# Επίσημη Εφημερίδα C 129/2013

| | ISSN 1977-0901
  doi:10.3000/19770901.C_2013.129.ell |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 56ό έτος4 Μαΐου 2013 |

ISSN 1977-0901

doi:10.3000/19770901.C_2013.129.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

56ό έτος4 Μαΐου 2013

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2013/C 129/01 | Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 123 της 27.4.2013 | 1 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2013/C 129/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 123 της 27.4.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2013/C 129/02 | Υπόθεση C-393/11: Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Autorità per l'energia elettrica e il gas κατά Antonella Bertazzi κ.λπ. (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου — Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία-πλαίσιο των CES, UNICE και CEEP για την εργασία ορισμένου χρόνου — Ρήτρα 4 — Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα — Διαδικασία τακτοποίησης — Πρόσληψη εργαζομένων που απασχολούνταν με σύμβαση ορισμένου χρόνου ως μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων χωρίς γενικό διαγωνισμό — Προσδιορισμός της αρχαιότητας — Μη προσμέτρηση του χρόνου προϋπηρεσίας που συμπληρώθηκε στο πλαίσιο συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου — Αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων) | 2 |
| 2013/C 129/03 | Υπόθεση C-563/11: Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SIA Forvards V κατά Valsts ieņēmumu dienests (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας — Φορολογία — ΦΠΑ — Έκτη οδηγία — Δικαίωμα εκπτώσεως — Μη αναγνώριση — Τιμολόγιο εκδοθέν από εταιρία που θεωρήθηκε εικονική) | 2 |
| 2013/C 129/04 | Υπόθεση C-128/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του tribunal do Trabalho do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sindicato dos Bancários do Norte, Sindicato dos Bancários do Centro, Sindicato dos Bancários do Sul e Ilhas, Luís Miguel Rodrigues Teixeira de Melo κατά BPN — Banco Português de Negócios SA (Προδικαστική παραπομπή — Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εθνική νομοθεσία θεσπίζουσα μισθολογικές μειώσεις για ορισμένους μισθωτούς του δημόσιου τομέα — Μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης — Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου) | 3 |
| 2013/C 129/05 | Υπόθεση C-171/12 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Carrols Corp. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Giulio Gambettola [Αίτηση αναιρέσεως — Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/90 — Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο β' — Εικονιστικό κοινοτικό σήμα Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL — Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας από τον δικαιούχο του εθνικού εικονιστικού σήματος Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL και του εθνικού λεκτικού σήματος POLLO TROPICAL — Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας — Κακή πίστη — Απαράδεκτη] | 3 |
| 2013/C 129/06 | Υπόθεση C-178/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Juzgado de lo Social (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rafaela Rivas Montes κατά Instituto Municipal de Deportes de Córdoba (IMDECO) (Άρθρα 53, παράγραφος 2, και 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου — Κοινωνική πολιτική — Αρχή της ίσης μεταχείρισης — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP — Ρήτρα 4 — Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα — Προσδιορισμός της αρχαιότητας — Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ του προσωπικού στο οποίο εφαρμόζεται ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης και των συμβασιούχων υπαλλήλων — Λαμβάνονται υπόψη προγενέστερες περίοδοι δραστηριότητας που συμπληρώθηκαν στη διοίκηση — Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου) | 4 |
| 2013/C 129/07 | Υπόθεση C-240/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 — [αίτηση του Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά EBS Le relais Nord Pas De Calais (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Απαράδεκτο) | 4 |
| 2013/C 129/08 | Υπόθεση C-266/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Φεβρουαρίου 2013 — Jarosław Majtczak κατά Feng Shen Technology Co. Ltd, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) [Αναίρεση — Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 — Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο β' — Κακή πίστη του αιτούντος κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος — Εικονιστικό σήμα FS — Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας] | 4 |
| 2013/C 129/09 | Υπόθεση C-343/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Rechtbank van Koophandel te Gent (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Euronics Belgium CVBA κατά Kamera Express BV και Kamera Express Belgium BVBA (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας — Οδηγία 2005/29/ΕΚ — Εθνική διάταξη επιβάλλουσα γενική απαγόρευση προσφοράς προς πώληση ή πωλήσεως αγαθών με ζημιά) | 5 |
| 2013/C 129/10 | Υπόθεση C-433/12 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 — Luigi Marcuccio κατά Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Αίτηση αναιρέσεως — Αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης — Άρνηση της Γραμματείας του Δικαστηρίου να δώσει συνέχεια στα υπομνήματα του αναιρεσείοντος προς τον πρώτο γενικό εισαγγελέα του Δικαστηρίου — Άρθρο 256, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ — Αίτημα να κινηθεί διαδικασία επανεξετάσεως ορισμένων οριστικών αποφάσεων που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο επί των υποθέσεων που αφορά η αίτηση αναιρέσεως) | 5 |
| 2013/C 129/11 | Υπόθεση C-555/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Tribunale di Tivoli (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Claudio Loreti, Maria Vallerotonda, Attilio Vallerotonda, Virginia Chellini κατά Comune di Zagarolo (Προδικαστική παραπομπή — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης — Περίπτωση μη εφαρμογής του δικαίου αυτού — Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου) | 6 |
| 2013/C 129/12 | Υπόθεση C-84/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2013 η Electrabel SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-332/09, Electrabel κατά Επιτροπής | 6 |
| 2013/C 129/13 | Υπόθεση C-94/13 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 οι Cooperativa tra i lavoratori della piccola pesca di Pellestrina Soc. coop. rl κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-260/00, Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca — Burano Soc. coop. rl κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 7 |
| 2013/C 129/14 | Υπόθεση C-95/13 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 η Alfier Costruzioni S.r.l. κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-261/00, Sacaim S.p.A. κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 7 |
| 2013/C 129/15 | Υπόθεση C-96/13: Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας | 8 |
| 2013/C 129/16 | Υπόθεση C-97/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Sibiu (Ρουμανία) στις 27 Φεβρουαρίου 2013 — Silvia Georgiana Câmpean κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, Administrația Fondului pentru Mediu | 9 |
| 2013/C 129/17 | Υπόθεση C-98/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 27 Φεβρουαρίου 2013 — Martin Blomqvist κατά Rolex SA, Manufacture des Montres Rolex SA | 9 |
| 2013/C 129/18 | Υπόθεση C-103/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad [(Βουλγαρία)] στις 4 Μαρτίου 2013 — Snezhana Somova κατά Glaven direktor na Stolichno upravlenie Sotsialno osiguryavane | 10 |
| 2013/C 129/19 | Υπόθεση C-107/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad — Veliko Tarnovo (Βουλγαρία) στις 4 Μαρτίου 2013 — FIRIN OOD κατά Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika — Veliko Tarnovo | 11 |
| 2013/C 129/20 | Υπόθεση C-115/13: Προσφυγή της 11ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας | 11 |
| 2013/C 129/21 | Υπόθεση C-634/11: Διάταξη του προέδρου του τρίτου τμήματος του Δικαστηρίου της 1ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Irish Bank Resolution Corp. Ltd, πρώην Anglo Irish Bank Corp. Ltd κατά Sean Quinn κ.λπ. | 12 |
| 2013/C 129/22 | Υπόθεση C-333/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας | 12 |
| 2013/C 129/23 | Υπόθεση C-349/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peró Gáz Kft κατά János Balla | 12 |
| 2013/C 129/24 | Υπόθεση C-532/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου | 13 |
| 2013/C 129/25 | Υπόθεση C-577/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Michaela Hopfgartner | 13 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2013/C 129/26 | Υπόθεση T-301/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — in ’t Veld κατά Επιτροπής [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με το προσχέδιο διεθνούς εμπορικής συμφωνίας για την καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης (ACAC-ACTA) — Έγγραφα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις — Άρνηση προσβάσεως — Εξαίρεση που αφορά την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα των διεθνών σχέσεων — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αναλογικότητα — Υποχρέωση αιτιολογήσεως] | 14 |
| 2013/C 129/27 | Υπόθεση T-324/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — Firma Van Parys κατά Επιτροπής [Τελωνειακή ένωση — Εισαγωγή μπανάνας προελεύσεως Ισημερινού — Είσπραξη a posteriori εισαγωγικών δασμών — Αίτηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών — Άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', και άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 — Σφάλμα των τελωνειακών αρχών — Πρόδηλη αμέλεια του ενδιαφερομένου] | 14 |
| 2013/C 129/28 | Υπόθεση T-409/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Bottega Veneta International κατά ΓΕΕΑ (Μορφή τσάντας χειρός) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος — Μορφή τσάντας χειρός — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 — Μη συνεκτίμηση ενός στοιχείου που συνιστά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση — Κανόνας 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95] | 15 |
| 2013/C 129/29 | Υπόθεση T-410/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Bottega Veneta International κατά ΓΕΕΑ (Μορφή τσάντας) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος — Μορφή τσάντας — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 — Μη συνεκτίμηση ενός στοιχείου που συνιστά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση — Κανόνας 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95] | 15 |
| 2013/C 129/30 | Υπόθεση T-415/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Nexans France κατά Κοινής Επιχείρησης Fusion for Energy (Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών — Ευρατόμ — Διαδικασία πρόσκλησης υποβολής προσφορών της κοινής επιχείρησης Fusion for Energy — Προμήθεια ηλεκτρικού υλικού — Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζόμενου — Ανοιχτή διαδικασία — Προσφορά που περιλαμβάνει επιφυλάξεις — Ασφάλεια δικαίου — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Αναλογικότητα — Σύγκρουση συμφερόντων — Απόφαση αναθέσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Η απόφαση δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα — Απαράδεκτο — Εξωσυμβατική ευθύνη) | 16 |
| 2013/C 129/31 | Υπόθεση T-495/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Bank Saderat κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Οντότητα η οποία ανήκει κατά 100 % σε οντότητα αναγνωρισθείσα ως μετέχουσα στη διάδοση πυρηνικών όπλων — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Δικαιώματα άμυνας — Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας) | 16 |
| 2013/C 129/32 | Υπόθεση T-571/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik κατά ΓΕΕΑ — Impexmetal (FŁT-1) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος FŁT-1 ως κοινοτικού σήματος — Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα FŁT — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009] | 17 |
| 2013/C 129/33 | Υπόθεση T-92/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Andersen κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις — Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις δανικές αρχές προς τη δημόσια επιχείρηση DSB — Συμβάσεις δημόσιας υπηρεσίας για την παροχή υπηρεσιών σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών μεταξύ Κοπεγχάγης και Ystad — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά υπό όρους — Διαχρονική εφαρμογή των κανόνων ουσιαστικού δικαίου) | 17 |
| 2013/C 129/34 | Υπόθεση T-353/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2013 — Event κατά ΓΕΕΑ — CBT Comunicación Multimedia (eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS — Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα Event — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009] | 18 |
| 2013/C 129/35 | Υπόθεση T-489/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Rousse Industry κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις — Ενίσχυση χορηγηθείσα από τη Βουλγαρία υπό μορφήν εγκαταλείψεως απαιτήσεων — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση αυτή ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της — Νέα ενίσχυση — Στρέβλωση του ανταγωνισμού — Υποχρέωση αιτιολογήσεως) | 18 |
| 2013/C 129/36 | Υπόθεση T-571/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Chez Gerard (CLUB GOURMET) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος CLUB GOURMET — Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα CLUB DEL GOURMET, EN... El Corte Inglés — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Δεν υφίσταται ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 — Επιχειρήματα προβαλλόμενα και αποδεικτικά στοιχεία προσκομιζόμενα για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου] | 18 |
| 2013/C 129/37 | Υπόθεση T-624/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — Yueqing Onesto Electric κατά ΓΕΕΑ — Ensto (ONESTO) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα — Εικονιστικό σήμα ONESTO — Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα ENSTO — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009] | 19 |
| 2013/C 129/38 | Υπόθεση T-277/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Bimbo κατά ΓΕΕΑ — Café do Brasil (Caffè KIMBO) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος Caffè KIMBO — Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα BIMBO — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Σήμα παγκοίνως γνωστό κατά την έννοια του άρθρου 6α της Συμβάσεως των Παρισίων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009] | 19 |
| 2013/C 129/39 | Υπόθεση T-198/09: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — UOP κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Δεν θίγουν ατομικώς την προσφεύγουσα — Απαράδεκτο) | 19 |
| 2013/C 129/40 | Υπόθεση T-607/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Henkel και Henkel France κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Αίτημα της γαλλικής αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής να της διαβιβασθούν ορισμένα έγγραφα που περιλαμβάνονται στον φάκελο της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία στον τομέα του ανταγωνισμού, που αφορά την ευρωπαϊκή αγορά των παραγωγών απορρυπαντικών ευρείας κατανάλωσης — Χρήση στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία — Απώλεια του εννόμου συμφέροντος — Κατάργηση της δίκης — Απαράδεκτο) | 20 |
| 2013/C 129/41 | Υπόθεση T-64/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Henkel και Henkel France κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Αίτημα περί διαβιβάσεως στην Αρχή Ανταγωνισμού της Γαλλίας ορισμένων εγγράφων που περιέχονται στον φάκελο της Επιτροπής που αφορά διαδικασία στον τομέα του ανταγωνισμού σχετικά με την ευρωπαϊκή αγορά παραγωγών απορρυπαντικών οικιακής χρήσεως — Χρησιμοποίηση στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία — Έλλειψη εννόμου συμφέροντος — Απαράδεκτο) | 20 |
| 2013/C 129/42 | Υπόθεση T-27/13 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — Elan κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Κρατικές ενισχύσεις — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την επιστροφή της από τον αποδέκτη — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Έλλειψη επείγοντος) | 21 |
| 2013/C 129/43 | Υπόθεση T-89/13 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — Calestep κατά ΕΟΧΠ (Ασφαλιστικά μέτρα — Τέλη και δικαιώματα οφειλόμενα στον ΕΟΧΠ — Μειωμένα τέλη για τις μικρές επιχειρήσεις — Επαλήθευση από τον ΕΟΧΠ της δηλώσεως σχετικά με το μέγεθος της επιχειρήσεως — Απόφαση διατάσσουσα την είσπραξη του μη εισπαχθέντος υπολοίπου του οφειλομένου πλήρους τέλους — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Μη τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων — Απαράδεκτο) | 21 |
| 2013/C 129/44 | Υπόθεση T-103/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 11 Δεκεμβρίου 2012 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-122/10, Cocchi και Falcione κατά Επιτροπής | 21 |
| 2013/C 129/45 | Υπόθεση T-107/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2013 η Cornelia Trentea κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-112/10, Trentea κατά FRA | 22 |
| 2013/C 129/46 | Υπόθεση T-109/13: Προσφυγή της 21ης Φεβρουαρίου 2013 — Othman κατά Συμβουλίου | 23 |
| 2013/C 129/47 | Υπόθεση T-110/13: Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2013 — Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 23 |
| 2013/C 129/48 | Υπόθεση T-121/13: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Oil Pension Fund Investment Company κατά Συμβουλίου | 24 |
| 2013/C 129/49 | Υπόθεση T-127/13: Προσφυγή της 4ης Μαρτίου 2013 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Baumarkt Praktiker Deutschland (PRO OUTDOOR) | 25 |
| 2013/C 129/50 | Υπόθεση T-134/13: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Polynt και Sitre κατά ΕΟΧΠ | 26 |
| 2013/C 129/51 | Υπόθεση T-135/13: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Hitachi Chemical Europe κ.λπ. κατά ΕΟΧΠ | 26 |
| 2013/C 129/52 | Υπόθεση T-137/13: Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2013 — Saferoad RRS κατά ΓΕΕΑ (MEGARAIL) | 27 |
| 2013/C 129/53 | Υπόθεση T-152/13: Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2013 — SEA Handling κατά Επιτροπής | 28 |
| 2013/C 129/54 | Υπόθεση T-167/13: Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2013 — Comune di Milano κατά Επιτροπής | 29 |
| | Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2013/C 129/55 | Υπόθεση F-94/11: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013 — Brune κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Γενικός διαγωνισμός — Ακύρωση αποφάσεως περί μη εγγραφής στον πίνακα επιτυχόντων — Εκτέλεση δεδικασμένου — Αρχή της νομιμότητας — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας βάλλουσα κατά αποφάσεως περί επαναλήψεως της διαδικασίας του διαγωνισμού) | 30 |
| 2013/C 129/56 | Υπόθεση F-2/13: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής | 30 |
| 2013/C 129/57 | Υπόθεση F-3/13: Προσφυγή-αγωγή της 14ης Ιανουαρίου 2013 — CK κατά Επιτροπής | 31 |
| 2013/C 129/58 | Υπόθεση F-15/13: Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής | 31 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2013/C 129/02

Υπόθεση C-393/11: Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Autorità per l'energia elettrica e il gas κατά Antonella Bertazzi κ.λπ. (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου — Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία-πλαίσιο των CES, UNICE και CEEP για την εργασία ορισμένου χρόνου — Ρήτρα 4 — Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα — Διαδικασία τακτοποίησης — Πρόσληψη εργαζομένων που απασχολούνταν με σύμβαση ορισμένου χρόνου ως μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων χωρίς γενικό διαγωνισμό — Προσδιορισμός της αρχαιότητας — Μη προσμέτρηση του χρόνου προϋπηρεσίας που συμπληρώθηκε στο πλαίσιο συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου — Αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων)

2

2013/C 129/03

Υπόθεση C-563/11: Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SIA Forvards V κατά Valsts ieņēmumu dienests (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας — Φορολογία — ΦΠΑ — Έκτη οδηγία — Δικαίωμα εκπτώσεως — Μη αναγνώριση — Τιμολόγιο εκδοθέν από εταιρία που θεωρήθηκε εικονική)

2

2013/C 129/04

Υπόθεση C-128/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του tribunal do Trabalho do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sindicato dos Bancários do Norte, Sindicato dos Bancários do Centro, Sindicato dos Bancários do Sul e Ilhas, Luís Miguel Rodrigues Teixeira de Melo κατά BPN — Banco Português de Negócios SA (Προδικαστική παραπομπή — Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εθνική νομοθεσία θεσπίζουσα μισθολογικές μειώσεις για ορισμένους μισθωτούς του δημόσιου τομέα — Μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης — Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)

3

2013/C 129/05

Υπόθεση C-171/12 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Carrols Corp. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Giulio Gambettola [Αίτηση αναιρέσεως — Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/90 — Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο β' — Εικονιστικό κοινοτικό σήμα Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL — Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας από τον δικαιούχο του εθνικού εικονιστικού σήματος Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL και του εθνικού λεκτικού σήματος POLLO TROPICAL — Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας — Κακή πίστη — Απαράδεκτη]

3

2013/C 129/06

Υπόθεση C-178/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Juzgado de lo Social (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rafaela Rivas Montes κατά Instituto Municipal de Deportes de Córdoba (IMDECO) (Άρθρα 53, παράγραφος 2, και 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου — Κοινωνική πολιτική — Αρχή της ίσης μεταχείρισης — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP — Ρήτρα 4 — Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα — Προσδιορισμός της αρχαιότητας — Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ του προσωπικού στο οποίο εφαρμόζεται ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης και των συμβασιούχων υπαλλήλων — Λαμβάνονται υπόψη προγενέστερες περίοδοι δραστηριότητας που συμπληρώθηκαν στη διοίκηση — Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)

4

2013/C 129/07

Υπόθεση C-240/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 — [αίτηση του Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά EBS Le relais Nord Pas De Calais (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Απαράδεκτο)

4

2013/C 129/08

Υπόθεση C-266/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Φεβρουαρίου 2013 — Jarosław Majtczak κατά Feng Shen Technology Co. Ltd, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) [Αναίρεση — Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 — Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο β' — Κακή πίστη του αιτούντος κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος — Εικονιστικό σήμα FS — Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας]

4

2013/C 129/09

Υπόθεση C-343/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Rechtbank van Koophandel te Gent (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Euronics Belgium CVBA κατά Kamera Express BV και Kamera Express Belgium BVBA (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας — Οδηγία 2005/29/ΕΚ — Εθνική διάταξη επιβάλλουσα γενική απαγόρευση προσφοράς προς πώληση ή πωλήσεως αγαθών με ζημιά)

5

2013/C 129/10

Υπόθεση C-433/12 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 — Luigi Marcuccio κατά Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Αίτηση αναιρέσεως — Αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης — Άρνηση της Γραμματείας του Δικαστηρίου να δώσει συνέχεια στα υπομνήματα του αναιρεσείοντος προς τον πρώτο γενικό εισαγγελέα του Δικαστηρίου — Άρθρο 256, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ — Αίτημα να κινηθεί διαδικασία επανεξετάσεως ορισμένων οριστικών αποφάσεων που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο επί των υποθέσεων που αφορά η αίτηση αναιρέσεως)

5

2013/C 129/11

Υπόθεση C-555/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Tribunale di Tivoli (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Claudio Loreti, Maria Vallerotonda, Attilio Vallerotonda, Virginia Chellini κατά Comune di Zagarolo (Προδικαστική παραπομπή — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης — Περίπτωση μη εφαρμογής του δικαίου αυτού — Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)

6

2013/C 129/12

Υπόθεση C-84/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2013 η Electrabel SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-332/09, Electrabel κατά Επιτροπής

6

2013/C 129/13

Υπόθεση C-94/13 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 οι Cooperativa tra i lavoratori della piccola pesca di Pellestrina Soc. coop. rl κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-260/00, Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca — Burano Soc. coop. rl κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

7

2013/C 129/14

Υπόθεση C-95/13 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 η Alfier Costruzioni S.r.l. κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-261/00, Sacaim S.p.A. κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

7

2013/C 129/15

Υπόθεση C-96/13: Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

8

2013/C 129/16

Υπόθεση C-97/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Sibiu (Ρουμανία) στις 27 Φεβρουαρίου 2013 — Silvia Georgiana Câmpean κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, Administrația Fondului pentru Mediu

9

2013/C 129/17

Υπόθεση C-98/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 27 Φεβρουαρίου 2013 — Martin Blomqvist κατά Rolex SA, Manufacture des Montres Rolex SA

9

2013/C 129/18

Υπόθεση C-103/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad [(Βουλγαρία)] στις 4 Μαρτίου 2013 — Snezhana Somova κατά Glaven direktor na Stolichno upravlenie Sotsialno osiguryavane

10

2013/C 129/19

Υπόθεση C-107/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad — Veliko Tarnovo (Βουλγαρία) στις 4 Μαρτίου 2013 — FIRIN OOD κατά Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika — Veliko Tarnovo

11

2013/C 129/20

Υπόθεση C-115/13: Προσφυγή της 11ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

11

2013/C 129/21

Υπόθεση C-634/11: Διάταξη του προέδρου του τρίτου τμήματος του Δικαστηρίου της 1ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Irish Bank Resolution Corp. Ltd, πρώην Anglo Irish Bank Corp. Ltd κατά Sean Quinn κ.λπ.

