# Dziennik Urzędowy C 179/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.179.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 179 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5625 czerwca 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.179.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 179

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5625 czerwca 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 179/01 | Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  ) | 1 |
| 2013/C 179/02 | Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  2
  ) | 4 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 179/01

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  )

1

1

2013/C 179/02

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  2
  )

2

4

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | Europejski Bank Centralny |
| 2013/C 179/03 | Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem za pośrednictwem prawa karnego i zastępującej decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW (CON/2013/37) | 9 |

III   Akty przygotowawcze

Europejski Bank Centralny

2013/C 179/03

Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem za pośrednictwem prawa karnego i zastępującej decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW (CON/2013/37)

9

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2013/C 179/04 | Wykaz osób mianowanych przez Radę – w styczniu, lutym, marcu, kwietniu i maju 2013 roku (w dziedzinie społecznej) | 14 |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 179/05 | Kursy walutowe euro | 17 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2013/C 179/04

Wykaz osób mianowanych przez Radę – w styczniu, lutym, marcu, kwietniu i maju 2013 roku (w dziedzinie społecznej)

14

Komisja Europejska

2013/C 179/05

Kursy walutowe euro

17

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 179/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6945 – ABB/Power-One) (
  2
  ) | 18 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 179/07 | Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 19 |
| 2013/C 179/08 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2, lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 27 |
| 2013/C 179/09 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 33 |
| 2013/C 179/10 | Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 40 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2013/C 179/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6945 – ABB/Power-One) (
  2
  )

2

18

INNE AKTY

Komisja Europejska

2013/C 179/07

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

19

2013/C 179/08

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2, lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

27

2013/C 179/09

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

33

2013/C 179/10

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

40

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres załącznika I do Traktatu |
| | (2)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres załącznika I do Traktatu

1

(2)   Tekst mający znaczenie dla EOG

2

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/1

---

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres załącznika I do Traktatu)

2013/C 179/01

| Data przyjęcia decyzji | 27.3.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.33147 (11/NN) |
| Państwo członkowskie | Portugalia |
| Region | — | Obszary mieszane |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Auxílios a favor da recolha, transporte e destruição dos animais mortos na exploração |
| Podstawa prawna | — |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Ochrona środowiska |
| Forma pomocy | Usługi dotowane |
| Budżet | — |
| Intensywność pomocy | 41 % |
| Czas trwania | Od 22.10.2003 |
| Sektory gospodarki | Działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | — |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

27.3.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.33147 (11/NN)

Państwo członkowskie

Portugalia

Region

—

Obszary mieszane

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Auxílios a favor da recolha, transporte e destruição dos animais mortos na exploração

Podstawa prawna

—

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Ochrona środowiska

Forma pomocy

Usługi dotowane

Budżet

—

Intensywność pomocy

41 %

Czas trwania

Od 22.10.2003

Sektory gospodarki

Działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

—

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 27.3.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.35624 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Region | — | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Paiements agroenvironnementaux — Mesure de l’axe 2 du programme de développement rural (mesure 214) |
| Podstawa prawna | 24 avril 2008 — Arrêté du gouvernement wallon relatif à l’octroi de subventions agro-environnementales |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Zobowiązania rolnośrodowiskowe |
| Forma pomocy | Dotacja bezpośrednia |
| Budżet | | Całkowity budżet: 90 EUR (w mln) |

Data przyjęcia decyzji

27.3.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.35624 (12/N)

Państwo członkowskie

Belgia

Region

—

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Paiements agroenvironnementaux — Mesure de l’axe 2 du programme de développement rural (mesure 214)

Podstawa prawna

24 avril 2008 — Arrêté du gouvernement wallon relatif à l’octroi de subventions agro-environnementales

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Zobowiązania rolnośrodowiskowe

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

Całkowity budżet: 90 EUR (w mln)

| | Budżet roczny: 30 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Budżet roczny: 30 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

100 %

Czas trwania

Do 31.12.2015

Sektory gospodarki

Rolnictwo, leśnictwo i rybactwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| SPW Direction générale Agriculture ressources naturelles environnement |
| --- |
| Ilôt Saint Luc Chaussée de Louvain 14 |
| 5000 Namur |
| BELGIQUE |

SPW Direction générale Agriculture ressources naturelles environnement

Ilôt Saint Luc Chaussée de Louvain 14

5000 Namur

BELGIQUE

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 1.3.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.35898 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Region | Thüringen | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Thüringen, Förderung von Waldumweltmaßnahmen |
| Podstawa prawna | 1.§§ 23 und 44 der Thüringer Landeshaushaltsordnung vom 19. September 2000 (GVBI. 10/2000, S. 282) in der Fassung vom 21. Dezember 2011 (GVBl. 12/2011 S. 534) i.V.m. der Richtlinie „Förderung von Waldumweltmaßnahmen“ |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Rozwój sektorowy, Ochrona środowiska |
| Forma pomocy | Dotacja bezpośrednia |
| Budżet | Całkowity budżet: 1,85 EUR (w mln) |
| Intensywność pomocy | 100 % |
| Czas trwania | 1.3.2013–31.12.2015 |
| Sektory gospodarki | Gospodarka leśna i pozostała działalność leśna, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Thüringen Forst |
| Forsthaus Allzunah |
| 98711 Frauenwald |
| DEUTSCHLAND |

Data przyjęcia decyzji

1.3.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.35898 (12/N)

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

Thüringen

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Thüringen, Förderung von Waldumweltmaßnahmen

Podstawa prawna

1.§§ 23 und 44 der Thüringer Landeshaushaltsordnung vom 19. September 2000 (GVBI. 10/2000, S. 282) in der Fassung vom 21. Dezember 2011 (GVBl. 12/2011 S. 534) i.V.m. der Richtlinie „Förderung von Waldumweltmaßnahmen“

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Rozwój sektorowy, Ochrona środowiska

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

Całkowity budżet: 1,85 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

100 %

Czas trwania

1.3.2013–31.12.2015

Sektory gospodarki

Gospodarka leśna i pozostała działalność leśna, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Thüringen Forst

Forsthaus Allzunah

98711 Frauenwald

DEUTSCHLAND

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

---

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/4

---

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 179/02

| Data przyjęcia decyzji | 8.2.2012 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.33474 (11/N) |
| Państwo członkowskie | Polska |
| Region | Bydgoskie | Artykuł 107 ust. 3 lit. a) |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Pomoc na restrukturyzację FFM FORMET SA |
| Podstawa prawna | 1) | Ustawa z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji – art. 56 |

Data przyjęcia decyzji

8.2.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.33474 (11/N)

Państwo członkowskie

Polska

Region

Bydgoskie

Artykuł 107 ust. 3 lit. a)

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Pomoc na restrukturyzację FFM FORMET SA

Podstawa prawna

1)

Ustawa z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji – art. 56

| 2) | Ustawa z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych – art. 5 |
| --- | --- |

2)

Ustawa z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych – art. 5

| 3) | Ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa – art. 2b |
| --- | --- |

3)

Ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa – art. 2b

| 4) | Rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców |
| --- | --- |

4)

Rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców

Rodzaj środka pomocy

pomoc ad hoc

Fabryka Form Metalowych FORMET SA

Cel pomocy

Pomoc na restrukturyzację

Forma pomocy

Inne formy pozyskiwania kapitału

Budżet

Całkowity budżet: 2,30 PLN (w mln)

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

Od 8.2.2012

Sektory gospodarki

Produkcja pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych, Produkcja pozostałych narzędzi mechanicznych, Produkcja maszyn do obróbki gumy lub tworzyw sztucznych oraz wytwarzania wyrobów z tych materiałów

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Minister Skarbu Państwa |
| --- |
| ul. Krucza 36/Wspólna 6 |
| 00-522 Warszawa |
| POLSKA/POLAND |

Minister Skarbu Państwa

ul. Krucza 36/Wspólna 6

00-522 Warszawa

POLSKA/POLAND

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 21.2.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.33848 (11/N) |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Region | — | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Staatliche Beihilfe N 449/01 — Deutschland
  Fortführung der ökologischen Steuerreform nach dem 31. März 2002; hier nur: Steuerregelung für KWK-Anlagen |
| Podstawa prawna | Gesetz zur Einführung der ökologischen Steuerreform, Gesetz zur Fortführung der ökologischen Steuerreform |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Ochrona środowiska |
| Forma pomocy | Inny rodzaj ulgi podatkowej, Obniżenie stawki podatkowej – Tax exemption |
| Budżet | Całkowity budżet: 3 120 EUR (w mln)
  Budżet roczny: 520 EUR (w mln) |
| Intensywność pomocy | 50 % |
| Czas trwania | 1.4.2012–31.3.2022 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Hauptzollämter |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

21.2.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.33848 (11/N)

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

—

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Staatliche Beihilfe N 449/01 — Deutschland

Fortführung der ökologischen Steuerreform nach dem 31. März 2002; hier nur: Steuerregelung für KWK-Anlagen

Podstawa prawna

Gesetz zur Einführung der ökologischen Steuerreform, Gesetz zur Fortführung der ökologischen Steuerreform

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Ochrona środowiska

Forma pomocy

Inny rodzaj ulgi podatkowej, Obniżenie stawki podatkowej – Tax exemption

Budżet

Całkowity budżet: 3 120 EUR (w mln)

Budżet roczny: 520 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

50 %

Czas trwania

1.4.2012–31.3.2022

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Hauptzollämter

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 2.5.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.34766 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Region | País Vasco | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Ayudas a la investigación, desarrollo e innovación de los sectores agrario, alimentario y pesquero (Programa Berriker) |
| Podstawa prawna | Borrador de Decreto de ayudas a la investigación, desarrollo e innovación de los sectores agrario, alimentario y pesquero (Programa Berriker) |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Działalność badawczo-rozwojowa, Innowacja |
| Forma pomocy | Dotacja bezpośrednia, Dotacja na spłatę odsetek |
| Budżet | | Całkowity budżet: 4,20 EUR (w mln) |

Data przyjęcia decyzji

2.5.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.34766 (12/N)

Państwo członkowskie

Hiszpania

Region

País Vasco

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Ayudas a la investigación, desarrollo e innovación de los sectores agrario, alimentario y pesquero (Programa Berriker)

Podstawa prawna

Borrador de Decreto de ayudas a la investigación, desarrollo e innovación de los sectores agrario, alimentario y pesquero (Programa Berriker)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Działalność badawczo-rozwojowa, Innowacja

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia, Dotacja na spłatę odsetek

Budżet

Całkowity budżet: 4,20 EUR (w mln)

| | Budżet roczny: 0,70 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Budżet roczny: 0,70 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

35 %

Czas trwania

do 31.12.2015

Sektory gospodarki

Produkcja artykułów spożywczych, Rolnictwo, Leśnictwo i Rybactwo, Produkcja napojów

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Gobierno Vasco — Departamento de Medio Ambiente, Planificación Territorial, Agricultura y Pesca |
| --- |
| Calle Donostia, 1 |
| 01010 Vitoria |
| ESPAÑA |

Gobierno Vasco — Departamento de Medio Ambiente, Planificación Territorial, Agricultura y Pesca

Calle Donostia, 1

01010 Vitoria

ESPAÑA

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 11.3.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.35434 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Region | Bayern | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Cluster Fund ‘Start-up!’. Risk Capital Scheme. Germany (Bavaria) |
| Podstawa prawna | Unterzeichneter Gesellschaftsvertrag der Clusterfonds Start-Up! GmbH & Co. KG/Nachtrag zum Gesellschaftsvertrag der Clusterfonds Start-up! GmbH incl. der beiden Anlagen „Beteiligungsgrundsätze“ und „Geschäftsordnung für den Beteiligungsausschuss“. |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Kapitał podwyższonego ryzyka |
| Forma pomocy | Kredyt preferencyjny, Dostarczenie kapitału podwyższonego ryzyka |
| Budżet | Całkowity budżet: 20 EUR (w mln) |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | 17.4.2013–31.12.2023 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | LfA Förderbank Bayern |
| Königinstraße 17 |
| 80539 München |
| DEUTSCHLAND |

Data przyjęcia decyzji

11.3.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.35434 (12/N)

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

Bayern

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Cluster Fund ‘Start-up!’. Risk Capital Scheme. Germany (Bavaria)

Podstawa prawna

Unterzeichneter Gesellschaftsvertrag der Clusterfonds Start-Up! GmbH & Co. KG/Nachtrag zum Gesellschaftsvertrag der Clusterfonds Start-up! GmbH incl. der beiden Anlagen „Beteiligungsgrundsätze“ und „Geschäftsordnung für den Beteiligungsausschuss“.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Kapitał podwyższonego ryzyka

Forma pomocy

Kredyt preferencyjny, Dostarczenie kapitału podwyższonego ryzyka

Budżet

Całkowity budżet: 20 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

17.4.2013–31.12.2023

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

LfA Förderbank Bayern

Königinstraße 17

80539 München

DEUTSCHLAND

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 7.11.2012 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.35444 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Litwa |
| Region | — | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Finansinė parama kino projektams (pakeitimai) |
| Podstawa prawna | Lietuvos Respublikos Kino įstatymo pakeitimo įstatymas (XI-1897), 2011-12-22, Žin., 2012, Nr. 6-192 (2012-01-10) |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Kultura |
| Forma pomocy | Dotacja bezpośrednia |
| Budżet | — |
| Intensywność pomocy | 75 % |
| Czas trwania | 10.1.2010–31.12.2016 |
| Sektory gospodarki | Działalność związana z kulturą, rozrywką i rekreacją |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Lietuvos Respublikos kultūros ministerija |
| J. Basanavičiaus g. 5 |
| LT-01118 Vilnius |
| LIETUVA/LITHUANIA |

Data przyjęcia decyzji

7.11.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.35444 (12/N)

Państwo członkowskie

Litwa

Region

—

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Finansinė parama kino projektams (pakeitimai)

Podstawa prawna

Lietuvos Respublikos Kino įstatymo pakeitimo įstatymas (XI-1897), 2011-12-22, Žin., 2012, Nr. 6-192 (2012-01-10)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Kultura

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

—

Intensywność pomocy

75 %

Czas trwania

10.1.2010–31.12.2016

Sektory gospodarki

Działalność związana z kulturą, rozrywką i rekreacją

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Lietuvos Respublikos kultūros ministerija

J. Basanavičiaus g. 5

LT-01118 Vilnius

LIETUVA/LITHUANIA

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

---

III Akty przygotowawcze

Europejski Bank Centralny

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/9

---

OPINIA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 28 maja 2013 r.

w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem za pośrednictwem prawa karnego i zastępującej decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW

(CON/2013/37)

2013/C 179/03

Wprowadzenie i podstawa prawna

W dniu 5 lutego 2013 r. Europejski Bank Centralny (EBC) otrzymał wniosek Komisji Europejskiej o wydanie opinii w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem za pośrednictwem prawa karnego i zastępującej decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW (1) (zwanego dalej „projektem dyrektywy”). W dniu 20 lutego 2013 r. i 2 kwietnia 2013 r. EBC otrzymał wnioski o wydanie opinii w sprawie projektu dyrektywy, odpowiednio, od Rady Unii Europejskiej i Parlamentu Europejskiego.

Właściwość EBC do wydania opinii wynika z art. 127 ust. 4 oraz art. 282 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które to przepisy stanowią, że Europejski Bank Centralny jest konsultowany w sprawie każdego projektowanego aktu Unii w dziedzinach podlegających jego kompetencji. Ponadto właściwość EBC do wydania opinii wynika z art. 128 ust. 1 Traktatu oraz art. 16 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego z uwagi na to, że projekt dyrektywy zawiera postanowienia mające wpływ na niektóre zadania Europejskiego Systemu Banków Centralnych. Rada Prezesów wydała niniejszą opinię zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 17 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.

1.   
  Założenia i treść projektu dyrektywy

Projekt dyrektywy ma zastąpić decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie pieniądza w związku z wprowadzeniem euro (2) w odniesieniu do państw członkowskich uczestniczących w przyjęciu projektu dyrektywy. Projekt dyrektywy pozostawia większość przepisów decyzji ramowej Rady 2000/383/WSiSW, z drobnymi modyfikacjami wynikającymi z postanowień traktatu lizbońskiego. Ponadto projekt dyrektywy uzupełnia decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW poprzez wprowadzenie minimalnej kary pozbawienia wolności w wymiarze sześciu miesięcy za produkcję i dystrybucję fałszywych pieniędzy oraz maksymalnej kary pozbawienia wolności w wymiarze przynajmniej ośmiu lat za dystrybucję fałszywych pieniędzy. Projekt dyrektywy wprowadza również nowe przepisy zobowiązujące państwa członkowskie do: a) zapewnienia możliwości wykorzystania pewnych narzędzi dochodzeniowych; oraz b) zapewnienia, aby Krajowe Centra Analiz i Krajowe Centra Analiz Monet miały możliwość badania budzących wątpliwości fałszywych banknotów i monet na użytek analizy, identyfikacji i wykrywania dalszych fałszywych pieniędzy także w czasie trwającego postępowania sądowego.

2.   
  Uwagi ogólne

EBC z zadowoleniem przyjmuje projekt dyrektywy, jako że jego celem jest uzupełnienie postanowień oraz ułatwienie stosowania Konwencji międzynarodowej o zwalczaniu fałszowania pieniędzy, podpisanej w Genewie 20 kwietnia 1929 r. wraz z protokołem (3) (zwanej dalej „konwencją genewską”) przez państwa członkowskie (4). EBC przyjmuje również z zadowoleniem fakt, iż projekt dyrektywy uwzględnia pogląd EBC, że należy wzmocnić odpowiednie przepisy prawa karnego, zaostrzając i ujednolicając wymiar kar, w tym poprzez określenie standardów w zakresie minimalnego wymiaru kary. Jednocześnie EBC zauważa, że projekt dyrektywy w dużym stopniu zachowuje postanowienia decyzji ramowej Rady 2000/383/WSiSW, co gwarantuje pewność prawa po przejściu na nowy system ochrony ustanowiony projektem dyrektywy.

EBC rozumie, że przyjęcie projektu dyrektywy nie naruszy przepisu dotyczącego wzajemnego uznawania skazań w celu uznania „czynów stanowiących powrót do przestępstwa” zgodnie z art. 9a decyzji ramowej Rady 2000/383/WSiSW w odniesieniu do tych państw członkowskich, które przeniosły już ten przepis do krajowego porządku prawnego. Jeżeli chodzi o państwa członkowskie, które tego przeniesienia jeszcze nie dokonały, wydaje się, że mają one nadal obowiązek wprowadzenia zasad krajowych w zakresie takiego wzajemnego uznawania skazań na podstawie art. 9a zgodnie z art. 12 projektu dyrektywy. Niemniej jednak, aby wyjaśnić tę kwestię, EBC sugeruje włączenie treści art. 9a decyzji ramowej Rady 2000/383/WSiSW do projektu dyrektywy.

