossi Ferreras/Commissie

20

2007/C 129/36

Zaak T-108/07: Beroep ingesteld op 8 april 2007 — Diamanthandel A. Spira BVBA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

20

2007/C 129/37

Zaak T-111/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Agrofert Holding/Commissie

21

2007/C 129/38

Zaak T-112/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Hitachi e.a./Commissie

22

2007/C 129/39

Zaak T-114/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

22

2007/C 129/40

Zaak T-115/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

23

2007/C 129/41

Zaak T-119/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Italiaanse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen

24

Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

2007/C 129/42

Zaak F-23/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 2 mei 2007 — Giraudy/Commissie (Ambtenaren — Beroep — Beroep tot schadevergoeding — Onderzoek van Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) — Nieuwe tewerkstelling — Verordening (EG) nr. 1073/1999 — Besluit 1999/396/EG, EGKS, Euratom — Fout — Schade — Beroepsziekte — Inaanmerkingneming van in artikel 73 van Statuut voorziene uitkeringen)

25

2007/C 129/43

Zaak F-123/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 3 mei 2007 — Bracke/Commissie (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Intern vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Voorwaarde van anciënniteit in dienst — Tijdelijk personeel — Artikel 27 van Statuut — Beginsel van behoorlijk bestuur — Non-discriminatiebeginsel)

25

2007/C 129/44

Zaak F-16/07: Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Dragoman/Commissie

26

2007/C 129/45

Zaak F-33/07: Beroep ingesteld op 10 april 2007 — Toronjo Benitez/Commissie

26

2007/C 129/46

Zaak F-34/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Skareby/Commissie

27

2007/C 129/47

Zaak F-36/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Lebedef/Commissie

27

2007/C 129/48

Zaak F-37/07: Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Cros/Hof van Justitie

28

2007/C 129/49

Zaak F-39/07: Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Campos Valls/Raad

28

2007/C 129/50

Zaak F-40/07: Beroep ingesteld op 30 april 2007 — Baudelet-Leclaire/Commissie

28

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/1

---

(2007/C 129/01)

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 117 van 26.5.2007

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 96 van 28.4.2007

PB C 95 van 28.4.2007

PB C 82 van 14.4.2007

PB C 69 van 24.3.2007

PB C 56 van 10.3.2007

PB C 42 van 24.2.2007

Deze teksten zijn beschikbaar in:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Luciano Lavagnoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 23 november 2006 in zaak T-422/04, Lavagnoli/Commissie

(Zaak C-74/07 P)

(2007/C 129/02)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Luciano Lavagnoli (vertegenwoordiger: F. Frabetti, avocat)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van 23 november 2006 in zaak T-422/04 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van 23 november 2006 in zaak T-422/04 te vernietigen;

| — | de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en het beroep in zaak T-422/04 derhalve ontvankelijk en gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en het beroep in zaak T-422/04 derhalve ontvankelijk en gegrond te verklaren;

| — | subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen;

| — | de Europese Commissie te verwijzen in de kosten en honoraria. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te verwijzen in de kosten en honoraria.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant drie middelen aan.

Met het eerste middel stelt hij dat het Gerecht een verkeerde uitlegging heeft gegeven aan de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de Administratieve gids voor de beoordeling en de bevordering van ambtenaren, door in de punten 53 tot en met 75 van het bestreden arrest te oordelen dat die uitvoeringsbepalingen niet verlangen dat er een automatisch verband bestaat tussen de gratificatiepunten waarover de directoraten-generaal beschikken en de meritepunten, en dat eerstgenoemde punten in casu op de juiste wijze zijn toegekend.

In het kader van het tweede middel stelt rekwirant dat het Gerecht een procedurefout heeft gemaakt door in de punten 59 en 67 van dat arrest zijn vorderingen tot organisatie van de procesgang af te wijzen, die erin bestonden de Commissie te gelasten, te tonen hoe de punten die aan de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren zijn toegewezen zich verhouden tot hun meritepunten en aan te geven welke methode is gebruikt voor de vergelijking van de verdiensten van de ambtenaren.

Met zijn derde middel stelt rekwirant ten slotte dat het Gerecht in de punten 76 tot en met 100 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een verkeerde rechtsopvatting door geen rekening te houden met de beoordelings- en de bevorderingsprocedure zoals omschreven in de algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 43 en 45 van het Ambtenarenstatuut en de voormelde Administratieve gids alsmede door een onjuiste uitlegging te geven aan artikel 90 van het Ambtenarenstatuut.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door É.R. e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03, É.R. e.a./Raad en Commissie

(Zaak C-100/07 P)

(2007/C 129/03)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwiranten: É.R., J.R., A.R., B.R., O.O., T.D., V.D., J.M.D., D.D., D.F., E.E., C.F., H.R., M.R., I.R., B.R., M.R., C.S. (vertegenwoordiger: F. Honnorat, avocat)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren; |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

| — | de hogere voorziening gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening gegrond te verklaren;

| — | het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03 te vernietigen;

| — | te gelasten dat de zaak naar het Gerecht wordt verwezen voor een beslissing over de verzoeken van rekwiranten. |
| --- | --- |

—

te gelasten dat de zaak naar het Gerecht wordt verwezen voor een beslissing over de verzoeken van rekwiranten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met hun hogere voorziening verzoeken rekwiranten om vernietiging van het bestreden arrest, omdat hun beroep daarbij gedeeltelijk niet-ontvankelijk en voor het overige ongegrond is verklaard.

Wat in de eerste plaats de ontvankelijkheid van hun beroep betreft, stellen rekwiranten dat de motivering van het Gerecht tegenstrijdig is en dat deze rechterlijke instantie, door te oordelen dat de vordering tot vergoeding van de schade als gevolg van de besmetting en het overlijden van H.E.R. na de verjaringstermijn van 5 jaar is ingesteld, zowel artikel 46 van het Statuut van het Hof als artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden heeft geschonden. Zij betogen in dit verband dat het Gerecht hun vordering niet verjaard kon verklaren, daar zij op het tijdstip waarop hun verzoeken werden onderzocht, niet over epidemiologische gegevens beschikten op grond waarvan precies kon worden vastgesteld wanneer hun naasten besmet waren geraakt.

Wat in de tweede plaats het onderzoek van het beroep ten gronde betreft, betogen rekwiranten dat het Gerecht evenzeer een tegenstrijdige motivering heeft gegeven en artikel 6, lid 1, van het genoemde Verdrag heeft geschonden door, enerzijds, zijn beslissing te baseren op oude verslagen en geen rekening te houden met de recentste epidemiologische gegevens, en anderzijds, te oordelen dat het causaal verband tussen de gestelde schade en het aan de gemeenschapsinstellingen verweten onrechtmatige gedrag niet was bewezen.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/3 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/3

---

Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door Angel Angelidis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 5 december 2006 in zaak T-416/03, Angelidis/Europees Parlement

(Zaak C-103/07 P)

(2007/C 129/04)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Angel Angelidis (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

| — | de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren en, bijgevolg, |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren en, bijgevolg,

| — | het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 5 december 2006 in zaak T-416/03, Angelidis/Parlement, te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 5 december 2006 in zaak T-416/03, Angelidis/Parlement, te vernietigen;

| — | het geding zelf af te doen en bij wege van toewijzing van de aanvankelijke vorderingen van rekwirant in zaak T-416/03:






  — | nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal van het Europeees Parlement van 4 maart 2003 houdende definitieve vaststelling van het beoordelingsrapport van rekwirant over het jaar 2001; |
| --- | --- | --- |

—

het geding zelf af te doen en bij wege van toewijzing van de aanvankelijke vorderingen van rekwirant in zaak T-416/03:

—

nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal van het Europeees Parlement van 4 maart 2003 houdende definitieve vaststelling van het beoordelingsrapport van rekwirant over het jaar 2001;

| — | dat beoordelingsrapport over het jaar 2001 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

dat beoordelingsrapport over het jaar 2001 nietig te verklaren;

| — | een vergoeding voor immateriële schade en aantasting van de loopbaan toe te kennen wegens zowel wezenlijke onregelmatigheden als aanzienlijke vertraging bij de vaststelling van dat rapport over 2001 in voor rekwirant bijzonder pijnlijke omstandigheden, welke vergoeding ex aequo et bono wordt geraamd op 20 000 EUR onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop van het geding; |
| --- | --- |

—

een vergoeding voor immateriële schade en aantasting van de loopbaan toe te kennen wegens zowel wezenlijke onregelmatigheden als aanzienlijke vertraging bij de vaststelling van dat rapport over 2001 in voor rekwirant bijzonder pijnlijke omstandigheden, welke vergoeding ex aequo et bono wordt geraamd op 20 000 EUR onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop van het geding;

| — | verweerder overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met zijn hogere voorziening verwijt rekwirant het Gerecht in wezen, op verschillende punten blijk te hebben gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij de uitlegging van de artikelen 26 en 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de algemene bepalingen ter uitvoering van die artikelen. Deze onjuiste rechtsopvattingen betreffen meer bepaald de extensieve beoordeling door het Gerecht van de beperkte gevallen waarin kan worden afgeweken van de regel dat de beoordeling en de validatie van het beoordelingsrapport door twee verschillende hiërarchieke meerderen van de beoordeelde ambtenaar dienen te gebeuren, en het oordeel van het Gerecht dat het niet nodig is de voorgaande directe hiërarchieke meerdere van deze ambtenaar te raadplegen. Het bestreden arrest vertoont op deze twee punten tal van leemten in de door het Gerecht verstrekte motivering. Bovendien heeft het Gerecht verschillende door rekwirant overgelegde stukken onjuist opgevat.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/4

---

Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2007 door Ferrero Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Cornu SA Fontain

(Zaak C-108/07 P)

(2007/C 129/05)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Ferrero Deutschland GmbH (vertegenwoordiger: M. Schaeffer, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Cornu SA Fontain

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland/BHIM — Cornu Sa Fontain, te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland/BHIM — Cornu Sa Fontain, te vernietigen;

| — | het BHIM en interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het BHIM en interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert rekwirante één middel aan, te weten dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden, en meer in het bijzonder artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (1) onjuist heeft uitgelegd. Zij voert daartoe vijf argumenten aan.

In de eerste plaats zou het Gerecht geen rekening hebben gehouden met het feit dat de betrokken zoute en zoete waren in belangrijke mate worden geproduceerd en verkocht door dezelfde ondernemingen, waaronder interveniënte zelf. In de tweede plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de betrokken waren slechts in geringe mate soortgelijk zijn, terwijl het in casu minstens had moeten concluderen tot een gemiddelde mate van soortgelijkheid. In de derde plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de merken „Ferrero ”en „Ferro ”slechts „in bepaalde mate overeenstemmen”, terwijl de argumenten die het zelf in zijn beslissing heeft aangevoerd, hadden moeten leiden tot de conclusie dat deze merken in gemiddelde of zelfs grote mate overeenstemmen. In de vierde plaats heeft het Gerecht onvoldoende rekening gehouden met de documenten die rekwirante had overgelegd om het grote onderscheidend vermogen van het merk „Ferrero ”te doen uitkomen. Ten slotte heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij de beoordeling van het eventuele gevaar voor verwarring geen rekening te houden met de vele factoren bedoeld in de zevende overweging van de considerans van verordening (EG) nr. 40/94.

---

(1)  PB 1994, L 11, blz. 1.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo No 22, Madrid (Spanje) op 12 maart 2007 — Asociación Ecologistas en Acción — Coda/Ayuntamiento de Madrid

(Zaak C-142/07)

(2007/C 129/06)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado Contencioso Administrativo No 22, Madrid

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Asociación Ecologistas en Acción — Coda

Verwerende partij: Ayuntamiento de Madrid

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG (1) van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977, voortvloeiende procedurele vereisten inzake de milieueffectbeoordeling van toepassing op projecten betreffende werkzaamheden aan stadswegen, gelet op de aard en omvang van het project, de invloed op gebieden met een grote bevolkingsdichtheid of op landschappen van historische, culturele of archeologische betekenis? |
| --- | --- |

1)

Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG (1) van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977, voortvloeiende procedurele vereisten inzake de milieueffectbeoordeling van toepassing op projecten betreffende werkzaamheden aan stadswegen, gelet op de aard en omvang van het project, de invloed op gebieden met een grote bevolkingsdichtheid of op landschappen van historische, culturele of archeologische betekenis?

| 2) | Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977 (2), voortvloeiende procedurele vereisten inzake de milieueffectbeoordeling van toepassing op de projecten die het voorwerp vormen van het onderhavige administratiefrechtelijke beroep, gelet op hun aard en de aard van de weg waar zij zullen worden gerealiseerd, hun kenmerken, omvang, milieueffect, bevolkingsdichtheid, begroting en de eventuele opsplitsing van een totaalproject dat in vergelijkbare werkzaamheden aan dezelfde weg voorziet? |
| --- | --- |

2)

Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977 (2), voortvloeiende procedurele vereisten inzake de milieueffectbeoordeling van toepassing op de projecten die het voorwerp vormen van het onderhavige administratiefrechtelijke beroep, gelet op hun aard en de aard van de weg waar zij zullen worden gerealiseerd, hun kenmerken, omvang, milieueffect, bevolkingsdichtheid, begroting en de eventuele opsplitsing van een totaalproject dat in vergelijkbare werkzaamheden aan dezelfde weg voorziet?

| 3) | Zijn de in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Derde kamer) van 16 maart 2006 in zaak C-332/04 (3) en meer bepaald in de punten 69 tot en met 88 van dat arrest vastgestelde criteria van toepassing op de projecten die het voorwerp vormen van het onderhavige geding, gelet op hun aard en de aard van de weg waar zij zullen worden gerealiseerd, hun kenmerken, omvang, milieueffect, begroting en de eventuele opsplitsing van een totaalproject dat in vergelijkbare werkzaamheden aan dezelfde weg voorziet, en hadden zij derhalve aan de voorgeschreven procedure voor milieueffectbeoordeling onderworpen moeten worden? |
| --- | --- |

3)

Zijn de in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Derde kamer) van 16 maart 2006 in zaak C-332/04 (3) en meer bepaald in de punten 69 tot en met 88 van dat arrest vastgestelde criteria van toepassing op de projecten die het voorwerp vormen van het onderhavige geding, gelet op hun aard en de aard van de weg waar zij zullen worden gerealiseerd, hun kenmerken, omvang, milieueffect, begroting en de eventuele opsplitsing van een totaalproject dat in vergelijkbare werkzaamheden aan dezelfde weg voorziet, en hadden zij derhalve aan de voorgeschreven procedure voor milieueffectbeoordeling onderworpen moeten worden?

| 4) | Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977, voortvloeiende verplichtingen met betrekking tot de milieueffectbeoordeling, gezien het administratieve dossier en meer in het bijzonder de daarin opgenomen onderzoeken en rapportages, door de Spaanse autoriteiten vervuld bij de projecten die het voorwerp zijn van deze procedure, ook al is het project niet formeel aan de in die richtlijn voorgeschreven milieueffectbeoordeling onderworpen? |
| --- | --- |

4)

Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977, voortvloeiende verplichtingen met betrekking tot de milieueffectbeoordeling, gezien het administratieve dossier en meer in het bijzonder de daarin opgenomen onderzoeken en rapportages, door de Spaanse autoriteiten vervuld bij de projecten die het voorwerp zijn van deze procedure, ook al is het project niet formeel aan de in die richtlijn voorgeschreven milieueffectbeoordeling onderworpen?

