# Publicatieblad C 170/2013

| | ISSN 1977-0995
  doi:10.3000/19770995.C_2013.170.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 170 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 56e jaargang15 juni 2013 |

ISSN 1977-0995

doi:10.3000/19770995.C_2013.170.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 170

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

56e jaargang15 juni 2013

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen |
| | AANBEVELINGEN |
| | Europees Comité voor systeemrisico's |
| 2013/C 170/01 | Aanbeveling van het Europees Comité voor Systeemrisico's van 4 april 2013 inzake tussenliggende doelstellingen en instrumenten van macroprudentieel beleid (ESRB/2013/1) | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europees Comité voor systeemrisico's

2013/C 170/01

Aanbeveling van het Europees Comité voor Systeemrisico's van 4 april 2013 inzake tussenliggende doelstellingen en instrumenten van macroprudentieel beleid (ESRB/2013/1)

1

| | II   Mededelingen |
| --- | --- |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2013/C 170/02 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak COMP/M.6915 — OJSC Unimilk Company/NDL International/JV) (
  1
  ) | 20 |
| 2013/C 170/03 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak COMP/M.6909 — Qatar Investment Authority/Kingdom Holding Company/FRHI Holdings) (
  1
  ) | 20 |
| 2013/C 170/04 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak COMP/M.6889 — Sogecap/Cardif/Ensemble Immobilier Clichy-la-Garenne) (
  1
  ) | 21 |

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2013/C 170/02

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak COMP/M.6915 — OJSC Unimilk Company/NDL International/JV) (
  1
  )

1

20

2013/C 170/03

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak COMP/M.6909 — Qatar Investment Authority/Kingdom Holding Company/FRHI Holdings) (
  1
  )

1

20

2013/C 170/04

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak COMP/M.6889 — Sogecap/Cardif/Ensemble Immobilier Clichy-la-Garenne) (
  1
  )

1

21

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2013/C 170/05 | Wisselkoersen van de euro | 22 |
| 2013/C 170/06 | Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 14 juni 2013 betreffende de financiering voor 2013 van activiteiten op veterinair gebied in verband met het voorlichtingsbeleid van de Europese Unie en de ondersteuning door de Europese Unie van internationale organisaties en van diverse maatregelen om de toepassing te garanderen van de wetgeving op het gebied van voedingsmiddelen, diervoeder en plantgezondheid | 23 |
| 2013/C 170/07 | Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 10 juni 2013 betreffende de financiering van het werkprogramma 2013 inzake opleiding op het gebied van voedsel- en voederveiligheid, diergezondheid, dierenwelzijn en plantgezondheid in het kader van het programma Betere opleiding voor veiliger voedsel | 38 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2013/C 170/05

Wisselkoersen van de euro

22

2013/C 170/06

Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 14 juni 2013 betreffende de financiering voor 2013 van activiteiten op veterinair gebied in verband met het voorlichtingsbeleid van de Europese Unie en de ondersteuning door de Europese Unie van internationale organisaties en van diverse maatregelen om de toepassing te garanderen van de wetgeving op het gebied van voedingsmiddelen, diervoeder en plantgezondheid

23

2013/C 170/07

Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 10 juni 2013 betreffende de financiering van het werkprogramma 2013 inzake opleiding op het gebied van voedsel- en voederveiligheid, diergezondheid, dierenwelzijn en plantgezondheid in het kader van het programma Betere opleiding voor veiliger voedsel

38

| | V   Adviezen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2013/C 170/08 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6955 — KKR/Bidco/South Staffordshire Plc) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 43 |
| 2013/C 170/09 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6946 — BayWa/Bohnhorst Agrarhandel) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 44 |
| 2013/C 170/10 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6885 — SDNV/Germanischer Lloyd) (
  1
  ) | 45 |
| | ANDERE HANDELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2013/C 170/11 | Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 46 |
| 2013/C 170/12 | Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 51 |

V   Adviezen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2013/C 170/08

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6955 — KKR/Bidco/South Staffordshire Plc) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

43

2013/C 170/09

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6946 — BayWa/Bohnhorst Agrarhandel) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

44

2013/C 170/10

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6885 — SDNV/Germanischer Lloyd) (
  1
  )

1

45

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

2013/C 170/11

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

46

2013/C 170/12

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

51

| | Rectificaties |
| --- | --- |
| 2013/C 170/13 | Rectificatie van de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling voor lidmaatschap van de wetenschappelijke panels van de Europese Autoriteit voor voedselveilighed (Parma, Italië) — Ref.: EFSA/E/2013/001 (PB C 107 van 13.4.2013) | 55 |

Rectificaties

2013/C 170/13

Rectificatie van de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling voor lidmaatschap van de wetenschappelijke panels van de Europese Autoriteit voor voedselveilighed (Parma, Italië) — Ref.: EFSA/E/2013/001 (PB C 107 van 13.4.2013)

55

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europees Comité voor systeemrisico's

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/1

---

AANBEVELING VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO'S

van 4 april 2013

inzake tussenliggende doelstellingen en instrumenten van macroprudentieel beleid

(ESRB/2013/1)

2013/C 170/01

DE ALGEMENE RAAD VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO'S,

Gelet op Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico's (1), inzonderheid op artikel 3, lid 2, onder b), d) en f), en artikel 16 tot en met 18,

Gelet op Besluit ESRB/2011/1 van het Europees Comité voor systeemrisico's van 20 januari 2011 houdende goedkeuring van het reglement van orde van het Europees Comité voor systeemrisico's (2), inzonderheid artikel 15, lid 3, onder e), en artikel 18 tot en met 20,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Financiële stabiliteit is een eerste voorwaarde voor kredietverstrekking door het financiële stelsel ter ondersteuning van duurzame economische groei. De financiële crisis heeft duidelijk de noodzaak voor macroprudentieel toezicht aangetoond dat systeemrisico's in het financiële stelsel vermindert en voorkomt. Het doel van deze aanbeveling is een noodzakelijke volgende stap te zetten naar een operationeel macroprudentieel toezicht. |
| --- | --- |

(1)

Financiële stabiliteit is een eerste voorwaarde voor kredietverstrekking door het financiële stelsel ter ondersteuning van duurzame economische groei. De financiële crisis heeft duidelijk de noodzaak voor macroprudentieel toezicht aangetoond dat systeemrisico's in het financiële stelsel vermindert en voorkomt. Het doel van deze aanbeveling is een noodzakelijke volgende stap te zetten naar een operationeel macroprudentieel toezicht.

| (2) | Schokbestendigheid tegen systeemrisico's in de Unie hangt af van de vaststelling van een degelijk macroprudentieel beleidskader naast het microprudentiële toezicht. Deze aanbeveling is een vervolg op Aanbeveling ESRB/2011/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 22 december 2011 inzake het macroprudentieel mandaat van nationale autoriteiten (3), door de uitwerking van tussenliggende doelstellingen en instrumenten van macroprudentieel beleid. |
| --- | --- |

(2)

Schokbestendigheid tegen systeemrisico's in de Unie hangt af van de vaststelling van een degelijk macroprudentieel beleidskader naast het microprudentiële toezicht. Deze aanbeveling is een vervolg op Aanbeveling ESRB/2011/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 22 december 2011 inzake het macroprudentieel mandaat van nationale autoriteiten (3), door de uitwerking van tussenliggende doelstellingen en instrumenten van macroprudentieel beleid.

| (3) | Aanbeveling ESRB/2011/3 schrijft voor dat lidstaten een autoriteit aanwijzen die belast wordt met het voeren van macroprudentieel beleid. Insgelijks schrijft het voorgestelde nieuwe kader ter bepaling van prudentiële vereisten voor kredietinstellingen (hierna de „CRD IV/CRR”) voor dat lidstaten een daartoe bestemde autoriteit aanwijzen die verantwoordelijk is voor het nemen van maatregelen die nodig zijn ter voorkoming of vermindering van systeemrisico of macroprudentiële risico's die een bedreiging vormen voor financiële stabiliteit op nationaal niveau (4). |
| --- | --- |

(3)

Aanbeveling ESRB/2011/3 schrijft voor dat lidstaten een autoriteit aanwijzen die belast wordt met het voeren van macroprudentieel beleid. Insgelijks schrijft het voorgestelde nieuwe kader ter bepaling van prudentiële vereisten voor kredietinstellingen (hierna de „CRD IV/CRR”) voor dat lidstaten een daartoe bestemde autoriteit aanwijzen die verantwoordelijk is voor het nemen van maatregelen die nodig zijn ter voorkoming of vermindering van systeemrisico of macroprudentiële risico's die een bedreiging vormen voor financiële stabiliteit op nationaal niveau (4).

