# Dziennik Urzędowy C 178/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.178.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 178 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5622 czerwca 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.178.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 178

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5622 czerwca 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2013/C 178/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 171 z 15.6.2013. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2013/C 178/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 171 z 15.6.2013.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2013/C 178/02 | Sprawa C-142/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) w dniu 20 marca 2013 r. — Bright Service S.A. przeciwko Repsol Comercial de Productos Petrolíferos S.A | 2 |
| 2013/C 178/03 | Sprawa C-144/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 marca 2013 r. — VDP Dental Laboratory NV, Staatssecretaris van Financiën | 2 |
| 2013/C 178/04 | Sprawa C-153/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Bardejov (Republika Słowacka) w dniu 26 marca 2013 r. — Pohotovosť s.r.o. przeciwko Ján Soroka | 3 |
| 2013/C 178/05 | Sprawa C-154/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 27 marca 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko X BV | 3 |
| 2013/C 178/06 | Sprawa C-155/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Regionale del Veneto — Sede di Mestre-Venezia (Włochy) w dniu 27 marca 2013 r. — SICES i in. przeciwko Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia | 4 |
| 2013/C 178/07 | Sprawa C-160/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 28 marca 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko X BV | 4 |
| 2013/C 178/08 | Sprawa C-171/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 8 kwietnia 2013 r. — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) przeciwko M. S. Demirci i in. | 4 |
| 2013/C 178/09 | Sprawa C-192/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-235/11, Hiszpania przeciwko Komisji, wniesione w dniu 15 kwietnia 2013 r. przez Królestwo Hiszpanii | 5 |
| 2013/C 178/10 | Sprawa C-197/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-540/10, Hiszpania przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 kwietnia 2013 r. przez Królestwo Hiszpanii | 5 |
| 2013/C 178/11 | Sprawa C-204/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 18 kwietnia 2013 r. — Finanzamt Saarlouis przeciwko Heinzowi Malburgowi | 6 |
| 2013/C 178/12 | Sprawa C-219/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 25 kwietnia 2013 r. — K Oy | 6 |
| | Sąd |
| 2013/C 178/13 | Sprawa T-579/10: Wyrok Sądu z dnia 7 maja 2013 r. — macros consult przeciwko OHIM — MIP Metro (makro) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy makro — Firma macros consult GmbH — Prawo nabyte przed zgłoszeniem wspólnotowego znaku towarowego dające właścicielowi prawo do zakazania używania zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego — Niezarejestrowane oznaczenia chronione prawem niemieckim — Artykuł 5 Markengesetz — Artykuł 8 ust. 4, art. 53 ust. 1 lit. c) i art. 65 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 8 |
| 2013/C 178/14 | Sprawa T-249/11: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Sanco przeciwko OHIM — Marsalman (Przedstawienie kurczaka) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego kurczaka — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający kurczaka — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo towarów i usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 8 |
| 2013/C 178/15 | Sprawy połączone T-321/11 i T-322/11: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Morelli przeciwko OHIM — Associazone nazionale circolo del popolo della libertà i Brambilla (PARTITO DELLA LIBERTA’) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenia słownego wspólnotowego znaku towarowego PARTITO DELLA LIBERTA’ i graficznego wspólnotowego znaku towarowego Partito della Libertà — Wcześniejsza nazwa domeny krajowej partitodellaliberta.it — Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Niewykazanie używania nazwy domeny krajowej partitodellaliberta.it w obrocie handlowym) | 9 |
| 2013/C 178/16 | Sprawa T-393/11: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Masottina przeciwko OHIM — Bodegas Cooperativas de Alicante (CA’ MARINA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CA’ MARINA — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy MARINA ALTA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 9 |
| 2013/C 178/17 | Sprawa T-19/12: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik przeciwko OHIM — Impexmetal (IKFŁT KRAŚNIK) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IKFŁT KRAŚNIK — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FŁT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 10 |
| 2013/C 178/18 | Sprawa T-244/12: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Unister przeciwko OHIM (fluege.de) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego fluege.de — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 10 |
| 2013/C 178/19 | Sprawa T-45/13: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2013 r. — Rose Vision i Seseña przeciwko Komisji | 10 |
| 2013/C 178/20 | Sprawa T-177/13: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2013 r. — TestBioTech i in. przeciwko Komisji | 11 |
| 2013/C 178/21 | Sprawa T-209/13: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2013 r. — Olive Line International przeciwko OHIM (OLIVE LINE) | 11 |
| 2013/C 178/22 | Sprawa T-212/13: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Madaus przeciwko OHIM — Indena (ECHINAMID) | 12 |
| 2013/C 178/23 | Sprawa T-215/13: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Deutsche Rockwool Mineralwoll przeciwko OHIM — Recticel (Lambda) | 12 |
| 2013/C 178/24 | Sprawa T-225/13: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2013 r. — T&L Sugars i Sidul Açúcares przeciwko Komisji | 13 |
| 2013/C 178/25 | Sprawa T-227/13: Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2013 r. — Bayer Intellectual Property przeciwko OHIM — Interhygiene (INTERFACE) | 15 |
| 2013/C 178/26 | Sprawa T-230/13: Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2013 r. — HTC Sweden przeciwko OHIM — Vermop Salmon (TWISTER) | 15 |
| 2013/C 178/27 | Sprawa T-255/13: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji | 16 |
| 2013/C 178/28 | Sprawa T-256/13: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji | 17 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2013/C 178/02

Sprawa C-142/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) w dniu 20 marca 2013 r. — Bright Service S.A. przeciwko Repsol Comercial de Productos Petrolíferos S.A

2

2013/C 178/03

Sprawa C-144/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 marca 2013 r. — VDP Dental Laboratory NV, Staatssecretaris van Financiën

2

2013/C 178/04

Sprawa C-153/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Bardejov (Republika Słowacka) w dniu 26 marca 2013 r. — Pohotovosť s.r.o. przeciwko Ján Soroka

3

2013/C 178/05

Sprawa C-154/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 27 marca 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko X BV

3

2013/C 178/06

Sprawa C-155/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Regionale del Veneto — Sede di Mestre-Venezia (Włochy) w dniu 27 marca 2013 r. — SICES i in. przeciwko Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia

4

2013/C 178/07

Sprawa C-160/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 28 marca 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko X BV

4

2013/C 178/08

Sprawa C-171/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 8 kwietnia 2013 r. — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) przeciwko M. S. Demirci i in.

4

2013/C 178/09

Sprawa C-192/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-235/11, Hiszpania przeciwko Komisji, wniesione w dniu 15 kwietnia 2013 r. przez Królestwo Hiszpanii

5

2013/C 178/10

Sprawa C-197/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-540/10, Hiszpania przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 kwietnia 2013 r. przez Królestwo Hiszpanii

5

2013/C 178/11

Sprawa C-204/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 18 kwietnia 2013 r. — Finanzamt Saarlouis przeciwko Heinzowi Malburgowi

6

2013/C 178/12

Sprawa C-219/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 25 kwietnia 2013 r. — K Oy

6

Sąd

2013/C 178/13

Sprawa T-579/10: Wyrok Sądu z dnia 7 maja 2013 r. — macros consult przeciwko OHIM — MIP Metro (makro) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy makro — Firma macros consult GmbH — Prawo nabyte przed zgłoszeniem wspólnotowego znaku towarowego dające właścicielowi prawo do zakazania używania zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego — Niezarejestrowane oznaczenia chronione prawem niemieckim — Artykuł 5 Markengesetz — Artykuł 8 ust. 4, art. 53 ust. 1 lit. c) i art. 65 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

8

2013/C 178/14

Sprawa T-249/11: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Sanco przeciwko OHIM — Marsalman (Przedstawienie kurczaka) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego kurczaka — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający kurczaka — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo towarów i usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

8

2013/C 178/15

Sprawy połączone T-321/11 i T-322/11: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Morelli przeciwko OHIM — Associazone nazionale circolo del popolo della libertà i Brambilla (PARTITO DELLA LIBERTA’) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenia słownego wspólnotowego znaku towarowego PARTITO DELLA LIBERTA’ i graficznego wspólnotowego znaku towarowego Partito della Libertà — Wcześniejsza nazwa domeny krajowej partitodellaliberta.it — Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Niewykazanie używania nazwy domeny krajowej partitodellaliberta.it w obrocie handlowym)

9

2013/C 178/16

Sprawa T-393/11: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Masottina przeciwko OHIM — Bodegas Cooperativas de Alicante (CA’ MARINA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CA’ MARINA — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy MARINA ALTA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

9

2013/C 178/17

Sprawa T-19/12: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik przeciwko OHIM — Impexmetal (IKFŁT KRAŚNIK) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IKFŁT KRAŚNIK — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FŁT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

10

2013/C 178/18

Sprawa T-244/12: Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Unister przeciwko OHIM (fluege.de) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego fluege.de — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

10

2013/C 178/19

Sprawa T-45/13: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2013 r. — Rose Vision i Seseña przeciwko Komisji

10

2013/C 178/20

Sprawa T-177/13: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2013 r. — TestBioTech i in. przeciwko Komisji

11

2013/C 178/21

Sprawa T-209/13: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2013 r. — Olive Line International przeciwko OHIM (OLIVE LINE)

11

2013/C 178/22

Sprawa T-212/13: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Madaus przeciwko OHIM — Indena (ECHINAMID)

12

2013/C 178/23

Sprawa T-215/13: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Deutsche Rockwool Mineralwoll przeciwko OHIM — Recticel (Lambda)

12

2013/C 178/24

Sprawa T-225/13: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2013 r. — T&L Sugars i Sidul Açúcares przeciwko Komisji

13

2013/C 178/25

Sprawa T-227/13: Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2013 r. — Bayer Intellectual Property przeciwko OHIM — Interhygiene (INTERFACE)

15

2013/C 178/26

Sprawa T-230/13: Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2013 r. — HTC Sweden przeciwko OHIM — Vermop Salmon (TWISTER)

15

2013/C 178/27

Sprawa T-255/13: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

16

2013/C 178/28

Sprawa T-256/13: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

17

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/1

---

2013/C 178/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 171 z 15.6.2013.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 164 z 8.6.2013.