---

(1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

(2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

(3)  Jurispr. 2006, blz. I-40.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/5

---

Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

(Zaak C-149/07)

(2007/C 129/07)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en K. Herrmann, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Republiek Polen de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door geen bijzondere rechtsvoorschriften vast te stellen voor de verlening van vergunningen voor de parallelimport van gewasbeschermingsmiddelen in Polen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Republiek Polen de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door geen bijzondere rechtsvoorschriften vast te stellen voor de verlening van vergunningen voor de parallelimport van gewasbeschermingsmiddelen in Polen;

| — | de Republiek Polen te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens artikel 28 EG zijn kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten verboden. De Commissie is van mening dat de Republiek Polen, door geen bijzondere rechtsvoorschriften vast te stellen voor de verlening van vergunningen voor het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen die identiek zijn (in de zin van de rechtspraak van het Hof) met middelen die reeds in Polen op de markt zijn gebracht en zijn ingevoerd uit andere lidstaten waar die beschermingsmiddelen reeds op de markt zijn toegelaten, de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

Bij ontbreken van harmonisatie luidt de vaste rechtspraak van het Hof: „Elke handelsregeling van de lidstaten die de intracommunautaire handel, al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel kan belemmeren, moet worden beschouwd als een maatregel van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen. ”Het Hof heeft ook voor recht verklaard dat een nationale regeling of handelwijze die ertoe leidt dat de importen zodanig worden gekanaliseerd dat slechts enkele handelaren daartoe kunnen overgaan, terwijl anderen ervan worden uitgesloten, een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking vormt. De procedure volgens welke een voorafgaande vergunning wordt verlangd voor de verkoop van ingevoerde producten, moet uitdrukkelijk bij een voor de nationale autoriteiten bindende handeling met algemene strekking worden vastgesteld. Die procedure moet gemakkelijk toegankelijk zijn en binnen een redelijke termijn worden afgesloten. Dergelijke beginselen van algemene strekking moeten in het nationale recht bestaan om de burgers in staat te stellen van de hun door het gemeenschaprecht toegekende rechten gebruik te maken.

Hoewel het nieuwe ontwerp tot wijziging van de Poolse regeling door de Commissie kan worden aanvaard, was deze echter niet in werking getreden na het verstrijken van de termijn van twee maanden die in het met redenen omkleed advies van de Commissie voor de beëindiging van de inbreuk was gesteld. Volgens vaste rechtspraak moet het Hof voor de vaststelling of een lidstaat het gemeenschapsrecht heeft geschonden, dit beoordelen op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn. Met sedertdien opgetreden wijzigingen in het nationale recht kan het Hof geen rekening houden.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 21 maart 2007 — Finanzamt für Körperschaften III in Berlin/Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH

(Zaak C-157/07)

(2007/C 129/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Finanzamt für Körperschaften III in Berlin,

Verwerende partij: Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH,

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1) zich tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan een aldaar wonende onbeperkt belastingplichtige verliezen uit een in een andere lidstaat gelegen vaste inrichting die op grond van een overeenkomst tot vermijding van dubbele belasting zijn vrijgesteld van inkomstenbelasting, weliswaar onder bepaalde voorwaarden bij de berekening van zijn totale inkomen in aftrek kan brengen,






  — | maar volgens welke het verrekende bedrag, voor zover in een van de volgende belastingtijdvakken de krachtens de belastingovereenkomst vrijgestelde inkomsten uit onderneming, verkregen uit de in de andere lidstaat gelegen vaste inrichting, in totaal een positief bedrag opleveren, in het betrokken belastingtijdvak weer in aanmerking moet worden genomen bij de berekening van het totale inkomen; |
| --- | --- | --- |

1)

Verzet artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1) zich tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan een aldaar wonende onbeperkt belastingplichtige verliezen uit een in een andere lidstaat gelegen vaste inrichting die op grond van een overeenkomst tot vermijding van dubbele belasting zijn vrijgesteld van inkomstenbelasting, weliswaar onder bepaalde voorwaarden bij de berekening van zijn totale inkomen in aftrek kan brengen,

—

maar volgens welke het verrekende bedrag, voor zover in een van de volgende belastingtijdvakken de krachtens de belastingovereenkomst vrijgestelde inkomsten uit onderneming, verkregen uit de in de andere lidstaat gelegen vaste inrichting, in totaal een positief bedrag opleveren, in het betrokken belastingtijdvak weer in aanmerking moet worden genomen bij de berekening van het totale inkomen;

| — | behoudens, wat dit laatste betreft, indien de belastingplichtige kan aantonen dat hij volgens de voor hem geldende bepalingen van de andere lidstaat „in het algemeen ”geen aanspraak kan maken op verrekening van verliezen in andere jaren dan in het verliesjaar, hetgeen niet het geval is wanneer verrekening van verliezen in het algemeen mogelijk is volgens het recht van de andere lidstaat, maar dit gezien de concrete situatie van de belastingplichtige, niet wordt toegestaan? |
| --- | --- |

—

behoudens, wat dit laatste betreft, indien de belastingplichtige kan aantonen dat hij volgens de voor hem geldende bepalingen van de andere lidstaat „in het algemeen ”geen aanspraak kan maken op verrekening van verliezen in andere jaren dan in het verliesjaar, hetgeen niet het geval is wanneer verrekening van verliezen in het algemeen mogelijk is volgens het recht van de andere lidstaat, maar dit gezien de concrete situatie van de belastingplichtige, niet wordt toegestaan?

| 2) | Indien deze vraag bevestigend moet worden beantwoord: Heeft het feit dat de beperkingen van de verliesverrekening in de andere lidstaat (de bronstaat) van hun kant in strijd zijn met artikel 31 van de Overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte, omdat zij de aldaar ter zake van inkomsten uit vaste inrichtingen slechts beperkt belastingplichtige benadelen tegenover de aldaar onbeperkt belastingplichtigen, gevolgen voor de vestigingsstaat? |
| --- | --- |

2)

Indien deze vraag bevestigend moet worden beantwoord: Heeft het feit dat de beperkingen van de verliesverrekening in de andere lidstaat (de bronstaat) van hun kant in strijd zijn met artikel 31 van de Overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte, omdat zij de aldaar ter zake van inkomsten uit vaste inrichtingen slechts beperkt belastingplichtige benadelen tegenover de aldaar onbeperkt belastingplichtigen, gevolgen voor de vestigingsstaat?

| 3) | En voorts, indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: Dient de vestigingsstaat af te zien van naheffing over de verliezen van de buitenlandse vaste inrichting voor zover deze anders in geen van de lidstaten kunnen worden verrekend, aangezien de vaste inrichting in de andere lidstaat is opgeheven? |
| --- | --- |

3)

En voorts, indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: Dient de vestigingsstaat af te zien van naheffing over de verliezen van de buitenlandse vaste inrichting voor zover deze anders in geen van de lidstaten kunnen worden verrekend, aangezien de vaste inrichting in de andere lidstaat is opgeheven?

---

(1)  PB L 1, 1994, blz. 1.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/6

---

Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

(Zaak C-160/07)

(2007/C 129/09)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en P. Andrade, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Portugese Republiek, door artikel 7 ter juncto deel B, punt 3, van bijlage XI, artikel 9, lid 2, en artikel 12, lid 1, juncto bijlage VII van richtlijn 95/21/EG (1), zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2002/84/EG (2), niet om te zetten, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens deze richtlijn, zoals gewijzigd (door met name richtlijn 2001/106 (3)); |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Portugese Republiek, door artikel 7 ter juncto deel B, punt 3, van bijlage XI, artikel 9, lid 2, en artikel 12, lid 1, juncto bijlage VII van richtlijn 95/21/EG (1), zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2002/84/EG (2), niet om te zetten, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens deze richtlijn, zoals gewijzigd (door met name richtlijn 2001/106 (3));

| — | de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 95/21/EG is verstreken op 30 juni 1996, die voor omzetting van richtlijn 2001/106/EG op 22 juli 2003 en die voor omzetting van richtlijn 2002/84/EG op 23 november 2003.

---

(1)  Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) (PB L 157, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 houdende wijziging van de richtlijnen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (PB L 32, blz. 53).

(3)  PB L 19, blz. 17.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/7

---

Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2007 door Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 17 januari 2007 in zaak T-129/06, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-163/07 P)

(2007/C 129/10)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwiranten: Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar (vertegenwoordiger: Ç. Şahin, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | De beschikking van het Gerecht van Eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 17 januari 2007 in zaak T-129/06 (1), aan rekwiranten op 26 januari 2007 betekend, en de litigieuze beschikking MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 van 23 december 2005 van verweerster te vernietigen; |
| --- | --- |

—

De beschikking van het Gerecht van Eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 17 januari 2007 in zaak T-129/06 (1), aan rekwiranten op 26 januari 2007 betekend, en de litigieuze beschikking MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 van 23 december 2005 van verweerster te vernietigen;

| — | subsidiair: de sub 1 genoemde beschikking van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen, en de litigieuze beschikking MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 van 23 december 2005 van verweerster nietig te verklaren, met toewijzing van het door rekwiranten in eerste aanleg gevorderde; |
| --- | --- |

—

subsidiair: de sub 1 genoemde beschikking van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen, en de litigieuze beschikking MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 van 23 december 2005 van verweerster nietig te verklaren, met toewijzing van het door rekwiranten in eerste aanleg gevorderde;

| — | meer subsidiair: de sub 1 genoemde beschikking van het Gerecht te vernietigen en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen; |
| --- | --- |

—

meer subsidiair: de sub 1 genoemde beschikking van het Gerecht te vernietigen en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwiranten voeren ter ondersteuning van hun hogere voorziening tegen genoemde beschikking de volgende middelen aan.

Het Gerecht is niet gehouden om de feiten van bij hem aanhangige geschillen uitsluitend te beoordelen op grond van de stellingen van partijen en om uitsluitend op grond van de door partijen aangevoerde bewijsmiddelen te beslissen. Uit artikel 21 van het Statuut van het Hof van Justitie blijkt veeleer dat de gerechten van de Europese Gemeenschappen de plicht hebben de feiten op te helderen, en, niet alleen op eigen initiatief kunnen maar ook moeten optreden wanneer dat nodig is.

Doordat het Gerecht in het onderhavige geval niet is nagegaan of verweersters litigieuze beschikking rekwiranten naar behoren heeft geïnformeerd over de openstaande rechtsmiddelen, en rekwiranten pas na een maand, en derhalve na afloop van de termijn, in kennis heeft gesteld van de vormfout, heeft het artikel 21 van het Statuut van het Hof van Justitie geschonden, alsmede artikel 64 van zijn Reglement voor de procesvoering en het materiële gemeenschapsrecht, beschouwd in samenhang met de beginselen inzake het vermoeden van rechtmatigheid van een handeling en de theorie van de uiterlijke schijn. Het gemeenschapsrecht verbindt namelijk aan bijzonder zware, kennelijke fouten bij handelingen van het bestuur de sanctie van absolute nietigheid van de handeling.

Waren rekwiranten naar behoren geïnformeerd over de openstaande rechtsmiddelen, dan hadden zij zich onmiddellijk tot een toegelaten advocaat gewend, en binnen de gestelde termijn beroep ingesteld. Het verwijt van het Gerecht, dat rekwiranten en hun Turkse advocaten niet de zorgvuldigheid hebben betracht die van een verstandige verzoeker mag worden verlangd, ontslaat verweerster niet van haar plicht om behoorlijke informatie over de openstaande rechtsmiddelen te verschaffen.

---

(1)  PB C 212, blz. 29.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nantes (Frankrijk) op 27 maart 2007 — James Wood/Fonds de Garantie

(Zaak C-164/07)

(2007/C 129/11)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Nantes

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: James Wood

Verwerende partij: Fonds de Garantie

Prejudiciële vraag

Zijn de bepalingen van artikel 706-3 van de Code français de Procédure Pénale, gelet op het algemene beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit neergelegd in artikel [12 EG], in strijd met het gemeenschapsrecht op grond dat volgens deze bepalingen een onderdaan van de Europese Gemeenschap die woonachtig is in Frankrijk en vader is van een kind met de Franse nationaliteit dat buiten Frans grondgebied is overleden, enkel op grond van zijn nationaliteit is uitgesloten van het recht op een door het Fonds de Garantie uitgekeerde schadevergoeding?

