# Publicatieblad C 140/2007

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 140 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 50e jaargang23 juni 2007 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 140

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

50e jaargang23 juni 2007

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie |
| 2007/C 140/01 | Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
  PB C 129 van 9.6.2007 | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

2007/C 140/01

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
  PB C 129 van 9.6.2007

Publicatieblad van de Europese Unie

1

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2007/C 140/02 | Zaak C-391/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Ypourgos Oikonomikon, Proïstamenos DOY Amfissas/Charilaos Georgakis (Richtlijn 89/592/EEG — Transacties van ingewijden — Begrippen voorwetenschap en gebruikmaking van voorwetenschap — Tevoren overeengekomen beurstransacties, verricht binnen groep van personen die eventueel hoedanigheid van ingewijde hebben — Kunstmatige koersverhoging van verkochte effecten) | 2 |
| 2007/C 140/03 | Zaak C-508/04: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna — Uitvoeringsmaatregelen) | 2 |
| 2007/C 140/04 | Zaak C-252/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court) Verenigd Koninkrijk)— Regina, op verzoek van: Thames Water Utilities Ltd/South East London Division, Bromley Magistrates' Court (Afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG, 91/156/EEG en 91/271/EEG — Afvalwater dat uit leidingennetwerk lekt — Kwalificatie — Werkingssfeer van richtlijnen 75/442/EEG en 91/271/EEG) | 3 |
| 2007/C 140/05 | Zaak C-303/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof — België) — Advocaten voor de Wereld VZW/Leden van de Ministerraad (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Artikelen 6, lid 2, EU en 34, lid 2, sub b, EU — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten — Harmonisatie van nationale wetgevingen — Afschaffing van toetsing van dubbele strafbaarheid — Geldigheid) | 3 |
| 2007/C 140/06 | Zaak C-328/05 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — SGL Carbon AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten — Mededeling inzake medewerking — Beginsel ne bis in idem) | 4 |
| 2007/C 140/07 | Zaak C-386/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Color Drack GmbH/Lexx International Vertriebs GmbH (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bijzondere bevoegdheid — Artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje — Gerecht van plaats van uitvoering van verbintenis die aan eis ten grondslag ligt — Koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken — Zaken die op verschillende plaatsen binnen één lidstaat worden geleverd) | 4 |
| 2007/C 140/08 | Zaak C-391/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/4/EG — Vrije toegang tot informatie — Milieu-informatie — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn) | 5 |
| 2007/C 140/09 | Zaak C-407/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/105/EG — Bescherming van werknemers — Gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn) | 5 |
| 2007/C 140/10 | Zaak C-33/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Dâmboviţa (Roemenië) op 24 januari 2007 — Ministerul Administraţiei şi Internelor/Gheorghe Jipa | 6 |
| 2007/C 140/11 | Zaak C-139/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 6 |
| 2007/C 140/12 | Zaak C-152/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Arcor AG & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland | 7 |
| 2007/C 140/13 | Zaak C-153/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Communication Services TELE2/Bondsrepubliek Duitsland | 8 |
| 2007/C 140/14 | Zaak C-154/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Firma 01051 Telekom GmbH/Bondsrepubliek Duitsland | 8 |
| 2007/C 140/15 | Zaak C-156/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 maart 2007 — Salvatore Aiello e.a./Comune di Milano, Sindaco di Milano, Comitato tecnico — scientifico per l'emergenza del traffico e della mobilità nella città di Milano, Provincia di Milano, Regione Lombardia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Euromilano SpA, Metropolitana milanese SpA | 9 |
| 2007/C 140/16 | Zaak C-161/07: Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen /Republiek Oostenrijk | 9 |
| 2007/C 140/17 | Zaak C-162/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 26 maart 2007 — Ampliscientifica Srl, Amplifin Spa/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate | 10 |
| 2007/C 140/18 | Zaak C-171/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerkammer des Saarlandes, Marion Schneider, Michael Holzapfel, Dr. Fritz Trennheuser en Deutscher Apothekerverband e.V./Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V. | 11 |
| 2007/C 140/19 | Zaak C-172/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerin Helga Neumann-Seiwert/Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V. | 11 |
| 2007/C 140/20 | Zaak C-174/07: Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek | 12 |
| 2007/C 140/21 | Zaak C-194/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 4 april 2007 — SAVA e C. Srl., SIEME Srl, GRADED SpA/Mostra d'Oltremare SpA, e.a. | 13 |
| 2007/C 140/22 | Zaak C-204/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door CAS SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-23/03, CAS SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen | 13 |
| 2007/C 140/23 | Zaak C-205/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het hof van beroep te Gent (België) op 19 april 2007 — Strafzaak tegen Lodewijk Gysbrechts en Santurel Inter BVBA | 14 |
| 2007/C 140/24 | Zaak C-207/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje | 15 |
| 2007/C 140/25 | Zaak C-209/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 20 april 2007 — The Competition Authority/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd | 15 |
| 2007/C 140/26 | Zaak C-213/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 23 april 2007 — Michaniki Α.Ε./Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Interveniënten: Pantechniki Α.Ε., Syndesmos Epichiriseon Periodikou Typou | 16 |
| 2007/C 140/27 | Zaak C- 223/07: Beroep ingesteld op 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden | 17 |
| 2007/C 140/28 | Zaak C-235/07: Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland | 17 |
| | Gerecht van eerste aanleg |
| 2007/C 140/29 | (Zaak T-357/02)1: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie (Staatssteun — Steun verleend door autoriteiten van deelstaat Sachsen — Steunregeling voor kleine en middelgrote ondernemingen — Versnelde goedkeuringsprocedure — Toepassing ratione temporis van communautaire kaderregeling en van vrijstellingsverordening betreffende steun voor midden- en kleinbedrijf — Voorgenomen steunregeling aangemeld vóór inwerkingtreding van uitzonderingsverordening — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Volledige aanmelding) | 19 |
| 2007/C 140/30 | Zaak T-219/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Spanje/Commissie (Visserij — Ontwikkeling van capaciteit van vissersvloten van lidstaten — Regeling voor toevoeging en onttrekking — Comité voor de visserij en de aquacultuur — Regeling van taalgebruik) | 19 |
| 2007/C 140/31 | Zaak T-255/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Negenman/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Moederschapsverlof — Ziekteverlof — Vermoedelijke datum van bevalling — Begin van moederschapsverlof) | 19 |
| 2007/C 140/32 | Zaak T-261/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Crespinet/Commissie (Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Toekenning van gratificatiepunten) | 20 |
| 2007/C 140/33 | Zaak T-271/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 mei 2007 — Citymo/Commissie (Contractuele aansprakelijkheid — Arbitragebeding — Huurovereenkomst — Niet-ontvankelijkheid — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Precontractuele onderhandelingen — Exceptie van onwettigheid — Gerechtvaardigd vertrouwen — Goede trouw — Rechtsmisbruik — Materiële schade — Verlies van kans) | 20 |
| 2007/C 140/34 | Zaak T-343/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Tsarnavas/Commissie (Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Invaliditeit — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Beroep tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid) | 21 |
| 2007/C 140/35 | Zaak T-99/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Spanje/Commissie (Visserij — Verordening (EG) nr. 494/2002 — Instandhouding van rijkdommen van zee — Rechtsgrondslag — Beginsel van non-discriminatie — Motiveringsplicht) | 21 |
| 2007/C 140/36 | Gevoegde zaken T-239/05, T-240/05, T-245/05–T-247/05, T-255/05, T-274/05–T-280/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 mei 2007 — Black & Decker/BHIM — Atlas Copco (driedimensionale afbeelding van zwart-geel elektrisch gereedschap) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Termijn van oppositieprocedure — Doorzending per telefax — Ontvankelijkheid — Duidelijke vermelding van ouder merk — Regel 18, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95) | 21 |
| 2007/C 140/37 | Zaak T-47/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Antartica/BHIM — Nasdaq Stock Market (nasdaq) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld nasdaq — Ouder communautair woordmerk NASDAQ — Relatieve weigeringsgrond — Bekendheid — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94) | 22 |
| 2007/C 140/38 | Zaak T-30/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 april 2007 — SID/Commissie (Staatsteun — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Begrip belanghebbende — Werknemersorganisatie) | 22 |
| 2007/C 140/39 | Zaak T-387/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2007 — EnBW Energie Baden-Württemberg/Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Systeem van uitwisseling van broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten van Duitsland — Staatsteun — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid) | 23 |
| 2007/C 140/40 | Zaak T-415/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 april 2007 — Tebaldi e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Weigering van bevordering — Toekenning van bevorderingspunten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 23 |
| 2007/C 140/41 | Zaak T-297/05 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 2 mei 2007 — IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH/Commissie (Kort geding — Artikel 256 EG — Voorwerp van vordering — Ontvankelijkheid — Geen spoedeisendheid) | 24 |
| 2007/C 140/42 | Zaak T-12/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Polimeri Europa SpA/Commissie (Kort geding — Mededinging — Verzoek om voorlopige maatregelen — Gebod aan derden — Niet-ontvankelijkheid) | 24 |
| 2007/C 140/43 | Zaak T-71/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 4 mei 2007 — Icuna.Com/Parlement (Overheidsopdrachten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Kort geding — Geen spoedeisendheid) | 24 |
| 2007/C 140/44 | Zaak T-103/07: Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Fratex Indústria e Comércio/BHIM — USA Track & Field (TRACK & FIELD USA) | 25 |
| 2007/C 140/45 | Zaak T-109/07: Beroep ingesteld op 11 april 2007 — L'Oréal/BHIM — Spa Monopole (SPA THERAPY) | 25 |
| 2007/C 140/46 | Zaak T-110/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Siemens/Commissie | 26 |
| 2007/C 140/47 | Zaak T-113/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Toshiba/Commissie | 26 |
| 2007/C 140/48 | Zaak T-116/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Frankrijk/Commissie | 27 |
| 2007/C 140/49 | Zaak T-117/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Areva e.a./Commissie | 28 |
| 2007/C 140/50 | Zaak T-120/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — MB Immobilien en MB System/Commissie | 29 |
| 2007/C 140/51 | Zaak T-121/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Alstom/Commissie | 30 |
| 2007/C 140/52 | Zaak T-122/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens en VA TECH Transmission & Distribution/Commissie | 31 |
| 2007/C 140/53 | Zaak T-123/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution/Commissie | 31 |
| 2007/C 140/54 | Zaak T-124/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution en Nuova Magrini Galileo/Commissie | 32 |
| 2007/C 140/55 | Zaak T-125/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Scientific and Technological Committee e.a./Potocnik e.a., leden van de Commissie | 33 |
| 2007/C 140/56 | Zaak T-126/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Allos Walter Lang/BHIM — Kokoriko (Coco Rico) | 33 |
| 2007/C 140/57 | Zaak T-127/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 april 2007 door Bligny tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2007 in zaak F-142/06, Bligny/Commissie | 34 |
| 2007/C 140/58 | Zaak T-128/07: Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Suez/BHIM (Delivering the essentials of life) | 34 |
| 2007/C 140/59 | Zaak T-129/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Ierland/Commissie | 35 |
| 2007/C 140/60 | Zaak T-130/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Aughinish Alumina/Commissie | 35 |
| 2007/C 140/61 | Zaak T-132/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Fuji Electric Holdings en Fuji Electric Systems/Commissie | 36 |
| 2007/C 140/62 | Zaak T-133/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Mitsubishi Electric/ Commissie | 37 |
| 2007/C 140/63 | Zaak T-135/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Italië/Commissie | 38 |
| 2007/C 140/64 | Zaak T-136/07: Beroep ingesteld op 30 april 2007 — Colgate-Palmolive/BHIM — CMS Hasche Sigle (VISIBLE WHITE) | 39 |
| 2007/C 140/65 | Zaak T-141/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic-Otis/Commissie | 39 |
| 2007/C 140/66 | Zaak T-142/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic/Commissie | 40 |
| 2007/C 140/67 | Zaak T-143/07: Beroep ingesteld op 30 april 2007 — UMG Recordings/BHIM — Osman (MOTOWN) | 41 |
| 2007/C 140/68 | Zaak T-155/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — Euro-Information/BHIM (CYBERBOURSE) | 42 |
| 2007/C 140/69 | Zaak T-156/07: Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — Spanje/Commissie | 42 |
| 2007/C 140/70 | Zaak T-157/07: Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — People's Mojahedin Organization of Iran/Raad | 43 |
| 2007/C 140/71 | Zaak T-160/07: Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — Lancôme/BHIM — CMS Hasche Sigle (COLOR EDITION) | 43 |
| | Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie |
| 2007/C 140/72 | Zaak F-35/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Klug/Europees Geneesmiddelenbureau | 45 |
| 2007/C 140/73 | Zaak F-38/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Caleprico/Commissie | 45 |
| 2007/C 140/74 | Zaak F-41/07: Beroep ingesteld op 2 mei 2007 — Fernandez García en García Rato/Hof van Justitie | 46 |
| 2007/C 140/75 | Zaak F-42/07: Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Prieto/Parlement | 47 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2007/C 140/02

Zaak C-391/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Ypourgos Oikonomikon, Proïstamenos DOY Amfissas/Charilaos Georgakis (Richtlijn 89/592/EEG — Transacties van ingewijden — Begrippen voorwetenschap en gebruikmaking van voorwetenschap — Tevoren overeengekomen beurstransacties, verricht binnen groep van personen die eventueel hoedanigheid van ingewijde hebben — Kunstmatige koersverhoging van verkochte effecten)

2

2007/C 140/03

Zaak C-508/04: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna — Uitvoeringsmaatregelen)

2

2007/C 140/04

Zaak C-252/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court) Verenigd Koninkrijk)— Regina, op verzoek van: Thames Water Utilities Ltd/South East London Division, Bromley Magistrates' Court (Afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG, 91/156/EEG en 91/271/EEG — Afvalwater dat uit leidingennetwerk lekt — Kwalificatie — Werkingssfeer van richtlijnen 75/442/EEG en 91/271/EEG)

3

2007/C 140/05

Zaak C-303/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof — België) — Advocaten voor de Wereld VZW/Leden van de Ministerraad (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Artikelen 6, lid 2, EU en 34, lid 2, sub b, EU — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten — Harmonisatie van nationale wetgevingen — Afschaffing van toetsing van dubbele strafbaarheid — Geldigheid)

3

2007/C 140/06

Zaak C-328/05 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — SGL Carbon AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten — Mededeling inzake medewerking — Beginsel ne bis in idem)

4

2007/C 140/07

Zaak C-386/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Color Drack GmbH/Lexx International Vertriebs GmbH (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bijzondere bevoegdheid — Artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje — Gerecht van plaats van uitvoering van verbintenis die aan eis ten grondslag ligt — Koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken — Zaken die op verschillende plaatsen binnen één lidstaat worden geleverd)

4

2007/C 140/08

Zaak C-391/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/4/EG — Vrije toegang tot informatie — Milieu-informatie — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

5

2007/C 140/09

Zaak C-407/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/105/EG — Bescherming van werknemers — Gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

5

2007/C 140/10

Zaak C-33/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Dâmboviţa (Roemenië) op 24 januari 2007 — Ministerul Administraţiei şi Internelor/Gheorghe Jipa

6

2007/C 140/11

Zaak C-139/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen

6

2007/C 140/12

Zaak C-152/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Arcor AG & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland

7

2007/C 140/13

Zaak C-153/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Communication Services TELE2/Bondsrepubliek Duitsland

8

2007/C 140/14

Zaak C-154/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Firma 01051 Telekom GmbH/Bondsrepubliek Duitsland

8

2007/C 140/15

Zaak C-156/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 maart 2007 — Salvatore Aiello e.a./Comune di Milano, Sindaco di Milano, Comitato tecnico — scientifico per l'emergenza del traffico e della mobilità nella città di Milano, Provincia di Milano, Regione Lombardia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Euromilano SpA, Metropolitana milanese SpA

9

2007/C 140/16

Zaak C-161/07: Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen /Republiek Oostenrijk

9

2007/C 140/17

Zaak C-162/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 26 maart 2007 — Ampliscientifica Srl, Amplifin Spa/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

10

2007/C 140/18

Zaak C-171/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerkammer des Saarlandes, Marion Schneider, Michael Holzapfel, Dr. Fritz Trennheuser en Deutscher Apothekerverband e.V./Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V.

11

2007/C 140/19

Zaak C-172/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerin Helga Neumann-Seiwert/Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V.

11

2007/C 140/20

Zaak C-174/07: Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

12

2007/C 140/21

Zaak C-194/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 4 april 2007 — SAVA e C. Srl., SIEME Srl, GRADED SpA/Mostra d'Oltremare SpA, e.a.

13

2007/C 140/22

Zaak C-204/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door CAS SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-23/03, CAS SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

13

2007/C 140/23

Zaak C-205/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het hof van beroep te Gent (België) op 19 april 2007 — Strafzaak tegen Lodewijk Gysbrechts en Santurel Inter BVBA

14

2007/C 140/24

Zaak C-207/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

15

2007/C 140/25

Zaak C-209/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 20 april 2007 — The Competition Authority/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd

15

2007/C 140/26

Zaak C-213/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 23 april 2007 — Michaniki Α.Ε./Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Interveniënten: Pantechniki Α.Ε., Syndesmos Epichiriseon Periodikou Typou

16

2007/C 140/27

Zaak C- 223/07: Beroep ingesteld op 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

17

2007/C 140/28

Zaak C-235/07: Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

17

Gerecht van eerste aanleg

2007/C 140/29

(Zaak T-357/02)1: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie (Staatssteun — Steun verleend door autoriteiten van deelstaat Sachsen — Steunregeling voor kleine en middelgrote ondernemingen — Versnelde goedkeuringsprocedure — Toepassing ratione temporis van communautaire kaderregeling en van vrijstellingsverordening betreffende steun voor midden- en kleinbedrijf — Voorgenomen steunregeling aangemeld vóór inwerkingtreding van uitzonderingsverordening — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Volledige aanmelding)

19

2007/C 140/30

Zaak T-219/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Spanje/Commissie (Visserij — Ontwikkeling van capaciteit van vissersvloten van lidstaten — Regeling voor toevoeging en onttrekking — Comité voor de visserij en de aquacultuur — Regeling van taalgebruik)

19

2007/C 140/31

Zaak T-255/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Negenman/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Moederschapsverlof — Ziekteverlof — Vermoedelijke datum van bevalling — Begin van moederschapsverlof)

19

2007/C 140/32

Zaak T-261/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Crespinet/Commissie (Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Toekenning van gratificatiepunten)

20

2007/C 140/33

Zaak T-271/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 mei 2007 — Citymo/Commissie (Contractuele aansprakelijkheid — Arbitragebeding — Huurovereenkomst — Niet-ontvankelijkheid — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Precontractuele onderhandelingen — Exceptie van onwettigheid — Gerechtvaardigd vertrouwen — Goede trouw — Rechtsmisbruik — Materiële schade — Verlies van kans)

20

2007/C 140/34

Zaak T-343/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Tsarnavas/Commissie (Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Invaliditeit — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Beroep tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid)

21

2007/C 140/35

Zaak T-99/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Spanje/Commissie (Visserij — Verordening (EG) nr. 494/2002 — Instandhouding van rijkdommen van zee — Rechtsgrondslag — Beginsel van non-discriminatie — Motiveringsplicht)

21

2007/C 140/36

Gevoegde zaken T-239/05, T-240/05, T-245/05–T-247/05, T-255/05, T-274/05–T-280/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 mei 2007 — Black & Decker/BHIM — Atlas Copco (driedimensionale afbeelding van zwart-geel elektrisch gereedschap) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Termijn van oppositieprocedure — Doorzending per telefax — Ontvankelijkheid — Duidelijke vermelding van ouder merk — Regel 18, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95)

21

2007/C 140/37

Zaak T-47/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Antartica/BHIM — Nasdaq Stock Market (nasdaq) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld nasdaq — Ouder communautair woordmerk NASDAQ — Relatieve weigeringsgrond — Bekendheid — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94)

22

2007/C 140/38

Zaak T-30/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 april 2007 — SID/Commissie (Staatsteun — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Begrip belanghebbende — Werknemersorganisatie)

22

2007/C 140/39

Zaak T-387/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2007 — EnBW Energie Baden-Württemberg/Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Systeem van uitwisseling van broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten van Duitsland — Staatsteun — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

23

2007/C 140/40

Zaak T-415/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 april 2007 — Tebaldi e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Weigering van bevordering — Toekenning van bevorderingspunten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

23

2007/C 140/41

Zaak T-297/05 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 2 mei 2007 — IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH/Commissie (Kort geding — Artikel 256 EG — Voorwerp van vordering — Ontvankelijkheid — Geen spoedeisendheid)

24

2007/C 140/42

Zaak T-12/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Polimeri Europa SpA/Commissie (Kort geding — Mededinging — Verzoek om voorlopige maatregelen — Gebod aan derden — Niet-ontvankelijkheid)

24

2007/C 140/43

Zaak T-71/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 4 mei 2007 — Icuna.Com/Parlement (Overheidsopdrachten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Kort geding — Geen spoedeisendheid)

24

2007/C 140/44

Zaak T-103/07: Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Fratex Indústria e Comércio/BHIM — USA Track & Field (TRACK & FIELD USA)

25

2007/C 140/45

Zaak T-109/07: Beroep ingesteld op 11 april 2007 — L'Oréal/BHIM — Spa Monopole (SPA THERAPY)

25

2007/C 140/46

Zaak T-110/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Siemens/Commissie

26

2007/C 140/47

Zaak T-113/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Toshiba/Commissie

26

2007/C 140/48

Zaak T-116/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Frankrijk/Commissie

27

2007/C 140/49

Zaak T-117/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Areva e.a./Commissie

28

2007/C 140/50

Zaak T-120/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — MB Immobilien en MB System/Commissie

29

2007/C 140/51

Zaak T-121/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Alstom/Commissie

30

2007/C 140/52

Zaak T-122/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens en VA TECH Transmission & Distribution/Commissie

31

2007/C 140/53

Zaak T-123/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution/Commissie

31

2007/C 140/54

Zaak T-124/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution en Nuova Magrini Galileo/Commissie

32

2007/C 140/55

Zaak T-125/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Scientific and Technological Committee e.a./Potocnik e.a., leden van de Commissie

33

2007/C 140/56

Zaak T-126/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Allos Walter Lang/BHIM — Kokoriko (Coco Rico)

33

2007/C 140/57

Zaak T-127/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 april 2007 door Bligny tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2007 in zaak F-142/06, Bligny/Commissie

34

2007/C 140/58

Zaak T-128/07: Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Suez/BHIM (Delivering the essentials of life)

34

2007/C 140/59

Zaak T-129/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Ierland/Commissie

35

2007/C 140/60

Zaak T-130/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Aughinish Alumina/Commissie

35

2007/C 140/61

Zaak T-132/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Fuji Electric Holdings en Fuji Electric Systems/Commissie

36

2007/C 140/62

Zaak T-133/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Mitsubishi Electric/ Commissie

37

2007/C 140/63

Zaak T-135/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Italië/Commissie

38

2007/C 140/64

Zaak T-136/07: Beroep ingesteld op 30 april 2007 — Colgate-Palmolive/BHIM — CMS Hasche Sigle (VISIBLE WHITE)

39

2007/C 140/65

Zaak T-141/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic-Otis/Commissie

39

2007/C 140/66

Zaak T-142/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic/Commissie

40

2007/C 140/67

Zaak T-143/07: Beroep ingesteld op 30 april 2007 — UMG Recordings/BHIM — Osman (MOTOWN)

41

2007/C 140/68

Zaak T-155/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — Euro-Information/BHIM (CYBERBOURSE)

42

2007/C 140/69

Zaak T-156/07: Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — Spanje/Commissie

42

2007/C 140/70

Zaak T-157/07: Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — People's Mojahedin Organization of Iran/Raad

43

2007/C 140/71

Zaak T-160/07: Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — Lancôme/BHIM — CMS Hasche Sigle (COLOR EDITION)

43

Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

2007/C 140/72

Zaak F-35/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Klug/Europees Geneesmiddelenbureau

45

2007/C 140/73

Zaak F-38/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Caleprico/Commissie

45

2007/C 140/74

Zaak F-41/07: Beroep ingesteld op 2 mei 2007 — Fernandez García en García Rato/Hof van Justitie

46

2007/C 140/75

Zaak F-42/07: Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Prieto/Parlement

47

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/1

---

(2007/C 140/01)

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 129 van 9.6.2007

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 117 van 26.5.2007

PB C 96 van 28.4.2007

PB C 95 van 28.4.2007

PB C 82 van 14.4.2007

PB C 69 van 24.3.2007

PB C 56 van 10.3.2007

Deze teksten zijn beschikbaar in:

| | EUR-Lex:http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex:http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/2 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/2

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Ypourgos Oikonomikon, Proïstamenos DOY Amfissas/Charilaos Georgakis

(Zaak C-391/04) (1)

(Richtlijn 89/592/EEG - Transacties van ingewijden - Begrippen „voorwetenschap’ en „gebruikmaking van voorwetenschap’ - Tevoren overeengekomen beurstransacties, verricht binnen groep van personen die eventueel hoedanigheid van ingewijde hebben - Kunstmatige koersverhoging van verkochte effecten)

(2007/C 140/02)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ypourgos Oikonomikon, Proïstamenos DOY Amfissas

Verwerende partij: Charilaos Georgakis

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van de artikelen 1 tot en met 4 van richtlijn 89/592//EEG van de Raad van 13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften inzake transacties van ingewijden (PB L 334, blz. 30) — Begrip „beschikken over en gebruikmaken van voorwetenschap”

Dictum

De artikelen 1 en 2 van richtlijn 89/592/EEG van de Raad van 13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften inzake transacties van ingewijden dienen aldus te worden uitgelegd dat, wanneer de hoofdaandeelhouders en de leden van de raad van bestuur van een vennootschap afspreken om onderling beurstransacties te verrichten met effecten van deze vennootschap om de koers ervan kunstmatig te ondersteunen, zij over voorwetenschap beschikken waarvan zij niet welbewust gebruikmaken wanneer zij deze transacties verrichten.