12

2013/C 129/22

Υπόθεση C-333/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

12

2013/C 129/23

Υπόθεση C-349/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peró Gáz Kft κατά János Balla

12

2013/C 129/24

Υπόθεση C-532/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

13

2013/C 129/25

Υπόθεση C-577/12: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Michaela Hopfgartner

13

Γενικό Δικαστήριο

2013/C 129/26

Υπόθεση T-301/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — in ’t Veld κατά Επιτροπής [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με το προσχέδιο διεθνούς εμπορικής συμφωνίας για την καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης (ACAC-ACTA) — Έγγραφα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις — Άρνηση προσβάσεως — Εξαίρεση που αφορά την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα των διεθνών σχέσεων — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αναλογικότητα — Υποχρέωση αιτιολογήσεως]

14

2013/C 129/27

Υπόθεση T-324/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — Firma Van Parys κατά Επιτροπής [Τελωνειακή ένωση — Εισαγωγή μπανάνας προελεύσεως Ισημερινού — Είσπραξη a posteriori εισαγωγικών δασμών — Αίτηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών — Άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', και άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 — Σφάλμα των τελωνειακών αρχών — Πρόδηλη αμέλεια του ενδιαφερομένου]

14

2013/C 129/28

Υπόθεση T-409/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Bottega Veneta International κατά ΓΕΕΑ (Μορφή τσάντας χειρός) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος — Μορφή τσάντας χειρός — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 — Μη συνεκτίμηση ενός στοιχείου που συνιστά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση — Κανόνας 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95]

15

2013/C 129/29

Υπόθεση T-410/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Bottega Veneta International κατά ΓΕΕΑ (Μορφή τσάντας) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος — Μορφή τσάντας — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 — Μη συνεκτίμηση ενός στοιχείου που συνιστά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση — Κανόνας 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95]

15

2013/C 129/30

Υπόθεση T-415/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Nexans France κατά Κοινής Επιχείρησης Fusion for Energy (Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών — Ευρατόμ — Διαδικασία πρόσκλησης υποβολής προσφορών της κοινής επιχείρησης Fusion for Energy — Προμήθεια ηλεκτρικού υλικού — Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζόμενου — Ανοιχτή διαδικασία — Προσφορά που περιλαμβάνει επιφυλάξεις — Ασφάλεια δικαίου — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Αναλογικότητα — Σύγκρουση συμφερόντων — Απόφαση αναθέσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Η απόφαση δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα — Απαράδεκτο — Εξωσυμβατική ευθύνη)

16

2013/C 129/31

Υπόθεση T-495/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Bank Saderat κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Οντότητα η οποία ανήκει κατά 100 % σε οντότητα αναγνωρισθείσα ως μετέχουσα στη διάδοση πυρηνικών όπλων — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Δικαιώματα άμυνας — Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας)

16

2013/C 129/32

Υπόθεση T-571/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik κατά ΓΕΕΑ — Impexmetal (FŁT-1) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος FŁT-1 ως κοινοτικού σήματος — Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα FŁT — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009]

17

2013/C 129/33

Υπόθεση T-92/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Andersen κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις — Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις δανικές αρχές προς τη δημόσια επιχείρηση DSB — Συμβάσεις δημόσιας υπηρεσίας για την παροχή υπηρεσιών σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών μεταξύ Κοπεγχάγης και Ystad — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά υπό όρους — Διαχρονική εφαρμογή των κανόνων ουσιαστικού δικαίου)

17

2013/C 129/34

Υπόθεση T-353/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2013 — Event κατά ΓΕΕΑ — CBT Comunicación Multimedia (eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS — Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα Event — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009]

18

2013/C 129/35

Υπόθεση T-489/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Rousse Industry κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις — Ενίσχυση χορηγηθείσα από τη Βουλγαρία υπό μορφήν εγκαταλείψεως απαιτήσεων — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση αυτή ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της — Νέα ενίσχυση — Στρέβλωση του ανταγωνισμού — Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

18

2013/C 129/36

Υπόθεση T-571/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Chez Gerard (CLUB GOURMET) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος CLUB GOURMET — Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα CLUB DEL GOURMET, EN... El Corte Inglés — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Δεν υφίσταται ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 — Επιχειρήματα προβαλλόμενα και αποδεικτικά στοιχεία προσκομιζόμενα για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου]

18

2013/C 129/37

Υπόθεση T-624/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — Yueqing Onesto Electric κατά ΓΕΕΑ — Ensto (ONESTO) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα — Εικονιστικό σήμα ONESTO — Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα ENSTO — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009]

19

2013/C 129/38

Υπόθεση T-277/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Bimbo κατά ΓΕΕΑ — Café do Brasil (Caffè KIMBO) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος Caffè KIMBO — Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα BIMBO — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Σήμα παγκοίνως γνωστό κατά την έννοια του άρθρου 6α της Συμβάσεως των Παρισίων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009]

19

2013/C 129/39

Υπόθεση T-198/09: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — UOP κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Δεν θίγουν ατομικώς την προσφεύγουσα — Απαράδεκτο)

19

2013/C 129/40

Υπόθεση T-607/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Henkel και Henkel France κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Αίτημα της γαλλικής αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής να της διαβιβασθούν ορισμένα έγγραφα που περιλαμβάνονται στον φάκελο της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία στον τομέα του ανταγωνισμού, που αφορά την ευρωπαϊκή αγορά των παραγωγών απορρυπαντικών ευρείας κατανάλωσης — Χρήση στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία — Απώλεια του εννόμου συμφέροντος — Κατάργηση της δίκης — Απαράδεκτο)

20

2013/C 129/41

Υπόθεση T-64/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Henkel και Henkel France κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Αίτημα περί διαβιβάσεως στην Αρχή Ανταγωνισμού της Γαλλίας ορισμένων εγγράφων που περιέχονται στον φάκελο της Επιτροπής που αφορά διαδικασία στον τομέα του ανταγωνισμού σχετικά με την ευρωπαϊκή αγορά παραγωγών απορρυπαντικών οικιακής χρήσεως — Χρησιμοποίηση στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία — Έλλειψη εννόμου συμφέροντος — Απαράδεκτο)

20

2013/C 129/42

Υπόθεση T-27/13 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — Elan κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Κρατικές ενισχύσεις — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την επιστροφή της από τον αποδέκτη — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Έλλειψη επείγοντος)

21

2013/C 129/43

Υπόθεση T-89/13 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — Calestep κατά ΕΟΧΠ (Ασφαλιστικά μέτρα — Τέλη και δικαιώματα οφειλόμενα στον ΕΟΧΠ — Μειωμένα τέλη για τις μικρές επιχειρήσεις — Επαλήθευση από τον ΕΟΧΠ της δηλώσεως σχετικά με το μέγεθος της επιχειρήσεως — Απόφαση διατάσσουσα την είσπραξη του μη εισπαχθέντος υπολοίπου του οφειλομένου πλήρους τέλους — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Μη τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων — Απαράδεκτο)

21

2013/C 129/44

Υπόθεση T-103/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 11 Δεκεμβρίου 2012 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-122/10, Cocchi και Falcione κατά Επιτροπής

21

2013/C 129/45

Υπόθεση T-107/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2013 η Cornelia Trentea κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-112/10, Trentea κατά FRA

22

2013/C 129/46

Υπόθεση T-109/13: Προσφυγή της 21ης Φεβρουαρίου 2013 — Othman κατά Συμβουλίου

23

2013/C 129/47

Υπόθεση T-110/13: Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2013 — Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

23

2013/C 129/48

Υπόθεση T-121/13: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Oil Pension Fund Investment Company κατά Συμβουλίου

24

2013/C 129/49

Υπόθεση T-127/13: Προσφυγή της 4ης Μαρτίου 2013 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Baumarkt Praktiker Deutschland (PRO OUTDOOR)

25

2013/C 129/50

Υπόθεση T-134/13: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Polynt και Sitre κατά ΕΟΧΠ

26

2013/C 129/51

Υπόθεση T-135/13: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Hitachi Chemical Europe κ.λπ. κατά ΕΟΧΠ

26

2013/C 129/52

Υπόθεση T-137/13: Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2013 — Saferoad RRS κατά ΓΕΕΑ (MEGARAIL)

27

2013/C 129/53

Υπόθεση T-152/13: Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2013 — SEA Handling κατά Επιτροπής

28

2013/C 129/54

Υπόθεση T-167/13: Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2013 — Comune di Milano κατά Επιτροπής

29

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2013/C 129/55

Υπόθεση F-94/11: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013 — Brune κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Γενικός διαγωνισμός — Ακύρωση αποφάσεως περί μη εγγραφής στον πίνακα επιτυχόντων — Εκτέλεση δεδικασμένου — Αρχή της νομιμότητας — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας βάλλουσα κατά αποφάσεως περί επαναλήψεως της διαδικασίας του διαγωνισμού)

30

2013/C 129/56

Υπόθεση F-2/13: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής

30

2013/C 129/57

Υπόθεση F-3/13: Προσφυγή-αγωγή της 14ης Ιανουαρίου 2013 — CK κατά Επιτροπής

31

2013/C 129/58

Υπόθεση F-15/13: Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής

31

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/1

---

2013/C 129/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EE C 123 της 27.4.2013

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

EE C 114 της 20.4.2013

EE C 108 της 13.4.2013

EE C 101 της 6.4.2013

EE C 86 της 23.3.2013

EE C 79 της 16.3.2013

EE C 71 της 9.3.2013

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/2

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Autorità per l'energia elettrica e il gas κατά Antonella Bertazzi κ.λπ.

(Υπόθεση C-393/11) (1)

(Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο των CES, UNICE και CEEP για την εργασία ορισμένου χρόνου - Ρήτρα 4 - Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα - Διαδικασία τακτοποίησης - Πρόσληψη εργαζομένων που απασχολούνταν με σύμβαση ορισμένου χρόνου ως μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων χωρίς γενικό διαγωνισμό - Προσδιορισμός της αρχαιότητας - Μη προσμέτρηση του χρόνου προϋπηρεσίας που συμπληρώθηκε στο πλαίσιο συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου - Αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων)

2013/C 129/02

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Autorità per l'energia elettrica e il gas

Αναιρεσίβλητοι: Antonella Bertazzi, Annalise Colombo, Maria Valeria Contin, Angela Filippina Marasco, Guido Giussani, Lucia Lizzi, Fortuna Peranio

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Consiglio di Stato — Ερμηνεία της ρήτρας 4 του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43) — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει τη δυνατότητα των διοικητικών αρχών να υπογράφουν συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου με εργαζόμενους τους οποίους ήδη απασχολούν με σύμβαση ορισμένου χρόνου, κατά παρέκκλιση από την αρχή της πρόσληψης των δημοσίων υπαλλήλων με δημόσιο διαγωνισμό — Μη συνυπολογισμός της αρχαιότητας που έχει αποκτηθεί στο πλαίσιο της προηγούμενης σύμβασης ορισμένου χρόνου, ακόμα και σε περίπτωση αδιάλειπτης συνέχισης της σχέσης εργασίας

Διατακτικό

Η ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι απαγορεύει την εθνική ρύθμιση που, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, αποκλείει πλήρως την προσμέτρηση των περιόδων προϋπηρεσίας που συμπλήρωσε ο εργαζόμενος ορισμένου χρόνου σε δημόσια αρχή για τον προσδιορισμό της αρχαιότητάς του κατά την πρόσληψή του από την ίδια υπηρεσία για αόριστο χρόνο με την ιδιότητα του μόνιμου δημοσίου υπαλλήλου, κατόπιν ειδικής διαδικασίας τακτοποίησης της σχέσης εργασίας του, εκτός αν τα καθήκοντα που ασκούνταν κατ’ εφαρμογή των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου δεν αντιστοιχούν στα καθήκοντα που ασκεί ο μόνιμος δημόσιος υπάλληλος που ανήκει στην αντίστοιχη κατηγορία υπαλλήλων της δημόσιας αυτής αρχής ή αν, σε περίπτωση που υπάρχει αντιστοιχία καθηκόντων, ο αποκλεισμός αυτός δικαιολογείται από «αντικειμενικούς λόγους», υπό την έννοια των σημείων 1 και/ή 4 της εν λόγω ρήτρας, πράγμα που οφείλει να εξακριβώσει το αιτούν δικαστήριο. Το γεγονός και μόνον ότι ο εργαζόμενος ορισμένου χρόνου απέκτησε την προϋπηρεσία αυτή κατ’ εφαρμογή σύμβασης ή σχέσης εργασίας ορισμένου χρόνου δεν συνιστά τέτοιο αντικειμενικό λόγο.

---

(1)  ΕΕ C 282 της 24.9.2011.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/2

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SIA Forvards V κατά Valsts ieņēmumu dienests

(Υπόθεση C-563/11) (1)

(Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας - Φορολογία - ΦΠΑ - Έκτη οδηγία - Δικαίωμα εκπτώσεως - Μη αναγνώριση - Τιμολόγιο εκδοθέν από εταιρία που θεωρήθηκε εικονική)

2013/C 129/03

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākās tiesas Senāts

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: SIA Forvards V

Αναιρεσίβλητη: Valsts ieņēmumu dienests

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έκπτωση του καταβληθέντος επί των εισροών ΦΠΑ — Υποκείμενος στον φόρο που πληροί τις προϋποθέσεις της εθνικής νομοθεσίας προκειμένου να εκπέσει τον καταβληθέντα κατά την αγορά προϊόντων φόρο και έναντι του οποίου καμία καταχρηστική πρακτική δεν έχει διαπιστωθεί — Μη αναγνώριση του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστώνεται ότι ο αντισυμβαλλόμενος στη συναλλαγή δεν είναι σε θέση να παραδώσει τα προϊόντα που αναγράφονται στο τύποις νομότυπο τιμολόγιο

Διατακτικό

Το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχει την έννοια ότι στον αποδέκτη τιμολογίου δεν μπορεί να μην αναγνωριστεί το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου προστιθεμένης αξίας επί των εισροών με την αιτιολογία ότι, λαμβανομένων υπόψη των καταχρηστικών πρακτικών ή των παρατυπιών του προσώπου που εξέδωσε το τιμολόγιο, η αντιστοιχούσα σ’ αυτό πράξη θεωρείται ως μηδέποτε πραγματοποιηθείσα, εκτός αν αποδεικνύεται, βάσει αντικειμενικών στοιχείων και χωρίς να απαιτείται από τον αποδέκτη του τιμολογίου να προβεί σε εξακριβώσεις τις οποίες δεν οφείλει να διενεργήσει, ότι ο αποδέκτης αυτός γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η πράξη αυτή εντασσόταν σε μεθόδευση αποφυγής της καταβολής του φόρου προστιθεμένης αξίας, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 13 της 14.1.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/3

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του tribunal do Trabalho do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sindicato dos Bancários do Norte, Sindicato dos Bancários do Centro, Sindicato dos Bancários do Sul e Ilhas, Luís Miguel Rodrigues Teixeira de Melo κατά BPN — Banco Português de Negócios SA

(Υπόθεση C-128/12) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Εθνική νομοθεσία θεσπίζουσα μισθολογικές μειώσεις για ορισμένους μισθωτούς του δημόσιου τομέα - Μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)

2013/C 129/04

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal do Trabalho do Porto

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Sindicato dos Bancários do Norte, Sindicato dos Bancários do Centro, Sindicato dos Bancários do Sul e Ilhas, Luís Miguel Rodrigues Teixeira de Melo

κατά

BPN — Banco Português de Negócios SA

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal do Trabalho do Porto — Ερμηνεία των άρθρων 20, 21, παράγραφος 1, και 31, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (ΕΕ 2000, C 364, σ. 1) — Σεβασμός των αρχών της ισότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων και του δικαιώματος σε δίκαιες και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας — Εθνική νομοθεσία θεσπίζουσα μισθολογικές μειώσεις για ορισμένους μισθωτούς του δημόσιου τομέα

Διατακτικό

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να επιληφθεί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal do trabalho do Porto (Πορτογαλία) με απόφαση της 6ης Ιανουαρίου 2012.

---

(1)  ΕΕ C 151 της 26.5.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/3

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Carrols Corp. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Giulio Gambettola

(Υπόθεση C-171/12 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/90 - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας από τον δικαιούχο του εθνικού εικονιστικού σήματος Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL και του εθνικού λεκτικού σήματος POLLO TROPICAL - Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας - Κακή πίστη - Απαράδεκτη)

2013/C 129/05

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Carrols Corp. (εκπρόσωπος: I. Temiño Ceniceros, abogado)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo), Giulio Gambettola (εκπρόσωπος: F. Brandolini Kujman, abogado)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2012, T-291/09, Carrols Corp. κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Μαΐου 2009 (υπόθεση R 632/2008-1), σχετικά με διαδικασία ακυρότητας μεταξύ των Carrols Corp. και M. Giulio Gambettola

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει την Carrols Corp. στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Carrols Corp. στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 174 της 16.6.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/4

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Juzgado de lo Social (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rafaela Rivas Montes κατά Instituto Municipal de Deportes de Córdoba (IMDECO)

(Υπόθεση C-178/12) (1)

(Άρθρα 53, παράγραφος 2, και 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κοινωνική πολιτική - Αρχή της ίσης μεταχείρισης - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρα 4 - Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα - Προσδιορισμός της αρχαιότητας - Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ του προσωπικού στο οποίο εφαρμόζεται ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης και των συμβασιούχων υπαλλήλων - Λαμβάνονται υπόψη προγενέστερες περίοδοι δραστηριότητας που συμπληρώθηκαν στη διοίκηση - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)

2013/C 129/06

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Social

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Rafaela Rivas Montes

Καθού: Instituto Municipi de Deportes de Córdoba (IMDECO)

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social — Ερμηνεία του άρθρου 45, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ — Εθνική νομοθεσία ρυθμίζουσα τον τρόπο υπολογισμού των επιδομάτων αρχαιότητας στη δημόσια διοίκηση — Εφαρμογή διαφορετικών κανόνων από δημόσια διοικητική αρχή ανάλογα με την καταστατική ή συμβατική φύση της σχέσεως εργασίας — Μη συνυπολογισμός ορισμένων περιόδων που συμπλήρωσε προσωπικό μη υπαγόμενο στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως

Διατακτικό

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο για να δώσει απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Juzgado de lo Social αριθ. 1 της Córdoba (Ισπανία), με απόφαση της 27ης Φεβρουαρίου 2012.

---

(1)  ΕΕ C 209 της 14.7.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/4

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 — [αίτηση του Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά EBS Le relais Nord Pas De Calais

(Υπόθεση C-240/12) (1)

(Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Απαράδεκτο)

2013/C 129/07

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank te Rotterdam

Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

EBS Le relais Nord Pas De Calais

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) –Ερμηνεία των άρθρων 15 και 26, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (ΕΕ L 30, σ. 1) και του άρθρου 2, σημείο 32, του κανονισμού (ΕΚ) 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων (ΕΕ L 190, σ. 1) — Έννοια της διαμετακόμισης — Μεταφορά αποβλήτων με πλοίο από κράτος μέλος προς κράτος στο οποίο δεν έχει εφαρμογή η απόφαση του ΟΟΣΑ — Διέλευση, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, από λιμένα άλλου κράτους μέλους

Διατακτικό

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 4ης Μαΐου 2012 είναι προδήλως απαράδεκτη.

---

(1)  ΕΕ C 243 της 11.8.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/4

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Φεβρουαρίου 2013 — Jarosław Majtczak κατά Feng Shen Technology Co. Ltd, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

(Υπόθεση C-266/12) (1)

(Αναίρεση - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Κακή πίστη του αιτούντος κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος - Εικονιστικό σήμα FS - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας)

2013/C 129/08

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Jarosław Majtczak (εκπρόσωπος: J. Radłowski, radca prawny)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Feng Shen Technology Co. Ltd (εκπρόσωπος: P. Rath, Rechtsanwalt), Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντικείμενο

Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2012, T-227/09, Feng Shen Technology κατά ΓΕΕΑ — Majtczak (FS), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση R 529/2008-4 του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 1ης Απριλίου 2009, περί απορρίψεως της προσφυγής κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών, με την οποία είχε απορριφθεί η υποβληθείσα από την προσφεύγουσα αίτηση κηρύξεως ακυρότητας κατά του εικονιστικού σήματος «FS» για προϊόντα της κλάσεως 26

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αναίρεση. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αναίρεση.

| 2) | Καταδικάζει τον Jarosław Majtczak στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τον Jarosław Majtczak στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 258 της 25.8.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/5

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Rechtbank van Koophandel te Gent (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Euronics Belgium CVBA κατά Kamera Express BV και Kamera Express Belgium BVBA

(Υπόθεση C-343/12) (1)

(Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας - Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Εθνική διάταξη επιβάλλουσα γενική απαγόρευση προσφοράς προς πώληση ή πωλήσεως αγαθών με ζημιά)

2013/C 129/09

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank van Koophandel te Gent

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Euronics Belgium CVBA

κατά

Kamera Express BV και Kamera Express Belgium BVBA

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank van Koophandel te Gent — Βέλγιο — Ερμηνεία της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ και 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (οδηγίας για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές) (ΕΕ L 149, σ. 22) — Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα γενική απαγόρευση των πωλήσεων με ζημιά, πλην εξαιρέσεων, και αποβλέπουσα στην προστασία, μεταξύ άλλων, των συμφερόντων των καταναλωτών — Συμβατότητα με την οδηγία 2005/29

Διατακτικό

H οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές), αποκλείει εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει γενική απαγόρευση προσφοράς προς πώληση ή πωλήσεως αγαθών με ζημιά, εφόσον η διάταξη αυτή έχει σκοπούς που ανάγονται στην προστασία των καταναλωτών.

---

(1)  ΕΕ C 303 της 6.10.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/5

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 — Luigi Marcuccio κατά Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-433/12 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης - Άρνηση της Γραμματείας του Δικαστηρίου να δώσει συνέχεια στα υπομνήματα του αναιρεσείοντος προς τον πρώτο γενικό εισαγγελέα του Δικαστηρίου - Άρθρο 256, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Αίτημα να κινηθεί διαδικασία επανεξετάσεως ορισμένων οριστικών αποφάσεων που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο επί των υποθέσεων που αφορά η αίτηση αναιρέσεως)

2013/C 129/10

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (εκπρόσωπος: G. Cipressa, avvocato)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 3ης Ιουλίου 2012, T-27/12, Marcuccio κατά Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε αγωγή λόγω ευθύνης με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας την οποία ο αναιρεσείων διατείνεται ότι υπέστη λόγω της αρνήσεως της Γραμματείας να δώσει συνέχεια στα υπομνήματα του αναιρεσείοντος προς τον πρώτο γενικό εισαγγελέα του Δικαστηρίου με αίτημα να κινηθεί διαδικασία επανεξετάσεως των οριστικών αποφάσεων που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο επί των υποθέσεων T-278/07 P, T-114/08 P, T-32/09 P και T-166/09 P

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Ο Luigi Marcuccio φέρει τα έξοδά του. |
| --- | --- |

2)

Ο Luigi Marcuccio φέρει τα έξοδά του.

---

(1)  ΕΕ C 355 της 17.11.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/6

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Tribunale di Tivoli (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Claudio Loreti, Maria Vallerotonda, Attilio Vallerotonda, Virginia Chellini κατά Comune di Zagarolo

(Υπόθεση C-555/12) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Περίπτωση μη εφαρμογής του δικαίου αυτού - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)

2013/C 129/11

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale di Tivoli

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Claudio Loreti, Maria Vallerotonda, Attilio Vallerotonda, Virginia Chellini

Καθού: Comune di Zagarolo

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Tribunale di Tivoli — Ερμηνεία του άρθρου 47, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 ΣΕΕ και 52, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων — Εθνική νομοθεσία που χρησιμοποιεί ως κριτήριο για την οριοθέτηση της δικαιοδοσίας αφενός των πολιτικών και αφετέρου των διοικητικών δικαστηρίων τη διάκριση μεταξύ «δικαιωμάτων εκ του νόμου» και «έννομων συμφερόντων» — Μη ύπαρξη σαφούς διάκρισης μεταξύ των δυο αυτών εννοιών

Διατακτικό

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία).