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 27 maart 2007 — Skatteministeriet/Ecco Sko A/S

(Zaak C-165/07)

(2007/C 129/12)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Vestre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Skatteministeriet

Verwerende partij: Ecco Sko A/S

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2388/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000 (2), aldus worden uitgelegd dat het schoeisel dat het onderwerp is van het hoofdgeding, moet worden ingedeeld onder GN-post 6403, als schoeisel met een bovendeel van leer, of onder GN-post 6404, als schoeisel met een bovendeel van textiel? |
| --- | --- |

1)

Moet bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2388/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000 (2), aldus worden uitgelegd dat het schoeisel dat het onderwerp is van het hoofdgeding, moet worden ingedeeld onder GN-post 6403, als schoeisel met een bovendeel van leer, of onder GN-post 6404, als schoeisel met een bovendeel van textiel?

| 2) | Is aanvullende aantekening 1 op hoofdstuk 64 van de GN, toegevoegd bij verordening (EG) nr. 3800/92 van de Commissie van 23 december 1992 (3) tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad, verenigbaar met aantekening 4 a) op hoofdstuk 64 van de GN? |
| --- | --- |

2)

Is aanvullende aantekening 1 op hoofdstuk 64 van de GN, toegevoegd bij verordening (EG) nr. 3800/92 van de Commissie van 23 december 1992 (3) tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad, verenigbaar met aantekening 4 a) op hoofdstuk 64 van de GN?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 2263/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 264, blz. 1), met rectificatie in PB L 276, blz. 92.

(3)  PB L 384, blz. 8.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 29 maart 2007 — SA AXA Belgium, voorheen AXA Royale Belge SA/1. De Belgische Staat, administratie van de btw, de registratie en de domeinen, 2. Belgische Staat, administratie van de bijzondere belastinginspectie (BBI)

(Zaak C-168/07)

(2007/C 129/13)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SA AXA Belgium, voorheen AXA Royale Belge SA

Verwerende partijen: 1. De Belgische Staat, administratie van de btw, de registratie en de domeinen, 2. Belgische Staat, administratie van de bijzondere belastinginspectie (BBI)

Prejudiciële vraag

„Moeten de bepalingen van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1): uniforme grondslag (Zesde btw-richtlijn), met name artikel 13, A, sub 1, f, aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaten toestaan, een belastingvrijstelling slechts dan te verlenen wanneer zelfstandige groeperingen van personen diensten verrichten uitsluitend voor hun leden, en niet voor niet-leden?”

---

(1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Spanje) op 2 april 2007 — Club Náutico de Gran Canaria/Comunidad Autónoma de Canarias

(Zaak C-186/07)

(2007/C 129/14)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Canarias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Club Náutico de Gran Canaria

Verwerende partij: Comunidad Autónoma de Canarias

Prejudiciële vraag

Wat zijn de gevolgen van het arrest van 7 mei 1998 (1) met betrekking tot artikel 10, lid 1, punt 13, van wet 20/91 van 7 juni 1991 tot wijziging van de fiscale aspecten van de economische en fiscale regeling van de Canarische eilanden?

---

(1)  Zaak C-124/96, Commissie/Spanje, Jurispr. blz. I-2501.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Zutphen (Nederland) op 3 april 2007 — Strafzaak tegen Dirk Endendijk

(Zaak C-187/07)

(2007/C 129/15)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Zutphen

Partijen in het hoofdgeding

Dirk Endendijk

Prejudiciële vragen

| 1) | Hoe dient het begrip aanbinden als bedoeld in de Richtlijn 91/629/EEG (1) juncto Beschikking 97/182/EG (2) te worden uitgelegd? |
| --- | --- |

1)

Hoe dient het begrip aanbinden als bedoeld in de Richtlijn 91/629/EEG (1) juncto Beschikking 97/182/EG (2) te worden uitgelegd?

| 2) | Is daarbij het materiaal, de lengte en het doel van het aanbinden van enig belang? |
| --- | --- |

2)

Is daarbij het materiaal, de lengte en het doel van het aanbinden van enig belang?

---

(1)  Richtlijn 91/629/EEG van de Raad, van 19 november 1991, tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van kalveren (PB L 340, blz. 28).

(2)  Beschikking van de Commissie, van 24 februari 1997, houdende wijziging van de bijlage bij Richtlijn 91/629/EEG (PB L 76, blz. 30).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 3 april 2007 — Gemeente Mesquer/Total France NV, Total International Ltd

(Zaak C-188/07)

(2007/C 129/16)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gemeente Mesquer

Verwerende partijen: Total France NV, voorheen Total raffinage distribution, Total International Ltd

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan zware stookolie, een door een raffinageproces volgens de specificaties van de gebruiker vervaardigd product, dat door de producent is bestemd voor verkoop als brandstof en dat wordt genoemd in richtlijn 68/414/EEG van 20 december 1968 (1), gewijzigd bij richtlijn 98/93/EG van 14 december 1998 (2) betreffende strategische voorraden, houdende een verplichting om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden, worden gekwalificeerd als afvalstof in de zin van artikel 1 van richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (3), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (4) en gecodificeerd bij richtlijn 2006/12/EG (5)? |
| --- | --- |

1)

Kan zware stookolie, een door een raffinageproces volgens de specificaties van de gebruiker vervaardigd product, dat door de producent is bestemd voor verkoop als brandstof en dat wordt genoemd in richtlijn 68/414/EEG van 20 december 1968 (1), gewijzigd bij richtlijn 98/93/EG van 14 december 1998 (2) betreffende strategische voorraden, houdende een verplichting om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden, worden gekwalificeerd als afvalstof in de zin van artikel 1 van richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (3), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (4) en gecodificeerd bij richtlijn 2006/12/EG (5)?

| 2) | Vormt een lading zware stookolie, die wordt vervoerd door een schip en per ongeluk in zee wordt geloosd, als zodanig of wegens haar vermenging met water en sedimenten, een afvalstof als bedoeld in rubriek Q4 van bijlage I bij richtlijn 2006/12/EG? |
| --- | --- |

2)

Vormt een lading zware stookolie, die wordt vervoerd door een schip en per ongeluk in zee wordt geloosd, als zodanig of wegens haar vermenging met water en sedimenten, een afvalstof als bedoeld in rubriek Q4 van bijlage I bij richtlijn 2006/12/EG?

| 3) | In geval van een ontkennend antwoord op de eerste vraag en een bevestigend antwoord op de tweede: kunnen de producent van de zware stookolie (Total raffinage) en/of de verkoper en bevrachter (Total international Ltd.) in de zin van artikel 1, sub b en sub c, van richtlijn 2006/12/EG en voor de toepassing van artikel 15 van dezelfde richtlijn worden beschouwd als producent en/of houder van de afvalstof, hoewel het product ten tijde van het ongeluk waardoor het in een afvalstof is omgezet, werd vervoerd door een derde? |
| --- | --- |

3)

In geval van een ontkennend antwoord op de eerste vraag en een bevestigend antwoord op de tweede: kunnen de producent van de zware stookolie (Total raffinage) en/of de verkoper en bevrachter (Total international Ltd.) in de zin van artikel 1, sub b en sub c, van richtlijn 2006/12/EG en voor de toepassing van artikel 15 van dezelfde richtlijn worden beschouwd als producent en/of houder van de afvalstof, hoewel het product ten tijde van het ongeluk waardoor het in een afvalstof is omgezet, werd vervoerd door een derde?

---

(1)  Richtlijn 68/414/EEG van de Raad van 20 december 1968 houdende verplichting voor de lidstaten van de EEG om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (PB L 308, blz. 14).

(2)  Richtlijn 98/93/EG van de Raad van 14 december 1998 tot wijziging van richtlijn 68/414/EEG houdende verplichting voor de lidstaten van de EEG om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (PB L 358, blz. 100).

(3)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39).

(4)  Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB L 78, blz. 32).

(5)  Richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen (PB L 114, blz. 9).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/10

---

Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-189/07)

(2007/C 129/17)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en F. Jimeno Fernández als gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | te verklaren dat het Koninkrijk Spanje,
  door op zijn grondgebied en in de maritieme wateren die onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallen, de visserij, met inbegrip van de aanvoer en de verhandeling van soorten waarop bepalingen inzake minimummaat van toepassing zijn krachtens verordening (EG) nr. 850/98 (1) en verordening (EG) nr. 2406/96 (2), onvoldoende te controleren, te inspecteren en te bewaken; en
  door niet voldoende te ijveren voor het nemen van passende maatregelen tegen de verantwoordelijken voor de inbreuken op de gemeenschapsregeling, voornamelijk door middel van het inleiden van administratieve of strafrechtelijke procedures en het opleggen van afschrikkende sancties aan die verantwoordelijken,
  de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 2, lid 1, en artikel 31, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2847/93 (3). |
| --- | --- |

—

te verklaren dat het Koninkrijk Spanje,

door op zijn grondgebied en in de maritieme wateren die onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallen, de visserij, met inbegrip van de aanvoer en de verhandeling van soorten waarop bepalingen inzake minimummaat van toepassing zijn krachtens verordening (EG) nr. 850/98 (1) en verordening (EG) nr. 2406/96 (2), onvoldoende te controleren, te inspecteren en te bewaken; en

door niet voldoende te ijveren voor het nemen van passende maatregelen tegen de verantwoordelijken voor de inbreuken op de gemeenschapsregeling, voornamelijk door middel van het inleiden van administratieve of strafrechtelijke procedures en het opleggen van afschrikkende sancties aan die verantwoordelijken,

de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 2, lid 1, en artikel 31, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2847/93 (3).

| — | het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De toepasselijke bepalingen vereisen dat de lidstaten:

| — | een doeltreffende regeling opzetten voor de controle op en de inspectie en de bewaking van de aanvoer en de verhandeling van soorten waarop bepalingen inzake minimummaat van toepassing zijn; |
| --- | --- |

—

een doeltreffende regeling opzetten voor de controle op en de inspectie en de bewaking van de aanvoer en de verhandeling van soorten waarop bepalingen inzake minimummaat van toepassing zijn;

| — | afschrikkende sancties opleggen aan de verantwoordelijken voor inbreuken op de gemeenschapsregeling; |
| --- | --- |

—

afschrikkende sancties opleggen aan de verantwoordelijken voor inbreuken op de gemeenschapsregeling;

| — | de sancties daadwerkelijk uitvoeren die kunnen zijn opgelegd aan die verantwoordelijken om de uit een onrechtmatige activiteit voortvloeiende ongerechtvaardigde verrijking te voorkomen. |
| --- | --- |

—

de sancties daadwerkelijk uitvoeren die kunnen zijn opgelegd aan die verantwoordelijken om de uit een onrechtmatige activiteit voortvloeiende ongerechtvaardigde verrijking te voorkomen.

In casu is naar behoren vastgesteld dat Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de gemeenschapsregeling inzake de controle op en het bestraffen van inbreuken op het gebied van de visserij. Deze niet-nakoming blijkt niet alleen uit de conclusies van de inspecteurs van de Gemeenschap, maar ook uit de erkenning door verweerder zelf.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 850/98/EG van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (PB L 125, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 2406/96 van de Raad van 26 november 1996 houdende vaststelling van gemeenschappelijke handelsnormen voor bepaalde visserijproducten (PB L 334, blz. 1).

(3)  Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/10

---

Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

(Zaak C-190/07)

(2007/C 129/18)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Cattabriga, gemachtigde)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/117/EG van de Raad van 22 december 2004 tot wijziging van de richtlijnen 66/401/EEG, 66/402/EEG, 2002/54/EG, 2002/55/EG en 2002/57/EG met betrekking tot onderzoeken onder officieel toezicht en de gelijkwaardigheid van in derde landen geproduceerd zaaizaad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 8 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/117/EG van de Raad van 22 december 2004 tot wijziging van de richtlijnen 66/401/EEG, 66/402/EEG, 2002/54/EG, 2002/55/EG en 2002/57/EG met betrekking tot onderzoeken onder officieel toezicht en de gelijkwaardigheid van in derde landen geproduceerd zaaizaad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 8 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/117/EG in nationaal recht is op 1 oktober 2005 verstreken.

---

(1)  PB 2005, L 14, blz. 18.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zala Megyei Bíróság (Hongarije) op 10 april 2007 — OTP Bank Rt. en Merlin Gerin Zala Kft./Zala Megyei Közigazgatási Hivatal

(Zaak C-195/07)

(2007/C 129/19)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Zala Megyei Bíróság

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: OTP Bank Rt. en Merlin Gerin Zala Kft.