---

(1)  PB C 273 van 6.11.2004.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/2 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/2

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

(Zaak C-508/04) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna - Uitvoeringsmaatregelen)

(2007/C 140/03)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en B. Schima, gemachtigden, en M. Lang, Rechtsanwalt)

Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: E. Riedl en H. Dossi, gemachtigden)

Voorwerp

Niet-nakoming — Onvolledige en onjuiste uitvoering van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7)

Dictum

| 1) | De Republiek Oostenrijk is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub e, g en i, artikel 6, leden 1 en 2, de artikelen 12 en 13 alsmede artikel 16, lid 1, en artikel 22, sub b, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. |
| --- | --- |

1)

De Republiek Oostenrijk is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub e, g en i, artikel 6, leden 1 en 2, de artikelen 12 en 13 alsmede artikel 16, lid 1, en artikel 22, sub b, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen. |
| --- | --- |

3)

De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen.

---

(1)  PB C 45 van 19.2.2005.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/3 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/3

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court) Verenigd Koninkrijk)— Regina, op verzoek van: Thames Water Utilities Ltd/South East London Division, Bromley Magistrates' Court

(Zaak C-252/05) (1)

(Afvalstoffen - Richtlijnen 75/442/EEG, 91/156/EEG en 91/271/EEG - Afvalwater dat uit leidingennetwerk lekt - Kwalificatie - Werkingssfeer van richtlijnen 75/442/EEG en 91/271/EEG)

(2007/C 140/04)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Regina, op verzoek van: Thames Water Utilities Ltd

Verwerende partij: South East London Division, Bromley Magistrates' Court

In tegenwoordigheid van: Environment Agency

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) en richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32) — Begrip afvalstoffen — Effluent afkomstig van lekken in een rioolstelsel

Dictum

| 1) | Afvalwater dat lekt uit een rioolstelsel dat door een wettelijk erkende onderneming belast met het rioleringsbeheer wordt onderhouden overeenkomstig richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater en de uitvoeringswetgeving ervan, is een afvalstof in de zin van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991. |
| --- | --- |

1)

Afvalwater dat lekt uit een rioolstelsel dat door een wettelijk erkende onderneming belast met het rioleringsbeheer wordt onderhouden overeenkomstig richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater en de uitvoeringswetgeving ervan, is een afvalstof in de zin van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

| 2) | Richtlijn 91/271 is geen „ander voorschrift” in de zin van artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156. Het staat aan de verwijzende rechter om in overeenstemming met de in het onderhavige arrest neergelegde criteria te bepalen of de nationale wettelijke regeling kan worden beschouwd als een „ander voorschrift” in de zin van die bepaling. Dat is het geval indien die nationale wettelijke regeling nauwkeurige bepalingen omvat betreffende het beheer van de betrokken afvalstoffen en een niveau van bescherming kan opleveren dat gelijkwaardig is aan dat van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, en, meer in het bijzonder, van de artikelen 4, 8 en 15 ervan. |
| --- | --- |

2)

Richtlijn 91/271 is geen „ander voorschrift” in de zin van artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156. Het staat aan de verwijzende rechter om in overeenstemming met de in het onderhavige arrest neergelegde criteria te bepalen of de nationale wettelijke regeling kan worden beschouwd als een „ander voorschrift” in de zin van die bepaling. Dat is het geval indien die nationale wettelijke regeling nauwkeurige bepalingen omvat betreffende het beheer van de betrokken afvalstoffen en een niveau van bescherming kan opleveren dat gelijkwaardig is aan dat van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, en, meer in het bijzonder, van de artikelen 4, 8 en 15 ervan.

| 3) | Richtlijn 91/271 kan, wat het beheer van uit een rioolstelsel lekkend afvalwater betreft, niet worden beschouwd als een specifieke regeling (lex specialis) ten opzichte van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, zodat zij geen toepassing kan vinden op grond van artikel 2, lid 2, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156. |
| --- | --- |

3)

Richtlijn 91/271 kan, wat het beheer van uit een rioolstelsel lekkend afvalwater betreft, niet worden beschouwd als een specifieke regeling (lex specialis) ten opzichte van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, zodat zij geen toepassing kan vinden op grond van artikel 2, lid 2, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156.

---

(1)  PB C 205 van 20.8.2005.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/3 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof — België) — Advocaten voor de Wereld VZW/Leden van de Ministerraad

(Zaak C-303/05) (1)

(Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Artikelen 6, lid 2, EU en 34, lid 2, sub b, EU - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten - Harmonisatie van nationale wetgevingen - Afschaffing van toetsing van dubbele strafbaarheid - Geldigheid)

(2007/C 140/05)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Arbitragehof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Advocaten voor de Wereld VZW

Verwerende partij: Leden van de Ministerraad

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbitragehof — Uitlegging van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europese aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1) — Verenigbaarheid met artikel 34, lid 2, sub b, EU — Afschaffing van vereiste van dubbele strafbaarheid voor in artikel 2, lid 2, van het besluit genoemde strafbare feiten — Verenigbaarheid met artikel 6, lid 2, EU

Dictum

Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten.

---

(1)  PB C 271 van 29.10.2005.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/4

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — SGL Carbon AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-328/05 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten - Mededeling inzake medewerking - Beginsel ne bis in idem)

(2007/C 140/06)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: SGL Carbon AG (vertegenwoordigers: M. Klusmann en F. Wiemer, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, M. Schneider, W. Mölls en H. Gading, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 15 juni 2005, Tokai Carbon/Commissie (gevoegde zaken T-71/03, T-74/03, T-87/03 en T-91/03), waarbij het Gerecht het beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2002) 5083 def. van de Commissie van 17 december 2002 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG-Verdrag, gedeeltelijk heeft verworpen — Afspraak betreffende de markt van speciaal grafiet

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | SGL Carbon AG wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

SGL Carbon AG wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 281 van 12.11.2005.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/4

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Color Drack GmbH/Lexx International Vertriebs GmbH

(Zaak C-386/05) (1)

(Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bijzondere bevoegdheid - Artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje - Gerecht van plaats van uitvoering van verbintenis die aan eis ten grondslag ligt - Koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken - Zaken die op verschillende plaatsen binnen één lidstaat worden geleverd)

(2007/C 140/07)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Color Drack GmbH

Verwerende partij: Lexx International Vertriebs GmbH

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 5, punt 1, sub b, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Bijzondere bevoegdheid — Plaats waar de goederen volgens de koopovereenkomst werden geleverd — Groot aantal plaatsen van levering

Dictum

Artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling van toepassing is in het geval van een verscheidenheid van leveringsplaatsen binnen één lidstaat. In een dergelijk geval is het gerecht dat bevoegd is om kennis te nemen van alle vorderingen uit de overeenkomst inzake de koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken, het gerecht binnen het rechtsgebied waarvan de hoofdlevering heeft plaatsgevonden, welke levering op basis van economische criteria moet worden bepaald. Bij gebreke van doorslaggevende factoren om de plaats van de hoofdlevering te bepalen, kan de eiser de verweerder voor het gerecht van de leveringsplaats van zijn keuze oproepen.

---

(1)  PB C 10 van 14.1.2006.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/5

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

(Zaak C-391/06) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2003/4/EG - Vrije toegang tot informatie - Milieu-informatie - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

(2007/C 140/08)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Lawunmi en U. Wölker, gemachtigden)

Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O'Hagan, gemachtigde)

Voorwerp

Niet-nakoming — Niet-vaststelling binnen de gestelde termijn van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26)

Dictum

| 1) | Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad, is Ierland de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad, is Ierland de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Ierland wordt verwezen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

2)

Ierland wordt verwezen in de kosten van de procedure.

---

(1)  PB C 294 van 2.12.2006.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/5

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

(Zaak C-407/06) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2003/105/EG - Bescherming van werknemers - Gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

(2007/C 140/09)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en J. Hottiaux, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)

Voorwerp

Niet-nakoming — Niet-vaststelling binnen de gestelde termijn van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB L 345, blz. 97)

Dictum

| 1) | Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is het Koninkrijk België de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is het Koninkrijk België de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van de procedure.

---

(1)  PB C 281 van 18.11.2006.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Dâmboviţa (Roemenië) op 24 januari 2007 — Ministerul Administraţiei şi Internelor/Gheorghe Jipa

(Zaak C-33/07)

(2007/C 140/10)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunal Dâmboviţa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministerul Administraţiei şi Internelor — Direcţia Generală de Paşapoarte Bucureşti (Ministerie van Bestuur en Binnenlandse zaken — Algemene Directie Paspoorten te Bukarest)

Verwerende partij: Gheorghe Jipa

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 18 EG (geconsolideerde versie, bekendgemaakt in PB C 325 van 24 december 2002) aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de Roemeense wetgeving (artikelen 38 en 39 van wet 248/2005 inzake de regels betreffende het vrij verkeer van Roemeense burgers naar het buitenland) de uitoefening van het vrij verkeer van personen belemmert? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 18 EG (geconsolideerde versie, bekendgemaakt in PB C 325 van 24 december 2002) aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de Roemeense wetgeving (artikelen 38 en 39 van wet 248/2005 inzake de regels betreffende het vrij verkeer van Roemeense burgers naar het buitenland) de uitoefening van het vrij verkeer van personen belemmert?

| 2) | a) | Vormen de artikelen 38 en 39 van wet 248/2005 (nationale wetgeving), die een persoon (Roemeens burger en thans burger van de Unie) beletten, vrij te reizen naar een andere staat (in casu een lidstaat van de Europese Unie), een belemmering van het in artikel 18 EG neergelegde vrije verkeer van personen? |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Vormen de artikelen 38 en 39 van wet 248/2005 (nationale wetgeving), die een persoon (Roemeens burger en thans burger van de Unie) beletten, vrij te reizen naar een andere staat (in casu een lidstaat van de Europese Unie), een belemmering van het in artikel 18 EG neergelegde vrije verkeer van personen?

| b) | Kan een lidstaat van de Europese Unie (in casu Roemenië) een beperking stellen aan de uitoefening van het vrij verkeer van burgers op het grondgebied van een andere lidstaat? |
| --- | --- |

b)

Kan een lidstaat van de Europese Unie (in casu Roemenië) een beperking stellen aan de uitoefening van het vrij verkeer van burgers op het grondgebied van een andere lidstaat?

| 3) | a) | Behoort „illegaal verblijf” in de zin van nationaal besluit 825/2005 van de regering tot goedkeuring van de Overeenkomst tussen de regering van Roemenië, enerzijds, en de regeringen van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden, anderzijds, betreffende de overname van illegaal binnengekomen of verblijvende personen (op basis waarvan is besloten tot overname van verweerder, wiens verblijf illegaal was), tot de gronden van „openbare orde” of „openbare veiligheid” bedoeld in artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG (1), zodat op grond daarvan de vrijheid van verkeer van een dergelijke persoon kan worden beperkt? |
| --- | --- | --- |

3)

a)

Behoort „illegaal verblijf” in de zin van nationaal besluit 825/2005 van de regering tot goedkeuring van de Overeenkomst tussen de regering van Roemenië, enerzijds, en de regeringen van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden, anderzijds, betreffende de overname van illegaal binnengekomen of verblijvende personen (op basis waarvan is besloten tot overname van verweerder, wiens verblijf illegaal was), tot de gronden van „openbare orde” of „openbare veiligheid” bedoeld in artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG (1), zodat op grond daarvan de vrijheid van verkeer van een dergelijke persoon kan worden beperkt?

| b) | Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden aldus worden uitgelegd dat de lidstaten op gronden van „openbare orde” of „openbare veiligheid” de vrijheid van verkeer en verblijf van een burger van de Unie als zodanig kunnen beperken, zonder het „persoonlijk gedrag” van de betrokkene te onderzoeken? |
| --- | --- |

b)

Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden aldus worden uitgelegd dat de lidstaten op gronden van „openbare orde” of „openbare veiligheid” de vrijheid van verkeer en verblijf van een burger van de Unie als zodanig kunnen beperken, zonder het „persoonlijk gedrag” van de betrokkene te onderzoeken?

---

(1)  PB L 158, blz. 77.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/6

---

Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-139/07 P)

(2007/C 140/11)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz, P. Aalto, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Technische Glaswerke Ilmenau GmbH, Schott Glas, Koninkrijk Zweden, Republiek Finland

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 (1), zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie, voor zover daarbij het besluit van de Commissie van 28 mei 2002 nietig wordt verklaard waarbij toegang wordt geweigerd tot documenten die de onderzoeksprocedures inzake de aan Technische Glaswerke Ilmenau GmbH verleende steun betreffen, en |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 (1), zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie, voor zover daarbij het besluit van de Commissie van 28 mei 2002 nietig wordt verklaard waarbij toegang wordt geweigerd tot documenten die de onderzoeksprocedures inzake de aan Technische Glaswerke Ilmenau GmbH verleende steun betreffen, en

| — | verwijzing van Technische Glaswerke Ilmenau GmbH in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van Technische Glaswerke Ilmenau GmbH in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie van de Europese Gemeenschappen vordert vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 in zaak T-237/02, waarbij het besluit van de Commissie van 28 mei 2002 nietig wordt verklaard voor zover daarbij toegang wordt geweigerd tot documenten die de onderzoeksprocedures inzake de aan Technische Glaswerke Ilmenau GmbH verleende steun betreffen.

Volgens vaste rechtspraak van het Gerecht en het Hof hebben partijen en dus de steunontvanger in onderzoeksprocedures betreffende steun geen recht op inzage in het dossier. Derhalve heeft het Gerecht met de vaststelling in de punten 87 tot en met 89 van het bestreden arrest blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, volgens welke geen sprake zou zijn van bijzondere omstandigheden op grond waarvan het overduidelijk is dat de verlangde inzage in het dossier moet worden geweigerd. In plaats daarvan is het volgens de rechtspraak overduidelijk dat de betrokken documenten volledig onder een uitzondering op het recht van toegang tot documenten vallen, zodat niet elk document individueel behoeft te worden onderzocht.

Bovendien is de onderzoeksprocedure betreffende steun een procedure tegen de steunverlenende staat te meer waar de steunontvangers geen recht op staatssteun zouden hebben. Bijgevolg diende met betrekking tot de vraag van de toegang tot het dossier te gelden wat het Gerecht zelf voor niet-nakomingsprocedures krachtens artikel 226 EG voor recht heeft verklaard, namelijk dat in dergelijke procedures geen recht van het publiek op toegang tot de documenten bestaat.

Het bestreden arrest leidt bovendien tot de absurde conclusie dat het publiek met het beroep op de aan transparantie gewijde regeling, namelijk verordening nr. 1049/2001 (2), verdergaande rechten op inzage in het dossier geniet dan de rechtstreeks bij een procedure betrokken steunontvanger die bovendien — juist omdat hij in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG rechtstreeks en individueel wordt geraakt — het recht heeft om beroep in te stellen tegen de beschikking die de procedure beëindigt. Nog minder begrijpelijk is de verdere consequentie, dat namelijk het verzoek van de steunontvanger met een verwijzing naar de toepasselijke rechtspraak kan worden afgewezen, maar dat in het geval van een verzoek van de steunontvanger of van een niet geraakte derde die zich op de transparantieverordening beroept, een dergelijke afhandeling van het verzoek niet geoorloofd zou zijn.

Met het derde middel verwijt de Commissie het bestreden arrest dat daarin aan dezelfde uitdrukking, namelijk het woord „document” in het enkelvoud in artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 en in artikel 6 van de verordening, een verschillende betekenis wordt gehecht. Terwijl in artikel 4, lid 2, dit woord betekent dat bij de afwijzing elk afzonderlijk document moet worden onderzocht, legt het Gerecht artikel 6 aldus uit dat daarmee ook kan worden verzocht om toegang tot een deel van de documenten dat als administratief dossier wordt aangeduid.

Met het vierde middel stelt de Commissie dat het Gerecht artikel 255 EG schendt, voor zover het zijn beslissing niet op basis van de tekst van de regeling wordt gemotiveerd maar op zelfs los van de tekst van de regeling opgestelde eisen wordt gebaseerd.

Ten slotte voert de Commissie nog aan dat het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat de beide onderzoeksprocedures inzake de aan Technische Glaswerke Ilmenau GmbH verleende steun ten tijde van de beslissing over het verzoek om toegang tot het administratieve dossier reeds waren afgesloten, zodat de autoriteiten geen belang meer bij geheimhouding hadden, wat ten dele juist wegens de bij het Gerecht aanhangige procedures niet klopte. Ook lijkt het Gerecht ten onrechter ervan uit te gaan dat verordening nr. 1049/2001 de eerdere rechtspraak en de toepasselijke procedurevoorschriften op het gebied van de steuncontrole achterhaald maakt.

---

(1)  PB C 331, blz. 29.

(2)  PB L 145, blz. 43.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/7 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Arcor AG & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-152/07)

(2007/C 140/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Arcor AG & Co. KG

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Prejudiciële vragen

Verzetten richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten — mededingingsrichtlijn (1) — en richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) — interconnectierichtlijn (2) — zich ertegen dat de nationale Regulierungsbehörde (regelgevende instantie) in 2003 de exploitant van een met een openbaar telecommunicatiegebruikersnetwerk geïnterconnecteerd verbindingsnetwerk verplicht om aan de op de markt dominante exploitant van het gebruikersnetwerk een bijdrage te betalen ter compensatie van het deficit dat voor de exploitant van het gebruikersnetwerk ontstaat door de beschikbaarstelling van de local loops?

Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

Moet de onverenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een dergelijke verplichting die in een nationale bepaling wordt opgelegd, door de nationale rechter in aanmerking worden genomen in het geding over de goedkeuring van de bijdrageplicht van de exploitant van het verbindingsnetwerk?

---

(1)  PB L 192, blz. 10.

(2)  PB L 199, blz. 32.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Communication Services TELE2/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-153/07)

(2007/C 140/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Communication Services TELE2

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Prejudiciële vragen

Verzetten richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten — mededingingsrichtlijn (1) — en richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) — interconnectierichtlijn (2) — zich ertegen dat de nationale Regulierungsbehörde (regelgevende instantie) in 2003 de exploitant van een met een openbaar telecommunicatiegebruikersnetwerk geïnterconnecteerd verbindingsnetwerk verplicht om aan de op de markt dominante exploitant van het gebruikersnetwerk een bijdrage te betalen ter compensatie van het deficit dat voor de exploitant van het gebruikersnetwerk ontstaat door de beschikbaarstelling van de local loops?

Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

Moet de onverenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een dergelijke verplichting die in een nationale bepaling wordt opgelegd, door de nationale rechter in aanmerking worden genomen in het geding over de goedkeuring van de bijdrageplicht van de exploitant van het verbindingsnetwerk?

---

(1)  PB L 192, blz. 10.

(2)  PB L 199, blz. 32.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Firma 01051 Telekom GmbH/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-154/07)

(2007/C 140/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Firma 01051 Telekom GmbH

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Prejudiciële vragen

Verzetten richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten — mededingingsrichtlijn (1) — en richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) — interconnectierichtlijn (2) — zich ertegen dat de nationale Regulierungsbehörde (regelgevende instantie) in 2003 de exploitant van een met een openbaar telecommunicatiegebruikersnetwerk geïnterconnecteerd verbindingsnetwerk verplicht om aan de op de markt dominante exploitant van het gebruikersnetwerk een bijdrage te betalen ter compensatie van het deficit dat voor de exploitant van het gebruikersnetwerk ontstaat door de beschikbaarstelling van de local loops?

Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

Moet de onverenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een dergelijke verplichting die in een nationale bepaling wordt opgelegd, door de nationale rechter in aanmerking worden genomen in het geding over de goedkeuring van de bijdrageplicht van de exploitant van het verbindingsnetwerk?

---

(1)  PB L 192, blz. 10.

(2)  PB L 199, blz. 32.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 maart 2007 — Salvatore Aiello e.a./Comune di Milano, Sindaco di Milano, Comitato tecnico — scientifico per l'emergenza del traffico e della mobilità nella città di Milano, Provincia di Milano, Regione Lombardia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Euromilano SpA, Metropolitana milanese SpA

(Zaak C-156/07)

(2007/C 140/15)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Salvatore Aiello e.a.

Verwerende partijen: Comune di Milano, Sindaco di Milano, Comitato tecnico — scientifico per l'emergenza del traffico e della mobilità nella città di Milano, Provincia di Milano, Regione Lombardia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Euromilano SpA, Metropolitana milanese SpA

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 2 van richtlijn 337/85 (1), waar het stelt dat projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben aan een milieueffectbeoordeling worden onderworpen en dat die projecten in artikel 4 worden omschreven, aldus worden uitgelegd dat elk project met een aanzienlijk milieueffect aan een milieueffectbeoordeling wordt onderworpen, zelfs wanneer het niet wordt genoemd in bijlagen I en II bij de richtlijn, of juist aldus dat alleen de in bijlage I en II bij de richtlijn bedoelde projecten aan de milieueffectbeoordelingsprocedure moeten worden onderworpen? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 2 van richtlijn 337/85 (1), waar het stelt dat projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben aan een milieueffectbeoordeling worden onderworpen en dat die projecten in artikel 4 worden omschreven, aldus worden uitgelegd dat elk project met een aanzienlijk milieueffect aan een milieueffectbeoordeling wordt onderworpen, zelfs wanneer het niet wordt genoemd in bijlagen I en II bij de richtlijn, of juist aldus dat alleen de in bijlage I en II bij de richtlijn bedoelde projecten aan de milieueffectbeoordelingsprocedure moeten worden onderworpen?

| 2) | Schept artikel 4 van richtlijn 337/85, waar het de lidstaten de mogelijkheid geeft om voor de in bijlage II genoemde projecten een milieueffectbeoordeling uit te voeren hetzij van geval tot geval hetzij op basis van vooraf bepaalde criteria, waarbij ook rekening wordt gehouden met de criteria van bijlage III, een nauwgezette verplichting of slechts een bevoegdheid voor de lidstaten om rekening te houden met alle criteria van bijlage III? |
| --- | --- |

2)

Schept artikel 4 van richtlijn 337/85, waar het de lidstaten de mogelijkheid geeft om voor de in bijlage II genoemde projecten een milieueffectbeoordeling uit te voeren hetzij van geval tot geval hetzij op basis van vooraf bepaalde criteria, waarbij ook rekening wordt gehouden met de criteria van bijlage III, een nauwgezette verplichting of slechts een bevoegdheid voor de lidstaten om rekening te houden met alle criteria van bijlage III?

| 3) | Vormt artikel 1 van het decreet van de president van de Republiek van 12 april 1996 de juiste omzetting door de Italiaanse wetgever van artikel 4 van richtlijn 337/1985 en van bijlage III daarbij, gelet op het feit dat voor de in bijlage II bij de richtlijn genoemde projecten het criterium van cumulatie met andere projecten, zoals opgenomen in bijlage III bij de richtlijn, geen criterium is voor de onderwerping aan een milieueffectbeoordeling? |
| --- | --- |

3)

Vormt artikel 1 van het decreet van de president van de Republiek van 12 april 1996 de juiste omzetting door de Italiaanse wetgever van artikel 4 van richtlijn 337/1985 en van bijlage III daarbij, gelet op het feit dat voor de in bijlage II bij de richtlijn genoemde projecten het criterium van cumulatie met andere projecten, zoals opgenomen in bijlage III bij de richtlijn, geen criterium is voor de onderwerping aan een milieueffectbeoordeling?

---

(1)  PB L 175, blz. 40.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/9

---

Beroep ingesteld op 23 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen /Republiek Oostenrijk

(Zaak C-161/07)

(2007/C 140/16)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en G. Braun, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

Conclusies

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| — | vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk artikel 43 EG heeft geschonden door voor de inschrijving van vennootschappen in het handelsregister op verzoek van onderdanen van de nieuwe EU-lidstaten — met uitzondering van Malta en Cyprus — de vaststelling van hun zelfstandigheid door het arbeidsbureau of de overlegging van een „Befreiungsschein” (vrijstellingsverklaring) te eisen, waarbij voor de vaststelling van de zelfstandigheid van vennoten van een personenvennootschap alsook van vennoten met een minderheidsparticipatie in een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid, die voor de vennootschap arbeidsprestaties verrichten die kenmerkend zijn voor een arbeidsverhouding, een procedure moet worden gevolgd tijdens de duur waarvan, maximaal drie maanden, de zelfstandige arbeid niet kan worden verricht; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk artikel 43 EG heeft geschonden door voor de inschrijving van vennootschappen in het handelsregister op verzoek van onderdanen van de nieuwe EU-lidstaten — met uitzondering van Malta en Cyprus — de vaststelling van hun zelfstandigheid door het arbeidsbureau of de overlegging van een „Befreiungsschein” (vrijstellingsverklaring) te eisen, waarbij voor de vaststelling van de zelfstandigheid van vennoten van een personenvennootschap alsook van vennoten met een minderheidsparticipatie in een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid, die voor de vennootschap arbeidsprestaties verrichten die kenmerkend zijn voor een arbeidsverhouding, een procedure moet worden gevolgd tijdens de duur waarvan, maximaal drie maanden, de zelfstandige arbeid niet kan worden verricht;

| — | de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 43, eerste alinea, EG garandeert elke onderdaan van een lidstaat het recht, zich in een andere lidstaat te vestigen om aldaar een beroepsactiviteit anders dan in loondienst uit te oefenen, alsook in een andere lidstaat vennootschappen op te richten en ondernemingen te beheren. Als uitdrukking van het algemeen discriminatieverbod van artikel 12 EG verbiedt artikel 43 EG discriminaties op grond van nationaliteit in verband met werkzaamheden anders dan in loondienst. Het beginsel van gelijke behandeling als eigen onderdanen komt in artikel 43, tweede alinea, tot uitdrukking. Volgens deze bepaling omvat de vrijheid van vestiging de toegang tot en de uitoefening van werkzaamheden anders dan in loondienst van elke aard alsook de oprichting en het beheer van ondernemingen, en met name vennootschappen op het grondgebied van elke andere lidstaat overeenkomstig de bepalingen welke door de wetgeving van het land van vestiging voor de eigen onderdanen zijn vastgesteld.