| (4) | De uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid is bij te dragen tot het waarborgen van de stabiliteit van het financiële stelsel als geheel, met inbegrip van het versterken van de schokbestendigheid van het financiële stelsel en het verminderen van de opbouw van systeemrisico's, en daarbij een duurzame bijdrage te verzekeren van de financiële sector aan economische groei. Aanbeveling ESRB/2011/3 refereert aan het identificeren van tussenliggende beleidsdoeleinden als operationele specificaties van de uiteindelijke doelstelling. Het identificeren van tussenliggende doelstellingen maakt macroprudentieel beleid operationeler, transparanter en meer verantwoordingsplichtig en verschaft een economische basis voor de selectie van instrumenten. |
| --- | --- |

(4)

De uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid is bij te dragen tot het waarborgen van de stabiliteit van het financiële stelsel als geheel, met inbegrip van het versterken van de schokbestendigheid van het financiële stelsel en het verminderen van de opbouw van systeemrisico's, en daarbij een duurzame bijdrage te verzekeren van de financiële sector aan economische groei. Aanbeveling ESRB/2011/3 refereert aan het identificeren van tussenliggende beleidsdoeleinden als operationele specificaties van de uiteindelijke doelstelling. Het identificeren van tussenliggende doelstellingen maakt macroprudentieel beleid operationeler, transparanter en meer verantwoordingsplichtig en verschaft een economische basis voor de selectie van instrumenten.

| (5) | Bovendien hangt de effectiviteit van macroprudentieel beleid in de Unie af van de vaststelling van een pakket macroprudentiële instrumenten die effectief moeten worden toegepast door de desbetreffende macroprudentiële autoriteiten gestuurd door een stel indicatoren, naast deskundig oordeel. Macroprudentiële autoriteiten dienen de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden te hebben ten aanzien van de noodzakelijke macroprudentiële instrumenten, namelijk één of meer instrumenten voor elke tussenliggende doelstelling van macroprudentieel beleid. Instrumenten voor het aanscherpen van het macroprudentiële beleid zullen minder stringent worden ingezet indien aangewezen geacht om de financiële cyclus te stabiliseren. Macroprudentiële instrumenten zouden kunnen worden toegepast op brede of gerichte categorieën blootstellingen, met onder de laatste bijvoorbeeld blootstellingen aan specifieke vreemde valuta's. |
| --- | --- |

(5)

Bovendien hangt de effectiviteit van macroprudentieel beleid in de Unie af van de vaststelling van een pakket macroprudentiële instrumenten die effectief moeten worden toegepast door de desbetreffende macroprudentiële autoriteiten gestuurd door een stel indicatoren, naast deskundig oordeel. Macroprudentiële autoriteiten dienen de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden te hebben ten aanzien van de noodzakelijke macroprudentiële instrumenten, namelijk één of meer instrumenten voor elke tussenliggende doelstelling van macroprudentieel beleid. Instrumenten voor het aanscherpen van het macroprudentiële beleid zullen minder stringent worden ingezet indien aangewezen geacht om de financiële cyclus te stabiliseren. Macroprudentiële instrumenten zouden kunnen worden toegepast op brede of gerichte categorieën blootstellingen, met onder de laatste bijvoorbeeld blootstellingen aan specifieke vreemde valuta's.

| (6) | In zijn brief van 29 maart 2012 aan de Raad, de Europese Commissie en het Europees Parlement zette het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB) zijn standpunt uiteen ten aanzien van het vermogen van de macroprudentiële autoriteiten om macroprudentiële instrumenten ten uitvoer te leggen, zoals bepaald in de CRD IV/CRR. Met name onderstreepte het ESRB dat macroprudentiële autoriteiten op zowel het niveau van de lidstaten als van de Unie de discretionaire bevoegdheid dienen te hebben om tijdelijk de kalibrering aan te scherpen van een uiteenlopende reeks van Pijler I-vereisten en bijkomende informatie te verlangen. Tot deze vereisten behoren geaggregeerde kapitaalniveaus, liquiditeitseisen en grenzen aan grote blootstellingen en aan hefboomfinanciering, alsook kapitaalvereisten die zich op individuele sectoren richten of specifieke kwetsbaarheden aanpakken in de verschillende onderdelen van balansen van banken. |
| --- | --- |

(6)

In zijn brief van 29 maart 2012 aan de Raad, de Europese Commissie en het Europees Parlement zette het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB) zijn standpunt uiteen ten aanzien van het vermogen van de macroprudentiële autoriteiten om macroprudentiële instrumenten ten uitvoer te leggen, zoals bepaald in de CRD IV/CRR. Met name onderstreepte het ESRB dat macroprudentiële autoriteiten op zowel het niveau van de lidstaten als van de Unie de discretionaire bevoegdheid dienen te hebben om tijdelijk de kalibrering aan te scherpen van een uiteenlopende reeks van Pijler I-vereisten en bijkomende informatie te verlangen. Tot deze vereisten behoren geaggregeerde kapitaalniveaus, liquiditeitseisen en grenzen aan grote blootstellingen en aan hefboomfinanciering, alsook kapitaalvereisten die zich op individuele sectoren richten of specifieke kwetsbaarheden aanpakken in de verschillende onderdelen van balansen van banken.

| (7) | Hoewel de CRD IV/CRR vooral microprudentieel gericht is, wordt ook voorzien in een pakket macroprudentiële instrumenten die door de betreffende macroprudentiële autoriteit onder bepaalde voorwaarden kunnen worden toegepast. Deze aanbeveling suggereert een indicatieve lijst van instrumenten, met inbegrip van, maar niet beperkt tot de instrumenten die voorzien zijn in de CRD IV/CRR, die lidstaten aan macroprudentiële autoriteiten zouden kunnen toewijzen teneinde de geïdentificeerde tussenliggende doelstellingen na te streven, zonder lidstaten te beperken in de toepassing van verdere instrumenten. |
| --- | --- |

(7)

Hoewel de CRD IV/CRR vooral microprudentieel gericht is, wordt ook voorzien in een pakket macroprudentiële instrumenten die door de betreffende macroprudentiële autoriteit onder bepaalde voorwaarden kunnen worden toegepast. Deze aanbeveling suggereert een indicatieve lijst van instrumenten, met inbegrip van, maar niet beperkt tot de instrumenten die voorzien zijn in de CRD IV/CRR, die lidstaten aan macroprudentiële autoriteiten zouden kunnen toewijzen teneinde de geïdentificeerde tussenliggende doelstellingen na te streven, zonder lidstaten te beperken in de toepassing van verdere instrumenten.

| (8) | Voorts dienen macroprudentiële autoriteiten een globale beleidsstrategie te ontwikkelen betreffende de toepassing van macroprudentiële instrumenten om besluitvorming, communicatie en verantwoording voor macroprudentieel beleid te bevorderen. |
| --- | --- |

(8)

Voorts dienen macroprudentiële autoriteiten een globale beleidsstrategie te ontwikkelen betreffende de toepassing van macroprudentiële instrumenten om besluitvorming, communicatie en verantwoording voor macroprudentieel beleid te bevorderen.

| (9) | De effectiviteit van macroprudentieel beleid hangt ook af van de coördinatie tussen lidstaten betreffende de toepassing van macroprudentiële instrumenten op nationaal niveau. Hoewel macroprudentieel beleid in het algemeen aanzienlijke positieve grensoverschrijdende overloopeffecten heeft, kunnen incidenteel ook negatieve grensoverschrijdende overloopeffecten optreden. Macroprudentiële autoriteiten dienen het materiële belang van het netto-effect van dergelijke positieve en negatieve overloopeffecten te beoordelen, ook met het oog op het behoud van de gemeenschappelijke markt. Het ESRB zal potentiële grensoverschrijdende overloopeffecten van macroprudentieel beleid afwegen en, onverminderd enigerlei relevante bepalingen van Unierecht, een passend coördinatiekader bevorderen om deze kwesties aan te pakken. |
| --- | --- |

(9)

De effectiviteit van macroprudentieel beleid hangt ook af van de coördinatie tussen lidstaten betreffende de toepassing van macroprudentiële instrumenten op nationaal niveau. Hoewel macroprudentieel beleid in het algemeen aanzienlijke positieve grensoverschrijdende overloopeffecten heeft, kunnen incidenteel ook negatieve grensoverschrijdende overloopeffecten optreden. Macroprudentiële autoriteiten dienen het materiële belang van het netto-effect van dergelijke positieve en negatieve overloopeffecten te beoordelen, ook met het oog op het behoud van de gemeenschappelijke markt. Het ESRB zal potentiële grensoverschrijdende overloopeffecten van macroprudentieel beleid afwegen en, onverminderd enigerlei relevante bepalingen van Unierecht, een passend coördinatiekader bevorderen om deze kwesties aan te pakken.

