----

----

II Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δημοσίευση

Επιτροπή

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 14ης Δεκεμβρίου 2004

σχετικά με τον φόρο επί των πράξεων αγοράς κρέατος (φόρος διάθεσης ζωικών καταλοίπων) που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2004) 4770]

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(2005/474/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο (1) και λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑ

II.   ΠΕΡΙΓΡΑΦΉ

1.   Ο ΦΌΡΟΣ ΔΙΆΘΕΣΗΣ ΖΩΙΚΏΝ ΚΑΤΑΛΟΊΠΩΝ

2.   ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΉΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΈΒΑΛΕ Η ΕΠΙΤΡΟΠΉ ΣΤΟ ΠΛΑΊΣΙΟ ΤΗΣ ΚΙΝΉΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑΣ ΕΞΈΤΑΣΗΣ

2.1.   ΕΠΊ ΤΗΣ ΥΠΆΡΞΕΩΣ ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΣ

2.2.   Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΌΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΝ

2.3.   ΤΟ ΆΡΘΡΟ 86 ΠΑΡΆΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΣΥΝΘΉΚΗΣ

3.   ΆΛΛΑ ΣΥΝΑΦΉ ΣΤΟΙΧΕΊΑ

III.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΥΠΟΒΛΗΘΕΊΣΕΣ ΑΠΌ ΤΡΊΤΑ ΜΈΡΗ

1.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΥΠΟΒΛΗΘΕΊΣΕΣ ΑΠΌ ΟΡΙΣΜΈΝΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΌΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ

2.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΈΒΑΛΕ Η ΈΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΩΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΜΈΝΩΝ ΕΙΔΏΝ ΔΙΑΤΡΟΦΉΣ (ASSOCIATION DES ENTREPRISES DE PRODUITS ALIMENTAIRES ÉLABORÉS - ADEPALE)

3.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΈΒΑΛΕ Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΊΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΩΝ ΕΜΠΟΡΊΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΉΣ (FÉDÉRATION DES ENTREPRISES DU COMMERCE ET DE LA DISTRIBUTION - FCD)

4.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΥΠΟΒΛΗΘΕΊΣΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΊΑ

IV.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΥΠΟΒΛΗΘΕΊΣΕΣ ΑΠΌ ΤΗ ΓΑΛΛΊΑ

1.   ΕΠΊ ΤΗΣ ΥΠΆΡΞΕΩΣ ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΔΙΆΘΕΣΗΣ ΖΩΙΚΏΝ ΚΑΤΑΛΟΊΠΩΝ

2.   ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΎΠΑΡΞΗ ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΣ ΣΤΟΥΣ ΚΤΗΝΟΤΡΌΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΦΑΓΕΊΑ

3.   ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΎΠΑΡΞΗ ΕΝΊΣΧΥΣΗΣ ΣΤΙΣ ΑΠΑΛΛΑΓΕΊΣΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΉ ΤΟΥ ΦΌΡΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ

4.   ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΌΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΉΜΑΤΟΣ

5.   ΣΧΌΛΙΑ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΊΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΈΝΩΝ

V.   ΑΞΙΟΛΌΓΗΣΗ

1.   ΤΟ ΆΡΘΡΟ 87 ΠΑΡΆΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΥΝΘΉΚΗΣ

1.1.   ΎΠΑΡΞΗ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΎ ΠΛΕΟΝΕΚΤΉΜΑΤΟΣ, ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΎΜΕΝΟΥ ΜΕ ΚΡΑΤΙΚΟΎΣ ΠΌΡΟΥΣ

