# Dziennik Urzędowy C 69/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 69 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5024 marca 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 69

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5024 marca 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 069/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 56 z 10.3.2007. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 069/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 56 z 10.3.2007.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 069/02 | Złożenie ślubowania przez nowych członków Trybunału | 2 |
| 2007/C 069/03 | Przydział sędziów do izb | 2 |
| 2007/C 069/04 | Listy służące ustaleniu składów orzekających wielkiej izby oraz drugiej, trzeciej, szóstej i siódmej izby | 2 |
| 2007/C 069/05 | Złożenie ślubowania przez nowych członków Sądu Pierwszej Instancji | 3 |
| 2007/C 069/06 | Sprawa C-535/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 4 października 2006 r. w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 28 grudnia 2006 r. przez Moser Baer India Ltd | 3 |
| 2007/C 069/07 | Sprawa C-2/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Belgia) w dniu 4 stycznia 2007 r. — Paul Abraham, Eugène Dehalleux i in. przeciwko Région wallonne, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, Société nationale des voies aériennes — Belgocontrol, État belge, Cargo Airlines Ltd | 4 |
| 2007/C 069/08 | Sprawa C-3/07: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii | 5 |
| 2007/C 069/09 | Sprawa C-7/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej | 5 |
| 2007/C 069/10 | Sprawa C-8/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii | 6 |
| 2007/C 069/11 | Sprawa C-09/07: Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej | 6 |
| 2007/C 069/12 | Sprawa C-10/07: Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga | 6 |
| 2007/C 069/13 | Sprawa C-15/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 22 stycznia 2007 r. — 01081 Telecom AG przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 7 |
| 2007/C 069/14 | Sprawa C-19/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 23 stycznia 2007 r. — Paul Chevassus-Marche przeciwko Groupe Danone SA, Kro beer brands SA (BKSA), Eaux minérales d'Evian SA (SAEME) | 7 |
| 2007/C 069/15 | Sprawa C-25/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Rzeczpospolita Polska) w dniu 25 stycznia 2007 r. — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu | 7 |
| 2007/C 069/16 | Sprawa C-30/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Węgierskiej | 8 |
| 2007/C 069/17 | Sprawa C-34/07: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga | 8 |
| 2007/C 069/18 | Sprawa C-37/07: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej | 8 |
| 2007/C 069/19 | Sprawa C-41/07: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republica Portugalskiej | 9 |
| 2007/C 069/20 | Sprawa C-42/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de Pequena Instância Criminal do Porto w dniu 2 lutego 2007 r. — Liga Portuguesa de Futebol Profissional (CA/LPFP) przeciwko Departamento de Jogos da Santa Casa da Misericórdia de Lisboa | 9 |
| 2007/C 069/21 | Sprawa C-43/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 2 lutego 2007 r. — D. M. M. A. Arens-Sikken przeciwko Staatssecretaris van Financiën | 9 |
| 2007/C 069/22 | Sprawa C-44/07: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 10 |
| 2007/C 069/23 | Sprawa C-50/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 10 |
| 2007/C 069/24 | Sprawa C-51/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga | 11 |
| 2007/C 069/25 | Sprawa C-53/07: Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 11 |
| 2007/C 069/26 | Sprawa C-58/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 11 |
| 2007/C 069/27 | Sprawa C-59/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 12 |
| 2007/C 069/28 | Sprawa C-60/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej | 12 |
| 2007/C 069/29 | Sprawa C-62/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 12 |
| 2007/C 069/30 | Sprawa C-63/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii | 13 |
| 2007/C 069/31 | Sprawa C-64/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 13 |
| 2007/C 069/32 | Sprawa C-65/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 14 |
| 2007/C 069/33 | Sprawa C-66/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 14 |
| 2007/C 069/34 | Sprawa C-70/07: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 14 |
| 2007/C 069/35 | Sprawa C-77/07: Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 15 |
| 2007/C 069/36 | Sprawa C-80/07: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 15 |
| 2007/C 069/37 | Sprawa C-81/07: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 16 |
| 2007/C 069/38 | Sprawa C-83/07: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 16 |
| | Sąd Pierwszej Instancji |
| 2007/C 069/39 | Sprawa T-340/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 stycznia 2007 r. — France Télécom przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużywanie pozycji dominującej — Rynek usług dostępu do Internetu o wysokiej przepustowości — Drapieżne ceny) | 17 |
| 2007/C 069/40 | Sprawa T-166/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — C. przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wykonanie wyroku Sądu — Skarga o uchylenie — Umorzenie postępowania — Skarga o odszkodowanie — Niezgodne z prawem działanie administracji — Utrata szansy) | 17 |
| 2007/C 069/41 | Sprawa T-242/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lutego 2007 r. — Komisja przeciwko IAMA Consulting (Program Esprit — Finansowanie wspólnotowe — Powództwo wzajemne wniesione na podstawie klauzuli arbitrażowej — Zwrot nienależnych kwot wypłaconych przez Komisję) | 17 |
| 2007/C 069/42 | Sprawa T-362/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — Minin przeciwko Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające w odniesieniu do Liberii — Zamrożenie funduszy osób i podmiotów związanych z Charlesem Taylorem — Kompetencje Wspólnoty — Prawa podstawowe — Skarga o stwierdzenie nieważności) | 18 |
| 2007/C 069/43 | Sprawa T-236/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — Aldershoff przeciwko Komisji (Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. — Oczywisty błąd w ocenie — Brak uzasadnienia — Prawo do bycia wysłuchanym) | 18 |
| 2007/C 069/44 | Sprawa T-447/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia dnia 12 stycznia 2007 r. — SPM przeciwko Komisji (Wspólna organizacja rynków — Banany — Uregulowania dotyczące przywozu do Unii Europejskiej bananów pochodzących z krajów AKP — Rozporządzenie (WE) nr 2015/2005 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Legitymacja czynna — Niedopuszczalność) | 19 |
| 2007/C 069/45 | Sprawa T-129/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 stycznia 2007 r. — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret i Akar przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Zasadnicze przesłanki formalne — Obowiązkowa reprezentacja osób fizycznych lub prawnych przez adwokata uprawnionego do występowania przed sądem państwa członkowskiego — Wniesienie prawidłowej pod względem formalnym skargi z przekroczeniem terminu — Niedopuszczalność skargi) | 19 |
| 2007/C 069/46 | Sprawa T-14/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji | 20 |
| 2007/C 069/47 | Sprawa T-15/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji | 20 |
| 2007/C 069/48 | Sprawa T-18/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Kronberger przeciwko Parlamentowi | 21 |
| 2007/C 069/49 | Sprawa T-19/07: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2007 r. — Systran i Systran Luxembourg przeciwko Komisji | 21 |
| 2007/C 069/50 | Sprawa T-20/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 14 listopada 2006 r. w sprawie F-100/05 Chatziioannidou przeciwko Komisji, wniesione w dniu 26 stycznia 2007 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich | 22 |
| 2007/C 069/51 | Sprawa T-21/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — L'Oréal przeciwko OHIM — Spa Monopole (SPALINE) | 23 |
| 2007/C 069/52 | Sprawa T-23/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Borco-Marken-Import Matthiesen przeciwko OHIM (α) | 24 |
| 2007/C 069/53 | Sprawa T-25/07: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2007 r. przez Iride i Iride Energia przeciwko Komisji | 24 |
| 2007/C 069/54 | Sprawa T-27/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — US Steel Košice przeciwko Komisji | 25 |
| 2007/C 069/55 | Sprawa T-28/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Fels Werke i in. przeciwko Komisji | 26 |
| 2007/C 069/56 | Sprawa T-29/07: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Lactalis Gestion Lait i Lactalis Investissements przeciwko Radzie | 27 |
| 2007/C 069/57 | Sprawa T-31/07: Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2007 r. — Du Pont de Nemours (France) i in. przeciwko Komisji | 28 |
| 2007/C 069/58 | Sprawa T-32/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Republika Słowacka przeciwko Komisji | 29 |
| 2007/C 069/59 | Sprawa T-5/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 stycznia 2007 r. — Verband der Internationalen Caterer in Deutschland przeciwko Komisji | 29 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2007/C 069/60 | Sprawa F-62/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 lutego 2007 r. — Guarneri przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Świadczenia rodzinne — Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu — Przepis zapobiegający kumulacji mający zastosowanie do świadczeń krajowych) | 30 |
| 2007/C 069/61 | Sprawa F-7/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Angioi przeciwko Komisji | 30 |
| 2007/C 069/62 | Sprawa F-9/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Angé Serrano przeciwko Parlamentowi | 31 |
| 2007/C 069/63 | Sprawa F-10/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Botos przeciwko Komisji | 31 |
| 2007/C 069/64 | Sprawa F-33/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 12 lutego 2007 r. — Campoli przeciwko Komisji | 32 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 069/02

Złożenie ślubowania przez nowych członków Trybunału

2

2007/C 069/03

Przydział sędziów do izb

2

2007/C 069/04

Listy służące ustaleniu składów orzekających wielkiej izby oraz drugiej, trzeciej, szóstej i siódmej izby

2

2007/C 069/05

Złożenie ślubowania przez nowych członków Sądu Pierwszej Instancji

3

2007/C 069/06

Sprawa C-535/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 4 października 2006 r. w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 28 grudnia 2006 r. przez Moser Baer India Ltd

3

2007/C 069/07

Sprawa C-2/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Belgia) w dniu 4 stycznia 2007 r. — Paul Abraham, Eugène Dehalleux i in. przeciwko Région wallonne, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, Société nationale des voies aériennes — Belgocontrol, État belge, Cargo Airlines Ltd

4

2007/C 069/08

Sprawa C-3/07: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

5

2007/C 069/09

Sprawa C-7/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

5

2007/C 069/10

Sprawa C-8/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

6

2007/C 069/11

Sprawa C-09/07: Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

6

2007/C 069/12

Sprawa C-10/07: Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

6

2007/C 069/13

Sprawa C-15/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 22 stycznia 2007 r. — 01081 Telecom AG przeciwko Republice Federalnej Niemiec

7

2007/C 069/14

Sprawa C-19/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 23 stycznia 2007 r. — Paul Chevassus-Marche przeciwko Groupe Danone SA, Kro beer brands SA (BKSA), Eaux minérales d'Evian SA (SAEME)

7

2007/C 069/15

Sprawa C-25/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Rzeczpospolita Polska) w dniu 25 stycznia 2007 r. — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu

7

2007/C 069/16

Sprawa C-30/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Węgierskiej

8

2007/C 069/17

Sprawa C-34/07: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

8

2007/C 069/18

Sprawa C-37/07: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

8

2007/C 069/19

Sprawa C-41/07: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republica Portugalskiej

9

2007/C 069/20

Sprawa C-42/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de Pequena Instância Criminal do Porto w dniu 2 lutego 2007 r. — Liga Portuguesa de Futebol Profissional (CA/LPFP) przeciwko Departamento de Jogos da Santa Casa da Misericórdia de Lisboa

9

2007/C 069/21

Sprawa C-43/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 2 lutego 2007 r. — D. M. M. A. Arens-Sikken przeciwko Staatssecretaris van Financiën

9

2007/C 069/22

Sprawa C-44/07: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

10

2007/C 069/23

Sprawa C-50/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

10

2007/C 069/24

Sprawa C-51/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

11

2007/C 069/25

Sprawa C-53/07: Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

11

2007/C 069/26

Sprawa C-58/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

11

2007/C 069/27

Sprawa C-59/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

12

2007/C 069/28

Sprawa C-60/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

12

2007/C 069/29

Sprawa C-62/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

12

2007/C 069/30

Sprawa C-63/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

13

2007/C 069/31

Sprawa C-64/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

13

2007/C 069/32

Sprawa C-65/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

14

2007/C 069/33

Sprawa C-66/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

14

2007/C 069/34

Sprawa C-70/07: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

14

2007/C 069/35

Sprawa C-77/07: Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

15

2007/C 069/36

Sprawa C-80/07: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

15

2007/C 069/37

Sprawa C-81/07: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

16

2007/C 069/38

Sprawa C-83/07: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

16

Sąd Pierwszej Instancji

2007/C 069/39

Sprawa T-340/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 stycznia 2007 r. — France Télécom przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużywanie pozycji dominującej — Rynek usług dostępu do Internetu o wysokiej przepustowości — Drapieżne ceny)

17

2007/C 069/40

Sprawa T-166/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — C. przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wykonanie wyroku Sądu — Skarga o uchylenie — Umorzenie postępowania — Skarga o odszkodowanie — Niezgodne z prawem działanie administracji — Utrata szansy)

17

2007/C 069/41

Sprawa T-242/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lutego 2007 r. — Komisja przeciwko IAMA Consulting (Program Esprit — Finansowanie wspólnotowe — Powództwo wzajemne wniesione na podstawie klauzuli arbitrażowej — Zwrot nienależnych kwot wypłaconych przez Komisję)

17

2007/C 069/42

Sprawa T-362/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — Minin przeciwko Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające w odniesieniu do Liberii — Zamrożenie funduszy osób i podmiotów związanych z Charlesem Taylorem — Kompetencje Wspólnoty — Prawa podstawowe — Skarga o stwierdzenie nieważności)

18

2007/C 069/43

Sprawa T-236/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — Aldershoff przeciwko Komisji (Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. — Oczywisty błąd w ocenie — Brak uzasadnienia — Prawo do bycia wysłuchanym)

18

2007/C 069/44

Sprawa T-447/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia dnia 12 stycznia 2007 r. — SPM przeciwko Komisji (Wspólna organizacja rynków — Banany — Uregulowania dotyczące przywozu do Unii Europejskiej bananów pochodzących z krajów AKP — Rozporządzenie (WE) nr 2015/2005 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Legitymacja czynna — Niedopuszczalność)

19

2007/C 069/45

Sprawa T-129/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 stycznia 2007 r. — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret i Akar przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Zasadnicze przesłanki formalne — Obowiązkowa reprezentacja osób fizycznych lub prawnych przez adwokata uprawnionego do występowania przed sądem państwa członkowskiego — Wniesienie prawidłowej pod względem formalnym skargi z przekroczeniem terminu — Niedopuszczalność skargi)

19

2007/C 069/46

Sprawa T-14/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji

20

2007/C 069/47

Sprawa T-15/07: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji

20

2007/C 069/48

Sprawa T-18/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Kronberger przeciwko Parlamentowi

