# Dziennik Urzędowy C 101/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 101 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 504 maja 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 101

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 504 maja 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia, stanowiska i opinie |
| | OPINIE |
| | Trybunał Obrachunkowy |
| 2007/C 101/01 | Opinia nr 2/2007 w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju | 1 |
| 2007/C 101/02 | Opinia nr 3/2007 w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego | 4 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia, stanowiska i opinie

OPINIE

Trybunał Obrachunkowy

2007/C 101/01

Opinia nr 2/2007 w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju

1

2007/C 101/02

Opinia nr 3/2007 w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego

4

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia, stanowiska i opinie

OPINIE

Trybunał Obrachunkowy

| 4.5.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 101/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 101/1

---

OPINIA NR 2/2007

w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju

(przedstawiona na mocy art. 248 ust. 4 akapit drugi Traktatu WE)

(2007/C 101/01)

TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 248 ust. 4,

uwzględniając umowę o partnerstwie między państwami AKP a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisaną w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. (1), zwaną dalej „Umową o partnerstwie AKP-WE”, zmienioną umową podpisaną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (2),

uwzględniając decyzję nr 5/2005 Rady Ministrów AKP-WE z dnia 25 czerwca 2005 r. dotyczącą środków przejściowych obejmujących okres od dnia podpisania do dnia wejścia w życie zmienionej Umowy o partnerstwie AKP-WE (3),

uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (4),

uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej i zarządzania nią na mocy Protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (5),

uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 27 marca 2003 r. mające zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) (6),

uwzględniając opinię Trybunału nr 12/2002 dotyczącą wniosku w sprawie rozporządzenia Rady dotyczącego rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju w ramach Umowy o partnerstwie AKP-WE, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (7),

uwzględniając decyzję nr 2/2002 Rady Ministrów AKP-WE z dnia 7 października 2002 r. dotyczącą wykonania art. 28, 29 i 30 załącznika IV do umowy z Kotonu (8),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9), zwane dalej „ogólnym rozporządzeniem finansowym”, zmienione rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. (10),

uwzględniając opinię Trybunału nr 4/2006 dotyczącą projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (11),

uwzględniając wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do dziewiątego EFR z dnia 27 listopada 2006 r. (12),

uwzględniając skierowany do Trybunału w dniu 15 stycznia 2007 r. wniosek Rady o wydanie opinii na temat tego wniosku,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

| 1. | Jak wskazuje uzasadnienie, wniosek w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do dziewiątego EFR ma na celu transpozycję ograniczonej liczby zmian wprowadzonych w ostatnio zmienionym ogólnym rozporządzeniu finansowym. |
| --- | --- |

1.

Jak wskazuje uzasadnienie, wniosek w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do dziewiątego EFR ma na celu transpozycję ograniczonej liczby zmian wprowadzonych w ostatnio zmienionym ogólnym rozporządzeniu finansowym.

| 2. | Proponowane zmiany mają głównie na celu:






  a) | w przypadku zarządzania zdecentralizowanego — umożliwienie powierzania zadań związanych z realizacją krajowym organom sektora publicznego w państwach członkowskich:






  — | w przypadkach zarządzania zdecentralizowanego pozwalają one na realizację pośrednią (proponowana zmiana do art. 14), |
| --- | --- | --- | --- |

2.

Proponowane zmiany mają głównie na celu:

a)

w przypadku zarządzania zdecentralizowanego — umożliwienie powierzania zadań związanych z realizacją krajowym organom sektora publicznego w państwach członkowskich:

—

w przypadkach zarządzania zdecentralizowanego pozwalają one na realizację pośrednią (proponowana zmiana do art. 14),

| — | w przypadkach zarządzania zdecentralizowanego pozwalają one na powierzanie zadań organom w państwach członkowskich (proponowana zmiana do art. 13), |
| --- | --- |