Voor de inschrijving van een naar Oostenrijks recht opgerichte vennootschap op verzoek van een onderdaan van de lidstaten van de Europese Unie die op 1 mei 2004 zijn toegetreden — met uitzondering van Malta en Cyprus — verlangen de „Firmenbuchgerichte” (rechtbanken waarbij de vennootschap wordt ingeschreven) in Oostenrijk de vaststelling van zijn zelfstandigheid. Voor het onderscheid tussen arbeid in loondienst en zelfstandige arbeid is de „werkelijke economische inhoud van de activiteit” beslissend. Volgens de Oostenrijkse regeling gelden in het bijzonder vennoten van een personenvennootschap alsook vennoten van een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid met een aandeel van minder dan 25 %, die arbeidsprestaties verrichten die kenmerkend zijn voor een arbeidsverhouding, als werknemers in loondienst. Dit vermoeden geldt zolang de regionale arbeidbureaus op verzoek van de vennoot vaststellen dat deze een wezenlijke invloed op het beheer uitoefent. Het bewijs van de zelfstandigheid berust op de aanvrager. Tot de vaststelling van de zelfstandigheid bij besluit, ten minste binnen drie maanden, kan de betrokkene zijn activiteit niet uitoefenen.

Deze bepaling is niet verenigbaar met de vrijheid van vestiging van artikel 43 EG. Zij belemmert zelfstandigen uit acht nieuwe lidstaten in hun vrijheid om zich in Oostenrijk te vestigen, daar zij hun de oprichting van een vennootschap aanzienlijk bemoeilijkt zonder dat dit gerechtvaardigd is. Ook al heeft de betrokken regeling slechts een beperkt toepassingsgebied, zij verliest daardoor haar discriminerend karakter niet. Ook wanneer onderdanen van de betrokken acht lidstaten niet steeds en zonder uitzondering een aanvraag moeten indienen, is beslissend dat Oostenrijkse onderdanen en onderdanen van de andere lidstaten nooit een dergelijke aanvraag moeten indienen. De overgangsregeling van de Toetredingsverdragen beperkt voorts alleen het vrij verkeer van werknemers. Voor de vrijheid van vestiging gelden juist geen dergelijke beperkingsmogelijkheden. Dat de ratio legis van de toepasselijke regeling is ontduiking van de overgangsregeling inzake de vrijheid van verkeer van werknemers te verhinderen, en niet de vrijheid van vestiging te beperken, verandert niets aan het feit dat deze regeling uiteindelijk de vrijheid van vestiging belemmert.

Krachtens artikel 46 EG kunnen beperkingen van de vrijheid van vestiging slechts worden gerechtvaardigd uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid alsook, wanneer het niet om kennelijk discriminerende maatregelen gaat, uit hoofde van andere dwingende redenen van algemeen belang. Als beperking van een fundamentele vrijheid moeten dergelijke maatregelen in elk geval geschikt zijn om het nagestreefde doel te bereiken en mogen zij niet verder gaan dan daartoe nodig is. De betrokken Oostenrijkse regeling voldoet niet aan deze vereisten.

Uit niets blijkt namelijk dat de door de Oostenrijkse regering gevreesde ontduiking van de overgangsregeling door onderdanen uit de betrokken acht lidstaten zo omvangrijk kan worden, dat de werking van de Oostenrijkse arbeidsmarkt daadwerkelijk fundamenteel in gevaar komt. Voorts zijn de twee criteria voor de beoordeling van de aard van de werkzaamheid — aard van de arbeidsprestatie en invloed op het beheer van de vennootschap — om arbeid in loondienst te onderscheiden van zelfstandige arbeid, ongeschikt. Wat de noodzaak van de beperking betreft, blijkt uit de uitleg van de Oostenrijkse regering niet waarom het nagestreefde doel met een minder restrictief middel als controle na de inschrijving van de vennootschap, niet evengoed te bereiken zou zijn.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 26 maart 2007 — Ampliscientifica Srl, Amplifin Spa/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

(Zaak C-162/07)

(2007/C 140/17)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte Suprema di Cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ampliscientifica Srl, Amplifin Spa

Verwerende partijen: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 4, lid 4, laatste alinea, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (1) worden uitgelegd als een onvoldoende nauwkeurige regel, die de lidstaten de toepassing van de daarin voorziene regeling toestaat in bijzondere gevallen van economische, financiële of juridische banden tussen verschillende belastingplichtigen, dan wel als een voldoende nauwkeurige regel, die dus verlangt dat de lidstaat, wanneer hij voor de vaststelling van die regeling heeft gekozen, deze toepast in alle gevallen waarin de aldaar omschreven banden bestaan? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 4, lid 4, laatste alinea, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (1) worden uitgelegd als een onvoldoende nauwkeurige regel, die de lidstaten de toepassing van de daarin voorziene regeling toestaat in bijzondere gevallen van economische, financiële of juridische banden tussen verschillende belastingplichtigen, dan wel als een voldoende nauwkeurige regel, die dus verlangt dat de lidstaat, wanneer hij voor de vaststelling van die regeling heeft gekozen, deze toepast in alle gevallen waarin de aldaar omschreven banden bestaan?

| 2) | Is, ongeacht het antwoord op de vorige vraag, de vaststelling van temporele beperkingen, in de zin dat de band gedurende een relevante periode moet bestaan, als voorwaarde voor de toepassing van de regeling, zonder dat de betrokken belastingplichtige kan aantonen dat er een geldige economische reden voor de vestiging van de band bestaat, een middel dat onevenredig is aan de doelstellingen van de richtlijn en de eerbiediging van het beginsel van het voorkomen van misbruik van recht; is deze regeling in elk geval in strijd met het beginsel van de neutraliteit van de btw? |
| --- | --- |

2)

Is, ongeacht het antwoord op de vorige vraag, de vaststelling van temporele beperkingen, in de zin dat de band gedurende een relevante periode moet bestaan, als voorwaarde voor de toepassing van de regeling, zonder dat de betrokken belastingplichtige kan aantonen dat er een geldige economische reden voor de vestiging van de band bestaat, een middel dat onevenredig is aan de doelstellingen van de richtlijn en de eerbiediging van het beginsel van het voorkomen van misbruik van recht; is deze regeling in elk geval in strijd met het beginsel van de neutraliteit van de btw?

---

(1)  PB L 145, blz. 1.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerkammer des Saarlandes, Marion Schneider, Michael Holzapfel, Dr. Fritz Trennheuser en Deutscher Apothekerverband e.V./Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V.

(Zaak C-171/07)

(2007/C 140/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht des Saarlandes

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Apothekerkammer des Saarlandes, Marion Schneider, Michael Holzapfel, Dr. Fritz Trennheuser, Deutscher Apothekerverband e.V.

Verwerende partijen: Saarland, Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales

Medegedaagde: DocMorris N.V.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de bepalingen betreffende de vrijheid van vestiging van kapitaalvennootschappen (artikelen 43 en 48 EG) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een verbod op de exploitatie van apotheken door derden, zoals neergelegd in § 2, lid 1, sub 1 tot en met 4 en sub 7, § 7, eerste zin, en § 8, eerste zin, van het Gesetz über das Apothekenwesen (Duitse wet betreffende apotheken; hierna: „apothekerswet”) van 15 oktober 1980 (BGBl. I blz. 1993), zoals laatstelijk gewijzigd bij artikel 34 van de verordening van 31 oktober 2006 (BGBl. I blz. 2407)? |
| --- | --- |

1)

Moeten de bepalingen betreffende de vrijheid van vestiging van kapitaalvennootschappen (artikelen 43 en 48 EG) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een verbod op de exploitatie van apotheken door derden, zoals neergelegd in § 2, lid 1, sub 1 tot en met 4 en sub 7, § 7, eerste zin, en § 8, eerste zin, van het Gesetz über das Apothekenwesen (Duitse wet betreffende apotheken; hierna: „apothekerswet”) van 15 oktober 1980 (BGBl. I blz. 1993), zoals laatstelijk gewijzigd bij artikel 34 van de verordening van 31 oktober 2006 (BGBl. I blz. 2407)?

| 2) | Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is een nationaal overheidsorgaan dan op grond van het gemeenschapsrecht, met name gelet op artikel 10 EG en op het beginsel van het nuttig effect van het gemeenschapsrecht, bevoegd en verplicht om de door hem als in strijd met het gemeenschapsrecht beschouwde nationale bepalingen niet toe te passen, ook wanneer het niet om een evidente schending van het gemeenschapsrecht gaat en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen niet de onverenigbaarheid van de betrokken bepalingen met het gemeenschapsrecht heeft vastgesteld? |
| --- | --- |

2)

Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is een nationaal overheidsorgaan dan op grond van het gemeenschapsrecht, met name gelet op artikel 10 EG en op het beginsel van het nuttig effect van het gemeenschapsrecht, bevoegd en verplicht om de door hem als in strijd met het gemeenschapsrecht beschouwde nationale bepalingen niet toe te passen, ook wanneer het niet om een evidente schending van het gemeenschapsrecht gaat en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen niet de onverenigbaarheid van de betrokken bepalingen met het gemeenschapsrecht heeft vastgesteld?

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerin Helga Neumann-Seiwert/Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V.

(Zaak C-172/07)

(2007/C 140/19)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht des Saarlandes

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Apothekerin Helga Neumann-Seiwert

Verwerende partijen: Saarland, Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales

Medegedaagde: DocMorris N.V.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de bepalingen betreffende de vrijheid van vestiging van kapitaalvennootschappen (artikelen 43 en 48 EG) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een verbod op de exploitatie van apotheken door derden, zoals neergelegd in § 2, lid 1, sub 1 tot en met 4 en sub 7, § 7, eerste zin, en § 8, eerste zin, van het Gesetz über das Apothekenwesen (Duitse wet betreffende apotheken; hierna: „apothekerswet”) van 15 oktober 1980 (BGBl. I blz. 1993), zoals laatstelijk gewijzigd bij artikel 34 van de verordening van 31 oktober 2006 (BGBl. I blz. 2407)? |
| --- | --- |

1)

Moeten de bepalingen betreffende de vrijheid van vestiging van kapitaalvennootschappen (artikelen 43 en 48 EG) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een verbod op de exploitatie van apotheken door derden, zoals neergelegd in § 2, lid 1, sub 1 tot en met 4 en sub 7, § 7, eerste zin, en § 8, eerste zin, van het Gesetz über das Apothekenwesen (Duitse wet betreffende apotheken; hierna: „apothekerswet”) van 15 oktober 1980 (BGBl. I blz. 1993), zoals laatstelijk gewijzigd bij artikel 34 van de verordening van 31 oktober 2006 (BGBl. I blz. 2407)?

| 2) | Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is een nationaal overheidsorgaan dan op grond van het gemeenschapsrecht, met name gelet op artikel 10 EG en op het beginsel van het nuttig effect van het gemeenschapsrecht, bevoegd en verplicht om de door hem als in strijd met het gemeenschapsrecht beschouwde nationale bepalingen niet toe te passen, ook wanneer het niet om een evidente schending van het gemeenschapsrecht gaat en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen niet de onverenigbaarheid van de betrokken bepalingen met het gemeenschapsrecht heeft vastgesteld? |
| --- | --- |

2)

Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is een nationaal overheidsorgaan dan op grond van het gemeenschapsrecht, met name gelet op artikel 10 EG en op het beginsel van het nuttig effect van het gemeenschapsrecht, bevoegd en verplicht om de door hem als in strijd met het gemeenschapsrecht beschouwde nationale bepalingen niet toe te passen, ook wanneer het niet om een evidente schending van het gemeenschapsrecht gaat en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen niet de onverenigbaarheid van de betrokken bepalingen met het gemeenschapsrecht heeft vastgesteld?

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/12 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/12

---

Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

(Zaak C-174/07)

(2007/C 140/20)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en M. Afonso)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door bij artikel 2, lid 44, van wet nr. 350 van 24 december 2003 (begrotingswet 2004) de werking van de in de artikelen 8 en 9 van wet nr. 289 van 27 december 2002 (begrotingswet 2003) voorziene belastingkwijtschelding uit te breiden tot het jaar 2002 en door uitdrukkelijk en in algemene zin af te zien van onderzoek naar de in het belastingtijdvak 2002 verrichte belastbare handelingen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, sub a, c, en d, en de artikelen 193 tot en met 273 van titel XI van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — waardoor de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag) per 1 januari 2007 zijn ingetrokken en vervangen — juncto artikel 10 EG-Verdrag; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door bij artikel 2, lid 44, van wet nr. 350 van 24 december 2003 (begrotingswet 2004) de werking van de in de artikelen 8 en 9 van wet nr. 289 van 27 december 2002 (begrotingswet 2003) voorziene belastingkwijtschelding uit te breiden tot het jaar 2002 en door uitdrukkelijk en in algemene zin af te zien van onderzoek naar de in het belastingtijdvak 2002 verrichte belastbare handelingen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, sub a, c, en d, en de artikelen 193 tot en met 273 van titel XI van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — waardoor de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag) per 1 januari 2007 zijn ingetrokken en vervangen — juncto artikel 10 EG-Verdrag;

| — | de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | De Commissie wijst op de door de gemeenschapswetgever aan de lidstaten opgelegde dubbele plicht om niet alleen alle nationale wettelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van de Zesde BTW-richtlijn, maar ook om alle bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te waarborgen dat de belastingplichtigen voor de btw hun verplichtingen uit deze richtlijn naleven, voorop de verplichting om de belasting over de in een bepaald tijdvak verrichte belastbare handelingen te betalen. De harmonisering van de belasting over de toegevoegde waarde door de gemeenschapswetgever zou van zin en praktische werking zijn ontbloot, wanneer de nationale belastingdiensten niet tot effectief onderzoek en toezicht zouden zijn verplicht teneinde, zoals in de veertiende overweging van de considerans van de Zesde richtlijn vermeld, de „gelijkheid van de belastingheffing in alle lidstaten” te waarborgen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie wijst op de door de gemeenschapswetgever aan de lidstaten opgelegde dubbele plicht om niet alleen alle nationale wettelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van de Zesde BTW-richtlijn, maar ook om alle bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te waarborgen dat de belastingplichtigen voor de btw hun verplichtingen uit deze richtlijn naleven, voorop de verplichting om de belasting over de in een bepaald tijdvak verrichte belastbare handelingen te betalen. De harmonisering van de belasting over de toegevoegde waarde door de gemeenschapswetgever zou van zin en praktische werking zijn ontbloot, wanneer de nationale belastingdiensten niet tot effectief onderzoek en toezicht zouden zijn verplicht teneinde, zoals in de veertiende overweging van de considerans van de Zesde richtlijn vermeld, de „gelijkheid van de belastingheffing in alle lidstaten” te waarborgen.

| 2. | De met de artikelen 8 en 9 van de Italiaanse wet nr. 289/2002 ingevoerde bepalingen gaan de grenzen van de door de gemeenschapswetgever aan de lidstaten toegekende discretionaire bevoegdheid ver te boven. In plaats van deze bevoegdheid te gebruiken voor effectievere controles heeft de Italiaanse staat bij deze wet in algemene zin afgezien van inning van de belasting, zonder enig onderscheid te maken en met uitsluiting bij voorbaat van enig onderzoek en enige controle met betrekking tot belasting over de toegevoegde waarde. Daarmee heeft hij artikel 22 van de Zesde richtlijn en bijgevolg ook de algemene plicht op grond van artikel 2, alle belastbare handelingen aan de belasting over de toegevoegde waarde te onderwerpen, rechtstreeks geschonden. De Italiaanse wetgever heeft voor alle btw-belastingplichtigen die zijn onderworpen aan zijn fiscale soevereiniteit, de mogelijkheid geschapen om eventuele belastingcontroles voor meerdere belastingtijdvakken volledig uit te sluiten. Deze aanzienlijke begunstiging kan door de belastingplichtige worden verkregen door betaling van een forfaitair bedrag dat niets meer van doen heeft met de belasting over de toegevoegde waarde die over de prijs van de door de belastingplichtige in het betreffende belastingtijdvak verrichte leveringen of diensten verschuldigd zou zijn geweest. |
| --- | --- |

2.

De met de artikelen 8 en 9 van de Italiaanse wet nr. 289/2002 ingevoerde bepalingen gaan de grenzen van de door de gemeenschapswetgever aan de lidstaten toegekende discretionaire bevoegdheid ver te boven. In plaats van deze bevoegdheid te gebruiken voor effectievere controles heeft de Italiaanse staat bij deze wet in algemene zin afgezien van inning van de belasting, zonder enig onderscheid te maken en met uitsluiting bij voorbaat van enig onderzoek en enige controle met betrekking tot belasting over de toegevoegde waarde. Daarmee heeft hij artikel 22 van de Zesde richtlijn en bijgevolg ook de algemene plicht op grond van artikel 2, alle belastbare handelingen aan de belasting over de toegevoegde waarde te onderwerpen, rechtstreeks geschonden. De Italiaanse wetgever heeft voor alle btw-belastingplichtigen die zijn onderworpen aan zijn fiscale soevereiniteit, de mogelijkheid geschapen om eventuele belastingcontroles voor meerdere belastingtijdvakken volledig uit te sluiten. Deze aanzienlijke begunstiging kan door de belastingplichtige worden verkregen door betaling van een forfaitair bedrag dat niets meer van doen heeft met de belasting over de toegevoegde waarde die over de prijs van de door de belastingplichtige in het betreffende belastingtijdvak verrichte leveringen of diensten verschuldigd zou zijn geweest.

| 3. | Deze radicale „ontkoppeling” van de volgens de normale btw-voorschriften berekende schuld en het voor het verkrijgen van „definitieve kwijtschelding” te betalen bedrag blijkt met name duidelijk wanneer een belastingplichtige überhaupt geen belastingaangifte heeft gedaan. De belastingplichtige kan zijn situatie regulariseren door voor elk belastingjaar 1 500 EUR, als het een natuurlijke persoon betreft, of 3 000 EUR, als het een onderneming betreft, te betalen. Ook in het geval van indiening van een aanvullende aangifte ter verkrijging van „definitieve kwijtschelding” is geen sprake van enig verband met de belastinggrondslag van de verrichte (en niet-aangegeven) handelingen. Het bedrag dat de belastingplichtige verschuldigd is die van de regeling gebruik wil maken, wordt namelijk berekend als percentage (2 %) van de btw die over de in het betrokken belastingtijdvak verrichte leveringen of diensten verschuldigd zou zijn geweest (of van de ten onrechte in aftrek gebrachte btw over aankopen in hetzelfde belastingtijdvak). |
| --- | --- |

3.

Deze radicale „ontkoppeling” van de volgens de normale btw-voorschriften berekende schuld en het voor het verkrijgen van „definitieve kwijtschelding” te betalen bedrag blijkt met name duidelijk wanneer een belastingplichtige überhaupt geen belastingaangifte heeft gedaan. De belastingplichtige kan zijn situatie regulariseren door voor elk belastingjaar 1 500 EUR, als het een natuurlijke persoon betreft, of 3 000 EUR, als het een onderneming betreft, te betalen. Ook in het geval van indiening van een aanvullende aangifte ter verkrijging van „definitieve kwijtschelding” is geen sprake van enig verband met de belastinggrondslag van de verrichte (en niet-aangegeven) handelingen. Het bedrag dat de belastingplichtige verschuldigd is die van de regeling gebruik wil maken, wordt namelijk berekend als percentage (2 %) van de btw die over de in het betrokken belastingtijdvak verrichte leveringen of diensten verschuldigd zou zijn geweest (of van de ten onrechte in aftrek gebrachte btw over aankopen in hetzelfde belastingtijdvak).

| 4. | Deze algemene afstand bij voorbaat van iedere controle kan het goede functioneren van het gemeenschappelijke btw-stelsel ernstig verstoren. Met name wordt daardoor afbreuk gedaan aan het beginsel van fiscale neutraliteit, dat verbiedt dat deelnemers aan het economisch verkeer die dezelfde handelingen verrichten, verschillend worden behandeld. Elke uitzondering op de regel dat de btw op effectieve wijze moet worden geheven en geïnd, zou namelijk leiden tot aanzienlijk nadeel voor zowel Italiaanse ondernemingen als ondernemingen uit andere lidstaten, waarvoor de normale btw-voorschriften gelden, en bovendien tot een ernstige aantasting van het beginsel van een „gezonde mededinging” binnen de gemeenschappelijke markt, dat in de vierde overweging van de considerans van de Zesde richtlijn wordt genoemd. |
| --- | --- |

4.

Deze algemene afstand bij voorbaat van iedere controle kan het goede functioneren van het gemeenschappelijke btw-stelsel ernstig verstoren. Met name wordt daardoor afbreuk gedaan aan het beginsel van fiscale neutraliteit, dat verbiedt dat deelnemers aan het economisch verkeer die dezelfde handelingen verrichten, verschillend worden behandeld. Elke uitzondering op de regel dat de btw op effectieve wijze moet worden geheven en geïnd, zou namelijk leiden tot aanzienlijk nadeel voor zowel Italiaanse ondernemingen als ondernemingen uit andere lidstaten, waarvoor de normale btw-voorschriften gelden, en bovendien tot een ernstige aantasting van het beginsel van een „gezonde mededinging” binnen de gemeenschappelijke markt, dat in de vierde overweging van de considerans van de Zesde richtlijn wordt genoemd.

---

(1)  PB L 347, blz. 1.

(2)  PB L 145, blz. 1.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 4 april 2007 — SAVA e C. Srl., SIEME Srl, GRADED SpA/Mostra d'Oltremare SpA, e.a.

(Zaak C-194/07)

(2007/C 140/21)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: SAVA e C. Srl., SIEME Srl, GRADED SpA

Verwerende partijen: Mostra d'Oltremare SpA, e.a.

Prejudiciële vraag

Dient artikel 1 van richtlijn 89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, aldus te worden uitgelegd dat het er aan in de weg staat dat naar nationaal recht tegen een gunningsbesluit individueel beroep kan worden ingesteld door één van de leden van een tijdelijke vereniging zonder rechtspersoonlijkheid die als zodanig heeft deelgenomen aan een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht en waaraan deze opdracht niet is gegund?

---

(1)  PB L 395, blz. 33.

(2)  PB L 209, blz. 1.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/13

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door CAS SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-23/03, CAS SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-204/07 P)

(2007/C 140/22)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: CAS SpA (vertegenwoordiger: D. Ehle, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | Vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-23/03 (1) van 6 februari 2007; |
| --- | --- |

—

Vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-23/03 (1) van 6 februari 2007;

| — | Toewijzing van de vorderingen in eerste aanleg, subsidiair terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg voor verdere afdoening; |
| --- | --- |

—

Toewijzing van de vorderingen in eerste aanleg, subsidiair terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg voor verdere afdoening;

| — | Toewijzing van de verzoeken om voorlopige maatregelen die rekwirante bij verzoekschriften van 28 januari en 4 en 11 augustus 2003 heeft ingediend; |
| --- | --- |

—

Toewijzing van de verzoeken om voorlopige maatregelen die rekwirante bij verzoekschriften van 28 januari en 4 en 11 augustus 2003 heeft ingediend;

| — | Verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure in eerste aanleg. |
| --- | --- |

—

Verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante staaft haar hogere voorziening met de volgende negen middelen op grond waarvan zij het bestreden arrest onjuist acht:

Het eerste middel van de hogere voorziening betreft de door het Gerecht aangenomen uitsluitende bevoegdheid van de Turkse autoriteiten om vast te stellen of de door hen afgegeven en bij de inklaring overgelegde certificaten inzake goederenverkeer A.TR.1 „echt” of „vals”, dan wel „juist” of „onjuist” zijn. Rekwirante meent dat in gevallen waarin er sprake is van toereikende en overeenstemmende objectieve aanknopingspunten voor deelname van de bevoegde douaneautoriteiten van een land van uitvoer aan onregelmatigheden bij het opstellen (afgifte van formulieren, stempels en handtekeningen) van certificaten inzake goederenverkeer alsmede bij de uitklaring van goederen op basis van deze certificaten, de uitsluitende bevoegdheid van de douaneautoriteiten van het land van uitvoer niet langer geldt. Toelichtingen over de certificaten inzake goederenverkeer die nadien door de Turkse autoriteiten zijn gegeven, kunnen niet als geloofwaardig en als enige relevant worden aangemerkt.

Met het tweede middel van de hogere voorziening maakt rekwirante bezwaar tegen de opvatting in het bestreden arrest over de omvang van het recht van toegang tot documenten en van de rechten van verdediging van een verzoeker. Het recht van toegang tot documenten moet niet alleen betrekking hebben op documenten die de Commissie na een interne beslissing en volgens haarzelf aan de litigieuze beschikking ten grondslag heeft gelegd. Het recht van toegang tot documenten moet tevens gelden voor andere vertrouwelijke en niet-vertrouwelijke documenten die met het oog op een beoordeling van de feiten voor rekwirantes argumenten feitelijk en rechtens van belang zouden kunnen zijn.

