# Επίσημη Εφημερίδα C 171/2013

| | ISSN 1977-0901
  doi:10.3000/19770901.C_2013.171.ell |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 56ό έτος15 Ιουνίου 2013 |

ISSN 1977-0901

doi:10.3000/19770901.C_2013.171.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

56ό έτος15 Ιουνίου 2013

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2013/C 171/01 | Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 164 της 8.6.2013 | 1 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2013/C 171/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 164 της 8.6.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2013/C 171/02 | Υπόθεση C-480/10: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Σουηδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία παρέχει μόνο στις επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού και του ασφαλιστικού τομέα τη δυνατότητα σχηματισμού ομάδας προσώπων που επιτρέπεται να θεωρηθούν ως ενιαίος υποκείμενος στον ΦΠΑ) | 2 |
| 2013/C 171/03 | Υπόθεση C-64/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Ελευθερία εγκατάστασης — Άρθρο 49 ΣΛΕΕ — Περιορισμοί — Φορολογική νομοθεσία — Άμεση φορολόγηση των μη πραγματοποιηθέντων κερδών — Μεταφορά της έδρας εταιρίας, παύση των δραστηριοτήτων σταθερής εγκατάστασης ή μεταφορά των στοιχείων του ενεργητικού της εγκατάστασης αυτής) | 2 |
| 2013/C 171/04 | Υπόθεση C-65/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ — Διαβούλευση με την επιτροπή ΦΠΑ) | 3 |
| 2013/C 171/05 | Υπόθεση C-74/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ ενώ περιορίζει τη δυνατότητα σχηματισμού ενός τέτοιου ομίλου στις επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού και ασφαλιστικού τομέα) | 3 |
| 2013/C 171/06 | Υπόθεση C-86/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει να περιληφθούν μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε ομάδα προσώπων που μπορούν να θεωρούνται ως ένας ενιαίος υποκείμενος στον ΦΠΑ) | 4 |
| 2013/C 171/07 | Υπόθεση C-95/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Δανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει την υπαγωγή μη υποκείμενων στον φόρο προσώπων σε ομάδα προσώπων που μπορούν να εκληφθούν ως ένα υποκείμενο στο ΦΠΑ πρόσωπο) | 4 |
| 2013/C 171/08 | Υπόθεση C-109/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ) | 5 |
| 2013/C 171/09 | Υπόθεση C-212/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jyske Bank Gibraltar Ltd κατά Administración del Estado (Πρόληψη της χρησιμοποιήσεως του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας — Οδηγία 2005/60/ΕΚ — Άρθρο 22, παράγραφος 2 — Απόφαση 2000/642/ΔΕΥ — Υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναφέρουν τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές — Ίδρυμα που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών — Προσδιορισμός της υπεύθυνης για τη συλλογή των πληροφοριακών στοιχείων εθνικής μονάδας χρηματοοικονομικών πληροφοριών — Άρθρο 56 ΣΛΕΕ — Εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος — Αναλογικότητα) | 5 |
| 2013/C 171/10 | Υπόθεση C-331/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 1999/31/ΕΚ — Υγειονομική ταφή των αποβλήτων — Άρθρο 14 — Υφιστάμενος χώρος υγειονομικής ταφής — Απουσία σχεδίου διευθετήσεως του χώρου — Εξακολούθηση της λειτουργίας) | 6 |
| 2013/C 171/11 | Υπόθεση C-398/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Thomas Hogan κ.λπ. κατά Minister for Social and Family Affairs κ.λπ. (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Προσέγγιση των νομοθεσιών — Προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη — Οδηγία 2008/94/ΕΚ — Πεδίο εφαρμογής — Επαγγελματικά συνταξιοδοτικά προγράμματα — Πρόγραμμα καθορισμένων παροχών για τους εργαζομένους και μεταβλητού κόστους για τον εργοδότη — Ανεπάρκεια του ενεργητικού — Ελάχιστη προστασία — Οικονομική κρίση — Ισόρροπη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη — Υποχρεώσεις του οικείου κράτους μέλους σε περίπτωση ανεπάρκειας του ενεργητικού — Ευθύνη του κράτους μέλους σε περίπτωση πλημμελούς μεταφοράς της οδηγίας) | 6 |
| 2013/C 171/12 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-478/11 P έως C-482/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Απριλίου 2013 — Laurent Gbagbo (C-478/11 P), Katinan Justin Koné (C-479/11 P), Akissi Danièle Boni-Claverie (C-480/11 P), Alcide Djédjé (C-481/11 P), Affi Pascal N’Guessan (C-482/11 P) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Αίτηση αναιρέσεως — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας — Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων — Άρθρο 263, έκτο εδάφιο, ΣΛΕΕ — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Ανωτέρα βία — Ένοπλη σύρραξη) | 7 |
| 2013/C 171/13 | Υπόθεση C-55/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 2003/96/ΕΚ — Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας — Απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως των καυσίμων για μηχανοκίνητα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται από άτομα με ειδικές ανάγκες — Διατήρηση της απαλλαγής μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου — Παράβαση) | 7 |
| 2013/C 171/14 | Υπόθεση C-81/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociația ACCEPT κατά Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării (Κοινωνική πολιτική — Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και στην εργασία — Οδηγία 2000/78/ΕΚ — Άρθρα 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 — Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου προσανατολισμού — Έννοια των πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη διακρίσεως — Ρύθμιση του βάρους αποδείξεως — Αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές κυρώσεις — Πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται και το οποίο η κοινή γνώμη εκλαμβάνει ως τον διευθύνοντα ενός επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συλλόγου — Δημόσιες δηλώσεις αποκλείουσες την πρόσληψη ποδοσφαιριστή εμφανιζόμενου ως ομοφυλοφίλου) | 8 |
| 2013/C 171/15 | Υπόθεση C-89/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rose Marie Bark κατά Galileo Joint Undertaking, υπό εκκαθάριση [Κοινές επιχειρήσεις — Συμβάσεις με τα μέλη του προσωπικού — Εφαρμοστέο καθεστώς — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 876/2002] | 9 |
| 2013/C 171/16 | Υπόθεση C-389/12 P: Αναίρεση που άσκησε στις 20 Αυγούστου 2012 η Szarvas κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 26 Ιουνίου στην υπόθεση T-129/12, Szarvas Tibor κατά Ουγγαρίας | 9 |
| 2013/C 171/17 | Υπόθεση C-27/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Schleswig-Holsteinisches Oberlandesgericht (Γερμανία) στις 21 Ιανουαρίου 2013 — Flughafen Lübeck GmbH κατά Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs-KG | 9 |
| 2013/C 171/18 | Υπόθεση C-116/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca (Ισπανία) στις 11 Μαρτίου 2013 — Banco de Valencia SA κατά Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume | 10 |
| 2013/C 171/19 | Υπόθεση C-117/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Μαρτίου 2013 — Technische Universität Darmstadt κατά Eugen Ulmer KG | 10 |
| 2013/C 171/20 | Υπόθεση C-118/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesarbeitsgerichts Hamm (Γερμανία) στις 14 Μαρτίου 2013 — Gülay Bollacke κατά K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG | 10 |
| 2013/C 171/21 | Υπόθεση C-128/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) στις 18ης Μαρτίου 2013 — Cruz & Companhia Lda κατά IFAP — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP κ.λπ. | 11 |
| 2013/C 171/22 | Υπόθεση C-129/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Kamino International Logistics BV κατά Staatssecretaris van Financiën | 11 |
| 2013/C 171/23 | Υπόθεση C-130/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Datema Hellman Worldwide Logistics BV κατά Staatssecretaris van Financiën | 12 |
| 2013/C 171/24 | Υπόθεση C-131/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Staatssecretaris van Financiën κατά V.o.f. Schoenimport Italmoda Mariano Previti | 12 |
| 2013/C 171/25 | Υπόθεση C-133/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Staatssecretaris van Economische Zaken και Staatssecretaris van Financië κατά Q | 13 |
| 2013/C 171/26 | Υπόθεση C-135/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 18 Μαρτίου 2013 — Szatmári Malom Kft. κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve | 13 |
| 2013/C 171/27 | Υπόθεση C-137/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht München (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2013 — Herbaria Kräuterparadies GmbH κατά Freistaat Bayern | 14 |
| 2013/C 171/28 | Υπόθεση C-138/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 19 Μαρτίου 2013 — Naime Dogan κατά Bundesrepublik Deutschland | 14 |
| 2013/C 171/29 | Υπόθεση C-143/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Specializat Cluj (Ρουμανία) στις 20 Μαρτίου 2013 — Bogdan Matei, Ioanna Ofelia Matei κατά SC Volksbank România SA | 15 |
| 2013/C 171/30 | Υπόθεση C-146/13: Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2013 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 15 |
| 2013/C 171/31 | Υπόθεση C-147/13: Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2013 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 16 |
| 2013/C 171/32 | Υπόθεση C-148/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — Α κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie | 16 |
| 2013/C 171/33 | Υπόθεση C-149/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — Β κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie | 17 |
| 2013/C 171/34 | Υπόθεση C-150/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie | 17 |
| 2013/C 171/35 | Υπόθεση C-151/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative d'appel de Versailles (Γαλλία) στις 25 Μαρτίου 2013 — Le Rayon d'Or SARL κατά Ministre de l'Économie et des Finances | 17 |
| 2013/C 171/36 | Υπόθεση C-159/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 28 Μαρτίου 2013 η Fercal — Consultadoria e Serviços Lda κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 24 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-474/09, Fercal κατά ΓΕΕΑ — Jacson of Scandinavia (Jackson Shoes) | 18 |
| 2013/C 171/37 | Υπόθεση C-163/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Απριλίου 2013 — Turbu.com BV, έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën | 19 |
| 2013/C 171/38 | Υπόθεση C-164/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Απριλίου 2013 — Turbu.com Mobile Phone's BV, έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën | 19 |
| 2013/C 171/39 | Υπόθεση C-169/13: Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2013 — Επιτροπή κατά Πολωνίας | 19 |
| 2013/C 171/40 | Υπόθεση C-173/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative d'appel de Lyon (Γαλλία) στις 9 Απριλίου 2013 — Maurice Leone, Blandine Leone κατά Garde des Sceaux, Ministre de la Justice, Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales | 20 |
| 2013/C 171/41 | Υπόθεση C-176/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 29 Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση T-496/10, Bank Mellat κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 20 |
| 2013/C 171/42 | Υπόθεση C-199/13 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 16 Απριλίου 2013 οι Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) την 1η Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-368/11, Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 21 |
| 2013/C 171/43 | Υπόθεση C-200/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 5 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-494/10, Bank Saderat Iran κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 22 |
| 2013/C 171/44 | Υπόθεση C-209/13: Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2013 — Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδία κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 22 |
| 2013/C 171/45 | Υπόθεση C-211/13: Προσφυγή της 19ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας | 23 |
| 2013/C 171/46 | Υπόθεση C-215/13 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Απριλίου 2013 οι Acron OAO και Dorogobuzh OAO κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-235/08, Acron OAO, Dorogobuzh OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 23 |
| 2013/C 171/47 | Υπόθεση C-216/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Απριλίου 2013 η Acron OAO κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-118/10, Acron OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 24 |
| 2013/C 171/48 | Υπόθεση C-248/13: Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 25 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2013/C 171/49 | Υπόθεση T-80/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2013 — Bell & Ross κατά ΓΕΕΑ — KIN (Αναπαράσταση ρολογιού) [Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα — Διαδικασία ακυρότητας — Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που αναπαριστά ρολόι — Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα — Λόγος ακυρότητας — Έλλειψη ατομικού χαρακτήρα — Έλλειψη διαφορετικής συνολικής εντυπώσεως — Ενημερωμένος χρήστης — Βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού — Άρθρα 4, 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 6/2002 — Συνάφεια με την αντίθετη αίτηση για κήρυξη ακυρότητας — Δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων — Άρθρο 91 του κανονισμού 6/2002] | 26 |
| 2013/C 171/50 | Υπόθεση T-288/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαΐου 2013 — Kieffer Omnitec κατά Επιτροπής (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών — Διαδικασία ανοικτού διαγωνισμού — Συντήρηση εγκαταστάσεων θέρμανσης-αερισμού-κλιματισμού, καταιονισμού, ύδρευσης και υγιεινής του κτιρίου Joseph Bech στο Λουξεμβούργο — Απόρριψη της προσφοράς ενός υποβαλόντα προσφορά — Ίση μεταχείριση — Διαφάνεια — Αναλογικότητα — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως — Υποχρέωση αιτιολογήσεως) | 26 |
| 2013/C 171/51 | Υπόθεση T-304/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — Alumina κατά Συμβουλίου (Ντάμπινγκ — Εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου Α, καταγωγής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης — Κανονική αξία — Αντιπροσωπευτικός χαρακτήρας των εγχώριων πωλήσεων — Περιθώριο κέρδους — Συνήθεις εμπορικές πράξεις) | 26 |
| 2013/C 171/52 | Υπόθεση T-640/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — Boehringer Ingelheim International κατά ΓΕΕΑ (RELY-ABLE) [Κοινοτικό σήμα — Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητας — Λεκτικό σήμα RELY ABLE — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Λόγος προβαλλόμενος εκ περισσού] | 27 |
| 2013/C 171/53 | Υπόθεση T-61/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — ABC-One κατά ΓΕΕΑ (SLIM BELLY) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος SLIM BELLY — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009] | 27 |
| 2013/C 171/54 | Υπόθεση T-183/13: Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2013 — Skype κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP International (SKYPE) | 28 |
| 2013/C 171/55 | Υπόθεση T-184/13: Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2013 — Skype κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP International (SKYPE) | 28 |
| 2013/C 171/56 | Υπόθεση T-187/13: Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Jannatian κατά Συμβουλίου | 29 |
| 2013/C 171/57 | Υπόθεση T-192/13: Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Transworld Oil Computer Centrum κ.λπ. κατά Eurojust | 30 |
| 2013/C 171/58 | Υπόθεση T-195/13: Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2013 — dm-drogerie markt κατά ΓΕΕΑ — V-Contact (CAMEA) | 31 |
| 2013/C 171/59 | Υπόθεση T-196/13: Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2013 — Nanu-Nana Joachim Hoeppκατά ΓΕΕΑ — Stal-Florez Botero (la nana) | 31 |
| 2013/C 171/60 | Υπόθεση T-198/13: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2013 — Imax κατά ΓΕΕΑ — Himax Technologies (IMAX) | 32 |
| 2013/C 171/61 | Υπόθεση T-200/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 η Patrizia De Luca κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 30 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση F-20/06, RENV, De Luca κατά Επιτροπής | 32 |
| 2013/C 171/62 | Υπόθεση T-202/13: Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2013 — Group’Hygiène κατά Επιτροπής | 33 |
| 2013/C 171/63 | Υπόθεση T-206/13: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2013 — Stance κατά ΓΕΕΑ — Pokarna (STANCE) | 34 |
| 2013/C 171/64 | Υπόθεση T-207/13: Προσφυγή της 10ης Απριλίου 2013 — 1872 Holdings κατά ΓΕΕΑ — Havana Club International (THE SPIRIT OF CUBA) | 34 |
| 2013/C 171/65 | Υπόθεση T-214/13: Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2013 — Typke κατά Επιτροπής | 35 |
| 2013/C 171/66 | Υπόθεση T-220/13: Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2013 — Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής | 35 |
| 2013/C 171/67 | Υπόθεση T-223/13: Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2013 — Cofresco Frischhalteprodukte κατά Επιτροπής | 35 |
| 2013/C 171/68 | Υπόθεση T-224/13: Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2013 — Melitta France κατά Επιτροπής | 36 |
| 2013/C 171/69 | Υπόθεση T-226/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Απριλίου 2013 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 6 Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση F-67/12, Marcuccio κατά Επιτροπής | 36 |
| 2013/C 171/70 | Υπόθεση T-229/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Απριλίου 2013 o Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 21 Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση F-113/11, Marcuccio κατά Επιτροπής | 37 |
| 2013/C 171/71 | Υπόθεση T-231/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Wepa Lille κατά Επιτροπής | 37 |
| 2013/C 171/72 | Υπόθεση T-232/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — SCA Hygiène Products κατά Επιτροπής | 37 |
| 2013/C 171/73 | Υπόθεση T-233/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Hartmann κατά Επιτροπής | 38 |
| 2013/C 171/74 | Υπόθεση T-234/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Lucart France κατά Επιτροπής | 38 |
| 2013/C 171/75 | Υπόθεση T-235/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Gopack κατά Επιτροπής | 38 |
| 2013/C 171/76 | Υπόθεση T-236/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — CMC France κατά Επιτροπής | 38 |
| 2013/C 171/77 | Υπόθεση T-237/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — SCA Tissue France κατά Επιτροπής | 39 |
| 2013/C 171/78 | Υπόθεση T-238/13: Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2013 — Delipapier κατά Επιτροπής | 39 |
| 2013/C 171/79 | Υπόθεση T-243/13: Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2013 — ICT κατά Επιτροπής | 39 |
| 2013/C 171/80 | Υπόθεση T-244/13: Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2013 — Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica κατά Επιτροπής | 40 |
| 2013/C 171/81 | Υπόθεση T-194/07: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Απριλίου 2013 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής | 40 |
| 2013/C 171/82 | Υπόθεση T-221/07: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Απριλίου 2013 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής | 40 |
| 2013/C 171/83 | Υπόθεση T-143/13: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Απριλίου 2013 — Zhejiang Heda Solar Technology κατά Επιτροπής | 40 |
| | Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2013/C 171/84 | Υπόθεση F-73/11: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2013 — CB κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Γενικός Διαγωνισμός — Προκήρυξη διαγωνισμού EPSO/AD/181/10 — Αποκλεισμός από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως) | 41 |
| 2013/C 171/85 | Υπόθεση F-96/12: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2013 — Demeneix κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Γενικός διαγωνισμός — Μη εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων — Προϋπόθεση περί επαγγελματικής πείρας — Εύρος της εξουσίας εκτιμήσεως) | 41 |
| 2013/C 171/86 | Υπόθεση F-126/12: Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 9ης Απριλίου 2013 — de Brito Sequeira Carvalho κατά Επιτροπής | 41 |
| 2013/C 171/87 | Υπόθεση F-6/13: Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 18ης Απριλίου 2013 — Rosenbaum κατά Επιτροπής | 41 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2013/C 171/02

Υπόθεση C-480/10: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Σουηδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία παρέχει μόνο στις επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού και του ασφαλιστικού τομέα τη δυνατότητα σχηματισμού ομάδας προσώπων που επιτρέπεται να θεωρηθούν ως ενιαίος υποκείμενος στον ΦΠΑ)

2

2013/C 171/03

Υπόθεση C-64/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Ελευθερία εγκατάστασης — Άρθρο 49 ΣΛΕΕ — Περιορισμοί — Φορολογική νομοθεσία — Άμεση φορολόγηση των μη πραγματοποιηθέντων κερδών — Μεταφορά της έδρας εταιρίας, παύση των δραστηριοτήτων σταθερής εγκατάστασης ή μεταφορά των στοιχείων του ενεργητικού της εγκατάστασης αυτής)

2

2013/C 171/04

Υπόθεση C-65/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ — Διαβούλευση με την επιτροπή ΦΠΑ)

3

2013/C 171/05

Υπόθεση C-74/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ ενώ περιορίζει τη δυνατότητα σχηματισμού ενός τέτοιου ομίλου στις επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού και ασφαλιστικού τομέα)

3

2013/C 171/06

Υπόθεση C-86/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει να περιληφθούν μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε ομάδα προσώπων που μπορούν να θεωρούνται ως ένας ενιαίος υποκείμενος στον ΦΠΑ)

4

2013/C 171/07

Υπόθεση C-95/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Δανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει την υπαγωγή μη υποκείμενων στον φόρο προσώπων σε ομάδα προσώπων που μπορούν να εκληφθούν ως ένα υποκείμενο στο ΦΠΑ πρόσωπο)

4

2013/C 171/08

Υπόθεση C-109/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 9 και 11 — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ)

5

2013/C 171/09

Υπόθεση C-212/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jyske Bank Gibraltar Ltd κατά Administración del Estado (Πρόληψη της χρησιμοποιήσεως του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας — Οδηγία 2005/60/ΕΚ — Άρθρο 22, παράγραφος 2 — Απόφαση 2000/642/ΔΕΥ — Υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναφέρουν τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές — Ίδρυμα που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών — Προσδιορισμός της υπεύθυνης για τη συλλογή των πληροφοριακών στοιχείων εθνικής μονάδας χρηματοοικονομικών πληροφοριών — Άρθρο 56 ΣΛΕΕ — Εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος — Αναλογικότητα)

5

2013/C 171/10

Υπόθεση C-331/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 1999/31/ΕΚ — Υγειονομική ταφή των αποβλήτων — Άρθρο 14 — Υφιστάμενος χώρος υγειονομικής ταφής — Απουσία σχεδίου διευθετήσεως του χώρου — Εξακολούθηση της λειτουργίας)

6

2013/C 171/11

Υπόθεση C-398/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Thomas Hogan κ.λπ. κατά Minister for Social and Family Affairs κ.λπ. (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Προσέγγιση των νομοθεσιών — Προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη — Οδηγία 2008/94/ΕΚ — Πεδίο εφαρμογής — Επαγγελματικά συνταξιοδοτικά προγράμματα — Πρόγραμμα καθορισμένων παροχών για τους εργαζομένους και μεταβλητού κόστους για τον εργοδότη — Ανεπάρκεια του ενεργητικού — Ελάχιστη προστασία — Οικονομική κρίση — Ισόρροπη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη — Υποχρεώσεις του οικείου κράτους μέλους σε περίπτωση ανεπάρκειας του ενεργητικού — Ευθύνη του κράτους μέλους σε περίπτωση πλημμελούς μεταφοράς της οδηγίας)

6

2013/C 171/12

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-478/11 P έως C-482/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Απριλίου 2013 — Laurent Gbagbo (C-478/11 P), Katinan Justin Koné (C-479/11 P), Akissi Danièle Boni-Claverie (C-480/11 P), Alcide Djédjé (C-481/11 P), Affi Pascal N’Guessan (C-482/11 P) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Αίτηση αναιρέσεως — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας — Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων — Άρθρο 263, έκτο εδάφιο, ΣΛΕΕ — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Ανωτέρα βία — Ένοπλη σύρραξη)

7

2013/C 171/13

Υπόθεση C-55/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 2003/96/ΕΚ — Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας — Απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως των καυσίμων για μηχανοκίνητα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται από άτομα με ειδικές ανάγκες — Διατήρηση της απαλλαγής μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου — Παράβαση)

7

2013/C 171/14

Υπόθεση C-81/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociația ACCEPT κατά Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării (Κοινωνική πολιτική — Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και στην εργασία — Οδηγία 2000/78/ΕΚ — Άρθρα 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 — Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου προσανατολισμού — Έννοια των πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη διακρίσεως — Ρύθμιση του βάρους αποδείξεως — Αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές κυρώσεις — Πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται και το οποίο η κοινή γνώμη εκλαμβάνει ως τον διευθύνοντα ενός επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συλλόγου — Δημόσιες δηλώσεις αποκλείουσες την πρόσληψη ποδοσφαιριστή εμφανιζόμενου ως ομοφυλοφίλου)

8

2013/C 171/15

Υπόθεση C-89/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rose Marie Bark κατά Galileo Joint Undertaking, υπό εκκαθάριση [Κοινές επιχειρήσεις — Συμβάσεις με τα μέλη του προσωπικού — Εφαρμοστέο καθεστώς — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 876/2002]

9

2013/C 171/16

Υπόθεση C-389/12 P: Αναίρεση που άσκησε στις 20 Αυγούστου 2012 η Szarvas κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 26 Ιουνίου στην υπόθεση T-129/12, Szarvas Tibor κατά Ουγγαρίας

9

2013/C 171/17

Υπόθεση C-27/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Schleswig-Holsteinisches Oberlandesgericht (Γερμανία) στις 21 Ιανουαρίου 2013 — Flughafen Lübeck GmbH κατά Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs-KG

9

2013/C 171/18

Υπόθεση C-116/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca (Ισπανία) στις 11 Μαρτίου 2013 — Banco de Valencia SA κατά Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume

o

10

2013/C 171/19

Υπόθεση C-117/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Μαρτίου 2013 — Technische Universität Darmstadt κατά Eugen Ulmer KG

10

2013/C 171/20

Υπόθεση C-118/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesarbeitsgerichts Hamm (Γερμανία) στις 14 Μαρτίου 2013 — Gülay Bollacke κατά K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG

10

2013/C 171/21

Υπόθεση C-128/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) στις 18ης Μαρτίου 2013 — Cruz & Companhia Lda κατά IFAP — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP κ.λπ.