| (10) | In de loop der tijd, naarmate autoriteiten leren over de effectiviteit van verschillende macroprudentiële instrumenten, kunnen de tussenliggende beleidsdoelstellingen en/of macroprudentiële instrumenten worden herzien, waarbij ook rekening wordt gehouden met potentiële nieuwe risico's voor financiële stabiliteit. Dit vereist een periodieke beoordeling van de adequaatheid van de vastgestelde tussenliggende beleidsdoelstellingen en macroprudentiële instrumenten. |
| --- | --- |

(10)

In de loop der tijd, naarmate autoriteiten leren over de effectiviteit van verschillende macroprudentiële instrumenten, kunnen de tussenliggende beleidsdoelstellingen en/of macroprudentiële instrumenten worden herzien, waarbij ook rekening wordt gehouden met potentiële nieuwe risico's voor financiële stabiliteit. Dit vereist een periodieke beoordeling van de adequaatheid van de vastgestelde tussenliggende beleidsdoelstellingen en macroprudentiële instrumenten.

| (11) | Het huidige en voorgestelde wetgevende kader van de Unie wordt gekenmerkt door een complex en uiteenlopend pakket aan macroprudentiële bepalingen, die grote baat zouden hebben bij vereenvoudiging en algemene consistentie in toekomstige herzieningen. Instellingen van de Unie zouden ook kunnen overwegen macroprudentiële instrumenten in de wetgeving op te nemen die behalve op de bancaire sector ook invloed hebben op andere delen van de financiële sector. |
| --- | --- |

(11)

Het huidige en voorgestelde wetgevende kader van de Unie wordt gekenmerkt door een complex en uiteenlopend pakket aan macroprudentiële bepalingen, die grote baat zouden hebben bij vereenvoudiging en algemene consistentie in toekomstige herzieningen. Instellingen van de Unie zouden ook kunnen overwegen macroprudentiële instrumenten in de wetgeving op te nemen die behalve op de bancaire sector ook invloed hebben op andere delen van de financiële sector.

| (12) | Om te komen tot een coherente toepassing van macroprudentiële instrumenten en macroprudentieel toezicht te verzekeren binnen de gehele Unie, zou het ESRB in de toekomst kunnen overwegen aanbevelingen te richten tot macroprudentiële autoriteiten om hun toepassing van macroprudentiële instrumenten te sturen. |
| --- | --- |

(12)

Om te komen tot een coherente toepassing van macroprudentiële instrumenten en macroprudentieel toezicht te verzekeren binnen de gehele Unie, zou het ESRB in de toekomst kunnen overwegen aanbevelingen te richten tot macroprudentiële autoriteiten om hun toepassing van macroprudentiële instrumenten te sturen.

| (13) | Beleidsmakers binnen en buiten Europa zijn bezig met een inschatting van de voor- en nadelen van een nog groter pakket aan mogelijke instrumenten om systeemrisico's te voorkomen of te reduceren en van wetgevende hervormingen om risico's in het financiële stelsel af te schermen. Het ESRB zal doorgaan met het analyseren van de effectiviteit en efficiëntie van andere instrumenten die worden besproken als onderdeel van het macroprudentieel beleidskader. |
| --- | --- |

(13)

Beleidsmakers binnen en buiten Europa zijn bezig met een inschatting van de voor- en nadelen van een nog groter pakket aan mogelijke instrumenten om systeemrisico's te voorkomen of te reduceren en van wetgevende hervormingen om risico's in het financiële stelsel af te schermen. Het ESRB zal doorgaan met het analyseren van de effectiviteit en efficiëntie van andere instrumenten die worden besproken als onderdeel van het macroprudentieel beleidskader.

| (14) | Het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (SSM) (5), zoals door de Raad overeengekomen op 12 december 2012, geeft aan de Europese Centrale Bank (ECB) de bevoegdheid om, indien dit nodig wordt geacht, hogere eisen op te leggen voor kapitaalbuffers dan opgelegd door bevoegde of daartoe aangewezen autoriteiten van deelnemende lidstaten, en stringentere maatregelen te nemen gericht op het aanpakken van systeemrisico's of macroprudentiële risico's, conform de in het kader van de CRD IV/CRR uiteengezette procedures en in de in het desbetreffende Unierecht specifiek uiteengezette gevallen. Het ESRB streeft naar samenwerking met de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten in het SSM, alsook met de Europese Toezichthoudende Autoriteiten en overige ESRB-leden, voor de uitoefening van een coherent pakket aan macroprudentieel beleid binnen de Unie. |
| --- | --- |

(14)

Het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (SSM) (5), zoals door de Raad overeengekomen op 12 december 2012, geeft aan de Europese Centrale Bank (ECB) de bevoegdheid om, indien dit nodig wordt geacht, hogere eisen op te leggen voor kapitaalbuffers dan opgelegd door bevoegde of daartoe aangewezen autoriteiten van deelnemende lidstaten, en stringentere maatregelen te nemen gericht op het aanpakken van systeemrisico's of macroprudentiële risico's, conform de in het kader van de CRD IV/CRR uiteengezette procedures en in de in het desbetreffende Unierecht specifiek uiteengezette gevallen. Het ESRB streeft naar samenwerking met de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten in het SSM, alsook met de Europese Toezichthoudende Autoriteiten en overige ESRB-leden, voor de uitoefening van een coherent pakket aan macroprudentieel beleid binnen de Unie.

| (15) | Deze aanbeveling dient de mandaten ten aanzien van monetair beleid en de toezichthoudende rol voor infrastructuren voor betaling, clearing en afwikkeling van de centrale banken van de Unie niet in de weg te staan. |
| --- | --- |

(15)

Deze aanbeveling dient de mandaten ten aanzien van monetair beleid en de toezichthoudende rol voor infrastructuren voor betaling, clearing en afwikkeling van de centrale banken van de Unie niet in de weg te staan.

| (16) | Aanbevelingen van het ESRB worden gepubliceerd nadat de Raad van de Europese Unie in kennis is gesteld van het voornemen daartoe van de algemene raad en na de Raad de gelegenheid te hebben gegeven te reageren, |
| --- | --- |

(16)

Aanbevelingen van het ESRB worden gepubliceerd nadat de Raad van de Europese Unie in kennis is gesteld van het voornemen daartoe van de algemene raad en na de Raad de gelegenheid te hebben gegeven te reageren,

HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK 1

AANBEVELINGEN

Aanbeveling A —   Bepaling van tussenliggende doelstellingen

Macroprudentiële autoriteiten wordt aanbevolen om:

| 1. | tussenliggende doelstellingen van macroprudentieel beleid te bepalen en na te streven voor hun respectieve nationale financiële stelsel als geheel. Deze tussenliggende doelstellingen dienen te functioneren als operationele specificaties van de uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid, hetgeen is bij te dragen tot het waarborgen van de stabiliteit van het financiële stelsel als geheel, met inbegrip van het versterken van de schokbestendigheid van het financiële stelsel en het verminderen van de opbouw van systeemrisico's, en daarbij een duurzame bijdrage van de financiële sector aan economische groei te verzekeren. Dit houdt onder meer in instrumenten minder stringent in te zetten die voorheen werden gebruikt om het macroprudentieel beleid aan te scherpen; |
| --- | --- |

1.

tussenliggende doelstellingen van macroprudentieel beleid te bepalen en na te streven voor hun respectieve nationale financiële stelsel als geheel. Deze tussenliggende doelstellingen dienen te functioneren als operationele specificaties van de uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid, hetgeen is bij te dragen tot het waarborgen van de stabiliteit van het financiële stelsel als geheel, met inbegrip van het versterken van de schokbestendigheid van het financiële stelsel en het verminderen van de opbouw van systeemrisico's, en daarbij een duurzame bijdrage van de financiële sector aan economische groei te verzekeren. Dit houdt onder meer in instrumenten minder stringent in te zetten die voorheen werden gebruikt om het macroprudentieel beleid aan te scherpen;

| 2. | deze tussenliggende beleidsdoelstellingen dienen te omvatten:






  a) | het reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering; |
| --- | --- | --- |

2.

deze tussenliggende beleidsdoelstellingen dienen te omvatten:

a)

het reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering;

| b) | het reduceren en voorkomen van buitensporige looptijdonevenwichtigheden en marktilliquiditeit; |
| --- | --- |

b)

het reduceren en voorkomen van buitensporige looptijdonevenwichtigheden en marktilliquiditeit;

| c) | het beperken van concentraties van directe en indirecte risicoblootstelling; |
| --- | --- |

c)

het beperken van concentraties van directe en indirecte risicoblootstelling;

| d) | het beperken van de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels om moral hazard te verminderen; |
| --- | --- |

d)

het beperken van de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels om moral hazard te verminderen;

| e) | het versterken van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren; |
| --- | --- |

e)

het versterken van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren;

| 3. | de noodzaak voor verdere tussenliggende doelstellingen te beoordelen op basis van onderliggende markttekortkomingen en de specifieke structurele kenmerken van het financiële stelsel van het land en/of de Unie die de oorzaak zouden kunnen zijn van systeemrisico. |
| --- | --- |

3.

de noodzaak voor verdere tussenliggende doelstellingen te beoordelen op basis van onderliggende markttekortkomingen en de specifieke structurele kenmerken van het financiële stelsel van het land en/of de Unie die de oorzaak zouden kunnen zijn van systeemrisico.