Het derde middel van de hogere voorziening is erop gebaseerd dat het Gerecht aan rekwirante de volle bewijslast heeft opgelegd met betrekking tot de omstandigheden die rechtvaardigen dat er sprake is van een „bijzondere situatie” in de zin van artikel 239 van het communautair douanewetboek en artikel 905 van de CDW-uitvoeringsverordening. Rekwirante gaat uit van een omkering van de bewijslast of althans van een verlichte bewijsverplichting. In geen geval draagt rekwirante de bewijslast voor bepaalde door haar aangevoerde feiten in derde landen (in casu: Turkije), die het beste kunnen en moeten worden onderzocht door de Commissie/OLAF in het kader van de aan deze autoriteiten geboden mogelijkheden. Hetzelfde geldt voor de feiten die op het activiteitengebied en binnen de invloedssfeer van de Europese Commissie liggen.

Als vierde middel van de hogere voorziening voert rekwirante aan dat het Gerecht ook met het oog op de aan rekwirante in het arrest opgelegde volle bewijslast, ten onrechte heeft verzuimd de door rekwirante verlangde maatregelen tot organisatie van de procesgang te treffen, met name om de maatregelen van instructie op te leggen. In plaats daarvan zijn de bewijsaanbiedingen als niet ter zake doend afgewezen.

Als vijfde middel van de hogere voorziening voert rekwirante aan dat het Gerecht alle door rekwirante overgelegde documenten en aangevoerde feiten en aanwijzingen die voor deelname van de Turkse autoriteiten aan de (gesteld) „valse” (maar in werkelijkheid „onjuiste”) A.TR.1-certificaten, rechtens onjuist heeft uitgelegd en gekwalificeerd. Het Gerecht heeft daaruit onjuiste rechtsgevolgen afgeleid. Tevens heeft het Gerecht wezenlijke feiten in de duidelijke uiteenzetting van rekwirante volledig buiten beschouwing gelaten.

Met het zesde middel van de hogere voorziening wordt aangevoerd dat het Gerecht heeft verzuimd het feit dat de Commissie heeft nagelaten het douanecomité/de associatieraad in te schakelen, als onrechtmatig handelen van de Commissie aan te merken.

Het zevende middel van de hogere voorziening bestaat erin dat het Gerecht eraan voorbij is gegaan dat rekwirante een rechtmatig belang heeft bij nietigverklaring van het gedeelte van de aangevochten beschikking van de Commissie dat een bepaald A.TR.1-certificaat betreft.

Met het achtste middel van de hogere voorziening voert rekwirante aan dat het Gerecht ten onrechte heeft verzuimd een billijkheids- en risicoafweging op basis van het concrete geval te maken. Daardoor is het Gerecht eraan voorbij gegaan dat het, zelfs indien ervan uit wordt gegaan dat de A.TR.1-certificaten vals zijn, gelet op de grove tekortkomingen van de Turkse autoriteiten en de Commissie, met het oog op de verhoudingen tussen marktdeelnemers en overheid onbillijk zou zijn rekwirante als marktdeelnemer schade te laten dragen die zij bij een juiste gang van zaken niet zou hebben geleden.

Als negende middel van de hogere voorziening maakt rekwirante er bezwaar tegen dat in het bestreden arrest onder toepassing van artikel 220, lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek op basis van de aangevoerde en vastgestelde feiten is ontkend dat de Turkse douaneautoriteiten actief betrokken waren bij de afgifte en het gebruik van de betrokken 32 A.TR.1-certificaten.

---

(1)  PB C 82, blz. 30

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/14 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het hof van beroep te Gent (België) op 19 april 2007 — Strafzaak tegen Lodewijk Gysbrechts en Santurel Inter BVBA

(Zaak C-205/07)

(2007/C 140/23)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van beroep te Gent

Partijen in het hoofdgeding

Lodewijk Gysbrechts en Santurel Inter BVBA

Prejudiciële vraag

Vormt de Belgische wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en bescherming van de consument een maatregel van gelijke werking zoals verboden bij de artikelen 28-30 van het Verdrag tot Oprichting van de Europese Gemeenschap, in zoverre die nationale wet in artikel 80 §3 een verbod oplegt om gedurende de verplichte verzakingstermijn een voorschot of betaling te eisen van de consument, hetwelk voor gevolg heeft dat de feitelijke invloed van de wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en bescherming van de consument niet dezelfde is voor wat betreft het verhandelen van goederen in eigen land in vergelijking met het handel drijven met onderdanen van een andere lidstaat en ontstaat er daardoor een feitelijke belemmering van het vrij verkeer van goederen, beschermd door artikel 23 van het Verdrag tot Oprichting van de Europese Gemeenschap?

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/15

---

Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-207/07)

(2007/C 140/24)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en R. Vidal Puig, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door bij het enige artikel, lid 1, tweede alinea, van koninklijk wetsdecreet 4/2006 van 24 februari 2006 de Veertiende Functie van de Nationale Commissie voor Energie bedoeld in de elfde aanvullende bepaling, derde deel, punt 1, van wet 34/1998 van 7 oktober 1998 betreffende de sector koolwaterstoffen, aldus te hebben gewijzigd dat voor de verwerving van sommige deelnemingen in ondernemingen die zich bezighouden met bepaalde gereglementeerde activiteiten in de energiesector, evenals voor de verwerving van de activa die nodig zijn voor de ontwikkeling van dergelijke activiteiten, de voorafgaande toestemming door de Nationale Commissie voor Energie is vereist, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 56 EG en 43 EG; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door bij het enige artikel, lid 1, tweede alinea, van koninklijk wetsdecreet 4/2006 van 24 februari 2006 de Veertiende Functie van de Nationale Commissie voor Energie bedoeld in de elfde aanvullende bepaling, derde deel, punt 1, van wet 34/1998 van 7 oktober 1998 betreffende de sector koolwaterstoffen, aldus te hebben gewijzigd dat voor de verwerving van sommige deelnemingen in ondernemingen die zich bezighouden met bepaalde gereglementeerde activiteiten in de energiesector, evenals voor de verwerving van de activa die nodig zijn voor de ontwikkeling van dergelijke activiteiten, de voorafgaande toestemming door de Nationale Commissie voor Energie is vereist, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 56 EG en 43 EG;

| — | het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Volgens de Spaanse regeling die het voorwerp van het beroep vormt is voor de volgende transacties de voorafgaande toestemming door de Nationale Commissie voor Energie vereist:






  — | de verwerving door enig persoon van deelnemingen van meer dan 10 % in het kapitaal of van andere deelnemingen die een aanzienlijke invloed verlenen op een onderneming die zelf of door middel van andere ondernemingen die tot dezelfde groep behoren, bepaalde activiteiten in de energiesector ontwikkelt; |
| --- | --- | --- |

1.

Volgens de Spaanse regeling die het voorwerp van het beroep vormt is voor de volgende transacties de voorafgaande toestemming door de Nationale Commissie voor Energie vereist:

—

de verwerving door enig persoon van deelnemingen van meer dan 10 % in het kapitaal of van andere deelnemingen die een aanzienlijke invloed verlenen op een onderneming die zelf of door middel van andere ondernemingen die tot dezelfde groep behoren, bepaalde activiteiten in de energiesector ontwikkelt;

| — | de verwerving van de activa die nodig zijn voor de ontwikkeling van dergelijke activiteiten. |
| --- | --- |

—

de verwerving van de activa die nodig zijn voor de ontwikkeling van dergelijke activiteiten.

| 2. | Volgens de Commissie is de litigieuze regeling om de volgende redenen onverenigbaar met artikel 56 EG:






  — | de verwerving van deelnemingen in ondernemingen die activiteiten in de energiesector ontwikkelen of van de activa die nodig zijn voor de verwezenlijking van dergelijke activiteiten, is „kapitaalverkeer” in de zin van artikel 56 EG; |
| --- | --- | --- |

2.

Volgens de Commissie is de litigieuze regeling om de volgende redenen onverenigbaar met artikel 56 EG:

—

de verwerving van deelnemingen in ondernemingen die activiteiten in de energiesector ontwikkelen of van de activa die nodig zijn voor de verwezenlijking van dergelijke activiteiten, is „kapitaalverkeer” in de zin van artikel 56 EG;

| — | het vereiste van voorafgaande toestemming door de Nationale Commissie voor Energie vormt een in beginsel door artikel 56 EG verboden „beperking” van het vrije verkeer van kapitaal, en |
| --- | --- |

—

het vereiste van voorafgaande toestemming door de Nationale Commissie voor Energie vormt een in beginsel door artikel 56 EG verboden „beperking” van het vrije verkeer van kapitaal, en

| — | bovenbedoelde beperking wordt niet gerechtvaardigd op grond van het Verdrag. |
| --- | --- |

—

bovenbedoelde beperking wordt niet gerechtvaardigd op grond van het Verdrag.

| 3. | Concreet wordt de litigieuze regeling volgens de Commissie om de volgende redenen niet gerechtvaardigd door de doelstelling de zekerheid van de energievoorziening te waarborgen:






  — | de betwiste maatregel is geen adequate maatregel om de zekerheid van de energievoorziening te waarborgen, aangezien er andere middelen bestaan die daartoe geschikter zijn; |
| --- | --- | --- |

3.

Concreet wordt de litigieuze regeling volgens de Commissie om de volgende redenen niet gerechtvaardigd door de doelstelling de zekerheid van de energievoorziening te waarborgen:

—

de betwiste maatregel is geen adequate maatregel om de zekerheid van de energievoorziening te waarborgen, aangezien er andere middelen bestaan die daartoe geschikter zijn;

| — | de betwiste maatregel is hoe dan ook onevenredig, omdat de voorafgaande toestemming niet enkel wordt vereist voor bepaalde specifieke handelingen van beheer van de onderneming waarin wordt deelgenomen of van de activa; |
| --- | --- |

—

de betwiste maatregel is hoe dan ook onevenredig, omdat de voorafgaande toestemming niet enkel wordt vereist voor bepaalde specifieke handelingen van beheer van de onderneming waarin wordt deelgenomen of van de activa;

| — | voor de bevoegdheid van de Nationale Commissie voor Energie om de toestemming te weigeren of daaraan bepaalde voorwaarden te verbinden, gelden geen objectieve en voldoende nauwkeurige criteria die vatbaar zijn voor daadwerkelijke rechterlijke toetsing. |
| --- | --- |

—

voor de bevoegdheid van de Nationale Commissie voor Energie om de toestemming te weigeren of daaraan bepaalde voorwaarden te verbinden, gelden geen objectieve en voldoende nauwkeurige criteria die vatbaar zijn voor daadwerkelijke rechterlijke toetsing.

De Commissie is van mening dat de litigieuze regeling eveneens een met artikel 43 EG strijdige beperking van het recht van vestiging vormt, die — om de bovengenoemde redenen in verband met artikel 56 EG — evenmin wordt gerechtvaardigd door de doelstelling van zekerheid van de energievoorziening.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 20 april 2007 — The Competition Authority/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd

(Zaak C-209/07)

(2007/C 140/25)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Competition Authority

Verwerende partijen: Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd

Prejudiciële vragen

„Wanneer ten genoegen van de rechter is aangetoond dat:

| a) | er sprake is van overcapaciteit in de rundvleesverwerkende industrie, die berekend op de piek van de verwerkte hoeveelheid, ongeveer 32 % bedraagt; |
| --- | --- |

a)

er sprake is van overcapaciteit in de rundvleesverwerkende industrie, die berekend op de piek van de verwerkte hoeveelheid, ongeveer 32 % bedraagt;

| b) | het effect van deze overcapaciteit op middellange termijn ernstige gevolgen zal hebben voor de winstgevendheid van de bedrijfstak als geheel; |
| --- | --- |

b)

het effect van deze overcapaciteit op middellange termijn ernstige gevolgen zal hebben voor de winstgevendheid van de bedrijfstak als geheel;

| c) | terwijl, zoals is gerapporteerd, de gevolgen van een overschotsituatie tot op heden nog niet in enige belangrijke mate zijn gevoeld, en onafhankelijke adviseurs het onwaarschijnlijk achten dat de overcapaciteit op korte termijn wordt opgeheven door normale marktmaatregelen, maar dat de overcapaciteit op termijn zal leiden tot zeer belangrijke verliezen en uiteindelijk ertoe zal leiden dat verwerkers en fabrieken de bedrijfstak zullen verlaten; |
| --- | --- |

c)

terwijl, zoals is gerapporteerd, de gevolgen van een overschotsituatie tot op heden nog niet in enige belangrijke mate zijn gevoeld, en onafhankelijke adviseurs het onwaarschijnlijk achten dat de overcapaciteit op korte termijn wordt opgeheven door normale marktmaatregelen, maar dat de overcapaciteit op termijn zal leiden tot zeer belangrijke verliezen en uiteindelijk ertoe zal leiden dat verwerkers en fabrieken de bedrijfstak zullen verlaten;

| d) | rundvleesverwerkers die ongeveer 93 procent van de markt voor het aanbod van rundvlees van die bedrijfstak vertegenwoordigen, zijn overeengekomen om stappen te nemen om de overcapaciteit op te heffen en bereid zijn een heffing te betalen teneinde betalingen aan verwerkers te financieren die bereid zijn hun productie te staken, en dat |
| --- | --- |

d)

rundvleesverwerkers die ongeveer 93 procent van de markt voor het aanbod van rundvlees van die bedrijfstak vertegenwoordigen, zijn overeengekomen om stappen te nemen om de overcapaciteit op te heffen en bereid zijn een heffing te betalen teneinde betalingen aan verwerkers te financieren die bereid zijn hun productie te staken, en dat

bedoelde verwerkers, die tien ondernemingen omvatten, een rechtspersoon („de Society”) oprichten teneinde een afspraak met de volgende kenmerken uit te voeren:

| 1. | fabrieken („vertrekkers” genaamd) die per jaar 420 000 stuks vee slachten en verwerken en ongeveer 25 % van de actieve capaciteit vertegenwoordigen, sluiten met de overblijvende ondernemingen („blijvers” genaamd) een overeenkomst om de bedrijfstak te verlaten en zich aan de volgende voorwaarden te houden; |
| --- | --- |

1.

fabrieken („vertrekkers” genaamd) die per jaar 420 000 stuks vee slachten en verwerken en ongeveer 25 % van de actieve capaciteit vertegenwoordigen, sluiten met de overblijvende ondernemingen („blijvers” genaamd) een overeenkomst om de bedrijfstak te verlaten en zich aan de volgende voorwaarden te houden;

| 2. | vertrekkers tekenen een non-concurrentiebeding voor de duur van twee jaar met betrekking tot het verwerken van rundvlees op het eiland Ierland; |
| --- | --- |

2.

vertrekkers tekenen een non-concurrentiebeding voor de duur van twee jaar met betrekking tot het verwerken van rundvlees op het eiland Ierland;

| 3. | de fabrieken van vertrekkers worden uit bedrijf genomen; |
| --- | --- |

3.

de fabrieken van vertrekkers worden uit bedrijf genomen;

| 4. | met de uit bedrijf genomen fabrieken verbonden gronden wordt niet gebruikt in verband met het verwerken van rundvlees voor een periode van vijf jaar; |
| --- | --- |

4.

met de uit bedrijf genomen fabrieken verbonden gronden wordt niet gebruikt in verband met het verwerken van rundvlees voor een periode van vijf jaar;

| 5. | aan vertrekkers wordt in termijnen een schadeloosstelling betaald door middel van door de blijvers aan de Society verstrekte leningen; |
| --- | --- |

5.

aan vertrekkers wordt in termijnen een schadeloosstelling betaald door middel van door de blijvers aan de Society verstrekte leningen;

| 6. | door alle blijvers wordt aan de Society een vrijwillige heffing betaald van 2 EUR per stuk van het traditionele percentage geslacht vee en van 11 EUR per stuk op geslacht vee boven dat percentage; |
| --- | --- |

6.

door alle blijvers wordt aan de Society een vrijwillige heffing betaald van 2 EUR per stuk van het traditionele percentage geslacht vee en van 11 EUR per stuk op geslacht vee boven dat percentage;

| 7. | de heffing wordt gebruikt om de leningen van de blijvers terug te betalen; de heffingen worden beëindigd wanneer de leningen zijn terugbetaald. |
| --- | --- |

7.

de heffing wordt gebruikt om de leningen van de blijvers terug te betalen; de heffingen worden beëindigd wanneer de leningen zijn terugbetaald.

| 8. | de uitrusting van vertrekkers, die wordt gebruikt voor het elementaire verwerken van rundvlees, wordt enkel verkocht aan blijvers voor gebruik als reserve-uitrusting of reserveonderdelen of wordt buiten het eiland Ierland verkocht; |
| --- | --- |

8.

de uitrusting van vertrekkers, die wordt gebruikt voor het elementaire verwerken van rundvlees, wordt enkel verkocht aan blijvers voor gebruik als reserve-uitrusting of reserveonderdelen of wordt buiten het eiland Ierland verkocht;

| 9. | de vrijheid van de blijvers wat betreft productie, prijsstelling, verkoopvoorwaarden, in- en uitvoer, uitbreiding van de capaciteit en anderszins wordt niet aangetast, |
| --- | --- |

9.

de vrijheid van de blijvers wat betreft productie, prijsstelling, verkoopvoorwaarden, in- en uitvoer, uitbreiding van de capaciteit en anderszins wordt niet aangetast,

en tussen partijen vaststaat dat een dergelijke overeenkomst vanuit het oogpunt van artikel 81, lid 1, EG aanzienlijke gevolgen kan hebben voor het handelsverkeer tussen de lidstaten, moet een dergelijke afspraak dan worden beschouwd als ertoe strekkend, dus afgezien van de gevolgen ervan, de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt te verhinderen, te beperken of te vervalsen en derhalve als onverenigbaar met artikel 81, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?”

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 23 april 2007 — Michaniki Α.Ε./Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Interveniënten: Pantechniki Α.Ε., Syndesmos Epichiriseon Periodikou Typou

(Zaak C-213/07)

(2007/C 140/26)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Michaniki Α.Ε.

Verwerende partij: Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Interveniënten: Pantechniki Α.Ε.,

Syndesmos Epichiriseon Periodikou Typou

Prejudiciële vragen

| 1) | Is de opsomming van de gronden voor uitsluiting van een aannemer van deelneming aan een overheidsdracht, in artikel 24 van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 1993, blz. 54), limitatief of niet? |
| --- | --- |

1)

Is de opsomming van de gronden voor uitsluiting van een aannemer van deelneming aan een overheidsdracht, in artikel 24 van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 1993, blz. 54), limitatief of niet?

| 2) | Indien deze opsomming niet limitatief is, is dan een bepaling die, ter bescherming van de transparantie van de financiële werking van de overheid, de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een mediaonderneming onverenigbaar verklaart met de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een onderneming die zich verbindt werken, leveringen of diensten uit te voeren voor de overheid of een tot de publieke sector in ruime zin behorende rechtspersoon, gericht op een met de algemene beginselen van gemeenschapsrecht verenigbaar doel en is dit absolute verbod van aanbesteding van overheidsopdrachten aan verbonden ondernemingen verenigbaar met het communautaire evenredigheidsbeginsel? |
| --- | --- |

2)

Indien deze opsomming niet limitatief is, is dan een bepaling die, ter bescherming van de transparantie van de financiële werking van de overheid, de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een mediaonderneming onverenigbaar verklaart met de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een onderneming die zich verbindt werken, leveringen of diensten uit te voeren voor de overheid of een tot de publieke sector in ruime zin behorende rechtspersoon, gericht op een met de algemene beginselen van gemeenschapsrecht verenigbaar doel en is dit absolute verbod van aanbesteding van overheidsopdrachten aan verbonden ondernemingen verenigbaar met het communautaire evenredigheidsbeginsel?

| 3) | Indien artikel 24 van richtlijn 93/37/ΕEG aldus moet worden begrepen dat de daarin vervatte opsomming van gronden voor de uitsluiting van aannemers limitatief is, of indien de in geding zijnde nationale bepaling niet geacht kan worden gericht te zijn op een met de algemene beginselen van gemeenschapsrecht verenigbaar doel, of indien, ten slotte, het in deze bepaling neergelegde verbod niet verenigbaar is met het communautaire evenredigheidsbeginsel, maakt voornoemde richtlijn dan, door niet als grond voor de uitsluiting van een aannemer van een procedure tot aanbesteding van werken toe te staan, gevallen waarin de aannemer zelf of een bestuurder van de onderneming (zoals de eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of directeur) of door hen ingeschakelde tussenpersonen actief zijn in mediaondernemingen die op grond van de invloedrijke positie die zij in het algemeen innemen, ongeoorloofde invloed kunnen uitoefenen op de procedure voor de plaatsing van overheidsopdrachten, inbreuk op de algemene beginselen van bescherming van de mededinging en van de transparantie en op het in artikel 5, tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap neergelegde subsidiariteitsbeginsel? |
| --- | --- |

3)

Indien artikel 24 van richtlijn 93/37/ΕEG aldus moet worden begrepen dat de daarin vervatte opsomming van gronden voor de uitsluiting van aannemers limitatief is, of indien de in geding zijnde nationale bepaling niet geacht kan worden gericht te zijn op een met de algemene beginselen van gemeenschapsrecht verenigbaar doel, of indien, ten slotte, het in deze bepaling neergelegde verbod niet verenigbaar is met het communautaire evenredigheidsbeginsel, maakt voornoemde richtlijn dan, door niet als grond voor de uitsluiting van een aannemer van een procedure tot aanbesteding van werken toe te staan, gevallen waarin de aannemer zelf of een bestuurder van de onderneming (zoals de eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of directeur) of door hen ingeschakelde tussenpersonen actief zijn in mediaondernemingen die op grond van de invloedrijke positie die zij in het algemeen innemen, ongeoorloofde invloed kunnen uitoefenen op de procedure voor de plaatsing van overheidsopdrachten, inbreuk op de algemene beginselen van bescherming van de mededinging en van de transparantie en op het in artikel 5, tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap neergelegde subsidiariteitsbeginsel?

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/17 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/17

---

Beroep ingesteld op 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

(Zaak C- 223/07)

(2007/C 140/27)

Procestaal: Zweeds

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en P. Dejmek, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Zweden

Conclusies

| — | vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn) (1), en aan richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn) (1), en aan richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijnen in nationaal recht is op 30 april 2006 verstreken.

---

(1)  PB L 164, blz. 44.

(2)  PB L 164, blz. 114.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/17 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/17

---

Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-235/07)

(2007/C 140/28)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en P. Dejmek, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| — | vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG (2) van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG (3) van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn), althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG (2) van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG (3) van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn), althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op 30 april 2006.

---

(1)  PB L 164, blz. 44.

(2)  PB L 143, blz. 70.

(3)  PB L 75, blz. 29.

---

Gerecht van eerste aanleg

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/19

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie

(Zaak T-357/02)1 (1)

(„Staatssteun - Steun verleend door autoriteiten van deelstaat Sachsen - Steunregeling voor kleine en middelgrote ondernemingen - Versnelde goedkeuringsprocedure - Toepassing ratione temporis van communautaire kaderregeling en van vrijstellingsverordening betreffende steun voor midden- en kleinbedrijf - Voorgenomen steunregeling aangemeld vóór inwerkingtreding van uitzonderingsverordening - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Volledige aanmelding’)

(2007/C 140/29)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Freistaat Sachsen (Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Lübbig, advocaat)

Verwerende partij: Commissie (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en J. Flett, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van artikel 2, tweede alinea, en de artikelen 3 en 4 van beschikking 2003/226/EG van de Commissie van 24 september 2002 betreffende een voorgenomen steunregeling van Duitsland — „Richtsnoeren ter stimulering van kleine en middelgrote ondernemingen — Verbetering van de capaciteit van ondernemers in Saksen” — deelprogramma's 1 (begeleiding), 4 (deelname aan beurzen), 5 (samenwerking) en 7 (bevordering van vormgeving) (PB 2003, L 91, blz. 13)

Dictum

| 1) | Artikel 2, tweede alinea, en de artikelen 3 en 4 van beschikking 2003/226/EG van de Commissie van 24 september 2002 betreffende een voorgenomen steunregeling van Duitsland „Richtsnoeren ter stimulering van kleine en middelgrote ondernemingen — Verbetering van de capaciteit van ondernemers in Saksen” — Deelprogramma's 1 (begeleiding), 4 (deelname aan beurzen), 5 (samenwerking) en 7 (bevordering van vormgeving), worden nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2, tweede alinea, en de artikelen 3 en 4 van beschikking 2003/226/EG van de Commissie van 24 september 2002 betreffende een voorgenomen steunregeling van Duitsland „Richtsnoeren ter stimulering van kleine en middelgrote ondernemingen — Verbetering van de capaciteit van ondernemers in Saksen” — Deelprogramma's 1 (begeleiding), 4 (deelname aan beurzen), 5 (samenwerking) en 7 (bevordering van vormgeving), worden nietig verklaard.

| 2) | De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 31 van 8.2.2003.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/19

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Spanje/Commissie

(Zaak T-219/04) (1)

(„Visserij - Ontwikkeling van capaciteit van vissersvloten van lidstaten - Regeling voor toevoeging en onttrekking - Comité voor de visserij en de aquacultuur - Regeling van taalgebruik’)

(2007/C 140/30)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1438/2003 van de Commissie van 12 augustus 2003 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van het gemeenschappelijk vlootbeleid als omschreven in hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (PB L 204, blz. 21)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 7 van 10.1.2004 (voorheen zaak C-464/03).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/19

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Negenman/Commissie

(Zaak T-255/04) (1)

(„Openbare dienst - Ambtenaren - Moederschapsverlof - Ziekteverlof - Vermoedelijke datum van bevalling - Begin van moederschapsverlof’)

(2007/C 140/31)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Monique Negenman (Roosendaal, Nederland) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Waelbroeck, vervolgens H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden, laatstgenoemde bijgestaan door N. Rampal, advocaat)

Voorwerp

Vordering tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende vaststelling van de begin- en de einddatum van het moederschapverlof krachtens artikel 58 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en, anderzijds, schadevergoeding

Dictum

| 1) | Het besluit van de Commissie van 23 oktober 2003 houdende vaststelling van de begin- en de einddatum van verzoeksters moederschapverlof, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de Commissie van 23 oktober 2003 houdende vaststelling van de begin- en de einddatum van verzoeksters moederschapverlof, wordt nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt voor het overige verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt voor het overige verworpen.

| 3) | De Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

De Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 228 van 11.9.2004.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/20

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Crespinet/Commissie

(Zaak T-261/04) (1)

(„Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Toekenning van gratificatiepunten’)

(2007/C 140/32)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Alain Crespinet (Rosières, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

Voorwerp

Vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2003 gratificatiepunten zijn toegekend alsmede van het besluit om verzoekers naam niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die in het kader van diezelfde bevorderingsronde tot de rang A5 zijn bevorderd

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Elke partij zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

Elke partij zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 273 van 6.11.2004.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/20

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 mei 2007 — Citymo/Commissie

(Zaak T-271/04) (1)

(„Contractuele aansprakelijkheid - Arbitragebeding - Huurovereenkomst - Niet-ontvankelijkheid - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Precontractuele onderhandelingen - Exceptie van onwettigheid - Gerechtvaardigd vertrouwen - Goede trouw - Rechtsmisbruik - Materiële schade - Verlies van kans’)

(2007/C 140/33)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Citymo SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P. Van Ommeslaghe, I. Heenen en P.-M. Louis, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Parpala en E. Manhaeve, gemachtigden, bijgestaan door D. Philippe en M. Gouden, advocaten)

Voorwerp

Pimair: beroep op grond van contractuele aansprakelijkheid, strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling van schadevergoeding aan verzoekster wegens de ontbinding van een huurovereenkomst die tussen de Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, en verzoekster zou zijn gesloten; subsidiair: beroep op grond van niet-contractuele aansprakelijkheid, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de beslissing van de Commissie om de onderhandelingen gericht op sluiting van genoemde huurovereenkomst te beëindigen.