Zgodnie z motywami 28, 29 i 30 projektu dyrektywy EBC zauważa, że Dania nie bierze udziału w przyjęciu projektu dyrektywy, natomiast Zjednoczone Królestwo i Irlandia mogą zdecydować, czy chcą brać udział w jej przyjęciu i stosowaniu. EBC rozumie, że Dania, Zjednoczone Królestwo i Irlandia – jeżeli nie będą brały udziału w przyjęciu i stosowaniu projektu dyrektywy – nadal będą podlegały obowiązkom dotyczącym terminu transpozycji decyzji ramowej Rady 2000/383/WSiSW zgodnie z art. 12 projektu dyrektywy. W związku z tym Dania, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie podlegałyby nowym zasadom wprowadzonym projektem dyrektywy. Korzystne byłoby zatem zachęcenie właściwych organów Danii, Zjednoczonego Królestwa i Irlandii (jeżeli te dwa ostatnie państwa członkowskie nie będą uczestniczyć w przyjęciu projektu dyrektywy) do zobowiązania się do stosowania standardów w zakresie minimalnego i maksymalnego wymiaru kar oraz zapewnienia dostępności skutecznych narzędzi dochodzeniowych i przekazywania przez organy sądownicze sfałszowanych banknotów i monet Krajowym Centrom Analiz i Krajowym Centrom Analiz Monet zgodnie z, odpowiednio, art. 5, art. 9 i art. 10 projektu dyrektywy. W przeciwnym wypadku utrudniona byłaby współpraca transgraniczna oraz ograniczanie ryzyka forum-shopping, zgodnie z motywem 18 projektu dyrektywy.

3.   
  Uwagi szczegółowe

3.1.   Potencjalna wartość nominalna fałszywych banknotów i monet

Jeżeli chodzi o odniesienia do wartości nominalnej fałszywych banknotów i monet w motywie 19 i art. 5 projektu dyrektywy, EBC zauważa, że z punktu widzenia produkcji wartość ta może zostać określona tylko w odniesieniu do gotowych fałszywych banknotów i monet.

Niemniej jednak EBC zauważa, że pojęcie fałszywych banknotów i monet nie ogranicza się tylko do gotowych fałszywych banknotów i monet, ale może obejmować również niegotowe fałszywe banknoty i monety, które są dopiero produkowane. EBC podkreśla, że w kontekście podrabiania lub przerabiania banknotów i monet denominowanych w euro lub innych walutach (5) organy ścigania mogą napotkać niegotowe fałszywe banknoty i monety. EBC zauważa, że standardową techniką stosowaną przez policję w przypadku przechwycenia nielegalnego zakładu wytwarzającego fałszywą walutę jest próba interwencji w czasie, gdy przestępstwa są nadal popełniane. Decyzja ta jest kwestią uznaniową; w niektórych przypadkach przechwytuje się niewielką ilość gotowych produktów oraz dużą ilość produktów niegotowych. EBC zauważa, że takie niegotowe sfałszowane banknoty i monety nie mają wartości nominalnej, ale potencjalną wartość nominalną, co należy uwzględnić przy ustalaniu proporcjonalnej kary w art. 5 projektu dyrektywy. Dlatego też motyw 19 i art. 5 powinny zostać zmienione poprzez wprowadzenie odniesienia do potencjalnej wartości nominalnej niegotowych sfałszowanych banknotów i monet. Potencjalna wartość nominalna powinna stanowić dodatkowe kryterium stosowania proporcjonalnej kary za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a)-c) projektu dyrektywy.

Ponadto sfałszowane monety i banknoty wykryte przez właściwe organy krajowe mogą być denominowane w walutach innych niż euro lub mieć wygląd takich innych walut. W takim przypadku właściwe organy wymiaru sprawiedliwości powinny mieć możliwość określenia odpowiedniej nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości takich sfałszowanych banknotów i monet. Dlatego też EBC jest zdania, że wskazane byłoby wprowadzenie dalszych zmian do motywu 19 i art. 5, wskazujących, że minimalny i maksymalny wymiar kary uwzględnia odpowiednią nominalną lub potencjalną nominalną wartość odkrytych sfałszowanych banknotów i monet, które nie są sfałszowanymi banknotami i monetami euro.

3.2.   Przestępstwa fałszowania dotyczące narzędzi i surowców do produkcji banknotów i monet

EBC jest zdania, że standardy w zakresie minimalnego i maksymalnego wymiaru kary powinny mieć zastosowanie do wszystkich typów przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 projektu dyrektywy. Podejście takie znacząco podniosłoby skuteczność oraz efekt odstraszający kar. W tym zakresie, biorąc pod uwagę, że najbardziej zaawansowane sfałszowane banknoty i monety są produkowane przy użyciu komponentów pochodzących z różnych źródeł, na przykład fałszywych hologramów z krajów spoza Unii, EBC popiera objęcie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit d) projektu dyrektywy, popełnionych w szczególnie poważnych okolicznościach, zakresem wymiaru kar ustanowionym w art. 5 ust. 4 projektu dyrektywy.

3.3.   Obowiązek przekazywania fałszywych banknotów i monet do analizy

EBC z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż projekt dyrektywy uznaje znaczenie zezwolenia przez organy wymiaru sprawiedliwości na dokonywanie przez Krajowe Centra Analiz i Krajowe Centra Analiz Monet badania fałszywych banknotów i monet na użytek analizy, identyfikacji i wykrywania dalszych fałszywych pieniędzy. Niemniej jednak EBC zaleca, aby w sytuacji, gdy próbki budzących wątpliwości sfałszowanych banknotów i monet nie mogą zostać przekazane, ponieważ niezbędne jest ich zatrzymanie jako dowodu, takie próbki sfałszowanych banknotów i monet były przekazywane Krajowym Centrom Analiz i Krajowym Centrom Analiz Monet niezwłocznie po zakończeniu postępowania.

Proponowane przez EBC zmiany w projekcie dyrektywy wraz z ich uzasadnieniem zamieszczono w załączniku.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 28 maja 2013 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  COM(2013) 42 final.

1

(2)  Dz.U. L 140 z 14.6.2000, s. 1.

2

(3)  Zbiór Traktatów Ligi Narodów nr 2623 (1931 r.), s. 372.

3

(4)  Konwencja genewska została dotychczas ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie za wyjątkiem Malty.

4

(5)  Zob. art. 3 ust. 1 lit. a) projektu dyrektywy.

5

---

ZAŁĄCZNIK

Projekt zmian

| Tekst proponowany przez Komisję | Zmiany proponowane przez EBC (1) |
| --- | --- |
| Zmiana nr 1 |
| Motyw 19 |
| „(19) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość nakładania kary pozbawienia wolności na krótki okres lub powstrzymania się od nakładania kary pozbawienia wolności, gdy łączna wartość nominalna fałszywych banknotów i monet nie jest znacząca i gdy nie zachodzą szczególnie poważne okoliczności. Wartość ta powinna się mieścić poniżej 5 000 EUR, to znaczy dziesięciokrotności najwyższej wartości nominalnej, w przypadkach, w których przewidziano karę inną niż kara pozbawienia wolności, i poniżej 10 000 EUR w przypadkach, w których przewidziano karę pozbawienia wolności na okres krótszy niż sześć miesięcy.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiany proponowane przez EBC (1)

Zmiana nr 1

Motyw 19

„(19)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość nakładania kary pozbawienia wolności na krótki okres lub powstrzymania się od nakładania kary pozbawienia wolności, gdy łączna wartość nominalna fałszywych banknotów i monet nie jest znacząca i gdy nie zachodzą szczególnie poważne okoliczności. Wartość ta powinna się mieścić poniżej 5 000 EUR, to znaczy dziesięciokrotności najwyższej wartości nominalnej, w przypadkach, w których przewidziano karę inną niż kara pozbawienia wolności, i poniżej 10 000 EUR w przypadkach, w których przewidziano karę pozbawienia wolności na okres krótszy niż sześć miesięcy.”

| „(19) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość nakładania kary pozbawienia wolności na krótki okres lub powstrzymania się od nakładania kary pozbawienia wolności, gdy łączna wartość nominalna lub potencjalna nominalna wartość fałszywych banknotów i monet nie jest znacząca i gdy nie zachodzą szczególnie poważne okoliczności. Wartość ta powinna się mieścić poniżej 5 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie danych fałszywych banknotów i monet, to znaczy dziesięciokrotności najwyższej wartości nominalnej, w przypadkach, w których przewidziano karę inną niż kara pozbawienia wolności, i poniżej 10 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie danych fałszywych banknotów i monet w przypadkach, w których przewidziano karę pozbawienia wolności na okres krótszy niż sześć miesięcy.” |
| --- | --- |

„(19)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość nakładania kary pozbawienia wolności na krótki okres lub powstrzymania się od nakładania kary pozbawienia wolności, gdy łączna wartość nominalna lub potencjalna nominalna wartość fałszywych banknotów i monet nie jest znacząca i gdy nie zachodzą szczególnie poważne okoliczności. Wartość ta powinna się mieścić poniżej 5 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie danych fałszywych banknotów i monet, to znaczy dziesięciokrotności najwyższej wartości nominalnej, w przypadkach, w których przewidziano karę inną niż kara pozbawienia wolności, i poniżej 10 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie danych fałszywych banknotów i monet w przypadkach, w których przewidziano karę pozbawienia wolności na okres krótszy niż sześć miesięcy.”

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Motyw 19 powinien zostać zmieniony w celu umożliwienia państwom członkowskim stosowania proporcjonalnych kar w odniesieniu do niegotowych fałszywych banknotów i monet, mających jedynie potencjalną wartość nominalną. Potencjalna wartość nominalna powinna stanowić dodatkowe kryterium stosowania proporcjonalnej kary za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a)-c) projektu dyrektywy.

Motyw 19 powinien zostać zmieniony w celu umożliwienia państwom członkowskim stosowania proporcjonalnych kar w odniesieniu do niegotowych fałszywych banknotów i monet, mających jedynie potencjalną wartość nominalną. Potencjalna wartość nominalna powinna stanowić dodatkowe kryterium stosowania proporcjonalnej kary za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a)-c) projektu dyrektywy.

Ponadto, jako że fałszywe banknoty i monety wykrywane przez właściwe organy krajowe mogą być denominowane w walutach innych niż euro lub mieć wygląd takich innych walut, właściwe organy krajowe państw członkowskich powinny mieć możliwość określenia odpowiedniej nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości takich sfałszowanych banknotów i monet. Dlatego też należy dodatkowo zmienić motyw 19, tak by wskazywał on, że minimalny i maksymalny wymiar kary uwzględnia odpowiednią nominalną lub potencjalną nominalną wartość sfałszowanych banknotów i monet w walutach innych niż euro.

Ponadto, jako że fałszywe banknoty i monety wykrywane przez właściwe organy krajowe mogą być denominowane w walutach innych niż euro lub mieć wygląd takich innych walut, właściwe organy krajowe państw członkowskich powinny mieć możliwość określenia odpowiedniej nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości takich sfałszowanych banknotów i monet. Dlatego też należy dodatkowo zmienić motyw 19, tak by wskazywał on, że minimalny i maksymalny wymiar kary uwzględnia odpowiednią nominalną lub potencjalną nominalną wartość sfałszowanych banknotów i monet w walutach innych niż euro.

Zmiana nr 2

Zmiana nr 2

Artykuł 5

„Artykuł 5

Kary

2.   W przypadku przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), b) lub c), dotyczących banknotów i monet o łącznej wartości niższej niż 5 000 EUR i niepopełnionych w szczególnie poważnych okolicznościach, państwa członkowskie mogą przewidzieć karę inną niż kara pozbawienia wolności.

3.   Przestępstwa, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), b) i c), dotyczące banknotów i monet o łącznej wartości nominalnej wynoszącej co najmniej 5 000 EUR, podlegają maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej ośmiu lat.

4.   Przestępstwa, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), b) i c), dotyczące banknotów i monet o łącznej wartości nominalnej wynoszącej co najmniej 10 000 EUR, popełnione w szczególnie poważnych okolicznościach, podlegają:

| a) | karze minimalnej w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności; |
| --- | --- |

a)

karze minimalnej w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności;

| b) | karze maksymalnej w wymiarze co najmniej ośmiu lat pozbawienia wolności.” |
| --- | --- |

b)

karze maksymalnej w wymiarze co najmniej ośmiu lat pozbawienia wolności.”

„Artykuł 5

Kary

2.   W przypadku przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), b) lub c), dotyczących banknotów i monet o łącznej wartości nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości niższej niż 5 000 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie danych fałszywych banknotów i monet i niepopełnionych w szczególnie poważnych okolicznościach, państwa członkowskie mogą przewidzieć karę inną niż kara pozbawienia wolności.

3.   Przestępstwa, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), b) i c), dotyczące banknotów i monet o łącznej wartości nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości wynoszącej co najmniej 5 000 EUR lub będącej równowartością tej kwoty w walucie danych fałszywych banknotów i monet, podlegają maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej ośmiu lat.

4.   Przestępstwa, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), b) i c), dotyczące banknotów i monet o łącznej wartości nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości wynoszącej co najmniej 10 000 EUR lub będącej równowartością tej kwoty w walucie danych fałszywych banknotów i monet, lub popełnione w szczególnie poważnych okolicznościach, podlegają:

| a) | karze minimalnej w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności; |
| --- | --- |

a)

karze minimalnej w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności;

| b) | karze maksymalnej w wymiarze co najmniej ośmiu lat pozbawienia wolności. |
| --- | --- |

b)

karze maksymalnej w wymiarze co najmniej ośmiu lat pozbawienia wolności.

5.   Kary wskazane w ust. 4 mają również zastosowanie do przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. d), popełnionych w szczególnie poważnych okolicznościach.”

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Art. 5 ust. 2-4 powinien zostać zmieniony w celu umożliwienia stosowania proporcjonalnych kar w odniesieniu do niegotowych fałszywych banknotów i monet, mających jedynie potencjalną wartość nominalną. Potencjalna wartość nominalna powinna stanowić dodatkowe kryterium stosowania proporcjonalnej kary za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a)-c) projektu dyrektywy.

Art. 5 ust. 2-4 powinien zostać zmieniony w celu umożliwienia stosowania proporcjonalnych kar w odniesieniu do niegotowych fałszywych banknotów i monet, mających jedynie potencjalną wartość nominalną. Potencjalna wartość nominalna powinna stanowić dodatkowe kryterium stosowania proporcjonalnej kary za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a)-c) projektu dyrektywy.

Ponadto, jako że fałszywe banknoty i monety wykrywane przez właściwe organy krajowe mogą być denominowane w walutach innych niż euro lub mieć wygląd takich innych walut, właściwe organy krajowe państw członkowskich powinny mieć możliwość określenia odpowiedniej nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości takich sfałszowanych banknotów i monet. Dlatego też należy dodatkowo zmienić art. 5 ust. 2-4, tak by wskazywał on, że minimalny i maksymalny wymiar kary uwzględnia odpowiednią nominalną lub potencjalną nominalną wartość sfałszowanych banknotów i monet w walutach innych niż euro.

Ponadto, jako że fałszywe banknoty i monety wykrywane przez właściwe organy krajowe mogą być denominowane w walutach innych niż euro lub mieć wygląd takich innych walut, właściwe organy krajowe państw członkowskich powinny mieć możliwość określenia odpowiedniej nominalnej lub potencjalnej nominalnej wartości takich sfałszowanych banknotów i monet. Dlatego też należy dodatkowo zmienić art. 5 ust. 2-4, tak by wskazywał on, że minimalny i maksymalny wymiar kary uwzględnia odpowiednią nominalną lub potencjalną nominalną wartość sfałszowanych banknotów i monet w walutach innych niż euro.

I wreszcie, w celu zwiększenia skuteczności i efektu odstraszającego kar, EBC sugeruje objęcie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit d) projektu dyrektywy, popełnionych w szczególnie poważnych okolicznościach, zakresem wymiaru kar ustanowionym w art. 5 ust. 4 projektu dyrektywy, poprzez dodanie nowego ustępu 5.

I wreszcie, w celu zwiększenia skuteczności i efektu odstraszającego kar, EBC sugeruje objęcie przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit d) projektu dyrektywy, popełnionych w szczególnie poważnych okolicznościach, zakresem wymiaru kar ustanowionym w art. 5 ust. 4 projektu dyrektywy, poprzez dodanie nowego ustępu 5.

Zmiana nr 3

Zmiana nr 3

Artykuł 10 ustęp 2

„2.   Jeżeli niezbędne próbki budzących wątpliwość fałszywych banknotów i monet nie mogą być przekazane, ponieważ konieczne jest zatrzymanie ich jako dowodów w postępowaniu karnym, by zapewnić rzetelny i skuteczny proces sądowy i prawo obrony podejrzewanego sprawcy, Krajowe Centrum Analiz i Krajowe Centrum Analiz Monet niezwłocznie uzyskają do nich dostęp.”

„2.   Jeżeli niezbędne próbki budzących wątpliwość fałszywych banknotów i monet nie mogą być przekazane, ponieważ konieczne jest zatrzymanie ich jako dowodów w postępowaniu karnym, by zapewnić rzetelny i skuteczny proces sądowy i prawo obrony podejrzewanego sprawcy, Krajowe Centrum Analiz i Krajowe Centrum Analiz Monet niezwłocznie uzyskają do nich dostęp. Niezwłocznie po zakończeniu postępowania organy wymiaru sprawiedliwości przekazują niezbędne próbki każdego rodzaju budzących wątpliwość fałszywych banknotów do Krajowego Centrum Analiz oraz próbki każdego rodzaju budzących wątpliwość fałszywych monet do Krajowego Centrum Analiz Monet.”

Uzasadnienie

Uzasadnienie

EBC zaleca, aby w sytuacji, gdy próbki budzących wątpliwości sfałszowanych banknotów i monet nie mogą zostać przekazane, ponieważ niezbędne jest ich zatrzymanie jako dowodu, takie próbki sfałszowanych banknotów i monet były przekazywane Krajowym Centrom Analiz i Krajowym Centrom Analiz Monet niezwłocznie po zakończeniu odpowiedniego postępowania.

EBC zaleca, aby w sytuacji, gdy próbki budzących wątpliwości sfałszowanych banknotów i monet nie mogą zostać przekazane, ponieważ niezbędne jest ich zatrzymanie jako dowodu, takie próbki sfałszowanych banknotów i monet były przekazywane Krajowym Centrom Analiz i Krajowym Centrom Analiz Monet niezwłocznie po zakończeniu odpowiedniego postępowania.

---

(1)  Pogrubienie w tekście wskazuje, w którym miejscu EBC proponuje wprowadzenie nowego tekstu. Przekreślenie w tekście oznacza, że EBC proponuje wykreślenie fragmentu tekstu.