21

2007/C 069/49

Sprawa T-19/07: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2007 r. — Systran i Systran Luxembourg przeciwko Komisji

21

2007/C 069/50

Sprawa T-20/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 14 listopada 2006 r. w sprawie F-100/05 Chatziioannidou przeciwko Komisji, wniesione w dniu 26 stycznia 2007 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

22

2007/C 069/51

Sprawa T-21/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — L'Oréal przeciwko OHIM — Spa Monopole (SPALINE)

23

2007/C 069/52

Sprawa T-23/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Borco-Marken-Import Matthiesen przeciwko OHIM (α)

24

2007/C 069/53

Sprawa T-25/07: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2007 r. przez Iride i Iride Energia przeciwko Komisji

24

2007/C 069/54

Sprawa T-27/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — US Steel Košice przeciwko Komisji

25

2007/C 069/55

Sprawa T-28/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Fels Werke i in. przeciwko Komisji

26

2007/C 069/56

Sprawa T-29/07: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Lactalis Gestion Lait i Lactalis Investissements przeciwko Radzie

27

2007/C 069/57

Sprawa T-31/07: Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2007 r. — Du Pont de Nemours (France) i in. przeciwko Komisji

28

2007/C 069/58

Sprawa T-32/07: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Republika Słowacka przeciwko Komisji

29

2007/C 069/59

Sprawa T-5/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 stycznia 2007 r. — Verband der Internationalen Caterer in Deutschland przeciwko Komisji

29

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2007/C 069/60

Sprawa F-62/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 lutego 2007 r. — Guarneri przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Świadczenia rodzinne — Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu — Przepis zapobiegający kumulacji mający zastosowanie do świadczeń krajowych)

30

2007/C 069/61

Sprawa F-7/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Angioi przeciwko Komisji

30

2007/C 069/62

Sprawa F-9/07: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Angé Serrano przeciwko Parlamentowi

31

2007/C 069/63

Sprawa F-10/07: Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Botos przeciwko Komisji

31

2007/C 069/64

Sprawa F-33/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 12 lutego 2007 r. — Campoli przeciwko Komisji

32

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/1

---

(2007/C 69/01)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 56 z 10.3.2007.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 42 z 24.2.2007.

Dz.U. C 20 z 27.1.2007.

Dz.U. C 331 z 30.12.2006.

Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

Dz.U. C 310 z 16.12.2006.

Dz.U. C 294 z 2.12.2006.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/2

---

Złożenie ślubowania przez nowych członków Trybunału

(2007/C 69/02)

A. Arabadjiev i C. Toader, mianowani decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 1 stycznia 2007 r. (1) sędziami Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres, odpowiednio, od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 6 października 2012 r. oraz od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 6 października 2009 r., złożyli w dniu 12 stycznia 2007 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2007 r., str. 18.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/2

---

Przydział sędziów do izb

(2007/C 69/03)

Podczas posiedzenia w dniu 16 stycznia 2007 r. Trybunał postanowił przydzielić A. Azabadjieva do trzeciej i siódmej izby.

Trzecia i siódma izba mają w rezultacie następujące składy:

Trzecia izba

A. Rosas, prezes,

J. Klučka, J. N. Cunha Rodrigues, U. Lõhmus, A. Ó Caoimh, P. Lindh i A. Arabadjiev, sędziowie

Siódma izba

J. Klučka, prezes,

J. N. Cunha Rodrigues, U. Lõhmus, A. Ó Caoimh, P. Lindh i A. Arabadjiev sędziowie

Podczas wspomnianego posiedzenia Trybunał postanowił przydzielić C. Toader do drugiej i szóstej izby.

Druga i szósta izba mają w rezultacie następujące składy:

Druga izba

C. W. A. Timmermans, prezes,

P. Kūris, K. Schiemann, J. Makarczyk, L. Bay Larsen, J.-C. Bonichot i C. Toader, sędziowie

Szósta izba

P. Kūris, prezes,

K. Schiemann, J. Makarczyk, L. Bay Larsen, J.-C. Bonichot i C. Toader sędziowie

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/2

---

Listy służące ustaleniu składów orzekających wielkiej izby oraz drugiej, trzeciej, szóstej i siódmej izby

(2007/C 69/04)

Podczas posiedzenia w dniu 16 stycznia 2007 r. Trybunał sporządził listę sędziów, o której mowa w art. 11b § 2 regulaminu, do celów ustalenia składu wielkiej izby w sposób następujący:

| | R. Schintgen |
| --- | --- |

R. Schintgen

| | C. Toader |
| --- | --- |

C. Toader

| | A. Tizzano |
| --- | --- |

A. Tizzano

| | A. Arabadjiev |
| --- | --- |

A. Arabadjiev

| | J. N. Cunha Rodrigues |
| --- | --- |

J. N. Cunha Rodrigues

| | T. von Danwitz |
| --- | --- |

T. von Danwitz

| | R. Silva de Lapuerta |
| --- | --- |

R. Silva de Lapuerta

| | J.-C. Bonichot |
| --- | --- |

J.-C. Bonichot

| | K. Schiemann |
| --- | --- |

K. Schiemann

| | P. Lindh |
| --- | --- |

P. Lindh

| | J. Makarczyk |
| --- | --- |

J. Makarczyk

| | L. Bay Larsen |
| --- | --- |

L. Bay Larsen

| | P. Kūris |
| --- | --- |

P. Kūris

| | A. Ó Caoimh |
| --- | --- |

A. Ó Caoimh

| | E. Juhász |
| --- | --- |

E. Juhász

| | E. Levits |
| --- | --- |

E. Levits

| | G. Arestis |
| --- | --- |

G. Arestis

| | U. Lõhmus |
| --- | --- |

U. Lõhmus

| | A. Borg Barthet |
| --- | --- |

A. Borg Barthet

| | J. Klučka |
| --- | --- |

J. Klučka

| | M. Ilešič |
| --- | --- |

M. Ilešič

| | J. Malenovský |
| --- | --- |

J. Malenovský

Podczas posiedzenia w dniu 16 stycznia 2007 r. Trybunał sporządził listy sędziów, o których mowa w art. 11c § 2 akapit pierwszy regulaminu, do celów ustalenia składu drugiej i trzeciej izby w sposób następujący:

Druga izba

| | K. Schiemann |
| --- | --- |

K. Schiemann

| | C. Toader |
| --- | --- |

C. Toader

| | J. Makarczyk |
| --- | --- |

J. Makarczyk

| | J.-C. Bonichot |
| --- | --- |

J.-C. Bonichot

| | P. Kūris |
| --- | --- |

P. Kūris

| | L. Bay Larsen |
| --- | --- |

L. Bay Larsen

Trzecia izba

| | J. N. Cunha Rodrigues |
| --- | --- |

J. N. Cunha Rodrigues

| | A. Arabadjiev |
| --- | --- |

A. Arabadjiev

| | J. Klučka |
| --- | --- |

J. Klučka

| | P. Lindh |
| --- | --- |

P. Lindh

| | U. Lõhmus |
| --- | --- |

U. Lõhmus

| | A. O'Caoimh |
| --- | --- |

A. O'Caoimh

Podczas posiedzenia w dniu 16 stycznia 2007 r. Trybunał sporządził listy sędziów, o których mowa w art. 11c § 2 akapit drugi regulaminu, do celów ustalenia składu szóstej i siódmej izby w sposób następujący:

Szósta izba

| | K. Schiemann |
| --- | --- |

K. Schiemann

| | J. Makarczyk |
| --- | --- |

J. Makarczyk

| | L. Bay Larsen |
| --- | --- |

L. Bay Larsen

| | J.-C. Bonichot |
| --- | --- |

J.-C. Bonichot

| | C. Toader |
| --- | --- |

C. Toader

Siódma izba

| | J. N. Cunha Rodrigues |
| --- | --- |

J. N. Cunha Rodrigues

| | U. Lõhmus |
| --- | --- |

U. Lõhmus

| | A. O'Caoimh |
| --- | --- |

A. O'Caoimh

| | P. Lindh |
| --- | --- |

P. Lindh

| | A. Arabadjiev |
| --- | --- |

A. Arabadjiev

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/3

---

Złożenie ślubowania przez nowych członków Sądu Pierwszej Instancji

(2007/C 69/05)

T. Chipev i V. M. Ciucă, mianowani decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 1 stycznia 2007 r. (1) sędziami Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na okres, odpowiednio, od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r. oraz od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r., złożyli w dniu 12 stycznia 2007 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2007 r., str. 19.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/3

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 4 października 2006 r. w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 28 grudnia 2006 r. przez Moser Baer India Ltd

(Sprawa C-535/06 P)

(2007/C 69/06)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Moser Baer India Ltd (przedstawiciele: K. Adamantopoulos, Δικηγόρος, R. MacLean i J. Branton, Solicitors)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Wspólnot Europejskich oraz Committee of European CD R and DVD+/ R Manufacturers (CECMA)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 października 2006 r. w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 października 2006 r. w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej,

| — | uwzględnienie tego samego żądania, które przedstawiono w postępowaniu przed Sądem Pierwszej Instancji w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, to jest żądania stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) 960/2003 (1) w zakresie w jakim dotyczy skarżącej, |
| --- | --- |

—

uwzględnienie tego samego żądania, które przedstawiono w postępowaniu przed Sądem Pierwszej Instancji w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, to jest żądania stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) 960/2003 (1) w zakresie w jakim dotyczy skarżącej,

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania w sprawie T-300/03 Moser Baer India Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty odwoławcze w odniesieniu do wyroku Sądu Pierwszej Instancji.

Pierwszy zarzut opiera się na naruszeniu przez Sąd Pierwszej Instancji zasad spójności i starannego badania przy ustalaniu wysokości cła wyrównawczego nałożonego przez zaskarżone rozporządzenie na przywóz CD-R do Wspólnoty Europejskiej. W zarzucie tym skarżąca podnosi, że Sąd Pierwszej Instancji nie zastosował się do wspomnianych zasad, gdy potwierdził, że instytucje wspólnotowe działały zgodnie z przepisami prawa klasyfikując wszystkie aktywa wnoszącego odwołanie w ramach kategorii aktywów korzystających z subsydiów podlegających środkom wyrównawczym. Sąd Pierwszej Instancji naruszył w ten sposób wskazane powyżej zasady prawa wspólnotowego.

Drugi zarzut składa się z dwóch części: (i) Sąd Pierwszej Instancji nie dokonał prawidłowej oceny sprzecznych dowodów zawartych w aktach sprawy i w zaskarżonym rozporządzeniu co do decydującego dla ustalenia szkody elementu, tj. cen przywozu indyjskich CD-R w okresie objętym dochodzeniem w zakresie szkody; (ii) przyjęcie przez Sąd Pierwszej Instancji zawartych w zaskarżonym rozporządzeniu ustaleń w zakresie utrzymywanego przez przemysł wspólnotowy poziomu zapasów CD-R stanowiło czynnik potwierdzający ustalenie szkody w zaskarżonym rozporządzeniu.

Trzeci z przedstawionych w odwołaniu zarzutów dotyczy braku należytego uwzględnienia przez Sąd Pierwszej Instancji postanowień art. 8 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego Wspólnoty oraz braku uwzględnienia wpływu czynników niezwiązanych z przywozem CD-R z Indii przy ocenie związku przyczynowego między indyjskim przywozem a szkodą, którą miał ponieść wspólnotowy przemysł CD-R.

---

(1)  Dz.U. L 138, str. 1.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/4 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Belgia) w dniu 4 stycznia 2007 r. — Paul Abraham, Eugène Dehalleux i in. przeciwko Région wallonne, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, Société nationale des voies aériennes — Belgocontrol, État belge, Cargo Airlines Ltd

(Sprawa C-2/07)

(2007/C 69/07)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Paul Abraham, Eugène Dehalleux i in.

Strona pozwana: Région wallonne, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, Société nationale des voies aériennes — Belgocontrol, État belge, Cargo Airlines Ltd

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy umowa wiążąca władze publiczne i przedsiębiorstwo prywatne, podpisana w celu umożliwienia wprowadzenia tego przedsiębiorstwa na lotnisko mające drogę startową o długości przekraczającej 2 100 metrów i zawierająca szczegółowy opis robót infrastrukturalnych, jakie mają zostać przeprowadzone, polegających na przebudowie drogi startowej bez jej wydłużenia oraz budowie wieży kontrolnej, w celu umożliwienia lotów ciężkich samolotów przez 24 godziny na dobę i 365 dni w roku, przewidująca przy tym loty zarówno nocne jak dzienne z wykorzystaniem urządzeń tego przedsiębiorstwa, stanowi przedsięwzięcie w rozumieniu dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 25 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1), w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną na mocy dyrektywy Rady 97/11/EWG z dnia 3 marca 1997 r. (2)? |
| --- | --- |

1)

Czy umowa wiążąca władze publiczne i przedsiębiorstwo prywatne, podpisana w celu umożliwienia wprowadzenia tego przedsiębiorstwa na lotnisko mające drogę startową o długości przekraczającej 2 100 metrów i zawierająca szczegółowy opis robót infrastrukturalnych, jakie mają zostać przeprowadzone, polegających na przebudowie drogi startowej bez jej wydłużenia oraz budowie wieży kontrolnej, w celu umożliwienia lotów ciężkich samolotów przez 24 godziny na dobę i 365 dni w roku, przewidująca przy tym loty zarówno nocne jak dzienne z wykorzystaniem urządzeń tego przedsiębiorstwa, stanowi przedsięwzięcie w rozumieniu dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 25 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1), w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną na mocy dyrektywy Rady 97/11/EWG z dnia 3 marca 1997 r. (2)?

| 2) | Czy roboty polegające na przebudowie infrastruktury w celu dostosowania jej do planowanego zwiększenia liczby lotów nocnych i dziennych, bez wydłużenia drogi startowej, odpowiadają pojęciu przedsięwzięcia, dla którego konieczna jest analiza skutków zgodnie z art. 1, 2 i 4 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 25 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną na mocy dyrektywy Rady 97/11/EWG z dnia 3 marca 1997 r.? |
| --- | --- |

2)

Czy roboty polegające na przebudowie infrastruktury w celu dostosowania jej do planowanego zwiększenia liczby lotów nocnych i dziennych, bez wydłużenia drogi startowej, odpowiadają pojęciu przedsięwzięcia, dla którego konieczna jest analiza skutków zgodnie z art. 1, 2 i 4 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 25 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną na mocy dyrektywy Rady 97/11/EWG z dnia 3 marca 1997 r.?

| 3) | Czy, mimo że wzrost natężenia ruchu na lotnisku nie jest wprost wymieniony w załącznikach do dyrektywy 85/337/EWG, państwo członkowskie winno brać pod uwagę ten wzrost przy ocenie potencjalnych skutków dla środowiska modyfikacji infrastruktury tego lotniska dokonywanych w celu dostosowania do takiego wzrostu? |
| --- | --- |

3)

Czy, mimo że wzrost natężenia ruchu na lotnisku nie jest wprost wymieniony w załącznikach do dyrektywy 85/337/EWG, państwo członkowskie winno brać pod uwagę ten wzrost przy ocenie potencjalnych skutków dla środowiska modyfikacji infrastruktury tego lotniska dokonywanych w celu dostosowania do takiego wzrostu?