—

w przypadkach zarządzania zdecentralizowanego pozwalają one na powierzanie zadań organom w państwach członkowskich (proponowana zmiana do art. 13),

| — | w przypadkach zarządzania zdecentralizowanego nakładają one na właściwego urzędnika zatwierdzającego Komisji obowiązek zatwierdzania umów i prognoz kosztów (proponowana zmiana do art. 54 ust. 3, art. 80 ust. 4 i art. 80 ust. 5); |
| --- | --- |

—

w przypadkach zarządzania zdecentralizowanego nakładają one na właściwego urzędnika zatwierdzającego Komisji obowiązek zatwierdzania umów i prognoz kosztów (proponowana zmiana do art. 54 ust. 3, art. 80 ust. 4 i art. 80 ust. 5);

| b) | wprowadzenie planowanych zmian do załącznika IV do zmienionej umowy z Kotonu poprzez skreślenie odniesień do poszczególnych artykułów załącznika IV (zmiany do art. 74, 76–78). |
| --- | --- |

b)

wprowadzenie planowanych zmian do załącznika IV do zmienionej umowy z Kotonu poprzez skreślenie odniesień do poszczególnych artykułów załącznika IV (zmiany do art. 74, 76–78).

| 3. | We wniosku zabrakło uzasadnienia, dlaczego proponowane zmiany „uznaje się za pilne oraz niezbędne do usprawnienia realizacji dziewiątego EFR”. Zwłaszcza w preambule wniosku nie odniesiono się do powodów, dla których na tym etapie realizacji dziewiątego EFR możliwość powierzenia krajowym organom sektora publicznego w państwach członkowskich działań związanych z realizacją uważana jest za niezbędną. |
| --- | --- |

3.

We wniosku zabrakło uzasadnienia, dlaczego proponowane zmiany „uznaje się za pilne oraz niezbędne do usprawnienia realizacji dziewiątego EFR”. Zwłaszcza w preambule wniosku nie odniesiono się do powodów, dla których na tym etapie realizacji dziewiątego EFR możliwość powierzenia krajowym organom sektora publicznego w państwach członkowskich działań związanych z realizacją uważana jest za niezbędną.

| 4. | Jak wskazano w drugim motywie wniosku, „podstawę rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do dziewiątego EFR stanowi ogólne rozporządzenie finansowe”. Dlatego też nie jest jasne, dlaczego wniosek nie zawiera postulatu transpozycji właściwych zmian, które zostały ostatnio wprowadzone w ogólnym rozporządzeniu finansowym na mocy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1995/2006 w celu zwiększenia ochrony interesów finansowych Wspólnoty i umocnienia zasady rozliczalności. Zmiany te dotyczą artykułów:






  — | artykułu 28a odnoszącego się do konieczności zapewnienia efektywnej i skutecznej kontroli wewnętrznej dostosowanej do danej metody zarządzania, |
| --- | --- | --- |

4.

Jak wskazano w drugim motywie wniosku, „podstawę rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do dziewiątego EFR stanowi ogólne rozporządzenie finansowe”. Dlatego też nie jest jasne, dlaczego wniosek nie zawiera postulatu transpozycji właściwych zmian, które zostały ostatnio wprowadzone w ogólnym rozporządzeniu finansowym na mocy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1995/2006 w celu zwiększenia ochrony interesów finansowych Wspólnoty i umocnienia zasady rozliczalności. Zmiany te dotyczą artykułów:

—

artykułu 28a odnoszącego się do konieczności zapewnienia efektywnej i skutecznej kontroli wewnętrznej dostosowanej do danej metody zarządzania,

| — | artykułu 29 ust. 2 odnoszącego się do publikacji w Dzienniku Urzędowym sprawozdania z zarządzania finansami, |
| --- | --- |

—

artykułu 29 ust. 2 odnoszącego się do publikacji w Dzienniku Urzędowym sprawozdania z zarządzania finansami,

| — | artykułu 60 ust. 7 odnoszącego się do treści rocznego sprawozdania z działalności urzędnika zatwierdzającego, precyzyjnie określającego spoczywający na urzędniku zatwierdzającym obowiązek zgłaszania wszelkich zastrzeżeń co do prawdziwości i rzetelności informacji przedstawionych w sprawozdaniu, |
| --- | --- |