Aanbeveling B —   Keuze van macroprudentiële instrumenten

Lidstaten wordt aanbevolen om:

| 1. | te beoordelen, in samenwerking met de macroprudentiële autoriteiten, of de macroprudentiële instrumenten, ten aanzien waarvan die autoriteiten de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden hebben, voldoende zijn om de uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid, vastgesteld in Aanbeveling ESRB/2011/3, effectief en efficiënt na te streven, alsook hun tussenliggende doelstellingen zoals bepaald conform aanbeveling A. De beoordeling dient in aanmerking te nemen dat macroprudentiële autoriteiten voor elke tussenliggende doelstelling van macroprudentieel beleid de directe controle dienen te hebben over of aanbevelingsbevoegdheden ten aanzien van tenminste één macroprudentieel instrument, ofschoon meer dan één instrument nodig kan zijn; |
| --- | --- |

1.

te beoordelen, in samenwerking met de macroprudentiële autoriteiten, of de macroprudentiële instrumenten, ten aanzien waarvan die autoriteiten de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden hebben, voldoende zijn om de uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid, vastgesteld in Aanbeveling ESRB/2011/3, effectief en efficiënt na te streven, alsook hun tussenliggende doelstellingen zoals bepaald conform aanbeveling A. De beoordeling dient in aanmerking te nemen dat macroprudentiële autoriteiten voor elke tussenliggende doelstelling van macroprudentieel beleid de directe controle dienen te hebben over of aanbevelingsbevoegdheden ten aanzien van tenminste één macroprudentieel instrument, ofschoon meer dan één instrument nodig kan zijn;

| 2. | indien de beoordeling aangeeft dat de beschikbare instrumenten niet voldoende zijn, in samenwerking met de nationale macroprudentiële autoriteiten, aanvullende macroprudentiële instrumenten in overweging te nemen waarover de laatste de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden dienen te hebben. Hiertoe wordt ter overweging in tabel 1 hierna een indicatieve lijst van instrumenten gesuggereerd:

  Tabel 1


  Indicatieve lijst van macroprudentiële instrumenten

  1.   Reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering

  Anticyclische kapitaalbuffer
  Sectorale kapitaalvereisten (met inbegrip van binnen het financiële stelsel)
  Macroprudentiële hefboomfinancieringsratio
  Lening-tot-waarde-vereisten (LTV)
  Lening-tot-inkomen/schuld(kosten)-tot-inkomen-vereisten (LTI)
  2.   Reduceren en voorkomen van buitensporige looptijdonevenwichtigheden en marktilliquiditeit

  Macroprudentiële aanpassing aan de liquiditeitsratio (bijv. liquiditeitsdekkingsratio)
  Macroprudentiële beperkingen aan financieringsbronnen (bijv. netto stabiele financieringsratio)
  Macroprudentiële ongewogen limiet aan minder stabiele financiering (bijv. leningen-tot-deposito-ratio)
  Marge- en haircut-vereisten
  3.   Beperken van concentraties van directe en indirecte risicoblootstelling

  Beperkingen van grote risicoblootstellingen
  CCP-afwikkelingsvereiste
  4.   Beperken van de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels om moral hazard te verminderen

  SIFI-kapitaalopslagen
  5.   Versterken van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren

  Marge- en haircut-vereisten ten aanzien van CCP-afwikkeling
  Ruimere informatieverstrekking
  Structurele systeemrisicobuffer |
| --- | --- |

2.

indien de beoordeling aangeeft dat de beschikbare instrumenten niet voldoende zijn, in samenwerking met de nationale macroprudentiële autoriteiten, aanvullende macroprudentiële instrumenten in overweging te nemen waarover de laatste de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden dienen te hebben. Hiertoe wordt ter overweging in tabel 1 hierna een indicatieve lijst van instrumenten gesuggereerd:

Tabel 1

Indicatieve lijst van macroprudentiële instrumenten

1.   Reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering

Anticyclische kapitaalbuffer

Sectorale kapitaalvereisten (met inbegrip van binnen het financiële stelsel)

Macroprudentiële hefboomfinancieringsratio

Lening-tot-waarde-vereisten (LTV)

Lening-tot-inkomen/schuld(kosten)-tot-inkomen-vereisten (LTI)

2.   Reduceren en voorkomen van buitensporige looptijdonevenwichtigheden en marktilliquiditeit

Macroprudentiële aanpassing aan de liquiditeitsratio (bijv. liquiditeitsdekkingsratio)

Macroprudentiële beperkingen aan financieringsbronnen (bijv. netto stabiele financieringsratio)

Macroprudentiële ongewogen limiet aan minder stabiele financiering (bijv. leningen-tot-deposito-ratio)

Marge- en haircut-vereisten

3.   Beperken van concentraties van directe en indirecte risicoblootstelling

Beperkingen van grote risicoblootstellingen

CCP-afwikkelingsvereiste

4.   Beperken van de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels om moral hazard te verminderen

SIFI-kapitaalopslagen

5.   Versterken van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren

Marge- en haircut-vereisten ten aanzien van CCP-afwikkeling

Ruimere informatieverstrekking

Structurele systeemrisicobuffer

| 3. | volgend op paragraaf 1 en 2, eventuele aanvullende macroprudentiële instrumenten te selecteren, rekening houdend met:






  a) | hun effectiviteit en efficiëntie om elk van de tussenliggende doelstellingen in hun respectieve rechtsgebieden, conform aanbeveling A, te verwezenlijken; |
| --- | --- | --- |

3.

volgend op paragraaf 1 en 2, eventuele aanvullende macroprudentiële instrumenten te selecteren, rekening houdend met:

a)

hun effectiviteit en efficiëntie om elk van de tussenliggende doelstellingen in hun respectieve rechtsgebieden, conform aanbeveling A, te verwezenlijken;

| b) | hun vermogen om de structurele en conjuncturele dimensie van systeemrisico's in hun respectieve rechtsgebieden aan de orde te stellen; |
| --- | --- |

b)

hun vermogen om de structurele en conjuncturele dimensie van systeemrisico's in hun respectieve rechtsgebieden aan de orde te stellen;

| 4. | in aansluiting op de selectie van macroprudentiële instrumenten, te verzekeren dat macroprudentiële autoriteiten worden betrokken bij het ontwerpen en bijdragen tot de nationale implementatie van:






  a) | herstel- en afwikkelingsregelingen voor bancaire en niet-bancaire financiële instellingen; |
| --- | --- | --- |

4.

in aansluiting op de selectie van macroprudentiële instrumenten, te verzekeren dat macroprudentiële autoriteiten worden betrokken bij het ontwerpen en bijdragen tot de nationale implementatie van:

a)

herstel- en afwikkelingsregelingen voor bancaire en niet-bancaire financiële instellingen;

| b) | depositogarantiestelsels; |
| --- | --- |

b)

depositogarantiestelsels;

| 5. | een juridisch kader vast te stellen dat de macroprudentiële autoriteiten toestaat de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden te houden over de conform deze aanbeveling geselecteerde macroprudentiële instrumenten. |
| --- | --- |

5.

een juridisch kader vast te stellen dat de macroprudentiële autoriteiten toestaat de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden te houden over de conform deze aanbeveling geselecteerde macroprudentiële instrumenten.