Dictum

| 1) | De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoekster van 20 000 EUR, vermeerderd met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot daadwerkelijke betaling, berekend tegen een jaarlijkse rentevoet gelijk aan het door de Europese Centrale Bank vastgestelde percentage voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, mits een rentevoet van 6 % niet wordt overschreden. |
| --- | --- |

1)

De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoekster van 20 000 EUR, vermeerderd met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot daadwerkelijke betaling, berekend tegen een jaarlijkse rentevoet gelijk aan het door de Europese Centrale Bank vastgestelde percentage voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, mits een rentevoet van 6 % niet wordt overschreden.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Iedere partij zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 262 van 23.10.2004.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/21 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/21

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Tsarnavas/Commissie

(Zaak T-343/04) (1)

(„Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Invaliditeit - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Beroep tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid’)

(2007/C 140/34)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Vassilios Tsarnavas (Volos, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en B. d'Orléans, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en D. Martin, gemachtigden)

Voorwerp

Vordering tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de beoordelaar in beroep van 4 augustus 2003 houdende opstelling van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 en, anderzijds, tot vergoeding van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport en het psychisch geweld dat hem zou zijn aangedaan

Dictum

| 1) | Het besluit van de beoordelaar in beroep van 4 augustus 2003 houden opstelling van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de beoordelaar in beroep van 4 augustus 2003 houden opstelling van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999, wordt nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt voor het overige verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt voor het overige verworpen.

| 3) | De Commissie zal haar eigen kosten dragen en de helft van verzoekers kosten. |
| --- | --- |

3)

De Commissie zal haar eigen kosten dragen en de helft van verzoekers kosten.

---

(1)  PB C 262 van 23.10.2004.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/21 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/21

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Spanje/Commissie

(Zaak T-99/05) (1)

(„Visserij - Verordening (EG) nr. 494/2002 - Instandhouding van rijkdommen van zee - Rechtsgrondslag - Beginsel van non-discriminatie - Motiveringsplicht’)

(2007/C 140/35)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn, F. Jimeno Fernández en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

Voorwerp

Vordering tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 494/2002 van de Commissie van 19 maart 2002 tot vaststelling van aanvullende technische maatregelen voor het herstel van het heekbestand in de ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in de ICES-sectoren VIIIa, b, d, e (PB L 77, blz. 8)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Commissie. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Commissie.

---

(1)  PB C 144 van 15.6.2002 (voorheen zaak C-165/02).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/21 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/21

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 mei 2007 — Black & Decker/BHIM — Atlas Copco (driedimensionale afbeelding van zwart-geel elektrisch gereedschap)

(Gevoegde zaken T-239/05, T-240/05, T-245/05–T-247/05, T-255/05, T-274/05–T-280/05) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Termijn van oppositieprocedure - Doorzending per telefax - Ontvankelijkheid - Duidelijke vermelding van ouder merk - Regel 18, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95’)

(2007/C 140/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: The Black & Decker Corporation (Towson, Maryland, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H. Carr, QC, en P. Harris, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Atlas Copco AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: R. Meade, barrister, en M. Gilbert, solicitor)

Voorwerp

Dertien beroepen tegen, respectievelijk, de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 april (R 727/2004-1, R 729/2004-1, R 723/2004-1, R 730/2004-1 en R 724/2004-1), van 27 april (R 722/2004-1) en 3 mei 2005 (R 788/2004-1, R 789/2004-1, R 790/2004-1, R 791/2004-1, R 792/2004-1, R 793/2004-1 en R 794/2004-1) inzake oppositieprocedures tussen Atlas Copco AB en The Black & Decker Corporation

Dictum

| 1) | De beroepen worden verworpen. |
| --- | --- |

1)

De beroepen worden verworpen.

| 2) | Verzoekster wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 205 van 20.8.2005.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/22

---

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Antartica/BHIM — Nasdaq Stock Market (nasdaq)

(Zaak T-47/06) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld nasdaq - Ouder communautair woordmerk NASDAQ - Relatieve weigeringsgrond - Bekendheid - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94’)

(2007/C 140/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Antartica Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: E. Racca, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Nasdaq Stock Market, Inc. (Washington DC, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: J. van Manen en J. Hofhuis, advocaten)

Voorwerp

Beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 7 december 2005 (zaak R 752/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen The Nasdaq Stock Market, Inc. en Antartica Srl

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Antartica Srl wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Antartica Srl wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 74 van 25.3.2006.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/22

---

Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 april 2007 — SID/Commissie

(Zaak T-30/03) (1)

(„Staatsteun - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Begrip belanghebbende - Werknemersorganisatie’)

(2007/C 140/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) (Kopenhagen, Denemarken) (vertegenwoordigers: P. Bentley, QC, A. Worsøe en F. Ragolle, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. van Vliet, vervolgens N. Khan, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde) en Koninkrijk Noorwegen (vertegenwoordiger: I. Høyland, gemachtigde)

Voorwerp

Nietigverklaring van beschikking C (2002) 4370 def van de Commissie van 13 november 2002, waarbij de belastingverlaging voor zeelieden aan boord van Deense schepen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Verzoekster zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

| 3) | Iedere partij zal de kosten van haar eigen interventie dragen. |
| --- | --- |

3)

Iedere partij zal de kosten van haar eigen interventie dragen.

---

(1)  PB C 70 van 22.3.2003.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/23

---

Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2007 — EnBW Energie Baden-Württemberg/Commissie

(Zaak T-387/04) (1)

(„Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Systeem van uitwisseling van broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten van Duitsland - Staatsteun - Procesbelang - Niet-ontvankelijkheid’)

(2007/C 140/39)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: EnBW Energie Baden-Württemberg (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: C.-D. Ehlermann, M. Seyfarth, A. Gutermuth en M. Wissmann, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker, M. Niejahr en T. Scharf, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: W.-D. Plessing et U. Forsthoff, gemachtigen, bijgestaan door D. Sellner en U. Karpenstein, advocaten)

Voorwerp

Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie C(2004) 2515/2 def. van 7 juli 2004 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat door Duitsland is meegedeeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Verzoekster zal haar eigen kosten en de kosten van verweerster dragen. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster zal haar eigen kosten en de kosten van verweerster dragen.

| 3) | Interveniënte zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 6 van 8.1.2005.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/23

---

Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 april 2007 — Tebaldi e.a./Commissie

(Zaak T-415/04) (1)

(„Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Weigering van bevordering - Toekenning van bevorderingspunten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid’)

(2007/C 140/40)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Vittoria Tebaldi (Brussel, België); Vicente Tejero Gazo (Tervuren, België); Victor Gonzalez Martinez (Brussel, België) en Alessandro Giovannetti (Ernster, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Bounéou en F. Frabetti, vervolgens F. Frabetti, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en H. Kramer, gemachtigden)

Voorwerp

Vordering tot nietigverklaring van, primair, de lijst van ambtenaren die in het jaar 2003 tot de hogere rang zijn bevorderd, voor zover de namen van verzoekers niet op die lijst voorkomen, alsmede de handelingen ter voorbereiding van dat besluit en, subsidiair, het besluit houdende toekenning van bevorderingspunten in het kader van het beoordelingsjaar 2003

Dictum

| 1) | Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Elke partij zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

Elke partij zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 300 van 4.12.2004.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/24

---

Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 2 mei 2007 — IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH/Commissie

(Zaak T-297/05 R)

(Kort geding - Artikel 256 EG - Voorwerp van vordering - Ontvankelijkheid - Geen spoedeisendheid)

(2007/C 140/41)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Pitschas, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Schima, gemachtigde, bijgestaan door C. Arhold, advocaat)

Voorwerp

Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C (2005) 6452 van de Commissie van 4 december 2006 tot terugvordering van een bedrag van 318 000 EUR dat verzoekster bij wijze van voorschot voor het Ecodata-project heeft ontvangen.

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/24

---

Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Polimeri Europa SpA/Commissie

(Zaak T-12/07 R)

(„Kort geding - Mededinging - Verzoek om voorlopige maatregelen - Gebod aan derden - Niet-ontvankelijkheid’)

(2007/C 140/42)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Polimeri Europa SpA (Brindisi, Italië) (vertegenwoordigers): M. Siragusa, F. Moretti en L. Nascimbene)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. di Bucci, F. Amato en V. Bottka, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek om voorlopige maatregelen, in de eerste plaats ertoe strekkende dat de Commissie zal worden bevolen Manufacture française des pneumatiques Michelin op straffe van een boete te gelasten, op generlei wijze en voor generlei doel gebruik te maken van de informatie in de niet-vertrouwelijke versie van de mededeling van de punten van bezwaar van 6 april 2006, vastgesteld in het kader van een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — butadieenrubber en butadieen-styreenrubber dat wordt vervaardigd door emulsiepolymerisatie), ter kennis van verzoekster gebracht ten vervolge op beschikking COMP/F2/D (2006) 1095 van de Commissie van 6 november 2006, en in de tweede plaats dat de Commissie zal worden bevolen, Manufacture française des pneumatiques Michelin een afschrift van de te geven beschikking te doen toekomen en, tot slot, dat het Gerecht iedere andere noodzakelijk geachte maatregel zal treffen

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/24

---

Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 4 mei 2007 — Icuna.Com/Parlement

(Zaak T-71/07 R)

(„Overheidsopdrachten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Kort geding - Geen spoedeisendheid’)

(2007/C 140/43)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Icuna.Com SCRL (Braine-le-Chateau, België) (vertegenwoordigers: J. Windey en P. de Bandt, advocaten)

Verwerende partij): Europees Parlement (vertegenwoordigers: O. Caisou en M. Ecker, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het Europees Parlement van 31 januari 2007 waarbij dit aanbesteding EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003 met betrekking tot onderdeel 2 heeft ingetrokken hangende de uitspraak van het Gerecht op het beroep in de hoofdzaak

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/25

---

Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Fratex Indústria e Comércio/BHIM — USA Track & Field (TRACK & FIELD USA)

(Zaak T-103/07)

(2007/C 140/44)

Taal van het verzoekschrift: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Fratex Indústria e Comércio, Lda. (São Paulo, Brazilië) (vertegenwoordiger: B. Braga da Cruz, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: USA Track & Field, Inc.

Conclusies

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 januari 2007 in zaak R 1061/2005-4 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 januari 2007 in zaak R 1061/2005-4 te vernietigen;

| — | bijgevolg het BHIM te gelasten de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 168088 voor waren van klasse 25 te weigeren; |
| --- | --- |

—

bijgevolg het BHIM te gelasten de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 168088 voor waren van klasse 25 te weigeren;

| — | het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: USA Track & Field, Inc.

Betrokken gemeenschapsmerk: gemengd merk USA TRACK & FIELD

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: TRACK & FIELD

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep van USA Track & Field, Inc.

Aangevoerde middelen: Volgens verzoekster is de bestreden beslissing in strijd met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1), aangezien er verwarringsgevaar bestaat voor de consumenten indien de betrokken tekens op de markt tegenover elkaar komen te staan, aangezien beide de uitdrukking TRACK & FIELD bevatten. De door de betrokken merken aangeduide waren zijn immers identiek, en hoewel er geen verwarringsgevaar stricto sensu bestaat, is er nog altijd een gevaar van associatie in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, in fine, van deze verordening, dat in eerstgenoemd gevaar vervat zit.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 1, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/25

---

Beroep ingesteld op 11 april 2007 — L'Oréal/BHIM — Spa Monopole (SPA THERAPY)

(Zaak T-109/07)

(2007/C 140/45)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: L'Oréal SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Baud, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: SA Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa, afgekort SA Spa Monopole NV (Spa, België)

Conclusies

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 januari 2007 in zaak R 468/2005-4 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 januari 2007 in zaak R 468/2005-4 te vernietigen;

| — | verweerder, en in voorkomend geval interveniënte, te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder, en in voorkomend geval interveniënte, te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SPA THERAPY” voor waren van klasse 3 — aanvraagnr. 1 975 283

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: SA Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa, afgekort SA Spa Monopole NV

Oppositiemerk of -teken: Benelux woordmerk „SPA” voor waren van klasse 3

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle litigieuze waren

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep van verzoekster

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat de betrokken tekens overeenstemmen en doordat er volgens verzoekster in casu geen verwarringsgevaar bestaat.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/26

---

Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Siemens/Commissie

(Zaak T-110/07)

(2007/C 140/46)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Siemens AG (Berlijn en München, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Brinker, T. Loest en C. Steinle, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren krachtens artikel 231, eerste alinea, EG de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur), voor zover deze betrekking heeft op verzoekster; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren krachtens artikel 231, eerste alinea, EG de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur), voor zover deze betrekking heeft op verzoekster;

| — | subsidiair, de in artikel 2, sub m, van de beschikking opgelegde geldboete te verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de in artikel 2, sub m, van de beschikking opgelegde geldboete te verlagen;

| — | overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 in de zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur. In de bestreden beschikking wordt aan verzoekster en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie heeft verzoekster deelgenomen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector „Gasgeïsoleerde schakelapparatuur”.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

In de eerste plaats wordt verweerster verweten dat zij de gelaakte inbreuken niet specifiek en gedetailleerd heeft uiteengezet en bewezen. De Commissie heeft met name niet uiteengezet en bewezen welke gevolgen de verweten inbreuk heeft voor de gemeenschappelijke markt en de EER gedurende de eerste fase van deze inbreuk tot 1999.

In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte heeft aangenomen dat er sprake was van één enkele voortdurende inbreuk, en de duur van de inbreuk niet juist heeft bepaald. Volgens verzoekster heeft verweerster niet kunnen bewijzen dat zij na 22 april 1999 bij de verweten inbreuk betrokken was. Bovendien is er sprake van schending van artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), aangezien volgens verzoekster haar deelname aan de verweten inbreuk in de eerste fase tot 1999 is verjaard.

Ten slotte heeft de Commissie volgens verzoekster bij de vaststelling van de geldboete in ernstige mate blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Als voorbeeld hiervan wordt aangevoerd dat de Commissie de ernst en de duur van de inbreuk onjuist heeft beoordeeld en op verzoekster kennelijk een verhoogde „afschrikkingsfactor” heeft toegepast. Bovendien heeft verweerster ten onrechte een leidinggevende rol van verzoekster aangenomen en ten onrechte geen rekening gehouden met verzoeksters samenwerking met de Commissie.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/26

---

Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Toshiba/Commissie

(Zaak T-113/07)

(2007/C 140/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Toshiba Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: J. MacLennan, A. Schulz en J. Borum, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 — zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur; of |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 — zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur; of

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie voor zover deze betrekking heeft op Toshiba; of |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie voor zover deze betrekking heeft op Toshiba; of

| — | de artikelen 1 en 2 van de beschikking in die zin te wijzigen dat de opgelegde geldboete wordt ingetrokken of substantieel verlaagd, en |
| --- | --- |

—

de artikelen 1 en 2 van de beschikking in die zin te wijzigen dat de opgelegde geldboete wordt ingetrokken of substantieel verlaagd, en

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de bankgarantie. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de bankgarantie.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster heeft krachtens artikel 230 EG beroep ingesteld tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 [zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur — C (2006) 6762 def.], op basis waarvan de Commissie verzoekster, tezamen met andere ondernemingen, aansprakelijk heeft gehouden voor schending van artikel 81, lid 1, EG, en, vanaf 1 januari 1994, ook van artikel 53 EER, in de sector Gasgeïsoleerde schakelapparatuur (hierna: „GS”), door middel van een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen: (a) marktverdeling, (b) toewijzing van quota en handhaving van de respectieve marktaandelen, (c) toewijzing van afzonderlijke GS-projecten (bid-rigging) aan bepaalde producenten en manipulatie van de inschrijvingsprocedure voor deze projecten, (d) prijsvaststelling, (e) overeenkomsten om licentieovereenkomsten met niet-kartelleden te beëindigen en (f) uitwisseling van gevoelige marktinformatie. Subsidiair vordert verzoekster intrekking of vermindering van de opgelegde boeten.

Volgens verzoekster lijkt de Commissie haar vaststellingen te hebben gebaseerd op drie regelingen, waaruit zij het bestaan concludeert van een mondiaal kartel. Zelfs indien dit het geval zou zijn, betoogt verzoekster dat de Commissie niet bevoegd is uitspraak te doen over gedragingen die de mededinging kunnen beperken buiten de EER.

Verzoekster stelt dat de Commissie niet rechtens afdoende heeft aangetoond dat zij heeft deelgenomen aan een overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging om niet in Europa te verkopen, of dat Europese GS-leveranciers de Japanse bedrijven voor het niet leveren in Europa hebben gecompenseerd door Europese projecten onder te brengen in de Europese „GQ” (1)-quota. Verder stelt verzoekster dat de Commissie zich ter ondersteuning van haar vaststellingen heeft gebaseerd op zowel indirecte als vage en ongefundeerde bewijzen, hoofdzakelijk bestaande uit mondelinge verklaringen door de indiener van het clementieverzoek, en voorbij is gegaan aan bewijs dat is verstrekt ter weerlegging van de belastende verklaringen.

Bovendien betoogt verzoekster dat, hoewel zij niet ontkent partij te zijn geweest bij de „GQ-overeenkomst”, de betrokken overeenkomst een mondiale overeenkomst betrof die geen betrekking had op Europa en waarvoor de Commissie niet bevoegd was. Verzoekster stelt dat de Commissie bij haar poging om verzoekster onder haar bevoegdheid te brengen, haar juridisch onderzoek volledig heeft gericht op de vraag of er sprake was van een „gezamenlijk standpunt” (volgens welke de Japanners ervan af zouden zien zich op de Europese markt te begeven en de Europese bedrijven ervan af zouden zien hen in Japan te beconcurreren) en de vraag of bepaalde Europese projecten krachtens dit „gezamenlijk standpunt” systematisch werden overgebracht naar de Japanse bedrijven of ondergebracht in de Europese „GQ”. Derhalve heeft de Commissie niet aangetoond dat verzoekster aansprakelijk moet worden gehouden voor de reeks inbreuken op Europees niveau, en heeft zij een kennelijke beoordelingsfout gemaakt.

Verder bevat de bestreden beschikking proceduregebreken. Dienaangaande betoogt verzoekster dat de Commissie haar rechten van verdediging heeft geschonden door geen toereikende motivering te verstrekken, geen toegang te geven tot bewijzen en bewijzen te verdraaien.

Subsidiair voert verzoekster aan dat de onjuiste verdeling door de Commissie van de aansprakelijkheid tussen de Europese en de Japanse bedrijven een schending oplevert van de methode voor de berekening van de boetes voor de adressaten van de bestreden beschikking. In dit verband meent verzoekster dat de Commissie de ernst of de duur van de inbreuk niet juist heeft beoordeeld en daardoor verzoekster heeft gediscrimineerd.

---

(1)  „G” staat voor „gear” en „Q” staat voor „quota”.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/27

---

Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Frankrijk/Commissie

(Zaak T-116/07)

(2007/C 140/48)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en S. Ramet, gemachtigden)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | de beschikking in haar geheel nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking in haar geheel nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij beschikking van 30 juni 1997, vastgesteld op voorstel van de Commissie en in overeenstemming met de procedure van richtlijn 92/81/EEG (1), heeft de Raad de lidstaten toegestaan om vrijstellingen of verlagingen van de bestaande accijns toe te passen op sommige minerale oliën die voor specifieke doeleinden worden gebruikt. De Raad heeft deze toelating in vier opeenvolgende beschikkingen verlengd, waarbij de laatste verlengingsperiode afliep op 31 december 2006. Het werd Frankrijk toegestaan om verlagingen of vrijstellingen toe te passen op zware stookolie die als brandstof voor de productie van aluminiumoxide in de Gardanne werd gebruikt.

Bij brief van 30 december 2001 heeft de Commissie Frankrijk in kennis gesteld van haar besluit om de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden met betrekking tot de vrijstelling van de accijns op minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne. (2) Volgend op deze procedure heeft de Commissie op 7 december 2005 in beschikking 2006/323/EG betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën vastgesteld dat deze maatregelen staatsteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG opleveren die deels onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, en heeft zij de betrokken lidstaten gelast om bedoelde steun terug te vorderen. (3) Bij beroepschrift van 17 februari 2006 heeft Frankrijk de gedeeltelijke nietigverklaring van deze beschikking gevorderd voor zover zij betrekking had op de vrijstelling voor Frankrijk voor de Gardanne. (4)

De Commissie heeft besloten om de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot de vrijstelling van de accijns op minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide uit te breiden tot de periode vanaf 1 januari 2004. Nadat zij de betrokken lidstaten en derdebelanghebbenden in staat heeft gesteld om hun opmerking dienaangaande mee te delen heeft zij beschikking C (2007) 286 def. van 7 februari 2007 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën (steunmaatregelen nrs. 78-79-80/2001) vastgesteld. Tegen deze bestreden beschikking is het onderhavige beroep gericht.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, waarvan het eerste betrekking heeft op een schending van het begrip staatsteun van artikel 87, lid 1, EG. Volgens verzoekster heeft de Commissie het recht geschonden door te besluiten dat sprake is van staatsteun, terwijl niet alle voorwaarden voor de kwalificatie als staatsteun, zoals neergelegd in de Altmark (5) rechtspraak, is voldaan. Zij voert daarenboven aan de beschikkingen waarmee de vrijstellingen tot 31 december 2006 zijn toegestaan door de Raad zijn vastgesteld op voorstel van de Commissie die, volgens verzoekster, zich ervan had moeten vergewissen dat een dergelijke toelating geen vervalsing van de mededinging tot gevolg zou hebben. Verzoekster meent dat de Commissie niet aan de ene kant aan de Raad kon voorstellen om een beschikking vast te stellen die de vrijstelling van accijns zou toelaten en zich niet te verzetten tegen de verlenging van die toelating tot 31 december 2006, en aan de andere kant vaststellen dat diezelfde vrijstelling sinds 1 januari 2004 staatsteun oplevert die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

Verzoeksters tweede middel heeft betrekking op een gebrekkige motivering, omdat de bestreden beschikking geen bespreking bevat van de relevante markt of van de positie van de verschillende ondernemingen op die markt of van de aard van de beperking van de mededinging of de invloed op het handelsverkeer.

---

(1)  Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën.

(2)  Gepubliceerd in PB C 30 van 2 februari 2002.

(3)  Beschikking C [2005] 4436 def., steunmaatregelen nrs. C-78-79-80/2001, PB 2006 L 119, blz. 12.

(4)  Zaak T-56/06, Frankrijk/Commissie, mededeling gepubliceerd in het Publicatieblad van 22 april 2006, C 96, blz. 21.

(5)  Arrest Hof van 24 juli 2004, Altmark Trans, C-280/00, Jurispr. blz. I-7747.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/28

---

Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Areva e.a./Commissie

(Zaak T-117/07)

(2007/C 140/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: AREVA SA, AREVA T&D HOLDING SA, AREVA T&D SA (Parijs, Frankrijk) en AREVA T&D AG (Oberentfelden, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Schild en J.-M. Cot, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 voor zover daarbij enerzijds AREVA T&D SA en ALSTOM SA hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor mededingingsverstorende praktijken, toegepast tussen 7 december 1992 en 8 januari 2004, en anderzijds AREVA T&D SA, AREVA T&D AG, AREVA T&D HOLDING SA en AREVA SA hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor mededingingsverstorende praktijken, toegepast tussen 9 januari 2004 en 11 mei 2004; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 voor zover daarbij enerzijds AREVA T&D SA en ALSTOM SA hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor mededingingsverstorende praktijken, toegepast tussen 7 december 1992 en 8 januari 2004, en anderzijds AREVA T&D SA, AREVA T&D AG, AREVA T&D HOLDING SA en AREVA SA hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor mededingingsverstorende praktijken, toegepast tussen 9 januari 2004 en 11 mei 2004;

| — | subsidiair, de aan AREVA T&D SA, AREVA T&D AG, AREVA T&D HOLDING SA en AREVA SA opgelegde geldboete in te trekken of substantieel te verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de aan AREVA T&D SA, AREVA T&D AG, AREVA T&D HOLDING SA en AREVA SA opgelegde geldboete in te trekken of substantieel te verlagen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters de gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C (2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur), inzake een kartel op het gebied van projecten voor gasgeïsoleerde schakelapparatuur, gericht op het manipuleren van de aanbestedingsprocedures voor deze projecten, het vaststellen van minimumprijzen voor de offertes, het toewijzen van quota en projecten en het uitwisselen van gegevens. Subsidiair vorderen verzoeksters vermindering van de hun bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete.

Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren verzoeksters zeven middelen aan.

Het eerste middel houdt in dat de Commissie de in artikel 253 EG voorgeschreven motiveringsplicht heeft geschonden, door elementen die met name verband houden met de beschuldiging van anticoncurrentiële praktijken, de hoofdelijke veroordeling samen met ALSTOM SA en de verhoging van het basisbedrag van de boete, opgelegd aan AREVA T&D AG wegens haar leidinggevende rol bij de inbreuk, tegenstrijdig of ontoereikend te motiveren.

Met hun tweede middel verwijten verzoeksters de Commissie dat zij artikel 81 EG, en met name de rechtsregels die betrekking hebben op de toerekening van aansprakelijkheid voor een inbreuk, heeft geschonden door AREVA T&D SA en AREVA T&D AG aansprakelijk te houden voor anticoncurrentiële praktijken vóór hun overdracht door ALSTOM SA, aangezien zij heeft geoordeeld dat deze vennootschappen vóór hun overdracht niet onafhankelijk waren van ALSTOM SA.

Het derde middel van verzoeksters is eveneens ontleend aan schending van artikel 81 EG, doordat de Commissie AREVA SA en AREVA T&D HOLDING SA zou hebben beschuldigd van anticoncurrentiële praktijken die werden toegeschreven aan hun directe of indirecte dochtermaatschappijen AREVA SA en AREVA T&D AG, terwijl zij volgens verzoeksters niet heeft aangetoond dat AREVA SA en AREVA T&D HOLDING SA gedurende het tijdvak van de inbreuk deze dochtermaatschappijen daadwerkelijk controleerden.

Het vierde en het vijfde middel zijn ontleend aan schending van de artikelen 7 EG en 81 EG, en met name van de regels betreffende de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de inbreuk. Verzoeksters betogen dat de Commissie AREVA T&D SA en ALSTOM SA niet hoofdelijk had mogen veroordelen, omdat zij geen economische eenheid vormen en een dergelijke hoofdelijke veroordeling een ongeoorloofde delegatie vormt van de sanctiebevoegdheid van de Commissie, alsmede een schending van de algemene beginselen van gelijke behandeling, rechtszekerheid en effectieve rechterlijke bescherming.

Met hun zesde middel stellen verzoeksters dat in de bestreden beschikking het begrip „onderneming die een leidinggevende rol speelt” onjuist is toegepast, hetgeen schending oplevert van artikel 81 EG, alsmede van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) en van diverse algemene rechtsbeginselen.

Met hun laatste middel betogen verzoeksters dat de Commissie, in strijd met artikel 81 EG en de richtsnoeren inzake samenwerking die zijn neergelegd in de Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (2), een beoordelingsfout heeft gemaakt ten aanzien van de omvang van verzoeksters' samenwerking tijdens de onderzoeksprocedure.

---

(1)  PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3.

(2)  PB C 45 van 19.2.2002, blz. 3.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/29

---

Beroep ingesteld op 16 april 2007 — MB Immobilien en MB System/Commissie

(Zaak T-120/07)

(2007/C 140/50)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: MB Immobilien Verwaltungs GmbH (Neukirch/Lausitz, Duitsland) en MB System GmbH & Co. KG (Nordhausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Brüggen, Rechtsanwalt)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring van beschikking C(2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende steunmaatregel nr. C38/2005 (ex NN 52/2004) van Duitsland aan de Biria-groep; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van beschikking C(2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende steunmaatregel nr. C38/2005 (ex NN 52/2004) van Duitsland aan de Biria-groep;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters stellen beroep in tegen beschikking C(2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007, waarin de Commissie heeft vastgesteld dat drie steunmaatregelen van Duitsland ten gunste van Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG, Sachsen Zweirad GmbH en Biria GmbH (nadien Biria AG) onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn.

De eerste verzoekster is de rechtsopvolger van Biria AG, terwijl de tweede verzoekster de rechtsopvolger van Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG is. Verzoeksters voeren aan dat zij door de bestreden beschikking rechtstreeks en individueel zijn geraakt.

Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters in de eerste plaats een schending van het gemeenschapsrecht aan als gevolg van een verkeerde uitleg van een door de Commissie zelf goedgekeurde staatssteunregeling. Zij merken in dit verband op dat de Commissie heeft verzuimd om haar beschikking te baseren op de definitie van het begrip onderneming in moeilijkheden, zoals opgenomen in de door haar goedgekeurde staatssteunregeling.

Daarnaast zou de Commissie het gemeenschapsrecht hebben geschonden als gevolg van een onjuiste beoordeling van de feiten. Verzoeksters voeren in dit verband aan dat de door de bestreden beschikking geraakte ondernemingen, anders dan de Commissie meent, ten tijde van de vaststelling van de beschikking geen ondernemingen in moeilijkheden waren.

Tot slot voeren verzoeksters een schending van het gemeenschapsrecht als gevolg van ernstige motiveringsgebreken aan.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/30

---

Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Alstom/Commissie

(Zaak T-121/07)

(2007/C 140/51)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Alstom (Levallois Perret, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne, avocat, W. Broere, Solicitor, en A. Müller-Rappard, C. Guirado, avocates)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring van de artikelen 1, sub b, 2, sub b, en 2, sub c, van de bestreden beschikking; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van de artikelen 1, sub b, 2, sub b, en 2, sub c, van de bestreden beschikking;

| — | subsidiair, substantiële verlaging van de geldboete die aan Alstom is opgelegd; |
| --- | --- |

—

subsidiair, substantiële verlaging van de geldboete die aan Alstom is opgelegd;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelaars) met betrekking tot een kartel op het gebied van gasgeïsoleerde schakelaars, bestaande uit afstemming over de inschrijvingen op aanbestedingsopdrachten, afspraken over minimumprijzen voor deze inschrijvingen, de toewijzing van quota en projecten en de uitwisseling van informatie. Subsidiair strekt het beroep tot nietigverklaring of verlaging van de geldboete die in de bestreden beschikking aan verzoekster is opgelegd.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

Het eerste middel heeft betrekking een schending van de regels over rechtsbescherming en het algemene beginsel van het „recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel”, omdat de Commissie, door de geldboete hoofdelijk op te leggen aan twee juridisch en economisch onafhankelijke ondernemingen, een situatie heeft gecreëerd, waarin de eventueel gunstige uitkomst van een beroep door verzoekster uitsluitend is komen af te hangen van de uitkomst van het beroep van een zelfstandige derde partij.

Het tweede middel heeft betrekking op een schending van het recht over hoofdelijkheid, omdat de Commissie twee ondernemingen waartussen geen enkele juridische band bestaat hoofdelijk aansprakelijk voor een en dezelfde inbreuk houdt, hetgeen in strijd is met de rechtszekerheid en het persoonlijk karakter van straffen.

Met het derde middel verwijt verzoekster de Commissie dat zij artikel 253 EG heeft geschonden, omdat zij onvoldoende zou hebben uiteengezet waarom de elementen, die verzoekster had aangedragen om aan te tonen dat zij geen beslissende invloed had op de dochterondernemingen waarvan zij 100 % van de aandelen in handen had, onvoldoende waren om het vermoeden op dit punt te weerleggen.

Verzoeksters vierde middel heeft betrekking op een schending van artikel 81 EG, meer bepaald de regels over de toerekening aan de moederonderneming van de inbreuken begaan door hun dochterondernemingen, alsmede de regels over de overdracht van aansprakelijkheid voor inbreuken.

Met het vijfde middel voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking in strijd is met de regels over de erkenning van het bestaan van verzwarende omstandigheden wegens de hoedanigheid van „kartelleider”, in combinatie met het beginsel van gelijke behandeling. Verzoekster meent dat de Commissie haar ten onrechte de rol van „kartelleider” heeft toebedeeld en dat haar rol als „Europees secretaris” enkel een administratieve functie is geweest en niet van dien aard is geweest dat zij daardoor een belangrijkere rol zou hebben gespeeld dan de andere deelnemers in het kartel. Bijgevolg meent verzoekster dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt, dat zij het recht verkeerd heeft toegepast en dat zij de bestreden beschikking op dit punt ontoereikend heeft gemotiveerd.

Verzoekster voert ook aan dat de Commissie op het punt van de bewijslevering van een voortdurende inbreuk rechtsregels heeft geschonden, doordat zij onvoldoende bewijselementen heeft aangedragen betreffende feiten die zich zo kort na elkaar zouden hebben voorgedaan dat zij het bewijs vormen van een voortdurende inbreuk.

Verzoeksters zevende middel heeft betrekking op een schending van de rechten van de verdediging, omdat de Commissie zich in de bestreden beschikking baseert op bepaalde feitelijke elementen die in de mededeling van punten van bezwaar niet waren genoemd en ten aanzien waarvan de Commissie niet heeft aangegeven welke gevolgen zij voornemens was daaraan te verbinden in haar beschikking.

Met het achtste middel, ten slotte, beweert verzoekster dat de Commissie de regels voor de berekening van het basisbedrag van de geldboete heeft geschonden, omdat in de bestreden beschikking, voor de gehele inbreukperiode, de hoogte van de geldboete is gebaseerd op de omzet die in de Europese Economische Ruimte is behaald, terwijl de EEE-overeenkomst pas op 1 januari 1994 in werking is getreden.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/31 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/31

---

Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens en VA TECH Transmission & Distribution/Commissie

(Zaak T-122/07)

(2007/C 140/52)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Siemens Aktiengesellschaft Österreich (Wenen, Oostenrijk) en VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: advocaten H. Wollmann en F. Urlesberger, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | Artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover verzoeksters daarin voor de tijdvakken van 20 september 1998 tot en met 13 december 2000, 1 april 2002 tot en met 9 oktober 2002 en 21 januari 2004 tot en met 11 mei 2004 wordt verweten dat zij in strijd met artikel 81 EG en/of artikel 53 van de EER-Overeenkomst hebben gehandeld; |
| --- | --- |

—

Artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover verzoeksters daarin voor de tijdvakken van 20 september 1998 tot en met 13 december 2000, 1 april 2002 tot en met 9 oktober 2002 en 21 januari 2004 tot en met 11 mei 2004 wordt verweten dat zij in strijd met artikel 81 EG en/of artikel 53 van de EER-Overeenkomst hebben gehandeld;

| — | artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft; |
| --- | --- |

—

artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft;

| — | subsidiair, de aan verzoeksters in artikel 2, sub l, van de beschikking opgelegde geldboete op een zodanig bedrag vast te stellen dat deze maximaal 1 980 000 EUR bedraagt; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de aan verzoeksters in artikel 2, sub l, van de beschikking opgelegde geldboete op een zodanig bedrag vast te stellen dat deze maximaal 1 980 000 EUR bedraagt;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters komen op tegen de beschikking van de Commissie K (2006) 6762 def. van 24 januari 2007 in zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur. In de bestreden beschikking werd aan verzoeksters en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie hebben verzoeksters deelgenomen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot de sector „gasgeïsoleerde schakelapparatuur”.

Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters in de eerste plaats schending van artikel 81, lid 1, EG en van artikel 23 van verordening nr. 1/2003. (1) In dit verband betogen zij, dat de aan VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co KEG opgelegde geldboete ten opzichte van de aan andere ondernemingen opgelegde geldboete disproportioneel hoog is. Bovendien is door de wijze waarop de Commissie heeft getracht om het totale boetebedrag over verschillende ondernemingen te verdelen, het ne bis in idem-beginsel geschonden. Voorts betogen verzoeksters dat verweerster de duur van de inbreuk foutief heeft beoordeeld. Daarbij komt dat de Commissie zonder sluitend bewijs heeft vastgesteld dat het veronderstelde litigieuze handelen tot en met 13 december 2000 een beperking van de mededinging binnen de Gemeenschap beoogde dan wel tot gevolg had. Ten slotte stelt zij in het kader van het eerste middel dat bij de berekening van de geldboete ten onrechte noch met verzachtende omstandigheden rekening is gehouden noch de regeling voor kroongetuigen in acht is genomen.

Ten tweede betogen verzoeksters dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden. In dit verband stellen zij dat het recht om gehoord te worden is geschonden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/31 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/31

---

Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution/Commissie

(Zaak T-123/07)

(2007/C 140/53)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Siemens Transmission & Distribution Ltd (Manchester, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: H. Wollmann en F. Urlesberger, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat verzoekster tussen 15 april 1988 en 13 december 2000, tussen 1 april 2002 en 9 oktober 2002 en tussen 21 januari 2004 en 11 mei 2004 inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG en/of artikel 53 EER-Overeenkomst; |
| --- | --- |

—

artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat verzoekster tussen 15 april 1988 en 13 december 2000, tussen 1 april 2002 en 9 oktober 2002 en tussen 21 januari 2004 en 11 mei 2004 inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG en/of artikel 53 EER-Overeenkomst;

| — | artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren wat verzoekster betreft; |
| --- | --- |

—

artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren wat verzoekster betreft;

| — | subsidiair, de in artikel 2, sub l, van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete te verlagen tot een bedrag van maximaal 1 100 000 EUR, en |
| --- | --- |

—

subsidiair, de in artikel 2, sub l, van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete te verlagen tot een bedrag van maximaal 1 100 000 EUR, en

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen beschikking C (2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 (Zaak COMP/F/38.899 — gasgeïsoleerde schakelaars). Bij de bestreden beschikking is aan verzoekster en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie heeft verzoekster deelgenomen aan een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen die betrekking hebben op de sector van de gasgeïsoleerde schakelaars.

Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats schending van artikel 81, lid 1, EG, artikel 23, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) alsmede van artikel 25 van deze verordening. In dit verband betoogt zij dat de haar opgelegde geldboete méér dan 10 % van haar omzet in het aan de beschikking voorafgaande boekjaar bedraagt. Voorts heeft de Commissie bij de vaststelling van de geldboete geen rekening gehouden met de individuele omstandigheden van verzoekster. Verder voert verzoekster aan dat verweerster de duur van de inbreuk door verzoekster onjuist heeft beoordeeld. Bovendien is voor de periode die vóór 16 juli 1998 ligt het recht van vervolging reeds verjaard. Daarnaast heeft de Commissie zonder sluitend bewijs verklaard dat de gestelde inbreuk tot en met 13 december 2000 de beperking van de mededinging in de Gemeenschap tot doel of gevolg had. Ten slotte voert verzoekster in het kader van het eerste middel aan dat haar ten onrechte wordt verweten dat zij vanaf 2002 zelf aan de mededingingsregelingen heeft deelgenomen.

In de tweede plaats betoogt verzoekster dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden. In dit verband stelt zij schending van het recht op toegang tot de rechter.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/32

---

Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution en Nuova Magrini Galileo/Commissie

(Zaak T-124/07)

(2007/C 140/54)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Siemens Transmission & Distribution SA (Grenoble, Frankrijk) en Nuova Magrini Galileo SpA (Bergamo, Italië) (vertegenwoordigers: H. Wollmann en F. Urlesberger, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover verzoeksters daarin voor de tijdvakken van 15 april 1988 tot en met 13 december 2000, 1 april 2002 tot en met 9 oktober 2002 en 21 januari 2004 tot en met 11 mei 2004 wordt verweten dat zij in strijd met artikel 81 EG en/of artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben gehandeld; |
| --- | --- |

—

artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover verzoeksters daarin voor de tijdvakken van 15 april 1988 tot en met 13 december 2000, 1 april 2002 tot en met 9 oktober 2002 en 21 januari 2004 tot en met 11 mei 2004 wordt verweten dat zij in strijd met artikel 81 EG en/of artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben gehandeld;

| — | artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft; |
| --- | --- |

—

artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft;

| — | subsidiair, de aan verzoeksters in artikel 2, sub l, van de beschikking opgelegde geldboete op een zodanig bedrag vast te stellen dat deze maximaal 2 750 000 EUR bedraagt voor eerste verzoekster en 1 100 000 EUR voor tweede verzoekster; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de aan verzoeksters in artikel 2, sub l, van de beschikking opgelegde geldboete op een zodanig bedrag vast te stellen dat deze maximaal 2 750 000 EUR bedraagt voor eerste verzoekster en 1 100 000 EUR voor tweede verzoekster;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters komen op tegen de beschikking van de Commissie C (2006) 6762 def. van 24 januari 2007 in zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur. In de bestreden beschikking is aan verzoeksters en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst. Volgens de Commissie hebben verzoeksters deelgenomen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot de sector „gasgeïsoleerde schakelapparatuur”.

Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters in de eerste plaats schending van artikel 81, lid 1, EG, en van de artikelen 23, leden 2 en 3, en 25 van verordening (EG) nr. 1/2003. (1) In dit verband betogen zij dat de hun opgelegde geldboete hoger was dan 10 % van hun respectieve omzet in het aan de beschikking voorafgaande boekjaar. Voorts heeft de Commissie bij de vaststelling van de geldboete geen rekening gehouden met verzoeksters individuele omstandigheden. Daarnaast stellen verzoeksters dat de vaststelling van de ondernemingen met wie zij hoofdelijk aansprakelijk zijn gesteld, alsook de bedragen van de geldboeten die op de verschillende hoofdelijke schuldenaars zijn toegepast, onbegrijpelijk en onjuist zijn. Bovendien heeft verweerster de duur van de beweerde inbreuk overschat en heeft zij niet erkend dat het grootste gedeelte ervan reeds was verjaard. Ten slotte wordt in het kader van het eerste middel aangevoerd dat de Commissie zonder sluitend bewijs heeft vastgesteld dat het veronderstelde litigieuze handelen tot en met 13 december 2000 een beperking van de mededinging binnen de Gemeenschap beoogde dan wel tot gevolg had.

Ten tweede betogen verzoeksters dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden. In dit verband stellen zij dat het recht om gehoord te worden is geschonden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/33 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/33

---

Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Scientific and Technological Committee e.a./Potocnik e.a., leden van de Commissie

(Zaak T-125/07)

(2007/C 140/55)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Scientific and Technological Committee of AGH University of Science and Technology e. a. (Kraków, Republiek Polen) (vertegenwoordiger: A. Żuraniewski, advocaat)

Verwerende partijen: J. Potocnik, S. Dimas en A. Piebalgs, leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | vast te stellen dat de leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, J. Potocnik, S. Dimas en A. Piebalgs, door niet onmiddellijk stappen te nemen ter bescherming van het leven van de bevolking van de EU toen zij drie nota's ter informatie over de met de techniek van de ondergrondse opslag van CO2 verbonden gevaren ontvingen, zich schuldig hebben gemaakt aan de strafbare handeling van nalaten, waardoor zij een tot op heden nog steeds bestaande toestand van gevaar voor het leven van de bevolking van de EU en van een ecologische ramp hebben veroorzaakt; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, J. Potocnik, S. Dimas en A. Piebalgs, door niet onmiddellijk stappen te nemen ter bescherming van het leven van de bevolking van de EU toen zij drie nota's ter informatie over de met de techniek van de ondergrondse opslag van CO2 verbonden gevaren ontvingen, zich schuldig hebben gemaakt aan de strafbare handeling van nalaten, waardoor zij een tot op heden nog steeds bestaande toestand van gevaar voor het leven van de bevolking van de EU en van een ecologische ramp hebben veroorzaakt;

| — | te wijzen op de noodzaak om de voorgestelde onderzoeken te verrichten; |
| --- | --- |

—

te wijzen op de noodzaak om de voorgestelde onderzoeken te verrichten;

| — | te wijzen op de noodzaak om de onderzoeken, die geen commercieel karakter hebben, maar de veiligheid van het leven van de bevolking van de EU beschermen, ten volle te financieren; |
| --- | --- |

—

te wijzen op de noodzaak om de onderzoeken, die geen commercieel karakter hebben, maar de veiligheid van het leven van de bevolking van de EU beschermen, ten volle te financieren;

| — | te wijzen op de noodzaak om in de EU verdere procedures voor de ondergrondse opslag van CO2 op te schorten totdat de voorgestelde onderzoeken zijn afgesloten. |
| --- | --- |

—

te wijzen op de noodzaak om in de EU verdere procedures voor de ondergrondse opslag van CO2 op te schorten totdat de voorgestelde onderzoeken zijn afgesloten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers vorderen vaststelling van het stilzitten van de leden van de Europese Commissie die — nadat zij door hen zijn geïnformeerd over de gevaren voor de menselijke gezondheid en het milieu wegens de onverpakte ondergrondse opslag van kooldioxide — geen passende maatregelen hebben genomen om de negatieve gevolgen van de toepassing van die techniek te voorkomen. Verzoekers stellen dat de betrokken leden van de Commissie, toen zij werden opgeroepen om passende maatregelen te nemen en de door verzoeksters voorgestelde onderzoeken naar de gevolgen van de ondergrondse opslag van kooldioxide op geringere diepte te verrichten, geen standpunt hebben bepaald ten aanzien van de problemen die in de tot hen gerichte klachten aan de orde zijn gesteld. Verzoekers stellen dat een dergelijk stilzitten inbreuk maakt op de rechtsorde van de Europese Unie en in strijd is met de plichten van een lid van de Commissie.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/33 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/33

---

Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Allos Walter Lang/BHIM — Kokoriko (Coco Rico)

(Zaak T-126/07)

(2007/C 140/56)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Allos Walter Lang GmbH (Mariendrebber, Bondsrepubliek Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Heldt, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: KOKORIKO, Ltda

Conclusies

| — | de behandeling van de zaak te schorsen tot de definitieve uitspraak over de bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt aanhangige vorderingen tot nietigverklaring in de procedures 2069 C en 2070 C; |
| --- | --- |

—

de behandeling van de zaak te schorsen tot de definitieve uitspraak over de bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt aanhangige vorderingen tot nietigverklaring in de procedures 2069 C en 2070 C;

| — | de beslissing van de oppositieafdeling van 31 mei 2006 (zaak B 696684) en de beslissing van de tweede kamer van beroep van 16 februari 2007 (zaak R 1047/2006-2) te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar de kamer van beroep voor een nieuwe beslissing; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de oppositieafdeling van 31 mei 2006 (zaak B 696684) en de beslissing van de tweede kamer van beroep van 16 februari 2007 (zaak R 1047/2006-2) te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar de kamer van beroep voor een nieuwe beslissing;

| — | het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Coco Rico” voor waren van klasse 30 (aanvraagnr. 2 949 899)

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: KOKORIKO, Ltda.

Oppositiemerk of -teken: woordmerk „KOKORIKO” (gemeenschapsmerk nr. 101 386) voor waren en diensten van de klassen 29, 30 en 42 en beeldmerk „KOKORIKO” (gemeenschapsmerk nr. 101 626) voor waren en diensten van de klassen 29, 30 en 42

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: de kamer van beroep heeft bij haar beslissing geen rekening gehouden met de door verzoekster ingestelde vordering tot nietigverklaring van de oppositiemerken. Volgens verzoekster valt de weigeringsgrond van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) weg bij nietigverklaring van de oppositiemerken.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/34

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 april 2007 door Bligny tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2007 in zaak F-142/06, Bligny/Commissie

(Zaak T-127/07 P)

(2007/C 140/57)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Francesco Bligny (Tassin-La-Demi-Lune, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Lebel-Nourissat, advocaat)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | vast te stellen dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het inschrijvingsformulier, voor wat betreft de verplichting van de kandidaat om daarbij het bewijs van staatsburgerschap te voegen, onjuist heeft beoordeeld; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het inschrijvingsformulier, voor wat betreft de verplichting van de kandidaat om daarbij het bewijs van staatsburgerschap te voegen, onjuist heeft beoordeeld;

| — | vast te stellen dat het Gerecht niet is ingegaan op rekwirants middelen betreffende de schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen en van behoorlijk bestuur die de jury van vergelijkend onderzoek EPSO AD/26/05 moet eerbiedigen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Gerecht niet is ingegaan op rekwirants middelen betreffende de schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen en van behoorlijk bestuur die de jury van vergelijkend onderzoek EPSO AD/26/05 moet eerbiedigen;

| — | de beschikking van het Gerecht van 15 februari 2007 in zaak F-142/06 derhalve te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beschikking van het Gerecht van 15 februari 2007 in zaak F-142/06 derhalve te vernietigen;

| — | opnieuw rechtdoende, nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/26/05 van 7 december 2006 en dat van 23 december 2006 houdende weigering om rekwirant tot het vergelijkend onderzoek toe te laten en dus zijn schriftelijk examen te corrigeren alsmede te oordelen dat het inschrijvingsformulier dat op 15 mei 2006 voor de kandidaten van het vergelijkend onderzoek op de EPSO-site is gepubliceerd, onregelmatig is; |
| --- | --- |

—

opnieuw rechtdoende, nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/26/05 van 7 december 2006 en dat van 23 december 2006 houdende weigering om rekwirant tot het vergelijkend onderzoek toe te laten en dus zijn schriftelijk examen te corrigeren alsmede te oordelen dat het inschrijvingsformulier dat op 15 mei 2006 voor de kandidaten van het vergelijkend onderzoek op de EPSO-site is gepubliceerd, onregelmatig is;

| — | subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken zodat het over de betrokken zaak kan beslissen en de Commissie tot betaling van alle kosten kan veroordelen. |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken zodat het over de betrokken zaak kan beslissen en de Commissie tot betaling van alle kosten kan veroordelen.