—

artykułu 60 ust. 7 odnoszącego się do treści rocznego sprawozdania z działalności urzędnika zatwierdzającego, precyzyjnie określającego spoczywający na urzędniku zatwierdzającym obowiązek zgłaszania wszelkich zastrzeżeń co do prawdziwości i rzetelności informacji przedstawionych w sprawozdaniu,

| — | artykułu 61 ust. 1 lit. e) odnoszącego się do upoważnienia księgowego do kontroli przestrzegania kryteriów stwierdzenia prawidłowości systemów księgowych, |
| --- | --- |

—

artykułu 61 ust. 1 lit. e) odnoszącego się do upoważnienia księgowego do kontroli przestrzegania kryteriów stwierdzenia prawidłowości systemów księgowych,

| — | artykułu 61 ust. 2a do 2c odnoszącego się do obowiązku podpisania przez księgowego sprawozdań finansowych, |
| --- | --- |

—

artykułu 61 ust. 2a do 2c odnoszącego się do obowiązku podpisania przez księgowego sprawozdań finansowych,

| — | artykułu 166 ust. 2 odnoszącego się do daty rozpoczęcia okresu realizacji umów w sprawie finansowania, przy czym za datę rozpoczęcia uważa się datę odpowiedniej umowy w sprawie finansowania, w miejsce daty zaciągnięcia odpowiedniego zobowiązania finansowego. |
| --- | --- |

—

artykułu 166 ust. 2 odnoszącego się do daty rozpoczęcia okresu realizacji umów w sprawie finansowania, przy czym za datę rozpoczęcia uważa się datę odpowiedniej umowy w sprawie finansowania, w miejsce daty zaciągnięcia odpowiedniego zobowiązania finansowego.

| 5. | Ponadto zmiany do art. 143 ust. 2 i 5 ogólnego rozporządzenia finansowego w zakresie harmonogramu przekazywania poświadczenia wiarygodności Trybunału i sprawozdania rocznego nie zostały uwzględnione w niniejszym wniosku, co sprawia, iż problem nierealistycznego harmonogramu wskazany już w pkt 3 opinii Trybunału nr 12/2002 pozostaje nierozwiązany i ponownie wprowadza różnice między przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego a przepisami mającymi zastosowanie do danego EFR. |
| --- | --- |

5.

Ponadto zmiany do art. 143 ust. 2 i 5 ogólnego rozporządzenia finansowego w zakresie harmonogramu przekazywania poświadczenia wiarygodności Trybunału i sprawozdania rocznego nie zostały uwzględnione w niniejszym wniosku, co sprawia, iż problem nierealistycznego harmonogramu wskazany już w pkt 3 opinii Trybunału nr 12/2002 pozostaje nierozwiązany i ponownie wprowadza różnice między przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego a przepisami mającymi zastosowanie do danego EFR.

| 6. | Trybunał pragnie zwrócić uwagę na swoją opinię nr 12/2002, w której proponuje prawodawcy przyjęcie innowacyjnego podejścia i ustanowienie jednego rozporządzenia finansowego, mającego zastosowanie do wszystkich obecnych i przyszłych EFR, które — podobnie jak ogólne rozporządzenie finansowe — byłoby zmieniane w razie potrzeby. Tego rodzaju krok zapewniłby jednolitość podejścia, bez ryzyka przerywania realizacji EFR i znacznie ułatwiłoby zarządzanie. Trybunał zachęcił również prawodawcę do stworzenia jasnego, prostego prawodawstwa koncentrującego się na przepisach, które są podstawowe i niezbędne przy realizacji EFR. |
| --- | --- |

6.