Aanbeveling C —   Beleidsstrategie

Macroprudentiële autoriteiten wordt aanbevolen om:

| 1. | een beleidsstrategie te bepalen die






  a) | de uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid koppelt aan de tussenliggende doelstellingen en de macroprudentiële instrumenten onder hun directe controle of aanbevelingsbevoegdheden; |
| --- | --- | --- |

1.

een beleidsstrategie te bepalen die

a)

de uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid koppelt aan de tussenliggende doelstellingen en de macroprudentiële instrumenten onder hun directe controle of aanbevelingsbevoegdheden;

| b) | een degelijk kader vaststelt voor de toepassing van instrumenten onder hun directe controle of aanbevelingsbevoegdheden om de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen van macroprudentieel beleid na te streven. Hiertoe dienen ook geschikte indicatoren te behoren om het ontstaan van systeemrisico's te monitoren en besluiten betreffende de toepassing, de-activering of kalibrering van in de tijd variërende macroprudentiële instrumenten te sturen, alsook een passend mechanisme voor coördinatie met de desbetreffende autoriteiten op nationaal niveau; |
| --- | --- |

b)

een degelijk kader vaststelt voor de toepassing van instrumenten onder hun directe controle of aanbevelingsbevoegdheden om de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen van macroprudentieel beleid na te streven. Hiertoe dienen ook geschikte indicatoren te behoren om het ontstaan van systeemrisico's te monitoren en besluiten betreffende de toepassing, de-activering of kalibrering van in de tijd variërende macroprudentiële instrumenten te sturen, alsook een passend mechanisme voor coördinatie met de desbetreffende autoriteiten op nationaal niveau;

| c) | de transparantie van en verantwoording voor macroprudentieel beleid bevordert; |
| --- | --- |

c)

de transparantie van en verantwoording voor macroprudentieel beleid bevordert;

| 2. | een verdere analyse uit te voeren, op basis van de praktische toepassing van macroprudentiële instrumenten, om de macroprudentiële beleidsstrategie te versterken, met inbegrip van betreffende:






  a) | niet in Uniewetgeving vastgestelde instrumenten, bijvoorbeeld lening-tot-waarde- en lening-tot-inkomen-vereisten, en instrumenten om buitensporige looptijdonevenwichtigheden en marktilliquiditeit te voorkomen of te reduceren; |
| --- | --- | --- |

2.

een verdere analyse uit te voeren, op basis van de praktische toepassing van macroprudentiële instrumenten, om de macroprudentiële beleidsstrategie te versterken, met inbegrip van betreffende:

a)

niet in Uniewetgeving vastgestelde instrumenten, bijvoorbeeld lening-tot-waarde- en lening-tot-inkomen-vereisten, en instrumenten om buitensporige looptijdonevenwichtigheden en marktilliquiditeit te voorkomen of te reduceren;

| b) | het transmissiemechanisme van instrumenten, alsook betreffende de identificatie van indicatoren die beslissingen over de toepassing, de-activering of kalibrering ervan kunnen sturen; |
| --- | --- |

b)

het transmissiemechanisme van instrumenten, alsook betreffende de identificatie van indicatoren die beslissingen over de toepassing, de-activering of kalibrering ervan kunnen sturen;

| 3. | het ESRB, onverminderd relevante bepalingen van Uniewetgeving, voorafgaande aan de toepassing van macroprudentiele instrumenten op nationaal niveau te informeren indien significante grensoverschrijdende effecten op andere lidstaten of de gemeenschappelijke markt zijn te verwachten. |
| --- | --- |

3.

het ESRB, onverminderd relevante bepalingen van Uniewetgeving, voorafgaande aan de toepassing van macroprudentiele instrumenten op nationaal niveau te informeren indien significante grensoverschrijdende effecten op andere lidstaten of de gemeenschappelijke markt zijn te verwachten.

Aanbeveling D —   Periodieke evaluatie van tussenliggende doelstellingen en instrumenten

Macroprudentiële autoriteiten wordt aanbevolen om:

| 1. | periodiek de geschiktheid van de conform aanbeveling A vastgestelde tussenliggende doelstellingen te beoordelen, in het licht van de ervaring opgedaan met het macroprudentiële beleidskader, structurele ontwikkelingen in het financiële stelsel en het ontstaan van nieuwe typen systeemrisico's; |
| --- | --- |

1.

periodiek de geschiktheid van de conform aanbeveling A vastgestelde tussenliggende doelstellingen te beoordelen, in het licht van de ervaring opgedaan met het macroprudentiële beleidskader, structurele ontwikkelingen in het financiële stelsel en het ontstaan van nieuwe typen systeemrisico's;

| 2. | periodiek de effectiviteit en efficiëntie te toetsen van de conform aanbeveling B geselecteerde macroprudentiële instrumenten in het bereiken van de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen van macroprudentieel beleid; |
| --- | --- |

2.

periodiek de effectiviteit en efficiëntie te toetsen van de conform aanbeveling B geselecteerde macroprudentiële instrumenten in het bereiken van de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen van macroprudentieel beleid;

| 3. | indien gerechtvaardigd op grond van de analyse onder 1, de tussenliggende doelstellingen waar nodig aan te passen en, met name, in het geval van het ontstaan van nieuwe risico's voor financiële stabiliteit die binnen het bestaande kader niet afdoende kunnen worden aangepakt; |
| --- | --- |

3.

indien gerechtvaardigd op grond van de analyse onder 1, de tussenliggende doelstellingen waar nodig aan te passen en, met name, in het geval van het ontstaan van nieuwe risico's voor financiële stabiliteit die binnen het bestaande kader niet afdoende kunnen worden aangepakt;

| 4. | de desbetreffende autoriteit in hun lidstaat te informeren, zodat het aangewezen juridisch kader wordt vastgesteld, in geval nieuwe macroprudentiële instrumenten noodzakelijk worden geacht; |
| --- | --- |

4.

de desbetreffende autoriteit in hun lidstaat te informeren, zodat het aangewezen juridisch kader wordt vastgesteld, in geval nieuwe macroprudentiële instrumenten noodzakelijk worden geacht;

| 5. | aan het ESRB elke verandering in de reeks tussenliggende doelstellingen en macroprudentiële instrumenten waarover zij directe controle of aanbevelingsbevoegdheden hebben, te rapporteren, alsook de onderliggende analyse die deze verandering ondersteunt. |
| --- | --- |

5.

aan het ESRB elke verandering in de reeks tussenliggende doelstellingen en macroprudentiële instrumenten waarover zij directe controle of aanbevelingsbevoegdheden hebben, te rapporteren, alsook de onderliggende analyse die deze verandering ondersteunt.

Aanbeveling E —   Gemeenschappelijke markt en Uniewetgeving

De Commissie wordt aanbevolen, in het kader van aanstaande herzieningen van Uniewetgeving:

| 1. | rekening te houden met de noodzaak om een coherent pakket macroprudentiële instrumenten vast te stellen die van invloed zijn op het financiële stelsel, met inbegrip van alle typen financiële bemiddelaars, markten, producten en marktinfrastructuren; |
| --- | --- |

1.

rekening te houden met de noodzaak om een coherent pakket macroprudentiële instrumenten vast te stellen die van invloed zijn op het financiële stelsel, met inbegrip van alle typen financiële bemiddelaars, markten, producten en marktinfrastructuren;

| 2. | te verzekeren dat vastgestelde mechanismen de efficiënte interactie tussen instellingen van de Unie en lidstaten niet in de weg staan en een afdoend niveau aan flexibiliteit bieden voor de macroprudentiële autoriteiten om, wanneer nodig, die macroprudentiële instrumenten te activeren met behoud van de gemeenschappelijke markt. |
| --- | --- |

2.

te verzekeren dat vastgestelde mechanismen de efficiënte interactie tussen instellingen van de Unie en lidstaten niet in de weg staan en een afdoend niveau aan flexibiliteit bieden voor de macroprudentiële autoriteiten om, wanneer nodig, die macroprudentiële instrumenten te activeren met behoud van de gemeenschappelijke markt.

HOOFDSTUK 2

UITVOERING

1.   Interpretatie

| 1. | Ten behoeve van deze aanbeveling gelden de volgende definities:
  a)   „financiële stelsel”: financiële stelsel zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1092/2010;
  b)   „macroprudentiële autoriteit”: nationale macroprudentiële autoriteiten met de doelstellingen, regelingen, bevoegdheden, verantwoordingsvereisten en overige in Aanbeveling ESRB/2011/3 uiteengezette kenmerken;
  c)   „directe controle”: het reële en effectieve vermogen om, waar nodig ter verwezenlijking van een uiteindelijke of tussenliggende doelstelling, macroprudentiële instrumenten op te leggen aan de financiële instellingen die tot het werkterrein van de betreffende macroprudentiële autoriteit behoren, of dergelijke instrumenten te wijzigen;
  d)   „aanbevelingsbevoegdheden”: het vermogen om door middel van aanbevelingen de toepassing van macroprudentiële instrumenten te sturen, waar nodig ter verwezenlijking van een uiteindelijke of tussenliggende doelstelling;
  e)   „structurele dimensie van systeemrisico”: de verdeling van risico's over de financiële sector;
  f)   „conjuncturele dimensie van systeemrisico”: de veranderingen van systeemrisico in de tijd die hun oorsprong vinden in de neiging van financiële instellingen om tijdens een opleving buitensporige risico's te nemen en tijdens een neergang buitengewoon risicoavers te worden;
  g)   „effectiviteit van het instrument”: de mate waarin het instrument in staat is tekortkomingen van de markt aan te pakken en de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen te verwezenlijken;
  h)   „efficiëntie van het instrument”: de potentie van het instrument om de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen tegen minimale kosten te verwezenlijken. |
| --- | --- |

1.