1.1.1.   Ενίσχυση στις επιχειρήσεις ΔΖΚ

1.1.2.   Ενίσχυση για τους κτηνοτρόφους και τα σφαγεία

1.1.3.   Οι κάτοχοι ζωικών αλεύρων

1.1.4.   Ενισχύσεις στα κρεοπωλεία και τις μονάδες τεμαχισμού που κατέχουν ΥΕΚ

1.1.5.   Ενίσχυση στο εμπόριο, που απαλλάσσεται από την πληρωμή του φόρου

1.2.   Η ΕΠΊΔΡΑΣΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΈΣ

1.3.   ΣΤΡΈΒΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΎ

1.4.   ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΉΡΑ «ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΣ» ΚΑΤΆ ΤΗΝ ΈΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΆΡΘΡΟΥ 87 ΠΑΡΆΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΥΝΘΉΚΗΣ

2.   ΕΞΈΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΆΣΙΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΝ

2.1.   Ο ΠΑΡΆΝΟΜΟΣ ΧΑΡΑΚΤΉΡΑΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΝ

2.2.   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΌΣ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΈΩΝ ΣΤΑ ΜΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΈΝΤΑ ΜΈΤΡΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΊΩΝ ΓΡΑΜΜΏΝ

2.3.   ΑΝΆΛΥΣΗ ΜΕ ΒΆΣΗ ΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΈΕΣ ΔΙΑΤΆΞΕΙΣ

2.3.1.   Οι ενισχύσεις

2.3.1.1.   Ενισχύσεις στις επιχειρήσεις ΔΖΚ

2.3.1.2.   Ενισχύσεις στους κτηνοτρόφους — Ζώα ευρεθέντα νεκρά στις εκμεταλλεύσεις

2.3.1.3.   Ενισχύσεις στα σφαγεία — Κρέατα και εντόσθια κατασχεθέντα στα σφαγεία

2.3.1.4.   Ενισχύσεις στους κρεοπώλες — ΥΕΚ κατασχεθέντα στα κρεοπωλεία

2.3.1.5.   Οι απαλλαγείσες από την πληρωμή του φόρου επιχειρήσεις

2.3.2.   Η χρηματοδότηση των ενισχύσεων

2.3.2.1.   Πριν την 31η Δεκεμβρίου 2000

2.3.2.2.   Μετά την 31η Δεκεμβρίου 2000

2.3.2.3.   Συμπεράσματα σχετικά με τις δύο χρονικές περιόδους

VI.   ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

1.   Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων το οποίο η Γαλλία έθεσε σε εφαρμογή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1997 και 31ης Δεκεμβρίου 2000 υπέρ των επιχειρήσεων ΔΖΚ στο πλαίσιο χρηματοδότησης της δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ που χρηματοδοτήθηκε από ένα φόρο επί των πράξεων αγοράς κρέατος, ο οποίος φόρος επιβάρυνε επίσης τα προϊόντα προελεύσεως των λοιπών κρατών μελών, είναι συμβιβαστό με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης, εφόσον η Γαλλία τηρήσει τις διαλαμβανόμενες στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου δεσμεύσεις.

2.   Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων, το οποίο η Γαλλία έθεσε σε εφαρμογή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1997 και 31ης Δεκεμβρίου 2000, υπέρ των κτηνοτρόφων, στο πλαίσιο χρηματοδότησης της δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ που χρηματοδοτήθηκε από ένα φόρο επί των πράξεων αγοράς κρέατος, ο οποίος φόρος επιβάρυνε επίσης τα προϊόντα προελεύσεως των λοιπών κρατών μελών, είναι συμβιβαστό με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης, εφόσον η Γαλλία τηρήσει τις διαλαμβανόμενες στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου δεσμεύσεις.

3.   Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων, το οποίο η Γαλλία έθεσε σε εφαρμογή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1997 και 31ης Δεκεμβρίου 2000, υπέρ των σφαγείων, στο πλαίσιο χρηματοδότησης της δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ που χρηματοδοτήθηκε από ένα φόρο επί των πράξεων αγοράς κρέατος, ο οποίος φόρος επιβάρυνε επίσης τα προϊόντα προελεύσεως των λοιπών κρατών μελών, είναι συμβιβαστό με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης, εφόσον η Γαλλία τηρήσει τις διαλαμβανόμενες στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου δεσμεύσεις.