Trybunał pragnie zwrócić uwagę na swoją opinię nr 12/2002, w której proponuje prawodawcy przyjęcie innowacyjnego podejścia i ustanowienie jednego rozporządzenia finansowego, mającego zastosowanie do wszystkich obecnych i przyszłych EFR, które — podobnie jak ogólne rozporządzenie finansowe — byłoby zmieniane w razie potrzeby. Tego rodzaju krok zapewniłby jednolitość podejścia, bez ryzyka przerywania realizacji EFR i znacznie ułatwiłoby zarządzanie. Trybunał zachęcił również prawodawcę do stworzenia jasnego, prostego prawodawstwa koncentrującego się na przepisach, które są podstawowe i niezbędne przy realizacji EFR.

Niniejsza opinia została przyjęta przez Trybunał Obrachunkowy w Luksemburgu na posiedzeniu w dniu 8 marca 2007 r.

W imieniu Trybunału Obrachunkowego

Hubert WEBER

Prezes

---

(1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

1

(2)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 4.

2

(3)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005.

3

(4)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1 oraz Dz.U. L 324 z 7.12.2001.

4

(5)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.

5

(6)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, str. 1.

6

(7)  Dz.U. C 12 z 17.1.2003, str. 19.

7

(8)  Dz.U. L 320 z 23.11.2002.

8

(9)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002.

9

(10)  Dz.U. L 390 z 30.12.2006.

10

(11)  Dz.U. C 273 z 9.11.2006, str. 2.

11

(12)  COM(2006) 721 wersja ostateczna.

12

---

| 4.5.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 101/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 101/4

---

OPINIA NR 3/2007

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego

(wydana na mocy art. 280 ust. 4 Traktatu WE)

(2007/C 101/02)

SPIS TREŚCI

| 1–2 | Wstęp |
| --- | --- |

1–2

| 3–6 | Uwagi ogólne |
| --- | --- |

3–6

| 7–13 | Uwagi szczegółowe |
| --- | --- |

7–13

TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 280 ust. 4,

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (1),

uwzględniając wniosek, w którym Rada w dniu 23 lutego 2007 r. zwróciła się do Trybunału Obrachunkowego o wydanie opinii,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

WSTĘP

| 1. | Celem projektu rozporządzenia jest właściwe stosowanie przepisów wspólnotowego prawa celnego i rolnego, wyposażenie Komisji oraz władz celnych i innych organów w państwach członkowskich w skuteczniejsze mechanizmy wspomagające te podmioty w zapobieganiu działaniom, które naruszają przepisy prawa celnego i rolnego, a także w prowadzeniu dochodzeń w sprawie tych naruszeń i ściganiu ich. W tym celu wniosek:






  a) | uzupełnia obecny mechanizm wymiany informacji w poszczególnych przypadkach, zapewniający spontaniczne udzielanie pomocy bez konieczności uprzedniego złożenia wniosku przez państwo otrzymujące informacje, mechanizmem automatycznej i/lub usystematyzowanej wymiany informacji; |
| --- | --- | --- |

1.

Celem projektu rozporządzenia jest właściwe stosowanie przepisów wspólnotowego prawa celnego i rolnego, wyposażenie Komisji oraz władz celnych i innych organów w państwach członkowskich w skuteczniejsze mechanizmy wspomagające te podmioty w zapobieganiu działaniom, które naruszają przepisy prawa celnego i rolnego, a także w prowadzeniu dochodzeń w sprawie tych naruszeń i ściganiu ich. W tym celu wniosek:

a)

uzupełnia obecny mechanizm wymiany informacji w poszczególnych przypadkach, zapewniający spontaniczne udzielanie pomocy bez konieczności uprzedniego złożenia wniosku przez państwo otrzymujące informacje, mechanizmem automatycznej i/lub usystematyzowanej wymiany informacji;

| b) | ustanawia europejski centralny zbiór danych, który ma właściwym organom w państwach członkowskich pomóc w wykrywaniu przesyłek towarów, w tym kontenerów i/lub środków transportu, które mogą stanowić przedmiot działań niezgodnych z przepisami prawa celnego i/lub rolnego; |
| --- | --- |

b)

ustanawia europejski centralny zbiór danych, który ma właściwym organom w państwach członkowskich pomóc w wykrywaniu przesyłek towarów, w tym kontenerów i/lub środków transportu, które mogą stanowić przedmiot działań niezgodnych z przepisami prawa celnego i/lub rolnego;