---

(1)  ΕΕ C 32 της 2.2.2013.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/6

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2013 η Electrabel SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-332/09, Electrabel κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-84/13 P)

2013/C 129/12

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Electrabel SA (εκπρόσωποι: M. Pittie και P. Honoré, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αναίρεση, |
| --- | --- |

—

να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αναίρεση,

| — | ως εκ τούτου, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στον βαθμό που επέβαλε στην Electrabel πρόστιμο ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ, |
| --- | --- |

—

ως εκ τούτου, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στον βαθμό που επέβαλε στην Electrabel πρόστιμο ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ,

| — | κατά συνέπεια:






  — | να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της διαφοράς, |
| --- | --- | --- |

—

κατά συνέπεια:

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της διαφοράς,

| — | να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, κάνοντας δεκτά τα αιτήματα της αναιρεσείουσας πρωτοδίκως, ακυρώνοντας την επίμαχη απόφαση, στον βαθμό που επέβαλε στην Electrabel πρόστιμο ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ, ή μειώνοντας σημαντικά το ύψος του εν λόγω προστίμου, |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, κάνοντας δεκτά τα αιτήματα της αναιρεσείουσας πρωτοδίκως, ακυρώνοντας την επίμαχη απόφαση, στον βαθμό που επέβαλε στην Electrabel πρόστιμο ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ, ή μειώνοντας σημαντικά το ύψος του εν λόγω προστίμου,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους προς στήριξη της αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, της 10ής Ιουνίου 2009, περί επιβολής στην Electrabel προστίμου ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ λόγω παραβάσεως του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 (1), για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων.

Πρώτον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη τις διατάξεις του άρθρου 14.3 του προαναφερθέντος κανονισμού, στον βαθμό που εξέλαβε την υποτιθέμενη «διάρκεια» της παραβάσεως ως παράμετρο για τον προσδιορισμό του ύψους του προστίμου, ενώ το εν λόγω άρθρο ορίζει ότι το ύψος του προστίμου πρέπει να καθορίζεται αποκλειστικώς βάσει της «φύσεως» ή της «βαρύτητας» της παραβάσεως.

Δεύτερον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι προσέβαλε την αρχή της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας των νόμων, καθόσον εφάρμοσε τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 (2) σε πράξη συγκεντρώσεως που έλαβε χώρα πριν τη θέση του σε ισχύ και επί της οποίας έπρεπε, ως εκ τούτου, να εφαρμοστούν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89.

Τέλος, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και του προσάπτει την ύπαρξη αντιφάσεων στην αιτιολογία του, καθόσον χαρακτήρισε ως διαρκή την παράβαση που καταλογίζεται στην Electrabel, μολονότι επρόκειτο περί στιγμιαίας παραβάσεως.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 395, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 24, σ. 1).

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/7 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/7

---

Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 οι Cooperativa tra i lavoratori della piccola pesca di Pellestrina Soc. coop. rl κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-260/00, Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca — Burano Soc. coop. rl κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-94/13 P)

2013/C 129/13

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Cooperativa tra i lavoratori della piccola pesca di Pellestrina Soc. coop. rl κ.λπ. (εκπρόσωποι: A. Vianello, A. Bortoluzzi και A.Veronese, avocats)

Έτεροι διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιταλική Δημοκρατία, Cooperativa pescatori di San Pietro in Volta Soc. coop. rl κ.λπ.

Αιτήματα των αναιρεσειόντων

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει ή/και να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει ή/και να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν πλάνες περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των αρχών που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», αφενός, όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και, αφετέρου, όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως σχετικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου «Comitato Venezia vuole vivere» της 9ης Ιουνίου 2011, στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η απόφαση της Επιτροπής «πρέπει να περιέχει, αυτή καθεαυτήν, όλα τα αναγκαία για την εκτέλεσή της [από τις εθνικές αρχές] στοιχεία». Ωστόσο, μολονότι η απόφαση δεν περιείχε τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε καμία παράλειψη όσον αφορά τη μέθοδο που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση, οπότε υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.

Βάσει των αρχών που διατύπωσε το Δικαστήριο στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», στο πλαίσιο της ανακτήσεως, εναπόκειται στο κράτος μέλος — και συνεπώς όχι στον αποδέκτη — να αποδείξει κατά περίπτωση ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Εν προκειμένω, ωστόσο, η Επιτροπή, στην προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να διευκρινίσει τον «τρόπο» της ως άνω εξακριβώσεως· κατά συνέπεια, μη διαθέτοντας τα αναγκαία στοιχεία για να αποδείξει, στο πλαίσιο της ανακτήσεως, ότι τα χορηγηθέντα πλεονεκτήματα συνιστούν, για τους αποδέκτες, κρατικές ενισχύσεις, η Ιταλική Δημοκρατία — με τον νόμο 228 της 24ης Δεκεμβρίου 2012 (άρθρο 1, παράγραφοι 351 επ.) — αποφάσισε να αντιστρέψει το βάρος της αποδείξεως, αντίθετα προς τα όσα έχουν κριθεί με την κοινοτική νομολογία. Κατά τον Ιταλό νομοθέτη, ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο κράτος, αλλά στην εκάστοτε επιχείρηση που είναι αποδέκτης των χορηγηθεισών ενισχύσεων, υπό τη μορφή απαλλαγής από επιβαρύνσεις, να αποδείξει ότι τα εν λόγω πλεονεκτήματα δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών· ελλείψει τέτοιας αποδείξεως, τεκμαίρεται ότι το χορηγηθέν πλεονέκτημα νοθεύει τον ανταγωνισμό και επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Τούτο είναι προδήλως αντίθετο προς τις αρχές που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere».

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/7 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/7

---

Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 η Alfier Costruzioni S.r.l. κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-261/00, Sacaim S.p.A. κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-95/13 P)

2013/C 129/14

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Alfier Costruzioni S.r.l. κ.λπ. (εκπρόσωποι: A. Vianello, A. Bortoluzzi και A. Veronese, avocats)

Έτεροι διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιταλική Δημοκρατία, Sacaim S.p.A. κ.λπ.

Αιτήματα των αναιρεσειόντων

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει ή/και να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει ή/και να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν πλάνες περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των αρχών που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», αφενός, όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και, αφετέρου, όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως σχετικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου «Comitato Venezia vuole vivere» της 9ης Ιουνίου 2011, στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η απόφαση της Επιτροπής «πρέπει να περιέχει, αυτή καθεαυτήν, όλα τα αναγκαία για την εκτέλεσή της [από τις εθνικές αρχές] στοιχεία». Ωστόσο, μολονότι η απόφαση δεν περιείχε τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε καμία παράλειψη όσον αφορά τη μέθοδο που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση, οπότε υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.

Βάσει των αρχών που διατύπωσε το Δικαστήριο στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», στο πλαίσιο της ανακτήσεως, εναπόκειται στο κράτος μέλος — και συνεπώς όχι στον αποδέκτη — να αποδείξει κατά περίπτωση ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Εν προκειμένω, ωστόσο, η Επιτροπή, στην προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να διευκρινίσει τον «τρόπο» της ως άνω εξακριβώσεως· κατά συνέπεια, μη διαθέτοντας τα αναγκαία στοιχεία για να αποδείξει, στο πλαίσιο της ανακτήσεως, ότι τα χορηγηθέντα πλεονεκτήματα συνιστούν, για τους αποδέκτες, κρατικές ενισχύσεις, η Ιταλική Δημοκρατία — με τον νόμο 228 της 24ης Δεκεμβρίου 2012 (άρθρο 1, παράγραφοι 351 επ.) — αποφάσισε να αντιστρέψει το βάρος της αποδείξεως, αντίθετα προς τα όσα έχουν κριθεί με την κοινοτική νομολογία. Κατά τον Ιταλό νομοθέτη, ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο κράτος, αλλά στην εκάστοτε επιχείρηση που είναι αποδέκτης των χορηγηθεισών ενισχύσεων, υπό τη μορφή απαλλαγής από επιβαρύνσεις, να αποδείξει ότι τα εν λόγω πλεονεκτήματα δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών· ελλείψει τέτοιας αποδείξεως, τεκμαίρεται ότι το χορηγηθέν πλεονέκτημα νοθεύει τον ανταγωνισμό και επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Τούτο είναι προδήλως αντίθετο προς τις αρχές που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere».

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/8 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/8

---

Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-96/13)

2013/C 129/15

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και A. Tokár)

Καθής: Ελληνική Δημοκρατία

Αιτήματα:

| — | Να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία με την εισαγωγή όρων στην προκήρυξη ανοικτού διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης παραγωγικής λειτουργίας του ΟΠΣ-ΙΚΑ και του διαδικτυακού τόπου του ΙΚΑ καθώς και εμπλουτισμού των βάσεων δεδομένων, χρονικής διάρκειας 30 μηνών (αριθμός διακήρυξης Λ30/ΠΟΥ/9/5-6-2009 — δημοσίευση στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμό 2009/S110-159234), όπου αφενός οι υποψήφιοι ανάδοχοι έπρεπε να διαθέτουν εμπειρία στην εκτέλεση παρόμοιων συμβάσεων σε ελληνικό ασφαλιστικό οργανισμό και αφετέρου η εμπειρία των υπεργολάβων δεν μπορούσε να στοιχειοθετήσει εμπειρία για τους υποψήφιους ανάδοχους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 2 και των άρθρων 44 παράγραφος 2 και 48 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1). |
| --- | --- |

—

Να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία με την εισαγωγή όρων στην προκήρυξη ανοικτού διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης παραγωγικής λειτουργίας του ΟΠΣ-ΙΚΑ και του διαδικτυακού τόπου του ΙΚΑ καθώς και εμπλουτισμού των βάσεων δεδομένων, χρονικής διάρκειας 30 μηνών (αριθμός διακήρυξης Λ30/ΠΟΥ/9/5-6-2009 — δημοσίευση στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμό 2009/S110-159234), όπου αφενός οι υποψήφιοι ανάδοχοι έπρεπε να διαθέτουν εμπειρία στην εκτέλεση παρόμοιων συμβάσεων σε ελληνικό ασφαλιστικό οργανισμό και αφετέρου η εμπειρία των υπεργολάβων δεν μπορούσε να στοιχειοθετήσει εμπειρία για τους υποψήφιους ανάδοχους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 2 και των άρθρων 44 παράγραφος 2 και 48 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1).

| — | Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1) | Η εν λόγω επικαλούμενη παράβαση των άρθρων 44, παράγραφος 2 και 48 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ αναφέρεται στη διαγωνιστική διαδικασία του ΙΚΑ, ως αναθέτουσας αρχής, σχετικά με την παροχή Υπηρεσιών υποστήριξης παραγωγικής λειτουργίας του ΟΠΣ-ΙΚΑ και του διαδικτυακού τόπου του ΙΚΑ καθώς και του εμπλουτισμού των βάσεων δεδομένων. |
| --- | --- |

1)

Η εν λόγω επικαλούμενη παράβαση των άρθρων 44, παράγραφος 2 και 48 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ αναφέρεται στη διαγωνιστική διαδικασία του ΙΚΑ, ως αναθέτουσας αρχής, σχετικά με την παροχή Υπηρεσιών υποστήριξης παραγωγικής λειτουργίας του ΟΠΣ-ΙΚΑ και του διαδικτυακού τόπου του ΙΚΑ καθώς και του εμπλουτισμού των βάσεων δεδομένων.

| 2) | Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο όρος προκήρυξης, σύμφωνα με τον οποίο επιβάλλεται η ύπαρξη εμπειρίας υλοποίησης ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος (ΟΠΣ) σε φορέα κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα, συνιστά γεωγραφικό όρο που παραβιάζει τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και μη διάκρισης, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2, 44, παράγραφος 2, και 48 της οδηγίας 2004/18. |
| --- | --- |

2)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο όρος προκήρυξης, σύμφωνα με τον οποίο επιβάλλεται η ύπαρξη εμπειρίας υλοποίησης ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος (ΟΠΣ) σε φορέα κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα, συνιστά γεωγραφικό όρο που παραβιάζει τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και μη διάκρισης, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2, 44, παράγραφος 2, και 48 της οδηγίας 2004/18.

| 3) | Επισημαίνεται ότι, στις απαντήσεις τους στην αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής, οι ελληνικές αρχές ανέλαβαν υποχρέωση να προχωρήσουν όλες τις αλλαγές σύμφωνα με την αιτίαση της Επιτροπής, αποδεχόμενες στην ουσία την αποδιδόμενη παράβαση. |
| --- | --- |

3)

Επισημαίνεται ότι, στις απαντήσεις τους στην αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής, οι ελληνικές αρχές ανέλαβαν υποχρέωση να προχωρήσουν όλες τις αλλαγές σύμφωνα με την αιτίαση της Επιτροπής, αποδεχόμενες στην ουσία την αποδιδόμενη παράβαση.

| 4) | Επίσης, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο όρος της προκήρυξης, ο οποίος προβλέπει ότι η εμπειρία των υπεργολάβων του υποψηφίου αναδόχου δεν στοιχειοθετεί εμπειρία για τον τελευταίο, παραβιάζει το άρθρο 48 της οδηγίας 2004/18, εφόσον, συνέπεια του όρου αυτού, οι υποψήφιοι ανάδοχοι δεν δύνανται να επικαλεσθούν την εμπειρία τρίτων προκειμένου να αποδείξουν ότι διέθεταν την απαιτούμενη τεχνική ικανότητα για να εκτελέσουν την εν λόγω σύμβαση. |
| --- | --- |

4)

Επίσης, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο όρος της προκήρυξης, ο οποίος προβλέπει ότι η εμπειρία των υπεργολάβων του υποψηφίου αναδόχου δεν στοιχειοθετεί εμπειρία για τον τελευταίο, παραβιάζει το άρθρο 48 της οδηγίας 2004/18, εφόσον, συνέπεια του όρου αυτού, οι υποψήφιοι ανάδοχοι δεν δύνανται να επικαλεσθούν την εμπειρία τρίτων προκειμένου να αποδείξουν ότι διέθεταν την απαιτούμενη τεχνική ικανότητα για να εκτελέσουν την εν λόγω σύμβαση.

| 5) | Στην απάντηση τους, οι ελληνικές αρχές δεσμεύτηκαν ότι στα τεύχη προκήρυξης για το νέο διαγωνισμό, θα προβλέπεται ρητώς η δυνατότητα των υποψηφίων αναδόχων οικονομικών φορέων να επικαλούνται τη σχετική εμπειρία τρίτων οντοτήτων όπως οι υπεργολάβοι, αποδεχόμενες στην ουσία και την ως άνω δεύτερη αιτίαση της Επιτροπής. |
| --- | --- |

5)

Στην απάντηση τους, οι ελληνικές αρχές δεσμεύτηκαν ότι στα τεύχη προκήρυξης για το νέο διαγωνισμό, θα προβλέπεται ρητώς η δυνατότητα των υποψηφίων αναδόχων οικονομικών φορέων να επικαλούνται τη σχετική εμπειρία τρίτων οντοτήτων όπως οι υπεργολάβοι, αποδεχόμενες στην ουσία και την ως άνω δεύτερη αιτίαση της Επιτροπής.

| 6) | Εντούτοις, οι ελληνικές αρχές απέτυχαν να καθορίσουν συγκεκριμένη ημερομηνία προκήρυξης νέου διαγωνισμού και αντί αυτού αποφάσισαν να παρατείνουν τη διάρκεια της προηγούμενης σύμβασης, επικαλούμενες λόγους εκ της εσωτερικής έννομης τάξης. |
| --- | --- |

6)

Εντούτοις, οι ελληνικές αρχές απέτυχαν να καθορίσουν συγκεκριμένη ημερομηνία προκήρυξης νέου διαγωνισμού και αντί αυτού αποφάσισαν να παρατείνουν τη διάρκεια της προηγούμενης σύμβασης, επικαλούμενες λόγους εκ της εσωτερικής έννομης τάξης.

| 7) | Η Επιτροπή διαπίστωσε επομένως ότι η επικαλούμενη παραβίαση των προαναφερθεισών διατάξεων της οδηγίας 2004/18 εξακολουθεί να ισχύει, χωρίς οι επικαλούμενοι λόγοι να μπορούν να την δικαιολογήσουν και κατέθεσε προσφυγή για διαπίστωση της εν λόγω παραβιάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

7)

Η Επιτροπή διαπίστωσε επομένως ότι η επικαλούμενη παραβίαση των προαναφερθεισών διατάξεων της οδηγίας 2004/18 εξακολουθεί να ισχύει, χωρίς οι επικαλούμενοι λόγοι να μπορούν να την δικαιολογήσουν και κατέθεσε προσφυγή για διαπίστωση της εν λόγω παραβιάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου.

---

(1)  ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ.114

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/9

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Sibiu (Ρουμανία) στις 27 Φεβρουαρίου 2013 — Silvia Georgiana Câmpean κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, Administrația Fondului pentru Mediu

(Υπόθεση C-97/13)

2013/C 129/16

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Sibiu

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Silvia Georgiana Câmpean

Καθών: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, Administrația Fondului pentru Mediu

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιβαίνει στις διατάξεις του άρθρου 110 ΣΛΕΕ η εισαχθείσα με τον νόμο 9/2012 κανονιστική ρύθμιση, συνιστώντας στην πράξη μέτρο το οποίο συνεπάγεται προδήλως δυσμενείς διακρίσεις; |
| --- | --- |

1)

Αντιβαίνει στις διατάξεις του άρθρου 110 ΣΛΕΕ η εισαχθείσα με τον νόμο 9/2012 κανονιστική ρύθμιση, συνιστώντας στην πράξη μέτρο το οποίο συνεπάγεται προδήλως δυσμενείς διακρίσεις;

| 2) | Πρέπει το άρθρο 110 ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί ως αποκλείον το καθεστώς που εισήχθη με τον νόμο 9/2012 (κατά την αρχική του διατύπωση), με το οποίο καθιερώθηκε φόρος για τις ρυπογόνες εκπομπές των αυτοκινήτων οχημάτων, στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστώνεται ότι το εν λόγω φορολογικό μέτρο είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο ώστε να αποτελεί αντικίνητρο για τη θέση σε κυκλοφορία, εντός του οικείου κράτους μέλους, μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν αγορασθεί σε άλλα κράτη μέλη, χωρίς ωστόσο να αποτελεί αντικίνητρο για την αγορά εντός του οικείου κράτους μέλους μεταχειρισμένων οχημάτων της ίδιας παλαιότητας και του ίδιου βαθμού φθοράς; |
| --- | --- |

2)

Πρέπει το άρθρο 110 ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί ως αποκλείον το καθεστώς που εισήχθη με τον νόμο 9/2012 (κατά την αρχική του διατύπωση), με το οποίο καθιερώθηκε φόρος για τις ρυπογόνες εκπομπές των αυτοκινήτων οχημάτων, στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστώνεται ότι το εν λόγω φορολογικό μέτρο είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο ώστε να αποτελεί αντικίνητρο για τη θέση σε κυκλοφορία, εντός του οικείου κράτους μέλους, μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν αγορασθεί σε άλλα κράτη μέλη, χωρίς ωστόσο να αποτελεί αντικίνητρο για την αγορά εντός του οικείου κράτους μέλους μεταχειρισμένων οχημάτων της ίδιας παλαιότητας και του ίδιου βαθμού φθοράς;

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/9 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/9

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 27 Φεβρουαρίου 2013 — Martin Blomqvist κατά Rolex SA, Manufacture des Montres Rolex SA

(Υπόθεση C-98/13)

2013/C 129/17

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Højesteret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείων: Martin Blomqvist

Εφεσίβλητες: Rolex SA, Manufacture des Montres Rolex SA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1), την έννοια ότι «διανομή [...] στο κοινό» εντός κράτους μέλους ενός προστευομένου κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας προϊόντος συντρέχει όταν μια επιχείρηση συνάπτει μέσω ιστότοπου τρίτης χώρας συμφωνία πωλήσεως και αποστολής του προϊόντος σε ιδιώτη αγοραστή με γνωστή στον πωλητή διεύθυνση στο κράτος μέλος στο οποίο το προϊόν προστατεύεται κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας, πληρώνεται για το προϊόν και διενεργεί την αποστολή στον αγοραστή στη συμφωνηθείσα διεύθυνση ή απαιτείται συγχρόνως, στην περίπτωση αυτή, το προϊόν να έχει αποτελέσει πριν την πώληση αντικείμενο προσφοράς προς πώληση ή διαφημίσεως απευθυνόμενης ή αναρτημένης σε διαδικτυακό ιστότοπο απευθυνόμενο προς τους καταναλωτές του κράτους μέλους εντός του οποίου παραδίδεται το προϊόν; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1), την έννοια ότι «διανομή [...] στο κοινό» εντός κράτους μέλους ενός προστευομένου κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας προϊόντος συντρέχει όταν μια επιχείρηση συνάπτει μέσω ιστότοπου τρίτης χώρας συμφωνία πωλήσεως και αποστολής του προϊόντος σε ιδιώτη αγοραστή με γνωστή στον πωλητή διεύθυνση στο κράτος μέλος στο οποίο το προϊόν προστατεύεται κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας, πληρώνεται για το προϊόν και διενεργεί την αποστολή στον αγοραστή στη συμφωνηθείσα διεύθυνση ή απαιτείται συγχρόνως, στην περίπτωση αυτή, το προϊόν να έχει αποτελέσει πριν την πώληση αντικείμενο προσφοράς προς πώληση ή διαφημίσεως απευθυνόμενης ή αναρτημένης σε διαδικτυακό ιστότοπο απευθυνόμενο προς τους καταναλωτές του κράτους μέλους εντός του οποίου παραδίδεται το προϊόν;

| 2) | Έχει το άρθρο 5 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (2), την έννοια ότι συνιστά «χρήση σήματος στις συναλλαγές» εντός κράτους μέλους το γεγονός ότι μια επιχείρηση συνάπτει μέσω ιστότοπου τρίτης χώρας συμφωνία πωλήσεως συμφωνία πωλήσεως και αποστολής προϊόντος, που φέρει το σήμα σε αγοραστή με γνωστή στον πωλητή διεύθυνση στο κράτος μέλος στο οποίο το σήμα είναι καταχωρισμένο, πληρώνεται για το προϊόν και διενεργεί την αποστολή στον αγοραστή στη συμφωνηθείσα διεύθυνση ή απαιτείται συγχρόνως, στην περίπτωση αυτή, το προϊόν να έχει αποτελέσει πριν την πώληση αντικείμενο προσφοράς προς πώληση ή διαφημίσεως απευθυνόμενης ή αναρτημένης σε διαδικτυακό ιστότοπο απευθυνόμενο προς τους καταναλωτές του εν λόγω κράτους μέλους; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 5 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (2), την έννοια ότι συνιστά «χρήση σήματος στις συναλλαγές» εντός κράτους μέλους το γεγονός ότι μια επιχείρηση συνάπτει μέσω ιστότοπου τρίτης χώρας συμφωνία πωλήσεως συμφωνία πωλήσεως και αποστολής προϊόντος, που φέρει το σήμα σε αγοραστή με γνωστή στον πωλητή διεύθυνση στο κράτος μέλος στο οποίο το σήμα είναι καταχωρισμένο, πληρώνεται για το προϊόν και διενεργεί την αποστολή στον αγοραστή στη συμφωνηθείσα διεύθυνση ή απαιτείται συγχρόνως, στην περίπτωση αυτή, το προϊόν να έχει αποτελέσει πριν την πώληση αντικείμενο προσφοράς προς πώληση ή διαφημίσεως απευθυνόμενης ή αναρτημένης σε διαδικτυακό ιστότοπο απευθυνόμενο προς τους καταναλωτές του εν λόγω κράτους μέλους;

| 3) | Έχει το άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (3), την έννοια ότι συνιστά «χρήση σήματος στις συναλλαγές» εντός κράτους μέλους το γεγονός ότι μια επιχείρηση συνάπτει μέσω ιστότοπου τρίτης χώρας συμφωνία πωλήσεως συμφωνία πωλήσεως και αποστολής προϊόντος, που φέρει το σήμα σε αγοραστή με γνωστή στον πωλητή διεύθυνση στο κράτος μέλος στο οποίο το σήμα είναι καταχωρισμένο, πληρώνεται για το προϊόν και διενεργεί την αποστολή στον αγοραστή στη συμφωνηθείσα διεύθυνση ή απαιτείται συγχρόνως, στην περίπτωση αυτή, το προϊόν να έχει αποτελέσει πριν την πώληση αντικείμενο προσφοράς προς πώληση ή διαφημίσεως απευθυνόμενης ή αναρτημένης σε διαδικτυακό ιστότοπο απευθυνόμενο προς τους καταναλωτές του εν λόγω κράτους μέλους; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (3), την έννοια ότι συνιστά «χρήση σήματος στις συναλλαγές» εντός κράτους μέλους το γεγονός ότι μια επιχείρηση συνάπτει μέσω ιστότοπου τρίτης χώρας συμφωνία πωλήσεως συμφωνία πωλήσεως και αποστολής προϊόντος, που φέρει το σήμα σε αγοραστή με γνωστή στον πωλητή διεύθυνση στο κράτος μέλος στο οποίο το σήμα είναι καταχωρισμένο, πληρώνεται για το προϊόν και διενεργεί την αποστολή στον αγοραστή στη συμφωνηθείσα διεύθυνση ή απαιτείται συγχρόνως, στην περίπτωση αυτή, το προϊόν να έχει αποτελέσει πριν την πώληση αντικείμενο προσφοράς προς πώληση ή διαφημίσεως απευθυνόμενης ή αναρτημένης σε διαδικτυακό ιστότοπο απευθυνόμενο προς τους καταναλωτές του εν λόγω κράτους μέλους;

| 4) | Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα (4), την έννοια ότι προϋπόθεση για την εφαρμογή εντός κράτους μέλους των διατάξεων για την παρεμπόδιση της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία και την καταστροφή «πειρατικών εμπορευμάτων» αποτελεί η «διανομή [...] στο κοινό», σύμφωνα με τα κριτήρια της απαντήσεως επί του πρώτου ερωτήματος; |
| --- | --- |