4.   Η Γαλλία επιστρέφει στους υπόχρεους του φόρου αυτού επί των πράξεων αγοράς κρέατος, το μέρος εκείνο του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν, μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1997 και 31ης Δεκεμβρίου 2000, τα κρέατα με προέλευση τα άλλα κράτη μέλη. Αυτό πρέπει να γίνει τηρουμένων στο ακέραιο των ακόλουθων όρων:

5.   Με το παρόν άρθρο δεν θίγονται τα δικαιώματα επιστροφής του φόρου επί των πράξεων αγοράς κρέατος, τα οποία δικαιώματα ενδεχομένως έχουν οι φορολογούμενοι βάσει άλλων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.

Άρθρο 2

1.   Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έθεσε η Γαλλία σε εφαρμογή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2001 και 31ης Δεκεμβρίου 2002 υπέρ των επιχειρήσεων ΔΖΚ, των κτηνοτρόφων και των σφαγείων στο πλαίσιο της χρηματοδότησης της δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ, η οποία χρηματοδοτήθηκε βάσει φόρου επί των πράξεων αγοράς κρεάτων, είναι συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης.

2.   Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έθεσε η Γαλλία σε εφαρμογή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2001 και 31ης Δεκεμβρίου 2002 υπέρ των κτηνοτρόφων, στο πλαίσιο της χρηματοδότησης της δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ, η οποία χρηματοδοτήθηκε βάσει φόρου επί των πράξεων αγοράς κρέατος, είναι συμβιβαστό με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης.

3.   Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έθεσε η Γαλλία σε εφαρμογή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2001 και 31ης Δεκεμβρίου 2002 υπέρ των σφαγείων στο πλαίσιο της χρηματοδότησης της δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ, η οποία χρηματοδοτήθηκε βάσει φόρου επί των πράξεων αγοράς κρέατος, είναι συμβιβαστό με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης.

4.   Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που η Γαλλία έθεσε σε εφαρμογή, από 1ης Ιανουαρίου 2002 έως 31ης Δεκεμβρίου 2002 υπέρ των κρεοπωλών και των εργαστηρίων τεμαχισμού που κατείχαν υλικά ειδικού κινδύνου (ΥΕΚ) στο πλαίσιο της χρηματοδότησης της δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ, η οποία χρηματοδοτήθηκε βάσει φόρου επί των πράξεων αγοράς κρέατος, είναι συμβιβαστό με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης.

Άρθρο 3

Το μέτρο υπό τη μορφή απαλλαγής από την καταβολή φόρου επί των πράξεων αγοράς κρέατος, υπέρ ορισμένων επιχειρήσεων εμπορίας κρεάτων, που ίσχυσε μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1997 και 31ης Δεκεμβρίου 2002, συνιστά κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη προς την κοινή αγορά.

Η Γαλλία λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν στους δικαιούχους βάσει αυτού του καθεστώτος ενισχύσεων. Το συνολικό ποσό των προς ανάκτηση ενισχύσεων πρέπει να είναι επικαιροποιημένο, λαμβανομένων υπόψη των τόκων από την ημερομηνία καταβολής της ενισχύσεως μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής ανάκτησής της. Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται με βάση το επιτόκιο αναφοράς της Επιτροπής, που προβλέπεται από τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης.

Άρθρο 4

Η Γαλλία ενημερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να συμμορφωθεί με αυτήν.

Άρθρο 5

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 14 Δεκεμβρίου 2004.

Για την Επιτροπή

Mariann FISCHER BOEL

Μέλος της Επιτροπής

----

(1)ΕΕ C 226 της 21.9.2002, σ. 2.

(2)  Αριθ. A/97/4309.

(3)  Βλέπε υποσημείωση 1.