Dz.U. C 156 z 1.6.2013.

Dz.U. C 147 z 25.5.2013.

Dz.U. C 141 z 18.5.2013.

Dz.U. C 129 z 4.5.2013.

Dz.U. C 123 z 27.4.2013.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) w dniu 20 marca 2013 r. — Bright Service S.A. przeciwko Repsol Comercial de Productos Petrolíferos S.A

(Sprawa C-142/13)

2013/C 178/02

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Audiencia Provincial de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Bright Service S.A.

Strona pozwana: Repsol Comercial de Productos Petrolíferos S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Podczas badania porozumienia wertykalnego zawierającego zobowiązanie do niekonkurowania, które obowiązywało na dzień 31 maja 2000 r. i które spełnia przesłanki ustanowione w rozporządzeniu nr 1984/83 (1), a nie spełnia przesłanek wyłączenia z rozporządzenia nr 2790/1999 (2), ponieważ dostawca będący stroną porozumienia posiada udział w rynku przekraczający 30 % (art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2790/1999) i ponieważ okres obowiązywania klauzuli o zakazie konkurencji przekracza pięć lat, a towary objęte porozumieniem są sprzedawane przez nabywcę z lokali i terenów, które nie są własnością dostawcy [art. 5 lit. a) rozporządzenia nr 2790/1999]:






  a) | Czy art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 2790/1999 należy interpretować w ten sposób, że począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r. porozumienie i — w szczególności — klauzula o zakazie konkurencji nie są objęte wyłączeniami z tych rozporządzeń (nr 1984/83 i 2790/1999) i należy indywidualnie badać ich zgodność z art. 81 ust. 1 TWE? |
| --- | --- | --- |

1)

Podczas badania porozumienia wertykalnego zawierającego zobowiązanie do niekonkurowania, które obowiązywało na dzień 31 maja 2000 r. i które spełnia przesłanki ustanowione w rozporządzeniu nr 1984/83 (1), a nie spełnia przesłanek wyłączenia z rozporządzenia nr 2790/1999 (2), ponieważ dostawca będący stroną porozumienia posiada udział w rynku przekraczający 30 % (art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2790/1999) i ponieważ okres obowiązywania klauzuli o zakazie konkurencji przekracza pięć lat, a towary objęte porozumieniem są sprzedawane przez nabywcę z lokali i terenów, które nie są własnością dostawcy [art. 5 lit. a) rozporządzenia nr 2790/1999]:

a)

Czy art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 2790/1999 należy interpretować w ten sposób, że począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r. porozumienie i — w szczególności — klauzula o zakazie konkurencji nie są objęte wyłączeniami z tych rozporządzeń (nr 1984/83 i 2790/1999) i należy indywidualnie badać ich zgodność z art. 81 ust. 1 TWE?

| b) | Czy też art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 2790/1999 należy interpretować w ten sposób, że do opisanego porozumienia należy stosować pięcioletni maksymalny okres obowiązywania klauzuli o zakazie konkurencji przewidziany w art. 5 lit. a) rozporządzenia nr 2790/1999, w następstwie czego porozumienie i — w szczególności — klauzula o zakazie konkurencji są od dnia 1 stycznia 2002 r. objęte nowym terminem pięcioletnim, który upływa w dniu 31 grudnia 2006 r.? |
| --- | --- |

b)

Czy też art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 2790/1999 należy interpretować w ten sposób, że do opisanego porozumienia należy stosować pięcioletni maksymalny okres obowiązywania klauzuli o zakazie konkurencji przewidziany w art. 5 lit. a) rozporządzenia nr 2790/1999, w następstwie czego porozumienie i — w szczególności — klauzula o zakazie konkurencji są od dnia 1 stycznia 2002 r. objęte nowym terminem pięcioletnim, który upływa w dniu 31 grudnia 2006 r.?

| c) | Czy wreszcie art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 2790/1999 należy interpretować w ten sposób, że porozumienie zawierające zobowiązanie do niekonkurowania jest od dnia 1 stycznia 2002 r. objęte nowym terminem pięcioletnim, który upływa w dniu 31 grudnia 2006 r., w wypadku gdy pozostający na dzień 1 stycznia 2002 r. okres ważności zobowiązania do niekonkurowania nie przekracza pięciu lat, natomiast nie jest objęte wyłączeniami i jego zgodność z art. 81 ust. 1 TWE podlega indywidualnemu badaniu w wypadku, gdy pozostający na dzień 1 stycznia 2002 r. okres ważności zobowiązania do niekonkurowania przekracza pięć lat? |
| --- | --- |

c)

Czy wreszcie art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 2790/1999 należy interpretować w ten sposób, że porozumienie zawierające zobowiązanie do niekonkurowania jest od dnia 1 stycznia 2002 r. objęte nowym terminem pięcioletnim, który upływa w dniu 31 grudnia 2006 r., w wypadku gdy pozostający na dzień 1 stycznia 2002 r. okres ważności zobowiązania do niekonkurowania nie przekracza pięciu lat, natomiast nie jest objęte wyłączeniami i jego zgodność z art. 81 ust. 1 TWE podlega indywidualnemu badaniu w wypadku, gdy pozostający na dzień 1 stycznia 2002 r. okres ważności zobowiązania do niekonkurowania przekracza pięć lat?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji z dnia 22 czerwca 1983 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do określonych kategorii wyłącznych umów sprzedaży (Dz. U. L 173, s. 5)

(2)  Rozporządzenie Komisji z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 336, s. 21)

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 marca 2013 r. — VDP Dental Laboratory NV, Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-144/13)

2013/C 178/03

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: VDP Dental Laboratory NV, Staatssecretaris van Financiën

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 17 ust. 1 i ust. 2 szóstej dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że wówczas, gdy przepis prawa krajowego przewiduje wbrew dyrektywie zwolnienie (w związku z czym wykluczone jest prawo do odliczenia podatku naliczonego) podatnik może powołać się na art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy i ma w związku z tym prawo do odliczenia podatku naliczonego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 17 ust. 1 i ust. 2 szóstej dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że wówczas, gdy przepis prawa krajowego przewiduje wbrew dyrektywie zwolnienie (w związku z czym wykluczone jest prawo do odliczenia podatku naliczonego) podatnik może powołać się na art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy i ma w związku z tym prawo do odliczenia podatku naliczonego?

| 2) | Czy art. 143 lit. a) i art. 140 lit. a) i b) dyrektywy w sprawie VAT 2006 (2) należy interpretować w ten sposób, że zwolnienia z podatku VAT ustanowione w tych przepisach nie mają zastosowania do przywozu i wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych? W przypadku odpowiedzi przeczącej: Czy zwolnienia są wówczas uzależnione od dokonania dostaw protez dentystycznych z zagranicy przez dentystę lub technika dentystycznego lub na rzecz dentysty lub technika dentystycznego? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 143 lit. a) i art. 140 lit. a) i b) dyrektywy w sprawie VAT 2006 (2) należy interpretować w ten sposób, że zwolnienia z podatku VAT ustanowione w tych przepisach nie mają zastosowania do przywozu i wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych? W przypadku odpowiedzi przeczącej: Czy zwolnienia są wówczas uzależnione od dokonania dostaw protez dentystycznych z zagranicy przez dentystę lub technika dentystycznego lub na rzecz dentysty lub technika dentystycznego?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Bardejov (Republika Słowacka) w dniu 26 marca 2013 r. — Pohotovosť s.r.o. przeciwko Ján Soroka

(Sprawa C-153/13)

2013/C 178/04

Język postępowania: słowacki

Sąd odsyłający

Okresný súd Bardejo

Strony

Strona skarżąca: Pohotovosť s.r.o.

Strona pozwana: Ján Soroka

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (zwaną dalej „dyrektywą 93/13/EWG”) (1), w związku z art. 47 i 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, iż stoi ona na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, takim jak rozważane w niniejszym przypadku, wykluczającym, aby osoba prawna, której celem działalności jest ochrona praw konsumentów uczestniczyła w postępowaniu egzekucyjnym w charakterze interwenienta po stronie konsumenta, wobec którego prowadzona jest egzekucja w celu zwrotu wierzytelności wynikającej z umowy konsumenckiej, przy czym konsument nie jest reprezentowany przez adwokata. |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (zwaną dalej „dyrektywą 93/13/EWG”) (1), w związku z art. 47 i 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, iż stoi ona na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, takim jak rozważane w niniejszym przypadku, wykluczającym, aby osoba prawna, której celem działalności jest ochrona praw konsumentów uczestniczyła w postępowaniu egzekucyjnym w charakterze interwenienta po stronie konsumenta, wobec którego prowadzona jest egzekucja w celu zwrotu wierzytelności wynikającej z umowy konsumenckiej, przy czym konsument nie jest reprezentowany przez adwokata.

| 2) | Czy przepisy Unii Europejskiej cytowane w pierwszym pytaniu powinny być interpretowane w ten sposób, że zostaje naruszone podstawowe prawo do ochrony sądowej konsumenta i interwenienta w postępowaniu w rozumieniu art. 47 Karty praw podstawowych, jeżeli w postępowaniu egzekucyjnym nie została dopuszczona do udziału w charakterze interwenienta osoba prawna, której celem działalności jest ochrona praw konsumentów, a konsument nie jest reprezentowany przez adwokata. |
| --- | --- |

2)

Czy przepisy Unii Europejskiej cytowane w pierwszym pytaniu powinny być interpretowane w ten sposób, że zostaje naruszone podstawowe prawo do ochrony sądowej konsumenta i interwenienta w postępowaniu w rozumieniu art. 47 Karty praw podstawowych, jeżeli w postępowaniu egzekucyjnym nie została dopuszczona do udziału w charakterze interwenienta osoba prawna, której celem działalności jest ochrona praw konsumentów, a konsument nie jest reprezentowany przez adwokata.