4)

Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα (4), την έννοια ότι προϋπόθεση για την εφαρμογή εντός κράτους μέλους των διατάξεων για την παρεμπόδιση της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία και την καταστροφή «πειρατικών εμπορευμάτων» αποτελεί η «διανομή [...] στο κοινό», σύμφωνα με τα κριτήρια της απαντήσεως επί του πρώτου ερωτήματος;

| 5) | Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα, την έννοια ότι προϋπόθεση για την εφαρμογή εντός κράτους μέλους των διατάξεων για την παρεμπόδιση της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία και την καταστροφή «εμπορευμάτων παραποιήσεως/απομιμήσεως» αποτελεί η «χρήση του σήματος στις συναλλαγές» εντός του κράτους μέλους σύμφωνα με τα κριτήρια των απαντήσεων επί του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος; |
| --- | --- |

5)

Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα, την έννοια ότι προϋπόθεση για την εφαρμογή εντός κράτους μέλους των διατάξεων για την παρεμπόδιση της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία και την καταστροφή «εμπορευμάτων παραποιήσεως/απομιμήσεως» αποτελεί η «χρήση του σήματος στις συναλλαγές» εντός του κράτους μέλους σύμφωνα με τα κριτήρια των απαντήσεων επί του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος;

---

(1)  ΕΕ L 167, σ. 10.

(2)  ΕΕ L 299, σ. 25.

(3)  ΕΕ L 78, σ. 1.

(4)  ΕΕ L 196, σ. 7.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/10 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/10

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad [(Βουλγαρία)] στις 4 Μαρτίου 2013 — Snezhana Somova κατά Glaven direktor na Stolichno upravlenie «Sotsialno osiguryavane»

(Υπόθεση C-103/13)

2013/C 129/18

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad Sofia-grad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Snezhana Somova

Καθού: Glaven direktor na Stolichno upravlenie «Sotsialno osiguryavane»

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν τα άρθρα 48, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 49, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, την έννοια ότι επιτρέπουν την εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου κράτους μέλους που, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη διάταξη του άρθρου 94, παράγραφος 1, του Kodeks na sotsialno osiguryavane (του βουλγαρικού κώδικα κοινωνικής ασφάλισης), προβλέπει τη λήξη της ασφαλιστικής υπαγωγής ως προϋπόθεση για τη χορήγηση σύνταξης γήρατος σε πολίτη κράτους μέλους ο οποίος, κατά τον χρόνο της υποβολής της αίτησης για τη χορήγηση σύνταξης, ασκεί δραστηριότητα ελεύθερου επαγγελματία σε άλλο κράτος μέλος και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (1); |
| --- | --- |

1)

Έχουν τα άρθρα 48, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 49, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, την έννοια ότι επιτρέπουν την εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου κράτους μέλους που, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη διάταξη του άρθρου 94, παράγραφος 1, του Kodeks na sotsialno osiguryavane (του βουλγαρικού κώδικα κοινωνικής ασφάλισης), προβλέπει τη λήξη της ασφαλιστικής υπαγωγής ως προϋπόθεση για τη χορήγηση σύνταξης γήρατος σε πολίτη κράτους μέλους ο οποίος, κατά τον χρόνο της υποβολής της αίτησης για τη χορήγηση σύνταξης, ασκεί δραστηριότητα ελεύθερου επαγγελματία σε άλλο κράτος μέλος και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (1);

| 2) | Έχει το άρθρο 94, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71, σε συνδυασμό με το άρθρο 48, παράγραφος 1, στοιχείο α', ΣΛΕΕ, την έννοια ότι επιτρέπει μια εξαίρεση από τον κανόνα του συνυπολογισμού των περιόδων ασφάλισης, όταν πρόκειται για περιόδους ασφάλισης που διανύθηκαν σε άλλο κράτος μέλος πριν από την εφαρμογή του κανονισμού αυτού στο κράτος μέλος στο οποίο έχει υποβληθεί η αίτηση χορήγησης σύνταξης, δηλαδή την έννοια ότι παρέχει στον ασφαλισμένο το δικαίωμα να επιλέξει αν θα δηλώσει τις περιόδους αυτές προς τον σκοπό του συνυπολογισμού τους και να εκτιμήσει την ανάγκη του συνυπολογισμού, όταν ο χρόνος ασφάλισης που έχει διανυθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία μόνο του κράτους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δεν επαρκεί για την κτήση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και υπάρχει η δυνατότητα αναγνώρισης επαρκούς χρόνου ασφάλισης μόνο κατόπιν καταβολής ασφαλιστικών εισφορών;
  Επιτρέπει, υπό τις περιστάσεις αυτές, το άρθρο 48, παράγραφος 1, στοιχείο α', ΣΛΕΕ να έχει ο ασφαλισμένος τη διακριτική ευχέρεια, μετά την έναρξη εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, να παραιτηθεί από την εφαρμογή του άρθρου 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 σχετικά με τον συνυπολογισμό των περιόδων ασφάλισης, μη δηλώνοντας, κατά την υποβολή της αίτησής του για συνταξιοδότηση, τις περιόδους ασφάλισης που έχει συμπληρώσει σε άλλο κράτος μέλος; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 94, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71, σε συνδυασμό με το άρθρο 48, παράγραφος 1, στοιχείο α', ΣΛΕΕ, την έννοια ότι επιτρέπει μια εξαίρεση από τον κανόνα του συνυπολογισμού των περιόδων ασφάλισης, όταν πρόκειται για περιόδους ασφάλισης που διανύθηκαν σε άλλο κράτος μέλος πριν από την εφαρμογή του κανονισμού αυτού στο κράτος μέλος στο οποίο έχει υποβληθεί η αίτηση χορήγησης σύνταξης, δηλαδή την έννοια ότι παρέχει στον ασφαλισμένο το δικαίωμα να επιλέξει αν θα δηλώσει τις περιόδους αυτές προς τον σκοπό του συνυπολογισμού τους και να εκτιμήσει την ανάγκη του συνυπολογισμού, όταν ο χρόνος ασφάλισης που έχει διανυθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία μόνο του κράτους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δεν επαρκεί για την κτήση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και υπάρχει η δυνατότητα αναγνώρισης επαρκούς χρόνου ασφάλισης μόνο κατόπιν καταβολής ασφαλιστικών εισφορών;

Επιτρέπει, υπό τις περιστάσεις αυτές, το άρθρο 48, παράγραφος 1, στοιχείο α', ΣΛΕΕ να έχει ο ασφαλισμένος τη διακριτική ευχέρεια, μετά την έναρξη εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, να παραιτηθεί από την εφαρμογή του άρθρου 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 σχετικά με τον συνυπολογισμό των περιόδων ασφάλισης, μη δηλώνοντας, κατά την υποβολή της αίτησής του για συνταξιοδότηση, τις περιόδους ασφάλισης που έχει συμπληρώσει σε άλλο κράτος μέλος;

| 3) | Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 την έννοια ότι επιτρέπει την αναγνώριση περιόδων ασφάλισης κατόπιν καταβολής των σχετικών ασφαλιστικών εισφορών, όπως προβλέπεται στο βουλγαρικό δίκαιο από την παράγραφο 9, τρίτο εδάφιο, [των μεταβατικών και τελικών διατάξεων] του Kodeks za sotsialno osiguryavane, όταν, όπως συμβαίνει στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι περίοδοι ασφάλισης που έχουν αναγνωριστεί με τον τρόπο αυτό συμπίπτουν με περιόδους ασφάλισης που έχουν συμπληρωθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 την έννοια ότι επιτρέπει την αναγνώριση περιόδων ασφάλισης κατόπιν καταβολής των σχετικών ασφαλιστικών εισφορών, όπως προβλέπεται στο βουλγαρικό δίκαιο από την παράγραφο 9, τρίτο εδάφιο, [των μεταβατικών και τελικών διατάξεων] του Kodeks za sotsialno osiguryavane, όταν, όπως συμβαίνει στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι περίοδοι ασφάλισης που έχουν αναγνωριστεί με τον τρόπο αυτό συμπίπτουν με περιόδους ασφάλισης που έχουν συμπληρωθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους;

| 4) | Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 την έννοια ότι επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να διακόπτει την καταβολή της σύνταξης γήρατος που έχει χορηγηθεί σε πολίτη του κράτους μέλους αυτού σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και να αναζητεί όλα τα καταβληθέντα ως σύνταξη ποσά, αν οι προϋποθέσεις που θέτει ο κανονισμός συνέτρεχαν μόνο κατά το χρονικό σημείο της χορήγησης της σύνταξης και αν έχει αναγνωριστεί, κατά την εθνική μόνο νομοθεσία, ορισμένη περίοδος ασφάλισης κατόπιν καταβολής των σχετικών ασφαλιστικών παροχών, και μάλιστα με αιτιολογία βασιζόμενη στο εθνικό μόνο δίκαιο, και συγκεκριμένα με την αιτιολογία ότι η ασφάλιση του ενδιαφερόμενου προσώπου σε άλλο κράτος μέλος δεν είχε λήξει κατά το χρονικό σημείο της χορήγησης της σύνταξης, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι περίοδοι ασφάλισης που είχαν ήδη διανυθεί, κατά το χρονικό σημείο της χορήγησης της σύνταξης, σε άλλο κράτος μέλος και χωρίς να εξεταστεί αν η σύνταξη έπρεπε να καθοριστεί σε διαφορετικό ύψος;
  Σε περίπτωση που επιτρέπεται η αναζήτηση των συνταξιοδοτικών καταβολών, μήπως από τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, που είναι κατοχυρωμένες στο δίκαιο της Ένωσης, προκύπτει επίσης οφειλή τόκων, αν η εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους δεν προβλέπει την καταβολή τόκων στην περίπτωση της επιστροφής σύνταξης που έχει χορηγηθεί κατ’ εφαρμογή συνθήκης διεθνούς δικαίου; |
| --- | --- |

4)

Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 την έννοια ότι επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να διακόπτει την καταβολή της σύνταξης γήρατος που έχει χορηγηθεί σε πολίτη του κράτους μέλους αυτού σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και να αναζητεί όλα τα καταβληθέντα ως σύνταξη ποσά, αν οι προϋποθέσεις που θέτει ο κανονισμός συνέτρεχαν μόνο κατά το χρονικό σημείο της χορήγησης της σύνταξης και αν έχει αναγνωριστεί, κατά την εθνική μόνο νομοθεσία, ορισμένη περίοδος ασφάλισης κατόπιν καταβολής των σχετικών ασφαλιστικών παροχών, και μάλιστα με αιτιολογία βασιζόμενη στο εθνικό μόνο δίκαιο, και συγκεκριμένα με την αιτιολογία ότι η ασφάλιση του ενδιαφερόμενου προσώπου σε άλλο κράτος μέλος δεν είχε λήξει κατά το χρονικό σημείο της χορήγησης της σύνταξης, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι περίοδοι ασφάλισης που είχαν ήδη διανυθεί, κατά το χρονικό σημείο της χορήγησης της σύνταξης, σε άλλο κράτος μέλος και χωρίς να εξεταστεί αν η σύνταξη έπρεπε να καθοριστεί σε διαφορετικό ύψος;

Σε περίπτωση που επιτρέπεται η αναζήτηση των συνταξιοδοτικών καταβολών, μήπως από τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, που είναι κατοχυρωμένες στο δίκαιο της Ένωσης, προκύπτει επίσης οφειλή τόκων, αν η εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους δεν προβλέπει την καταβολή τόκων στην περίπτωση της επιστροφής σύνταξης που έχει χορηγηθεί κατ’ εφαρμογή συνθήκης διεθνούς δικαίου;

---

(1)  ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/11 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/11

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad — Veliko Tarnovo (Βουλγαρία) στις 4 Μαρτίου 2013 — «FIRIN» OOD κατά Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» — Veliko Tarnovo

(Υπόθεση C-107/13)

2013/C 129/19

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad — Veliko Tarnovo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα:«FIRIN» OOD

Καθής: Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» — Veliko Tarnovo

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου η έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας σχετικά με πραγματοποιηθείσα προκαταβολή για μελλοντική και σαφώς προσδιορισμένη φορολογητέα παράδοση αγαθών διενεργήθηκε άμεσα και αποτελεσματικά, έχουν οι διατάξεις του άρθρου 168, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τα άρθρα 65, 90, παράγραφος 1, και 185, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, την έννοια ότι το δικαίωμα εκπτώσεως δεν πρέπει να αναγνωρίζεται κατά τον χρόνο της ασκήσεώς του όταν, για λόγους αντικειμενικούς ή/και υποκειμενικούς, η κύρια αντιπαροχή δεν εκπληρώθηκε σύμφωνα με τους όρους παραδόσεως; |
| --- | --- |

1)

Σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου η έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας σχετικά με πραγματοποιηθείσα προκαταβολή για μελλοντική και σαφώς προσδιορισμένη φορολογητέα παράδοση αγαθών διενεργήθηκε άμεσα και αποτελεσματικά, έχουν οι διατάξεις του άρθρου 168, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τα άρθρα 65, 90, παράγραφος 1, και 185, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, την έννοια ότι το δικαίωμα εκπτώσεως δεν πρέπει να αναγνωρίζεται κατά τον χρόνο της ασκήσεώς του όταν, για λόγους αντικειμενικούς ή/και υποκειμενικούς, η κύρια αντιπαροχή δεν εκπληρώθηκε σύμφωνα με τους όρους παραδόσεως;

| 2) | Προκύπτει από την εν λόγω συνδυασμένη ερμηνεία, και λαμβανομένης υπόψη της αρχής της ουδετερότητας του ΦΠΑ, ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις έχει (ή δεν έχει) σημασία η ύπαρξη αντικειμενικής δυνατότητας της προμηθεύτριας να διακανονίσει κατά τον τρόπο που ορίζεται από την εθνική νομοθεσία τον φόρο προστιθέμενης αξίας με τον οποίο επιβαρύνθηκε ή/και τη βάση επιβολής του φόρου, και πώς θα επηρέαζε ένας τέτοιος διακανονισμός τη μη αναγνώριση του αρχικού δικαιώματος προς έκπτωση; |
| --- | --- |

2)

Προκύπτει από την εν λόγω συνδυασμένη ερμηνεία, και λαμβανομένης υπόψη της αρχής της ουδετερότητας του ΦΠΑ, ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις έχει (ή δεν έχει) σημασία η ύπαρξη αντικειμενικής δυνατότητας της προμηθεύτριας να διακανονίσει κατά τον τρόπο που ορίζεται από την εθνική νομοθεσία τον φόρο προστιθέμενης αξίας με τον οποίο επιβαρύνθηκε ή/και τη βάση επιβολής του φόρου, και πώς θα επηρέαζε ένας τέτοιος διακανονισμός τη μη αναγνώριση του αρχικού δικαιώματος προς έκπτωση;

| 3) | Έχει το άρθρο 205 σε συνδυασμό με το άρθρο 168, στοιχείο α', και το άρθρο 193 της οδηγίας 2006/112, λαμβανομένης υπόψη και της τεσσαρακοστής τετάρτης αιτιολογικής σκέψεως αυτής, την έννοια ότι επιτρέπεται στα κράτη μέλη να αρνούνται στον λήπτη ορισμένης παραδόσεως αγαθών το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου με την εφαρμογή θεσπισθέντων δυνάμει εθνικής ρυθμίσεως κριτηρίων, σύμφωνα με την οποία η φορολογική οφειλή καθίσταται απαιτητή από πρόσωπο άλλο από τον υπόχρεο του φόρου, όταν στην περίπτωση αυτή το τελικό φορολογικό αποτέλεσμα θα διέφερε από εκείνο το οποίο θα προέκυπτε αν εφαρμόζονταν αυστηρά οι κανόνες που έχουν θεσπισθεί από το κράτος μέλος; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 205 σε συνδυασμό με το άρθρο 168, στοιχείο α', και το άρθρο 193 της οδηγίας 2006/112, λαμβανομένης υπόψη και της τεσσαρακοστής τετάρτης αιτιολογικής σκέψεως αυτής, την έννοια ότι επιτρέπεται στα κράτη μέλη να αρνούνται στον λήπτη ορισμένης παραδόσεως αγαθών το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου με την εφαρμογή θεσπισθέντων δυνάμει εθνικής ρυθμίσεως κριτηρίων, σύμφωνα με την οποία η φορολογική οφειλή καθίσταται απαιτητή από πρόσωπο άλλο από τον υπόχρεο του φόρου, όταν στην περίπτωση αυτή το τελικό φορολογικό αποτέλεσμα θα διέφερε από εκείνο το οποίο θα προέκυπτε αν εφαρμόζονταν αυστηρά οι κανόνες που έχουν θεσπισθεί από το κράτος μέλος;

| 4) | Αν η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι καταφατική, επιτρέπεται και είναι συμβατή με τις αρχές της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας η θέσπιση, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 205 της οδηγίας 2006/112, εθνικών ρυθμίσεων όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, όταν αυτές εισάγουν την αλληλέγγυα ευθύνη για την καταβολή του φόρου προστιθέμενης αξίας εφαρμόζοντας τεκμήρια τα οποία δεν προϋποθέτουν τη συνδρομή αντικειμενικών περιστάσεων που δύνανται να διαπιστωθούν άμεσα, αλλά αποτελούν τυποποιημένους θεσμούς του αστικού δικαίου, οι οποίοι σε περίπτωση αμφισβήτησης κρίνονται τελικά στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας; |
| --- | --- |

4)

Αν η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι καταφατική, επιτρέπεται και είναι συμβατή με τις αρχές της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας η θέσπιση, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 205 της οδηγίας 2006/112, εθνικών ρυθμίσεων όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, όταν αυτές εισάγουν την αλληλέγγυα ευθύνη για την καταβολή του φόρου προστιθέμενης αξίας εφαρμόζοντας τεκμήρια τα οποία δεν προϋποθέτουν τη συνδρομή αντικειμενικών περιστάσεων που δύνανται να διαπιστωθούν άμεσα, αλλά αποτελούν τυποποιημένους θεσμούς του αστικού δικαίου, οι οποίοι σε περίπτωση αμφισβήτησης κρίνονται τελικά στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας;

---

(1)  ΕΕ L 347, σ. 1.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/11 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/11

---

Προσφυγή της 11ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-115/13)

2013/C 129/20

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Barslev και A. Sipos)

Καθής: Ουγγαρία

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 19 έως 21 της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 22, παράγραφος 7, της ίδιας οδηγίας και το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ (2), επειδή θέσπισε και διατηρεί σε ισχύ διατάξεις δυνάμει των οποίων, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει η εθνική νομοθεσία,






  — | καθορίζεται σε 0 HUF ο ειδικός φόρος καταναλώσεως για την παραγωγή αιθυλικής αλκοόλης από αποστακτήρια για λογαριασμό παραγωγού και |
| --- | --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 19 έως 21 της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 22, παράγραφος 7, της ίδιας οδηγίας και το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ (2), επειδή θέσπισε και διατηρεί σε ισχύ διατάξεις δυνάμει των οποίων, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει η εθνική νομοθεσία,

—

καθορίζεται σε 0 HUF ο ειδικός φόρος καταναλώσεως για την παραγωγή αιθυλικής αλκοόλης από αποστακτήρια για λογαριασμό παραγωγού και

| — | απαλλάσσεται από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως η παραγωγή αιθυλικής αλκοόλης από ιδιώτες. |
| --- | --- |

—

απαλλάσσεται από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως η παραγωγή αιθυλικής αλκοόλης από ιδιώτες.

| — | να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Κατά το άρθρο 19 της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, η Ουγγαρία έχει υποχρέωση επιβολής ειδικού φόρου καταναλώσεως στα αλκοολούχα ποτά με συντελεστή που καθορίζεται σύμφωνα με την οδηγία και, ιδίως, το άρθρο 21 αυτής, και διατηρήσεως σε ισχύ εθνικού καθεστώτος σύμφωνου με την εν λόγω οδηγία. Εξάλλου, το άρθρο 22 της οδηγίας προβλέπει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου καταναλώσεως σε σχέση με τον κανονικό εθνικό συντελεστή.