1

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/14

---

Wykaz osób mianowanych przez Radę

w styczniu, lutym, marcu, kwietniu i maju 2013 roku (w dziedzinie społecznej)

2013/C 179/04

| Komitet | Data końca kadencji | Publikacja w Dz.U. | Osoba zastąpiona | Rezygnacja/mianowanie | Członek/zastępca członka | Kategoria | Państwo | Osoba mianowana | Przynależność | Data decyzji Rady |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2012 | C 294, 29.10.2010 | Andreas GRUBER | Rezygnacja | Członek | Pracodawcy | Austria | Julia ENZELSBERGER | Industriellenvereinigung, Bereich Arbeit und Soziales | 28.1.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2012 | C 294, 29.10.2010 | Sean BAMFORD | Rezygnacja | Członek | Związek zawodowy | Wielka Brytania | Ben MOXHAM | TUC | 22.4.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2012 | C 294, 29.10.2010 | Agnesa SKUPNÍKOVÁ | Rezygnacja | Członek | Rząd | Słowacja | Zuzana KRCHŇAVÁ | Słowackie Ministerstwo Pracy, Spraw Społecznych i Rodziny | 13.5.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2012 | C 294, 29.10.2010 | Agnė KUNIGONYTĖ | Rezygnacja | Członek | Rząd | Litwa | Inga LIUBERTĖ | Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego | 13.5.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2012 | C 294, 29.10.2010 | Vytautas JURŠĖNAS | Rezygnacja | Zastępca członka | Rząd | Litwa | Agnė PECIUKEVIČIENĖ | Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego | 13.5.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2013 | L 45, 20.2.2010 | José Manuel dos SANTOS | Rezygnacja | Zastępca członka | Rząd | Portugalia | Elisabete MOTA | Chefe de Divisão da Regulação das Atividades Externas | 28.1.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2013 | L 45, 20.2.2010 | Luís Nascimento LOPES | Rezygnacja | Członek | Rząd | Portugalia | Carlos PEREIRA | Diretor de Serviços para a Promoção da Segurança e Saúde no Trabalho | 28.1.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2013 | L 45, 20.2.2010 | Alice RODRIGUES | Rezygnacja | Zastępca członka | Rząd | Portugalia | Diana POLICARPO | Chefe de Divisão de Promoção e Avaliação de Programas e Estudos | 28.1.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120, 26.4.2013 | Lorenzo FANTINI | Rezygnacja | Zastępca członka | Rząd | Włochy | Carla ANTONUCCI | DG Relazioni Industriali e Rapporti di Lavoro | 13.5.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120, 26.4.2013 | Iwona PAWLACZYK | Rezygnacja | Członek | Związek zawodowy | Polska | Marzena FLIS | Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” | 13.5.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego | 19.10.2015 | C 290, 27.10.2010 | Ruth LIST | Rezygnacja | Zastępca członka | Pracodawcy | Austria | Elisabeth ZIMMERER | Industriellenvereinigung | 12.2.2013 |
| Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego | 19.10.2015 | C 290, 27.10.2010 | Pilar IGLESIAS VALCARCE | Rezygnacja | Członek | Pracodawcy | Hiszpania | José de la CAVADA HOYO | Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE) | 5.3.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | Liina MALK | Rezygnacja | Członek | Rząd | Estonia | Eva PÕLDIS | Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych | 28.1.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | Nils Juhl ANDREASEN | Rezygnacja | Zastępca członka | Pracodawcy | Dania | Charlotte HOUGAARD MØLLER | Konfederacja Pracodawców Duńskich | 12.2.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | Ruth LIST | Rezygnacja | Członek | Pracodawcy | Austria | Julia ENZELSBERGER | Industriellenvereinigung | 22.4.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | José Luís FORTE | Rezygnacja | Członek | Rząd | Portugalia | Manuel ROXO | Ministério do Trabalho e da Solidariedade Social | 22.4.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | Michele TIRABOSCHI | Rezygnacja | Członek | Rząd | Włochy | Aviana BULGARELLI | ISFOL | 13.5.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | Luís Filipe NASCIMENTO LOPES | Rezygnacja | Członek | Rząd | Portugalia | José Luís PEREIRA FORTE | Inspetor-Geral do Trabalho | 28.1.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | José Manuel dos SANTOS | Rezygnacja | Zastępca członka | Rząd | Portugalia | Carlos PEREIRA | Diretor de Serviços para a Promoção da Segurança e Saúde no Trabalho | 28.1.2013 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2013 | C 322, 27.11.2010 | Iwona PAWLACZYK | Rezygnacja | Zastępca członka | Związek zawodowy | Polska | Marzena FLIS | Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” | 22.4.2013 |

Komitet

Data końca kadencji

Publikacja w Dz.U.

Osoba zastąpiona

Rezygnacja/mianowanie

Członek/zastępca członka

Kategoria

Państwo

Osoba mianowana

Przynależność

Data decyzji Rady

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2012

C 294, 29.10.2010

Andreas GRUBER

Rezygnacja

Członek

Pracodawcy

Austria

Julia ENZELSBERGER

Industriellenvereinigung, Bereich Arbeit und Soziales

28.1.2013

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2012

C 294, 29.10.2010

Sean BAMFORD

Rezygnacja

Członek

Związek zawodowy

Wielka Brytania

Ben MOXHAM

TUC

22.4.2013

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2012

C 294, 29.10.2010

Agnesa SKUPNÍKOVÁ

Rezygnacja

Członek

Rząd

Słowacja

Zuzana KRCHŇAVÁ

Słowackie Ministerstwo Pracy, Spraw Społecznych i Rodziny

13.5.2013

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2012

C 294, 29.10.2010

Agnė KUNIGONYTĖ

Rezygnacja

Członek

Rząd

Litwa

Inga LIUBERTĖ

Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego

13.5.2013

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2012

C 294, 29.10.2010

Vytautas JURŠĖNAS

Rezygnacja

Zastępca członka

Rząd

Litwa

Agnė PECIUKEVIČIENĖ

Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego

13.5.2013

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2013

L 45, 20.2.2010

José Manuel dos SANTOS

Rezygnacja

Zastępca członka

Rząd

Portugalia

Elisabete MOTA

Chefe de Divisão da Regulação das Atividades Externas

28.1.2013

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2013

L 45, 20.2.2010

Luís Nascimento LOPES

Rezygnacja

Członek

Rząd

Portugalia

Carlos PEREIRA

Diretor de Serviços para a Promoção da Segurança e Saúde no Trabalho

28.1.2013

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2013

L 45, 20.2.2010

Alice RODRIGUES

Rezygnacja

Zastępca członka

Rząd

Portugalia

Diana POLICARPO

Chefe de Divisão de Promoção e Avaliação de Programas e Estudos

28.1.2013

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120, 26.4.2013

Lorenzo FANTINI

Rezygnacja

Zastępca członka

Rząd

Włochy

Carla ANTONUCCI

DG Relazioni Industriali e Rapporti di Lavoro

13.5.2013

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120, 26.4.2013

Iwona PAWLACZYK

Rezygnacja

Członek

Związek zawodowy

Polska

Marzena FLIS

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”

13.5.2013

Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

19.10.2015

C 290, 27.10.2010

Ruth LIST

Rezygnacja

Zastępca członka

Pracodawcy

Austria

Elisabeth ZIMMERER

Industriellenvereinigung

12.2.2013

Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

19.10.2015

C 290, 27.10.2010

Pilar IGLESIAS VALCARCE

Rezygnacja

Członek

Pracodawcy

Hiszpania

José de la CAVADA HOYO

Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE)

5.3.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2013

C 322, 27.11.2010

Liina MALK

Rezygnacja

Członek

Rząd

Estonia

Eva PÕLDIS

Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych

28.1.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2013

C 322, 27.11.2010

Nils Juhl ANDREASEN

Rezygnacja

Zastępca członka

Pracodawcy

Dania

Charlotte HOUGAARD MØLLER

Konfederacja Pracodawców Duńskich

12.2.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2013

C 322, 27.11.2010

Ruth LIST

Rezygnacja

Członek

Pracodawcy

Austria

Julia ENZELSBERGER

Industriellenvereinigung

22.4.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2013

C 322, 27.11.2010

José Luís FORTE

Rezygnacja

Członek

Rząd

Portugalia

Manuel ROXO

Ministério do Trabalho e da Solidariedade Social

22.4.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2013

C 322, 27.11.2010

Michele TIRABOSCHI

Rezygnacja

Członek

Rząd

Włochy

Aviana BULGARELLI

ISFOL

13.5.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2013

C 322, 27.11.2010

Luís Filipe NASCIMENTO LOPES

Rezygnacja

Członek

Rząd

Portugalia

José Luís PEREIRA FORTE

Inspetor-Geral do Trabalho

28.1.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2013

C 322, 27.11.2010

José Manuel dos SANTOS

Rezygnacja

Zastępca członka

Rząd

Portugalia

Carlos PEREIRA

Diretor de Serviços para a Promoção da Segurança e Saúde no Trabalho

28.1.2013

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2013

C 322, 27.11.2010

Iwona PAWLACZYK

Rezygnacja

Zastępca członka

Związek zawodowy

Polska

Marzena FLIS

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”

22.4.2013

---

Komisja Europejska

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/17

---

Kursy walutowe euro (1)

24 czerwca 2013 r.

2013/C 179/05

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3086 |
| JPY | Jen | 128,54 |
| DKK | Korona duńska | 7,4590 |
| GBP | Funt szterling | 0,85115 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,8884 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2241 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,0400 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,865 |
| HUF | Forint węgierski | 299,97 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7016 |
| PLN | Złoty polski | 4,3500 |
| RON | Lej rumuński | 4,5408 |
| TRY | Lir turecki | 2,5445 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4246 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3797 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,1520 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6969 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6746 |
| KRW | Won | 1 521,12 |
| ZAR | Rand | 13,2811 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,0415 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4775 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 997,20 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,2112 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,433 |
| RUB | Rubel rosyjski | 43,0660 |
| THB | Bat tajlandzki | 40,724 |
| BRL | Real | 2,9575 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,5222 |
| INR | Rupia indyjska | 78,1230 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3086

JPY

Jen

128,54

DKK

Korona duńska

7,4590

GBP

Funt szterling

0,85115

SEK

Korona szwedzka

8,8884

CHF

Frank szwajcarski

1,2241

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,0400

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,865

HUF

Forint węgierski

299,97

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7016

PLN

Złoty polski

4,3500

RON

Lej rumuński

4,5408

TRY

Lir turecki

2,5445

AUD

Dolar australijski

1,4246

CAD

Dolar kanadyjski

1,3797

HKD

Dolar Hongkongu

10,1520

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6969

SGD

Dolar singapurski

1,6746

KRW

Won

1 521,12

ZAR

Rand

13,2811

CNY

Yuan renminbi

8,0415

HRK

Kuna chorwacka

7,4775

IDR

Rupia indonezyjska

12 997,20

MYR

Ringgit malezyjski

4,2112

PHP

Peso filipińskie

57,433

RUB

Rubel rosyjski

43,0660

THB

Bat tajlandzki

40,724

BRL

Real

2,9575

MXN

Peso meksykańskie

17,5222

INR

Rupia indyjska

78,1230

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/18 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/18

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6945 – ABB/Power-One)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 179/06

| 1. | W dniu 17 czerwca 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo ABB Ltd z siedzibą w Szwajcarii, będące spółką dominującą w grupie ABB, przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Power-One Inc. w drodze zakupu udziałów/akcji za pośrednictwem Verdi Acquisition Corporation, która jest spółką zależną ABB Ltd stanowiącą pośrednio jej własność. |
| --- | --- |

1.

W dniu 17 czerwca 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo ABB Ltd z siedzibą w Szwajcarii, będące spółką dominującą w grupie ABB, przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Power-One Inc. w drodze zakupu udziałów/akcji za pośrednictwem Verdi Acquisition Corporation, która jest spółką zależną ABB Ltd stanowiącą pośrednio jej własność.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa ABB Ltd: produkcja i dostarczanie technologii w dziedzinie energetyki i automatyki, dzięki którym klienci z sektora usług komunalnych i przemysłu mogą podnosić efektywność własnej działalności, ograniczając jednocześnie negatywny wpływ na środowisko naturalne, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa ABB Ltd: produkcja i dostarczanie technologii w dziedzinie energetyki i automatyki, dzięki którym klienci z sektora usług komunalnych i przemysłu mogą podnosić efektywność własnej działalności, ograniczając jednocześnie negatywny wpływ na środowisko naturalne,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Verdi Acquisition Corporation: spółka holdingowa, która będzie właścicielem akcji/udziałów spółki Power-One, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Verdi Acquisition Corporation: spółka holdingowa, która będzie właścicielem akcji/udziałów spółki Power-One,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Power-One Inc.: wytwarzanie i dostarczanie przetworników do zastosowań z wykorzystaniem energii odnawialnej, produkty do zastosowań związanych z zasilaniem energią, sieciowe systemy energetyczne. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Power-One Inc.: wytwarzanie i dostarczanie przetworników do zastosowań z wykorzystaniem energii odnawialnej, produkty do zastosowań związanych z zasilaniem energią, sieciowe systemy energetyczne.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6945 – ABB/Power-One, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6945 – ABB/Power-One, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/19

---

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 179/07

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„MELOCOTÓN DE CALANDA”

NR WE: ES-PDO-0105-0103-28.02.2011

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

| — |  | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — |  | Obszar geograficzny |
| — | ☒ | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — |  | Związek z obszarem geograficznym |
| — | ☒ | Etykietowanie |
| — | ☒ | Wymogi krajowe |
| — | ☒ | Inne (Struktura kontroli) |

—



Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—



Obszar geograficzny

—

☒

Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—



Związek z obszarem geograficznym

—

☒

Etykietowanie

—

☒

Wymogi krajowe

—

☒

Inne (Struktura kontroli)

2.   Rodzaj zmian

| — | ☒ | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — |  | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — |  | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — |  | Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—

☒

Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—



Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiana (zmiany)

3.1.   Opis produktu

Kolor: Zmienia się opis koloru poprzez uwzględnienie możliwości występowania na owocach czerwonego rumieńca. Jest to efektem rozwoju i udoskonalania praktyk rolniczych poprzez wszczepianie zraza śliwy w odmiany objęte nazwą pochodzenia, co sprawia, że u części owoców podczas dojrzewania pojawia się czerwony rumieniec. Zmiana ta nie ma wpływu na jakość produktu i w żadnym wypadku nie może być postrzegana jako cecha negatywna. Z tego powodu niezbędne jest uzupełnienie opisu produktu w ustępie dotyczącym koloru o wzmiankę o możliwości wystąpienia czerwonego rumieńca.

Twardość: Zmienia się limity twardości owoców i ustanawia się dolną granicę odporności na ciśnienie na 3 kg/0,5 cm2 i rezygnuje się z górnej granicy. Wynika to z analizy danych Rady Regulacyjnej zebranych przez 10 lat kontroli jakości różnych odmian dopuszczonych do uprawy jako „Melocotón de Calanda”. Ustalono, że połączenie wszystkich wymaganych parametrów jakościowych: twardości, zawartości cukru i wielkości, pozwala na uwzględnienie zmian limitów twardości, które nie wpłyną na jakość produktu. Niektóre odmiany charakteryzują się nieznacznie niższą twardością, co nie prowadzi do obniżenia jakości produktu. Cieszą się one dużą popularnością wśród konsumentów z określonych krajów europejskich. Analogicznie niektóre odmiany mogą przekraczać ustalony limit odporności 5,5 kg/0,5 cm2, co nie oznacza, że owoce są niedojrzałe, ponieważ ich jakość określona zostaje na podstawie zawartości cukru.

3.2.   Dowód pochodzenia

W ustępie drugim usunięto wzmiankę o Radzie Regulacyjnej.

Usunięto ustęp trzeci i zmieniono ustęp czwarty w celu dostosowania ich do normy UNE-EN 45011 w ramach programu certyfikacji wdrażanego przez Radę Regulacyjną, organ kontrolny powstały i zatwierdzony przez ENAC w 2010 r.

3.3.   Metoda produkcji

W ustępie dotyczącym pochodzenia owoców usuwa się wzmiankę o Radzie Regulacyjnej.

Ustala się maksymalny czas realizacji przecinania sadów, rezygnuje się natomiast z konkretnej daty przeprowadzenia tej operacji. W sekcji dotyczącej umieszczania na owocach papierowych osłon usuwa się zapis o minimalnym okresie 9 tygodni, ponieważ limit czasu dla tej czynności zostaje określony w odniesieniu do momentu rozpoczęcia przecinania sadu. Potrzeba wprowadzenia tej zmiany wynika ze zmian klimatycznych oraz przejścia od rodzinnych gospodarstw do upraw o większej powierzchni, a także rozwoju technik upraw, które zmieniają tradycyjne zwyczaje i sprawiają, że prace związane z przecinaniem sadów i umieszczaniem owoców w papierowych osłonach mogą trwać dłużej. Obie wspomniane czynności zaliczają się do dobrych praktyk rolniczych i ograniczenie czasu ich wykonania nie jest warunkiem zapewnienia ostatecznej jakości produktu objętych ChNP.

W odniesieniu kontroli produktu przeprowadzanych podczas zbiorów, transportu i tymczasowego przechowywania podtrzymane zostają kryteria określone w punkcie B specyfikacji produktu. Ponadto określa się etapy, na których przeprowadzane mają być ww. kontrole, ponieważ poprzednia wersja tekstu mogła być myląca. Na miejscu uprawy (na etapie zbiorów) nie jest możliwe przeprowadzenie pomiaru twardości i zawartości cukru w optymalnych warunkach.

Przeredagowany zostaje ustęp dotyczący pakowania, aby uściślić, że w świetle dużej różnorodności opakowań zezwala się na sprzedaż produktu w opakowaniach wymagających ułożenia jednej lub więcej warstw owoców pod warunkiem zagwarantowania że nie zostaną one uszkodzone oraz użycia pojemników lub tacek jednorazowego użytku.

Dodano także zdanie: „Przygotowanie do pakowania i pakowanie przeprowadza się w miejscu produkcji”, które pierwotnie znajdowało się w punkcie B).

Usunięto ponadto ostatni ustęp dotyczący certyfikacji, ponieważ nie dotyczy on omawianego punktu. Przeniesiony on został w odpowiednie miejsce (punkt D).

3.4.   Etykietowanie

W pierwszym ustępie słowo „etykieta” zostaje zamienione na „etykieta dodatkowa” w odniesieniu do etykiety numerowanej. Jednocześnie usuwa się zapisy dotyczące Rady Regulacyjnej.

Usuwa się ponadto ustęp drugi.

3.5.   Wymogi krajowe

Zaktualizowane zostają odniesienia do krajowego prawodawstwa ustanowionego po dacie wstępnego zatwierdzenia specyfikacji produktu.

3.6.   Inne

Zmieniony zostaje punkt G (Struktura kontroli) w sposób dostosowujący go do obowiązujących przepisów. Poprzednia wersja tekstu zawiera odniesienia do nieaktualnych przepisów i nieprawidłowy opis struktury Rady. Wprowadza się także adres nowej siedziby Rady Regulacyjnej ChNP „Melocotón de Calanda”.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (3)

„MELOCOTÓN DE CALANDA”

NR WE: ES-PDO-0105-0103-28.02.2011

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Melocotón de Calanda”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.6 – | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6 –

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Nazwa „Melocotón de Calanda” obejmuje świeże owoce z gatunku Prunus perlica Sieb. oraz Zucc. należące do miejscowej odmiany zwanej „Amarillo tardío” i jej wybranych klonów Jesca, Evaisa i Calante, uprawiane w tradycyjny sposób obejmujący umieszczanie owoców na drzewach w osłonach.

Chronione odmiany – Brzoskwinie objęte chronioną nazwą pochodzenia „Melocotón de Calanda” należeć mogą wyłącznie do miejscowej odmiany pochodzącej ze wskazanego obszaru, zwanej potocznie „Amarillo tardío” oraz jej wybranych klonów Jesca, Evaisa i Calante.

