# Επίσημη Εφημερίδα C 128/2013

| | ISSN 1977-0901
  doi:10.3000/19770901.C_2013.128.ell |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 128 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 56ό έτος4 Μαΐου 2013 |

ISSN 1977-0901

doi:10.3000/19770901.C_2013.128.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 128

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

56ό έτος4 Μαΐου 2013

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Ευρωπαϊκή Επιτροπή |
| 2013/C 128/01 | Ανακοίνωση της Επιτροπής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 97/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1997, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον εξοπλισμό υπό πίεση(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)
   (
  1
  ) | 1 |
| 2013/C 128/02 | Ανακοίνωση της Επιτροπής στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2009/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με τα απλά δοχεία πίεσης(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)
   (
  1
  ) | 17 |
| 2013/C 128/03 | Ανακοίνωση της Επιτροπής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 94/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1994, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τις συσκευές και τα συστήματα προστασίας που προορίζονται για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)
   (
  1
  ) | 20 |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ |
| 2013/C 128/04 | Πληροφορίες που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη για τις κρατικές ενισχύσεις οι οποίες χορηγούνται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης EK στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001 | 30 |
| 2013/C 128/05 | Πληροφορίες που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη σχετικά με κρατικές ενισχύσεις χορηγούμενες βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 800/2008 της Επιτροπής, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (
  1
  ) | 34 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

2013/C 128/01

Ανακοίνωση της Επιτροπής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 97/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1997, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον εξοπλισμό υπό πίεση(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)
   (
  1
  )

(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)

1

1

2013/C 128/02

Ανακοίνωση της Επιτροπής στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2009/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με τα απλά δοχεία πίεσης(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)
   (
  1
  )

(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)

1

17

2013/C 128/03

Ανακοίνωση της Επιτροπής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 94/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1994, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τις συσκευές και τα συστήματα προστασίας που προορίζονται για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)
   (
  1
  )

(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)

1

20

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

2013/C 128/04

Πληροφορίες που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη για τις κρατικές ενισχύσεις οι οποίες χορηγούνται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης EK στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001

30

2013/C 128/05

Πληροφορίες που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη σχετικά με κρατικές ενισχύσεις χορηγούμενες βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 800/2008 της Επιτροπής, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (
  1
  )

1

34

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ |
| | Ευρωπαϊκή Επιτροπή |
| 2013/C 128/06 | Κρατική ενίσχυση — Γερμανία — Κρατική ενίσχυση SA.34045 (2012/C) (πρώην 2012/NN) — Απαλλαγή από τα τέλη δικτύου για τους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας (άρθρο 19 του StromNEV) — Πρόσκληση για την υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
  1
  ) | 43 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

2013/C 128/06

Κρατική ενίσχυση — Γερμανία — Κρατική ενίσχυση SA.34045 (2012/C) (πρώην 2012/NN) — Απαλλαγή από τα τέλη δικτύου για τους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας (άρθρο 19 του StromNEV) — Πρόσκληση για την υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
  1
  )

1

43

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ |

---

(1)   Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

1

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 128/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 128/1

---

Ανακοίνωση της Επιτροπής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 97/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1997 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον εξοπλισμό υπό πίεση

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)

2013/C 128/01

Ο ακόλουθος κατάλογος περιέχει παραπομπές σε εναρμονισμένα πρότυπα για εξοπλισμό υπό πίεση και σε εναρμο- νισμένα βοηθητικά πρότυπα για υλικά που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή εξοπλισμού υπό πίεση. Στην περί- πτωση εναρμονισμένου βοηθητικού προτύπου για υλικά, η υπόθεση της συμμόρφωσης προς τις βασικές απαιτήσεις ασφάλειας περιορίζεται στα τεχνικά δεδομένα των υλικών στα οποία αναφέρεται το πρότυπο και δεν αποτελεί τεκμήριο της επάρκειας του υλικού σε ένα συγκεκριμένο εξοπλισμό. Κατά συνέπεια, τα τεχνικά δεδομένα που αναφέρονται στο πρότυπο που αντιστοιχεί σε κάθε υλικό πρέπει να αξιολογούνται με βάση τις σχεδιαστικές απαι- τήσεις του συγκεκριμένου εξοπλισμού με σκοπό να διαπιστωθεί αν ικανοποιούνται οι βασικές απαιτήσεις ασφάλειας της οδηγίας σχετικά με τον εξοπλισμό υπό πίεση.

| Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης (1) | Στοιχείο αναφοράς και τίτλος του προτύπου
  (έγγραφο αναφοράς) | Έγγραφο αναφοράς | Ημερομηνία λήξης της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης του αντικατασταθέ-ντος προτύπου
  Σημείωση 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| CEN | EN 3-8:2006
  Φορητοί πυροσβεστήρες - Μέρος 8: Πρόσθετες απαιτήσεις στο ΕΝ 3-7 για την κατασκευή, αντοχή σε πίεση και μηχανικές δοκιμές για πυροσβεστήρες με μία μέγιστη επιτρεπτή πίεση ίση σε ή χαμηλότερη από 30 bar | | |
| EN 3-8:2006/AC:2007 | | |
| CEN | EN 19:2002
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Σήμανση των μεταλλικών βαλβίδων | | |
| CEN | EN 267:2009+A1:2011
  Καυστήρες διασκορπισμού ελαίου τύπου μονομπλόκ - Δοκιμή | EN 267:2009
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 287-1:2011
  Δοκιμασία καταλληλότητας συγκολλητών - Συγκόλληση με τήξη - Μέρος 1: Χάλυβες | EN 287-1:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 334:2005+A1:2009
  Ρυθμιστές πίεσης αερίου για πιέσεις εισόδου έως 100 bar | EN 334:2005
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2009) |
| CEN | EN 378-2:2008+A2:2012
  Συστήματα ψύξεως και αντλίες θερμότητας – Απαιτήσεις ασφαλείας και περιβαλλοντικές απαιτήσεις – Μέρος 2 :Σχεδιασμός, κατασκευή, δοκιμές, σήμανση και τεκμηρίωση | EN 378-2:2008+A1:2009
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 593:2009+A1:2011
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Μεταλλικές βαλβίδες τύπου πεταλούδας | EN 593:2009
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2011) |
| CEN | EN 676:2003+A2:2008
  Αυτόματοι καυστήρες βεβιασμένης κυκλοφορίας για αέρια καύσιμα | | |
| EN 676:2003+A2:2008/AC:2008 | | |
| CEN | EN 764-5:2002
  Εξοπλισμός υπό πίεση - Μέρος 5: Εγγραφα συμμόρφωσης και ελέγχου υλικών | | |
| CEN | EN 764-7:2002
  Εξοπλισμός υπό πίεση - Μέρος 7: Συστήματα ασφάλειας για εξοπλισμό υπό πίεση μη εκτεθειμένο σε φλόγα | | |
| EN 764-7:2002/AC:2006 | | |
| CEN | EN 1057:2006+A1:2010
  Χαλκός και κράματα χαλκού – Χαλκοσωλήνες άνευ ραφής, κυκλικής διατομής για νερό και αέριο σε εγκαταστάσεις υγιεινής και θέρμανσης | EN 1057:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.8.2010) |
| CEN | EN 1092-1:2007
  Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες, ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένα με ΡΝ - Μέρος 1: Χαλύβδινες φλάντζες | | |
| CEN | EN 1092-3:2003
  Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες, ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένα με ΡΝ - Μέρος 3: Φλάντζες από κράμα χαλκού | | |
| EN 1092-3:2003/AC:2007 | | |
| CEN | EN 1092-4:2002
  Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες, ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένα με ΡΝ - Μέρος 4: Φλάντζες από κράμα αλουμινίου | | |
| CEN | EN 1171:2002
  Βιομηχανικές βαλβίδες – Χυτοσιδηρές βαλβίδες τύπου θύρας | | |
| CEN | EN 1252-1:1998
  Κρυογενικά δοχεία - Υλικά - Μέρος 1: Απαιτήσεις ανθεκτικότητας για θερμοκρασίες χαμηλότερες των -80°C | | |
| EN 1252-1:1998/AC:1998 | | |
| CEN | EN 1252-2:2001
  Κρυογενικά δοχεία - Υλικά - Μέρος 2: Απαιτήσεις ανθεκτικότητας για θερμοκρασίες -80°C και -20°C | | |
| CEN | EN 1349:2009
  Βαλβίδες ελέγχου βιομηχανικής χρήσης | EN 1349:2000
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.5.2010) |
| CEN | EN 1515-4:2009
  Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κοχλίωση - Μέρος 4: Επιλογή του εξοπλισμού κοχλίωσης που εμπίπτει στην Οδηγία Εξοπλισμού υπό Πίεση 97/23/ΕΚ | | |
| CEN | EN 1562:2012
  Τεχνολογία χυτηρίων - Μαλακτοί χυτοσίδηροι | EN 1562:1997
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 1563:2011
  Τεχνολογία χυτηρίων - Χυτοσίδηροι σφαιροειδούς γραφίτη | EN 1563:1997
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 1564:2011
  Τεχνολογία χυτηρίων - Ωστενιτοφερριτικοί χυτοσίδηροι σφαιροειδούς γραφίτη | EN 1564:1997
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 1591-1:2001+A1:2009
  Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κανόνες σχεδιασμού για συνδέσεις με κυκλικές φλάντζες με παρέμβασμα - Μέρος 1: Μέθοδος υπολογισμού | EN 1591-1:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2009) |
| EN 1591-1:2001+A1:2009/AC:2011 | | |
| CEN | EN 1626:2008
  Κρυογενικά δοχεία - Βαλβίδες για κρυογενική λειτουργία | EN 1626:1999
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.5.2009) |
| CEN | EN 1653:1997
  Χαλκός και κράματα χαλκού - Έλασμα, φύλλο και δίσκοι για λέβητες, δοχεία πίεσης και για δοχεία αποθήκευσης θερμού νερού | | |
| EN 1653:1997/A1:2000 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (28.2.2001) |
| CEN | EN 1759-3:2003
  Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένης κατηγορίας - Μέρος 3: Φλάντζες από κράμα χαλκού | | |
| EN 1759-3:2003/AC:2004 | | |
| CEN | EN 1759-4:2003
  Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένης κατηγορίας - Μέρος 4: Φλάντζες από κράμα αλουμινίου | | |
| CEN | EN 1797:2001
  Κρυογενικά δοχεία - Συμβατότητα αερίου/υλικού | EN 1797-1:1998
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.1.2002) |
| CEN | EN 1866:2005
  Τροχήλατοι πυροσβεστήρες | | |
| CEN | EN 1983:2006
  Βιομηχανικές βαλβίδες – Σψαιρικές χαλύβδινες βαλβίδες | | |
| CEN | EN 1984:2010
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Χαλύβδινες βαλβίδες σύρτου | EN 1984:2000
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN ISO 4126-1:2004
  Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 1: Βαλβίδες ασφάλειας (ISO 4126-1:2004) | | |
| EN ISO 4126-1:2004/AC:2006 | | |
| CEN | EN ISO 4126-3:2006
  Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης-Μέρος 3: Διατάξεις ασφάλειας σε συνδυασμό με διαρρηγνυόμενους δίσκους και βαλβίδες ασφάλειας (ISO 4126-3:2006) | | |
| CEN | EN ISO 4126-4:2004
  Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης – Μέρος 4: Βαλβίδες ασφάλειας που λειτουργούν με πιλότο (ISO 4126-4:2004) | | |
| CEN | EN ISO 4126-5:2004
  Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 5: Ελεγχόμενα συστήματα ασφάλειας ανακούφισης της πίεσης (ISO 4126-5:2004) | | |
| EN ISO 4126-5:2004/AC:2008 | | |
| CEN | EN ISO 9606-2:2004
  Δοκιμές έγκρισης συγκολλητών – Συγκόλληση τήξης – Μέρος 2: Αλουμίνιο και κράματα αλουμινίου (ISO 9606-2:2004) | | |
| CEN | EN ISO 9606-3:1999
  Δοκιμές έγκρισης συγκολλητών - Συγκόλληση τήξης - Μέρος 3: Χαλκός και κράματα χαλκού (ISO 9606-3:1999) | | |
| CEN | EN ISO 9606-4:1999
  Δοκιμές έγκρισης συγκολλητών - Συγκόλληση τήξης - Μέρος 4: Νικέλιο και κράματα νικελίου (ISO 9606-4:1999) | | |
| CEN | EN ISO 9606-5:2000
  Δοκιμασία έγκρισης συγκολλητών - Συγκόλληση με τήξη - Μέρος 5: Τιτάνιο και κράματα τιτανίου, ζιρκόνιο και κράματα ζιρκονίου (ISO 9606-5:2000) | | |
| CEN | EN ISO 9712:2012
  Μη καταστροφικοί έλεγχοι - Καταλληλότητα και πιστοποίηση προσωπικού (ISO 9712:2012) | EN 473:2008
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 10028-1:2007+A1:2009
  Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 1: Γενικές απαιτήσεις | EN 10028-1:2007
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.10.2009) |
| EN 10028-1:2007+A1:2009/AC:2009 | | |
| CEN | EN 10028-2:2009
  Χαλύβδινα πλατεά προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 2: Μή κεκραμένοι και κεκραμένοι χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες | EN 10028-2:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-3:2009
  Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 3: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες μετά από εξομάλυνση | EN 10028-3:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-4:2009
  Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 4: Νικελιούχοι χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες | EN 10028-4:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-5:2009
  Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 5: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες ελασμένοι θερμομηχανικά | EN 10028-5:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-6:2009
  Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 6: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες, βαφής και επαναφοράς | EN 10028-6:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-7:2007
  Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 7: Ανοξείδωτοι χάλυβες | EN 10028-7:2000
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.6.2008) |
| CEN | EN 10204:2004
  Μεταλλικά προϊόντα - Τύποι εγγράφων ελέγχου | | |
| CEN | EN 10213:2007
  Χυτοχάλυβες για δοχεία πίεσης | EN 10213-3:1995
  EN 10213-4:1995
  EN 10213-2:1995
  EN 10213-1:1995
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.5.2008) |
| EN 10213:2007/AC:2008 | | |
| CEN | EN 10216-1:2002
  Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 1: Μη κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε θερμοκρασία δωματίου | | |
| EN 10216-1:2002/A1:2004 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2004) |
| CEN | EN 10216-2:2002+A2:2007
  Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 2: Μη κεκραμένοι και κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες | EN 10216-2:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (29.2.2008) |
| CEN | EN 10216-3:2002
  Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 3: Σωλήνες από κεκραμένο λεπτόκκοκο χάλυβα | | |
| EN 10216-3:2002/A1:2004 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2004) |
| CEN | EN 10216-4:2002
  Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 4: Μη κεκραμένοι και κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες | | |
| EN 10216-4:2002/A1:2004 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2004) |
| CEN | EN 10216-5:2004
  Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 5: Ανοξείδωτοι χαλύβδινοι σωλήνες | | |
| EN 10216-5:2004/AC:2008 | | |
| CEN | EN 10217-1:2002
  Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 1: Μη κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε θερμοκρασία δωματίου | | |
| EN 10217-1:2002/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-2:2002
  Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 2: Ηλεκτροσυγκολλητοί μη κεκραμένοι και κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες | | |
| EN 10217-2:2002/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-3:2002
  Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 3: Σωλήνες από κεκραμένο λεπτόκοκκο χάλυβα | | |
| EN 10217-3:2002/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-4:2002
  Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 4: Ηλεκτροσυγκολλητοί μη κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες | | |
| EN 10217-4:2002/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-5:2002
  Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 5: Ηλεκτροσυγκόλληση βυθισμένου τόξου μη κεκραμένων και κεκραμένων χαλύβδινων σωλήνων με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες | | |
| EN 10217-5:2002/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-6:2002
  Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 6: Ηλεκτροσυγκόλληση βυθισμένου τόξου μη κεκραμένων χαλύβδινων σωλήνων με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες | | |
| EN 10217-6:2002/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-7:2005
  Χαλύβδινοι σωλήνες με ραφή για κατασκευές υπό πίεση – Τεχνικοί όροι παράδοσης – Μέρος 7: Ανοξείδωτοι χαλύβδινοι σωλήνες | | |
| CEN | EN 10222-1:1998
  Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 1: Γενικές παιτήσεις προϊόντων ελεύθερης σφυρηλασίας | | |
| EN 10222-1:1998/A1:2002 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.10.2002) |
| CEN | EN 10222-2:1999
  Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 2: Φερρτικοί και μαρτενσιτικοί χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες | | |
| EN 10222-2:1999/AC:2000 | | |
| CEN | EN 10222-3:1998
  Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 3: Νικελιούχοι χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες | | |
| CEN | EN 10222-4:1998
  Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 4: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες με υψηλό όριο ελαστικότητας | | |
| EN 10222-4:1998/A1:2001 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.1.2002) |
| CEN | EN 10222-5:1999
  Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 5: Μαρτενσιτικοί, ωστενιτικοί και ωστενιτικοί-φερριτικοί ανοξείδωτοι χάλυβες | | |
| EN 10222-5:1999/AC:2000 | | |
| CEN | EN 10253-2:2007
  Εξαρτήματα σωλήνων για μετωπική συγκόλληση - Μέρος 2: Μη κεκραμένοι και φερριτικοί κεκραμένοι χάλυβες με ειδικές απαιτήσεις ελέγχου | | |
| CEN | EN 10253-4:2008
  Εξαρτήματα σωλήνων για μετωπική συγκόλληση - Μέρος 4: Κατεργασμένοι ωστενιτικοί και ωστενιτικοί - φεριττικοί (διφασικοί) ανοξείδωτοι χάλυβες με ειδικές απαιτήσεις ελέγχου | | |
| EN 10253-4:2008/AC:2009 | | |
| CEN | EN 10269:1999
  Χάλυβες και κράματα νικελίου για στερεωτικά με καθορισμένες ιδιότητες για χρήση σε υψηλές ή/και χαμηλές θερμοκρασίες | | |
| EN 10269:1999/A1:2006 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.10.2006) |
| EN 10269:1999/A1:2006/AC:2008 | | |
| CEN | EN 10272:2007
  Ράβδοι ανοξείδωτου χάλυβα για δοχεία πίεσης | EN 10272:2000
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.4.2008) |
| CEN | EN 10273:2007
  Ράβδοι συγκολλήσιμου χάλυβα θερμής έλασης για δοχεία πίεσης με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες | EN 10273:2000
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.6.2008) |
| CEN | EN 10305-4:2011
  Χαλυβδοσωλήνες για εφαρμογές ακριβείας - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 4: Σωλήνες άνευ ραφής ψυχρής διέλασης για υδραυλικά και πνευματικά συστήματα υπό πίεση | EN 10305-4:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 10305-6:2005
  Χαλυβδοσωλήνες για εφαρμογές ακριβείας - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 6: Συγκολλητές σωλήνες ψυχρής έλασης για υδραυλικά και πνευματικά συστήματα ισχύος | | |
| CEN | EN ISO 10931:2005
  Συστήματα πλαστικών σωληνώσεων για βιομηχανικες εφαρμογές - Πολυ(βινυλιδενοφθορίδιο) - Προδιαγραφές για στοιχεία και το σύστημα σωληνώσεων (ISO 10931:2005) | | |
| CEN | EN 12178:2003
  Συστήματα ψύξης και αντλίες θερμότητας - Διατάξεις ένδειξης του επιπέδου του υγρού - Απαιτήσεις, δοκιμές και σήμανση | | |
| CEN | EN 12263:1998
  Συστήματα ψύξεως και αντλίες θερμότητας - Διακόπτες ασφαλείας για τον περιορισμό της πιέσεως - Απαιτήσεις και δοκιμές | | |
| CEN | EN 12266-1:2012
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Δοκιμές μεταλλικών βαλβίδων - Μέρος 1: Δοκιμές πίεσης, διαδικασίες δοκιμής και κριτήρια αποδοχής - Υποχρεωτικές απαιτήσεις | EN 12266-1:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.10.2012) |
| CEN | EN 12284:2003
  Συστήματα ψύξης και αντλίες θερμότητας - Διατάξεις ένδειξης του επιπέδου του υγρού - Απαιτήσεις, δοκιμές και σήμανση | | |
| CEN | EN 12288:2010
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Ορειχάλκινα συρταρωτά επιστόμια | EN 12288:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12334:2001
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Χυτοσιδηρές βαλβίδες αντεπιστροφής | | |
| EN 12334:2001/A1:2004 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (28.2.2005) |
| EN 12334:2001/AC:2002 | | |
| CEN | EN 12392:2000
  Αλουμίνιο και κράματα αλουμινίου - Κατεργασμένα προϊόντα - Ειδικές απαιτήσεις για προϊόντα προοριζόμενα για την παραγωγή εξοπλισμού πίεσης | | |
| CEN | EN 12420:1999
  Χαλκός και κράματα χαλκού - Σφυρήλατα | | |
| CEN | EN 12434:2000
  Κρυογενικά δοχεία - Κρυογενικοί εύκαμπτοι σωλήνες | | |
| EN 12434:2000/AC:2001 | | |
| CEN | EN 12451:2012
  Χαλκός και κράματα χαλκού - Κυκλικοί σωλήνες άνευ ραφής για εναλλάκτες θερμότητας | EN 12451:1999
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 12452:2012
  Χαλκός και κράματα χαλκού - Σωλήνες άνευ ραφής με πτυχώσεις για εναλλάκτες θερμότητας | EN 12452:1999
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 12516-1:2005
  Βιομηχανικές βαλβίδες – Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους – Μέρος 1: Μέθοδος επιλογής πινάκωγ για χαλύβδινα κελύφη βαλβίδων | | |
| EN 12516-1:2005/AC:2007 | | |
| CEN | EN 12516-2:2004
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους - Μέρος 2: Μέθοδοι υπολογισμού για χαλύβδινα κελύφη βαλβίδων | | |
| CEN | EN 12516-3:2002
  Βαλβίδες - Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους -Μέρος 3: Πειραματική μέθοδος | | |
| EN 12516-3:2002/AC:2003 | | |
| CEN | EN 12516-4:2008
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους - Μέρος 4: Μέθοδος υπολογισμού σχετική με την κατασκευή κελυφών βαλβίδων σε μεταλλικά υλικά εκτός του χάλυβα | | |
| CEN | EN 12542:2010
  Εξοπλισμός και ειδικά εξαρτήματα για υγραέρια - Σταθερές κυλινδρικές χαλύβδινες συγκολλητές δεξαμενές παραγόμενες εν σειρά για την αποθήκευση υγραερίων (LPG) όγκου μέχρι 13 m3 και για υπέργεια εγκατάσταση - Σχεδιασμός και κατασκευή | EN 12542:2002
  EN 14075:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12735-1:2010
  Χαλκός και κράματα χαλκού - Στρογγυλοί σωλήνες χαλκού άνευ ραφής για κλιματισμό και ψύξη - Μέρος 1: Σωλήνες για δίκτυα σωληνώσεων | EN 12735-1:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12735-2:2010
  Χαλκός και κράματα χαλκού - Στρογγυλοί σωλήνες χαλκού άνευ ραφής για κλιματισμό και ψύξη - Μέρος 2: Σωλήνες για συσκευές | EN 12735-2:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12778:2002
  Μαγειρικά σκεύη - Χύτρες ταχύτητας για οικιακή χρήση | | |
| EN 12778:2002/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2005) |
| EN 12778:2002/AC:2003 | | |
| CEN | EN 12952-1:2001
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 1: Γενικά | | |
| CEN | EN 12952-2:2011
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 2: Υλικά των υπό πίεση μερών του λέβητος και εξαρτήματα | EN 12952-2:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-3:2011
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 3: Σχεδιασμός και υπολογισμός των υπό πίεση μερών των λεβήτων | EN 12952-3:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-5:2011
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 5: Κατεργασία και κατασκευή των υπό πίεση μερών των λεβήτων | EN 12952-5:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-6:2011
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 6: Ελεγχος κατά την κατασκευή, τεκμηρίωση και σήμανση των υπό πίεαη μερών των λεβήτων | EN 12952-6:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-7:2012
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 7: Απαιτήσεις εξοπλισμού για λέβητα | EN 12952-7:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.4.2013) |
| CEN | EN 12952-8:2002
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 8: Απαιτήσεις για συστήματα καύσης υγρών και αερίων καυσίμων για λέβητα | | |
| CEN | EN 12952-9:2002
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 9: Απαιτήσεις για συστήματα καύσης για κονιορτοποιημένα στερεά καύσιμα για λέβητα | | |
| CEN | EN 12952-10:2002
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 10: Απαιτήσεις για προστασία έναντι υπερπίεσης | | |
| CEN | EN 12952-11:2007
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 11: Απαιτήσεις για διατάξεις ορίων του λέβητα και των εξαρτημάτων του | | |
| CEN | EN 12952-14:2004
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 14: Απαιτήσεις για συστήματα απαζώτωσης καυσαερίων με τη χρήση υγροποιημένης αμμωνίας υπό πίεση και υδατικού διαλύματος αμμωνίας | | |
| CEN | EN 12952-16:2002
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 16: Απαιτήσεις συστημάτων καύσης με κλίνη ρευστοποίησης και με εσχάρα για στερεά καύσιμα για λέβητα | | |
| CEN | EN 12952-18:2012
  Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 18: Οδηγίες λειτουργίας | | |
| CEN | EN 12953-1:2012
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 1: Γενικά | EN 12953-1:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 12953-2:2012
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 2: Υλικά για μέρη των λεβήτων υπό πίεση και των εξαρτημάτων τους | EN 12953-2:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 12953-3:2002
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 3: Σχεδιασμός και υπολογισμός των υπό πίεση μερών | | |
| CEN | EN 12953-4:2002
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 4: Κατεργασία και κατασκευή των υπό πίεση μερών των λεβήτων | | |
| CEN | EN 12953-5:2002
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 5: Ελεγχος κατά την κατασκευή, τεκμηρίωση και σήμανση των υπό πίεση μερών των λεβήτων | | |
| CEN | EN 12953-6:2011
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 6: Απαιτήσεις εξοπλισμού για λέβητες | EN 12953-6:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (9.9.2011) |
| CEN | EN 12953-7:2002
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 7: Απαιτήσεις για συστήματα καύσης υγρών και αερίων καυσίμων για λέβητες | | |
| CEN | EN 12953-8:2001
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 8: Απαιτήσεις για προστασία έναντι υπερπίεσης | | |
| EN 12953-8:2001/AC:2002 | | |
| CEN | EN 12953-9:2007
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 9: Απαιτήσεις για διατάξεις ορίων του λέβητα και των εξαρτημάτων του | | |
| CEN | EN 12953-12:2003
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 12: Απαιτήσεις συστημάτων εσχαρών στερεών καυσίμων για λέβητα | | |
| CEN | EN 12953-13:2012
  Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 13: Οδηγίες λειτουργίας | | |
| CEN | EN 13121-1:2003
  Δεξαμενές και δοχεία υγραερίου GRP για υπέργεια χρήση - Μέρος 1: Ακατέργαστα υλικά - Οροι προδιαγραφών και αποδοχής | | |
| CEN | EN 13121-2:2003
  Δεξαμενές και δοχεία από πλαστικό ενισχυμένο με ίνες γυαλιού (GRP) για υπέργεια χρήση - Μέρος 2: Σύνθετα υλικά - Αντοχή σε χημικά | | |
| CEN | EN 13121-3:2008+A1:2010
  Δεξαμενές και δοχεία GRP για υπέργεια χρήση – Μέρος 3: Σχεδιασμός και κατασκευή | EN 13121-3:2008
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.8.2010) |
| EN 13121-3:2008+A1:2010/AC:2011 | | |
| CEN | EN 13134:2000
  Μπρουτζοκόλληση - Έγκριση διαδικασίας | | |
| CEN | EN 13136:2001
  Συστήματα ψύξεως και αντλίες θερμότητας - Διατάξεις υπερπίεσης και σχετικές σωληνώσεις - Μέθοδοι υπολογισμού | | |
| EN 13136:2001/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 13175:2003+A2:2007
  Προδιαγραφές και δοκιμές για βαλβίδες και ειδικά εξαρτήματα δεξαμενών υγραερίου (LPG) | EN 13175:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2007) |
| CEN | EN 13348:2008
  Χαλκός και κράματα χαλκού - Κυκλικοί χαλκοσωλήνες άνευ ραφής για ιατρικά αέρια ή για κενό | EN 13348:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (28.2.2009) |
| CEN | EN 13371:2001
  Κρυογενικά δοχεία - Συζεύξεις για κρυογενική λειτουργία | | |
| CEN | EN 13397:2001
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Μεταλλικές βαλβίδες διαφράγματος | | |
| CEN | EN 13445-1:2009
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 1: Γενικά | EN 13445-1:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 13445-2:2009
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 2: Υλικά | EN 13445-2:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| EN 13445-2:2009/A1:2012 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| EN 13445-2:2009/A2:2012 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13445-3:2009
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 3: Σχεδιασμός | EN 13445-3:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| EN 13445-3:2009/A1:2012 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13445-4:2009
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 4: Κατασκευή | EN 13445-4:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| EN 13445-4:2009/A1:2011 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13445-5:2009
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 5: Ελεγχος και δοκιμές | EN 13445-5:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| EN 13445-5:2009/A2:2011 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| EN 13445-5:2009/A3:2011 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| EN 13445-5:2009/A1:2011 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13445-6:2009
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 6: Απαιτήσεις σχεδιασμού και κατασκευής δοχείων πίεσης και μερών υπό πίεση κατασκευαζόμενα από χυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη | EN 13445-6:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 13445-8:2009
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 8: Πρόσθετες απαιτήσεις για δοχεία πίεσης από αλουμίνιο και κράματα αλουμινίου | EN 13445-8:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 13458-1:2002
  Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά μονωμένα δοχεία κενού - Μέρος 1: Θεμελιώδεις απαιτήσεις | | |
| CEN | EN 13458-2:2002
  Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά μονωμένα δοχεία κενού - Μέρος 2: Σχεδιασμός, κατασκευή, έλεγχος και δοκιμές | | |
| EN 13458-2:2002/AC:2006 | | |
| CEN | EN 13458-3:2003
  Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά μονωμένα δοχεία κενού - Μέρος 3: Λειτουργικές απαιτήσεις | | |
| EN 13458-3:2003/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 13480-1:2012
  Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 1: Γενικά | EN 13480-1:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-2:2012
  Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 2: Υλικά | EN 13480-2:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-3:2012
  Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 3: Σχεδιασμός και υπολογισμός | EN 13480-3:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-4:2012
  Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 4: Κατασκευή και εγκατάσταση | EN 13480-4:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-5:2012
  Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 5: Ελεγχος και δοκιμές | EN 13480-5:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-6:2012
  Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 6: Πρόσθετες απαιτήσεις για εγκιβωτισμένες σωληνώσεις | EN 13480-6:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-8:2012
  Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 8: Πρόσθετες απαιτήσεις για σωληνώσεις αλουμινίου και κράματα σωληνώσεων αλουμινίου | EN 13480-8:2007
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN ISO 13585:2012
  Μπρουτζοκόλληση - Δοκιμές ελέγχου καταλληλότητας συγκολλητών και χειριστές συγκόλλησης (ISO 13585:2012) | EN 13133:2000
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13611:2007+A2:2011
  Διατάξεις ασφαλείας και ελέγχου για καυστήρες και συσκευές αερίου - Γενικές απαιτήσεις | EN 13611:2007
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13648-1:2008
  Κρυογενικά δοχεία - Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 1: Βαλβίδες ασφάλειας για κρυογενική χρήση | EN 13648-1:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.5.2009) |
| CEN | EN 13648-2:2002
  Κρυογενικά δοχεία - Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 2: Διατάξεις ασφάλειας με διαρρηγνυόμενους δίσκους για κρυογενική χρήση | | |
| CEN | EN 13648-3:2002
  Κρυογενικά δοχεία - Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 3: Προσδιορισμός της απαιτούμενης εκροής - Χωρητικότητα και διαστασιολόγηση | | |
| CEN | EN 13709:2010
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Χαλβύδινες σφαιρικές βαλβίδες και χαλύβδινες σφαιρικές βαλβίδες διακοπής και ελέγχου | EN 13709:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13789:2010
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Χυτοσιδηρές βαλβίδες τύπου δικλείδας | EN 13789:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13831:2007
  Δοχεία διαστολής κλειστού τύπου με ενσωματωμένο διάφραγμα για εγκατάσταση σε νερό | | |
| CEN | EN 13835:2012
  Τεχνολογία χυτηρίων - Ωστενιτικός χυτοσίδηρος | EN 13835:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2012) |
| CEN | EN 13923:2005
  Δοχεία πίεσης με τυλισσόμενα νήματα από πλαστικό ενισχυμένο με υαλόινες – Υλικά, σχεδιασμός, υπολγισμός, κατασκευή και δοκιμές | | |
| CEN | EN 14071:2004
  Ανακουφιστικές βαλβίδες πιέσεως για δεξαμενές υγραερίου (LPG) – Βοηθητικός εξοπλισμός | | |
| CEN | EN 14129:2004
  Ανακουφιστικές βαλβίδες πίεσης για δεξαμενές υγραερίου | | |
| CEN | EN 14197-1:2003
  Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά δοχεία μονωμένα χωρίς κενό - Μέρος 1: Βασικές απαιτήσεις | | |
| CEN | EN 14197-2:2003
  Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά δοχεία μονωμένα χωρίς κενό - Μέρος 2: Σχεδιασμός, κατασκευή, έλεγχος και δοκιμές | | |
| EN 14197-2:2003/A1:2006 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (28.2.2007) |
| EN 14197-2:2003/AC:2006 | | |
| CEN | EN 14197-3:2004
  Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά δοχεία μονωμένα χωρίς κενό - Μέρος 3: Λειτουργικές απαιτήσεις | | |
| EN 14197-3:2004/A1:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2005) |
| EN 14197-3:2004/AC:2004 | | |
| CEN | EN 14222:2003
  Αεριοαυλωτοί λέβητες από ανοξείδωτο χάλυβα | | |
| CEN | EN 14276-1:2006+A1:2011
  Εξοπλισμός νπό πίεση για σνστήματα ψύξης και αντλιών Θερμότητας – Μέρος Ι – Δοχεία – Γενικές απαιτήσεις | EN 14276-1:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (9.9.2011) |
| CEN | EN 14276-2:2007+A1:2011
  Εξοπλισμός υπό πίεση για συστήματα ψύξεων και αντλίες θερμότητος – Μέρος 2: Σωληνώσεις – Γενικές απαιτήσεις | EN 14276-2:2007
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (9.9.2011) |
| CEN | EN 14341:2006
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Χαλύβδινες βαλβίδες ελέγχου | | |
| CEN | EN 14359:2006+A1:2010
  Πνευματικοί συσσωρευτές για εφαρμογές ρευστοδυναμικής | EN 14359:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 14382:2005+A1:2009
  Διατάξεις ασφάλειας για σταθμούς και εγκαταστάσεις ρύθμισης της πίεσης αερίου - Διατάξεις ασφάλειας για διακοπή παροχής αερίου με πιέσεις εισόδου έως 100 bar | EN 14382:2005
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2009) |
| EN 14382:2005+A1:2009/AC:2009 | | |
| CEN | EN 14394:2005+A1:2008
  Λέβητες θέρμανσης - Λέβητες θέρμανσης με καυστήρες τεχνητού ελκυσμού - Ονομαστική παροχή θερμότητας που δεν υπερβαίνει τα 10 MW και μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μέχρι 110 °C | | |
| CEN | EN 14570:2005
  Εξοπλισμός για υπέργειες και υπόγειες δεξαμενές υγραερίου | | |
| EN 14570:2005/A1:2006 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.8.2006) |
| CEN | EN 14585-1:2006
  Συστήματα μεταλλικών εύκαμπτων σωληνώσεων με αυλακώσεις για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Μέρος 1: Απαιτήσεις | | |
| CEN | EN 14917:2009+A1:2012
  Ανορθωτές διαστολής με μεταλλικούς φυσητήρες για εφαρμογές υπό πιεση | EN 14917:2009
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 15001-1:2009
  Υποδομές φυσικού αερίου - Δίκτυα εγκαταστάσεων φυσικού αερίου πίεσης μεγαλύτερης των 0,5 bar για βιομηχανικές και μη βιομηχανικές εγκαταστάσεις - Μέρος 1: Αναλυτικές λειτουργικές απαιτήσεις για σχεδιασμό, υλικά, κατασκευή και έλεγχο και δοκιμές | | |
| CEN | EN ISO 15493:2003
  Συστήματα πλαστικών σωληνώσεων για βιομηχανικές εφαρμογές - Ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο (ABS), μη πλαστικοποιημένο πολυ(βινυλοχλωρίδιο) (PVC-U) και χλωριωμένο πολυ(βινυλοχλωρίδιο) (PVC-C). Προδιαγραφές για τα στοιχεία και το σύστημα σωληνώσεων - Μ (ISO 15493:2003) | | |
| CEN | EN ISO 15494:2003
  Συστήματα πλαστικών σωληνώσεων για βιομηχανικές εφαρμογές - Πολυβουτένιο (ΡΒ), πολυαιθυλένιο (ΡΕ) και πολυπροπυλένιο (ΡΡ) - Προδιαγραφές για στοιχεία και το σύστημα σωληνώσεων - Μετρικές σειρές (ISO 15494:2003) | | |
| CEN | EN ISO 15613:2004
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Αξιολόγηση καταλληλότητας βασιζόμενη σε δοκιμή συγκόλλησης κατά την διαδικασία πριν την παραγωγή (ISO 15613:2004) | | |
| CEN | EN ISO 15614-1:2004
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 1: Συγκόλληση με τόξο και αέριο για χάλυβες και συγκόλληση με τόξο για νικέλιο και κράματα νικελίου (ISO 15614-1:2004) | | |
| EN ISO 15614-1:2004/A1:2008
  Σημείωση 3 | | Ημερομηνία λήξης
  (31.8.2008) |
| EN ISO 15614-1:2004/A2:2012 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.8.2012) |
| CEN | EN ISO 15614-2:2005
  Προδιαγραφή και έγκριση διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών – Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησς – Μέρος 2: Συγκόλληση τόξου αλουμινίου και κραμάτων του (ISO 15614-2:2005) | | |
| EN ISO 15614-2:2005/AC:2009 | | |
| CEN | EN ISO 15614-4:2005
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 4: Ολοκλήρωση συγκόλλησης χυτών τεμαχίων αλουμινίου (ISO 15614-4:2005) | | |
| EN ISO 15614-4:2005/AC:2007 | | |
| CEN | EN ISO 15614-5:2004
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 5: Συγκόλληση με τόξο για τιτάνιο, ζιρκόνιο και τα κράματά τους (ISO 15614-5:2004) | | |
| CEN | EN ISO 15614-6:2006
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 6: Συγκόλληση με τόξο και αέριο, χαλκού και κραμάτων χαλκού (ISO 15614-6:2006) | | |
| CEN | EN ISO 15614-7:2007
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών-Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 7: Συγκόλληση υπέρθεσης (ISO 15614-7:2007) | | |
| CEN | EN ISO 15614-8:2002
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 8: Συγκόλληση σωλήνων σε σωληνοειδείς πλάκες (ISO 15614-8:2002) | | |
| CEN | EN ISO 15614-11:2002
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 11: Συγκόλληση με δέσμη ηλεκτρονίων και λέϊζερ (ISO 15614-11:2002) | | |
| CEN | EN ISO 15620:2000
  Συγκολλήσεις - Συγκόλληση τριβής μεταλλικών υλικών (ISO 15620:2000) | | |
| CEN | EN 15776:2011
  Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Απαιτήσεις σχεδιασμού και κατασκευής δοχείων πίεσης και εξαρτημάτων τους από χυτοσίδηρο με επιμήκυνση μετά από θραύση ίση ή μικρότερη από 15% | | |
| CEN | EN ISO 16135:2006
  Βιομηχανικές βαλβίδες – Σφαιρικές βαλβίδες από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16135:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16136:2006
  Βίομηχανικές βαλβίδες – Βαλβίδες τύπου πεταλούδας από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16136:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16137:2006
  Βίομηχανικές βαλβίδες – Βαλβίδες αντεπιοτροφής από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16137:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16138:2006
  Βιομηχανικές βαλβίδες – βαλβίδες διαφράγματος από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16138:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16139:2006
  Βιομηχανικές βαλβίδες – Συρταρωτές βαλβίδες από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16139:2006) | | |
| CEN | EN ISO 21787:2006
  Βιομηχανικές βαλβίδες - Βαλβίδες τύπου έδρας από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 21787:2006) | | |

Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης (1)

Στοιχείο αναφοράς και τίτλος του προτύπου

(έγγραφο αναφοράς)

Έγγραφο αναφοράς

Ημερομηνία λήξης της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης του αντικατασταθέ-ντος προτύπου

Σημείωση 1

(1)

(2)

(3)

(4)

CEN

EN 3-8:2006

Φορητοί πυροσβεστήρες - Μέρος 8: Πρόσθετες απαιτήσεις στο ΕΝ 3-7 για την κατασκευή, αντοχή σε πίεση και μηχανικές δοκιμές για πυροσβεστήρες με μία μέγιστη επιτρεπτή πίεση ίση σε ή χαμηλότερη από 30 bar

EN 3-8:2006/AC:2007

CEN

EN 19:2002

Βιομηχανικές βαλβίδες - Σήμανση των μεταλλικών βαλβίδων

CEN

EN 267:2009+A1:2011

Καυστήρες διασκορπισμού ελαίου τύπου μονομπλόκ - Δοκιμή

EN 267:2009

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 287-1:2011

Δοκιμασία καταλληλότητας συγκολλητών - Συγκόλληση με τήξη - Μέρος 1: Χάλυβες

EN 287-1:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 334:2005+A1:2009

Ρυθμιστές πίεσης αερίου για πιέσεις εισόδου έως 100 bar

EN 334:2005

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2009)

CEN

EN 378-2:2008+A2:2012

Συστήματα ψύξεως και αντλίες θερμότητας – Απαιτήσεις ασφαλείας και περιβαλλοντικές απαιτήσεις – Μέρος 2 :Σχεδιασμός, κατασκευή, δοκιμές, σήμανση και τεκμηρίωση

EN 378-2:2008+A1:2009

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.11.2012)

CEN

EN 593:2009+A1:2011

Βιομηχανικές βαλβίδες - Μεταλλικές βαλβίδες τύπου πεταλούδας

EN 593:2009

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2011)

CEN

EN 676:2003+A2:2008

Αυτόματοι καυστήρες βεβιασμένης κυκλοφορίας για αέρια καύσιμα

EN 676:2003+A2:2008/AC:2008

CEN

EN 764-5:2002

Εξοπλισμός υπό πίεση - Μέρος 5: Εγγραφα συμμόρφωσης και ελέγχου υλικών

CEN

EN 764-7:2002

Εξοπλισμός υπό πίεση - Μέρος 7: Συστήματα ασφάλειας για εξοπλισμό υπό πίεση μη εκτεθειμένο σε φλόγα

EN 764-7:2002/AC:2006

CEN

EN 1057:2006+A1:2010

Χαλκός και κράματα χαλκού – Χαλκοσωλήνες άνευ ραφής, κυκλικής διατομής για νερό και αέριο σε εγκαταστάσεις υγιεινής και θέρμανσης

EN 1057:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.8.2010)

CEN

EN 1092-1:2007

Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες, ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένα με ΡΝ - Μέρος 1: Χαλύβδινες φλάντζες

CEN

EN 1092-3:2003

Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες, ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένα με ΡΝ - Μέρος 3: Φλάντζες από κράμα χαλκού

EN 1092-3:2003/AC:2007

CEN

EN 1092-4:2002

Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες, ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένα με ΡΝ - Μέρος 4: Φλάντζες από κράμα αλουμινίου

CEN

EN 1171:2002

Βιομηχανικές βαλβίδες – Χυτοσιδηρές βαλβίδες τύπου θύρας

CEN

EN 1252-1:1998

Κρυογενικά δοχεία - Υλικά - Μέρος 1: Απαιτήσεις ανθεκτικότητας για θερμοκρασίες χαμηλότερες των -80°C

EN 1252-1:1998/AC:1998

CEN

EN 1252-2:2001

Κρυογενικά δοχεία - Υλικά - Μέρος 2: Απαιτήσεις ανθεκτικότητας για θερμοκρασίες -80°C και -20°C

CEN

EN 1349:2009

Βαλβίδες ελέγχου βιομηχανικής χρήσης

EN 1349:2000

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.5.2010)

CEN

EN 1515-4:2009

Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κοχλίωση - Μέρος 4: Επιλογή του εξοπλισμού κοχλίωσης που εμπίπτει στην Οδηγία Εξοπλισμού υπό Πίεση 97/23/ΕΚ

CEN

EN 1562:2012

Τεχνολογία χυτηρίων - Μαλακτοί χυτοσίδηροι

EN 1562:1997

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2012)

CEN

EN 1563:2011

Τεχνολογία χυτηρίων - Χυτοσίδηροι σφαιροειδούς γραφίτη

EN 1563:1997

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 1564:2011

Τεχνολογία χυτηρίων - Ωστενιτοφερριτικοί χυτοσίδηροι σφαιροειδούς γραφίτη

EN 1564:1997

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 1591-1:2001+A1:2009

Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κανόνες σχεδιασμού για συνδέσεις με κυκλικές φλάντζες με παρέμβασμα - Μέρος 1: Μέθοδος υπολογισμού

EN 1591-1:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2009)

EN 1591-1:2001+A1:2009/AC:2011

CEN

EN 1626:2008

Κρυογενικά δοχεία - Βαλβίδες για κρυογενική λειτουργία

EN 1626:1999

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.5.2009)

CEN

EN 1653:1997

Χαλκός και κράματα χαλκού - Έλασμα, φύλλο και δίσκοι για λέβητες, δοχεία πίεσης και για δοχεία αποθήκευσης θερμού νερού

EN 1653:1997/A1:2000

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(28.2.2001)

CEN

EN 1759-3:2003

Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένης κατηγορίας - Μέρος 3: Φλάντζες από κράμα χαλκού

EN 1759-3:2003/AC:2004

CEN

EN 1759-4:2003

Φλάντζες και οι συνδέσεις τους - Κυκλικές φλάντζες για σωλήνες, δικλείδες ειδικά τεμάχια και εξαρτήματα, χαρακτηρισμένης κατηγορίας - Μέρος 4: Φλάντζες από κράμα αλουμινίου

CEN

EN 1797:2001

Κρυογενικά δοχεία - Συμβατότητα αερίου/υλικού

EN 1797-1:1998

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.1.2002)

CEN

EN 1866:2005

Τροχήλατοι πυροσβεστήρες

CEN

EN 1983:2006

Βιομηχανικές βαλβίδες – Σψαιρικές χαλύβδινες βαλβίδες

CEN

EN 1984:2010

Βιομηχανικές βαλβίδες - Χαλύβδινες βαλβίδες σύρτου

EN 1984:2000

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN ISO 4126-1:2004

Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 1: Βαλβίδες ασφάλειας (ISO 4126-1:2004)

EN ISO 4126-1:2004/AC:2006

CEN

EN ISO 4126-3:2006

Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης-Μέρος 3: Διατάξεις ασφάλειας σε συνδυασμό με διαρρηγνυόμενους δίσκους και βαλβίδες ασφάλειας (ISO 4126-3:2006)

CEN

EN ISO 4126-4:2004

Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης – Μέρος 4: Βαλβίδες ασφάλειας που λειτουργούν με πιλότο (ISO 4126-4:2004)

CEN

EN ISO 4126-5:2004

Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 5: Ελεγχόμενα συστήματα ασφάλειας ανακούφισης της πίεσης (ISO 4126-5:2004)

EN ISO 4126-5:2004/AC:2008

CEN

EN ISO 9606-2:2004

Δοκιμές έγκρισης συγκολλητών – Συγκόλληση τήξης – Μέρος 2: Αλουμίνιο και κράματα αλουμινίου (ISO 9606-2:2004)

CEN

EN ISO 9606-3:1999

Δοκιμές έγκρισης συγκολλητών - Συγκόλληση τήξης - Μέρος 3: Χαλκός και κράματα χαλκού (ISO 9606-3:1999)

CEN

EN ISO 9606-4:1999

Δοκιμές έγκρισης συγκολλητών - Συγκόλληση τήξης - Μέρος 4: Νικέλιο και κράματα νικελίου (ISO 9606-4:1999)

CEN

EN ISO 9606-5:2000

Δοκιμασία έγκρισης συγκολλητών - Συγκόλληση με τήξη - Μέρος 5: Τιτάνιο και κράματα τιτανίου, ζιρκόνιο και κράματα ζιρκονίου (ISO 9606-5:2000)

CEN

EN ISO 9712:2012

Μη καταστροφικοί έλεγχοι - Καταλληλότητα και πιστοποίηση προσωπικού (ISO 9712:2012)

EN 473:2008

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 10028-1:2007+A1:2009

Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 1: Γενικές απαιτήσεις

EN 10028-1:2007

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.10.2009)

EN 10028-1:2007+A1:2009/AC:2009

CEN

EN 10028-2:2009

Χαλύβδινα πλατεά προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 2: Μή κεκραμένοι και κεκραμένοι χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες

EN 10028-2:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-3:2009

Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 3: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες μετά από εξομάλυνση

EN 10028-3:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-4:2009

Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 4: Νικελιούχοι χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες

EN 10028-4:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-5:2009

Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 5: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες ελασμένοι θερμομηχανικά

EN 10028-5:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-6:2009

Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 6: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες, βαφής και επαναφοράς

EN 10028-6:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-7:2007

Χαλύβδινα πλατέα προϊόντα για δοχεία πίεσης - Μέρος 7: Ανοξείδωτοι χάλυβες

EN 10028-7:2000

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.6.2008)

CEN

EN 10204:2004

Μεταλλικά προϊόντα - Τύποι εγγράφων ελέγχου

CEN

EN 10213:2007

Χυτοχάλυβες για δοχεία πίεσης

EN 10213-3:1995

EN 10213-4:1995

EN 10213-2:1995

EN 10213-1:1995

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.5.2008)

EN 10213:2007/AC:2008

CEN

EN 10216-1:2002

Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 1: Μη κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε θερμοκρασία δωματίου

EN 10216-1:2002/A1:2004

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2004)

CEN

EN 10216-2:2002+A2:2007

Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 2: Μη κεκραμένοι και κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες

EN 10216-2:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(29.2.2008)

CEN

EN 10216-3:2002

Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 3: Σωλήνες από κεκραμένο λεπτόκκοκο χάλυβα

EN 10216-3:2002/A1:2004

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2004)

CEN

EN 10216-4:2002

Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 4: Μη κεκραμένοι και κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες

EN 10216-4:2002/A1:2004

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2004)

CEN

EN 10216-5:2004

Χαλύβδινοι σωλήνες άνευ ραφής για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 5: Ανοξείδωτοι χαλύβδινοι σωλήνες

EN 10216-5:2004/AC:2008

CEN

EN 10217-1:2002

Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 1: Μη κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε θερμοκρασία δωματίου

EN 10217-1:2002/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-2:2002

Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 2: Ηλεκτροσυγκολλητοί μη κεκραμένοι και κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες

EN 10217-2:2002/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-3:2002

Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 3: Σωλήνες από κεκραμένο λεπτόκοκκο χάλυβα

EN 10217-3:2002/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-4:2002

Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 4: Ηλεκτροσυγκολλητοί μη κεκραμένοι χαλύβδινοι σωλήνες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες

EN 10217-4:2002/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-5:2002

Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 5: Ηλεκτροσυγκόλληση βυθισμένου τόξου μη κεκραμένων και κεκραμένων χαλύβδινων σωλήνων με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες

EN 10217-5:2002/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-6:2002

Συγκολλητοί χαλύβδινοι σωλήνες για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 6: Ηλεκτροσυγκόλληση βυθισμένου τόξου μη κεκραμένων χαλύβδινων σωλήνων με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες

EN 10217-6:2002/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-7:2005

Χαλύβδινοι σωλήνες με ραφή για κατασκευές υπό πίεση – Τεχνικοί όροι παράδοσης – Μέρος 7: Ανοξείδωτοι χαλύβδινοι σωλήνες

CEN

EN 10222-1:1998

Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 1: Γενικές παιτήσεις προϊόντων ελεύθερης σφυρηλασίας

EN 10222-1:1998/A1:2002

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.10.2002)

CEN

EN 10222-2:1999

Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 2: Φερρτικοί και μαρτενσιτικοί χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες

EN 10222-2:1999/AC:2000

CEN

EN 10222-3:1998

Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 3: Νικελιούχοι χάλυβες με καθορισμένες ιδιότητες σε χαμηλές θερμοκρασίες

CEN

EN 10222-4:1998

Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 4: Συγκολλήσιμοι λεπτόκοκκοι χάλυβες με υψηλό όριο ελαστικότητας

EN 10222-4:1998/A1:2001

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.1.2002)

CEN

EN 10222-5:1999

Σφυρήλατα χαλύβδινα προϊόντα για κατασκευές υπό πίεση - Μέρος 5: Μαρτενσιτικοί, ωστενιτικοί και ωστενιτικοί-φερριτικοί ανοξείδωτοι χάλυβες

EN 10222-5:1999/AC:2000

CEN

EN 10253-2:2007

Εξαρτήματα σωλήνων για μετωπική συγκόλληση - Μέρος 2: Μη κεκραμένοι και φερριτικοί κεκραμένοι χάλυβες με ειδικές απαιτήσεις ελέγχου

CEN

EN 10253-4:2008

Εξαρτήματα σωλήνων για μετωπική συγκόλληση - Μέρος 4: Κατεργασμένοι ωστενιτικοί και ωστενιτικοί - φεριττικοί (διφασικοί) ανοξείδωτοι χάλυβες με ειδικές απαιτήσεις ελέγχου

EN 10253-4:2008/AC:2009

CEN

EN 10269:1999

Χάλυβες και κράματα νικελίου για στερεωτικά με καθορισμένες ιδιότητες για χρήση σε υψηλές ή/και χαμηλές θερμοκρασίες

EN 10269:1999/A1:2006

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.10.2006)

EN 10269:1999/A1:2006/AC:2008

CEN

EN 10272:2007

Ράβδοι ανοξείδωτου χάλυβα για δοχεία πίεσης

EN 10272:2000

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.4.2008)

CEN

EN 10273:2007

Ράβδοι συγκολλήσιμου χάλυβα θερμής έλασης για δοχεία πίεσης με καθορισμένες ιδιότητες σε υψηλές θερμοκρασίες

EN 10273:2000

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.6.2008)

CEN

EN 10305-4:2011

Χαλυβδοσωλήνες για εφαρμογές ακριβείας - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 4: Σωλήνες άνευ ραφής ψυχρής διέλασης για υδραυλικά και πνευματικά συστήματα υπό πίεση

EN 10305-4:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 10305-6:2005

Χαλυβδοσωλήνες για εφαρμογές ακριβείας - Τεχνικοί όροι παράδοσης - Μέρος 6: Συγκολλητές σωλήνες ψυχρής έλασης για υδραυλικά και πνευματικά συστήματα ισχύος

CEN

EN ISO 10931:2005

Συστήματα πλαστικών σωληνώσεων για βιομηχανικες εφαρμογές - Πολυ(βινυλιδενοφθορίδιο) - Προδιαγραφές για στοιχεία και το σύστημα σωληνώσεων (ISO 10931:2005)

CEN

EN 12178:2003

Συστήματα ψύξης και αντλίες θερμότητας - Διατάξεις ένδειξης του επιπέδου του υγρού - Απαιτήσεις, δοκιμές και σήμανση

CEN

EN 12263:1998

Συστήματα ψύξεως και αντλίες θερμότητας - Διακόπτες ασφαλείας για τον περιορισμό της πιέσεως - Απαιτήσεις και δοκιμές

CEN

EN 12266-1:2012

Βιομηχανικές βαλβίδες - Δοκιμές μεταλλικών βαλβίδων - Μέρος 1: Δοκιμές πίεσης, διαδικασίες δοκιμής και κριτήρια αποδοχής - Υποχρεωτικές απαιτήσεις

EN 12266-1:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.10.2012)

CEN

EN 12284:2003

Συστήματα ψύξης και αντλίες θερμότητας - Διατάξεις ένδειξης του επιπέδου του υγρού - Απαιτήσεις, δοκιμές και σήμανση

CEN

EN 12288:2010

Βιομηχανικές βαλβίδες - Ορειχάλκινα συρταρωτά επιστόμια

EN 12288:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12334:2001

Βιομηχανικές βαλβίδες - Χυτοσιδηρές βαλβίδες αντεπιστροφής

EN 12334:2001/A1:2004

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(28.2.2005)

EN 12334:2001/AC:2002

CEN

EN 12392:2000

Αλουμίνιο και κράματα αλουμινίου - Κατεργασμένα προϊόντα - Ειδικές απαιτήσεις για προϊόντα προοριζόμενα για την παραγωγή εξοπλισμού πίεσης

CEN

EN 12420:1999

Χαλκός και κράματα χαλκού - Σφυρήλατα

CEN

EN 12434:2000

Κρυογενικά δοχεία - Κρυογενικοί εύκαμπτοι σωλήνες

EN 12434:2000/AC:2001

CEN

EN 12451:2012

Χαλκός και κράματα χαλκού - Κυκλικοί σωλήνες άνευ ραφής για εναλλάκτες θερμότητας

EN 12451:1999

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.11.2012)

CEN

EN 12452:2012

Χαλκός και κράματα χαλκού - Σωλήνες άνευ ραφής με πτυχώσεις για εναλλάκτες θερμότητας

EN 12452:1999

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.11.2012)

CEN

EN 12516-1:2005

Βιομηχανικές βαλβίδες – Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους – Μέρος 1: Μέθοδος επιλογής πινάκωγ για χαλύβδινα κελύφη βαλβίδων

EN 12516-1:2005/AC:2007

CEN

EN 12516-2:2004

Βιομηχανικές βαλβίδες - Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους - Μέρος 2: Μέθοδοι υπολογισμού για χαλύβδινα κελύφη βαλβίδων

CEN

EN 12516-3:2002

Βαλβίδες - Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους -Μέρος 3: Πειραματική μέθοδος

EN 12516-3:2002/AC:2003

CEN

EN 12516-4:2008

Βιομηχανικές βαλβίδες - Σχεδιασμός αντοχής του κελύφους - Μέρος 4: Μέθοδος υπολογισμού σχετική με την κατασκευή κελυφών βαλβίδων σε μεταλλικά υλικά εκτός του χάλυβα

CEN

EN 12542:2010

Εξοπλισμός και ειδικά εξαρτήματα για υγραέρια - Σταθερές κυλινδρικές χαλύβδινες συγκολλητές δεξαμενές παραγόμενες εν σειρά για την αποθήκευση υγραερίων (LPG) όγκου μέχρι 13 m3 και για υπέργεια εγκατάσταση - Σχεδιασμός και κατασκευή

EN 12542:2002

EN 14075:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12735-1:2010

Χαλκός και κράματα χαλκού - Στρογγυλοί σωλήνες χαλκού άνευ ραφής για κλιματισμό και ψύξη - Μέρος 1: Σωλήνες για δίκτυα σωληνώσεων

EN 12735-1:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12735-2:2010

Χαλκός και κράματα χαλκού - Στρογγυλοί σωλήνες χαλκού άνευ ραφής για κλιματισμό και ψύξη - Μέρος 2: Σωλήνες για συσκευές

EN 12735-2:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12778:2002

Μαγειρικά σκεύη - Χύτρες ταχύτητας για οικιακή χρήση

EN 12778:2002/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2005)

EN 12778:2002/AC:2003

CEN

EN 12952-1:2001

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 1: Γενικά

CEN

EN 12952-2:2011

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 2: Υλικά των υπό πίεση μερών του λέβητος και εξαρτήματα

EN 12952-2:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-3:2011

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 3: Σχεδιασμός και υπολογισμός των υπό πίεση μερών των λεβήτων

EN 12952-3:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-5:2011

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 5: Κατεργασία και κατασκευή των υπό πίεση μερών των λεβήτων

EN 12952-5:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-6:2011

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 6: Ελεγχος κατά την κατασκευή, τεκμηρίωση και σήμανση των υπό πίεαη μερών των λεβήτων

EN 12952-6:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-7:2012

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 7: Απαιτήσεις εξοπλισμού για λέβητα

EN 12952-7:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.4.2013)

CEN

EN 12952-8:2002

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 8: Απαιτήσεις για συστήματα καύσης υγρών και αερίων καυσίμων για λέβητα

CEN

EN 12952-9:2002

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 9: Απαιτήσεις για συστήματα καύσης για κονιορτοποιημένα στερεά καύσιμα για λέβητα

CEN

EN 12952-10:2002

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 10: Απαιτήσεις για προστασία έναντι υπερπίεσης

CEN

EN 12952-11:2007

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 11: Απαιτήσεις για διατάξεις ορίων του λέβητα και των εξαρτημάτων του

CEN

EN 12952-14:2004

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 14: Απαιτήσεις για συστήματα απαζώτωσης καυσαερίων με τη χρήση υγροποιημένης αμμωνίας υπό πίεση και υδατικού διαλύματος αμμωνίας

CEN

EN 12952-16:2002

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 16: Απαιτήσεις συστημάτων καύσης με κλίνη ρευστοποίησης και με εσχάρα για στερεά καύσιμα για λέβητα

CEN

EN 12952-18:2012

Υδραυλωτοί λέβητες και βοηθητικές εγκαταστάσεις - Μέρος 18: Οδηγίες λειτουργίας

CEN

EN 12953-1:2012

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 1: Γενικά

EN 12953-1:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2012)

CEN

EN 12953-2:2012

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 2: Υλικά για μέρη των λεβήτων υπό πίεση και των εξαρτημάτων τους

EN 12953-2:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2012)

CEN

EN 12953-3:2002

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 3: Σχεδιασμός και υπολογισμός των υπό πίεση μερών

CEN

EN 12953-4:2002

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 4: Κατεργασία και κατασκευή των υπό πίεση μερών των λεβήτων

CEN

EN 12953-5:2002

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 5: Ελεγχος κατά την κατασκευή, τεκμηρίωση και σήμανση των υπό πίεση μερών των λεβήτων

CEN

EN 12953-6:2011

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 6: Απαιτήσεις εξοπλισμού για λέβητες

EN 12953-6:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(9.9.2011)

CEN

EN 12953-7:2002

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 7: Απαιτήσεις για συστήματα καύσης υγρών και αερίων καυσίμων για λέβητες

CEN

EN 12953-8:2001

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 8: Απαιτήσεις για προστασία έναντι υπερπίεσης

EN 12953-8:2001/AC:2002

CEN

EN 12953-9:2007

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 9: Απαιτήσεις για διατάξεις ορίων του λέβητα και των εξαρτημάτων του

CEN

EN 12953-12:2003

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 12: Απαιτήσεις συστημάτων εσχαρών στερεών καυσίμων για λέβητα

CEN

EN 12953-13:2012

Αεριοαυλωτοί λέβητες - Μέρος 13: Οδηγίες λειτουργίας

CEN

EN 13121-1:2003

Δεξαμενές και δοχεία υγραερίου GRP για υπέργεια χρήση - Μέρος 1: Ακατέργαστα υλικά - Οροι προδιαγραφών και αποδοχής

CEN

EN 13121-2:2003

Δεξαμενές και δοχεία από πλαστικό ενισχυμένο με ίνες γυαλιού (GRP) για υπέργεια χρήση - Μέρος 2: Σύνθετα υλικά - Αντοχή σε χημικά

CEN

EN 13121-3:2008+A1:2010

Δεξαμενές και δοχεία GRP για υπέργεια χρήση – Μέρος 3: Σχεδιασμός και κατασκευή

EN 13121-3:2008

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.8.2010)

EN 13121-3:2008+A1:2010/AC:2011

CEN

EN 13134:2000

Μπρουτζοκόλληση - Έγκριση διαδικασίας

CEN

EN 13136:2001

Συστήματα ψύξεως και αντλίες θερμότητας - Διατάξεις υπερπίεσης και σχετικές σωληνώσεις - Μέθοδοι υπολογισμού

EN 13136:2001/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2005)

CEN

EN 13175:2003+A2:2007

Προδιαγραφές και δοκιμές για βαλβίδες και ειδικά εξαρτήματα δεξαμενών υγραερίου (LPG)

EN 13175:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2007)

CEN

EN 13348:2008

Χαλκός και κράματα χαλκού - Κυκλικοί χαλκοσωλήνες άνευ ραφής για ιατρικά αέρια ή για κενό

EN 13348:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(28.2.2009)

CEN

EN 13371:2001

Κρυογενικά δοχεία - Συζεύξεις για κρυογενική λειτουργία

CEN

EN 13397:2001

Βιομηχανικές βαλβίδες - Μεταλλικές βαλβίδες διαφράγματος

CEN

EN 13445-1:2009

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 1: Γενικά

EN 13445-1:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 13445-2:2009

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 2: Υλικά

EN 13445-2:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

EN 13445-2:2009/A1:2012

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

EN 13445-2:2009/A2:2012

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13445-3:2009

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 3: Σχεδιασμός

EN 13445-3:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

EN 13445-3:2009/A1:2012

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13445-4:2009

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 4: Κατασκευή

EN 13445-4:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

EN 13445-4:2009/A1:2011

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 13445-5:2009

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 5: Ελεγχος και δοκιμές

EN 13445-5:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

EN 13445-5:2009/A2:2011

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

EN 13445-5:2009/A3:2011

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

EN 13445-5:2009/A1:2011

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 13445-6:2009

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 6: Απαιτήσεις σχεδιασμού και κατασκευής δοχείων πίεσης και μερών υπό πίεση κατασκευαζόμενα από χυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη

EN 13445-6:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 13445-8:2009

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Μέρος 8: Πρόσθετες απαιτήσεις για δοχεία πίεσης από αλουμίνιο και κράματα αλουμινίου

EN 13445-8:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2009)

CEN

EN 13458-1:2002

Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά μονωμένα δοχεία κενού - Μέρος 1: Θεμελιώδεις απαιτήσεις

CEN

EN 13458-2:2002

Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά μονωμένα δοχεία κενού - Μέρος 2: Σχεδιασμός, κατασκευή, έλεγχος και δοκιμές

EN 13458-2:2002/AC:2006

CEN

EN 13458-3:2003

Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά μονωμένα δοχεία κενού - Μέρος 3: Λειτουργικές απαιτήσεις

EN 13458-3:2003/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2005)

CEN

EN 13480-1:2012

Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 1: Γενικά

EN 13480-1:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-2:2012

Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 2: Υλικά

EN 13480-2:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-3:2012

Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 3: Σχεδιασμός και υπολογισμός

EN 13480-3:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-4:2012

Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 4: Κατασκευή και εγκατάσταση

EN 13480-4:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-5:2012

Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 5: Ελεγχος και δοκιμές

EN 13480-5:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-6:2012

Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 6: Πρόσθετες απαιτήσεις για εγκιβωτισμένες σωληνώσεις

EN 13480-6:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-8:2012

Βιομηχανικές μεταλλικές σωληνώσεις - Μέρος 8: Πρόσθετες απαιτήσεις για σωληνώσεις αλουμινίου και κράματα σωληνώσεων αλουμινίου

EN 13480-8:2007

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN ISO 13585:2012

Μπρουτζοκόλληση - Δοκιμές ελέγχου καταλληλότητας συγκολλητών και χειριστές συγκόλλησης (ISO 13585:2012)

EN 13133:2000

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13611:2007+A2:2011

Διατάξεις ασφαλείας και ελέγχου για καυστήρες και συσκευές αερίου - Γενικές απαιτήσεις

EN 13611:2007

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 13648-1:2008

Κρυογενικά δοχεία - Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 1: Βαλβίδες ασφάλειας για κρυογενική χρήση

EN 13648-1:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.5.2009)

CEN

EN 13648-2:2002

Κρυογενικά δοχεία - Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 2: Διατάξεις ασφάλειας με διαρρηγνυόμενους δίσκους για κρυογενική χρήση

CEN

EN 13648-3:2002

Κρυογενικά δοχεία - Διατάξεις ασφάλειας για προστασία έναντι υπερπίεσης - Μέρος 3: Προσδιορισμός της απαιτούμενης εκροής - Χωρητικότητα και διαστασιολόγηση

CEN

EN 13709:2010

Βιομηχανικές βαλβίδες - Χαλβύδινες σφαιρικές βαλβίδες και χαλύβδινες σφαιρικές βαλβίδες διακοπής και ελέγχου

EN 13709:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 13789:2010

Βιομηχανικές βαλβίδες - Χυτοσιδηρές βαλβίδες τύπου δικλείδας

EN 13789:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 13831:2007

Δοχεία διαστολής κλειστού τύπου με ενσωματωμένο διάφραγμα για εγκατάσταση σε νερό

CEN

EN 13835:2012

Τεχνολογία χυτηρίων - Ωστενιτικός χυτοσίδηρος

EN 13835:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2012)

CEN

EN 13923:2005

Δοχεία πίεσης με τυλισσόμενα νήματα από πλαστικό ενισχυμένο με υαλόινες – Υλικά, σχεδιασμός, υπολγισμός, κατασκευή και δοκιμές

CEN

EN 14071:2004

Ανακουφιστικές βαλβίδες πιέσεως για δεξαμενές υγραερίου (LPG) – Βοηθητικός εξοπλισμός

CEN

EN 14129:2004

Ανακουφιστικές βαλβίδες πίεσης για δεξαμενές υγραερίου

CEN

EN 14197-1:2003

Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά δοχεία μονωμένα χωρίς κενό - Μέρος 1: Βασικές απαιτήσεις

CEN

EN 14197-2:2003

Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά δοχεία μονωμένα χωρίς κενό - Μέρος 2: Σχεδιασμός, κατασκευή, έλεγχος και δοκιμές

EN 14197-2:2003/A1:2006

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(28.2.2007)

EN 14197-2:2003/AC:2006

CEN

EN 14197-3:2004

Κρυογενικά δοχεία - Σταθερά δοχεία μονωμένα χωρίς κενό - Μέρος 3: Λειτουργικές απαιτήσεις

EN 14197-3:2004/A1:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2005)

EN 14197-3:2004/AC:2004

CEN

EN 14222:2003

Αεριοαυλωτοί λέβητες από ανοξείδωτο χάλυβα

CEN

EN 14276-1:2006+A1:2011

Εξοπλισμός νπό πίεση για σνστήματα ψύξης και αντλιών Θερμότητας – Μέρος Ι – Δοχεία – Γενικές απαιτήσεις

EN 14276-1:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(9.9.2011)

CEN

EN 14276-2:2007+A1:2011

Εξοπλισμός υπό πίεση για συστήματα ψύξεων και αντλίες θερμότητος – Μέρος 2: Σωληνώσεις – Γενικές απαιτήσεις

EN 14276-2:2007

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(9.9.2011)

CEN

EN 14341:2006

Βιομηχανικές βαλβίδες - Χαλύβδινες βαλβίδες ελέγχου

CEN

EN 14359:2006+A1:2010

Πνευματικοί συσσωρευτές για εφαρμογές ρευστοδυναμικής

EN 14359:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(3.8.2012)

CEN

EN 14382:2005+A1:2009

Διατάξεις ασφάλειας για σταθμούς και εγκαταστάσεις ρύθμισης της πίεσης αερίου - Διατάξεις ασφάλειας για διακοπή παροχής αερίου με πιέσεις εισόδου έως 100 bar

EN 14382:2005

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2009)

EN 14382:2005+A1:2009/AC:2009

CEN

EN 14394:2005+A1:2008

Λέβητες θέρμανσης - Λέβητες θέρμανσης με καυστήρες τεχνητού ελκυσμού - Ονομαστική παροχή θερμότητας που δεν υπερβαίνει τα 10 MW και μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μέχρι 110 °C

CEN

EN 14570:2005

Εξοπλισμός για υπέργειες και υπόγειες δεξαμενές υγραερίου

EN 14570:2005/A1:2006

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.8.2006)

CEN

EN 14585-1:2006

Συστήματα μεταλλικών εύκαμπτων σωληνώσεων με αυλακώσεις για εγκαταστάσεις υπό πίεση - Μέρος 1: Απαιτήσεις

CEN

EN 14917:2009+A1:2012

Ανορθωτές διαστολής με μεταλλικούς φυσητήρες για εφαρμογές υπό πιεση

EN 14917:2009

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2012)

CEN

EN 15001-1:2009

Υποδομές φυσικού αερίου - Δίκτυα εγκαταστάσεων φυσικού αερίου πίεσης μεγαλύτερης των 0,5 bar για βιομηχανικές και μη βιομηχανικές εγκαταστάσεις - Μέρος 1: Αναλυτικές λειτουργικές απαιτήσεις για σχεδιασμό, υλικά, κατασκευή και έλεγχο και δοκιμές

CEN

EN ISO 15493:2003

Συστήματα πλαστικών σωληνώσεων για βιομηχανικές εφαρμογές - Ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο (ABS), μη πλαστικοποιημένο πολυ(βινυλοχλωρίδιο) (PVC-U) και χλωριωμένο πολυ(βινυλοχλωρίδιο) (PVC-C). Προδιαγραφές για τα στοιχεία και το σύστημα σωληνώσεων - Μ (ISO 15493:2003)

CEN

EN ISO 15494:2003

Συστήματα πλαστικών σωληνώσεων για βιομηχανικές εφαρμογές - Πολυβουτένιο (ΡΒ), πολυαιθυλένιο (ΡΕ) και πολυπροπυλένιο (ΡΡ) - Προδιαγραφές για στοιχεία και το σύστημα σωληνώσεων - Μετρικές σειρές (ISO 15494:2003)

CEN

EN ISO 15613:2004

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Αξιολόγηση καταλληλότητας βασιζόμενη σε δοκιμή συγκόλλησης κατά την διαδικασία πριν την παραγωγή (ISO 15613:2004)

CEN

EN ISO 15614-1:2004

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 1: Συγκόλληση με τόξο και αέριο για χάλυβες και συγκόλληση με τόξο για νικέλιο και κράματα νικελίου (ISO 15614-1:2004)

EN ISO 15614-1:2004/A1:2008

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.8.2008)

EN ISO 15614-1:2004/A2:2012

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.8.2012)

CEN

EN ISO 15614-2:2005

Προδιαγραφή και έγκριση διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών – Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησς – Μέρος 2: Συγκόλληση τόξου αλουμινίου και κραμάτων του (ISO 15614-2:2005)

EN ISO 15614-2:2005/AC:2009

CEN

EN ISO 15614-4:2005

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 4: Ολοκλήρωση συγκόλλησης χυτών τεμαχίων αλουμινίου (ISO 15614-4:2005)

EN ISO 15614-4:2005/AC:2007

CEN

EN ISO 15614-5:2004

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 5: Συγκόλληση με τόξο για τιτάνιο, ζιρκόνιο και τα κράματά τους (ISO 15614-5:2004)

CEN

EN ISO 15614-6:2006

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 6: Συγκόλληση με τόξο και αέριο, χαλκού και κραμάτων χαλκού (ISO 15614-6:2006)

CEN

EN ISO 15614-7:2007

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών-Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 7: Συγκόλληση υπέρθεσης (ISO 15614-7:2007)

CEN

EN ISO 15614-8:2002

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 8: Συγκόλληση σωλήνων σε σωληνοειδείς πλάκες (ISO 15614-8:2002)

CEN

EN ISO 15614-11:2002

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 11: Συγκόλληση με δέσμη ηλεκτρονίων και λέϊζερ (ISO 15614-11:2002)

CEN

EN ISO 15620:2000

Συγκολλήσεις - Συγκόλληση τριβής μεταλλικών υλικών (ISO 15620:2000)

CEN

EN 15776:2011

Δοχεία πίεσης μη εκτεθειμένα σε φλόγα - Απαιτήσεις σχεδιασμού και κατασκευής δοχείων πίεσης και εξαρτημάτων τους από χυτοσίδηρο με επιμήκυνση μετά από θραύση ίση ή μικρότερη από 15%

CEN

EN ISO 16135:2006

Βιομηχανικές βαλβίδες – Σφαιρικές βαλβίδες από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16135:2006)