---

(1)  Dz.U. L 175, str. 40.

(2)  Dz.U. L 73, str. 5.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/5

---

Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-3/07)

(2007/C 69/08)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy M. Condou-Durande oraz R. Troosters)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2003/110/WE upłynął w dniu 5 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 321 z 6.12.2003, str. 26.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/5

---

Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-7/07)

(2007/C 69/09)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: W. Wils, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, iż nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy (1) 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, a w każdym razie niepodając ich do wiadomości Komisji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, iż nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy (1) 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, a w każdym razie niepodając ich do wiadomości Komisji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2001/84/WE upłynął w dniu 31 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 272, str. 32.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/6

---

Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-8/07)

(2007/C 69/10)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: W. Wils, pełnomocnik)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy (1) 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, a w każdym razie niepodając ich do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy (1) 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, a w każdym razie niepodając ich do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin, w którym dyrektywa ta miała zostać transponowana do prawa krajowego upłynął w dniu 31 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 272, str. 32.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/6

---

Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-09/07)

(2007/C 69/11)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Enegren, G. Rozet, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/74/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 80/987/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Francuska uchybiła swoim zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/74/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 80/987/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Francuska uchybiła swoim zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na transpozycję dyrektywy 2002/74/WE upłynął w dniu 8 października 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 270, str. 10.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/6

---

Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-10/07)

(2007/C 69/12)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Enegren, G. Rozet, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/74/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 80/987/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło swoim zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/74/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 80/987/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło swoim zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na transpozycję dyrektywy 2002/74/WE upłynął w dniu 8 października 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 270, str. 10.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 22 stycznia 2007 r. — 01081 Telecom AG przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-15/07)

(2007/C 69/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: 01081 Telecom AG.

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

Pytania prejudycjalne

Czy przejściowe utrzymanie w mocy obowiązującego poprzednio w prawie krajowym ustawowego wymogu ustalania cen wzajemnych połączeń na podstawie kosztów skutecznego świadczenia usług — mimo że nie jest to wymagane prawem wspólnotowym — jest zgodne z art. 27 zdanie pierwsze dyrektywy 2002/21/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) oraz z art. 7 dyrektywy 2002/19/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie)?

---

(1)  Dz.U. L 108, str. 33.

(2)  Dz.U. L 108, str. 7.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 23 stycznia 2007 r. — Paul Chevassus-Marche przeciwko Groupe Danone SA, Kro beer brands SA (BKSA), Eaux minérales d'Evian SA (SAEME)

(Sprawa C-19/07)

(2007/C 69/14)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Paul Chevassus-Marche.

Strona pozwana: Groupe Danone SA, Kro beer brands SA (BKSA), Eaux minérales d'Evian SA (SAEME)

Pytania prejudycjalne

Czy art. 7 ust. 2 dyrektywy 86/853/EWG z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek (1) należy interpretować w ten sposób, że przedstawiciel handlowy, któremu powierzono określony obszar geograficzny ma prawo do prowizji w sytuacji, gdy transakcja handlowa została zawarta między osobą trzecią a klientem pochodzącym z tego obszaru, bez bezpośredniego lub pośredniego udziału w tej transakcji zleceniodawcy?

---

(1)  Dz.U. L 382, str. 17.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Rzeczpospolita Polska) w dniu 25 stycznia 2007 r. — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu

(Sprawa C-25/07)

(2007/C 69/15)

Język postępowania: polski

Sąd krajowy

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Alicja Sosnowska

Strona pozwana: Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy unormowanie art. 5 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w zw. z art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) (1) i art. 18 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) (2) daje państwu członkowskiemu prawo wprowadzenia do krajowego unormowania podatku od towarów i usług rozwiązań określonych w art. 97 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? |
| --- | --- |

1)

Czy unormowanie art. 5 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w zw. z art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) (1) i art. 18 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) (2) daje państwu członkowskiemu prawo wprowadzenia do krajowego unormowania podatku od towarów i usług rozwiązań określonych w art. 97 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

| 2) | Czy do przewidzianych w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy środków specjalnych mających na celu zapobieżenie pewnym rodzajom uchylania się lub unikania opodatkowania zaliczają się rozwiązania określone w art. 97 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? |
| --- | --- |

2)

Czy do przewidzianych w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy środków specjalnych mających na celu zapobieżenie pewnym rodzajom uchylania się lub unikania opodatkowania zaliczają się rozwiązania określone w art. 97 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

---

(1)  Dz.U. 71, str. 1301. Polskie wydanie specjalne Rozdział 09 Tom 01 P. 3.

(2)  Dz.U. L 145, str. 1. Polskie wydanie specjalne Rozdział 09 Tom 01 P. 23.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/8

---

Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Węgierskiej

(Sprawa C-30/07)

(2007/C 69/16)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Condou-Durande i B. D. Simon, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Węgierska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1), a w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Republika Węgierska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1), a w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Republika Węgierska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Węgierskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Węgierskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 23 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 16, str. 44.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/8

---

Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-34/07)

(2007/C 69/17)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: M. Condou-Durande, pełnomocnik)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło swoim zobowiązaniom, ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło swoim zobowiązaniom, ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2003/109/WE upłynął w dniu 23 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. 2004, L 16, str. 44.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/8

---

Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-37/07)

(2007/C 69/18)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: M. Condou-Durande, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji, Republika Francuska uchybiła swoim zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji, Republika Francuska uchybiła swoim zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2003/109/WE upłynął w dniu 23 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. 2004, L 16, str. 44.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/9

---

Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republica Portugalskiej

(Sprawa C-41/07)

(2007/C 69/19)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Caeiros i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | tytułem głównym, stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/28/WE (1) z dnia 8 kwietnia 2005 r. ustalającej zasady oraz szczegółowe wytyczne dobrej praktyki klinicznej w odniesieniu do badanych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi, a także wymogi zatwierdzania produkcji oraz przywozu takich produktów, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

tytułem głównym, stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/28/WE (1) z dnia 8 kwietnia 2005 r. ustalającej zasady oraz szczegółowe wytyczne dobrej praktyki klinicznej w odniesieniu do badanych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi, a także wymogi zatwierdzania produkcji oraz przywozu takich produktów, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy,

| — | ewentualnie, stwierdzenie, że Republika Portugalska uchybiła w każdym razie zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy, nie przekazując Komisji tych przepisów, |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie, że Republika Portugalska uchybiła w każdym razie zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy, nie przekazując Komisji tych przepisów,

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2005/28/WE do prawa wewnętrznego upłynął w dniu 29 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 91, str. 13.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de Pequena Instância Criminal do Porto w dniu 2 lutego 2007 r. — Liga Portuguesa de Futebol Profissional (CA/LPFP) przeciwko Departamento de Jogos da Santa Casa da Misericórdia de Lisboa

(Sprawa C-42/07)

(2007/C 69/20)

Język postępowania: portugalski

Sąd krajowy

Tribunal de Pequena Instância Criminal do Porto.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Liga Portuguesa de Futebol Profissional (CA/LPFP) i Baw Interantional Ltd.

Strona pozwana: Departamento de Jogos da Santa Casa da Misericórdia de Lisboa.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy system monopolu ustanowionego na rzecz Santa Casa [da Misericórdia de Lisboa], w zakresie, w jakim jest stosowany wobec Baw [Interantional Ltd], to znaczy wobec usługodawcy mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, w którym zgodnie z prawem świadczy analogiczne usługi, nie posiadając przy tym żadnego przedsiębiorstwa w Portugalii, stanowi ograniczenie w swobodnym świadczeniu usług, naruszające zasady swobodnego świadczenia usług, swobody wykonywania działalności gospodarczej i swobodnego przepływu płatności ustanowione odpowiednio w art. 49, 43 i 56 traktatu WE? |
| --- | --- |

1)

Czy system monopolu ustanowionego na rzecz Santa Casa [da Misericórdia de Lisboa], w zakresie, w jakim jest stosowany wobec Baw [Interantional Ltd], to znaczy wobec usługodawcy mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, w którym zgodnie z prawem świadczy analogiczne usługi, nie posiadając przy tym żadnego przedsiębiorstwa w Portugalii, stanowi ograniczenie w swobodnym świadczeniu usług, naruszające zasady swobodnego świadczenia usług, swobody wykonywania działalności gospodarczej i swobodnego przepływu płatności ustanowione odpowiednio w art. 49, 43 i 56 traktatu WE?

| 2) | Czy prawo wspólnotowe, a w szczególności wspomniane zasady sprzeciwiają się systemowi krajowemu, który tak jak system sporny w postępowaniu przed sądem krajowym, po pierwsze, ustanawia monopol na rzecz jednego podmiotu w zakresie obsługi gier liczbowych i zakładów wzajemnych, i po drugie, rozciąga ten monopol na „terytorium całego kraju, włączywszy w to (...) Internet”? |
| --- | --- |

2)

Czy prawo wspólnotowe, a w szczególności wspomniane zasady sprzeciwiają się systemowi krajowemu, który tak jak system sporny w postępowaniu przed sądem krajowym, po pierwsze, ustanawia monopol na rzecz jednego podmiotu w zakresie obsługi gier liczbowych i zakładów wzajemnych, i po drugie, rozciąga ten monopol na „terytorium całego kraju, włączywszy w to (...) Internet”?

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 2 lutego 2007 r. — D. M. M. A. Arens-Sikken przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-43/07)

(2007/C 69/21)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: D. M. M. A. Arens-Sikken.

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 73b i 73d TWE (obecnie art. 56 i 58 WE) należy interpretować w ten sposób, że zabraniają one państwu członkowskiemu opodatkowania przysporzenia — następującego na podstawie prawa spadkowego — nieruchomości położonej w tym państwie członkowskim i należącej do spadku po spadkodawcy, który w chwili śmierci zamieszkiwał w innym państwie członkowskim, w oparciu o wartość nieruchomości, bez uwzględnienia długów spadkobiercy wynikających z nadwyżki przysporzenia w porównaniu z przewidzianym dla niego udziałem w spadku, które powstały wyniku podziału spadku dokonanego przez rodziców w drodze zapisu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 73b i 73d TWE (obecnie art. 56 i 58 WE) należy interpretować w ten sposób, że zabraniają one państwu członkowskiemu opodatkowania przysporzenia — następującego na podstawie prawa spadkowego — nieruchomości położonej w tym państwie członkowskim i należącej do spadku po spadkodawcy, który w chwili śmierci zamieszkiwał w innym państwie członkowskim, w oparciu o wartość nieruchomości, bez uwzględnienia długów spadkobiercy wynikających z nadwyżki przysporzenia w porównaniu z przewidzianym dla niego udziałem w spadku, które powstały wyniku podziału spadku dokonanego przez rodziców w drodze zapisu?

| 2) | Jeżeli na pytanie pierwsze udzielona zostanie odpowiedź twierdząca i jeżeli dodatkowo w drodze porównania określone musi zostać czy i jeżeli tak, to w jakim zakresie, uwzględnione muszą zostać długi wynikające z nadwyżki przysporzenia w porównaniu z przewidzianym udziałem w spadku, jaka metoda porównywania — jedna z metod przywołanych w pkt 3.6.6 czy też inna — musi zostać zastosowana w przypadku jak ten w niniejszej sprawie dla określenia, czy podatek od spadku, który zostałby naliczony gdyby spadkodawca zamieszkiwał w chwil śmierci w Niderlandach, byłby niższy aniżeli podatek od przysporzenia? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na pytanie pierwsze udzielona zostanie odpowiedź twierdząca i jeżeli dodatkowo w drodze porównania określone musi zostać czy i jeżeli tak, to w jakim zakresie, uwzględnione muszą zostać długi wynikające z nadwyżki przysporzenia w porównaniu z przewidzianym udziałem w spadku, jaka metoda porównywania — jedna z metod przywołanych w pkt 3.6.6 czy też inna — musi zostać zastosowana w przypadku jak ten w niniejszej sprawie dla określenia, czy podatek od spadku, który zostałby naliczony gdyby spadkodawca zamieszkiwał w chwil śmierci w Niderlandach, byłby niższy aniżeli podatek od przysporzenia?

| 3) | Czy dla oceny ewentualnego zobowiązania, wynikającego z traktatu WE dla państwa członkowskiego, na którego terytorium położona jest nieruchomość, do umożliwienia odliczenia w całości, bądź w części, długów wynikających z nadwyżki przysporzenia w porównaniu z przewidzianym udziałem w spadku ma znaczenie, czy odliczenie to prowadzi — w związku z unikaniem podwójnego opodatkowania — do zaliczenia niższej kwoty w państwie członkowskim, które stwierdza swoją właściwość w przedmiocie pobrania podatku od spadku w związku z tym, że spadkodawca miał w tym państwie swoje miejsce zamieszkania? |
| --- | --- |

3)

Czy dla oceny ewentualnego zobowiązania, wynikającego z traktatu WE dla państwa członkowskiego, na którego terytorium położona jest nieruchomość, do umożliwienia odliczenia w całości, bądź w części, długów wynikających z nadwyżki przysporzenia w porównaniu z przewidzianym udziałem w spadku ma znaczenie, czy odliczenie to prowadzi — w związku z unikaniem podwójnego opodatkowania — do zaliczenia niższej kwoty w państwie członkowskim, które stwierdza swoją właściwość w przedmiocie pobrania podatku od spadku w związku z tym, że spadkodawca miał w tym państwie swoje miejsce zamieszkania?