11

2013/C 171/22

Υπόθεση C-129/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Kamino International Logistics BV κατά Staatssecretaris van Financiën

11

2013/C 171/23

Υπόθεση C-130/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Datema Hellman Worldwide Logistics BV κατά Staatssecretaris van Financiën

12

2013/C 171/24

Υπόθεση C-131/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Staatssecretaris van Financiën κατά V.o.f. Schoenimport Italmoda Mariano Previti

12

2013/C 171/25

Υπόθεση C-133/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Staatssecretaris van Economische Zaken και Staatssecretaris van Financië κατά Q

13

2013/C 171/26

Υπόθεση C-135/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 18 Μαρτίου 2013 — Szatmári Malom Kft. κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

13

2013/C 171/27

Υπόθεση C-137/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht München (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2013 — Herbaria Kräuterparadies GmbH κατά Freistaat Bayern

14

2013/C 171/28

Υπόθεση C-138/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 19 Μαρτίου 2013 — Naime Dogan κατά Bundesrepublik Deutschland

14

2013/C 171/29

Υπόθεση C-143/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Specializat Cluj (Ρουμανία) στις 20 Μαρτίου 2013 — Bogdan Matei, Ioanna Ofelia Matei κατά SC Volksbank România SA

15

2013/C 171/30

Υπόθεση C-146/13: Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2013 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

15

2013/C 171/31

Υπόθεση C-147/13: Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2013 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

16

2013/C 171/32

Υπόθεση C-148/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — Α κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

16

2013/C 171/33

Υπόθεση C-149/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — Β κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

17

2013/C 171/34

Υπόθεση C-150/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

17

2013/C 171/35

Υπόθεση C-151/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative d'appel de Versailles (Γαλλία) στις 25 Μαρτίου 2013 — Le Rayon d'Or SARL κατά Ministre de l'Économie et des Finances

17

2013/C 171/36

Υπόθεση C-159/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 28 Μαρτίου 2013 η Fercal — Consultadoria e Serviços Lda κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 24 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-474/09, Fercal κατά ΓΕΕΑ — Jacson of Scandinavia (Jackson Shoes)

18

2013/C 171/37

Υπόθεση C-163/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Απριλίου 2013 — Turbu.com BV, έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën

19

2013/C 171/38

Υπόθεση C-164/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Απριλίου 2013 — Turbu.com Mobile Phone's BV, έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën

19

2013/C 171/39

Υπόθεση C-169/13: Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2013 — Επιτροπή κατά Πολωνίας

19

2013/C 171/40

Υπόθεση C-173/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative d'appel de Lyon (Γαλλία) στις 9 Απριλίου 2013 — Maurice Leone, Blandine Leone κατά Garde des Sceaux, Ministre de la Justice, Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales

20

2013/C 171/41

Υπόθεση C-176/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 29 Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση T-496/10, Bank Mellat κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

20

2013/C 171/42

Υπόθεση C-199/13 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 16 Απριλίου 2013 οι Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) την 1η Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-368/11, Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

21

2013/C 171/43

Υπόθεση C-200/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 5 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-494/10, Bank Saderat Iran κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

22

2013/C 171/44

Υπόθεση C-209/13: Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2013 — Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδία κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

22

2013/C 171/45

Υπόθεση C-211/13: Προσφυγή της 19ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

23

2013/C 171/46

Υπόθεση C-215/13 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Απριλίου 2013 οι Acron OAO και Dorogobuzh OAO κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-235/08, Acron OAO, Dorogobuzh OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

23

2013/C 171/47

Υπόθεση C-216/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Απριλίου 2013 η Acron OAO κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-118/10, Acron OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

24

2013/C 171/48

Υπόθεση C-248/13: Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

25

Γενικό Δικαστήριο

2013/C 171/49

Υπόθεση T-80/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2013 — Bell & Ross κατά ΓΕΕΑ — KIN (Αναπαράσταση ρολογιού) [Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα — Διαδικασία ακυρότητας — Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που αναπαριστά ρολόι — Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα — Λόγος ακυρότητας — Έλλειψη ατομικού χαρακτήρα — Έλλειψη διαφορετικής συνολικής εντυπώσεως — Ενημερωμένος χρήστης — Βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού — Άρθρα 4, 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 6/2002 — Συνάφεια με την αντίθετη αίτηση για κήρυξη ακυρότητας — Δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων — Άρθρο 91 του κανονισμού 6/2002]

26

2013/C 171/50

Υπόθεση T-288/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαΐου 2013 — Kieffer Omnitec κατά Επιτροπής (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών — Διαδικασία ανοικτού διαγωνισμού — Συντήρηση εγκαταστάσεων θέρμανσης-αερισμού-κλιματισμού, καταιονισμού, ύδρευσης και υγιεινής του κτιρίου Joseph Bech στο Λουξεμβούργο — Απόρριψη της προσφοράς ενός υποβαλόντα προσφορά — Ίση μεταχείριση — Διαφάνεια — Αναλογικότητα — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως — Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

26

2013/C 171/51

Υπόθεση T-304/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — Alumina κατά Συμβουλίου (Ντάμπινγκ — Εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου Α, καταγωγής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης — Κανονική αξία — Αντιπροσωπευτικός χαρακτήρας των εγχώριων πωλήσεων — Περιθώριο κέρδους — Συνήθεις εμπορικές πράξεις)

26

2013/C 171/52

Υπόθεση T-640/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — Boehringer Ingelheim International κατά ΓΕΕΑ (RELY-ABLE) [Κοινοτικό σήμα — Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητας — Λεκτικό σήμα RELY ABLE — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Λόγος προβαλλόμενος εκ περισσού]

27

2013/C 171/53

Υπόθεση T-61/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — ABC-One κατά ΓΕΕΑ (SLIM BELLY) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος SLIM BELLY — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009]

27

2013/C 171/54

Υπόθεση T-183/13: Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2013 — Skype κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP International (SKYPE)

28

2013/C 171/55

Υπόθεση T-184/13: Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2013 — Skype κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP International (SKYPE)

28

2013/C 171/56

Υπόθεση T-187/13: Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Jannatian κατά Συμβουλίου

29

2013/C 171/57

Υπόθεση T-192/13: Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Transworld Oil Computer Centrum κ.λπ. κατά Eurojust

30

2013/C 171/58

Υπόθεση T-195/13: Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2013 — dm-drogerie markt κατά ΓΕΕΑ — V-Contact (CAMEA)

31

2013/C 171/59

Υπόθεση T-196/13: Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2013 — Nanu-Nana Joachim Hoeppκατά ΓΕΕΑ — Stal-Florez Botero (la nana)

31

2013/C 171/60

Υπόθεση T-198/13: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2013 — Imax κατά ΓΕΕΑ — Himax Technologies (IMAX)

32

2013/C 171/61

Υπόθεση T-200/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 η Patrizia De Luca κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 30 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση F-20/06, RENV, De Luca κατά Επιτροπής

32

2013/C 171/62

Υπόθεση T-202/13: Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2013 — Group’Hygiène κατά Επιτροπής

33

2013/C 171/63

Υπόθεση T-206/13: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2013 — Stance κατά ΓΕΕΑ — Pokarna (STANCE)

34

2013/C 171/64

Υπόθεση T-207/13: Προσφυγή της 10ης Απριλίου 2013 — 1872 Holdings κατά ΓΕΕΑ — Havana Club International (THE SPIRIT OF CUBA)

34

2013/C 171/65

Υπόθεση T-214/13: Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2013 — Typke κατά Επιτροπής

35

2013/C 171/66

Υπόθεση T-220/13: Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2013 — Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής

35

2013/C 171/67

Υπόθεση T-223/13: Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2013 — Cofresco Frischhalteprodukte κατά Επιτροπής

35

2013/C 171/68

Υπόθεση T-224/13: Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2013 — Melitta France κατά Επιτροπής

36

2013/C 171/69

Υπόθεση T-226/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Απριλίου 2013 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 6 Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση F-67/12, Marcuccio κατά Επιτροπής

36

2013/C 171/70

Υπόθεση T-229/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Απριλίου 2013 o Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 21 Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση F-113/11, Marcuccio κατά Επιτροπής

37

2013/C 171/71

Υπόθεση T-231/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Wepa Lille κατά Επιτροπής

37

2013/C 171/72

Υπόθεση T-232/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — SCA Hygiène Products κατά Επιτροπής

37

2013/C 171/73

Υπόθεση T-233/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Hartmann κατά Επιτροπής

38

2013/C 171/74

Υπόθεση T-234/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Lucart France κατά Επιτροπής

38

2013/C 171/75

Υπόθεση T-235/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Gopack κατά Επιτροπής

38

2013/C 171/76

Υπόθεση T-236/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — CMC France κατά Επιτροπής

38

2013/C 171/77

Υπόθεση T-237/13: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — SCA Tissue France κατά Επιτροπής

39

2013/C 171/78

Υπόθεση T-238/13: Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2013 — Delipapier κατά Επιτροπής

39

2013/C 171/79

Υπόθεση T-243/13: Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2013 — ICT κατά Επιτροπής

39

2013/C 171/80

Υπόθεση T-244/13: Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2013 — Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica κατά Επιτροπής

40

2013/C 171/81

Υπόθεση T-194/07: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Απριλίου 2013 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής

40

2013/C 171/82

Υπόθεση T-221/07: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Απριλίου 2013 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής

40

2013/C 171/83

Υπόθεση T-143/13: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Απριλίου 2013 — Zhejiang Heda Solar Technology κατά Επιτροπής

40

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2013/C 171/84

Υπόθεση F-73/11: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2013 — CB κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Γενικός Διαγωνισμός — Προκήρυξη διαγωνισμού EPSO/AD/181/10 — Αποκλεισμός από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως)

41

2013/C 171/85

Υπόθεση F-96/12: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2013 — Demeneix κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Γενικός διαγωνισμός — Μη εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων — Προϋπόθεση περί επαγγελματικής πείρας — Εύρος της εξουσίας εκτιμήσεως)

41

2013/C 171/86

Υπόθεση F-126/12: Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 9ης Απριλίου 2013 — de Brito Sequeira Carvalho κατά Επιτροπής

41

2013/C 171/87

Υπόθεση F-6/13: Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 18ης Απριλίου 2013 — Rosenbaum κατά Επιτροπής

41

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/1

---

2013/C 171/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EE C 164 της 8.6.2013

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

EE C 156 της 1.6.2013

EE C 147 της 25.5.2013

EE C 141 της 18.5.2013

EE C 129 της 4.5.2013

EE C 123 της 27.4.2013

EE C 114 της 20.4.2013

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Σουηδίας

(Υπόθεση C-480/10) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 11 - Εθνική νομοθεσία η οποία παρέχει μόνο στις επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού και του ασφαλιστικού τομέα τη δυνατότητα σχηματισμού ομάδας προσώπων που επιτρέπεται να θεωρηθούν ως ενιαίος υποκείμενος στον ΦΠΑ)

2013/C 171/02

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και K. Simonsson)

Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk και J. Johannesson)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O’Hagan, επικουρούμενος από τους G. Clohessy, SC, και N. Travers, BL), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: H. Leppo)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία περιορίζουσα την εφαρμογή της κανονιστικής ρυθμίσεως περί των ομίλων ΦΠΑ μόνο στις επιχειρήσεις που ασκούν δραστηριότητα στον χρηματοοικονομικό τομέα

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Η Ιρλανδία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Η Ιρλανδία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 328 της 4.12.2010.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

(Υπόθεση C-64/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Ελευθερία εγκατάστασης - Άρθρο 49 ΣΛΕΕ - Περιορισμοί - Φορολογική νομοθεσία - Άμεση φορολόγηση των μη πραγματοποιηθέντων κερδών - Μεταφορά της έδρας εταιρίας, παύση των δραστηριοτήτων σταθερής εγκατάστασης ή μεταφορά των στοιχείων του ενεργητικού της εγκατάστασης αυτής)

2013/C 171/03

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz και R. Lyal)

Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: A. Rubio González και M. Muñoz Pérez)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και K. Petersen), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και N. Rouam), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρουμένη από τον P. Gentili, avvocato dello Stato), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman, C. Wissels καθώς και J. Langer), Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: L. Inez Fernandes), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: M. Pere), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωπος: A. Falk), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: L. Seeboruth)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 49 ΣΛΕΕ και του άρθρου 31 ΕΟΧ — Φορολογικές διατάξεις δυνάμει των οποίων οι εταιρίες που παύουν να έχουν τη φορολογική έδρα τους στην Ισπανία ή μεταφέρουν στοιχεία του ενεργητικού τους σε άλλο κράτος μέλος πρέπει να καταβάλουν πάραυτα φόρο εξόδου από το κράτος

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Το Βασίλειο της Ισπανίας, θεσπίζοντας το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχεία α' και γ' του ενοποιημένου κειμένου του νόμου περί φορολογήσεως εταιριών που εγκρίθηκε με το βασιλικό διάταγμα 4/2004 της 5ης Μαρτίου (Real Decreto Legislativo 4/2004 por el que se aprueba el Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades), δυνάμει του οποίου, σε περίπτωση μεταφοράς σε άλλο κράτος μέλος της έδρας εταιρίας εγκατεστημένης στην Ισπανία ή του στην Ισπανία ευρισκόμενου ενεργητικού σταθερής εγκαταστάσεώς της, τα μη πραγματοποιηθέντα κέρδη ενσωματώνονται στη φορολογητέα βάση του φορολογικού έτους, ενώ τα μη πραγματοποιηθέντα αυτά κέρδη δεν έχουν καμία άμεση φορολογική συνέπεια εάν οι πράξεις αυτές λάβουν χώρα επί ισπανικού εδάφους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

1)

Το Βασίλειο της Ισπανίας, θεσπίζοντας το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχεία α' και γ' του ενοποιημένου κειμένου του νόμου περί φορολογήσεως εταιριών που εγκρίθηκε με το βασιλικό διάταγμα 4/2004 της 5ης Μαρτίου (Real Decreto Legislativo 4/2004 por el que se aprueba el Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades), δυνάμει του οποίου, σε περίπτωση μεταφοράς σε άλλο κράτος μέλος της έδρας εταιρίας εγκατεστημένης στην Ισπανία ή του στην Ισπανία ευρισκόμενου ενεργητικού σταθερής εγκαταστάσεώς της, τα μη πραγματοποιηθέντα κέρδη ενσωματώνονται στη φορολογητέα βάση του φορολογικού έτους, ενώ τα μη πραγματοποιηθέντα αυτά κέρδη δεν έχουν καμία άμεση φορολογική συνέπεια εάν οι πράξεις αυτές λάβουν χώρα επί ισπανικού εδάφους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 49 ΣΛΕΕ.

| 2) | Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

| 3) | Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδα.

| 4) | Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. |
| --- | --- |

4)

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 113 σ. 09.04.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών

(Υπόθεση C-65/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 9 και 11 - Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ - Διαβούλευση με την επιτροπή ΦΠΑ)

2013/C 171/04

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis, R. Lyal και Δ. Τριανταφύλλου)

Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, M. de Ree και M. Noort)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Vang, στη συνέχεια V. Pasternak Jørgensen), Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O’Hagan, επικουρούμενος από τους G. Clohessy, SC, και N. Travers, BL), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: H. Leppo και S. Hartikainen), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: H. Walker, επικουρούμενος από τον Μ. Hall, QC)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Υπαγωγή μη υποκείμενων στον φόρο προσώπων σε όμιλο ΦΠΑ — Μη κοινοποίηση στην επιτροπή ΦΠΑ των τροποποιήσεων που επήλθαν ως προς την εφαρμογή του συστήματος των ομίλων ΦΠΑ

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 130 της 30.04.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας

(Υπόθεση C-74/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 9 και 11 - Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ ενώ περιορίζει τη δυνατότητα σχηματισμού ενός τέτοιου ομίλου στις επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού και ασφαλιστικού τομέα)

2013/C 171/05

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: I. Koskinen και Δ. Τριανταφύλλου)

Καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: H. Leppo, καθώς και J. Heliskoski και S. Hartikainen)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: n Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και T. Müller), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: C. Vang), Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O’Hagan, επικουρούμενος από τους G. Clohessy, SC, και N. Travers, BL), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk και S. Johannesson), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: H. Walker, επικουρούμενος από τον Μ. Hall, QC)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο ΦΠΑ και περιορίζει το σύστημα των ομίλων ΦΠΑ στους παρέχοντες χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές υπηρεσίες

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο της Σουηδίας καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο της Σουηδίας καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 113 της 9.4.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-86/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 9 και 11 - Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει να περιληφθούν μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε ομάδα προσώπων που μπορούν να θεωρούνται ως ένας ενιαίος υποκείμενος στον ΦΠΑ)

2013/C 171/06

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: R. Lyal)

Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Hathaway, επικουρούμενος από τον M. Hall, QC)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και T. Müller), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Vang, εν συνεχεία V. Pasternak Jørgensen), Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O’Hagan, επικουρούμενος από την G. Clohessy, SC, και τον N. Travers, BL), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: H. Leppo και M. S. Hartikainen)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας μπορούν να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων που αποτελούν ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 145 της 14.5.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Δανίας

(Υπόθεση C-95/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 9 και 11 - Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει την υπαγωγή μη υποκείμενων στον φόρο προσώπων σε ομάδα προσώπων που μπορούν να εκληφθούν ως ένα υποκείμενο στο ΦΠΑ πρόσωπο)

2013/C 171/07

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal, επικουρούμενος από τον H. Peytz, δικηγόρο)

Καθού: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: C. Vang και V. Pasternak Jørgensen)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Očková και T. Müller), Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O’Hagan, επικουρούμενος από τους G. Clohessy, SC, και M. N. Travers, BL), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: H. Leppo και M. S. Hartikainen), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Behzadi-Spencer, εοικουρούμενη από τον M. Hall, QC)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Έννοια του υποκειμένου στον φόρο — Εθνική νομοθεσία δεχόμενη στις ομάδες ΦΠΑ μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 186 της 25.06.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-109/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 9 και 11 - Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε όμιλο προσώπων και να θεωρούνται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ)

2013/C 171/08

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και Δ. Τριανταφύλλου καθώς και K. Walkerová και P. Němečková)

Καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, T. Müller και J. Očková)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Vang, στη συνέχεια V. Pasternak Jørgensen), Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O’Hagan, επικουρούμενος από τους G. Clohessy, SC, και N. Travers, BL), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: H. Leppo και S. Hartikainen), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: H. Walker, επικουρούμενος από τον Μ. Hall, QC)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει σε μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα να μετέχουν σε όμιλο ΦΠΑ

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 160 της 28.5.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jyske Bank Gibraltar Ltd κατά Administración del Estado

(Υπόθεση C-212/11) (1)

(Πρόληψη της χρησιμοποιήσεως του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας - Οδηγία 2005/60/ΕΚ - Άρθρο 22, παράγραφος 2 - Απόφαση 2000/642/ΔΕΥ - Υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναφέρουν τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές - Ίδρυμα που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών - Προσδιορισμός της υπεύθυνης για τη συλλογή των πληροφοριακών στοιχείων εθνικής μονάδας χρηματοοικονομικών πληροφοριών - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος - Αναλογικότητα)

2013/C 171/09

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Jyske Bank Gibraltar Ltd

κατά

Administración del Estado

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 22, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/60/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 309, σ. 15) — Εθνική ρύθμιση που επιβάλλει, επιτακτικώς και ευθέως, στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ασκούν τις δραστηριότητές τους στην ημεδαπή χωρίς να διαθέτουν εκεί μόνιμη έδρα να παρέχουν στις αρμόδιες εθνικές αρχές τις πληροφορίες που τους ζητούνται

Διατακτικό

Το άρθρο 22, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό ρύθμιση κράτους μέλους η οποία επιβάλλει στα πιστωτικά ιδρύματα να γνωστοποιούν τις πληροφορίες που ζητούνται στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδοτήσεως της τρομοκρατίας απευθείας στη ΜΧΠ του κράτους αυτού όταν τα ιδρύματα αυτά ασκούν τις δραστηριότητές τους επί του εθνικού εδάφους υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι με τη ρύθμιση αυτή δεν διακυβεύεται η πρακτική αποτελεσματικότητα της εν λόγω οδηγίας καθώς και της αποφάσεως 2000/642/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 2000, σχετικά με τη θέσπιση ρυθμίσεων για τη συνεργασία μεταξύ των μονάδων χρηματοοικονομικών πληροφοριών των κρατών μελών όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών.

Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό μια τέτοια ρύθμιση αν δικαιολογείται από επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος, αν είναι πρόσφορη προς διασφάλιση της επιτεύξεως του σκοπού τον οποίο επιδιώκει, αν δεν βαίνει πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρου και αν εφαρμόζεται κατά τρόπο μη εισάγοντα διακρίσεις, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα:

| — | μια τέτοια ρύθμιση είναι πρόσφορη προς επίτευξη του σκοπού της προλήψεως της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδοτήσεως της τρομοκρατίας αν επιτρέπει στο οικείο κράτος μέλος να εποπτεύει και να αναστέλλει πράγματι τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές οι οποίες πραγματοποιούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα που παρέχουν τις υπηρεσίες τους επί του εθνικού εδάφους και, εν ανάγκη, να διώκει και να τιμωρεί τους υπευθύνους· |
| --- | --- |

—

μια τέτοια ρύθμιση είναι πρόσφορη προς επίτευξη του σκοπού της προλήψεως της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδοτήσεως της τρομοκρατίας αν επιτρέπει στο οικείο κράτος μέλος να εποπτεύει και να αναστέλλει πράγματι τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές οι οποίες πραγματοποιούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα που παρέχουν τις υπηρεσίες τους επί του εθνικού εδάφους και, εν ανάγκη, να διώκει και να τιμωρεί τους υπευθύνους·

| — | η υποχρέωση που επιβάλλει η ρύθμιση αυτή στα πιστωτικά ιδρύματα που ασκούν τις δραστηριότητές τους υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών μπορεί να αποτελεί μέτρο μη δυσανάλογο σε σχέση προς την επίτευξη του σκοπού αυτού, εφόσον, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, δεν υφίστατο αποτελεσματικός μηχανισμός που να διασφαλίζει πλήρη και ολοκληρωμένη συνεργασία των μονάδων χρηματοοικονομικών πληροφοριών. |
| --- | --- |

—

η υποχρέωση που επιβάλλει η ρύθμιση αυτή στα πιστωτικά ιδρύματα που ασκούν τις δραστηριότητές τους υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών μπορεί να αποτελεί μέτρο μη δυσανάλογο σε σχέση προς την επίτευξη του σκοπού αυτού, εφόσον, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, δεν υφίστατο αποτελεσματικός μηχανισμός που να διασφαλίζει πλήρη και ολοκληρωμένη συνεργασία των μονάδων χρηματοοικονομικών πληροφοριών.

---

(1)  ΕΕ C 226 της 30.7.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-331/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 1999/31/ΕΚ - Υγειονομική ταφή των αποβλήτων - Άρθρο 14 - Υφιστάμενος χώρος υγειονομικής ταφής - Απουσία σχεδίου διευθετήσεως του χώρου - Εξακολούθηση της λειτουργίας)

2013/C 171/10

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Α. Μαργέλης και A. Tokár)

Καθής: Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: B. Ricziová)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 14, στοιχεία α', β' και γ', της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, σ. 1) — Εξακολούθηση της λειτουργίας του χώρου υγειονομικής ταφής Žilina — Považský Chlmec χωρίς να υπάρχει σχέδιο διευθετήσεως του χώρου

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Σλοβακική Δημοκρατία, επιτρέποντας τη λειτουργία του χώρου υγειονομικής ταφής Žilina — Považský Chlmec χωρίς σχέδιο διευθετήσεως και χωρίς να έχει ληφθεί οριστική απόφαση ως προς την εξακολούθηση της λειτουργίας βάσει εγκεκριμένου σχεδίου διευθετήσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14, στοιχεία α' έως γ', της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων. |
| --- | --- |

1)

Η Σλοβακική Δημοκρατία, επιτρέποντας τη λειτουργία του χώρου υγειονομικής ταφής Žilina — Považský Chlmec χωρίς σχέδιο διευθετήσεως και χωρίς να έχει ληφθεί οριστική απόφαση ως προς την εξακολούθηση της λειτουργίας βάσει εγκεκριμένου σχεδίου διευθετήσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14, στοιχεία α' έως γ', της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων.

| 2) | Καταδικάζει τη Σλοβακική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Σλοβακική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 282 της 24.9.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Thomas Hogan κ.λπ. κατά Minister for Social and Family Affairs κ.λπ.

(Υπόθεση C-398/11) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη - Οδηγία 2008/94/ΕΚ - Πεδίο εφαρμογής - Επαγγελματικά συνταξιοδοτικά προγράμματα - Πρόγραμμα καθορισμένων παροχών για τους εργαζομένους και μεταβλητού κόστους για τον εργοδότη - Ανεπάρκεια του ενεργητικού - Ελάχιστη προστασία - Οικονομική κρίση - Ισόρροπη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη - Υποχρεώσεις του οικείου κράτους μέλους σε περίπτωση ανεπάρκειας του ενεργητικού - Ευθύνη του κράτους μέλους σε περίπτωση πλημμελούς μεταφοράς της οδηγίας)

2013/C 171/11

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Thomas Hogan, John Burns, John Dooley, Alfred Ryan, Michael Cunningham, Michael Dooley, Denis Hayes, Marion Walsh, Joan Power, William Walsh

κατά

Minister for Social and Family Affairs, Attorney General

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Ireland — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 1, και 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 283, σ. 36) — Επαγγελματικά συστήματα επικουρικής πρόνοιας — Ανεπάρκεια των κεφαλαίων των εν λόγω συστημάτων — Εθνική ρύθμιση η οποία δεν προβλέπει νομική βάση για την άσκηση από τους μισθωτούς αγωγής αποζημιώσεως κατά του εργοδότη τους σε περίπτωση πτωχεύσεως της επιχειρήσεως — Υποχρέωση του οικείου κράτους μέλους να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των συμφερόντων των μισθωτών — Στοιχεία που οφείλει να λάβει υπόψη ο εθνικός δικαστής κατά την εξέταση του ζητήματος αν το κράτος μέλος τήρησε την ως άνω υποχρέωση

Διατακτικό

| 1) | Η οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, έχει την έννοια ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της τα δικαιώματα που έχουν οι πρώην εργαζόμενοι μιας επιχείρησης σε παροχές γήρατος βάσει συμπληρωματικού συνταξιοδοτικού προγράμματος το οποίο είχε δημιουργήσει ο εργοδότης τους. |
| --- | --- |

1)

Η οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, έχει την έννοια ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της τα δικαιώματα που έχουν οι πρώην εργαζόμενοι μιας επιχείρησης σε παροχές γήρατος βάσει συμπληρωματικού συνταξιοδοτικού προγράμματος το οποίο είχε δημιουργήσει ο εργοδότης τους.

| 2) | Το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94 έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπεται να ληφθεί υπόψη η προβλεπόμενη από τον νόμο κρατική σύνταξη κατά την εκτίμηση του ζητήματος αν το οικείο κράτος μέλος εκπλήρωσε την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο αυτό. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94 έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπεται να ληφθεί υπόψη η προβλεπόμενη από τον νόμο κρατική σύνταξη κατά την εκτίμηση του ζητήματος αν το οικείο κράτος μέλος εκπλήρωσε την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο αυτό.

| 3) | Το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94 έχει την έννοια ότι τυγχάνει εφαρμογής απλώς και μόνον εφόσον το συμπληρωματικό επαγγελματικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα δεν έχει επάρκεια ενεργητικού κατά τον χρόνο που ο εργοδότης περιέρχεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας και αυτός, λόγω ακριβώς της αφερεγγυότητάς του, δεν διαθέτει τα αναγκαία κεφάλαια για να καταβάλλει τις εισφορές οι οποίες θα καθιστούσαν δυνατή την εις το ακέραιο απόδοση των παροχών που οφείλονται στους μετέχοντες στο οικείο πρόγραμμα. Δεν απαιτείται από τους τελευταίους να αποδείξουν ότι συντρέχουν και άλλοι παράγοντες οι οποίοι συνετέλεσαν στην απώλεια των δεδουλευμένων τους παροχών γήρατος. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94 έχει την έννοια ότι τυγχάνει εφαρμογής απλώς και μόνον εφόσον το συμπληρωματικό επαγγελματικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα δεν έχει επάρκεια ενεργητικού κατά τον χρόνο που ο εργοδότης περιέρχεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας και αυτός, λόγω ακριβώς της αφερεγγυότητάς του, δεν διαθέτει τα αναγκαία κεφάλαια για να καταβάλλει τις εισφορές οι οποίες θα καθιστούσαν δυνατή την εις το ακέραιο απόδοση των παροχών που οφείλονται στους μετέχοντες στο οικείο πρόγραμμα. Δεν απαιτείται από τους τελευταίους να αποδείξουν ότι συντρέχουν και άλλοι παράγοντες οι οποίοι συνετέλεσαν στην απώλεια των δεδουλευμένων τους παροχών γήρατος.

| 4) | Η οδηγία 2008/94 έχει την έννοια ότι τα μέτρα που έλαβε η Ιρλανδία κατόπιν της έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25ης Ιανουαρίου 2007, C-278/05, Robins κ.λπ., δεν συνιστούν εκπλήρωση των επιβαλλόμενων από την ως άνω οδηγία υποχρεώσεων, υπό το πρίσμα της αναγκαιότητας ισόρροπης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, και ότι η οικονομική κατάσταση δεν συνιστά εξαιρετική περίσταση, ικανή να δικαιολογήσει χαμηλότερο επίπεδο προστασίας των συμφερόντων των εργαζομένων όσον αφορά τις δεδουλευμένες τους παροχές γήρατος στο πλαίσιο συμπληρωματικού επαγγελματικού συνταξιοδοτικού προγράμματος. |
| --- | --- |

4)

Η οδηγία 2008/94 έχει την έννοια ότι τα μέτρα που έλαβε η Ιρλανδία κατόπιν της έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25ης Ιανουαρίου 2007, C-278/05, Robins κ.λπ., δεν συνιστούν εκπλήρωση των επιβαλλόμενων από την ως άνω οδηγία υποχρεώσεων, υπό το πρίσμα της αναγκαιότητας ισόρροπης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, και ότι η οικονομική κατάσταση δεν συνιστά εξαιρετική περίσταση, ικανή να δικαιολογήσει χαμηλότερο επίπεδο προστασίας των συμφερόντων των εργαζομένων όσον αφορά τις δεδουλευμένες τους παροχές γήρατος στο πλαίσιο συμπληρωματικού επαγγελματικού συνταξιοδοτικού προγράμματος.

| 5) | Η οδηγία 2008/94 έχει την έννοια ότι αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός ότι τα μέτρα που έλαβε η Ιρλανδία μετά την προαναφερθείσα απόφαση Robins κ.λπ. δεν είχαν ως αποτέλεσμα να εξασφαλίσουν για τους ενάγοντες της κύριας δίκης πλέον του 49 % της αξίας των δεδουλευμένων παροχών τους δυνάμει του συμπληρωματικού επαγγελματικού τους συνταξιοδοτικού προγράμματος αρκεί για να στοιχειοθετηθεί κατάφωρη παράβαση των υποχρεώσεων του εν λόγω κράτους μέλους. |
| --- | --- |

5)

Η οδηγία 2008/94 έχει την έννοια ότι αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός ότι τα μέτρα που έλαβε η Ιρλανδία μετά την προαναφερθείσα απόφαση Robins κ.λπ. δεν είχαν ως αποτέλεσμα να εξασφαλίσουν για τους ενάγοντες της κύριας δίκης πλέον του 49 % της αξίας των δεδουλευμένων παροχών τους δυνάμει του συμπληρωματικού επαγγελματικού τους συνταξιοδοτικού προγράμματος αρκεί για να στοιχειοθετηθεί κατάφωρη παράβαση των υποχρεώσεων του εν λόγω κράτους μέλους.