Verwerende partij: Zala Megyei Közigazgatási Hivatal

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet punt 3, sub a, van hoofdstuk 4 van bijlage X bij de „Toetredingsakte ”[Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (1)], dat krachtens artikel 24 van deze Toetredingsakte van toepassing is en volgens hetwelk „Hongarije tot en met 31 december 2007 verlagingen van de lokale belastingen voor ondernemingen [lees: bedrijfsbelastingen] van maximaal 2 % van de netto-ontvangsten van bedrijven [mag] toepassen welke voor een beperkte duur door een lokaal bestuur zijn verleend uit hoofde van de artikelen 6 en 7 van Wet C van 1990 op de lokale belastingen [...]”, in die zin worden uitgelegd dat:






  — | het om een tijdelijke uitzondering gaat op grond waarvan Hongarije de bedrijfsbelasting mag handhaven, dan wel in die zin dat |
| --- | --- | --- |

1)

Moet punt 3, sub a, van hoofdstuk 4 van bijlage X bij de „Toetredingsakte ”[Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (1)], dat krachtens artikel 24 van deze Toetredingsakte van toepassing is en volgens hetwelk „Hongarije tot en met 31 december 2007 verlagingen van de lokale belastingen voor ondernemingen [lees: bedrijfsbelastingen] van maximaal 2 % van de netto-ontvangsten van bedrijven [mag] toepassen welke voor een beperkte duur door een lokaal bestuur zijn verleend uit hoofde van de artikelen 6 en 7 van Wet C van 1990 op de lokale belastingen [...]”, in die zin worden uitgelegd dat:

—

het om een tijdelijke uitzondering gaat op grond waarvan Hongarije de bedrijfsbelasting mag handhaven, dan wel in die zin dat

| — | de Toetredingsakte met het bieden van de mogelijkheid om verlagingen van bedrijfsbelastingen te handhaven, Hongarije (tijdelijk) het recht geeft ook belastingen van dezelfde aard als bedrijfsbelastingen te handhaven? |
| --- | --- |

—

de Toetredingsakte met het bieden van de mogelijkheid om verlagingen van bedrijfsbelastingen te handhaven, Hongarije (tijdelijk) het recht geeft ook belastingen van dezelfde aard als bedrijfsbelastingen te handhaven?

| 2) | Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, stelt dit gerecht bovendien de volgende vraag:
  Op grond van welke criteria wordt — bij juiste uitlegging van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad — vastgesteld dat een belasting niet het karakter bezit van omzetbelasting in de zin van artikel 33 van de Zesde richtlijn? |
| --- | --- |

2)

Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, stelt dit gerecht bovendien de volgende vraag:

Op grond van welke criteria wordt — bij juiste uitlegging van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad — vastgesteld dat een belasting niet het karakter bezit van omzetbelasting in de zin van artikel 33 van de Zesde richtlijn?

---

(1)  PB L 236, blz. 846.

(2)  PB L 145, blz. 1.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/11

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-477/04, Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)

(Zaak C-197/07 P)

(2007/C 129/20)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Aktieselskabet af 21. november 2001 (vertegenwoordiger: C. Barrett Christiansen, advokat)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)

Conclusies

Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

| — | de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg van 6 februari 2007 in zaak T-477/04 (de bestreden beslissing) in zijn geheel te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg van 6 februari 2007 in zaak T-477/04 (de bestreden beslissing) in zijn geheel te vernietigen;

| — | het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof van Justitie; |
| --- | --- |

—

het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof van Justitie;

| — | de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 7 oktober 2004 in zaak R 364/2003-1 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 7 oktober 2004 in zaak R 364/2003-1 te vernietigen;

| — | het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht van eerste aanleg en voor het BHIM. |
| --- | --- |

—

het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht van eerste aanleg en voor het BHIM.

Middelen en voornaamste argumenten

In haar verzoekschrift in hogere voorziening stelt rekwirante het volgende:

| | door te oordelen dat de oudere merken bekend zijn in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte:






  1. | in de bestreden beslissing geen onderscheid gemaakt tussen de 36 oudere merken, |
| --- | --- | --- |

door te oordelen dat de oudere merken bekend zijn in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte:

1.

in de bestreden beslissing geen onderscheid gemaakt tussen de 36 oudere merken,

| 2. | rekening gehouden met stukken die niet in overeenstemming zijn met de officiële richtsnoeren van het BHIM, |
| --- | --- |

2.

rekening gehouden met stukken die niet in overeenstemming zijn met de officiële richtsnoeren van het BHIM,

| 3. | rekening gehouden met stukken die geen verwijzing naar de oudere merken bevatten, |
| --- | --- |

3.

rekening gehouden met stukken die geen verwijzing naar de oudere merken bevatten,

| 4. | rekening gehouden met ongedateerde stukken, |
| --- | --- |

4.

rekening gehouden met ongedateerde stukken,

| 5. | geen rekening gehouden met het feit dat de relevante datum om te bewijzen dat het om bekende merken gaat, de datum is waarop de litigieuze gemeenschapsmerkaanvraag is ingediend, |
| --- | --- |

5.

geen rekening gehouden met het feit dat de relevante datum om te bewijzen dat het om bekende merken gaat, de datum is waarop de litigieuze gemeenschapsmerkaanvraag is ingediend,

| 6. | bevestigd dat het om bekende merken gaat op basis van stukken die niet dateren uit dezelfde periode als die waarin de litigieuze gemeenschapsmerkaanvraag is ingediend, |
| --- | --- |

6.

bevestigd dat het om bekende merken gaat op basis van stukken die niet dateren uit dezelfde periode als die waarin de litigieuze gemeenschapsmerkaanvraag is ingediend,

| 7. | rekening gehouden met een marktonderzoek als bewijs van de bekendheid van de oudere merken, hoewel niet is bewezen of aangetoond:






  (a) | dat het marktonderzoek is uitgevoerd door een onafhankelijk en erkend onderzoeksinstituut of -bedrijf, |
| --- | --- | --- |

7.

rekening gehouden met een marktonderzoek als bewijs van de bekendheid van de oudere merken, hoewel niet is bewezen of aangetoond:

(a)

dat het marktonderzoek is uitgevoerd door een onafhankelijk en erkend onderzoeksinstituut of -bedrijf,

| (b) | hoeveel personen zijn ondervraagd en wat hun profiel is (geslacht, leeftijd, beroep en achtergrond), |
| --- | --- |

(b)

hoeveel personen zijn ondervraagd en wat hun profiel is (geslacht, leeftijd, beroep en achtergrond),

| (c) | volgens welke methode en in welke omstandigheden het onderzoek is uitgevoerd en welke vragen de vragenlijst bevatte, |
| --- | --- |

(c)

volgens welke methode en in welke omstandigheden het onderzoek is uitgevoerd en welke vragen de vragenlijst bevatte,

| (d) | of het uit het marktonderzoek blijkende percentage overeenstemt met het totaal aantal ondervraagde personen dan wel met het aantal personen dat op de vragen heeft geantwoord, |
| --- | --- |

(d)

of het uit het marktonderzoek blijkende percentage overeenstemt met het totaal aantal ondervraagde personen dan wel met het aantal personen dat op de vragen heeft geantwoord,

| 8. | geen rekening gehouden met de afzonderlijke bewijswaarde van de overgelegde stukken, alvorens een globale beoordeling te maken. |
| --- | --- |

8.

geen rekening gehouden met de afzonderlijke bewijswaarde van de overgelegde stukken, alvorens een globale beoordeling te maken.

| | Door te oordelen dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit de bekendheid van de oudere merken in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte:






  9. | zijn oordeel dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken, gebaseerd op de bekendheid — en niet de reputatie — van de oudere merken, hetgeen in strijd is met artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94, |
| --- | --- | --- |

Door te oordelen dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit de bekendheid van de oudere merken in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte:

9.

zijn oordeel dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken, gebaseerd op de bekendheid — en niet de reputatie — van de oudere merken, hetgeen in strijd is met artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94,

| 10. | geoordeeld dat een niet uit te sluiten mogelijkheid een afdoend prima facie bewijs is van een toekomstig — niet hypothetisch — risico dat rekwirante ongerechtvaardigd voordeel zal trekken uit de bekendheid van de oudere merken. |
| --- | --- |

10.

geoordeeld dat een niet uit te sluiten mogelijkheid een afdoend prima facie bewijs is van een toekomstig — niet hypothetisch — risico dat rekwirante ongerechtvaardigd voordeel zal trekken uit de bekendheid van de oudere merken.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/12

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Donal Gordon tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 7 februari 2007 in zaak T-175/04, Donal Gordon/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-198/07 P)

(2007/C 129/21)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Donal Gordon (vertegenwoordigers: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten en Ph. Reyniers, avocats)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | het arrest in zaak T-175/04 te vernietigen en de zaak ten gronde te beslechten; |
| --- | --- |

—

het arrest in zaak T-175/04 te vernietigen en de zaak ten gronde te beslechten;

| — | te bevestigen dat rekwirant een intrinsiek belang heeft bij zijn loopbaanontwikkelingrapport, los van het belang dat de administratie daarbij heeft; |
| --- | --- |

—

te bevestigen dat rekwirant een intrinsiek belang heeft bij zijn loopbaanontwikkelingrapport, los van het belang dat de administratie daarbij heeft;

| — | te erkennen dat invaliditeit per definitie onomkeerbaar is en door de medische dienst van de Commissie als zodanig wordt beschouwd en behandeld; |
| --- | --- |

—

te erkennen dat invaliditeit per definitie onomkeerbaar is en door de medische dienst van de Commissie als zodanig wordt beschouwd en behandeld;

| — | te erkennen dat rekwirant met betrekking tot zijn loopbaanontwikkelingrapport recht heeft op rechterlijke bescherming; |
| --- | --- |

—

te erkennen dat rekwirant met betrekking tot zijn loopbaanontwikkelingrapport recht heeft op rechterlijke bescherming;

| — | rekwirant een schadevergoeding toe te kennen van 1,5 miljoen EUR; |
| --- | --- |

—

rekwirant een schadevergoeding toe te kennen van 1,5 miljoen EUR;

| — | over de kosten te beslissen als naar recht. |
| --- | --- |

—

over de kosten te beslissen als naar recht.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirant stelt dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg gebaseerd is op onjuiste en/of willekeurige veronderstellingen, voor zover het ontkent dat hij een zelfstandig belang heeft bij zijn loopbaanontwikkelingrapport; een verkeerde voorstelling geeft van de wetgeving inzake invaliditeit en de toepassing daarvan; ontkent dat rekwirant, ongeacht de niet beantwoorde vraag of de oorzaak van zijn invaliditeit al dan niet in zijn beroep ligt, recht heeft op rechterlijke bescherming, en bij de beslissing over de schadevergoeding geen rekening houdt met de feitelijke omstandigheden van rekwirants situatie.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 12 april 2007 — Alfonso Luigi Marra/Eduardo De Gregorio

(Zaak C-200/07)

(2007/C 129/22)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte Suprema di Cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Alfonso Luigi Marra

Verwerende partij: Eduardo De Gregorio

Prejudiciële vragen

| 1) | Ingeval het lid van het Europees Parlement geen actie onderneemt, dat wil zeggen geen gebruik maakt van de hem bij artikel 6, lid 2, van het Reglement van het Parlement (1) verleende bevoegdheid om de Voorzitter rechtstreeks te verzoeken om verdediging van zijn immuniteiten en voorrechten, is dan de rechter bij wie het civiele geding aanhangig is, hoe dan ook verplicht de Voorzitter om opheffing van de immuniteit te verzoeken, alvorens het geding voort te zetten en te beslissen? |
| --- | --- |

1)

Ingeval het lid van het Europees Parlement geen actie onderneemt, dat wil zeggen geen gebruik maakt van de hem bij artikel 6, lid 2, van het Reglement van het Parlement (1) verleende bevoegdheid om de Voorzitter rechtstreeks te verzoeken om verdediging van zijn immuniteiten en voorrechten, is dan de rechter bij wie het civiele geding aanhangig is, hoe dan ook verplicht de Voorzitter om opheffing van de immuniteit te verzoeken, alvorens het geding voort te zetten en te beslissen?

| 2) | Of kan de rechter bij wie het civiele geding aanhangig is, bij gebreke van de mededeling van het Europees Parlement dat het de immuniteiten en voorrechten van het parlementslid wil verdedigen, beslissen over het al dan niet bestaan van het prerogatief, gelet op alle omstandigheden van het concrete geval? |
| --- | --- |

2)

Of kan de rechter bij wie het civiele geding aanhangig is, bij gebreke van de mededeling van het Europees Parlement dat het de immuniteiten en voorrechten van het parlementslid wil verdedigen, beslissen over het al dan niet bestaan van het prerogatief, gelet op alle omstandigheden van het concrete geval?

---

(1)  PB L 61, blz. 1.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 13 april 2007 — Alfonso Luigi Marra/Clemente Antonio

(Zaak C-201/07)

(2007/C 129/23)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte Suprema di Cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Alfonso Luigi Marra

Verwerende partij: Clemente Antonio

Prejudiciële vraag

De vragen zijn gelijk aan die in zaak C-200/07.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/13

---

Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

(Zaak C-206/07)

(2007/C 129/24)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro en M. Afonso, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/33/EG van de Commissie van 22 maart 2004 tot uitvoering van richtlijn 2002/98/EG van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot bepaalde technische voorschriften voor bloed en bloedbestanddelen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/33/EG van de Commissie van 22 maart 2004 tot uitvoering van richtlijn 2002/98/EG van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot bepaalde technische voorschriften voor bloed en bloedbestanddelen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 8 februari 2005 verstreken.

---

(1)  PB L 91, blz. 25.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/14

---

Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-210/07)

(2007/C 129/25)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Vidal Puig en P. Dejmek, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 33 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 33 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/49/EG in nationaal recht is op 30 april 2006 verstreken.

---

(1)  PB L 164, blz. 44.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/14

---

Beroep ingesteld op 25 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-216/07)

(2007/C 129/26)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en W. Bogensberger, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/110/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/110/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/110/EG in nationaal recht is op 5 december 2005 verstreken.

---

(1)  PB L 321, blz. 26.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/14

---

Beroep ingesteld op 25 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-218/07)

(2007/C 129/27)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou en W. Bogensberger, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/109/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/109/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/109/EG in nationaal recht is op 23 januari 2006 verstreken.

---

(1)  PB L 16, blz. 44.