| c) | umożliwia wykorzystanie Systemu Informacji Celnej (SIC) do celów operacyjnej i/lub strategicznej analizy oraz zawarcie w nim informacji na temat zajętych towarów i kontroli środków pieniężnych; |
| --- | --- |

c)

umożliwia wykorzystanie Systemu Informacji Celnej (SIC) do celów operacyjnej i/lub strategicznej analizy oraz zawarcie w nim informacji na temat zajętych towarów i kontroli środków pieniężnych;

| d) | pozwala na osiągnięcie interoperacyjności systemu SIC z krajowymi systemami analizy ryzyka; |
| --- | --- |

d)

pozwala na osiągnięcie interoperacyjności systemu SIC z krajowymi systemami analizy ryzyka;

| e) | tworzy centralną bazę danych — FIDE (identyfikującą bazę danych rejestru celnego), pozwalającą odnaleźć akta dochodzeniowe w odniesieniu do poszczególnych osób lub podmiotów gospodarczych, prowadzone w którymkolwiek z państw członkowskich, oraz ustalić nazwiska oficerów, którzy prowadzą daną sprawę; a także |
| --- | --- |

e)

tworzy centralną bazę danych — FIDE (identyfikującą bazę danych rejestru celnego), pozwalającą odnaleźć akta dochodzeniowe w odniesieniu do poszczególnych osób lub podmiotów gospodarczych, prowadzone w którymkolwiek z państw członkowskich, oraz ustalić nazwiska oficerów, którzy prowadzą daną sprawę; a także

| f) | dostosowuje rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 (2) do przepisów o ochronie danych. |
| --- | --- |

f)

dostosowuje rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 (2) do przepisów o ochronie danych.

| 2. | Trybunał przeanalizował wniosek Komisji, biorąc pod uwagę wyniki swoich prac kontrolnych. |
| --- | --- |

2.

Trybunał przeanalizował wniosek Komisji, biorąc pod uwagę wyniki swoich prac kontrolnych.

UWAGI OGÓLNE

| 3. | Zdaniem Trybunału proponowane rozporządzenie przyczyni się do osiągnięcia zamierzonego celu pod warunkiem, że Komisja podejmie właściwe działania w celu wdrożenia bez dalszej zwłoki infrastruktury informatycznej, baz danych i aplikacji programowych, niezbędnych do praktycznego funkcjonowania rozporządzenia. Jednakże w proponowanym rozporządzeniu nie odniesiono się do sygnalizowanych już wcześniej przez Trybunał istotnych kwestii, które są nadal aktualne i o których będzie mowa w pkt 4, 5 i 6. |
| --- | --- |

3.

Zdaniem Trybunału proponowane rozporządzenie przyczyni się do osiągnięcia zamierzonego celu pod warunkiem, że Komisja podejmie właściwe działania w celu wdrożenia bez dalszej zwłoki infrastruktury informatycznej, baz danych i aplikacji programowych, niezbędnych do praktycznego funkcjonowania rozporządzenia. Jednakże w proponowanym rozporządzeniu nie odniesiono się do sygnalizowanych już wcześniej przez Trybunał istotnych kwestii, które są nadal aktualne i o których będzie mowa w pkt 4, 5 i 6.

| 4. | Trybunał zauważył potencjalne nakładanie się treści przekazywanych w ramach systemu wymiany informacji na temat kontroli i ryzyka RIF (Risk Information Form) oraz treści umieszczanych w zawiadomieniach przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy i w związku z tym zaleca Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Dyrekcji ds. Podatków i Unii Celnej (DG TAXUD) uproszczenie systemu sprawozdawczości i monitoringu oraz wypracowanie bardziej zintegrowanego podejścia (3). |
| --- | --- |

4.