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/10

---

Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-44/07)

(2007/C 69/22)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: U. Wölker, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/4/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG, bądź też nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/4/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG, bądź też nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 14 lutego 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 41, str. 26.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/10

---

Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-50/07)

(2007/C 69/23)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Stromsky i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2004/24/WE upłynął dnia 30 października 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 136, str. 85.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/11

---

Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-51/07)

(2007/C 69/24)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: pełnomocnik M. Condou-Durande)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2003/110/WE upłynął w dniu 5 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 321 z 6.12.2003, str. 26.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/11

---

Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-53/07)

(2007/C 69/25)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Patakia i C. Zadra)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2004/104/WE (1) z dnia 14 października 2004 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (zgodności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zatwierdzenia typu pojazdów silnikowych i ich przyczep, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2004/104/WE (1) z dnia 14 października 2004 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (zgodności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zatwierdzenia typu pojazdów silnikowych i ich przyczep, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2004/104/WE do prawa krajowego upłynął dnia 31 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 337 z 13.11.2004, str. 13.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/11

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-58/07)

(2007/C 69/26)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy M. Condou-Durande oraz A. Alcover San Pedro)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2003/110/WE w krajowym porządku prawnym upłynął w dniu 5 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 321, str. 26.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/12

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-59/07)

(2007/C 69/27)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Condou-Durande i A. Alcover San Pedro, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE (1) z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, a w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE (1) z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, a w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2003/109/WE do prawa krajowego upłynął w dniu 23 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. 2004 L 16, str. 44.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/12

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

(Sprawa C-60/07)

(2007/C 69/28)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Šmerdová i L. Pignataro, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Czeska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2004/33/WE (1) z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 9 ust. 1 tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2004/33/WE (1) z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 9 ust. 1 tej dyrektywy

| — | obciążenie Republiki Czeskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Czeskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy do prawa krajowego upłynął dnia 8 lutego 2005 r.

---

(1)  Dz.U. 2004 L 91, str. 25.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/12

---

Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-62/07)

(2007/C 69/29)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: B. Stromsky i D. Recchia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/28/WE (1) z dnia 8 kwietnia 2005 r. ustalającej zasady oraz szczegółowe wytyczne dobrej praktyki klinicznej w odniesieniu do badanych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi, a także wymogi zatwierdzania produkcji oraz przywozu takich produktów, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/28/WE (1) z dnia 8 kwietnia 2005 r. ustalającej zasady oraz szczegółowe wytyczne dobrej praktyki klinicznej w odniesieniu do badanych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi, a także wymogi zatwierdzania produkcji oraz przywozu takich produktów, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2005/28/WE upłynął w dniu 29 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 91, str. 13.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/13

---

Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-63/07)

(2007/C 69/30)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Kreuschitz i I. Kaufmann-Bühler)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (1) lub nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Austrii uchybiła swoim zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 14 ust. 1 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (1) lub nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Austrii uchybiła swoim zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 14 ust. 1 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na transpozycję dyrektywy upłynął w dniu 6 lipca 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 177, str. 13.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/13

---

Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-64/07)

(2007/C 69/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Alcover San Pedro i D. Lawunmi, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniającej dyrektywę 1999/13/WE (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 14 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniającej dyrektywę 1999/13/WE (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 14 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Irlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 30 października 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 143, str. 87.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/14

---

Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-65/07)

(2007/C 69/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Stromsky i D. Lawunmi)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych (1), a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych (1), a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 tej dyrektywy

| — | obciążenie Irlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął dnia 30 października 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 136, str. 85.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/14

---

Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-66/07)

(2007/C 69/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Stromsky i D. Lawunmi, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (1), a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 3 tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (1), a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 3 tej dyrektywy

| — | obciążenie Irlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął dnia 30 października 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 136, str. 34.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/14

---

Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-70/07)

(2007/C 69/34)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Kreuschitz i I. Kaufmann-Bühler)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2002/44/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG), bądź też nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2002/44/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG), bądź też nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 6 lipca 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 177, str. 13.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/15

---

Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-77/07)

(2007/C 69/35)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Zavvos i W. Wils)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/84/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, a w każdym razie nie zawiadamiając Komisji o ustanowieniu takich przepisów, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/84/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, a w każdym razie nie zawiadamiając Komisji o ustanowieniu takich przepisów, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2001/84/WE do prawa wewnętrznego upłynął w dniu 31 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 272 z 31.10.2001, str. 32.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/15

---

Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-80/07)

(2007/C 69/36)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia i B. Stromsky)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/28/WE (1) z dnia 8 kwietnia 2005 r. ustalającej zasady oraz szczegółowe wytyczne dobrej praktyki klinicznej w odniesieniu do badanych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi, a także wymogi zatwierdzania produkcji oraz przywozu takich produktów, a w każdym razie nie przekazując Komisji tych przepisów, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/28/WE (1) z dnia 8 kwietnia 2005 r. ustalającej zasady oraz szczegółowe wytyczne dobrej praktyki klinicznej w odniesieniu do badanych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi, a także wymogi zatwierdzania produkcji oraz przywozu takich produktów, a w każdym razie nie przekazując Komisji tych przepisów, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2005/28/WE do wewnętrznego porządku prawnego upłynął w dniu 29 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 91 z dnia 9 kwietnia 2005 r., str. 13.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/16

---

Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-81/07)

(2007/C 69/37)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Zavvos i K. Simonsson)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 5 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku, w zakresie w jakim nie utworzyła, nie zatwierdziła, ani nie wykonała planów odbioru i zagospodarowania odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (1) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 5 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku, w zakresie w jakim nie utworzyła, nie zatwierdziła, ani nie wykonała planów odbioru i zagospodarowania odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (1)

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2000/59/WE do wewnętrznego porządku prawnego upłynął w dniu 28 grudnia 2000 r.

---

(1)  Dz.U. L 332 z 28 grudnia 2000 r, str. 81.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/16

---

Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-83/07)

(2007/C 69/38)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Konstantinidis i J.-B. Laignelot)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. zmieniająca dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (1) bądź też w każdym razie nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. zmieniająca dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (1) bądź też w każdym razie nie notyfikując tych przepisów Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2004/12/WE do prawa krajowego upłynął w dniu 18 sierpnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 47 z 18.2.2004 r., str. 26.

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/17

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 stycznia 2007 r. — France Télécom przeciwko Komisji

(Sprawa T-340/03) (1)

(Konkurencja - Nadużywanie pozycji dominującej - Rynek usług dostępu do Internetu o wysokiej przepustowości - Drapieżne ceny)

(2007/C 69/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: France Télécom SA, dawniej Wanadoo Interactive SA (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer, H. Calvet, M. Pittie, J. Philippe i T. Janssens)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo S. Rating i É. Gippini Fournier, pełnomocnicy, a następnie É. Gippini Fournier)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. [82 WE] (sprawa COMP/38.233 — Wanadoo Interactive) lub, ewentualnie, wniosek o stwierdzenie nieważności lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/17

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — C. przeciwko Komisji

(Sprawa T-166/04) (1)

(Urzędnicy - Wykonanie wyroku Sądu - Skarga o uchylenie - Umorzenie postępowania - Skarga o odszkodowanie - Niezgodne z prawem działanie administracji - Utrata szansy)

(2007/C 69/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: C. (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten i P. Reyniers, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i L. Lozano Palacios, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, uchylenie dorozumianego oddalenia wniosku skarżącego o wykonanie wyroku Sądu z dnia [poufne] (2) w sprawie [poufne] oraz w razie potrzeby decyzji oddalającej jego odwołanie z dnia 12 lutego 2004 r., a po drugie zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu poniesionych przez niego szkody i krzywdy

Sentencja wyroku

| 1) | Postępowanie w sprawie uchylenia zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie uchylenia zostaje umorzone.

| 2) | Komisja zapłaci skarżącemu C. kwotę 15 000 euro. |
| --- | --- |

2)

Komisja zapłaci skarżącemu C. kwotę 15 000 euro.

| 3) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 10.7.2004.

(2)  Dane poufne ukryte.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/17

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lutego 2007 r. — Komisja przeciwko IAMA Consulting

(Sprawa T-242/04) (1)

(Program Esprit - Finansowanie wspólnotowe - Powództwo wzajemne wniesione na podstawie klauzuli arbitrażowej - Zwrot nienależnych kwot wypłaconych przez Komisję)

(2007/C 69/41)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. de March, pełnomocnik, wspierany przez A. Dal Ferro, adwokata)

Strona pozwana: IAMA Consulting Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: początkowo V. Salvatore, następnie P. Sorteni, adwokaci)

Przedmiot

Skarga Komisji zmierzająca do nakazania IAMA Consulting Srl zwrotu kwot, które Komisja nienależnie wypłaciła w ramach wykonania umów Regis 22337 i Refiag 23200 wynikających z programu wspólnotowego Esprit.

Sentencja

| 1) | IAMA Consulting Srl zostaje zobowiązana do wypłaty na rzecz Komisji kwoty 31 757 EUR, z odsetkami w wysokości 4,78530 EUR za każdy dzień, licząc od dnia 16 maja 2004 r. aż do wypłaty końcowego salda w odniesieniu do umowy Refiag, od której to kwoty należy potrącić sumy wypłacone w międzyczasie przez IAMA, oraz kwoty 164 345 EUR wraz z odsetkami w wysokości 24,76432 EUR za każdy dzień, licząc od dnia 16 maja 2004 r. aż do wypłaty końcowego salda w odniesieniu do umowy Regis, od której to kwoty należy potrącić sumy w międzyczasie wypłacone przez IAMA. |
| --- | --- |

1)

IAMA Consulting Srl zostaje zobowiązana do wypłaty na rzecz Komisji kwoty 31 757 EUR, z odsetkami w wysokości 4,78530 EUR za każdy dzień, licząc od dnia 16 maja 2004 r. aż do wypłaty końcowego salda w odniesieniu do umowy Refiag, od której to kwoty należy potrącić sumy wypłacone w międzyczasie przez IAMA, oraz kwoty 164 345 EUR wraz z odsetkami w wysokości 24,76432 EUR za każdy dzień, licząc od dnia 16 maja 2004 r. aż do wypłaty końcowego salda w odniesieniu do umowy Regis, od której to kwoty należy potrącić sumy w międzyczasie wypłacone przez IAMA.

| 2) | IAMA Consulting pokryje koszty własne, a także połowę kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

IAMA Consulting pokryje koszty własne, a także połowę kosztów poniesionych przez Komisję.

| 3) | Komisja pokryje połowę własnych kosztów. |
| --- | --- |

3)

Komisja pokryje połowę własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 21.2.2004 (uprzednio sprawa C-517/03).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/18

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — Minin przeciwko Komisji

(Sprawa T-362/04) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające w odniesieniu do Liberii - Zamrożenie funduszy osób i podmiotów związanych z Charlesem Taylorem - Kompetencje Wspólnoty - Prawa podstawowe - Skarga o stwierdzenie nieważności)

(2007/C 69/42)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Leonid Minin (Tel-Awiw, Izrael) (przedstawiciele: T. Ballarino i C. Bovio, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Montaguti, L. Visaggio i C. Brown, pełnomocnicy)

Interwenienci wspierający wnioski strony pozwanej: Rada Unii Europejskiej, (przedstawiciele: początkowo S. Marquardt i F. Ruggeri Laderchi, a następnie S. Marquardt i A. Vitro, pełnomocnicy, oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, (przedstawiciele: początkowo R. Caudwell, a następnie E. Jenkinson, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Początkowo żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1149/2004 z dnia 22 czerwca 2004 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 872/2004 dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii (Dz.U. L 222, str. 17) a następnie żądanie stwierdzenia w części nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2005 z dnia 9 czerwca 2005 r. zmieniającego rozporządzenie nr 872/2004 (Dz.U. L 146, str. 5).

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżący zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Skarżący zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję.

| 3) | Rada oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Rada oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 6.11.2004.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/18

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2007 r. — Aldershoff przeciwko Komisji

(Sprawa T-236/05) (1)

(Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. - Oczywisty błąd w ocenie - Brak uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2007/C 69/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Willem Aldershoff (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser et M. Velardo, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery skarżącego sporządzonego w ramach postępowania w sprawie oceny za 2003 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej Willema Aldershoffa za 2003 r. zostaje uchylone. |
| --- | --- |

1)

Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej Willema Aldershoffa za 2003 r. zostaje uchylone.

| 2) | Komisja poniesie swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego. |
| --- | --- |

2)

Komisja poniesie swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 20.8.2005.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/19

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia dnia 12 stycznia 2007 r. — SPM przeciwko Komisji

(Sprawa T-447/05) (1)

(Wspólna organizacja rynków - Banany - Uregulowania dotyczące przywozu do Unii Europejskiej bananów pochodzących z krajów AKP - Rozporządzenie (WE) nr 2015/2005 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Legitymacja czynna - Niedopuszczalność)

(2007/C 69/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Société des plantations de Mbanga SA (Douala, Kamerun) (przedstawiciele: początkowo adwokaci P. Soler Couteaux i S. Chan, a następnie adwokat B. Doré)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Clotuche-Duvieusart i L. Visaggio, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 2015/2005 z dnia 9 grudnia 2005 r. w sprawie przywozu bananów pochodzących z krajów ACP w ramach kontyngentu taryfowego ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1964/2005 w sprawie stawek celnych mających zastosowanie do bananów w styczniu i lutym 2006 r. (Dz.U. L 324, str. 5).