---

Gerecht van eerste aanleg

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/16

---

Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Imelios/Commissie

(Zaak T-97/07)

(2007/C 129/28)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Imelios SA (Vèlizi Villacoublay, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Curtil, avocat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | Primair, op het vlak van de procedure, vaststellen dat de procedure die door OLAF en de Commissie is gevoerd niet op tegenspraak is verlopen; vaststellen dat OLAF gebruik heeft gemaakt van anonieme bronnen, zoals ook door OLAF is toegegeven; dat OLAF en de Commissie hebben geweigerd om verzoekster inzage te geven in het onderzoeksdossier; dat de beschikking van de Commissie niet gemotiveerd is; en bijgevolg de debetnota nietig te verklaren. |
| --- | --- |

—

Primair, op het vlak van de procedure, vaststellen dat de procedure die door OLAF en de Commissie is gevoerd niet op tegenspraak is verlopen; vaststellen dat OLAF gebruik heeft gemaakt van anonieme bronnen, zoals ook door OLAF is toegegeven; dat OLAF en de Commissie hebben geweigerd om verzoekster inzage te geven in het onderzoeksdossier; dat de beschikking van de Commissie niet gemotiveerd is; en bijgevolg de debetnota nietig te verklaren.

| — | Subsidiair, vaststellen dat de door verzoekster overgelegde bewijsstukken buiten beschouwing zijn gelaten; dat het bestaan van groepsaansprakelijkheid niet is onderzocht; en bijgevolg de debetnota ten gronde nietig te verklaren. |
| --- | --- |

—

Subsidiair, vaststellen dat de door verzoekster overgelegde bewijsstukken buiten beschouwing zijn gelaten; dat het bestaan van groepsaansprakelijkheid niet is onderzocht; en bijgevolg de debetnota ten gronde nietig te verklaren.

| — | Hoe dan ook vaststellen dat de laatste tranche van de subsidie niet aan verzoekster is overgemaakt, terwijl zij er geenszins afstand van had gedaan; bijgevolg de Commissie te veroordelen tot het betalen van een bedrag van 34 368 EUR aan verzoekster, vermeerderd met rente te rekenen vanaf de instelling van het onderhavige beroep; de Commissie te veroordelen tot het betalen van een bedrag van 50 000 EUR aan verzoekster bij wege van schadevergoeding; de Commissie te veroordelen tot het betalen van een bedrag van 50 000 EUR aan verzoekster ter vergoeding van de proceskosten; de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Hoe dan ook vaststellen dat de laatste tranche van de subsidie niet aan verzoekster is overgemaakt, terwijl zij er geenszins afstand van had gedaan; bijgevolg de Commissie te veroordelen tot het betalen van een bedrag van 34 368 EUR aan verzoekster, vermeerderd met rente te rekenen vanaf de instelling van het onderhavige beroep; de Commissie te veroordelen tot het betalen van een bedrag van 50 000 EUR aan verzoekster bij wege van schadevergoeding; de Commissie te veroordelen tot het betalen van een bedrag van 50 000 EUR aan verzoekster ter vergoeding van de proceskosten; de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster heeft op 21 december 1999 overeenkomst IST-1999-10934 — ASSIST met de Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, gesloten in het kader van het project „Knowledge Management for Help Desk Operators”, onderdeel van het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002), meer bepaald het terrein van een gebruikersvriendelijke informatiemaatschappij.

Volgend op een onderzoek door OLAF en op zijn onderzoeksverslag, heeft de Commissie aan verzoekster een debetnota gericht waarin zij de terugbetaling eiste van het bedrag dat reeds aan verzoekster als communautaire subsidie was gestort, zulks met toepassing van een bepaling uit bedoelde overeenkomst die de Commissie toestond om de terugbetaling te eisen als zij fraude of ernstige financiële onregelmatigheden met betrekking tot de uitvoering van het project zou vaststellen. Tegen deze beschikking is het onderhavige beroep gericht. Daarenboven verzoekt verzoekster het Gerecht om de Commissie te veroordelen tot de betaling van de laatste tranche van de subsidie en om haar te veroordelen tot vergoeding van de schade die door verzoekster is geleden door, enerzijds, het achterwege blijven van de betaling van de laatste tranche van de subsidie en, anderzijds, de procedures die door OLAF en daarna de Commissie zijn gevoerd.

Tot staving van haar verzoek om nietigverklaring voert verzoekster een schending van haar grondrechten aan, meer bepaald de rechten van de verdediging, tijdens het verificatieonderzoek van het project ASSIST dat door OLAF is uitgevoerd. Zij voert aan dat zij niet in staat is gesteld om haar opmerkingen mee te delen tijdens de onderzoeksfase en dat zij geen inzage heeft gehad in het eindrapport van OLAF, dat de basis vormt voor de bestreden beschikking, waardoor verzoekster zich niet heeft kunnen verdedigen tegen de aantijgingen tegen haar.

Daarnaast roept verzoekster een motiveringsgebrek in alsook de laattijdige mededeling van de grieven.

Subsidiair roept verzoekster verschillende middelen ten gronde tegen de bestreden beschikking in. De Commissie zou ten onrechte geen rekening hebben gehouden met bewijsstukken die verzoekster ter rechtvaardiging van de gemaakte kosten heeft overgelegd. Daarnaast meent zij dat de groep La Poste, de werkelijke begunstigde van de steun, en niet zijzelf, aansprakelijk moet worden gehouden voor de eventuele onregelmatigheden.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/16

---

Beroep ingesteld op 4 april 2007 — UPS Europe en UPS Deutschland/Commissie

(Zaak T-100/07)

(2007/C 129/29)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: UPS Europe NV/SA (Brussel, België) en UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en E. Henny, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

Gelet op hun betoog, concluderen verzoeksters dat het het Gerecht behage:

| — | overeenkomstig artikel 232 EG vast te stellen dat de Commissie nalatig is geweest door geen beschikking te geven op de klacht die verzoeksters op 22 april 2004 bij de Commissie hebben ingediend; |
| --- | --- |

—

overeenkomstig artikel 232 EG vast te stellen dat de Commissie nalatig is geweest door geen beschikking te geven op de klacht die verzoeksters op 22 april 2004 bij de Commissie hebben ingediend;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure voor verzoeksters; |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure voor verzoeksters;

| — | alle andere maatregelen te nemen die het Gerecht noodzakelijk acht. |
| --- | --- |

—

alle andere maatregelen te nemen die het Gerecht noodzakelijk acht.

Middelen en voornaamste argumenten

Door middel van hun verzoekschrift stellen verzoeksters een beroep krachtens artikel 232 EG in, waarin zij stellen dat de Commissie heeft nagelaten een definitieve beschikking te geven op de door hen op 22 april 2004 ingediende klacht, gevolgd door een op 27 november 2006 ingediende uitnodiging tot handelen met betrekking tot beweerd misbruik van een machtspositie in de zin van artikel 82 EG door Deutsche Post.

Verzoeksters stellen dat zij overeenkomstig het vereiste van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) van de Raad een rechtmatig belang hebben bij de indiening van een dergelijke klacht en dat zij rechtstreeks en individueel worden geraakt door de nalatigheid van de Commissie. Verzoeksters stellen dat zij als afnemer en als concurrent nadelige gevolgen ondervinden van de te hoge prijzen van Deutsche Post op de lager in de productieketen gesitueerde markt.

Voorts stellen verzoeksters dat de Commissie ingevolge de Mededeling van de Commissie betreffende de behandeling van klachten door de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (2) verplicht is om na ontvangst van een klacht dat inbreuk is gemaakt op artikel 82 EG, hetzij een procedure in te leiden tegen de persoon waartegen de klacht is gericht, hetzij een definitieve beschikking tot afwijzing van de klacht te geven, nadat zij de klager de mogelijkheid heeft geboden om opmerkingen te maken. Verzoeksters stellen dat de Commissie echter in strijd met het gemeenschapsrecht geen definitieve beschikking heeft gegeven, ofschoon zij binnen de gestelde termijn hun opmerkingen over de voorlopige afwijzing van de klacht hebben ingediend.

Tot slot betogen verzoeksters dat, gelet op de omstandigheden van het geval, de verstreken periode van ongeveer drie jaar, gedurende welke periode zij bij de Commissie herhaaldelijk erop hebben aangedrongen maatregelen te nemen, voldoende lang is om haar in staat te stellen een definitieve beschikking te geven. In het bijzonder is de periode van 18 maanden die is verstreken sinds verzoeksters hun laatste opmerkingen hebben ingediend, volgens verzoeksters meer dan redelijk om de Commissie in staat te stellen om de derde fase van het onderzoek af te sluiten.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

(2)  PB 2004, C 101, blz. 65.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/17 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/17

---

Beroep ingesteld op 26 maart 2007 — Dada/BHIM — Dada (DADA)

(Zaak T-101/07)

(2007/C 129/30)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Dada S.p.A. (Florence, Italië) (vertegenwoordigers: D. Caneva en G. Locurto, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dada S.r.l.

Conclusies

| — | de beslissing van 12 januari 2007 van de eerste kamer van beroep van het BHIM in zaak R 1342/2005-1, betekend aan Dada S.p.A op 25 januari 2007, te vernietigen en bijgevolg te verklaren dat de inschrijvingsaanvraag nr. 938670 van Dada S.p.A. dient te worden aanvaard, ook wat betreft de diensten van klasse 42 van de Overeenkomst van Nice; |
| --- | --- |

—

de beslissing van 12 januari 2007 van de eerste kamer van beroep van het BHIM in zaak R 1342/2005-1, betekend aan Dada S.p.A op 25 januari 2007, te vernietigen en bijgevolg te verklaren dat de inschrijvingsaanvraag nr. 938670 van Dada S.p.A. dient te worden aanvaard, ook wat betreft de diensten van klasse 42 van de Overeenkomst van Nice;

| — | het Bureau te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

het Bureau te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: Beeldmerk bestaande uit het woord, „DADA”, weergegeven in drukletters tegen een achtergrond in de vorm van een zwarte rechthoek, waarop een afbeelding van een atoom staat; inschrijvingsaanvraag nr. 1.903.111 voor diensten van klasse 42.

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: DAD S.r.l.

Oppositiemerk of -teken: Italiaans woordmerk „DADA ”voor diensten van de klassen 35, 37, 38 en 42, en de handelsnaam DADA, in het economisch verkeer in Italië gebruikt ter onderscheiding van de volgende activiteiten: „beheer van commerciële zaken, zakelijke administratie, administratieve diensten, makelaardij en handel in onroerende goederen, telecommunicatie, opvoeding, opleiding, juridische diensten, computerprogrammering”.

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag voor de litigieuze diensten.

Beslissing van de kamer van beroep: bekrachtiging van de bestreden beslissing en verwerping van het beroep.

Aangevoerde middelen: onvoldoende bewijs van het gebruik van het nationale merk door de opposant; ontbreken van verwarringsgevaar in casu.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/18

---

Beroep ingesteld op 5 april 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-102/07)

(2007/C 129/31)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Freistaat Sachsen (Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Donat en G. Quardt, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren beschikking C (2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende staatssteun nr. C 38/2005 (ex NN 52/2004) van Duitsland ten gunste van Biria Group voor zover deze beschikking betrekking heeft op de hierin genoemde maatregelen 2 en 3, en |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren beschikking C (2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende staatssteun nr. C 38/2005 (ex NN 52/2004) van Duitsland ten gunste van Biria Group voor zover deze beschikking betrekking heeft op de hierin genoemde maatregelen 2 en 3, en

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker komt op tegen beschikking C (2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007, waarin de Commissie heeft bepaald dat de uit drie maatregelen bestaande staatssteun van Duitsland ten gunste van Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG, Sachsen Zweirad GmbH en Biria GmbH (thans Biria AG) onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

Verzoeker betoogt dat hij door de betrokken beschikking van de Commissie rechtstreeks en individueel wordt geraakt, aangezien hij de maatregelen 2 en 3, die betrekking hebben op garanties ten behoeve van Sachsen Zweirad GmbH en Biria GmbH (thans Biria AG), met eigen middelen op basis van de Bürgschaftsrichtlinie des Freistaates Sachsen (garantieregeling van de Freistaat Sachsen) heeft bekostigd.

Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker in de eerste plaats schending aan van het gemeenschapsrecht wegens onjuiste uitlegging van een goedgekeurde steunregeling. In dit verband klaagt verzoeker dat verweerster door een verkeerde interpretatie van de desbetreffende definitie in de goedgekeurde steunregeling de betrokken ondernemingen heeft aangemerkt als ondernemingen in moeilijkheden. Aangezien dit volgens verzoeker niet het geval is, gaat het bij de maatregelen 2 en 3 om goedgekeurde steun.

Voorts betoogt verzoeker dat verweerster, door de betrokken ondernemingen aan te merken als ondernemingen in moeilijkheden, de feiten onjuist heeft beoordeeld.

Ten slotte betoogt verzoeker dat de bestreden beschikking gebrekkig is gemotiveerd.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/18

---

Beroep ingesteld op 6 april 2007 — BVGD/Commissie

(Zaak T-104/07)

(2007/C 129/32)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Belgische Vereniging van handelaars in- en uitvoerders geslepen diamant (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, L. Levi en C. Ronzi, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren de beschikking van 26 januari 2007 waarbij de Commissie de klacht van BVGD heeft afgewezen omdat er onvoldoende gronden zijn om daaraan gevolg te geven (zaak COMP/39.221/B — 2-BVGD/De Beers); |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van 26 januari 2007 waarbij de Commissie de klacht van BVGD heeft afgewezen omdat er onvoldoende gronden zijn om daaraan gevolg te geven (zaak COMP/39.221/B — 2-BVGD/De Beers);

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster bestrijdt de beschikking van de Commissie van 26 januari 2007 in zaak COMP/39.221/B-2 — BVGD/De Beers, waarbij de Commissie heeft afgewezen de klacht van verzoekster inzake schendingen van de artikelen 81 en 82 EG in verband met het Supplier of Choice-systeem dat de De Beers Group toepast voor de distributie van ruwe diamant, op grond dat er geen voldoende communautair belang is om verder gevolg te geven aan verzoeksters klacht.

Verzoekster betoogt dat De Beers — een producent van ruwe diamant die, volgens verzoekster, vooral upstream betrokken was bij de verkoop van ruwe diamant — via haar Supplier of Choice-systeem probeert haar controle over de markt uit te breiden teneinde de volledige diamantpijplijn, van mijn tot consument, te bestrijken, dat wil zeggen ook de downstream-markten.

Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats dat haar procedurele rechten als klager zijn geschonden. Zij beweert i) dat de Commissie de uitoefening heeft belet van verzoeksters recht op toegang op basis van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 773/20004 (1) tot de documenten waarop de Commissie haar voorlopige beoordeling heeft gebaseerd, ii) dat de Commissie ongepaste druk heeft uitgeoefend op verzoekster door haar beheer van de termijnen in de zaak, iii) dat de Commissie in haar briefwisseling met verzoekster verwarring heeft gezaaid over het stadium van de procedure, en iv) dat de Commissie verzoekster niet nauw bij de procedure heeft betrokken.

In de tweede plaats betoogt verzoekster dat de Commissie het begrip communautair belang heeft geschonden en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en haar motiveringsplicht heeft geschonden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123, blz. 18).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/19

---

Beroep ingesteld op 2 april 2007 — MarketTools/BHIM — Optimus-Telecomunicações (ZOOMERANG)

(Zaak T-105/07)

(2007/C 129/33)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: MarketTools, Inc. (San Francisco, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: W. von der Osten-Sacken en A. González Hähnlein, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Optimus-Telecomunicações, SA (Maia, Portugal)

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 25 januari 2007 (zaak R 253/2006-2); |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 25 januari 2007 (zaak R 253/2006-2);

| — | verwijzing van Optimus-Telecomunicações, SA in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van Optimus-Telecomunicações, SA in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ZOOMERANG ”voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42 — aanvraag nr. 1 603 950

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Optimus-Telecomunicações, SA

Oppositiemerk of -teken: nationale woord- en beeldmerken „BOOMERANG ”voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 37, 38 en 42

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep de gelijkheid van de betrokken waren en diensten en de overeenstemming van de betrokken merken onjuist heeft beoordeeld

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/19

---

Beroep ingesteld op 11 april 2007 — Alcon/BHIM — *Acri.Tec (BioVisc)

(Zaak T-106/07)

(2007/C 129/34)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Alcon, Inc. (Hünenberg, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte (Hennigsdorf, Duitsland)

Conclusies

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 februari 2007 in zaak R 660/2006-2, Alcon, Inc./BHIM (BioVisc), te vernietigen, voor zover daarbij de oppositie van Alcon, Inc. tegen de aanvraag tot inschrijving van „BioVisc ”als gemeenschapsmerk (nr. 3 651 809) werd afgewezen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 februari 2007 in zaak R 660/2006-2, Alcon, Inc./BHIM (BioVisc), te vernietigen, voor zover daarbij de oppositie van Alcon, Inc. tegen de aanvraag tot inschrijving van „BioVisc ”als gemeenschapsmerk (nr. 3 651 809) werd afgewezen;

| — | het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster. |
| --- | --- |

—

het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BioVisc ”voor waren van klasse 5 — aanvraagnr. 3 651 809

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: communautaire en internationale woordmerken „PROVISC ”en „DUOVISC ”voor waren van klasse 5

Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en volledige afwijzing van de oppositie

Aangevoerde middelen: de betrokken merken stemmen dermate overeen dat zij verwarring doen ontstaan en de waren waarvoor de inschrijving werd aangevraagd, zijn dezelfde als die waarop de oppositiemerken betrekking hebben.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/20

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door Francisco Rossi Ferreras tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05, Rossi Ferreras/Commissie

(Zaak T-107/07 P)

(2007/C 129/35)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Francisco Rossi Ferreras (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05 te vernietigen;

| — | rekwirants vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen en derhalve, primair, het beroep in zaak F-42/05 ontvankelijk en gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

rekwirants vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen en derhalve, primair, het beroep in zaak F-42/05 ontvankelijk en gegrond te verklaren;

| — | subsidiair, de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten en de honoraria. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten en de honoraria.

Middelen en voornaamste argumenten

In zijn hogere voorziening vordert rekwirant vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken houdende verwerping van zijn beroep strekkende tot nietigverklaring van zijn loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2003 alsmede tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade die hij stelt te hebben geleden.

Tot staving van de hogere voorziening stelt rekwirant dat het Gerecht voor ambtenarenzaken bij het onderzoek van de twee in eerste aanleg aangevoerde middelen op meerder punten van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/20

---

Beroep ingesteld op 8 april 2007 — Diamanthandel A. Spira BVBA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-108/07)

(2007/C 129/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Diamanthandel A. Spira BVBA (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: J. Bourgeois, Y. van Gerven, F. Louis en A. Vallery, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | de beschikking van de Commissie van 26 januari 2007 krachtens artikel 7, lid 2, van verordening nr. 773/2004 van de Commissie, in de zaak COMP/38.826/B-2 — Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 26 januari 2007 krachtens artikel 7, lid 2, van verordening nr. 773/2004 van de Commissie, in de zaak COMP/38.826/B-2 — Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice, nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie van 26 januari 2007 in de zaak COMP/38.826/B-2 — Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice, waarbij de Commissie verzoeksters klacht betreffende schendingen van de artikelen 81 en 82 EG in verband met het door De Beers Group voor de distributie van ruwe diamanten toegepaste Supplier of Choice-stelsel, heeft afgewezen met de redenering dat er onvoldoende communautair belang is om verder gevolg te geven aan de klacht.

Verzoekster stelt dat De Beers — een producent van ruwe diamanten die volgens verzoekster hoofdzakelijk hoog in de productieketen bij de verkoop van ruwe diamanten betrokken was — via haar Supplier of Choice-stelsel tracht om haar controle over de markt uit te breiden tot de gehele productieketen van diamanten, van mijn tot eindgebruiker, dat wil zeggen ook de lager in de productieketen gesitueerde markten.

Tot staving van haar vordering voert verzoekster drie middelen aan.

Ten eerste stelt verzoekster dat de Commissie haar plicht heeft verzuimd om de klacht zorgvuldig en op onpartijdige wijze te onderzoeken en om de in de klacht gewraakte mededingingsbeperkende praktijken met gepaste zorg en op onpartijdige wijze te onderzoeken.

Ten tweede stelt verzoekster dat de Commissie, gelet op de omvang van de betrokken onderneming, de geografische draagwijdte van de mededingingsbeperkende praktijken en de schade die door de inbreuken aan de mededinging en de interne markt is toegebracht, niet kon beweren dat er onvoldoende communautair belang was om aan de klacht gevolg te geven.

Ten derde en tot slot heeft de Commissie volgens verzoekster op grond van een feitelijk en rechtens onjuiste beoordeling van de omstandigheden van het geval geconcludeerd dat er onvoldoende communautair belang was, aangezien:

| 1) | de Commissie heeft verzuimd om de duidelijke en publiekelijk uitgesproken mededingingsbeperkende doelstelling van het beperkte selectieve distributiestelsel van De Beers in aanmerking te nemen; |
| --- | --- |

1)

de Commissie heeft verzuimd om de duidelijke en publiekelijk uitgesproken mededingingsbeperkende doelstelling van het beperkte selectieve distributiestelsel van De Beers in aanmerking te nemen;

| 2) | de Commissie de mededingingsbeperkende gevolgen van het distributiestelsel van De Beers niet kon beoordelen zonder eerst de machtspositie en de marktmacht van De Beers te beoordelen; |
| --- | --- |

2)

de Commissie de mededingingsbeperkende gevolgen van het distributiestelsel van De Beers niet kon beoordelen zonder eerst de machtspositie en de marktmacht van De Beers te beoordelen;

| 3) | de Commissie geen rekening heeft gehouden met de talrijke gegevens die haar in de klacht onder de aandacht zijn gebracht en waaruit blijkt dat het stelsel naar zijn aard misbruik oplevert en de mededinging beperkt; |
| --- | --- |

3)

de Commissie geen rekening heeft gehouden met de talrijke gegevens die haar in de klacht onder de aandacht zijn gebracht en waaruit blijkt dat het stelsel naar zijn aard misbruik oplevert en de mededinging beperkt;

| 4) | de Commissie de effectiviteit van de herziene Terms of Reference for the Ombudsman (mandaat van de Ombudsman), die De Beers had ingevoerd om geschillen over de praktische uitvoering van het distributiestelsel te beslechten, onjuist heeft beoordeeld; en |
| --- | --- |

4)

de Commissie de effectiviteit van de herziene Terms of Reference for the Ombudsman (mandaat van de Ombudsman), die De Beers had ingevoerd om geschillen over de praktische uitvoering van het distributiestelsel te beslechten, onjuist heeft beoordeeld; en

| 5) | de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de feiten kennelijk verkeerd heeft beoordeeld door te oordelen dat het distributiestelsel van De Beers de markt niet afsluit. |
| --- | --- |

5)

de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de feiten kennelijk verkeerd heeft beoordeeld door te oordelen dat het distributiestelsel van De Beers de markt niet afsluit.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/21 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/21

---

Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Agrofert Holding/Commissie

(Zaak T-111/07)

(2007/C 129/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Agrofert Holding a.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: R. Pokorný, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren beschikking SG.E.3/MIB/md D (2007) 1360 van de Commissie van 13 februari 2007 betreffende het verzoek om toegang tot documenten in zaak nr. COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol en beschikking 16796/16797 van de Commissie van 2 augustus 2006; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren beschikking SG.E.3/MIB/md D (2007) 1360 van de Commissie van 13 februari 2007 betreffende het verzoek om toegang tot documenten in zaak nr. COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol en beschikking 16796/16797 van de Commissie van 2 augustus 2006;

| — | de Commissie te gelasten de betrokken documenten over te leggen; |
| --- | --- |

—

de Commissie te gelasten de betrokken documenten over te leggen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vordert de nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de beschikking van de Commissie van 2 augustus 2006 (hierna: „beschikking I”) alsmede van de daaropvolgende bevestigende beschikking 16796/16797 van de Commissie van 13 februari 2007 (hierna: „beschikking II”) betreffende het verzoek om toegang tot alle niet-gepubliceerde documenten inzake de stadia van kennisgeving en pre-kennisgeving van de aan de orde zijnde fusie.

Verzoekster stelt dat beide beschikkingen in strijd zijn met verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (hierna: „verordening”), aangezien zij niet vallen onder de uitzonderingen die zijn vervat in artikel 4, lid 2, van de verordening, betreffende de bescherming van commerciële belangen, de bescherming van het doel van onderzoek en de bescherming van juridisch advies, of in artikel 4, lid 3, betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces.

Verzoekster stelt voorts dat artikel 4, lid 2, eerste streepje, van de verordening niet aldus mag worden uitgelegd dat de uitzonderingen van toepassing zijn op alle documenten, maar alleen op de delen die zakengeheimen of commercieel gevoelige informatie bevatten. Bijgevolg had verweerster ofwel delen van de verzochte documenten kunnen vrijgeven aan het publiek, ofwel de delen met de gevoelige informatie kunnen zwart maken, zonder het doel van inspecties, onderzoeken en audits, de rechten van de kennisgevende partijen en derden, de bescherming van juridisch advies of het besluitvormingsproces van de instelling te ondermijnen.

Bovendien betoogt verzoekster dat verweerster niet elk document dat volgens haar onder de uitzondering van artikel 4, lid 2, derde streepje, van de verordening viel, afzonderlijk heeft onderzocht, maar de verzochte toegang algemeen heeft geweigerd enkel op basis van de omstandigheid dat alle documenten zakengeheimen bevatten en niet kunnen worden openbaar gemaakt overeenkomstig artikel 17 van verordening nr. 139/2004 (2). Een dergelijke veralgemening is in strijd met artikel 4, lid 6, van de verordening.

Voorts stelt verzoekster dat voormelde uitzonderingen alleen van toepassing zijn indien zij niet terzijde worden geschoven door een hoger openbaar belang bij openbaarmaking. Dit belang bij openbaarmaking van de verzochte documenten, dat bestaat wegens de door verzoekster en minderheidsaandeelhouders van de verkregen vennootschap geleden schade, weegt zwaarder dan de uitzonderingen.

Daarenboven beweert verzoekster dat de beschikkingen I en II in strijd zijn met artikel 1, lid 2, EU, waarin het beginsel van openheid is neergelegd.

Tot slot betoogt verzoekster dat verweerster het confirmatieve verzoek niet snel heeft behandeld, zoals artikel 8, lid 1, van de verordening vereist, maar de antwoordtermijn met 100 werkdagen heeft overschreden.

---

(1)  PB L 145, blz. 43.

(2)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 24, blz. 1).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/22

---

Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Hitachi e.a./Commissie

(Zaak T-112/07)

(2007/C 129/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Hitachi Ltd (Tokyo, Japan), Hitachi Europe Ltd (Maidenhead, Verenigd Koninkrijk), Japan AE Power Systems Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: M. Reynolds, P. Mansfield en D. Arts, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

De verzoekende partijen concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover zij ieder van hen betreft; |
| --- | --- |

—

de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover zij ieder van hen betreft;

| — | bijgevolg, de geldboeten die aan ieder van hen werden opgelegd in te trekken; |
| --- | --- |

—

bijgevolg, de geldboeten die aan ieder van hen werden opgelegd in te trekken;

| — | subsidiair, artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover het ieder van hen betreft, of, ten minste, de geldboeten die ieder van hen werden opgelegd in te trekken of te verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover het ieder van hen betreft, of, ten minste, de geldboeten die ieder van hen werden opgelegd in te trekken of te verlagen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters hebben krachtens de artikelen 225 EG en 230 EG een beroep tot nietigverklaring ingesteld tegen de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelinstallaties — C(2006) 6762 def.), waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, samen met andere ondernemingen, artikel 81 EG en artikel 53 van de EER hebben geschonden in de sector van de gasgeïsoleerde schakelinstallaties (hierna: „GSI”) door een geheel van afspraken en onderling afgestemde gedragingen die bestonden in: (a) verdeling van de markt, (b) toekenning van quota's en instandhouding van de respectieve marktaandelen, (c) toekenning van individuele GSI-projecten (manipulatie van inschrijvingen) aan bepaalde producenten en manipulatie van de inschrijvingsprocedures voor deze projecten, (d) prijsvaststelling, (e) afspraken om licentie-overeenkomsten met ondernemingen die geen lid zijn van de mededingingsregeling, op te zeggen, en (f) uitwisseling van gevoelige marktinformatie. Subsidiair vorderen verzoeksters op basis van artikel 31 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) van de Raad intrekking of verlaging van de geldboeten die ieder van hen werden opgelegd.