Ten behoeve van deze aanbeveling gelden de volgende definities:

a)   „financiële stelsel”: financiële stelsel zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1092/2010;

b)   „macroprudentiële autoriteit”: nationale macroprudentiële autoriteiten met de doelstellingen, regelingen, bevoegdheden, verantwoordingsvereisten en overige in Aanbeveling ESRB/2011/3 uiteengezette kenmerken;

c)   „directe controle”: het reële en effectieve vermogen om, waar nodig ter verwezenlijking van een uiteindelijke of tussenliggende doelstelling, macroprudentiële instrumenten op te leggen aan de financiële instellingen die tot het werkterrein van de betreffende macroprudentiële autoriteit behoren, of dergelijke instrumenten te wijzigen;

d)   „aanbevelingsbevoegdheden”: het vermogen om door middel van aanbevelingen de toepassing van macroprudentiële instrumenten te sturen, waar nodig ter verwezenlijking van een uiteindelijke of tussenliggende doelstelling;

e)   „structurele dimensie van systeemrisico”: de verdeling van risico's over de financiële sector;

f)   „conjuncturele dimensie van systeemrisico”: de veranderingen van systeemrisico in de tijd die hun oorsprong vinden in de neiging van financiële instellingen om tijdens een opleving buitensporige risico's te nemen en tijdens een neergang buitengewoon risicoavers te worden;

g)   „effectiviteit van het instrument”: de mate waarin het instrument in staat is tekortkomingen van de markt aan te pakken en de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen te verwezenlijken;

h)   „efficiëntie van het instrument”: de potentie van het instrument om de uiteindelijke en tussenliggende doelstellingen tegen minimale kosten te verwezenlijken.

| 2. | De bijlage vormt een integrerend deel van deze aanbeveling. In het geval van strijdigheid tussen de hoofdtekst en de bijlage prevaleert de hoofdtekst. |
| --- | --- |

2.

De bijlage vormt een integrerend deel van deze aanbeveling. In het geval van strijdigheid tussen de hoofdtekst en de bijlage prevaleert de hoofdtekst.

2.   Criteria voor implementatie

| 1. | De volgende criteria zijn van toepassing op de uitvoering van deze aanbeveling:






  a) | regelgevingsarbitrage dient te worden vermeden; |
| --- | --- | --- |

1.

De volgende criteria zijn van toepassing op de uitvoering van deze aanbeveling:

a)

regelgevingsarbitrage dient te worden vermeden;

| b) | bij de uitvoering dient op gepaste wijze rekening te worden gehouden met het proportionaliteitsbeginsel, in verband met het verschillende systeembelang van de financiële instellingen, met de verschillende institutionele systemen, en rekening houdend met de doelstelling en de inhoud van elke aanbeveling; |
| --- | --- |

b)

bij de uitvoering dient op gepaste wijze rekening te worden gehouden met het proportionaliteitsbeginsel, in verband met het verschillende systeembelang van de financiële instellingen, met de verschillende institutionele systemen, en rekening houdend met de doelstelling en de inhoud van elke aanbeveling;

| 2. | Geadresseerden wordt verzocht mede te delen welke actie is ondernomen ingevolge deze aanbeveling, of het niet ondernemen van actie afdoende te rechtvaardigen. De verslagen dienen minimaal het volgende te bevatten:






  a) | informatie over de inhoud en het tijdschema van de ondernomen actie; |
| --- | --- | --- |

2.

Geadresseerden wordt verzocht mede te delen welke actie is ondernomen ingevolge deze aanbeveling, of het niet ondernemen van actie afdoende te rechtvaardigen. De verslagen dienen minimaal het volgende te bevatten:

a)

informatie over de inhoud en het tijdschema van de ondernomen actie;

| b) | een beoordeling van het functioneren van de ondernomen actie vanuit het perspectief van de doelstellingen van deze aanbeveling; |
| --- | --- |

b)

een beoordeling van het functioneren van de ondernomen actie vanuit het perspectief van de doelstellingen van deze aanbeveling;

| c) | een gedetailleerde rechtvaardiging van het eventueel niet ondernemen van actie of het afwijken van deze aanbeveling, met inbegrip van eventuele vertragingen. |
| --- | --- |

c)

een gedetailleerde rechtvaardiging van het eventueel niet ondernemen van actie of het afwijken van deze aanbeveling, met inbegrip van eventuele vertragingen.

| 3. | Verdere gegevens over de kenmerken en bijzonderheden van elk van de voorgestelde tussenliggende doelstellingen zijn opgenomen in de bijlage bij deze aanbeveling, alsook een indicatieve lijst van macroprudentiële instrumenten om tussenliggende doelstellingen na te streven. De bijlage kan de geadresseerden helpen bij het selecteren van macroprudentiele instrumenten alsook bij het opstellen van de beleidsstrategie voor de toepassing ervan. |
| --- | --- |

3.

Verdere gegevens over de kenmerken en bijzonderheden van elk van de voorgestelde tussenliggende doelstellingen zijn opgenomen in de bijlage bij deze aanbeveling, alsook een indicatieve lijst van macroprudentiële instrumenten om tussenliggende doelstellingen na te streven. De bijlage kan de geadresseerden helpen bij het selecteren van macroprudentiele instrumenten alsook bij het opstellen van de beleidsstrategie voor de toepassing ervan.

3.   Tijdschema voor het opvolgen van de aanbevelingen

| 1. | Geadresseerden wordt verzocht mede te delen welke actie is ondernomen ingevolge deze aanbeveling, of het niet ondernemen van actie afdoende te rechtvaardigen, zoals aangegeven in de volgende paragrafen:






  a) | aanbevelingen A en B — geadresseerden wordt verzocht uiterlijk 31 december 2014 een verslag te doen toekomen aan het ESRB, de Europese Bankautoriteit (EBA) en de Raad met een uiteenzetting van de genomen maatregelen om te voldoen aan de inhoud van aanbevelingen A en B. Lidstaten kunnen middels hun macroprudentiële autoriteiten over de met betrekking tot aanbeveling B genomen maatregelen rapporteren; |
| --- | --- | --- |

1.

Geadresseerden wordt verzocht mede te delen welke actie is ondernomen ingevolge deze aanbeveling, of het niet ondernemen van actie afdoende te rechtvaardigen, zoals aangegeven in de volgende paragrafen:

a)

aanbevelingen A en B — geadresseerden wordt verzocht uiterlijk 31 december 2014 een verslag te doen toekomen aan het ESRB, de Europese Bankautoriteit (EBA) en de Raad met een uiteenzetting van de genomen maatregelen om te voldoen aan de inhoud van aanbevelingen A en B. Lidstaten kunnen middels hun macroprudentiële autoriteiten over de met betrekking tot aanbeveling B genomen maatregelen rapporteren;

| b) | aanbeveling C — macroprudentiële autoriteiten wordt verzocht uiterlijk 31 december 2015 een verslag te doen toekomen aan het ESRB, de EBA en de Raad met een uiteenzetting van de genomen maatregelen om te voldoen aan de inhoud van aanbeveling C(1). Aanbevelingen C(2) en C(3) vereisen geen specifieke uiterste termijn voor rapportage. Door macroprudentiële autoriteiten aan het ESRB op grond van aanbeveling C(3) verschafte gegevens dienen binnen een redelijke termijn beschikbaar te worden gesteld; |
| --- | --- |

b)

aanbeveling C — macroprudentiële autoriteiten wordt verzocht uiterlijk 31 december 2015 een verslag te doen toekomen aan het ESRB, de EBA en de Raad met een uiteenzetting van de genomen maatregelen om te voldoen aan de inhoud van aanbeveling C(1). Aanbevelingen C(2) en C(3) vereisen geen specifieke uiterste termijn voor rapportage. Door macroprudentiële autoriteiten aan het ESRB op grond van aanbeveling C(3) verschafte gegevens dienen binnen een redelijke termijn beschikbaar te worden gesteld;