Middelen en voornaamste argumenten

In zijn hogere voorziening vordert rekwirant vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij kennelijk ongegrond is verklaard zijn beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek houdende weigering om zijn schriftelijk examen te corrigeren, op grond dat hij bij zijn inschrijvingsformulier geen bewijs van staatsburgerschap had gevoegd.

Tot staving van de hogere voorziening stelt hij dat het Gerecht de hem voorgelegde feiten onjuist heeft opgevat en daardoor een verkeerde uitlegging heeft gegeven aan het door de kandidaat in te vullen inschrijvingsformulier waardoor dat formulier onjuist is beoordeeld. Voorts stelt hij dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd, aangezien het Gerecht niet is ingegaan op alle middelen en vorderingen die rekwirant in eerste aanleg had geformuleerd.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/34

---

Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Suez/BHIM (Delivering the essentials of life)

(Zaak T-128/07)

(2007/C 140/58)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Suez SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Combeau, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Conclusies

| — | de bestreden beslissing te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen;

| — | het Bureau te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Bureau te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Delivering the essentials of life” voor waren en diensten van de klassen 1, 9, 11, 16, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 en 42 (aanvraagnr. 4 102 497)

Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) van de Raad doordat, anders dan de kamer van beroep van het BHIM in de bestreden beslissing heeft vastgesteld, het merk waarvan de inschrijving wordt gevraagd, geen louter lovende connotatie heeft en geen kenmerk of eigenschap beschrijft van de waren of diensten die het beoogt aan te duiden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/35

---

Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Ierland/Commissie

(Zaak T-129/07)

(2007/C 140/59)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, E. Alkin, gemachtigden, en P.McGarry, Barrister)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië met ingang van 1 januari 2004 ten uitvoer gelegde accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën, voor zover zij betrekking heeft op de door Ierland ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide gebruikte minerale oliën in de regio Shannon; |
| --- | --- |

—

gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië met ingang van 1 januari 2004 ten uitvoer gelegde accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën, voor zover zij betrekking heeft op de door Ierland ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide gebruikte minerale oliën in de regio Shannon;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster beoogt de nietigverklaring van beschikking C(2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007, waarin de Commissie heeft vastgesteld dat de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië met ingang van 1 januari 2004 ten uitvoer gelegde accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide als brandstof gebruikte minerale oliën staatsteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG opleveren en dat een gedeelte van deze steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

In de eerste plaats meent verzoekster dat de Commissie ten onrechte tot de vaststelling is gekomen dat Ierland onvoldoende heeft aangetoond dat de vrijstellingen naar hun aard en opzet onderdeel waren van het nationale belastingstelsel.

In de tweede plaats meent verzoekster dat de Commissie geen deugdelijke analyse van de mededinging heeft uitgevoerd tot staving van haar zienswijze dat de Ierse maatregelen een invloed op het handelsverkeer hebben gehad en de mededinging hebben vervalst of gedreigd te vervalsen.

In de derde plaats beweert verzoekster dat de bestreden beschikking strijdt met het rechtszekerheidbeginsel, aangezien de Raad deze bijzondere vrijstelling reeds tot eind 2006 heeft toegestaan.

Tot slot stelt verzoekster zich op het standpunt dat de Commissie het recht heeft geschonden door te besluiten dat de betrokken staatsteun nieuwe steun was en niet reeds bestaande steun.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/35

---

Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Aughinish Alumina/Commissie

(Zaak T-130/07)

(2007/C 140/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Ierland) (vertegenwoordigers: J. Handoll en C. Waterson, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 7 februari 2007 betreffende de vrijstelling van accijnzen op minerale oliën die gebruikt worden als brandstof voor de productie van aluminiumoxide in Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië, voor zover zij betrekking heeft op AAL; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 7 februari 2007 betreffende de vrijstelling van accijnzen op minerale oliën die gebruikt worden als brandstof voor de productie van aluminiumoxide in Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië, voor zover zij betrekking heeft op AAL;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van AAL in de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van AAL in de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige verzoekschrift vordert verzoekster de gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C (2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën, voor zover deze beschikking betrekking heeft op Aughinish Alumina Ltd (hierna: „AAL”).

AAL voert acht gronden voor nietigverklaring aan ter ondersteuning van haar middelen:

Ten eerste heeft de Commissie volgens verzoekster miskend dat de vrijstelling voortvloeit uit de aard en de algemene opzet van het Ierse belastingsstelsel en derhalve geen steun vormt.

Ten tweede stelt verzoekster dat de Commissie de relevante markten en de concurrentiestructuur ervan niet naar behoren heeft onderzocht. In omstandigheden waarin de Commissie er zelf initieel van was uitgegaan dat er geen concurrentieverstoring was en in het licht van het feit dat de Raad de vrijstellingen tot 31 december 2006 had toegestaan, betoogt verzoekster dat het aan de Commissie stond om aan te tonen dat zij een grondig economisch onderzoek had verricht waaruit duidelijk bleek dat sprake was van een feitelijke of dreigende concurrentiedistorsie. Verzoekster stelt derhalve dat de Commissie niet heeft aangetoond dat de vrijstelling steun vormde.

Ten derde voert verzoekster aan dat, indien de vrijstelling desalniettemin zou moeten worden aangemerkt als steun, de Commissie de betrokken steun niet heeft behandeld als bestaande steun in de zin van artikel 88, lid 1, EG. De steun was bindend toegezegd vóór de toetreding van Ierland tot de Europese Gemeenschappen, en in januari 1983 aangemeld. Aangezien de Commissie pas op 17 juli 2000 in actie kwam, was de tienjarige verjaringstermijn overschreden en terugvordering derhalve uitgesloten. Derhalve kan de steun volgens verzoekster niet worden aangemerkt als steunregeling.

Ten vierde betoogt verzoekster dat de Commissie het totale acquis inzake harmonisatie van de accijns in acht had moeten nemen, om te kunnen bepalen of, en hoe, zij haar bevoegdheid waarover zij krachtens de staatssteunbepalingen van het EG-Verdrag beschikt, had moeten uitoefenen. De bestreden beschikking vormt een ernstige schending van het beginsel van rechtszekerheid, aangezien deze voorbijgaat aan de toestemming die de Raad op voorstel van de Commissie krachtens artikel 93 EG heeft verleend. Voorts zou de Commissie hebben miskend dat de door de Raad op basis van artikel 93 EG genomen maatregelen lex specialis vormden die hadden moeten prevaleren boven elke inconsistente toepassing van de staatssteunregels. Bovendien heeft de Commissie zich volgens verzoekster niet gehouden aan de procedure van artikel 8 van richtlijn 92/81/EEG voor het oplossen van problemen betreffende onder meer staatssteun, heeft zij evenmin de nietigverklaring gevorderd van de betrokken beschikkingen van de Raad en heeft zij dus de maatregelen van de Raad van hun nuttig effect beroofd.

Ten vijfde voert verzoekster aan dat de Commissie, door de bestreden beschikking te geven, geen rekening heeft gehouden met de fundamentele vereisten van de artikelen 3 EG en 157 EG om het concurrentievermogen van de communautaire industrie te versterken en ervoor te zorgen dat de noodzakelijke voorwaarden voor het concurrentievermogen van de communautaire industrie aanwezig zijn.

Ten zesde zou de Commissie, door te oordelen dat 20 % van de vrijstelling steun vormde, hebben miskend dat verzoekster aan een aantal milieuverplichtingen moest voldoen, en geen maatregelen in overweging hebben genomen die eenzelfde aanmoedigende werking zouden hebben gehad als de verplichting om een aanmerkelijk deel van de nationale heffing te betalen.

Ten zevende is de bestreden beschikking in strijd met het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel.

Ten achtste stelt verzoekster dat de buitensporige lengte van de op grond van artikel 88, lid 2, EG ingeleide procedure schending oplevert van de beginselen van behoorlijk bestuur en rechtszekerheid, en nog wordt verergerd door het feit dat de Commissie, volgens verzoekster, voordat zij deze procedure inleidde ook al heeft nagelaten op te treden met betrekking tot de aanmelding van 1983.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/36 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/36

---

Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Fuji Electric Holdings en Fuji Electric Systems/Commissie

(Zaak T-132/07)

(2007/C 140/61)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Fuji Electric Holdings Co., Ltd (Kawasaki, Japan) en Fuji Electric Systems Co., Ltd. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: P. Chapatte, P. Walter, solicitors)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | artikel 1, sub g, van de beschikking nietig te verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat de daarin aan FEH verweten inbreuk na september 2000 nog bestond; |
| --- | --- |

—

artikel 1, sub g, van de beschikking nietig te verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat de daarin aan FEH verweten inbreuk na september 2000 nog bestond;

| — | artikel 1, sub h, van de beschikking in zijn geheel nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

artikel 1, sub h, van de beschikking in zijn geheel nietig te verklaren;

| — | artikel 2, sub d, van de beschikking nietig te verklaren voor zover FES daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt verklaard voor de betaling van de daarin opgelegde geldboete; |
| --- | --- |

—

artikel 2, sub d, van de beschikking nietig te verklaren voor zover FES daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt verklaard voor de betaling van de daarin opgelegde geldboete;

| — | artikel 2, sub f, van de beschikking nietig te verklaren voor zover Fuji daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt verklaard voor de betaling van de daarin opgelegde geldboete; |
| --- | --- |

—

artikel 2, sub f, van de beschikking nietig te verklaren voor zover Fuji daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt verklaard voor de betaling van de daarin opgelegde geldboete;

| — | de aan Fuji opgelegde geldboete te verlagen; |
| --- | --- |

—

de aan Fuji opgelegde geldboete te verlagen;

| — | de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van Fuji. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van Fuji.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters hebben krachtens artikel 230 EG beroep ingesteld tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (Zaak COMP/F/38.899 — gasgeïsoleerde schakelaars — C(2006) 6762 def.), waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters met andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en vanaf 1 januari 1994 ook op artikel 53 EER in de sector gasgeïsoleerde schakelaars (hierna: „GIS”) door middel van een aantal overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen, bestaande in (a) verdeling van de markt, (b) toewijzing van quota en handhaving van de respectieve marktaandelen, (c) toewijzing van individuele GIS-projecten (offertevervalsing) aan aangewezen producenten en manipulatie van de biedprocedures voor deze projecten, (d) prijsafspraken, (e) overeenkomsten om licentieovereenkomsten met niet-kartelleden niet te verlengen, en (f) uitwisseling van gevoelige marktinformatie. Subsidiair verzoeken verzoeksters om een aanzienlijke verlaging van de opgelegde geldboetes.

Volgens de beschikking heeft Fuji Electric Systems (hierna: „FES”) aan de inbreuk deelgenomen van 15 april 1988 tot 30 september 2002. FES betwist evenwel dat zij aan de GQ-overeenkomst deelnam, en stelt dat zij tot 1 juli 2001, ongeveer negen maanden nadat Fuji Electric Holdings (hierna: „FEH”) haar deelneming aan het kartel had stopgezet, niet was betrokken bij de GIS-verkopen. De vaststelling dat FEH haar deelneming aan de GQ-overeenkomst na de bijeenkomst van de Japanse leden omtrent september 2000 voortzette, berust op een kennelijke beoordelingsfout, schending van de bewijslastregels alsook schending van het recht inzake gelijke behandeling door de Commissie.

Bovendien stelt Fuji dat zij niet hoofdelijk aansprakelijk kan worden verklaard voor het betrekken van Japan AE Power Systems Corporation (hierna: „JAEPS”) bij het kartel, aangezien zij geen beslissende invloed op JAEPS kon uitoefenen of kennis had van haar gesteld aandeel in het kartel. Derhalve stelt verzoekster een kennelijke beoordelingsfout van de Commissie inzake de inbreuk van FES.

Ten slotte stelt Fuji kennelijke beoordelingsfouten in de beschikking ten aanzien van de duur van de inbreuk en de aansprakelijkheid voor de gestelde inbreuk van JAEPS. Bovendien heeft de Commissie de waarde van de door verzoeksters verstrekte informatie onjuist beoordeeld door te beslissen dat die informatie geen grond opleverde tot verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete volgens de Mededeling inzake medewerking. In dit opzicht stelt Fuji dat de geldboetes aanzienlijk moeten worden verlaagd.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/37 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/37

---

Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Mitsubishi Electric/ Commissie

(Zaak T-133/07)

(2007/C 140/62)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Mitsubishi Electric Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: R. Denton en K. Haegemann, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | de beschikking, met name de artikelen 1 tot en met 4 ervan, nietig te verklaren, voor zover deze betrekking heeft op Melco en TMT&D voor het tijdvak waarin Melco en Toshiba hoofdelijk aansprakelijk zouden zijn voor de activiteiten van TMT&D; of |
| --- | --- |

—

de beschikking, met name de artikelen 1 tot en met 4 ervan, nietig te verklaren, voor zover deze betrekking heeft op Melco en TMT&D voor het tijdvak waarin Melco en Toshiba hoofdelijk aansprakelijk zouden zijn voor de activiteiten van TMT&D; of

| — | nietig te verklaren artikel 2, sub g, van de beschikking en artikel 2, sub h, voor zover dit betrekking heeft op Melco; of |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren artikel 2, sub g, van de beschikking en artikel 2, sub h, voor zover dit betrekking heeft op Melco; of

| — | artikel 2 van de beschikking, voor zover dit betrekking heeft op Melco, in die zin te wijzigen dat de hierin aan Melco opgelegde boete wordt ingetrokken dan wel, subsidiair, aanzienlijk wordt verminderd; en, in ieder geval; |
| --- | --- |

—

artikel 2 van de beschikking, voor zover dit betrekking heeft op Melco, in die zin te wijzigen dat de hierin aan Melco opgelegde boete wordt ingetrokken dan wel, subsidiair, aanzienlijk wordt verminderd; en, in ieder geval;

| — | de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van Melco in de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van Melco in de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster, Mitsubishi Electric Corporation (hierna: „Melco”), heeft krachtens de artikelen 230 EG en 229 EG beroep ingesteld tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 [zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur) — C (2006) 6762 def.], op basis waarvan de Commissie verzoekster, tezamen met andere ondernemingen, aansprakelijk heeft gehouden voor schending van artikel 81, lid 1, EG, en, vanaf 1 januari 1994, ook van artikel 53 EER, in de sector gasgeïsoleerde schakelapparatuur (hierna: „GS”), door middel van een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen: (a) marktverdeling, (b) toewijzing van quota en handhaving van de respectieve marktaandelen, (c) toewijzing van afzonderlijke GS-projecten (bid-rigging) aan bepaalde producenten en manipulatie van de inschrijvingsprocedure voor deze projecten, (d) prijsvaststelling, (e) overeenkomsten om licentieovereenkomsten met niet-kartelleden te beëindigen en (f) uitwisseling van gevoelige marktinformatie. Subsidiair vordert verzoekster intrekking of vermindering van de opgelegde boete.

Melco ondersteunt haar beroep met de volgende middelen:

De Commissie heeft niet genoegzaam bewezen dat verzoekster artikel 81 EG heeft geschonden door deel te nemen aan een kartel dat ertoe strekt of ten gevolge heeft dat de mededinging binnen de EER wordt beperkt.

Verzoekster stelt dat de Commissie niet het bestaan heeft aangetoond van een met artikel 81 EG strijdige overeenkomst waarbij Melco partij was.

Voorts betoogt zij dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt door voorbij te gaan aan technisch en economisch bewijs waaruit blijkt dat Melco niet aanwezig was op, en moeite had om toegang te krijgen tot, de Europese markt.

Verzoekster voert aan dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met de bewijsregels door ten onrechte de bewijslast om te draaien, en het beginsel van het vermoeden van onschuld heeft geschonden.

Bovendien heeft de Commissie om diverse redenen inbreuk gemaakt op de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid: door het basisbedrag van de boete op basis van haar omzet over 2001, in plaats van 2003, te berekenen; door de vermenigvuldigingsfactor op Melco toe te passen en de mondiale markt van GS en het aandeel van Melco hierop onjuist af te bakenen. Verder heeft de Commissie volgens verzoekster inbreuk gemaakt op het beginsel van evenredigheid, door de boete voor Melco voor haar betrokkenheid bij de GQ (1)-overeenkomst op dezelfde wijze vast te stellen als voor de Europese producenten die zowel bij de GQ- als bij de EQ (2)-overeenkomst betrokken waren.

Verzoekster stelt dat de Commissie de motiveringsplicht heeft geschonden door te oordelen dat Melco's boete moest worden berekend op basis van haar omzet over 2001 en dat Melco 15-20 % van de mondiale GS-omzet heeft.

Bovendien heeft de Commissie bij haar schatting van de totale GS-marktwaarde het beginsel van goed bestuur geschonden.

Verzoekster betoogt dat de Commissie bij haar onderzoek van de invloed van de handelwijze van Melco en haar berekening van Melco's boete ten onrechte technisch en economisch bewijs niet in aanmerking heeft genomen. Ook heeft de Commissie volgens verzoekster de duur van het gestelde kartel niet juist bepaald.

Verder stelt verzoekster dat de Commissie haar rechten van verdediging en haar recht op een eerlijke procedure heeft geschonden, door het in de boete besloten liggende cruciale ont- en belastende bewijsmateriaal niet aan Melco te verstrekken. Ten slotte heeft de Commissie Melco niet tijdens de administratieve procedure haar conclusies aangaande de compensatietheorie doen toekomen, en aldus de rechten van verdediging geschonden.

---

(1)  „G” staat voor „gear” en „Q” staat voor „quota”.

(2)  „E” staat voor „European” en „Q” voor „quota”. De EQ-overeenkomst wordt in de bestreden beschikking ook wel aangeduid als „E-Group Operation Agreement for GQ-Agreement”.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/38

---

Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Italië/Commissie

(Zaak T-135/07)

(2007/C 140/63)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de in de brief van 7 februari 2007, nr. 3585, vervatte beschikking van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van de Commissie; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de in de brief van 7 februari 2007, nr. 3585, vervatte beschikking van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van de Commissie;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De regering van de Italiaanse Republiek heeft bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen beroep ingesteld tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de in de brief van 7 februari 2007, nr. 3585, vervatte beschikking van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van de Commissie, waarbij het verzoek van de Italiaanse autoriteiten wordt afgewezen om buitengewone maatregelen te nemen ter ondersteuning van de Italiaanse markt voor slachtpluimvee als bedoeld in artikel 14 van verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector slachtpluimvee (1), voor zover deze de kuikens betreft die zijn vernietigd in de door vogelgriep getroffen gebieden waarvoor in de periode van december 1999 tot september 2003 veterinaire maatregelen ter beperking van het vervoer golden.

De Italiaanse regering heeft het beroep gebaseerd op de volgende middelen:

| — | Schending van het verbod van discriminatie tussen producenten van de Gemeenschap als bedoeld in artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG, voor zover de Commissie buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt zou hebben toegestaan enkel met betrekking tot de sector broedeieren en bij de bestreden beschikking soortgelijke maatregelen met betrekking tot de sector slachtpluimvee heeft afgewezen. |
| --- | --- |

—

Schending van het verbod van discriminatie tussen producenten van de Gemeenschap als bedoeld in artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG, voor zover de Commissie buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt zou hebben toegestaan enkel met betrekking tot de sector broedeieren en bij de bestreden beschikking soortgelijke maatregelen met betrekking tot de sector slachtpluimvee heeft afgewezen.

| — | Misbruik van bevoegdheid en kennelijke beoordelingsfout van de Commissie.
  Met betrekking tot dit punt wordt aangevoerd dat de Commissie voor de verwezenlijking van het met verordening nr. 2777/75 nagestreefde doel buitengewone maatregelen had moeten nemen ter ondersteuning van de Italiaanse markt voor slachtpluimvee, de in Italië verreweg het meest getroffen gevogeltesector. Hoewel verzoekster meermaals daarom had gevraagd, heeft de Commissie echter geweigerd dit te doen en heeft zij enkel maatregelen toegestaan ter ondersteuning van de sector broedeieren die in Italië het minst door beperkende maatregelen getroffen was en in Nederland in wezen de enige getroffen sector was. Daarmee heeft de Commissie duidelijk het grootste deel van de beschikbare middelen voor de Nederlandse producenten willen bestemmen, en de aan de Italiaanse producenten toegekende schadevergoeding tot een minimum willen beperken. |
| --- | --- |

—

Misbruik van bevoegdheid en kennelijke beoordelingsfout van de Commissie.

Met betrekking tot dit punt wordt aangevoerd dat de Commissie voor de verwezenlijking van het met verordening nr. 2777/75 nagestreefde doel buitengewone maatregelen had moeten nemen ter ondersteuning van de Italiaanse markt voor slachtpluimvee, de in Italië verreweg het meest getroffen gevogeltesector. Hoewel verzoekster meermaals daarom had gevraagd, heeft de Commissie echter geweigerd dit te doen en heeft zij enkel maatregelen toegestaan ter ondersteuning van de sector broedeieren die in Italië het minst door beperkende maatregelen getroffen was en in Nederland in wezen de enige getroffen sector was. Daarmee heeft de Commissie duidelijk het grootste deel van de beschikbare middelen voor de Nederlandse producenten willen bestemmen, en de aan de Italiaanse producenten toegekende schadevergoeding tot een minimum willen beperken.

| — | Onjuiste uitlegging en schending van artikel 14 van verordening nr. 2777/75 en kennelijke beoordelingsfout.
  Anders dan de Commissie stelt, zou artikel 14 van de betrokken verordening volgens verzoekster niet alleen van toepassing zijn wanneer de verstoringen van de markt worden veroorzaakt doordat de producenten die zich bevinden in een gebied dat onder toezicht en bescherming staat, geen toegang kunnen krijgen tot de markt buiten dat gebied. De Commissie zou namelijk buitengewone ondersteuningsmaatregelen kunnen nemen om weer evenwicht te brengen op de markt waarvoor beperkingen van het vrije verkeer gelden die zouden voortvloeien uit de toepassing van maatregelen ter bestrijding van de verbreiding van veeziekten, ongeacht of die beperkingen betrekking hebben op de producten die een bepaald gebied binnenkomen of uitgaan. |
| --- | --- |

—

Onjuiste uitlegging en schending van artikel 14 van verordening nr. 2777/75 en kennelijke beoordelingsfout.

Anders dan de Commissie stelt, zou artikel 14 van de betrokken verordening volgens verzoekster niet alleen van toepassing zijn wanneer de verstoringen van de markt worden veroorzaakt doordat de producenten die zich bevinden in een gebied dat onder toezicht en bescherming staat, geen toegang kunnen krijgen tot de markt buiten dat gebied. De Commissie zou namelijk buitengewone ondersteuningsmaatregelen kunnen nemen om weer evenwicht te brengen op de markt waarvoor beperkingen van het vrije verkeer gelden die zouden voortvloeien uit de toepassing van maatregelen ter bestrijding van de verbreiding van veeziekten, ongeacht of die beperkingen betrekking hebben op de producten die een bepaald gebied binnenkomen of uitgaan.

| — | Tenslotte wordt ook schending gesteld van de beginselen van goed bestuur, onpartijdigheid, billijkheid en transparantie. |
| --- | --- |

—

Tenslotte wordt ook schending gesteld van de beginselen van goed bestuur, onpartijdigheid, billijkheid en transparantie.

---

(1)  PB L 282, blz. 77.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/39

---

Beroep ingesteld op 30 april 2007 — Colgate-Palmolive/BHIM — CMS Hasche Sigle (VISIBLE WHITE)

(Zaak T-136/07)

(2007/C 140/64)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Colgate-Palmolive Co. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Zintler, H. Harmeling en K.-U. Plath, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CMS Hasche Sigle (Keulen, Duitsland)

Conclusies

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van 15 februari 2007 te vernietigen, |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van 15 februari 2007 te vernietigen,

| — | de beslissing van de nietigheidsafdeling te bevestigen en te verklaren dat de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 802 793 „VISIBLE WHITE” wordt gehandhaafd, |
| --- | --- |

—

de beslissing van de nietigheidsafdeling te bevestigen en te verklaren dat de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 802 793 „VISIBLE WHITE” wordt gehandhaafd,

| — | te beslissen dat verzoekster wordt vergoed voor de kosten voor het verzoek tot nietigverklaring, waarbij de verwijzing in de kosten door de kamer van beroep wordt herzien, alsmede voor de kosten van het onderhavige beroep. |
| --- | --- |

—

te beslissen dat verzoekster wordt vergoed voor de kosten voor het verzoek tot nietigverklaring, waarbij de verwijzing in de kosten door de kamer van beroep wordt herzien, alsmede voor de kosten van het onderhavige beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „VISIBLE WHITE” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerk nr. 802 793

Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: CMS Hasche Sigle

Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat zowel het bestanddeel „VISIBLE” als het bestanddeel „WHITE” de waren „tandpasta” en „mondwater” beschrijft, en dat de combinatie, in haar geheel beschouwd, de betrokken waren beschrijft en onderscheidend vermogen mist.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/39

---

Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic-Otis/Commissie

(Zaak T-141/07)

(2007/C 140/65)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: General Technic-Otis Sàrl (Howald, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: M. Nosbusch, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren krachtens artikel 230 EG de beschikking van de Commissie van 21 februari 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER in de zaak COMP/E-1/38.823 — Elevators and Escalators, voor zover deze beschikking GTO betreft; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren krachtens artikel 230 EG de beschikking van de Commissie van 21 februari 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER in de zaak COMP/E-1/38.823 — Elevators and Escalators, voor zover deze beschikking GTO betreft;

| — | subsidiair, in te trekken of te verlagen krachtens artikel 229 EG de haar bij deze beschikking opgelegde geldboete; |
| --- | --- |

—

subsidiair, in te trekken of te verlagen krachtens artikel 229 EG de haar bij deze beschikking opgelegde geldboete;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators), betreffende een kartel op de markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen in België, Duitsland, Luxemburg en Nederland, dat strekt tot manipulatie van de aanbestedingsprocedures, verdeling van de markt, vaststelling van de prijzen, toewijzing van de projecten en van de overeenkomsten voor verkoop, installatie, onderhoud en modernisering van apparatuur, en uitwisseling van informatie, voor zover de beschikking haar betreft. Subsidiair vordert verzoekster intrekking dan wel verlaging van de haar bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete.