De argumenten van verzoeksters kunnen als volgt worden samengevat. Verzoeksters stellen schending door de Commissie van de beginselen met betrekking tot het recht van verweer, van artikel 2 van verordening nr. 1/2003, en van artikel 81 EG, alsook van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht. De schending bestaat volgens verzoeksters uit volgende elementen:

Ten eerste wordt aangevoerd dat de Commissie verweersters' recht van verweer heeft geschonden doordat zij hen de toegang heeft geweigerd tot zogenaamd belastend bewijsmateriaal alsook tot een aantal — potentieel ontlastende — stukken.

Ten tweede heeft de Commissie het bestaan van een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG niet aangetoond naar de juridische maatstaf van artikel 2 van verordening nr. 1/2003. Dienaangaande betogen verzoeksters in het bijzonder dat de Commissie niet heeft bewezen dat de betrokken Europese en Japanse ondernemingen een gemeenschappelijke regeling hadden uitgewerkt op de in de beschikking gestelde wijze, dan wel of een gemeenschappelijke regeling een de mededinging beperkende overeenkomst en/of gedraging vormde.

Ten derde heeft de Commissie niet aangetoond dat verzoeksters deelnamen aan één enkele voortdurende inbreuk.

Ten vierde heeft de Commissie het recht kennelijk verkeerd toegepast bij de vaststelling van de geldboeten die verzoeksters werden opgelegd, door geen rekening te houden met de zwaarte van de inbreuk die verzoeksters zouden hebben gemaakt.

Ten vijfde heeft de Commissie het recht kennelijk verkeerd toegepast doordat zij bij de vaststelling van verzoeksters' geldboeten geen rekening heeft gehouden met bepaalde elementen inzake de duur van de gestelde inbreuk.

Ten slotte schendt de door de Commissie gebruikte methode voor de vaststelling van de geldboeten met inachtneming van een afschrikkende vermenigvuldigingsfactor, de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht van gelijke behandeling en evenredigheid, gelet op het risico dat verzoeksters de Europese markt enige schade van betekenis zouden kunnen toebrengen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, 4.1.2003, blz. 1-25).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/22

---

Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

(Zaak T-114/07)

(2007/C 129/39)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Last Minute Network Ltd (London, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Last Minute Tour SpA (Milaan, Italië)

Conclusies

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder, het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), van 8 februari 2007 volledig te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder, het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), van 8 februari 2007 volledig te vernietigen;

| — | gemeenschapsmerk nr. 1 552 231 nietig te verklaren voor de klassen 39 en 42; |
| --- | --- |

—

gemeenschapsmerk nr. 1 552 231 nietig te verklaren voor de klassen 39 en 42;

| — | verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „LAST MINUTE TOUR ”voor waren en diensten van de klassen 16, 39 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 552 231

Houder van het gemeenschapsmerk: Last Minute Tour SpA

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: niet-ingeschreven nationaal woordmerk „LASTMINUTE.COM ”voor diensten van de klassen 39 en 42

Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor diensten van de klassen 39 en 42 en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring voor de waren van klasse 16

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat verzoeksters niet-ingeschreven merk haar niet het recht verleende om in het Verenigd Koninkrijk het gebruik van het aangevraagde merk te verbieden en doordat de kamer van beroep de test voor de vaststelling van verwarringsgevaar onjuist heeft toegepast.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/23 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/23

---

Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

(Zaak T-115/07)

(2007/C 129/40)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Last Minute Network Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Last Minute Tour SpA (Milaan, Italië)

Conclusies

| — | volledige vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder, het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 februari 2007; |
| --- | --- |

—

volledige vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder, het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 februari 2007;

| — | nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 1 552 231 voor klasse 16; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 1 552 231 voor klasse 16;

| — | verwijzing van verweerder in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „LAST MINUTE TOUR ”voor waren en diensten van de klassen 16, 39 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 552 231

Houder van het gemeenschapsmerk: Last Minute Tour SpA

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: nationaal niet-ingeschreven woordmerk „LASTMINUTE.COM ”voor diensten van de klassen 39 en 42

Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor de diensten van de klassen 39 en 42 en afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring voor de waren van klasse 16

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep door verzoekster ingesteld en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling met het oog op nietigverklaring van het gemeenschapsmerk eveneens voor de waren van klasse 16

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat verzoeksters niet-ingeschreven merk haar niet het recht gaf, het gebruik van het aangevraagde merk in het Verenigd Koninkrijk te verbieden, en doordat de kamer van beroep het verwarringsgevaar onjuist heeft beoordeeld.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/24 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/24

---

Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Italiaanse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-119/07)

(2007/C 129/41)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

| — | beschikking C (2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

beschikking C (2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007 nietig te verklaren;

| — | de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van 7 februari 2007 C (2007) 286 def. inzake de vrijstelling van accijns op minerale oliën die als brandstof worden gebruikt voor de productie van aluminiumoxide in de regio van Gardanne, in de regio van Shannon en op Sardinië, die respectievelijk door Frankrijk, Ierland en Italië is uitgevoerd. In deze beschikking is vastgesteld dat de door de Italiaanse regering aan Eurallumina SpA toegekende belastingvrijstellingen rechtmatig waren ten belope van 80 % van hun bedrag en dat de aan de begunstigde vennootschap verleende steun voor de overige 20 % moest worden teruggevorderd met ingang van 1 januari 2004.

Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

| — | schending van artikel 87, lid 1, EG, voor zover in de litigieuze beschikking wordt geoordeeld dat de in de Italiaanse rechtsorde voorziene vrijstelling van accijns staatssteun vormt. Verzoekster betoogt in dit verband dat de betrokken vrijstellingen van accijns geen staatssteun zijn, zoals door de tekst van richtlijn 2003/96/EG (1) wordt bevestigd, maar veeleer inherent zijn aan de aard en de logica en het nationale belastingsysteem. Ook al zou het om staatssteun gaan, zou deze in feite door de richtlijn zijn toegestaan, althans tot 31 december 2006. Met betrekking tot de beweerdelijke selectiviteit van de betrokken maatregelen zij opgemerkt dat deze in de regel gericht zijn aan alle ondernemingen die minerale oliën voor de productie van aluminiumoxide gebruiken. De omstandigheid dat er op Italiaans grondgebied slechts één fabriek is die in haar productieprocédé minerale oliën gebruikt, is een louter feitelijk gegeven dat niet tot gevolg heeft dat de maatregel geen algemene strekking zou hebben; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 87, lid 1, EG, voor zover in de litigieuze beschikking wordt geoordeeld dat de in de Italiaanse rechtsorde voorziene vrijstelling van accijns staatssteun vormt. Verzoekster betoogt in dit verband dat de betrokken vrijstellingen van accijns geen staatssteun zijn, zoals door de tekst van richtlijn 2003/96/EG (1) wordt bevestigd, maar veeleer inherent zijn aan de aard en de logica en het nationale belastingsysteem. Ook al zou het om staatssteun gaan, zou deze in feite door de richtlijn zijn toegestaan, althans tot 31 december 2006. Met betrekking tot de beweerdelijke selectiviteit van de betrokken maatregelen zij opgemerkt dat deze in de regel gericht zijn aan alle ondernemingen die minerale oliën voor de productie van aluminiumoxide gebruiken. De omstandigheid dat er op Italiaans grondgebied slechts één fabriek is die in haar productieprocédé minerale oliën gebruikt, is een louter feitelijk gegeven dat niet tot gevolg heeft dat de maatregel geen algemene strekking zou hebben;

| — | schending van artikel 87, lid 3, EG, alsook van de richtsnoeren betreffende regionale staatssteun van 1998, voor zover de litigieuze vrijstelling van accijns noodzakelijk moest worden geacht voor de economische ontwikkeling van de regio Sardinië; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 87, lid 3, EG, alsook van de richtsnoeren betreffende regionale staatssteun van 1998, voor zover de litigieuze vrijstelling van accijns noodzakelijk moest worden geacht voor de economische ontwikkeling van de regio Sardinië;

| — | schending van artikel 52, lid E. 3.2, van de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu (2001/C37/03), voor zover in casu wel degelijk overeenkomsten tussen de staat en de begunstigde vennootschap zijn gesloten met betrekking tot de verbetering van de milieuresultaten; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 52, lid E. 3.2, van de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu (2001/C37/03), voor zover in casu wel degelijk overeenkomsten tussen de staat en de begunstigde vennootschap zijn gesloten met betrekking tot de verbetering van de milieuresultaten;

| — | ten slotte stelt verzoekster schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en van het vermoeden van rechtmatigheid van gemeenschapsmaatregelen. |
| --- | --- |

—

ten slotte stelt verzoekster schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en van het vermoeden van rechtmatigheid van gemeenschapsmaatregelen.

---

(1)  Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51).

---

Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/25

---

Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 2 mei 2007 — Giraudy/Commissie

(Zaak F-23/05) (1)

(Ambtenaren - Beroep - Beroep tot schadevergoeding - Onderzoek van Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) - Nieuwe tewerkstelling - Verordening (EG) nr. 1073/1999 - Besluit 1999/396/EG, EGKS, Euratom - Fout - Schade - Beroepsziekte - Inaanmerkingneming van in artikel 73 van Statuut voorziene uitkeringen)

(2007/C 129/42)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Jean-Louis Giraudy (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: D. Voillemot, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

Voorwerp

Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om te erkennen dat haar diensten aansprakelijk zijn en dat verzoeker in het kader van het door OLAF bij de vertegenwoordiging van de Commissie in Frankrijk ingestelde onderzoek schade heeft geleden en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding

Dictum

| 1) | De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt veroordeeld tot betaling aan Giraudy van een bedrag van 15 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die hij wegens afbreuk aan zijn reputatie en eerbaarheid heeft geleden. |
| --- | --- |

1)

De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt veroordeeld tot betaling aan Giraudy van een bedrag van 15 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die hij wegens afbreuk aan zijn reputatie en eerbaarheid heeft geleden.

| 2) | Het beroep wordt voor het overige verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt voor het overige verworpen.

| 3) | De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen alsmede twee derde van de kosten van Giraudy. |
| --- | --- |

3)

De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen alsmede twee derde van de kosten van Giraudy.

| 4) | Giraudy zal één derde van zijn kosten dragen. |
| --- | --- |

4)

Giraudy zal één derde van zijn kosten dragen.

---

(1)  PB C 171 van 9.7.2005, blz. 29 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-169/05 en bij beschikking van 15.12.2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/25

---

Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 3 mei 2007 — Bracke/Commissie

(Zaak F-123/05) (1)

(Ambtenaren - Vergelijkend onderzoek - Intern vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Voorwaarde van anciënniteit in dienst - Tijdelijk personeel - Artikel 27 van Statuut - Beginsel van behoorlijk bestuur - Non-discriminatiebeginsel)

(2007/C 129/43)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Jean-Marc Bracke (Etterbeeck, België) (vertegenwoordiger: P. Bruwier, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en L. Lozano Palacios)

Voorwerp

Enerzijds, vaststelling, uit hoofde van artikel 241 EG, dat punt III.1 van de aankondiging van vergelijkend onderzoek COM/PC/04 wegens schending van het non-discriminatiebeginsel niet van toepassing is en, anderzijds, nietigverklaring van het besluit van het TABG houdende weigering om verzoeker aan te werven alsmede van alle ten gevolge van dat besluit vastgestelde handelingen, op grond dat het in strijd is met artikel 27 van het Statuut, het non-discriminatiebeginsel, de beginselen van behoorlijk bestuur, onafhankelijkheid van de jury en gewettigd vertrouwen alsmede gebaseerd is op een onwettige bepaling van de aankondiging

Dictum

| 1) | Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

| 2) | Elke partij zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

Elke partij zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 60 van 11.3.2006, blz. 53.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/26 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/26

---

Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Dragoman/Commissie

(Zaak F-16/07)

(2007/C 129/44)

Procestaal: Roemeens

Partijen

Verzoekende partij: Adriana Dragoman (Brussel, België) (vertegenwoordiger: G. Dinulescu, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren het mondelinge besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/34/06 van 28 november 2006 waarbij die jury verzoekster een onvoldoende heeft gegeven voor het eerste mondelinge tolkexamen, waardoor zij, zoals aangegeven in de aankondiging van dit vergelijkend onderzoek, niet de volgende mondelinge tolkexamens en het mondelinge eindexamen heeft kunnen afleggen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het mondelinge besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/34/06 van 28 november 2006 waarbij die jury verzoekster een onvoldoende heeft gegeven voor het eerste mondelinge tolkexamen, waardoor zij, zoals aangegeven in de aankondiging van dit vergelijkend onderzoek, niet de volgende mondelinge tolkexamens en het mondelinge eindexamen heeft kunnen afleggen;

| — | nietig te verklaren het schriftelijke besluit ter bevestiging van eerder vermeld besluit dat op 12 december 2006 is opgenomen in verzoeksters dossier bij het EPSO; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het schriftelijke besluit ter bevestiging van eerder vermeld besluit dat op 12 december 2006 is opgenomen in verzoeksters dossier bij het EPSO;

| — | het vergelijkend onderzoek speciaal voor verzoekster nogmaals te organiseren, met eerbiediging van alle gemeenschapsrechtelijke bepalingen en de bepalingen van de aankondiging van vergelijkend onderzoek; |
| --- | --- |

—

het vergelijkend onderzoek speciaal voor verzoekster nogmaals te organiseren, met eerbiediging van alle gemeenschapsrechtelijke bepalingen en de bepalingen van de aankondiging van vergelijkend onderzoek;

| — | vast te stellen dat artikel 6 van bijlage III bij het Ambtenarenstatuut onwettig is; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat artikel 6 van bijlage III bij het Ambtenarenstatuut onwettig is;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan waarvan het eerste is ontleend aan schending van het gelijkheidsbeginsel en van het beginsel van non-discriminatie. In het eerste onderdeel van dit middel stelt zij dat zij, in strijd met onder meer artikel 27 van het Statuut, is gediscrimineerd op grond van haar nationaliteit. Na het bewijs van haar Belgische nationaliteit te hebben gegeven werd zij immers verzocht, haar Roemeense nationaliteit aan te tonen. In het tweede onderdeel stelt zij dat de jury kandidaten die, zoals zijzelf, niet reeds als tijdelijk functionaris of arbeidscontractant voor de instellingen werkten, heeft gediscrimineerd.