---

(1)  Dz.U. L 95, s. 29.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 27 marca 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko X BV

(Sprawa C-154/13)

2013/C 178/05

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: Staatssecretaris van Financiën

Druga strona postępowania: X BV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 140 lit. a) i b) dyrektywy [2006/112] (1) należy interpretować w ten sposób, że ustanowione w tym przepisie zwolnienie z podatku VAT nie ma zastosowania do wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych? W przypadku odpowiedzi przeczącej: Czy zwolnienie jest w takim razie uzależnione od warunku dokonania dostaw protez dentystycznych z zagranicy przez dentystę lub technika dentystycznego lub na rzecz dentysty lub technika dentystycznego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 140 lit. a) i b) dyrektywy [2006/112] (1) należy interpretować w ten sposób, że ustanowione w tym przepisie zwolnienie z podatku VAT nie ma zastosowania do wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych? W przypadku odpowiedzi przeczącej: Czy zwolnienie jest w takim razie uzależnione od warunku dokonania dostaw protez dentystycznych z zagranicy przez dentystę lub technika dentystycznego lub na rzecz dentysty lub technika dentystycznego?

| 2) | Jeżeli ustanowione w art. 140 lit. a) i b) dyrektywy [2006/112] zwolnienie z podatku VAT (z uwzględnieniem warunków określonych w pytaniu pierwszym, bądź bez ich uwzględnienia) obowiązuje dla wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych: Czy w państwach członkowskich takich jak Niderlandy, które dostosowały się do przewidzianego w art. 132 dyrektywy [2006/112] zwolnienia z podatku VAT, zwolnienie to obowiązuje również w stosunku do wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych pochodzących z państwa członkowskiego, które skorzystało z możliwości przyjęcia stanowiącego odstępstwo przejściowego uregulowania na podstawie art. 370 dyrektywy [2006/112]? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli ustanowione w art. 140 lit. a) i b) dyrektywy [2006/112] zwolnienie z podatku VAT (z uwzględnieniem warunków określonych w pytaniu pierwszym, bądź bez ich uwzględnienia) obowiązuje dla wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych: Czy w państwach członkowskich takich jak Niderlandy, które dostosowały się do przewidzianego w art. 132 dyrektywy [2006/112] zwolnienia z podatku VAT, zwolnienie to obowiązuje również w stosunku do wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych pochodzących z państwa członkowskiego, które skorzystało z możliwości przyjęcia stanowiącego odstępstwo przejściowego uregulowania na podstawie art. 370 dyrektywy [2006/112]?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1)

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Regionale del Veneto — Sede di Mestre-Venezia (Włochy) w dniu 27 marca 2013 r. — SICES i in. przeciwko Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia

(Sprawa C-155/13)

2013/C 178/06

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Commissione Tributaria Regionale del Veneto — Sede di Mestre-Venezia

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Società Italiana Commercio e Servizi S.r.l, in liquidazione (SICES) i in.

Strona pozwana: Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 341/2007 z dnia 29 marca 2007 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że stanowi niezgodne z prawem zbycie pozwoleń na przywóz z zastosowaniem obniżonej stawki należności celnych w ramach kontyngentu GATT czosnku pochodzącego z Chin, okoliczność, iż właściciel wskazanych pozwoleń wprowadza rzeczony czosnek do obrotu, po uiszczeniu należnego cła, poprzez zbycie go na rzecz innego podmiotu właściciela pozwoleń na przywóz, od którego przed przywozem nabył wskazany czosnek.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 z dnia 29 marca 2007 r. otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i niektórych innych produktów rolniczych przywożonych z krajów trzecich; Dz.U. L 90, s. 12.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 28 marca 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko X BV

(Sprawa C-160/13)

2013/C 178/07

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: Staatssecretaris van Financiën

Druga strona postępowania: X BV

Pytania prejudycjalne

Czy art. 140 lit. a) i b) dyrektywy [2006/112] (1) należy interpretować w ten sposób, że ustanowione w tym przepisie zwolnienie z podatku VAT nie ma zastosowania do wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych? W przypadku odpowiedzi przeczącej: Czy zwolnienie jest w takim razie uzależnione od warunku dokonania dostaw protez dentystycznych z zagranicy przez dentystę lub technika dentystycznego lub na rzecz dentysty lub technika dentystycznego?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1)

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 8 kwietnia 2013 r. — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) przeciwko M. S. Demirci i in.

(Sprawa C-171/13)

2013/C 178/08

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Centrale Raad van Beroep

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Druga strona postępowania: M. S. Demirci, D. Cetin, A. I. Önder, R. Keskin, M. Tüle, A. Taskin

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80 (1) z uwzględnieniem art. 59 protokołu dodatkowego (2) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie regulacji ustawowej państwa członkowskiego, takiej jak art. 4a Toeslagenwet (3), która znosi świadczenie dodatkowe, przyznane na podstawie prawa krajowego, jeżeli odbiorcy tego świadczenia nie zamieszkują już na terytorium tego państwa, nawet jeżeli odbiorcy ci uzyskali obywatelstwo państwa przyjmującego, zachowując przy tym obywatelstwo tureckie? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80 (1) z uwzględnieniem art. 59 protokołu dodatkowego (2) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie regulacji ustawowej państwa członkowskiego, takiej jak art. 4a Toeslagenwet (3), która znosi świadczenie dodatkowe, przyznane na podstawie prawa krajowego, jeżeli odbiorcy tego świadczenia nie zamieszkują już na terytorium tego państwa, nawet jeżeli odbiorcy ci uzyskali obywatelstwo państwa przyjmującego, zachowując przy tym obywatelstwo tureckie?

| 2) | Jeżeli w odpowiedzi na pytanie pierwsze Trybunał uzna, że osoby zainteresowane mogą powołać się na art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80, ale w granicach wyznaczonych w art. 59 protokołu dodatkowego: Czy art. 59 protokołu dodatkowego należy wtedy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie kontynuacji wypłaty świadczenia dodatkowego obywatelom tureckim jako zainteresowanym od chwili, od której obywatele Unii na podstawie prawa Unii nie mogą podnosić już roszczenia o to świadczenie, nawet jeżeli obywatele Unii otrzymywaliby to świadczenie na podstawie prawa krajowego przez dłuższy okres? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli w odpowiedzi na pytanie pierwsze Trybunał uzna, że osoby zainteresowane mogą powołać się na art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80, ale w granicach wyznaczonych w art. 59 protokołu dodatkowego: Czy art. 59 protokołu dodatkowego należy wtedy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie kontynuacji wypłaty świadczenia dodatkowego obywatelom tureckim jako zainteresowanym od chwili, od której obywatele Unii na podstawie prawa Unii nie mogą podnosić już roszczenia o to świadczenie, nawet jeżeli obywatele Unii otrzymywaliby to świadczenie na podstawie prawa krajowego przez dłuższy okres?

---

(1)  Decyzja Rady Stowarzyszeniowej nr 3/80 z dnia 19 września 1980 r. o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do pracowników tureckich i członków ich rodzin (Dz.U. 1983, C 110, s. 60).

(2)  Protokół dodatkowy, podpisany w dniu 23 listopada 1970 r. i zawarty, zatwierdzony i potwierdzony w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2760/72 z dnia 19 grudnia 1972 r. (Dz.U. L 293, s. 1).

(3)  Toeslagenwet (ustawa o świadczeniach dodatkowych).

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/5

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-235/11, Hiszpania przeciwko Komisji, wniesione w dniu 15 kwietnia 2013 r. przez Królestwo Hiszpanii

(Sprawa C-192/13 P)

2013/C 178/09

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: A. Rubio González, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Stwierdzenie dopuszczalności odwołania i uchylenie wyroku Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-235/11 Hiszpania przeciwko Komisji. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie dopuszczalności odwołania i uchylenie wyroku Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-235/11 Hiszpania przeciwko Komisji.

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2011) 1023 wersja ostateczna z dnia 18 lutego 2011 r. obniżającej wymiar pomocy finansowej przyznanej z Funduszu Spójności na etapy projektu zatytułowane „Dostawa i instalacja infrastruktury kolejowej na linii kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Madryt-Lérida” (CCI 1999.ES.16.C.PT.001), „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Barcelona. Odcinek Lérida-Martorell (platforma, etap 1)” (CCI 2000.ES.16.C.PT.001), „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Dostęp kolejowy do nowego dworca w Saragossie” (CCI 2000.ES.16.C.PT.003), „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell. Pododcinek X-A (Olérdola Avinyonet del Penedés)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.007) oraz „Nowy dostęp kolejowy do linii kolei dużych prędkości w Lewancie. Pododcinek La Gineta-Albacete (platforma)” (CCI 2004.ES.16.C.PT.014). |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2011) 1023 wersja ostateczna z dnia 18 lutego 2011 r. obniżającej wymiar pomocy finansowej przyznanej z Funduszu Spójności na etapy projektu zatytułowane „Dostawa i instalacja infrastruktury kolejowej na linii kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Madryt-Lérida” (CCI 1999.ES.16.C.PT.001), „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Barcelona. Odcinek Lérida-Martorell (platforma, etap 1)” (CCI 2000.ES.16.C.PT.001), „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Dostęp kolejowy do nowego dworca w Saragossie” (CCI 2000.ES.16.C.PT.003), „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell. Pododcinek X-A (Olérdola Avinyonet del Penedés)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.007) oraz „Nowy dostęp kolejowy do linii kolei dużych prędkości w Lewancie. Pododcinek La Gineta-Albacete (platforma)” (CCI 2004.ES.16.C.PT.014).

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Naruszenie prawa w odniesieniu do skutków terminu przewidzianego w art. H ust. 2 załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiającego Fundusz Spójności

   (1). Po upływie tego terminu Komisja nie może już wydać środka, jakim jest korekta finansowa, a zatem ma obowiązek dokonania zapłaty a wprowadzona korekta nie jest zgodna z prawem.