Κατά το άρθρο 64, παράγραφος 3, του ουγγρικού νόμου CXXVII του 2003 περί ειδικού φόρου καταναλώσεως και ειδικών κανόνων για τη διάθεση στο εμπόριο των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο καταναλώσεως, στην περίπτωση που αποστακτήριο προβαίνει σε απόσταξη για λογαριασμό παραγωγού, ο ειδικός φόρος καταναλώσεως για τα αποστάγματα που παράγονται από την πρώτη ύλη του παραγωγού αυτού καθορίζονται σε 0 HUF για μέγιστη ετήσια ποσότητα 50 λίτρων ανά παραγωγό.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον ίδιο εθνικό νόμο, η παραγωγή αποσταγμάτων ή αιθυλικής αλκοόλης από ιδιώτη ο οποίος προβαίνει ο ίδιος στην απόσταξη, για ποσότητα που δεν υπερβαίνει τα 50 λίτρα ετησίως, απαλλάσσεται από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως. Η οδηγία 92/83/ΕΟΚ δεν περιέχει διατάξεις σχετικά με την απαλλαγή από φόρο καταναλώσεως της κατ’ οίκον παραγωγής αιθυλικής αλκοόλης και, ως εκ τούτου, κατά την Επιτροπή, δεν είναι δυνατή η θέσπιση τέτοιας απαλλαγής χωρίς παράβαση της οδηγίας. Εάν ο ευρωπαίος νομοθέτης είχε την πρόθεση να προβλέψει τέτοια δυνατότητα, θα είχε θεσπίσει σχετική ρύθμιση στην οδηγία. Η οδηγία, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, επιτρέπει την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως μόνο της παραγωγής από ιδιώτες μπίρας, οίνου και ορισμένων απλών και αφρωδών ποτών που παρασκευάζονται με ζύμωση.

---

(1)  Οδηγία 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά (ΕΕ L 316, σ. 21).

(2)  Οδηγία 92/84/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα αλκοολούχα ποτά και την αλκοόλη (ΕΕ L 316, σ. 29).

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/12 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/12

---

Διάταξη του προέδρου του τρίτου τμήματος του Δικαστηρίου της 1ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Irish Bank Resolution Corp. Ltd, πρώην Anglo Irish Bank Corp. Ltd κατά Sean Quinn κ.λπ.

(Υπόθεση C-634/11) (1)

2013/C 129/21

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του τρίτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 73 της 10.3.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/12 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/12

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-333/12) (1)

2013/C 129/22

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 287 της 22.9.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/12 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/12

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peró Gáz Kft κατά János Balla

(Υπόθεση C-349/12) (1)

2013/C 129/23

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 311 της 13.10.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/13

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

(Υπόθεση C-532/12) (1)

2013/C 129/24

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 26 της 26.1.2013.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/13

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Michaela Hopfgartner

(Υπόθεση C-577/12) (1)

2013/C 129/25

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 79 της 16.3.2013.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/14

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — in ’t Veld κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-301/10) (1)

(Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με το προσχέδιο διεθνούς εμπορικής συμφωνίας για την καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης (ACAC-ACTA) - Έγγραφα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση που αφορά την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα των διεθνών σχέσεων - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αναλογικότητα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

2013/C 129/26

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sophie in ’t Veld (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer και J. Blockx, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Hermes και C. ten Dam, στη συνέχεια, C. Hermes και F. Clotuche-Duvieusart)

Αντικείμενο

Αρχικώς, αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως SG.E.3/HP/psi — Ares (2010) 234950 της Επιτροπής, της 4ης Μαΐου 2010, καθόσον δεν επιτρέπει την πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με το σχέδιο διεθνούς εμπορικής συμφωνίας για την καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης (ACAC).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Μαΐου 2010, με τα στοιχεία SG.E.3/HP/psi — Ares (2010) 234950, καθόσον αρνείται την πρόσβαση στα έγγραφα υπ’ αριθ. 21 και 25 του καταλόγου που προσαρτήθηκε στην απόφαση αυτή καθώς και στα ακόλουθα αποσπάσματα που έχουν αποκρυβεί από άλλα έγγραφα του καταλόγου αυτού:






  — | έγγραφο υπ’ αριθ. 45, σελίδα 2, υπό τον τίτλο «Participants», δεύτερο εδάφιο, τελευταία περίοδος· |
| --- | --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Μαΐου 2010, με τα στοιχεία SG.E.3/HP/psi — Ares (2010) 234950, καθόσον αρνείται την πρόσβαση στα έγγραφα υπ’ αριθ. 21 και 25 του καταλόγου που προσαρτήθηκε στην απόφαση αυτή καθώς και στα ακόλουθα αποσπάσματα που έχουν αποκρυβεί από άλλα έγγραφα του καταλόγου αυτού:

—

έγγραφο υπ’ αριθ. 45, σελίδα 2, υπό τον τίτλο «Participants», δεύτερο εδάφιο, τελευταία περίοδος·

| — | έγγραφο υπ’ αριθ. 47, σελίδα 1, υπό τον τίτλο «Participants», δεύτερο εδάφιο, τελευταία περίοδος· |
| --- | --- |

—

έγγραφο υπ’ αριθ. 47, σελίδα 1, υπό τον τίτλο «Participants», δεύτερο εδάφιο, τελευταία περίοδος·

| — | έγγραφο υπ’ αριθ. 47, σελίδα 2, υπό τον τίτλο «1. Digital Environment (including Internet)», δεύτερο εδάφιο, τελευταία περίοδος· |
| --- | --- |

—

έγγραφο υπ’ αριθ. 47, σελίδα 2, υπό τον τίτλο «1. Digital Environment (including Internet)», δεύτερο εδάφιο, τελευταία περίοδος·

| — | έγγραφο υπ’ αριθ. 48, σελίδα 2, εδάφιο υπό το σημείο 4, τελευταία φράση. |
| --- | --- |

—

έγγραφο υπ’ αριθ. 48, σελίδα 2, εδάφιο υπό το σημείο 4, τελευταία φράση.

| 2) | Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

| 3) | Η Sophie in ’t Veld φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. |
| --- | --- |

3)

Η Sophie in ’t Veld φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

| 4) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Sophie in ’t Veld. |
| --- | --- |

4)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Sophie in ’t Veld.

---

(1)  EE C 260 της 25.9.2010.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/14 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/14

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — Firma Van Parys κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-324/10) (1)

(Τελωνειακή ένωση - Εισαγωγή μπανάνας προελεύσεως Ισημερινού - Είσπραξη a posteriori εισαγωγικών δασμών - Αίτηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών - Άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', και άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 - Σφάλμα των τελωνειακών αρχών - Πρόδηλη αμέλεια του ενδιαφερομένου)

2013/C 129/27

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Firma Léon Van Parys (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Vlaemminck και A. Hubert, στη συνέχεια P. Vlaemminck, R. Verbeke και J. Auwerx, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Keppenne και F. Wilman)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: J.-C. Halleux και M. Jacobs, επικουρούμενοι από τον P. Vander Schueren, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 2858 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2010, που διαπιστώνει ότι δικαιολογείται η χρέωση εισαγωγικών δασμών a posteriori και ότι είναι δικαιολογημένη η διαγραφή δασμών έναντι ενός οφειλέτη, όχι όμως έναντι κάποιου άλλου οφειλέτη σε μια συγκεκριμένη περίπτωση.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της αποφάσεως C(2010) 2858 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2010, που διαπιστώνει ότι δικαιολογείται η χρέωση δασμών a posteriori και ότι είναι δικαιολογημένη η διαγραφή δασμών έναντι ενός οφειλέτη, όχι όμως έναντι κάποιου άλλου οφειλέτη σε μια συγκεκριμένη περίπτωση. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της αποφάσεως C(2010) 2858 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2010, που διαπιστώνει ότι δικαιολογείται η χρέωση δασμών a posteriori και ότι είναι δικαιολογημένη η διαγραφή δασμών έναντι ενός οφειλέτη, όχι όμως έναντι κάποιου άλλου οφειλέτη σε μια συγκεκριμένη περίπτωση.

| 2) | Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

| 3) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Firma Léon Van Parys. |
| --- | --- |

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Firma Léon Van Parys.

| 4) | Το Βασίλειο του Βελγίου φέρει τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

4)

Το Βασίλειο του Βελγίου φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  ΕΕ C 274 της 9.10.2010.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/15 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/15

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Bottega Veneta International κατά ΓΕΕΑ (Μορφή τσάντας χειρός)

(Υπόθεση T-409/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Μορφή τσάντας χειρός - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Μη συνεκτίμηση ενός στοιχείου που συνιστά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση - Κανόνας 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95)

2013/C 129/28

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bottega Veneta International Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto και E. Gavuzzi, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Mannucci)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Ιουνίου 2010 (R 1247/2009-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου που παριστά τσάντα χειρός ως κοινοτικού σήματος

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τη Bottega Veneta International Sàrl στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Bottega Veneta International Sàrl στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 301 της 6.11.2010.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/15 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/15

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Bottega Veneta International κατά ΓΕΕΑ (Μορφή τσάντας)

(Υπόθεση T-410/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Μορφή τσάντας - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Μη συνεκτίμηση ενός στοιχείου που συνιστά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση - Κανόνας 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95)

2013/C 129/29

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bottega Veneta International Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto και E. Gavuzzi, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Mannucci)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Ιουνίου 2010 (R 1539/2009-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου που παριστά τσάντα ως κοινοτικού σήματος

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τη Bottega Veneta International Sàrl στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Bottega Veneta International Sàrl στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 301 της 6.11.2010.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/16 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/16

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Nexans France κατά Κοινής Επιχείρησης Fusion for Energy

(Υπόθεση T-415/10) (1)

(Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών - Ευρατόμ - Διαδικασία πρόσκλησης υποβολής προσφορών της κοινής επιχείρησης Fusion for Energy - Προμήθεια ηλεκτρικού υλικού - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζόμενου - Ανοιχτή διαδικασία - Προσφορά που περιλαμβάνει επιφυλάξεις - Ασφάλεια δικαίου - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αναλογικότητα - Σύγκρουση συμφερόντων - Απόφαση αναθέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Η απόφαση δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο - Εξωσυμβατική ευθύνη)

2013/C 129/30

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nexans France (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-P. Tran Thiet, J.-F. Le Corre και M. Pigeat, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή κοινή επιχείρηση για τον ITER και την ανάπτυξη της πυρηνικής σύντηξης (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: A. Verpont, επικουρούμενος από τους C. Kennedy-Loest, T. Christopher, solicitors, τους J. Derenne, N. Pourbaix, δικηγόρους, και τον M. Farley, solicitor)

Αντικείμενο

Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα και της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο, και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τη Nexans France στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων που σχετίζονται με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Nexans France στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων που σχετίζονται με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.

---

(1)  ΕΕ C 301 της 6.11.2010.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/16 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/16

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Bank Saderat κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-495/10) (1)

(Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Οντότητα η οποία ανήκει κατά 100 % σε οντότητα αναγνωρισθείσα ως μετέχουσα στη διάδοση πυρηνικών όπλων - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας)

2013/C 129/31

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bank Saderat plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Gadhia, S. Ashley, solicitors, D. Anderson, QC, και R. Blakeley, barrister, στη συνέχεια S. Ashley, S. Jeffrey, A. Irvine, solicitors, D. Wyatt, QC, και R. Blakeley)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και Μ. Κωνσταντινίδης)

Αντικείμενο

Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 195, σ. 25), της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413 (ΕΕ L 281, σ. 81), του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413 (ΕΕ L 319, σ. 71), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 319, σ. 11), και του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα, και, αφετέρου, αίτημα περί μη εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 103, σ. 1), του άρθρου 16, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού 961/2010 και του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012 όσον αφορά την προσφεύγουσα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει, καθόσον αφορούν την Bank Saderat plc:






  — | το σημείο 7 του καταλόγου B του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ· |
| --- | --- | --- |

1)

Ακυρώνει, καθόσον αφορούν την Bank Saderat plc:

—

το σημείο 7 του καταλόγου B του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ·

| — | το σημείο 5 του καταλόγου B του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν· |
| --- | --- |

—

το σημείο 5 του καταλόγου B του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·

| — | το σημείο 7 του καταλόγου B, sous le titre I, του παραρτήματος της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413· |
| --- | --- |

—

το σημείο 7 του καταλόγου B, sous le titre I, του παραρτήματος της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413·

| — | το σημείο 7 του καταλόγου B του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007. |
| --- | --- |

—

το σημείο 7 του καταλόγου B του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007.

| 2) | Τα αποτελέσματα της ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/413 και της αποφάσεως 2010/644 περιορίζονται στην προηγούμενη της ενάρξεως ισχύος της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413, χρονική περίοδο. |
| --- | --- |

2)

Τα αποτελέσματα της ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/413 και της αποφάσεως 2010/644 περιορίζονται στην προηγούμενη της ενάρξεως ισχύος της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413, χρονική περίοδο.

| 3) | Παρέλκει η δίκη ως προς το αίτημα της Bank Saderat με σκοπό να ακυρωθούν με άμεση ισχύ ο κανονισμός 961/2010 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010. |
| --- | --- |

3)

Παρέλκει η δίκη ως προς το αίτημα της Bank Saderat με σκοπό να ακυρωθούν με άμεση ισχύ ο κανονισμός 961/2010 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.

| 4) | Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

4)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

| 5) | Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

5)

Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 328 της 4.12.2010.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/17

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik κατά ΓΕΕΑ — Impexmetal (FŁT-1)

(Υπόθεση T-571/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος FŁT-1 ως κοινοτικού σήματος - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα FŁT - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)

2013/C 129/32

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Err Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik SA (Kraśnik, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Sieklucki, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Zajfert)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Impexmetal SA (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Pyszków, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος του ΓΕΕΑ της 6ης Οκτωβρίου 2010 (υπόθεση R 1387/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Impexmetal SA και Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik SA

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τη Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik SA στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik SA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 63 της 26.2.2011.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/17

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Andersen κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-92/11) (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις δανικές αρχές προς τη δημόσια επιχείρηση DSB - Συμβάσεις δημόσιας υπηρεσίας για την παροχή υπηρεσιών σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών μεταξύ Κοπεγχάγης και Ystad - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά υπό όρους - Διαχρονική εφαρμογή των κανόνων ουσιαστικού δικαίου)

2013/C 129/33

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Jørgen Andersen (Ballerup, Δανία) (εκπρόσωποι: Μ. Nissen, G. van de Walle de Ghelcke και J. Rivas Andrés, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και L. Armati)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: C. Vang, επικουρούμενος από τους K. Lundgaard Hansen και R. Holdgaard, δικηγόρους), και Danske Statsbaner (DSB) (Κοπεγχάγη, Δανία) (εκπρόσωποι: S. Kalsmose-Hjelmborg και M. Honoré, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/3/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Φεβρουαρίου 2010, σχετικά με τις συμβάσεις παροχής υπηρεσίας δημοσίων μεταφορών μεταξύ του Υπουργείου Μεταφορών της Δανίας και της Danske Statsbaner [Κρατική ενίσχυση C-41/08 (πρώην ΝΝ 35/08)] (EE 2011, L 7, σ. 1).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, της αποφάσεως 2011/3/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Φεβρουαρίου 2010, σχετικά με τις συμβάσεις παροχής υπηρεσίας δημοσίων μεταφορών μεταξύ του Υπουργείου Μεταφορών της Δανίας και της Danske Statsbaner [Κρατική ενίσχυση C-41/08 (πρώην ΝΝ 35/08)]. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, της αποφάσεως 2011/3/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Φεβρουαρίου 2010, σχετικά με τις συμβάσεις παροχής υπηρεσίας δημοσίων μεταφορών μεταξύ του Υπουργείου Μεταφορών της Δανίας και της Danske Statsbaner [Κρατική ενίσχυση C-41/08 (πρώην ΝΝ 35/08)].

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Jørgen Andersen, εξαιρουμένων των εξόδων που προκλήθηκαν από τις παρεμβάσεις. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Jørgen Andersen, εξαιρουμένων των εξόδων που προκλήθηκαν από τις παρεμβάσεις.

| 3) | Καταδικάζει το Βασίλειο της Δανίας να φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Jørgen Andersen εξ αιτίας της παρεμβάσεώς του. |
| --- | --- |

3)

Καταδικάζει το Βασίλειο της Δανίας να φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Jørgen Andersen εξ αιτίας της παρεμβάσεώς του.

| 4) | Καταδικάζει την Danske Statsbaner (DSB) να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Jørgen Andersen εξ αιτίας της παρεμβάσεώς της. |
| --- | --- |

4)

Καταδικάζει την Danske Statsbaner (DSB) να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Jørgen Andersen εξ αιτίας της παρεμβάσεώς της.

---

(1)  EE C 103 της 2.4.2011.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/18

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2013 — Event κατά ΓΕΕΑ — CBT Comunicación Multimedia (eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS)

(Υπόθεση T-353/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα Event - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)

2013/C 129/34

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Event Holding GmbH & Co. KG (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Schoenen και V. Töbelmann, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: CBT Comunicación Multimedia, SL (Getxo, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Μαρτίου 2011 (υπόθεση R 939/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Event Holding GmbH & Co. KG και CBT Comunicación Multimedia, SL.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Event Holding GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Event Holding GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 252 της 27.8.2011.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/18

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Rousse Industry κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-489/11) (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση χορηγηθείσα από τη Βουλγαρία υπό μορφήν εγκαταλείψεως απαιτήσεων - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση αυτή ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της - Νέα ενίσχυση - Στρέβλωση του ανταγωνισμού - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

2013/C 129/35

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Rousse Industry (Rousse, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: A. Angelov και S. Panov, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Urraca Caviedes και D. Stefanov)

Αντικείμενο

Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/706/ΕΕ της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28903 (C-12/2010) (πρώην N 389/2009), την οποία χορήγησε η Βουλγαρία υπέρ της Rousse Industry (ΕΕ 2012, L 320, σ. 27)

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Rousse Industry AD φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

2)

Η Rousse Industry AD φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.

---

(1)  EE C 347 της 26.11.2011.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/18

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Chez Gerard (CLUB GOURMET)

(Υπόθεση T-571/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος CLUB GOURMET - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα CLUB DEL GOURMET, EN... El Corte Inglés - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν υφίσταται ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Επιχειρήματα προβαλλόμενα και αποδεικτικά στοιχεία προσκομιζόμενα για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου)

2013/C 129/36

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Seijo Veiguela και J. L. Rivas Zurdo, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Ιουλίου 2011 (υπόθεση R 1946/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ El Corte Inglés, SA και Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την El Corte Inglés, SA, στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την El Corte Inglés, SA, στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 13 της 14.1.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/19 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/19

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013 — Yueqing Onesto Electric κατά ΓΕΕΑ — Ensto (ONESTO)

(Υπόθεση T-624/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Εικονιστικό σήμα ONESTO - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα ENSTO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)

2013/C 129/37

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Yueqing Onesto Electric Co. Ltd (Zhejiang, Κίνα) (εκπρόσωπος: B. Piepenbrink, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ensto Oy (Porvoo, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: F. Teixeira Baptista, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Σεπτεμβρίου 2011 (υπόθεση R 2535/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Ensto Oy και Yueqing Onesto Electric Co. Ltd.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Yueqing Onesto Electric Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Yueqing Onesto Electric Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 32 της 4.2.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/19 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/19

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Bimbo κατά ΓΕΕΑ — Café do Brasil (Caffè KIMBO)

(Υπόθεση T-277/12) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος Caffè KIMBO - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα BIMBO - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Σήμα παγκοίνως γνωστό κατά την έννοια του άρθρου 6α της Συμβάσεως των Παρισίων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)

2013/C 129/38

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bimbo, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Café do Brasil SpA (Melito di Napoli, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Mostardini, G. Galimberti και F. Mellucci, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Μαΐου 2012 (υπόθεση R 1017/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Bimbo, SA και Café do Brasil SpA.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Bimbo, SA στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Bimbo, SA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 273 της 8.9.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/19 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/19

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — UOP κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-198/09) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Δεν θίγουν ατομικώς την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο)

2013/C 129/39

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: UOP Ltd (Guildford, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: B. Hartnett και O. Geiss, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Talabér-Ritz και T. Scharf)

Παρεμβαίνων υπέρ της καθής: IFP (Rueil-Malmaison, Γαλλία) (εκπρόσωποι: E. Morgan de Rivery και A. Noël-Baron, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Μερική ακύρωση της αποφάσεως 2009/157/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με μέτρο ενίσχυσης που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ του ομίλου IFP [C-51/05 (πρώην NN 84/05)] (ΕΕ 2009, L 53, σ. 13).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

| 2) | Η UOP Ltd φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υπεβλήθησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο IFP. |
| --- | --- |

2)

Η UOP Ltd φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υπεβλήθησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο IFP.

---

(1)  ΕΕ C 167 της 18.7.2009.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/20 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/20

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Henkel και Henkel France κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-607/11) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Αίτημα της γαλλικής αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής να της διαβιβασθούν ορισμένα έγγραφα που περιλαμβάνονται στον φάκελο της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία στον τομέα του ανταγωνισμού, που αφορά την ευρωπαϊκή αγορά των παραγωγών απορρυπαντικών ευρείας κατανάλωσης - Χρήση στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία - Απώλεια του εννόμου συμφέροντος - Κατάργηση της δίκης - Απαράδεκτο)

2013/C 129/40

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Henkel AG & Co. KGaA (Düsseldorf, Γερμανία) και Henkel France (Boulogne-Billancourt, Γαλλία) (εκπρόσωποι: R. Polley, T. Kuhn, F. Brunet και É. Paroche, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Khan και P.J. Van Nuffel)

Παρεμβαίνον υπέρ των προσφευγουσών: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: C. Vang)

Αντικείμενο

Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως που υποτίθεται ότι περιέχεται σε έγγραφο της Επιτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 2011 (υπόθεση COMP/39.579 — Απορρυπαντικά ευρείας κατανάλωσης — και υπόθεση 09/0007 F) με το οποίο η Επιτροπή αρνήθηκε να ικανοποιήσει αίτημα της αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής (Γαλλία) να της διαβιβάσει, στο πλαίσιο της υποθέσεως 09/0007 F που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία, διάφορα έγγραφα που είχαν προσκομισθεί στο πλαίσιο της υποθέσεως COMP/39.579 και, αφετέρου, αίτημα όπως το Γενικό Δικαστήριο διατάξει την Επιτροπή να επιτρέψει στις προσφεύγουσες να επικαλεσθούν τα εν λόγω έγγραφα κατά τη διαδικασία ενώπιον της αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής και λάβει κάθε άλλο κατάλληλο μέτρο.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του πρώτου αιτήματος της προσφυγής, που αφορά την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που υποτίθεται ότι περιέχεται στο από 30 Σεπτεμβρίου 2011 έγγραφό της, το οποίο απευθυνόταν στη γαλλική αρμόδια για τον ανταγωνισμό Αρχή. |
| --- | --- |

1)

Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του πρώτου αιτήματος της προσφυγής, που αφορά την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που υποτίθεται ότι περιέχεται στο από 30 Σεπτεμβρίου 2011 έγγραφό της, το οποίο απευθυνόταν στη γαλλική αρμόδια για τον ανταγωνισμό Αρχή.

| 2) | Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

| 3) | Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του αιτήματος της Unilever PLC και της Unilever NV για άσκηση παρεμβάσεως. |
| --- | --- |

3)

Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του αιτήματος της Unilever PLC και της Unilever NV για άσκηση παρεμβάσεως.

| 4) | Οι προσφεύγουσες Henkel AG & Co. KGaA και Henkel France φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση T-607/11 R. Το Βασίλειο της Δανίας φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

4)

Οι προσφεύγουσες Henkel AG & Co. KGaA και Henkel France φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση T-607/11 R. Το Βασίλειο της Δανίας φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 25 της 28.1.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/20 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/20

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Henkel και Henkel France κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-64/12) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Αίτημα περί διαβιβάσεως στην Αρχή Ανταγωνισμού της Γαλλίας ορισμένων εγγράφων που περιέχονται στον φάκελο της Επιτροπής που αφορά διαδικασία στον τομέα του ανταγωνισμού σχετικά με την ευρωπαϊκή αγορά παραγωγών απορρυπαντικών οικιακής χρήσεως - Χρησιμοποίηση στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο)

2013/C 129/41

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Henkel AG & Co. KGaA (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) και Henkel France (Boulogne-Billancourt, Γαλλία) (εκπρόσωποι: R. Polley, T. Kuhn, F. Brunet και É. Paroche, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Khan και P. Van Nuffel)

Αντικείμενο

Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως που υποτίθεται ότι περιέχει σε έγγραφο της Επιτροπής της 7ης Δεκεμβρίου 2011 (υπόθεση COMP/39.579 — Απορρυπαντικά ευρείας καταναλώσεως — και υπόθεση 09/0007 F), και με την οποία αυτή αρνήθηκε να δώσει συνέχεια στο αίτημα των προσφευγουσών περί διαβιβάσεως στην Αρχή Ανταγωνισμού (Γαλλία), στο πλαίσιο της υποθέσεως 09/0007 F που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία, διαφόρων εγγράφων προσκομισθέντων στο πλαίσιο της υποθέσεως COMP/39.579 και, αφετέρου, αίτημα με το οποίο ζητείται από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιτρέψει στις προσφεύγουσες να στηριχθούν επί των ζητηθέντων εγγράφων στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον της Αρχής Ανταγωνισμού διαδικασίας ή ενώπιον του αρμόδιου γαλλικού δικαστηρίου στο πλαίσιο προσφυγής κατά της αποφάσεως αυτής και να λάβει οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο μέτρο.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Παρέλκει η απόφανση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Unilever PLC και της Unilever NV. |
| --- | --- |

2)

Παρέλκει η απόφανση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Unilever PLC και της Unilever NV.

| 3) | Η Henkel AG & Co. KGaA και η Henkel France φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. |
| --- | --- |

3)

Η Henkel AG & Co. KGaA και η Henkel France φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

---

(1)  ΕΕ C 98 της 31.3.2012.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/21 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/21

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — Elan κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-27/13 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την επιστροφή της από τον αποδέκτη - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)

2013/C 129/42

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική

Διάδικοι

Αιτούσα: Elan, proizvodnja športnih izdelkov, d.o.o. (Begunje na Gorenjskem, Σλοβενία) (εκπρόσωπος: P. Pensa, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, T. Maxian Rusche και M. Kocjan)

Αντικείμενο

Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως C(2012) 6345 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2012, σχετικά με μέτρα ενίσχυσης υπέρ της εταιρίας Elan d.o.o. [(SA.26379) (C-13/2010) (πρώην NN 17/2010)].