In het kader van haar tweede middel stelt verzoekster dat de bepalingen van de aankondiging van vergelijkend onderzoek en het beginsel van behoorlijk bestuur zijn geschonden. In de eerste plaats werd zij tijdens het examen verzocht over haar beroepservaring te praten, terwijl geen beroepservaring werd geëist van de kandidaten die, zoals zij, een universitair diploma van conferentietolk hadden. In de tweede plaats heeft de jury het aandeel geslaagden vastgesteld aan de hand van de door de kandidaten gekozen talencombinaties, en dit zonder dat de aankondiging van vergelijkend onderzoek in die mogelijkheid voorzag.

In het kader van haar derde middel betoogt verzoekster dat de motiveringsplicht is geschonden.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/26 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/26

---

Beroep ingesteld op 10 april 2007 — Toronjo Benitez/Commissie

(Zaak F-33/07)

(2007/C 129/45)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Alberto Toronjo Benitez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | vaststelling van de onwettigheid van artikel 2 van het besluit van de Commissie betreffende de procedure voor bevordering van ambtenaren wier bezoldiging ten laste komt van het krediet „Onderzoek ”van de algemene begroting (zowel in de versie van 16 juni 2004 als in die van 20 juli 2005; hierna: „eerste bestreden besluit”); |
| --- | --- |

—

vaststelling van de onwettigheid van artikel 2 van het besluit van de Commissie betreffende de procedure voor bevordering van ambtenaren wier bezoldiging ten laste komt van het krediet „Onderzoek ”van de algemene begroting (zowel in de versie van 16 juni 2004 als in die van 20 juli 2005; hierna: „eerste bestreden besluit”);

| — | nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de 44,5 punten die verzoeker als tijdelijk functionaris had verzameld, in te trekken (hierna: „tweede bestreden besluit”); |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de 44,5 punten die verzoeker als tijdelijk functionaris had verzameld, in te trekken (hierna: „tweede bestreden besluit”);

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, die op 16 januari 2000 als tijdelijk functionaris bij de Commissie in dienst is getreden en is tewerkgesteld bij het directoraat-generaal (hierna: „DG”) „Onderzoek”, is met ingang van 16 april 2004 binnen datzelfde DG aangesteld als ambtenaar. Bij brief van 16 juni 2006 werd hem meegedeeld dat de punten die hij als tijdelijk functionaris had verzameld op grond van het eerste bestreden besluit werden ingetrokken, aangezien hij was overgeplaatst naar een ambt dat onder het huishoudelijk deel van de algemene begroting valt, en wel voor het verstrijken van een termijn van twee jaar vanaf zijn aanwerving als ambtenaar op proef in een ambt dat onder het onderzoeksdeel van die begroting valt.

Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker om te beginnen dat er sprake is van schending van de beginselen van rechtszekerheid, de wettigheid van administratieve handelingen en de bescherming van verworven rechten, aangezien de intrekking door het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van een onwettig besluit dat subjectieve rechten schept binnen een redelijke termijn moet plaatsvinden, hetgeen niet het geval is geweest bij het tweede bestreden besluit.

Voorts stelt verzoeker dat artikel 2 van het tweede bestreden besluit een discriminatie invoert van ambtenaren wier bezoldiging ten laste van het krediet „Onderzoek ”komt en die vóór het verstrijken van de termijn van twee jaar vanaf hun aanwerving een overplaatsing aanvragen, aangezien die ambtenaren na de overplaatsing hun punten verliezen terwijl ambtenaren die ambtshalve worden overgeplaatst of ambten vervullen die als gevoelig worden aangemerkt, hun punten behouden.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/27

---

Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Skareby/Commissie

(Zaak F-34/07)

(2007/C 129/46)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Carina Skareby (Bichkek, Kirgizië) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2005 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2005 nietig te verklaren;

| — | voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) houdende afwijzing van verzoeksters klacht; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) houdende afwijzing van verzoeksters klacht;

| — | het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden handelingen, en met name de opstelling van een nieuw loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2005, dit keer met eerbiediging van de statutaire regels; |
| --- | --- |

—

het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden handelingen, en met name de opstelling van een nieuw loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2005, dit keer met eerbiediging van de statutaire regels;

| — | het TABG te veroordelen tot betaling aan verzoekster van i) een ex aequo et bono op 15 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van haar immateriële schade; ii) een ex aequo et bono op 15 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van haar professionele schade; iii) een in redelijkheid door het Gerecht te bepalen bedrag ter vergoeding van haar financiële schade, elk van die bedragen vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijk tarief vanaf de datum van opeisbaarheid ervan; |
| --- | --- |

—

het TABG te veroordelen tot betaling aan verzoekster van i) een ex aequo et bono op 15 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van haar immateriële schade; ii) een ex aequo et bono op 15 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van haar professionele schade; iii) een in redelijkheid door het Gerecht te bepalen bedrag ter vergoeding van haar financiële schade, elk van die bedragen vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijk tarief vanaf de datum van opeisbaarheid ervan;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep stelt verzoekster allereerst dat de regels voor de opstelling van loopbaanontwikkelingrapporten zijn geschonden. De administratie heeft zich niet gehouden aan de bij de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut opgestelde procedureregels en kennelijke beoordelingsfouten gemaakt.

Voorts stelt verzoekster dat de rechten van de verdediging, het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgplicht zijn geschonden.

Ten slotte heeft de administratie misbruik van bevoegdheid en van procedure gemaakt.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/27

---

Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Lebedef/Commissie

(Zaak F-36/07)

(2007/C 129/47)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de periode 1.1.2005 tot en met 31.12.2005 en meer bepaald het gedeelte van dat rapport dat over diezelfde periode door Eurostat is opgesteld; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de periode 1.1.2005 tot en met 31.12.2005 en meer bepaald het gedeelte van dat rapport dat over diezelfde periode door Eurostat is opgesteld;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker één middel aan ontleend aan de schending van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut en meer in het bijzonder van de bepalingen betreffende de vakbondsvertegenwoordigers en statutaire vertegenwoordigers van het personeel, van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en van de regel „patere legem quam ipse fecisti”.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/28

---

Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Cros/Hof van Justitie

(Zaak F-37/07)

(2007/C 129/48)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Alexia Cros (Howald, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. Reveillaud, advocaat)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 19 juli 2006 om verzoekster met ingang van 1 september 2006 in de hoedanigheid van juriste-linguïste aan te stellen als ambtenaar op proef, voor zover zij daarbij is ingedeeld in de rang AD7; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 19 juli 2006 om verzoekster met ingang van 1 september 2006 in de hoedanigheid van juriste-linguïste aan te stellen als ambtenaar op proef, voor zover zij daarbij is ingedeeld in de rang AD7;

| — | te beslissen dat verzoekster met terugwerkende kracht tot de datum van aanstelling op 1 september 2006 wordt ingedeeld in de rang A*10, welke overeenkomt met de rang LA6 vóór de inwerkingtreding van verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1); |
| --- | --- |

—

te beslissen dat verzoekster met terugwerkende kracht tot de datum van aanstelling op 1 september 2006 wordt ingedeeld in de rang A*10, welke overeenkomt met de rang LA6 vóór de inwerkingtreding van verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1);

| — | de volledige reconstructie van haar loopbaan te gelasten met terugwerkende kracht tot 1 september 2006; |
| --- | --- |

—

de volledige reconstructie van haar loopbaan te gelasten met terugwerkende kracht tot 1 september 2006;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster stelt dat het op artikel 12 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut gebaseerde bestreden besluit in strijd is met:

| — | de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek CJ/LA/24 (2) volgens welke de aanwerving van de geslaagden in de rang LA7/LA6 zou plaatsvinden; |
| --- | --- |

—

de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek CJ/LA/24 (2) volgens welke de aanwerving van de geslaagden in de rang LA7/LA6 zou plaatsvinden;

| — | het beginsel van gelijke behandeling; |
| --- | --- |

—

het beginsel van gelijke behandeling;

| — | de beginselen van gewettigd vertrouwen, behoorlijk bestuur, transparantie en de zorgplicht. |
| --- | --- |

—

de beginselen van gewettigd vertrouwen, behoorlijk bestuur, transparantie en de zorgplicht.

---

(1)  PB L 124, van 27.4.2004, blz. 1.

(2)  PB C 182A van 31.7.2002, blz. 1.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/28

---

Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Campos Valls/Raad

(Zaak F-39/07)

(2007/C 129/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Manuel Campos Valls (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt van hoofd van de Spaanse eenheid bij DG A, Directoraat III — Vertaling en documentenproductie — Talendienst, alsmede van het besluit om een andere kandidaat in dat ambt aan te stellen; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt van hoofd van de Spaanse eenheid bij DG A, Directoraat III — Vertaling en documentenproductie — Talendienst, alsmede van het besluit om een andere kandidaat in dat ambt aan te stellen;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker één middel aan ontleend aan de schending van kennisgeving van vacature nr. 60/06, kennelijk onjuiste beoordeling en schending van artikel 45 van het Statuut, daar de kandidaat die is gekozen om het betrokken ambt te vervullen, in tegenstelling tot verzoeker, niet over de in de kennisgeving van vacature vereiste technische vertaalkennis beschikt. Meer bepaald is het door de Raad aangevoerde argument dat die kennis moet worden beoordeeld in het licht van de werkzaamheden van het beheer van personeel die het hoofd van de eenheid moet uitoefenen, in strijd met de kennisgeving van vacature.

---

| 9.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 129/28

---

Beroep ingesteld op 30 april 2007 — Baudelet-Leclaire/Commissie

(Zaak F-40/07)

(2007/C 129/50)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Cécile Baudelet-Leclaire (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Korving, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | vast te stellen dat er in het kader van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/7/05 (1) sprake is geweest van discriminatie tussen kandidaten van binnen de Europese instellingen en externe kandidaten; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat er in het kader van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/7/05 (1) sprake is geweest van discriminatie tussen kandidaten van binnen de Europese instellingen en externe kandidaten;

| — | vast te stellen dat de verwerende partij niet heeft aangetoond dat er in het kader van dat vergelijkend onderzoek geen sprake is geweest van discriminatie tussen kandidaten van binnen de Europese instellingen en externe kandidaten; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de verwerende partij niet heeft aangetoond dat er in het kader van dat vergelijkend onderzoek geen sprake is geweest van discriminatie tussen kandidaten van binnen de Europese instellingen en externe kandidaten;

| — | voormeld vergelijkend onderzoek nietig te verklaren wegens schending van het fundamentele beginsel van gelijke kansen van kandidaten; |
| --- | --- |

—

voormeld vergelijkend onderzoek nietig te verklaren wegens schending van het fundamentele beginsel van gelijke kansen van kandidaten;

| — | subsidiair, de verwerende partij te gelasten, alle gegevens over te leggen, daaronder begrepen, indien nodig, de werkzaamheden van de jury die onder het in artikel 6 van bijlage III bij het Ambtenarenstatuut bedoelde geheim vallen, ten bewijze van het feit dat de jury niet een aantal kandidaten op grond van hun beroep heeft bevoordeeld; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de verwerende partij te gelasten, alle gegevens over te leggen, daaronder begrepen, indien nodig, de werkzaamheden van de jury die onder het in artikel 6 van bijlage III bij het Ambtenarenstatuut bedoelde geheim vallen, ten bewijze van het feit dat de jury niet een aantal kandidaten op grond van hun beroep heeft bevoordeeld;

| — | indien de verwerende partij er niet in slaagt dit bewijs te leveren, te gelasten dat de indeling van alle kandidaten wordt herzien alleen op basis van criteria betreffende de verdienste zoals deze in de aankondiging van vergelijkend onderzoek worden genoemd en met onpartijdige toepassing van het beginsel van gelijke kansen van kandidaten; |
| --- | --- |

—

indien de verwerende partij er niet in slaagt dit bewijs te leveren, te gelasten dat de indeling van alle kandidaten wordt herzien alleen op basis van criteria betreffende de verdienste zoals deze in de aankondiging van vergelijkend onderzoek worden genoemd en met onpartijdige toepassing van het beginsel van gelijke kansen van kandidaten;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij brief van 29 januari 2007 werd verzoekster meegedeeld dat haar naam niet op de reservelijst zou worden geplaatst, aangezien de door haar verkregen punten weliswaar hoger waren dan het vereiste minimum, maar niet tot de beste 110 behoorden.

Tot staving van haar beroep stelt zij onder meer dat er sprake is van schending van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling, daar de jury onderscheid heeft gemaakt tussen de kandidaten ten voordele van die kandidaten welke reeds over een beroepservaring binnen de gemeenschapsinstellingen beschikten en, in het bijzonder, binnen het directoraat-generaal waartoe de voorzitster van de jury behoorde.

---

(1)  PB C 178A van 20.7.2005, blz. 22.

---