Trybunał zauważył potencjalne nakładanie się treści przekazywanych w ramach systemu wymiany informacji na temat kontroli i ryzyka RIF (Risk Information Form) oraz treści umieszczanych w zawiadomieniach przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy i w związku z tym zaleca Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Dyrekcji ds. Podatków i Unii Celnej (DG TAXUD) uproszczenie systemu sprawozdawczości i monitoringu oraz wypracowanie bardziej zintegrowanego podejścia (3).

| 5. | Trybunał ustalił, że w szczególnym przypadku procedury wzajemnej pomocy w sektorze ceł i rolnym monitorowanie następstw dochodzeń prowadzone przez OLAF (4) nie jest systematyczne. Do lutego 2007 r. sytuacja ta nie uległa zmianie. |
| --- | --- |

5.

Trybunał ustalił, że w szczególnym przypadku procedury wzajemnej pomocy w sektorze ceł i rolnym monitorowanie następstw dochodzeń prowadzone przez OLAF (4) nie jest systematyczne. Do lutego 2007 r. sytuacja ta nie uległa zmianie.

| 6. | Trybunał zwraca uwagę na sformułowane w swoim sprawozdaniu specjalnym nr 11/2006 dotyczącym wspólnotowego systemu tranzytowego (5) zalecenia, zgodnie z którymi Komisja powinna podjąć działania w celu zwiększenia wiarygodności źródeł informacji na temat nadużyć finansowych oraz lepiej je wykorzystywać dzięki opracowaniu strategii zarządzania ryzykiem. W związku z tym Komisja powinna podjąć starania, aby informacje zawarte w zawiadomieniach przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy i w ramach SIC były jak najbardziej pełne i wiarygodne. |
| --- | --- |

6.

Trybunał zwraca uwagę na sformułowane w swoim sprawozdaniu specjalnym nr 11/2006 dotyczącym wspólnotowego systemu tranzytowego (5) zalecenia, zgodnie z którymi Komisja powinna podjąć działania w celu zwiększenia wiarygodności źródeł informacji na temat nadużyć finansowych oraz lepiej je wykorzystywać dzięki opracowaniu strategii zarządzania ryzykiem. W związku z tym Komisja powinna podjąć starania, aby informacje zawarte w zawiadomieniach przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy i w ramach SIC były jak najbardziej pełne i wiarygodne.

UWAGI SZCZEGÓŁOWE

| 7. | Artykuł 2 ust. 1 tiret pierwsze projektu rozporządzenia definiuje przepisy prawa celnego, m.in. poprzez odwołanie się do ogółu przepisów wspólnotowych regulujących podatek od wartości dodanej od towarów będących przedmiotem przywozu i wywozu. Trybunał przyjmuje z zadowoleniem to podejście, ale jest zdania, że ze względu na spójność z definicją przepisów prawa celnego, którą podaje Konwencja neapolitańska II (6), artykuł ten powinien również zawierać odwołanie do ogółu przepisów przyjętych na szczeblu wspólnotowym, odnoszących się do zharmonizowanego podatku akcyzowego od towarów importowanych wraz ze związanymi z nimi przepisami wykonawczymi. |
| --- | --- |

7.

Artykuł 2 ust. 1 tiret pierwsze projektu rozporządzenia definiuje przepisy prawa celnego, m.in. poprzez odwołanie się do ogółu przepisów wspólnotowych regulujących podatek od wartości dodanej od towarów będących przedmiotem przywozu i wywozu. Trybunał przyjmuje z zadowoleniem to podejście, ale jest zdania, że ze względu na spójność z definicją przepisów prawa celnego, którą podaje Konwencja neapolitańska II (6), artykuł ten powinien również zawierać odwołanie do ogółu przepisów przyjętych na szczeblu wspólnotowym, odnoszących się do zharmonizowanego podatku akcyzowego od towarów importowanych wraz ze związanymi z nimi przepisami wykonawczymi.

| 8. | Nowy ust. 2 dodany do art. 15 wymagać będzie uzupełnienia art. 2 ust. 1 o definicje następujących pojęć: „przekazywanie informacji na bieżąco”, „przekazywanie informacji w regularnych odstępach”, „format usystematyzowany” i „format nieusystematyzowany”. Ponadto możliwość przekazywania informacji w regularnych odstępach stoi w sprzeczności z obecnym obowiązkiem nałożonym przez art. 15, aby niezwłocznie przekazywać innym zainteresowanym państwom członkowskim informacje dotyczące działań, które stanowią lub wydają się stanowić naruszenie przepisów prawa celnego i rolnego. |
| --- | --- |

8.