---

(1)  ΕΕ C 290 της 1.10.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Απριλίου 2013 — Laurent Gbagbo (C-478/11 P), Katinan Justin Koné (C-479/11 P), Akissi Danièle Boni-Claverie (C-480/11 P), Alcide Djédjé (C-481/11 P), Affi Pascal N’Guessan (C-482/11 P) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-478/11 P έως C-482/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων - Άρθρο 263, έκτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Ανωτέρα βία - Ένοπλη σύρραξη)

2013/C 171/12

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Laurent Gbagbo (C-478/11 P), Katinan Justin Koné (C-479/11 P), Akissi Danièle Boni-Claverie (C-480/11 P), Alcide Djédjé (C-481/11 P), Affi Pascal N’Guessan (C-482/11 P) (εκπρόσωπος: L. Bourthoumieux, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και M. -M. Joséphidès)

Αντικείμενο

Αιτήσεις αναιρέσεως κατά των διατάξεων του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011, T-348/11, Gbagbo κατά Συμβουλίου, T-349/11, Koné κατά Συμβουλίου, T-350/11, Boni-Claverie κατά Συμβουλίου, T-351/11Djédjé κατά Συμβουλίου, και T-352/11, N’Guessan κατά Συμβουλίου, με τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτες τις προσφυγές των αναιρεσειόντων περί ακυρώσεως, αφενός, των αποφάσεων 2011/17/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 11ης Ιανουαρίου 2011 (ΕΕ L 11, σ. 31), 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011 (ΕΕ L 11, σ. 36), και 2011/221/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 2011 (ΕΕ L 93, σ. 20), για την τροποποίηση της απόφασης 2010/656/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με την ανανέωση των περιοριστικών μέτρων κατά της Ακτής του Ελεφαντοστού, και, αφετέρου, των κανονισμών (ΕΕ) 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011 (ΕΕ L 11, σ. 1), και (ΕΕ) 330/2011 του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 2011 (ΕΕ L 93, σ. 10), σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 560/2005 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού, καθόσον αφορούν τους αναιρεσείοντες — Απουσία ατομικής κοινοποιήσεως της εν λόγω αποφάσεως — Περίπτωση ανωτέρας βίας

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει τον Laurent Gbagbo, τον Katinan Justin Koné, την Akissi Danièle Boni-Claverie, τον Alcide Djédjé και τον Affi Pascal N’Guessan στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τον Laurent Gbagbo, τον Katinan Justin Koné, την Akissi Danièle Boni-Claverie, τον Alcide Djédjé και τον Affi Pascal N’Guessan στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 6 της 7.1.2012

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-55/12) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας - Απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως των καυσίμων για μηχανοκίνητα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται από άτομα με ειδικές ανάγκες - Διατήρηση της απαλλαγής μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου - Παράβαση)

2013/C 171/13

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Mölls)

Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωπος: E. Creedon)

Αντικείμενο

Παράβαση της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283, σ. 51) — Απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως των καυσίμων για αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται από άτομα με ειδικές ανάγκες — Διατήρηση της απαλλαγής μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Ιρλανδία, παρέχοντας, μετά την παρέλευση, στις 31 Δεκεμβρίου 2006, της μεταβατικής περιόδου του άρθρου 18, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/74/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004, και του παραρτήματος II αυτής, απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως των καυσίμων για τα μηχανοκίνητα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται από άτομα με ειδικές ανάγκες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας. |
| --- | --- |

1)

Η Ιρλανδία, παρέχοντας, μετά την παρέλευση, στις 31 Δεκεμβρίου 2006, της μεταβατικής περιόδου του άρθρου 18, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/74/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004, και του παραρτήματος II αυτής, απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως των καυσίμων για τα μηχανοκίνητα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται από άτομα με ειδικές ανάγκες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.

| 2) | Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 89 της 24.03.2012.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociația ACCEPT κατά Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării

(Υπόθεση C-81/12) (1)

(Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και στην εργασία - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Άρθρα 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 - Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου προσανατολισμού - Έννοια των «πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη διακρίσεως» - Ρύθμιση του βάρους αποδείξεως - Αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές κυρώσεις - Πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται και το οποίο η κοινή γνώμη εκλαμβάνει ως τον διευθύνοντα ενός επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συλλόγου - Δημόσιες δηλώσεις αποκλείουσες την πρόσληψη ποδοσφαιριστή εμφανιζόμενου ως ομοφυλοφίλου)

2013/C 171/14

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel București

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Asociația ACCEPT

κατά

Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel București — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Κριτήρια επιλογής του προσωπικού μιας ποδοσφαιρικής ομάδας εισάγοντα δυσμενή διάκριση ως εκ του ότι συνδέονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό — Εφαρμογή της οδηγίας σε περίπτωση δηλώσεων προς τον Τύπο εισαγουσών δυσμενή διάκριση, χωρίς να έχει τηρηθεί αποτελεσματική διαδικασία προσλήψεως — Πραγματικά περιστατικά τεκμαίροντα ότι συντρέχει άμεση ή έμμεση δυσμενής διάκριση — Βάρος της αποδείξεως — Καθεστώς εφαρμοστέων κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως των διατάξεων — Επιτρεπτό εθνικής νομοθεσίας απαγορευτικής της επιβολής κυρώσεως λόγω παραβάσεως μετά την εκπνοή εξάμηνης προθεσμίας παραγραφής — Υποχρέωση επιβολής αποτελεσματικής, ανάλογης προς την παράβαση και αποτρεπτικής κυρώσεως

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 2, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της διαφοράς της κύριας δίκης επιδέχονται τον χαρακτηρισμό των «πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» όσον αφορά επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο, ενώ οι επίδικες δηλώσεις προέρχονται από πρόσωπο εμφανιζόμενο και εκλαμβανόμενο από τα μέσα ενημερώσεως αλλά και από την κοινωνία ως ο κύριος διευθύνων τον εν λόγω σύλλογο, χωρίς πάντως να διαθέτει κατ’ ανάγκη τη νομική ικανότητα να τον δεσμεύει και να τον εκπροσωπεί επί θεμάτων προσλήψεων. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 2, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της διαφοράς της κύριας δίκης επιδέχονται τον χαρακτηρισμό των «πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» όσον αφορά επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο, ενώ οι επίδικες δηλώσεις προέρχονται από πρόσωπο εμφανιζόμενο και εκλαμβανόμενο από τα μέσα ενημερώσεως αλλά και από την κοινωνία ως ο κύριος διευθύνων τον εν λόγω σύλλογο, χωρίς πάντως να διαθέτει κατ’ ανάγκη τη νομική ικανότητα να τον δεσμεύει και να τον εκπροσωπεί επί θεμάτων προσλήψεων.

| 2) | Το άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της κύριας δίκης χαρακτηρίζονταν ως «πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» λόγω γενετήσιου προσανατολισμού κατά την πρόσληψη των παικτών εκ μέρους επαγγελματικού συλλόγου ποδοσφαίρου, το βάρος της αποδείξεως, όπως ρυθμίζεται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 δεν νοείται να επιβάλλει την υποχρέωση αποδείξεως μη δυναμένης να προσκομιστεί, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της κύριας δίκης χαρακτηρίζονταν ως «πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» λόγω γενετήσιου προσανατολισμού κατά την πρόσληψη των παικτών εκ μέρους επαγγελματικού συλλόγου ποδοσφαίρου, το βάρος της αποδείξεως, όπως ρυθμίζεται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 δεν νοείται να επιβάλλει την υποχρέωση αποδείξεως μη δυναμένης να προσκομιστεί, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής.

| 3) | Το άρθρο 17 της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι προσκρούει σε αυτό εθνική κανονιστική διάταξη, δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση διαπιστώσεως δυσμενούς διακρίσεως λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, δεν είναι εφικτό να απευθυνθεί προειδοποίηση όπως εκείνη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, οσάκις η εν λόγω διαπίστωση χωρεί μετά την εκπνοή προθεσμίας παραγραφής έξι μηνών από την ημερομηνία επελεύσεως των πραγματικών περιστατικών, εφόσον, κατ’ εφαρμογήν της ιδίως αυτής κανονιστικής ρυθμίσεως, επί μιας τέτοιας δυσμενούς διακρίσεως δεν επιβάλλονται κυρώσεις υπό συνθήκες τόσο σε επίπεδο ουσίας όσο και σε επίπεδο διαδικασίας προσδίδουσες στην κύρωση αποτελεσματικό, ανάλογο προς την παραβίαση και αποτρεπτικό χαρακτήρα. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν αυτό ισχύει όσον αφορά την επίδικη κανονιστική ρύθμιση στο πλαίσιο της κύριας δίκης και να ερμηνεύσει ενδεχομένως το εθνικό δίκαιο στον μέγιστο δυνατό βαθμό υπό το φως του γράμματος και του σκοπού της εν λόγω οδηγίας προκειμένου να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο με αυτήν αποτέλεσμα. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 17 της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι προσκρούει σε αυτό εθνική κανονιστική διάταξη, δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση διαπιστώσεως δυσμενούς διακρίσεως λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, δεν είναι εφικτό να απευθυνθεί προειδοποίηση όπως εκείνη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, οσάκις η εν λόγω διαπίστωση χωρεί μετά την εκπνοή προθεσμίας παραγραφής έξι μηνών από την ημερομηνία επελεύσεως των πραγματικών περιστατικών, εφόσον, κατ’ εφαρμογήν της ιδίως αυτής κανονιστικής ρυθμίσεως, επί μιας τέτοιας δυσμενούς διακρίσεως δεν επιβάλλονται κυρώσεις υπό συνθήκες τόσο σε επίπεδο ουσίας όσο και σε επίπεδο διαδικασίας προσδίδουσες στην κύρωση αποτελεσματικό, ανάλογο προς την παραβίαση και αποτρεπτικό χαρακτήρα. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν αυτό ισχύει όσον αφορά την επίδικη κανονιστική ρύθμιση στο πλαίσιο της κύριας δίκης και να ερμηνεύσει ενδεχομένως το εθνικό δίκαιο στον μέγιστο δυνατό βαθμό υπό το φως του γράμματος και του σκοπού της εν λόγω οδηγίας προκειμένου να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο με αυτήν αποτέλεσμα.

---

(1)  ΕΕ C 126 της 28.4.2012.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rose Marie Bark κατά Galileo Joint Undertaking, υπό εκκαθάριση

(Υπόθεση C-89/12) (1)

(Κοινές επιχειρήσεις - Συμβάσεις με τα μέλη του προσωπικού - Εφαρμοστέο καθεστώς - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 876/2002)

2013/C 171/15

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hof van Cassatie van België

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Rose Marie Bark

κατά

Galileo Joint Undertaking, υπό εκκαθάριση

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Cassatie van België — Ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo, το οποίο περιλαμβάνεται σε παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 876/2002 του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2002, για τη δημιουργία της κοινής επιχειρήσεως Galileo (ΕΕ L 138, σ. 1) — Συμβάσεις ορισμένου χρόνου που συνάπτονται με τα μέλη του προσωπικού — Συμβάσεις που πρέπει να συνάπτονται βάσει του «καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων» — Υποχρεωτική εφαρμογή των σχετικών με τους μισθολογικούς όρους διατάξεων του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων

Διατακτικό

Το άρθρο 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo, το οποίο περιλαμβάνεται σε παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 876/2002 του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2002, για τη δημιουργία της κοινής επιχειρήσεως Galileo, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1943/2006 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, έχει την έννοια ότι το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, ειδικότερα, οι εκεί οριζόμενοι μισθολογικοί όροι δεν έχουν εφαρμογή επί των μελών του προσωπικού της Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου.

---

(1)  ΕΕ C 133 της 5.5.2012.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/9

---

Αναίρεση που άσκησε στις 20 Αυγούστου 2012 η Szarvas κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 26 Ιουνίου στην υπόθεση T-129/12, Szarvas Tibor κατά Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-389/12 P)

2013/C 171/16

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Szarvas Tibor (εκπρόσωπος: M. Katona, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ουγγαρία

Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2013, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/9

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Schleswig-Holsteinisches Oberlandesgericht (Γερμανία) στις 21 Ιανουαρίου 2013 — Flughafen Lübeck GmbH κατά Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs-KG

(Υπόθεση C-27/13)

2013/C 171/17

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Schleswig-Holsteinischens Oberlandesgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγόμενη και εκκαλούσα: Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs-KG

Ενάγουσα και εφεσίβλητη: Flughafen Lübeck GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει εθνικό δικαστήριο, το οποίο καλείται να κρίνει αγωγή επιστροφής παροχών και επί παραλείψει, όσον αφορά μελλοντικές παροχές, να εκτιμήσει ότι αυτές οι παροχές αποτελούν μέτρα τα οποία δεν μπορούν να εφαρμοστούν δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ πριν από την έκδοση τελικής αποφάσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (στο εξής: Επιτροπή), όταν η Επιτροπή με μη προσβληθείσα απόφαση έχει κινήσει, λόγω των παροχών αυτών, επίσημη διαδικασία ελέγχου κρατικού μέτρου, βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και στο σκεπτικό της αποφάσεως αυτής διευκρινίζεται κατ’ ουσίαν μεταξύ άλλων ότι οι παροχές αποτελούν κατά πάσα πιθανότητα κρατικές ενισχύσεις; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει εθνικό δικαστήριο, το οποίο καλείται να κρίνει αγωγή επιστροφής παροχών και επί παραλείψει, όσον αφορά μελλοντικές παροχές, να εκτιμήσει ότι αυτές οι παροχές αποτελούν μέτρα τα οποία δεν μπορούν να εφαρμοστούν δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ πριν από την έκδοση τελικής αποφάσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (στο εξής: Επιτροπή), όταν η Επιτροπή με μη προσβληθείσα απόφαση έχει κινήσει, λόγω των παροχών αυτών, επίσημη διαδικασία ελέγχου κρατικού μέτρου, βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και στο σκεπτικό της αποφάσεως αυτής διευκρινίζεται κατ’ ουσίαν μεταξύ άλλων ότι οι παροχές αποτελούν κατά πάσα πιθανότητα κρατικές ενισχύσεις;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
  Ισχύει τούτο και στην περίπτωση που περαιτέρω η Επιτροπή έχει κατ’ ουσίαν δηλώσει στο σκεπτικό της αποφάσεώς της ότι δεν είναι σε θέση να διαπιστώσει εάν ο παρέχων ενήργησε στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς ως ιδιώτης χρηματοδότης, όταν ανέλαβε την υποχρέωση να προβεί στις παροχές αυτές; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

Ισχύει τούτο και στην περίπτωση που περαιτέρω η Επιτροπή έχει κατ’ ουσίαν δηλώσει στο σκεπτικό της αποφάσεώς της ότι δεν είναι σε θέση να διαπιστώσει εάν ο παρέχων ενήργησε στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς ως ιδιώτης χρηματοδότης, όταν ανέλαβε την υποχρέωση να προβεί στις παροχές αυτές;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ή το δεύτερο ερώτημα:
  Μπορεί το εθνικό δικαστήριο στην περίπτωση αυτή να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία μέχρις ολοκληρώσεως της επίσημης διαδικασίας ελέγχου κρατικού μέτρου; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ή το δεύτερο ερώτημα:

Μπορεί το εθνικό δικαστήριο στην περίπτωση αυτή να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία μέχρις ολοκληρώσεως της επίσημης διαδικασίας ελέγχου κρατικού μέτρου;

| 4) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα:
  Πρέπει το εθνικό δικαστήριο στην περίπτωση αυτή να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία μέχρις ολοκληρώσεως της επίσημης διαδικασίας ελέγχου κρατικού μέτρου; |
| --- | --- |

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα:

Πρέπει το εθνικό δικαστήριο στην περίπτωση αυτή να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία μέχρις ολοκληρώσεως της επίσημης διαδικασίας ελέγχου κρατικού μέτρου;

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/10

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca (Ισπανία) στις 11 Μαρτίου 2013 — Banco de Valencia SA κατά Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume

(Υπόθεση C-116/13)

2013/C 171/18

Γλώσσα διαδικασίας: ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Banco de Valencia SA

Εναγόμενοι: Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει προς το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) η ισπανική διαδικασία εκτέλεσης υποθήκης, καθόσον δεν παρέχει τη δυνατότητα στον δικαστή, προτού διατάξει την εκτέλεση, να ελέγξει αυτεπαγγέλτως ρήτρα περί πρόωρης καταγγελίας της συμβάσεως δανείου εκ μέρους της τράπεζας, η οποία θεωρείται ως καταχρηστική καθεαυτή και κατά την εφαρμογή της στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι η διάταξη αυτή είναι απαραίτητη ώστε ο επαγγελματίας δανειστής να δύναται να προσφύγει στην προνομιακή αυτή διαδικασία εκτέλεσης; |
| --- | --- |

1)

Συνάδει προς το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) η ισπανική διαδικασία εκτέλεσης υποθήκης, καθόσον δεν παρέχει τη δυνατότητα στον δικαστή, προτού διατάξει την εκτέλεση, να ελέγξει αυτεπαγγέλτως ρήτρα περί πρόωρης καταγγελίας της συμβάσεως δανείου εκ μέρους της τράπεζας, η οποία θεωρείται ως καταχρηστική καθεαυτή και κατά την εφαρμογή της στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι η διάταξη αυτή είναι απαραίτητη ώστε ο επαγγελματίας δανειστής να δύναται να προσφύγει στην προνομιακή αυτή διαδικασία εκτέλεσης;

| 2) | Υπό το πρίσμα του άρθρου 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, ποιο πρέπει να είναι το περιθώριο του δικαστή ως προς την εν λόγω ρήτρα όταν πρόκειται να διατάξει την επίσπευση της εκτέλεσης σε διαδικασία εκτέλεσης υποθήκης; |
| --- | --- |

2)

Υπό το πρίσμα του άρθρου 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, ποιο πρέπει να είναι το περιθώριο του δικαστή ως προς την εν λόγω ρήτρα όταν πρόκειται να διατάξει την επίσπευση της εκτέλεσης σε διαδικασία εκτέλεσης υποθήκης;

| 3) | Δύναται να θεωρηθεί, υπό το πρίσμα του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ και των σημείων 1, στοιχεία ε' και ζ', και 2, στοιχείο α', του παραρτήματός της, ότι συμβατική ρήτρα, η οποία παρέχει στον χρηματοδοτικό οργανισμό τη δυνατότητα μονομερούς καταγγελίας της συμβάσεως δανείου για εντελώς αντικειμενικούς λόγους, εκ των οποίων ορισμένοι δεν έχουν σχέση με τη σύμβαση και, στην υπό κρίση διαφορά, λόγω μη καταβολής τεσσάρων μηνιαίων δόσεων του ενυπόθηκου δανείου, είναι αφεαυτή, και κατά τη συγκεκριμένη εφαρμογή της στην προκειμένη περίπτωση, καταχρηστική; |
| --- | --- |

3)

Δύναται να θεωρηθεί, υπό το πρίσμα του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ και των σημείων 1, στοιχεία ε' και ζ', και 2, στοιχείο α', του παραρτήματός της, ότι συμβατική ρήτρα, η οποία παρέχει στον χρηματοδοτικό οργανισμό τη δυνατότητα μονομερούς καταγγελίας της συμβάσεως δανείου για εντελώς αντικειμενικούς λόγους, εκ των οποίων ορισμένοι δεν έχουν σχέση με τη σύμβαση και, στην υπό κρίση διαφορά, λόγω μη καταβολής τεσσάρων μηνιαίων δόσεων του ενυπόθηκου δανείου, είναι αφεαυτή, και κατά τη συγκεκριμένη εφαρμογή της στην προκειμένη περίπτωση, καταχρηστική;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/10

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Μαρτίου 2013 — Technische Universität Darmstadt κατά Eugen Ulmer KG

(Υπόθεση C-117/13)

2013/C 171/19

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγόμενο, αναιρεσείον και καθού η αντίθετη αναίρεση: Technische Universität Darmstadt

Ενάγουσα, αναιρεσίβλητη και ασκήσασα την αντίθετη αναίρεση: Eugen Ulmer KG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Ισχύουν όροι αγοράς ή άδειας, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1), στην περίπτωση στην οποία ο δικαιούχος έχει προτείνει στα ιδρύματα που μνημονεύονται στη διάταξη αυτή τη σύναψη υπό εύλογους όρους συμβάσεων παραχωρήσεως άδειας για τη χρήση ορισμένου έργου; |
| --- | --- |

1)

Ισχύουν όροι αγοράς ή άδειας, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1), στην περίπτωση στην οποία ο δικαιούχος έχει προτείνει στα ιδρύματα που μνημονεύονται στη διάταξη αυτή τη σύναψη υπό εύλογους όρους συμβάσεων παραχωρήσεως άδειας για τη χρήση ορισμένου έργου;

| 2) | Απονέμει το άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ στα κράτη μέλη την εξουσία να παρέχουν στα προαναφερθέντα ιδρύματα το δικαίωμα να ψηφιοποιούν τα έργα που περιλαμβάνονται στις συλλογές τους, εφόσον η ψηφιοποίηση είναι αναγκαία προκειμένου να καταστεί δυνατή η διάθεση των έργων αυτών στο κοινό μέσω τερματικών; |
| --- | --- |

2)

Απονέμει το άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ στα κράτη μέλη την εξουσία να παρέχουν στα προαναφερθέντα ιδρύματα το δικαίωμα να ψηφιοποιούν τα έργα που περιλαμβάνονται στις συλλογές τους, εφόσον η ψηφιοποίηση είναι αναγκαία προκειμένου να καταστεί δυνατή η διάθεση των έργων αυτών στο κοινό μέσω τερματικών;

| 3) | Επιτρέπεται τα δικαιώματα τα οποία έχουν προβλέψει τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ να έχουν τόσο ευρύ περιεχόμενο, ώστε να παρέχουν στους χρήστες των τερματικών τη δυνατότητα να εκτυπώνουν σε χαρτί ή να αποθηκεύουν σε φορητή μνήμη USB τα έργα που τίθενται στη διάθεση των εν λόγω χρηστών μέσω των τερματικών αυτών; |
| --- | --- |

3)

Επιτρέπεται τα δικαιώματα τα οποία έχουν προβλέψει τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ να έχουν τόσο ευρύ περιεχόμενο, ώστε να παρέχουν στους χρήστες των τερματικών τη δυνατότητα να εκτυπώνουν σε χαρτί ή να αποθηκεύουν σε φορητή μνήμη USB τα έργα που τίθενται στη διάθεση των εν λόγω χρηστών μέσω των τερματικών αυτών;

---

(1)  Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/10

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesarbeitsgerichts Hamm (Γερμανία) στις 14 Μαρτίου 2013 — Gülay Bollacke κατά K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG

(Υπόθεση C-118/13)

2013/C 171/20

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landesarbeitsgerichts Hamm

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Gülay Bollacke

Εναγόμενη: K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιβαίνουν σε αυτό εθνικές νομοθεσίες ή πρακτικές δυνάμει των οποίων η αξίωση σε μια ελάχιστης διαρκείας ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών απόλλυται καθ’ ολοκληρίαν με τον θάνατο του εργαζομένου, ήτοι εκτός της μη δυνάμενης πλέον να ικανοποιηθεί αξιώσεως περί απαλλαγής από την υποχρέωση για εργασία απόλλυται και η αξίωση περί καταβολής των αποδοχών αδείας; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιβαίνουν σε αυτό εθνικές νομοθεσίες ή πρακτικές δυνάμει των οποίων η αξίωση σε μια ελάχιστης διαρκείας ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών απόλλυται καθ’ ολοκληρίαν με τον θάνατο του εργαζομένου, ήτοι εκτός της μη δυνάμενης πλέον να ικανοποιηθεί αξιώσεως περί απαλλαγής από την υποχρέωση για εργασία απόλλυται και η αξίωση περί καταβολής των αποδοχών αδείας;

| 2) | Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αξίωση περί καταβολής χρηματικής αποζημιώσεως λόγω της μη χορηγήσεως μιας ελάχιστης διαρκείας ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών, σε περίπτωση τερματισμού της εργασιακής σχέσεως, συνδέεται προς το πρόσωπο του εργαζομένου κατά τέτοιο τρόπο ώστε η εν λόγω αξίωση να ανήκει μόνο σε αυτόν, προκειμένου να μπορεί να πραγματοποιήσει τους συνδεόμενους με τη χορήγηση ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών σκοπούς της αναπαύσεως και της αποκτήσεως ελευθέρου χρόνου έστω και σε μεταγενέστερο χρόνο; |
| --- | --- |

2)

Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αξίωση περί καταβολής χρηματικής αποζημιώσεως λόγω της μη χορηγήσεως μιας ελάχιστης διαρκείας ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών, σε περίπτωση τερματισμού της εργασιακής σχέσεως, συνδέεται προς το πρόσωπο του εργαζομένου κατά τέτοιο τρόπο ώστε η εν λόγω αξίωση να ανήκει μόνο σε αυτόν, προκειμένου να μπορεί να πραγματοποιήσει τους συνδεόμενους με τη χορήγηση ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών σκοπούς της αναπαύσεως και της αποκτήσεως ελευθέρου χρόνου έστω και σε μεταγενέστερο χρόνο;

| 3) | Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, υπό το πρίσμα της προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στο πλαίσιο της οργανώσεως του χρόνου εργασίας, ο εργοδότης υποχρεούται να χορηγήσει άδεια και στην πράξη στον εργαζόμενο μέχρι της λήξεως του ημερολογιακού έτους ή, το αργότερο, μέχρι της λήξεως μιας κρίσιμης για την εργασιακή σχέση περιόδου μεταφοράς, χωρίς να ασκεί επιρροή συναφώς το κατά πόσον ο εργαζόμενος έχει ζητήσει να λάβει άδεια; |
| --- | --- |

3)

Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, υπό το πρίσμα της προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στο πλαίσιο της οργανώσεως του χρόνου εργασίας, ο εργοδότης υποχρεούται να χορηγήσει άδεια και στην πράξη στον εργαζόμενο μέχρι της λήξεως του ημερολογιακού έτους ή, το αργότερο, μέχρι της λήξεως μιας κρίσιμης για την εργασιακή σχέση περιόδου μεταφοράς, χωρίς να ασκεί επιρροή συναφώς το κατά πόσον ο εργαζόμενος έχει ζητήσει να λάβει άδεια;

---

(1)  Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/11

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) στις 18ης Μαρτίου 2013 — Cruz & Companhia Lda κατά IFAP — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP κ.λπ.