CEN

EN ISO 16136:2006

Βίομηχανικές βαλβίδες – Βαλβίδες τύπου πεταλούδας από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16136:2006)

CEN

EN ISO 16137:2006

Βίομηχανικές βαλβίδες – Βαλβίδες αντεπιοτροφής από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16137:2006)

CEN

EN ISO 16138:2006

Βιομηχανικές βαλβίδες – βαλβίδες διαφράγματος από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16138:2006)

CEN

EN ISO 16139:2006

Βιομηχανικές βαλβίδες – Συρταρωτές βαλβίδες από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 16139:2006)

CEN

EN ISO 21787:2006

Βιομηχανικές βαλβίδες - Βαλβίδες τύπου έδρας από θερμοπλαστικά υλικά (ISO 21787:2006)

| Σημείωση 1: | Γενικά, η ημερομηνία λήξεως της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης είναι η ημερομηνία απόσυρσης («dow»), η οποία καθορίζεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης, αλλά εφιστάται η προσοχή των χρηστών των προτύπων αυτών στο γεγονός ότι σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αλλάξει. |
| --- | --- |

Σημείωση 1:

Γενικά, η ημερομηνία λήξεως της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης είναι η ημερομηνία απόσυρσης («dow»), η οποία καθορίζεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης, αλλά εφιστάται η προσοχή των χρηστών των προτύπων αυτών στο γεγονός ότι σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αλλάξει.

| Σημείωση 2.1: | Το νέο (ή τροποποιημένο) πρότυπο έχει το ίδιο πεδίο εφαρμογής όπως το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.1:

Το νέο (ή τροποποιημένο) πρότυπο έχει το ίδιο πεδίο εφαρμογής όπως το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

| Σημείωση 2.2: | Το νέο πρότυπο έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τα αντικατασταθέντα πρότυπα. Την δεδομένη ημερομηνία, τα αντικατασταθέντα πρότυπα παύουν να παρέχουν τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.2:

Το νέο πρότυπο έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τα αντικατασταθέντα πρότυπα. Την δεδομένη ημερομηνία, τα αντικατασταθέντα πρότυπα παύουν να παρέχουν τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

| Σημείωση 2.3: | Το νέο πρότυπο έχει στενότερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το (εν μέρει) αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης, για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου. Το τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης για προϊόντα ή υπηρεσίες που εξακολουθούν να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του (εν μέρει) αντικατα-σταθέντος προτύπου, αλλά τα οποία δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου, παραμένει αμετάβλητη. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.3:

Το νέο πρότυπο έχει στενότερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το (εν μέρει) αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης, για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου. Το τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης για προϊόντα ή υπηρεσίες που εξακολουθούν να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του (εν μέρει) αντικατα-σταθέντος προτύπου, αλλά τα οποία δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου, παραμένει αμετάβλητη.

| Σημείωση 3: | Στην περίπτωση τροποποιήσεων, το έγγραφο αναφοράς είναι το EN CCCCC:YYYY. Οι προηγούμενες τροποποιήσεις, αν υπάρχουν, και οι νέες ονομάζονται «τροποποίηση». Το αντικατασταθέν πρότυπο συνεπώς αποτελείται από το EN CCCCC:YYYY και από τις προηγούμενες τροποποιήσεις του, αν υπάρχουν, αλλά χωρίς τη νέα ονομαζόμενη «τροποποίηση». Τη δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 3:

Στην περίπτωση τροποποιήσεων, το έγγραφο αναφοράς είναι το EN CCCCC:YYYY. Οι προηγούμενες τροποποιήσεις, αν υπάρχουν, και οι νέες ονομάζονται «τροποποίηση». Το αντικατασταθέν πρότυπο συνεπώς αποτελείται από το EN CCCCC:YYYY και από τις προηγούμενες τροποποιήσεις του, αν υπάρχουν, αλλά χωρίς τη νέα ονομαζόμενη «τροποποίηση». Τη δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ:

| — | Κάθε αίτηση για παροχή πληροφοριών σχετικά με τα πρότυπα πρέπει να απευθύνεται είτε στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης είτε στους εθνικούς φορείς τυποποίησης των οποίων ο κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Κάθε αίτηση για παροχή πληροφοριών σχετικά με τα πρότυπα πρέπει να απευθύνεται είτε στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης είτε στους εθνικούς φορείς τυποποίησης των οποίων ο κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 (2).

| — | Τα πρότυπα εκδίδονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης στα αγγλικά (η CEN και η Cenelec τα δημοσιεύουν επίσης στα γαλλικά και στα γερμανικά). Ακολούθως, οι τίτλοι των εναρμονισμένων προτύπων μεταφράζονται σε όλες τις άλλες απαιτούμενες επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους εθνικούς φορείς τυποποίησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φέρει ευθύνη για την ορθότητα των τίτλων οι οποίοι υποβάλλονται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα. |
| --- | --- |

—

Τα πρότυπα εκδίδονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης στα αγγλικά (η CEN και η Cenelec τα δημοσιεύουν επίσης στα γαλλικά και στα γερμανικά). Ακολούθως, οι τίτλοι των εναρμονισμένων προτύπων μεταφράζονται σε όλες τις άλλες απαιτούμενες επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους εθνικούς φορείς τυποποίησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φέρει ευθύνη για την ορθότητα των τίτλων οι οποίοι υποβάλλονται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα.

| — | Οι παραπομπές σε διορθωτικά «.../AC:YYYY» δημοσιεύονται μόνο για ενημέρωση. Ένα διορθωτικό αποκαθιστά τυπογραφικά, γλωσσικά ή παρόμοια σφάλματα στο κείμενο ενός προτύπου και μπορεί να αφορά μία ή περισσότερες γλωσσικές εκδόσεις (αγγλική, γαλλική και/ή γερμανική) ενός προτύπου που έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης. |
| --- | --- |

—

Οι παραπομπές σε διορθωτικά «.../AC:YYYY» δημοσιεύονται μόνο για ενημέρωση. Ένα διορθωτικό αποκαθιστά τυπογραφικά, γλωσσικά ή παρόμοια σφάλματα στο κείμενο ενός προτύπου και μπορεί να αφορά μία ή περισσότερες γλωσσικές εκδόσεις (αγγλική, γαλλική και/ή γερμανική) ενός προτύπου που έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης.

| — | Η δημοσίευση των στοιχείων αυτών στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σημαίνει ότι τα πρότυπα είναι διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

—

Η δημοσίευση των στοιχείων αυτών στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σημαίνει ότι τα πρότυπα είναι διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| — | Ο κατάλογος αυτός αντικαθιστά τους προηγούμενους καταλόγους που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξασφαλίζει την ενημέρωση του παρόντος καταλόγου. |
| --- | --- |

—

Ο κατάλογος αυτός αντικαθιστά τους προηγούμενους καταλόγους που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξασφαλίζει την ενημέρωση του παρόντος καταλόγου.

| — | Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με εναρμονισμένα πρότυπα και άλλα ευρωπαϊκά πρότυπα διατίθενται στη διεύθυνση
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με εναρμονισμένα πρότυπα και άλλα ευρωπαϊκά πρότυπα διατίθενται στη διεύθυνση

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  EOT: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Τυποποίησης – CEN:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; fax +32 25500819 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; fax +32 25500819 (http://www.cen.eu)

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; fax +32 25196919 (http://www.cenelec.eu) |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; fax +32 25196919 (http://www.cenelec.eu)

| — | ETSI: 650, route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; fax +33 493654716 (http://www.etsi.eu) |
| --- | --- |

—

ETSI: 650, route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; fax +33 493654716 (http://www.etsi.eu)

(2)  ΕΕ L 316 της 14.11.2012, σ. 12.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 128/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 128/17

---

Ανακοίνωση της Επιτροπής στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2009/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με τα απλά δοχεία πίεσης

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)

2013/C 128/02

| Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης (1) | Στοιχείο αναφοράς και τίτλος του προτύπου
  (έγγραφο αναφοράς) | Έγγραφο αναφοράς | Ημερομηνία λήξης της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης του αντικατασταθέ-ντος προτύπου
  Σημείωση 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| CEN | EN 286-1:1998
  Απλά μη εκτιθέμενα σε φλόγα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα να περιέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 1: Δοχεία πίεσης για γενικές χρήσεις | EN 286-1:1991
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.8.1998) |
| EN 286-1:1998/A1:2002 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.1.2003) |
| EN 286-1:1998/A2:2005 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (30.4.2006) |
| EN 286-1:1998/AC:2002 | | |
| CEN | EN 286-2:1992
  Απλά μη θερμαινόμενα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα να περιέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 2: δοχεία πίεσης για αερόφρενα και βοηθητικά συστήματα για αυτοκίνητα και τα ρυμουλκούμενα τους | | |
| EN 286-2:1992/AC:1992 | | |
| CEN | EN 286-3:1994
  Απλά μη εκτεθειμένα σε φλόγα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα ναπεριέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 3: Χαλύβδινα δοχεία πίεσης για εξοπλισμό αεροπέδησης και βοηθητικό πνευματικό εξοπλισμό για σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό | | |
| CEN | EN 286-4:1994
  Απλά μή εκτιθέμενα σε φλόγα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα να περιέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 4: Δοχεία πίεσης από κράμα αλουμινίου για εξοπλισμό αεροπέδησης και βοηθητικό πνευματικό εξοπλισμό για σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό | | |
| CEN | EN 287-1:2011
  Δοκιμασία καταλληλότητας συγκολλητών - Συγκόλληση με τήξη - Μέρος 1: Χάλυβες | EN 287-1:2004
  Σημείωση 2.1 | Η ημερομηνία αυτής της δημοσίευσης |
| CEN | EN 10207:2005
  Χάλυβες για απλά δοχεία πίεσης - Τεχνικές απαιτήσεις παράδοσης φύλλων, ταινιών και ράβδων | | |
| CEN | EN ISO 15614-1:2004
  Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 1: Συγκόλληση με τόξο και αέριο για χάλυβες και συγκόλληση με τόξο για νικέλιο και κράματα νικελίου (ISO 15614-1:2004) | | |
| EN ISO 15614-1:2004/A1:2008 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (31.8.2008) |
| EN ISO 15614-1:2004/A2:2012 | Σημείωση 3 | Η ημερομηνία αυτής της δημοσίευσης |
| CEN | EN ISO 15614-2:2005
  Προδιαγραφή και έγκριση διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών – Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησς – Μέρος 2: Συγκόλληση τόξου αλουμινίου και κραμάτων του (ISO 15614-2:2005) | | |
| EN ISO 15614-2:2005/AC:2009 | | |

Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης (1)

Στοιχείο αναφοράς και τίτλος του προτύπου

(έγγραφο αναφοράς)

Έγγραφο αναφοράς

Ημερομηνία λήξης της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης του αντικατασταθέ-ντος προτύπου

Σημείωση 1

(1)

(2)

(3)

(4)

CEN

EN 286-1:1998

Απλά μη εκτιθέμενα σε φλόγα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα να περιέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 1: Δοχεία πίεσης για γενικές χρήσεις

EN 286-1:1991

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.8.1998)

EN 286-1:1998/A1:2002

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.1.2003)

EN 286-1:1998/A2:2005

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(30.4.2006)

EN 286-1:1998/AC:2002

CEN

EN 286-2:1992

Απλά μη θερμαινόμενα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα να περιέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 2: δοχεία πίεσης για αερόφρενα και βοηθητικά συστήματα για αυτοκίνητα και τα ρυμουλκούμενα τους

EN 286-2:1992/AC:1992

CEN

EN 286-3:1994

Απλά μη εκτεθειμένα σε φλόγα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα ναπεριέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 3: Χαλύβδινα δοχεία πίεσης για εξοπλισμό αεροπέδησης και βοηθητικό πνευματικό εξοπλισμό για σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό

CEN

EN 286-4:1994

Απλά μή εκτιθέμενα σε φλόγα δοχεία πίεσης σχεδιασμένα να περιέχουν αέρα ή άζωτο - Μέρος 4: Δοχεία πίεσης από κράμα αλουμινίου για εξοπλισμό αεροπέδησης και βοηθητικό πνευματικό εξοπλισμό για σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό

CEN

EN 287-1:2011

Δοκιμασία καταλληλότητας συγκολλητών - Συγκόλληση με τήξη - Μέρος 1: Χάλυβες

EN 287-1:2004

Σημείωση 2.1

Η ημερομηνία αυτής της δημοσίευσης

CEN

EN 10207:2005

Χάλυβες για απλά δοχεία πίεσης - Τεχνικές απαιτήσεις παράδοσης φύλλων, ταινιών και ράβδων

CEN

EN ISO 15614-1:2004

Προδιαγραφή και έλεγχος καταλληλότητας διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών - Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησης - Μέρος 1: Συγκόλληση με τόξο και αέριο για χάλυβες και συγκόλληση με τόξο για νικέλιο και κράματα νικελίου (ISO 15614-1:2004)

EN ISO 15614-1:2004/A1:2008

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(31.8.2008)

EN ISO 15614-1:2004/A2:2012

Σημείωση 3

Η ημερομηνία αυτής της δημοσίευσης

CEN

EN ISO 15614-2:2005

Προδιαγραφή και έγκριση διαδικασιών συγκόλλησης μεταλλικών υλικών – Δοκιμή διαδικασίας συγκόλλησς – Μέρος 2: Συγκόλληση τόξου αλουμινίου και κραμάτων του (ISO 15614-2:2005)

EN ISO 15614-2:2005/AC:2009

| Σημείωση 1: | Γενικά, η ημερομηνία λήξεως της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης είναι η ημερομηνία απόσυρσης («dow»), η οποία καθορίζεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης, αλλά εφιστάται η προσοχή των χρηστών των προτύπων αυτών στο γεγονός ότι σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αλλάξει. |
| --- | --- |

Σημείωση 1:

Γενικά, η ημερομηνία λήξεως της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης είναι η ημερομηνία απόσυρσης («dow»), η οποία καθορίζεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης, αλλά εφιστάται η προσοχή των χρηστών των προτύπων αυτών στο γεγονός ότι σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αλλάξει.

| Σημείωση 2.1: | Το νέο (ή τροποποιημένο) πρότυπο έχει το ίδιο πεδίο εφαρμογής όπως το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.1:

Το νέο (ή τροποποιημένο) πρότυπο έχει το ίδιο πεδίο εφαρμογής όπως το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

| Σημείωση 2.2: | Το νέο πρότυπο έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τα αντικατασταθέντα πρότυπα. Την δεδομένη ημερομηνία, τα αντικατασταθέντα πρότυπα παύουν να παρέχουν τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.2:

Το νέο πρότυπο έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τα αντικατασταθέντα πρότυπα. Την δεδομένη ημερομηνία, τα αντικατασταθέντα πρότυπα παύουν να παρέχουν τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

| Σημείωση 2.3: | Το νέο πρότυπο έχει στενότερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το (εν μέρει) αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης, για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου. Το τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης για προϊόντα ή υπηρεσίες που εξακολουθούν να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του (εν μέρει) αντικατα-σταθέντος προτύπου, αλλά τα οποία δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου, παραμένει αμετάβλητη. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.3:

Το νέο πρότυπο έχει στενότερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το (εν μέρει) αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης, για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου. Το τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης για προϊόντα ή υπηρεσίες που εξακολουθούν να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του (εν μέρει) αντικατα-σταθέντος προτύπου, αλλά τα οποία δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου, παραμένει αμετάβλητη.

| Σημείωση 3: | Στην περίπτωση τροποποιήσεων, το έγγραφο αναφοράς είναι το EN CCCCC:YYYY. Οι προηγούμενες τροποποιήσεις, αν υπάρχουν, και οι νέες ονομάζονται «τροποποίηση». Το αντικατασταθέν πρότυπο συνεπώς αποτελείται από το EN CCCCC:YYYY και από τις προηγούμενες τροποποιήσεις του, αν υπάρχουν, αλλά χωρίς τη νέα ονομαζόμενη «τροποποίηση». Τη δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 3:

Στην περίπτωση τροποποιήσεων, το έγγραφο αναφοράς είναι το EN CCCCC:YYYY. Οι προηγούμενες τροποποιήσεις, αν υπάρχουν, και οι νέες ονομάζονται «τροποποίηση». Το αντικατασταθέν πρότυπο συνεπώς αποτελείται από το EN CCCCC:YYYY και από τις προηγούμενες τροποποιήσεις του, αν υπάρχουν, αλλά χωρίς τη νέα ονομαζόμενη «τροποποίηση». Τη δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ:

| — | Κάθε αίτηση για παροχή πληροφοριών σχετικά με τα πρότυπα πρέπει να απευθύνεται είτε στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης είτε στους εθνικούς φορείς τυποποίησης των οποίων ο κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Κάθε αίτηση για παροχή πληροφοριών σχετικά με τα πρότυπα πρέπει να απευθύνεται είτε στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης είτε στους εθνικούς φορείς τυποποίησης των οποίων ο κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 (2).

| — | Τα πρότυπα εκδίδονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης στα αγγλικά (η CEN και η Cenelec τα δημοσιεύουν επίσης στα γαλλικά και στα γερμανικά). Ακολούθως, οι τίτλοι των εναρμονισμένων προτύπων μεταφράζονται σε όλες τις άλλες απαιτούμενες επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους εθνικούς φορείς τυποποίησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φέρει ευθύνη για την ορθότητα των τίτλων οι οποίοι υποβάλλονται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα. |
| --- | --- |

—

Τα πρότυπα εκδίδονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης στα αγγλικά (η CEN και η Cenelec τα δημοσιεύουν επίσης στα γαλλικά και στα γερμανικά). Ακολούθως, οι τίτλοι των εναρμονισμένων προτύπων μεταφράζονται σε όλες τις άλλες απαιτούμενες επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους εθνικούς φορείς τυποποίησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φέρει ευθύνη για την ορθότητα των τίτλων οι οποίοι υποβάλλονται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα.

| — | Οι παραπομπές σε διορθωτικά «.../AC:YYYY» δημοσιεύονται μόνο για ενημέρωση. Ένα διορθωτικό αποκαθιστά τυπογραφικά, γλωσσικά ή παρόμοια σφάλματα στο κείμενο ενός προτύπου και μπορεί να αφορά μία ή περισσότερες γλωσσικές εκδόσεις (αγγλική, γαλλική και/ή γερμανική) ενός προτύπου που έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης. |
| --- | --- |

—

Οι παραπομπές σε διορθωτικά «.../AC:YYYY» δημοσιεύονται μόνο για ενημέρωση. Ένα διορθωτικό αποκαθιστά τυπογραφικά, γλωσσικά ή παρόμοια σφάλματα στο κείμενο ενός προτύπου και μπορεί να αφορά μία ή περισσότερες γλωσσικές εκδόσεις (αγγλική, γαλλική και/ή γερμανική) ενός προτύπου που έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης.

| — | Η δημοσίευση των στοιχείων αυτών στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σημαίνει ότι τα πρότυπα είναι διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

—

Η δημοσίευση των στοιχείων αυτών στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σημαίνει ότι τα πρότυπα είναι διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| — | Ο κατάλογος αυτός αντικαθιστά τους προηγούμενους καταλόγους που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξασφαλίζει την ενημέρωση του παρόντος καταλόγου. |
| --- | --- |

—

Ο κατάλογος αυτός αντικαθιστά τους προηγούμενους καταλόγους που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξασφαλίζει την ενημέρωση του παρόντος καταλόγου.

| — | Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με εναρμονισμένα πρότυπα και άλλα ευρωπαϊκά πρότυπα διατίθενται στη διεύθυνση
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με εναρμονισμένα πρότυπα και άλλα ευρωπαϊκά πρότυπα διατίθενται στη διεύθυνση

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  EOT: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Τυποποίησης –CEN:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; fax +32 25500819 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; fax +32 25500819 (http://www.cen.eu)

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; fax +32 25196919 (http://www.cenelec.eu) |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; fax +32 25196919 (http://www.cenelec.eu)

| — | ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; fax +33 493654716 (http://www.etsi.eu) |
| --- | --- |

—

ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; fax +33 493654716 (http://www.etsi.eu)

(2)  ΕΕ L 316 της 14.11.2012, σ. 12.

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 128/20 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 128/20

---

Ανακοίνωση της Επιτροπής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 94/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1994, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τις συσκευές και τα συστήματα προστασίας που προορίζονται για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(Δημοσίευση τίτλων και στοιχείων αναφοράς εναρμονισμένων προτύπων βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας εναρμόνισης)

2013/C 128/03

| Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης (1) | Στοιχείο αναφοράς και τίτλος του προτύπου
  (έγγραφο αναφοράς) | Πρώτη δημοσίευση ΕΕ | Έγγραφο αναφοράς | Ημερομηνία λήξης της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης του αντικατασταθέ-ντος προτύπου
  Σημείωση 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| CEN | EN 1834-1:2000
  Παλινδρομικές μηχανές εσωτερικής καύσης - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 1: Μηχανές ομάδας ΙΙ για χρήση σε ατμόσφαιρες με εύφλεκτα αέρια και ατμούς | 21.7.2001 | | |
| CEN | EN 1834-2:2000
  Παλινδρομικές μηχανές εσωτερικής καύσης - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 2: Μηχανές ομάδας I για χρήση σε υπόγειες εργασίες ευαίσθητες σε καύσιμα αέρια ή/και καιόμενες σκ | 21.7.2001 | | |
| CEN | EN 1834-3:2000
  Παλινδρομικές μηχανές εσωτερικής καύσης - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 3: Μηχανές ομάδας ΙΙ για χρήση σε ατμόσφαιρες με εύφλεκτες σκόνες | 21.7.2001 | | |
| CEN | EN 1839:2012
  Προσδιορισμός των ορίων έκρηξης για αέρια και ατμούς | 22.11.2012 | EN 1839:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.3.2013) |
| CEN | EN 13012:2012
  Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Κατασκευή και απόδοση των αυτόματων ακροφυσίων σε διανεμητές καυσίμου | 3.8.2012 | EN 13012:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13160-1:2003
  Συστήματα ανίχνευσης διαρροής - Μέρος 1: Γενικές αρχές | 14.8.2003 | | |
| CEN | EN 13237:2012
  Δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Όροι και ορισμοί για εξοπλισμό και συστήματα προστασίας προς χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες | 12.2.2013 | EN 13237:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.4.2013) |
| CEN | EN 13463-1:2009
  Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 1: Βασική μέθοδος και απαιτήσεις | 16.4.2010 | EN 13463-1:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 13463-2:2004
  Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες – Μέρος 2: Προστασία για τον περιορισμό της εξάπλωσης μέσω εγκλεισμού ‘fr’ | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 13463-3:2005
  Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 3: Προστασία μέσω αλεξίφλογου περιβλήματος "d" | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 13463-5:2011
  Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός προοριζόμενος για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 5: Προστασία μέσω κατασκευαστικής ασφάλειας "c" | 18.11.2011 | EN 13463-5:2003
  Σημείωση 2.1 | 31.7.2014 |
| CEN | EN 13463-6:2005
  Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 6: Προστασία ελέγχοντας την πηγή ανάφλεξης "b" | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 13463-8:2003
  Μη ηλεκτρολογικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 8: Προστασία με εμβάπτιση σε υγρό ‧K‧ | 12.8.2004 | | |
| CEN | EN 13616:2004
  Διατάξεις ασφάλειας υπερπλήρωσης για σταθερές δεξαμενές υγρών καυσίμων | 9.3.2006 | | |
| EN 13616:2004/AC:2006 | | | |
| CEN | EN 13617-2:2012
  Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Μέρος 2: Απαιτήσεις ασφάλειας για κατασκευή και απόδοση των θραυομένων συνδέσμων ασφάλειας για χρήση των αντλιών μετρητών καυσίμου | 4.5.2012 | EN 13617-2:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 13617-3:2012
  Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Μέρος 3: Απαιτήσεις ασφάλειας για κατασκευή και απόδοση των βαλβίδων αποκοπής | 4.5.2012 | EN 13617-3:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 13760:2003
  Σύστημα πλήρωσης υγραερίου κινήσεως οχημάτων ελαφρού και βαρέως τύπου - Ακροφύσιο, απαιτήσεις δοκιμής και διαστάσεις | 24.1.2004 | | |
| CEN | EN 13821:2002
  Δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Πρόληψη και προστασία από έκρηξη - Προσδιορισμός της ελάχιστης ενέργειας ανάφλεξης μιγμάτων κόνεως/αέρα | 20.5.2003 | | |
| CEN | EN 14034-1:2004+A1:2011
  Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 1: Προσδιορισμός της μεγίστης πίεσης έκρηξης pmax του κονιοποιημένου νέφους | 8.6.2011 | EN 14034-1:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14034-2:2006+A1:2011
  Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 2: Προσδιορισμός της μέγιστης χρονικά αύξησης πίεσης (dp/dt)max του κονιοποιημένου νέφους | 8.6.2011 | EN 14034-2:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14034-3:2006+A1:2011
  Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 3: Προσδιορισμός του κατώτατου ορίου έκρηξης ΚΟΕ του κονιοποιημένου νέφους | 8.6.2011 | EN 14034-3:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14034-4:2004+A1:2011
  Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 4: Προσδιορισμός της οριακής συγκέντρωσης οξυγόνου LOC του κονιοποιημένου νέφους | 8.6.2011 | EN 14034-4:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14373:2005
  Συστήματα καταστολής εκρήξεων | 9.3.2006 | | |
| CEN | EN 14460:2006
  Εξοπλισμός ανθεκτικός σε έκρηξη | 15.12.2006 | | |
| CEN | EN 14491:2012
  Συστήματα προστασίας με εξαερισμό έναντι κόνεων από εκρήξεις | 22.11.2012 | EN 14491:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (28.2.2013) |
| CEN | EN 14522:2005
  Προσδιορισμός της θερμοκρασίας αερίων και ατμών από αυτόματη ανάφλεξη | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 14591-1:2004
  Πρόληψη και προστσσία από έκρηξη σε υπόγεια ορυχεία - Συστήματα προστασίας - Μέρος 1: Εγκατάσταση εξαερισμού ανθεκτική σε έκρηξη 2-bar | 9.3.2006 | | |
| EN 14591-1:2004/AC:2006 | | | |
| CEN | EN 14591-2:2007
  Πρόληψη και προστασία έναντι εκρήξεων σε υπόγεια ορυχεία - Συστήματα προστασίας - Μέρος 2: PaΕξοπλισμός και συστήματα προστασίας για εκκένωση εκρηκτικού αερίου | 12.12.2007 | | |
| EN 14591-2:2007/AC:2008 | | | |
| CEN | EN 14591-4:2007
  Πρόληψη κσι προστασία από εκρήξεις σε υπόγεια ορυχεία- Συστήματα προστασίας- Μέρος 4: Αυτόματα συστήματα πυρόσβεσης για μηχανήματα σημειακής κοπής. | 12.12.2007 | | |
| EN 14591-4:2007/AC:2008 | | | |
| CEN | EN 14678-1:2013
  Εξοπλισμός και εξαρτήματα υγραερίου (LPG)-Κατασκευή και επίδοση εξοπλισμού υγραερίου (LPG) για σταθμούς πλήρωσης οχημάτων κινήσεως-Μέρος 1:Αντλίες πληρώσεως | Αυτή είναι η πρώτη δημοσίευση | EN 14678-1:2006+A1:2009
  Σημείωση 2.1 | 30.9.2013 |
| CEN | EN 14756:2006
  Προσδιορισμός της οριακής συγκέντρωσης οξυγόνου (LOC) σε εύφλεκτα αέρια και ατμούς | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14797:2006
  Συσκευές εξαερισμού έναντι εκρήξεων | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14983:2007
  Πρόληψη και προστασία έναντι εκρήξεων σε υπόγεια ορυχεία - Εξοπλισμός και συστήματα προστασίας για εκκένωση εκρηκτικού αερίου | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14986:2007
  Σχεδιασμός ανεμιστήρων για εργασίες σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14994:2007
  Συστήματα προστασίας με εξαερισμό έναντι εκρήξεων αερίου | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15089:2009
  Συστήματα μόνωσης για εκρήξεις | 16.4.2010 | | |
| CEN | EN 15188:2007
  Προσδιορισμός της συμπεριφοράς για αυτανάφλεξη σε σωρούς σκόνης | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15198:2007
  Μεθοδολογία για εκτίμηση της επικινδυνότητας σε μη ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και εξαρτήματα προοριζόμενα για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15233:2007
  Μεθοδολογία για αξιολόγηση της λειτουργικής ασφάλειας σε συστήματα προστασίας για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15794:2009
  Προσδιορισμός των σημείων έκρηξης έφλεκτων υγρών | 16.4.2010 | | |
| CEN | EN 16009:2011
  Συσκευές εξαερισμού έναντι εκρήξεων χωρίς φλόγα | 18.11.2011 | | |
| CEN | EN 16020:2011
  Εκτροπείς εκρήξεων | 18.11.2011 | | |
| CEN | EN ISO 16852:2010
  Φλογοπαγίδες - Απαιτήσεις απόδοσης, μέθοδοι δοκιμής και όρια χρήσης | 17.9.2010 | EN 12874:2001
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 1127-1:2011
  Εκρηκτικές ατμόσφαιρες - Πρόληψη και προστασία από εκρήξεις - Μέρος 1: Βασικές έννοιες και μεθοδολογία | 18.11.2011 | EN 1127-1:2007
  Σημείωση 2.1 | 31.7.2014 |
| CEN | EN 15967:2011
  Προσδιορισμός της μέγιστης πίεσης από έκρηξη και του μέγιστου βαθμού ανύψωσης της πίεσης αερίων και υδρατμών | 18.11.2011 | EN 13673-2:2005
  EN 13673-1:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (29.2.2012) |
| CEN | EN 1010-1:2004+A1:2010
  Ασφάλεια μηχανών - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών εκτύπωσης και μεταποίησης χαρτιού - Μέρος 1: Κοινές απαιτήσεις | 8.6.2011 | EN 1010-1:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (8.6.2011) |
| CEN | EN 1010-2:2006+A1:2010
  Ασφάλεια μηχανών – Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών εκτύπωσης και μεταποίησης χαρτιού – Μέρος 2: Μηχανές εκτύπωσης και στίλβωσης περιλαμβανομένων των μηχανών για προεκτύπωση | 4.2.2011 | EN 1010-2:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (28.2.2011) |
| CEN | EN 1127-2:2002+A1:2008
  Εκρηκτικές ατμόσφαιρες - Πρόληψη και προστασία από εκρήξεις - Μέρος 2: Βασικές έννοιες και μεθοδολογία για εξόρυξη | 20.8.2008 | EN 1127-2:2002
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (28.12.2009) |
| CEN | EN 1710:2005+A1:2008
  Εξοπλισμός και στοιχεία κατάλληλα για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες σε υπόγεια ορυχεία | 20.8.2008 | EN 1710:2005
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (28.12.2009) |
| EN 1710:2005+A1:2008/AC:2010 | | | |
| CEN | EN 1755:2000+A2:2013
  Ασφάλεια φορτηγών οχημάτων βιομηχανίας - Λειτουργία σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Χρήση σε εύφλεκτα αέρια, ατμούς, ομίχλες και σκόνες | Αυτή είναι η πρώτη δημοσίευση | EN 1755:2000+A1:2009
  Σημείωση 2.1 | 30.9.2013 |
| CEN | EN 12581:2005+A1:2010
  Εγκαταστάσεις επικάλυψης - Μηχανήματα για επικάλυψη με εμβάπτιση και ηλεκτροαπόθεση υλικών επικάλυψης με οργανικά υγρά - Απαιτήσεις ασφάλειας | 17.9.2010 | EN 12581:2005
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 12621:2006+A1:2010
  Μηχανήματα για την τροφοδοσία ή/και την κυκλοφοπία υλικών επίστρωσης υπό πίεση - Απαιτήσεις ασφάλειας | 17.9.2010 | EN 12621:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 12757-1:2005+A1:2010
  Αναμικτικές μηχανές για υλικά επικάλυψης - Απαιτήσεις ασφάλειας - Μέρος 1: Αναμικτικές μηχανές για χρήση κατά την βαφή επισκευής οχημάτων | 17.9.2010 | EN 12757-1:2005
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 13617-1:2012
  Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Μέρος 1: Απαιτήσεις ασφάλειας για κατασκευή και αποδόσεις αντλιών μέτρησης, αντλιών πλήρωσης και μονάδων άντλησης από απόσταση | 3.8.2012 | EN 13617-1:2004+A1:2009
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 14492-1:2006+A1:2009
  Γερανοί - Μηχανοκίνητα βαρούλκα και εξαρτήματα ανύψωσης - Μέρος 1: Μηχανοκίνητα βαρούλκα | 16.4.2010 | EN 14492-1:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (30.4.2010) |
| EN 14492-1:2006+A1:2009/AC:2010 | | | |
| CEN | EN 14492-2:2006+A1:2009
  Γερανοί - Μηχανοκίνητα βαρούλκα και σύσπαστα - Μέρος 2: Μηχανοκίνητα σύσπαστα | 16.4.2010 | EN 14492-2:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (16.4.2010) |
| EN 14492-2:2006+A1:2009/AC:2010 | | | |
| CEN | EN 14677:2008
  Ασφάλεια μηχανών - Δευτερογενής παραγωγή χάλυβα - Μηχανήματα και εξοπλισμός κατεργασίας ρευστού χάλυβα | 20.8.2008 | | |
| CEN | EN 14681:2006+A1:2010
  Ασφάλεια μηχανών - Απαιτήσεις ασφάλειας για μηχανές και εξοπλισμό για την παραγωγή χάλυβα με φούρνο ηλεκτρικού τόξου | 8.6.2011 | EN 14681:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (8.6.2011) |
| CEN | EN 14973:2006+A1:2008
  Ταινιόδρομοι για χρήση σε υπόγειες εγκαταστάσεις - Απαιτήσεις ασφάλειας, ηλεκτρικές και αναφλεξιμότητας | 7.7.2010 | EN 14973:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 15268:2008
  Σταθμοί ανεφοδιασμού καυσίμων - Απαιτήσεις ασφάλειας για την κατασκευή των υποβρυχίων αντληδικών συγκροτημάτων | 27.1.2009 | | |
| Cenelec | EN 50050:2006
  Ηλεκτρικές συσκευές για εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Χειρόφερτος εξοπλισμός ηλεκτροστατικού ψεκασμού | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN 50104:2010
  Ηλεκτρικές συσκευές για την ανίχνευση και τη μέτρηση οξυγόνου - Απαιτήσεις λειτουργίας και μέθοδοι δοκιμών | 4.2.2011 | EN 50104:2002
  και οι τροποποιήσεις του Σημείωση 2.1 | 1.6.2013 |
| Cenelec | EN 50176:2009
  Μόνιμος εξοπλισμός ηλεκτροστατικής εφαρμογής για αναφλέξιμο υγρό επικάλυψης - Απαιτήσεις ασφαλείας | 16.4.2010 | | |
| Cenelec | EN 50177:2009
  Μόνιμος εξοπλισμός ηλεκτροστατικής εφαρμογής για αναφλέξιμες σκόνες επικάλυψης - Απαιτήσεις ασφαλείας | 16.4.2010 | | |
| EN 50177:2009/A1:2012 | 22.11.2012 | Σημείωση 3 | 23.7.2015 |
| Cenelec | EN 50223:2010
  Σταθερός εξοπλισμός ηλεκτροστατικής εφαρμογής αναφλέξιμου υλικού σε μορφή τολύπης - Απαιτήσεις ασφαλείας | 17.9.2010 | | |
| Cenelec | EN 50241-1:1999
  Προδιαγραφή για συσκευές ανοιχτής διαδρομής για την ανίχνευση εύφλεκτων ή τοξικών αερίων και ατμών - Μέρος 1: Γενικές απαιτήσεις και μέθοδοι δοκιμών | 6.11.1999 | | |
| EN 50241-1:1999/A1:2004 | 12.8.2004 | Σημείωση 3 | Ημερομηνία λήξης
  (12.8.2004) |
| Cenelec | EN 50241-2:1999
  Προδιαγραφή για συσκευές ανοιχτής διαδρομής για την ανίχνευση εύφλεκτων ή τοξικών αερίων και ατμών - Μέρος 2: Απαιτήσεις λειτουργίας για συσκευές για την ανίχνευση εύφλεκτων αερίων | 6.11.1999 | | |
| Cenelec | EN 50271:2010
  Ηλεκτρικές συσκευές για την ανίχνευση και τη μέτρηση εύφλεκτων αερίων, τοξικών αερίων ή οξυγόνου - Απαιτήσεις και δοκιμές για συσκευές με χρήση λογισμικού και/ή ψηφιακών τεχνολογιών | 4.2.2011 | | |
| Cenelec | EN 50281-2-1:1998
  Ηλεκτρικές συσκευές για χρήση σε χώρους με εύφλεκτη σκόνη – Μέρος 2: Μέθοδοι δοκιμών –Τμήμα 1: Μέθοδοι για τον προσδιορισμό της ελάχιστης θερμοκρασίας έναυσης της σκόνης | 6.11.1999 | | |
| EN 50281-2-1:1998/AC:1999 | | | |
| Cenelec | EN 50303:2000
  Ομάδα Ι, Κατηγορία Μ1 εξοπλισμού που προορίζεται να παραμείνει λειτουργικός σε ατμόσφαιρες απειλούμενες από εκρηκτικό μίγμα μεθανίου-αέρα και / ή σκόνη άνθρακα | 16.2.2001 | | |
| Cenelec | EN 50381:2004
  Μεταφερόμενοι αεριζόμενοι θάλαμοι με ή χωρίς εσωτερική πηγή απελευθέρωσης | 9.3.2006 | | |
| EN 50381:2004/AC:2005 | | | |
| Cenelec | EN 50495:2010
  Διατάξεις ασφαλείας που απαιτούνται για την ασφαλή λειτουργία του εξοπλισμού σε σχέση με τους κινδύνους έκρηξης | 17.9.2010 | | |
| Cenelec | EN 60079-0:2009
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 0: Εξοπλισμός - Γενικές απαιτήσεις
  IEC 60079-0:2007 | 16.4.2010 | EN 60079-0:2006
  - EN 61241-0:2006
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.6.2012) |
| Cenelec | EN 60079-1:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 1: Προστασία εξοπλισμού με περιβλήματα ανθεκτικά στη φλόγα "d"
  IEC 60079-1:2007 | 20.8.2008 | EN 60079-1:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.7.2010) |
| Cenelec | EN 60079-2:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 2: Προστασία εξοπλισμού με περίβλημα υπό πίεση
  IEC 60079-2:2007 | 20.8.2008 | EN 60079-2:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.11.2010) |
| Cenelec | EN 60079-5:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 5: Προστασία εξοπλισμού με πλήρωση σκόνης
  IEC 60079-5:2007 | 20.8.2008 | EN 50017:1998
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.11.2010) |
| Cenelec | EN 60079-6:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 6: Προστασία εξοπλισμού μέσω βύθισης σε λάδι "o"
  IEC 60079-6:2007 | 20.8.2008 | EN 50015:1998
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.5.2010) |
| Cenelec | EN 60079-7:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 7: Προστασία εξοπλισμού με αυξημένη ασφάλεια "e"
  IEC 60079-7:2006 | 11.4.2008 | EN 60079-7:2003
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.10.2009) |
| Cenelec | EN 60079-11:2012
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 11: Προστασία εξοπλισμού μέσω εγγενή ασφάλεια "i"
  IEC 60079-11:2011 | 4.5.2012 | EN 60079-11:2007 + EN 60079-27:2008 + EN 61241-11:2006
  Σημείωση 2.1 | 4.8.2014 |
| Cenelec | EN 60079-15:2010
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 15: Προστασία εξοπλισμού μέσω τύπου προστασίας "n"
  IEC 60079-15:2010 | 8.6.2011 | EN 60079-15:2005
  Σημείωση 2.1 | 1.5.2013 |
| Cenelec | EN 60079-18:2009
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 18: Προστασία εξοπλισμού μέσω εγκιβωτισμού
  IEC 60079-18:2009 | 7.7.2010 | EN 60079-18:2004 + EN 61241-18:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.10.2012) |
| Cenelec | EN 60079-20-1:2010
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 20-1: Χαρακτηριστικά υλικών για την ταξινόμηση αερίων και ατμών - Μέθοδοι και δεδομένα δοκιμών
  IEC 60079-20-1:2010 | 17.9.2010 | | |
| Cenelec | EN 60079-25:2010
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 25: Εγγενώς ασφαλή ηλεκτρικά συστήματα
  IEC 60079-25:2010 | 8.6.2011 | EN 60079-25:2004
  Σημείωση 2.1 | 1.10.2013 |
| Cenelec | EN 60079-26:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 26: Εξοπλισμός με στάθμη προστασίας εξοπλισμού (EPL) Ga
  IEC 60079-26:2006 | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN 60079-28:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 28: Προστασία εξοπλισμού και συστημάτων μετάδοσης με χρήση οπτικής ακτινοβολίας
  IEC 60079-28:2006 | 11.4.2008 | | |
| Cenelec | EN 60079-29-1:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 29-1: Ανιχνευτές αερίων - Απαιτήσεις επίδοσης των ανιχνευτών εύφλεκτων αερίων
  IEC 60079-29-1:2007 (Τροποποιημένο) | 20.8.2008 | EN 61779-1:2000
  - A11:2004
  - EN 61779-2:2000
  - EN 61779-3:2000
  - EN 61779-4:2000
  - EN 61779-5:2000
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.11.2010) |
| Cenelec | EN 60079-29-4:2010
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 29-4: Ανιχνευτές αερίου - Απαιτήσεις επίδοσης ανιχνευτών εκρήξιμων αερίων ανοιχτής οδού
  IEC 60079-29-4:2009 (Τροποποιημένο) | 8.6.2011 | EN 50241-1:1999
  και οι τροποποιήσεις του
  - EN 50241-2:1999
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.4.2013) |
| Cenelec | EN 60079-30-1:2007
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 30-1: Θέρμανση μέσω ηλεκτρικών αντιστάσεων - Γενικές απαιτήσεις και απαιτήσεις δοκιμών
  IEC 60079-30-1:2007 | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN 60079-31:2009
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 31: Προστασία εξοπλισμού από περίβλημα για ανάφλεξη σκόνης
  IEC 60079-31:2008 | 7.7.2010 | EN 61241-1:2004
  Σημείωση 2.1 | Ημερομηνία λήξης
  (1.10.2012) |
| Cenelec | EN 60079-35-1:2011
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 35-1: Κράνη με φωτισμό για χρήση σε ορυχεία ευπαθή σε εκρηκτικά αέρια - Γενικές απαιτήσεις - Κατασκευή και δοκιμές σε σχέση με τον κίνδυνο έκρηξης
  IEC 60079-35-1:2011 | 18.11.2011 | EN 62013-1:2006
  Σημείωση 2.1 | 30.6.2014 |
| EN 60079-35-1:2011/AC:2011 | | | |
| Cenelec | EN 61241-4:2006
  Ηλεκτρικές συσκευές για χρήση στην περίπτωση εμφάνισης εύφλεκτης σκόνης - Μέρος 4: Τύπος προστασίας "pD"
  IEC 61241-4:2001 | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN ISO/IEC 80079-34:2011
  Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 34: Εφαρμογή συστημάτων ποιότητας για κατασκευή εξοπλισμού
  ISO/IEC 80079-34:2011 (Τροποποιημένο) | 18.11.2011 | EN 13980:2002
  Σημείωση 2.1 | 25.5.2014 |

Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης (1)

Στοιχείο αναφοράς και τίτλος του προτύπου

(έγγραφο αναφοράς)

Πρώτη δημοσίευση ΕΕ

Έγγραφο αναφοράς

Ημερομηνία λήξης της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης του αντικατασταθέ-ντος προτύπου

Σημείωση 1

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

CEN

EN 1834-1:2000

Παλινδρομικές μηχανές εσωτερικής καύσης - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 1: Μηχανές ομάδας ΙΙ για χρήση σε ατμόσφαιρες με εύφλεκτα αέρια και ατμούς

21.7.2001

CEN

EN 1834-2:2000

Παλινδρομικές μηχανές εσωτερικής καύσης - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 2: Μηχανές ομάδας I για χρήση σε υπόγειες εργασίες ευαίσθητες σε καύσιμα αέρια ή/και καιόμενες σκ

21.7.2001

CEN

EN 1834-3:2000

Παλινδρομικές μηχανές εσωτερικής καύσης - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 3: Μηχανές ομάδας ΙΙ για χρήση σε ατμόσφαιρες με εύφλεκτες σκόνες

21.7.2001

CEN

EN 1839:2012

Προσδιορισμός των ορίων έκρηξης για αέρια και ατμούς

22.11.2012

EN 1839:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.3.2013)

CEN

EN 13012:2012

Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Κατασκευή και απόδοση των αυτόματων ακροφυσίων σε διανεμητές καυσίμου

3.8.2012

EN 13012:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2012)

CEN

EN 13160-1:2003

Συστήματα ανίχνευσης διαρροής - Μέρος 1: Γενικές αρχές

14.8.2003

CEN

EN 13237:2012

Δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Όροι και ορισμοί για εξοπλισμό και συστήματα προστασίας προς χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες

12.2.2013

EN 13237:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.4.2013)

CEN

EN 13463-1:2009

Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 1: Βασική μέθοδος και απαιτήσεις

16.4.2010

EN 13463-1:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2010)

CEN

EN 13463-2:2004

Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες – Μέρος 2: Προστασία για τον περιορισμό της εξάπλωσης μέσω εγκλεισμού ‘fr’

30.11.2005

CEN

EN 13463-3:2005

Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 3: Προστασία μέσω αλεξίφλογου περιβλήματος "d"

30.11.2005

CEN

EN 13463-5:2011

Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός προοριζόμενος για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 5: Προστασία μέσω κατασκευαστικής ασφάλειας "c"

18.11.2011

EN 13463-5:2003

Σημείωση 2.1

31.7.2014

CEN

EN 13463-6:2005

Μη ηλεκτρικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 6: Προστασία ελέγχοντας την πηγή ανάφλεξης "b"

30.11.2005

CEN

EN 13463-8:2003

Μη ηλεκτρολογικός εξοπλισμός για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 8: Προστασία με εμβάπτιση σε υγρό ‧K‧

12.8.2004

CEN

EN 13616:2004

Διατάξεις ασφάλειας υπερπλήρωσης για σταθερές δεξαμενές υγρών καυσίμων

9.3.2006

EN 13616:2004/AC:2006

CEN

EN 13617-2:2012

Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Μέρος 2: Απαιτήσεις ασφάλειας για κατασκευή και απόδοση των θραυομένων συνδέσμων ασφάλειας για χρήση των αντλιών μετρητών καυσίμου

4.5.2012

EN 13617-2:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2012)

CEN

EN 13617-3:2012

Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Μέρος 3: Απαιτήσεις ασφάλειας για κατασκευή και απόδοση των βαλβίδων αποκοπής

4.5.2012

EN 13617-3:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.9.2012)

CEN

EN 13760:2003

Σύστημα πλήρωσης υγραερίου κινήσεως οχημάτων ελαφρού και βαρέως τύπου - Ακροφύσιο, απαιτήσεις δοκιμής και διαστάσεις

24.1.2004

CEN

EN 13821:2002

Δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Πρόληψη και προστασία από έκρηξη - Προσδιορισμός της ελάχιστης ενέργειας ανάφλεξης μιγμάτων κόνεως/αέρα

20.5.2003

CEN

EN 14034-1:2004+A1:2011

Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 1: Προσδιορισμός της μεγίστης πίεσης έκρηξης pmax του κονιοποιημένου νέφους

8.6.2011

EN 14034-1:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2011)

CEN

EN 14034-2:2006+A1:2011

Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 2: Προσδιορισμός της μέγιστης χρονικά αύξησης πίεσης (dp/dt)max του κονιοποιημένου νέφους

8.6.2011

EN 14034-2:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2011)

CEN

EN 14034-3:2006+A1:2011

Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 3: Προσδιορισμός του κατώτατου ορίου έκρηξης ΚΟΕ του κονιοποιημένου νέφους

8.6.2011

EN 14034-3:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2011)

CEN

EN 14034-4:2004+A1:2011

Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών του κονιοποιημένου νέφους κατά την έκρηξη - Μέρος 4: Προσδιορισμός της οριακής συγκέντρωσης οξυγόνου LOC του κονιοποιημένου νέφους

8.6.2011

EN 14034-4:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.7.2011)

CEN

EN 14373:2005

Συστήματα καταστολής εκρήξεων

9.3.2006

CEN

EN 14460:2006

Εξοπλισμός ανθεκτικός σε έκρηξη

15.12.2006

CEN

EN 14491:2012

Συστήματα προστασίας με εξαερισμό έναντι κόνεων από εκρήξεις

22.11.2012

EN 14491:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(28.2.2013)

CEN

EN 14522:2005

Προσδιορισμός της θερμοκρασίας αερίων και ατμών από αυτόματη ανάφλεξη

30.11.2005

CEN

EN 14591-1:2004

Πρόληψη και προστσσία από έκρηξη σε υπόγεια ορυχεία - Συστήματα προστασίας - Μέρος 1: Εγκατάσταση εξαερισμού ανθεκτική σε έκρηξη 2-bar

9.3.2006

EN 14591-1:2004/AC:2006

CEN

EN 14591-2:2007

Πρόληψη και προστασία έναντι εκρήξεων σε υπόγεια ορυχεία - Συστήματα προστασίας - Μέρος 2: PaΕξοπλισμός και συστήματα προστασίας για εκκένωση εκρηκτικού αερίου

12.12.2007

EN 14591-2:2007/AC:2008

CEN

EN 14591-4:2007

Πρόληψη κσι προστασία από εκρήξεις σε υπόγεια ορυχεία- Συστήματα προστασίας- Μέρος 4: Αυτόματα συστήματα πυρόσβεσης για μηχανήματα σημειακής κοπής.

12.12.2007

EN 14591-4:2007/AC:2008

CEN

EN 14678-1:2013

Εξοπλισμός και εξαρτήματα υγραερίου (LPG)-Κατασκευή και επίδοση εξοπλισμού υγραερίου (LPG) για σταθμούς πλήρωσης οχημάτων κινήσεως-Μέρος 1:Αντλίες πληρώσεως

Αυτή είναι η πρώτη δημοσίευση

EN 14678-1:2006+A1:2009

Σημείωση 2.1

30.9.2013

CEN

EN 14756:2006

Προσδιορισμός της οριακής συγκέντρωσης οξυγόνου (LOC) σε εύφλεκτα αέρια και ατμούς

12.12.2007

CEN

EN 14797:2006

Συσκευές εξαερισμού έναντι εκρήξεων

12.12.2007

CEN

EN 14983:2007

Πρόληψη και προστασία έναντι εκρήξεων σε υπόγεια ορυχεία - Εξοπλισμός και συστήματα προστασίας για εκκένωση εκρηκτικού αερίου

12.12.2007

CEN

EN 14986:2007

Σχεδιασμός ανεμιστήρων για εργασίες σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες

12.12.2007

CEN

EN 14994:2007

Συστήματα προστασίας με εξαερισμό έναντι εκρήξεων αερίου

12.12.2007

CEN

EN 15089:2009

Συστήματα μόνωσης για εκρήξεις

16.4.2010

CEN

EN 15188:2007

Προσδιορισμός της συμπεριφοράς για αυτανάφλεξη σε σωρούς σκόνης

12.12.2007

CEN

EN 15198:2007

Μεθοδολογία για εκτίμηση της επικινδυνότητας σε μη ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και εξαρτήματα προοριζόμενα για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες

12.12.2007

CEN

EN 15233:2007

Μεθοδολογία για αξιολόγηση της λειτουργικής ασφάλειας σε συστήματα προστασίας για δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες

12.12.2007

CEN

EN 15794:2009

Προσδιορισμός των σημείων έκρηξης έφλεκτων υγρών

16.4.2010

CEN

EN 16009:2011

Συσκευές εξαερισμού έναντι εκρήξεων χωρίς φλόγα

18.11.2011

CEN

EN 16020:2011

Εκτροπείς εκρήξεων

18.11.2011

CEN

EN ISO 16852:2010

Φλογοπαγίδες - Απαιτήσεις απόδοσης, μέθοδοι δοκιμής και όρια χρήσης

17.9.2010

EN 12874:2001

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2010)

CEN

EN 1127-1:2011

Εκρηκτικές ατμόσφαιρες - Πρόληψη και προστασία από εκρήξεις - Μέρος 1: Βασικές έννοιες και μεθοδολογία

18.11.2011

EN 1127-1:2007

Σημείωση 2.1

31.7.2014

CEN

EN 15967:2011

Προσδιορισμός της μέγιστης πίεσης από έκρηξη και του μέγιστου βαθμού ανύψωσης της πίεσης αερίων και υδρατμών

18.11.2011

EN 13673-2:2005

EN 13673-1:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(29.2.2012)

CEN

EN 1010-1:2004+A1:2010

Ασφάλεια μηχανών - Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών εκτύπωσης και μεταποίησης χαρτιού - Μέρος 1: Κοινές απαιτήσεις

8.6.2011

EN 1010-1:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(8.6.2011)

CEN

EN 1010-2:2006+A1:2010

Ασφάλεια μηχανών – Απαιτήσεις ασφάλειας για το σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών εκτύπωσης και μεταποίησης χαρτιού – Μέρος 2: Μηχανές εκτύπωσης και στίλβωσης περιλαμβανομένων των μηχανών για προεκτύπωση

4.2.2011

EN 1010-2:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(28.2.2011)

CEN

EN 1127-2:2002+A1:2008

Εκρηκτικές ατμόσφαιρες - Πρόληψη και προστασία από εκρήξεις - Μέρος 2: Βασικές έννοιες και μεθοδολογία για εξόρυξη

20.8.2008

EN 1127-2:2002

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(28.12.2009)

CEN

EN 1710:2005+A1:2008

Εξοπλισμός και στοιχεία κατάλληλα για χρήση σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες σε υπόγεια ορυχεία

20.8.2008

EN 1710:2005

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(28.12.2009)

EN 1710:2005+A1:2008/AC:2010

CEN

EN 1755:2000+A2:2013

Ασφάλεια φορτηγών οχημάτων βιομηχανίας - Λειτουργία σε δυνητικά εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Χρήση σε εύφλεκτα αέρια, ατμούς, ομίχλες και σκόνες

Αυτή είναι η πρώτη δημοσίευση

EN 1755:2000+A1:2009

Σημείωση 2.1

30.9.2013

CEN

EN 12581:2005+A1:2010

Εγκαταστάσεις επικάλυψης - Μηχανήματα για επικάλυψη με εμβάπτιση και ηλεκτροαπόθεση υλικών επικάλυψης με οργανικά υγρά - Απαιτήσεις ασφάλειας

17.9.2010

EN 12581:2005

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2010)

CEN

EN 12621:2006+A1:2010

Μηχανήματα για την τροφοδοσία ή/και την κυκλοφοπία υλικών επίστρωσης υπό πίεση - Απαιτήσεις ασφάλειας

17.9.2010

EN 12621:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2010)

CEN

EN 12757-1:2005+A1:2010

Αναμικτικές μηχανές για υλικά επικάλυψης - Απαιτήσεις ασφάλειας - Μέρος 1: Αναμικτικές μηχανές για χρήση κατά την βαφή επισκευής οχημάτων

17.9.2010

EN 12757-1:2005

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2010)

CEN

EN 13617-1:2012

Σταθμοί πλήρωσης καυσίμου - Μέρος 1: Απαιτήσεις ασφάλειας για κατασκευή και αποδόσεις αντλιών μέτρησης, αντλιών πλήρωσης και μονάδων άντλησης από απόσταση

3.8.2012

EN 13617-1:2004+A1:2009

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.11.2012)

CEN

EN 14492-1:2006+A1:2009

Γερανοί - Μηχανοκίνητα βαρούλκα και εξαρτήματα ανύψωσης - Μέρος 1: Μηχανοκίνητα βαρούλκα

16.4.2010

EN 14492-1:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(30.4.2010)

EN 14492-1:2006+A1:2009/AC:2010

CEN

EN 14492-2:2006+A1:2009

Γερανοί - Μηχανοκίνητα βαρούλκα και σύσπαστα - Μέρος 2: Μηχανοκίνητα σύσπαστα

16.4.2010

EN 14492-2:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(16.4.2010)

EN 14492-2:2006+A1:2009/AC:2010

CEN

EN 14677:2008

Ασφάλεια μηχανών - Δευτερογενής παραγωγή χάλυβα - Μηχανήματα και εξοπλισμός κατεργασίας ρευστού χάλυβα

20.8.2008

CEN

EN 14681:2006+A1:2010

Ασφάλεια μηχανών - Απαιτήσεις ασφάλειας για μηχανές και εξοπλισμό για την παραγωγή χάλυβα με φούρνο ηλεκτρικού τόξου

8.6.2011

EN 14681:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(8.6.2011)

CEN

EN 14973:2006+A1:2008

Ταινιόδρομοι για χρήση σε υπόγειες εγκαταστάσεις - Απαιτήσεις ασφάλειας, ηλεκτρικές και αναφλεξιμότητας

7.7.2010

EN 14973:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(31.12.2010)

CEN

EN 15268:2008

Σταθμοί ανεφοδιασμού καυσίμων - Απαιτήσεις ασφάλειας για την κατασκευή των υποβρυχίων αντληδικών συγκροτημάτων

27.1.2009

Cenelec

EN 50050:2006

Ηλεκτρικές συσκευές για εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Χειρόφερτος εξοπλισμός ηλεκτροστατικού ψεκασμού

20.8.2008

Cenelec

EN 50104:2010

Ηλεκτρικές συσκευές για την ανίχνευση και τη μέτρηση οξυγόνου - Απαιτήσεις λειτουργίας και μέθοδοι δοκιμών

4.2.2011

EN 50104:2002

και οι τροποποιήσεις του Σημείωση 2.1

1.6.2013

Cenelec

EN 50176:2009

Μόνιμος εξοπλισμός ηλεκτροστατικής εφαρμογής για αναφλέξιμο υγρό επικάλυψης - Απαιτήσεις ασφαλείας

16.4.2010

Cenelec

EN 50177:2009

Μόνιμος εξοπλισμός ηλεκτροστατικής εφαρμογής για αναφλέξιμες σκόνες επικάλυψης - Απαιτήσεις ασφαλείας

16.4.2010

EN 50177:2009/A1:2012

22.11.2012

Σημείωση 3

23.7.2015

Cenelec

EN 50223:2010

Σταθερός εξοπλισμός ηλεκτροστατικής εφαρμογής αναφλέξιμου υλικού σε μορφή τολύπης - Απαιτήσεις ασφαλείας

17.9.2010

Cenelec

EN 50241-1:1999

Προδιαγραφή για συσκευές ανοιχτής διαδρομής για την ανίχνευση εύφλεκτων ή τοξικών αερίων και ατμών - Μέρος 1: Γενικές απαιτήσεις και μέθοδοι δοκιμών

6.11.1999

EN 50241-1:1999/A1:2004

12.8.2004

Σημείωση 3

Ημερομηνία λήξης

(12.8.2004)

Cenelec

EN 50241-2:1999

Προδιαγραφή για συσκευές ανοιχτής διαδρομής για την ανίχνευση εύφλεκτων ή τοξικών αερίων και ατμών - Μέρος 2: Απαιτήσεις λειτουργίας για συσκευές για την ανίχνευση εύφλεκτων αερίων

6.11.1999

Cenelec

EN 50271:2010

Ηλεκτρικές συσκευές για την ανίχνευση και τη μέτρηση εύφλεκτων αερίων, τοξικών αερίων ή οξυγόνου - Απαιτήσεις και δοκιμές για συσκευές με χρήση λογισμικού και/ή ψηφιακών τεχνολογιών

4.2.2011

Cenelec

EN 50281-2-1:1998

Ηλεκτρικές συσκευές για χρήση σε χώρους με εύφλεκτη σκόνη – Μέρος 2: Μέθοδοι δοκιμών –Τμήμα 1: Μέθοδοι για τον προσδιορισμό της ελάχιστης θερμοκρασίας έναυσης της σκόνης

6.11.1999

EN 50281-2-1:1998/AC:1999

Cenelec

EN 50303:2000

Ομάδα Ι, Κατηγορία Μ1 εξοπλισμού που προορίζεται να παραμείνει λειτουργικός σε ατμόσφαιρες απειλούμενες από εκρηκτικό μίγμα μεθανίου-αέρα και / ή σκόνη άνθρακα

16.2.2001

Cenelec

EN 50381:2004

Μεταφερόμενοι αεριζόμενοι θάλαμοι με ή χωρίς εσωτερική πηγή απελευθέρωσης

9.3.2006

EN 50381:2004/AC:2005

Cenelec

EN 50495:2010

Διατάξεις ασφαλείας που απαιτούνται για την ασφαλή λειτουργία του εξοπλισμού σε σχέση με τους κινδύνους έκρηξης

17.9.2010

Cenelec

EN 60079-0:2009

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 0: Εξοπλισμός - Γενικές απαιτήσεις

IEC 60079-0:2007

16.4.2010

EN 60079-0:2006

- EN 61241-0:2006

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.6.2012)

Cenelec

EN 60079-1:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 1: Προστασία εξοπλισμού με περιβλήματα ανθεκτικά στη φλόγα "d"

IEC 60079-1:2007

20.8.2008

EN 60079-1:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.7.2010)

Cenelec

EN 60079-2:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 2: Προστασία εξοπλισμού με περίβλημα υπό πίεση

IEC 60079-2:2007

20.8.2008

EN 60079-2:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.11.2010)

Cenelec

EN 60079-5:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 5: Προστασία εξοπλισμού με πλήρωση σκόνης

IEC 60079-5:2007

20.8.2008

EN 50017:1998

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.11.2010)

Cenelec

EN 60079-6:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 6: Προστασία εξοπλισμού μέσω βύθισης σε λάδι "o"

IEC 60079-6:2007

20.8.2008

EN 50015:1998

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.5.2010)

Cenelec

EN 60079-7:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 7: Προστασία εξοπλισμού με αυξημένη ασφάλεια "e"

IEC 60079-7:2006

11.4.2008

EN 60079-7:2003

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.10.2009)

Cenelec

EN 60079-11:2012

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 11: Προστασία εξοπλισμού μέσω εγγενή ασφάλεια "i"

IEC 60079-11:2011

4.5.2012

EN 60079-11:2007 + EN 60079-27:2008 + EN 61241-11:2006

Σημείωση 2.1

4.8.2014

Cenelec

EN 60079-15:2010

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 15: Προστασία εξοπλισμού μέσω τύπου προστασίας "n"

IEC 60079-15:2010

8.6.2011

EN 60079-15:2005

Σημείωση 2.1

1.5.2013

Cenelec

EN 60079-18:2009

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 18: Προστασία εξοπλισμού μέσω εγκιβωτισμού

IEC 60079-18:2009

7.7.2010

EN 60079-18:2004 + EN 61241-18:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.10.2012)

Cenelec

EN 60079-20-1:2010

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 20-1: Χαρακτηριστικά υλικών για την ταξινόμηση αερίων και ατμών - Μέθοδοι και δεδομένα δοκιμών

IEC 60079-20-1:2010

17.9.2010

Cenelec

EN 60079-25:2010

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 25: Εγγενώς ασφαλή ηλεκτρικά συστήματα

IEC 60079-25:2010

8.6.2011

EN 60079-25:2004

Σημείωση 2.1

1.10.2013

Cenelec

EN 60079-26:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 26: Εξοπλισμός με στάθμη προστασίας εξοπλισμού (EPL) Ga

IEC 60079-26:2006

20.8.2008

Cenelec

EN 60079-28:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 28: Προστασία εξοπλισμού και συστημάτων μετάδοσης με χρήση οπτικής ακτινοβολίας

IEC 60079-28:2006

11.4.2008

Cenelec

EN 60079-29-1:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 29-1: Ανιχνευτές αερίων - Απαιτήσεις επίδοσης των ανιχνευτών εύφλεκτων αερίων

IEC 60079-29-1:2007 (Τροποποιημένο)

20.8.2008

EN 61779-1:2000

- A11:2004

- EN 61779-2:2000

- EN 61779-3:2000

- EN 61779-4:2000

- EN 61779-5:2000

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.11.2010)

Cenelec

EN 60079-29-4:2010

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 29-4: Ανιχνευτές αερίου - Απαιτήσεις επίδοσης ανιχνευτών εκρήξιμων αερίων ανοιχτής οδού

IEC 60079-29-4:2009 (Τροποποιημένο)

8.6.2011

EN 50241-1:1999

και οι τροποποιήσεις του

- EN 50241-2:1999

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.4.2013)

Cenelec

EN 60079-30-1:2007

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 30-1: Θέρμανση μέσω ηλεκτρικών αντιστάσεων - Γενικές απαιτήσεις και απαιτήσεις δοκιμών

IEC 60079-30-1:2007

20.8.2008

Cenelec

EN 60079-31:2009

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 31: Προστασία εξοπλισμού από περίβλημα για ανάφλεξη σκόνης

IEC 60079-31:2008

7.7.2010

EN 61241-1:2004

Σημείωση 2.1

Ημερομηνία λήξης

(1.10.2012)

Cenelec

EN 60079-35-1:2011

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 35-1: Κράνη με φωτισμό για χρήση σε ορυχεία ευπαθή σε εκρηκτικά αέρια - Γενικές απαιτήσεις - Κατασκευή και δοκιμές σε σχέση με τον κίνδυνο έκρηξης

IEC 60079-35-1:2011

18.11.2011

EN 62013-1:2006

Σημείωση 2.1

30.6.2014

EN 60079-35-1:2011/AC:2011

Cenelec

EN 61241-4:2006

Ηλεκτρικές συσκευές για χρήση στην περίπτωση εμφάνισης εύφλεκτης σκόνης - Μέρος 4: Τύπος προστασίας "pD"

IEC 61241-4:2001

20.8.2008

Cenelec

EN ISO/IEC 80079-34:2011

Εκρήξιμες ατμόσφαιρες - Μέρος 34: Εφαρμογή συστημάτων ποιότητας για κατασκευή εξοπλισμού

ISO/IEC 80079-34:2011 (Τροποποιημένο)

18.11.2011

EN 13980:2002

Σημείωση 2.1

25.5.2014

| Σημείωση 1: | Γενικά, η ημερομηνία λήξεως της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης είναι η ημερομηνία απόσυρσης (“dow"), η οποία καθορίζεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης, αλλά εφιστάται η προσοχή των χρηστών των προτύπων αυτών στο γεγονός ότι σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αλλάξει. |
| --- | --- |

Σημείωση 1:

Γενικά, η ημερομηνία λήξεως της ισχύος του τεκμηρίου συμμόρφωσης είναι η ημερομηνία απόσυρσης (“dow"), η οποία καθορίζεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τυποποίησης, αλλά εφιστάται η προσοχή των χρηστών των προτύπων αυτών στο γεγονός ότι σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αλλάξει.

| Σημείωση 2.1: | Το νέο (ή τροποποιημένο) πρότυπο έχει το ίδιο πεδίο εφαρμογής όπως το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.1:

Το νέο (ή τροποποιημένο) πρότυπο έχει το ίδιο πεδίο εφαρμογής όπως το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

| Σημείωση 2.2: | Το νέο πρότυπο έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τα αντικατασταθέντα πρότυπα. Την δεδομένη ημερομηνία, τα αντικατασταθέντα πρότυπα παύουν να παρέχουν τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.2:

Το νέο πρότυπο έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τα αντικατασταθέντα πρότυπα. Την δεδομένη ημερομηνία, τα αντικατασταθέντα πρότυπα παύουν να παρέχουν τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

| Σημείωση 2.3: | Το νέο πρότυπο έχει στενότερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το (εν μέρει) αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης, για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου. Το τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης για προϊόντα ή υπηρεσίες που εξακολουθούν να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του (εν μέρει) αντικατα-σταθέντος προτύπου, αλλά τα οποία δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου, παραμένει αμετάβλητη. |
| --- | --- |

Σημείωση 2.3:

Το νέο πρότυπο έχει στενότερο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με το αντικατασταθέν πρότυπο. Την δεδομένη ημερομηνία, το (εν μέρει) αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης, για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου. Το τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης για προϊόντα ή υπηρεσίες που εξακολουθούν να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του (εν μέρει) αντικατα-σταθέντος προτύπου, αλλά τα οποία δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου προτύπου, παραμένει αμετάβλητη.

| Σημείωση 3: | Στην περίπτωση τροποποιήσεων, το έγγραφο αναφοράς είναι το EN CCCCC:YYYY. Οι προηγούμενες τροποποιήσεις, αν υπάρχουν, και οι νέες ονομάζονται “τροποποίηση”. Το αντικατασταθέν πρότυπο συνεπώς αποτελείται από το EN CCCCC:YYYY και από τις προηγούμενες τροποποιήσεις του, αν υπάρχουν, αλλά χωρίς τη νέα ονομαζόμενη “τροποποίηση”. Τη δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. |
| --- | --- |

Σημείωση 3:

Στην περίπτωση τροποποιήσεων, το έγγραφο αναφοράς είναι το EN CCCCC:YYYY. Οι προηγούμενες τροποποιήσεις, αν υπάρχουν, και οι νέες ονομάζονται “τροποποίηση”. Το αντικατασταθέν πρότυπο συνεπώς αποτελείται από το EN CCCCC:YYYY και από τις προηγούμενες τροποποιήσεις του, αν υπάρχουν, αλλά χωρίς τη νέα ονομαζόμενη “τροποποίηση”. Τη δεδομένη ημερομηνία, το αντικατασταθέν πρότυπο παύει να παρέχει τεκμήρια συμμόρφωσης με τις βασικές ή άλλες απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ:

| — | Κάθε αίτηση για παροχή πληροφοριών σχετικά με τα πρότυπα πρέπει να απευθύνεται είτε στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης είτε στους εθνικούς φορείς τυποποίησης των οποίων ο κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Κάθε αίτηση για παροχή πληροφοριών σχετικά με τα πρότυπα πρέπει να απευθύνεται είτε στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης είτε στους εθνικούς φορείς τυποποίησης των οποίων ο κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 (2).

| — | Τα πρότυπα εκδίδονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης στα αγγλικά (η CEN και η Cenelec τα δημοσιεύουν επίσης στα γαλλικά και στα γερμανικά). Ακολούθως, οι τίτλοι των εναρμονισμένων προτύπων μεταφράζονται σε όλες τις άλλες απαιτούμενες επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους εθνικούς φορείς τυποποίησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φέρει ευθύνη για την ορθότητα των τίτλων οι οποίοι υποβάλλονται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα. |
| --- | --- |

—

Τα πρότυπα εκδίδονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης στα αγγλικά (η CEN και η Cenelec τα δημοσιεύουν επίσης στα γαλλικά και στα γερμανικά). Ακολούθως, οι τίτλοι των εναρμονισμένων προτύπων μεταφράζονται σε όλες τις άλλες απαιτούμενες επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους εθνικούς φορείς τυποποίησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φέρει ευθύνη για την ορθότητα των τίτλων οι οποίοι υποβάλλονται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα.

| — | Οι παραπομπές σε διορθωτικά «.../AC:YYYY» δημοσιεύονται μόνο για ενημέρωση. Ένα διορθωτικό αποκαθιστά τυπογραφικά, γλωσσικά ή παρόμοια σφάλματα στο κείμενο ενός προτύπου και μπορεί να αφορά μία ή περισσότερες γλωσσικές εκδόσεις (αγγλική, γαλλική και/ή γερμανική) ενός προτύπου που έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης. |
| --- | --- |

—

Οι παραπομπές σε διορθωτικά «.../AC:YYYY» δημοσιεύονται μόνο για ενημέρωση. Ένα διορθωτικό αποκαθιστά τυπογραφικά, γλωσσικά ή παρόμοια σφάλματα στο κείμενο ενός προτύπου και μπορεί να αφορά μία ή περισσότερες γλωσσικές εκδόσεις (αγγλική, γαλλική και/ή γερμανική) ενός προτύπου που έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης.

| — | Η δημοσίευση των στοιχείων αυτών στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σημαίνει ότι τα πρότυπα είναι διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

—

Η δημοσίευση των στοιχείων αυτών στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σημαίνει ότι τα πρότυπα είναι διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| — | Ο κατάλογος αυτός αντικαθιστά τους προηγούμενους καταλόγους που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξασφαλίζει την ενημέρωση του παρόντος καταλόγου. |
| --- | --- |

—

Ο κατάλογος αυτός αντικαθιστά τους προηγούμενους καταλόγους που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξασφαλίζει την ενημέρωση του παρόντος καταλόγου.

| — | Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με εναρμονισμένα πρότυπα και άλλα ευρωπαϊκά πρότυπα διατίθενται στη διεύθυνση
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με εναρμονισμένα πρότυπα και άλλα ευρωπαϊκά πρότυπα διατίθενται στη διεύθυνση

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  EOT: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Τυποποίησης –CEN:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; fax +32 25500819 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; fax +32 25500819 (http://www.cen.eu)

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; fax +32 25196919 (http://www.cenelec.eu) |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; fax +32 25196919 (http://www.cenelec.eu)

| — | ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; fax +33 493654716 (http://www.etsi.eu) |
| --- | --- |

—

ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; fax +33 493654716 (http://www.etsi.eu)

(2)  ΕΕ L 316 της 14.11.2012, σ. 12.

---

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 128/30 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 128/30

---

Πληροφορίες που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη για τις κρατικές ενισχύσεις οι οποίες χορηγούνται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης EK στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001

2013/C 128/04

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.35677 (12/XA)

Κράτος μέλος: Ιταλία

Περιφέρεια: PIEMONTE

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: Iniziativa di monitoraggio e supporto del settore cunicolo per la prevenzione della mixomatosi in Piemonte. Importo Euro 80 000,00. Legge regionale 63/1978 — art.17 lett g).

Νομική βάση:

| — | Legge regionale n. 63 del 12 ottobre 1978 |
| --- | --- |

—

Legge regionale n. 63 del 12 ottobre 1978

| — | D.G.R. n. 48-4872 del 31.10.2012 |
| --- | --- |

—

D.G.R. n. 48-4872 del 31.10.2012

| — | Determinazione n. 162 del 11.3.2013 |
| --- | --- |

—

Determinazione n. 162 del 11.3.2013

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: EUR 0,08 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 100,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 18.4.2013-31.12.2013

Στόχος της ενίσχυσης: Ζωονόσοι (άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): ΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| Regione Piemonte |
| --- |
| C.so Stati Uniti 21 10128 Torino |

Regione Piemonte

C.so Stati Uniti 21 10128 Torino

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://www.regione.piemonte.it/governo/bollettino/abbonati/2012/50/siste/00000005

Λοιπές πληροφορίες: —

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.36422 (13/XA)

Κράτος μέλος: Γαλλία

Περιφέρεια: VENDEE

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: aides en faveur de la promotion de la qualité des produits agricoles vendéens

Νομική βάση: Article L. 1511-5 et suivants du code général des collectivités territoriales

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: EUR 0,07 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 40,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 18.4.2013-31.12.2018

Στόχος της ενίσχυσης: Παραγωγή γεωργικών προϊόντων ποιότητας (άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): ΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| Conseil Général de la Vendée |
| --- |
| Direction Générale Adjointe de l’Environnement et de l’Aménagement |
| Service Agriculture et Pêche |
| 40 rue Maréchal Foch |
| 85923 LA ROCHE SUR YON Cedex 9 |

Conseil Général de la Vendée

Direction Générale Adjointe de l’Environnement et de l’Aménagement

Service Agriculture et Pêche

40 rue Maréchal Foch

85923 LA ROCHE SUR YON Cedex 9

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://vendee.fr/Media/Files/Territoire-Environnement/Agriculture/Programme-departemental-d-aide-a-la-promotion-des-produits-agricoles-vendeens-2012

Λοιπές πληροφορίες: —

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.36494 (13/XA)

Κράτος μέλος: Ιταλία

Περιφέρεια: TRENTO

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: Interventi per la difesa passiva

Νομική βάση: L.P. 4 del 28 marzo 2003«Sostegno dell’economia agricola, disciplina dell’agricoltura biologica e della contrassegnazione di prodotti geneticamente non modificati» art. 54.