Właściwości produktu – Brzoskwinie objęte chronioną nazwą pochodzenia „Melocotón de Calanda” należą do kategorii ekstra i I zgodnie z normą jakości dla brzoskwiń zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiającym przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw, co oznacza, że muszą spełnić następujące warunki:

| WYGLĄD | Owoce powinny być całe, zdrowe i czyste, bez widocznych ciał obcych, zawilgoceń, nietypowego zapachu i smaku, opakowane w osłony na drzewie. |
| --- | --- |
| KOLOR | Od kremowo-żółtego do słomkowego z możliwością wystąpienia czerwonego rumieńca. Dopuszcza się występowanie nieznacznie zarysowanych punktów lub prążków wynikających z obecności antocyjanów, jednak nie dopuszcza się zabarwienia zielonego lub pomarańczowo-żółtego, które wskazuje na zbytnią dojrzałość owoców. |
| WIELKOŚĆ | Minimalna średnica przekroju owocu wynosi 73 mm, co odpowiada kategorii AA normy jakości. |
| TWARDOŚĆ | Wytrzymałość na ciśnienie mierzona w kg/0,5 cm2, o wartości > 3 kg/0,5 cm2. |
| CUKIER | Liczba Brixa co najmniej 12. |

WYGLĄD

Owoce powinny być całe, zdrowe i czyste, bez widocznych ciał obcych, zawilgoceń, nietypowego zapachu i smaku, opakowane w osłony na drzewie.

KOLOR

Od kremowo-żółtego do słomkowego z możliwością wystąpienia czerwonego rumieńca. Dopuszcza się występowanie nieznacznie zarysowanych punktów lub prążków wynikających z obecności antocyjanów, jednak nie dopuszcza się zabarwienia zielonego lub pomarańczowo-żółtego, które wskazuje na zbytnią dojrzałość owoców.

WIELKOŚĆ

Minimalna średnica przekroju owocu wynosi 73 mm, co odpowiada kategorii AA normy jakości.

TWARDOŚĆ

Wytrzymałość na ciśnienie mierzona w kg/0,5 cm2, o wartości > 3 kg/0,5 cm2.

CUKIER

Liczba Brixa co najmniej 12.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Przygotowanie do pakowania i pakowanie owoców musi odbywać się w miejscu produkcji, aby uniknąć uszkodzenia w wyniku poddawania ich zbyt wielu operacjom lub transportu bez odpowiedniego przygotowania i opakowania. Fakt, że owoce „Melocotón de Calanda” są starannie pakowane w osłony na drzewie i zbierane, kiedy osiągną poziom dojrzałości zapewniający optymalne właściwości organoleptyczne i jakość produktu, sprawia, że dodatkowy transport i przechowywanie mogą zmienić ich wygląd zewnętrzny i kolor opisane w punkcie 3.2.

Niezbędne jest zatem pakowanie owoców w miejscu produkcji, co pozwala zachować ich charakterystyczne właściwości i jakość, a także zagwarantować identyfikowalność i pochodzenie produktu poprzez jednolity system kontroli do momentu wysłania go do konsumenta końcowego.

Zezwala się na sprzedaż produktu w opakowaniach wymagających ułożenia jednej lub więcej warstw owoców, o ile zagwarantuje się, że nie zostaną one uszkodzone. Pojemniki lub tacki przeznaczone są do jednorazowego użytku.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Przedsiębiorstwa zajmujące się przygotowaniem i pakowaniem produktu, które otrzymały świadectwo zgodności, mają obowiązek umieszczania na etykietach opakowań napisu «Denominación de Origen „Melocotón de Calanda”» oraz stosowania numerowanych etykiet dodatkowych, które służą jako certyfikat i pozwalają zidentyfikować wprowadzony do obrotu produkt.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji brzoskwiń objętych ChNP „Melocotón de Calanda” obejmuje region naturalny leżący na wschodzie Autonomicznej Wspólnoty Aragonii w prowincjach Teruel i Saragossa.

Obszar geograficzny obejmuje następujące gminy:

Aguaviva, Albalate del Arzobispo, Alcañiz, Alcorisa, Alloza, Andorra, Arens de Lledó, Ariño, Berge, Calaceite, Calanda, Caspe, Castelserás, Castelnou, Castellote, Chiprana, Cretas, Escatrón, Fabara, Fayón, Foz-Calanda, Fuentespalda, Híjar, Jatiel, La Fresneda, La Ginebrosa, La Puebla de Híjar, Lledó, Maella, Más de las Matas, Mazaleón, Mequinenza, Molinos, Nonaspe, Oliete, Parras de Castellote, Samper de Calanda, Sástago, Seno, Torre de Compte, Urrea de Gaén, Valderrobres, Valdeltormo i Valjunquera.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Związek historyczny: Odmiany zatwierdzone do objęcia nazwą pochodzenia „Melocotón de Calanda” to miejscowe odmiany pochodzące z obszaru produkcji, otrzymane w drodze selekcji naturalnej wspomaganej przez sadowników, którzy z czasem wybierali najlepiej przystosowane do miejscowych warunków geograficznych klony. Średniowieczne dokumenty potwierdzają, że w Aragonii brzoskwinie znane były pod nazwą presec i prisco, która używana jest w odniesieniu do tego owocu w regionie Calanda. W 1895 r. botanik J. Pardo Sastrón sporządził ważny dokument dający świadectwo obfitości drzew brzoskwiniowych w omawianym regionie, w którym wspomina o fakcie wysłania orejones (krojonych i suszonych na słońcu brzoskwiń) z Calandy na Wystawę Światową w Paryżu w 1867 r. W wydaniu ilustrowanej encyklopedii uniwersalnej Espasa Calpe z 1933 r. pod hasłem „Calanda” znajduje się wzmianka o znaczeniu upraw brzoskwiń dla tej leżącej w prowincji Teruel miejscowości oraz o przemyśle związanym z produkcją orejones. W oficjalnych statystykach z 1953 r. potwierdza się, że w miejscowości Calanda znajdował się zakład wytwarzający syrop z 4 000 skrzyń brzoskwiń zbieranych w okolicy.

Źródła historyczne podają, że nazwa „Melocotón de Calanda” ugruntowała się w latach 40. W związku ze wzrostem znaczenia upraw i problemami z owocówką południową (Ceratitis capitata) zaczęto stosować owijanie owoców w woreczki, które zapobiegać miały atakowaniu owoców przez szkodniki. W publikacjach dotyczących uprawy owoców z lat 60. znajdują się pierwsze wzmianki o „Melocotón de Calanda”, zaś w latach 70. na ogólnokrajowej wystawie rolniczej odbywającej się w Leridzie kilka lat z rzędu przyznawano nagrody owocom, znanych pod tą właśnie nazwą. Na początku lat 80. pojawiły się postulaty rejestracji nazwy pochodzenia „Melocotón de Calanda”, a w statystykach najważniejszych krajowych targów, takich jak Mercamadrid czy Mercabarna, używano nazwy geograficznej dla identyfikacji tych owoców.

Związek naturalny – Obszar upraw „Melocotón de Calanda” obejmuje doliny rzek Martín, Guadalope i Matarraña, które biorą swój początek na zboczach Gór Iberyjskich, które przepływają przez obszar zwany Bajo Aragón, a następnie kończą swój bieg, wpadając do rzeki Ebro. Omawiany obszar leży w południowo-wschodniej części depresji Ebro.

Dominuje w nim nizinne i nieznacznie pagórkowate ukształtowanie terenu, wysokość waha się pomiędzy 122 m w Caspe, 325 m w Alcañiz i 466 m w Calandzie. W ukształtowaniu terenu dominują nizinne platformy wyznaczone przez sieci rzeczne. Występują tu gleby wapienne z warstwowymi formacjami węglanów i gipsów charakterystycznymi dla procesu sedymentacji przebiegającego w środowisku jeziornym w ciepłym i suchym klimacie miocenu.

Roczna średnia opadów waha się pomiędzy 327,9 mm w Caspe, 361,1 mm w Alalete del Arzobispo i 367,9 w Alcañiz. Największe opady występują w maju i październiku. Wiosenne opady stanowią 27 % rocznej sumy opadów, letnie 20 %, jesienne 34 %, zimowe zaś 19 %.

Średnia roczna temperatura wynosi ok. 14,3 °C w Albalate del Arzobispo i Alcañiz, 15 °C w Caspe, co stanowi jedną z najwyższych wartości w centrum doliny Ebro. Średnia temperatura maksymalna wynosi 19,9 °C w Alcañiz, 20,1 °C w Albalate del Arzobispo i 20,6 °C w Caspe, zaś średnia temperatura minimalna odpowiednio 8,8, 8,5 i 9,3 °C. Najwyższa średnia temperatura występuje w lipcu i wynosi ona 24,2 °C w Alcañiz i 25,1 °C w Caspe, zaś najniższa w styczniu i waha się pomiędzy 5,6 °C w Alcañiz i 6,7 °C w Albalate de Arzobispo. Powyższe dane obrazują wysoką roczną amplitudę temperatur, wynoszącą ponad 18 °C, wskazującą na proces kontynentalizacji temperatur, który wynika przede wszystkim z położenia obszaru na środku depresji rzeki Ebro.

Od marca do października odnotowuje się maksymalne temperatury przewyższające 25 °C, jednak najczęściej występują one od maja, kiedy to połowa odnotowanych temperatur przewyższa wspomniany próg, do października, w którym to miesiącu tak wysokie temperatury odnotowuje się przez 5 do 10 dni. Latem temperatura osiąga w ciągu dnia wartość powyżej 25 °C a średnia temperatura maksymalna przekracza 35 °C (w lipcu wynosi ona 37,2 °C w Albalate i Alcañiz oraz 38,3 °C w Caspe).

Kolejnym charakterystycznym dla klimatu panującego na omawianym obszarze zjawiskiem jest inwersja termiczna. Zimą, w okresie występowania antycyklonów, zimne powietrze osiada w niższych warstwach, tworząc długo utrzymujące się zimne mgły o temperaturze maksymalnej poniżej 6 °C, podczas gdy w wyżej położonych, wolnych od mgły miejscach temperatury maksymalne mogą przekraczać 15 °C.

5.2.   Specyfika produktu

Warunki uprawy Właściwości morfologiczne i określenie odmiany zgodnie z normami Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV) są bardzo podobne w przypadku wszystkich klonów, różnice zaś odnotowano głównie w kwestiach sanitarnych, wydajności, rozmiaru i kształtu owoców, co w 1980 r. dało impuls do rozpoczęcia procesu selekcji klonów zmierzającego do poprawy tych właściwości. Kolejne cechy charakterystyczne wspomnianych klonów to późne dojrzewanie, w okresie od końca września do początku listopada, żółte ubarwienie i twardy miąższ.

Klony można podzielić według okresu dojrzewania na następujące grupy:

| San Miguel lub odmiany wczesne | Klony dojrzewające pomiędzy 20 września a 5 października. |
| --- | --- |
| Del Pilar | Klony dojrzewające pomiędzy 5 a 15 października, zwane także „od 8 października”. |
| Odmiany późne | Okres ich dojrzewania zaczyna się 15 października i trwa do końca roku gospodarczego, który w niektórych częściach obszaru trwa do początku listopada. |

San Miguel lub odmiany wczesne

Klony dojrzewające pomiędzy 20 września a 5 października.

Del Pilar

Klony dojrzewające pomiędzy 5 a 15 października, zwane także „od 8 października”.

Odmiany późne

Okres ich dojrzewania zaczyna się 15 października i trwa do końca roku gospodarczego, który w niektórych częściach obszaru trwa do początku listopada.

Z fizjologicznego punktu widzenia odmiana „Amarillo tardío” obejmuje klony, które dopiero pod wpływem wielu godzin zimna, minimum 1 000 rocznie, mogą przejść w stan zimowego spoczynku, jednocześnie zaś, ze względu na długi cykl, potrzebują długiego lata dla pełnej dojrzałości owoców.

Wg UPOV brzoskwinie te charakteryzują się następującymi cechami:

| Drzewo | Mocne i proste drzewa z solidnymi gałęziami, podobnymi do tych odmiany Red Haven. Pączki kwiatowe, w przeciwieństwie do innych odmian, nie wyrastają na mocniejszych gałęziach lecz na słabszych pędach, ramilletes de mayo, co wymaga określonego sposobu przycinania. |
| --- | --- |
| Liść | Duże liście z miodnikami na szypułkach, o nerkowatym kształcie. Liście na jesieni opadają późno, długo pozostają na drzewie, przybierając charakterystyczny złoty kolor. |
| Kwiat | Odmiana średniopóźna, jeśli chodzi o czas kwitnienia, późniejsza niż Red Haven, zaczyna kwitnąć w marcu. Duża gęstość pączków kwiatowych i długi czas kwitnienia, wahający się w przedziale 12-18 dni. Duże i zaokrąglone płatki o bladoróżowej barwie; znamię słupka kwiatowego znajduje się na wysokości pylników pręcików. |
| Owoc | Owoce duże do bardzo dużych, o średnicy powyżej 73 mm i wadze powyżej 200 g. Kolor od kremowo-żółtym do słomkowego, którego jednolitość owoce zawdzięczają papierowym torbom, w których się rozwijają, istnieje jednak możliwość wystąpienia przebarwień wynikających z obecności antocyjanów.
  Owoce pokryte delikatnym meszkiem, o zwartym, jednolicie żółtym miąższu bez przebarwień wynikających z obecności antocyjanów nawet w pobliżu pestki, do której ściśle przylega miąższ. Pestka ma owalny kształt i niewielki rozmiar w stosunku do owocu. |

Drzewo

Mocne i proste drzewa z solidnymi gałęziami, podobnymi do tych odmiany Red Haven. Pączki kwiatowe, w przeciwieństwie do innych odmian, nie wyrastają na mocniejszych gałęziach lecz na słabszych pędach, ramilletes de mayo, co wymaga określonego sposobu przycinania.

Liść

Duże liście z miodnikami na szypułkach, o nerkowatym kształcie. Liście na jesieni opadają późno, długo pozostają na drzewie, przybierając charakterystyczny złoty kolor.

Kwiat

Odmiana średniopóźna, jeśli chodzi o czas kwitnienia, późniejsza niż Red Haven, zaczyna kwitnąć w marcu. Duża gęstość pączków kwiatowych i długi czas kwitnienia, wahający się w przedziale 12-18 dni. Duże i zaokrąglone płatki o bladoróżowej barwie; znamię słupka kwiatowego znajduje się na wysokości pylników pręcików.

Owoc

Owoce duże do bardzo dużych, o średnicy powyżej 73 mm i wadze powyżej 200 g. Kolor od kremowo-żółtym do słomkowego, którego jednolitość owoce zawdzięczają papierowym torbom, w których się rozwijają, istnieje jednak możliwość wystąpienia przebarwień wynikających z obecności antocyjanów.

Owoce pokryte delikatnym meszkiem, o zwartym, jednolicie żółtym miąższu bez przebarwień wynikających z obecności antocyjanów nawet w pobliżu pestki, do której ściśle przylega miąższ. Pestka ma owalny kształt i niewielki rozmiar w stosunku do owocu.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Wpływ warunków klimatycznych na owoce na trwałych plantacjach znany jest jako koncepcja „terroir”. Oznacza to, że warunki klimatyczne typowe dla określonych obszarów oraz roczne zróżnicowanie pogody w danym miejscu stanowią o decydującej roli klimatu w kształtowaniu jakości zbiorów.

Szczególne znaczenie ma temperatura, która decyduje o podstawowych cechach organoleptycznych owoców. Należy podkreślić, że, z wyjątkiem skrajnych sytuacji, temperatura ma wyższy wpływ na uprawy brzoskwiń niż opady (niedobór wody), ponieważ większość powierzchni upraw brzoskwiń (95 %) jest sztucznie nawadniana.

Wśród podstawowych czynników klimatycznych mających wpływ na rozwój i późniejsze uprawy miejscowych, późnodojrzewających odmian brzoskwiń w Bajo Aragón wymienia się temperatury panujące zimą na omawianym obszarze, które pozwalają na kumulację godzin zimna niezbędnych dla przejścia drzew tych wyjątkowo wymagających odmian w stan spoczynku (od momentu opadnięcia liści do momentu przed rozpoczęciem kwitnienia)

Z fizjologicznego punktu widzenia uprawiana odmiana „Amarillo Tardío” składa się z klonów, które potrzebują wielu, minimum 1 000, godzin zimna, aby przejść w stan zimowego spoczynku.

W Bajo Aragón godziny zimna w listopadzie, grudniu i styczniu przekraczają zapotrzebowanie ustalone dla upraw, które na omawianym obszarze wynoszą ponad 950 godzin zimna.

Ponadto w okresie kwitnienia i formowania się owoców powinny panować umiarkowane temperatury, aby pąki kwiatowe rozwijały się odpowiednio i w konsekwencji wytworzyła się odpowiednia ilość owoców, ponieważ wielkość przyszłego owocu jest bezpośrednio powiązana z temperaturą otoczenia po okresie kwitnienia, a dokładnie w okresie od pełnego rozkwitu (F2) do momentu F2 + 40 dni. Zostało jasno dowiedzione (Warrington et al. 1999), że wzrost komórek w przypadku zakresu temperatur maksymalnych/minimalnych 9/3 °C jest osiem razy większy niż przy zakresie temperatur 25/15 °C. W przypadku mrozów komórki są jednak mniej liczne i mniejsze, co wpływa na mniejszy rozmiar końcowy owocu.

Inny ważny aspekt stanowią odpowiednie temperatury w trakcie całego cyklu, szczególnie we wrześniu i październiku, które pozwalają na zakończenie rozwoju wegetatywnego i reprodukcyjnego omawianych odmian.

W Bajo Aragón od marca do października odnotowuje się maksymalne temperatury przewyższające 25 °C, jednak najczęściej występują one od maja, kiedy to połowa odnotowanych temperatur przewyższa wspomniany próg, do października, w którym to miesiącu tak wysokie temperatury odnotowuje się przez 5 do 10 dni. Latem temperatura osiąga w ciągu dnia wartość powyżej 25 °C a średnia temperatura maksymalna przekracza 35 °C (w lipcu wynosi ona 37,2 °C w Albalate i Alcañiz oraz 38,3 °C w Caspe).

Temperatury panujące w ciągu roku na omawianym obszarze geograficznym umożliwiają charakteryzującym się długim cyklem odmianom brzoskwiń „Tardío amarillo de Calanda” na ukończenie całego cyklu wegetacyjnego i reprodukcyjnego.

Temperatury panujące zimą dostarczają odpowiedniej liczby godzin zimna, które są niezbędne dla rozpoczęcia okresu spoczynku, zaś długotrwałe łagodne warunki panujące w czasie cyklu wegetacyjnego (od marca do listopada) umożliwia wytworzenie przez te odmiany wysokiej jakości owoców.

Wyniki próby oceniającej wybranych klonów miejscowej odmiany „Tardío amarillo de Calanda” (Jesca, Calante, Evaisa) przeprowadzonej w eksperymentalnym gospodarstwie należącym do rządu Aragonii usytuowanym w Alcañiz (jedna z gmin w obszaru uprawy owoców objętych nazwą pochodzenia o największej liczbie drzew brzoskwiniowych), wykazały, że w ciągu czterech lat (2000, 2001, 2003, 2004) wyprodukowano owoce o liczbie Brixa powyżej 14, dużym rozmiarze i zwartości cukru, czyli najważniejszych cechach omawianych brzoskwiń.

Materiał roślinny dopuszczony do uprawy owoców objętych chronioną nazwą pochodzenia „Melocotón de Calanda” należy do odmiany „Tardío amarillo”.