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/21 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/21

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — Calestep κατά ΕΟΧΠ

(Υπόθεση T-89/13 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Τέλη και δικαιώματα οφειλόμενα στον ΕΟΧΠ - Μειωμένα τέλη για τις μικρές επιχειρήσεις - Επαλήθευση από τον ΕΟΧΠ της δηλώσεως σχετικά με το μέγεθος της επιχειρήσεως - Απόφαση διατάσσουσα την είσπραξη του μη εισπαχθέντος υπολοίπου του οφειλομένου πλήρους τέλους - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Μη τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων - Απαράδεκτο)

2013/C 129/43

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αιτούσα: Calestep, SL (Estepa, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Cabezas Mateos, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ) (εκπρόσωποι: M. Heikkilä, A. Iber και C. Jacquet)

Αντικείμενο

Αίτηση αναστολής εκτελέσεως των εντολών πληρωμής της 23ης Ιανουαρίου και της 8ης Φεβρουαρίου 2013 τις οποίες απέστειλε ο ΕΟΧΠ στην αιτούσα με την αιτιολογία ότι αυτή δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις προκειμένου να μπορεί να τύχει της μειώσεως του τέλους που προβλέπεται για τις μικρές επιχειρήσεις.

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/21 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/21

---

Αναίρεση που άσκησε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 11 Δεκεμβρίου 2012 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-122/10, Cocchi και Falcione κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-103/13 P)

2013/C 129/44

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Gattinara και D. Martin)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Giorgio Cocchi (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) και Nicola Falcione (Βρυξέλλες, Βέλγιο)

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 13ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-122/10, Cocchi και Falcione κατά Επιτροπής, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 13ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-122/10, Cocchi και Falcione κατά Επιτροπής,

| — | να απορρίψει ως απαράδεκτη και, εν πάση περιπτώσει, ως αβάσιμη την προσφυγή που άσκησαν οι G. Cocchi και N. Falcione στην υπόθεση F-122/10, |
| --- | --- |

—

να απορρίψει ως απαράδεκτη και, εν πάση περιπτώσει, ως αβάσιμη την προσφυγή που άσκησαν οι G. Cocchi και N. Falcione στην υπόθεση F-122/10,

| — | να καταδικάσει κάθε διάδικο στα δικαστικά του έξοδα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει κάθε διάδικο στα δικαστικά του έξοδα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας,

| — | να καταδικάσει τους G. Cocchi και N. Falcione στα έξοδα της ένδικης διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τους G. Cocchi και N. Falcione στα έξοδα της ένδικης διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους.

| 1) | Ο πρώτος λόγος αφορά τη μη συμμόρφωση με την έννοια της «βλαπτικής πράξεως», καθόσον το Δικαστήριο ΔΔ έκρινε παραδεκτή την προσφυγή που ασκήθηκε στον πρώτο βαθμό, χαρακτηρίζοντας ως βλαπτική πράξη την πρόταση που έκανε η Επιτροπή στους ενδιαφερομένους σχετικά με τον αριθμό των συντάξιμων ετών που μπορούν να αναγνωριστούν στο πλαίσιο της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφοι 2 και 3, του Παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΥΚ). |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος αφορά τη μη συμμόρφωση με την έννοια της «βλαπτικής πράξεως», καθόσον το Δικαστήριο ΔΔ έκρινε παραδεκτή την προσφυγή που ασκήθηκε στον πρώτο βαθμό, χαρακτηρίζοντας ως βλαπτική πράξη την πρόταση που έκανε η Επιτροπή στους ενδιαφερομένους σχετικά με τον αριθμό των συντάξιμων ετών που μπορούν να αναγνωριστούν στο πλαίσιο της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφοι 2 και 3, του Παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΥΚ).

| 2) | Ο δεύτερος λόγος αφορά την παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον το Δικαστήριο ΔΔ, κάνοντας εν μέρει δεκτή την προσφυγή, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία της αρχής αυτής. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι ενδιαφερόμενοι δεν μπορούσαν να έχουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στις προτάσεις που τους έκανε, δεδομένου, αφενός, ότι με τις προτάσεις αυτές λαμβάνονταν επίσης υπόψη περίοδοι υπηρεσίας μεταγενέστερες της αναλήψεως υπηρεσίας από τους ενδιαφερομένους και, αφετέρου, ότι οι προτάσεις αυτές δεν αναφέρονταν στο ποσό που μεταφέρεται πραγματικά, αλλά στο θεωρητικά μεταφερόμενο ποσό, σε αντίθεση με όσα προβλέπει το σαφές γράμμα του άρθρου 11, παράγραφοι 2 και 3, του Παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος αφορά την παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον το Δικαστήριο ΔΔ, κάνοντας εν μέρει δεκτή την προσφυγή, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία της αρχής αυτής. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι ενδιαφερόμενοι δεν μπορούσαν να έχουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στις προτάσεις που τους έκανε, δεδομένου, αφενός, ότι με τις προτάσεις αυτές λαμβάνονταν επίσης υπόψη περίοδοι υπηρεσίας μεταγενέστερες της αναλήψεως υπηρεσίας από τους ενδιαφερομένους και, αφετέρου, ότι οι προτάσεις αυτές δεν αναφέρονταν στο ποσό που μεταφέρεται πραγματικά, αλλά στο θεωρητικά μεταφερόμενο ποσό, σε αντίθεση με όσα προβλέπει το σαφές γράμμα του άρθρου 11, παράγραφοι 2 και 3, του Παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/22 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/22

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2013 η Cornelia Trentea κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-112/10, Trentea κατά FRA

(Υπόθεση T-107/13 P)

2013/C 129/45

Γλώσσα της διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Cornelia Trentea (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 11ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-112/10· |
| --- | --- |

—

Να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 11ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-112/10·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων αρχής (ΑΣΣΑ), της 5ης Ιουνίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητα της αναιρεσείουσας στη θέση υπό τα στοιχεία TA-ADMIN-AST 4-2009, καθώς και την απόφαση περί διορισμού άλλου υποψηφίου. Να υποχρεώσει τον FRA να καταβάλει στην αναιρεσείουσα αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη, αντιστοιχούσα στη διαφορά μεταξύ του νυν μισθού της και του μισθού του βαθμού AST4 μέχρι την ηλικία της συνταξιοδοτήσεως, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων, των αποζημιώσεων και της αντισταθμίσεως των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της, και να υποχρεώσει τον FRA να της καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, υπολογιζόμενη ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων αρχής (ΑΣΣΑ), της 5ης Ιουνίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητα της αναιρεσείουσας στη θέση υπό τα στοιχεία TA-ADMIN-AST 4-2009, καθώς και την απόφαση περί διορισμού άλλου υποψηφίου. Να υποχρεώσει τον FRA να καταβάλει στην αναιρεσείουσα αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη, αντιστοιχούσα στη διαφορά μεταξύ του νυν μισθού της και του μισθού του βαθμού AST4 μέχρι την ηλικία της συνταξιοδοτήσεως, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων, των αποζημιώσεων και της αντισταθμίσεως των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της, και να υποχρεώσει τον FRA να της καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, υπολογιζόμενη ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, και

| — | να καταδικάσει τον καθού-εναγόμενο αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον καθού-εναγόμενο αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει πέντε λόγους αναιρέσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παράβαση των κανόνων σχετικά με το παραδεκτό των λόγων: το παραδεκτό των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν πρωτοδίκως κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση όσον αφορά την απουσία του μέλους που ορίζεται από την επιτροπή προσωπικού – αθέτηση της υποχρεώσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου να παραθέσει αιτιολογία. Η αναιρεσείουσα θεωρεί, πρώτον, ότι το ΔΔΔ παρέβη το πρώτο εδάφιο του άρθρου 43 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ, διότι δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι τα προβληθέντα επιχειρήματα βασίζονταν σε έγγραφα και πληροφορίες που προσκόμισε ο FRA κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του ΔΔΔ και, δεύτερον, ότι δεν αναγνώρισε ότι τα εν λόγω επιχειρήματα έπρεπε να κριθούν παραδεκτά διότι συνδέονταν στενά με τους λοιπούς λόγους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της γραπτής διαδικασίας. Τρίτον, και εν πάση περιπτώσει, το ΔΔΔ εσφαλμένως συμπέρανε, χωρίς να το αιτιολογήσει, ότι ο λόγος ακυρώσεως δεν συμπεριλαμβάνεται στους λόγους που μπορούν να εξεταστούν αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παράβαση των κανόνων σχετικά με το παραδεκτό των λόγων: το παραδεκτό των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν πρωτοδίκως κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση όσον αφορά την απουσία του μέλους που ορίζεται από την επιτροπή προσωπικού – αθέτηση της υποχρεώσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου να παραθέσει αιτιολογία. Η αναιρεσείουσα θεωρεί, πρώτον, ότι το ΔΔΔ παρέβη το πρώτο εδάφιο του άρθρου 43 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ, διότι δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι τα προβληθέντα επιχειρήματα βασίζονταν σε έγγραφα και πληροφορίες που προσκόμισε ο FRA κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του ΔΔΔ και, δεύτερον, ότι δεν αναγνώρισε ότι τα εν λόγω επιχειρήματα έπρεπε να κριθούν παραδεκτά διότι συνδέονταν στενά με τους λοιπούς λόγους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της γραπτής διαδικασίας. Τρίτον, και εν πάση περιπτώσει, το ΔΔΔ εσφαλμένως συμπέρανε, χωρίς να το αιτιολογήσει, ότι ο λόγος ακυρώσεως δεν συμπεριλαμβάνεται στους λόγους που μπορούν να εξεταστούν αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από το γεγονός ότι η απόφαση δεν στηρίζεται σε ακριβή πραγματικά περιστατικά, όσον αφορά τις γραπτές δοκιμασίες, και επομένως υφίσταται παραβίαση εκ μέρους του ΔΔΔ της αρχής της ίσης μεταχείρισης και παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων. Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι το ΔΔΔ έσφαλε κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε, και ότι ούτε καν προβλήθηκε ο ισχυρισμός, ότι τα θέματα της γραπτής δοκιμασίας ήταν όμοια για όλους τους υποψηφίους, εφόσον ο καθού το επιβεβαίωσε με το υπόμνημά του αντικρούσεως. Η ανακρίβεια αυτή επηρέασε το νομικό συμπέρασμα που εξήγαγε το ΔΔΔ καθόσον, βάσει της αρχής της ίσης μεταχείρισης, οι γραπτές δοκιμασίες πρέπει να διεξάγονται ταυτόχρονα για όλους τους υποψήφιους, και όχι σε διαφορετικές μέρες όπως συνέβη στην περίπτωση της διαδικασίας επιλογής της αναιρεσείουσας. Περαιτέρω, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας σχετικά με την έλλειψη ανωνυμίας στη γραπτή δοκιμασία, στηριζόμενο απλώς σε ισχυρισμό που προέβαλε ο FRA τον οποίο αμφισβήτησε η αναιρεσείουσα. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από το γεγονός ότι η απόφαση δεν στηρίζεται σε ακριβή πραγματικά περιστατικά, όσον αφορά τις γραπτές δοκιμασίες, και επομένως υφίσταται παραβίαση εκ μέρους του ΔΔΔ της αρχής της ίσης μεταχείρισης και παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων. Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι το ΔΔΔ έσφαλε κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε, και ότι ούτε καν προβλήθηκε ο ισχυρισμός, ότι τα θέματα της γραπτής δοκιμασίας ήταν όμοια για όλους τους υποψηφίους, εφόσον ο καθού το επιβεβαίωσε με το υπόμνημά του αντικρούσεως. Η ανακρίβεια αυτή επηρέασε το νομικό συμπέρασμα που εξήγαγε το ΔΔΔ καθόσον, βάσει της αρχής της ίσης μεταχείρισης, οι γραπτές δοκιμασίες πρέπει να διεξάγονται ταυτόχρονα για όλους τους υποψήφιους, και όχι σε διαφορετικές μέρες όπως συνέβη στην περίπτωση της διαδικασίας επιλογής της αναιρεσείουσας. Περαιτέρω, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας σχετικά με την έλλειψη ανωνυμίας στη γραπτή δοκιμασία, στηριζόμενο απλώς σε ισχυρισμό που προέβαλε ο FRA τον οποίο αμφισβήτησε η αναιρεσείουσα.

| 3) | Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από πλημμελή σύνθεση της επιτροπής επιλογής, από παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων και από αθέτηση εκ μέρους του ΔΔΔ της υποχρεώσεώς του αιτιολογήσεως. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία κρίνοντας, χωρίς να το αιτιολογήσει, ότι ο προϊστάμενος του τμήματος «Διοίκηση» του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ο Οικονομικός Διευθυντής του FRA είχαν εμπεριστατωμένη γνώση και επαρκή εμπειρία στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, βασιζόμενο προς τούτο σε απλούς ισχυρισμούς του FRA τους οποίους αμφισβήτησε η αναιρεσείουσα. Η έλλειψη εμπειρίας επηρέασε επίσης τα αποτελέσματα της επιλογής. |
| --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από πλημμελή σύνθεση της επιτροπής επιλογής, από παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων και από αθέτηση εκ μέρους του ΔΔΔ της υποχρεώσεώς του αιτιολογήσεως. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία κρίνοντας, χωρίς να το αιτιολογήσει, ότι ο προϊστάμενος του τμήματος «Διοίκηση» του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ο Οικονομικός Διευθυντής του FRA είχαν εμπεριστατωμένη γνώση και επαρκή εμπειρία στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, βασιζόμενο προς τούτο σε απλούς ισχυρισμούς του FRA τους οποίους αμφισβήτησε η αναιρεσείουσα. Η έλλειψη εμπειρίας επηρέασε επίσης τα αποτελέσματα της επιλογής.

| 4) | Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και από υπέρβαση της εύλογης προθεσμίας για την έκδοση της αποφάσεως. Η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη αποφαινόμενο ότι ο καθού εκπλήρωσε την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα δεν γνώριζε, μέχρι την πρωτοβάθμια διαδικασία, ποια κριτήρια χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της υποψηφιότητας της, δεν ενημερώθηκε για το ποια προσόντα δεν διέθετε και μέχρι την επ’ ακροατηρίου συζήτηση δεν της είχε αποσταλεί η βαθμολογία που είχε λάβει. Επίσης, το ΔΔΔ παρανόμως βασίστηκε σε έγγραφο που προσκόμισε ο καθού κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση για να συναγάγει το συμπέρασμα ότι ο καθού είχε εκπληρώσει την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως, χωρίς να προβάλει ως δικαιολογία τη συνδρομή έκτακτων περιστάσεων. Περαιτέρω, πρώτον, εάν η αναιρεσείουσα είχε λάβει το έγγραφο αυτό κατά το διοικητικό στάδιο της διαδικασίας, όπως είχε ζητήσει, θα μπορούσε να κατανοήσει καλύτερα τους λόγους της μη επιλογής της και να αμφισβητήσει την απόφαση αποτελεσματικότερα. Δεύτερον, η διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του ΔΔΔ θα ήταν συντομότερη. |
| --- | --- |

4)

Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και από υπέρβαση της εύλογης προθεσμίας για την έκδοση της αποφάσεως. Η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη αποφαινόμενο ότι ο καθού εκπλήρωσε την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα δεν γνώριζε, μέχρι την πρωτοβάθμια διαδικασία, ποια κριτήρια χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της υποψηφιότητας της, δεν ενημερώθηκε για το ποια προσόντα δεν διέθετε και μέχρι την επ’ ακροατηρίου συζήτηση δεν της είχε αποσταλεί η βαθμολογία που είχε λάβει. Επίσης, το ΔΔΔ παρανόμως βασίστηκε σε έγγραφο που προσκόμισε ο καθού κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση για να συναγάγει το συμπέρασμα ότι ο καθού είχε εκπληρώσει την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως, χωρίς να προβάλει ως δικαιολογία τη συνδρομή έκτακτων περιστάσεων. Περαιτέρω, πρώτον, εάν η αναιρεσείουσα είχε λάβει το έγγραφο αυτό κατά το διοικητικό στάδιο της διαδικασίας, όπως είχε ζητήσει, θα μπορούσε να κατανοήσει καλύτερα τους λόγους της μη επιλογής της και να αμφισβητήσει την απόφαση αποτελεσματικότερα. Δεύτερον, η διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του ΔΔΔ θα ήταν συντομότερη.

| 5) | Ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παράβαση των άρθρων 87, παράγραφος 2, και 88 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ σχετικά με τα δικαστικά έξοδα, καθώς και από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το ΔΔΔ παρανόμως καταδίκασε την αναιρεσείουσα να φέρει τα δικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα του καθού. |
| --- | --- |

5)

Ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παράβαση των άρθρων 87, παράγραφος 2, και 88 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ σχετικά με τα δικαστικά έξοδα, καθώς και από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το ΔΔΔ παρανόμως καταδίκασε την αναιρεσείουσα να φέρει τα δικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα του καθού.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/23 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/23

---

Προσφυγή της 21ης Φεβρουαρίου 2013 — Othman κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-109/13)

2013/C 129/46

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Razan Othman (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή της παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή της παραδεκτή και βάσιμη·

| — | κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση 2012/739/ΚΕΠΠΑ της 29ης Νοεμβρίου 2012, καθώς και τον κανονισμό (ΕΕ) 1117/2012 της 29ης Νοεμβρίου 2012 και τις μεταγενέστερες πράξεις εκτέλεσης, στο μέτρο που την αφορούν· |
| --- | --- |

—

κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση 2012/739/ΚΕΠΠΑ της 29ης Νοεμβρίου 2012, καθώς και τον κανονισμό (ΕΕ) 1117/2012 της 29ης Νοεμβρίου 2012 και τις μεταγενέστερες πράξεις εκτέλεσης, στο μέτρο που την αφορούν·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν είναι ταυτόσημοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υπόθεσης Τ-432/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου (1).