| c) | aanbeveling D — aanbeveling D vereist geen specifieke uiterste termijn voor rapportage. Indien er een wijziging is in de tussenliggende doelstellingen en instrumenten onder de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden van macroprudentiële autoriteiten, worden zij verzocht dit tijdig aan het ESRB te rapporteren, conform aanbeveling D(5); |
| --- | --- |

c)

aanbeveling D — aanbeveling D vereist geen specifieke uiterste termijn voor rapportage. Indien er een wijziging is in de tussenliggende doelstellingen en instrumenten onder de directe controle of aanbevelingsbevoegdheden van macroprudentiële autoriteiten, worden zij verzocht dit tijdig aan het ESRB te rapporteren, conform aanbeveling D(5);

| d) | aanbeveling E — aanbeveling E vereist geen specifieke uiterste termijn voor rapportage. De Commissie rapporteert elke twee jaar aan het ESRB over de manier waarop macroprudentiële beleidsdoelstellingen worden meegenomen bij het opstellen van financiële wetgeving. Het eerste rapport dient uiterlijk 31 december 2014 te worden ingediend; |
| --- | --- |

d)

aanbeveling E — aanbeveling E vereist geen specifieke uiterste termijn voor rapportage. De Commissie rapporteert elke twee jaar aan het ESRB over de manier waarop macroprudentiële beleidsdoelstellingen worden meegenomen bij het opstellen van financiële wetgeving. Het eerste rapport dient uiterlijk 31 december 2014 te worden ingediend;

| 2. | De algemene raad kan de in de vorige leden aangegeven uiterste termijnen verlengen indien wetgevende initiatieven nodig zijn om te voldoen aan één of meerdere aanbevelingen. |
| --- | --- |

2.

De algemene raad kan de in de vorige leden aangegeven uiterste termijnen verlengen indien wetgevende initiatieven nodig zijn om te voldoen aan één of meerdere aanbevelingen.

4.   Toezicht en beoordeling

| 1. | Het secretariaat van het ESRB:






  a) | staat de geadresseerden bij, onder meer door gecoördineerde rapportage te bevorderen, desbetreffende modelformulieren te verstrekken en, waar nodig, de modaliteiten en het tijdschema voor het opvolgen nauwkeurig te beschrijven; |
| --- | --- | --- |

1.

Het secretariaat van het ESRB:

a)

staat de geadresseerden bij, onder meer door gecoördineerde rapportage te bevorderen, desbetreffende modelformulieren te verstrekken en, waar nodig, de modaliteiten en het tijdschema voor het opvolgen nauwkeurig te beschrijven;

| b) | verifieert de opvolging door de geadresseerden, onder meer door hen op hun verzoek bij te staan, en rapporteert via het stuurcomité over de opvolging aan de algemene raad. |
| --- | --- |

b)

verifieert de opvolging door de geadresseerden, onder meer door hen op hun verzoek bij te staan, en rapporteert via het stuurcomité over de opvolging aan de algemene raad.

| 2. | De algemene raad beoordeelt de door de geadresseerden gerapporteerde acties en rechtvaardigingen en besluit, voor zover van toepassing, of deze aanbeveling niet is opgevolgd en de geadresseerden er niet in zijn geslaagd het niet ondernemen van actie genoegzaam te rechtvaardigen. |
| --- | --- |

2.

De algemene raad beoordeelt de door de geadresseerden gerapporteerde acties en rechtvaardigingen en besluit, voor zover van toepassing, of deze aanbeveling niet is opgevolgd en de geadresseerden er niet in zijn geslaagd het niet ondernemen van actie genoegzaam te rechtvaardigen.

HOOFDSTUK 3

SLOTBEPALINGEN

1.   Begeleiding van het ESRB betreffende de toepassing van macroprudentiële instrumenten

Het ESRB kan begeleiding geven aan de macroprudentiële autoriteiten over de manier waarop macroprudentiële instrumenten beter ten uitvoer kunnen worden gelegd en toegepast, door middel van aanbevelingen op grond van artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1092/2010. Hiertoe kunnen indicatoren behoren om de toepassing van macroprudentiële instrumenten te sturen.

2.   Toekomstige hervorming van het macroprudentiële instrumentarium

Het ESRB kan in de toekomst overwegen het indicatieve pakket macroprudentiële instrumenten in deze aanbeveling uit te breiden, door middel van een aanbeveling op grond van artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1092/2010.

Gedaan te Frankfurt am Main, 4 april 2013.

De voorzitter van het ESRB

Mario DRAGHI

---

(1)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1.

1

(2)  PB C 58 van 24.2.2011, blz. 4.

2

(3)  PB C 41 van 14.2.2012, blz. 1.

3

(4)  Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang tot de werkzaamheden van kredietinstellingen en het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat (COM(2011) 453 definitief) en voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (COM(2011) 452 definitief).

4

(5)  Voorstel voor een verordening van de Raad waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid op het gebied van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (COM(2012) 511 definitief).

5

---

BIJLAGE BIJ DE AANBEVELING INZAKE TUSSENLIGGENDE DOELSTELLINGEN EN INSTRUMENTEN VAN MACROPRUDENTIEEL BELEID

1.   Inleiding

In de meeste lidstaten van de Unie zijn, of worden momenteel, macroprudentiële autoriteiten opgezet. De volgende stap richting het operationeel maken van het macroprudentiële beleid bestaat uit het selecteren van effectieve en efficiënte instrumenten van macroprudentieel beleid die systeemrisico’s in het financiële stelsel als geheel zullen voorkomen dan wel reduceren. In deze bijlage wordt voor deze selectie een kader gepresenteerd.

De door het Europees Comité voor Systeemrisico’s (ECSR) uitgebrachte aanbeveling inzake het macroprudentieel mandaat van nationale autoriteiten (1) heeft betrekking op het identificeren van tussenliggende beleidsdoeleinden als „operationele specificaties van de uiteindelijke doelstelling”. Het identificeren van tussenliggende doelstellingen maakt het macroprudentieel beleid operationeler, transparanter en verantwoordelijker, en verschaft een economische basis voor de selectie van instrumenten. Het in deze bijlage gepresenteerde kader is daarom gebaseerd op een reeks vooraf-geïdentificeerde tussenliggende doelstellingen met brede reikwijdte. In het kader wordt gespecificeerd hoe indicatieve instrumenten zouden helpen deze tussenliggende doelstellingen te verwezenlijken en welke indicatoren zouden aangeven in hoeverre activering of de-activering van deze instrumenten nodig zou zijn. Informatie over de juridische basis van individuele instrumenten wordt daarbij ook gegeven. De verwachting is dat komende Unie-wetgeving voor enkele van de instrumenten een gemeenschappelijke juridische basis zal bieden.

Bij de toepassing van het kader zouden macroprudentiële autoriteiten de risico’s voor de financiële stabiliteit op nationaal niveau als uitgangspunt moeten nemen. Deze risico’s kunnen van land tot land verschillen, gezien het feit dat de kenmerken van financiële stelsels en financiële cycli binnen de Unie uiteenlopen. Dientengevolge, en als gevolg van het feit dat het macroprudentieel beleid zich nog in een vroeg stadium van ontwikkeling bevindt, kunnen in de verschillende lidstaten verschillende instrumenten worden geselecteerd. Tegelijkertijd vereist het feit dat de financiële markten in de Unie hoogst geïntegreerd zijn ook voor een gecoördineerde aanpak. Coördinatie kan de effectiviteit en efficiëntie van macroprudentieel beleid versterken door de ruimte voor arbitrage en „lekkage” te beperken. Coördinatie is tevens van essentieel belang voor het internaliseren van positieve en negatieve doorwerkingen in de financiële stelsels en economieën van andere lidstaten en voor het beschermen van de werking van de interne markt. Terwijl in de loop der tijd verdere Unie-brede convergentie van macroprudentiële instrumenten kan worden verwacht, zal de toepassing van de instrumenten moeten worden afgestemd op uiteenlopende financiële cycli en heterogene risico’s.