Jest to odmiana pochodząca z obszaru produkcji, której otrzymanie zajęło kilka stuleci, początkowo poprzez dobór naturalny drzew wyhodowanych z nasion z pestek owoców pochodzących z drzew o najlepszych właściwościach rolniczych, które sami rolnicy rozpowszechnili poprzez rozmnażanie wegetatywne drzew, które najlepiej dostosowały się do miejscowych warunków glebowo-klimatycznych. Pozwoliło to na stworzenie prawdziwie lokalnej odmiany.

W 1980 r. rozpoczął proces selekcji klonów i selekcji sanitarnej odmiany „Tardío amarillo” zainicjowany przez urząd badań nad rolnictwem i rozwoju rolnictwa (Servicios de Investigación Agraria y Extensión Agraria) utworzony przez rząd Aragonii. Celem procesu była poprawa jakości i ujednolicenie produktu sprzedawanego pod nazwą „Melocotón de Calanda”. W ten sposób w obszarze produkcji owoców „Melocotón de Calanda” wybrano do sklonowana najbardziej reprezentatywne egzemplarze lokalnej odmiany „Tardíos amarillos” o najlepszych właściwościach rolniczych i jakości owoców (Espada et al., 1991). Spośród wybranych we wstępnej selekcji egzemplarzy w hiszpańskim urzędzie ochrony odmian roślin (Oficina Española de Variedades Vegetales) przy hiszpańskim ministerstwie rolnictwa zarejestrowano następujące odmiany: Jesca (nr. 1989/2450), Calante (nr. 1989/2447) oraz Evaisa (nr. 1989/2449), które obecnie stanowią podstawę upraw owoców objętych ChNP „Melocotón de Calanda”.

PODSUMOWANIE: Charakterystyka miejscowej odmiany „Tardíos amarillos de Calanda” i jej wybranych klonów jest efektem przystosowania się tych roślin do środowiska, z którego się wywodzą.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (4))

http://www.aragon.es/estaticos/GobiernoAragon/Departamentos/AgriculturaGanaderiaMedioAmbiente/AgriculturaGanaderia/Areas/08_Calidad_Agroalimentaria/02_Alimentos_calidad_diferenciada/pliegodecondicionesMelocotondeCalanda.pdf

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(4)  Porównaj: przypis 3.

---

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/27 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/27

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2, lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 179/08

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„TŘEBOŇSKÝ KAPR”

NR WE: CZ-PGI-0105-0377-08.07.2011

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

| — |  | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — |  | Obszar geograficzny |
| — | ☒ | Dowód pochodzenia |
| — |  | Metoda produkcji |
| — |  | Związek z obszarem geograficznym |
| — |  | Etykietowanie |
| — |  | Wymogi krajowe |
| — |  | Inne (określić jakie) |

—



Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—



Obszar geograficzny

—

☒

Dowód pochodzenia

—



Metoda produkcji

—



Związek z obszarem geograficznym

—



Etykietowanie

—



Wymogi krajowe

—



Inne (określić jakie)

2.   Rodzaj zmiany (zmian)

| — | ☒ | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — |  | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — |  | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — |  | Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez władze publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—

☒

Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—



Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez władze publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiana (zmiany)

| 1. | Skład mięsa karpia trzebońskiego






  a) | W pkt. 4.2 akapit czwarty streszczenia podano następujące wartości procentowe składników odżywczych w mięsie karpia: sucha masa 23 %, białko 19,2 %, tłuszcze 2,6 %. |
| --- | --- | --- |

1.

Skład mięsa karpia trzebońskiego

a)

W pkt. 4.2 akapit czwarty streszczenia podano następujące wartości procentowe składników odżywczych w mięsie karpia: sucha masa 23 %, białko 19,2 %, tłuszcze 2,6 %.

| b) | W pkt. 4.2 specyfikacji w przedostatnim akapicie podano następujące wartości procentowe składników odżywczych w mięsie karpia:
  Specyfikacja mięsa karpia trzebońskiego: sucha masa 23 %, białko 19,2 %, tłuszcze 2,6 %. Średnia zawartość aminokwasów w tkance mięśniowej (w g/100 g suchej masy): lizyna – 5,54; histydyna – 1,82; arginina – 3,58; treonina – 3,32; glicyna – 3,48; alanina – 4,07; walina – 3,73; metionina – 2,10; izoleucyna – 2,97; leucyna – 5,00.
  Zwracamy się o usunięcie konkretnych danych dotyczących zawartości aminokwasów oraz o sformułowanie informacji o zawartości suchej masy, białka i tłuszczów w następujący sposób (zarówno w specyfikacjach, jak i w streszczeniu):
  Specyfikacja mięsa karpia trzebońskiego: sucha masa 18–26 %, białko 16–23 %, tłuszcze 2–7 %.
  Powodem zmiany jest fakt, że wartości podane pierwotnie w specyfikacji i streszczeniu opierały się na badaniach pewnej określonej próby karpia trzebińskiego (i nadal odpowiadają właściwościom większości produkcji). Niedawno przeprowadzono jednak szereg badań i analiz znacznie większej liczby próbek przy użyciu dokładniejszych metod pomiaru. W ich wyniku stwierdzono, że wartości suchej masy, białka i tłuszczów mogą mieścić się w wyżej określonych przedziałach, nie mając większego wpływu na właściwości organoleptyczne karpia trzebońskiego. Wahania wartości w podanych granicach wynikają przede wszystkim z rodzaju i wartości odżywczej zbóż, którymi dokarmiany jest karp trzeboński. Pomiary, analizy i statystyczną ocenę składu mięsa zawarto w następujących pracach doktorskich: Hůda J. „Produkční účinky obilovin v chovu kapra” („Zboża jako czynnik produkcyjny w hodowli karpia”), 2008, Urbánek. M. „Vliv přikrmování na produkční ukazatele a kvalitu masa tržních kaprů” („Wpływ dokarmiania na wskaźniki produkcyjne i jakość mięsa karpia towarowego”), 2009 i Vejsada P. „Vliv výživy na vybrané kvalitativní vlastnosti masa tržního kapra” (Cyprinus Carpio L.) („Wpływ odżywiania na wybrane właściwości jakościowe mięsa karpia towarowego (Cyprinus Carpio L.) ”), 2008. Wszystkie powyższe prace powstały na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Południowoczeskiego w Czeskich Budziejowicach (Jihočeská univerzita), a pomiarów dokonano w laboratoriach uniwersyteckich. Równocześnie udowodniono, że zawartość poszczególnych aminokwasów w tkance mięśniowej może podlegać znacznym odchyleniom od średnich wartości podanych w specyfikacji, co jednak nie ma wpływu na właściwości smakowe.
  W związku z tą zmianą zdanie „Jeżeli chodzi o właściwości organoleptyczne, karp trzeboński charakteryzuje się wysoką jakością mięsa o niskiej zawartości tłuszczu.” w pkt. 4.2 streszczenia i specyfikacji zastępujemy następującym zdaniem:
  „Jeżeli chodzi o właściwości organoleptyczne, karp trzeboński charakteryzuje się wysoką jakością mięsa o wyważonej zawartości tłuszczów.” |
| --- | --- |

b)

W pkt. 4.2 specyfikacji w przedostatnim akapicie podano następujące wartości procentowe składników odżywczych w mięsie karpia:

Specyfikacja mięsa karpia trzebońskiego: sucha masa 23 %, białko 19,2 %, tłuszcze 2,6 %. Średnia zawartość aminokwasów w tkance mięśniowej (w g/100 g suchej masy): lizyna – 5,54; histydyna – 1,82; arginina – 3,58; treonina – 3,32; glicyna – 3,48; alanina – 4,07; walina – 3,73; metionina – 2,10; izoleucyna – 2,97; leucyna – 5,00.

Zwracamy się o usunięcie konkretnych danych dotyczących zawartości aminokwasów oraz o sformułowanie informacji o zawartości suchej masy, białka i tłuszczów w następujący sposób (zarówno w specyfikacjach, jak i w streszczeniu):

Powodem zmiany jest fakt, że wartości podane pierwotnie w specyfikacji i streszczeniu opierały się na badaniach pewnej określonej próby karpia trzebińskiego (i nadal odpowiadają właściwościom większości produkcji). Niedawno przeprowadzono jednak szereg badań i analiz znacznie większej liczby próbek przy użyciu dokładniejszych metod pomiaru. W ich wyniku stwierdzono, że wartości suchej masy, białka i tłuszczów mogą mieścić się w wyżej określonych przedziałach, nie mając większego wpływu na właściwości organoleptyczne karpia trzebońskiego. Wahania wartości w podanych granicach wynikają przede wszystkim z rodzaju i wartości odżywczej zbóż, którymi dokarmiany jest karp trzeboński. Pomiary, analizy i statystyczną ocenę składu mięsa zawarto w następujących pracach doktorskich: Hůda J. „Produkční účinky obilovin v chovu kapra” („Zboża jako czynnik produkcyjny w hodowli karpia”), 2008, Urbánek. M. „Vliv přikrmování na produkční ukazatele a kvalitu masa tržních kaprů” („Wpływ dokarmiania na wskaźniki produkcyjne i jakość mięsa karpia towarowego”), 2009 i Vejsada P. „Vliv výživy na vybrané kvalitativní vlastnosti masa tržního kapra” (Cyprinus Carpio L.) („Wpływ odżywiania na wybrane właściwości jakościowe mięsa karpia towarowego (Cyprinus Carpio L.) ”), 2008. Wszystkie powyższe prace powstały na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Południowoczeskiego w Czeskich Budziejowicach (Jihočeská univerzita), a pomiarów dokonano w laboratoriach uniwersyteckich. Równocześnie udowodniono, że zawartość poszczególnych aminokwasów w tkance mięśniowej może podlegać znacznym odchyleniom od średnich wartości podanych w specyfikacji, co jednak nie ma wpływu na właściwości smakowe.

W związku z tą zmianą zdanie „Jeżeli chodzi o właściwości organoleptyczne, karp trzeboński charakteryzuje się wysoką jakością mięsa o niskiej zawartości tłuszczu.” w pkt. 4.2 streszczenia i specyfikacji zastępujemy następującym zdaniem:

„Jeżeli chodzi o właściwości organoleptyczne, karp trzeboński charakteryzuje się wysoką jakością mięsa o wyważonej zawartości tłuszczów.”

| 2. | Przetwarzanie karpia trzebońskiego
  W pkt. 4.4 akapit pierwszy specyfikacji i streszczenia znajduje się zdanie:
  „Faktyczna produkcja karpia trzebońskiego, od poboru ikry do wychowu, hodowli i przetwarzania, odbywa się na określonym obszarze zgodnie z certyfikowanym system kontroli jakości ISO 9001:2001 i jest kontrolowana w ramach systemu HACCP (Analiza Zagrożeń i Krytyczny Punkt Kontrolny).”.
  Proponujemy, aby z powyższego zdania wykreślić fragment dotyczący systemu ISO, ponieważ odnosi się do konkretnego oznaczenia dawnego systemu zarządzania jakością, który nie odpowiada obecnie używanym systemom. Systemy zarządzania jakością mogą się zmieniać, nie mają jednak znaczenia dla samego procesu przetwarzania karpia trzebońskiego opisanego w specyfikacji. Przetwarzanie nie musi być nadzorowane według zasad certyfikowanych systemów zarządzania jakością. Pierwsze zdanie pierwszego akapitu pkt. 4.4 otrzymuje brzmienie:
  „Produkcja karpia trzebońskiego, od tarła, przez wychów i przesadzanie aż do przetwarzania, odbywa się na wyznaczonym obszarze i jest kontrolowana w systemie HACCP (analiza zagrożeń i krytyczne punkty kontroli)”. |
| --- | --- |

2.

Przetwarzanie karpia trzebońskiego

W pkt. 4.4 akapit pierwszy specyfikacji i streszczenia znajduje się zdanie:

„Faktyczna produkcja karpia trzebońskiego, od poboru ikry do wychowu, hodowli i przetwarzania, odbywa się na określonym obszarze zgodnie z certyfikowanym system kontroli jakości ISO 9001:2001 i jest kontrolowana w ramach systemu HACCP (Analiza Zagrożeń i Krytyczny Punkt Kontrolny).”.

Proponujemy, aby z powyższego zdania wykreślić fragment dotyczący systemu ISO, ponieważ odnosi się do konkretnego oznaczenia dawnego systemu zarządzania jakością, który nie odpowiada obecnie używanym systemom. Systemy zarządzania jakością mogą się zmieniać, nie mają jednak znaczenia dla samego procesu przetwarzania karpia trzebońskiego opisanego w specyfikacji. Przetwarzanie nie musi być nadzorowane według zasad certyfikowanych systemów zarządzania jakością. Pierwsze zdanie pierwszego akapitu pkt. 4.4 otrzymuje brzmienie:

„Produkcja karpia trzebońskiego, od tarła, przez wychów i przesadzanie aż do przetwarzania, odbywa się na wyznaczonym obszarze i jest kontrolowana w systemie HACCP (analiza zagrożeń i krytyczne punkty kontroli)”.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (3)

„TŘEBOŇSKÝ KAPR”

NR WE: CZ-PGI-0105-0377-08.07.2011

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Třeboňský kapr”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Republika Czeska

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.7 | Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich |
| --- | --- |

Klasa 1.7

Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt. 1

Karp trzeboński należy do gatunku „karp zwyczajny”. Konkretne odmiany ani krzyżówki nie mają wpływu na końcowe właściwości produktu.

Grzbiet karpia trzebońskiego jest ciemnozielony, szary lub szaroniebieski, boki mają barwę żółtozieloną do złotawej, brzuch jest żółtobiały. Płetwy grzbietowa i ogonowa są szare, płetwa ogonowa i odbytowa mają czerwonawy odcień, a płetwy piersiowe i brzuszne są żółtawe lub czerwonawe. Kształt ciała karpia trzebońskiego jest charakterystyczny ze względu na wysoki grzbiet. Karp trzeboński może osiągnąć długość nawet 1 m i wagę powyżej 20 kg. Optymalna masa rzeźna wynosi od 1,20 do 1,80 kg w trzecim roku życia, a 2,40 do 3,20 kg w czwartym roku życia.

Specyfikacja mięsa karpia trzebońskiego: sucha masa 18–26 %, białko 16–23 %, tłuszcze 2–7 %.

Jeżeli chodzi o właściwości organoleptyczne, karp trzeboński charakteryzuje się wysoką jakością mięsa o wyważonej zawartości tłuszczów. Smak mięsa jest delikatny, z rybim posmakiem charakterystycznym dla karpia trzebońskiego.

Karp trzeboński jest wprowadzany na rynek jako ryba żywa lub przetworzona, tj. w postaci mięsa mrożonego, chłodzonego (świeżego), wędzonego lub marynowanego w następujących formach: karp cały, patroszony; karp podzielony na połowy lub porcje, filety lub jadalne podroby z karpia.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych:

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

W stawach przesadkowych ryby żywią się przede wszystkim pokarmem naturalnym (planktonem i bentosem) pobieranym z wody z wyznaczonego obszaru geograficznego, a częściowo są dokarmiane mieszanką paszową złożoną ze śruty zbożowej bez żadnych dodatków. Surowce, z której wytwarzana jest mieszanka paszowa, nie muszą pochodzić z wyznaczonego obszaru geograficznego.

W większych stawach rybnych, w których karp dorasta do wielkości towarowej, ryby żywią się także głównie pokarmem naturalnym (planktonem i bentosem) pobieranym z wody z wyznaczonego obszaru geograficznego, i są dokarmiane zbożem, które nie musi pochodzić z wyznaczonego obszaru geograficznego.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie ryby muszą pochodzić z hodowli w stawach rybnych położonych na wyznaczonym obszarze, tzn. rozmnażanie, chów i przesadzanie muszą być prowadzone na tym obszarze. Przetwarzanie nie musi odbywać się na wyznaczonym obszarze.

Tarlaki do rozmnażania karpia trzebońskiego są wybierane spośród potomstwa znanych ryb, których wygląd (proporcje ciała, rodzaj łusek i barwa) odpowiadają wymaganemu standardowi.

W trakcie wychowu tarlaków na wyznaczonym obszarze prowadzi się selekcję, w ramach której ocenia się wagę, rodzaj łusek oraz stan zdrowia ryb. Manipulację narybkiem i tarlakami ogranicza się do niezbędnego minimum.

Na potrzeby rozmnażania karpia stosuje się metodę tarła sztucznego w kontrolowanym środowisku wylęgarni na wyznaczonym obszarze, gdzie zagwarantowana jest odpowiednia jakość środowiska i wody.

Rozwój zarodka w ikrze odbywa się w specjalnych urządzeniach, w których rozwijają się embriony. Wylęg karpia przenosi się do specjalnych stawów przesadkowych zlokalizowanych również na wyznaczonym obszarze. W tym czasie karp trzeboński żywi się pokarmem naturalnym (planktonem i bentosem), a częściowo jest dokarmiany mieszanką paszową złożoną ze śruty zbożowej bez żadnych dodatków. Narybek karpia pozostawia się w tych stawach przez 1–2 lata, po czym przenosi się do większych stawów rybnych, gdzie przez 1–2 lata ryby dorastają do wielkości towarowej. Na tym etapie karp żywi się w dwóch trzecich pokarmem naturalnym, a w jednej trzeciej jest dokarmiany zbożem. Karmienie ma bezpośredni wpływ na formowanie się i jakość mięsa, a tym samym na ogólną wartość użytkową karpia trzebońskiego. Dokarmianie obsady dostosowuje się do temperatury wody oraz stopnia jej nasycenia tlenem. Uwzględnia się także intensywność pobierania pokarmu uzupełniającego przez obsadę, a także wzrost i stan zdrowia ryb. Stan bieżący ustala się za pomocą regularnych kontroli w punktach dokarmiania oraz za pomocą odłowów kontrolnych.

Do przetrzymywania ryb towarowych po ich odłowieniu wykorzystuje się stawy magazynowe składające się z mniejszych zbiorników wodnych, przez które przepływa woda z wyznaczonego obszaru. W takich stawach eliminuje się błotnisty posmak ryb, a mięso uzyskuje większą wartość i lepszy smak dzięki czystej wodzie bieżącej.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

—

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Nazwę „Třeboňský kapr” (karp trzeboński) stosuje się na potrzeby wprowadzania do obrotu żywych ryb w taki sposób, że w przypadku hurtowych dostaw ryb w zbiornikach transportowych i z wykorzystaniem samochodów dostawczych nazwa ta pojawia się na fakturach, kwitach dostaw i w dokumentach przewozowych i może być umieszczona na danym zbiorniku bądź samochodzie. W przypadku sprzedaży detalicznej, tj. sprzedaży ryb w sklepach i na straganach, sprzedawca jest zobowiązany do wywieszenia w punkcie sprzedaży widocznego napisu „Třeboňský kapr”.

W przypadku ryb przetworzonych, nazwa „Třeboňský kapr” jest w widoczny sposób umieszczona na opakowaniu produktu.

Karpia trzebońskiego sprzedaje się zazwyczaj bez opakowania, jako żywą rybę. Przy takiej formie sprzedaży logo ChOG widnieje na świadectwie handlowym, które otrzymuje odbiorca. Podobnie oznakowane są sklepy i punkty sprzedaży.