---

(1)  ΕΕ 2011, C 290, σ. 13.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/23 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/23

---

Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2013 — Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-110/13)

2013/C 129/47

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas, R. Krasuckaitė και D. Skara)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των διαδίκων

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση αριθ. FK/fa/D(2012)1707818 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2012, καθόσον το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241213460, το οποίο έχει προσαρτηθεί στην εν λόγω απόφαση, αφορά σχέδια των οποίων η εκτέλεση είχε ανατεθεί σε επιχειρήσεις που κηρύχθηκαν, εν συνεχεία, σε πτώχευση και να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει το ποσό των 3 148 549,66 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση αριθ. FK/fa/D(2012)1707818 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2012, καθόσον το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241213460, το οποίο έχει προσαρτηθεί στην εν λόγω απόφαση, αφορά σχέδια των οποίων η εκτέλεση είχε ανατεθεί σε επιχειρήσεις που κηρύχθηκαν, εν συνεχεία, σε πτώχευση και να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει το ποσό των 3 148 549,66 ευρώ·

| — | να ακυρώσει την απόφαση αριθ. FK/fa/D(2012)1707818 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2012, καθόσον το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241213460, το οποίο έχει προσαρτηθεί στην εν λόγω απόφαση, αφορά το σχέδιο αριθ. P27010010 και να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει το ποσό του 1 060 560,56 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση αριθ. FK/fa/D(2012)1707818 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2012, καθόσον το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241213460, το οποίο έχει προσαρτηθεί στην εν λόγω απόφαση, αφορά το σχέδιο αριθ. P27010010 και να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει το ποσό του 1 060 560,56 ευρώ·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως, καθένας εκ των οποίων αφορά παραβίαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

| 1) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση και μη επωμιζόμενη, από κοινού με τη Δημοκρατία της Λιθουανίας, τις ζημίες που προκλήθηκαν από τη διαχείριση των σχετικών με τη SAPARD κεφαλαίων ή, εν πάση περιπτώσει, μη εξετάζοντας το ζήτημα αυτό και μη παρέχοντας καμία αιτιολογία ως προς την άρνησή της να επωμισθεί, από κοινού με τη Δημοκρατία της Λιθουανίας, τις ζημίες, παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 1258/1999 (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 73, παράγραφος 2, του κανονισμού 1605/2002 (2), με το άρθρο 87 του κανονισμού 2342/2002 (3) και με την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας την οποία καθιερώνει το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ. |
| --- | --- |

1)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση και μη επωμιζόμενη, από κοινού με τη Δημοκρατία της Λιθουανίας, τις ζημίες που προκλήθηκαν από τη διαχείριση των σχετικών με τη SAPARD κεφαλαίων ή, εν πάση περιπτώσει, μη εξετάζοντας το ζήτημα αυτό και μη παρέχοντας καμία αιτιολογία ως προς την άρνησή της να επωμισθεί, από κοινού με τη Δημοκρατία της Λιθουανίας, τις ζημίες, παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 1258/1999 (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 73, παράγραφος 2, του κανονισμού 1605/2002 (2), με το άρθρο 87 του κανονισμού 2342/2002 (3) και με την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας την οποία καθιερώνει το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ.

| 2) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μη παρέχοντας, εγκαίρως, πληροφορίες σχετικά με τη δυνατότητα ακυρώσεως της οφειλής και διαγραφής της οικείας εταιρίας από τον κατάλογο των οφειλετών, παρέβη τη διάταξη σχετικά με την αμοιβαία διαβούλευση που περιλαμβάνεται στο σημείο 7.7.4 του μέρους ΣΤ της συμφωνίας πολυετούς χρηματοδοτήσεως σχετικά με το ειδικό πρόγραμμα αρωγής προς τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη (SAPARD) (4), η οποία συνήφθη το 2001 μεταξύ της Δημοκρατίας της Λιθουανίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε συνδυασμό με την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας την οποία καθιερώνει το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ. |
| --- | --- |

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μη παρέχοντας, εγκαίρως, πληροφορίες σχετικά με τη δυνατότητα ακυρώσεως της οφειλής και διαγραφής της οικείας εταιρίας από τον κατάλογο των οφειλετών, παρέβη τη διάταξη σχετικά με την αμοιβαία διαβούλευση που περιλαμβάνεται στο σημείο 7.7.4 του μέρους ΣΤ της συμφωνίας πολυετούς χρηματοδοτήσεως σχετικά με το ειδικό πρόγραμμα αρωγής προς τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη (SAPARD) (4), η οποία συνήφθη το 2001 μεταξύ της Δημοκρατίας της Λιθουανίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε συνδυασμό με την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας την οποία καθιερώνει το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ 1999, L 160, σ. 103).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ). 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 99, σ. 1· διορθωτικό στην ΕΕ 2007, L 99, σ. 18).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1· διορθωτικό στην ΕΕ 2005, L 345, σ. 35)

(4)  Valstybės žinios, 29.8.2001, αριθ. 74-2589.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/24 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/24

---

Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Oil Pension Fund Investment Company κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-121/13)

2013/C 129/48

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Oil Pension Fund Investment Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: K. Kleinschmidt, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | την άμεση ακύρωση της αποφάσεως 2012/829/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, καθώς και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1264/2012 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, όσον αφορά την καταχώριση στον κανονισμό 267/2012, καθόσον οι εν λόγω νομικές πράξεις αφορούν την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

την άμεση ακύρωση της αποφάσεως 2012/829/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, καθώς και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1264/2012 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, όσον αφορά την καταχώριση στον κανονισμό 267/2012, καθόσον οι εν λόγω νομικές πράξεις αφορούν την προσφεύγουσα·

| — | την έκδοση μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, με το οποίο ανατίθεται στο καθού να προσκομίσει όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον αυτά αφορούν την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

την έκδοση μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, με το οποίο ανατίθεται στο καθού να προσκομίσει όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον αυτά αφορούν την προσφεύγουσα·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

| 1) | Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για αποτελεσματική ένδικη προστασία
  Στο πλαίσιο αυτό υποστηρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η περιλαμβανόμενη στις προσβαλλόμενες νομικές πράξεις αιτιολόγηση δεν είναι κατανοητή για την προσφεύγουσα και, επίσης, το καθού δεν ανακοίνωσε ιδιαιτέρως στην προσφεύγουσα μία κατανοητή αιτιολόγηση. Για τους λόγους αυτούς, τα δικαιώματά της άμυνας και το δικαίωμά της για αποτελεσματική ένδικη προστασία έχουν προσβληθεί. Υφίσταται επίσης παραβίαση της αρχής της νόμιμης ακροάσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις δεν της επιδόθηκαν από το καθού και ότι δεν έλαβε χώρα καμία ακρόαση. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι το καθού δεν εξέτασε ορθώς τις αφορώσες την προσφεύγουσα περιστάσεις. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, αυτή δεν μπορεί να έχει μία δίκαιη δίκη σύμφωνα με τις αρχές του κράτους δικαίου, δεδομένου ότι, ελλείψει γνώσεως των σχετικών μομφών και των προβαλλόμενων αποδεικτικών μέσων του Συμβουλίου, αυτή δεν μπορεί να εκφέρει συγκεκριμένα τη γνώμη της και επίσης να προσκομίσει ενδεχόμενες ανταποδείξεις στο πλαίσιο της διαφοράς. |
| --- | --- |

1)

Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για αποτελεσματική ένδικη προστασία

Στο πλαίσιο αυτό υποστηρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η περιλαμβανόμενη στις προσβαλλόμενες νομικές πράξεις αιτιολόγηση δεν είναι κατανοητή για την προσφεύγουσα και, επίσης, το καθού δεν ανακοίνωσε ιδιαιτέρως στην προσφεύγουσα μία κατανοητή αιτιολόγηση. Για τους λόγους αυτούς, τα δικαιώματά της άμυνας και το δικαίωμά της για αποτελεσματική ένδικη προστασία έχουν προσβληθεί. Υφίσταται επίσης παραβίαση της αρχής της νόμιμης ακροάσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις δεν της επιδόθηκαν από το καθού και ότι δεν έλαβε χώρα καμία ακρόαση. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι το καθού δεν εξέτασε ορθώς τις αφορώσες την προσφεύγουσα περιστάσεις. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, αυτή δεν μπορεί να έχει μία δίκαιη δίκη σύμφωνα με τις αρχές του κράτους δικαίου, δεδομένου ότι, ελλείψει γνώσεως των σχετικών μομφών και των προβαλλόμενων αποδεικτικών μέσων του Συμβουλίου, αυτή δεν μπορεί να εκφέρει συγκεκριμένα τη γνώμη της και επίσης να προσκομίσει ενδεχόμενες ανταποδείξεις στο πλαίσιο της διαφοράς.

| 2) | Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
  Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση κατά την έκδοση των προσβαλλομένων νομικών πράξεων. Το Συμβούλιο εξέτασε την υπόθεση, στην οποία βασίζονται οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις, ανεπαρκώς και/ή εσφαλμένως. Στο πλαίσιο αυτό υποστηρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι λόγοι εκδόσεως των περιοριστικών μέσων, που αναφέρονται ως προς την προσφεύγουσα στις προσβαλλόμενες νομικές πράξεις, δεν ευσταθούν. Οι προσβαλλόμενες πράξεις, επιπλέον, προσκρούουν στην αρχή της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

2)

Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας

Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση κατά την έκδοση των προσβαλλομένων νομικών πράξεων. Το Συμβούλιο εξέτασε την υπόθεση, στην οποία βασίζονται οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις, ανεπαρκώς και/ή εσφαλμένως. Στο πλαίσιο αυτό υποστηρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι λόγοι εκδόσεως των περιοριστικών μέσων, που αναφέρονται ως προς την προσφεύγουσα στις προσβαλλόμενες νομικές πράξεις, δεν ευσταθούν. Οι προσβαλλόμενες πράξεις, επιπλέον, προσκρούουν στην αρχή της αναλογικότητας.

| 3) | Τρίτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή των δικαιωμάτων που διασφαλίζει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
  Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο σημείο αυτό ότι οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις προσβάλλουν τα διασφαλιζόμενα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2010, C 83, σ. 389) (στο εξής: Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) θεμελιώδη δικαιώματά της. Συναφώς, αυτή προβάλλει την προσβολή της επιχειρηματικής ελευθερίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (άρθρο 16 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του δικαιώματος να κάνει χρήση των νομίμως αποκτηθέντων αγαθών της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα να τα διαθέτει ελεύθερα (άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων). Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως (άρθρο 20 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων (άρθρο 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων). |
| --- | --- |

3)

Τρίτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή των δικαιωμάτων που διασφαλίζει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο σημείο αυτό ότι οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις προσβάλλουν τα διασφαλιζόμενα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2010, C 83, σ. 389) (στο εξής: Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) θεμελιώδη δικαιώματά της. Συναφώς, αυτή προβάλλει την προσβολή της επιχειρηματικής ελευθερίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (άρθρο 16 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του δικαιώματος να κάνει χρήση των νομίμως αποκτηθέντων αγαθών της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα να τα διαθέτει ελεύθερα (άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων). Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως (άρθρο 20 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων (άρθρο 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων).

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/25 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/25

---

Προσφυγή της 4ης Μαρτίου 2013 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Baumarkt Praktiker Deutschland (PRO OUTDOOR)

(Υπόθεση T-127/13)

2013/C 129/49

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Seijo Veiguela και J. Rivas Zurdo, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Baumarkt Praktiker Deutschland GmbH (Αμβούργο, Γερμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 1900/2011-2, στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή της προσφεύγουσας και επικυρώνει την απόφαση του τμήματος ανακοπών περί μερικής χορηγήσεως του υπ’ αριθ. 4 782 215 λεκτικού κοινοτικού σήματος «PRO OUTDOOR» |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 1900/2011-2, στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή της προσφεύγουσας και επικυρώνει την απόφαση του τμήματος ανακοπών περί μερικής χορηγήσεως του υπ’ αριθ. 4 782 215 λεκτικού κοινοτικού σήματος «PRO OUTDOOR»

| — | να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα τον αντίδικο ή τους αντιδίκους που θα αντιταχθούν στην παρούσα προσφυγή. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα τον αντίδικο ή τους αντιδίκους που θα αντιταχθούν στην παρούσα προσφυγή.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «PRO OUTDOOR» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 12, 14, 18, 22, 24, 25, 28 και 35

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Baumarkt Praktiker Deutschland GmbH

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εικονιστικό σήμα με τα λεκτικά στοιχεία «OUTDOOR GARDEN BARBECUE CAMPING» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 12, 18, 22, 24, 25 και 28

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι:

| — | Παράβαση του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009, καθώς και των κανόνων 48 και 49 του κανονισμού 2868/95· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009, καθώς και των κανόνων 48 και 49 του κανονισμού 2868/95·

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/26 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/26

---

Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Polynt και Sitre κατά ΕΟΧΠ

(Υπόθεση T-134/13)

2013/C 129/50

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Polynt SpA (Scanzorosciate, Ιταλία) και Sitre Srl (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ)

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή·

| — | να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση ED/169/2012 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (στο εξής: ΕΟΧΠ), σχετικά με τον χαρακτηρισμό του κυκλοεξανο-1,2-δικαρβονικού ανυδρίτη, του cis-κυκλοεξανο-1,2-δικαρβονικού ανυδρίτη και του trans- κυκλοεξανο-1,2-δικαρβονικού ανυδρίτη (στο εξής, από κοινού: HHPA) ως ουσιών που πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού 1907/2006 (1) (στο εξής: κανονισμός REACH), σύμφωνα με το άρθρο 59 του κανονισμού REACH, καθόσον αφορά τους HHPA και τα μονομερή τους· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση ED/169/2012 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (στο εξής: ΕΟΧΠ), σχετικά με τον χαρακτηρισμό του κυκλοεξανο-1,2-δικαρβονικού ανυδρίτη, του cis-κυκλοεξανο-1,2-δικαρβονικού ανυδρίτη και του trans- κυκλοεξανο-1,2-δικαρβονικού ανυδρίτη (στο εξής, από κοινού: HHPA) ως ουσιών που πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού 1907/2006 (1) (στο εξής: κανονισμός REACH), σύμφωνα με το άρθρο 59 του κανονισμού REACH, καθόσον αφορά τους HHPA και τα μονομερή τους·

| — | να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.

| 1) | Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο: (i) οι ευαισθητοποιητικές ουσίες του αναπνευστικού συστήματος δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH και (ii) ο ΕΟΧΠ δεν αιτιολόγησε επαρκώς και δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία προς απόδειξη του ότι οι HHPA «προκαλούν ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας» αυτού που προκαλεί η χρήση καρκινογόνων, μεταλλαξιογενών και τοξικών για την αναπαραγωγή ουσιών (στο εξής: ΚΜΤΑ ουσίες), κατηγορίας 1, δεδομένου ότι:






  — | οι ΚΜΤΑ ουσίες έχουν μη αναστρέψιμα αποτελέσματα, ενώ στην περίπτωση των HHPA τα αποτελέσματα ευαισθητοποιήσεως του αναπνευστικού συστήματος δεν είναι μη αναστρέψιμα· |
| --- | --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο: (i) οι ευαισθητοποιητικές ουσίες του αναπνευστικού συστήματος δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH και (ii) ο ΕΟΧΠ δεν αιτιολόγησε επαρκώς και δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία προς απόδειξη του ότι οι HHPA «προκαλούν ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας» αυτού που προκαλεί η χρήση καρκινογόνων, μεταλλαξιογενών και τοξικών για την αναπαραγωγή ουσιών (στο εξής: ΚΜΤΑ ουσίες), κατηγορίας 1, δεδομένου ότι:

—

οι ΚΜΤΑ ουσίες έχουν μη αναστρέψιμα αποτελέσματα, ενώ στην περίπτωση των HHPA τα αποτελέσματα ευαισθητοποιήσεως του αναπνευστικού συστήματος δεν είναι μη αναστρέψιμα·

| — | δεν υφίσταται έκθεση των καταναλωτών ή των εργαζομένων στους HHPA· |
| --- | --- |

—

δεν υφίσταται έκθεση των καταναλωτών ή των εργαζομένων στους HHPA·

| — | η αξιολόγηση των HHPA στηρίζεται σε παλαιά και παρωχημένα πλέον στοιχεία· |
| --- | --- |

—

η αξιολόγηση των HHPA στηρίζεται σε παλαιά και παρωχημένα πλέον στοιχεία·

| — | κατά την αξιολόγηση δεν ελήφθησαν υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία. |
| --- | --- |

—

κατά την αξιολόγηση δεν ελήφθησαν υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον οι προσφεύγουσες δεν είχαν τη δυνατότητα να προασπίσουν πλήρως τα συμφέροντά τους, ελλείψει αντικειμενικού κριτηρίου βάσει του οποίου θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι ορισμένη ουσία προκαλεί ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας, κατά το άρθρο 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH, ειδικώς στην περίπτωση ουσιών ευαισθητοποιητικών του αναπνευστικού συστήματος, όπως οι HHPA, και λόγω του ότι ο ΕΟΧΠ δεν έλαβε υπόψη όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και τα στοιχεία που προσκόμισε η βιομηχανία κατά την ταχθείσα προθεσμία για την υποβολή παρατηρήσεων. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον οι προσφεύγουσες δεν είχαν τη δυνατότητα να προασπίσουν πλήρως τα συμφέροντά τους, ελλείψει αντικειμενικού κριτηρίου βάσει του οποίου θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι ορισμένη ουσία προκαλεί ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας, κατά το άρθρο 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH, ειδικώς στην περίπτωση ουσιών ευαισθητοποιητικών του αναπνευστικού συστήματος, όπως οι HHPA, και λόγω του ότι ο ΕΟΧΠ δεν έλαβε υπόψη όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και τα στοιχεία που προσκόμισε η βιομηχανία κατά την ταχθείσα προθεσμία για την υποβολή παρατηρήσεων.

| 3) | Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον ο ΕΟΧΠ είχε τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ ενδεχόμενων μέτρων όσον αφορά τους HHPA, πλην όμως, χαρακτηρίζοντας τους HHPA ως «ουσίες που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία», ζημίωσε τις προσφεύγουσες κατά τρόπο δυσανάλογο σε σχέση με τους επιδιωκόμενους σκοπούς. |
| --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον ο ΕΟΧΠ είχε τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ ενδεχόμενων μέτρων όσον αφορά τους HHPA, πλην όμως, χαρακτηρίζοντας τους HHPA ως «ουσίες που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία», ζημίωσε τις προσφεύγουσες κατά τρόπο δυσανάλογο σε σχέση με τους επιδιωκόμενους σκοπούς.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής, καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/26 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/26

---

Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Hitachi Chemical Europe κ.λπ. κατά ΕΟΧΠ

(Υπόθεση T-135/13)

2013/C 129/51

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Hitachi Chemical Europe GmbH (Ντύσσελντορφ, Γερμανία), Polynt SpA (Scanzorosciate, Ιταλία) και Sitre Srl (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ)

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή·

| — | να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση ED/169/2012 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (στο εξής: ΕΟΧΠ), με την οποία ο εξαϋδρομεθυλοφθαλικός ανυδρίτης, ο εξαϋδρο-4-μεθυλοφθαλικός ανυδρίτης, ο εξαϋδρο-1-μεθυλοφθαλικός ανυδρίτης και ο εξαϋδρο-3-μεθυλοφθαλικός ανυδρίτης (στο εξής, από κοινού: MHHPA) χαρακτηρίζονται ως ουσίες που πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού 1907/2006 (1) (στο εξής: κανονισμός REACH), σύμφωνα με το άρθρο 59 του κανονισμού REACH, καθόσον αφορά τους MHHPA και τα μονομερή τους· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση ED/169/2012 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (στο εξής: ΕΟΧΠ), με την οποία ο εξαϋδρομεθυλοφθαλικός ανυδρίτης, ο εξαϋδρο-4-μεθυλοφθαλικός ανυδρίτης, ο εξαϋδρο-1-μεθυλοφθαλικός ανυδρίτης και ο εξαϋδρο-3-μεθυλοφθαλικός ανυδρίτης (στο εξής, από κοινού: MHHPA) χαρακτηρίζονται ως ουσίες που πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού 1907/2006 (1) (στο εξής: κανονισμός REACH), σύμφωνα με το άρθρο 59 του κανονισμού REACH, καθόσον αφορά τους MHHPA και τα μονομερή τους·

| — | να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.

| 1) | Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο: (i) οι ευαισθητοποιητικές ουσίες του αναπνευστικού συστήματος δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH και (ii) ο ΕΟΧΠ δεν αιτιολόγησε επαρκώς και δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία προς απόδειξη του ότι οι MHHPA «προκαλούν ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας» αυτού που προκαλεί η χρήση καρκινογόνων, μεταλλαξιογενών και τοξικών για την αναπαραγωγή ουσιών (στο εξής: ΚΜΤΑ ουσίες), κατηγορίας 1, δεδομένου ότι:






  — | οι ΚΜΤΑ ουσίες έχουν μη αναστρέψιμα αποτελέσματα, ενώ στην περίπτωση των MHHPA τα αποτελέσματα ευαισθητοποιήσεως του αναπνευστικού συστήματος δεν είναι μη αναστρέψιμα· |
| --- | --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο: (i) οι ευαισθητοποιητικές ουσίες του αναπνευστικού συστήματος δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH και (ii) ο ΕΟΧΠ δεν αιτιολόγησε επαρκώς και δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία προς απόδειξη του ότι οι MHHPA «προκαλούν ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας» αυτού που προκαλεί η χρήση καρκινογόνων, μεταλλαξιογενών και τοξικών για την αναπαραγωγή ουσιών (στο εξής: ΚΜΤΑ ουσίες), κατηγορίας 1, δεδομένου ότι:

—

οι ΚΜΤΑ ουσίες έχουν μη αναστρέψιμα αποτελέσματα, ενώ στην περίπτωση των MHHPA τα αποτελέσματα ευαισθητοποιήσεως του αναπνευστικού συστήματος δεν είναι μη αναστρέψιμα·

| — | δεν υφίσταται έκθεση των καταναλωτών ή των εργαζομένων στους MHHPA· |
| --- | --- |

—

δεν υφίσταται έκθεση των καταναλωτών ή των εργαζομένων στους MHHPA·

| — | η αξιολόγηση των MHHPA στηρίζεται σε παλαιά και παρωχημένα πλέον στοιχεία· |
| --- | --- |

—

η αξιολόγηση των MHHPA στηρίζεται σε παλαιά και παρωχημένα πλέον στοιχεία·

| — | κατά την αξιολόγηση δεν ελήφθησαν υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία. |
| --- | --- |

—

κατά την αξιολόγηση δεν ελήφθησαν υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία.

| — | η αξιολόγηση στηρίχθηκε κυρίως σε συσχετισμό με άλλη ουσία, γεγονός επιστημονικά αμφισβητήσιμο που καταδεικνύει τα ελλιπή και περιορισμένα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των MHHPA. |
| --- | --- |

—

η αξιολόγηση στηρίχθηκε κυρίως σε συσχετισμό με άλλη ουσία, γεγονός επιστημονικά αμφισβητήσιμο που καταδεικνύει τα ελλιπή και περιορισμένα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των MHHPA.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον οι προσφεύγουσες δεν είχαν τη δυνατότητα να προασπίσουν πλήρως τα συμφέροντά τους, ελλείψει αντικειμενικού κριτηρίου βάσει του οποίου θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι ορισμένη ουσία προκαλεί ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας, κατά το άρθρο 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH, ειδικώς στην περίπτωση ουσιών ευαισθητοποιητικών του αναπνευστικού συστήματος, όπως οι MHHPA, και λόγω του ότι ο ΕΟΧΠ δεν έλαβε υπόψη όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και τα στοιχεία που προσκόμισε η βιομηχανία κατά την ταχθείσα προθεσμία για την υποβολή παρατηρήσεων. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον οι προσφεύγουσες δεν είχαν τη δυνατότητα να προασπίσουν πλήρως τα συμφέροντά τους, ελλείψει αντικειμενικού κριτηρίου βάσει του οποίου θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι ορισμένη ουσία προκαλεί ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας, κατά το άρθρο 57, στοιχείο στ', του κανονισμού REACH, ειδικώς στην περίπτωση ουσιών ευαισθητοποιητικών του αναπνευστικού συστήματος, όπως οι MHHPA, και λόγω του ότι ο ΕΟΧΠ δεν έλαβε υπόψη όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και τα στοιχεία που προσκόμισε η βιομηχανία κατά την ταχθείσα προθεσμία για την υποβολή παρατηρήσεων.

| 3) | Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον ο ΕΟΧΠ είχε τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ ενδεχόμενων μέτρων όσον αφορά τους MHHPA, πλην όμως, χαρακτηρίζοντας τους MHHPA ως «ουσίες που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία», ζημίωσε τις προσφεύγουσες κατά τρόπο δυσανάλογο σε σχέση με τους επιδιωκόμενους σκοπούς. |
| --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον ο ΕΟΧΠ είχε τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ ενδεχόμενων μέτρων όσον αφορά τους MHHPA, πλην όμως, χαρακτηρίζοντας τους MHHPA ως «ουσίες που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία», ζημίωσε τις προσφεύγουσες κατά τρόπο δυσανάλογο σε σχέση με τους επιδιωκόμενους σκοπούς.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής, καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/27 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/27

---

Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2013 — Saferoad RRS κατά ΓΕΕΑ (MEGARAIL)

(Υπόθεση T-137/13)

2013/C 129/52

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Saferoad RRS GmbH (Weroth, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Czychowski, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 9ης Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση R 2536/2011-4, καθώς και την απόφαση του πρώτου εξεταστή, της 23ης Νοεμβρίου 2011, καθόσον απέρριψε την καταχώριση του σήματος, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 9ης Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση R 2536/2011-4, καθώς και την απόφαση του πρώτου εξεταστή, της 23ης Νοεμβρίου 2011, καθόσον απέρριψε την καταχώριση του σήματος,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «MEGARAIL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 19 και 37

Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως για καταχώριση

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι:

| — | παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ' του κανονισμού 207/2009 |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ' του κανονισμού 207/2009

| — | παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009 |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/28

---

Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2013 — SEA Handling κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-152/13)

2013/C 129/53

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: SEA Handling SpA (Somma Lombardo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι B. Nascimbene, F. Rossi dal Pozzo, M. Merla και L. Cappelletti)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση [C(2012) 9448 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2012], με την οποία η Επιτροπή αφενός έκρινε ότι τα μέτρα που εφάρμοσε η εταιρία SEA, υπό μορφή αυξήσεων κεφαλαίου, υπέρ της εταιρίας SEA Handling συνιστούν κρατικές ενισχύσεις ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά και αφετέρου διέταξε την ανάκτηση των ενισχύσεων, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση [C(2012) 9448 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2012], με την οποία η Επιτροπή αφενός έκρινε ότι τα μέτρα που εφάρμοσε η εταιρία SEA, υπό μορφή αυξήσεων κεφαλαίου, υπέρ της εταιρίας SEA Handling συνιστούν κρατικές ενισχύσεις ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά και αφετέρου διέταξε την ανάκτηση των ενισχύσεων,

| — | επικουρικά, να ακυρώσει το άρθρο 3 της προσβαλλόμενης απόφασης, με το οποίο η Επιτροπή διέταξε την ανάκτηση των ποσών που θεωρεί ότι συνιστούν κρατικές ενισχύσεις, |
| --- | --- |

—

επικουρικά, να ακυρώσει το άρθρο 3 της προσβαλλόμενης απόφασης, με το οποίο η Επιτροπή διέταξε την ανάκτηση των ποσών που θεωρεί ότι συνιστούν κρατικές ενισχύσεις,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα

Η προσβαλλόμενη εν προκειμένω απόφαση είναι η ίδια με την απόφαση που προσβάλλεται στην υπόθεση Τ-125/13, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής.