Naruszenie prawa w pojęciu udzielenia w rozumieniu dyrektywy Rady 93/38/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji

   (2). Artykuł 20 ust. 2 lit. e) i f) dyrektywy 93/38 nie ma zastosowania w sposób ogólny do wszelkich zmian zamówień publicznych uzgodnionych na etapie ich wykonania, lecz jedynie do istotnych zmian. Można uznać, że chodzi o istotną zmianę stanowiącą udzielenie nowego zamówienia, jedynie w przypadku gdy spełnione są przesłanki z wyroku w sprawie Pressetext Nachrichtenagentur (3).

---

(1)  Dz.U. L 130, s. 1

(2)  Dz.U. L 199, s. 84

(3)  Wyrok z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie C-454/06 Pressetext Nachrichtenagentur, Zb.Orz. s. I-4401)

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/5

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 31 stycznia 2013 r. w sprawie T-540/10, Hiszpania przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 kwietnia 2013 r. przez Królestwo Hiszpanii

(Sprawa C-197/13 P)

2013/C 178/10

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: A. Rubio González, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Stwierdzenie, w każdym razie, dopuszczalności odwołania i uchylenie wyroku Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie T–540/10 Hiszpania przeciwko Komisji. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, w każdym razie, dopuszczalności odwołania i uchylenie wyroku Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie T–540/10 Hiszpania przeciwko Komisji.

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 6154 z dnia 13 września 2010 r. obniżającej wymiar pomocy finansowej przyznanej z Funduszu Spójności na etapy projektu zatytułowane „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinek IX-A” (CCI 2001.ES.16.C.PT.005); „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinek X-B (Avinyonet del Penedés-Sant Sadurní d’Anoia)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.008); „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinki XI-A i XI-B (Sant Sadurní d’Anoia-Gelida)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.009) oraz „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinek IX-C” (CCI 2001.ES.16.C.PT.010); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 6154 z dnia 13 września 2010 r. obniżającej wymiar pomocy finansowej przyznanej z Funduszu Spójności na etapy projektu zatytułowane „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinek IX-A” (CCI 2001.ES.16.C.PT.005); „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinek X-B (Avinyonet del Penedés-Sant Sadurní d’Anoia)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.008); „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinki XI-A i XI-B (Sant Sadurní d’Anoia-Gelida)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.009) oraz „Linia kolei dużych prędkości Madryt-Saragossa-Barcelona-Granica francuska. Odcinek Lérida-Martorell (platforma). Pododcinek IX-C” (CCI 2001.ES.16.C.PT.010);

| — | w każdym razie obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym razie obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Naruszenie prawa w odniesieniu do skutków terminu przewidzianego w art. H ust. 2 załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiającego Fundusz Spójności

   (1). Po upływie tego terminu Komisja nie może już wydać środka, jakim jest korekta finansowa, a zatem ma obowiązek dokonania zapłaty a wprowadzona korekta nie jest zgodna z prawem.

Naruszenie prawa w pojęciu udzielenia w rozumieniu dyrektywy Rady 93/38/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji

   (2). Artykuł 20 ust. 2 lit. e) i f) dyrektywy 93/38 nie ma zastosowania w sposób ogólny do wszelkich zmian zamówień publicznych uzgodnionych na etapie ich wykonania, lecz jedynie do istotnych zmian. Można uznać, że chodzi o istotną zmianę stanowiącą udzielenie nowego zamówienia, jedynie w przypadku gdy spełnione są przesłanki z wyroku w sprawie Pressetext Nachrichtenagentur (3).

---

(1)  Dz.U. L 130, s. 1

(2)  Dz.U. L 199, s. 84

(3)  Wyrok z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie C-454/06 Pressetext Nachrichtenagentur, Zb.Orz. s. I-4401)

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 18 kwietnia 2013 r. — Finanzamt Saarlouis przeciwko Heinzowi Malburgowi

(Sprawa C-204/13)

2013/C 178/11

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona pozwana i skarżąca w postępowaniu rewizyjnym: Finanzamt Saarlouis

Strona skarżąca i pozwana w postępowaniu rewizyjnym: Heinz Malburg

Pytanie prejudycjalne

Czy uwzględniając zasadę neutralności art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (1) należy interpretować w ten sposób, że wspólnik spółki prawa cywilnego prowadzącej działalność w zakresie doradztwa podatkowego nabywa od tej spółki część klienteli wyłącznie w tym celu, aby następnie bezpośrednio przekazać nieodpłatnie tę część na rzecz nowo utworzonej ze znacznym jego udziałem spółki prawa cywilnego zajmującej się doradztwem podatkowym do korzystania w ramach działalności gospodarczej, może być uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem klienteli?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, Dz.U. L 145, s. 1

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 25 kwietnia 2013 r. — K Oy

(Sprawa C-219/13)

2013/C 178/12

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: K Oy

Druga strona postępowania: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö, Valtiovarainministeriö

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 98 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i załącznik III pkt 6 tej dyrektywy w brzmieniu nadanym dyrektywą Rady 2009/47/WE (2), z uwzględnieniem zasady neutralności podatkowej, sprzeciwiają się uregulowaniu krajowemu, na podstawie którego do książek drukowanych stosuje się stawkę obniżoną podatku VAT, jednakże do książek zapisanych na innych nośnikach fizycznych takich jak płyta CD lub CD-ROM lub pendrive, stosuje się stawkę podstawową?

Czy dla odpowiedzi na powyższe pytanie ma znaczenie:

| — | czy książka jest przeznaczona do czytania czy do słuchania (audiobook), |
| --- | --- |

—

czy książka jest przeznaczona do czytania czy do słuchania (audiobook),

| — | czy istnieje książka drukowana zawierająca taką samą treść jak książka lub audiobook zapisane na płycie CD lub CD-ROM, pendrivie bądź odpowiednim innym nośniku fizycznym, |
| --- | --- |

—

czy istnieje książka drukowana zawierająca taką samą treść jak książka lub audiobook zapisane na płycie CD lub CD-ROM, pendrivie bądź odpowiednim innym nośniku fizycznym,

| — | że w wypadku książki zapisanej na innym nośniku fizycznym niż papier mogą być wykorzystywane inne techniczne właściwości tego nośnika, jak na przykład funkcje wyszukiwania? |
| --- | --- |

—

że w wypadku książki zapisanej na innym nośniku fizycznym niż papier mogą być wykorzystywane inne techniczne właściwości tego nośnika, jak na przykład funkcje wyszukiwania?

---

(1)  Dz.U. L 347, s. 1.

(2)  Dyrektywa Rady 2009/47/WE z dnia 5 maja 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w zakresie stawek obniżonych podatku od wartości dodanej, Dz.U. L 116, s. 18.

---

Sąd

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/8

---

Wyrok Sądu z dnia 7 maja 2013 r. — macros consult przeciwko OHIM — MIP Metro (makro)

(Sprawa T-579/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy makro - Firma macros consult GmbH - Prawo nabyte przed zgłoszeniem wspólnotowego znaku towarowego dające właścicielowi prawo do zakazania używania zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego - Niezarejestrowane oznaczenia chronione prawem niemieckim - Artykuł 5 Markengesetz - Artykuł 8 ust. 4, art. 53 ust. 1 lit. c) i art. 65 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 178/13

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: macros consult GmbH (przedstawiciele: początkowo adwokat T. Raible, następnie adwokat M. Daubenmerkl)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo R. Manea, a następnie przez G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J.C. Plate i R. Kaase)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 października 2010 r. (sprawa R 339/2009-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie a MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 19.2.2011.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/8

---

Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Sanco przeciwko OHIM — Marsalman (Przedstawienie kurczaka)

(Sprawa T-249/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego kurczaka - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający kurczaka - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 178/14

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Sanco, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Segura Roda)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Marsalman, SL (Barcelona, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 lutego 2011 r. (sprawa R 1073/2010-2), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Sanco, SA, a Marsalman, SL,

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 17 lutego 2011 r. (sprawa R 1073/2010-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 17 lutego 2011 r. (sprawa R 1073/2010-2).

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 204 z 9.7.2011.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/9

---

Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Morelli przeciwko OHIM — Associazone nazionale circolo del popolo della libertà i Brambilla (PARTITO DELLA LIBERTA’)

(Sprawy połączone T-321/11 i T-322/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenia słownego wspólnotowego znaku towarowego PARTITO DELLA LIBERTA’ i graficznego wspólnotowego znaku towarowego Partito della Libertà - Wcześniejsza nazwa domeny krajowej «partitodellaliberta.it» - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Niewykazanie używania nazwy domeny krajowej „partitodellaliberta.it” w obrocie handlowym)

2013/C 178/15

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Raffaello Morelli (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Brenelli)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM byli również, interwenienci przed Sądem: Associazone nazionale circolo del popolo della libertà (Mediolan, Włochy) (sprawa T-321/11); Michela Vittoria Brambilla (Mediolan) (sprawa T-322/11) (przedstawiciele: adwokaci P. Tarchini, G. Sena i C.M. Furlani)

Przedmiot

Skargi na decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 marca 2011 r. (sprawy R 1303/2010-1 i R 1304/2010-1), dotyczące postępowań w sprawie sprzeciwu między Raffaello Morelli, z jednej strony, a — odpowiednio — Associazione nazionale circolo del popolo della libertà i Michelą Vittorią Brambillą, z drugiej strony.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-321/11 i T-322/11 zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-321/11 i T-322/11 zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają oddalone.

| 3) | Raffaello Morelli zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Raffaello Morelli zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 238 z 13.8.2011.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/9

---

Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Masottina przeciwko OHIM — Bodegas Cooperativas de Alicante (CA’ MARINA)

(Sprawa T-393/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CA’ MARINA - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy MARINA ALTA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 178/16

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Masottina SpA (Conegliano, Włochy) (przedstawiciel: adwokat N. Schaeffer)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Bodegas Cooperativas de Alicante, Coop. V. (Petrel, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 maja 2011 r. (sprawa R 518/2010-1), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Bodegas Cooperativas de Alicante, Coop. V. a Masottina SpA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Masottina SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Masottina SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/10

---

Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik przeciwko OHIM — Impexmetal (IKFŁT KRAŚNIK)

(Sprawa T-19/12) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IKFŁT KRAŚNIK - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FŁT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 178/17