Bardzo małą część sprzedaży stanowią produkty przetworzone w opakowaniach, na których widnieje logo ChOG.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar wyznaczony do hodowli karpia trzebońskiego obejmuje stawy rybne zlokalizowane w Kotlinie Trzebońskiej na terenie Trzebońskiego Parku Krajobrazowego. Stawy stanowią system połączony kanałem Zlatá stoka i wpadającymi do niego ciekami wodnymi.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Charakter, cechy szczególne i status regionu

System stawów wodnych na wyznaczonym obszarze geograficznym, połączonych kanałem Zlatá stoka, jest wyjątkowym przykładem układu zbiorników wodnych, liczącym ponad 300 lat. Wiele stawów rybnych między miejscowościami Chlum u Třeboně i Veselí nad Lužnicí łączy kanał Zlatá stoka o długości 48 km, którym do powstałego w ten sposób systemu stawów dopływa woda z rzeki Lužnice. Struktura i funkcja tego systemu stawów wodnych nie mają sobie równych nie tylko w Europie, ale również na całym świecie. Powstały w ten sposób szczególny biotop ma stałe cechy charakterystyczne.

Hodowla karpia w okolicach miasta Třeboň rozwijała się już w XVI w., o czym świadczą pierwsze wzmianki o hodowli karpia według wieku i selekcji tarlaków w dokumentach archiwalnych. O hodowli karpia trzebońskiego wspomina się w wielu publikacjach, takich jak J. Pokorný i in. „Atlas kaprů chovaných v ČR” („Atlas odmian karpia hodowanych w Republice Czeskiej”) lub J. Šusta „Pět století rybničního hospodářství v Třeboni” („Pięć wieków hodowli ryb w mieście Třeboň”). Oznaczenie „Třeboňský kapr”, dotyczące karpi z wyznaczonego obszaru geograficznego, jest w użyciu od ponad 100 lat.

Przemyślana sieć sztucznych kanałów i stawów rybnych, budowana w kilku etapach od czasów średniowiecza po dzień dzisiejszy, jest doskonałym przykładem systemu stopniowych, skoordynowanych ingerencji w krajobraz, których dokonano w sposób wrażliwy, wykorzystując lokalne warunki przyrodnicze.

Do najcenniejszych biotopów, wyjątkowych nie tylko w Czechach, ale w całej Europie, należą rozległe mokradła, wraz z zachowanymi zbiorowiskami roślinnymi i związanymi z nimi zespołami bezkręgowców. Innymi nie mniej cennymi elementami są rozległe systemy stawów rybnych z wtórnymi zbiorowiskami strefy przybrzeżnej, które często zastępują pierwotne biotopy terenów podmokłych.

Geologia

Znacząca część regionu Třeboňsko pokrywa się z jednolitym geomorfologicznie obszarem Kotliny Trzebońskiej (Třeboňská pánev), a w szczególności z zachodnią, płaską, sedymentacyjną częścią Kotliny Łomnickiej oraz, w części wschodniej, z tworzonym przez podłoże krystaliczne pogórzem Kardašořečická pahorkatina. Kotlina Trzebońska jest nieznacznie nachylona w kierunku z południa na północ.

Klimat

Klimat regionu Třeboňsko, w szczególności na obszarze kotliny, jest w pewnym stopniu specyficzny i różni się od obszarów z nim sąsiadujących, co wynika z jego położenia i geomorfologii, a także dużej powierzchni występujących na nim zbiorników wodnych. Średnia roczna temperatura jest wyższa niż można by się spodziewać na takiej wysokości, a usłonecznienie rzeczywiste jest duże. W okresie letnim często występują obfite deszcze. Charakterystycznym zjawiskiem na terenie Kotliny Trzebońskiej są częste szczególnie w chłodniejszych okresach roku inwersje temperatury w warunkach bezwietrznych, kiedy to w kotlinie występują dłuższe okresy stagnacji mas powietrza. W takich warunkach często występuje mgła. Negatywny wpływ tych inwersji, polegający na niedostatecznej wentylacji, nie jest na szczęście zbyt silny: zanieczyszczenie powietrza w kotlinie nie zwiększa się znacząco, ponieważ nie ma w niej zbyt wielu źródeł emisji.

Obszary chronione

W regionie Třeboňsko znajdują się dwa obszary (składające się z wielu oddzielnych lokalizacji), które ujęto w wykazie obszarów wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, chronionych na mocy konwencji ramsarskiej.

Kolejnym dowodem na szczególny charakter ekosystemu tego regionu jest fakt, że Třeboňsko jest już od wielu lat klasyfikowane przez federację Birdlife International jako ostoja ptaków (IBA – Important Bird Area). Třeboňsko należy również do sieci obszarów chronionych NATURA 2000 (SPA i SAC).

5.2.   Specyfika produktu

Z punktu widzenia właściwości organoleptycznych charakterystyczną cechą karpia trzebońskiego jest wysoka jakość mięsa o jędrnej konsystencji, z wyważoną zawartością suchej masy, białka i tłuszczów, dzięki czemu mięso wyjątkowo dobrze nadaje się do dalszych zabiegów kulinarnych. Smak mięsa jest delikatny, z typowym, przyjemnym rybim posmakiem charakterystycznym dla karpia trzebońskiego.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a szczególnymi cechami jakościowymi, renomą lub innymi właściwościami produktu

Na ekologicznie czystym obszarze geograficznym, będącym częścią parku krajobrazowego Třeboňsko, znajduje się system stawów rybnych połączonych kanałem Zlatá stoka, zasilanych wodą z rzeki Lužnice. System stawów rybnych tworzy specyficzny biotop o określonych cechach charakterystycznych, które mają wpływ na końcowe właściwości produktu. Panujące na wyznaczonym obszarze warunki sprzyjają produkcji planktonu i bentosu stanowiących naturalne pożywienie dla karpia. Wysokiemu poziomowi substancji odżywczych sprzyjają także szczególne warunki geologiczne i klimatyczne, opisane w pkt. 5.1. Wszystkie te cechy tworzą specyficzny biom, w którym, dzięki czystości środowiska, wody i powietrza, panują warunki sprzyjające produkcji wystarczającej ilości naturalnego pożywienia dla karpi. Wszystkie powyższe fakty świadczą o związku między wyznaczonym obszarem geograficznym a końcowymi właściwościami produktu. Dzięki opisanym czynnikom karp trzeboński różni się od innych karpi hodowanych na innych terenach i charakteryzuje się specyficznym smakiem i wyważonymi proporcjami suchej masy, białka i tłuszczów. Swój typowy smak karp zawdzięcza hodowli w czystej wodzie wysokiej jakości na wyznaczonym obszarze, oddziaływaniu warunków przyrodniczych i geograficznych, wpływowi specyficznego podłoża Kotliny Trzebińskiej, a przede wszystkim odżywianiu głównie naturalnym pokarmem złożonym z planktonu występującego w wodzie na wyznaczonym obszarze, uzupełnianym paszą.

Hodowla karpi na wyznaczonym obszarze ma ponad 300-letnią tradycję, a oznaczenie „Třeboňský kapr” w odniesieniu do produktu o specyficznych właściwościach stosuje się nieprzerwanie od ponad 100 lat.

Od 1974 r. podlega ono ochronie jako czeska nazwa pochodzenia nr 54 „Třeboňský kapr” (Wittingauer Karpfen) oraz jako międzynarodowa nazwa pochodzenia „Třeboňský kapr” (Wittingauer Karpfen), chroniona międzynarodowymi zapisami nr 53 z 22.11.1967 r. oraz nr 836 z 6.12.2000 r. na podstawie porozumienia lizbońskiego. Ponadto ochrona oznaczenia „Třeboňský kapr” jest przedmiotem umów dwustronnych w sprawie ochrony nazw pochodzenia zawartych między Republiką Czeską a Austrią, Portugalią i Szwajcarią.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (4))

http://isdv.upv.cz/portal/pls/portal/portlets.ops.det?popk=79&plang=cs

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(4)  Porównaj: przypis 3.

---

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/33 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/33

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 179/09

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„SELLES-SUR-CHER”

NR WE: FR-PDO-0117-0976-26.01.2012

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

| — |  | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — |  | Obszar geograficzny |
| — | ☒ | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — | ☒ | Związek z obszarem geograficznym |
| — | ☒ | Etykietowanie |
| — | ☒ | Wymogi krajowe |
| — |  | Inne (określić jakie) |

—



Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—



Obszar geograficzny

—

☒

Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—

☒

Związek z obszarem geograficznym

—

☒

Etykietowanie

—

☒

Wymogi krajowe

—



Inne (określić jakie)

2.   Rodzaj zmiany (zmian)

| — |  | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — |  | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — |  | Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—



Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—

☒

Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—



Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiana (zmiany)

3.1.   Rozdział 2: Opis produktu

| — | W następstwie zmiany przepisów dotyczących dodatków pojęcie „popiół roślinny” zastąpiono pojęciem „węgiel roślinny”. |
| --- | --- |

—

W następstwie zmiany przepisów dotyczących dodatków pojęcie „popiół roślinny” zastąpiono pojęciem „węgiel roślinny”.

| — | Zmiana wielkości sera: uściślono informacje dotyczące kształtu sera (około 10 cm na 9 cm), co jest bardziej zgodne z wielkością formy. |
| --- | --- |

—

Zmiana wielkości sera: uściślono informacje dotyczące kształtu sera (około 10 cm na 9 cm), co jest bardziej zgodne z wielkością formy.

Uzupełniono opis sera. Ser ma barwę, w której przeważa kolor popielatoszary, mniej więcej jednolity. W przekroju ser ma barwę kości słoniowej, jest matowy, gładki i jednolity ze spójną, cienką i regularną skórką. Świeże zapachy kozie zmieniają się w trakcie dojrzewania w nuty grzybowe i kozie. Konsystencja jest świeża i rozpływająca się w ustach. Smak charakteryzuje się równowagą między nutą słoną, kwaśną i gorzką. Usunięto pojęcie „miękki”, ponieważ nie stosuje się go w odniesieniu produkcji serów kozich (chodzi o produkcję będącą wynikiem fermentacji mlekowej). Usunięto również pojęcia „mniej lub bardziej niebieska pleśń na powierzchni” charakteryzujące dojrzałe sery produkowane w gospodarstwach, których dojrzewanie trwało dłużej niż przez minimalny okres dojrzewania i które stanowią obecnie jedynie bardzo marginalną część produkcji

Uściślono masę całkowitą suchej masy: 55 gramów na ser.

3.2.   Rozdział 4: Dowody potwierdzające, że produkt pochodzi z obszaru geograficznego

| — | Identyfikowalność: w celu zwiększenia gwarancji pochodzenia wszystkie podmioty muszą zgłaszać wyprodukowane ilości i posiadać system identyfikowalności pozwalający na śledzenie produktu od etapu produkcji do etapu wprowadzenia do obrotu. |
| --- | --- |

—

Identyfikowalność: w celu zwiększenia gwarancji pochodzenia wszystkie podmioty muszą zgłaszać wyprodukowane ilości i posiadać system identyfikowalności pozwalający na śledzenie produktu od etapu produkcji do etapu wprowadzenia do obrotu.

3.3.   Rozdział 5: Metoda produkcji

W celu powiązania produktu z obszarem zmieniono kilka punktów specyfikacji:

5.1:   produkcja mleka

| — | hodowla koźląt płci żeńskiej przeznaczonych do odnowienia stada odbywa się w 80 % na obszarze geograficznym w celu ograniczenia zagrożeń dla zdrowia i preferowania cech genetycznych dostosowanych do środowiska; |
| --- | --- |

—

hodowla koźląt płci żeńskiej przeznaczonych do odnowienia stada odbywa się w 80 % na obszarze geograficznym w celu ograniczenia zagrożeń dla zdrowia i preferowania cech genetycznych dostosowanych do środowiska;

| — | kozy pochodzą z rasy Alpine, Saanen lub ze skrzyżowania tych dwóch ras, ponieważ są one od dawna przystosowane do warunków regionu; |
| --- | --- |

—

kozy pochodzą z rasy Alpine, Saanen lub ze skrzyżowania tych dwóch ras, ponieważ są one od dawna przystosowane do warunków regionu;

| — | uniezależnienie stada od pór roku pozwala wydłużyć okres produkcji bez pogarszania jakości produktu; |
| --- | --- |

—

uniezależnienie stada od pór roku pozwala wydłużyć okres produkcji bez pogarszania jakości produktu;

| — | powierzchnia przypadająca na jedną kozę w koźlarni wynosi co najmniej 1,5 m2; |
| --- | --- |

—

powierzchnia przypadająca na jedną kozę w koźlarni wynosi co najmniej 1,5 m2;

| — | co najmniej 75 % paszy pochodzi z wyznaczonego obszaru, czyli co najmniej średnio 825 kg masy suchej rocznie; |
| --- | --- |

—

co najmniej 75 % paszy pochodzi z wyznaczonego obszaru, czyli co najmniej średnio 825 kg masy suchej rocznie;

| — | dawka pokarmowa zawiera co najmniej 550 kg masy suchej pasz objętościowych: w celu zapewnienia tej dawki określono minimalną powierzchnię paszową wynoszącą 1 000 m2 na kozę; |
| --- | --- |

—

dawka pokarmowa zawiera co najmniej 550 kg masy suchej pasz objętościowych: w celu zapewnienia tej dawki określono minimalną powierzchnię paszową wynoszącą 1 000 m2 na kozę;

| — | w celu kontrolowania dopuszczanej do użycia paszy dodano wykaz dozwolonych pasz pochodzących z obszaru geograficznego; |
| --- | --- |

—

w celu kontrolowania dopuszczanej do użycia paszy dodano wykaz dozwolonych pasz pochodzących z obszaru geograficznego;

| — | stosowanie paszy owijanej ograniczono do 350 kg masy suchej rocznie na jedną kozę, a poziom masy suchej w paszy owijanej musi przekraczać 50 %; |
| --- | --- |

—

stosowanie paszy owijanej ograniczono do 350 kg masy suchej rocznie na jedną kozę, a poziom masy suchej w paszy owijanej musi przekraczać 50 %;

| — | stosowanie kiszonki z trawy i z kukurydzy jest dozwolone do dnia 31 grudnia 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stosowanie kiszonki z trawy i z kukurydzy jest dozwolone do dnia 31 grudnia 2014 r.;

| — | dodano dokładniejsze informacje dotyczące uzupełniającej dawki pokarmowej; |
| --- | --- |

—

dodano dokładniejsze informacje dotyczące uzupełniającej dawki pokarmowej;

| — | GMO są zabronione. |
| --- | --- |

—

GMO są zabronione.

5.2:   przetwarzanie

| — | dopuszcza się dojrzewanie mleka przed zaprawieniem podpuszczką: praktyka ta pozwala poprawić zdolność mleka do przetwarzania na ser, a tym samym wyrazić jego potencjał aromatyczny; |
| --- | --- |

—

dopuszcza się dojrzewanie mleka przed zaprawieniem podpuszczką: praktyka ta pozwala poprawić zdolność mleka do przetwarzania na ser, a tym samym wyrazić jego potencjał aromatyczny;

| — | czas powstawania skrzepu wynosi od 18 do 48 godzin w temperaturze poniżej 25 °C w celu zagwarantowania mlecznych właściwości skrzepu; |
| --- | --- |

—

czas powstawania skrzepu wynosi od 18 do 48 godzin w temperaturze poniżej 25 °C w celu zagwarantowania mlecznych właściwości skrzepu;

| — | dozwolone jest krojenie; |
| --- | --- |

—

dozwolone jest krojenie;

| — | odcedzanie serwatki przeprowadza się ręcznie lub przez odpompowywanie (wstępne odsączanie na płótnie jest zabronione); |
| --- | --- |

—

odcedzanie serwatki przeprowadza się ręcznie lub przez odpompowywanie (wstępne odsączanie na płótnie jest zabronione);

| — | uściślono warunki ponownego wykorzystywania skrzepu mrożonego; |
| --- | --- |

—

uściślono warunki ponownego wykorzystywania skrzepu mrożonego;

| — | dopuszczonymi składnikami są: podpuszczka, węgiel roślinny, kultury starterowe, chlorek wapnia i sól; |
| --- | --- |

—

dopuszczonymi składnikami są: podpuszczka, węgiel roślinny, kultury starterowe, chlorek wapnia i sól;

| — | wyjęcie z formy następuje 18 do 48 godzin po umieszczeniu w formie; |
| --- | --- |

—

wyjęcie z formy następuje 18 do 48 godzin po umieszczeniu w formie;

| — | określenie wielkości formy uściśla wymiary i kąty (formy nie zmieniono); |
| --- | --- |

—

określenie wielkości formy uściśla wymiary i kąty (formy nie zmieniono);

| — | czas między zaprawieniem podpuszczką a wyjęciem sera z formy wynosi od 44 do 72 godzin; |
| --- | --- |

—

czas między zaprawieniem podpuszczką a wyjęciem sera z formy wynosi od 44 do 72 godzin;

| — | możliwe jest stosowanie informacji o produkcji sera w gospodarstwie, jeżeli od pierwszego udoju mleka wykorzystywanego w produkcji minęło mniej niż 24 godziny i nie dodano skrzepu mrożonego; |
| --- | --- |

—

możliwe jest stosowanie informacji o produkcji sera w gospodarstwie, jeżeli od pierwszego udoju mleka wykorzystywanego w produkcji minęło mniej niż 24 godziny i nie dodano skrzepu mrożonego;

| — | przewóz serów przez podmiot prowadzący dojrzewalnię musi odbywać się w temperaturze dodatniej poniżej 10 °C; |
| --- | --- |

—

przewóz serów przez podmiot prowadzący dojrzewalnię musi odbywać się w temperaturze dodatniej poniżej 10 °C;

3.4.   Rozdział 6: Dowody uzasadniające związek z obszarem geograficznym

Zmieniono sposób zredagowania części dotyczącej związku z obszarem geograficznym w celu podzielenia tekstu na trzy części.

Rozdział 6.1:   specyfika obszaru geograficznego

Rozdział ten uzupełniono w celu wykazania lub wzmocnienia następujących elementów:

| — | rozwój wydajnej produkcji serów kozich w środowisku ubogim pod względem agronomicznym; |
| --- | --- |

—

rozwój wydajnej produkcji serów kozich w środowisku ubogim pod względem agronomicznym;

| — | różnorodność obszaru umożliwiająca produkcję zróżnicowanej paszy; |
| --- | --- |

—

różnorodność obszaru umożliwiająca produkcję zróżnicowanej paszy;

| — | historyczne podstawy technologii opartej na fermentacji mlekowej; |
| --- | --- |

—

historyczne podstawy technologii opartej na fermentacji mlekowej;

| — | rola dojrzewalni w normalizacji kształtu sera. |
| --- | --- |

—

rola dojrzewalni w normalizacji kształtu sera.

Rozdział 6.2:   specyfika produktu

Wymieniono w nim główne właściwości „Selles-sur-Cher”.

Rozdział 6.3:   zależność między obszarem i specyfiką produktu

W rozdziale tym wykazano związki między czynnikami naturalnymi obszaru i oryginalnością sera.

3.5.   Rozdział 7: Odniesienia do struktury kontroli

Rozdział ten zaktualizowano, uwzględniając reformę INAO. W ramach tej reformy grupa wybrała jednostkę certyfikującą, Qualisud.

3.6.   Rozdział 8: Etykietowanie

Umieszczanie na etykiecie symbolu ChNP Unii Europejskiej jest obowiązkowe.

3.7.   Rozdział 9: Wymogi krajowe

W rozdziale tym przedstawiono tabelę zawierającą główne elementy określające plan kontroli.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (3)

„SELLES-SUR-CHER”

NR WE: FR-PDO-0117-0976-26.01.2012

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Selles-sur-Cher”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.3. | Sery |
| --- | --- |

Klasa 1.3.