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακύρωσης.

| 1) | Πρώτος λόγος: παράβαση κανόνων που διέπουν τη διαδικασία.






  — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται αφενός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στον κανονισμό (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1) και προσβάλλει τα δικαιώματα της SEA Handling ως προς τη διεξαγωγή της διαδικασίας και αφετέρου ότι δεν διεξήχθη η προσήκουσα προκαταρκτική έρευνα, καθόσον δεν διεξήχθη έρευνα και δεν πραγματοποιήθηκε προκαταρκτική αξιολόγηση για την περίοδο 2006-2010. |
| --- | --- | --- |

1)

Πρώτος λόγος: παράβαση κανόνων που διέπουν τη διαδικασία.

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται αφενός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στον κανονισμό (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1) και προσβάλλει τα δικαιώματα της SEA Handling ως προς τη διεξαγωγή της διαδικασίας και αφετέρου ότι δεν διεξήχθη η προσήκουσα προκαταρκτική έρευνα, καθόσον δεν διεξήχθη έρευνα και δεν πραγματοποιήθηκε προκαταρκτική αξιολόγηση για την περίοδο 2006-2010.

| — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, αν ληφθούν υπόψη η διάρκεια της διαδικασίας και ιδιαίτερα η αδικαιολόγητα μακρά διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας. |
| --- | --- |

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, αν ληφθούν υπόψη η διάρκεια της διαδικασίας και ιδιαίτερα η αδικαιολόγητα μακρά διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας.

| 2) | Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, από την άποψη της χρησιμοποίησης κρατικών πόρων.






  — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επ’ αυτού ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη και ότι δεν έχει διεξαχθεί έρευνα σε σχέση με το ότι δεν υπήρξε επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού· επιπλέον, δεν έχει αποδειχθεί ότι διατέθηκαν κρατικοί πόροι. |
| --- | --- | --- |

2)

Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, από την άποψη της χρησιμοποίησης κρατικών πόρων.

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επ’ αυτού ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη και ότι δεν έχει διεξαχθεί έρευνα σε σχέση με το ότι δεν υπήρξε επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού· επιπλέον, δεν έχει αποδειχθεί ότι διατέθηκαν κρατικοί πόροι.

| 3) | Τρίτος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, από την άποψη του καταλογισμού.






  — | Κατά την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν βασίζεται σε εξατομικευμένη εξέταση των επιμέρους αποφάσεων αύξησης κεφαλαίου και η Επιτροπή δεν εξήγησε για ποιο λόγο θεωρεί ότι υπήρχε ενιαίο σχέδιο κρατικής στήριξης υπέρ της SEA Handling κατά την περίοδο 2002-2010. |
| --- | --- | --- |

3)

Τρίτος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, από την άποψη του καταλογισμού.

—

Κατά την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν βασίζεται σε εξατομικευμένη εξέταση των επιμέρους αποφάσεων αύξησης κεφαλαίου και η Επιτροπή δεν εξήγησε για ποιο λόγο θεωρεί ότι υπήρχε ενιαίο σχέδιο κρατικής στήριξης υπέρ της SEA Handling κατά την περίοδο 2002-2010.

| — | Η προσφεύγουσα προσθέτει συναφώς ότι οι ενδείξεις που επικαλείται η Επιτροπή δεν αποδεικνύουν ότι τα επίμαχα μέτρα πρέπει να καταλογιστούν στο Δημόσιο και η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει τα στοιχεία που προσκόμισαν οι ενδιαφερόμενοι για να αποδείξουν ότι τα μέτρα δεν μπορούν να καταλογιστούν στο Δημόσιο. |
| --- | --- |

—

Η προσφεύγουσα προσθέτει συναφώς ότι οι ενδείξεις που επικαλείται η Επιτροπή δεν αποδεικνύουν ότι τα επίμαχα μέτρα πρέπει να καταλογιστούν στο Δημόσιο και η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει τα στοιχεία που προσκόμισαν οι ενδιαφερόμενοι για να αποδείξουν ότι τα μέτρα δεν μπορούν να καταλογιστούν στο Δημόσιο.

| 4) | Τέταρτος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, από την άποψη της αρχής του ιδιώτη επενδυτή.






  — | Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή αφενός δεν απέδειξε ότι εν προκειμένω ένας ιδιώτης επενδυτής που θα μπορούσε να συγκριθεί με την SEA δεν θα είχε επιλέξει την ανακεφαλαιοποίηση της θυγατρικής του εταιρίας και αφετέρου περιορίστηκε να αμφισβητήσει γενικά την ορθότητα των παραμέτρων που χρησιμοποίησε η SEA ενόψει της επιχειρηματικής επιλογής στην οποία προέβη. |
| --- | --- | --- |

4)

Τέταρτος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, από την άποψη της αρχής του ιδιώτη επενδυτή.

—

Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή αφενός δεν απέδειξε ότι εν προκειμένω ένας ιδιώτης επενδυτής που θα μπορούσε να συγκριθεί με την SEA δεν θα είχε επιλέξει την ανακεφαλαιοποίηση της θυγατρικής του εταιρίας και αφετέρου περιορίστηκε να αμφισβητήσει γενικά την ορθότητα των παραμέτρων που χρησιμοποίησε η SEA ενόψει της επιχειρηματικής επιλογής στην οποία προέβη.

| — | Κατά την προσφεύγουσα, πρέπει επίσης να αναγνωριστεί ότι τα επίμαχα μέτρα κακώς δεν εντάχθηκαν στο όλο πλαίσιο του ομίλου SEA και ότι τα γεγονότα σχετικά με τη σύγκριση της SEA Handling με τους άλλους επιχειρηματίες εκτιμήθηκαν εσφαλμένα, καθώς και ότι η αρχή του ιδιώτη επενδυτή εφαρμόστηκε εσφαλμένα, λόγω μη πραγματοποίησης ανάλυσης των επιμέρους αυξήσεων κεφαλαίου. |
| --- | --- |

—

Κατά την προσφεύγουσα, πρέπει επίσης να αναγνωριστεί ότι τα επίμαχα μέτρα κακώς δεν εντάχθηκαν στο όλο πλαίσιο του ομίλου SEA και ότι τα γεγονότα σχετικά με τη σύγκριση της SEA Handling με τους άλλους επιχειρηματίες εκτιμήθηκαν εσφαλμένα, καθώς και ότι η αρχή του ιδιώτη επενδυτή εφαρμόστηκε εσφαλμένα, λόγω μη πραγματοποίησης ανάλυσης των επιμέρους αυξήσεων κεφαλαίου.

| 5) | Πέμπτος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.






  — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επ’ αυτού ότι υπήρξε νομική πλάνη ως προς την έκταση εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών στον αερολιμενικό τομέα, καθόσον οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές δεν είχαν εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση. |
| --- | --- | --- |

5)

Πέμπτος λόγος: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επ’ αυτού ότι υπήρξε νομική πλάνη ως προς την έκταση εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών στον αερολιμενικό τομέα, καθόσον οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές δεν είχαν εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση.

| — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων ενέχει πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης και είναι αναιτιολόγητη, καθόσον η Επιτροπή παραμόρφωσε το περιεχόμενο της προϋπόθεσης αποκατάστασης της μακροπρόθεσμης κερδοφορίας της εταιρίας, απέρριψε κακώς τα αντισταθμιστικά μέτρα που είχε προτείνει η SEA στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης της θυγατρικής της και δεν έλαβε προσηκόντως υπόψη το γεγονός ότι οι επίμαχες αυξήσεις κεφαλαίου πραγματοποιήθηκαν πάντοτε με γνώμονα αυτό που ήταν απολύτως αναγκαίο για την αναδιάρθρωση της εταιρίας. |
| --- | --- |

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων ενέχει πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης και είναι αναιτιολόγητη, καθόσον η Επιτροπή παραμόρφωσε το περιεχόμενο της προϋπόθεσης αποκατάστασης της μακροπρόθεσμης κερδοφορίας της εταιρίας, απέρριψε κακώς τα αντισταθμιστικά μέτρα που είχε προτείνει η SEA στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης της θυγατρικής της και δεν έλαβε προσηκόντως υπόψη το γεγονός ότι οι επίμαχες αυξήσεις κεφαλαίου πραγματοποιήθηκαν πάντοτε με γνώμονα αυτό που ήταν απολύτως αναγκαίο για την αναδιάρθρωση της εταιρίας.

| 6) | Έκτος λόγος: έλλειψη νομιμότητας της διαταγής ανάκτησης.






  — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η διαταγή ανάκτησης είναι παράνομη λόγω παραβίασης της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της υποχρέωσης αιτιολόγησης. |
| --- | --- | --- |

6)

Έκτος λόγος: έλλειψη νομιμότητας της διαταγής ανάκτησης.

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η διαταγή ανάκτησης είναι παράνομη λόγω παραβίασης της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της υποχρέωσης αιτιολόγησης.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/29 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/29

---

Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2013 — Comune di Milano κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-167/13)

2013/C 129/54

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Comune di Milano (Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Grassani και A. Franchi, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση C(2012) 9448 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με αυξήσεις κεφαλαίων τις οποίες πραγματοποίησε η εταιρία SEA S.p.A. υπέρ της SEA Handling S.p.A.· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση C(2012) 9448 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με αυξήσεις κεφαλαίων τις οποίες πραγματοποίησε η εταιρία SEA S.p.A. υπέρ της SEA Handling S.p.A.·

| — | επικουρικώς, λαμβανομένων υπόψη των εξαιρετικών περιστάσεων που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη περίπτωση οι οποίες δημιούργησαν στην προσφεύγουσα δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι οι αυξήσεις κεφαλαίου δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, να ακυρώσει τα άρθρα 3, 4 και 5 της αποφάσεως με τα οποία προβλέπεται υποχρέωση αναζητήσεως από την Ιταλία· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, λαμβανομένων υπόψη των εξαιρετικών περιστάσεων που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη περίπτωση οι οποίες δημιούργησαν στην προσφεύγουσα δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι οι αυξήσεις κεφαλαίου δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, να ακυρώσει τα άρθρα 3, 4 και 5 της αποφάσεως με τα οποία προβλέπεται υποχρέωση αναζητήσεως από την Ιταλία·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1) | Με τον πρώτο λόγο, ο οποίος αφορά παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ο Comune di Milano υποστηρίζει ότι η απόφαση πάσχει από σφάλμα συνιστάμενο στο ότι η Επιτροπή έκρινε ότι τα επίδικα μέτρα έπρεπε να καταλογιστούν στον Comune (κι επομένως στο Δημόσιο). Κατά τον Comune, η Επιτροπή δεν παρέσχε αποδεικτικά στοιχεία για τον καταλογισμό αυτό, με αποτέλεσμα τα επίμαχα μέτρα να μην μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις. |
| --- | --- |

1)

Με τον πρώτο λόγο, ο οποίος αφορά παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ο Comune di Milano υποστηρίζει ότι η απόφαση πάσχει από σφάλμα συνιστάμενο στο ότι η Επιτροπή έκρινε ότι τα επίδικα μέτρα έπρεπε να καταλογιστούν στον Comune (κι επομένως στο Δημόσιο). Κατά τον Comune, η Επιτροπή δεν παρέσχε αποδεικτικά στοιχεία για τον καταλογισμό αυτό, με αποτέλεσμα τα επίμαχα μέτρα να μην μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις.

| 2) | Με τον δεύτερο λόγο, ο οποίος επίσης αφορά παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ο Comune di Milano υποστηρίζει ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη στο μέτρο που η Επιτροπή έκρινε ότι δεν πληρούνταν εν προκειμένω το κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Αντιθέτως, το κριτήριο αυτό ικανοποιείται πλήρως, και ουδέν πλεονέκτημα αποκόμισε ο δικαιούχος των μέτρων, οπότε τα επίμαχα μέτρα δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις. |
| --- | --- |

2)

Με τον δεύτερο λόγο, ο οποίος επίσης αφορά παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ο Comune di Milano υποστηρίζει ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη στο μέτρο που η Επιτροπή έκρινε ότι δεν πληρούνταν εν προκειμένω το κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Αντιθέτως, το κριτήριο αυτό ικανοποιείται πλήρως, και ουδέν πλεονέκτημα αποκόμισε ο δικαιούχος των μέτρων, οπότε τα επίμαχα μέτρα δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις.

| 3) | Με τον τρίτο λόγο, ο Comune di Milano προβάλλει παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με τις ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων και των κατευθυντηρίων γραμμών για τον αερολιμενικό τομέα, καθώς και τον συνεπακόλουθο παράνομο χαρακτήρα των διαπιστώσεων της Επιτροπής όσον αφορά τη φερόμενη έλλειψη συμβατότητας των επίμαχων μέτρων. |
| --- | --- |

3)

Με τον τρίτο λόγο, ο Comune di Milano προβάλλει παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με τις ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων και των κατευθυντηρίων γραμμών για τον αερολιμενικό τομέα, καθώς και τον συνεπακόλουθο παράνομο χαρακτήρα των διαπιστώσεων της Επιτροπής όσον αφορά τη φερόμενη έλλειψη συμβατότητας των επίμαχων μέτρων.

| 4) | Με τον τέταρτο λόγο, ο οποίος διαρθρώνεται σε δύο μέρη, ο Comune, επικαλούμενος τη συμπεριφορά της Επιτροπής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας, προβάλλει, πρώτον, (α) παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και των δικαιωμάτων άμυνας, και, δεύτερον, (β) παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης με αποτέλεσμα να είναι παράνομη η υποχρέωση αναζητήσεως. |
| --- | --- |

4)

Με τον τέταρτο λόγο, ο οποίος διαρθρώνεται σε δύο μέρη, ο Comune, επικαλούμενος τη συμπεριφορά της Επιτροπής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας, προβάλλει, πρώτον, (α) παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και των δικαιωμάτων άμυνας, και, δεύτερον, (β) παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης με αποτέλεσμα να είναι παράνομη η υποχρέωση αναζητήσεως.

---

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/30 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/30

---

Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013 — Brune κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-94/11) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Ακύρωση αποφάσεως περί μη εγγραφής στον πίνακα επιτυχόντων - Εκτέλεση δεδικασμένου - Αρχή της νομιμότητας - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας βάλλουσα κατά αποφάσεως περί επαναλήψεως της διαδικασίας του διαγωνισμού)

2013/C 129/55

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Markus Brune (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Mannes, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της EPSO να επαναλάβει μέρος της διαδικασίας του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/26/05 και να καλέσει τον προσφεύγοντα σε νέα προφορική εξέταση, καθώς και της αποφάσεως περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον εν λόγω διαγωνισμό λόγω της μη προσελεύσεώς του στην εξέταση.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Ο M. Brune φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. |
| --- | --- |

2)

Ο M. Brune φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

---

(1)  EE C 355 της 3.12.2011, σ. 30.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/30 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/30

---

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-2/13)

2013/C 129/56

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος περί εφαρμογής στις αποδοχές του, από τον Μάιο του 2001 και έως τη λήξη της τοποθετήσεώς του στην Αγκόλα, του διορθωτικού συντελεστή που προβλέπουν τα άρθρα 12 και 13 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ.

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την απόφαση, ανεξαρτήτως της μορφής υπό την οποία εκδόθηκε, με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την από 24 Οκτωβρίου 2011 αίτησή του· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση, ανεξαρτήτως της μορφής υπό την οποία εκδόθηκε, με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την από 24 Οκτωβρίου 2011 αίτησή του·

| — | εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την πράξη, ανεξαρτήτως της μορφής υπό την οποία εκδόθηκε, με την οποία η Επιτροπή απέρριψε τη διοικητική ένσταση της 21ης Μαΐου 2012 την οποία ο προφεύγων υπέβαλε στην ΑΔΑ κατά της απορρίψεως της από 24 Οκτωβρίου 2011 αιτήσεώς του και με την οποία ζήτησε από την Επιτροπή να ακυρώσει την απόφαση αυτή και να δεχθεί την αίτηση της 24ης Οκτωβρίου 2011· |
| --- | --- |

—

εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την πράξη, ανεξαρτήτως της μορφής υπό την οποία εκδόθηκε, με την οποία η Επιτροπή απέρριψε τη διοικητική ένσταση της 21ης Μαΐου 2012 την οποία ο προφεύγων υπέβαλε στην ΑΔΑ κατά της απορρίψεως της από 24 Οκτωβρίου 2011 αιτήσεώς του και με την οποία ζήτησε από την Επιτροπή να ακυρώσει την απόφαση αυτή και να δεχθεί την αίτηση της 24ης Οκτωβρίου 2011·

| — | εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει το υπηρεσιακό σημείωμα της 14ης Αυγούστου 2012· |
| --- | --- |

—

εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει το υπηρεσιακό σημείωμα της 14ης Αυγούστου 2012·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα, για κάθε μήνα από τον Μάιο του 2001 και έως τον τελευταίο μήνα της τοποθετήσεώς του, έστω και μόνο de jure, στην υπηρεσία της αντιπροσωπείας της ΕΚ στην Αγκόλα, το ποσό που προκύπτει από τη διαφορά (στο εξής: διαφορά αποδοχών) μεταξύ του ποσού που θα είχε εισπράξει κανονικά ο προσφεύγων εάν είχε εφαρμοστεί de jure στις μηνιαίες αποδοχές του ο διορθωτικός συντελεστής για την Αγκόλα, όπως αυτός αναφέρεται στο άρθρο 64 του ΚΥΚ και στα άρθρα 12 και 13 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, και των αποδοχών τις οποίες ο προσφεύγων πράγματι εισέπραξε βάσει του άρθρου 62 του ΚΥΚ· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα, για κάθε μήνα από τον Μάιο του 2001 και έως τον τελευταίο μήνα της τοποθετήσεώς του, έστω και μόνο de jure, στην υπηρεσία της αντιπροσωπείας της ΕΚ στην Αγκόλα, το ποσό που προκύπτει από τη διαφορά (στο εξής: διαφορά αποδοχών) μεταξύ του ποσού που θα είχε εισπράξει κανονικά ο προσφεύγων εάν είχε εφαρμοστεί de jure στις μηνιαίες αποδοχές του ο διορθωτικός συντελεστής για την Αγκόλα, όπως αυτός αναφέρεται στο άρθρο 64 του ΚΥΚ και στα άρθρα 12 και 13 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, και των αποδοχών τις οποίες ο προσφεύγων πράγματι εισέπραξε βάσει του άρθρου 62 του ΚΥΚ·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα, για κάθε διαφορά αποδοχών, τόκο λόγω καθυστερήσεως με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια ανακεφαλαιοποίηση, από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες καταβλήθηκαν στον προσφεύγοντα οι μηνιαίες αποδοχές ή κατά τις οποίες έπρεπε να του έχουν καταβληθεί και έως την πραγματική καταβολή των εν λόγω διαφορών αποδοχών· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα, για κάθε διαφορά αποδοχών, τόκο λόγω καθυστερήσεως με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια ανακεφαλαιοποίηση, από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες καταβλήθηκαν στον προσφεύγοντα οι μηνιαίες αποδοχές ή κατά τις οποίες έπρεπε να του έχουν καταβληθεί και έως την πραγματική καταβολή των εν λόγω διαφορών αποδοχών·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα, για κάθε διαφορά αποδοχών, αντιστάθμιση για τη μείωση της αγοραστικής δυνάμεως, λαμβάνοντας υπόψη τις ετήσιες διακυμάνσεις του κόστους ζωής του δείκτη των Βρυξελλών, ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 1 του παραρτήματος ΧΙ του ΚΥΚ ως «διεθνής δείκτης Βρυξελλών», ή οποιονδήποτε άλλο ανάλογο δείκτη που το Δικαστήριο ΔΔ θα κρίνει εύλογο και δίκαιο να εφαρμόσει εν προκειμένω, με ετήσια ανακεφαλαιοποίηση, από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες καταβλήθηκαν στον προσφεύγοντα οι μηνιαίες αποδοχές ή κατά τις οποίες έπρεπε να του έχουν καταβληθεί και έως την πραγματική καταβολή των εν λόγω διαφορών αποδοχών· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα, για κάθε διαφορά αποδοχών, αντιστάθμιση για τη μείωση της αγοραστικής δυνάμεως, λαμβάνοντας υπόψη τις ετήσιες διακυμάνσεις του κόστους ζωής του δείκτη των Βρυξελλών, ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 1 του παραρτήματος ΧΙ του ΚΥΚ ως «διεθνής δείκτης Βρυξελλών», ή οποιονδήποτε άλλο ανάλογο δείκτη που το Δικαστήριο ΔΔ θα κρίνει εύλογο και δίκαιο να εφαρμόσει εν προκειμένω, με ετήσια ανακεφαλαιοποίηση, από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες καταβλήθηκαν στον προσφεύγοντα οι μηνιαίες αποδοχές ή κατά τις οποίες έπρεπε να του έχουν καταβληθεί και έως την πραγματική καταβολή των εν λόγω διαφορών αποδοχών·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/31 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/31

---

Προσφυγή-αγωγή της 14ης Ιανουαρίου 2013 — CK κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-3/13)

2013/C 129/57

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: CK (εκπρόσωποι: M.-A. Lucas, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος.

Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας για το έτος 2011, η οποία καταρτίστηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2012 και οριστικοποιήθηκε στις 9 Μαρτίου 2012· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας για το έτος 2011, η οποία καταρτίστηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2012 και οριστικοποιήθηκε στις 9 Μαρτίου 2012·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή 5 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε με την έκθεση αυτή· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή 5 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε με την έκθεση αυτή·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 129/31 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/31

---

Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-15/13)

2013/C 129/58

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, J.-N. Louis, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως περί περατώσεως των διαδικασιών μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος, χωρίς μεταφορά των δικαιωμάτων αυτών.

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Απριλίου 2012 περί περατώσεως των διαδικασιών μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Απριλίου 2012 περί περατώσεως των διαδικασιών μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---