Deliberazione della Giunta provinciale di Trento 519 del 22 marzo 2013, criteri attuativi dell’art. 54 della L.P.4/2003

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: EUR 5,90 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 80,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 30.4.2013-31.12.2013

Στόχος της ενίσχυσης: Ασφάλιστρα (άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): Υποστηρικτικές προς τη γεωργία δραστηριότητες και δραστηριότητες μετά τη συγκομιδή

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| Provincia Autonoma di Trento |
| --- |
| Dipartimento Agricoltura, Turismo, Commercio e Promozione |
| Servizio Agricoltura |
| Via G.B. Trener, 3 |
| 38100-TRENTO |

Provincia Autonoma di Trento

Dipartimento Agricoltura, Turismo, Commercio e Promozione

Servizio Agricoltura

Via G.B. Trener, 3

38100-TRENTO

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο:

| | http://www.consiglio.provincia.tn.it/banche_dati/codice_provinciale/clex_ricerca_per_campi.it.asp |
| --- | --- |

http://www.consiglio.provincia.tn.it/banche_dati/codice_provinciale/clex_ricerca_per_campi.it.asp

| | http://www.delibere.provincia.tn.it/ricerca_delibere.asp |
| --- | --- |

http://www.delibere.provincia.tn.it/ricerca_delibere.asp

Λοιπές πληροφορίες: —

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.36501 (13/XA)

Κράτος μέλος: Ιταλία

Περιφέρεια: FRIULI-VENEZIA GIULIA

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: Regolamento per la concessione di indennizzi a favore delle aziende agricole per le perdite causate dal cancro batterico dell'actinidia (Pseudomonas syringae pv. actinidiae)_ stanziamenti 2013

Νομική βάση: Legge regionale 22/2002 «istituzione del fondo regionale per la gestione delle emergenze in agricoltura», articolo 1, comma 2.

Delibera di Giunta regionale n. 2456 del 12 dicembre 2011«Regolamento per la concessione di indennizzi a favore delle aziende agricole operanti nella Regione per le perdite causate dal cancro batterico dell'actinidia (pseudomonas syringae pv. actinidae) nell'ambito del programma dell'Ersa di prevenzione, controllo ed eradicazione della malattia. Approvazione»

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: EUR 0,15 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 100,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 18.4.2013-31.12.2013

Στόχος της ενίσχυσης: Νόσοι φυτών — προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς (άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): Φυτική και ζωική παραγωγή, θήρα και συναφείς δραστηριότητες

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| Regione autonoma Friuli venezia Giulia |
| --- |
| Direzione centrale risorse rurali, agroalimentari e forestali |
| Servizio investimenti aziendali e sviluppo agricolo |
| Via Sabbadini, 31 |
| 33100 UDINE (I) |

Regione autonoma Friuli venezia Giulia

Direzione centrale risorse rurali, agroalimentari e forestali

Servizio investimenti aziendali e sviluppo agricolo

Via Sabbadini, 31

33100 UDINE (I)

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://www.regione.fvg.it/asp/delibere/layout2008_2.asp?pag=1&num=2456&tx_dataDel=&key=&uf=&btnCerca=vai

Λοιπές πληροφορίες: —

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.36508 (13/XA)

Κράτος μέλος: Γαλλία

Περιφέρεια: BOURGOGNE

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: Aides visant à indemniser les agriculteurs pour le préjudice subi du fait d'arrachages obligatoires de parcelles de vignes contaminées par la flavescence dorée, dans le cadre de la lutte obligatoire contre cet organisme nuisible à la santé des végétaux

Νομική βάση:

| — | article L. 251-9 du code rural et de la pêche maritime |
| --- | --- |

—

article L. 251-9 du code rural et de la pêche maritime

| — | article L. 632-1 du code rural et de la pêche maritime |
| --- | --- |

—

article L. 632-1 du code rural et de la pêche maritime

| — | articles L. 1511-1 et suivants du code général des collectivités territoriales |
| --- | --- |

—

articles L. 1511-1 et suivants du code général des collectivités territoriales

| — | arrêté du 9 juillet 2003 relatif à la lutte contre la flavescence dorée de la vigne et contre son agent vecteur |
| --- | --- |

—

arrêté du 9 juillet 2003 relatif à la lutte contre la flavescence dorée de la vigne et contre son agent vecteur

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: EUR 0,49 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 100,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 16.4.2013-31.12.2014

Στόχος της ενίσχυσης: Ζωονόσοι (άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): ΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| bureau interprofessionnel des vins de Bourgogne / ministère de l'agriculture et de l'agroalimentaire |
| --- |
| BIV de Bourgogne |
| 12 boulevard Bretonnière |
| BP 150 |
| 21204 BEAUNE Cedex |
| MAAF |
| DGAL |
| 251 rue de Vaugirard |
| 75732 Paris Cedex 15 |

bureau interprofessionnel des vins de Bourgogne / ministère de l'agriculture et de l'agroalimentaire

BIV de Bourgogne

12 boulevard Bretonnière

BP 150

21204 BEAUNE Cedex

MAAF

DGAL

251 rue de Vaugirard

75732 Paris Cedex 15

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://agriculture.gouv.fr/IMG/pdf/fiche_internet_flavescence_doree_cle012979.pdf

Λοιπές πληροφορίες: —

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.36528 (13/XA)

Κράτος μέλος: Κάτω Χώρες

Περιφέρεια: GRONINGEN, FRIESLAND, NOORD-HOLLAND

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: Subsidieverordening Waddenfonds 2012

Νομική βάση: Algemene Wet bestuursrecht

Provinciewet

Wet Gemeenschappelijke regelingen

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: EUR 5,00 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 90,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 1.5.2013-31.12.2013

Στόχος της ενίσχυσης: Διατήρηση παραδοσιακών τοπίων και κτιρίων (άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006), Παραγωγή γεωργικών προϊόντων ποιότητας (άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006), Επενδύσεις σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις (άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): Όλοι οι οικονομικοί τομείς που είναι επιλέξιμοι να λάβουν την ενίσχυση

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| Gemeenschappelijke Regeling Waddenfonds |
| --- |
| Huis voor de Wadden |
| Ruiterskwartier 121 A |
| 8911 BS Leeuwarden |

Gemeenschappelijke Regeling Waddenfonds

Huis voor de Wadden

Ruiterskwartier 121 A

8911 BS Leeuwarden

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://www.waddenfonds.nl/fileadmin/waddenfonds/inhd_wadfonds/Projecten/pdf/WF_AB_subs_ver_28mrt2013.pdf

Λοιπές πληροφορίες: —

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.36542 (13/XA)

Κράτος μέλος: Ηνωμένο Βασίλειο

Περιφέρεια: SCOTLAND

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: Sustainable Land Management Incentive Scheme for the Protection of Drinking Water Sources (Scotland) 2013

Νομική βάση: This is a non-statutory service, participation in which is voluntary, aimed to ensure Scottish Water complies with its obligations under the Water (Scotland) Act 1980 and the Water Supply (Water Quality) Scotland Regulations 2001

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: GBP 3,00 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 100,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 22.4.2013-31.3.2015

Στόχος της ενίσχυσης: Επενδύσεις σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις (άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006), Τεχνική υποστήριξη (άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): Φυτική και ζωική παραγωγή, θήρα και συναφείς δραστηριότητες

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| Scottish Water |
| --- |
| Castle House |
| Dunfermline |
| KY11 8GG |

Scottish Water

Castle House

Dunfermline

KY11 8GG

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://www.scottishwater.co.uk/protectdwsources

Λοιπές πληροφορίες: —

Αριθ. Ενίσχυσης: SA.36549 (13/XA)

Κράτος μέλος: Εσθονία

Περιφέρεια: —

Τίτλος του καθεστώτος ενίσχυσης ή επωνυμία της εταιρείας που λαμβάνει μεμονωμένη ενίσχυση: Ohtliku taimekahjustaja tõrjeabinõude toetus

Νομική βάση:

| 1) | Põllumajandusministri 26.5.2011 määrus nr 45: „Ohtliku taimekahjustaja tõrjeabinõude rakendamise toetuse saamiseks esitatavad nõuded ning toetuse taotluse esitamise ja taotluse menetlemise kord” |
| --- | --- |

1)

Põllumajandusministri 26.5.2011 määrus nr 45: „Ohtliku taimekahjustaja tõrjeabinõude rakendamise toetuse saamiseks esitatavad nõuded ning toetuse taotluse esitamise ja taotluse menetlemise kord”

| 2) | Maaelu ja põllumajandusturu korraldamise seadus, § 7 lg 1 p 7. |
| --- | --- |

2)

Maaelu ja põllumajandusturu korraldamise seadus, § 7 lg 1 p 7.

Ετήσιες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων ή συνολικό ποσό της μεμονωμένης ενίσχυσης που χορηγείται στην εταιρεία: Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος: EUR 0,66 (σε εκατ.)

Μέγιστη ένταση ενίσχυσης: 100,00 %

Διάρκεια του καθεστώτος ενισχύσεων ή της χορήγησης μεμονωμένης ενίσχυσης: 2.5.2013-31.12.2013

Στόχος της ενίσχυσης: Νόσοι φυτών — προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς (άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006)

Σχετικός(-οί) κλάδος(-οι): Φυτική και ζωική παραγωγή, θήρα και συναφείς δραστηριότητες

Ονομασία και διεύθυνση της χορηγούσας αρχής:

| Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet |
| --- |
| Narva mnt 3, Tartu 51009, Eesti. |

Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet

Narva mnt 3, Tartu 51009, Eesti.

Διεύθυνση στο Διαδίκτυο: http://www.agri.ee/siseriiklikud-toetused/

Λοιπές πληροφορίες: —

---

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 128/34 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 128/34

---

Πληροφορίες που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη σχετικά με κρατικές ενισχύσεις χορηγούμενες βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 800/2008 της Επιτροπής, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

2013/C 128/05

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.35921 (12/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Βέλγιο |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | OOST-VLAANDEREN
  Μη ενισχυόμενες περιοχές |
| Χορηγούσα αρχή | Provincie Oost-Vlaanderen |
| Gouvernemenstraat 1 |
| 9000 Gent |
| http://www.oost-vlaanderen.be |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.35921 (12/X)

Κράτος μέλος

Βέλγιο

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

OOST-VLAANDEREN

Μη ενισχυόμενες περιοχές

Χορηγούσα αρχή

Provincie Oost-Vlaanderen

Gouvernemenstraat 1

9000 Gent

http://www.oost-vlaanderen.be

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Subsidie aan het Proefcentrum voor Sierteelt

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

Besluit van de deputatie betreffende investeringstoelage/werkingstoelage aan het Proefcentrum voor Sierteelt

Είδος μέτρου

ενίσχυση ad hoc

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Ημερομηνία χορήγησης

από 31.12.2013

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

ΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ — Proefcentrum voor Sierteelt

Συνολικό ποσό της ενίσχυσης ad hoc που χορηγήθηκε στην επιχείρηση

EUR 0,61 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

EUR 0,61 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Ενίσχυση για έρευνα και ανάπτυξη στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας (άρθρο 34)

100 %

—

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

http://www.oost-vlaanderen.be/public/economie_landbouw/landbouw/subsidies/steunmelding/index.cfm

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.35922 (12/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Βέλγιο |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | OOST-VLAANDEREN
  Μη ενισχυόμενες περιοχές |
| Χορηγούσα αρχή | Provincie Oost-Vlaanderen |
| Gouvernementstraat 1 |
| 90000 Gent |
| http://www.oost-vlaanderen.be |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.35922 (12/X)

Κράτος μέλος

Βέλγιο

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

OOST-VLAANDEREN

Μη ενισχυόμενες περιοχές

Χορηγούσα αρχή

Provincie Oost-Vlaanderen

Gouvernementstraat 1

90000 Gent

http://www.oost-vlaanderen.be

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Subsidie aan het Interprovinciaal Proefcentrum voor de Aardappelteelt

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

Besluit van de Deputatie betreffende werkingstoelage aan het Interprovinciaal Proefcentrum voor de Aardappelteelt

Είδος μέτρου

ενίσχυση ad hoc

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Ημερομηνία χορήγησης

από 31.12.2013

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

ΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ — Interprovinciaal Proefcentrum voor de Aardappelteelt vzw

Συνολικό ποσό της ενίσχυσης ad hoc που χορηγήθηκε στην επιχείρηση

EUR 0,18 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

EUR 0,18 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Ενίσχυση για έρευνα και ανάπτυξη στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας (άρθρο 34)

100 %

—

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

http://www.oost-vlaanderen.be/public/economie_landbouw/landbouw/subsidies/steunmelding/index.cfm

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.35924 (12/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Βέλγιο |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | OOST-VLAANDEREN
  Μη ενισχυόμενες περιοχές |
| Χορηγούσα αρχή | Provincie Oost-Vlaanderen |
| Gouvernemenstraat 1 |
| 9000 Gent |
| http:\www.oost-vlaanderen.be |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.35924 (12/X)

Κράτος μέλος

Βέλγιο

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

OOST-VLAANDEREN

Μη ενισχυόμενες περιοχές

Χορηγούσα αρχή

Provincie Oost-Vlaanderen

Gouvernemenstraat 1

9000 Gent

http:\www.oost-vlaanderen.be

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Investeringtoelage aan het Provinciaal Proefcentrum voor de Groenteteelt

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

Besluit van de deputatie betreffende Investeringtoelage aan het Provinciaal Proefcentrum voor de Groenteteelt

Είδος μέτρου

ενίσχυση ad hoc

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Ημερομηνία χορήγησης

από 31.12.2013

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

ΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ — Provinciaal Proefcentrum voor de groenteteelt vzw

Συνολικό ποσό της ενίσχυσης ad hoc που χορηγήθηκε στην επιχείρηση

EUR 0,10 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

EUR 0,10 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Ενίσχυση για έρευνα και ανάπτυξη στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας (άρθρο 34)

100 %

—

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

http://www.oost-vlaanderen.be/public/economie_landbouw/landbouw/subsidies/steunmelding/index.cfm

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.35935 (12/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Ηνωμένο Βασίλειο |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | EAST MIDLANDS, WEST MIDLANDS, EASTERN, LONDON, SOUTH EAST, SOUTH WEST, WALES, SCOTLAND, NORTH EAST, NORTH WEST, YORKSHIRE AND THE HUMBER
  Μικτές περιφέρειες |
| Χορηγούσα αρχή | Department for Work and Pensions |
| Caxton House |
| 6-12 Tothill Street |
| London |
| SW1H 9NA |
| www.dwp.gov.uk |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.35935 (12/X)

Κράτος μέλος

Ηνωμένο Βασίλειο

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

EAST MIDLANDS, WEST MIDLANDS, EASTERN, LONDON, SOUTH EAST, SOUTH WEST, WALES, SCOTLAND, NORTH EAST, NORTH WEST, YORKSHIRE AND THE HUMBER

Μικτές περιφέρειες

Χορηγούσα αρχή

Department for Work and Pensions

Caxton House

6-12 Tothill Street

London

SW1H 9NA

www.dwp.gov.uk

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Transitional time limited wage subsidy for ex-Remploy disabled employees scheme

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

Employment and Training Act 1973

http://www.legislation.gov.uk/ukpga/1973/50/contents

Είδος μέτρου

Καθεστώς

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Διάρκεια

1.12.2012-30.9.2016

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

Όλοι οι οικονομικοί τομείς που είναι επιλέξιμοι να λάβουν την ενίσχυση

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ,Μεγάλη επιχείρηση

Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος

GBP 0,90 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

GBP 0,90 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Ενίσχυση για την απασχόληση εργαζομένων με αναπηρία υπό μορφή επιδότησης μισθού (άρθρο 41)

75 %

—

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

http://www.legislation.gov.uk/ukpga/1973/50/contents

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.35936 (12/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Ηνωμένο Βασίλειο |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | LONDON
  Μη ενισχυόμενες περιοχές |
| Χορηγούσα αρχή | Big Lottery Fund |
| 1 Plough Place |
| London EC4A 1DE |
| www.biglotteryfund.org.uk |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.35936 (12/X)

Κράτος μέλος

Ηνωμένο Βασίλειο

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

LONDON

Μη ενισχυόμενες περιοχές

Χορηγούσα αρχή

Big Lottery Fund

1 Plough Place

London EC4A 1DE

www.biglotteryfund.org.uk

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Next Steps BIG Lottery Fund Grant to Addaction

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

National Lottery Act (2006)

Είδος μέτρου

Καθεστώς

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Διάρκεια

30.11.2012-31.5.2014

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

Άλλες δραστηριότητες κοινωνικής μέριμνας χωρίς παροχή καταλύματος π.δ.κ.α.

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ

Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος

GBP 0,11 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

GBP 0,11 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Βιομηχανική έρευνα [άρθρο 31 παρ. 2 στοιχ. β)]

50 %

20 %

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

http://www.biglotteryfund.org.uk/nsaddaction

document at this URL

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.35990 (12/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Βέλγιο |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | VLAAMS BRABANT
  Μη ενισχυόμενες περιοχές |
| Χορηγούσα αρχή | Provincie Vlaams-Brabant |
| Provincieplein 1 |
| 3010 Leuven |
| www.vlaamsbrabant.be |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.35990 (12/X)

Κράτος μέλος

Βέλγιο

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

VLAAMS BRABANT

Μη ενισχυόμενες περιοχές

Χορηγούσα αρχή

Provincie Vlaams-Brabant

Provincieplein 1

3010 Leuven

www.vlaamsbrabant.be

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Subsidie voor het project „duurzame aanpak van geuremissies”.

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

| — | provinciedecreet, vnl. artikel 154 t.e.m. 158 |
| --- | --- |

—

provinciedecreet, vnl. artikel 154 t.e.m. 158

| — | wet van 14 november 1983 betreffende het reglement van de modaliteiten inzake de toekenning van subsidies en de controle op het gebruik ervan; |
| --- | --- |

—

wet van 14 november 1983 betreffende het reglement van de modaliteiten inzake de toekenning van subsidies en de controle op het gebruik ervan;

| — | KB van 2 juni 1999 betreffende de algemene regeling van de provincieboekhouding en vnl. het artikel 54, 5°-b; |
| --- | --- |

—

KB van 2 juni 1999 betreffende de algemene regeling van de provincieboekhouding en vnl. het artikel 54, 5°-b;

| — | provinciaal reglement van 18 februari 1997 betreffende subsidiëring en toestaan van reservevorming door subsidietrekkers; |
| --- | --- |

—

provinciaal reglement van 18 februari 1997 betreffende subsidiëring en toestaan van reservevorming door subsidietrekkers;

| — | art. 623/0210-6401 van het provinciaal budget 2013. |
| --- | --- |

—

art. 623/0210-6401 van het provinciaal budget 2013.

Είδος μέτρου

Καθεστώς

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Διάρκεια

1.4.2013-31.3.2014

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

ΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ

Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος

EUR 0,03 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

EUR 0,03 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Ενίσχυση για έρευνα και ανάπτυξη στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας (άρθρο 34)

100 %

—

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

https://docs.google.com/file/d/0B_wjQwsc3gUhVlVrTXQ2c3pmcUk/edit?usp=sharing&pli=1

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.36095 (13/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Ιταλία |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | ITALIA
  Μικτές περιφέρειες |
| Χορηγούσα αρχή | Regione Toscana |
| Regione Toscana, via di Novoli 26, 50127 Firenze |
| www.regione.toscana.it |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.36095 (13/X)

Κράτος μέλος

Ιταλία

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

ITALIA

Μικτές περιφέρειες

Χορηγούσα αρχή

Regione Toscana

Regione Toscana, via di Novoli 26, 50127 Firenze

www.regione.toscana.it

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Bando 2012 — RICERCA ED INNOVAZIONE IN CAMPO AMBIENTALE -contributi alle università, enti ed istituti di ricerca di diritto pubblico, enti pubblici, organismi di ricerca di diritto privato senza scopo di lucro.

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

L.R. 14/2007

Είδος μέτρου

Καθεστώς

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Διάρκεια

9.1.2013-31.12.2013

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ,Μεγάλη επιχείρηση

Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος

EUR 0,10 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

EUR 0,10 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Πειραματική ανάπτυξη [άρθρο 31 παρ. 2 στοιχ. γ)]

25 %

0 %

Βασική έρευνα [άρθρο 31 παρ. 2 στοιχ. α)]

70 %

—

Βιομηχανική έρευνα [άρθρο 31 παρ. 2 στοιχ. β)]

50 %

0 %

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

| | http://web.rete.toscana.it/attinew/
  ricercare il testo del Decreto |
| --- | --- |

http://web.rete.toscana.it/attinew/

ricercare il testo del Decreto

| | http://www.regione.toscana.it/burt
  Nella sezione consultazione, ricercare il BURT del 9 gennaio 2013, Parte III n. 2 |
| --- | --- |

http://www.regione.toscana.it/burt

Nella sezione consultazione, ricercare il BURT del 9 gennaio 2013, Parte III n. 2

| | http://www.regione.toscana.it/enti-e-associazioni/bandi/bandi-ambiente-e-territorio
  Cliccare alla voce «Bando 2012 - ricerca ed innovazione in campo ambientale» |
| --- | --- |

http://www.regione.toscana.it/enti-e-associazioni/bandi/bandi-ambiente-e-territorio

Cliccare alla voce «Bando 2012 - ricerca ed innovazione in campo ambientale»

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.36096 (13/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Γερμανία |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | AZ: 612-40306-BY/0007 |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | BAYERN
  Άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) |
| Χορηγούσα αρχή | Ämter für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten
  Fachzentren an den Ämtern für Ernährung, Landwirtschaft und Fosten (Weilheim, Abensberg, Weiden und Kulmbach)
  http://www.aelf-wm.bayern.de/
  http://www.aelf-ab.bayern.de/
  http://www.aelf-we.bayern.de
  http/www.aelf-ku.bayern.de/ |
| Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης | Bayern: Einzelbetiebliche Investitionsförderung; Verarbeitung und Vermarktung von Anhang I-Produkten |
| Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση) | — | Richtlinie zur Einzelbetrieblichen Investitionsförderung; |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.36096 (13/X)

Κράτος μέλος

Γερμανία

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

AZ: 612-40306-BY/0007

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

BAYERN

Άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ)

Χορηγούσα αρχή

Ämter für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten

Fachzentren an den Ämtern für Ernährung, Landwirtschaft und Fosten (Weilheim, Abensberg, Weiden und Kulmbach)

http://www.aelf-wm.bayern.de/

http://www.aelf-ab.bayern.de/

http://www.aelf-we.bayern.de

http/www.aelf-ku.bayern.de/

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Bayern: Einzelbetiebliche Investitionsförderung; Verarbeitung und Vermarktung von Anhang I-Produkten

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

—

Richtlinie zur Einzelbetrieblichen Investitionsförderung;

| — | Art. 23 und 44 BayHO sowie die entsprechenden Verwaltungsvorschriften |
| --- | --- |

—

Art. 23 und 44 BayHO sowie die entsprechenden Verwaltungsvorschriften

Είδος μέτρου

Καθεστώς

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

Modification X 324/2010

Διάρκεια

1.1.2013-30.6.2014

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

Φυτική και ζωική παραγωγή, θήρα και συναφείς δραστηριότητες

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ

Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος

EUR 1,00 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

EUR 1,00 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άμεση επιδότηση

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Ενίσχυση προς ΜΜΕ για επενδύσεις και απασχόληση (άρθρο 15)

25 %

—

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

http://www.stmelf.bayern.de/mam/cms01/agrarpolitik/dateien/rili_stmelf_eif.pdf

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.36099 (13/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Φινλανδία |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | — |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | — |
| Χορηγούσα αρχή | Verohallinto |
| PL 325, 00052 VERO |
| www.vero.fi |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.36099 (13/X)

Κράτος μέλος

Φινλανδία

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

—

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

—

Χορηγούσα αρχή

Verohallinto

PL 325, 00052 VERO

www.vero.fi

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Laki tutkimus- ja kehittämistoiminnan lisävähennyksestä vuosina 2013—2015

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

Säädöskokoelma 992/2012

Laki tutkimus- ja kehittämistoiminnan lisävähennyksestä vuosina 2013—2015

Είδος μέτρου

Καθεστώς

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Διάρκεια

1.1.2013-31.12.2015

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

Όλοι οι οικονομικοί τομείς που είναι επιλέξιμοι να λάβουν την ενίσχυση

Κατηγορία δικαιούχου

ΜΜΕ,Μεγάλη επιχείρηση

Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος

EUR 190,00 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

EUR 190,00 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άλλες μορφές φορολογικού πλεονεκτήματος

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Πειραματική ανάπτυξη [άρθρο 31 παρ. 2 στοιχ. γ)]

25 %

0 %

Βασική έρευνα [άρθρο 31 παρ. 2 στοιχ. α)]

25 %

—

Βιομηχανική έρευνα [άρθρο 31 παρ. 2 στοιχ. β)]

25 %

0 %

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

http://www.finlex.fi/fi/laki/alkup/2012/20120992

| Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης | SA.36120 (13/X) |
| --- | --- |
| Κράτος μέλος | Δανία |
| Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους | 13-0011523 |
| Ονομασία της περιφέρειας (NUTS) | — |
| Χορηγούσα αρχή | Skatteministeriet |
| Nicolai Eigtveds Gade 28 |
| DK-1402 København K |
| www.skm.dk |

Αριθμός αναφοράς κρατικής ενίσχυσης

SA.36120 (13/X)

Κράτος μέλος

Δανία

Αριθμός αναφοράς του κράτους μέλους

13-0011523

Ονομασία της περιφέρειας (NUTS)

—

Χορηγούσα αρχή

Skatteministeriet

Nicolai Eigtveds Gade 28

DK-1402 København K

www.skm.dk

Τίτλος του μέτρου ενίσχυσης

Bundfradrag i svovlafgiften

Εθνική νομική βάση (παραπομπή στην επίσημη εθνική δημοσίευση)

Lov om ændring af lov om afgift af svovl (Bundfradrag i svovlafgiften)

Είδος μέτρου

Καθεστώς

Τροποποίηση υφιστάμενου μέτρου ενίσχυσης

—

Διάρκεια

1.1.2013-31.12.2020

Σχετικός (-οί) οικονομικός (-οί) τομέας (-είς)

Όλοι οι οικονομικοί τομείς που είναι επιλέξιμοι να λάβουν την ενίσχυση

Κατηγορία δικαιούχου

Μεγάλη επιχείρηση

Ετήσιο συνολικό ποσό του προϋπολογισμού που προγραμματίζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος

DKK 8,50 (σε εκατ.)

Για εγγυήσεις

DKK 8,50 (σε εκατ.)

Μέσο ενίσχυσης (άρθρο 5)

Άλλες μορφές φορολογικού πλεονεκτήματος

Παραπομπή στην απόφαση της Επιτροπής

—

Σε περίπτωση συγχρηματοδότησης από κοινοτικά ταμεία

—

Στόχοι

Μέγιστη ένταση της ενίσχυσης σε % ή ανώτατο ποσό της ενίσχυσης σε εθνικό νόμισμα

ΜΜΕ — πριμοδοτήσεις σε %

Ενισχύσεις με τη μορφή μειώσεων περιβαλλοντικών φόρων (άρθρο 25)

8 500 000 DKK

—

Ηλεκτρονικός σύνδεσμος στο πλήρες κείμενο του μέτρου ενίσχυσης:

| | http://LOV nr 1256 af 18/12/2012 |
| --- | --- |

http://LOV nr 1256 af 18/12/2012

| | https://www.lovtidende.dk/Forms/L0700.aspx?s31=10&s19=1256&s20=2012 |
| --- | --- |

https://www.lovtidende.dk/Forms/L0700.aspx?s31=10&s19=1256&s20=2012

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

| 4.5.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 128/43 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 128/43

---

ΚΡΑΤΙΚΉ ΕΝΊΣΧΥΣΗ — ΓΕΡΜΑΝΊΑ

Κρατική ενίσχυση SA.34045 (2012/C) (πρώην 2012/NN) — Απαλλαγή από τα τέλη δικτύου για τους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας (άρθρο 19 του StromNEV)

Πρόσκληση για την υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

2013/C 128/06

Με επιστολή της 06.03.2013, που αναδημοσιεύεται στην αυθεντική γλώσσα του κειμένου της επιστολής στις σελίδες που ακολουθούν την παρούσα περίληψη, η Επιτροπή κοινοποίησε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σχετικά με το προαναφερόμενο μέτρο.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το μέτρο για το οποίο η Επιτροπή κινεί τη διαδικασία, εντός ενός μηνός από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας περίληψης και της επιστολής που ακολουθεί, στην ακόλουθη διεύθυνση:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Directorate for State Aid |
| State Aid Greffe |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |
| Φαξ αριθ.: (0032) 2-296.12.42 |

European Commission

Directorate-General for Competition

Directorate for State Aid

State Aid Greffe

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Φαξ αριθ.: (0032) 2-296.12.42

Οι παρατηρήσεις αυτές θα κοινοποιηθούν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Το απόρρητο της ταυτότητας του ενδιαφερόμενου που υποβάλλει τις παρατηρήσεις μπορεί να ζητηθεί γραπτώς, με μνεία των σχετικών λόγων.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

1.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Στα τέλη του 2011 και στις αρχές του 2012 η Επιτροπή έλαβε καταγγελίες από ενώσεις πελατών, εταιρείες και πολίτες σχετικά με το γερμανικό διάταγμα για τα τέλη δικτύου (Stromnetzentgeltverordnung, εφεξής «StromNEV»), στις οποίες αναφέρεται ότι η απαλλαγή από τα τέλη δικτύου που έχει χορηγηθεί υπέρ των μεγάλων καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας συνιστά παράνομη και ασυμβίβαστη κρατική ενίσχυση. Οι καταγγελίες αυτές διαβιβάστηκαν στη Γερμανία με αίτηση παροχής πληροφοριών. Η Γερμανία απάντησε στις 29 Ιουνίου 2012.

2.   ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

Μετά από τροποποίηση που τέθηκε σε ισχύ στις 4 Αυγούστου 2011, το άρθρο 19 παράγραφος 2, δεύτερη φράση, του StromNEV ορίζει ότι οι τελικοί χρήστες απαλλάσσονται από τα τέλη δικτύου εάν η κατανάλωση ενέργειας ανέρχεται σε 7 000 ώρες και 10 gigawatt ανά ώρα. Το χρηματοδοτικό κενό που προκύπτει από την απαλλαγή των επιχειρήσεων δικτύου εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 300 εκατ. ευρώ για το 2012.

Το άρθρο 19 παράγραφος 2 του StromNEV υποχρεώνει τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς (ΔΣΜ) να αποζημιώνουν τους διαχειριστές συστημάτων διανομής (ΔΣΔ) για την απώλεια εισοδήματος που προκύπτει από την απαλλαγή. Επιπλέον, οι ΔΣΜ είναι υποχρεωμένοι να εξισώνουν μέσω συμψηφισμού τις πληρωμές τους προς τους ΔΣΔ και τις δικές τους ζημίες. Τέλος το άρθρο 19 παράγραφος 2 του StromNEV ορίζει ότι το άρθρο 20 του StromNEV εφαρμόζεται κατ’ αναλογία. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι οι φορείς εκμετάλλευσης του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να αποδεικνύουν, πριν δημοσιεύσουν τα τέλη τους για πρόσβαση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, ότι τα έσοδα από τα τέλη είναι επαρκή για την κάλυψη των αναμενόμενων δαπανών τους.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2011, η Bundesnetzagentur (ομοσπονδιακή ρυθμιστική αρχή, εφεξής BnetzA) εξέδωσε απόφαση στην οποία επέβαλε στους ΔΣΔ την υποχρέωση είσπραξης από τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας προσαύξησης που ονομάζεται «προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19». Οι ΔΣΔ πρέπει να μεταφέρουν τα έσοδα που προέρχονται από αυτή την επιβάρυνση στους ΔΣΜ. Η εν λόγω επιβάρυνση αποβλέπει αφενός στην αποζημίωση των ΔΣΜ για τα διαφυγόντα έσοδα και τις δαπάνες που προκύπτουν από την απαλλαγή και αφετέρου στην καταβολή αποζημίωσης στους ΔΣΔ.

Οι ΔΣΜ είναι υποχρεωμένοι να υπολογίζουν το ποσό της προσαύξησης δυνάμει του άρθρου 19 ανά kWh κάθε έτος με βάση την προβλεπόμενη οικονομική ζημία που προκύπτει από την απαλλαγή και την προβλεπόμενη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, κάθε έτος x + 1, οι ΔΣΜ θα πρέπει να ελέγχουν ποιες ήταν οι πραγματικές οικονομικές ανάγκες για το προηγούμενο έτος x. Εάν τα συνολικά έσοδα από την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 υπερβαίνουν το ποσό που πραγματικά χρειάζεται ή, αντιθέτως, δεν επαρκούν για την αποζημίωση των ΔΣΜ για την απώλεια εισοδήματος που υφίστανται λόγω της απαλλαγής και την αποζημίωση των ΔΣΔ, η προσαύξηση κατά το έτος x + 2 θα προσαρμοστεί ανάλογα.

Για να ενθαρρυνθεί η αποτελεσματικότερη διαχείριση των δικτύων από τους φορείς εκμετάλλευσης των δικτύων, η Γερμανία έχει θεσπίσει ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο η BNetzA ορίζει για πενταετείς περιόδους τα ανώτατα επίπεδα εσόδων τα οποία οι φορείς εκμετάλλευσης των δικτύων μπορούν να εισπράττουν από τους χρήστες του δικτύου. Προκειμένου να καθοριστούν τα εν λόγω ανώτατα επίπεδα εσόδων, οι φορείς εκμετάλλευσης των δικτύων υποχρεούνται να παρέχουν στην BNetzA διάφορα λογιστικά στοιχεία (συμπεριλαμβανομένων των εξόδων και των εσόδων τους). Οι διαφορές μεταξύ του ανώτατου επιπέδου εσόδων και των εσόδων που πράγματι εισπράττονται εγγράφονται σε ειδικό λογαριασμό ρύθμισης («Regulierungskonto») τον οποίο τηρεί η BNetzA. Όταν η διαφορά φθάνει σε ένα ορισμένο επίπεδο, τα τέλη δικτύου πρέπει να προσαρμοστούν.

Στην απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2011, η BNetzA ανέφερε ότι η οικονομική ζημία λόγω της απαλλαγής το 2011 θα καλυφθεί μέσω του «Regulierungskonto».

3.   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

Εξαιρώντας τους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας από τα τέλη δικτύου, το κράτος τους απάλλαξε από μια επιβάρυνση που έπρεπε κανονικά να επωμιστούν και, συνεπώς, χορήγησε σε αυτούς επιλεκτικό πλεονέκτημα. Οι μεγάλοι καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας δραστηριοποιούνται σε τομείς της οικονομίας που ανταγωνίζονται επιχειρήσεις από άλλα κράτη μέλη. Η απαλλαγή είναι επομένως πιθανό να έχει επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και να νοθεύσει τον ανταγωνισμό.

Στηριζόμενες στην απόφαση PreussenElektra (C-379/98, PreussenElektra/Schleswag, Συλλογή 2001 σελ. I-2099), οι γερμανικές αρχές υποστηρίζουν ότι η απαλλαγή δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, διότι χρηματοδοτείται μόνον από ιδιωτικούς πόρους. Επισημαίνουν ότι η ενίσχυση αυτή προχρηματοδοτείται από τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων, ότι η προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 υπολογίζεται από τους ΔΣΜ και ότι οι εν λόγω ΔΣΜ είναι ελεύθεροι να αποφασίσουν για τη χρήση της προσαύξησης αυτής. Προσθέτουν δε ότι το κράτος δεν παρακολουθεί την είσπραξη της προσαύξησης δυνάμει του άρθρου 19 και, ως εκ τούτου, δεν έχει κανέναν έλεγχο στα έσοδα από αυτήν.

Ωστόσο, η Επιτροπή πιστεύει ότι το επίμαχο σύστημα διαφέρει σημαντικά από την υπόθεση PreussenElektra: σε αντίθεση με την υπόθεση PreussenElektra, το κράτος έχει επιβάλει την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 για να χρηματοδοτήσει την απαλλαγή και να ελαφρύνει τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων από την οικονομική επιβάρυνση που υφίστανται λόγω της απαλλαγής.

Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη τις αποφάσεις Steinike (υπόθεση 76/78 Steinike & Weinlig κατά Γερμανίας, Συλλογή 1977, σ. 595) και Essent (υπόθεση C-206/06 Essent, Συλλογή 2008, σελ. I-5497), η Επιτροπή πιστεύει ότι η προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 την οποία διαχειρίζονται οι ΔΣΜ αποτελεί κρατικό πόρο και ότι η απαλλαγή που χρηματοδοτείται από την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 συνιστά κρατική ενίσχυση. Όπως και στην υπόθεση Essent, το κράτος όρισε μια επιχείρηση η οποία διαχειρίζεται επιβάρυνση που επιβάλλεται από το κράτος. Πράγματι, οι τέσσερις ΔΣΜ έχουν εξουσιοδοτηθεί να διαχειρίζονται τις χρηματοοικονομικές ροές που συνδέονται με την απαλλαγή αυτή και την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19: τους έχει ανατεθεί η υποχρέωση υπολογισμού της προσαύξησης δυνάμει του άρθρου 19 με βάση τη μεθοδολογία που καθορίστηκε από την BnetzA, καθώς και δημοσίευσης του ποσού της προσαύξηση. Επίσης, έχουν την υποχρέωση να εισπράττουν την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 από τους ΔΣΔ, να αποζημιώνουν τους ΔΣΔ, να εξισώνουν συμψηφιστικά τα ποσά μεταξύ τους, να αποζημιώνονται οι ίδιοι και να διορθώνουν την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19, όταν οι εισπράξεις δεν αντιστοιχούν στην πραγματική απώλεια εσόδων λόγω της απαλλαγής. Όπως και στην υπόθεση Essent, το κράτος έχει θεσπίσει κανόνες που διέπουν τη χρήση και τον προορισμό της επιβάρυνσης. Ειδικότερα, το κράτος έχει προσδιορίσει πώς πρέπει να χρησιμοποιούνται τα έσοδα από την προσαύξηση σε περίπτωση που υπερβαίνουν το αναγκαίο ποσό για τη χρηματοδότηση του πλεονεκτήματος. Οι ΔΣΜ, συνεπώς, δεν είναι ελεύθεροι να καθορίζουν και να χρησιμοποιούν τις επιβαρύνσεις δυνάμει του άρθρου 19 κατά την κρίση τους. Τέλος, η Επιτροπή επισημαίνει ότι υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου (ο «Regulierungskonto») που επιτρέπουν στο κράτος να παρακολουθεί τις χρηματοοικονομικές ροές.