(4)  Κρατική ενίσχυση N 515/2003, επιστολή προς τις γαλλικές αρχές C(2004) 936 τελικό, της 30.3.2004.

(5)Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας αριθ. 301 της 27.12.1996, σ. 19184.

(6)  Με βάση την ισοτιμία 1 FRF = 0,15 ευρώ.

(7)Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας (JORF) αριθ. 152 της 3.7.1998, σ. 10127.

(8)  JORF αριθ. 303 της 31.12.2000, σ. 21177.

(9)ΕΕ L 306 της 7.12.2000, σ. 32· απόφαση που καταργήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2003 της Επιτροπής (ΕΕ L 173 της 11.7.2003, σ. 6.)

(10)  Απόφαση του ΔΕΚ της 22ας Νοεμβρίου 2001, υπόθεση C-53/2000, Ferring, Συλλογή σ. 9067.

(11)ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1· οδηγία που καταργήθηκε από την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 114).

(12)  Ιδίως απόφαση του ΔΕΚ της 7ης Δεκεμβρίου 2000, στην υπόθεση C-324/98, Teleaustria Verlags GmbH και Telefonadress GmbH κατά Telekom Austria AG, Συλλογή σ. I-10745.

(13)ΕΕ C 28 της 1.2.2000, σ. 2.

(14)ΕΕ C 72 της 10.3.1994, σ. 3 κατά το χρόνο της θέσης σε εφαρμογή της ενίσχυσης, που αντικαταστάθηκαν στη συνέχεια από νέο πλαίσιο κανόνων (ΕΕ C 37 της 3.2.2001, σ. 3).

(15)  Απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2000, στην υπόθεση NN 76/2000 – Μέτρα για την ποιότητα και την υγιεινή του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, και της κτηνοτροφίας (ΕΕ C 334 της 25.11.2000, σ. 4).

(16)  Συλλογική δημοσιονομική έκθεση για το 2000, έγγραφο αριθ. 2775, τόμος II.

(17)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2001, υπόθεση C-204/97, Πορτογαλία κατά Επιτροπής. Συλλογή σ. I-3175.

(18)  Απόφαση του ΔΕΚ, της 20ής Νοεμβρίου 2003, στην υπόθεση C-126/01, Ministre de l'économie, des finances et de l’industrie κατά SA GEMO, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή.

(19)ΕΕ L 162 της 1.7.1996, σ. 1.

(20)  JORF της 3.1.1976, σ. 150.

(21)  JORF αριθ. 279 της 2.12.2000, σ. 19178.

(22)  JORF αριθ. 204 της 31.12.1996, σ. 19697.

(23)  JORF αριθ. 255 της 1.11.1997, σ. 15908.

(24)  JORF της 8.1.1959, σ. 548.

(25)  JORF της 4.4.1962, σ. 3542.

(26)ΕΕ L 158 της 30.6.2000, σ. 76· απόφαση που καταργήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1326/2001 (ΕΕ L 177 du 30.6.2001, σ. 60).

(27)ΕΕ L 6 της 11.1.2001, σ. 16· απόφαση που καταργήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 446/2004 (ΕΕ L 72 της 11.3.2004, σ. 62).

(28)ΕΕ L 273 της 10.10.2002, σ. 1· κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 668/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 112 της 19.4.2004, σ. 1).

(29)ΕΕ L 282 της 1.11.1975, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1365/2000 (ΕΕ L 156 της 29.6.2000, σ. 5).

(30)ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 21· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1899/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 328 της 30.10.2004, σ. 67).

(31)ΕΕ L 148 της 28.6.1968, σ. 24· κανονισμός που καταργήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1254/1999.

(32)ΕΕ L 282 της 1.11.1975, σ. 77· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 806/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 1).

(33)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιουλίου 2003, υπόθεση C-280/00, Altmark, Συλλογή σ. I-07747 και απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Νοεμβρίου 2003 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-34/01 και C-38/01, Enirisorse, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή.