Nowy ust. 2 dodany do art. 15 wymagać będzie uzupełnienia art. 2 ust. 1 o definicje następujących pojęć: „przekazywanie informacji na bieżąco”, „przekazywanie informacji w regularnych odstępach”, „format usystematyzowany” i „format nieusystematyzowany”. Ponadto możliwość przekazywania informacji w regularnych odstępach stoi w sprzeczności z obecnym obowiązkiem nałożonym przez art. 15, aby niezwłocznie przekazywać innym zainteresowanym państwom członkowskim informacje dotyczące działań, które stanowią lub wydają się stanowić naruszenie przepisów prawa celnego i rolnego.

| 9. | Zdaniem Trybunału możliwość wykorzystywania informacji przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy do celów analizy strategicznej, zgodnie z nowym ust. 7 dodanym do art. 18, ma szansę przyczynić się do zwiększenia skuteczności OLAF-u. Jednakże Trybunał uważa, że w art. 18a proponowanego rozporządzenia należało pójść dalej, przyznając Komisji nieograniczony dostęp do informacji, gromadzonych w systemach już wdrożonych lub przewidzianych (7) dla różnego rodzaju towarów (nie tylko dla towarów wrażliwych), wykorzystywanych do celów operacyjnej i strategicznej analizy oraz zarządzania ryzykiem, przy jednoczesnym zagwarantowaniu właściwej ochrony danych osobowych. |
| --- | --- |

9.

Zdaniem Trybunału możliwość wykorzystywania informacji przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy do celów analizy strategicznej, zgodnie z nowym ust. 7 dodanym do art. 18, ma szansę przyczynić się do zwiększenia skuteczności OLAF-u. Jednakże Trybunał uważa, że w art. 18a proponowanego rozporządzenia należało pójść dalej, przyznając Komisji nieograniczony dostęp do informacji, gromadzonych w systemach już wdrożonych lub przewidzianych (7) dla różnego rodzaju towarów (nie tylko dla towarów wrażliwych), wykorzystywanych do celów operacyjnej i strategicznej analizy oraz zarządzania ryzykiem, przy jednoczesnym zagwarantowaniu właściwej ochrony danych osobowych.

| 10. | Artykuł 18b nie stanowi jednoznacznie podstawy prawnej dla istnienia stałej infrastruktury potrzebnej w celu zapewniania koordynacji wspólnych operacji celnych, w których uczestniczyć mogą przedstawiciele bądź oficerowie łącznikowi występujący z ramienia właściwych organizacji międzynarodowych lub regionalnych, organów lub agencji Unii Europejskiej, a także krajów trzecich, jak to wyłożono w uzasadnieniu. |
| --- | --- |

10.

Artykuł 18b nie stanowi jednoznacznie podstawy prawnej dla istnienia stałej infrastruktury potrzebnej w celu zapewniania koordynacji wspólnych operacji celnych, w których uczestniczyć mogą przedstawiciele bądź oficerowie łącznikowi występujący z ramienia właściwych organizacji międzynarodowych lub regionalnych, organów lub agencji Unii Europejskiej, a także krajów trzecich, jak to wyłożono w uzasadnieniu.

| 11. | Trybunał uważa, że art. 23 ust. 2 projektu rozporządzenia zasadniczo nie różni się od swego obecnego odpowiednika i że należałoby lepiej wyłożyć cel SIC, zaznaczając, że skuteczność procedur współpracy i kontroli stosowanych przez właściwe organy może teraz również ulec poprawie dzięki zastosowaniu operacyjnej i strategicznej analizy. |
| --- | --- |

11.