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Société des plantations de Mbanga SA (SPM) pokryje własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję |
| --- | --- |

2)

Société des plantations de Mbanga SA (SPM) pokryje własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję

---

(1)  Dz.U. C 74 z 25.3.2006.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/19

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 stycznia 2007 r. — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret i Akar przeciwko Komisji

(Sprawa T-129/06) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Zasadnicze przesłanki formalne - Obowiązkowa reprezentacja osób fizycznych lub prawnych przez adwokata uprawnionego do występowania przed sądem państwa członkowskiego - Wniesienie prawidłowej pod względem formalnym skargi z przekroczeniem terminu - Niedopuszczalność skargi)

(2007/C 69/45)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar (Ankara, Turcja) (przedstawiciel: adwokat Ç. Şahin)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. van Nuffel i F. Hoffmeister, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 z dnia 23 grudnia 2005 r. dotyczącej przetargu na roboty budowlane obejmujące ośrodki kształcenia w prowincjach Siirt i Diyarbakir (EuropeAid/121601/C/W/TR) oraz o zawieszenie postępowania w zakresie przedmiotowej procedury przetargowej.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Skarżący, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar, pokryją własne koszty oraz solidarnie koszty poniesione przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Skarżący, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar, pokryją własne koszty oraz solidarnie koszty poniesione przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/20

---

Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji

(Sprawa T-14/07)

(2007/C 69/46)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma, C. Schulze-Bahr, wspierani przez adwokata C. von Donata)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 5163 wersja ostateczna z dnia 3 listopada 2006 r. w sprawie obniżenia wkładu finansowego EFRR w Programie Operacyjnym Północnej Nadrenii — Westfalii w ramach Inicjatywy Wspólnotowej MŚP (EFRR nr 94.02.10.029) przyznanego decyzją Komisji nr C(95) 1427 z dnia 11 lipca 1995 r. w zakresie, w jakim obniżka ta przekracza kwotę niewykorzystanego wkładu EFRR, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 5163 wersja ostateczna z dnia 3 listopada 2006 r. w sprawie obniżenia wkładu finansowego EFRR w Programie Operacyjnym Północnej Nadrenii — Westfalii w ramach Inicjatywy Wspólnotowej MŚP (EFRR nr 94.02.10.029) przyznanego decyzją Komisji nr C(95) 1427 z dnia 11 lipca 1995 r. w zakresie, w jakim obniżka ta przekracza kwotę niewykorzystanego wkładu EFRR,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżoną decyzją Komisja obniżyła wkład Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w Programie Operacyjnym Północnej Nadrenii — Westfalii w ramach Inicjatywy Wspólnotowej MŚP.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza decyzję Komisji C(95) 1427 z dnia 11 lipca 1995 r. przyznającą pomoc Wspólnoty.

Ponadto decyzja narusza art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 4253/88 (1), ponieważ brak było przesłanek dla obniżenia pomocy. Skarżąca podnosi w tym względzie w szczególności, że odstępstwa do indykatywnego planu finansowego nie stanowią istotnej zmiany programu.

Nawet gdyby miała mieć miejsce istotna zmiana programu, skarżąca podnosi, że istnieje uprzednia zgoda Komisji na elastyczne stosowanie indykatywnych planów finansowych, udzielona w postaci „Wytycznych w sprawie zamknięcia finansowego działań operacyjnych (1994 — 1999) funduszy strukturalnych ”[SEK (1999) 1316].

Zakładając, że występują przesłanki obniżenia pomocy, skarżąca podnosi, że pozwana nie skorzystała z uprawnień dyskrecjonalnych przysługujących jej w odniesieniu do tego konkretnego programu. Zdaniem skarżącej Komisja powinna była rozważyć, czy obniżenie wkładu EFOR wydaje się proporcjonalne.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi (Dz.U. L 374 z 31.12.1988 r., str. 1).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/20

---

Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2007 r. — Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji

(Sprawa T-15/07)

(2007/C 69/47)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma, C. Schulze-Bahr, wspierani przez adwokata C. von Donata)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 5164 wersja ostateczna z dnia 3 listopada 2006 r. w sprawie obniżenia wkładu finansowego EFRR w Programie Operacyjnym Północnej Nadrenii — Westfalii w ramach Inicjatywy Wspólnotowej RECHAR II (EFRR nr 94.02.10.041) przyznanego decyzją Komisji nr C(95) 1739 z dnia 27 lipca 1995 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 5164 wersja ostateczna z dnia 3 listopada 2006 r. w sprawie obniżenia wkładu finansowego EFRR w Programie Operacyjnym Północnej Nadrenii — Westfalii w ramach Inicjatywy Wspólnotowej RECHAR II (EFRR nr 94.02.10.041) przyznanego decyzją Komisji nr C(95) 1739 z dnia 27 lipca 1995 r.

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżoną decyzją Komisja obniżyła wkład Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w Programie Operacyjnym Północnej Nadrenii — Westfalii w ramach Inicjatywy Wspólnotowej RECHAR II.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza decyzję Komisji C(95) 1739 z dnia 27 lipca 1995 r. przyznającą pomoc Wspólnoty.

Ponadto decyzja narusza art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 4253/88 (1), ponieważ brak było przesłanek dla obniżenia pomocy. Skarżąca podnosi w tym względzie w szczególności, że odstępstwa do indykatywnego planu finansowego nie stanowią istotnej zmiany programu.

Nawet gdyby miała mieć miejsce istotna zmiana programu, skarżąca podnosi, że istnieje uprzednia zgoda Komisji na elastyczne stosowanie indykatywnych planów finansowych, udzielona w postaci „Wytycznych w sprawie zamknięcia finansowego działań operacyjnych (1994 — 1999) funduszy strukturalnych ”[SEK (1999) 1316].

Zakładając, że występują przesłanki obniżenia pomocy, skarżąca podnosi, że pozwana nie skorzystała z uprawnień dyskrecjonalnych przysługujących jej w odniesieniu do tego konkretnego programu. Zdaniem skarżącej Komisja powinna była rozważyć, czy obniżenie wkładu EFOR wydaje się proporcjonalne.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi (Dz.U. L 374 z 31.12.1988 r., str. 1).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/21

---

Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Kronberger przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-18/07)

(2007/C 69/48)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hans Kronberger (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: W. L. Weh, adwokat)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu w sprawie stwierdzenia ważności mandatu jednego z jego członków; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu w sprawie stwierdzenia ważności mandatu jednego z jego członków;

| — | obciążenie Parlamentu standardowymi kosztami reprezentacji prawnej poniesionymi przez skarżącego. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu standardowymi kosztami reprezentacji prawnej poniesionymi przez skarżącego.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbyły się w dniu 13 czerwca 2004 r. w Austrii.

Wnosząc niniejszą skargę skarżący kwestionuje decyzję Parlamentu Europejskiego z dnia 28 kwietnia 2005 r., która rozstrzygnęła wszczęty z inicjatywy skarżącego spór w przedmiocie ważności mandatu jednego z członków Parlamentu uznając podnoszone przez niego zarzuty za bezzasadne.

W uzasadnieniu niniejszej skargi skarżący podnosi w szczególności, że austriackie przepisy dotyczące oddawania głosów preferencyjnych są niezgodne z art. 1 Aktu dotyczącego wyborów członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (1) i w związku z tym są niezgodne z prawem wspólnotowym.

---

(1)  Dz.U. L 278 z 8.10.1976, str. 5.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/21

---

Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2007 r. — Systran i Systran Luxembourg przeciwko Komisji

(Sprawa T-19/07)

(2007/C 69/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Systran SA i Systran Luxembourg (przedstawiciele: J.-P. Spitzer i E. de Boissieu, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | nakazanie natychmiastowego zaprzestania naruszania praw i ujawniania informacji przez Wspólnotę Europejską działającą za pośrednictwem Komisji; |
| --- | --- |

—

nakazanie natychmiastowego zaprzestania naruszania praw i ujawniania informacji przez Wspólnotę Europejską działającą za pośrednictwem Komisji;

| — | nakazanie konfiskaty wszystkich będących w posiadaniu Komisji oraz spółki GOSSELIES nośników zawierających programy informatyczne opracowane przez spółkę GOSSELIES na podstawie wersji EC-SYSTRAN Unix i SYSTRAN Unix z naruszeniem praw SYSTRAN i zwrócenie ich SYSTRAN, lub przynajmniej ich zniszczenie pod kontrolą urzędnika sądowego; |
| --- | --- |

—

nakazanie konfiskaty wszystkich będących w posiadaniu Komisji oraz spółki GOSSELIES nośników zawierających programy informatyczne opracowane przez spółkę GOSSELIES na podstawie wersji EC-SYSTRAN Unix i SYSTRAN Unix z naruszeniem praw SYSTRAN i zwrócenie ich SYSTRAN, lub przynajmniej ich zniszczenie pod kontrolą urzędnika sądowego;

| — | nakazanie Wspólnocie Europejskiej, działającej za pośrednictwem Komisji, zapłaty odszkodowania za szkodę poniesiona przez skarżące wskutek naruszenia praw popełnionego przez Komisję, a w szczególności przez DGT w ramach wykonywania ich zadań; |
| --- | --- |

—

nakazanie Wspólnocie Europejskiej, działającej za pośrednictwem Komisji, zapłaty odszkodowania za szkodę poniesiona przez skarżące wskutek naruszenia praw popełnionego przez Komisję, a w szczególności przez DGT w ramach wykonywania ich zadań;

| — | odszkodowanie to wynosi:






  — | dla SYSTRAN Luxembourg 1 531 000 euro; |
| --- | --- | --- |

—

odszkodowanie to wynosi:

—

dla SYSTRAN Luxembourg 1 531 000 euro;

| — | dla SYSTRAN SA 47 014 000 euro z możliwością podwyższeni i 2 000 000 euro z tytułu szkody moralnej; |
| --- | --- |

—

dla SYSTRAN SA 47 014 000 euro z możliwością podwyższeni i 2 000 000 euro z tytułu szkody moralnej;

| — | nakazanie ogłoszenia przyszłego orzeczenia Sądu na koszt Komisji w gazetach specjalistycznych, czasopismach specjalistycznych i na specjalistycznych stronach internetowych wybranych przez SYSTRAN; |
| --- | --- |

—

nakazanie ogłoszenia przyszłego orzeczenia Sądu na koszt Komisji w gazetach specjalistycznych, czasopismach specjalistycznych i na specjalistycznych stronach internetowych wybranych przez SYSTRAN;

| — | w każdym wypadku obciążenie Komisji kosztami postępowania w całości. |
| --- | --- |

—

w każdym wypadku obciążenie Komisji kosztami postępowania w całości.

Zarzuty i główne argumenty

Na podstawie umów licencyjnych na użytkowanie oprogramowania do tłumaczenia zautomatyzowanego SYSTRAN, zawartych przez poprzedników prawnych skarżących z Komisją nabyła ona prawo do użytkowania tego oprogramowania dla siebie i instytucji europejskich. Zdaniem skarżących umowy te nie przewidywały zbycia na rzecz Komisji praw własności intelektualnej do oprogramowania SYSTRAN. W latach 1999-2002 SYSTRAN zapewniła, za pośrednictwem swojej spółki zależnej SYSTRAN Luxembourg, przejście na nowy system operacyjny. Umowa zawarta w tym celu z Komisja przewidywała, że cały system tłumaczeń Komisji pozostanie jej własnością, „z zastrzeżeniem jednak istniejących już praw własności intelektualnej lub przemysłowej”.

W październiku 2003 r. Komisja opublikowała ogłoszenie o przetargu na „obsługę i wzmocnienie językowe systemu zautomatyzowanego tłumaczenia w Komisji Europejskiej i świadczenie związanych z tym usług” (1). Skarżące nie brały udziału w tym postępowaniu. Spółka SYSTRAN przedstawiła jednak zastrzeżenia co do przedmiotu przetargu i przyszłej umowy, gdyż jej zdaniem mogła ona naruszyć przysługujące jej prawa własności intelektualnej do oprogramowania.

W skardze skarżące twierdzą, że samo udzielenie zamówienia innej spółce niż SYSTRAN naruszy przysługujące im prawa własności intelektualnej i wymagać będzie ujawnienia ich know-how wybranemu usługodawcy. Ich zdaniem wykonanie zadań przewidzianych w ogłoszeniu o przetargu, polegających między innymi na wprowadzeniu zmian i dostosowaniu systemu opracowanego początkowo przez SYSTRAN, wymagałoby co najmniej uprzedniej zgody. Tymczasem Komisja nie zwracała się nigdy o taką zgodę, w związku z czym dopuści się naruszenia praw własności intelektualnej do systemu SYSTRAN, a co za tym idzie ujawnienia know-how skarżących, wbrew art. 4 dyrektywy 91/250/EWG (2), transponowanej do krajowych porządków prawnych.

Skarżące twierdzą w związku z tym, że naruszenie praw do oprogramowania SYSTRAN i ujawnienie know-how stanowi czyn bezprawny skutkujący odpowiedzialnością Wspólnoty na podstawie art. 235 i 288 akapit drugi WE. Twierdzą ponadto, że postępowanie to spowodowało szkody, które Komisja winna naprawić.

---

(1)  Ogłoszenie nr 2003/S 191-171556 (Dz.U. S 191).

(2)  Dyrektywa Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych, Dz.U. L 122, str. 42.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/22

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 14 listopada 2006 r. w sprawie F-100/05 Chatziioannidou przeciwko Komisji, wniesione w dniu 26 stycznia 2007 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-20/07 P)

(2007/C 69/50)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: K. Hermann i D. Martin, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Eleni Chatziioannidou (Auderghem, Belgia)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 14 listopada 2006 r. w sprawie F-100/05; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 14 listopada 2006 r. w sprawie F-100/05;

| — | oddalenie skargi E. Chatziioannidou; |
| --- | --- |

—

oddalenie skargi E. Chatziioannidou;

| — | orzeczenie, iż każda ze stron ponosi własne koszty powstałe w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej. |
| --- | --- |

—

orzeczenie, iż każda ze stron ponosi własne koszty powstałe w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

Zarzuty i główne argumenty

Wyrokiem z dnia 14 listopada 2006 r., o którego uchylenie wnosi Komisja w niniejszym postępowaniu, Sąd do spraw Służby Publicznej uchylił decyzje Komisji z dnia 30 listopada 2004 r. i z dnia 20 lutego 2005 r. w sprawie obliczenia lat służby uprawniających E. Chatziioannidou do emerytury, wynikających z przeniesienia do systemu wspólnotowego praw do emerytury nabytych przez nią w Grecji.