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A. (Kraśnik, Polska) (przedstawiciel: J. Sieklucki, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Impexmetal S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: W. Trybowski, radca prawny, i K. Pyszków, adwokat)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 października 2011 r. (sprawa R 2475/2010-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Impexmetalem S.A. a Fabryką Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 109 z 14.4.2012.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/10

---

Wyrok Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Unister przeciwko OHIM (fluege.de)

(Sprawa T-244/12) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego fluege.de - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 178/18

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Unister GmbH (Lipsk, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H. Hug i A. Kessler-Jensch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D.Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 marca 2012 r. (sprawa R 2149/2011-1) dotyczącej rejestracji oznaczenia słownego fluege.de jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Unister GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM). |
| --- | --- |

2)

Unister GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

---

(1)  Dz.U. C 217 z 21.7.2012.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/10

---

Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2013 r. — Rose Vision i Seseña przeciwko Komisji

(Sprawa T-45/13)

2013/C 178/19

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Rose Vision, SL (Seseña, Hiszpania) i Julián Seseña (Pozuelo de Alarcón, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Muñiz Bernuy i Á. Alonso Villa)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji zawieszających uzgodnione płatności; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji zawieszających uzgodnione płatności;

| — | wykreślenie Rose Visión, S.L. z Rejestru Wyłączeń i z Systemu Wczesnego Ostrzegania (EWS); |
| --- | --- |

—

wykreślenie Rose Visión, S.L. z Rejestru Wyłączeń i z Systemu Wczesnego Ostrzegania (EWS);

| — | zasądzenie od strony pozwanej zapłaty 5 000 624 EUR tytułem odszkodowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej zapłaty 5 000 624 EUR tytułem odszkodowania.

Zarzuty i główne argumenty

Jeden ze skarżących — przedsiębiorstwo, którego przedmiotem działalności jest głównie świadczenie usług telekomunikacyjnych, badania i rozwój oraz świadczenie usług doradztwa w dziedzinie telekomunikacji, badań naukowych i innowacji — pracował z Komisją nad licznymi projektami od 2002 r.

Podstawą niniejszej skargi są dwa audyty przeprowadzone od lutego do kwietnia 2011 r. w skarżącym przedsiębiorstwie. W sprawozdaniach z audytów zarzucono skarżącemu przedsiębiorstwu szereg uchybień i nieprawidłowości, które leżały u podstaw zawieszenia zapłaty pozostałej kwoty.

Strona skarżąca twierdzi, że zarzuty te są niezgodne z rzeczywistością. Uważna lektura jednego z ww. sprawozdań z audytu pozwala zdaniem skarżących na ustalenie, że ich celem jest nieuzasadniony atak na stronę skarżącą celem podważenia jej wiarygodności. W ten sposób rzeczone sprawozdanie z audytu opiera się na niepotwierdzonych informacjach. To podejście Komisji odpowiada raczej działaniu organu prowadzącego dochodzenie, prokuratora lub inspektora niż działaniu audytora, w ramach którego należy sprawdzać informacje i zapewniać wiarygodność źródeł.

W związku z powyższym skarżące przedsiębiorstwo poniosło poważną szkodę nie tylko o charakterze gospodarczym, lecz również dotyczącą jego reputacji zawodowej i wiarygodności.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/11

---

Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2013 r. — TestBioTech i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-177/13)

2013/C 178/20

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: TestBioTech eV (Monachium, Niemcy), European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV (Braunschweig, Niemcy) oraz Sambucus eV (Vahlde, Niemcy) (przedstawiciele: K. Smith, QC, J. Stevenson, barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 stycznia 2013 r., w której oddalono wniosek strony skarżącej o przeprowadzenie wewnętrznej kontroli decyzji Komisji 2012/347/UE z dnia 28 czerwca 2012 r. udzielającej spółce Monsanto Europe SA zezwolenia na wprowadzenie na rynek, na podstawie rozporządzenia nr 1829/2003 w sprawie genetycznie modyfikowanej żywności i paszy, genetycznie modyfikowanej soi „MON 87701 x MON 89788”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 stycznia 2013 r., w której oddalono wniosek strony skarżącej o przeprowadzenie wewnętrznej kontroli decyzji Komisji 2012/347/UE z dnia 28 czerwca 2012 r. udzielającej spółce Monsanto Europe SA zezwolenia na wprowadzenie na rynek, na podstawie rozporządzenia nr 1829/2003 w sprawie genetycznie modyfikowanej żywności i paszy, genetycznie modyfikowanej soi „MON 87701 x MON 89788”;

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przesz stronę skarżącą; oraz |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przesz stronę skarżącą; oraz

| — | zarządzenie jakichkolwiek innych środków, które Sąd uzna za stosowne. |
| --- | --- |

—

zarządzenie jakichkolwiek innych środków, które Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy, w ramach którego strona skarżąca twierdzi, że wniosek, do którego doszedł Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (ang. European Food Safety Authority „EFSA”), że produkt Soybean jest zasadniczo równoważny z właściwymi produktami porównawczymi, jest bezprawny, oparty na ocenie naukowej, która nie została przeprowadzona zgodnie z własnymi wytycznymi EFSA, lub że u jego podstaw leży oczywisty błąd w ocenie. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, w ramach którego strona skarżąca twierdzi, że wniosek, do którego doszedł Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (ang. European Food Safety Authority „EFSA”), że produkt Soybean jest zasadniczo równoważny z właściwymi produktami porównawczymi, jest bezprawny, oparty na ocenie naukowej, która nie została przeprowadzona zgodnie z własnymi wytycznymi EFSA, lub że u jego podstaw leży oczywisty błąd w ocenie.

| 2) | Zarzut drugi, w ramach którego strona skarżąca utrzymuje, iż okoliczność, że EFSA nie uwzględniła w wystarczającym zakresie lub wcale potencjalnych skutków synergii/współoddziaływania między produktem Soybean a innymi czynnikami lub nie zażądała przeprowadzenia stosownej analizy toksyczności stanowi naruszenie jej własnych wytycznych i zobowiązań prawnych lub oczywisty błąd w ocenie. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi, w ramach którego strona skarżąca utrzymuje, iż okoliczność, że EFSA nie uwzględniła w wystarczającym zakresie lub wcale potencjalnych skutków synergii/współoddziaływania między produktem Soybean a innymi czynnikami lub nie zażądała przeprowadzenia stosownej analizy toksyczności stanowi naruszenie jej własnych wytycznych i zobowiązań prawnych lub oczywisty błąd w ocenie.

| 3) | Zarzut trzeci, w którym strona skarżąca twierdzi, iż zaniechanie zażądania przez EFSA przeprowadzenia właściwej analizy immunoliogicznej jest sprzeczne z jej własnymi wytycznymi, zobowiązaniami prawnymi lub stanowi oczywisty błąd w ocenie. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci, w którym strona skarżąca twierdzi, iż zaniechanie zażądania przez EFSA przeprowadzenia właściwej analizy immunoliogicznej jest sprzeczne z jej własnymi wytycznymi, zobowiązaniami prawnymi lub stanowi oczywisty błąd w ocenie.

| 4) | Zarzut czwarty, w którym strona skarżąca podnosi, że zaniechanie monitorowania spożycia produktu Soybean po wprowadzeniu do obrotu jest oczywiście błędne lub obarczone wadami wskazanymi w trzech pierwszych zarzutach. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty, w którym strona skarżąca podnosi, że zaniechanie monitorowania spożycia produktu Soybean po wprowadzeniu do obrotu jest oczywiście błędne lub obarczone wadami wskazanymi w trzech pierwszych zarzutach.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/11

---

Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2013 r. — Olive Line International przeciwko OHIM (OLIVE LINE)

(Sprawa T-209/13)

2013/C 178/21

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Olive Line International SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: M. Aznar Alonso, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie R 1447/2012-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie R 1447/2012-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy przedstawiający zieloną kwadratową butelkę ze wzmianką „OLIVE LINE” dla towarów z klasy 29 — Rejestracja międzynarodowa nr 1 088 753 wskazująca Wspólnotę Europejską

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/12

---

Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Madaus przeciwko OHIM — Indena (ECHINAMID)

(Sprawa T-212/13)

2013/C 178/22

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Madaus GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci V. Töbelmann i A. Späth)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Indena SpA (Mediolan, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 stycznia 2013 r. (sprawa R 27/2012-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 stycznia 2013 r. (sprawa R 27/2012-1);

| — | obciążenie OHIM własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą;

| — | w razie wstąpienia Indena S.p.A. do postępowania odwoławczego w charakterze interwenienta obciążenie interwenienta jego własnymi kosztami. |
| --- | --- |

—

w razie wstąpienia Indena S.p.A. do postępowania odwoławczego w charakterze interwenienta obciążenie interwenienta jego własnymi kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Indena SpA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ECHINAMID” dla towarów z klasy 1 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6 830 103

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny grecki znak towarowy „ECHINACIN” dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/12

---

Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Deutsche Rockwool Mineralwoll przeciwko OHIM — Recticel (Lambda)

(Sprawa T-215/13)

2013/C 178/23

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (Gladbeck, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Krenzel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Recticel SA (Bruksela, Belgia)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanego R 112/2012-5 oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanego R 112/2012-5 oraz

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku: graficzny znak towarowy przedstawiający grecką literę lambda w kolorach czerwonym i białym; zarejestrowany jako wspólnotowy znak towarowy nr 2 960 789

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Strona wnosząca o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Decyzja Wydziału Unieważnień: częściowe unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady nr 207/2009

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/13

---

Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2013 r. — T&L Sugars i Sidul Açúcares przeciwko Komisji

(Sprawa T-225/13)

2013/C 178/24

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: T&L Sugars Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) i Sidul Açúcares, Unipessoal Lda (Santa Iria de Azóia, Portugalia) (przedstawiciele: D. Waelbroeck, adwokat, i D. Slater, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska i Unia Europejska, reprezentowana w niniejszej sprawie przez Komisję Europejską