(Υπόθεση C-128/13)

2013/C 171/21

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal da Relação de Lisboa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα και εκκαλούσα: Cruz & Companhia Lda

Εναγόμενα και εφεσίβλητα: IFAP — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP και Caixa Central — Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo, CRL

Προδικαστικά ερωτήματα

Ζητείται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποφανθεί, προδικαστικώς, επί της ερμηνείας των άρθρων 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 (1) της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, και 19, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2220/85 (2) της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 1985, σε σχέση με την «ελευθέρωση» της συσταθείσας εγγυήσεως στο πλαίσιο του άρθρου 22, παράγραφος 1, του πρώτου εκ των παρατεθέντων κανονισμών, λαμβανομένων υπόψη των ισχυρισμών των διαδίκων.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 351, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 2220/85 της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 1985, για τον καθορισμό των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 205, σ. 5).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/11

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Kamino International Logistics BV κατά Staatssecretaris van Financiën

(Υπόθεση C-129/13)

2013/C 171/22

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Kamino International Logistics BV

Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού από τη διοίκηση των δικαιωμάτων άμυνας άμεση εφαρμογή από τον εθνικό δικαστή; |
| --- | --- |

1)

Έχει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού από τη διοίκηση των δικαιωμάτων άμυνας άμεση εφαρμογή από τον εθνικό δικαστή;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1:






  α) | Πρέπει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας από τη διοίκηση να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αρχή αυτή παραβιάζεται αν ο αποδέκτης σχεδιαζόμενης αποφάσεως ναι μεν δεν ακούστηκε πριν η διοίκηση λάβει έναντι αυτού βλαπτικό μέτρο, πλην όμως σε μεταγενέστερο διοικητικό στάδιο (ενστάσεως), το οποίο προηγήθηκε της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του εθνικού δικαστή, η διοίκηση του παρέσχε τη δυνατότητα να ακουστεί; |
| --- | --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1:

α)

Πρέπει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας από τη διοίκηση να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αρχή αυτή παραβιάζεται αν ο αποδέκτης σχεδιαζόμενης αποφάσεως ναι μεν δεν ακούστηκε πριν η διοίκηση λάβει έναντι αυτού βλαπτικό μέτρο, πλην όμως σε μεταγενέστερο διοικητικό στάδιο (ενστάσεως), το οποίο προηγήθηκε της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του εθνικού δικαστή, η διοίκηση του παρέσχε τη δυνατότητα να ακουστεί;

| β) | Πρέπει να καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο οι νομικές συνέπειες της από τη διοίκηση παραβιάσεως της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας; |
| --- | --- |

β)

Πρέπει να καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο οι νομικές συνέπειες της από τη διοίκηση παραβιάσεως της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β, ποιες περιστάσεις δύναται ο εθνικός δικαστής να λάβει υπόψη κατά τον καθορισμό των νομικών συνεπειών, και ειδικότερα δύναται να λάβει υπόψη το αν έχει αποδειχθεί ότι η διαδικασία θα είχε διαφορετική έκβαση χωρίς την από τη διοίκηση παραβίαση της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β, ποιες περιστάσεις δύναται ο εθνικός δικαστής να λάβει υπόψη κατά τον καθορισμό των νομικών συνεπειών, και ειδικότερα δύναται να λάβει υπόψη το αν έχει αποδειχθεί ότι η διαδικασία θα είχε διαφορετική έκβαση χωρίς την από τη διοίκηση παραβίαση της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας;

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/12

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Datema Hellman Worldwide Logistics BV κατά Staatssecretaris van Financiën

(Υπόθεση C-130/13)

2013/C 171/23

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Datema Hellman Worldwide Logistics BV

Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού από τη διοίκηση των δικαιωμάτων άμυνας άμεση εφαρμογή από τον εθνικό δικαστή; |
| --- | --- |

1)

Έχει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού από τη διοίκηση των δικαιωμάτων άμυνας άμεση εφαρμογή από τον εθνικό δικαστή;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1:






  α) | Πρέπει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας από τη διοίκηση να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αρχή αυτή παραβιάζεται αν ο αποδέκτης σχεδιαζόμενης αποφάσεως ναι μεν δεν ακούστηκε πριν η διοίκηση λάβει έναντι αυτού βλαπτικό μέτρο, πλην όμως σε μεταγενέστερο διοικητικό στάδιο (ενστάσεως), το οποίο προηγήθηκε της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του εθνικού δικαστή, η διοίκηση του παρέσχε τη δυνατότητα να ακουστεί; |
| --- | --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1:

α)

Πρέπει η κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας από τη διοίκηση να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αρχή αυτή παραβιάζεται αν ο αποδέκτης σχεδιαζόμενης αποφάσεως ναι μεν δεν ακούστηκε πριν η διοίκηση λάβει έναντι αυτού βλαπτικό μέτρο, πλην όμως σε μεταγενέστερο διοικητικό στάδιο (ενστάσεως), το οποίο προηγήθηκε της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του εθνικού δικαστή, η διοίκηση του παρέσχε τη δυνατότητα να ακουστεί;

| β) | Πρέπει να καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο οι νομικές συνέπειες της από τη διοίκηση παραβιάσεως της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας; |
| --- | --- |

β)

Πρέπει να καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο οι νομικές συνέπειες της από τη διοίκηση παραβιάσεως της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β, ποιες περιστάσεις δύναται ο εθνικός δικαστής να λάβει υπόψη κατά τον καθορισμό των νομικών συνεπειών, και ειδικότερα δύναται να λάβει υπόψη το ότι η διαδικασία θα είχε διαφορετική έκβαση χωρίς την από τη διοίκηση παραβίαση της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β, ποιες περιστάσεις δύναται ο εθνικός δικαστής να λάβει υπόψη κατά τον καθορισμό των νομικών συνεπειών, και ειδικότερα δύναται να λάβει υπόψη το ότι η διαδικασία θα είχε διαφορετική έκβαση χωρίς την από τη διοίκηση παραβίαση της κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας;

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/12

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Staatssecretaris van Financiën κατά V.o.f. Schoenimport «Italmoda» Mariano Previti

(Υπόθεση C-131/13)

2013/C 171/24

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiënκ.

Αναιρεσίβλητη: V.o.f. Schoenimport «Italmoda» Mariano Previti

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Οφείλουν οι εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα να αρνούνται, βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απαλλαγή από τον ΦΠΑ μιας ενδοκοινοτικής παραδόσεως, την ύπαρξη δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ όσον αφορά την αγορά αγαθών τα οποία μετά την αγορά αποστέλλονται σε άλλο κράτος μέλος ή την ύπαρξη δικαιώματος επιστροφής που απορρέει από την εφαρμογή του άρθρου 28β, A, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ (1), όταν, βάσει αντικειμενικών στοιχείων, αποδεικνύεται ότι, όσον αφορά τα οικεία αγαθά, πρόκειται περί φοροδιαφυγής ως προς τον ΦΠΑ και ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι μετείχε σ’ αυτήν, ακόμη και αν ο εθνικός νόμος δεν προβλέπει τη δυνατότητα αρνήσεως της απαλλαγής, της εκπτώσεως ή της επιστροφής υπό τις συνθήκες αυτές. |
| --- | --- |

1)

Οφείλουν οι εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα να αρνούνται, βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απαλλαγή από τον ΦΠΑ μιας ενδοκοινοτικής παραδόσεως, την ύπαρξη δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ όσον αφορά την αγορά αγαθών τα οποία μετά την αγορά αποστέλλονται σε άλλο κράτος μέλος ή την ύπαρξη δικαιώματος επιστροφής που απορρέει από την εφαρμογή του άρθρου 28β, A, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ (1), όταν, βάσει αντικειμενικών στοιχείων, αποδεικνύεται ότι, όσον αφορά τα οικεία αγαθά, πρόκειται περί φοροδιαφυγής ως προς τον ΦΠΑ και ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι μετείχε σ’ αυτήν, ακόμη και αν ο εθνικός νόμος δεν προβλέπει τη δυνατότητα αρνήσεως της απαλλαγής, της εκπτώσεως ή της επιστροφής υπό τις συνθήκες αυτές.

| 2) | Πρέπει, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, να μην επιτρέπεται η προμνησθείσα απαλλαγή, έκπτωση ή επιστροφή και σε περίπτωση που η φοροδιαφυγή ως προς τον ΦΠΑ τελέσθηκε σε άλλο κράτος μέλος (και όχι στο κράτος μέλος από το οποίο απεστάλησαν τα αγαθά) και ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τη φοροδιαφυγή, ενώ αυτός ο υποκείμενος στον φόρο εκπλήρωσε, στο κράτος μέλος από το οποίο απεστάλησαν τα αγαθά, όλες τις (τυπικές) προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπουν οι εθνικές νομοθετικές διατάξεις για την απαλλαγή, την έκπτωση ή την επιστροφή και παρείχε πάντοτε στην φορολογική αρχή του κράτους μέλους αυτού όλα τα απαιτούμενα στοιχεία που αφορούσαν τα αγαθά, την αποστολή και τους αγοραστές στο κράτος μέλος προορισμού των αγαθών; |
| --- | --- |

2)

Πρέπει, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, να μην επιτρέπεται η προμνησθείσα απαλλαγή, έκπτωση ή επιστροφή και σε περίπτωση που η φοροδιαφυγή ως προς τον ΦΠΑ τελέσθηκε σε άλλο κράτος μέλος (και όχι στο κράτος μέλος από το οποίο απεστάλησαν τα αγαθά) και ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τη φοροδιαφυγή, ενώ αυτός ο υποκείμενος στον φόρο εκπλήρωσε, στο κράτος μέλος από το οποίο απεστάλησαν τα αγαθά, όλες τις (τυπικές) προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπουν οι εθνικές νομοθετικές διατάξεις για την απαλλαγή, την έκπτωση ή την επιστροφή και παρείχε πάντοτε στην φορολογική αρχή του κράτους μέλους αυτού όλα τα απαιτούμενα στοιχεία που αφορούσαν τα αγαθά, την αποστολή και τους αγοραστές στο κράτος μέλος προορισμού των αγαθών;

| 3) | Ποια είναι η έννοια, σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, του όρου «φορολογήθηκε», στο άρθρο 28β, A, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο (τελευταία φράση), της έκτης οδηγίας: η αναγραφή, στη νομοθετικώς προβλεπόμενη δήλωση ΦΠΑ, του ΦΠΑ που οφείλεται για την ενδοκοινοτική απόκτηση εντός του κράτους μέλους προορισμού των αγαθών ή μήπως η –σε περίπτωση ελλείψεως προσήκουσας δηλώσεως– λήψη μέτρων εκ μέρους της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους προορισμού για την τακτοποίηση της ελλείψεως αυτής; Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα αυτό αν η οικεία πράξη αποτελεί μέρος μιας αλυσίδας πράξεων που αποσκοπεί στη φοροδιαφυγή ως προς τον ΦΠΑ εντός της χώρας προορισμού των εμπορευμάτων, πράγμα το οποίο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ο υποκείμενος στον φόρο; |
| --- | --- |

3)

Ποια είναι η έννοια, σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, του όρου «φορολογήθηκε», στο άρθρο 28β, A, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο (τελευταία φράση), της έκτης οδηγίας: η αναγραφή, στη νομοθετικώς προβλεπόμενη δήλωση ΦΠΑ, του ΦΠΑ που οφείλεται για την ενδοκοινοτική απόκτηση εντός του κράτους μέλους προορισμού των αγαθών ή μήπως η –σε περίπτωση ελλείψεως προσήκουσας δηλώσεως– λήψη μέτρων εκ μέρους της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους προορισμού για την τακτοποίηση της ελλείψεως αυτής; Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα αυτό αν η οικεία πράξη αποτελεί μέρος μιας αλυσίδας πράξεων που αποσκοπεί στη φοροδιαφυγή ως προς τον ΦΠΑ εντός της χώρας προορισμού των εμπορευμάτων, πράγμα το οποίο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ο υποκείμενος στον φόρο;

---

(1)  Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/13

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαρτίου 2013 — Staatssecretaris van Economische Zaken και Staatssecretaris van Financië κατά Q

(Υπόθεση C-133/13)

2013/C 171/25

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες:

| | Staatssecretaris van Economische Zaken, |
| --- | --- |

Staatssecretaris van Economische Zaken,

| | Staatssecretaris van Financiën |
| --- | --- |

Staatssecretaris van Financiën

Αναιρεσίβλητη: Q

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αποτελεί το συμφέρον της διατηρήσεως του εθνικού φυσικού κάλλους και της πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς, όπως το συμφέρον αυτό προβλέπεται στον νόμο Natuurschoonwet 1928, επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος ο οποίος δικαιολογεί μια ρύθμιση με την οποία η εφαρμογή μιας απαλλαγής από τον φόρο δωρεάς περιορίζεται σε αγροκτήματα που βρίσκονται στις Κάτω Χώρες; |
| --- | --- |

1)

Αποτελεί το συμφέρον της διατηρήσεως του εθνικού φυσικού κάλλους και της πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς, όπως το συμφέρον αυτό προβλέπεται στον νόμο Natuurschoonwet 1928, επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος ο οποίος δικαιολογεί μια ρύθμιση με την οποία η εφαρμογή μιας απαλλαγής από τον φόρο δωρεάς περιορίζεται σε αγροκτήματα που βρίσκονται στις Κάτω Χώρες;

| 2) | α) | Δύνανται οι αρχές ενός κράτους μέλους, στο πλαίσιο της έρευνας για το αν ένα ακίνητο που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος μπορεί να χαρακτηριστεί ως αγρόκτημα κατά την έννοια του Natuurschoonwet 1928, με σκοπό τη συνδρομή από τις αρχές του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται το ακίνητο να επικαλεστούν την οδηγία 2010/24/ΕΕ (1) του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 2010, περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα, όταν ο χαρακτηρισμός του ακινήτου ως αγροκτήματος βάσει του νόμου αυτού έχει ως συνέπεια ότι χορηγείται απαλλαγή από τον φόρο δωρεάς ο οποίος θα οφείλεται κατά τον χρόνο της δωρεάς του ακινήτου; |
| --- | --- | --- |

2)

α)

Δύνανται οι αρχές ενός κράτους μέλους, στο πλαίσιο της έρευνας για το αν ένα ακίνητο που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος μπορεί να χαρακτηριστεί ως αγρόκτημα κατά την έννοια του Natuurschoonwet 1928, με σκοπό τη συνδρομή από τις αρχές του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται το ακίνητο να επικαλεστούν την οδηγία 2010/24/ΕΕ (1) του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 2010, περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα, όταν ο χαρακτηρισμός του ακινήτου ως αγροκτήματος βάσει του νόμου αυτού έχει ως συνέπεια ότι χορηγείται απαλλαγή από τον φόρο δωρεάς ο οποίος θα οφείλεται κατά τον χρόνο της δωρεάς του ακινήτου;

| β) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α, πρέπει ο όρος «διοικητική έρευνα» που περιέχεται στο άρθρο 3, σημείο 7, της οδηγίας 2011/16/EE (2) του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ, να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί να περιλάβει επίσης μια επιτόπια έρευνα; |
| --- | --- |

β)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α, πρέπει ο όρος «διοικητική έρευνα» που περιέχεται στο άρθρο 3, σημείο 7, της οδηγίας 2011/16/EE (2) του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ, να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί να περιλάβει επίσης μια επιτόπια έρευνα;

| γ) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β, δύναται για τη διευκρίνιση του όρου «διοικητικές έρευνες» που περιέχεται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2010/24/ΕΕ [...], να ληφθεί υπόψη ο ορισμός του όρου «διοικητική έρευνα» που περιέχεται στο άρθρο 3, σημείο 7, της οδηγίας 2011/16/EE [...]; |
| --- | --- |

γ)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β, δύναται για τη διευκρίνιση του όρου «διοικητικές έρευνες» που περιέχεται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2010/24/ΕΕ [...], να ληφθεί υπόψη ο ορισμός του όρου «διοικητική έρευνα» που περιέχεται στο άρθρο 3, σημείο 7, της οδηγίας 2011/16/EE [...];

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α, στο ερώτημα 2β ή στο ερώτημα 2γ, πρέπει η αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, όπως αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 167, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν ένα κράτος μέλος ζητεί τη συνεργασία άλλου κράτους μέλους κατά την έρευνα αν ένα ευρισκόμενο σε αυτό το άλλο κράτος μέλος ακίνητο μπορεί να χαρακτηριστεί ως αγρόκτημα κατά την έννοια ενός νόμου που έχει ως σκοπό τη διατήρηση και προστασία του εθνικού φυσικού κάλλους και της πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς, η αρχή αυτή συνεπάγεται ότι οφείλει να παράσχει τη συνεργασία αυτή το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνθηκε η σχετική αίτηση; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α, στο ερώτημα 2β ή στο ερώτημα 2γ, πρέπει η αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, όπως αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 167, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν ένα κράτος μέλος ζητεί τη συνεργασία άλλου κράτους μέλους κατά την έρευνα αν ένα ευρισκόμενο σε αυτό το άλλο κράτος μέλος ακίνητο μπορεί να χαρακτηριστεί ως αγρόκτημα κατά την έννοια ενός νόμου που έχει ως σκοπό τη διατήρηση και προστασία του εθνικού φυσικού κάλλους και της πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς, η αρχή αυτή συνεπάγεται ότι οφείλει να παράσχει τη συνεργασία αυτή το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνθηκε η σχετική αίτηση;

| 4) | Δύναται περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων να δικαιολογηθεί με επίκληση της ανάγκης διασφαλίσεως αποτελεσματικών φορολογικών ελέγχων, αν η αποτελεσματικότητα των ελέγχων αυτών φαίνεται να μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο μόνον λόγω του ότι εθνικές αρχές θα πρέπει επί το χρονικό διάστημα των 25 ετών που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, του Natuurschoonwet 1928 να ταξιδεύουν σε άλλο κράτος μέλος προκειμένου να διενεργούν εκεί τους αναγκαίους ελέγχους; |
| --- | --- |

4)

Δύναται περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων να δικαιολογηθεί με επίκληση της ανάγκης διασφαλίσεως αποτελεσματικών φορολογικών ελέγχων, αν η αποτελεσματικότητα των ελέγχων αυτών φαίνεται να μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο μόνον λόγω του ότι εθνικές αρχές θα πρέπει επί το χρονικό διάστημα των 25 ετών που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, του Natuurschoonwet 1928 να ταξιδεύουν σε άλλο κράτος μέλος προκειμένου να διενεργούν εκεί τους αναγκαίους ελέγχους;

---

(1)  ΕΕ L 84, σ. 1.

(2)  ΕΕ L 64, σ. 1.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/13

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 18 Μαρτίου 2013 — Szatmári Malom Kft. κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

(Υπόθεση C-135/13)

2013/C 171/26

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Kúria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Szatmári Malom Kft.

Καθού: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Εμπίπτει η εκ μέρους επιχειρήσεως δημιουργία νέας μονάδας παραγωγής με κλείσιμο των παλαιών μονάδων, χωρίς όμως αύξηση της υφιστάμενης ικανότητας παραγωγής, στην έννοια της βελτιώσεως των συνολικών επιδόσεων της γεωργικής εκμεταλλεύσεως, η οποία χρησιμοποιείται στο άρθρο 26, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου; |
| --- | --- |

1)

Εμπίπτει η εκ μέρους επιχειρήσεως δημιουργία νέας μονάδας παραγωγής με κλείσιμο των παλαιών μονάδων, χωρίς όμως αύξηση της υφιστάμενης ικανότητας παραγωγής, στην έννοια της βελτιώσεως των συνολικών επιδόσεων της γεωργικής εκμεταλλεύσεως, η οποία χρησιμοποιείται στο άρθρο 26, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου;

| 2) | Μπορεί η επένδυση την οποία σχεδιάζει η αναιρεσείουσα να θεωρηθεί ως επένδυση για τη βελτίωση των συνολικών επιδόσεων της επιχειρήσεως, υπό την έννοια των άρθρων 20, στοιχείο β', σημείο iii, και 28, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 (1) του Συμβουλίου; |
| --- | --- |

2)

Μπορεί η επένδυση την οποία σχεδιάζει η αναιρεσείουσα να θεωρηθεί ως επένδυση για τη βελτίωση των συνολικών επιδόσεων της επιχειρήσεως, υπό την έννοια των άρθρων 20, στοιχείο β', σημείο iii, και 28, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 (1) του Συμβουλίου;

| 3) | Είναι οι διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 3, της αποφάσεως αριθ. 47 του Υπουργού Γεωργίας και Αγροτικής Αναπτύξεως, της 17ης Απριλίου 2008, σύμφωνες προς το άρθρο 28, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, στο μέτρο που προβλέπουν ενίσχυση για τις πράξεις που αποσκοπούν, όσον αφορά τις μονάδες αλευροποιίας, αποκλειστικά στον εκσυγχρονισμό της υπάρχουσας ικανότητας παραγωγής; Επιτρέπει ο κανονισμός του Συμβουλίου τη θέσπιση εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως αποκλείουσας για οικονομικούς λόγους τη χορήγηση ενισχύσεως για ορισμένα αναπτυξιακά μέτρα; |
| --- | --- |

3)

Είναι οι διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 3, της αποφάσεως αριθ. 47 του Υπουργού Γεωργίας και Αγροτικής Αναπτύξεως, της 17ης Απριλίου 2008, σύμφωνες προς το άρθρο 28, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, στο μέτρο που προβλέπουν ενίσχυση για τις πράξεις που αποσκοπούν, όσον αφορά τις μονάδες αλευροποιίας, αποκλειστικά στον εκσυγχρονισμό της υπάρχουσας ικανότητας παραγωγής; Επιτρέπει ο κανονισμός του Συμβουλίου τη θέσπιση εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως αποκλείουσας για οικονομικούς λόγους τη χορήγηση ενισχύσεως για ορισμένα αναπτυξιακά μέτρα;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 277, σ. 1).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/14 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/14

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht München (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2013 — Herbaria Kräuterparadies GmbH κατά Freistaat Bayern

(Υπόθεση C-137/13)

2013/C 171/27

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bayerisches Verwaltungsgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Herbaria Kräuterparadies GmbH

Καθού: Freistaat Bayern

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 (1) την έννοια ότι η χρήση των αναφερόμενων σε αυτό ουσιών επιβάλλεται εκ του νόμου μόνο στην περίπτωση που μια ρύθμιση του δικαίου της Ένωσης ή μια σύμφωνη προς το δίκαιο αυτό εθνική ρύθμιση προβλέπει, για το τρόφιμο στο οποίο πρόκειται να ενσωματωθούν οι εν λόγω ουσίες, είτε ευθέως την προσθήκη των ουσιών αυτών είτε τουλάχιστον μια ελάχιστη περιεκτικότητα των ουσιών αυτών στο συγκεκριμένο τρόφιμο; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 (1) την έννοια ότι η χρήση των αναφερόμενων σε αυτό ουσιών επιβάλλεται εκ του νόμου μόνο στην περίπτωση που μια ρύθμιση του δικαίου της Ένωσης ή μια σύμφωνη προς το δίκαιο αυτό εθνική ρύθμιση προβλέπει, για το τρόφιμο στο οποίο πρόκειται να ενσωματωθούν οι εν λόγω ουσίες, είτε ευθέως την προσθήκη των ουσιών αυτών είτε τουλάχιστον μια ελάχιστη περιεκτικότητα των ουσιών αυτών στο συγκεκριμένο τρόφιμο;

| 2) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 την έννοια ότι η χρήση των εν λόγω ουσιών επιβάλλεται εκ του νόμου και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, χωρίς την ενσωμάτωση μίας τουλάχιστον από τις εν λόγω ουσίες, η διάθεση ενός τροφίμου στην αγορά ως συμπληρώματος διατροφής ή/και με την προβολή ισχυρισμών υγείας θα ήταν παραπλανητική για τον καταναλωτή, διότι λόγω της πολύ μειωμένης περιεκτικότητας στην εν λόγω ουσία το τρόφιμο αυτό δεν μπορεί να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο προορίζεται ως τρόφιμο ή/και τον σκοπό ο οποίος δηλώνεται μέσω του ισχυρισμού υγείας; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 την έννοια ότι η χρήση των εν λόγω ουσιών επιβάλλεται εκ του νόμου και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, χωρίς την ενσωμάτωση μίας τουλάχιστον από τις εν λόγω ουσίες, η διάθεση ενός τροφίμου στην αγορά ως συμπληρώματος διατροφής ή/και με την προβολή ισχυρισμών υγείας θα ήταν παραπλανητική για τον καταναλωτή, διότι λόγω της πολύ μειωμένης περιεκτικότητας στην εν λόγω ουσία το τρόφιμο αυτό δεν μπορεί να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο προορίζεται ως τρόφιμο ή/και τον σκοπό ο οποίος δηλώνεται μέσω του ισχυρισμού υγείας;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 την έννοια ότι η χρήση των εν λόγω ουσιών επιβάλλεται εκ του νόμου και στις περιπτώσεις στις οποίες ένας συγκεκριμένος ισχυρισμός υγείας επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο για τρόφιμα που περιέχουν ορισμένη ποσότητα, τη λεγόμενη «σημαντική ποσότητα», μιας από τις εν λόγω ουσίες; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 την έννοια ότι η χρήση των εν λόγω ουσιών επιβάλλεται εκ του νόμου και στις περιπτώσεις στις οποίες ένας συγκεκριμένος ισχυρισμός υγείας επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο για τρόφιμα που περιέχουν ορισμένη ποσότητα, τη λεγόμενη «σημαντική ποσότητα», μιας από τις εν λόγω ουσίες;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 889/2008 της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 834/2007 του Συμβουλίου για τη βιολογική παραγωγή και την επισήμανση των βιολογικών προϊόντων όσον αφορά τον βιολογικό τρόπο παραγωγής, την επισήμανση και τον έλεγχο των προϊόντων (EE L 250, σ. 1).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/14 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/14

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 19 Μαρτίου 2013 — Naime Dogan κατά Bundesrepublik Deutschland

(Υπόθεση C-138/13)

2013/C 171/28

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Naime Dogan

Καθής: Bundesrepublik Deutschland

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιβαίνει στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του πρόσθετου πρωτοκόλλου της συμφωνίας συνδέσεως της 12ης Σεπτεμβρίου 1963 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκικής Δημοκρατίας για τη μεταβατική φάση της συνδέσεως το οποίο υπεγράφη στις 23 Νοεμβρίου 1970 (στο εξής: πρόσθετο πρωτόκολλο) ρύθμιση του εθνικού δικαίου, που εισήχθη το πρώτον αφού ετέθησαν σε ισχύ οι προαναφερθείσες διατάξεις, με την οποία η είσοδος για πρώτη φορά μέλους της οικογενείας Τούρκου υπηκόου, ο οποίος απολαύει της νομικής θέσεως του άρθρου 41, παράγραφος 1, του πρόσθετου πρωτοκόλλου, εξαρτάται από το κατά πόσον το μέλος της οικογενείας αποδεικνύει προ της εισόδου του ότι διαθέτει γνώσεις της γερμανικής που του επιτρέπουν να συνεννοείται στοιχειωδώς; |
| --- | --- |

1)

Αντιβαίνει στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του πρόσθετου πρωτοκόλλου της συμφωνίας συνδέσεως της 12ης Σεπτεμβρίου 1963 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκικής Δημοκρατίας για τη μεταβατική φάση της συνδέσεως το οποίο υπεγράφη στις 23 Νοεμβρίου 1970 (στο εξής: πρόσθετο πρωτόκολλο) ρύθμιση του εθνικού δικαίου, που εισήχθη το πρώτον αφού ετέθησαν σε ισχύ οι προαναφερθείσες διατάξεις, με την οποία η είσοδος για πρώτη φορά μέλους της οικογενείας Τούρκου υπηκόου, ο οποίος απολαύει της νομικής θέσεως του άρθρου 41, παράγραφος 1, του πρόσθετου πρωτοκόλλου, εξαρτάται από το κατά πόσον το μέλος της οικογενείας αποδεικνύει προ της εισόδου του ότι διαθέτει γνώσεις της γερμανικής που του επιτρέπουν να συνεννοείται στοιχειωδώς;

| 2) | Αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (1) η προαναφερθείσα στο πρώτο ερώτημα ρύθμιση του εθνικού δικαίου; |
| --- | --- |

2)

Αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (1) η προαναφερθείσα στο πρώτο ερώτημα ρύθμιση του εθνικού δικαίου;

---

(1)  ΕΕ L 251, σ. 12.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/15

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Specializat Cluj (Ρουμανία) στις 20 Μαρτίου 2013 — Bogdan Matei, Ioanna Ofelia Matei κατά SC Volksbank România SA

(Υπόθεση C-143/13)

2013/C 171/29

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Specializat Cluj

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Bogdan Matei, Ioanna Ofelia Matei

Αναιρεσιβαλλομένη: SC Volksbank România SA

Προδικαστικό ερώτημα

Λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1), η εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα των ρητρών δεν μπορεί να αφορά ούτε τον καθορισμό του αντικειμένου της συμβάσεως ούτε το ανάλογο ή μη μεταξύ της τιμής ή της αμοιβής, αφενός, και των παρεχομένων ως αντάλλαγμα υπηρεσιών ή αγαθών, εφόσον οι εν λόγω ρήτρες είναι διατυπωμένες κατά τρόπο σαφή και κατανοητό

και

δοθέντος ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1 [ΣτΜ: στην πραγματικότητα πρόκειται για την παράγραφο 2], της οδηγίας 2008/48/ΕΚ (2), ο διδόμενος στο άρθρο 3, στοιχείο ζ', της οδηγίας αυτής ορισμός του συνολικού κόστους της πιστώσεως για τον καταναλωτή, το οποίο κόστος περιλαμβάνει το σύνολο των προμηθειών τις οποίες καλείται να πληρώσει ο καταναλωτής στο πλαίσιο της συμβάσεως πίστεως, δεν εφαρμόζεται όταν πρόκειται για τον καθορισμό του αντικειμένου μιας διασφαλιζόμενης με την εγγραφή υποθήκης συμβάσεως πίστεως

ερωτάται αν

οι έννοιες του “αντικειμένου” και/ή της “τιμής”, περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, μπορούν να ερμηνευθούν ως καταλαμβάνουσες και έννοιες –“αντικείμενο” ή/και «τιμή» της διασφαλιζόμενης με την εγγραφή υποθήκης συμβάσεως πίστεως– οι οποίες περιλαμβάνουν, μεταξύ των συνιστώντων την οφειλόμενη για τη χορήγηση της πίστεως αντιπαροχή στοιχείων, και το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο της διασφαλιζόμενης με την εγγραφή υποθήκης συμβάσεως πίστεως, απαρτιζόμενο από το σταθερό ή μεταβλητό επιτόκιο, την τραπεζική προμήθεια και άλλα κόστη απαντώντα και οριζόμενα στη σύμβαση πίστεως

---

(1)  Οδηγία του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (EE L 95, σ. 29).