Sery

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Ser ma kształt płaskiego krążka o pochyłych brzegach, przypominającego lekko ścięty stożek, o średnicy około 9 cm i grubości około 3 cm. Ser, o mlecznych właściwościach, obsypany popiołem z węgla roślinnego.

Skórka ma mniej więcej jednolitą popielatoszarą barwę. W przekroju ser ma barwę kości słoniowej, jest matowy, gładki i jednolity ze spójną, cienką i regularną skórką. Na początku charakteryzuje się świeżymi zapachami kozimi, które zmieniają się pod koniec dojrzewania w nuty „grzybowe” i „kozie”. Konsystencja jest świeża, rozpływająca się w ustach i nieco gęstawa. W ustach charakteryzuje się równowagą między smakiem słonym, kwaśnym i gorzkim.

Ser zawiera co najmniej 45 gram tłuszczu na 100 gram sera po pełnym wysuszeniu. Masa całkowita suchej masy nie może być mniejsza niż 55 gramów.

Okres dojrzewania wynosi co najmniej 10 dni od zaprawienia podpuszczką.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

„Selles-sur-Cher” produkuje się wyłącznie z surowego, pełnego mleka kóz rasy Alpine, Saanen lub pochodzących ze skrzyżowania tych dwóch ras. Koźlęta płci żeńskiej przeznaczone do odnowienia stada pochodzą w co najmniej 80 % z obszaru geograficznego.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

W celu zapewnienia ścisłego związku między obszarem i produktem całkowita dawka pokarmowa kóz mlecznych zawiera średnio w ujęciu rocznym co najmniej 75 % paszy pochodzącej z obszaru geograficznego, czyli co najmniej 825 kg masy suchej.

Całkowita roczna dawka pokarmowa kozy mlecznej zawiera co najmniej 550 kg masy suchej pasz objętościowych. Dozwolone pasze przedstawiono w pozytywnym wykazie.

Powierzchnia paszowa odpowiada powierzchni co najmniej równej 1 000 m2 na kozę mleczną. Powierzchnia ta należy do gospodarstwa lub obejmuje odpowiadającej jej powierzchnie w przypadku pasz nabytych.

Zezwala się na stosowanie paszy owijanej, pod warunkiem że nie przekracza ona 350 kg masy suchej rocznie na jedną kozę mleczną. Poziom masy suchej w paszy owijanej musi przekraczać 50 %.

Uzupełniająca dawka pokarmowa, składająca się z pasz treściwych (bogatych w azot lub wysokoenergetycznych) lub z suszu paszowego uzyskanego metodą sztucznego suszenia, stanowi najwyżej 550 kg masy suchej podawanej kozie mlecznej w ciągu roku. Produkuje się ją w ilości co najmniej 275 kg na obszarze geograficznym określonym w pkt 4. Dozwolone pasze tworzące uzupełniającą dawkę pokarmową przedstawiono w pozytywnym wykazie.

System żywienia oparty na koncentracie słomy i stosowanie kiszonki z trawy i z kukurydzy są zabronione.

Stosowanie kiszonki z trawy i z kukurydzy jest dozwolone do dnia 31 grudnia 2014 r.

Zakazuje się prowadzenia upraw transgenicznych na całym obszarze gospodarstwa produkującego mleko przeznaczone do przetworzenia w produkt objęty chronioną nazwą pochodzenia „Selles-sur-Cher”. W żywieniu zwierząt można stosować jedynie rośliny i mieszanki paszowe uzupełniające pochodzące z produktów nietransgenicznych.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja mleka, jego przetwarzanie i dojrzewanie serów muszą odbywać się na obszarze geograficznym określonym w pkt 4.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Brak

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Każdy ser „Selles-sur-Cher” wprowadzany do obrotu musi być obowiązkowo opatrzony etykietami. Na etykiecie serów musi znajdować się nazwa pochodzenia „Selles-sur-Cher” pisana czcionką w rozmiarze równym co najmniej dwóm trzecim rozmiaru największej czcionki użytej na etykiecie. Na etykiecie znajduje się również logo ChNP Unii Europejskiej.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny składa się z następujących kantonów:

| | Cher (18): Graçay, Lury-sur-Arnon, Vierzon II (gminy Massay, Méry-sur-Cher, Saint-Hilaire-de-Court, Thénioux, Vignoux-sur-Barangeon). |
| --- | --- |

Cher (18): Graçay, Lury-sur-Arnon, Vierzon II (gminy Massay, Méry-sur-Cher, Saint-Hilaire-de-Court, Thénioux, Vignoux-sur-Barangeon).

| | Indre (36): Valançay, Issoudin Nord, Saint-Christophe-en-Bazelle, Vatan. |
| --- | --- |

Indre (36): Valançay, Issoudin Nord, Saint-Christophe-en-Bazelle, Vatan.

| | Loir-et-Cher (41): Contres, Montrichard, Saint-Aignan, Mennetou-sur-Cher, Romorantin-Lanthenay Nord, Romorantin-Lanthenay Sud, Selles-sur-Cher. |
| --- | --- |

Loir-et-Cher (41): Contres, Montrichard, Saint-Aignan, Mennetou-sur-Cher, Romorantin-Lanthenay Nord, Romorantin-Lanthenay Sud, Selles-sur-Cher.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Czynniki naturalne

Znajdujący się na zachód od zalesionego masywu Sologne i u zetknięcia Touraine, Berry i Sologne obszar geograficzny „Selles-sur-Cher” obejmuje rozległy płaskowyż podzielony na osi wschód-zachód doliną Cher.

Na południowym brzegu tej rzeki rozpościera się region Boischaut, a na północnym brzegu południowa część Gâtine tourangelle.

Płycizny Gâtine tourangelle stanowią rozległe złoża mułów rozwiniętych na podłożu zbudowanym z wapieni z Beauce. W znacznym stopniu otwarty krajobraz występuje naprzemiennie z rejonami pastwisk poprzecinanych zadrzewieniami (bocage), na których chów występuje na bardzo dużą skalę.

Dolina Cher charakteryzuje się żółtym tufitem z Turenii (tureńskim). Na jej zboczach lub w dolinach pobocznych działalność rolnicza jest w znacznym stopniu ukierunkowana na uprawę winorośli.

Boischaut leży na wapieniach z krzemieniami, na których widać również muły płaskowyżowe. Systemy rolnicze są w znacznym stopniu ukierunkowane na uprawę mieszaną i chów.

Na ubogich i trudnych obszarach leżących na granicy omawianych regionów chów kóz, wprowadzony bardzo dawno, stanowi obecnie jedną z niewielu możliwości wykorzystania tych gruntów, w niewielkim stopniu wykorzystywanych na uprawę winorośli i zbóż.

Rozwojowi gospodarki opartej na produktach pochodzących od kóz sprzyjał również fakt, że dolina Cher była zawsze bardzo ważną osią komunikacyjną na osi wschód-zachód zarówno w zakresie przepływów ludzi (przekazywanie zwyczajów i umiejętności w zakresie serowarstwa), jak i przepływów handlowych (oś handlowa Nantes-Lyon).

Obszar produkcji charakteryzuje się pośrednim klimatem oceanicznym, w którym wpływ kontynentalny staje się stopniowo coraz bardziej intensywny zgodnie z gradientem zachód-wschód. Średnie opady wahają się między 650 i 750 mm rocznie i rozkładają się na przestrzeni całego roku. Temperatury są łagodne ze stosunkowo dużymi różnicami między temperaturami zimowymi i letnimi (średnia temperatura w styczniu wynosi 4,8 °C, a w lipcu 18,9 °C). Łagodne zimy i rzadko suche lata umożliwiają uprawę wielu roślin zbożowych i roślin paszowych, niezbędnych w żywieniu kóz.

Czynniki ludzkie

Ser „Selles-sur-Cher” był początkowo produkowany na potrzeby własne, najczęściej przez kobiety, które przyjęły technologię opartą na fermentacji mlekowej i na elastycznych okresach technologicznych, które można było pogodzić z innymi obowiązkami gospodarskimi i rodzinnymi.

W celu przeprowadzenia dojrzewania ser umieszczano w piwnicy, pomieszczeniu sąsiadującym z gospodarstwem, znajdującym się często od strony północnej. Stosowanie popiołu, a następnie proszku z węgla drzewnego zmieszanego z solą, zapewniało jakość podczas dojrzewania.

Pod koniec XIX wieku osoby odbierające produkty z gospodarstw, zwane coquetiers, przyjeżdżały regularnie do gospodarstwa, aby odbierać jaja i drób, ale także sery. Niektóre wyspecjalizowały się w tej działalności, odbierając świeże sery w celu obsypania ich popiołem i przeprowadzenia ich dojrzewania przed wprowadzeniem ich do obrotu.

Głównym centrum odbioru i odprzedaży tych serów było miasto Selles-sur-Cher. W rezultacie sery nazwano nazwą miejsca ich dojrzewania.

Na początku XX wieku produkcja serów kozich stopniowo wzrastała w celu zapewnienia zaopatrzenia dla miast przemysłowych: Tours, Blois, Vierzon, Châteauroux, Paryż, Lyon itd. Ten wzrost produkcji produktów kozich łączył się z rozwojem technik chowu (swobodna stabulacja, dojarka, wprowadzenie ras Alpine i Saanen w celu ulepszenia ras lokalnych) i środków profilaktycznych i weterynaryjnych (przeciwpasożytniczych, antybiotyków). Spowodował on szybką specjalizację producentów produktów kozich, zarówno w sektorze mleczarskim, jak i w sektorze hodowlanym (sprzedawcy bezpośredni lub dostarczający do dojrzewalni), i powstawanie spółdzielni mleczarskich.

Ser objęty ChNP „Selles-sur-Cher” został następnie uznany za chronioną nazwę pochodzenia (appellation d'origine contrôlée) na mocy dekretu z dnia 21 kwietnia 1975 r.

5.2.   Specyfika produktu

„Selles-sur-Cher” jest serem przygotowywanym z pełnego, surowego mleka koziego, lekko zaprawionego podpuszczką, na bazie skrzepu mlecznego.

Sery soli się na powierzchni i posypuje popiołem z węgla roślinnego. Okres dojrzewania wynosi co najmniej 10 dni od zaprawienia podpuszczką.

„Selles-sur-Cher” wyróżnia się:

| | charakterystycznym kształtem lekko ściętego stożka; |
| --- | --- |

charakterystycznym kształtem lekko ściętego stożka;

| | masą barwy kości słoniowej, matową, o gładkiej i jednolitej konsystencji; |
| --- | --- |

masą barwy kości słoniowej, matową, o gładkiej i jednolitej konsystencji;

| | mlecznymi właściwościami, które stopniowo słabną podczas dojrzewania; |
| --- | --- |

mlecznymi właściwościami, które stopniowo słabną podczas dojrzewania;

| | powierzchniowym posypaniem popiołem nadającym skórce barwę, która wraz z dojrzewaniem zmienia się z popielatej w szaroniebieskawą. Skórka składa się głównie z Geotrichum i z drożdży. |
| --- | --- |

powierzchniowym posypaniem popiołem nadającym skórce barwę, która wraz z dojrzewaniem zmienia się z popielatej w szaroniebieskawą. Skórka składa się głównie z Geotrichum i z drożdży.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

W różnych rejonach o słabym potencjale agronomicznym, koza okazała się bardzo szybko być „krową ubogiego”, umożliwiając wykorzystanie ubogich gleb.

Piaszczyste i piaszczysto-gliniaste tereny zachodniej Sologne i doliny Cher, jak również klimat tego regionu, zdecydowały o stosowaniu szczególnych systemów pasz, opartych na produkcji paszy suchej będącej podstawą dawki pokarmowej kóz. Konieczności produkowania paszy suchej towarzyszyło wykorzystywanie użytków zielonych, które cieszyły się słabym zainteresowaniem agronomicznym (przykład wilgotnych równin Fouzon), zakorzeniając tym samym dynamiczne wytwarzanie produktów kozich na obszarach niezbyt sprzyjających innym rodzajom produkcji. Jeszcze obecnie instalacje do wytwarzania produktów kozich znajdują się w tych rejonach, które nie przyciągają innej działalności rolniczej, takiej jak uprawa winorośli lub uprawa zbóż.

Wymogi w zakresie samowystarczalności paszowej wprowadzone w specyfikacji stanowią kontynuację tradycji żywienia stad opartą na uprawie użytków zielonych. Hodowcy, wybierając kozy przystosowane do środowiska i do warunków żywienia, zdolne dostarczać mleko dobrej jakości odpowiednie do produkcji sera, umożliwiają serowarowi osiągnięcie cech charakterystycznych żywności i flory bakteryjnej mleka. W związku z tym czynniki takie jak samowystarczalność żywieniowa, przestrzeganie minimalnej włóknistości w dawce pokarmowej (poziom celulozy), hodowla koźląt płci żeńskiej przeznaczonych do odnowienia stada (kontrola genetyczna) na obszarze geograficznym gwarantują utrzymanie tych umiejętności.

Normalizacja formy sera jest skutkiem powiązań z dojrzewalniami. Ser „Selles-sur-Cher” jest dość duży jak na ser mleczny. Rodzaj tradycyjnie stosowanej formy (forma z dnem), czas powstawania skrzepu (18 do 48 godzin w temperaturze poniżej 25 °C) i czas odsączania w formach powodują, że dojrzewanie rozpoczyna się od dość wilgotnego skrzepu.

O ile początkowo obsypanie popiołem ułatwiało przechowywanie serów w magazynie, a następnie w dojrzewalni, obecnie węgiel roślinny i sól tworzą wraz z florą bakteryjną na powierzchni skórki zespół cech, które zapewniają regulację podczas wymiany z dojrzewalnią, w której utrzymuje się dość wysoką i stałą temperaturę. Technika ta ma wpływ na konsystencję i na rozwijanie się zapachów.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (4))

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCSelles-sur-Cher.pdf

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(4)  Porównaj: przypis 3.

---

| 25.6.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 179/40 |
| --- | --- | --- | --- |

25.6.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 179/40

---

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 179/10

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„JAMÓN DE TREVÉLEZ”

NR WE: ES-PGI-0105-0997-11.05.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

| — |  | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — |  | Obszar geograficzny |
| — | ☒ | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — |  | Związek z obszarem geograficznym |
| — |  | Etykietowanie |
| — | ☒ | Wymogi krajowe |
| — | ☒ | Inne (określić jakie) |

—



Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—



Obszar geograficzny

—

☒

Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—



Związek z obszarem geograficznym

—



Etykietowanie

—

☒

Wymogi krajowe

—

☒

Inne (określić jakie)

2.   Rodzaj zmian

| — | ☒ | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — |  | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — |  | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — |  | Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—

☒

Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—



Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiany

3.1.   Zastąpienie w całym dokumencie tradycyjnego terminu „szczególna nazwa” terminem „chronione oznaczenie geograficzne”

UZASADNIENIE: W art. 8 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. przewidziano możliwość stosowania oznaczenia ChNP/ChOG lub równoważnych krajowych tradycyjnych znaków (przepis ten został wprowadzony do hiszpańskiego porządku prawnego na mocy zarządzenia z dnia 25 stycznia 1994 r. opublikowanego w hiszpańskim dzienniku urzędowym BOE nr 23 z dnia 27 stycznia 1994 r.). W obowiązującym obecnie prawodawstwie nie przewidziano możliwości stosowania krajowych tradycyjnych nazw, a tylko oznaczenia lub symbole wspólnotowe, zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r., które weszło w życie dnia 1 maja 2009 r., bez uszczerbku dla produktów wprowadzanych do obrotu przed tą datą.

3.2.   Opis produktu: Zawartość soli (pkt B: Opis produktu)

Zapis w istniejącym akapicie:

„Zawartość soli: określona jako maksymalna zawartość chlorku sodu w wysokości 10 % w suchej masie beztłuszczowej, na podstawie analizy pozbawionej skóry porcji szynki poprzecznie wyciętej 4 cm od główki kości udowej.”.

Słowa „w suchej masie beztłuszczowej” zastąpiono sławami „w próbce produktu w jego naturalnej postaci”.

UZASADNIENIE: Obecnie nie obowiązuje już zasada, że wyniki należy przedstawić w odniesieniu do danego rodzaju próbki, a w związku z tym, że podanie zawartości soli w odniesieniu do pozbawionej tłuszczu i suchej próbki nie wskazuje wyraźnie konsumentowi ilości soli, którą spożywa, konsumując produkt, zadecydowano o stosowaniu terminologii bardziej zbliżonej do rzeczywistości i łatwiejszej do zrozumienia. Z punktu widzenia konsumenta informacja o słonym lub niesłonym smaku tego produktu jest bardziej dokładna w przypadku odniesienia do produktu w jego naturalnej postaci niż w przypadku odniesienia do pozbawionej tłuszczu i suchej próbki, która w żadnym wypadku nie dociera do konsumenta.

W konsekwencji zmiany rodzaju próbki zmieniła się również maksymalna zawartość chlorku sodu z 10 % (w suchej masie beztłuszczowej) na 5 % (w próbce produktu w jego naturalnej postaci), ponieważ szynka „Jamón de Trevélez” charakteryzuje się zawartością tłuszczu międzymięśniowego w wysokości od 5 do 10 %, w zależności od rodzaju szynki, oraz łączną wilgotnością wynoszącą średnio 50 %.

Zmieniona fraza w ostatecznej wersji brzmi w następujący sposób:

„Zawartość soli: określona jako maksymalna zawartość chlorku sodu w wysokości nieprzekraczającej 5 % w próbce produktu w jego naturalnej postaci, na podstawie analizy pozbawionej skóry porcji szynki poprzecznie wyciętej 4 cm od główki kości udowej.”.

3.3.   Faza kwalifikowania. Czynniki, które świadczą o tym, że produkt został wytworzony na danym obszarze produkcji (pkt D)

Faza kwalifikowania. Czynniki, które świadczą o tym, że produkt został wytworzony na danym obszarze produkcji (pkt D)

Zapis w istniejącym akapicie:

„Ostateczne zakwalifikowanie szynek przeprowadzane jest po zrealizowaniu końcowych kontroli i weryfikacji, podczas których bada się kurczenie się i czas dojrzewania szynki oraz jej cechy jakościowe, przy czym każda sztuka musi zostać opatrzona numerowaną banderolą przydzieloną podczas odbioru produktu.”.

Na końcu tego akapitu słowa „podczas odbioru produktu” zastępuje się słowami „podczas procesu wytwarzania produktu”.

UZASADNIENIE: Zmiana ta wynika z modyfikacji sekwencji prac: wcześniej banderolę umieszczano podczas wstępnej kwalifikacji produktu podczas jego odbioru, co oznaczało, że podczas wytwarzania przerywano niektóre banderole, ponieważ stwierdzano, że ostatecznie produkt nie spełniał wymogów objęcia go nazwą „Jamón de Trevélez”. Obecnie numerowaną banderolę przyznaje się po ostatecznej kwalifikacji produktu przeprowadzanej podczas procesu wytwarzania produktu.

Na początkowym etapie produkcji nie można stwierdzić, czy produkt będzie spełniał wymogi określone w specyfikacji produktu.