W uzasadnieniu żądania uchylenia tego wyroku Komisja podnosi tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia rozporządzeń nr 1103/97 (1) i nr 974/98 (2) oraz ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego (3). Komisja twierdzi, że podstawą, na której w całości oparte zostało rozumowanie Sądu do spraw Służby Publicznej jest błędna wykładnia zakresu zastosowania rozporządzenia nr 1103/97. Komisja podnosi, że wbrew stanowisku Sądu do spraw Służby Publicznej przedmiotowe rozporządzenie ma na celu utrzymanie w mocy zobowiązań umownych zawartych przez podmioty prywatne, ale nie podmiotu publiczne. Ponadto Komisja twierdzi, że w każdym bądź razie spostrzeżenie to jest pozbawione znaczenia w niniejszej sprawie, ponieważ w dniu wejścia w życie euro Komisja nie była stroną żadnej umowy, której drugą stroną byłaby E. Chatziioannidou, a zatem zasada kontynuacji zobowiązań, określona w art. 3 rozporządzenia nr 1103/97, nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Tymczasem zdaniem Komisji zastosowanie powinno znaleźć rozporządzenie nr 974/98, w szczególności jego art. 14 i ogólne przepisy wykonawcze powinny być interpretowane w jego świetle. W konsekwencji w przypadku przeniesienia praw do emerytury nabytych w Grecji, czyli w państwie, które przyjęło euro, po dacie jego wprowadzenia, art. 4 ust. 4 ogólnych przepisów wykonawczych regulujący metody przeliczania kwot przekazanych w walutach innych niż euro na euro, nie znajduje zastosowania. Komisja podnosi również, że wbrew stanowisku Sądu do spraw Służby Publicznej, w związku z podziałem kompetencji w sprawie stosowania art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego pomiędzy Komisję i władze krajowe, E. Chatziioannidou nie może kwestionować metody przeliczenia kwoty aktuarailnego ekwiwalentu przekazanej Komisji przez władze greckie, ponieważ władze greckie były jedynie właściwe w sprawie wyboru właściwej metody przeliczenia, jako że przekazały na konto Komisji kwotę wyrażoną już w euro.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących wprowadzenia euro (Dz.U. L 162, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro (Dz.U. L 139, str. 1).

(3)  Ogólne przepisy wykonawcze do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego zmienionego rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U. L 124, str. 1).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/23 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/23

---

Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — L'Oréal przeciwko OHIM — Spa Monopole (SPALINE)

(Sprawa T-21/07)

(2007/C 69/51)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: L'Oréal SA (Paryż, Francja) (przedstawiciel: E. Baud, lawyer)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: SA Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa, w skrócie SA Spa Monopole NV (Spa, Belgia)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 października 2006 r. w sprawie R 415/2005; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 października 2006 r. w sprawie R 415/2005;

| — | obciążenie strony pozwanej oraz, jeśli okaże się to właściwe, interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej oraz, jeśli okaże się to właściwe, interwenienta kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: wspólnotowy słowny znak towarowy „SPALINE ”dla towarów z klasy 3 (mydła do kąpieli i pod prysznic, środki nawilżające skórę, mleczka do ciała, toniki, kosmetyki oczyszczające skórę i pielęgnujące ciało, maseczki kosmetyczne, peelingi, produkty zapachowe) — zgłoszenie nr 989 236

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: S.A. Spa Monopole NV

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: krajowe i międzynarodowe słowne i graficzne znaki towarowe „SPA”, „LIP SPA”, „SPA SKIN CARE ”oraz „Les Thermes de Spa ”dla towarów z klas 3, 32, 42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi jedyny zarzut w oparciu, o który twierdzi ona, iż zaskarżona decyzja narusza art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94.

Skarżąca twierdzi po pierwsze, iż w zaskarżonej decyzji nie dokonano właściwej oceny przesłanek stosowania art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, w zakresie, w jakim nie wzięto w niej po uwagę a zatem całkowicie zlekceważono opisowy i ogólny charakter słowa „spa ”w odniesieniu do kosmetyków na terytorium Beneluksu.

Skarżąca utrzymuje w szczególności, iż w zaskarżonej decyzji nie dokonano prawidłowej oceny niektórych wymogów przewidzianych w art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, z uwagi na to, iż, w przeciwieństwie do ustaleń dokonanych przez Pierwszą Izbę Odwoławczą, omawiane oznaczenia nie są podobne pod względem wizualnym, fonetycznym czy koncepcyjnym tak, aby właściwy konsument znalazł między nimi powiązanie. Ponadto skarżąca sugeruje, że używanie wspólnotowego znaku towarowego „SPALINE ”nie jest w stanie czerpać nienależnej korzyści z renomy wcześniejszego zarejestrowanego w Beneluksie znaku towarowego „SPA ”i wreszcie, że znak ten nie jest używany bez uzasadnionego powodu.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/24

---

Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Borco-Marken-Import Matthiesen przeciwko OHIM (α)

(Sprawa T-23/07)

(2007/C 69/52)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Wolter)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego wydanej w dniu 30 listopada 2006 r. w sprawie R0808/2006-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego wydanej w dniu 30 listopada 2006 r. w sprawie R0808/2006-4;

| — | stwierdzenie, że postanowienia art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 nie stoją na przeszkodzie publikacji znaku towarowego zgłoszonego do rejestracji dla towarów należących do klasy 33 [„napoje alkoholowe (z wyjątkiem piwa), wina, wina musujące i napoje na bazie wina”]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że postanowienia art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 nie stoją na przeszkodzie publikacji znaku towarowego zgłoszonego do rejestracji dla towarów należących do klasy 33 [„napoje alkoholowe (z wyjątkiem piwa), wina, wina musujące i napoje na bazie wina”];

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „α ”dla towarów należących do klasy 33 (zgłoszenie nr 4 634 663)

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) poprzez niesłuszne uznanie, iż wystąpiła bezwzględna podstawa odmowy rejestracji. Ponadto niewłaściwie ustalono zakres normowania i sens art. 12 rozporządzenia (WE) nr 40/94.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/24

---

Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2007 r. przez Iride i Iride Energia przeciwko Komisji

(Sprawa T-25/07)

(2007/C 69/53)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Iride SpA i Iride Energia SpA (Turyn, Włochy) (przedstawiciele: L. G. Radicati z Brozolo, M. Merola i C. Bazoli, avvocati)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji w części, w jakiej decyzja ta kwalifikuje jako pomoc państwa środki finansowe, jak również w części, w jakiej zawiesza ona wypłatę pomocy do czasu, gdy Włochy dostarczą dowód zwrotu przez AEM Torino pomocy uznanej za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem w decyzji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r. dotyczącej ulg podatkowych dla dawnych przedsiębiorstw municypalizowanych (1) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji w części, w jakiej decyzja ta kwalifikuje jako pomoc państwa środki finansowe, jak również w części, w jakiej zawiesza ona wypłatę pomocy do czasu, gdy Włochy dostarczą dowód zwrotu przez AEM Torino pomocy uznanej za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem w decyzji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r. dotyczącej ulg podatkowych dla dawnych przedsiębiorstw municypalizowanych (1)

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiot skargi wniesionej przez Iride SpA i Iride Energia SpA (zwanych dalej „skarżącymi”) stanowi decyzja Komisji z dnia 8 listopada 2006 r., na mocy której Komisja zakończyła postępowanie wszczęte na podstawie art. 88 ust. 2 WE celem zbadania zgodności z prawem wspólnotowym zwrotu kosztów osieroconych, jaki Włochy zamierzają przyznać przedsiębiorstwu AEM Torino, działającemu w sektorze energetycznym (2).

Skarżące wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich o stwierdzenie nieważności decyzji w części, w jakiej kwalifikuje ona jako pomoc państwa środki w postaci zwrotu AEM Torino kosztów osieroconych poniesionych podczas procesu liberalizacji sektora energetycznego i w części, w jakiej zawiesza ona wypłatę pomocy do czasu, gdy Włochy dostarczą dowód na to, że przedsiębiorstwo AEM Torino nie było beneficjentem poprzedniej pomocy uznanej za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem w decyzji 2003/193/WE dotyczącej ulg podatkowych dla dawnych przedsiębiorstw municypalizowanych (zwanej dalej „decyzją w sprawie ulg podatkowych”) lub też dowodu na to, że przedsiębiorstwo AEM Torino zwróciło poprzednią pomoc przyznaną w ramach wspomnianego programu pomocy, wraz z odsetkami.

Skarga opiera się w szczególności następujących podstawach:

| a) | Sporny środek nie stanowi pomocy państwa, ponieważ nie jest finansowany przy użyciu zasobów państwowych a także nie przyznaje bezpłatnej korzyści jego beneficjentom. |
| --- | --- |

a)

Sporny środek nie stanowi pomocy państwa, ponieważ nie jest finansowany przy użyciu zasobów państwowych a także nie przyznaje bezpłatnej korzyści jego beneficjentom.

| b) | Wyrok w sprawie Deggendorf (3) nie znajduje zastosowania w niniejszym przypadku. Komisja w szczególności nie wykazała istnienia przesłanek (a w tym między innymi skutku kumulacji poprzednich środków z nowymi środkami), które zgodnie z zasadami, jakie można wywieść z owego wyroku, muszą występować, aby można było zawiesić wypłatę środka. W szczególności Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób można ustalić skutki kumulacji pomocy będącej przedmiotem decyzji w sprawie ulg podatkowych ze środkami takimi jak stranded costs (koszty osierocone) pełniącymi rolę czysto wyrównawczą, której to skutki wyczerpały się w przeszłości umożliwiając amortyzację kosztów poniesionych w okresie, gdy rynek był regulowany w ten sam sposób, jak uczyniłyby to przedsiębiorstwa, jeżeli nie nastąpiłaby liberalizacja sektora przed dokonaniem całkowitej amortyzacji ww. kosztów. |
| --- | --- |

b)

Wyrok w sprawie Deggendorf (3) nie znajduje zastosowania w niniejszym przypadku. Komisja w szczególności nie wykazała istnienia przesłanek (a w tym między innymi skutku kumulacji poprzednich środków z nowymi środkami), które zgodnie z zasadami, jakie można wywieść z owego wyroku, muszą występować, aby można było zawiesić wypłatę środka. W szczególności Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób można ustalić skutki kumulacji pomocy będącej przedmiotem decyzji w sprawie ulg podatkowych ze środkami takimi jak stranded costs (koszty osierocone) pełniącymi rolę czysto wyrównawczą, której to skutki wyczerpały się w przeszłości umożliwiając amortyzację kosztów poniesionych w okresie, gdy rynek był regulowany w ten sam sposób, jak uczyniłyby to przedsiębiorstwa, jeżeli nie nastąpiłaby liberalizacja sektora przed dokonaniem całkowitej amortyzacji ww. kosztów.

---

(1)  Jednostki komunalne wyodrębnione pod względem administracyjno-księgowym.

(2)  Dz.U. L 366 z 21.12.2006, str. 62.

(3)  Wyrok w sprawie C-355/95 TwD przeciwko Komisji (Rec. 1997 str. I-2549).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/25 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/25

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — US Steel Košice przeciwko Komisji

(Sprawa T-27/07)

(2007/C 69/54)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: US Steel Košice sro (Košice, Słowacja) (przedstawiciele: E. Vermulst, lawyer, C. Thomas, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie krajowego planu rozdzielania pozwoleń na emisje gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Słowację zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie krajowego planu rozdzielania pozwoleń na emisje gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Słowację zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie krajowego planu rozdzielania pozwoleń na emisje gazów cieplarnianych w latach 2008-2012 notyfikowanego przez Słowację zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE (1).

Po pierwsze zaskarżona decyzja narusza załącznik XIV tytuł 4 pkt 2 lit. a) Aktu przystąpienia z 2003 r. (2), stwierdzając niesłusznie, że przesłankami określonymi w tym przepisie są samodzielne zobowiązania, znajdujące zastosowanie do 2009 r. niezależnie od tego, czy Słowacja udzieli skarżącej kolejnego zwolnienia podatkowego, które może bez uszczerbku dla art. 87 i 88 WE stosować wobec skarżącej do końca roku podatkowego 2009. Decyzja narusza w konsekwencji również załącznik III kryterium 4 dyrektywy 2003/87, zgodnie z którym krajowy plan rozdzielania powinien być spójny z pozostałym prawodawstwem wspólnotowym oraz instrumentami polityki.

Po drugie zaskarżona decyzja narusza zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ Komisja przy wielu okazjach przyczyniała się do oczekiwania skarżącej, że limity produkcyjne zgodnie z załącznikiem XIV tytuł 4 pkt 2 lit. a) Aktu przystąpienia nie będą znajdowały zastosowania, jak tylko skarżąca straci zwolnienia podatkowe.

Po trzecie zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, ponieważ zamiast realizacji ograniczonych kompetencji określonych w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87 Komisja dokonała całkowicie samodzielnego obliczenia odpowiednich emisji całkowitych w Słowacji i narzuciła je Republice Słowackiej. W ten sposób Komisja przejęła uprawnienia państw członkowskich określone w art. 9 i 11 dyrektywy 2003/87.

Po czwarte zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, ponieważ oparta została na sztywnym obliczeniu matematycznym, które zostało narzucone bez konsultacji społecznych i które nie uwzględniło znanych czynników wpływających na emisje, specyficznych dla Słowacji w okresie 2008-2012. W ten sposób naruszone zostały zarówno art. 9 ust. 1 i art. 11 ust. 2 dyrektywy 2003/87, załącznik III kryteria 1, 2 i 3 tej dyrektywy, jak również zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań. Skarżąca twierdzi, że jeżeli Komisji przysługiwał zakres swobodnej oceny, to popełniła ona przy tej ocenie oczywisty błąd.

W końcu zaskarżona decyzja jest wadliwa z powodu nadużycia władzy, ponieważ kierowała się ona chęcią osiągnięcia niedoboru pozwoleń w celu podniesienia ich cen.

---

(1)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, str. 32).