Trybunał uważa, że art. 23 ust. 2 projektu rozporządzenia zasadniczo nie różni się od swego obecnego odpowiednika i że należałoby lepiej wyłożyć cel SIC, zaznaczając, że skuteczność procedur współpracy i kontroli stosowanych przez właściwe organy może teraz również ulec poprawie dzięki zastosowaniu operacyjnej i strategicznej analizy.

| 12. | Trybunał zwraca się do Komisji o wpisanie do art. 41b ust. 2 lit. b) i 41c ust. 2 lit. b) identyfikacyjnego numeru akcyzowego (numer identyfikacyjny SEED), przewidzianego w rozporządzeniu w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych (8), a także w dyrektywie 92/12/EWG (9) w celu usprawnienia dochodzeń prowadzonych albo przez Komisję, albo przez właściwe organy państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

12.

Trybunał zwraca się do Komisji o wpisanie do art. 41b ust. 2 lit. b) i 41c ust. 2 lit. b) identyfikacyjnego numeru akcyzowego (numer identyfikacyjny SEED), przewidzianego w rozporządzeniu w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych (8), a także w dyrektywie 92/12/EWG (9) w celu usprawnienia dochodzeń prowadzonych albo przez Komisję, albo przez właściwe organy państwa członkowskiego.

| 13. | Chociaż Komisja zaznaczyła, że proponowane rozporządzenie nie ma wpływu finansowego na dochody, Trybunał uważa, że powinno ono wywrzeć pozytywny wpływ na tradycyjne zasoby oraz zasoby oparte na VAT dzięki ograniczeniu nadużyć finansowych i że wpływ ten powinien zostać oszacowany w ocenie skutków finansowych regulacji po to, by w sposób bardziej precyzyjny ocenić faktyczną wartość tego projektu pod względem gospodarności. |
| --- | --- |

13.

Chociaż Komisja zaznaczyła, że proponowane rozporządzenie nie ma wpływu finansowego na dochody, Trybunał uważa, że powinno ono wywrzeć pozytywny wpływ na tradycyjne zasoby oraz zasoby oparte na VAT dzięki ograniczeniu nadużyć finansowych i że wpływ ten powinien zostać oszacowany w ocenie skutków finansowych regulacji po to, by w sposób bardziej precyzyjny ocenić faktyczną wartość tego projektu pod względem gospodarności.

Niniejsza opinia została przyjęta przez Trybunał Obrachunkowy w Luksemburgu na posiedzeniu w dniu 21 marca 2007 r.

W imieniu Trybunału Obrachunkowego

Hubert WEBER

Prezes

---

(1)  COM(2006) 866 wersja ostateczna z dnia 22 grudnia 2006 r.

1

(2)  Dz.U. L 82 z 22.3.1997, str. 1.

2

(3)  Patrz: pkt 4.12 i 4.27 lit. a) sprawozdania rocznego za rok budżetowy 2005 (Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1).

3

(4)  Patrz: sprawozdanie specjalne nr 1/2005, pkt 32 i 85 (Dz.U. C 202 z 18.8.2005).

4

(5)  Patrz: sprawozdanie specjalne nr 11/2006, pkt 74 (Dz.U. C 44 z 27.2.2007).

5

(6)  Konwencja sporządzona na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie pomocy wzajemnej i współpracy między administracjami celnymi (Dz.U. C 24 z 23.1.1998).

6

(7)  Takie jak: NCTS (Nowy Skomputeryzowany System Tranzytowy), ECS (System Kontroli Wywozowej), AIS (Zautomatyzowany System Importu) i EMCS (System Przepływu i Kontroli Wyrobów Akcyzowych).

7

(8)  Artykuł 22 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 2073/2004 (Dz.U. L 359 z 4.12.2004, str. 1).

8

(9)  Artykuł 15a ust. 2 lit. a) dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 1), zmienionej dyrektywą Rady 92/108/EWG z dnia 14 grudnia 1992 r. (Dz.U. L 390 z 31.12.1992, str. 124).

9

---