3.4.   Metoda produkcji. Wytwarzanie produktu (pkt E). Etap produkcji: solenie

Metoda produkcji. Wytwarzanie produktu (pkt E). Etap produkcji: solenie

Usuwa się następujący akapit:

„Proces solenia przeprowadzany jest wyłącznie w okresie od października do marca włącznie. Niemniej jednak w zależności od warunków pogodowych rada regulacyjna może zezwolić na przedłużenie lub skrócenie tego okresu.”.

UZASADNIENIE: Usunięto akapit zawierający zakaz rozpoczynania produkcji szynki w okresie od kwietnia do września, ponieważ obowiązujące przepisy higieniczno-sanitarne zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego zobowiązują do przeprowadzania solenia w warunkach kontrolowanej temperatury, tak aby zapobiec rozwojowi mikroorganizmów chorobotwórczych. Jeżeli warunki temperaturowe podlegają kontroli, wytwarzanie produktu można rozpocząć o każdej porze roku. W związku z tym nie jest konieczne stałe zezwolenie rady regulacyjnej na przedłużenie tego okresu, ponieważ warunki temperaturowe podlegają kontroli i nie zmieniają się w zależności od warunków pogodowych.

3.5.   Metoda produkcji. Wytwarzanie produktu (pkt E). Etap produkcji: etap po soleniu

Metoda produkcji. Wytwarzanie produktu (pkt E). Etap produkcji: etap po soleniu

Zapis w istniejącym akapicie:

„Szynki przechodzą następnie przez etap produkcji po soleniu przeprowadzany w warunkach panujących naturalnie, który ma na celu ich powolne i stopniowe suszenie sprzyjające równomiernemu rozłożeniu się soli w masie mięśniowej szynki.”.

Usuwa się słowa „przeprowadzany w warunkach panujących naturalnie”.

UZASADNIENIE: Obowiązujące prawodawstwo oraz wszystkie badania i analizy przeprowadzane w odniesieniu do tego istotnego etapu produkcji szynki świadczą o tym, że „etap produkcji po soleniu” musi być przeprowadzany w warunkach kontrolowanych pod względem temperatury i wilgotności, tak by w każdym momencie zagwarantować bezpieczeństwo produktu.

Zapis w istniejącym akapicie:

„Rada regulacyjna w wyjątkowych przypadkach i w zależności od warunków pogodowych może zezwolić, by proces ten został przeprowadzony w warunkach kontrolowanej względnej temperatury między 3 i 7 °C i kontrolowanej względnej wilgotności między 75 i 85 %. Proces ten może trwać maksymalnie 30 dni.”.

Usuwa się słowa: „Rada regulacyjna w wyjątkowych przypadkach i w zależności od warunków pogodowych może zezwolić, by proces ten"

UZASADNIENIE: To nie rada regulacyjna, lecz obowiązujące prawodawstwo oraz wszystkie badania i analizy przeprowadzane w odniesieniu do tego istotnego etapu produkcji szynki decydują o tym, że „etap produkcji po soleniu” musi być przeprowadzany w warunkach kontrolowanych pod względem temperatury i wilgotności, tak by w każdym momencie zagwarantować bezpieczeństwo produktu i jego łańcuch chłodniczy.

Do poprzedniego akapitu dodaje się następujące zdanie: „Wspomniane warunki pod względem temperatury i wilgotności będą stopniowo dostosowywane, w miarę jak proces będzie postępował, do warunków panujących w naturalnej suszarni, w zależności od pory roku.”.

UZASADNIENIE: Aby uniknąć przerwania łańcucha chłodniczego w momencie przejścia z etapu produkcji po soleniu do naturalnego suszenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych.

Zdanie „Proces ten może trwać maksymalnie 30 dni” zastępuje się zdaniem „Proces ten może trwać maksymalnie 90 dni.”.

UZASADNIENIE: Okres 30 dni określony w specyfikacji w odniesieniu do etapu produkcji po soleniu został ustalony zgodnie z okresem umieszczenia udźców w soli, co mogło mieć miejsce wyłącznie od października do marca i w zależności od warunków pogodowych, w związku z czym szynka musiała przez okres maksymalnie 30 dni przechodzić przez etap po soleniu w miesiącach, w których temperatura i wilgotność były najbardziej odpowiednie, a następnie musiała być poddana suszeniu w podobnych warunkach pod względem temperatury i wilgotności.

3.6.   System kontroli (pkt G)

System kontroli (pkt G)

Zmienia się tytuł pkt. G z „System kontroli” na „Weryfikacja zgodności produktu z wymogami specyfikacji”, a w treści tego punktu usuwa się wszystkie odniesienia do systemu kontroli i dodaje się następujące akapity:

„Przed wprowadzeniem produktu do obrotu dokonuje się kontroli zgodności produktu ze specyfikacją, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r.

Organem właściwym do przeprowadzania kontroli jest Dirección General de Calidad, Industrias Agroalimentarias y Producción Ecológica de la Consejería de Agricultura, Pesca y Medio Ambiente de la Junta de Andalucía - C/ Tabladilla, s/n - 41071 Sewilla - Tel. +34 955032278 - Faks +34 955032112 - e-mail: dg-ciape.sscc.capma@juntadeandalucia.es

Informacje dotyczące jednostek odpowiedzialnych za weryfikację zgodności z wymogami określonymi w specyfikacji znajdują pod następującym adresem:

http://www.juntadeandalucia.es/agriculturaypesca/portal/areas-tematicas/industrias-agroalimentarias/calidad-y-promocion-agroalimentaria/denominaciones-de-calidad/jamones-y-paletas.html

Szczegółowe zadania będą związane z kontrolą zgodności ze specyfikacją produktu przed wprowadzeniem produktu do obrotu.”.

UZASADNIENIE: Zaproponowano zmianę brzmienia, aby zaktualizować ten punkt.

Zaproponowano podanie szczegółowych informacji o właściwym organie oraz odniesienia do jego strony internetowej, na której znajdują się informacje o podmiotach odpowiedzialnych za kontrolę zgodności ze specyfikacją produktu.

3.7.   Krajowe wymogi legislacyjne (pkt I)

Krajowe wymogi legislacyjne (pkt I)

Zmienia się brzmienie tego punktu, aby dostosować go do obowiązujących przepisów oraz włączyć przepisy unijne.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (3)

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

3

„JAMÓN DE TREVÉLEZ”

„JAMÓN DE TREVÉLEZ”

NR WE: ES-PGI-0105-0997-11.05.2012

NR WE: ES-PGI-0105-0997-11.05.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

Nazwa

„Jamón de Trevélez”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Rodzaj produktu

| Klasa 1.2. | Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.) |
| --- | --- |

Klasa 1.2.

Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Bydło odpowiednie do produkcji udźców przeznaczonych do wytwarzania szynki objętej chronionym oznaczeniem geograficznym „Jamón de Trevélez” uzyskiwane jest w wyniku krzyżówki ras Landrace, Large–White i Duroc–Jersey.

Cechy charakterystyczne szynek objętych chronionym oznaczeniem geograficznym „Jamón de Trevélez” są następujące:

| — | zaokrąglony kształt, z zachowaniem skóry i kości udowej; |
| --- | --- |

—

zaokrąglony kształt, z zachowaniem skóry i kości udowej;

kształt

skóry i kości udowej

| — | dojrzewanie przez okres co najmniej 14, 17 lub 20 miesięcy w zależności od wagi surowej szynki; |
| --- | --- |

—

dojrzewanie przez okres co najmniej 14, 17 lub 20 miesięcy w zależności od wagi surowej szynki;

| — | barwa czerwona, w miejscu cięcia błyszcząca, z widocznym tłuszczem w tkance mięśniowej; |
| --- | --- |

—

barwa czerwona, w miejscu cięcia błyszcząca, z widocznym tłuszczem w tkance mięśniowej;

barwa czerwona

błyszcząca

| — | mięso delikatne w smaku, lekko słone; |
| --- | --- |

—

mięso delikatne w smaku, lekko słone;

| — | zawartość soli w próbce produktu w jego naturalnej postaci wyrażona w procentach zawartości chlorku sodu ≤ 5. Badanie zawartości soli przeprowadzane jest w terminie maksymalne jednego miesiąca, licząc od dnia, w którym szynka spełnia wszystkie wymogi zakwalifikowania jej jako „Jamón de Trevélez”. |
| --- | --- |

—

zawartość soli w próbce produktu w jego naturalnej postaci wyrażona w procentach zawartości chlorku sodu ≤ 5. Badanie zawartości soli przeprowadzane jest w terminie maksymalne jednego miesiąca, licząc od dnia, w którym szynka spełnia wszystkie wymogi zakwalifikowania jej jako „Jamón de Trevélez”.

zawartość soli w próbce produktu w jego naturalnej postaci

Badanie zawartości soli przeprowadzane jest w terminie maksymalne jednego miesiąca, licząc od dnia, w którym szynka spełnia wszystkie wymogi zakwalifikowania jej jako „Jamón de Trevélez”.

(Na podstawie analizy pozbawionej skóry porcji szynki poprzecznie wyciętej 4 cm od główki kości udowej.)

tłuszcz o kremowej konsystencji, błyszczący, biało-żółtawy i o przyjemnym smaku.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Udźce przeznaczone do wytwarzania szynki objętej chronionym oznaczeniem geograficznym „Jamón de Trevélez” uzyskiwane są w wyniku krzyżówki ras Landrace, Large–White i Duroc–Jersey.

Do wytwarzania szynki objętej chronionym oznaczeniem geograficznym można wykorzystywać wyłącznie udźce, których grubość tłuszczu podskórnego wynosi:

| — | co najmniej 1 cm z tłuszczem międzymięśniowym dla udźców o wadze poniżej 12,3 kg; |
| --- | --- |

—

co najmniej 1 cm z tłuszczem międzymięśniowym dla udźców o wadze poniżej 12,3 kg;

| — | co najmniej 1,5 cm z tłuszczem międzymięśniowym dla udźców o wadze od 12,3 kg do 13,5 kg; |
| --- | --- |

—

co najmniej 1,5 cm z tłuszczem międzymięśniowym dla udźców o wadze od 12,3 kg do 13,5 kg;

| — | co najmniej 2 cm dla udźców o wadze ponad 13,5 kg. |
| --- | --- |

—

co najmniej 2 cm dla udźców o wadze ponad 13,5 kg.

Udźce pochodzą od wykastrowanych samców lub od samic.

Do wytwarzania szynki objętej chronionym oznaczeniem geograficznym „Jamón de Trevélez” można wykorzystywać wyłącznie udźce, w przypadku których pH mierzone w mięśniu półbłoniastym wynosi od 5,5 do 6,4. Wskaźnik pH ustala się nie wcześniej niż po upływie 24 godzin od uboju.

Waga surowego udźca musi być równa co najmniej 11,3 kg.

Udźce przewożone są z rzeźni do zakładu, w którym będą dojrzewały, wyłącznie przy użyciu pojazdów, które są zgodne z obowiązującymi przepisami i w taki sposób, by w momencie dotarcia do zakładu, w którym odbywa się solenie, ich temperatura wewnętrzna wynosiła między 1 °C i 3 °C, a temperatura mierzona centymetr od powierzchni nie przekraczała 4°C.

Sól wykorzystywana do solenia to sól morska, bez domieszek.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Nie dotyczy.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

| 1. | Solenie |
| --- | --- |

1.

Solenie

| 2. | Mycie |
| --- | --- |

2.

Mycie

| 3. | Etap produkcji po soleniu |
| --- | --- |

3.

Etap produkcji po soleniu

| 4. | Suszenie – dojrzewanie |
| --- | --- |

4.

Suszenie – dojrzewanie

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Nie dotyczy.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykietach obowiązkowo musi być umieszczony napis: Indicación Geográfica Protegida „Jamón de Trevélez” (Chronione Oznaczenie Geograficzne „Jamón de Trevélez”).

Image

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji szynki objętej chronionym oznaczeniem geograficznym „Jamón de Trevélez” położony jest w prowincji Grenada, na południowo-zachodniej stronie Sierra Nevada, na najwyżej położonych terenach regionu Alpujarra. Obszar ten obejmuje naturalne tereny, na których warunki, takie jak wysokość, temperatura i wilgotność nadają produktowi jego specyficzne właściwości, które od zawsze go cechowały.

W skład obszaru produkcji wchodzą tereny położone na wysokości ponad 1 200 m w następujących gminach: Trevélez, Juviles, Busquístar, Pórtugos, La Taha, Bubión, Capileira i Bérchules w prowincji Grenada.

Wszystkie te gminy znajdują się w obrębie parku narodowego Sierra Nevada i należą do regionu Alpujarra.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Specyfika obszaru geograficznego

Szynki „Jamón de Trevélez” zawdzięczają swoje szczególne właściwości organoleptyczne środowisku naturalnemu w którym są produkowane (środkowa strefa parku narodowego Sierra Nevada). Środowisko to, jak również klimat i roślinność przyczyniają się do rozwoju specyficznych dla produktu rodzajów mikroorganizmów. Szynki „Jamón de Trevélez” produkowane są na wysokości między 1 200 a 1 900 m, gdzie rosną zagajniki dębowe charakterystyczne dla Sierra Nevada i wiele gatunków endemicznych roślin występujących wyłącznie w Sierra Nevada.

Panujące podczas etapu dojrzewania charakterystyczne dla tego obszaru warunki pod względem wysokości, temperatury i wilgotności nadają produktowi jego specyficzne właściwości, które od zawsze go cechowały.

Specjalistyczne metody produkcji polegają na kontroli umieszczenia produktu w soli w zależności od wielkości poszczególnych szynek, w sposób zapewniający absorpcję soli w ilości odpowiedniej dla każdej sztuki, tak by uniknąć nadmiaru soli, co umożliwia stabilizację produktu i długi okres dojrzewania. Po zakończeniu solenia i podczas dojrzewania właściwa ocena wyglądu szynki oraz warunków środowiskowych (temperatura i wilgotność) panujących w poszczególnych częściach suszarni pozwala producentowi przeprowadzić stopniowe i długotrwałe dojrzewanie, którego wymaga ten produkt. Podczas procesu dojrzewania przeprowadzane są następujące czynności: przenoszenie szynek w bardziej odpowiednie części suszarni w zależności od panującej tam temperatury i wilgotności, a ponadto otwieranie i zamykanie naturalnych otworów wentylacyjnych (okien) w suszarniach w celu osiągnięcia najbardziej odpowiedniej temperatury i wilgotności.

5.2.   Specyfika produktu

Specyfika produktu

Chronione oznaczenie geograficzne „Jamón de Trevélez” wynika z renomy produktu.

Szynki „Jamón de Trevélez” od ponad 200 lat cieszą się renomą jako wyjątkowy produkt związany z regionem Alpujarra w prowincji Grenada, o czym świadczą liczne odniesienia bibliograficzne pochodzące z XIX wieku, pozostawione przez znanych pisarzy z tej epoki, takich jak Pedro Antonio de Alarcón, powieściopisarz hiszpański urodzony w Guadix w 1833 r.

Cervantes również wiedział o istnieniu tych szynek i w kilku swoich dziełach chwalił ich właściwości.

Gregorio Marañón, pisarz i myśliciel hiszpański urodzony w Madrycie w 1887 r., przyjaciel Natalia Rivasa, polityka z regionu Alpujarra, chwalił szynki „Jamón de Trevélez” i rozmawiając z Rivasem o doskonałym smaku andaluzyjskiego gazpacho, zauważył, że „do doskonałości brakuje mu tylko kilku wiórków szynki de Trevélez”.

gazpacho

Najważniejsze jednak wydarzenie dla renomy szynki „Jamón de Trevélez” miało miejsce dnia 12 października 1862 r., kiedy to królowa Izabela II przyznała władzom miasta Trevélez przywilej oficjalnego dostawcy na dwór królewski, dzięki czemu na szynkach umieszczano królewską pieczęć zawierającą następujący napis: „Wyróżniona przez Jej Wysokość Królową Izabelę II w 1862 r., Trevélez”, co stanowiło uznanie wyjątkowej jakości tej szynki.

Szynka „Jamón de Trevélez” została spopularyzowana poza granicami Hiszpanii przez Victorię Eugenię de Montijo, żonę Napoleona III i cesarzową Francji, która wprowadziła szynkę „Jamón de Trevélez” do jadłospisu dworu (sławna „Cuisine Française”).

Do charakterystycznych cech szynki „Jamón de Trevélez” należy:

| — | długi okres stopniowego dojrzewania w naturalnych warunkach; |
| --- | --- |

—

długi okres stopniowego dojrzewania w naturalnych warunkach;

| — | niska kontrolowana zawartość soli; |
| --- | --- |

—

niska kontrolowana zawartość soli;

| — | podczas dojrzewania nie dodaje się związków azotowych E250 y E252 lub dodatków innego rodzaju. |
| --- | --- |

—

podczas dojrzewania nie dodaje się związków azotowych E250 y E252 lub dodatków innego rodzaju.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Szynki Jamón de Trevélez są uznanym produktem, powiązanym z regionem Alpujarra Alta od ponad 200 lat. Przez ten czas udało się utrzymać i stosować wiedzę i tradycyjne praktyki przekazywane z pokolenia na pokolenie wśród wytwórców szynek, specjalistów w zakresie naturalnego dojrzewania, których doświadczenie wpływa bezpośrednio na cechy charakterystyczne szynki „Jamón de Trevélez”.

Na właściwości produktu końcowego wpływa także środowisko geograficzne i klimat. Obszar położony między wysokością 1 200 m a szczytami Sierra Nevada jest obszarem o chłodnym klimacie, charakteryzującym się dużymi opadami śniegu i północnymi wiatrami z Sierra Nevada w zimie, a także dość niskimi temperaturami w lecie, które umożliwiają naturalny proces dojrzewania szynki wytwarzanej na tym obszarze i sprawiają, że różni się ona od innych szynek.

To właśnie te warunki środowiskowe charakteryzujące się mrozem w zimie i niskimi temperaturami w lecie umożliwiają długotrwałe dojrzewanie w naturalnych warunkach. Jednocześnie pozwalają one na uzyskanie produktu o niskiej zawartości soli, właściwej dla każdej sztuki szynki, a także zapewniają odpowiedni okres czasu na powolne i stopniowe dojrzewanie na powietrzu w Trevélez, konieczne dla uzyskania szynki, bez dodawania innych sztucznych konserwantów, takich jak związki azotowe, ponieważ temperatury umożliwiają suszenie szynki w sposób zapewniający bezpieczeństwo żywności sposób, konserwując właściwości mikrobiologiczne i organoleptyczne produktu.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) (4)

4

Pełen tekst specyfikacji oznaczenia znaleźć można pod następującym linkiem:

http://www.juntadeandalucia.es/agriculturaypesca/portal/export/sites/default/comun/galerias/galeriaDescargas/cap/industrias-agroalimentarias/denominacion-de-origen/Pliegos/Pliego_modificado_Jamon_Trevelez.pdf

lub bezpośrednio na stronie głównej portalu internetowego Rady ds. Rolnictwa, Rybołówstwa i Środowiska Naturalnego (Consejería de Agricultura y Pesca): (http://www.juntadeandalucia.es/agriculturaypesca/portal), zgodnie z następującą ścieżką dostępu: „Industrias Agroalimentarias”/„Calidad y Promoción“/„Denominaciones de Calidad”/„Jamones y Paleta”; specyfikację znaleźć można pod numerem znaku jakości.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

2

(3)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

3

(4)  Porównaj: przypis 3.

4

---