(2)  Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (EE L 133, σ. 66).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/15

---

Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2013 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-146/13)

2013/C 171/30

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: E. Chamizo Llatas et S. Centeno Huerta)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να κρίνει κατά νόμο ανίσχυρο τον κανονισμό (ΕΕ) 1257/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών (1) ή, επικουρικώς, να τον ακυρώσει στο σύνολό του· |
| --- | --- |

—

να κρίνει κατά νόμο ανίσχυρο τον κανονισμό (ΕΕ) 1257/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών (1) ή, επικουρικώς, να τον ακυρώσει στο σύνολό του·

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει:






  α) | το άρθρο 9, παράγραφος 1, στο σύνολό του, και παράγραφος 2, του κανονισμού, κατά το γράμμα του πέμπτου λόγου ακυρώσεως της προσφυγής και |
| --- | --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει:

α)

το άρθρο 9, παράγραφος 1, στο σύνολό του, και παράγραφος 2, του κανονισμού, κατά το γράμμα του πέμπτου λόγου ακυρώσεως της προσφυγής και

| β) | το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού στο σύνολό του, καθώς και όλες τις περιλαμβανόμενες στον κανονισμό παραπομπές στο ενοποιημένο σύστημα επιλύσεως των διαφορών σε θέματα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ως νομικό καθεστώς του ενιαίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας και ως πηγή του δικαίου του ενιαίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας, και |
| --- | --- |

β)

το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού στο σύνολό του, καθώς και όλες τις περιλαμβανόμενες στον κανονισμό παραπομπές στο ενοποιημένο σύστημα επιλύσεως των διαφορών σε θέματα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ως νομικό καθεστώς του ενιαίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας και ως πηγή του δικαίου του ενιαίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας, και

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1) | Προσβολή των αξιών του κράτους δικαίου, με τη θέσπιση ρυθμίσεως βασιζόμενης σε τίτλο εκδοθέντα από το Ευρωπαϊκό Γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, οι πράξεις του οποίου δεν υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο. |
| --- | --- |

1)

Προσβολή των αξιών του κράτους δικαίου, με τη θέσπιση ρυθμίσεως βασιζόμενης σε τίτλο εκδοθέντα από το Ευρωπαϊκό Γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, οι πράξεις του οποίου δεν υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο.

| 2) | Ανυπαρξία πράξεως της Ένωσης και, επικουρικώς, έλλειψη νομικής βάσεως του κανονισμού, λόγω μη υπάρξεως μέτρων διασφαλιζόντων την ενιαία προστασία του άρθρου 118 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

2)

Ανυπαρξία πράξεως της Ένωσης και, επικουρικώς, έλλειψη νομικής βάσεως του κανονισμού, λόγω μη υπάρξεως μέτρων διασφαλιζόντων την ενιαία προστασία του άρθρου 118 ΣΛΕΕ.

| 3) | Υπέρβαση εξουσίας, λόγω της χρησιμοποιήσεως της ενισχυμένης συνεργασίας για άλλους σκοπούς πλην των προβλεπομένων στις Συνθήκες. |
| --- | --- |

3)

Υπέρβαση εξουσίας, λόγω της χρησιμοποιήσεως της ενισχυμένης συνεργασίας για άλλους σκοπούς πλην των προβλεπομένων στις Συνθήκες.

| 4) | Παράβαση του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και, επικουρικώς, παράβαση της νομολογίας Meroni, με το σύστημα καθορισμού ετησίων τελών και καθορισμού του συστήματος κατανομής τους. |
| --- | --- |

4)

Παράβαση του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και, επικουρικώς, παράβαση της νομολογίας Meroni, με το σύστημα καθορισμού ετησίων τελών και καθορισμού του συστήματος κατανομής τους.

| 5) | Παράβαση της νομολογίας Meroni, λόγω της αναθέσεως στο Ευρωπαϊκό Γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ορισμένων διοικητικών καθηκόντων σε σχέση με το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. |
| --- | --- |

5)

Παράβαση της νομολογίας Meroni, λόγω της αναθέσεως στο Ευρωπαϊκό Γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ορισμένων διοικητικών καθηκόντων σε σχέση με το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.

| 6) | Προσβολή των αρχών της αυτονομίας και της ομοιομορφίας κατά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης, λόγω του συστήματος ενάρξεως ισχύος του κανονισμού. |
| --- | --- |

6)

Προσβολή των αρχών της αυτονομίας και της ομοιομορφίας κατά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης, λόγω του συστήματος ενάρξεως ισχύος του κανονισμού.

---

(1)  ΕΕ L 361, σ. 1.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/16

---

Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2013 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-147/13)

2013/C 171/31

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: S. Centeno Huerta και E. Chamizo Llatas)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 1260/2012 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών σε σχέση με τις εφαρμοστέες μεταφραστικές ρυθμίσεις (1), και να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 1260/2012 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών σε σχέση με τις εφαρμοστέες μεταφραστικές ρυθμίσεις (1), και να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα·

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 4, 5, 6, παράγραφος 2, και 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1260/2012 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών σε σχέση με τις εφαρμοστέες μεταφραστικές ρυθμίσεις, και να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 4, 5, 6, παράγραφος 2, και 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1260/2012 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών σε σχέση με τις εφαρμοστέες μεταφραστικές ρυθμίσεις, και να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

| 1) | Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων με την εγκαθίδρυση καθεστώτος που βλάπτει τα πρόσωπα των οποίων η γλώσσα δεν είναι η αγγλική, η γαλλική ή η γερμανική, καθόσον το καθεστώς αυτό δεν είναι ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. |
| --- | --- |

1)

Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων με την εγκαθίδρυση καθεστώτος που βλάπτει τα πρόσωπα των οποίων η γλώσσα δεν είναι η αγγλική, η γαλλική ή η γερμανική, καθόσον το καθεστώς αυτό δεν είναι ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.

| 2) | Έλλειψη νομικής βάσεως του άρθρου 4 που ρυθμίζει τα της μεταφράσεως σε περίπτωση διαφοράς, που δεν επηρεάζει ευθέως το γλωσσικό καθεστώς του τίτλου όπως προβλέπεται από το άρθρο 118, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

2)

Έλλειψη νομικής βάσεως του άρθρου 4 που ρυθμίζει τα της μεταφράσεως σε περίπτωση διαφοράς, που δεν επηρεάζει ευθέως το γλωσσικό καθεστώς του τίτλου όπως προβλέπεται από το άρθρο 118, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ.

| 3) | Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου. |
| --- | --- |

3)

Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.

| 4) | Μη τήρηση της νομολογίας Meroni, καθόσον ανατίθεται στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας η διαχείριση του καθεστώτος αποζημιώσεως (άρθρο 5) και η δημοσίευση των μεταφράσεων (άρθρο 6, παράγραφος 2). |
| --- | --- |

4)

Μη τήρηση της νομολογίας Meroni, καθόσον ανατίθεται στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας η διαχείριση του καθεστώτος αποζημιώσεως (άρθρο 5) και η δημοσίευση των μεταφράσεων (άρθρο 6, παράγραφος 2).

| 5) | Παραβίαση της αρχής της αυτοτέλειας του δικαίου της Ένωσης, καθόσον η εφαρμογή του κανονισμού εξαρτάται από την έναρξη της ισχύος της συμφωνίας για την ίδρυση ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. |
| --- | --- |

5)

Παραβίαση της αρχής της αυτοτέλειας του δικαίου της Ένωσης, καθόσον η εφαρμογή του κανονισμού εξαρτάται από την έναρξη της ισχύος της συμφωνίας για την ίδρυση ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.

---

(1)  ΕΕ L 361, σ. 89

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — Α κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Υπόθεση C-148/13)

2013/C 171/32

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Α

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Προδικαστικό ερώτημα

Ποιοι περιορισμοί επιβάλλονται από το άρθρο 4 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, καθώς και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικότερα δε από τα άρθρα του 3 και 7, στον τρόπο ελέγχου της αξιοπιστίας δηλώσεων που αφορούν τον γενετήσιο προσανατολισμό του ενδιαφερόμενου, διακρίνονται δε οι περιορισμοί αυτοί από τους ισχύοντες για τον έλεγχο της αξιοπιστίας δηλώσεων περί συνδρομής των λοιπών προβλεπόμενων λόγων διώξεως και, αν ναι, υπό ποια έννοια;

---

(1)  ΕΕ L 304, σ. 12.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — Β κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Υπόθεση C-149/13)

2013/C 171/33

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Β

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Προδικαστικό ερώτημα

Ποιοι περιορισμοί επιβάλλονται από το άρθρο 4 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, καθώς και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικότερα δε από τα άρθρα του 3 και 7, στον τρόπο ελέγχου της αξιοπιστίας δηλώσεων που αφορούν τον γενετήσιο προσανατολισμό του ενδιαφερόμενου, διακρίνονται δε οι περιορισμοί αυτοί από τους ισχύοντες για τον έλεγχο της αξιοπιστίας δηλώσεων περί συνδρομής των λοιπών προβλεπόμενων λόγων διώξεως και, αν ναι, υπό ποια έννοια;

---

(1)  ΕΕ L 304, σ. 12.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 25 Μαρτίου 2013 — C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Υπόθεση C-150/13)

2013/C 171/34

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: C

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Προδικαστικό ερώτημα

Ποιοι περιορισμοί επιβάλλονται από το άρθρο 4 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, καθώς και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικότερα δε από τα άρθρα του 3 και 7, στον τρόπο ελέγχου της αξιοπιστίας δηλώσεων που αφορούν τον γενετήσιο προσανατολισμό του ενδιαφερόμενου, διακρίνονται δε οι περιορισμοί αυτοί από τους ισχύοντες για τον έλεγχο της αξιοπιστίας δηλώσεων περί συνδρομής των λοιπών προβλεπόμενων λόγων διώξεως και, αν ναι, υπό ποια έννοια;

---

(1)  ΕΕ L 304, σ. 12.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative d'appel de Versailles (Γαλλία) στις 25 Μαρτίου 2013 — Le Rayon d'Or SARL κατά Ministre de l'Économie et des Finances

(Υπόθεση C-151/13)

2013/C 171/35

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour administrative d'appel de Versailles

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Le Rayon d'Or SARL

Εφεσίβλητος: Ministre de l'Économie et des Finances

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 11, μέρος A, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας (1), όπως αναδιατυπώθηκε με το άρθρο 73 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (2), την έννοια ότι το «επίδομα περιθάλψεως», το οποίο καταβάλλεται από τα ταμεία ασφαλίσεως υγείας στους ξενώνες μη αυτοεξυπηρετούμενων ηλικιωμένων ατόμων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου L. 174-7 του code de la sécurité sociale, και απαλλάσσεται από τον φόρο προστιθεμένης αξίας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 261, παράγραφος 4, 1o ter, του code général des impôts, συνιστά επιδότηση η οποία συνδέεται άμεσα με την τιμή των παρεχομένων στους ενοίκους υπηρεσιών περιθάλψεως και εμπίπτει, ως εκ τούτου, στο πεδίο εφαρμογής του φόρου προστιθεμένης αξίας;

---

(1)  Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49)

(2)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/18

---

Αναίρεση που άσκησε στις 28 Μαρτίου 2013 η Fercal — Consultadoria e Serviços Lda κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 24 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-474/09, Fercal κατά ΓΕΕΑ — Jacson of Scandinavia (Jackson Shoes)

(Υπόθεση C-159/13 P)

2013/C 171/36

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Fercal — Consultadoria e Serviços Lda (εκπρόσωπος: A. J. Rodrigues, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο

| α) | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 2013 που κοινοποιήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-474/09 και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (στο εξής: ΓΕΕΑ) της 18ης Αυγούστου 2009, R 1253/2008-2, στη διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας no 2004 C (αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος σήμα αριθ. 1 077 858, JACKSON SHOES), η οποία απόφαση κοινοποιήθηκε στην αναιρεσείουσα στις 30 Σεπτεμβρίου 2009, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου· |
| --- | --- |

α)

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 2013 που κοινοποιήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-474/09 και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (στο εξής: ΓΕΕΑ) της 18ης Αυγούστου 2009, R 1253/2008-2, στη διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας no 2004 C (αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος σήμα αριθ. 1 077 858, JACKSON SHOES), η οποία απόφαση κοινοποιήθηκε στην αναιρεσείουσα στις 30 Σεπτεμβρίου 2009, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου·

| β) | να επιβεβαιώσει με τον τρόπο αυτόν το κύρος του σήματος της αναιρεσείουσας και να διατηρήσει σε ισχύ το εν λόγω σήμα· |
| --- | --- |

β)

να επιβεβαιώσει με τον τρόπο αυτόν το κύρος του σήματος της αναιρεσείουσας και να διατηρήσει σε ισχύ το εν λόγω σήμα·

| γ) | να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

γ)

να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Καίτοι ασφαλώς υπάρχουν γραφικές και φωνητικές ομοιότητες μεταξύ των ονομάτων JACKSON και JACSON, για τη σύγκριση των συγκρουόμενων σημείων πρέπει αυτά να εξετάζονται συνολικά: JACKSON SHOES/JACSON OF SCANDINAVIA AB.

Από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, προκύπτει ότι η εκ μέρους του μέσου καταναλωτή αντίληψη των σημάτων είναι αποφασιστικής σημασίας για τη συνολική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.

Ο μέσος καταναλωτής που εξετάζει συνολικά τα συγκρουόμενα σημεία διαπιστώνει εύκολα ότι πρόκειται για διακριτικά σημεία διαφορετικού είδους: ένα σήμα και μια εμπορική επωνυμία — εν προκειμένω, λόγω της παραθέσεως του ακρωνύμιου «AB», που συμβάλλει στον αποκλεισμό του ενδεχομένου οποιασδήποτε παραπλανήσεως του μέσου καταναλωτή από το σήμα «JACKSON SHOES».

Κατά την αναιρεσείουσα, η ως άνω πτυχή είναι σημαντική, διότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ ορίζει ότι η εκ μέρους του μέσου καταναλωτή αντίληψη των σημάτων είναι αποφασιστικής σημασίας για τη συνολική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.

Πρόκειται για σημεία με σαφώς καθορισμένες και εντελώς διαφορετικές λειτουργίες: το σήμα είναι ένα σημείο ικανό να διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μιας επιχειρήσεως από εκείνα άλλων επιχειρήσεων (άρθρο 4, in fine, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα), ενώ η εμπορική επωνυμία χρησιμεύει για να προσδιορίζει μιαν επιχείρηση κατά τρόπον ώστε αυτή να διακρίνεται από άλλες επιχειρήσεις.

Εξάλλου, η χρήση παρεμφερών επωνυμιών –που αποτελεί σύνηθες φαινόμενο σε πολλές χώρες– δεν είναι ικανή να δημιουργήσει κίνδυνο συγχύσεως αν οι επωνυμίες αυτές συνδυάζονται με άλλα στοιχεία, έτσι ώστε η χρήση αυτή να μην παραπλανά τον μέσο καταναλωτή και να μη συνεπάγεται αθέμιτο ανταγωνισμό λόγω συγχύσεως μεταξύ των προϊόντων της αναιρεσείουσας και εκείνων της αντιδίκου της.

Δεν μπορεί να αναγνωριστεί (βάσει απλώς μιας εμπορικής επωνυμίας που χρησιμοποιείται στη Σουηδία) το δικαίωμα αποκλειστικής χρησιμοποιήσεως (στο σύνολο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης) μιας επωνυμίας που χρησιμοποιείται ευρέως σε πολλές άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από χιλιάδες άτομα και από άλλες επιχειρήσεις.

Ακόμη, δεν μπορεί να αναγνωριστεί στην αντίδικο το δικαίωμα να εμποδίσει την αναιρεσείουσα να καταχωρίσει, στην κλάση 25, το σήμα JACKSON SHOES, ενώ, στην πράξη, άλλα κοινοτικά σήματα που χρησιμοποιούν το όνομα αυτό έχουν ήδη καταχωριστεί στην ίδια κλάση.

Επιπλέον, η αντίδικος παραδέχθηκε ότι τα διάφορα σήματα που απαριθμεί και περιγράφει η αναιρεσείουσα συνυπήρχαν στην αγορά, χωρίς ποτέ να τα αμφισβητήσει, ενώ δεν ισχυρίζεται ότι κάποιο από αυτά ήταν ικανό να παραπλανήσει τον μέσο καταναλωτή ή ότι υφίστατο οποιαδήποτε σύγκρουση μεταξύ τους.

Όποιος επιλέγει ως διακριτικό σημείο ένα στοιχείο με περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα το οποίο, επιπλέον, περιλαμβάνεται μεταξύ πολλών άλλων διακριτικών σημείων τρίτων δεν μπορεί να εμποδίσει την εκ νέου χρησιμοποίηση του ίδιου (ή παρόμοιου) σημείου από τρίτους, σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία.

Καμία ρύθμιση δεν εμποδίζει τη συνύπαρξη –η οποία, κατά τα λοιπά, ήδη υφίσταται στην πράξη– διακριτικών σημείων που χρησιμοποιούν παρεμφερή κοινά ονόματα, υπό την προϋπόθεση ωστόσο ότι, συνολικά, είναι δυνατό να διακρίνονται μεταξύ τους.

Αντιθέτως προς όσα που υποστηρίζει η αντίδικος, αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα προσκόμισε πολλά αποδεικτικά στοιχεία περί της υπάρξεώς της και περί της εμπορικής της δραστηριότητας, όχι μόνον στο σύνολο του κοινοτικού εδάφους, αλλά και σε χώρες της Βόρειας Αμερικής και της Βόρειας Αφρικής, μολονότι όχι μέσω του καταλόγου της, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της αντιδίκου της –καθόσον αυτός είναι αποκλειστικά στη μητρική της γλώσσα και, επομένως, απευθύνεται σε περιορισμένο γεωγραφικό χώρο–, αλλά στο πλαίσιο μιας πρακτικής χρησιμοποιήσεως πολλών γλωσσών με παρουσία στις σημαντικότερες παγκόσμιες εκθέσεις υποδήματος.

Το κοινοτικό σήμα JACKSON SHOES δεν μπορεί να δημιουργεί σύγχυση με την εμπορική επωνυμία JACSON OF SCANDINAVIA AB, για τον επιπρόσθετο λόγο ότι αμφότερα συνυπήρχαν εδώ και πολύ καιρό, χωρίς κάποιος να ισχυριστεί ότι θίγεται από τη συνύπαρξη αυτή και χωρίς να επηρεάζεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των προϊόντων, καθόσον εξάλλου ο καταναλωτής, όταν βλέπει τα συγκρουόμενα σημεία, εύκολα διαπιστώνει ότι πρόκειται περί ενός εμπορικού σήματος και περί μιας εμπορικής επωνυμίας, δηλαδή, αναμφισβήτητα, περί δύο διακριτικών σημείων διαφορετικού είδους.

Επιπλέον, όπως δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και όπως παραδέχθηκαν οι διάδικοι, όταν ο μέσος καταναλωτής βλέπει το κοινοτικό αυτό σήμα και την ως άνω εμπορική επωνυμία, δεν υπάρχει καμία δυνατή σύγχυση μεταξύ των δύο σημείων. Ακόμη, «[...] η εξέταση της ομοιότητας των σημάτων πρέπει να γίνεται βάσει της συνολική εντυπώσεως που αυτά προκαλούν» [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου, νυν Γενικού Δικαστηρίου, της 12ης Νοεμβρίου 2009, Spa Monopole κατά ΓΕΕΑ — De Francesco Import (SpagO), T 438/07, Συλλογή 2009, σ. II 4115, σκέψη 23 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία].

Εξάλλου, και τούτο έχει καίρια σημασία για την επίλυση της παρούσας διαφοράς, το αναιρεσίβλητο, δηλαδή το ΓΕΕΑ, επέτρεψε την καταχώριση διαφόρων σημάτων περιεχόντων την έκφραση «JAKSON» για υποδήματα, οπότε δεν μπορεί να αγνοεί απολύτως την πραγματικότητα όταν αποφαίνεται επί αιτήσεως καταχωρίσεως νέου κοινοτικού σήματος χρησιμοποιούντος το ίδιο (κοινό) όνομα «JAKSON».

Αγνοώντας την πραγματικότητα αυτή, το ΓΕΕΑ ενήργησε ως εάν είχε διακριτική ευχέρεια και προσέβαλε την αρχή της ισότητας.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 8, παράγραφος 4, και 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (2) του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα.

---

(1)  Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 40, σ. 1)

(2)  EE L 78, σ. 1

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/19 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Απριλίου 2013 — Turbu.com BV, έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën

(Υπόθεση C-163/13)

2013/C 171/37

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Turbu.com BV

Έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει οι εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μη δέχονται την εφαρμογή της απαλλαγής από τον ΦΠΑ στην περίπτωση ενδοκοινοτικής παραδόσεως, όταν βάσει αντικειμενικών στοιχείων είναι βέβαιο ότι πρόκειται για φοροδιαφυγή ως προς τον ΦΠΑ σε σχέση με τα οικεία αγαθά και ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι συμμετείχε σ’ αυτή, αν ο εθνικός νόμος δεν προβλέπει ότι υπ’ αυτές τις συνθήκες το δικαίωμα εκπτώσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτό;

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/19 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Απριλίου 2013 — Turbu.com Mobile Phone's BV, έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën

(Υπόθεση C-164/13)

2013/C 171/38

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Turbu.com Mobile Phone's BV

Έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει οι εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μη δέχονται το δικαίωμα εκπτώσεως, όταν βάσει αντικειμενικών στοιχείων είναι βέβαιο ότι πρόκειται για φοροδιαφυγή ως προς τον ΦΠΑ σε σχέση με τα οικεία αγαθά και ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι συμμετείχε σ’ αυτή, αν ο εθνικός νόμος δεν προβλέπει ότι υπ’ αυτές τις συνθήκες το δικαίωμα εκπτώσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτό;

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/19 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/19

---

Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2013 — Επιτροπή κατά Πολωνίας

(Υπόθεση C-169/13)

2013/C 171/39

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Yerrell και J. Hottiaux)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή, σε σχέση με τους αυτοαπασχολούμενους οδηγούς, της οδηγίας 2002/15/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από άρθρο 2, παράγραφος 1, και από τα άρθρα 3 έως 7 και 11 της εν λόγω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή, σε σχέση με τους αυτοαπασχολούμενους οδηγούς, της οδηγίας 2002/15/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από άρθρο 2, παράγραφος 1, και από τα άρθρα 3 έως 7 και 11 της εν λόγω οδηγίας·

| — | να καταδικάσει Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Από 23ης Μαρτίου 2009 η οδηγία 2002/15/ΕΚ εφαρμόζεται επί των αυτοαπασχολούμενων οδηγών

---

(1)  ΕΕ L 80, σ. 35.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/20

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative d'appel de Lyon (Γαλλία) στις 9 Απριλίου 2013 — Maurice Leone, Blandine Leone κατά Garde des Sceaux, Ministre de la Justice, Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales

(Υπόθεση C-173/13)

2013/C 171/40

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour administrative d’appel de Lyon

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες: Maurice Leone, Blandine Leone

Εφεσίβλητοι: Garde des Sceaux, Ministre de la Justice, Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορούν οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου L. 24 και του άρθρου R. 37 του Κώδικα περί πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων, όπως τροποποιήθηκαν με τον διορθωτικό νόμο αριθ. 2004-1485 περί δημοσίων οικονομικών για το έτος 2004, της 30ής Δεκεμβρίου 2004, και το διάταγμα αριθ. 2005-449, της 10ης Μαΐου 2005, να θεωρηθούν ότι δημιουργούν έμμεση δυσμενή διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών κατά την έννοια του άρθρου 157 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; |
| --- | --- |

1)

Μπορούν οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου L. 24 και του άρθρου R. 37 του Κώδικα περί πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων, όπως τροποποιήθηκαν με τον διορθωτικό νόμο αριθ. 2004-1485 περί δημοσίων οικονομικών για το έτος 2004, της 30ής Δεκεμβρίου 2004, και το διάταγμα αριθ. 2005-449, της 10ης Μαΐου 2005, να θεωρηθούν ότι δημιουργούν έμμεση δυσμενή διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών κατά την έννοια του άρθρου 157 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

| 2) | Μπορούν οι διατάξεις του άρθρου 15 του διατάγματος 2003-1306, της 26ης Δεκεμβρίου 2003, περί του συνταξιοδοτικού συστήματος των υπαλλήλων που είναι ασφαλισμένοι στο εθνικό ταμείο συντάξεων των υπαλλήλων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, να θεωρηθούν ότι δημιουργούν έμμεση δυσμενή διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών κατά την έννοια του άρθρου 157 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; |
| --- | --- |

2)

Μπορούν οι διατάξεις του άρθρου 15 του διατάγματος 2003-1306, της 26ης Δεκεμβρίου 2003, περί του συνταξιοδοτικού συστήματος των υπαλλήλων που είναι ασφαλισμένοι στο εθνικό ταμείο συντάξεων των υπαλλήλων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, να θεωρηθούν ότι δημιουργούν έμμεση δυσμενή διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών κατά την έννοια του άρθρου 157 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

| 3) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο πρώτα ερωτήματα, δικαιολογείται αυτή η δυσμενής διάκριση από τις διατάξεις του άρθρου 157, παράγραφος 4, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο πρώτα ερωτήματα, δικαιολογείται αυτή η δυσμενής διάκριση από τις διατάξεις του άρθρου 157, παράγραφος 4, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/20

---

Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 29 Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση T-496/10, Bank Mellat κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-176/13 P)

2013/C 171/41

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Boelaert και M. Bishop)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Bank Mellat, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα), της 29ης Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως Τ-496/1· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα), της 29ης Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως Τ-496/1·

| — | να αποφανθεί οριστικώς επί της υποθέσεως, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκήσει η Bank Mellat κατά των επίμαχων μέτρων· |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί οριστικώς επί της υποθέσεως, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκήσει η Bank Mellat κατά των επίμαχων μέτρων·

| — | να καταδικάσει την Bank Mellat στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Bank Mellat στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 29 Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως T-496/10, Bank Mellat κατά Συμβουλίου, ενέχει πλάνη περί το δίκαιο ως προς τα ακόλουθα σημεία:

| 1) | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, ως προς το παραδεκτό της προσφυγής, ότι η Bank Mellat είχε το δικαίωμα να επικαλεσθεί την προστασία και τις εγγυήσεις περί θεμελιωδών δικαιωμάτων ανεξαρτήτως αν αποτελεί φορέα του ιρανικού Δημοσίου· |
| --- | --- |

1)

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, ως προς το παραδεκτό της προσφυγής, ότι η Bank Mellat είχε το δικαίωμα να επικαλεσθεί την προστασία και τις εγγυήσεις περί θεμελιωδών δικαιωμάτων ανεξαρτήτως αν αποτελεί φορέα του ιρανικού Δημοσίου·

| 2) | Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι ορισμένοι από τους λόγους για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Mellat δεν ήταν επαρκώς ακριβείς· |
| --- | --- |

2)

Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι ορισμένοι από τους λόγους για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Mellat δεν ήταν επαρκώς ακριβείς·

| 3) | Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πεπλανημένη εφαρμογή της νομολογίας περί κοινοποιήσεως των στοιχείων που περιλαμβάνονται στον φάκελλο τον οποίο είχε στη διάθεσή του το Συμβούλιο· |
| --- | --- |

3)

Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πεπλανημένη εφαρμογή της νομολογίας περί κοινοποιήσεως των στοιχείων που περιλαμβάνονται στον φάκελλο τον οποίο είχε στη διάθεσή του το Συμβούλιο·

| 4) | Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι οι λόγοι για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Mellat δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις που προβλέπουν σχετικώς τα εφαρμοστέα νομοθετήματα και δεν ήταν εμπεριστατωμένοι, καθόσον:






  — | παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη στοιχείο του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών περί του αν η Bank Mellat διευκόλυνε συναλλαγές των ιρανικών φορέων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα πυρηνικών όπλων, πυραύλων και άμυνας· |
| --- | --- | --- |

4)

Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι οι λόγοι για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Mellat δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις που προβλέπουν σχετικώς τα εφαρμοστέα νομοθετήματα και δεν ήταν εμπεριστατωμένοι, καθόσον:

—

παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη στοιχείο του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών περί του αν η Bank Mellat διευκόλυνε συναλλαγές των ιρανικών φορέων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα πυρηνικών όπλων, πυραύλων και άμυνας·

| — | παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη το ότι τα στοιχεία περί υποστηρίξεως της Bank Mellat στις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν προέρχονται από εμπιστευτικές πηγές· |
| --- | --- |

—

παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη το ότι τα στοιχεία περί υποστηρίξεως της Bank Mellat στις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν προέρχονται από εμπιστευτικές πηγές·

| — | έκρινε πεπλανημένα ότι η παραδοχή της Bank Mellat περί του ότι παρείχε τραπεζικές υπηρεσίες σε φορέα που εμπλέκεται στις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων, πριν αυτός κατονομασθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, δεν αρκούσε προς δικαιολόγηση της επιβολής περιοριστικών μέτρων κατά της Bank Mellat. |
| --- | --- |

—

έκρινε πεπλανημένα ότι η παραδοχή της Bank Mellat περί του ότι παρείχε τραπεζικές υπηρεσίες σε φορέα που εμπλέκεται στις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων, πριν αυτός κατονομασθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, δεν αρκούσε προς δικαιολόγηση της επιβολής περιοριστικών μέτρων κατά της Bank Mellat.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/21 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/21

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 16 Απριλίου 2013 οι Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) την 1η Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-368/11, Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-199/13 P)

2013/C 171/42

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS και Travetanche Injection SPRL (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και R. Cana, δικηγόροι)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο των Κάτω Χωρών

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-368/11 και |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-368/11 και

| — | να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 366/2011 της Επιτροπής (προσβαλλόμενος κανονισμός), για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) όσον αφορά το παράρτημα XVII (ακρυλαμίδιο) (1), ή |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 366/2011 της Επιτροπής (προσβαλλόμενος κανονισμός), για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) όσον αφορά το παράρτημα XVII (ακρυλαμίδιο) (1), ή

| — | επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως των νυν αναιρεσειουσών, και |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως των νυν αναιρεσειουσών, και

| — | να καταδικάσει τους αντιδίκους κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας (συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου). |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τους αντιδίκους κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας (συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου).