(34)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2003, υπόθεση C-355/00, Freskot, Συλλογή σ. I-5263.

(35)  Στοιχεία αντληθέντα από την έκθεση αριθ. 131 της Γαλλικής Γερουσίας, τακτική σύνοδος 1996-1997, συνταχθείσα από τον κ. Roger Rigaudière.

(36)  Προαναφερόμενη υπόθεση C-280/00.

(37)  Απόφαση του ΔΕΚ, της 29ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση C-159/01, Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή.

(38)  Σχετικά με τις απαλλαγές, βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Μαρτίου 1994, Banco Exterior, στην υπόθεση C-387/92, Συλλογή σ. I 877, αιτιολογική σκέψη 13.

(39)  Σχετικά με τη φύση και την οικονομία του συστήματος, βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Ιουνίου 1999, Βέλγιο κατά Επιτροπής, στην υπόθεση C-75/97, Συλλογή σ. I-3671, αιτιολογική σκέψη 33, που παραπέμπει στην απόφαση του Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 1974, Ιταλία κατά Επιτροπής, υπόθεση 173/73, Συλλογή σ. 709, αιτιολογική σκέψη 33.

(40)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Σεπτεμβρίου 1980, υπόθεση 730/79, Philip Morris, Συλλογή σ. 2671, αιτιολογική σκέψη 11.

(41)ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2003.

(42)  Ως «νέα ενίσχυση» ορίζεται κάθε ενίσχυση, δηλαδή κάθε καθεστώς ενισχύσεων και κάθε ατομική ενίσχυση, που δεν αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση καθώς και οι μεταβολές υφιστάμενων ενισχύσεων.

(43)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Οκτωβρίου 2003, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-261/01 και C-262/01, Van Calster και λοιποί, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή.

(44)ΕΕ C 119 της 22.5.2002, σ. 22.

(45)ΕΕ C 324 της 24.12.2002, σ. 2.

(46)  Βλέπε ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων (ΕΕ C 384 της 10.12.98, σ. 3).

(47)  Βλέπε, υπό την έποψη αυτή, την άλλη προβλεπόμενη απαλλαγή, στο σημείο V του άρθρου 302α) ZD του Γενικού Φορολογικού Κώδικα: «ο φόρος δεν οφείλεται όταν το ποσό των ετησίων αγορών είναι κατώτερο των 20 000 FRF προ ΦΠΑ» το οποίο φαίνεται να αφορά τους πωλητές μικρότερου μεγέθους.

(48)  Να σημειωθεί ότι το πρόβλημα αυτό έχει επιδεινωθεί περαιτέρω με το άρθρο 35 του διορθωτικού προϋπολογισμού του 2000, το οποίο ανεβάζει το κατώφλι στα 5 εκατ. FRF.

(49)  Ο μέσος κύκλος εργασιών μιας υπεραγοράς ανέρχεται σε 40 εκατ. FRF, από τα οποία τα μισά τουλάχιστον σε νωπά προϊόντα. Σ'αυτά τα νωπά προϊόντα κρεοπωλείου, τα πουλερικά αντιπροσωπεύουν ποσοστό μόνον 22 %, πράγμα που μας οδηγεί σε κύκλο εργασιών «κρέατος» ύψους 4 εκατ. FRF περίπου.

(50)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 1970, στην υπόθεση 47/69, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή σ. 487.

(51)  Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Geelhoed της 4ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση C-174/02, Streekgewest Westelijk Noord-Brabant, που δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή.

(52)  Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης (ΕΕ C 273 της 9.9.1997, σ. 3).

(53)  Απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Ιουνίου 1973, υπόθεση 77/72, Συλλογή σ. 611.

(54)  Απόφαση του Δικαστηρίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1973, υπόθεση 120/73, Συλλογή σ. 1471.

(55)  Απόφαση του Δικαστηρίου, της 22ας Μαρτίου 1977, υπόθεση 78/76, Συλλογή σ. 595.