Με βάση τις εκτιμήσεις αυτές, η Επιτροπή στο παρόν στάδιο θεωρεί ότι η απαλλαγή από τα τέλη δικτύου που χορηγείται στους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ από το 2012 (από την έναρξη ισχύος της απόφασης της 14ης Δεκεμβρίου 2011 της BNetzA).

Η Επιτροπή πιστεύει επιπλέον ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί πως, ακόμη και πριν η BNetzA εκδώσει την απόφασή της 14ης Δεκεμβρίου 2011, η απαλλαγή χρηματοδοτείτο από κρατικούς πόρους. Εάν η Επιτροπή έχει ερμηνεύσει σωστά το άρθρο 20 του StromNEV, φαίνεται ότι αναφέροντας στο άρθρο 19 παράγραφος 2 του StromNEV ότι το άρθρο 20 του StromNEV εφαρμόζεται κατ’ αναλογία, το κράτος έχει ουσιαστικά επιβάλει την υποχρέωση στους φορείς εκμετάλλευσης των δικτύων να συμπεριλάβουν στα τέλη χρήστη τις επιπρόσθετες δαπάνες που προκύπτουν από το άρθρο 19 παράγραφος 2 του StromNEV και, κατ’ αυτόν τον τρόπο να επιβάλουν μια πρόσθετη επιβάρυνση στους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας. Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι, ακόμη και πριν η BNetzA εκδώσει την απόφασή της 14ης Δεκεμβρίου 2011, το άρθρο 19 παράγραφος 2 του StromNEV περιείχε ένα σύστημα χρηματοδότησης της απαλλαγής εν πολλοίς παρόμοιο με το σύστημα που θεσπίστηκε με την έκδοση της απόφασης της 14ης Δεκεμβρίου 2011 της BNezA. Αυτό έχουν τουλάχιστον δηλώσει οι γερμανικές αρχές. Με βάση τα στοιχεία αυτά, φαίνεται ότι για τους λόγους που αναπτύχθηκαν ανωτέρω σε σχέση με την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19, το άρθρο 19 παράγραφος 2 του StromNEV συνεπάγεται την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης ήδη πριν από την έκδοση της απόφασης της 14ης Δεκεμβρίου 2011.

Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι απαιτούνται περισσότερες πληροφορίες πριν καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα σχετικά με το σημείο αυτό. Ειδικότερα, απαιτούνται πληροφορίες σχετικά με την ακριβή έννοια της παραπομπής στο άρθρο 20 του StromNEV, καθώς και πληροφορίες σχετικά με το πώς θα ενεργούσαν οι ΔΣΜ αν η BNetzA δεν επέβαλλε την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19. Επίσης, απαιτούνται περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο η οικονομική επιβάρυνση που προκύπτει από την απαλλαγή του 2011 θα ληφθεί υπόψη μέσω του Regulierungskonto, όπως αποφασίστηκε από την BNetzA στις 14 Δεκεμβρίου 2011.

Λαμβάνοντας υπόψη το συμπέρασμα ότι η απαλλαγή για τους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας συνιστά κρατική ενίσχυση, η Επιτροπή αξιολόγησε το ενδεχόμενο συμβιβάσιμο του εν λόγω μέτρου με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Η Γερμανία εξήγησε ότι η απαλλαγή από τα τέλη δικτύου αιτιολογείται λόγω των σταθεροποιητικών αποτελεσμάτων των μεγάλων καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας στο δίκτυο. Η σταθεροποιητική επίδραση, ωστόσο, δεν είναι τεκμηριωμένη. Επιπλέον, η Γερμανία δεν έχει εξηγήσει σε ποια βάση το στοιχείο αυτό θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη για να διαπιστωθεί η συμβατότητα της απαλλαγής. Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν περαιτέρω στοιχεία για να δικαιολογηθεί η απαλλαγή και δεδομένου ότι η απαλλαγή φαίνεται να ισοδυναμεί με λειτουργική ενίσχυση, η Επιτροπή διατηρεί στην παρούσα φάση αμφιβολίες ως προς το συμβιβάσιμό της με την εσωτερική αγορά. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας και να καλέσει τη Γερμανία να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, καθώς και συμπληρωματικές πληροφορίες.

Σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, ο αποδέκτης κάθε παράνομης ενίσχυσης μπορεί να κληθεί να την επιστρέψει.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

«die Kommission teilt der Regierung der Bundesrepublik Deutschland mit, dass sie nach Prüfung der von der Bundesregierung übermittelten Angaben zu der vorgenannten Maßnahme beschlossen hat, das Verfahren nach Artikel 108 Absatz 2 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union zu eröffnen.

1.   VERFAHREN

| (1) | Am 28. November 2011 ging der Kommission eine Beschwerde des Bundes der Energieverbraucher zu, der nach eigenen Angaben kleine und mittlere Unternehmen und private Stromverbraucher vertritt. Die Beschwerde wurde unter der Nummer SA.34045 registriert. Nach Ansicht des Beschwerdeführers stellt die stromintensiven Unternehmen seit 2011 gewährte Netzentgeltbefreiung eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe dar. |
| --- | --- |

(1)

Am 28. November 2011 ging der Kommission eine Beschwerde des Bundes der Energieverbraucher zu, der nach eigenen Angaben kleine und mittlere Unternehmen und private Stromverbraucher vertritt. Die Beschwerde wurde unter der Nummer SA.34045 registriert. Nach Ansicht des Beschwerdeführers stellt die stromintensiven Unternehmen seit 2011 gewährte Netzentgeltbefreiung eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe dar.

| (2) | Am 8. Dezember 2011 erhielt die Kommission eine Beschwerde der Stadtwerke Hameln, eines lokalen Unternehmens, das die Stadt Hameln mit Strom, Gas und Trinkwasser versorgt. Auch dieser Beschwerdeführer vertritt die Auffassung, dass die seit 2011 geltende Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe darstellt. Die Beschwerde wurde ebenfalls in die Akte SA.34045 aufgenommen. |
| --- | --- |

(2)

Am 8. Dezember 2011 erhielt die Kommission eine Beschwerde der Stadtwerke Hameln, eines lokalen Unternehmens, das die Stadt Hameln mit Strom, Gas und Trinkwasser versorgt. Auch dieser Beschwerdeführer vertritt die Auffassung, dass die seit 2011 geltende Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe darstellt. Die Beschwerde wurde ebenfalls in die Akte SA.34045 aufgenommen.

| (3) | Seit Dezember 2011 hat die Kommission mehrfach Schreiben von Bürgern erhalten, die sich über die Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen beschwerten. Auch diese Schreiben wurden der Akte hinzugefügt. |
| --- | --- |

(3)

Seit Dezember 2011 hat die Kommission mehrfach Schreiben von Bürgern erhalten, die sich über die Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen beschwerten. Auch diese Schreiben wurden der Akte hinzugefügt.

| (4) | Am 10. Mai 2012 leitete die Kommission die in den Erwägungsgründen (1) und (2) dieses Beschlusses genannten Beschwerden mit der Bitte um Stellungnahme an Deutschland weiter. Zudem übersandte sie Deutschland ein Auskunftsersuchen. Deutschland antwortete am 29. Juni 2012. |
| --- | --- |

(4)

Am 10. Mai 2012 leitete die Kommission die in den Erwägungsgründen (1) und (2) dieses Beschlusses genannten Beschwerden mit der Bitte um Stellungnahme an Deutschland weiter. Zudem übersandte sie Deutschland ein Auskunftsersuchen. Deutschland antwortete am 29. Juni 2012.

2.   BESCHREIBUNG DER MASSNAHME

2.1.   Netzentgelte in Deutschland

| (5) | In Deutschland werden die Netzentgelte von den Netzbetreibern festgesetzt. Sie bedürfen jedoch der Genehmigung der Aufsichtsbehörde, der Bundesnetzagentur (im Folgenden „BNetzA“). |
| --- | --- |

(5)

In Deutschland werden die Netzentgelte von den Netzbetreibern festgesetzt. Sie bedürfen jedoch der Genehmigung der Aufsichtsbehörde, der Bundesnetzagentur (im Folgenden „BNetzA“).

| (6) | In der Stromnetzentgeltverordnung (im Folgenden „StromNEV“) sind die Grundsätze für die Festsetzung der Netzentgelte (§ 16 f. StromNEV) festgelegt:






  — | Die Netzentgelte müssen kostenorientiert sein (Verursachungsgerechtigkeit). |
| --- | --- | --- |

(6)

In der Stromnetzentgeltverordnung (im Folgenden „StromNEV“) sind die Grundsätze für die Festsetzung der Netzentgelte (§ 16 f. StromNEV) festgelegt:

—

Die Netzentgelte müssen kostenorientiert sein (Verursachungsgerechtigkeit).

| — | Die Netzentgelte richten sich nach der Anschlussebene, nicht aber nach der räumlichen Entfernung zwischen dem Ort der Einspeisung elektrischer Energie und dem Ort der Entnahme. |
| --- | --- |

—

Die Netzentgelte richten sich nach der Anschlussebene, nicht aber nach der räumlichen Entfernung zwischen dem Ort der Einspeisung elektrischer Energie und dem Ort der Entnahme.

| — | Das Netzentgelt besteht aus zwei Komponenten: Die erste ist von der Höchstleistung und die zweite vom Energieverbrauch abhängig. Die erste Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Jahresleistungspreis und der Jahreshöchstleistung in Kilowatt der jeweiligen Entnahme im Abrechnungsjahr. Die zweite Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Arbeitspreis und der im Abrechnungsjahr jeweils entnommenen elektrischen Arbeit in Kilowattstunden. |
| --- | --- |

—

Das Netzentgelt besteht aus zwei Komponenten: Die erste ist von der Höchstleistung und die zweite vom Energieverbrauch abhängig. Die erste Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Jahresleistungspreis und der Jahreshöchstleistung in Kilowatt der jeweiligen Entnahme im Abrechnungsjahr. Die zweite Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Arbeitspreis und der im Abrechnungsjahr jeweils entnommenen elektrischen Arbeit in Kilowattstunden.

| — | Angesichts des Grundsatzes, dass Netzentgelte kostenorientiert sein müssen, sind sie nach § 16 Absatz 2 StromNEV auf der Grundlage eines Gleichzeitigkeitsgrads zu berechnen. Im Einklang mit dem Gleichzeitigkeitsgrundsatz werden Netzentgelte mit einem Faktor zwischen 0 und 1 multipliziert. Dieser Gleichzeitigkeitsgrad ist ein Maßstab für den Beitrag eines Verbrauchers zur Höchstleistung. Ein Gleichzeitigkeitsgrad von 0,6 bedeutet zum Beispiel, dass auf den betreffenden Verbraucher zum Zeitpunkt der Messung der Höchstleistung des Netzes lediglich 60 Prozent der Jahreshöchstlast seiner Netzentnahme im Abrechnungsjahr entfielen. Der Verbraucher muss daher nur 60 Prozent der Höchstleistung bezahlen. |
| --- | --- |

—

Angesichts des Grundsatzes, dass Netzentgelte kostenorientiert sein müssen, sind sie nach § 16 Absatz 2 StromNEV auf der Grundlage eines Gleichzeitigkeitsgrads zu berechnen. Im Einklang mit dem Gleichzeitigkeitsgrundsatz werden Netzentgelte mit einem Faktor zwischen 0 und 1 multipliziert. Dieser Gleichzeitigkeitsgrad ist ein Maßstab für den Beitrag eines Verbrauchers zur Höchstleistung. Ein Gleichzeitigkeitsgrad von 0,6 bedeutet zum Beispiel, dass auf den betreffenden Verbraucher zum Zeitpunkt der Messung der Höchstleistung des Netzes lediglich 60 Prozent der Jahreshöchstlast seiner Netzentnahme im Abrechnungsjahr entfielen. Der Verbraucher muss daher nur 60 Prozent der Höchstleistung bezahlen.

2.2.   Die Befreiung

| (7) | Nach einer am 4. August 2011 in Kraft getretenen, aber erst ab dem 1. Januar 2011 anwendbaren Änderung heißt es in § 19 Absatz 2 Satz 2 (1) StromNEV, dass Letztverbraucher von den Netzentgelten befreit werden, wenn ihr Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. |
| --- | --- |

(7)

Nach einer am 4. August 2011 in Kraft getretenen, aber erst ab dem 1. Januar 2011 anwendbaren Änderung heißt es in § 19 Absatz 2 Satz 2 (1) StromNEV, dass Letztverbraucher von den Netzentgelten befreit werden, wenn ihr Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt.

| (8) | Vor der Gewährung der Befreiung prüft die BNetzA, ob die rechtlichen Voraussetzungen erfüllt sind. Anschließend genehmigt die BNetzA eine unbefristete Befreiung des Letztverbrauchers ab dem 1. Januar 2011 (sofern alle Voraussetzungen zu diesem Datum erfüllt waren). |
| --- | --- |

(8)

Vor der Gewährung der Befreiung prüft die BNetzA, ob die rechtlichen Voraussetzungen erfüllt sind. Anschließend genehmigt die BNetzA eine unbefristete Befreiung des Letztverbrauchers ab dem 1. Januar 2011 (sofern alle Voraussetzungen zu diesem Datum erfüllt waren).

2.3.   Volle Erstattung der den Betreibern von Elektrizitätsverteilernetzen entgangenen Erlöse durch die Betreiber von Elektrizitätsübertragungsnetzen

| (9) | Da die von den Netzentgelten befreiten Letztverbraucher an verschiedene Netzebenen angeschlossen sind, führt die Befreiung sowohl für die Betreiber von Elektrizitätsübertragungsnetzen (im Folgenden: „Übertragungsnetzbetreiber“) als auch für die Betreiber von Elektrizitätsverteilernetzen (im Folgenden „Verteilernetzbetreiber“) zu einer finanziellen Belastung (im Folgenden: „entgangene Erlöse“ bzw. „Erlösausfälle“). |
| --- | --- |

(9)

Da die von den Netzentgelten befreiten Letztverbraucher an verschiedene Netzebenen angeschlossen sind, führt die Befreiung sowohl für die Betreiber von Elektrizitätsübertragungsnetzen (im Folgenden: „Übertragungsnetzbetreiber“) als auch für die Betreiber von Elektrizitätsverteilernetzen (im Folgenden „Verteilernetzbetreiber“) zu einer finanziellen Belastung (im Folgenden: „entgangene Erlöse“ bzw. „Erlösausfälle“).

| (10) | Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle zu erstatten. |
| --- | --- |

(10)

Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle zu erstatten.

2.4.   Ausgleichsmechanismus für Übertragungsnetzbetreiber

| (11) | Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber ferner verpflichtet, ihre Zahlungen an Verteilernetzbetreiber und die eigenen entgangenen Erlöse über eine finanzielle Verrechnung untereinander auszugleichen. Für die genauen Modalitäten der Durchführung der Verrechnung wird in § 19 Absatz 2 StromNEV auf § 9 des Kraft-Wärme-Kopplungsgesetzes (im Folgenden „KWK-Gesetz“) verwiesen, das entsprechende Anwendung findet. Die Verrechnung dient dem Ausgleich der finanziellen Belastung unter den Übertragungsnetzbetreibern nach Maßgabe der Strommenge, die in ihrem jeweiligen Netzbereich an Letztverbraucher geliefert wird. |
| --- | --- |

(11)

Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber ferner verpflichtet, ihre Zahlungen an Verteilernetzbetreiber und die eigenen entgangenen Erlöse über eine finanzielle Verrechnung untereinander auszugleichen. Für die genauen Modalitäten der Durchführung der Verrechnung wird in § 19 Absatz 2 StromNEV auf § 9 des Kraft-Wärme-Kopplungsgesetzes (im Folgenden „KWK-Gesetz“) verwiesen, das entsprechende Anwendung findet. Die Verrechnung dient dem Ausgleich der finanziellen Belastung unter den Übertragungsnetzbetreibern nach Maßgabe der Strommenge, die in ihrem jeweiligen Netzbereich an Letztverbraucher geliefert wird.

2.5.   Übertragungsnetzbetreiber müssen ihre Kosten decken

| (12) | In § 9 KWK-Gesetz – auf den in § 19 Absatz 2 StromNEV Bezug genommen wird (vgl. den vorstehenden Erwägungsgrund dieses Beschlusses) – ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs zwischen den Netzbetreibern zu tragen haben, auf die Letztverbraucher abwälzen dürfen. |
| --- | --- |

(12)

In § 9 KWK-Gesetz – auf den in § 19 Absatz 2 StromNEV Bezug genommen wird (vgl. den vorstehenden Erwägungsgrund dieses Beschlusses) – ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs zwischen den Netzbetreibern zu tragen haben, auf die Letztverbraucher abwälzen dürfen.

| (13) | Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber vor der Veröffentlichung der Netzentgelte für Strom sicherstellen, dass die Erlöse aus den Entgelten ausreichen, um die erwarteten Kosten zu decken. |
| --- | --- |

(13)

Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber vor der Veröffentlichung der Netzentgelte für Strom sicherstellen, dass die Erlöse aus den Entgelten ausreichen, um die erwarteten Kosten zu decken.

2.6.   Ausgleich für Übertragungsnetzbetreiber durch die sogenannte „§ 19-Umlage“

| (14) | Am 14. Dezember 2011 nahm die BNetzA einen Beschluss an, mit dem sie den Verteilernetzbetreibern die Verpflichtung auferlegte, von den Letztverbrauchern einen Aufschlag, die sogenannte „§ 19-Umlage“, zu erheben. Die BNetzA verpflichtet die Verteilernetzbetreiber ferner, die Einnahmen aus dieser Umlage auf die Übertragungsnetzbetreiber zu überweisen. |
| --- | --- |

(14)

Am 14. Dezember 2011 nahm die BNetzA einen Beschluss an, mit dem sie den Verteilernetzbetreibern die Verpflichtung auferlegte, von den Letztverbrauchern einen Aufschlag, die sogenannte „§ 19-Umlage“, zu erheben. Die BNetzA verpflichtet die Verteilernetzbetreiber ferner, die Einnahmen aus dieser Umlage auf die Übertragungsnetzbetreiber zu überweisen.

| (15) | Auf der Grundlage dieses Beschlusses vom 14. Dezember 2011 soll die Umlage, mit der den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstattet werden, die ihnen infolge der Netzentgeltbefreiung und der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, entstanden sind, verursachungsgerecht und mit mehr Transparenz und Rechtssicherheit festgesetzt werden. |
| --- | --- |

(15)

Auf der Grundlage dieses Beschlusses vom 14. Dezember 2011 soll die Umlage, mit der den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstattet werden, die ihnen infolge der Netzentgeltbefreiung und der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, entstanden sind, verursachungsgerecht und mit mehr Transparenz und Rechtssicherheit festgesetzt werden.

| (16) | Die Höhe der Sonderumlage wird nicht von der BNetzA festgesetzt, sondern muss jedes Jahr von den Übertragungsnetzbetreibern nach der von der BNetzA festgelegten Methode berechnet werden. Um die Umlage pro kWh zu ermitteln, muss der Übertragungsnetzbetreiber einerseits die aufgrund der Befreiung zu erwartenden Erlösausfälle und andererseits den zu erwartenden Verbrauch bestimmen. Für das erste Durchführungsjahr (2012) hat die BNetzA die Summe, die durch die § 19-Umlage gedeckt werden muss und als Grundlage für die Berechnung der Umlage dient, mit 440 Mio. EUR angesetzt. Von diesem Betrag müssen 300 Mio. EUR als Ausgleich für aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangene Erlöse zurückfließen. Mit den verbleibenden 140 Mio. EUR sollen die Erlösausfälle gedeckt werden, die sich aus der Aushandlung individueller Netzentgelte auf der Grundlage von § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV (2) ergeben. Die individuellen Netzentgelte und der zu deren Ausgleich bestimmte Anteil der § 19-Umlage sind nicht Gegenstand dieses Beschlusses. Dies ist auf den Umfang der bei der Kommission eingegangenen Beschwerde und die daraus resultierende Abgrenzung des Vorprüfverfahrens zurückzuführen. Die Kommission behält sich das Recht vor, § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV in einem separaten Verfahren zu prüfen. Für die folgenden Jahre wird dieser Betrag von den Übertragungsnetzbetreibern auf der Grundlage von Prognosen berechnet. |
| --- | --- |

(16)

Die Höhe der Sonderumlage wird nicht von der BNetzA festgesetzt, sondern muss jedes Jahr von den Übertragungsnetzbetreibern nach der von der BNetzA festgelegten Methode berechnet werden. Um die Umlage pro kWh zu ermitteln, muss der Übertragungsnetzbetreiber einerseits die aufgrund der Befreiung zu erwartenden Erlösausfälle und andererseits den zu erwartenden Verbrauch bestimmen. Für das erste Durchführungsjahr (2012) hat die BNetzA die Summe, die durch die § 19-Umlage gedeckt werden muss und als Grundlage für die Berechnung der Umlage dient, mit 440 Mio. EUR angesetzt. Von diesem Betrag müssen 300 Mio. EUR als Ausgleich für aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangene Erlöse zurückfließen. Mit den verbleibenden 140 Mio. EUR sollen die Erlösausfälle gedeckt werden, die sich aus der Aushandlung individueller Netzentgelte auf der Grundlage von § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV (2) ergeben. Die individuellen Netzentgelte und der zu deren Ausgleich bestimmte Anteil der § 19-Umlage sind nicht Gegenstand dieses Beschlusses. Dies ist auf den Umfang der bei der Kommission eingegangenen Beschwerde und die daraus resultierende Abgrenzung des Vorprüfverfahrens zurückzuführen. Die Kommission behält sich das Recht vor, § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV in einem separaten Verfahren zu prüfen. Für die folgenden Jahre wird dieser Betrag von den Übertragungsnetzbetreibern auf der Grundlage von Prognosen berechnet.

| (17) | Ferner werden die Übertragungsnetzbetreiber in jedem Jahr x+1 zu prüfen haben, wie hoch der tatsächliche Finanzbedarf für das vorhergehende Jahr x war. Gehen die Einnahmen aus der § 19 Umlage über den Betrag hinaus, der tatsächlich benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die entgangenen Erlöse infolge der Netzentgeltbefreiung und des Ausgleichs für die Verteilernetzbetreiber zu erstatten, so ist die Umlage im Jahr x+2 um die Differenz zu verringern. Reichen die Einnahmen nicht aus, wird die Umlage entsprechend angepasst. |
| --- | --- |

(17)

Ferner werden die Übertragungsnetzbetreiber in jedem Jahr x+1 zu prüfen haben, wie hoch der tatsächliche Finanzbedarf für das vorhergehende Jahr x war. Gehen die Einnahmen aus der § 19 Umlage über den Betrag hinaus, der tatsächlich benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die entgangenen Erlöse infolge der Netzentgeltbefreiung und des Ausgleichs für die Verteilernetzbetreiber zu erstatten, so ist die Umlage im Jahr x+2 um die Differenz zu verringern. Reichen die Einnahmen nicht aus, wird die Umlage entsprechend angepasst.

| (18) | Mit dem Beschluss der BNetzA wird ferner eingeführt, dass die aufgrund der Befreiung entgangenen Erlöse aus dem Kalenderjahr 2011 über das Regulierungskonto ausgeglichen werden (vgl. Beschreibung im folgenden Abschnitt 2.7). |
| --- | --- |

(18)

Mit dem Beschluss der BNetzA wird ferner eingeführt, dass die aufgrund der Befreiung entgangenen Erlöse aus dem Kalenderjahr 2011 über das Regulierungskonto ausgeglichen werden (vgl. Beschreibung im folgenden Abschnitt 2.7).

2.7.   Überwachung durch das Regulierungskonto

| (19) | Die BNetzA kontrolliert Verteilernetzbetreiber und Übertragungsnetzbetreiber in Bezug auf ihre Netzkosten und -erlöse. |
| --- | --- |

(19)

Die BNetzA kontrolliert Verteilernetzbetreiber und Übertragungsnetzbetreiber in Bezug auf ihre Netzkosten und -erlöse.

| (20) | Um den Netzbetreibern einen Anreiz für ein effizienteres Netzmanagement zu geben, hat Deutschland ein System eingeführt, bei dem die BNetzA für Fünfjahreszeiträume Obergrenzen für die Erlöse festsetzt, die Netzbetreibern von den Letztverbrauchern zufließen dürfen. Die Hauptelemente dieses Systems sind in der Anreizregulierungsverordnung (im Folgenden „ARegV“) festgelegt. Die Netzbetreiber müssen der BNetzA für die Festsetzung dieser Erlösobergrenzen verschiedene Buchhaltungsdaten (einschließlich Kosten und Erlösen) übermitteln. Die Differenzen zwischen den Erlösobergrenzen und den tatsächlich erzielten Erlösen werden auf einem besonderen, bei der BNetzA geführten Regulierungskonto (§ 5 ARegV) verbucht. Erreicht die Differenz eine bestimmte Höhe, müssen die Netzentgelte angepasst werden. Bestimmte Differenzen zwischen den entstandenen und den prognostizierten Kosten werden ebenfalls auf diesem Konto verbucht. Am Ende des Fünfjahreszeitraums erfolgen verschiedene Ausgleiche zwischen überschüssigen Erlösen und bestimmten Kosten. Erlöse, die die zulässige Erlösobergrenze übersteigen und nicht gegen bestimmte Kosten aufgerechnet werden können, werden zum Ausgleich der verringerten Netzentgelte im folgenden Jahr bzw. Zeitraum verwendet. |
| --- | --- |

(20)

Um den Netzbetreibern einen Anreiz für ein effizienteres Netzmanagement zu geben, hat Deutschland ein System eingeführt, bei dem die BNetzA für Fünfjahreszeiträume Obergrenzen für die Erlöse festsetzt, die Netzbetreibern von den Letztverbrauchern zufließen dürfen. Die Hauptelemente dieses Systems sind in der Anreizregulierungsverordnung (im Folgenden „ARegV“) festgelegt. Die Netzbetreiber müssen der BNetzA für die Festsetzung dieser Erlösobergrenzen verschiedene Buchhaltungsdaten (einschließlich Kosten und Erlösen) übermitteln. Die Differenzen zwischen den Erlösobergrenzen und den tatsächlich erzielten Erlösen werden auf einem besonderen, bei der BNetzA geführten Regulierungskonto (§ 5 ARegV) verbucht. Erreicht die Differenz eine bestimmte Höhe, müssen die Netzentgelte angepasst werden. Bestimmte Differenzen zwischen den entstandenen und den prognostizierten Kosten werden ebenfalls auf diesem Konto verbucht. Am Ende des Fünfjahreszeitraums erfolgen verschiedene Ausgleiche zwischen überschüssigen Erlösen und bestimmten Kosten. Erlöse, die die zulässige Erlösobergrenze übersteigen und nicht gegen bestimmte Kosten aufgerechnet werden können, werden zum Ausgleich der verringerten Netzentgelte im folgenden Jahr bzw. Zeitraum verwendet.

2.8.   Höhe der Beihilfe und Begünstigte

| (21) | Die Befreiung wird nur Unternehmen gewährt, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Diese Unternehmen werden als stromintensive Unternehmen bezeichnet. Sie gehören vorrangig verschiedenen Branchen der verarbeitenden Industrie, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie, an. |
| --- | --- |

(21)

Die Befreiung wird nur Unternehmen gewährt, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Diese Unternehmen werden als stromintensive Unternehmen bezeichnet. Sie gehören vorrangig verschiedenen Branchen der verarbeitenden Industrie, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie, an.

| (22) | Auf der Website der BNetzA sind für die Jahre 2011 und 2012 bereits über 200 bei der BNetzA gestellte Anträge auf eine Befreiung nach § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV aufgeführt. Bislang ist jedoch noch nicht allen Anträgen auf Befreiung stattgegeben worden (3). |
| --- | --- |

(22)

Auf der Website der BNetzA sind für die Jahre 2011 und 2012 bereits über 200 bei der BNetzA gestellte Anträge auf eine Befreiung nach § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV aufgeführt. Bislang ist jedoch noch nicht allen Anträgen auf Befreiung stattgegeben worden (3).

| (23) | Die Übertragungsnetzbetreiber haben die Höhe der § 19-Umlage auf einer verbundenen Website (4) veröffentlicht. |
| --- | --- |

(23)

Die Übertragungsnetzbetreiber haben die Höhe der § 19-Umlage auf einer verbundenen Website (4) veröffentlicht.

| (24) | Die aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangenen Erlöse werden für 2012 auf 300 Mio. EUR geschätzt. |
| --- | --- |

(24)

Die aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangenen Erlöse werden für 2012 auf 300 Mio. EUR geschätzt.

3.   BEIHILFERECHTLICHE WÜRDIGUNG

3.1.   Vorliegen einer staatlichen Beihilfe

| (25) | Nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV sind staatliche oder aus staatlichen Mitteln gewährte Beihilfen gleich welcher Art, die durch die Begünstigung bestimmter Unternehmen oder Produktionszweige den Wettbewerb verfälschen oder zu verfälschen drohen, mit dem Binnenmarkt unvereinbar, soweit sie den Handel zwischen Mitgliedstaaten beeinträchtigen. |
| --- | --- |

(25)

Nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV sind staatliche oder aus staatlichen Mitteln gewährte Beihilfen gleich welcher Art, die durch die Begünstigung bestimmter Unternehmen oder Produktionszweige den Wettbewerb verfälschen oder zu verfälschen drohen, mit dem Binnenmarkt unvereinbar, soweit sie den Handel zwischen Mitgliedstaaten beeinträchtigen.

3.1.1.   Vorliegen eines selektiven Vorteils und Auswirkungen auf Wettbewerb und Handel

| (26) | Der Begriff des Vorteils im Sinne des Artikels 107 AEUV umfasst nicht nur positive Leistungen wie Subventionen, sondern auch Maßnahmen, die in verschiedener Form die Belastungen vermindern, die ein Unternehmen normalerweise zu tragen hat, und die somit zwar keine Subventionen im strengen Sinne des Wortes darstellen, diesen aber nach Art und Wirkung gleichstehen (5). |
| --- | --- |

(26)

Der Begriff des Vorteils im Sinne des Artikels 107 AEUV umfasst nicht nur positive Leistungen wie Subventionen, sondern auch Maßnahmen, die in verschiedener Form die Belastungen vermindern, die ein Unternehmen normalerweise zu tragen hat, und die somit zwar keine Subventionen im strengen Sinne des Wortes darstellen, diesen aber nach Art und Wirkung gleichstehen (5).

| (27) | Stromverbraucher müssen für die Nutzung des Stromnetzes in der Regel ein Entgelt entrichten. Die Befreiung bildet daher eine Ausnahme von den in Deutschland geltenden Grundsätzen für die Festsetzung von Netzentgelten, die in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses beschrieben sind. Dadurch, dass der Staat stromintensive Unternehmen von den Netzentgelten befreit hat, hat er sie von einem Entgelt befreit, das sie normalerweise als Letztverbraucher zu tragen haben. |
| --- | --- |

(27)

Stromverbraucher müssen für die Nutzung des Stromnetzes in der Regel ein Entgelt entrichten. Die Befreiung bildet daher eine Ausnahme von den in Deutschland geltenden Grundsätzen für die Festsetzung von Netzentgelten, die in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses beschrieben sind. Dadurch, dass der Staat stromintensive Unternehmen von den Netzentgelten befreit hat, hat er sie von einem Entgelt befreit, das sie normalerweise als Letztverbraucher zu tragen haben.

| (28) | Die Kommission vertritt daher zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass stromintensive Unternehmen durch die Befreiung ein Vorteil gewährt wird. |
| --- | --- |

(28)

Die Kommission vertritt daher zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass stromintensive Unternehmen durch die Befreiung ein Vorteil gewährt wird.

| (29) | Um nachzuweisen, dass der Vorteil selektiv ist, muss die Kommission aufzeigen, dass die jeweilige Maßnahme zwischen Unternehmen differenziert, die sich im Hinblick auf das mit der Maßnahme verfolgte Ziel in einer vergleichbaren tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden. Der Beihilfebegriff erfasst keine Maßnahmen, die eine Differenzierung zwischen Unternehmen im Bereich von Belastungen vornehmen, wenn diese Differenzierung aus der Natur und dem Aufbau der fraglichen Lastenregelung folgt (6). |
| --- | --- |

(29)

Um nachzuweisen, dass der Vorteil selektiv ist, muss die Kommission aufzeigen, dass die jeweilige Maßnahme zwischen Unternehmen differenziert, die sich im Hinblick auf das mit der Maßnahme verfolgte Ziel in einer vergleichbaren tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden. Der Beihilfebegriff erfasst keine Maßnahmen, die eine Differenzierung zwischen Unternehmen im Bereich von Belastungen vornehmen, wenn diese Differenzierung aus der Natur und dem Aufbau der fraglichen Lastenregelung folgt (6).

| (30) | In Bezug auf die Netzentgelte befinden sich alle Letztverbraucher in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation, da sie alle das Netz nutzen. |
| --- | --- |

(30)

In Bezug auf die Netzentgelte befinden sich alle Letztverbraucher in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation, da sie alle das Netz nutzen.

| (31) | Die Kommission vertritt zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass der Vorteil selektiv ist, da er nur Unternehmen gewährt wird, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Nur bestimmte Unternehmen in bestimmten Industriezweigen sind in der Lage, diese Voraussetzungen zu erfüllen. Aus den auf der Website der BNetzA veröffentlichten Anträgen auf Befreiung von den Netzentgelten geht hervor, dass die Befreiung nur für eine begrenzte Zahl von Unternehmen gelten wird, die hauptsächlich bestimmten Branchen der verarbeitenden Industrie wie etwa Industriegase, chemische Industrie, Papierindustrie, angehören. Die Befreiung gilt somit nur für bestimmte Unternehmen und ist daher zu diesem Zeitpunkt als selektiv zu betrachten, da sie eine unterschiedliche Behandlung von Unternehmen vorsieht, die sich in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden. |
| --- | --- |

(31)

Die Kommission vertritt zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass der Vorteil selektiv ist, da er nur Unternehmen gewährt wird, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Nur bestimmte Unternehmen in bestimmten Industriezweigen sind in der Lage, diese Voraussetzungen zu erfüllen. Aus den auf der Website der BNetzA veröffentlichten Anträgen auf Befreiung von den Netzentgelten geht hervor, dass die Befreiung nur für eine begrenzte Zahl von Unternehmen gelten wird, die hauptsächlich bestimmten Branchen der verarbeitenden Industrie wie etwa Industriegase, chemische Industrie, Papierindustrie, angehören. Die Befreiung gilt somit nur für bestimmte Unternehmen und ist daher zu diesem Zeitpunkt als selektiv zu betrachten, da sie eine unterschiedliche Behandlung von Unternehmen vorsieht, die sich in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden.

| (32) | Der Rechtsprechung des Gerichthofs zufolge können Mitgliedstaaten, die in Bezug auf die Belastungen eine derartige Differenzierung zwischen Unternehmen eingeführt haben, nachweisen, dass die Differenzierung durch die Natur und den inneren Aufbau des fraglichen Abgabensystems tatsächlich gerechtfertigt ist (7). |
| --- | --- |

(32)

Der Rechtsprechung des Gerichthofs zufolge können Mitgliedstaaten, die in Bezug auf die Belastungen eine derartige Differenzierung zwischen Unternehmen eingeführt haben, nachweisen, dass die Differenzierung durch die Natur und den inneren Aufbau des fraglichen Abgabensystems tatsächlich gerechtfertigt ist (7).

| (33) | Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Nachweise dafür übermittelt hat, dass die Befreiung auf dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems beruht, weil das Land aus dem Grund, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz kommen, die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe beinhaltet. Deutschland hat lediglich allgemein kurz erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten deshalb gerechtfertigt sei, weil stromintensive Unternehmen das Netz stabilisierten. Die Kommission stellt jedoch fest, dass Deutschland diese stabilisierende Wirkung nicht belegt hat. Ebenso wenig hat Deutschland dargelegt, inwiefern diese Wirkung der Natur und dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems entspricht. |
| --- | --- |

(33)

Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Nachweise dafür übermittelt hat, dass die Befreiung auf dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems beruht, weil das Land aus dem Grund, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz kommen, die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe beinhaltet. Deutschland hat lediglich allgemein kurz erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten deshalb gerechtfertigt sei, weil stromintensive Unternehmen das Netz stabilisierten. Die Kommission stellt jedoch fest, dass Deutschland diese stabilisierende Wirkung nicht belegt hat. Ebenso wenig hat Deutschland dargelegt, inwiefern diese Wirkung der Natur und dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems entspricht.

| (34) | In Bezug auf das mit den Netzentgelten verfolgte Ziel der Deckung der Kosten für die Errichtung und die Instandhaltung des Netzes auf der Grundlage der in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses festgelegten Bestimmungen stellt die Kommission fest, dass die Unternehmen, die den in § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgelegten Energieverbrauch überschreiten, sich in derselben Situation befinden wie alle anderen Unternehmen. Daher scheint die vollständige Befreiung Unternehmen mit einem hohen Stromverbrauch von den Netzentgelten nicht nach dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems angelegt zu sein. |
| --- | --- |

(34)

In Bezug auf das mit den Netzentgelten verfolgte Ziel der Deckung der Kosten für die Errichtung und die Instandhaltung des Netzes auf der Grundlage der in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses festgelegten Bestimmungen stellt die Kommission fest, dass die Unternehmen, die den in § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgelegten Energieverbrauch überschreiten, sich in derselben Situation befinden wie alle anderen Unternehmen. Daher scheint die vollständige Befreiung Unternehmen mit einem hohen Stromverbrauch von den Netzentgelten nicht nach dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems angelegt zu sein.

| (35) | Die Unternehmen, die einen Antrag auf Befreiung gestellt haben, gehören insbesondere dem verarbeitenden Gewerbe an, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie. Diese Branchen stehen im Wettbewerb mit Unternehmen aus anderen Mitgliedstaaten. Zu diesem Zeitpunkt ist daher davon auszugehen, dass die Befreiung sich auf den Handel zwischen Mitgliedstaaten auswirkt und den Wettbewerb verfälscht. |
| --- | --- |

(35)

Die Unternehmen, die einen Antrag auf Befreiung gestellt haben, gehören insbesondere dem verarbeitenden Gewerbe an, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie. Diese Branchen stehen im Wettbewerb mit Unternehmen aus anderen Mitgliedstaaten. Zu diesem Zeitpunkt ist daher davon auszugehen, dass die Befreiung sich auf den Handel zwischen Mitgliedstaaten auswirkt und den Wettbewerb verfälscht.