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι, απορρίπτοντας το αίτημά τους περί ακυρώσεως σε σχέση με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο. Ειδικότερα, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλήθος σφαλμάτων κατά την ερμηνεία των πραγματικών περιστατικών και του νομικού πλαισίου που εφαρμόζεται στην περίπτωσή τους. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να υποπέσει το Γενικό Δικαστήριο επανειλημμένως σε πλάνη περί το δίκαιο, καθότι ειδικότερα:

| — | προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού 1488/94 (2) κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως καθόσον σε έλαβε υπόψη όλα τα σχετικά πραγματικά περιστατικά και τις περιστάσεις, |
| --- | --- |

—

προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού 1488/94 (2) κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως καθόσον σε έλαβε υπόψη όλα τα σχετικά πραγματικά περιστατικά και τις περιστάσεις,

| — | προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού 1488/94 κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως σε σχέση με την αξιολόγηση των δεδομένων έκθεσης που ελήφθησαν υπόψη, |
| --- | --- |

—

προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού 1488/94 κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως σε σχέση με την αξιολόγηση των δεδομένων έκθεσης που ελήφθησαν υπόψη,

| — | υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του REACH καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας τον προσβαλλόμενο κανονισμό βάσει πληροφοριών που σχετίζονταν με διαφορετικό προϊόν από το προϊόν που υπόκειται σε περιορισμούς δυνάμει του προσβαλλόμενου κανονισμού, δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, |
| --- | --- |

—

υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του REACH καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας τον προσβαλλόμενο κανονισμό βάσει πληροφοριών που σχετίζονταν με διαφορετικό προϊόν από το προϊόν που υπόκειται σε περιορισμούς δυνάμει του προσβαλλόμενου κανονισμού, δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως,

| — | υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, |
| --- | --- |

—

υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας,

| — | υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, και |
| --- | --- |

—

υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, και

| — | προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του προσβαλλόμενου κανονισμού καθότι έκρινε ότι καλύπτει επίσης ρευστοκονιάματα με βάση το Ν-Μεθυλολακρυλαμίδιο που περιέχουν ακρυλαμίδιο. |
| --- | --- |

—

προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του προσβαλλόμενου κανονισμού καθότι έκρινε ότι καλύπτει επίσης ρευστοκονιάματα με βάση το Ν-Μεθυλολακρυλαμίδιο που περιέχουν ακρυλαμίδιο.

Για τους λόγους αυτούς οι αναιρεσείουσες φρονούν ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-368/11 πρέπει να αναιρεθεί και ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί.

---

(1)  ΕΕ L 101, σ. 12

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1994, για τον καθορισμό των αρχών αξιολόγησης των κινδύνων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον από τις υπάρχουσες ουσίες σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου (ΕΕ L 161, σ. 3).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/22

---

Αναίρεση που άσκησε στις 16 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 5 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-494/10, Bank Saderat Iran κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-200/13 P)

2013/C 171/43

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και S. Boelaert)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Bank Saderat Iran, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα), της 5ης Φεβρουαρίου 2013, επί της υποθέσεως T-494/10· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα), της 5ης Φεβρουαρίου 2013, επί της υποθέσεως T-494/10·

| — | να αποφανθεί οριστικώς επί της υποθέσεως, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκήσει η Bank Saderat κατά των επίμαχων μέτρων· |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί οριστικώς επί της υποθέσεως, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκήσει η Bank Saderat κατά των επίμαχων μέτρων·

| — | να καταδικάσει την Bank Saderat στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Bank Saderat στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 5 Φεβρουαρίου 2013, επί της υποθέσεως T-494/10, Bank Saderat Iran κατά Συμβουλίου, ενέχει πλάνη περί το δίκαιο ως προς τα ακόλουθα σημεία:

| 1) | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, ως προς το παραδεκτό της προσφυγής, ότι η Bank Saderat είχε το δικαίωμα να επικαλεσθεί την προστασία και τις εγγυήσεις περί θεμελιωδών δικαιωμάτων ανεξαρτήτως αν αποτελεί φορέα του ιρανικού Δημοσίου· |
| --- | --- |

1)

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, ως προς το παραδεκτό της προσφυγής, ότι η Bank Saderat είχε το δικαίωμα να επικαλεσθεί την προστασία και τις εγγυήσεις περί θεμελιωδών δικαιωμάτων ανεξαρτήτως αν αποτελεί φορέα του ιρανικού Δημοσίου·

| 2) | Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι ορισμένοι από τους λόγους για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Saderat δεν ήταν επαρκώς ακριβείς· |
| --- | --- |

2)

Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι ορισμένοι από τους λόγους για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Saderat δεν ήταν επαρκώς ακριβείς·

| 3) | Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πεπλανημένη εφαρμογή της νομολογίας περί κοινοποιήσεως των στοιχείων που περιλαμβάνονται στον φάκελλο τον οποίο είχε στη διάθεσή του το Συμβούλιο· |
| --- | --- |

3)

Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πεπλανημένη εφαρμογή της νομολογίας περί κοινοποιήσεως των στοιχείων που περιλαμβάνονται στον φάκελλο τον οποίο είχε στη διάθεσή του το Συμβούλιο·

| 4) | Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι οι λόγοι για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Saderat δεν ήταν εμπεριστατωμένοι, καθόσον:






  — | παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη το ότι τα στοιχεία περί παροχής υποστηρίξεως εκ μέρους της Bank Saderat στις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων προέρχονταν από εμπιστευτικές πηγές· |
| --- | --- | --- |

4)

Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι οι λόγοι για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Saderat δεν ήταν εμπεριστατωμένοι, καθόσον:

—

παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη το ότι τα στοιχεία περί παροχής υποστηρίξεως εκ μέρους της Bank Saderat στις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων προέρχονταν από εμπιστευτικές πηγές·

| — | παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη τη μνεία της Bank Saderat στο ψήφισμα 1803 (2008) του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών σε σχέση με τις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων· |
| --- | --- |

—

παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη τη μνεία της Bank Saderat στο ψήφισμα 1803 (2008) του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών σε σχέση με τις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων·

| — | κακώς έκρινε ότι το Συμβούλιο όφειλε να προσκομίσει λεπτομερή στοιχεία όσον αφορά την εκ μέρους της Bank Saderat παροχή εγγυητικών επιστολών σε δύο φορείς οι οποίοι έχουν κατονομασθεί ως εμπλεκόμενοι στις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων. |
| --- | --- |

—

κακώς έκρινε ότι το Συμβούλιο όφειλε να προσκομίσει λεπτομερή στοιχεία όσον αφορά την εκ μέρους της Bank Saderat παροχή εγγυητικών επιστολών σε δύο φορείς οι οποίοι έχουν κατονομασθεί ως εμπλεκόμενοι στις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/22

---

Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2013 — Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδία κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-209/13)

2013/C 171/44

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδία (εκπρόσωποι: E. Jenkinson, S. Behzadi-Spencer, καθώς και M. Hoskins QC, P. Baker QC, V. Wakefield, Barrister)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση 2013/52/ΕΕ του Συμβουλίου (1) περί ενισχυμένης συνεργασίας στη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση 2013/52/ΕΕ του Συμβουλίου (1) περί ενισχυμένης συνεργασίας στη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, και

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο της στα δικαστικά έξοδα του Ηνωμένου Βασιλείου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο της στα δικαστικά έξοδα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση 2013/52/ΕΕ του Συμβουλίου αντιβαίνει στο άρθρο 327 ΣΛΕΕ, καθότι επιτρέπει την καθιέρωση ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ) με εξωεδαφικά αποτελέσματα, ο οποίος δεν λαμβάνει υπόψη τις αρμοδιότητες, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μη συμμετεχόντων κρατών.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση 2013/52/ΕΕ του Συμβουλίου είναι παράνομη, καθότι επιτρέπει την καθιέρωση ΦΧΣ με εξωεδαφικά αποτελέσματα ο οποίος δεν δικαιολογείται βάσει του διεθνούς εθιμικού δικαίου.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση 2013/52/ΕΕ του Συμβουλίου αντιβαίνει στο άρθρο 332 ΣΛΕΕ, καθότι επιτρέπει ενισχυμένη συνεργασία για έναν ΦΧΣ η εφαρμογή του οποίου θα συνεπάγεται αναπόφευκτα έξοδα εις βάρος των μη συμμετεχόντων κρατών.

---

(1)  ΕΕ L 22, σ. 11

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/23 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/23

---

Προσφυγή της 19ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-211/13)

2013/C 171/45

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls και W. Roels)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να κρίνει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας Αυστρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ, καθόσον εξέδωσε και διατήρησε σε ισχύ διατάξεις, βάσει των οποίων, κατά την εφαρμογή του φόρου επί των κληρονομιών και των δωρεών σε σχέση με ακίνητο ευρισκόμενο στη Γερμανία, παρέχεται μια πολύ περιορισμένη μόνον έκπτωση όταν ο δωρητής ή ο κληρονομούμενος και ο αποκτών διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος κατά τον χρόνο της επαγωγής της κληρονομίας ή της δωρεάς, ενώ παρέχεται πολύ μεγαλύτερη έκπτωση, όταν τουλάχιστον ένας εκ των δύο ενδιαφερόμενων κατοικεί στη Γερμανία κατά τον χρόνο αυτό· |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας Αυστρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ, καθόσον εξέδωσε και διατήρησε σε ισχύ διατάξεις, βάσει των οποίων, κατά την εφαρμογή του φόρου επί των κληρονομιών και των δωρεών σε σχέση με ακίνητο ευρισκόμενο στη Γερμανία, παρέχεται μια πολύ περιορισμένη μόνον έκπτωση όταν ο δωρητής ή ο κληρονομούμενος και ο αποκτών διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος κατά τον χρόνο της επαγωγής της κληρονομίας ή της δωρεάς, ενώ παρέχεται πολύ μεγαλύτερη έκπτωση, όταν τουλάχιστον ένας εκ των δύο ενδιαφερόμενων κατοικεί στη Γερμανία κατά τον χρόνο αυτό·

| — | να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Στο γερμανικό δίκαιο, η φορολόγηση κληρονομιών και δωρεών μετριάζεται μέσω σχετικά μεγάλων εκπτώσεων, ιδίως στις περιπτώσεις κληρονομιών και δωρεών μεταξύ συζύγων, γονέων και τέκνων, καθώς και μεταξύ συγκεκριμένων συγγενών. Εντούτοις, οι μεγάλες αυτές εκπτώσεις εφαρμόζονται μόνον όταν η Γερμανία ασκεί απεριόριστα το δικαίωμα επιβολής φόρου, ενώ σε περίπτωση περιορισμένης άσκησης του δικαιώματος αυτού ισχύει μια πολύ χαμηλή μόνον κατ’ αποκοπή έκπτωση. Σύμφωνα με τα κριτήρια που έθεσε το Δικαστήριο στην απόφαση Mattner
   (1), η ρύθμιση αυτή δεν συνάδει προς το άρθρο 63 ΣΛΕΕ.

---

(1)  Απόφαση της 22ας Απριλίου 2010, C-510/08, Mattner (Συλλογή 2010, σ. I-3553).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/23 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/23

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Απριλίου 2013 οι Acron OAO και Dorogobuzh OAO κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-235/08, Acron OAO, Dorogobuzh OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-215/13 P)

2013/C 171/46

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Acron OAO, Dorogobuzh OAO (εκπρόσωποι: B. Evtimov, E. Borovikov, avocats, D. O'Keeffe, Solicitor)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Fertilizers Europe

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2013 την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-235/08, Acron Dorogobuzh OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2013 την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-235/08, Acron Dorogobuzh OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| — | να κρίνει επί της ουσίας τη διαφορά και να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 236/2008 του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2008, για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας (1), καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες· |
| --- | --- |

—

να κρίνει επί της ουσίας τη διαφορά και να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 236/2008 του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2008, για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας (1), καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδικασίας, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείουσες σε αμφότερες τις διαδικασίες· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδικασίας, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείουσες σε αμφότερες τις διαδικασίες·

| — | να καταδικάσει την Fertilizers Europe, παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας και, σε τυχόν παρέμβασή της στο πλαίσιο της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, να την καταδικάσει στο σύνολο των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειουσών σχετικά με την παρέμβασή της/τις παρεμβάσεις της. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Fertilizers Europe, παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας και, σε τυχόν παρέμβασή της στο πλαίσιο της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, να την καταδικάσει στο σύνολο των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειουσών σχετικά με την παρέμβασή της/τις παρεμβάσεις της.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες διατείνονται ότι το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

| — | ερμήνευσε εσφαλμένως την πρώτη περίοδο του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 2.1.1.1, πρώτο εδάφιο, της συμφωνίας περί της εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (στο εξής: ΣΔΕ) του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1A της συμφωνίας για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου· |
| --- | --- |

—

ερμήνευσε εσφαλμένως την πρώτη περίοδο του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 2.1.1.1, πρώτο εδάφιο, της συμφωνίας περί της εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (στο εξής: ΣΔΕ) του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1A της συμφωνίας για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου·

| — | επικύρωσε εσφαλμένη νομική ερμηνεία και παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, της αντίστοιχης διατάξεως του άρθρου 2, παράγραφος 2, της ΣΔΕ· |
| --- | --- |

—

επικύρωσε εσφαλμένη νομική ερμηνεία και παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, της αντίστοιχης διατάξεως του άρθρου 2, παράγραφος 2, της ΣΔΕ·

| — | προέβη σε ορθή νομική εκτίμηση της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 2, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, αφενός, και του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, αφετέρου, οπότε προέβη σε εσφαλμένη νομική ερμηνεία των αιτιολογικών σκέψεων 3 και 4 του προοιμίου του κανονισμού (ΕΕ) 1972/2002 και, κατά συνέπεια, της δεύτερης περιόδου του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, καθώς επίσης δεν μερίμνησε για τη συνοχή της εν λόγω ερμηνείας/διατάξεως και της ΣΔΕ. |
| --- | --- |

—

προέβη σε ορθή νομική εκτίμηση της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 2, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, αφενός, και του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, αφετέρου, οπότε προέβη σε εσφαλμένη νομική ερμηνεία των αιτιολογικών σκέψεων 3 και 4 του προοιμίου του κανονισμού (ΕΕ) 1972/2002 και, κατά συνέπεια, της δεύτερης περιόδου του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, καθώς επίσης δεν μερίμνησε για τη συνοχή της εν λόγω ερμηνείας/διατάξεως και της ΣΔΕ.

---

(1)  ΕΕ L 75, σ. 1

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/24 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/24

---

Αναίρεση που άσκησε στις 23 Απριλίου 2013 η Acron OAO κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-118/10, Acron OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-216/13 P)

2013/C 171/47

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Acron OAO (εκπρόσωποι: B. Evtimov, E. Borovikov, D. O'Keeffe, Solicitor)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Fertilizers Europe

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2013 την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-118/10, Acron OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2013 την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-118/10, Acron OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | να κρίνει επί της ουσίας τη διαφορά και να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1251/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1911/2006 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές διαλυμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ρωσίας (1), καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα· |
| --- | --- |

—

να κρίνει επί της ουσίας τη διαφορά και να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1251/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1911/2006 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές διαλυμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ρωσίας (1), καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδικασίας, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα σε αμφότερες τις διαδικασίες· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδικασίας, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα σε αμφότερες τις διαδικασίες·

| — | να καταδικάσει την Fertilizers Europe, παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας και, σε περίπτωση κατά την οποία παρέμβει στο πλαίσιο της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, να την καταδικάσει στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας σχετικά με την παρέμβασή της/τις παρεμβάσεις της. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Fertilizers Europe, παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας και, σε περίπτωση κατά την οποία παρέμβει στο πλαίσιο της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, να την καταδικάσει στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας σχετικά με την παρέμβασή της/τις παρεμβάσεις της.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

| — | ερμήνευσε εσφαλμένως την πρώτη περίοδο του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 2.1.1.1, πρώτο εδάφιο, της συμφωνίας περί της εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (στο εξής: ΣΔΕ) του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1A της συμφωνίας για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου· |
| --- | --- |

—

ερμήνευσε εσφαλμένως την πρώτη περίοδο του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 2.1.1.1, πρώτο εδάφιο, της συμφωνίας περί της εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (στο εξής: ΣΔΕ) του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1A της συμφωνίας για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου·

| — | επικύρωσε εσφαλμένη νομική ερμηνεία και παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, της αντίστοιχης διατάξεως του άρθρου 2, παράγραφος 2, της ΣΔΕ· |
| --- | --- |

—

επικύρωσε εσφαλμένη νομική ερμηνεία και παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, της αντίστοιχης διατάξεως του άρθρου 2, παράγραφος 2, της ΣΔΕ·

| — | δεν προέβη σε ορθή νομική εκτίμηση της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 2, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, αφενός, και του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, αφετέρου, οπότε προέβη σε εσφαλμένη νομική ερμηνεία των αιτιολογικών σκέψεων 3 και 4 του προοιμίου του κανονισμού (ΕΕ) 1972/2002 (2) και, κατά συνέπεια, της δεύτερης περιόδου του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, καθώς επίσης δεν μερίμνησε για τη συνοχή της εν λόγω ερμηνείας/διατάξεως και της ΣΔΕ· |
| --- | --- |

—

δεν προέβη σε ορθή νομική εκτίμηση της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 2, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, αφενός, και του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, αφετέρου, οπότε προέβη σε εσφαλμένη νομική ερμηνεία των αιτιολογικών σκέψεων 3 και 4 του προοιμίου του κανονισμού (ΕΕ) 1972/2002 (2) και, κατά συνέπεια, της δεύτερης περιόδου του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, καθώς επίσης δεν μερίμνησε για τη συνοχή της εν λόγω ερμηνείας/διατάξεως και της ΣΔΕ·

| — | επικύρωσε παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 6, στοιχείο γ', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. |
| --- | --- |

—

επικύρωσε παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 6, στοιχείο γ', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

---

(1)  ΕΕ L 338, σ. 5.

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 1972/2002 του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 305, σ. 1).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/25 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/25

---

Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-248/13)

2013/C 171/48

Γλώσσα διαδικασίας:η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall, J.-P. Keppenne και D. Martin)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι το Συμβούλιο, παραλείποντας να υιοθετήσει την πρόταση της Επιτροπής περί θεσπίσεως κανονισμού του Συμβουλίου για την προσαρμογή, από 1ης Ιουλίου 2012, των αποδοχών και συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των διορθωτικών συντελεστών από τους οποίους επηρεάζονται οι εν λόγω αποδοχές και συντάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το Συμβούλιο, παραλείποντας να υιοθετήσει την πρόταση της Επιτροπής περί θεσπίσεως κανονισμού του Συμβουλίου για την προσαρμογή, από 1ης Ιουλίου 2012, των αποδοχών και συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των διορθωτικών συντελεστών από τους οποίους επηρεάζονται οι εν λόγω αποδοχές και συντάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο παρανόμως παρέλειψε να υιοθετήσει την πρόταση της Επιτροπής περί θεσπίσεως κανονισμού για την προσαρμογή των αποδοχών και συντάξεων των υπαλλήλων δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος ΧΙ του ΚΥΚ, καίτοι από τους δεσμευτικούς όρους του άρθρου αυτού προκύπτει ότι η μέθοδος για την ετήσια προσαρμογή των εν λόγω αποδοχών και συντάξεων αποτελεί αυτόματη διαδικασία που δεν αφήνει κανένα περιθώριο εκτιμήσεως στο Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, το προμνησθέν άρθρο επιβάλλει στο Συμβούλιο να υιοθετεί την πρόταση της Επιτροπής πριν από τις 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους. Η Επιτροπή προσάπτει στο Συμβούλιο ότι περιορίστηκε να διαπιστώσει ότι δεν υπήρχε η ειδική πλειοψηφία προκειμένου να υιοθετήσει την πρόσταση της Επιτροπής περί, αφενός, προσαρμογής των αποδοχών και συντάξεων και, αφετέρου, των διορθωτικών συντελεστών που προβλέπονται στο παράρτημα ΧΙ του ΚΥΚ. Κατά την προσφεύγουσα, το Συμβούλιο εφάρμοσε στην πραγματικότητα, χωρίς αιτιολογία, το άρθρο 10 του παραρτήματος ΧΙ, αγνοώντας τις εξουσίες της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου. Ενεργώντας με τον τρόπο αυτόν, το Συμβούλιο όχι μόνον παρέβη τις προμνησθείσες διατάξεις, αλλά και παραβίασε την αρχή της θεσμικής ισορροπίας, πράττοντας κατά κατάχρηση εξουσίας.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/26

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2013 — Bell & Ross κατά ΓΕΕΑ — KIN (Αναπαράσταση ρολογιού)

(Υπόθεση T-80/10) (1)

(Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία ακυρότητας - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που αναπαριστά ρολόι - Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα - Λόγος ακυρότητας - Έλλειψη ατομικού χαρακτήρα - Έλλειψη διαφορετικής συνολικής εντυπώσεως - Ενημερωμένος χρήστης - Βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού - Άρθρα 4, 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 6/2002 - Συνάφεια με την αντίθετη αίτηση για κήρυξη ακυρότητας - Δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων - Άρθρο 91 του κανονισμού 6/2002)

2013/C 171/49

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα): Bell & Ross BV (Zoetermeer, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: S. Guerlain, avocat)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: KIN AB (Upplands Väsby, Σουηδία) (εκπρόσωποι: M. Nielsen και C. Galichet, avocats)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Δεκεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1285/200-3), σχετικά με διαδικασία ακυρότητας μεταξύ της Klockgrossisten i Norden AB και της Bell & Ross BV.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η προσφυγή απορρίπτεται. |
| --- | --- |

1)

Η προσφυγή απορρίπτεται.

| 2) | Η Bell & Ross BV καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε η KIN AB κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

2)

Η Bell & Ross BV καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε η KIN AB κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

---

(1)  EE C 113 της 1.5.2010.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/26

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαΐου 2013 — Kieffer Omnitec κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-288/11) (1)

(Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία ανοικτού διαγωνισμού - Συντήρηση εγκαταστάσεων θέρμανσης-αερισμού-κλιματισμού, καταιονισμού, ύδρευσης και υγιεινής του κτιρίου Joseph Bech στο Λουξεμβούργο - Απόρριψη της προσφοράς ενός υποβαλόντα προσφορά - Ίση μεταχείριση - Διαφάνεια - Αναλογικότητα - Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

2013/C 171/50

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: A+P Kieffer Omnitec Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: A. Delvaux, V. Bertrand και M. Devos, avocat)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A.-M. Rouchaud-Joët και S. Delaude, επικουρούμενοι από τον V. Vanden Acker, avocat)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 1ης Απριλίου 2011, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών, για τη σύναψη συμβάσεως συντηρήσεως των εγκαταστάσεων θέρμανσης-αερισμού-κλιματισμού, καταιονισμού, ύδρευσης και υγιεινής του κτιρίου Joseph Bech στο Λουξεμβούργο (ΕΕ 2010/S 241-367523), και συνάψεως της συμβάσεως με άλλον υποβαλόντα προσφορά.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η A+P Kieffer Omnitec Sàrl καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Η A+P Kieffer Omnitec Sàrl καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 252 της 27.8.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/26

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — Alumina κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-304/11) (1)

(Ντάμπινγκ - Εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου Α, καταγωγής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης - Κανονική αξία - Αντιπροσωπευτικός χαρακτήρας των εγχώριων πωλήσεων - Περιθώριο κέρδους - Συνήθεις εμπορικές πράξεις)

2013/C 171/51

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Alumina d.o.o. (Zvornik, Βοσνία-Ερζεγοβίνη) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και B. Servais, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix, επικουρούμενος από τους G. Berrisch και A. Poleyn, δικηγόρους)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier και H. van Vliet)

Αντικείμενο

Ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 464/2011 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου-Α, καταγωγής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ΕΕ L 125, σ. 1).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 464/2011 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου-Α, καταγωγής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, στον βαθμό που αφορά την Alumina d.o.o. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 464/2011 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου-Α, καταγωγής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, στον βαθμό που αφορά την Alumina d.o.o.

| 2) | Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, επιπλέον των δικαστικών εξόδων του, και τα έξοδα της Alumina. |
| --- | --- |

2)