(2)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. 2003, L 236, str. 33).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/26

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Fels Werke i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-28/07)

(2007/C 69/55)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Fels-Werke GmbH (Goslar, Niemcy), Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (Akwizgran, Niemcy) i Spenner Zement GmbH & Co. KG (Erwitte, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H. Posser i S. Altenschmidt)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 pkt 2 decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie krajowego planu rozdzielania pozwoleń na emisje gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (numer dokumentu nieopublikownay) w zakresie, w jakim uznaje gwarancje przydziału opisane w rozdziale 6.2 niemieckiego krajowego planu rozdzielania pod nagłówkami „Dodatkowe nowe instalacje zgodnie z § 11 ZuG 2007 ”i „Przydziały zgodnie z § 8 ZuG 2007 ”z pierwszego okresu działania za niezgodne z dyrektywą 2003/87/WE, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 pkt 2 decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie krajowego planu rozdzielania pozwoleń na emisje gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (numer dokumentu nieopublikownay) w zakresie, w jakim uznaje gwarancje przydziału opisane w rozdziale 6.2 niemieckiego krajowego planu rozdzielania pod nagłówkami „Dodatkowe nowe instalacje zgodnie z § 11 ZuG 2007 ”i „Przydziały zgodnie z § 8 ZuG 2007 ”z pierwszego okresu działania za niezgodne z dyrektywą 2003/87/WE,

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 pkt 2 tej decyzji w zakresie, w jakim nakłada na Republikę Federalną Niemiec warunki zastosowania gwarancji przydziału opisanych w rozdziale 6.2 niemieckiego krajowego planu rozdzielania pod nagłówkami „Dodatkowe nowe instalacje zgodnie z § 11 ZuG 2007 ”i „Przydziały zgodnie z § 8 ZuG 2007 ”z pierwszego okresu działania i nakazuje przy tym stosowanie tego samego współczynnika realizacji jak w przypadku innych podobnych istniejących instalacji, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 pkt 2 tej decyzji w zakresie, w jakim nakłada na Republikę Federalną Niemiec warunki zastosowania gwarancji przydziału opisanych w rozdziale 6.2 niemieckiego krajowego planu rozdzielania pod nagłówkami „Dodatkowe nowe instalacje zgodnie z § 11 ZuG 2007 ”i „Przydziały zgodnie z § 8 ZuG 2007 ”z pierwszego okresu działania i nakazuje przy tym stosowanie tego samego współczynnika realizacji jak w przypadku innych podobnych istniejących instalacji,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące zwracają się przeciwko decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie krajowego planu rozdzielania pozwoleń na emisje gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. Komisja kwestionuje w niej pewne aspekty krajowego planu rozdzielania dla Niemiec z powodu niezgodności z załącznikiem III do dyrektywy 2003/87/WE (1).

Skarżące, które prowadzą instalacje objęte systemem handlu przydziałami emisji, twierdzą, że zaskarżona decyzja dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie.

W uzasadnieniu skargi podnoszą cztery zarzuty:

W pierwszej kolejności twierdzą, że w dniu 29 listopada 2006 r. pozwana nie była uprawniona do odrzucenia niemieckiego krajowego planu rozdzielania, gdyż upłynął już termin zawity przewidziany na to w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE.

Ponadto skarżące zarzucają co do istoty błędne zastosowanie art. 9 ust. 3 w związku z kryteriami zawartymi w załączniku III do dyrektywy 2003/87/WE. Ich zdaniem w przypadku kwestionowanych przez Komisję gwarancji przydziału dla nowych instalacji nie chodzi o pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE. Nie ma też miejsca nieuzasadnione uprzywilejowanie tych instalacji.

Zaskarżona decyzja nie jest ponadto wystarczająco uzasadniona i narusza z tego powodu art. 253 WE.

W końcu zaskarżona decyzja narusza wspólnotową zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań.

---

(1)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, str. 32).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/27 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/27

---

Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Lactalis Gestion Lait i Lactalis Investissements przeciwko Radzie

(Sprawa T-29/07)

(2007/C 69/56)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Lactalis Gestion Lait SNC i Lactalis Investissements SNC (Laval, Francja) (przedstawiciel: A. Philippart, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że zgodnie z art. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 67/227/EWG oraz wyjaśnieniem zawartym w motywie czwartym, państwa członkowskie są zobowiązane uchylić i zastąpić obecny system wielofazowych kaskadowych podatków obrotowych, które zakłócają konkurencję i ograniczają handel między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zgodnie z art. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 67/227/EWG oraz wyjaśnieniem zawartym w motywie czwartym, państwa członkowskie są zobowiązane uchylić i zastąpić obecny system wielofazowych kaskadowych podatków obrotowych, które zakłócają konkurencję i ograniczają handel między państwami członkowskimi;

| — | stwierdzenie, że zgodnie z art. 1 zdanie trzecie dyrektywy 67/227/EWG oraz wyjaśnieniem zawartym w motywie ósmym, zakazuje się państwom członkowskim (dotychczasowym lub nowym) podtrzymywania lub wprowadzania środków przewidujących wyrównanie do jednakowej stawki podatków obrotowych od przywozu lub wywozu w handlu między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zgodnie z art. 1 zdanie trzecie dyrektywy 67/227/EWG oraz wyjaśnieniem zawartym w motywie ósmym, zakazuje się państwom członkowskim (dotychczasowym lub nowym) podtrzymywania lub wprowadzania środków przewidujących wyrównanie do jednakowej stawki podatków obrotowych od przywozu lub wywozu w handlu między państwami członkowskimi;

| — | stwierdzenie, że zgodnie z art. 1 pierwszej dyrektywy 67/227/EWG system wielofazowych podatków kaskadowych zostaje zastąpiony wspólnym systemem podatku VAT oraz, że od tej pory podtrzymywanie lub wprowadzanie wielofazowych podatków kaskadowych, które zakłócają konkurencję i ograniczają handel między państwami członkowskimi jest zakazane; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zgodnie z art. 1 pierwszej dyrektywy 67/227/EWG system wielofazowych podatków kaskadowych zostaje zastąpiony wspólnym systemem podatku VAT oraz, że od tej pory podtrzymywanie lub wprowadzanie wielofazowych podatków kaskadowych, które zakłócają konkurencję i ograniczają handel między państwami członkowskimi jest zakazane;

| — | stwierdzenie, że wbrew celowi jakiemu ma służyć, dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej uchylając pierwszą dyrektywę 67/227/EWG, z wyjątkiem art. 2 zawierającego definicję podatku VAT, sprawia, że obraz obowiązujących przepisów dotyczących podatku VAT jest niekompletny i błędny oraz narusza harmonizację przepisów dotyczących podatków obrotowych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że wbrew celowi jakiemu ma służyć, dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej uchylając pierwszą dyrektywę 67/227/EWG, z wyjątkiem art. 2 zawierającego definicję podatku VAT, sprawia, że obraz obowiązujących przepisów dotyczących podatku VAT jest niekompletny i błędny oraz narusza harmonizację przepisów dotyczących podatków obrotowych;

| — | stwierdzenie, że uchylając wszelkie odniesienia do zasady, zgodnie z którą wielofazowe podatki kaskadowe są zakazane, i zezwalając tym samym na podtrzymanie i ponowne wprowadzenie podatków obrotowych, które mogą zakłócać konkurencję i ograniczać handel między państwami członkowskimi Rada naruszyła cele określone w art. 3 i 93 WE oraz narusza bezpośrednio i indywidualnie interesy skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że uchylając wszelkie odniesienia do zasady, zgodnie z którą wielofazowe podatki kaskadowe są zakazane, i zezwalając tym samym na podtrzymanie i ponowne wprowadzenie podatków obrotowych, które mogą zakłócać konkurencję i ograniczać handel między państwami członkowskimi Rada naruszyła cele określone w art. 3 i 93 WE oraz narusza bezpośrednio i indywidualnie interesy skarżących;

| — | stwierdzenie nieważności art. 411 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE w zakresie w jakim uchyla on motyw czwarty i ósmy oraz art. 1 zdanie pierwsze i trzecie dyrektywy Rady 67/227/WE oraz narusza w sposób oczywisty art. 3 i 93 WE; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 411 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE w zakresie w jakim uchyla on motyw czwarty i ósmy oraz art. 1 zdanie pierwsze i trzecie dyrektywy Rady 67/227/WE oraz narusza w sposób oczywisty art. 3 i 93 WE;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszej skargi skarżące żądają stwierdzenia nieważności art. 411 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) w zakresie w jakim uchyla on art. 1 zdanie pierwsze i trzecie dyrektywy Rady 67/227/WE z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych (2), który przewiduje uchylenie i zakaz podtrzymywania lub wprowadzania wielofazowych podatków kaskadowych.

Skarżące twierdzą, że przyjmując dyrektywę Rada naruszyła cele traktatu określone w art. 3 i 93 WE, które przewidują harmonizację przepisów odnoszących się do podatków obrotowych. Skarżące podnoszą również, że uchylenie dyrektywy 67/227/WE przez dyrektywę 2006/112/WE spowoduje podważenie zasady zakazującej wielofazowych podatków kaskadowych, które zdaniem skarżących ze swej natury mogą powodować zakłócenie konkurencji oraz ograniczenie handlu między państwami członkowskimi.

---

(1)  Dz.U. L 347, str. 1.

(2)  Dz.U. L 71, str. 1301.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/28

---

Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2007 r. — Du Pont de Nemours (France) i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-31/07)

(2007/C 69/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Du Pont de Nemours (France) SAS (Puteaux, Francja), Du Pont Portugal Serviços (Lizbona, Portugalia), Du Pont Ibérica SL (Barcelona, Hiszpania), Du Pont de Nemours (Belgium) BVBA (Mechelen, Belgia), Du Pont de Nemours Italiana Srl (Mediolan, Włochy), Du Pont de Nemours (Nederland) BV (Dordrecht, Niderlandy), Du Pont de Nemours (Deutschland) GmbH (Bad Homburg, Niemcy), DuPont CZ s.r.o. (Praga, Republika Czeska), DuPont Hungary Trading Ltd (Budaors, Węgry), DuPont Poland Sp.z o.o. (Warszawa, Polska), DuPont Romania Srl (Bukareszt, Rumunia), Du Pont (UK) Ltd (Herts, Zjednoczone Królestwo), Du PontAGro Hellas SA (Ateny, Grecja), DuPont International Operations Sarl (Szwajcaria), DuPont Solutions (France) SAS (Puteaux, Francja) (przedstawiciele: D. Waelbroeck, N. Rampal, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności załącznika do dyrektywy Komisji 2006/133/WE, zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flusilazolu jako substancji czynnej, w zakresie w jakim ustala on upływ okresu włączenia na dzień 30 czerwca 2008 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności załącznika do dyrektywy Komisji 2006/133/WE, zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flusilazolu jako substancji czynnej, w zakresie w jakim ustala on upływ okresu włączenia na dzień 30 czerwca 2008 r.;

| — | stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 2 dyrektywy 2006/133/WE zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flusilazolu jako substancji czynnej w zakresie w jakim ustala on termin, w którym państwa członkowskie, po dokonaniu ponownej oceny, zmieniają lub wycofują zezwolenia na wprowadzenia do obrotu środków ochrony roślin zawierających flusilazol na dzień 30 czerwca 2008 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 2 dyrektywy 2006/133/WE zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flusilazolu jako substancji czynnej w zakresie w jakim ustala on termin, w którym państwa członkowskie, po dokonaniu ponownej oceny, zmieniają lub wycofują zezwolenia na wprowadzenia do obrotu środków ochrony roślin zawierających flusilazol na dzień 30 czerwca 2008 r.;

| — | stwierdzenie nieważności części A przepisów szczególnych z załącznika do dyrektywy Komisji 2006/1333/WE zmieniającej dyrektywę 91/414/EWG w zakresie, w jakim formułuje ona ograniczenia co do rodzajów upraw, do których zastosowanie flusilazolu może być dopuszczone przez państwa członkowskie w następstwie włączenia flusilazolu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, a które winny być wdrożone do dnia 30 czerwca 2007 r. (zwane dalej „spornymi ograniczeniami”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności części A przepisów szczególnych z załącznika do dyrektywy Komisji 2006/1333/WE zmieniającej dyrektywę 91/414/EWG w zakresie, w jakim formułuje ona ograniczenia co do rodzajów upraw, do których zastosowanie flusilazolu może być dopuszczone przez państwa członkowskie w następstwie włączenia flusilazolu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, a które winny być wdrożone do dnia 30 czerwca 2007 r. (zwane dalej „spornymi ograniczeniami”);

| — | nakazanie Komisji naprawienia wszelkich szkód poniesionych przez skarżące wskutek stosowania spornych ograniczeń oraz określenie kwoty wynagrodzenia za poniesione przez nie szkody, aktualnie szacowanych na około 109 milionów USD (około 84 miliony EUR) lub innej kwoty odzwierciedlającej poniesione lub potencjalne szkody po stronie skarżących, wykazane przez nie w trakcie niniejszego postępowania, w szczególności uwzględnienie przyszłych szkód; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji naprawienia wszelkich szkód poniesionych przez skarżące wskutek stosowania spornych ograniczeń oraz określenie kwoty wynagrodzenia za poniesione przez nie szkody, aktualnie szacowanych na około 109 milionów USD (około 84 miliony EUR) lub innej kwoty odzwierciedlającej poniesione lub potencjalne szkody po stronie skarżących, wykazane przez nie w trakcie niniejszego postępowania, w szczególności uwzględnienie przyszłych szkód;

| — | tytułem żądania ewentualnego, nakazanie stronom przedstawienia w rozsądnym terminie, licząc od daty wydania wyroku, danych liczbowych dotyczących kwoty wynagrodzenia ustalonej w drodze porozumienia między stronami lub w razie braku porozumienia nakazanie stronom, by w tym samym terminie przedłożyły żądania ze szczegółowymi danymi liczbowymi; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, nakazanie stronom przedstawienia w rozsądnym terminie, licząc od daty wydania wyroku, danych liczbowych dotyczących kwoty wynagrodzenia ustalonej w drodze porozumienia między stronami lub w razie braku porozumienia nakazanie stronom, by w tym samym terminie przedłożyły żądania ze szczegółowymi danymi liczbowymi;

| — | nakazanie zapłaty odsetek od należnej kwoty, liczonych od dnia wydania wyroku przez Trybunał do dnia całkowitej zapłaty, wedle obowiązującej stopy procentowej ustalonej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do podstawowych operacji refinansowania lub innej stopy procentowej określonej przez Trybunał; |
| --- | --- |

—

nakazanie zapłaty odsetek od należnej kwoty, liczonych od dnia wydania wyroku przez Trybunał do dnia całkowitej zapłaty, wedle obowiązującej stopy procentowej ustalonej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do podstawowych operacji refinansowania lub innej stopy procentowej określonej przez Trybunał;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące żądają stwierdzenia nieważności załącznika do dyrektywy Komisji 2006/133/WE (1) z dnia 11 grudnia 2006 r. zmieniającej załącznik I do dyrektywy 91/414/EWG (2) dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin w zakresie, w jakim wprowadza on ograniczenia w zakresie okresu włączenia flusilazolu i rodzaju upraw, do których zastosowanie flusilazolu może być dopuszczone przez państwa członkowskie.