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności i) rozporządzeń (UE) nr 131/2013 (1) i 281/2013 (2) ustanawiających nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013; ii) rozporządzeń (UE) nr 194/2013 (3) i 332/2013 (4) ustalających współczynnik przydziału w odniesieniu do dostępnych ilości cukru pozakwotowego do sprzedania na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej; iii) rozporządzenia (UE) nr 36/2013 (5) otwierającego stały przetarg na przywóz cukru objętego kodami 1701 14 10 oraz 1701 99 10 z zastosowaniem obniżonej stawki celnej w roku gospodarczym 2012/2013; oraz iv) rozporządzenia (UE) nr 67/2013 (6) w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z pierwszym częściowym zaproszeniem do składania ofert, a także rozporządzenia (UE) nr 178/2013 (7) w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z drugim częściowym zaproszeniem do składania ofert; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności i) rozporządzeń (UE) nr 131/2013 (1) i 281/2013 (2) ustanawiających nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013; ii) rozporządzeń (UE) nr 194/2013 (3) i 332/2013 (4) ustalających współczynnik przydziału w odniesieniu do dostępnych ilości cukru pozakwotowego do sprzedania na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej; iii) rozporządzenia (UE) nr 36/2013 (5) otwierającego stały przetarg na przywóz cukru objętego kodami 1701 14 10 oraz 1701 99 10 z zastosowaniem obniżonej stawki celnej w roku gospodarczym 2012/2013; oraz iv) rozporządzenia (UE) nr 67/2013 (6) w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z pierwszym częściowym zaproszeniem do składania ofert, a także rozporządzenia (UE) nr 178/2013 (7) w sprawie minimalnej stawki cła ustalanej w związku z drugim częściowym zaproszeniem do składania ofert;

| — | alternatywnie, uznanie podniesionego na podstawie art. 277 TFUE zarzutu bezprawności wobec rozporządzeń (UE) nr 131/2013, 281/2013 i 36/2013 za dopuszczalny i zasadny; |
| --- | --- |

—

alternatywnie, uznanie podniesionego na podstawie art. 277 TFUE zarzutu bezprawności wobec rozporządzeń (UE) nr 131/2013, 281/2013 i 36/2013 za dopuszczalny i zasadny;

| — | uznanie, że art. 186 lit. a) i art. 187 rozporządzenia (UE) nr 1234/2007 (8) są bezprawne, na podstawie art. 277 TFUE w zakresie, w jakim dokonano w nich nieprawidłowej transpozycji odpowiednich przepisów rozporządzenia (UE) nr 318/2006 (9); |
| --- | --- |

—

uznanie, że art. 186 lit. a) i art. 187 rozporządzenia (UE) nr 1234/2007 (8) są bezprawne, na podstawie art. 277 TFUE w zakresie, w jakim dokonano w nich nieprawidłowej transpozycji odpowiednich przepisów rozporządzenia (UE) nr 318/2006 (9);

| — | zobowiązanie Unii Europejskiej, reprezentowanej przez Komisję, do naprawy wszelkich szkód poniesionych przez skarżące w wyniku naruszenia przez Komisję ciążących na niej zobowiązań prawnych oraz ustalenie wysokości odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżące w okresie od dnia 25 czerwca 2012 r. do dnia 31 marca 2013 r. na kwotę 184 725 960 EUR powiększoną o wysokość wszelkich dalszych strat poniesionych przez skarżące po tej dacie lub wszelkie inne kwoty odzwierciedlającą szkodę, jaka została lub zostanie poniesiona przez skarżące, jeśli zostanie to przez nie wykazane w niniejszym postępowaniu, w szczególności przy uwzględnieniu w należyty sposób szkód przyszłych, przy czym wszystkie wskazane wyżej kwoty winny zostać powiększone o odsetki od daty wydania wyroku przez Sąd do dnia zapłaty; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie Unii Europejskiej, reprezentowanej przez Komisję, do naprawy wszelkich szkód poniesionych przez skarżące w wyniku naruszenia przez Komisję ciążących na niej zobowiązań prawnych oraz ustalenie wysokości odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżące w okresie od dnia 25 czerwca 2012 r. do dnia 31 marca 2013 r. na kwotę 184 725 960 EUR powiększoną o wysokość wszelkich dalszych strat poniesionych przez skarżące po tej dacie lub wszelkie inne kwoty odzwierciedlającą szkodę, jaka została lub zostanie poniesiona przez skarżące, jeśli zostanie to przez nie wykazane w niniejszym postępowaniu, w szczególności przy uwzględnieniu w należyty sposób szkód przyszłych, przy czym wszystkie wskazane wyżej kwoty winny zostać powiększone o odsetki od daty wydania wyroku przez Sąd do dnia zapłaty;

| — | zasądzenie odsetek od należności głównej według stopy ustalonej ówcześnie przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansujących, powiększonej o dwa punkty procentowe, lub według innej właściwej stopy określonej przez Sąd, od kwoty podlegającej zapłacie od daty orzeczenia Sądu do daty faktycznej zapłaty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odsetek od należności głównej według stopy ustalonej ówcześnie przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansujących, powiększonej o dwa punkty procentowe, lub według innej właściwej stopy określonej przez Sąd, od kwoty podlegającej zapłacie od daty orzeczenia Sądu do daty faktycznej zapłaty;

| — | obciążenie Komisji wszystkimi kosztami i wydatkami związanymi z niniejszym postępowaniem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji wszystkimi kosztami i wydatkami związanymi z niniejszym postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia zasady niedyskryminacji w ten sposób, że z jednej strony rozporządzenia nr 131/2013 i 281/2013 przewidują stałą opłatę za przekroczenie kwoty krajowej, mającą ogólne zastosowanie, w wysokości 224 EUR i 172 EUR za tonę — tj. mniej niż połowę zwykłej kwoty 500 EUR za tonę — w zastosowaniu do szczególnej ilości (300 000 t) cukru, rozdzielonej równo wyłącznie pomiędzy skarżące będące zakładami przetwórstwa buraków cukrowych. Z drugiej strony rozporządzenie nr 1239/2011, zmienione rozporządzeniem nr 356/2012, przewiduje nieznane i nieprzewidywalne cło, mające zastosowanie tylko do zwycięzców przetargu (którymi mogą być rafinerie cukru trzcinowego, zakłady przetwórstwa buraków cukrowych lub jakakolwiek strona trzecia) i na nieokreśloną kwotę łączną. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia zasady niedyskryminacji w ten sposób, że z jednej strony rozporządzenia nr 131/2013 i 281/2013 przewidują stałą opłatę za przekroczenie kwoty krajowej, mającą ogólne zastosowanie, w wysokości 224 EUR i 172 EUR za tonę — tj. mniej niż połowę zwykłej kwoty 500 EUR za tonę — w zastosowaniu do szczególnej ilości (300 000 t) cukru, rozdzielonej równo wyłącznie pomiędzy skarżące będące zakładami przetwórstwa buraków cukrowych. Z drugiej strony rozporządzenie nr 1239/2011, zmienione rozporządzeniem nr 356/2012, przewiduje nieznane i nieprzewidywalne cło, mające zastosowanie tylko do zwycięzców przetargu (którymi mogą być rafinerie cukru trzcinowego, zakłady przetwórstwa buraków cukrowych lub jakakolwiek strona trzecia) i na nieokreśloną kwotę łączną.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i braku właściwej podstawy prawnej. Strona skarżąca twierdzi bowiem, że w odniesieniu do rozporządzeń (UE) nr 131/2013 i 281/2013 Komisja nie ma żadnych uprawnień do zwiększania kwot, a wręcz przeciwnie — zobowiązana jest do nakładania wysokich, odstraszających opłat za udostępnianie na rynku Unii cukru pozakwotowego. W odniesieniu do przetargów podatkowych Komisja wyraźnie nie posiada upoważnienia ani uprawnień do przyjęcia tego rodzaju środka, który nigdy nie został przewidziany w podstawowych przepisach. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i braku właściwej podstawy prawnej. Strona skarżąca twierdzi bowiem, że w odniesieniu do rozporządzeń (UE) nr 131/2013 i 281/2013 Komisja nie ma żadnych uprawnień do zwiększania kwot, a wręcz przeciwnie — zobowiązana jest do nakładania wysokich, odstraszających opłat za udostępnianie na rynku Unii cukru pozakwotowego. W odniesieniu do przetargów podatkowych Komisja wyraźnie nie posiada upoważnienia ani uprawnień do przyjęcia tego rodzaju środka, który nigdy nie został przewidziany w podstawowych przepisach.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady pewności prawa w ten sposób, że Komisja stworzyła system, w którym cła nie są przewidywalne i określane poprzez stosowanie spójnych, obiektywnych kryteriów, lecz raczej ustalane subiektywną gotowością do płacenia (zresztą podmiotów podlegających bardzo różnorodnym naciskom i zachętom w tym względzie), bez żadnej faktycznej więzi z rzeczywiście przywożonymi produktami. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady pewności prawa w ten sposób, że Komisja stworzyła system, w którym cła nie są przewidywalne i określane poprzez stosowanie spójnych, obiektywnych kryteriów, lecz raczej ustalane subiektywną gotowością do płacenia (zresztą podmiotów podlegających bardzo różnorodnym naciskom i zachętom w tym względzie), bez żadnej faktycznej więzi z rzeczywiście przywożonymi produktami.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności w zakresie, w jakim Komisja mogła swobodnie przyjąć mniej restrykcyjne środki, w celu zaradzenia brakom w zaopatrzeniu, które nie zostałyby przyjęte wyłącznie na szkodę cukrowni importujących. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności w zakresie, w jakim Komisja mogła swobodnie przyjąć mniej restrykcyjne środki, w celu zaradzenia brakom w zaopatrzeniu, które nie zostałyby przyjęte wyłącznie na szkodę cukrowni importujących.