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, επιπλέον των δικαστικών εξόδων του, και τα έξοδα της Alumina.

| 3) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

---

(1)  EE C 226 της 30.7.2011.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/27 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/27

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — Boehringer Ingelheim International κατά ΓΕΕΑ (RELY-ABLE)

(Υπόθεση T-640/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητας - Λεκτικό σήμα RELY ABLE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Λόγος προβαλλόμενος εκ περισσού)

2013/C 171/52

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Boehringer Ingelheim International GmbH (Ingelheim am Rhein, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck και C. Steudtner, avocats)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Σεπτεμβρίου 2011 (υπόθεση R 756/2011-4), σχετικά με την επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα του λεκτικού σήματος RELY-ABLE.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Boehringer Ingelheim International GmbH καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Η Boehringer Ingelheim International GmbH καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 58 της 25.2.2012.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/27 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/27

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2013 — ABC-One κατά ΓΕΕΑ (SLIM BELLY)

(Υπόθεση T-61/12) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος SLIM BELLY - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)

2013/C 171/53

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ABC-One Produktions- und Vertriebs GmbH (Villach St. Magdalen, Αυστρία) (εκπρόσωπος: S. Merz, avocat)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Νοεμβρίου 2011 (υπόθεση R 1077/2011-1), σχετικά με διαδικασία καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος SLIM BELLY ως κοινοτικού σήματος.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η ABC-One Produktions- und Vertriebs GmbH καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Η ABC-One Produktions- und Vertriebs GmbH καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 98 της 31.3.2012.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/28 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/28

---

Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2013 — Skype κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP International (SKYPE)

(Υπόθεση T-183/13)

2013/C 171/54

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Skype (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: I. Fowler, Solicitor, J. Schmitt, δικηγόρος και J. Mellor, QC)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) και Sky IP International Ltd (Isleworth)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση R 2398/2010-4· |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση R 2398/2010-4·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SKYPE» — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3 660 065 για υπηρεσίες της κλάσεως 38

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «SKY» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 38 και 41 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3 203 411

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή για όλα τα επίμαχα προϊόντα

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/28 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/28

---

Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2013 — Skype κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP International (SKYPE)

(Υπόθεση T-184/13)

2013/C 171/55

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Skype (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: I. Fowler, solicitor, J. Schmitt, δικηγόρος και J. Mellor, QC)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) και Sky IP International Ltd (Isleworth)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 30ής Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση R 121/2011-4, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 30ής Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση R 121/2011-4,

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SKYPE» — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 4 521 084 για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 38 και 42

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «SKY» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 38, 41 και 42 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 3 203 411

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή για όλα τα επίδικα προϊόντα και υπηρεσίες

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/29 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/29

---

Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Jannatian κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-187/13)

2013/C 171/56

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Mahmoud Jannatian (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: E. Rosenfeld και S. Monnerville, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να ακυρώσει, στο μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα: (i) την κοινή θέση 2008/479/ΚΕΠΠΑ, της 23ης Ιουνίου 2008, για τροποποίηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (1)· (ii) την απόφαση 2008/475/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2008, περί εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2)· (iii) την κοινή θέση 2008/652/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 7ης Αυγούστου 2008, για τροποποίηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (3)· (iv) την απόφαση 2009/840/ΚΕΠΠΑ, της 17ης Νοεμβρίου 2009, για την εφαρμογή της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (4)· (v) την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (5)· (vi) την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (6)· (vii) τον κανονισμό (ΕΚ) 1100/2009 του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση της απόφασης 2008/475/ΕΚ (7)· (viii) τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (8)· και (ix) τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (9)· και |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει, στο μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα: (i) την κοινή θέση 2008/479/ΚΕΠΠΑ, της 23ης Ιουνίου 2008, για τροποποίηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (1)· (ii) την απόφαση 2008/475/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2008, περί εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2)· (iii) την κοινή θέση 2008/652/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 7ης Αυγούστου 2008, για τροποποίηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (3)· (iv) την απόφαση 2009/840/ΚΕΠΠΑ, της 17ης Νοεμβρίου 2009, για την εφαρμογή της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (4)· (v) την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (5)· (vi) την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (6)· (vii) τον κανονισμό (ΕΚ) 1100/2009 του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση της απόφασης 2008/475/ΕΚ (7)· (viii) τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (8)· και (ix) τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (9)· και

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των εξόδων.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από αναρμοδιότητα του Συμβουλίου






  — | Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, κατά το άρθρο 215 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιοριστικά μέτρα μπορούν να επιβληθούν μόνον με κοινή πρωτοβουλία της Επιτροπής και του Ύπατου Εκπροσώπου. Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί εκδόθηκαν μόνο από το Συμβούλιο. Επομένως, τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα ελήφθησαν αναρμοδίως. |
| --- | --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από αναρμοδιότητα του Συμβουλίου

—

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, κατά το άρθρο 215 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιοριστικά μέτρα μπορούν να επιβληθούν μόνον με κοινή πρωτοβουλία της Επιτροπής και του Ύπατου Εκπροσώπου. Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί εκδόθηκαν μόνο από το Συμβούλιο. Επομένως, τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα ελήφθησαν αναρμοδίως.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως






  — | Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η αναφερόμενη αιτιολογία της συμπερίληψης του ονόματος του Jannatian στο παράρτημα II είναι πολύ ασαφής και δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως. Το Συμβούλιο, για να συμμορφωθεί με την υποχρέωση αιτιολογήσεως, έπρεπε να αποδείξει τα συγκεκριμένα και ειδικά στοιχεία που στοιχειοθετούν την ύπαρξη αποτελεσματικής υποστήριξης από τον προσφεύγοντα προς την Κυβέρνηση του Ιράν ή προς τις δραστηριότητες του Ιράν που ενέχουν κίνδυνο διαδόσεως πυρηνικών όπλων. Επομένως, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί πάσχουν από έλλειψη αιτιολογίας. |
| --- | --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως

—

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η αναφερόμενη αιτιολογία της συμπερίληψης του ονόματος του Jannatian στο παράρτημα II είναι πολύ ασαφής και δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως. Το Συμβούλιο, για να συμμορφωθεί με την υποχρέωση αιτιολογήσεως, έπρεπε να αποδείξει τα συγκεκριμένα και ειδικά στοιχεία που στοιχειοθετούν την ύπαρξη αποτελεσματικής υποστήριξης από τον προσφεύγοντα προς την Κυβέρνηση του Ιράν ή προς τις δραστηριότητες του Ιράν που ενέχουν κίνδυνο διαδόσεως πυρηνικών όπλων. Επομένως, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί πάσχουν από έλλειψη αιτιολογίας.

| 3) | Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος






  — | Ο προσφεύγων υποστηρίζει τα εξής: πρώτον, στο μέτρο που οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί στερούνται αιτιολογίας, προσβάλλουν τα δικαιώματα άμυνας του προσφεύγοντος· δεύτερον, η έλλειψη νομιμότητας των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών επηρεάζει αυτές τις διαδικασίες, αφενός διότι παρεμποδίζει τη δυνατότητα του προσφεύγοντος να αμυνθεί και, αφετέρου, διότι παρεμποδίζεται η δυνατότητα του Δικαστηρίου να ασκήσει έλεγχο νομιμότητας επί των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών. Επομένως, προσβάλλονται τα δικαιώματα του προσφεύγοντος για αποτελεσματική δικαστική προστασία· και, τέλος, στο μέτρο που ο προσφεύγων στερήθηκε τα δικαιώματά του άμυνας και δεδομένου ότι παρεμποδίζεται η δυνατότητα του Δικαστηρίου να ασκήσει έλεγχο νομιμότητας επί των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών σχετικά με τα μέτρα δέσμευσης των κεφαλαίων — τα οποία είναι από τη φύση τους «ιδιαίτερα περιοριστικά» — ο περιορισμός του δικαιώματος ιδιοκτησίας του προσφεύγοντος είναι αδικαιολόγητος. |
| --- | --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος

—

Ο προσφεύγων υποστηρίζει τα εξής: πρώτον, στο μέτρο που οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί στερούνται αιτιολογίας, προσβάλλουν τα δικαιώματα άμυνας του προσφεύγοντος· δεύτερον, η έλλειψη νομιμότητας των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών επηρεάζει αυτές τις διαδικασίες, αφενός διότι παρεμποδίζει τη δυνατότητα του προσφεύγοντος να αμυνθεί και, αφετέρου, διότι παρεμποδίζεται η δυνατότητα του Δικαστηρίου να ασκήσει έλεγχο νομιμότητας επί των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών. Επομένως, προσβάλλονται τα δικαιώματα του προσφεύγοντος για αποτελεσματική δικαστική προστασία· και, τέλος, στο μέτρο που ο προσφεύγων στερήθηκε τα δικαιώματά του άμυνας και δεδομένου ότι παρεμποδίζεται η δυνατότητα του Δικαστηρίου να ασκήσει έλεγχο νομιμότητας επί των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών σχετικά με τα μέτρα δέσμευσης των κεφαλαίων — τα οποία είναι από τη φύση τους «ιδιαίτερα περιοριστικά» — ο περιορισμός του δικαιώματος ιδιοκτησίας του προσφεύγοντος είναι αδικαιολόγητος.

| 4) | Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων κατά του προσφεύγοντος






  — | Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο δεν προσκόμισε τα αποδεικτικά στοιχεία και τις πληροφορίες επί των οποίων στηρίχθηκε για την έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών. |
| --- | --- | --- |

4)

Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων κατά του προσφεύγοντος

—

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο δεν προσκόμισε τα αποδεικτικά στοιχεία και τις πληροφορίες επί των οποίων στηρίχθηκε για την έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών.

| 5) | Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από ανακριβή πραγματικά περιστατικά






  — | Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, αντιθέτως προς όσα αναφέρονται στους προσβαλλόμενους κανονισμούς και στις προσβαλλόμενες αποφάσεις, δεν ήταν πλέον υποδιοικητής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας κατά τις ημερομηνίες που το όνομά του συμπεριελήφθη στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων επί των οποίων επιβλήθηκαν τα περιοριστικά μέτρα. Συνεπώς, το Συμβούλιο, περιλαμβάνοντας το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο με την αιτιολογία ότι αυτός ήταν κατά την ημερομηνία εκδόσεως των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών υποδιοικητής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, υπέπεσε σε πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά. |
| --- | --- | --- |

5)

Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από ανακριβή πραγματικά περιστατικά

—

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, αντιθέτως προς όσα αναφέρονται στους προσβαλλόμενους κανονισμούς και στις προσβαλλόμενες αποφάσεις, δεν ήταν πλέον υποδιοικητής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας κατά τις ημερομηνίες που το όνομά του συμπεριελήφθη στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων επί των οποίων επιβλήθηκαν τα περιοριστικά μέτρα. Συνεπώς, το Συμβούλιο, περιλαμβάνοντας το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο με την αιτιολογία ότι αυτός ήταν κατά την ημερομηνία εκδόσεως των προσβαλλόμενων αποφάσεων και κανονισμών υποδιοικητής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, υπέπεσε σε πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά.

| 6) | Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο






  — | Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το στοιχείο β' του άρθρου 20 δεν έχει εφαρμογή per se σε πρόσωπα που κατέχουν διευθυντικές θέσεις σε μία από τις απαριθμούμενες στο παράρτημα VIII οντότητα. Περαιτέρω, το άρθρο 20, στοιχείο β', προβλέπει ότι στον κατάλογο περιλαμβάνονται πρόσωπα «που δραστηριοποιούνται, σχετίζονται άμεσα ή
  παρέχουν
  υποστήριξη στη διάδοση επικίνδυνων πυρηνικών δραστηριοτήτων του Ιράν». Το Συμβούλιο, περιλαμβάνοντας το όνομα του προσφεύγοντος στο παράρτημα II χωρίς να προσκομίζονται αποδείξεις για το ότι ο προσφεύγων παρείχε ενεργή και αποτελεσματική υποστήριξη στις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν κατά τον χρόνο της συμπερίληψης του ονόματός του στο παράρτημα II, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο. |
| --- | --- | --- |

6)

Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο

—

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το στοιχείο β' του άρθρου 20 δεν έχει εφαρμογή per se σε πρόσωπα που κατέχουν διευθυντικές θέσεις σε μία από τις απαριθμούμενες στο παράρτημα VIII οντότητα. Περαιτέρω, το άρθρο 20, στοιχείο β', προβλέπει ότι στον κατάλογο περιλαμβάνονται πρόσωπα «που δραστηριοποιούνται, σχετίζονται άμεσα ή
  παρέχουν
  υποστήριξη στη διάδοση επικίνδυνων πυρηνικών δραστηριοτήτων του Ιράν». Το Συμβούλιο, περιλαμβάνοντας το όνομα του προσφεύγοντος στο παράρτημα II χωρίς να προσκομίζονται αποδείξεις για το ότι ο προσφεύγων παρείχε ενεργή και αποτελεσματική υποστήριξη στις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν κατά τον χρόνο της συμπερίληψης του ονόματός του στο παράρτημα II, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.

| 7) | Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας






  — | Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι στην προκειμένη περίπτωση από κανένα σκοπό γενικού συμφέροντος δεν δικαιολογείται η επιβολή των εν λόγω αυστηρότατων μέτρων σε πρόσωπα που κατείχαν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα διοικητική θέση στον Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας του Ιράν. Περαιτέρω, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι τα μέτρα δικαιολογούνται από σκοπό γενικού συμφέροντος, παραμένουν επικριτέα διότι τα χρησιμοποιούμενα μέσα είναι δυσανάλογα προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. |
| --- | --- | --- |

7)

Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας

—

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι στην προκειμένη περίπτωση από κανένα σκοπό γενικού συμφέροντος δεν δικαιολογείται η επιβολή των εν λόγω αυστηρότατων μέτρων σε πρόσωπα που κατείχαν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα διοικητική θέση στον Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας του Ιράν. Περαιτέρω, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι τα μέτρα δικαιολογούνται από σκοπό γενικού συμφέροντος, παραμένουν επικριτέα διότι τα χρησιμοποιούμενα μέσα είναι δυσανάλογα προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.

---

(1)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 24 Ιουνίου 2008, L 163/43

(2)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 24 Ιουνίου 2008, L 163/29

(3)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 8 Αυγούστου 2008, L 213/58

(4)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 18 Νοεμβρίου 2009, L 303/64

(5)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 27 Ιουλίου 2010, L 195/39

(6)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 27 Οκτωβρίου 2010, L 281/81

(7)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 18 Νοεμβρίου 2009, L 303/31

(8)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 27 Οκτωβρίου 2010, L 281/1

(9)  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 24 Μαρτίου 2012, L 88/1

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/30 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/30

---

Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Transworld Oil Computer Centrum κ.λπ. κατά Eurojust

(Υπόθεση T-192/13)

2013/C 171/57

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Transworld Oil Computer Centrum BV (Berg en Dal, Κάτω Χώρες), Transworld Payment Solutions Ltd (Βερμούδες), Transworld ICT Solutions Ltd (Bangalore, Ινδία), Transworld Oil USA, Inc. (Houston, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής), Bermuda First Curaçao Ltd (Βερμούδες) και Johannes Christiaan Martinus Augustinus Maria Deuss (Βερμούδες) (εκπρόσωπος: T. Barkhuysen, advocaat)

Καθής: Eurojust

Αιτήματα των προσφευγόντων

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την επιβεβαιωτική απόφαση που εξέδωσε η Eurojust στις 2 Φεβρουαρίου 2013, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την επιβεβαιωτική απόφαση που εξέδωσε η Eurojust στις 2 Φεβρουαρίου 2013,

| — | να υποχρεώσει την Eurojust να αποφανθεί εκ νέου βάσει της επιβεβαιωτικής αίτησης της 31ης Δεκεμβρίου 2012 και λαμβανομένης υπόψη της απόφασης που θα εκδώσει το Γενικό Δικαστήριο, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Eurojust να αποφανθεί εκ νέου βάσει της επιβεβαιωτικής αίτησης της 31ης Δεκεμβρίου 2012 και λαμβανομένης υπόψη της απόφασης που θα εκδώσει το Γενικό Δικαστήριο,

| — | να καταδικάσει την Eurojust στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και στα δικαστικά έξοδα τα οποία καταβλήθηκαν στο πλαίσιο της επιβεβαιωτικής αίτησης. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Eurojust στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και στα δικαστικά έξοδα τα οποία καταβλήθηκαν στο πλαίσιο της επιβεβαιωτικής αίτησης.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν πέντε λόγους.

| 1) | Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράλειψη της Eurojust να εξετάσει όλες τις νομικές βάσεις τις οποίες επικαλέστηκαν οι προσφεύγοντες.






  — | Η αίτηση παροχής πληροφοριών της 4ης Οκτωβρίου 2012 και η επιβεβαιωτική αίτηση παροχής πληροφοριών της 31ης Δεκεμβρίου 2012 στηρίζονται σε διάφορες νομικές βάσεις, όπως είναι, μεταξύ άλλων, το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τα άρθρα 8, παράγραφος 2, 41, παράγραφος 2 και 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2010, C 83, σ. 389). Παρά ταύτα, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Eurojust αποφάνθηκε αποκλειστικά βάσει του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust. Η Eurojust κακώς δεν συνεκτίμησε τις λοιπές νομικές βάσεις που επικαλέστηκαν οι προσφεύγοντες. |
| --- | --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράλειψη της Eurojust να εξετάσει όλες τις νομικές βάσεις τις οποίες επικαλέστηκαν οι προσφεύγοντες.

—

Η αίτηση παροχής πληροφοριών της 4ης Οκτωβρίου 2012 και η επιβεβαιωτική αίτηση παροχής πληροφοριών της 31ης Δεκεμβρίου 2012 στηρίζονται σε διάφορες νομικές βάσεις, όπως είναι, μεταξύ άλλων, το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τα άρθρα 8, παράγραφος 2, 41, παράγραφος 2 και 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2010, C 83, σ. 389). Παρά ταύτα, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Eurojust αποφάνθηκε αποκλειστικά βάσει του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust. Η Eurojust κακώς δεν συνεκτίμησε τις λοιπές νομικές βάσεις που επικαλέστηκαν οι προσφεύγοντες.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλημμέλειες κατά τη διαδικασία έκδοσης της επιβεβαιωτικής αποφάσεως καθώς και από ελλιπή αιτιολογία της.






  — | Η Eurojust αρνήθηκε να παράσχει τις ζητηθείσες πληροφορίες επικαλούμενη τους λόγους εξαίρεσης που θεσπίζει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust. Εντούτοις, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Eurojust δεν εξηγεί, ή τουλάχιστον το πράττει ανεπαρκώς, για ποιον λόγο και σε ποιο βαθμό οι εν λόγω εξαιρέσεις έχουν εφαρμογή εν προκειμένω. |
| --- | --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλημμέλειες κατά τη διαδικασία έκδοσης της επιβεβαιωτικής αποφάσεως καθώς και από ελλιπή αιτιολογία της.

—

Η Eurojust αρνήθηκε να παράσχει τις ζητηθείσες πληροφορίες επικαλούμενη τους λόγους εξαίρεσης που θεσπίζει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust. Εντούτοις, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Eurojust δεν εξηγεί, ή τουλάχιστον το πράττει ανεπαρκώς, για ποιον λόγο και σε ποιο βαθμό οι εν λόγω εξαιρέσεις έχουν εφαρμογή εν προκειμένω.

| 3) | Ο τρίτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή των λόγων εξαίρεσης «τρέχουσα εθνική έρευνα» και «καταπολέμηση του σοβαρού εγκλήματος» που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust.






  — | Οι προσφεύγοντες έχουν εύλογες και δικαιολογημένες υπόνοιες ότι ένα ή περισσότερα όργανα της ποινικής δίωξης ενήργησαν παράνομα στο πλαίσιο της (προ)ανάκρισης. Για να αποδείξουν το βάσιμο των υπονοιών αυτών, υπέβαλαν, μεταξύ άλλων, αίτηση παροχής πληροφοριών στη Eurojust. Η τελευταία υποστηρίζει ότι οι ζητούμενες πληροφορίες δεν μπορούν να παρασχεθούν, διότι διεξάγεται παραλλήλως προανάκριση. Κατά τους προσφεύγοντες, η εκ μέρους της Eurojust επίκληση των συγκεκριμένων λόγων εξαίρεσης είναι παράνομη και στερείται επαρκούς αιτιολογίας. |
| --- | --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή των λόγων εξαίρεσης «τρέχουσα εθνική έρευνα» και «καταπολέμηση του σοβαρού εγκλήματος» που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust.

—

Οι προσφεύγοντες έχουν εύλογες και δικαιολογημένες υπόνοιες ότι ένα ή περισσότερα όργανα της ποινικής δίωξης ενήργησαν παράνομα στο πλαίσιο της (προ)ανάκρισης. Για να αποδείξουν το βάσιμο των υπονοιών αυτών, υπέβαλαν, μεταξύ άλλων, αίτηση παροχής πληροφοριών στη Eurojust. Η τελευταία υποστηρίζει ότι οι ζητούμενες πληροφορίες δεν μπορούν να παρασχεθούν, διότι διεξάγεται παραλλήλως προανάκριση. Κατά τους προσφεύγοντες, η εκ μέρους της Eurojust επίκληση των συγκεκριμένων λόγων εξαίρεσης είναι παράνομη και στερείται επαρκούς αιτιολογίας.

| 4) | Ο τέταρτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή του λόγου εξαίρεσης «ιδιωτική ζωή και ακεραιότητα των ατόμων» που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust.






  — | Η Eurojust δεν υποστήριξε ούτε απέδειξε ότι τα ζητούμενα έγγραφα περιέχουν στοιχεία προσωπικού χαρακτήρα τρίτων προσώπων. Επιπλέον, το γεγονός και μόνον ότι ένα συγκεκριμένο έγγραφο περιέχει στοιχεία προσωπικού χαρακτήρα δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη προσβολή της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ενδιαφερόμενου προσώπου. Τυχόν σχόλια υπαλλήλων που δεν έγιναν σε προσωπικό επίπεδο δεν μπορούν να συνιστούν λόγο για την άρνηση παροχής των ζητούμενων πληροφοριών. |
| --- | --- | --- |

4)

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή του λόγου εξαίρεσης «ιδιωτική ζωή και ακεραιότητα των ατόμων» που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust.

—

Η Eurojust δεν υποστήριξε ούτε απέδειξε ότι τα ζητούμενα έγγραφα περιέχουν στοιχεία προσωπικού χαρακτήρα τρίτων προσώπων. Επιπλέον, το γεγονός και μόνον ότι ένα συγκεκριμένο έγγραφο περιέχει στοιχεία προσωπικού χαρακτήρα δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη προσβολή της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ενδιαφερόμενου προσώπου. Τυχόν σχόλια υπαλλήλων που δεν έγιναν σε προσωπικό επίπεδο δεν μπορούν να συνιστούν λόγο για την άρνηση παροχής των ζητούμενων πληροφοριών.

Στο μέτρο που η υπό κρίση διαφορά αφορά την ακεραιότητα και την ιδιωτική ζωή προσώπων, η Eurojust όφειλε να έχει εξετάσει αν και με ποιον άλλο τρόπο θα μπορούσε να έχει χορηγηθεί πρόσβαση στα επίμαχα έγγραφα –ενδεχομένως και με απόκρυψη στοιχείων για την εξασφάλιση της ανωνυμίας ή ακόμα και μερικώς. Η Eurojust κακώς δεν έπραξε ούτε αυτό.

| 5) | Ο πέμπτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή του λόγου εξαίρεσης «συνέπειες των εφαρμοστέων κανόνων όσον αφορά την τήρηση του επαγγελματικού απορρήτου» που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust.






  — | Η προβολή του συγκεκριμένου λόγου εξαίρεσης στερείται αιτιολογίας. Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι δεν κατέστη δυνατόν να πληροφορηθούν τους εφαρμοστέους εν προκειμένω κανόνες τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου και αμφισβητούν ότι όντως ισχύουν τέτοιοι κανόνες που εμποδίζουν τη χορήγηση πρόσβασης στα επίμαχα έγγραφα. |
| --- | --- | --- |

5)

Ο πέμπτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή του λόγου εξαίρεσης «συνέπειες των εφαρμοστέων κανόνων όσον αφορά την τήρηση του επαγγελματικού απορρήτου» που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εγγράφου για τους κανόνες πρόσβασης στα έγγραφα της Eurojust.

—

Η προβολή του συγκεκριμένου λόγου εξαίρεσης στερείται αιτιολογίας. Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι δεν κατέστη δυνατόν να πληροφορηθούν τους εφαρμοστέους εν προκειμένω κανόνες τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου και αμφισβητούν ότι όντως ισχύουν τέτοιοι κανόνες που εμποδίζουν τη χορήγηση πρόσβασης στα επίμαχα έγγραφα.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/31 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/31

---

Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2013 — dm-drogerie markt κατά ΓΕΕΑ — V-Contact (CAMEA)

(Υπόθεση T-195/13)

2013/C 171/58

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Καρλσρούη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Beinert και O. Bludovsky, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: V-Contact Kft (Szada, Ουγγαρία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 (επί προσφυγής που αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής αριθ. R 452/2012-1) και, μεταρρυθμίζοντάς την, να διαγράψει το σήμα της αιτούσας, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 (επί προσφυγής που αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής αριθ. R 452/2012-1) και, μεταρρυθμίζοντάς την, να διαγράψει το σήμα της αιτούσας,

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 (επί προσφυγής που αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής αριθ. R 452/2012-1) και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ, |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 (επί προσφυγής που αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής αριθ. R 452/2012-1) και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ,

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 (επί προσφυγής που αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής αριθ. R 452/2012-1). |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 (επί προσφυγής που αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής αριθ. R 452/2012-1).