(56)  Απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Νοεμβρίου 1991, υπόθεση C-354/90, Συλλογή σ. I-5505.

(57)  Βλέπε προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου Van Calster και λοιποί.

(58)  Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 15ης Ιουνίου 2005

για τροποποίηση των παραρτημάτων Ι και ΙΙ της απόφασης 2002/308/ΕΚ για την κατάρτιση καταλόγων εγκεκριμένων ζωνών και εγκεκριμένων ιχθυοτροφικών εκμεταλλεύσεων ως προς μία ή περισσότερες από τις νόσους της ιογενούς αιμορραγικής σηψαιμίας (ΙΑΣ) και της λοιμώδους αιματοποιητικής νέκρωσης (ΛΑΝ), οι οποίες προσβάλλουν τα ψάρια

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005) 1766]

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2005/475/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την οδηγία 91/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 1991, σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας (1), και ιδίως τα άρθρα 5 και 6,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η απόφαση 2002/308/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, 15 Ιουνίου 2005.

Για την Επιτροπή

Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

Μέλος της Επιτροπής

----

(1)ΕΕ L 46 της 19.2.1991, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 806/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 1).

(2)ΕΕ L 106 της 23.4.2002, σ. 28· απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 2005/107/ΕΚ (ΕΕ L 34 της 8.2.2005, σ. 21).

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Εγκεκριμένες ζώνες ως προς τις νόσους της ιογενούς αιμορραγικής σηψαιμίας (ΙΑΣ) και της λοιμώδους αιματοποιητικής νέκρωσης (ΛΑΝ), οι οποίες προσβάλλουν τα ψάρια

1.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ (1) ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΣ ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ

1.B.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΑΝ ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ

2.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

2.1.   Bάδη-Βυρτεμβέργη (3)

3.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

3.1.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Αστούριας

Ηπειρωτικές ζώνες

Παράκτιες ζώνες

3.2.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Γαλικίας

Ηπειρωτικές ζώνες

Παράκτιες ζώνες

3.3.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Aραγώνας

Ηπειρωτικές ζώνες

Τα λοιπά υδατορρεύματα της κοινότητας της Aραγώνας θεωρούνται ζώνη απομόνωσης.

3.4.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Ναβάρας

Ηπειρωτικές ζώνες

Τα λοιπά υδατορρεύματα της κοινότητας της Ναβάρας θεωρούνται ζώνη απομόνωσης.

3.5.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Καστίλης-Λεόν

Ηπειρωτικές ζώνες

Τα λοιπά υδατορρεύματα της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλης-Λεόν θεωρούνται ζώνη απομόνωσης.

3.6.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Καντάβριας

Ηπειρωτικές ζώνες

Οι υδρολογικές λεκάνες απορροής των ποταμών Gandarillas, Escudo, Miera και Campiazo θεωρούνται ζώνη απομόνωσης.

Παράκτιες ζώνες

3.7.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Λα Ριόχα

Ηπειρωτικές ζώνες

3.8.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Καστίλης-Λα Μάντσα

Ηπειρωτικές ζώνες

4.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

4.A.1.   Adour-Garonne

Υδρολογικές λεκάνες

Παράκτιες ζώνες

4.A.2.   Loire-Bretagne

Ηπειρωτικές ζώνες

Παράκτιες ζώνες

4.A.3.   Seine-Normandie

Ηπειρωτικές ζώνες

4.A.4.   Région Aquitaine

Υδρολογικές λεκάνες

4.A.5.   Midi-Pyrénées

Υδρολογικές λεκάνες

4.A.6.   L'Ain

4.B.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

4.B.1.   Loire-Bretagne

Ηπειρωτικές ζώνες

4.Γ.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΑΝ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

4.Γ.1.   Loire-Bretagne

Ηπειρωτικές ζώνες

5.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ

5.B.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΑΝ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ

6.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

6.A.1.   Περιφέρεια του Trentino Alto Adige, Αυτόνομη Επαρχία Trento

Ηπειρωτικές ζώνες

6.A.2.   Περιφέρεια της Λομβαρδίας, επαρχία Brescia

Ηπειρωτικές ζώνες

6.A.3.   Περιφέρεια της Umbria

Ηπειρωτικές ζώνες

6.A.4.   Περιφέρεια του Veneto

Ηπειρωτικές ζώνες

6.A.5.   Περιφέρεια της Tοσκανης

Ηπειρωτικές ζώνες

6.A.6.   Περιφέρεια του Piemonte

Ηπειρωτικές ζώνες

6.B.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

6.B.1.   Περιφέρεια του Trentino Alto Adige, Αυτόνομη Επαρχία Trento

Ηπειρωτικές ζώνες

6.Γ.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΑΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

6.Γ.1.   Περιφέρεια της Umbria, Επαρχία Perugia

6.Γ.2.   Περιφέρεια του Trentino Alto Adige, Αυτόνομη Επαρχία Trento

7.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΣ ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ

7.B.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΑΝ ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ

8.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΩΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ, ΣΤΙΣ ΝΗΣΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΓΧΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΗΣΟ ΤΟΥ ΜΑΝ

----

(1)  Υδρολογικές λεκάνες και παράκτιες περιοχές που ανήκουν σε αυτές.

(2)  Συμπεριλαμβάνονται όλες οι ηπειρωτικές και παράκτιες περιοχές εντός της επικράτειας της χώρας.

(3)  Τμήματα των υδρολογικών λεκανών.

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Εγκεκριμένες ιχθυοτροφικές εκμεταλλεύσεις ως προς τις νόσους της ιογενούς αιμορραγικής σηψαιμίας (ΙΑΣ) και της λοιμώδους αιματοποιητικής νέκρωσης (ΛΑΝ), οι οποίες προσβάλλουν τα ψάρια

1.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

2.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ

3.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

3.A.1.   Κάτω Σαξωνία

3.A.2.   Θουριγγίa

3.A.3.   Bάδη-Βυρτεμβέργη

3.A.4.   Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία

3.A.5.   Βαυαρία

3.A.6.   Σαξωνία

3.A.7.   Έσση

3.A.8.   Σλέσβιγκ-Χολστάϊν

3.B.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΑΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

3.B.1.   Θουριγγίa

4.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

4.1.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Aραγώνας

4.2.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Aνδαλουσίας

4.3.   Περιφέρεια: Αυτόνομη Κοινότητα Καστίλης-Λα Μ ά ντσα

5.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

5.A.1.   Adour-Garonne

5.A.2.   Artois-Picardie

5.A.3.   Aquitaine

5.A.4.   Drôme

5.A.5.   Haute-Normandie

5.A.6.   Loire-Bretagne

5.A.7.   Rhin-Meuse

5.A.8.   Rhône-Μεσόγειος-Κορσίκη

5.A.9.   Seine-Normandie

5.A.10.   Languedoc-Roussillon

5.A.11.   Midi-Pyrénées

5.A.12.   Alpes-Maritimes

5.A.13.   Hautes-Alpes

5.A.14.   Rhône-Alpes

5.B.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

5.B.1.   Artois-Picardie

6.A.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

6.A.1.   Περιφέρεια: Friuli Venezia Giulia

6.A.2.   Αυτόνομη Επαρχία του Trento

6.A.3.   Περιφέρεια: Umbria

6.A.4.   Περιφέρεια: Veneto

6.A.5.   Περιφέρεια: Valle D’Aosta

6.A.6.   Περιφέρεια: Λομβαρδία

6.A.7.   Περιφέρεια: Tοσκάνη

6.A.8.   Περιφέρεια: Liguria

6.A.9.   Περιφέρεια: Piemonte

6.A.10.   Περιφέρεια: Abruzzo

6.A.11.   Περιφέρεια: Emilia-Romagna

7.   ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΝ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ

----