| 5) | Zarzut piąty dotyczy naruszenia uzasadnionych oczekiwań w ten sposób, że skarżące mogły w uzasadniony sposób oczekiwać, iż Komisja użyje narzędzi dostępnych w rozporządzeniu nr 1234/2007 w celu przywrócenia dostępności zaopatrzenia w surowy cukier trzcinowy do rafinacji. Skarżące mogły także w uzasadniony sposób oczekiwać, że Komisja zachowa równowagę pomiędzy rafineriami importującymi a krajowymi producentami cukru. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczy naruszenia uzasadnionych oczekiwań w ten sposób, że skarżące mogły w uzasadniony sposób oczekiwać, iż Komisja użyje narzędzi dostępnych w rozporządzeniu nr 1234/2007 w celu przywrócenia dostępności zaopatrzenia w surowy cukier trzcinowy do rafinacji. Skarżące mogły także w uzasadniony sposób oczekiwać, że Komisja zachowa równowagę pomiędzy rafineriami importującymi a krajowymi producentami cukru.

| 6) | Zarzut szósty dotyczy naruszenia zasad staranności, sumienności i dobrej administracji polegającego na tym, że Komisja, zarządzając rynkiem cukru, wielokrotnie popełniała podstawowe błędy i podejmowała spreczne ze sobą działania, co w najlepszym razie świadczy o braku zrozumienia podstawowych mechanizmów rynkowych. Na przykład sporządzony przez nią bilans — który stanowi jedno z podstawowych narzędzi służących określaniu postaci i czasu interwencji na rynku — zawierał poważne błędy, a u jego podstaw leżała wadliwa metodologia. Co więcej, działania Komisji były oczywiście niewłaściwe w świetle braków w zaopatrzeniu. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty dotyczy naruszenia zasad staranności, sumienności i dobrej administracji polegającego na tym, że Komisja, zarządzając rynkiem cukru, wielokrotnie popełniała podstawowe błędy i podejmowała spreczne ze sobą działania, co w najlepszym razie świadczy o braku zrozumienia podstawowych mechanizmów rynkowych. Na przykład sporządzony przez nią bilans — który stanowi jedno z podstawowych narzędzi służących określaniu postaci i czasu interwencji na rynku — zawierał poważne błędy, a u jego podstaw leżała wadliwa metodologia. Co więcej, działania Komisji były oczywiście niewłaściwe w świetle braków w zaopatrzeniu.

| 7) | Zarzut siódmy dotyczy naruszenia art. 39 TFUE w ten sposób, że Komisja nie osiągnęła dwóch celów określonych w tym postanowieniu traktatu. |
| --- | --- |

7)

Zarzut siódmy dotyczy naruszenia art. 39 TFUE w ten sposób, że Komisja nie osiągnęła dwóch celów określonych w tym postanowieniu traktatu.

| 8) | Zarzut ósmy dotyczy naruszenia rozporządzenia nr 1006/2011 (10) w ten sposób, że opłaty nałożone na biały cukier w istocie są tylko nieznacznie wyższe niż te dotyczące cukru surowego, bowiem różnica wynosi około 20 EUR za tonę. Kontrastuje to z różnicą 80 EUR pomiędzy standardowym cłem przywozowym za cukier rafinowany (419 EUR) a surowy cukier do rafinacji (339 EUR), które są określone w rozporządzeniu nr 1006/2011. |
| --- | --- |

8)

Zarzut ósmy dotyczy naruszenia rozporządzenia nr 1006/2011 (10) w ten sposób, że opłaty nałożone na biały cukier w istocie są tylko nieznacznie wyższe niż te dotyczące cukru surowego, bowiem różnica wynosi około 20 EUR za tonę. Kontrastuje to z różnicą 80 EUR pomiędzy standardowym cłem przywozowym za cukier rafinowany (419 EUR) a surowy cukier do rafinacji (339 EUR), które są określone w rozporządzeniu nr 1006/2011.

| 9) | Dodatkowo, na poparcie skargi o odszkodowanie skarżące twierdzą, że Komisja w sposób rażący i oczywisty przekroczyła margines swobodnego uznania przyznany jej przez rozporządzenie nr 1234/2007 poprzez jej bierność i niewłaściwe działanie. Ponadto brak przyjęcia odpowiednich środków przez Komisję stanowi oczywiste naruszenie zasady prawa „mającej na celu przyznanie praw jednostkom”. Komisja w szczególności naruszyła ogólne zasady UE pewności prawa, niedyskryminacji, proporcjonalności, uzasadnionych oczekiwań oraz obowiązku staranności, sumienności i dobrej administracji. |
| --- | --- |

9)

Dodatkowo, na poparcie skargi o odszkodowanie skarżące twierdzą, że Komisja w sposób rażący i oczywisty przekroczyła margines swobodnego uznania przyznany jej przez rozporządzenie nr 1234/2007 poprzez jej bierność i niewłaściwe działanie. Ponadto brak przyjęcia odpowiednich środków przez Komisję stanowi oczywiste naruszenie zasady prawa „mającej na celu przyznanie praw jednostkom”. Komisja w szczególności naruszyła ogólne zasady UE pewności prawa, niedyskryminacji, proporcjonalności, uzasadnionych oczekiwań oraz obowiązku staranności, sumienności i dobrej administracji.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 131/2013 z dnia 15 lutego 2013 r. ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013 (Dz.U. L 45, s. 1)

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 281/2013 z dnia 22 marca 2013 r. ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013 (Dz.U. L 84, s. 19)

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 194/2013 z dnia 6 marca 2013 r. ustalające współczynnik przydziału w odniesieniu do dostępnych ilości cukru pozakwotowego do sprzedania na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w roku gospodarczym 2012/2013 (Dz.U. L 64, s. 3)

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 332/2013 z dnia 10 kwietnia 2013 r. ustalające współczynnik przydziału w odniesieniu do dostępnych ilości cukru pozakwotowego do sprzedania na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w roku gospodarczym 2012/2013 (Dz.U. L 102, s. 18)

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 36/2013 z dnia 18 stycznia 2013 r. otwierające stały przetarg na przywóz cukru objętego kodami 1701 14 10 oraz 1701 99 10 z zastosowaniem obniżonej stawki celnej w roku gospodarczym 2012/2013 (Dz.U. L 16, s. 7)

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 67/2013 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie minimalnej stawki cła na cukier ustalanej w związku z pierwszym częściowym zaproszeniem do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 36/2013 (Dz.U. L 22, s. 9)

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 178/2013 z dnia 28 lutego 2013 r. w sprawie minimalnej stawki cła na cukier ustalanej w związku z drugim częściowym zaproszeniem do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 36/2013 (Dz.U. L 58, s. 3)

(8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz.U. L 299, s. 1)

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 58, s. 1)

(10)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 282, s. 1).

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/15

---

Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2013 r. — Bayer Intellectual Property przeciwko OHIM — Interhygiene (INTERFACE)

(Sprawa T-227/13)

2013/C 178/25

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bayer Intellectual Property GmbH (Monheim am Rhein, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat E. Armijo Chávarri)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Interhygiene GmbH (Cuxhaven, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z uwagi na jej niezgodność z prawem, w zakresie w jakim stwierdzono w niej, iż zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego INTERFACE jest niezgodne z wcześniejszym znakiem towarowym Interfog; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z uwagi na jej niezgodność z prawem, w zakresie w jakim stwierdzono w niej, iż zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego INTERFACE jest niezgodne z wcześniejszym znakiem towarowym Interfog;

| — | wyraźne obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

wyraźne obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „INTERFACE” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego 8 133 977

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Interhygiene GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „Interfog” zarejestrowany jako wspólnotowy znak towarowy dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/15

---

Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2013 r. — HTC Sweden przeciwko OHIM — Vermop Salmon (TWISTER)

(Sprawa T-230/13)

2013/C 178/26

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: HTC Sweden AB (Söderköping, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci G. Hasselblatt i D. Kipping)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vermop Salmon GmbH (Gilching, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawach połączonych R 1873/2011-1 i R 1881/2011-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawach połączonych R 1873/2011-1 i R 1881/2011-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: graficzny znak towarowy „TWISTER” dla towarów z klas 3, 7 i 21 — rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nr 4 617 932

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Vermop Salmon GmbH

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: wniosek o unieważnienie prawa do znaku został oparty na art. 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: częściowe unieważnienie spornego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/16

---

Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

(Sprawa T-255/13)

2013/C 178/27

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: M. Salvatorelli, avvocato dello Stato, i G. Palmieri)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji C(2013) 981 z dnia 26 lutego 2013 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim zawiera ona korekty ryczałtowe w odniesieniu do kontroli AC/2005/44, XC/2007/0107 i XC/2007/030 (korekta ryczałtowa w dziedzinie zgodności za lata składania wniosków 2005–2007 w wysokości 48 095 235,86 EUR), kontroli FV/2007/315 i FV2007/355 (korekta finansowa dotycząca przetwórstwa owoców cytrusowych za lata budżetowe 2005-2006 i 2007 w wysokości 17 913 976,32 EUR) i kontroli FA/2008/64, FA/2008/103, FA/2009/064 i FA/2009/104 (korekta ryczałtowa dotycząca kryteriów akredytacji za lata budżetowe 2007–2009 w wysokości 6 354 112,39 EUR). |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji C(2013) 981 z dnia 26 lutego 2013 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim zawiera ona korekty ryczałtowe w odniesieniu do kontroli AC/2005/44, XC/2007/0107 i XC/2007/030 (korekta ryczałtowa w dziedzinie zgodności za lata składania wniosków 2005–2007 w wysokości 48 095 235,86 EUR), kontroli FV/2007/315 i FV2007/355 (korekta finansowa dotycząca przetwórstwa owoców cytrusowych za lata budżetowe 2005-2006 i 2007 w wysokości 17 913 976,32 EUR) i kontroli FA/2008/64, FA/2008/103, FA/2009/064 i FA/2009/104 (korekta ryczałtowa dotycząca kryteriów akredytacji za lata budżetowe 2007–2009 w wysokości 6 354 112,39 EUR).