3.1.2.   Zurechenbarkeit

| (36) | Die Befreiung von den Netzentgelten beruht auf einer Rechtsvorschrift. Sie ist dem Staat zuzurechnen. |
| --- | --- |

(36)

Die Befreiung von den Netzentgelten beruht auf einer Rechtsvorschrift. Sie ist dem Staat zuzurechnen.

3.1.3.   Einsatz staatlicher Mittel

| (37) | Vorteile sind nur dann als Beihilfen im Sinne des Artikels 107 AEUV einzustufen, wenn sie unmittelbar oder mittelbar aus staatlichen Mitteln gewährt werden. Das bedeutet, dass sowohl Vorteile, die unmittelbar vom Staat gewährt werden, als auch Vorteile, die über eine vom Staat benannte oder errichtete öffentliche oder private Einrichtung gewährt werden, unter den Beihilfebegriff nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV fallen (8). |
| --- | --- |

(37)

Vorteile sind nur dann als Beihilfen im Sinne des Artikels 107 AEUV einzustufen, wenn sie unmittelbar oder mittelbar aus staatlichen Mitteln gewährt werden. Das bedeutet, dass sowohl Vorteile, die unmittelbar vom Staat gewährt werden, als auch Vorteile, die über eine vom Staat benannte oder errichtete öffentliche oder private Einrichtung gewährt werden, unter den Beihilfebegriff nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV fallen (8).

| (38) | Infolgedessen reicht die Tatsache, dass der Vorteil nicht unmittelbar aus dem Staatshaushalt finanziert wird, allein nicht aus, um auszuschließen, das staatliche Mittel zum Einsatz kommen. |
| --- | --- |

(38)

Infolgedessen reicht die Tatsache, dass der Vorteil nicht unmittelbar aus dem Staatshaushalt finanziert wird, allein nicht aus, um auszuschließen, das staatliche Mittel zum Einsatz kommen.

| (39) | Ferner schließt eine zunächst private Herkunft von Mitteln deren Einstufung als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV (9) nicht aus. Damit genügt der Umstand allein, dass eine Subventionsregelung, die einigen Wirtschaftsteilnehmern eines bestimmten Sektors zugutekommt, ganz oder teilweise durch Beiträge finanziert wird, die von Staats wegen von den betreffenden Unternehmen erhoben werden, nicht, um dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV zu nehmen (10). |
| --- | --- |

(39)

Ferner schließt eine zunächst private Herkunft von Mitteln deren Einstufung als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV (9) nicht aus. Damit genügt der Umstand allein, dass eine Subventionsregelung, die einigen Wirtschaftsteilnehmern eines bestimmten Sektors zugutekommt, ganz oder teilweise durch Beiträge finanziert wird, die von Staats wegen von den betreffenden Unternehmen erhoben werden, nicht, um dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV zu nehmen (10).

| (40) | In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike, in der es um einen Fonds zur Absatzförderung der deutschen Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft geht, der unter anderem durch Beiträge von Betrieben der Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft finanziert wird, Folgendes fest (11):
  „Das in Artikel 92 Absatz 1 enthaltene Verbot erfasst sämtliche staatlichen oder aus staatlichen Mitteln gewährten Beihilfen, ohne dass danach zu unterscheiden ist, ob die Beihilfe unmittelbar durch den Staat oder durch von ihm zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte öffentliche oder private Einrichtungen gewährt wird.“ |
| --- | --- |

(40)

In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike, in der es um einen Fonds zur Absatzförderung der deutschen Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft geht, der unter anderem durch Beiträge von Betrieben der Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft finanziert wird, Folgendes fest (11):

„Das in Artikel 92 Absatz 1 enthaltene Verbot erfasst sämtliche staatlichen oder aus staatlichen Mitteln gewährten Beihilfen, ohne dass danach zu unterscheiden ist, ob die Beihilfe unmittelbar durch den Staat oder durch von ihm zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte öffentliche oder private Einrichtungen gewährt wird.“

| (41) | Derselbe Ansatz wurde in der Rechtssache Italien/Kommission verfolgt. Dabei ging es um Arbeitgeberbeiträge zu Arbeitslosen- und Familienzulagenfonds; Italien hatte argumentiert, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz gekommen seien, da die Beiträge nicht von der Gesamtheit getragen worden seien. Der Gerichtshof entschied Folgendes (12):
  „Da die fraglichen Fonds nach innerstaatlichen Rechtsvorschriften durch Zwangsbeiträge gespeist werden und, wie der vorliegende Fall zeigt, gemäß diesen Rechtsvorschriften verwaltet und verteilt werden, sind sie als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 92 zu betrachten, selbst wenn ihre Verwaltung nichtstaatlichen Organen anvertraut wäre.“ |
| --- | --- |

(41)

Derselbe Ansatz wurde in der Rechtssache Italien/Kommission verfolgt. Dabei ging es um Arbeitgeberbeiträge zu Arbeitslosen- und Familienzulagenfonds; Italien hatte argumentiert, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz gekommen seien, da die Beiträge nicht von der Gesamtheit getragen worden seien. Der Gerichtshof entschied Folgendes (12):

„Da die fraglichen Fonds nach innerstaatlichen Rechtsvorschriften durch Zwangsbeiträge gespeist werden und, wie der vorliegende Fall zeigt, gemäß diesen Rechtsvorschriften verwaltet und verteilt werden, sind sie als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 92 zu betrachten, selbst wenn ihre Verwaltung nichtstaatlichen Organen anvertraut wäre.“

| (42) | Ebenso stellte der Gerichtshof in der Rechtssache C-259/85 Frankreich/Kommission fest (13),
  „(...) dass der Umstand, dass eine Subventionsregelung zugunsten gewisser Wirtschaftsteilnehmer eines bestimmten Sektors durch eine parafiskalische Abgabe finanziert wird, die auf alle Lieferungen einheimischer Erzeugnisse dieses Sektors erhoben wird, allein nicht genügt, dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe (...) zu nehmen. |
| --- | --- |

(42)

Ebenso stellte der Gerichtshof in der Rechtssache C-259/85 Frankreich/Kommission fest (13),

„(...) dass der Umstand, dass eine Subventionsregelung zugunsten gewisser Wirtschaftsteilnehmer eines bestimmten Sektors durch eine parafiskalische Abgabe finanziert wird, die auf alle Lieferungen einheimischer Erzeugnisse dieses Sektors erhoben wird, allein nicht genügt, dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe (...) zu nehmen.

| (43) | Diese Argumentation wurde auch in der Rechtssache Essent (14) zugrundegelegt. In dieser Sache hatte der Gerichtshof eine Regelung zu beurteilen, die vorsah, dass die Betreiber des niederländischen Stromnetzes von privaten Stromkunden einen Aufschlag erheben und die Einnahmen aus diesem Aufschlag an SEP, eine gemeinsame Tochtergesellschaft der vier Stromerzeuger abführen, um Letzterer einen Ausgleich zur Bestreitung sogenannter „verlorener Kosten“ zu gewähren. Der Gerichtshof urteilte, dass bei der niederländischen Regelung staatliche Mittel zum Einsatz kamen (15). |
| --- | --- |

(43)

Diese Argumentation wurde auch in der Rechtssache Essent (14) zugrundegelegt. In dieser Sache hatte der Gerichtshof eine Regelung zu beurteilen, die vorsah, dass die Betreiber des niederländischen Stromnetzes von privaten Stromkunden einen Aufschlag erheben und die Einnahmen aus diesem Aufschlag an SEP, eine gemeinsame Tochtergesellschaft der vier Stromerzeuger abführen, um Letzterer einen Ausgleich zur Bestreitung sogenannter „verlorener Kosten“ zu gewähren. Der Gerichtshof urteilte, dass bei der niederländischen Regelung staatliche Mittel zum Einsatz kamen (15).

| (44) | Der Gerichtshof stellte in der Rechtssache Essent zunächst fest, dass der Aufschlag aus staatlichen Mitteln gewährt wurde:
  „In diesem Zusammenhang ist daran zu erinnern, dass diese Beträge auf dem den Elektrizitätskunden gemäß Art. 9 OEPS vom Staat auferlegten Tarifaufschlag beruhen, in Bezug auf den in Randnr. 47 des vorliegenden Urteils festgestellt worden ist, dass es sich um eine Abgabe handelt. Diese Beträge gehen somit auf staatliche Mittel zurück.“ |
| --- | --- |

(44)

Der Gerichtshof stellte in der Rechtssache Essent zunächst fest, dass der Aufschlag aus staatlichen Mitteln gewährt wurde:

„In diesem Zusammenhang ist daran zu erinnern, dass diese Beträge auf dem den Elektrizitätskunden gemäß Art. 9 OEPS vom Staat auferlegten Tarifaufschlag beruhen, in Bezug auf den in Randnr. 47 des vorliegenden Urteils festgestellt worden ist, dass es sich um eine Abgabe handelt. Diese Beträge gehen somit auf staatliche Mittel zurück.“

| (45) | Dieser Aufschlag musste von den Netzbetreibern an SEP abgeführt werden, das die Einnahmen sammeln und bis zu einer gesetzlich festgesetzten Höhe zur Bestreitung verlorener Kosten verwenden musste. |
| --- | --- |

(45)

Dieser Aufschlag musste von den Netzbetreibern an SEP abgeführt werden, das die Einnahmen sammeln und bis zu einer gesetzlich festgesetzten Höhe zur Bestreitung verlorener Kosten verwenden musste.

| (46) | In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof fest, dass SEP per Gesetz mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden war (16):
  „Ebenso unterscheidet sich die in Rede stehende Maßnahme von derjenigen, um die es im Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra (C-379/98, Slg. 2001, I-2099), ging, in dem der Gerichtshof in Randnr. 59 entschieden hat, dass die Verpflichtung privater Elektrizitätsversorgungsunternehmen zur Abnahme von Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu festgelegten Mindestpreisen nicht zu einer unmittelbaren oder mittelbaren Übertragung staatlicher Mittel auf die Unternehmen, die diesen Strom erzeugen, führt. In diesem Fall waren die Unternehmen nicht vom Staat mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, sondern zur Abnahme unter Einsatz ihrer eigenen finanziellen Mittel verpflichtet.“ |
| --- | --- |

(46)

In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof fest, dass SEP per Gesetz mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden war (16):

„Ebenso unterscheidet sich die in Rede stehende Maßnahme von derjenigen, um die es im Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra (C-379/98, Slg. 2001, I-2099), ging, in dem der Gerichtshof in Randnr. 59 entschieden hat, dass die Verpflichtung privater Elektrizitätsversorgungsunternehmen zur Abnahme von Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu festgelegten Mindestpreisen nicht zu einer unmittelbaren oder mittelbaren Übertragung staatlicher Mittel auf die Unternehmen, die diesen Strom erzeugen, führt. In diesem Fall waren die Unternehmen nicht vom Staat mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, sondern zur Abnahme unter Einsatz ihrer eigenen finanziellen Mittel verpflichtet.“

| (47) | In der Rechtssache PreussenElektra stellte der Gerichtshof hingegen fest, dass das Stromeinspeisungsgesetz in der Fassung von 1998 keine zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte Einrichtung vorsieht (17). Diese Schlussfolgerung beruht auf der Feststellung, dass das Stromeinspeisungsgesetz eine Regelung vorsieht, die darauf beschränkt war, Elektrizitätsversorgungsunternehmen und Betreiber der vorgelagerten Stromnetze direkt zu verpflichten, Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu einem festgesetzten Preis abzunehmen, ohne eine für die Zahlungsabwicklung zuständige Stelle zu benennen (18). Die Situation im Rahmen des Stromeinspeisungsgesetzes war durch eine Vielzahl bilateraler Beziehungen zwischen Erzeugern von Strom aus erneuerbaren Energiequellen, Stromversorgern, nachgelagerten Stromanbietern und vorgelagerten Stromanbietern gekennzeichnet. Den Verbrauchern wurde kein Aufschlag auferlegt, um den Stromanbietern einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu bieten, und folglich wurde auch niemand mit der Weiterleitung oder Zentralisierung eines derartigen Aufschlags beauftragt. |
| --- | --- |

(47)

In der Rechtssache PreussenElektra stellte der Gerichtshof hingegen fest, dass das Stromeinspeisungsgesetz in der Fassung von 1998 keine zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte Einrichtung vorsieht (17). Diese Schlussfolgerung beruht auf der Feststellung, dass das Stromeinspeisungsgesetz eine Regelung vorsieht, die darauf beschränkt war, Elektrizitätsversorgungsunternehmen und Betreiber der vorgelagerten Stromnetze direkt zu verpflichten, Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu einem festgesetzten Preis abzunehmen, ohne eine für die Zahlungsabwicklung zuständige Stelle zu benennen (18). Die Situation im Rahmen des Stromeinspeisungsgesetzes war durch eine Vielzahl bilateraler Beziehungen zwischen Erzeugern von Strom aus erneuerbaren Energiequellen, Stromversorgern, nachgelagerten Stromanbietern und vorgelagerten Stromanbietern gekennzeichnet. Den Verbrauchern wurde kein Aufschlag auferlegt, um den Stromanbietern einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu bieten, und folglich wurde auch niemand mit der Weiterleitung oder Zentralisierung eines derartigen Aufschlags beauftragt.

| (48) | Angesichts dieser Grundsätze hat die Kommission geprüft, ob davon auszugehen ist, dass die Befreiung seit der Einführung der § § 19-Umlage (2012) sowie vor Auferlegung der § 19-Umlage (2011), als der Ausfall über das Regulierungskonto gedeckt wurde, aus staatlichen Mitteln finanziert wurde. |
| --- | --- |

(48)

Angesichts dieser Grundsätze hat die Kommission geprüft, ob davon auszugehen ist, dass die Befreiung seit der Einführung der § § 19-Umlage (2012) sowie vor Auferlegung der § 19-Umlage (2011), als der Ausfall über das Regulierungskonto gedeckt wurde, aus staatlichen Mitteln finanziert wurde.

3.1.3.1.   Vorliegen staatlicher Mittel nach 2012, d. h. nach Einführung der § 19-Umlage durch die BNetzA

| (49) | Wie nachstehend im Einzelnen dargelegt wird, stellt die Kommission fest, dass der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent den Stromkunden eine Sonderabgabe/Umlage auferlegt hat, mit der der Vorteil finanziert werden soll. Außerdem hat der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent ein Unternehmen mit der Verwaltung der Abgabe beauftragt. Ferner hat der Staat wie in der Rechtssache Essent Regeln zur Verwendung und Zweckbestimmung der Umlage aufgestellt. Insbesondere hat der Staat festgelegt, was mit Umlagemitteln geschehen soll, die über den zur Finanzierung des Vorteils erforderlichen Betrag hinaus eingenommen werden. Schließlich gibt es wie in der Rechtssache Essent Kontrollmechanismen, die dem Staat die Überwachung der Finanzströme ermöglichen.

  Die Verteilernetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten von den Übertragungsnetzbetreibern einen vollen Ausgleich. |
| --- | --- |

(49)

Wie nachstehend im Einzelnen dargelegt wird, stellt die Kommission fest, dass der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent den Stromkunden eine Sonderabgabe/Umlage auferlegt hat, mit der der Vorteil finanziert werden soll. Außerdem hat der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent ein Unternehmen mit der Verwaltung der Abgabe beauftragt. Ferner hat der Staat wie in der Rechtssache Essent Regeln zur Verwendung und Zweckbestimmung der Umlage aufgestellt. Insbesondere hat der Staat festgelegt, was mit Umlagemitteln geschehen soll, die über den zur Finanzierung des Vorteils erforderlichen Betrag hinaus eingenommen werden. Schließlich gibt es wie in der Rechtssache Essent Kontrollmechanismen, die dem Staat die Überwachung der Finanzströme ermöglichen.

Die Verteilernetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten von den Übertragungsnetzbetreibern einen vollen Ausgleich.

| (50) | Der Staat hat festgelegt, dass die Verteilernetzbetreiber für den sich aus der Befreiung ergebenden Erlösausfall einen vollen Ausgleich erhalten. Nach § 19 Absatz 2 StromNEV müssen die Übertragungsnetzbetreiber den Verteilernetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich auf der Ebene der Verteilernetzbetreiber aus der Befreiung ergibt, erstatten.

  Die Übertragungsnetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten einen Ausgleich durch die § 19-Umlage. |
| --- | --- |

(50)

Der Staat hat festgelegt, dass die Verteilernetzbetreiber für den sich aus der Befreiung ergebenden Erlösausfall einen vollen Ausgleich erhalten. Nach § 19 Absatz 2 StromNEV müssen die Übertragungsnetzbetreiber den Verteilernetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich auf der Ebene der Verteilernetzbetreiber aus der Befreiung ergibt, erstatten.

Die Übertragungsnetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten einen Ausgleich durch die § 19-Umlage.

| (51) | Der Staat hat festgelegt, dass Erlösausfälle der Übertragungsnetzbetreiber durch eine Sonderumlage, die § 19-Umlage, die von den Verteilernetzbetreibern erhoben und an ihren jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber abgeführt wird, erstattet werden. Die Sonderumlage zielt darauf ab, den Übertragungsnetzbetreibern die Kosten und Erlösausfälle zu erstatten, die sich (auf ihrer Netzebene) aus der Befreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, ergeben. |
| --- | --- |

(51)

Der Staat hat festgelegt, dass Erlösausfälle der Übertragungsnetzbetreiber durch eine Sonderumlage, die § 19-Umlage, die von den Verteilernetzbetreibern erhoben und an ihren jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber abgeführt wird, erstattet werden. Die Sonderumlage zielt darauf ab, den Übertragungsnetzbetreibern die Kosten und Erlösausfälle zu erstatten, die sich (auf ihrer Netzebene) aus der Befreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, ergeben.

| (52) | Die Umlage wird vom Staat auferlegt. Die BNetzA ist eine öffentliche Einrichtung. In der deutschen Verwaltung hat sie den Status einer Bundesoberbehörde. Sie ist in Bereichen tätig, die dem Ressort des Ministeriums für Wirtschaft und Technologie zuzurechnen sind. In ihren Tätigkeitsbereichen (Telekommunikation, Post, Eisenbahnen, Elektrizität und Gas) ist sie mit den Verwaltungs-/ Durchführungsaufgaben des Bundes betraut. Sie untersteht der Aufsicht des Wirtschaftsministeriums für Wirtschaft und Technologie, das gegenüber der BNetzA die Bundesoberstbehörde darstellt. Ihr Präsident und ihre Vizepräsidenten werden vom Minister ernannt. Sie hat einen Beirat, dem Vertreter aus Bundesrat und Bundestag angehören (19). |
| --- | --- |

(52)

Die Umlage wird vom Staat auferlegt. Die BNetzA ist eine öffentliche Einrichtung. In der deutschen Verwaltung hat sie den Status einer Bundesoberbehörde. Sie ist in Bereichen tätig, die dem Ressort des Ministeriums für Wirtschaft und Technologie zuzurechnen sind. In ihren Tätigkeitsbereichen (Telekommunikation, Post, Eisenbahnen, Elektrizität und Gas) ist sie mit den Verwaltungs-/ Durchführungsaufgaben des Bundes betraut. Sie untersteht der Aufsicht des Wirtschaftsministeriums für Wirtschaft und Technologie, das gegenüber der BNetzA die Bundesoberstbehörde darstellt. Ihr Präsident und ihre Vizepräsidenten werden vom Minister ernannt. Sie hat einen Beirat, dem Vertreter aus Bundesrat und Bundestag angehören (19).

| (53) | Nach Auffassung Deutschlands wird der Vorteil aus privaten Mitteln finanziert, weil die Umlage nicht über den Staatshaushalt laufe, sondern von anderen privaten Stellen gezahlt werde. Zudem macht Deutschland geltend, dass die Übertragungsnetzbetreiber den Vorteil vorfinanzieren müssten, die Höhe der Umlage selbst festsetzten und die Umlage nach eigenem Ermessen verwenden könnten. |
| --- | --- |

(53)

Nach Auffassung Deutschlands wird der Vorteil aus privaten Mitteln finanziert, weil die Umlage nicht über den Staatshaushalt laufe, sondern von anderen privaten Stellen gezahlt werde. Zudem macht Deutschland geltend, dass die Übertragungsnetzbetreiber den Vorteil vorfinanzieren müssten, die Höhe der Umlage selbst festsetzten und die Umlage nach eigenem Ermessen verwenden könnten.

| (54) | Die Kommission stellt fest, dass der Begriff der staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV nicht voraussetzt, dass die finanziellen Mittel über den Staatshaushalt laufen. Wie in den Erwägungsgründen (38) und (39) dieses Beschlusses dargelegt, hat der Gerichtshof befunden, dass der Begriff der staatlichen Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV auch Beihilferegelungen umfasst, die aus dem privaten Sektor auferlegten Beiträgen finanziert werden und nicht erfordert, dass die Beihilfe aus dem Staatshaushalt finanziert wird. |
| --- | --- |

(54)

Die Kommission stellt fest, dass der Begriff der staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV nicht voraussetzt, dass die finanziellen Mittel über den Staatshaushalt laufen. Wie in den Erwägungsgründen (38) und (39) dieses Beschlusses dargelegt, hat der Gerichtshof befunden, dass der Begriff der staatlichen Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV auch Beihilferegelungen umfasst, die aus dem privaten Sektor auferlegten Beiträgen finanziert werden und nicht erfordert, dass die Beihilfe aus dem Staatshaushalt finanziert wird.

| (55) | Ferner stellt die Kommission fest, dass die vom Staat auferlegte Abgabe auch in der Rechtssache Essent nicht über den Staatshaushalt lief, ehe sie an SEP ausgezahlt wurde. Obwohl der betreffende Aufschlag Stromverbrauchern auferlegt wurde, betrachtete der Gerichtshof ihn nichtsdestoweniger als staatliche Mittel. |
| --- | --- |

(55)

Ferner stellt die Kommission fest, dass die vom Staat auferlegte Abgabe auch in der Rechtssache Essent nicht über den Staatshaushalt lief, ehe sie an SEP ausgezahlt wurde. Obwohl der betreffende Aufschlag Stromverbrauchern auferlegt wurde, betrachtete der Gerichtshof ihn nichtsdestoweniger als staatliche Mittel.

| (56) | Angesichts der vorstehenden Ausführungen teilt die Kommission nicht die Ansicht Deutschlands, dass die Beihilfe aus privaten Mitteln finanziert werde, weil die Umlage den Letztverbrauchern auferlegt werde und nicht über den Staatshaushalt laufe. |
| --- | --- |

(56)

Angesichts der vorstehenden Ausführungen teilt die Kommission nicht die Ansicht Deutschlands, dass die Beihilfe aus privaten Mitteln finanziert werde, weil die Umlage den Letztverbrauchern auferlegt werde und nicht über den Staatshaushalt laufe.

| (57) | In Bezug auf die Rechtssache PreussenElektra stellt die Kommission ferner fest, dass die beiden betroffenen Unternehmen (das lokale öffentliche Elektrizitätsversorgungsunternehmen und das vorgelagerte Elektrizitätsversorgungsunternehmen) einen Teil der sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebenden finanziellen Belastung zu tragen hatten: das lokale Versorgungsunternehmen, wenn die zu vergütenden Kilowattstunden unter einem Anteil von 5 % der von ihm insgesamt über sein Versorgungsnetz abgesetzten Kilowattstunden lagen und das vorgelagerte Versorgungsunternehmen bis zu 5 % der von dem lokalen Versorgungsunternehmen insgesamt abgesetzten Kilowattstunden (für die Kilowattstunden über 5 %). In der Rechtssache PreussenElektra hatte der Staat keinen Aufschlag festgesetzt, um diesen Unternehmen einen Ausgleich für die sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebende finanzielle Belastung zu gewähren. |
| --- | --- |

(57)

In Bezug auf die Rechtssache PreussenElektra stellt die Kommission ferner fest, dass die beiden betroffenen Unternehmen (das lokale öffentliche Elektrizitätsversorgungsunternehmen und das vorgelagerte Elektrizitätsversorgungsunternehmen) einen Teil der sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebenden finanziellen Belastung zu tragen hatten: das lokale Versorgungsunternehmen, wenn die zu vergütenden Kilowattstunden unter einem Anteil von 5 % der von ihm insgesamt über sein Versorgungsnetz abgesetzten Kilowattstunden lagen und das vorgelagerte Versorgungsunternehmen bis zu 5 % der von dem lokalen Versorgungsunternehmen insgesamt abgesetzten Kilowattstunden (für die Kilowattstunden über 5 %). In der Rechtssache PreussenElektra hatte der Staat keinen Aufschlag festgesetzt, um diesen Unternehmen einen Ausgleich für die sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebende finanzielle Belastung zu gewähren.

| (58) | Auch die Tatsache, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Höhe der Umlage berechnen, ändert nichts an der Schlussfolgerung, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. Die Umlage wurde vom Staat auferlegt, und der Staat hat die Methode zur Festsetzung der Umlage festgelegt. Es steht den Übertragungsnetzbetreibern nicht frei, die Höhe der Umlage nach eigenem Ermessen festzusetzen. Sie können sie lediglich auf der Grundlage der von der BNetzA vorgegebenen Methode berechnen. Zudem hat die BNetzA den Startbetrag für die Berechnung der Umlage für das erste Durchführungsjahr selbst direkt auf 440 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Sätze 1 und 2 und auf 300 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgesetzt (vgl. Erwägungsgrund (16) dieses Beschlusses). |
| --- | --- |

(58)

Auch die Tatsache, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Höhe der Umlage berechnen, ändert nichts an der Schlussfolgerung, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. Die Umlage wurde vom Staat auferlegt, und der Staat hat die Methode zur Festsetzung der Umlage festgelegt. Es steht den Übertragungsnetzbetreibern nicht frei, die Höhe der Umlage nach eigenem Ermessen festzusetzen. Sie können sie lediglich auf der Grundlage der von der BNetzA vorgegebenen Methode berechnen. Zudem hat die BNetzA den Startbetrag für die Berechnung der Umlage für das erste Durchführungsjahr selbst direkt auf 440 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Sätze 1 und 2 und auf 300 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgesetzt (vgl. Erwägungsgrund (16) dieses Beschlusses).

| (59) | Darüber hinaus hat die BNetzA einen Regulierungsmechanismus eingeführt, in dessen Rahmen Erlöse, die über den Betrag hinausgehen, der zum Ausgleich von Erlösausfällen aufgrund der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern benötigt wird, zu einer Verringerung der Umlage im Jahr x+2 führen (vgl. Erwägungsgrund (17) dieses Beschlusses). |
| --- | --- |

(59)

Darüber hinaus hat die BNetzA einen Regulierungsmechanismus eingeführt, in dessen Rahmen Erlöse, die über den Betrag hinausgehen, der zum Ausgleich von Erlösausfällen aufgrund der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern benötigt wird, zu einer Verringerung der Umlage im Jahr x+2 führen (vgl. Erwägungsgrund (17) dieses Beschlusses).

| (60) | Die Übertragungsnetzbetreiber können damit weder über die Höhe noch über die Verwendung der § 19-Umlage frei entscheiden. |
| --- | --- |

(60)

Die Übertragungsnetzbetreiber können damit weder über die Höhe noch über die Verwendung der § 19-Umlage frei entscheiden.

| (61) | Nach Auffassung der Kommission ändert der Umstand, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Beihilfe möglicherweise in begrenztem Umfang vorfinanzieren, nichts an der Schlussfolgerung, dass sie die finanzielle Belastung letztlich nicht zu tragen haben. Sie erhalten einen vollständigen Ausgleich durch die § 19-Umlage. Die Kommission hat bereits in mehreren Fällen (20) festgestellt, dass Vorteile in Form einer Abnahmeverpflichtung für bestimmte Unternehmen, welche vom Staat (zum Beispiel über einen Fonds) einen Ausgleich oder eine Erstattung erhalten, staatliche Beihilfen bilden, auch wenn der Vorteil von privaten Betreibern vorfinanziert wurde. Als entscheidender Faktor gilt, dass der Staat eine Abgabe oder eine Umlage (bzw. einen Aufschlag) eingeführt hat, die dazu dient, dem privaten Betreiber einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu gewähren, die sich daraus ergibt, dass der Staat ihn verpflichtet hat, anderen Unternehmen einen Vorteil zu gewähren. Auch in der Rechtssache Essent hatte SEP (das gleichzeitig Verwalter, Empfänger und Begünstigter der Beihilfe war) in gewisser Weise die verlorenen Kosten vorfinanziert. Dies änderte nichts an dem Umstand, dass es sich bei der vom Staat auferlegten und von SEP erhobenen Abgabe zum Ausgleich der verlorenen Kosten um staatliche Mittel handelte. |
| --- | --- |

(61)

Nach Auffassung der Kommission ändert der Umstand, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Beihilfe möglicherweise in begrenztem Umfang vorfinanzieren, nichts an der Schlussfolgerung, dass sie die finanzielle Belastung letztlich nicht zu tragen haben. Sie erhalten einen vollständigen Ausgleich durch die § 19-Umlage. Die Kommission hat bereits in mehreren Fällen (20) festgestellt, dass Vorteile in Form einer Abnahmeverpflichtung für bestimmte Unternehmen, welche vom Staat (zum Beispiel über einen Fonds) einen Ausgleich oder eine Erstattung erhalten, staatliche Beihilfen bilden, auch wenn der Vorteil von privaten Betreibern vorfinanziert wurde. Als entscheidender Faktor gilt, dass der Staat eine Abgabe oder eine Umlage (bzw. einen Aufschlag) eingeführt hat, die dazu dient, dem privaten Betreiber einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu gewähren, die sich daraus ergibt, dass der Staat ihn verpflichtet hat, anderen Unternehmen einen Vorteil zu gewähren. Auch in der Rechtssache Essent hatte SEP (das gleichzeitig Verwalter, Empfänger und Begünstigter der Beihilfe war) in gewisser Weise die verlorenen Kosten vorfinanziert. Dies änderte nichts an dem Umstand, dass es sich bei der vom Staat auferlegten und von SEP erhobenen Abgabe zum Ausgleich der verlorenen Kosten um staatliche Mittel handelte.

| (62) | Schließlich stellt die Kommission fest, dass die BNetzA in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 dargelegt hat, dass die § 19-Umlage eine Abgabe darstelle, da sie nicht einem allgemeinem Netzentgelt entspreche, sondern ein „anderes Entgelt“ im Sinne des Artikels 17 Absatz 8 StromNEV bilde und von den allgemeinen/normalen Netzentgelten gesondert erhoben werden müsse. Mit der Umlage wird ein besonderer Zweck verfolgt: Sie soll den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstatten, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern die durch die Befreiung verursachten Erlösausfälle zu erstatten, ergeben.

  Die Übertragungsnetzbetreiber sind mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, und der Staat hat die Verwendung der Umlage festgelegt. |
| --- | --- |

(62)

Schließlich stellt die Kommission fest, dass die BNetzA in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 dargelegt hat, dass die § 19-Umlage eine Abgabe darstelle, da sie nicht einem allgemeinem Netzentgelt entspreche, sondern ein „anderes Entgelt“ im Sinne des Artikels 17 Absatz 8 StromNEV bilde und von den allgemeinen/normalen Netzentgelten gesondert erhoben werden müsse. Mit der Umlage wird ein besonderer Zweck verfolgt: Sie soll den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstatten, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern die durch die Befreiung verursachten Erlösausfälle zu erstatten, ergeben.