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «CAMEA» για προϊόντα, μεταξύ άλλων, των κλάσεων 3, 5 και 16 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 9 279 928

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Διεθνής καταχώριση περιλαμβάνουσα, μεταξύ άλλων, την Ευρωπαϊκή Ένωση για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 8

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/31 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/31

---

Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2013 — Nanu-Nana Joachim Hoeppκατά ΓΕΕΑ — Stal-Florez Botero (la nana)

(Υπόθεση T-196/13)

2013/C 171/59

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Βρέμη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Boddien, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lina M. Stal-Florez Botero (Maarsen, Κάτω Χώρες)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 5ης Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση R 300/2012-1, σχετικά με την υπ' αριθ. 000005025 C διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας σήματος (κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 005205125) μεταξύ της Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG και της Lina M. Stal-Florez Botero h.o.d.n. La Nana· |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 5ης Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση R 300/2012-1, σχετικά με την υπ' αριθ. 000005025 C διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας σήματος (κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 005205125) μεταξύ της Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG και της Lina M. Stal-Florez Botero h.o.d.n. La Nana·

| — | Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα «la nana» για προϊόντα των κλάσεων 16, 20 και 24 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 5 205 125 κοινοτικό σήμα

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Οι λόγοι της αιτήσεως για την κήρυξη της ακυρότητας είναι αυτοί που ορίζονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας στο σύνολό της βάσει του άρθρου 57, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', το άρθρο 57, παράγραφοι 2 και 3 και το άρθρο 78, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/32 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/32

---

Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2013 — Imax κατά ΓΕΕΑ — Himax Technologies (IMAX)

(Υπόθεση T-198/13)

2013/C 171/60

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Imax Corporation (Mississauga, Καναδάς) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, δικηγόρος, και K. Hughes, Solicitor)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Himax Technologies, Inc. (Tainan County, Ταϊβάν)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση R 740/2012-5· και |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση R 740/2012-5· και

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα και τον παρεμβαίνοντα, εάν ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ασκήσει παρέμβαση. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα και τον παρεμβαίνοντα, εάν ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ασκήσει παρέμβαση.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «IMAX» για προϊόντα των κλάσεων 9, 41 και 45 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 9 392 556 κοινοτικό σήμα

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: εικονιστικό κοινοτικό σήμα «Himax» καταχωρισμένο με αριθμούς 4 411 658 και 4 411 641 για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 42

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/32 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/32

---

Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 η Patrizia De Luca κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 30 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση F-20/06, RENV, De Luca κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-200/13 P)

2013/C 171/61

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Patrizia De Luca (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και J.-N. Louis, δικηγόροι)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει,






  — | την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) στις 30 Ιανουαρίου 2013 (υπόθεση F–20/06 RENV, De Luca κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή)· |
| --- | --- | --- |

—

να ακυρώσει,

—

την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) στις 30 Ιανουαρίου 2013 (υπόθεση F–20/06 RENV, De Luca κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή)·

| — | αποφαινόμενο εκ νέου, |
| --- | --- |

—

αποφαινόμενο εκ νέου,

| — | να ακυρώσει






  — | την απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2005 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί διορισμού της αναιρεσείουσας σε θέση υπαλλήλου διοικήσεως, καθόσον ορίζει ότι η αναιρεσείουσα κατατάσσεται στον βαθμό A*9, κλιμάκιο 2· |
| --- | --- | --- |

—

να ακυρώσει

—

την απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2005 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί διορισμού της αναιρεσείουσας σε θέση υπαλλήλου διοικήσεως, καθόσον ορίζει ότι η αναιρεσείουσα κατατάσσεται στον βαθμό A*9, κλιμάκιο 2·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει ορισμένους λόγους αντλούμενους από πλάνες περί το δίκαιο:

| — | καθόσον το ΔΔΔ ερμήνευσε την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-563/10 P, De Luca κατά Επιτροπής, υπό την έννοια ότι περιορίζει την εξέταση της νομιμότητας της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως μόνο στα αποτελέσματα της κατ’ αναλογία εφαρμογής των διατάξεων περί προσλήψεως, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την υπεροχή των διατάξεων που εφαρμόζονται όσον αφορά την κανονική εξέλιξη της σταδιοδρομίας· |
| --- | --- |

—

καθόσον το ΔΔΔ ερμήνευσε την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-563/10 P, De Luca κατά Επιτροπής, υπό την έννοια ότι περιορίζει την εξέταση της νομιμότητας της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως μόνο στα αποτελέσματα της κατ’ αναλογία εφαρμογής των διατάξεων περί προσλήψεως, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την υπεροχή των διατάξεων που εφαρμόζονται όσον αφορά την κανονική εξέλιξη της σταδιοδρομίας·

| — | καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούσε νομίμως να εφαρμοστεί κατ’ αναλογία, μολονότι διαπίστωσε ότι αυτό δεν παρουσίαζε κανένα πλεονέκτημα για την αναιρεσείουσα από απόψεως σταδιοδρομίας και ότι το περιορισμένο πλεονέκτημα από απόψεως αμοιβής θα εξαφανιζόταν με τον χρόνο· |
| --- | --- |

—

καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούσε νομίμως να εφαρμοστεί κατ’ αναλογία, μολονότι διαπίστωσε ότι αυτό δεν παρουσίαζε κανένα πλεονέκτημα για την αναιρεσείουσα από απόψεως σταδιοδρομίας και ότι το περιορισμένο πλεονέκτημα από απόψεως αμοιβής θα εξαφανιζόταν με τον χρόνο·

| — | καθόσον το ΔΔΔ δεν εξέτασε τη νομιμότητα του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ και της κατ’ αναλογία εφαρμογής του στην αναιρεσείουσα λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της ομαλής εξελίξεως της σταδιοδρομίας· |
| --- | --- |

—

καθόσον το ΔΔΔ δεν εξέτασε τη νομιμότητα του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ και της κατ’ αναλογία εφαρμογής του στην αναιρεσείουσα λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της ομαλής εξελίξεως της σταδιοδρομίας·

| — | καθόσον το ΔΔΔ έπρεπε να επαληθεύσει, και όχι η αναιρεσείουσα να αποδείξει, ότι η εφαρμογή του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ προδήλως δεν ενδεικνυόταν· |
| --- | --- |

—

καθόσον το ΔΔΔ έπρεπε να επαληθεύσει, και όχι η αναιρεσείουσα να αποδείξει, ότι η εφαρμογή του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ προδήλως δεν ενδεικνυόταν·

| — | καθόσον το ΔΔΔ εξ αρχής απέρριψε, χωρίς να εξετάσει σε βάθος, τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως παραβιάσθηκε λόγω του ότι διαφυλάχθηκε μεν η προσδοκία των υπαλλήλων για προαγωγή βάσει του άρθρου 45 του ΚΥΚ παρά τις επελθούσες τροποποιήσεις του ΚΥΚ, όμως αυτό δεν ισχύει για την αναιρεσείουσα λόγω της εφαρμογής του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ. |
| --- | --- |

—

καθόσον το ΔΔΔ εξ αρχής απέρριψε, χωρίς να εξετάσει σε βάθος, τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως παραβιάσθηκε λόγω του ότι διαφυλάχθηκε μεν η προσδοκία των υπαλλήλων για προαγωγή βάσει του άρθρου 45 του ΚΥΚ παρά τις επελθούσες τροποποιήσεις του ΚΥΚ, όμως αυτό δεν ισχύει για την αναιρεσείουσα λόγω της εφαρμογής του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/33 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/33

---

Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2013 — Group’Hygiène κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-202/13)

2013/C 171/62

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Group’Hygiène (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.

| 1) | Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε αναρμοδιότητα της Επιτροπής, καθόσον η Επιτροπή, βάσει των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της, δεν μπορούσε να τροποποιήσει ουσιώδη στοιχεία του βασικού κανονισμού. Δεδομένου ότι η οδηγία 2013/2/ΕΕ (1) επεξέτεινε τον ορισμό της συσκευασίας σε προϊόντα που δεν καλύπτονται από την οδηγία 94/62/ΕΚ (2), η οδηγία 2013/2/ΕΕ πάσχει λόγω ελλείψεως αρμοδιότητας. |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε αναρμοδιότητα της Επιτροπής, καθόσον η Επιτροπή, βάσει των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της, δεν μπορούσε να τροποποιήσει ουσιώδη στοιχεία του βασικού κανονισμού. Δεδομένου ότι η οδηγία 2013/2/ΕΕ (1) επεξέτεινε τον ορισμό της συσκευασίας σε προϊόντα που δεν καλύπτονται από την οδηγία 94/62/ΕΚ (2), η οδηγία 2013/2/ΕΕ πάσχει λόγω ελλείψεως αρμοδιότητας.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και σε παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον η οδηγία 2013/2/ΕΕ δεν εξηγεί γιατί μόνον ορισμένοι κύλινδροι συσφίγξεως αποτελούν συσκευασίες. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης πράξεως ήταν αναγκαία και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η πράξη αυτή συνιστά μεταβολή σε σχέση με προηγούμενες θέσεις των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα αυτόν. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και σε παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον η οδηγία 2013/2/ΕΕ δεν εξηγεί γιατί μόνον ορισμένοι κύλινδροι συσφίγξεως αποτελούν συσκευασίες. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης πράξεως ήταν αναγκαία και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η πράξη αυτή συνιστά μεταβολή σε σχέση με προηγούμενες θέσεις των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα αυτόν.

| 3) | Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση της οδηγίας 94/62/ΕΚ, καθόσον είναι προφανές ότι οι κύλινδροι συσφίγξεως δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συσκευασία, διότι ο κύλινδρος συσφίγξεως είναι ένα καθαρά εσωτερικό στοιχείο του προϊόντος και δεν καλύπτεται από τον νομικό ορισμό της συσκευασίας που δέχεται η οδηγία 94/62/ΕΚ. |
| --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση της οδηγίας 94/62/ΕΚ, καθόσον είναι προφανές ότι οι κύλινδροι συσφίγξεως δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συσκευασία, διότι ο κύλινδρος συσφίγξεως είναι ένα καθαρά εσωτερικό στοιχείο του προϊόντος και δεν καλύπτεται από τον νομικό ορισμό της συσκευασίας που δέχεται η οδηγία 94/62/ΕΚ.

| 4) | Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της ισότητας, καθόσον η οδηγία 2013/2/ΕΕ προβλέπει διαφορετική μεταχείριση παρόμοιων καταστάσεων, δεδομένου ότι η οδηγία δεν χαρακτηρίζει ως συσκευασία τους βιομηχανικούς κυλίνδρους συσφίγξεως, ενώ οι βιομηχανικοί και οι μη βιομηχανικοί κύλινδροι συσφίγξεως είναι αντικειμενικά συγκρίσιμοι, και δεδομένου ότι προϊόντα με παρόμοια χαρακτηριστικά με τους κυλίνδρους συσφίγξεως αποκλείονται από την κατηγορία των προϊόντων συσκευασίας. |
| --- | --- |

4)

Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της ισότητας, καθόσον η οδηγία 2013/2/ΕΕ προβλέπει διαφορετική μεταχείριση παρόμοιων καταστάσεων, δεδομένου ότι η οδηγία δεν χαρακτηρίζει ως συσκευασία τους βιομηχανικούς κυλίνδρους συσφίγξεως, ενώ οι βιομηχανικοί και οι μη βιομηχανικοί κύλινδροι συσφίγξεως είναι αντικειμενικά συγκρίσιμοι, και δεδομένου ότι προϊόντα με παρόμοια χαρακτηριστικά με τους κυλίνδρους συσφίγξεως αποκλείονται από την κατηγορία των προϊόντων συσκευασίας.

| 5) | Ο πέμπτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον η οδηγία 2013/2/ΕΕ αναιρεί αιφνιδίως και χωρίς να προβλέπει μεταβατικά μέτρα τη λύση που έγινε δεκτή από τον νομοθέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την οποία ότι οι κύλινδροι συσφίγξεως δεν αποτελούν συσκευασία υπότην έννοια της οδηγίας 94/62/ΕΚ. |
| --- | --- |

5)

Ο πέμπτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον η οδηγία 2013/2/ΕΕ αναιρεί αιφνιδίως και χωρίς να προβλέπει μεταβατικά μέτρα τη λύση που έγινε δεκτή από τον νομοθέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την οποία ότι οι κύλινδροι συσφίγξεως δεν αποτελούν συσκευασία υπότην έννοια της οδηγίας 94/62/ΕΚ.

| 6) | Ο έκτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η προσβαλλόμενη πράξη συνεπάγεται δυσανάλογα δυσμενείς οικονομικές συνέπειες για τους επιχειρηματίες του σχετικού τομέα, διότι, σε αντίθεση με άλλους βιομηχανικούς τομείς οι οποίοι υπόκεινται στη ρύθμιση σχετικά με τις συσκευασίες, οι κατασκευαστές κυλίνδρων συσφίγξεως δεν μπορούν να μειώσουν τον όγκο των παραγόμενων κυλίνδρων, διότι αυτοί είναι απολύτως αναγκαίοι και ενσωματώνονται στο τελικό προϊόν. |
| --- | --- |

6)

Ο έκτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η προσβαλλόμενη πράξη συνεπάγεται δυσανάλογα δυσμενείς οικονομικές συνέπειες για τους επιχειρηματίες του σχετικού τομέα, διότι, σε αντίθεση με άλλους βιομηχανικούς τομείς οι οποίοι υπόκεινται στη ρύθμιση σχετικά με τις συσκευασίες, οι κατασκευαστές κυλίνδρων συσφίγξεως δεν μπορούν να μειώσουν τον όγκο των παραγόμενων κυλίνδρων, διότι αυτοί είναι απολύτως αναγκαίοι και ενσωματώνονται στο τελικό προϊόν.

---

(1)  EE 2013, L 37, σ. 10

(2)  Οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (ΕΕ L 365, σ. 10).

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/34 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/34

---

Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2013 — Stance κατά ΓΕΕΑ — Pokarna (STANCE)

(Υπόθεση T-206/13)

2013/C 171/63

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Stance, Inc. (San Clemente, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pokarna Ltd (Secundrabad, Ινδία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών, της 1ης Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση R 885/2012-5, που αφορά τη βασιζόμενη στην υπ’ αριθ. 005 491 329 καταχώριση κοινοτικού σήματος ανακοπή κατά της υπ’ αριθ. 008 957 516 αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος «STANCE»· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών, της 1ης Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση R 885/2012-5, που αφορά τη βασιζόμενη στην υπ’ αριθ. 005 491 329 καταχώριση κοινοτικού σήματος ανακοπή κατά της υπ’ αριθ. 008 957 516 αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος «STANCE»·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «STANCE» για προϊόντα της κλάσεως 25, του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση με την υπ’ αριθ. 8 957 516 αίτηση.

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών Pokarna Ltd

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Ασπρόμαυρο εικονιστικό κοινοτικό σήμα «STANZA» που καταχωρήθηκε για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25 και 35.

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής για όλα τα αμφισβητούμενα προϊόντα.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 65, 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', 75, 76, παράγραφοι 1 και 2, και 83 του κανονισμού του Συμβουλίου 207/2009.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/34 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/34

---

Προσφυγή της 10ης Απριλίου 2013 — 1872 Holdings κατά ΓΕΕΑ — Havana Club International (THE SPIRIT OF CUBA)

(Υπόθεση T-207/13)

2013/C 171/64

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: 1872 Holdings vof (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: M. Antoine-Lalance, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Havana Club International, SA (Havana, Κούβα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 31ης Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως R 684/2012-1· |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 31ης Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως R 684/2012-1·

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Λεκτικό σήμα «THE SPIRIT OF CUBA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33, 35 και 42 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος με αριθ. 2 109 106

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας στηρίζεται στα άρθρα 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κήρυξη της ακυρότητας του επίμαχου κοινοτικού σήματος

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/35 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/35

---

Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2013 — Typke κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-214/13)

2013/C 171/65

Γλώσσα της διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Rainer Typke (Hasbergen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Cortese και A. Salerno, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 5ης Φεβρουαρίου 2013, περί απορρίψεως της επιβεβαιωτικής αιτήσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων ζητώντας την πρόσβαση σε έγγραφα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 (1) — στη διαδικασία GESTDEM 2012/3258, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 5ης Φεβρουαρίου 2013, περί απορρίψεως της επιβεβαιωτικής αιτήσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων ζητώντας την πρόσβαση σε έγγραφα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 (1) — στη διαδικασία GESTDEM 2012/3258,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2013, με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε σιωπηρώς να απαντήσει στην επιβεβαιωτική αίτηση που υπέβαλε ο προσφεύγων ζητώντας την πρόσβαση σε έγγραφα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 — στη διαδικασία GESTDEM 2013/0068, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2013, με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε σιωπηρώς να απαντήσει στην επιβεβαιωτική αίτηση που υπέβαλε ο προσφεύγων ζητώντας την πρόσβαση σε έγγραφα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 — στη διαδικασία GESTDEM 2013/0068,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει ένα μόνο λόγο, ο οποίος αντλείται από παράβαση των άρθρων 2 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, καθώς και από παράβαση άλλων διατάξεων του εν λόγω κανονισμού:

| — | Το επιχείρημα της Επιτροπής ότι το αίτημα του προσφεύγοντος δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, που συνεπάγεται τη δημιουργία νέων εγγράφων αντί της πρόσβασης στα ήδη υπάρχοντα, είναι αβάσιμο, |
| --- | --- |

—

Το επιχείρημα της Επιτροπής ότι το αίτημα του προσφεύγοντος δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, που συνεπάγεται τη δημιουργία νέων εγγράφων αντί της πρόσβασης στα ήδη υπάρχοντα, είναι αβάσιμο,

| — | το επιχείρημα της Επιτροπής ότι τα αιτήματα του προσφεύγοντος είναι δυσανάλογα, και ως εκ τούτου απαράδεκτα, ακόμη και όσον αφορά τη δυνατότητα χορήγησης μερικής πρόσβασης, είναι αβάσιμο, |
| --- | --- |

—

το επιχείρημα της Επιτροπής ότι τα αιτήματα του προσφεύγοντος είναι δυσανάλογα, και ως εκ τούτου απαράδεκτα, ακόμη και όσον αφορά τη δυνατότητα χορήγησης μερικής πρόσβασης, είναι αβάσιμο,

| — | το επιχείρημα της Επιτροπής ότι τα αιτήματα του προσφεύγοντος προσκρούουν στην αναγκαιότητα της μη γνωστοποιήσεως προσωπικών δεδομένων τρίτων είναι αβάσιμο, και |
| --- | --- |

—

το επιχείρημα της Επιτροπής ότι τα αιτήματα του προσφεύγοντος προσκρούουν στην αναγκαιότητα της μη γνωστοποιήσεως προσωπικών δεδομένων τρίτων είναι αβάσιμο, και

| — | το επιχείρημα της Επιτροπής ότι τα αιτήματα του προσφεύγοντος προσκρούουν στην αναγκαιότητα τηρήσεως του απορρήτου των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής, καθώς και στην αναγκαιότητα προστασίας της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων, είναι αβάσιμο. |
| --- | --- |

—

το επιχείρημα της Επιτροπής ότι τα αιτήματα του προσφεύγοντος προσκρούουν στην αναγκαιότητα τηρήσεως του απορρήτου των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής, καθώς και στην αναγκαιότητα προστασίας της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων, είναι αβάσιμο.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43)

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/35 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/35

---

Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2013 — Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-220/13)

2013/C 171/66

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Nucara και E. Gambaro, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-219/13, Ferracci κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/35 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/35

---

Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2013 — Cofresco Frischhalteprodukte κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-223/13)

2013/C 171/67

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG (Minden, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Weil, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στα παραδείγματα προϊόντων αποτελούντων συσκευασία τα ακόλουθα προϊόντα «Ρόλοι, σωλήνες και κύλινδροι που περιβάλλονται από περιελιγμένο ελαστικό υλικό (π.χ. πλαστική μεμβράνη, αλουμίνιο, χαρτί)»· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στα παραδείγματα προϊόντων αποτελούντων συσκευασία τα ακόλουθα προϊόντα «Ρόλοι, σωλήνες και κύλινδροι που περιβάλλονται από περιελιγμένο ελαστικό υλικό (π.χ. πλαστική μεμβράνη, αλουμίνιο, χαρτί)»·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα επικαλείται πέντε λόγους, που είναι κατ ουσίαν ταυτόσημοι ή παρεμφερείς σε σχέση με τους πέντε πρώτους λόγους της υποθέσεως Τ-202/13, GroupHygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/36 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/36

---

Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2013 — Melitta France κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-224/13)

2013/C 171/68

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Melitta France (Chezy-sur-Marne, Γαλλία) (εκπρόσωπος: H. Weil, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στα παραδείγματα προϊόντων αποτελούντων συσκευασία τα ακόλουθα προϊόντα «Ρόλοι, σωλήνες και κύλινδροι που περιβάλλονται από περιελιγμένο ελαστικό υλικό (π.χ. πλαστική μεμβράνη, αλουμίνιο, χαρτί)»· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στα παραδείγματα προϊόντων αποτελούντων συσκευασία τα ακόλουθα προϊόντα «Ρόλοι, σωλήνες και κύλινδροι που περιβάλλονται από περιελιγμένο ελαστικό υλικό (π.χ. πλαστική μεμβράνη, αλουμίνιο, χαρτί)»·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα επικαλείται πέντε λόγους, που είναι κατ’ ουσίαν ταυτόσημοι ή παρεμφερείς σε σχέση με τους πέντε πρώτους λόγους της υποθέσεως Τ-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/36 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/36

---

Αναίρεση που άσκησε στις 14 Απριλίου 2013 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 6 Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση F-67/12, Marcuccio κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-226/13 P)

2013/C 171/69

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να δεχθεί όλα τα αιτήματα που είχε υποβάλει ο αναιρεσείων πρωτοδίκως. |
| --- | --- |

—

να δεχθεί όλα τα αιτήματα που είχε υποβάλει ο αναιρεσείων πρωτοδίκως.

| — | να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα όσον αφορά τον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα όσον αφορά τον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Στην υπό κρίση υπόθεση, ο αναιρεσείων ασκεί αναίρεση κατά της διατάξεως της 6ης Φεβρουαρίου 2013, με την οποία το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε προδήλως αβάσιμη προσφυγή-αγωγή με αντικείμενο, αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί απορρίψεως αιτήματος αποκαταστάσεως της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη ο αναιρεσείων εξαιτίας επιστολής, σχετικής με τη διαδικασία εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, της 4ης Νοεμβρίου 2008, F-41/06, Marcuccio κατά Επιτροπής, η οποία απεστάλη στον δικηγόρο που τον εκπροσώπησε στο πλαίσιο της αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής, και, αφετέρου, αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που διατείνεται ότι υπέστη ο αναιρεσείων εξαιτίας του γεγονότος αυτού.

Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει παντελή έλλειψη αιτιολογήσεως της απορρίψεως του αιτήματός του για αποζημίωση, πλημμελή διεξαγωγή αποδείξεων, παραμόρφωση και αλλοίωση πραγματικών περιστατικών, αυθαίρετη, καθώς και πεπλανημένη και μη εύλογη ερμηνεία και εφαρμογή:

| — | των κανόνων δικαίου περί αδικοπρακτικής ευθύνης των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

των κανόνων δικαίου περί αδικοπρακτικής ευθύνης των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | της έννοιας της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχουν τα θεσμικά και τα δικαιοδοτικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

της έννοιας της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχουν τα θεσμικά και τα δικαιοδοτικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | της έννοιας της παράνομης συμπεριφοράς θεσμικού οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

—

της έννοιας της παράνομης συμπεριφοράς θεσμικού οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο αναιρεσείων προβάλλει επίσης τον παράνομο χαρακτήρα του διατακτικού της πρωτόδικης αποφάσεως όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/37 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/37

---

Αναίρεση που άσκησε στις 14 Απριλίου 2013 o Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 21 Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση F-113/11, Marcuccio κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-229/13 P)

2013/C 171/70

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει στο σύνολό της και άνευ ουδεμίας εξαιρέσεως την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει στο σύνολό της και άνευ ουδεμίας εξαιρέσεως την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι αυτοί που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-203/13 P, Marcuccio κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/37 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/37

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Wepa Lille κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-231/13)

2013/C 171/71

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Wepa Lille (Bousbecque, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα επικαλείται έξι λόγους, που είναι κατ’ ουσίαν ταυτόσημοι ή παρεμφερείς σε σχέση με τους έξι πρώτους λόγους της υποθέσεως Τ-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/37 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/37

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — SCA Hygiène Products κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-232/13)

2013/C 171/72

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: SCA Hygiène Products (Tremblay en France, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπής

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεσο αποτέλεσμα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για βιομηχανική χρήση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεσο αποτέλεσμα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για βιομηχανική χρήση·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβάλλονται στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/38 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/38

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Hartmann κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-233/13)

2013/C 171/73

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Paul Hartmann SA (Châtenois, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα επικαλείται έξι λόγους, που είναι κατ’ ουσίαν ταυτόσημοι ή παρεμφερείς σε σχέση με τους έξι πρώτους λόγους της υποθέσεως Τ-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/38 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/38

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Lucart France κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-234/13)

2013/C 171/74

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Lucart France (Torvilliers, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπής

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεσο αποτέλεσμα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για βιομηχανική χρήση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεσο αποτέλεσμα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για βιομηχανική χρήση·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβάλλονται στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/38 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/38

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — Gopack κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-235/13)

2013/C 171/75

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gopack (Manosque, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει με άμεσο αποτέλεσμα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει τους βοηθητικούς άξονες τόρνου, εξαιρουμένων αυτών που προορίζονται για βιομηχανική χρήση, στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων των συσκευασιών· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει με άμεσο αποτέλεσμα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει τους βοηθητικούς άξονες τόρνου, εξαιρουμένων αυτών που προορίζονται για βιομηχανική χρήση, στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων των συσκευασιών·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν είναι ταυτόσημοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/38 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/38

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — CMC France κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-236/13)

2013/C 171/76

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: CMC France (Châtenois, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει με άμεσο αποτέλεσμα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει τους βοηθητικούς άξονες τόρνου, εξαιρουμένων αυτών που προορίζονται για βιομηχανική χρήση, στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων των συσκευασιών· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει με άμεσο αποτέλεσμα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει τους βοηθητικούς άξονες τόρνου, εξαιρουμένων αυτών που προορίζονται για βιομηχανική χρήση, στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων των συσκευασιών·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν είναι ταυτόσημοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/39 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/39

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2013 — SCA Tissue France κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-237/13)

2013/C 171/77

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: SCA Tissue France (Bois Colombes, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεσο αποτέλεσμα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για βιομηχανική χρήση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεσο αποτέλεσμα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για βιομηχανική χρήση·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβάλλονται στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/39 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/39

---

Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2013 — Delipapier κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-238/13)

2013/C 171/78

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Delipapier (Frouard, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει με άμεσο αποτέλεσμα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει τους βοηθητικούς άξονες τόρνου, εξαιρουμένων αυτών που προορίζονται για βιομηχανική χρήση, στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων των συσκευασιών· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει με άμεσο αποτέλεσμα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει τους βοηθητικούς άξονες τόρνου, εξαιρουμένων αυτών που προορίζονται για βιομηχανική χρήση, στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων των συσκευασιών·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν είναι ταυτόσημοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/39 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/39

---

Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2013 — ICT κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-243/13)

2013/C 171/79

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Industrie Cartarie Tronchetti SpA (ICT) (Borgo a Mozzano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με αυτούς που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/40

---

Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2013 — Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-244/13)

2013/C 171/80

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, με άμεση ισχύ, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει στον κατάλογο των παραδειγμάτων συσκευασίας τους κυλίνδρους συσφίγξεως, με εξαίρεση τους προοριζόμενους για βιομηχανική χρήση,

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ταυτίζονται με τους προβληθέντες στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/40

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Απριλίου 2013 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-194/07) (1)

2013/C 171/81

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Ο πρόεδρος του εβδόμου τμήματος διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 199 της 25.8.2007.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/40

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Απριλίου 2013 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-221/07) (1)

2013/C 171/82

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Ο πρόεδρος του εβδόμου τμήματος διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 199, της 25.8.2007.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/40

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Απριλίου 2013 — Zhejiang Heda Solar Technology κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-143/13) (1)

2013/C 171/83

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του δευτέρου τμήματος διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 123, της 27.4.2013.

---

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/41 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/41

---

Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2013 — CB κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-73/11) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Γενικός Διαγωνισμός - Προκήρυξη διαγωνισμού EPSO/AD/181/10 - Αποκλεισμός από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως)

2013/C 171/84

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: CB (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz και A. Blot, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον A. Dal Ferro, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως, στο πλαίσιο του διαγωνισμού EPSO/AD/181/10.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα έξοδά της, καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο CB. |
| --- | --- |

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα έξοδά της, καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο CB.

| 3) | Ο CB φέρει το ήμισυ των εξόδων του. |
| --- | --- |

3)

Ο CB φέρει το ήμισυ των εξόδων του.

---

(1)  EE C 282 της 24.9.2011, σ. 53.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/41 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/41

---

Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2013 — Demeneix κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-96/12) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Μη εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων - Προϋπόθεση περί επαγγελματικής πείρας - Εύρος της εξουσίας εκτιμήσεως)

2013/C 171/85

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Laurent Demeneix (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Eggers και G. Gattinara)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/207/11 με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση να μην περιληφθεί ο προσφεύγων-ενάγων στον πίνακα επιτυχόντων, καθόσον δεν πληρούσε ορισμένες ειδικές προϋποθέσεις συμμετοχής στον εν λόγω διαγωνισμό, και αίτημα αποζημιώσεως.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

| 2) | Ο Laurent Demeneix φέρει τα έξοδά του, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. |
| --- | --- |

2)

Ο Laurent Demeneix φέρει τα έξοδά του, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

---

(1)  EE C 343 της 10.11.2012, σ. 23.

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/41 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/41

---

Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 9ης Απριλίου 2013 — de Brito Sequeira Carvalho κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-126/12) (1)

2013/C 171/86

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του τρίτου τμήματος διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 71 της 9.3.13, σ. 29

---

| 15.6.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 171/41 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/41

---

Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 18ης Απριλίου 2013 — Rosenbaum κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-6/13) (1)

2013/C 171/87

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του τρίτου τμήματος διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 108 της 13.4.13, σ. 39

---