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy: Komisja dokonała korekty w obliczu braku lub niepełnej transpozycji dyrektyw, co może stanowić podstawę najwyżej postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy: Komisja dokonała korekty w obliczu braku lub niepełnej transpozycji dyrektyw, co może stanowić podstawę najwyżej postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

| 2) | Zarzut drugi: bez uzasadnienia pominęła zachowanie władz włoskich, nie uwzględniając niezbędnej stopniowości podejścia do systemu charakteryzującego się niezwykłą kompleksowością, znaczenia zawartego w regulacji UE odesłania do opcji, które ma przyjąć każde państwo członkowskie, oraz względnej niepewności co do interpretacji uregulowań wspólnotowych i wskutek tego naruszyła zasady pewności prawa, legalności, proporcjonalności, dobrej wiary oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi: bez uzasadnienia pominęła zachowanie władz włoskich, nie uwzględniając niezbędnej stopniowości podejścia do systemu charakteryzującego się niezwykłą kompleksowością, znaczenia zawartego w regulacji UE odesłania do opcji, które ma przyjąć każde państwo członkowskie, oraz względnej niepewności co do interpretacji uregulowań wspólnotowych i wskutek tego naruszyła zasady pewności prawa, legalności, proporcjonalności, dobrej wiary oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań.

| 3) | Zarzut trzeci: całkowicie pominęła obiektywne istnienie różnych systemów kontroli w agencjach płatniczych. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci: całkowicie pominęła obiektywne istnienie różnych systemów kontroli w agencjach płatniczych.

| 4) | Zarzut czwarty: zastosowała wysoką stawkę korekty, wynoszącą 10 %, która jednak ma zastosowanie jedynie w przypadku braku kontroli lub kontroli sporadycznych. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty: zastosowała wysoką stawkę korekty, wynoszącą 10 %, która jednak ma zastosowanie jedynie w przypadku braku kontroli lub kontroli sporadycznych.

| 5) | Zarzut piąty: naruszenie obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty: naruszenie obowiązku uzasadnienia.

| 6) | Zarzut szósty: decyzja zostaje zaskarżona poza tym w odniesieniu do poszczególnych zarzutów Komisji poprzez indywidualne badanie pod względem faktycznym dokumentów skontrolowanych przez Komisję. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty: decyzja zostaje zaskarżona poza tym w odniesieniu do poszczególnych zarzutów Komisji poprzez indywidualne badanie pod względem faktycznym dokumentów skontrolowanych przez Komisję.

| 7) | Zarzut siódmy: co się tyczy korekt ryczałtowych dotyczących przetwórstwa owoców cytrusowych za lata 2005–2007, decyzja jest niezgodna z prawem i zostaje zaskarżona w zakresie, w jakim przypisuje odpowiedzialność za oszustwa wykryte w tym sektorze z powodu braku przeprowadzenia odpowiednich kontroli przez państwo członkowskie. W szczególności Komisja nie uwzględniła faktu, że państwu włoskiemu nie można przypisać zaniechania lub bezczynności, gdyż działania oszukańcze należało przypisać urzędnikom, którzy akurat poprzez wymagane od nich kontrole mieli potwierdzić prawidłowość działalności prowadzonej w perspektywie dopłat; ustaleń nie można zatem było dokonać w inny sposób, który pozwoliłby uniknąć oszustw, do czasu wykrycia wspomnianych zachowań, istotnych z punktu widzenia prawa karnego. |
| --- | --- |

7)

Zarzut siódmy: co się tyczy korekt ryczałtowych dotyczących przetwórstwa owoców cytrusowych za lata 2005–2007, decyzja jest niezgodna z prawem i zostaje zaskarżona w zakresie, w jakim przypisuje odpowiedzialność za oszustwa wykryte w tym sektorze z powodu braku przeprowadzenia odpowiednich kontroli przez państwo członkowskie. W szczególności Komisja nie uwzględniła faktu, że państwu włoskiemu nie można przypisać zaniechania lub bezczynności, gdyż działania oszukańcze należało przypisać urzędnikom, którzy akurat poprzez wymagane od nich kontrole mieli potwierdzić prawidłowość działalności prowadzonej w perspektywie dopłat; ustaleń nie można zatem było dokonać w inny sposób, który pozwoliłby uniknąć oszustw, do czasu wykrycia wspomnianych zachowań, istotnych z punktu widzenia prawa karnego.

| 8) | Zarzut ósmy: co się tyczy korekt ryczałtowych w zakresie przestrzegania kryteriów akredytacji (ARBEA) za lata gospodarcze 2006–2008, uzasadnionych rzekomymi brakami organizacyjnymi obciążającymi państwo włoskie, są one kwestionowane, gdyż do niniejszej sprawy zastosowana została regulacja, która jeszcze nie obowiązywała, i ponieważ pominięto okoliczność, że państwo włoskie przyjęło w terminie niezbędne środki naprawcze. |
| --- | --- |

8)

Zarzut ósmy: co się tyczy korekt ryczałtowych w zakresie przestrzegania kryteriów akredytacji (ARBEA) za lata gospodarcze 2006–2008, uzasadnionych rzekomymi brakami organizacyjnymi obciążającymi państwo włoskie, są one kwestionowane, gdyż do niniejszej sprawy zastosowana została regulacja, która jeszcze nie obowiązywała, i ponieważ pominięto okoliczność, że państwo włoskie przyjęło w terminie niezbędne środki naprawcze.

---

| 22.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/17

---

Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-256/13)

2013/C 178/28

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: W. Ferrante avvocato dello Stato, G. Palmieri, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności pisma nr Ares (2013) 237719 z dnia 22 marca 2013 r. Dyrekcji Generalnej ds. Edukacji i Kultury Komisji dotyczącego «Agreement N. ADEC 2007.0266 — Reimbursement. Review after appeal», które zostało wysłane w dniu 25 lutego 2013 i doręczone Agenzia nazionale per i Giovani [krajowej agencji ds. młodzieży] w dniu 6 marca 2013 r. (nr ANG/2741/AMS) z wezwaniem do zwrotu kwoty wynoszącej ogółem 1 486 485,90 EUR w części dotyczącej kwot 52 036,24 EUR i 183 729,72 EUR oraz pisma z dnia 28 lutego 2013 r. nr 267064 Dyrekcji Generalnej ds. Edukacji i Kultury Komisji Europejskiej skierowanego do Presidenza del Consiglio dei Ministri — Capo Dipartimento della Gioventù e del Servizio civile nazionale [kancelarii prezesa rady ministrów — naczelnika departamentu młodzieży i krajowej służby cywilnej], w którym wysłano «Final evolution conclusions» z «2011 Declaration of Assurance».

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga dotyczy żądania zwrotu Komisji pewnych kwot pieniężnych wynoszących ogółem 1 486 485,90 EUR, na które składa się między innymi kwota 52 036,24 EUR obejmująca wydatki Agenzia Nazionale per i Giovani poniesione na działania w celu kształcenia i oceny woluntariuszy EVS (wolontariat europejski) w ramach programu „Młodzież w działaniu” za rok 2007 i uznana za niekwalifikującą się oraz kwota 183 729,72 EUR obejmująca sumy nieodzyskane przez Agenzia Nazionale per i Giovani w związku z żądaniami zwrotu skierowanymi do beneficjentów tego programu za lata 2000-2004.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 3.2.1 w związku z art. 5.2.2 ostatni ustęp ‘Grant Agreement n. 2007 — 0266/001 — 001 for the operational implementation of the Youth in action programme’ zawartego pomiędzy Komisją Europejską i Agenzia Nazionale per i Giovani.
  W tym względzie skarżąca twierdzi, że jakkolwiek górny limit pro capita na każdego stażystę został rzeczywiście przekroczony ze względów organizacyjnych i ze względu na ograniczenia czasowe, to żądanie zwrotu środków, które zostały w rzeczywistości wydane na cele objęte „Grant Agreement n. 2007 — 0266/001 — 001” nie wydaje się uzasadnione i zgodne z realizowanym przez decyzję 1719/2006/WE celem rozwijania współpracy w sektorze młodzieży w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 3.2.1 w związku z art. 5.2.2 ostatni ustęp ‘Grant Agreement n. 2007 — 0266/001 — 001 for the operational implementation of the Youth in action programme’ zawartego pomiędzy Komisją Europejską i Agenzia Nazionale per i Giovani.

W tym względzie skarżąca twierdzi, że jakkolwiek górny limit pro capita na każdego stażystę został rzeczywiście przekroczony ze względów organizacyjnych i ze względu na ograniczenia czasowe, to żądanie zwrotu środków, które zostały w rzeczywistości wydane na cele objęte „Grant Agreement n. 2007 — 0266/001 — 001” nie wydaje się uzasadnione i zgodne z realizowanym przez decyzję 1719/2006/WE celem rozwijania współpracy w sektorze młodzieży w Unii Europejskiej.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 10.2 Załącznika II do Agreement N. 2003 — 1805/001 — 001 zawartego pomiędzy Komisją Europejską i Agenzia Nazionale per i Giovani.
  W tym względzie skarżąca twierdzi, że władze włoskie w praktyce podjęły wszystkie stosowne działania w celu odzyskania omawianych sum. Ponadto Komisja nie przedstawiła odpowiedniego uzasadnienia w odniesieniu do oczywistego nierównego traktowania dwóch takich samych sytuacji dotyczących kwot podlegających odzyskaniu po pierwsze za lata 2000-2004, w których przypadku odmówiono udzielenia zezwolenia na zrzeczenie się i po drugie za lata 2005-2006, w których przypadku zezwolenie to zostało wydane. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 10.2 Załącznika II do Agreement N. 2003 — 1805/001 — 001 zawartego pomiędzy Komisją Europejską i Agenzia Nazionale per i Giovani.

W tym względzie skarżąca twierdzi, że władze włoskie w praktyce podjęły wszystkie stosowne działania w celu odzyskania omawianych sum. Ponadto Komisja nie przedstawiła odpowiedniego uzasadnienia w odniesieniu do oczywistego nierównego traktowania dwóch takich samych sytuacji dotyczących kwot podlegających odzyskaniu po pierwsze za lata 2000-2004, w których przypadku odmówiono udzielenia zezwolenia na zrzeczenie się i po drugie za lata 2005-2006, w których przypadku zezwolenie to zostało wydane.

---