Die Übertragungsnetzbetreiber sind mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, und der Staat hat die Verwendung der Umlage festgelegt.

| (63) | Die Übertragungsnetzbetreiber bilden die Zentralstelle für den gesamten Mechanismus zur Finanzierung der Befreiung. Den der Kommission übermittelten Informationen zufolge sind sie vom Staat beauftragt/benannt worden, um die mit der Befreiung und der § 19-Umlage verbundenen Finanzströme zu verwalten. |
| --- | --- |

(63)

Die Übertragungsnetzbetreiber bilden die Zentralstelle für den gesamten Mechanismus zur Finanzierung der Befreiung. Den der Kommission übermittelten Informationen zufolge sind sie vom Staat beauftragt/benannt worden, um die mit der Befreiung und der § 19-Umlage verbundenen Finanzströme zu verwalten.

| (64) | Auf der Grundlage des § 19 Absatz 2 StromNEV und des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 müssen sie






  — | den Verteilernetzbetreibern die Erlösausfälle, die sich aus der Befreiung auf Ebene der Verteilernetzbetreiber ergeben, erstatten; |
| --- | --- | --- |

(64)

Auf der Grundlage des § 19 Absatz 2 StromNEV und des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 müssen sie

—

den Verteilernetzbetreibern die Erlösausfälle, die sich aus der Befreiung auf Ebene der Verteilernetzbetreiber ergeben, erstatten;

| — | die finanzielle Belastung, die sich aus der Befreiung auf ihrer Ebene und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung zu gewähren, ergibt, untereinander ausgleichen; |
| --- | --- |

—

die finanzielle Belastung, die sich aus der Befreiung auf ihrer Ebene und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung zu gewähren, ergibt, untereinander ausgleichen;

| — | die § 19-Umlage auf der Grundlage der prognostizierten Erlösausfälle und des prognostizierten Stromverbrauchs (gemeinsam) ermitteln; |
| --- | --- |

—

die § 19-Umlage auf der Grundlage der prognostizierten Erlösausfälle und des prognostizierten Stromverbrauchs (gemeinsam) ermitteln;

| — | die § 19-Umlage veröffentlichen; |
| --- | --- |

—

die § 19-Umlage veröffentlichen;

| — | die tatsächlich gezahlte gesamte § 19-Umlage mit dem sich aus der Befreiung ergebenden tatsächlichen Erlösausfall vergleichen (Ist-Abgleich). Anschließend müssen sie bei der Ermittlung der § 19-Umlage in den folgenden Jahren die Differenz berücksichtigen; |
| --- | --- |

—

die tatsächlich gezahlte gesamte § 19-Umlage mit dem sich aus der Befreiung ergebenden tatsächlichen Erlösausfall vergleichen (Ist-Abgleich). Anschließend müssen sie bei der Ermittlung der § 19-Umlage in den folgenden Jahren die Differenz berücksichtigen;

| — | die Einnahmen aus der § 19-Umlage zum Ausgleich ihrer eigenen Erlösausfälle (die sich aus der Befreiung, der Erstattungsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern und der Verpflichtung zum Ausgleich untereinander ergeben) verwenden. |
| --- | --- |

—

die Einnahmen aus der § 19-Umlage zum Ausgleich ihrer eigenen Erlösausfälle (die sich aus der Befreiung, der Erstattungsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern und der Verpflichtung zum Ausgleich untereinander ergeben) verwenden.

| (65) | Infolgedessen zentralisieren die vier deutschen Übertragungsnetzbetreiber einerseits die sich aus der Befreiung ergebenden Kosten und andererseits die Einnahmen aus der § 19-Umlage. Zusammen handeln sie in fondsähnlicher Weise. Dies ergibt sich auch aus der von ihnen gemeinsam unterhaltenen zentralen Website www.eeg-kwk.net und der Einrichtung der gemeinsamen Projektgruppe Horizontaler Belastungsausgleich (PG HOBA) (21), die die Aufgabe hat, die wirtschaftlichen, administrativen und organisatorischen Rahmenbedingungen für die Verwaltung der für die Umsetzung der § 19-Umlage erforderlichen Finanzströme zu schaffen. |
| --- | --- |

(65)

Infolgedessen zentralisieren die vier deutschen Übertragungsnetzbetreiber einerseits die sich aus der Befreiung ergebenden Kosten und andererseits die Einnahmen aus der § 19-Umlage. Zusammen handeln sie in fondsähnlicher Weise. Dies ergibt sich auch aus der von ihnen gemeinsam unterhaltenen zentralen Website www.eeg-kwk.net und der Einrichtung der gemeinsamen Projektgruppe Horizontaler Belastungsausgleich (PG HOBA) (21), die die Aufgabe hat, die wirtschaftlichen, administrativen und organisatorischen Rahmenbedingungen für die Verwaltung der für die Umsetzung der § 19-Umlage erforderlichen Finanzströme zu schaffen.

| (66) | Auf der Grundlage dieser Elemente vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten und ihnen diese besondere Aufgabe und alle damit verbundenen Tätigkeiten per Gesetz und von der BNetzA übertragen wurden. |
| --- | --- |

(66)

Auf der Grundlage dieser Elemente vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten und ihnen diese besondere Aufgabe und alle damit verbundenen Tätigkeiten per Gesetz und von der BNetzA übertragen wurden.

| (67) | Die Kommission stellt daher auf der Grundlage der zurzeit vorliegenden Informationen fest, dass die Übertragungsnetzbetreiber vom Staat benannt/eingesetzt und mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt wurden und dass die Erlöse aus der § 19-Umlage staatliche Mittel darstellen. |
| --- | --- |

(67)

Die Kommission stellt daher auf der Grundlage der zurzeit vorliegenden Informationen fest, dass die Übertragungsnetzbetreiber vom Staat benannt/eingesetzt und mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt wurden und dass die Erlöse aus der § 19-Umlage staatliche Mittel darstellen.

| (68) | Deutschland betont, dass die § 19-Umlage im vorliegenden Fall nicht von der BNetzA erhoben, eingenommen, verwaltet und verteilt werde, sondern vom Netzbetreiber. Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Umstands keine staatliche Mittel darstellt, da die Netzbetreiber keine staatliche Einrichtungen sind. |
| --- | --- |

(68)

Deutschland betont, dass die § 19-Umlage im vorliegenden Fall nicht von der BNetzA erhoben, eingenommen, verwaltet und verteilt werde, sondern vom Netzbetreiber. Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Umstands keine staatliche Mittel darstellt, da die Netzbetreiber keine staatliche Einrichtungen sind.

| (69) | Wie der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike erklärte, kann jedoch auch eine private Einrichtung mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt werden. |
| --- | --- |

(69)

Wie der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike erklärte, kann jedoch auch eine private Einrichtung mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt werden.

| (70) | Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass im Gegensatz zur Beihilfesache SA.26036 (22) hier keine Einrichtung ernannt oder mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt worden ist. |
| --- | --- |

(70)

Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass im Gegensatz zur Beihilfesache SA.26036 (22) hier keine Einrichtung ernannt oder mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt worden ist.

| (71) | Der Grund für diese Position ist nicht klar, da Deutschland selbst eingeräumt hat, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten. |
| --- | --- |

(71)

Der Grund für diese Position ist nicht klar, da Deutschland selbst eingeräumt hat, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten.

| (72) | Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass eine Einrichtung nur dann als mit der Verwaltung einer Abgabe beauftragt/benannt zu betrachten sei, wenn allein sie diese Verwaltung wahrnimmt. Deutschland stellt heraus, dass in der Rechtssache Essent nur SEP mit der Verwaltung des Aufschlags beauftragt gewesen sei, während in der vorliegenden Sache alle Übertragungsnetzbetreiber und Verteilernetzbetreiber an der Erhebung der § 19-Umlage beteiligt seien. |
| --- | --- |

(72)

Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass eine Einrichtung nur dann als mit der Verwaltung einer Abgabe beauftragt/benannt zu betrachten sei, wenn allein sie diese Verwaltung wahrnimmt. Deutschland stellt heraus, dass in der Rechtssache Essent nur SEP mit der Verwaltung des Aufschlags beauftragt gewesen sei, während in der vorliegenden Sache alle Übertragungsnetzbetreiber und Verteilernetzbetreiber an der Erhebung der § 19-Umlage beteiligt seien.

| (73) | Es ist nicht klar, auf welcher Rechtsgrundlage geltend gemacht werden kann, dass eine Umlage/ein Aufschlag nur dann unter den Begriff „staatliche Mittel“ fallen kann, wenn nur eine Einrichtung im gesamten Land mit ihrer Verwaltung beauftragt ist. |
| --- | --- |

(73)

Es ist nicht klar, auf welcher Rechtsgrundlage geltend gemacht werden kann, dass eine Umlage/ein Aufschlag nur dann unter den Begriff „staatliche Mittel“ fallen kann, wenn nur eine Einrichtung im gesamten Land mit ihrer Verwaltung beauftragt ist.

| (74) | Selbst in der Rechtssache Essent war SEP nicht die einzige Einrichtung, die an der Verwaltung der Abgabe beteiligt war: Die Abgabe wurde zunächst von den Netzbetreibern erhoben, um dann auf SEP übertragen zu werden. |
| --- | --- |

(74)

Selbst in der Rechtssache Essent war SEP nicht die einzige Einrichtung, die an der Verwaltung der Abgabe beteiligt war: Die Abgabe wurde zunächst von den Netzbetreibern erhoben, um dann auf SEP übertragen zu werden.

| (75) | Dasselbe gilt in der vorliegenden Sache: Die Verteilernetzbetreiber müssen die § 19-Umlage erheben und ihrem jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber überweisen. Jeder (der vier in Deutschland tätigen) Übertragungsnetzbetreiber zentralisiert die Einnahmen aus der § 19-Umlage in seinem Netzbereich. |
| --- | --- |

(75)

Dasselbe gilt in der vorliegenden Sache: Die Verteilernetzbetreiber müssen die § 19-Umlage erheben und ihrem jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber überweisen. Jeder (der vier in Deutschland tätigen) Übertragungsnetzbetreiber zentralisiert die Einnahmen aus der § 19-Umlage in seinem Netzbereich.

| (76) | Bei bestimmten Aspekten des Finanzierungs-/Erstattungsmechanismus müssen die Übertragungsnetzbetreiber gemeinsam handeln (Ausgleich untereinander und Ermittlung der § 19-Umlage). Nach Auffassung der Kommission sind diese kollektiven Aufgaben ein weiterer Hinweis darauf, dass die Übertragungsnetzbetreiber zusammen beauftragt worden sind, die § 19-Umlage nach vom Staat festgelegten Bestimmungen, Vorgaben und Verfahren zu verwalten. |
| --- | --- |

(76)

Bei bestimmten Aspekten des Finanzierungs-/Erstattungsmechanismus müssen die Übertragungsnetzbetreiber gemeinsam handeln (Ausgleich untereinander und Ermittlung der § 19-Umlage). Nach Auffassung der Kommission sind diese kollektiven Aufgaben ein weiterer Hinweis darauf, dass die Übertragungsnetzbetreiber zusammen beauftragt worden sind, die § 19-Umlage nach vom Staat festgelegten Bestimmungen, Vorgaben und Verfahren zu verwalten.

| (77) | Deutschland hat ferner betont, dass es den Übertragungsnetzbetreibern freistehe, das Geld nach eigenem Ermessen zu verwenden, und sie keine überschüssigen Einnahmen aus der § 19-Umlage an den Staat übertragen müssten, wie es in der Rechtssache Essent der Fall gewesen sei. |
| --- | --- |

(77)

Deutschland hat ferner betont, dass es den Übertragungsnetzbetreibern freistehe, das Geld nach eigenem Ermessen zu verwenden, und sie keine überschüssigen Einnahmen aus der § 19-Umlage an den Staat übertragen müssten, wie es in der Rechtssache Essent der Fall gewesen sei.

| (78) | Die Kommission kann sich dieser Ansicht jedoch nicht anschließen, da die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage den geltenden Texten zufolge nicht nach eigenem Ermessen verwenden können, so wie sie auch keine andere Umlage nach eigenem Ermessen erheben könnten. |
| --- | --- |

(78)

Die Kommission kann sich dieser Ansicht jedoch nicht anschließen, da die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage den geltenden Texten zufolge nicht nach eigenem Ermessen verwenden können, so wie sie auch keine andere Umlage nach eigenem Ermessen erheben könnten.

| (79) | Erstens wird die Umlage ausschließlich zu dem Zweck erhoben, für die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, einen Ausgleich zu gewähren. Zweitens führen alle Einnahmen, die über den für den Ausgleich dieser finanziellen Belastung erforderlichen Betrag hinausgehen, zu Finanzkorrekturen in Form einer verringerten Umlage im Jahr x+2. Deutschland hat selbst geltend gemacht, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Korrekturmechanismus nicht zu einer Überkompensierung führen könne. |
| --- | --- |

(79)

Erstens wird die Umlage ausschließlich zu dem Zweck erhoben, für die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, einen Ausgleich zu gewähren. Zweitens führen alle Einnahmen, die über den für den Ausgleich dieser finanziellen Belastung erforderlichen Betrag hinausgehen, zu Finanzkorrekturen in Form einer verringerten Umlage im Jahr x+2. Deutschland hat selbst geltend gemacht, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Korrekturmechanismus nicht zu einer Überkompensierung führen könne.

| (80) | Die Tatsache, dass überschüssige Einnahmen aus der Umlage nicht auf den Staatshaushalt übertragen werden, steht nach derzeitiger Auffassung der Kommission nicht der Schlussfolgerung entgegen, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. |
| --- | --- |

(80)

Die Tatsache, dass überschüssige Einnahmen aus der Umlage nicht auf den Staatshaushalt übertragen werden, steht nach derzeitiger Auffassung der Kommission nicht der Schlussfolgerung entgegen, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen.

| (81) | In der Rechtssache Essent wurde die Abgabe nur für ein Jahr auferlegt, um SEP verlorene Kosten von bis zu 400 000 000 NLG zu erstatten; daher erscheint es normal, dass der Staat vorschrieb, dass über diesen Betrag hinausgehende Mittel auf den Staatshaushalt übertragen werden mussten. Da das System in der hier behandelten Sache von Jahr zu Jahr fortgeführt werden soll und (im Jahr x) auf Prognosen basiert, erscheint es nur natürlich, dass der Staat verlangt, dass erstens ein Korrekturmechanismus vorgesehen wird und zweitens die Korrekturen die Form einer reduzierten Umlage für das Jahr x+2 annehmen. Entscheidend ist nach Auffassung der Kommission, dass der Staat die Verwendung und den Zweck der Umlage bestimmt und festgelegt hat, wofür eventuelle Umlagenbeträge verwendet werden sollen, die über den Betrag hinausgehen, der benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, zu erstatten. Damit behält der Staat die Kontrolle über die Umlage. |
| --- | --- |

(81)

In der Rechtssache Essent wurde die Abgabe nur für ein Jahr auferlegt, um SEP verlorene Kosten von bis zu 400 000 000 NLG zu erstatten; daher erscheint es normal, dass der Staat vorschrieb, dass über diesen Betrag hinausgehende Mittel auf den Staatshaushalt übertragen werden mussten. Da das System in der hier behandelten Sache von Jahr zu Jahr fortgeführt werden soll und (im Jahr x) auf Prognosen basiert, erscheint es nur natürlich, dass der Staat verlangt, dass erstens ein Korrekturmechanismus vorgesehen wird und zweitens die Korrekturen die Form einer reduzierten Umlage für das Jahr x+2 annehmen. Entscheidend ist nach Auffassung der Kommission, dass der Staat die Verwendung und den Zweck der Umlage bestimmt und festgelegt hat, wofür eventuelle Umlagenbeträge verwendet werden sollen, die über den Betrag hinausgehen, der benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, zu erstatten. Damit behält der Staat die Kontrolle über die Umlage.

| (82) | Deutschland machte ferner geltend, dass im Gegensatz zur Rechtssache Essent keine Überwachungsmechanismen vorgesehen seien. |
| --- | --- |

(82)

Deutschland machte ferner geltend, dass im Gegensatz zur Rechtssache Essent keine Überwachungsmechanismen vorgesehen seien.

| (83) | Die Kommission stellt zunächst fest, dass dies nichts an der Schlussfolgerung ändert, dass die Übertragungsnetzbetreiber mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden sind, die sie nicht nach eigenem Ermessen verwenden können. Bereits aus diesem Grund vertritt sie zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Mittel unter staatlicher Kontrolle stehen. |
| --- | --- |

(83)

Die Kommission stellt zunächst fest, dass dies nichts an der Schlussfolgerung ändert, dass die Übertragungsnetzbetreiber mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden sind, die sie nicht nach eigenem Ermessen verwenden können. Bereits aus diesem Grund vertritt sie zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Mittel unter staatlicher Kontrolle stehen.

| (84) | Zudem stellt die Kommission fest, dass es entgegen den Angaben Deutschlands sehr wohl Überwachungsmechanismen gibt. Durch den in Erwägungsgrund (20) dieses Beschlusses beschriebenen Regulierungskonto-Mechanismus überwacht die BNetzA die auf die § 19-Umlage zurückgehenden Finanzströme. Die BNetzA hat bereits bestimmte Elemente des Mechanismus sowie Instrumente des Regulierungskontos und der Anreizregulierungsverordnung (ARegV) in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 verwendet. So müssen die Verteilernetzbetreiber den Übertragungsnetzbetreibern zum Beispiel unter Verwendung des Formulars C2 „Mitteilungspflichten der Stromnetzbetreiber gemäß § 28 Nr. 3 und Nr. 4 ARegV“ Angaben zur Ermittlung der § 19-Umlage zukommen lassen. Ferner wird die sich aus der Netzentgeltbefreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung nach Angaben der BNetzA im Regulierungskonto berücksichtigt. |
| --- | --- |

(84)

Zudem stellt die Kommission fest, dass es entgegen den Angaben Deutschlands sehr wohl Überwachungsmechanismen gibt. Durch den in Erwägungsgrund (20) dieses Beschlusses beschriebenen Regulierungskonto-Mechanismus überwacht die BNetzA die auf die § 19-Umlage zurückgehenden Finanzströme. Die BNetzA hat bereits bestimmte Elemente des Mechanismus sowie Instrumente des Regulierungskontos und der Anreizregulierungsverordnung (ARegV) in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 verwendet. So müssen die Verteilernetzbetreiber den Übertragungsnetzbetreibern zum Beispiel unter Verwendung des Formulars C2 „Mitteilungspflichten der Stromnetzbetreiber gemäß § 28 Nr. 3 und Nr. 4 ARegV“ Angaben zur Ermittlung der § 19-Umlage zukommen lassen. Ferner wird die sich aus der Netzentgeltbefreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung nach Angaben der BNetzA im Regulierungskonto berücksichtigt.

3.1.3.2.   Vorliegen staatlicher Mittel vor Einführung der § 19-Umlage

| (85) | Die § 19-Umlage ist im Jahr 2012 in Kraft getreten. Die Netzentgeltbefreiung für energieintensive Unternehmen trat bereits 2011 in Kraft (anwendbar ab dem 1. Januar 2011). |
| --- | --- |

(85)

Die § 19-Umlage ist im Jahr 2012 in Kraft getreten. Die Netzentgeltbefreiung für energieintensive Unternehmen trat bereits 2011 in Kraft (anwendbar ab dem 1. Januar 2011).

| (86) | Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle vollständig zu erstatten. Anschließend müssen die Übertragungsnetzbetreiber ihre jeweiligen Erlösausfälle dann untereinander ausgleichen; in § 19 Absatz 2 StromNEV wird in Bezug auf den Ausgleichsmechanismus auf § 9 KWK-Gesetz verwiesen. In § 9 KWK-Gesetz ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber berechtigt sind, Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs untereinander zu tragen haben, an die Letztverbraucher weiterzugeben. |
| --- | --- |

(86)

Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle vollständig zu erstatten. Anschließend müssen die Übertragungsnetzbetreiber ihre jeweiligen Erlösausfälle dann untereinander ausgleichen; in § 19 Absatz 2 StromNEV wird in Bezug auf den Ausgleichsmechanismus auf § 9 KWK-Gesetz verwiesen. In § 9 KWK-Gesetz ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber berechtigt sind, Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs untereinander zu tragen haben, an die Letztverbraucher weiterzugeben.

| (87) | Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber Netzentgelte einführen, um ihre Netzkosten decken zu können. Sofern die Kommission § 20 richtig versteht, bedeutet dies, dass die Übertragungsnetzbetreiber nicht nur die Möglichkeit haben, die Zusatzkosten, die sich aus § 19 Absatz 2 StromNEV ergeben, in den Netznutzungsentgelten anzurechnen, sondern, anders als in § 9 KWK-Gesetz, sogar dazu verpflichtet sind. |
| --- | --- |

(87)

Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber Netzentgelte einführen, um ihre Netzkosten decken zu können. Sofern die Kommission § 20 richtig versteht, bedeutet dies, dass die Übertragungsnetzbetreiber nicht nur die Möglichkeit haben, die Zusatzkosten, die sich aus § 19 Absatz 2 StromNEV ergeben, in den Netznutzungsentgelten anzurechnen, sondern, anders als in § 9 KWK-Gesetz, sogar dazu verpflichtet sind.

| (88) | Vor diesem Hintergrund vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass § 19 Absatz 2 StromNEV bereits vor der Annahme des BNetzA-Beschlusses vom 14. Dezember 2011 einen Mechanismus mit folgenden Eigenschaften enthielt:






  — | Der Mechanismus gewährt energieintensiven Unternehmen einen Vorteil (die Befreiung von Netzentgelten), der dem Staat zuzurechnen ist (durch gesetzliche Bestimmungen gewährter Vorteil). |
| --- | --- | --- |

(88)

Vor diesem Hintergrund vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass § 19 Absatz 2 StromNEV bereits vor der Annahme des BNetzA-Beschlusses vom 14. Dezember 2011 einen Mechanismus mit folgenden Eigenschaften enthielt:

—

Der Mechanismus gewährt energieintensiven Unternehmen einen Vorteil (die Befreiung von Netzentgelten), der dem Staat zuzurechnen ist (durch gesetzliche Bestimmungen gewährter Vorteil).

| — | Der Vorteil wird durch eine Umlage finanziert (den Verbrauchern auferlegte Zusatzabgabe, vgl. § 19 Absatz 2 Sätze 7 und 8 StromNEV in Verbindung mit § 9 KWK-Gesetz und § 20 StromNEV). |
| --- | --- |

—

Der Vorteil wird durch eine Umlage finanziert (den Verbrauchern auferlegte Zusatzabgabe, vgl. § 19 Absatz 2 Sätze 7 und 8 StromNEV in Verbindung mit § 9 KWK-Gesetz und § 20 StromNEV).

| — | Die Umlage wäre von den Übertragungsnetzbetreibern verwaltet worden; ebenso wie nach 2012 wären die Übertragungsnetzbetreiber jedoch verpflichtet gewesen, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung in voller Höhe zu gewähren, die Beträge untereinander auszugleichen und Zusatzgebühren von den Verbrauchern zu erheben, um die Differenz abzudecken; sie hätten nicht die Möglichkeit gehabt, Zusatzgebühren aufzuerlegen, die mehr als die Differenz ausmachen und wären weiterhin über das Regulierungskonto überwacht worden. |
| --- | --- |

—

Die Umlage wäre von den Übertragungsnetzbetreibern verwaltet worden; ebenso wie nach 2012 wären die Übertragungsnetzbetreiber jedoch verpflichtet gewesen, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung in voller Höhe zu gewähren, die Beträge untereinander auszugleichen und Zusatzgebühren von den Verbrauchern zu erheben, um die Differenz abzudecken; sie hätten nicht die Möglichkeit gehabt, Zusatzgebühren aufzuerlegen, die mehr als die Differenz ausmachen und wären weiterhin über das Regulierungskonto überwacht worden.

| (89) | Daher wären die Systeme zur Finanzierung der Befreiung dem seit der Annahme des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 bestehenden System offenbar sehr ähnlich gewesen. |
| --- | --- |

(89)

Daher wären die Systeme zur Finanzierung der Befreiung dem seit der Annahme des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 bestehenden System offenbar sehr ähnlich gewesen.

| (90) | Auch Deutschland vertritt diese Auffassung. Deutschland hat ausdrücklich mitgeteilt, dass der Beschluss der BNetzA lediglich eine Anwendung/Klarstellung des § 19 Absatz 2 StromNEV sei und dass die BNetzA keine Vorschriften/Regelungen eingeführt habe, die nicht bereits in § 19 Absatz 2 StromNEV enthalten gewesen seien. |
| --- | --- |

(90)

Auch Deutschland vertritt diese Auffassung. Deutschland hat ausdrücklich mitgeteilt, dass der Beschluss der BNetzA lediglich eine Anwendung/Klarstellung des § 19 Absatz 2 StromNEV sei und dass die BNetzA keine Vorschriften/Regelungen eingeführt habe, die nicht bereits in § 19 Absatz 2 StromNEV enthalten gewesen seien.

| (91) | Vor diesem Hintergrund scheint die Argumentation in Abschnitt 3.1.3.1 dieses Beschlusses sinngemäß auf § 19 Absatz 2 StromNEV vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 anwendbar zu sein, und § 19 Absatz 2 StromNEV scheint bereits vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 staatliche Beihilfen umfasst zu haben. |
| --- | --- |

(91)

Vor diesem Hintergrund scheint die Argumentation in Abschnitt 3.1.3.1 dieses Beschlusses sinngemäß auf § 19 Absatz 2 StromNEV vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 anwendbar zu sein, und § 19 Absatz 2 StromNEV scheint bereits vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 staatliche Beihilfen umfasst zu haben.

| (92) | Ferner hat die BNetzA mitgeteilt, dass der Erlösausfall für 2011 im Regulierungskonto nach § 5 ARegV berücksichtigt werde. Dies scheint zu bedeuten, dass Erlösausfälle durch etwaige Überschüsse auf dem Regulierungskonto ausgeglichen werden können. Da das Regulierungskonto unter der Kontrolle und im Eigentum der BNetzA, einer öffentlichen Einrichtung, steht, könnte dies ein weiterer Grund für die Feststellung sein, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. |
| --- | --- |

(92)

Ferner hat die BNetzA mitgeteilt, dass der Erlösausfall für 2011 im Regulierungskonto nach § 5 ARegV berücksichtigt werde. Dies scheint zu bedeuten, dass Erlösausfälle durch etwaige Überschüsse auf dem Regulierungskonto ausgeglichen werden können. Da das Regulierungskonto unter der Kontrolle und im Eigentum der BNetzA, einer öffentlichen Einrichtung, steht, könnte dies ein weiterer Grund für die Feststellung sein, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen.

| (93) | Die Kommission ersucht Deutschland um weitere Angaben zu diesem Punkt. Insbesondere werden Angaben über die genaue Bedeutung der Bezugnahme auf § 20 StromNEV benötigt. Ferner werden allgemein weitere Angaben zur Funktionsweise des Regulierungskontos benötigt und zu der Art, wie die sich aus der Befreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung im Regulierungskonto berücksichtigt wird, so wie es die BNetzA am 14. Dezember 2011 beschlossen hat. |
| --- | --- |

(93)

Die Kommission ersucht Deutschland um weitere Angaben zu diesem Punkt. Insbesondere werden Angaben über die genaue Bedeutung der Bezugnahme auf § 20 StromNEV benötigt. Ferner werden allgemein weitere Angaben zur Funktionsweise des Regulierungskontos benötigt und zu der Art, wie die sich aus der Befreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung im Regulierungskonto berücksichtigt wird, so wie es die BNetzA am 14. Dezember 2011 beschlossen hat.

3.1.4.   Vorläufige Schlussfolgerung zum Vorliegen von Beihilfen

| (94) | Auf der Grundlage der vorstehend genannten Elemente und der zu diesem Zeitpunkt verfügbaren Informationen zieht die Kommission den vorläufigen Schluss, dass die durch die § 19-Umlage ausgeglichene Netzentgeltbefreiung ab 2012 eine staatliche Beihilfe zugunsten energieintensiver Unternehmen bildet. Die Kommission hat beim jetzigen Stand der Dinge ferner Bedenken, dass bereits 2011, das heißt vor der Einführung der § 19-Umlage, staatliche Beihilfen gewährt worden sein könnten. Die Kommission ersucht Deutschland um Übermittlung der im vorstehenden Erwägungsgrund genannten zusätzlichen Angaben. |
| --- | --- |

(94)

Auf der Grundlage der vorstehend genannten Elemente und der zu diesem Zeitpunkt verfügbaren Informationen zieht die Kommission den vorläufigen Schluss, dass die durch die § 19-Umlage ausgeglichene Netzentgeltbefreiung ab 2012 eine staatliche Beihilfe zugunsten energieintensiver Unternehmen bildet. Die Kommission hat beim jetzigen Stand der Dinge ferner Bedenken, dass bereits 2011, das heißt vor der Einführung der § 19-Umlage, staatliche Beihilfen gewährt worden sein könnten. Die Kommission ersucht Deutschland um Übermittlung der im vorstehenden Erwägungsgrund genannten zusätzlichen Angaben.

3.2.   Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt

| (95) | Auf der Grundlage der derzeit verfügbaren Informationen ist die Kommission vorläufig zu dem Schluss gelangt, dass die Befreiung energieintensiver Unternehmen von Netzentgelten nach 2012, aber möglicherweise auch bereits zuvor, eine staatliche Beihilfe darstellt. Die Kommission kann derartige Beihilfen für mit dem Binnenmarkt vereinbar erklären, sofern die in Artikel 107 Absatz 3 Buchstabe c AEUV genannten Voraussetzungen erfüllt sind. Nach ständiger Rechtssprechung ist es Aufgabe des Mitgliedstaats, Gründe für die Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt darzulegen und aufzuzeigen, dass die einschlägigen Voraussetzungen erfüllt sind (23). |
| --- | --- |

(95)

Auf der Grundlage der derzeit verfügbaren Informationen ist die Kommission vorläufig zu dem Schluss gelangt, dass die Befreiung energieintensiver Unternehmen von Netzentgelten nach 2012, aber möglicherweise auch bereits zuvor, eine staatliche Beihilfe darstellt. Die Kommission kann derartige Beihilfen für mit dem Binnenmarkt vereinbar erklären, sofern die in Artikel 107 Absatz 3 Buchstabe c AEUV genannten Voraussetzungen erfüllt sind. Nach ständiger Rechtssprechung ist es Aufgabe des Mitgliedstaats, Gründe für die Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt darzulegen und aufzuzeigen, dass die einschlägigen Voraussetzungen erfüllt sind (23).

| (96) | Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Gründe für die Vereinbarkeit der Beihilfe mit dem Binnenmarkt dargelegt hat, da das Land die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe bildet. |
| --- | --- |

(96)

Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Gründe für die Vereinbarkeit der Beihilfe mit dem Binnenmarkt dargelegt hat, da das Land die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe bildet.

| (97) | Deutschland hat lediglich erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten gerechtfertigt sei, weil energieintensive Unternehmen das Netz stabilisierten, ohne jedoch diese stabilisierende Wirkung zu begründen oder – sollte diese stabilisierende Wirkung bestehen – anzugeben, nach welchen Vorschriften und aus welchen Gründen eine derartige Wirkung der Kommission die Möglichkeit geben könnte, die Beihilfe für mit dem Binnenmarkt vereinbar zu erklären. |
| --- | --- |

(97)

Deutschland hat lediglich erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten gerechtfertigt sei, weil energieintensive Unternehmen das Netz stabilisierten, ohne jedoch diese stabilisierende Wirkung zu begründen oder – sollte diese stabilisierende Wirkung bestehen – anzugeben, nach welchen Vorschriften und aus welchen Gründen eine derartige Wirkung der Kommission die Möglichkeit geben könnte, die Beihilfe für mit dem Binnenmarkt vereinbar zu erklären.

| (98) | Die Kommission zieht zum jetzigen Zeitpunkt den vorläufigen Schluss, dass der Befreiungsmechanismus eine Betriebsbeihilfe bildet, da er die Begünstigten von Netzentgelten befreit, die sie normalerweise im Rahmen ihrer laufenden Verwaltung oder ihrer üblichen Tätigkeiten hätten tragen müssen. Der Rechtsprechung zufolge sind Betriebsbeihilfen grundsätzlich nicht mit dem Binnenmarkt vereinbar, weil sie den Wettbewerb in den Wirtschaftszweigen, in denen sie gewährt werden, grundsätzlich verfälschen, ohne dabei ihrer Natur nach geeignet zu sein, die in den genannten Ausnahmebestimmungen festgesetzten Zwecke zu erreichen (24). |
| --- | --- |

(98)

Die Kommission zieht zum jetzigen Zeitpunkt den vorläufigen Schluss, dass der Befreiungsmechanismus eine Betriebsbeihilfe bildet, da er die Begünstigten von Netzentgelten befreit, die sie normalerweise im Rahmen ihrer laufenden Verwaltung oder ihrer üblichen Tätigkeiten hätten tragen müssen. Der Rechtsprechung zufolge sind Betriebsbeihilfen grundsätzlich nicht mit dem Binnenmarkt vereinbar, weil sie den Wettbewerb in den Wirtschaftszweigen, in denen sie gewährt werden, grundsätzlich verfälschen, ohne dabei ihrer Natur nach geeignet zu sein, die in den genannten Ausnahmebestimmungen festgesetzten Zwecke zu erreichen (24).

| (99) | Daher hegt die Kommission zum jetzigen Stand der Dinge Zweifel an ihrer Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt. Folglich hat sie nach Artikel 4 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 659/1999 beschlossen, das förmliche Prüfverfahren zu eröffnen, und fordert Deutschland damit auf, seine Anmerkungen und die benötigten Informationen zu übermitteln. |
| --- | --- |

(99)

Daher hegt die Kommission zum jetzigen Stand der Dinge Zweifel an ihrer Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt. Folglich hat sie nach Artikel 4 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 659/1999 beschlossen, das förmliche Prüfverfahren zu eröffnen, und fordert Deutschland damit auf, seine Anmerkungen und die benötigten Informationen zu übermitteln.

4.   SCHLUSSFOLGERUNG

In Anbetracht der vorstehenden Ausführungen fordert die Kommission Deutschland im Rahmen des Verfahrens nach Artikel 108 Absatz 2 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union auf, innerhalb eines Monats nach Erhalt dieses Schreibens Stellung zu nehmen und alle sachdienlichen Angaben für die beihilferechtliche Würdigung der Maßnahme zu übermitteln. Die Kommission ersucht Deutschland insbesondere um Informationen über die genaue Bedeutung der Bezugnahme auf § 20 StromNEV, sowie um allgemeine Informationen über die Funktionsweise des Regulierungskontos und über die Art, wie die sich aus der Befreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung im Regulierungskonto berücksichtigt wird, so wie es die BNetzA am 14. Dezember 2011 beschlossen hat.

Die Kommission bittet die Bundesregierung, den potenziellen Empfängern der Beihilfe unverzüglich eine Kopie dieses Schreibens zuzuleiten.

Die Kommission erinnert die Bundesregierung an die aufschiebende Wirkung von Artikel 108 Absatz 3 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union und verweist auf Artikel 14 der Verordnung (EG) Nr. 659/1999 des Rates, wonach alle rechtswidrigen Beihilfen unter Umständen vom Empfänger zurückzufordern sind.

Die Kommission weist die Bundesrepublik Deutschland darauf hin, dass sie alle Beteiligten durch die Veröffentlichung des vorliegenden Schreibens und einer Zusammenfassung desselben im Amtsblatt der Europäischen Union unterrichten wird. Außerdem wird sie die Beteiligten in den EFTA-Staaten, die das EWR-Abkommen unterzeichnet haben, durch Veröffentlichung einer Bekanntmachung in der EWR-Beilage des Amtsblattes der Europäischen Union und die EFTA-Überwachungsbehörde durch Übermittlung einer Kopie dieses Schreibens in Kenntnis setzen. Alle genannten Beteiligten werden aufgefordert, innerhalb eines Monats ab dem Datum dieser Veröffentlichung Stellung zu nehmen.»

---

(1)  Nach § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV können Übertragungsnetzbetreiber und Verteilernetzbetreiber Verträge mit Letztverbrauchern schließen, die ein besonderes Nutzungsverhalten haben, das ein individuelles Netzentgelt rechtfertigt. Dieses individuell ausgehandelte Netzentgelt darf nicht weniger als 20 Prozent des veröffentlichten Netzentgelts betragen. Diese Möglichkeit der Vereinbarung individueller Netzentgelte bestand bereits vor der Änderung von 2011 und ist nicht Gegenstand der Beschwerde.

1

(2)  In § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV heißt es: „Ist auf Grund vorliegender oder prognostizierter Verbrauchsdaten oder auf Grund technischer oder vertraglicher Gegebenheiten offensichtlich, dass der Höchstlastbeitrag eines Letztverbrauchers vorhersehbar erheblich von der zeitgleichen Jahreshöchstlast aller Entnahmen aus dieser Netz- oder Umspannebene abweicht, so haben Betreiber von Elektrizitätsversorgungsnetzen diesem Letztverbraucher in Abweichung von § 16 ein individuelles Netzentgelt anzubieten, das dem besonderen Nutzungsverhalten des Netzkunden angemessen Rechnung zu tragen hat und nicht weniger als 20 Prozent des veröffentlichten Netzentgelts betragen darf“.

2

(3)  Quelle: Website der BNetzA: http://www.bundesnetzagentur.de/cln_1911/DE/DieBundesnetzagentur/Beschlusskammern/BK4/Pargra_19Abs2Satz2/NetzentgelteParagr19Abs2_Satz2_bkv_node.html.

3

(4)  Vgl. die gemeinsame Website der Übertragungsnetzbetreiber: http://www.eeg-kwk.net/de/file/Internetveroeffentlichung_Paragraph_19StromNEV.pdf.

4

(5)  EuGH, Urteil vom 23. Februar 1961, De Gezamenlijke Steenkolenmijnen in Limburg/Hohe Behörde, Rechtssache 30/59, Slg. 1961, 1, 19; EuGH, Urteil vom 19. Mai 1999, Italien/Kommission, Rechtssache C-6/97, Slg. 1999, I-2981, 15; EuGH, Urteil vom 5. Oktober 1999, Frankreich/Kommission, Rechtssache C-251/97, Slg. 1999, S. I-6639, Randnr. 35.

5

(6)  EuGH, Urteil vom 29. April 2004, Niederlande/Kommission, Rechtssache C-159/01, Slg. I-4461, Randnr. 42; EuGH, Urteil vom 8. September 2011, Niederlande/Kommission, Rechtssache C-279/08 P, System des Handels mit NOx-Emissionsrechten, Randnr. 62.

6

(7)  EuGH, Urteil vom 29. April 2004, Niederlande/Kommission, Rechtssache C-159/01, Slg. 2004, I-4461, Randnr. 43; EuGH, Urteil vom 6. September 2006, Portugal/Kommission, Rechtssache C-88/03, Slg. 2006, I-7115, Randnr. 80; EuGH, Rechtssache C-279/08 P, System des Handels mit NOx-Emissionsrechten, Randnr. 62.

7

(8)  EuGH, Urteil vom 22. März 1977, Steinike &Weinlig/Deutschland, Rechtssache 78/76, Slg. 1977, 595, Randnr. 21; EuGH, Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra, Rechtssache C-379/98, Slg. 2001, I-2099, Randnummer 58.

8

(9)  EuG, Urteil vom 12. Dezember 1996, Air France/Kommission, Rechtssache T-358/94, Slg. 1996, I-2109, Randnrn. 63 bis 65.

9

(10)  EuG, Urteil vom 27. September 2012, Frankreich/Kommission, Rechtssache T-139/09, noch nicht veröffentlicht, abrufbar unter curia.europa.eu.

10

(11)  EuGH, Urteil vom 22. März 1977, Steinike & Weinlig/Deutschland, Rechtssache 78/76, Slg. 1977, 595, Randnr. 21.

11

(12)  EuGH, Urteil vom 2.7.1974, Italien/Kommission, Rechtssache 173/73, Slg. 709, Randnr. 16.

12

(13)  EuGH, Urteil vom 11. November 1987, Frankreich/Kommission, Rechtssache C-259/85, Slg. 1987, 4393, Randnr. 23.

13

(14)  EuGH, Urteil vom 17. Juli 2008, Essent, Rechtssache C-206/06, Slg. 2008, I-5497.

14

(15)  EuGH, Urteil vom 17. Juli 2008, Essent, Rechtssache C-206/06, Slg. 2008, I-5497, Randnr. 66.

15

(16)  EuGH, Urteil vom 17. Juli 2008, Essent, Rechtssache C-206/06, Slg. 2008, I-5497, Randnr. 74.

16

(17)  EuGH, Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra, Rechtssache C-379/98, Slg. 2001, I-2099, Randnrn. 58 und 59.

17

(18)  EuGH, Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra, Rechtssache C-379/98, Slg. 2001, I-2099, Randnr. 56. Vgl. auch das Urteil des EuGH vom 17. Juli 2008 in der Rechtssache Essent (C-206/06, Slg. 2008, I-5497, Randnr. 74), in dem der Gerichtshof feststellt, dass die Unternehmen in der Rechtssache PreussenElektra nicht vom Staat mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden waren.

18

(19)  Vgl. § 1, § 3, § 4 und § 5 des Gesetzes über die Bundesnetzagentur für Elektrizität, Gas, Telekommunikation, Post und Eisenbahnen vom 7. Juli 2005 (BGBl. I S. 1970, 2009).

19

(20)  Beihilfesache N 571/2006 RES-E support programme (Irland) (ABl. C 311 vom 21.12.2007); Beihilfesache C 43/2002 Fonds de compensation dans le cadre de l'organisation du marché de l'électricité (Luxemburg) (ABl. L 159 vom 20.6.2009); Beihilfesache N 94/2010 Feed in tariffs to support the generation of renewable electricity from low carbon sources (Vereinigtes Königreich) (ABl. C 166 vom 25.6.2010); Beihilfesache SA.33384 (2011/N) Ökostromgesetz 2012 (Österreich) (ABl. C 156 vom 2.6.2012).

20

RES-E support programme

Fonds de compensation dans le cadre de l'organisation du marché de l'électricité

Feed in tariffs to support the generation of renewable electricity from low carbon sources

(21)  http://www.eeg-kwk.net/de/Aufgabe%20PG%20HOBA.htm, aufgerufen am 19.11.2012.

21

(22)  Beschluss der Kommission vom 8. März 2011, Österreich, Staatliche Beihilfe für energieintensive Unternehmen, Ökostromgesetz (Ökostromgesetznovelle 2008).

22

(23)  EuGH, Urteil vom 28. April 1993, Italien/Kommission, Rechtssache C-364/90, Slg. 1993, I-2097, Randnr. 20; EuG, Urteil vom 15. Dezember 1999, Freistaat Sachsen und andere/Kommission, verbundene Rechtssachen T-132/96 und T-143/96, Slg. 1999, II-3663, Randnr. 140.

23

(24)  EuG, Urteil vom 8. Juni 1995, Siemens SA/Kommission, Rechtssache T-459/93, Slg. 1995, II-1675, Randnr. 48. Vgl. auch EuG, Urteil vom 8. Juli 2010, Freistaat Sachsen und Land Sachsen-Anhalt/Kommission, Rechtssache T-396/08, Slg. 2010, II-141, Randnrn. 46-48; EuGH, Urteil vom 19. September 2000, Deutschland/Kommission, Rechtssache C-156/98, Slg. 2000, I-6857, Randnr. 30 mit weiteren Quellenverweisen.

24

---