Skarżące twierdzą, że sporne ograniczania mają bezprawny charakter, ponieważ opierają się na ocenie czystego „prawdopodobieństwa”, a nie ocenie „ryzyka”, zgodnie z wymogami dyrektywy 91/414/EWG. Podnoszą one, że skracając okres włączenia do 18 miesięcy, zamiast normalnego okresu 10 lat, jak i ograniczając dopuszczalne zastosowanie flusilazolu jedynie do niektórych upraw, Komisja uchybiła swym zobowiązaniom wynikającym z traktatu WE, przywołanej dyrektywy i przepisów ją zmieniających, jak również kilku zasad podstawowych i celów prawa wspólnotowego. Skarżące powołują się głównie na naruszenie przez pozwaną zasady proporcjonalności, zasady dobrej administracji oraz prawa do przedstawienia stanowiska, jak również zasad pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań, zakazu dyskryminacji oraz obowiązku uzasadniania aktów. Wreszcie twierdzą, że pozwana nadużyła swych uprawnień, jako że arbitralnie zdecydowała o wprowadzonych ograniczeniach z naruszeniem kryteriów ustanowionych dyrektywą.

Obok żądania stwierdzenia nieważności, skarżące domagają się na podstawie art. 235 i 288 ust. 2 WE odszkodowania w celu naprawienia szkód, jakie w swoim mniemaniu poniosły w następstwie spornych ograniczeń.

---

(1)  Dyrektywa Komisji 2006/133/WEzmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flusilazolu jako substancji czynnej (Dz.U. L 349, str. 27).

(2)  Dyrektywa Rady z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, str. 1).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/29

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2007 r. — Republika Słowacka przeciwko Komisji

(Sprawa T-32/07)

(2007/C 69/58)

Język postępowania: słowacki

Strony

Strona skarżąca: Republika Słowacka (przedstawiciel: J. Čorba, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji,

| — | utrzymanie zgodnie z art. 231 ust. 2 WE tych skutków zaskarżonej decyzji, na podstawie których skarżąca określa ilość całkowitą emisji i ich przydziałów dla operatorów instalacji położonych na jej terytorium, w przypadku gdyby Sąd Pierwszej Instancji nie uwzględnił stanowiska przedstawionego w pkt 95 skargi, |
| --- | --- |

—

utrzymanie zgodnie z art. 231 ust. 2 WE tych skutków zaskarżonej decyzji, na podstawie których skarżąca określa ilość całkowitą emisji i ich przydziałów dla operatorów instalacji położonych na jej terytorium, w przypadku gdyby Sąd Pierwszej Instancji nie uwzględnił stanowiska przedstawionego w pkt 95 skargi,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie krajowego planu rozdzielania pozwoleń na emisje gazów cieplarnianych w latach 2008-2012 notyfikowanego przez Republikę Słowacką zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1).

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła przepisy art. 9 ust. 3 w związku z art. 9 ust. 1 i art. 11 ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE oraz zasadę uzasadnionych oczekiwań w ten sposób, że nie uwzględniając krajowego planu rozdzielania zastosowała w zaskarżonej decyzji własną metodę ustalenia średniej rocznej maksymalnej ilości całkowitej przydziałów emisji, przejmując niesłusznie uprawnienie, które dyrektywa powierza państwu członkowskiemu.

Poza tym skarżąca twierdzi, że nawet jeżeli pozwana miałaby prawo do zastosowania własnej metody ustalenia ilości całkowitej przydziałów emisji, naruszyła ona zasadę współpracy między instytucjami Wspólnoty i organami państw członkowskich, nie konsultując się ze skarżącą przed przyjęciem zaskarżonej decyzji.

Ponadto pozwana naruszyła art. 9 ust. 3 w związku z art. 1, art. 9 ust. 1 i kryteriami 1-4 załącznika III do dyrektywy 2003/87/WE oraz ogólną zasadę proporcjonalności, ponieważ zastosowana przez nią metoda ustalenia ilości całkowitej przydziałów emisji nie uwzględnia konieczności zwiększenia produkcji energii elektrycznej na terytorium skarżącej z krajowych zasobów węgla z powodu obowiązku zamknięcia dwóch bloków elektrowni atomowej w miejscowości Jaslovské Bohunice.

W końcu skarżąca podnosi, że decyzja narusza wymogi formalne wystarczającego uzasadnienia.

---

(1)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, str. 32).

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/29

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 stycznia 2007 r. — Verband der Internationalen Caterer in Deutschland przeciwko Komisji

(Sprawa T-5/05) (1)

(2007/C 69/59)

Język postępowania: niemiecki

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 2.4.2005.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/30 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/30

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 lutego 2007 r. — Guarneri przeciwko Komisji

(Sprawa F-62/06) (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Świadczenia rodzinne - Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu - Przepis zapobiegający kumulacji mający zastosowanie do świadczeń krajowych)

(2007/C 69/60)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Daniela Guarneri (Woluwe-Saint-Étienne, Belgia) (przedstawiciel: E. Boigelot, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Curall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji Komisji z dnia 5 sierpnia 2005 r. dokonującej, poprzez zastosowanie przepisu zapobiegającego kumulacji z art. 67 ust. 2 regulaminu pracowniczego, odliczenia belgijskiej renty dla sierot od dodatku rodzinnego pobieranego przez skarżącą oraz decyzji organu powołującego z dnia 14 lutego 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącej na zaskarżoną decyzję.

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 5 sierpnia 2005 r. zostaje uchylona w zakresie, w jakim dokonuje ona odliczenia kwoty belgijskiego świadczenia dla sierot otrzymywanego przez D. Guarneri od wypłacanego jej dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu. |
| --- | --- |

1)

Decyzja Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 5 sierpnia 2005 r. zostaje uchylona w zakresie, w jakim dokonuje ona odliczenia kwoty belgijskiego świadczenia dla sierot otrzymywanego przez D. Guarneri od wypłacanego jej dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu.

| 2) | Skarga w pozostałym zakresie zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga w pozostałym zakresie zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 4) | Rada Unii Europejskiej ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

4)

Rada Unii Europejskiej ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 15.7.2006 r., str. 35.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/30 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/30

---

Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Angioi przeciwko Komisji

(Sprawa F-7/07)

(2007/C 69/61)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marie-Thèrese Angioi (Valenciennes, Francja) (przedstawiciel: adwokat M.-A. Lucas)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji z dnia 14 marca 2006 r. Europejskiego Biura Doboru Kadr (EPSO) formułującej wyniki skarżącej z testów preselekcyjnych dla pracowników kontraktowych UE 25; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji z dnia 14 marca 2006 r. Europejskiego Biura Doboru Kadr (EPSO) formułującej wyniki skarżącej z testów preselekcyjnych dla pracowników kontraktowych UE 25;

| — | uchylenie decyzji EPSO lub komitetu selekcyjnego o niezarejestrowaniu skarżącej w bazie danych kandydatów, którzy otrzymali pozytywne oceny z testów preselekcyjnych; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji EPSO lub komitetu selekcyjnego o niezarejestrowaniu skarżącej w bazie danych kandydatów, którzy otrzymali pozytywne oceny z testów preselekcyjnych;

| — | unieważnienie kolejnych działań związanych z selekcją kandydatów; |
| --- | --- |

—

unieważnienie kolejnych działań związanych z selekcją kandydatów;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

W pierwszym zarzucie skarżąca podnosi, że zaproszenie do składania aplikacji opublikowane przez EPSO w dniu 20 czerwca 2005 r. jest sprzeczne z art. 12 ust. 1 WE i z art. 82 ust. 1 i 3 lit. e) warunków zatrudnienia innych pracowników. Kwestionuje w szczególności to, że zaproszenie do składania aplikacji, z jednej strony, za główny język kandydatów przyjmowało język określony ich obywatelstwem (lub w przypadku państw członkowskich, w których używa się kilku języków urzędowych, język ich obowiązkowego szkolnictwa), a z drugiej strony przewidywało, że testy preselekcyjne odbędą się w odniesieniu do każdego kandydata w języku innym niż jego język główny, do wyboru po angielsku, francusku i niemiecku. W rezultacie tych ustaleń kandydaci po pierwsze nie mogli zadeklarować jako języka głównego innego języka wspólnotowego, którego pogłębioną znajomość posiadali, nie posiadając jednakże odpowiedniego obywatelstwa, a po drugie byli zobowiązani do zdawania egzaminów w jednym z trzech wymienionych wyżej języków. System powoduje różnicę traktowania ze względu na przynależność państwową nieuzasadnioną obiektywnie wymogami zadań, które mają być pełnione.

Drugi zarzut jest oparty na naruszeniu zasad dobrej administracji, równości traktowania, obiektywizmu i uzasadnionych oczekiwań, ponieważ podczas egzaminów preselekcyjnych skarżącej miały miejsce zajścia, które zakłócały przebieg egzaminów i pozbawiły ją części przydzielonego jej czasu, przy czym nie zezwolono jej na ponowne rozpoczęcie egzaminu ani na skorzystanie z dodatkowego czasu.

W trzecim zarzucie skarżąca podnosi naruszenie zasady równego traktowania, ponieważ przedstawione pytania zostały wybrane w sposób przypadkowy z bazy zawierającej pytania o bardzo różnym poziomie trudności, których ważność pozostawiała niekiedy wątpliwości oraz naruszenie zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań, przejrzystości i obowiązku uzasadnienia, ponieważ EPSO nie powiadomiło jej o pytaniach, które były jej zadane.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/31 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/31

---

Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2007 r. — Angé Serrano przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-9/07)

(2007/C 69/62)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Pilar Angé Serrano (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: E. Boigelot, adwokat)

Strona pozwana: Parlament Europejskie

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie zmiany kategorii zaszeregowania na kategorię B*6, stopień 8, ze skutkiem od dnia 1 maja 2004 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie zmiany kategorii zaszeregowania na kategorię B*6, stopień 8, ze skutkiem od dnia 1 maja 2004 r.;

| — | zasądzenie od Parlamentu na rzecz skarżącej odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i krzywdy oraz uszczerbek dla kariery skarżącej w wysokości 25 000 EUR, z zastrzeżeniem prawa do zamiany tej kwoty w trakcie postępowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Parlamentu na rzecz skarżącej odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i krzywdy oraz uszczerbek dla kariery skarżącej w wysokości 25 000 EUR, z zastrzeżeniem prawa do zamiany tej kwoty w trakcie postępowania;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca, urzędnik Parlamentu Europejskiego, laureat konkursu zmiany kategorii zaszeregowania (z kategorii C na kategorię B), który zakończył się przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego w dniu 1 maja 2004 r., wniosła wcześniej do Sądu Pierwszej Instancji skargę na decyzję o zmianie jej kategorii zaszeregowania na kategorię B*5 (1).

W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje decyzję z dnia 20 marca 2006 r., w której Parlament dokonał zmiany jej kategorii zaszeregowania na kategorię B*6, stopień 8. W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi zarzuty bardzo podobne do tych, które podnosiła w sprawie T-47/05. Ponadto skarżąca podnosi, ze mimo zmiany jej kategorii zaszeregowania na wyższą system wynikający ze zmiany regulaminu pracowniczego pozbawia skuteczności przejście przez nią z kategorii C do kategorii B, ponieważ nowe zaszeregowanie nie wiąże się dla niej z żadną korzyścią w porównaniu z sytuacją, w której znajdują się inni urzędnicy, którzy nie zostali laureatami konkursu zmiany kategorii.

---

(1)  Sprawa T-47/05 Angé Serrano i in. przeciwko Parlamentowi, Dz.U. C 93 z 14.4.2005, str. 36.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/31 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/31

---

Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2007 r. — Botos przeciwko Komisji

(Sprawa F-10/07)

(2007/C 69/63)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Patricia Botos (Meise, Belgia) (przedstawiciel: L. Vogel, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 30 października 2006 r. oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącą w dniu 24 kwietnia 2006 r. na sześć następujących decyzji: i) decyzję urzędu ds. likwidacji roszczeń indywidualnych z dnia 23 stycznia 2006 r.; ii) decyzję szefa biura ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli z dnia 23 stycznia 2006 r.; iii) decyzję urzędu ds. likwidacji roszczeń indywidualnych z dnia 9 lutego 2006 r.; iv) decyzję szefa biura ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli z dnia 9 lutego 2006 r.; v) decyzję szefa biura ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli z dnia 20 lutego 2006 r.; vi) wyliczenie zwrotu kosztów leczenia sporządzone przez biuro ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 30 października 2006 r. oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącą w dniu 24 kwietnia 2006 r. na sześć następujących decyzji: i) decyzję urzędu ds. likwidacji roszczeń indywidualnych z dnia 23 stycznia 2006 r.; ii) decyzję szefa biura ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli z dnia 23 stycznia 2006 r.; iii) decyzję urzędu ds. likwidacji roszczeń indywidualnych z dnia 9 lutego 2006 r.; iv) decyzję szefa biura ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli z dnia 9 lutego 2006 r.; v) decyzję szefa biura ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli z dnia 20 lutego 2006 r.; vi) wyliczenie zwrotu kosztów leczenia sporządzone przez biuro ds. likwidacji roszczeń w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego z siedzibą w Brukseli

| — | jeżeli zajdzie taka potrzeba również uchylenie tych sześciu decyzji; |
| --- | --- |

—

jeżeli zajdzie taka potrzeba również uchylenie tych sześciu decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca ponosi tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia art. 72 regulaminu pracowniczego oraz oczywistego błędu w ocenie. Skarżąca twierdzi, że wydając zaskarżone decyzje organ powołujący niesłusznie odmówił uznania, iż „syndrom przewlekłego zmęczenia”, na który cierpi skarżąca, stanowi poważną chorobę w rozumieniu tego przepisu i w konsekwencji niesłusznie odmówił przyznania jej zwrotu kosztów badań lekarskich i leków związanych z tą chorobą. Liczne dokumenty, w szczególności szczegółowa analiza medyczna wykazują jak poważna jest przedmiotowa i choroba, jak również konieczność zwrotu kosztów badań lekarskich i leków, które skarżąca deklaruje jako niezbędne, w 100 %, bez ograniczeń i zastrzeżeń.

---

| 24.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 69/32 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 69/32

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 12 lutego 2007 r. — Campoli przeciwko Komisji

(Sprawa F-33/06) (1)

(2007/C 69/64)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy w związku z zawarciem ugody.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 3.6.2006, str. 52.

---