Ter onderbouwing van haar vorderingen voert verzoekster zeven middelen aan.

Met het eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten bij de toepassing van de regels voor de berekening van geldboeten, doordat zij zich op het standpunt heeft gesteld dat de verweten gedragingen een „zeer zware” inbreuk betreffen. Volgens verzoekster moet het uitgangsbedrag van de geldboete dan ook worden verlaagd, gelet op de beperkte geografische dimensie van de betrokken markt alsmede op de beperkte weerslag van de verweten gedragingen op de betrokken markt.

Met haar tweede middel betoogt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten, doordat zij geen rekening heeft gehouden met verzoeksters daadwerkelijke economische macht om schade te veroorzaken. Zij stelt voorts dat de Commissie bij de vaststelling van het boetebedrag ermee rekening had moeten houden dat verzoekster een volledig autonoom beheerde kleine of middelgrote onderneming is, zodat zij geen aanzienlijke schade op de markt kan teweegbrengen.

Met haar derde middel voert verzoekster aan dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten, doordat zij het boetebedrag niet heeft beperkt tot 10 % van haar omzet, en dat zij ter berekening van de aan verzoekster op te leggen maximale geldboete niet op goede gronden kan uitgaan van het omzetcijfer van de moedermaatschappijen.

Met haar vierde middel stelt verzoekster dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, doordat zij de aansprakelijkheidsbeginselen niet coherent heeft toegepast ten aanzien van alle leden van het betrokken kartel. Verzoekster betoogt dat de Commissie de verweten gedragingen aan haar moedermaatschappijen heeft toegerekend, terwijl zij dat niet heeft gedaan voor een andere vennootschap die bij dezelfde beschikking is veroordeeld, hoewel laatstbedoelde vennootschap in een soortgelijke situatie als verzoekster verkeerde wat de uitoefening van de zeggenschap door de moedermaatschappijen betreft.

Met haar vijfde middel betoogt verzoekster dat de Commissie de feiten onjuist heeft beoordeeld, doordat zij haar geldboete op grond van de clementieregeling (1) niet met 50 % heeft verminderd. Verzoekster stelt dat haar nauwe, bestendige en bijzonder uitgebreide samenwerking met de diensten van de Commissie de maximale boetevermindering van 50 % waarin de clementieregeling voorziet, rechtvaardigt.

Met haar zesde middel stelt verzoekster schending van het vertrouwensbeginsel, doordat de Commissie haar geen verdere verlaging van de geldboete met 10 % heeft verleend wegens niet-betwisting van de feiten. Volgens verzoekster hebben de kennisgeving van de punten van bezwaar en de beschikkingspraktijk van de Commissie bij haar het gewettigd vertrouwen gewekt dat zij op die grondslag een verlaging van 10 % zou krijgen en niet slechts een verlaging van de bij de bestreden beschikking vastgestelde 1 %.

Met haar zevende middel stelt verzoekster schending van het beginsel van de evenredigheid van de straffen, doordat de aan verzoekster opgelegde geldboete niet wordt gerechtvaardigd door de betrokken inbreuk, vooral gelet op de gestelde beperkte weerslag ervan op de markt en op het feit dat deze inbreuk door een kleine vennootschap is gepleegd.

---

(1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken, PB 2002, C 45, blz. 3.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/40 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/40

---

Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic/Commissie

(Zaak T-142/07)

(2007/C 140/66)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: General Technic Sàrl (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: M. Nosbusch, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | krachtens artikel 203 EG nietig te verklaring de beschikking van de Commissie van 21 februari 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER in zaak COMP/E-1/38.823 — Elevators and Escalators, voor zover zij betrekking heeft op GT; |
| --- | --- |

—

krachtens artikel 203 EG nietig te verklaring de beschikking van de Commissie van 21 februari 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER in zaak COMP/E-1/38.823 — Elevators and Escalators, voor zover zij betrekking heeft op GT;

| — | subsidiair, krachtens artikel 229 EG de bij deze beschikking aan GT opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, krachtens artikel 229 EG de bij deze beschikking aan GT opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/E-1/38.823 — Elevators and Escalators) betreffende een mededingingsregeling op de markt van de installatie en het onderhoud van liften en roltrappen in België, Duitsland, Luxemburg en Nederland ter zake van manipulatie van de aanbestedingen, verdeling van de markten, vaststelling van de prijzen, toewijzing van de projecten en van de overeenkomsten van verkoop, installatie, onderhoud en modernisering van de toestellen en uitwisseling van informatie, voor zover die beschikking op haar betrekking heeft. Subsidiair vordert verzoekster intrekking of verlaging van de geldboete die haar bij de bestreden beschikking is opgelegd.

Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie haar ten onrechte hoofdelijk en gezamenlijk met haar dochtervennootschap, die lid was van de mededingingsregeling, heeft veroordeeld tot betaling van de aan de dochtervennootschap opgelegde geldboete. De Commissie heeft de aard en de omvang van haar deelneming het maatschappelijk kapitaal van haar dochtervennootschap onjuist opgevat, daar verzoekster een zuiver financiële vennootschap zonder eigen handelsactiviteit is en slechts een minderheidsdeelneming in de dochtervennootschap heeft die niet verder gaat dan nodig is om haar financiële belangen te beschermen. Verder stelt zij dat de Commissie haar betrokkenheid bij de mededingingsregeling niet rechtens genoegzaam heeft aangetoond, anders dan de persoonlijke rol van haar aandeelhouder in zijn hoedanigheid van vennoot-bestuurder van de dochtervennootschap.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/41 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/41

---

Beroep ingesteld op 30 april 2007 — UMG Recordings/BHIM — Osman (MOTOWN)

(Zaak T-143/07)

(2007/C 140/67)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: UMG Recordings, Inc. (Santa Monica, VSA) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jimmy Osman (Londen, Verenigd Koninkrijk)

Conclusies

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | haar verzoekschrift en de bijlagen ontvankelijk te verklaren, te zeggen voor recht dat tijdig en overeenkomstig de vormvereisten beroep is ingesteld tegen de beslissing van tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 februari 2007 in zaak R 523/2006-2 en, na het doorlopen van de geëigende procedure, te gelegener tijd in een arrest deze beslissing te vernietigen met uitdrukkelijke verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

haar verzoekschrift en de bijlagen ontvankelijk te verklaren, te zeggen voor recht dat tijdig en overeenkomstig de vormvereisten beroep is ingesteld tegen de beslissing van tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 februari 2007 in zaak R 523/2006-2 en, na het doorlopen van de geëigende procedure, te gelegener tijd in een arrest deze beslissing te vernietigen met uitdrukkelijke verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: communautair woordmerk „MOTOWN” voor waren en diensten van de klassen 9, 25, 41 en 42 — aanvraag nr. 206 243

Houder van het gemeenschapsmerk: UMG Recordings

Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Jimmy Osman

Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van het verzoek tot vervallenverklaring voor alle betrokken diensten van klasse 42 en afwijzing daarvan voor de diensten van klasse 41

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het door Jimmy Osman ingestelde beroep

Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 15, lid 1, en 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad.

Verzoekster stelt dat de kamer van beroep de stukken die ten bewijze van het gebruik van haar merk voor de betrokken diensten van klasse 41 waren overgelegd, onjuist heeft beoordeeld.

In de eerste plaats is de kamer van beroep voorbijgegaan aan het feit dat het litigieuze merk voor de betrokken diensten werd gebruikt door zowel de ingeschreven merkhouder als door derden met toestemming van de merkhouder.

In de tweede plaats heeft de kamer van beroep volgens verzoekster „discotheekdiensten” verward met het „organiseren van muziekevenementen”, aangezien zij er geen rekening mee heeft gehouden dat het gaat om verschillende categorieën van diensten.

In de derde plaats diende te worden aangenomen dat, ook al neemt verzoekster rechtstreeks noch indirect deel aan het verstrekken van „discotheekdiensten” en/of het „organiseren van muziekevenementen”, zij specifieke diensten verricht die onder bovengenoemde categorieën vallen, en dat met het verrichten van dergelijke „sub-diensten” werd beoogd, de verplichting om haar merk te gebruiken voor diensten van zogenaamde algemene categorieën namelijk de omstreden diensten, uit de weg te gaan.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/42

---

Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — Euro-Information/BHIM (CYBERBOURSE)

(Zaak T-155/07)

(2007/C 140/68)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Européenne de traitement de l'Information (Euro-Information) (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Greffe en J. Schouman, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 februari 2007, officieel ter kennis gebracht op 8 maart 2007, in zaak R 1046/2006-1, voor zover daarbij inschrijving van haar gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 114 682 CYBERBOURSE voor een deel van de geclaimde waren en diensten van klassen 9, 36 en 38 is geweigerd, |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 februari 2007, officieel ter kennis gebracht op 8 maart 2007, in zaak R 1046/2006-1, voor zover daarbij inschrijving van haar gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 114 682 CYBERBOURSE voor een deel van de geclaimde waren en diensten van klassen 9, 36 en 38 is geweigerd,

| — | inschrijving van de gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 114 682 CYBERBOURSE voor alle geclaimde waren en diensten. |
| --- | --- |

—

inschrijving van de gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 114 682 CYBERBOURSE voor alle geclaimde waren en diensten.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CYBERBOURSE” voor waren en diensten van de klassen 9, 36 en 38 (aanvraag nr. 4 114 682)

Beslissing van de onderzoeksafdeling: weigering van inschrijving

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: Verzoekster stelt dat, anders dan de kamer van beroep van het BHIM in de bestreden beslissing heeft vastgesteld, haar merk willekeurig is en overeenkomstig verordening nr. 40/94 van de Raad (1) in voldoende mate onderscheidend vermogen bezit voor de geclaimde waren en diensten.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/42

---

Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — Spanje/Commissie

(Zaak T-156/07)

(2007/C 140/69)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno )

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietig te verklaren de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07, die door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) in het
  Publicatieblad van de Europese Unie C 45A van 28 februari 2007 is bekendgemaakt; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07, die door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) in het
  Publicatieblad van de Europese Unie C 45A van 28 februari 2007 is bekendgemaakt;

| — | de Commissie te gelasten dat alle vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van Europese ambtenaren in alle talen in het Publicatieblad worden bekendgemaakt; |
| --- | --- |

—

de Commissie te gelasten dat alle vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van Europese ambtenaren in alle talen in het Publicatieblad worden bekendgemaakt;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07, die door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) in het Publicatieblad C 45A van 28 februari 2007 is bekendgemaakt, voor zover die aankondiging enkel in het Engels, het Frans en het Duits in het Publicatieblad is bekendgemaakt.

Verzoeker is van mening dat de Commissie met deze wijze van handelen inbreuk heeft gemaakt op verordening nr. 1 van de Raad van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap, en op verordening nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen. Ook is inbreuk gemaakt op de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie van Europese burgers, evenredigheid en rechtszekerheid die in het EG-Verdrag en in de vaste rechtspraak van het Hof zijn erkend.

Wat met name het rechtszekerheidsbeginsel betreft, zij erop gewezen dat volgens bijlage III van het Ambtenarenstatuut algemene vergelijkende onderzoeken in het Publicatieblad van de Europese Unie moeten worden aangekondigd. Overeenkomstig artikel 5 van verordening nr. 1 van de Raad dient dat Publicatieblad evenwel in 23 officiële talen te verschijnen. De betrokken aankondiging is echter uitsluitend in drie officiële talen bekendgemaakt.

Ten slotte zij gesteld dat ook inbreuk is gemaakt op de exclusieve bevoegdheid van de Raad om het taalgebruik in de Gemeenschap met eenparigheid van stemmen te wijzigen.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/43 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/43

---

Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — People's Mojahedin Organization of Iran/Raad

(Zaak T-157/07)

(2007/C 140/70)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: People's Mojahedin Organization of Iran (Auvers sur Oise, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.P. Spitzer, advocaat, en D. Vaughan QC)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietig te verklaren de nog steeds geldende besluiten van de Raad om:






  — | besluit 2006/379 van de Raad niet binnen zes maanden of daarna met betrekking tot verzoekster te bezien; |
| --- | --- | --- |

—

nietig te verklaren de nog steeds geldende besluiten van de Raad om:

—

besluit 2006/379 van de Raad niet binnen zes maanden of daarna met betrekking tot verzoekster te bezien;

| — | tot op heden en daarna verzoeksters naam op een bij besluit 2006/379 van de Raad van 29 mei 2006 vastgestelde en vanaf dezelfde datum geldende lijst van terroristische organisaties te handhaven, in weerwil van het arrest van het Gerecht in zaak T-228/02 van 12 december 2006 en de verplichtingen van de Raad krachtens artikel 233 EG; |
| --- | --- |

—

tot op heden en daarna verzoeksters naam op een bij besluit 2006/379 van de Raad van 29 mei 2006 vastgestelde en vanaf dezelfde datum geldende lijst van terroristische organisaties te handhaven, in weerwil van het arrest van het Gerecht in zaak T-228/02 van 12 december 2006 en de verplichtingen van de Raad krachtens artikel 233 EG;

| — | verweerder op passende wijze te gelasten zijn wettelijke verplichtingen na te komen; |
| --- | --- |

—

verweerder op passende wijze te gelasten zijn wettelijke verplichtingen na te komen;

| — | verweerder te gelasten verzoekster schadevergoeding te betalen ter hoogte van 1 090 000 EUR, zoals uiteengezet in bijlage 18 (voortdurende schade), vermeerderd met rente; |
| --- | --- |

—

verweerder te gelasten verzoekster schadevergoeding te betalen ter hoogte van 1 090 000 EUR, zoals uiteengezet in bijlage 18 (voortdurende schade), vermeerderd met rente;

| — | de verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vordert nietigverklaring van een aantal brieven van de Raad en vergoeding van haar schade aangezien de Raad na zes maanden niet de lijst heeft herzien die vervat is in besluit 2006/379 (1) van de Raad van personen, groepen en entiteiten waarop verordening (EG) nr. 2580/2001 (2) inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, dat wil zeggen bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen, van toepassing is, en aangezien de Raad verzoeksters naam op voornoemde lijst heeft laten staan.

Volgens verzoekster was de Raad verplicht de lijst van de op een lijst van terroristische organisaties geplaatste personen regelmatig en ten minste om de zes maanden te bezien. Verzoekster stelt dat de Raad dit niet heeft gedaan met betrekking tot de plaatsing van verzoeksters naam op de lijst van terroristische organisaties.

Verzoekster voert ook aan dat de Raad ten gevolge van het arrest van het Gerecht in zaak T-228/02, Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad, Jurispr. blz. II-0000, verplicht was verzoeksters naam van voornoemde lijst te verwijderen.

---

(1)  Besluit 2006/379/EG van de Raad van 29 mei 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2005/930/EG (PB L 144, blz. 21).

(2)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/43 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/43

---

Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — Lancôme/BHIM — CMS Hasche Sigle (COLOR EDITION)

(Zaak T-160/07)

(2007/C 140/71)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Lancôme Parfums et Beauté & Cie (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Baud, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CMS Hasche Sigle (Keulen, Duitsland)

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 februari 2007 in zaak R 231/2006-2, |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 februari 2007 in zaak R 231/2006-2,

| — | verwijzing van verweerder en, in voorkomend geval, van interveniënte in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder en, in voorkomend geval, van interveniënte in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „COLOR EDITION” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerk nr. 2 965 804

Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: CMS Hasche Sigle

Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

Aangevoerde middelen: schending van artikel 55, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad (1) doordat de kamer van beroep heeft geoordeeld dat het door CMS Hasche Sigle ingediende verzoek tot nietigverklaring ontvankelijk was, alsmede schending van artikel 7, lid 1, sub c, van deze verordening doordat in de bestreden beslissing is geoordeeld dat het merk „COLOR EDITION” de betrokken waren beschrijft.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

---

Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/45

---

Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Klug/Europees Geneesmiddelenbureau

(Zaak F-35/07)

(2007/C 140/72)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bettina Klug (London, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: W. G. Grupp, advocaat)

Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau

Conclusies

| — | de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeksters arbeidsovereenkomst van 7 februari 2002 te verlengen; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeksters arbeidsovereenkomst van 7 februari 2002 te verlengen;

| — | de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een schadevergoeding van 200 000 EUR; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een schadevergoeding van 200 000 EUR;

| — | de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeksters beoordeling over de periode van 31 december 2004 tot en met 31 december 2006 in te trekken en hierover met inaanmerkingneming van de opmerkingen van het Gerecht opnieuw te beslissen. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeksters beoordeling over de periode van 31 december 2004 tot en met 31 december 2006 in te trekken en hierover met inaanmerkingneming van de opmerkingen van het Gerecht opnieuw te beslissen.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster baseert zich op artikel 12 bis van Titel II van het Ambtenarenstatuut (psychisch geweld). Zij stelt dat bij haar beoordeling onjuist gebruik is gemaakt van de beoordelingsvrijheid, de procedurevoorschriften van het Geneesmiddelenbureau voor de opstelling van een beoordeling zijn geschonden en, dientengevolge, haar arbeidsovereenkomst ten onrechte niet is verlengd.

Tot staving van haar beroep voert zij aan dat haar beoordeling als gevolg van psychisch geweld en het ontbreken van objectiviteit bij de beoordeling van haar werk zeer slecht is uitgevallen en dat daardoor haar voor vijf jaar gesloten overeenkomst niet is verlengd.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/45

---

Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Caleprico/Commissie

(Zaak F-38/07)

(2007/C 140/73)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Francesco Caleprico (Brussel, België) (vertegenwoordiger: V. Guagliulmi, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | vast te stellen dat de artikelen 12 en 13 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut wegens onwettigheid niet van toepassing zijn in de zin van artikel 241 EG; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de artikelen 12 en 13 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut wegens onwettigheid niet van toepassing zijn in de zin van artikel 241 EG;

| — | nietig te verklaren het besluit waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) de klacht die verzoeker tegen het besluit van 12 juni 2006 heeft ingediend, impliciet heeft afgewezen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) de klacht die verzoeker tegen het besluit van 12 juni 2006 heeft ingediend, impliciet heeft afgewezen;

| — | nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 12 juni 2006, voor zover het TABG verzoeker daarbij heeft ingedeeld in de rang AD 6, salaristrap 2, in plaats van in de rang AD 8, salaristrap 3; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 12 juni 2006, voor zover het TABG verzoeker daarbij heeft ingedeeld in de rang AD 6, salaristrap 2, in plaats van in de rang AD 8, salaristrap 3;

| — | de Commissie te gelasten het bestreden deel van het besluit van 12 juni 2006 te vervangen door een deel waarin verzoeker met terugwerkende kracht (vanaf 1 juli 2006) in de rang AD 8, salaristrap 3, wordt ingedeeld; |
| --- | --- |

—

de Commissie te gelasten het bestreden deel van het besluit van 12 juni 2006 te vervangen door een deel waarin verzoeker met terugwerkende kracht (vanaf 1 juli 2006) in de rang AD 8, salaristrap 3, wordt ingedeeld;

| — | de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van alle bedragen die hij als gevolg van de onwettigheid van de bestreden besluiten niet heeft ontvangen, vermeerderd met rente; |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van alle bedragen die hij als gevolg van de onwettigheid van de bestreden besluiten niet heeft ontvangen, vermeerderd met rente;

| — | de Commissie te veroordelen tot vergoeding van alle eventuele andere schade van verzoeker die het Gerecht in casu zal vaststellen; |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot vergoeding van alle eventuele andere schade van verzoeker die het Gerecht in casu zal vaststellen;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, die was geplaatst op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EUR/A/155/2000 (1) voor de vorming van een reservelijst voor aanwerving in de rangen A7/A6, is aangeworven na de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004 (EG/Euratom) van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (2), en ingedeeld in de rang AD 6, salaristrap 2.

Tot staving van zijn beroep voert hij twee middelen aan.

In het kader van het eerste middel stelt hij dat het besluit van 12 juni 2006 een tegenstrijdigheid bevat tussen de verwijzing in de inleiding van dat besluit naar artikel 31 van het Statuut, volgens hetwelk de kandidaten worden aangesteld in de rang van de functiegroep vermeld in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, en het dispositief van dat besluit, waarbij hij wordt ingedeeld in de rang AD 6, salaristrap 2.

In het kader van het tweede middel betoogt hij dat het betrokken besluit in elk geval onwettig is, omdat het is gebaseerd op een impliciete rechtsgrondslag (de artikelen 12 en 13 van bijlage XIII bij het Statuut), die in de volgende opzichten onwettig is:

| — | strijdigheid met de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen; |
| --- | --- |

—

strijdigheid met de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen;

| — | schending van de beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling; |
| --- | --- |

—

schending van de beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling;

| — | schending van het redelijkheidsbeginsel, daar de toepassing van de nieuwe regeling afhangt van een volkomen toevallige omstandigheid, namelijk of men vóór of na een bepaalde datum wordt aangeworven, zonder enig andere rechtvaardiging voor deze regel; |
| --- | --- |

—

schending van het redelijkheidsbeginsel, daar de toepassing van de nieuwe regeling afhangt van een volkomen toevallige omstandigheid, namelijk of men vóór of na een bepaalde datum wordt aangeworven, zonder enig andere rechtvaardiging voor deze regel;

| — | schending van het beginsel van behoorlijk bestuur; |
| --- | --- |

—

schending van het beginsel van behoorlijk bestuur;

| — | subsidiair, schending van de in artikel 251 EG neergelegde verplichting tot motivering van communautaire handelingen. |
| --- | --- |

—

subsidiair, schending van de in artikel 251 EG neergelegde verplichting tot motivering van communautaire handelingen.

---

(1)  PB C 147 A van 25.5.2000, blz. 10.

(2)  PB L 124 van 27.4.2004, blz. 1.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/46 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/46

---

Beroep ingesteld op 2 mei 2007 — Fernandez García en García Rato/Hof van Justitie

(Zaak F-41/07)

(2007/C 140/74)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Brígida Fernandez García (Luxemburg, Luxemburg) en Carolina García Rato (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

| — | nietigverklaring van de besluiten om verzoeksters als ambtenaren van de Europese Gemeenschappen aan te stellen, voor zover hun rang daarbij krachtens artikel 13 van bijlage XIII bij het Statuut is vastgesteld; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van de besluiten om verzoeksters als ambtenaren van de Europese Gemeenschappen aan te stellen, voor zover hun rang daarbij krachtens artikel 13 van bijlage XIII bij het Statuut is vastgesteld;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters, die zijn geslaagd voor vergelijkend onderzoek CJ/LA/25 (1) waarvan de aankondiging vóór 1 mei 2004 is bekendgemaakt, zijn aangeworven na de inwerkingtreding van verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen. (2)

In hun beroep stellen verzoeksters allereerst dat de bestreden besluiten in strijd zijn met het door de aankondiging van vergelijkend onderzoek geschapen wettigheidskader. Krachtens artikel 13 van bijlage XIII bij het Statuut zijn zij immers in een lagere rang ingedeeld dan in die aankondiging aangegeven.

Voorts achten zij de bestreden besluiten in strijd met de artikelen 5, 29 en 31 van het Statuut en met de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie. Geslaagden voor hetzelfde vergelijkend onderzoek of voor een vergelijkend onderzoek van hetzelfde niveau zijn immers op verschillende niveaus ingedeeld naar gelang zij vóór of na de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004 zijn aangeworven.

Bovendien is het beginsel van gewettigd vertrouwen geschonden, aangezien zij mochten verwachten te worden ingedeeld in de rang die in de aankondiging van vergelijkend onderzoek was aangegeven om de ambten te vervullen waarnaar zij hadden gesolliciteerd.

---

(1)  PB C 182 A van 31.7.2002, blz. 8.

(2)  PB L 124 van 27.4.2004, blz. 1.

---

| 23.6.2007 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 140/47 |
| --- | --- | --- | --- |

23.6.2007

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 140/47

---

Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Prieto/Parlement

(Zaak F-42/07)

(2007/C 140/75)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Antonio Prieto (Bousval, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 9 juni 2006 om verzoeker bij zijn aanstelling als ambtenaar op proef in te delen in de rang AST 2, salaristrap 3; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 9 juni 2006 om verzoeker bij zijn aanstelling als ambtenaar op proef in te delen in de rang AST 2, salaristrap 3;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, die is geslaagd voor intern vergelijkend onderzoek C/348 voor de loopbaan C5-4, was tijdelijk functionaris van de Commissie in de rang AST 3 (voormalige rang C4) toen hij als ambtenaar op proef werd aangesteld en werd ingedeeld in de rang AST 2.

Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker allereerst dat het besluit om hem als ambtenaar aan te stellen in een lagere rang dan de rang die hij als tijdelijk functionaris had, in strijd is met artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”).

Voorts stelt hij dat de beginselen van gelijke behandeling en van non-discriminatie zijn geschonden, aangezien alleen geslaagden van het betrokken vergelijkend onderzoek die voordien als tijdelijk functionaris tot de categorie D behoorden, bij hun aanstelling als ambtenaar hun oude, gunstiger indeling hebben kunnen behouden.

Ten slotte stelt hij dat het bestreden besluit ook in strijd is met de beginselen van rechtszekerheid, bescherming van gewettigd vertrouwen alsmede van goed en gezond bestuur.

---