Deze bijlage is als volgt vormgegeven:

| — | In paragraaf 2 worden de tussenliggende doelstellingen van het macroprudentieel beleid gespecificeerd en worden deze gekoppeld aan de onderliggende markttekortkomingen die voor het macroprudentieel beleid het meest relevant worden geacht; |
| --- | --- |

—

In paragraaf 2 worden de tussenliggende doelstellingen van het macroprudentieel beleid gespecificeerd en worden deze gekoppeld aan de onderliggende markttekortkomingen die voor het macroprudentieel beleid het meest relevant worden geacht;

| — | In paragraaf 3 worden criteria aangedragen voor het selecteren van macroprudentiële instrumenten en wordt een overzicht gegeven van tussenliggende doelstellingen en indicatieve macroprudentiële instrumenten; |
| --- | --- |

—

In paragraaf 3 worden criteria aangedragen voor het selecteren van macroprudentiële instrumenten en wordt een overzicht gegeven van tussenliggende doelstellingen en indicatieve macroprudentiële instrumenten;

| — | In aanhangsel 1 wordt een analyse gegeven van individuele macroprudentiële instrumenten, terwijl in aanhangsel 2 de macroprudentiële elementen in verzekeringen worden besproken. |
| --- | --- |

—

In aanhangsel 1 wordt een analyse gegeven van individuele macroprudentiële instrumenten, terwijl in aanhangsel 2 de macroprudentiële elementen in verzekeringen worden besproken.

2.   Het identificeren van tussenliggende doelstellingen

De door het ECSR uitgebrachte aanbeveling inzake het macroprudentieel mandaat van nationale autoriteiten verzoekt de lidstaten „aan te geven dat de uiteindelijke doelstelling van macroprudentieel beleid is bij te dragen tot het waarborgen van de stabiliteit van het financiële stelsel als geheel, met inbegrip van het versterken van de schokbestendigheid van het financiële stelsel en het verminderen van de opbouw van systeemrisico’s, en daarbij een duurzame bijdrage van de financiële sector aan economische groei te verzekeren.”

De relevante literatuur splitst systeemrisico op in twee dimensies: een structurele dimensie en een cyclische dimensie. De structurele dimensie betreft de verspreiding van risico in het gehele financiële stelsel. De conjuncturele dimensie houdt verband met de neiging van banken in een opleving buitensporige risico’s aan te gaan en in een neergang buitensporig risicoavers te worden. Terwijl het nuttig is rekening te houden met de structurele en cyclische dimensies bij het identificeren van de bepalende factoren van systeemrisico en de daarmee verband houdende instrumenten, is het gezien hun nauwe onderlinge verwevenheid lastig een duidelijk onderscheid te maken tussen deze twee dimensies.

Het identificeren van tussenliggende doelstellingen op basis van specifieke in de literatuur beschreven markttekortkomingen kan een duidelijker classificatie van macroprudentiële instrumenten mogelijk maken, een economische basis verschaffen voor de kalibrering en het gebruik van zulke instrumenten en de verantwoordingsaflegging door macroprudentiële autoriteiten bevorderen. In de praktijk zijn macroprudentiële instrumenten vaak al aan tussenliggende doelstellingen gekoppeld. De anticyclische buffer, bijvoorbeeld, beoogt reducering van het systeemrisico dat voortvloeit uit buitensporige kredietgroei. Om een veelomvattend inzicht te verkrijgen in tussenliggende doelstellingen wordt in deze bijlage van de literatuur gebruik gemaakt om de voor het macroprudentiële beleid relevante markttekortkomingen te identificeren en die vervolgens aan individuele doelstellingen te koppelen (zie tabel 1) (2).

De eerste tussenliggende doelstelling is het reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering. Buitensporige kredietgroei is geïdentificeerd als een belangrijke bepalende factor bij financiële crises, waarbij hefboomfinanciering („leverage”) functioneert als een versterkingskanaal. Het contrast tussen de impact van het uiteenspatten van de „dot-com”-luchtbel, die grotendeels met eigen vermogen was gefinancierd, en het uiteenspatten van de door krediet aangejaagde subprimehypothekenluchtbel illustreert het belang van hefboomfinanciering. In dit opzicht kan een onderscheid worden gemaakt tussen hefboomfinanciering binnen het financiële stelsel en hefboomfinanciering tussen financiële instellingen en kredietnemers in de reële economie (namelijk door saldering van vorderingen binnen het financiële stelsel). Macroprudentieel beleid zou het nemen van buitensporige risico’s in een opleving tegen kunnen gaan door aanscherping van kapitaal- en onderpandvereisten. De tijdens de opleving gecreëerde buffers zouden dan in de neergang van de kredietcyclus kunnen worden vrijgegeven om verliezen te absorberen, en aldus de noodzaak van schuldenafbouw te verlichten en „runs op banken” te voorkomen, en tegelijkertijd de verschaffing van krediet te ondersteunen om economische groei in stand te houden.

Tabel 1

Tussenliggende doelstellingen van macroprudentieel beleid en daarmee overeenkomende markttekortkomingen

| Tussenliggende doelstelling | Onderliggende markttekortkomingen |
| --- | --- |
| Reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering | „Credit-crunch”-externaliteiten: een plotselinge aanscherping van de voorwaarden voor verkrijging van een lening, resulterend in een afname van de beschikbaarheid van krediet voor de niet-financiële sector
  Het endogene nemen van risico’s: prikkels die gedurende een opleving leiden tot het buitensporig nemen van risico’s en, in het geval van banken, tot een verslechtering van de kredietvoorwaarden. Verklaringen hiervoor zijn het signaleren van competentie, marktdruk om de winsten te vergroten, of strategische interactie tussen instellingen
  Risico-illusie: collectieve onderschatting van risico door een kort geheugen en het weinig voorkomen van financiële crises
  Runs op banken: het onttrekken van wholesale- of retailfinanciering in geval van werkelijke of vermoede insolventie
  Onderlinge verwevenheid-externaliteiten: besmettelijke consequenties van onzekerheid ten aanzien van gebeurtenissen bij een instelling of binnen een markt |
| Reduceren en voorkomen van buitensporige looptijden-mismatch en marktilliquiditeit | „Fire sale”-externaliteiten: deze vloeien voort uit de gedwongen verkoop van activa ten gevolge van buitensporige activa- en passiva-mismatches. Dit kan leiden tot een liquiditeitsspiraal waarbij dalende activaprijzen leiden tot verdere verkopen, schuldenafbouw en doorwerkingen naar financiële instellingen met overeenkomstige activaklassen
  Runs op banken
  Marktilliquiditeit: het opdrogen van interbancaire of kapitaalmarkten ten gevolge van een algemeen verlies aan vertrouwen of zeer pessimistische verwachtingen |
| Beperken van directe en indirecte risicoblootstellingsconcentraties | Onderlinge verwevenheid-externaliteiten
  „Fire sale”-externaliteiten: vloeien (in dit geval) voort uit de gedwongen verkoop van activa tegen een verkeerde prijs gezien de distributie van blootstellingen binnen het financiële stelsel |
| Beperken van de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels om moral hazard te verminderen | Moral hazard en „te groot om om te vallen”: het buitensporig nemen van risico’s ten gevolge van verwachtingen van een „bail-out” door het aangenomen systeembelang van een individuele instelling |
| Versterken van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren | Onderlinge verwevenheid-externaliteiten
  „Fire sale”-externaliteiten
  Risico-illusie
  Onvolledige contracten: beloningsstructuren die prikkels vormen tot risicovol gedrag |

Tussenliggende doelstelling

Onderliggende markttekortkomingen

Reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering

„Credit-crunch”-externaliteiten: een plotselinge aanscherping van de voorwaarden voor verkrijging van een lening, resulterend in een afname van de beschikbaarheid van krediet voor de niet-financiële sector

Het endogene nemen van risico’s: prikkels die gedurende een opleving leiden tot het buitensporig nemen van risico’s en, in het geval van banken, tot een verslechtering van de kredietvoorwaarden. Verklaringen hiervoor zijn het signaleren van competentie, marktdruk om de winsten te vergroten, of strategische interactie tussen instellingen

Risico-illusie: collectieve onderschatting van risico door een kort geheugen en het weinig voorkomen van financiële crises

Runs op banken: het onttrekken van wholesale- of retailfinanciering in geval van werkelijke of vermoede insolventie

Onderlinge verwevenheid-externaliteiten: besmettelijke consequenties van onzekerheid ten aanzien van gebeurtenissen bij een instelling of binnen een markt

Reduceren en voorkomen van buitensporige looptijden-mismatch en marktilliquiditeit

„Fire sale”-externaliteiten: deze vloeien voort uit de gedwongen verkoop van activa ten gevolge van buitensporige activa- en passiva-mismatches. Dit kan leiden tot een liquiditeitsspiraal waarbij dalende activaprijzen leiden tot verdere verkopen, schuldenafbouw en doorwerkingen naar financiële instellingen met overeenkomstige activaklassen

Runs op banken

Marktilliquiditeit: het opdrogen van interbancaire of kapitaalmarkten ten gevolge van een algemeen verlies aan vertrouwen of zeer pessimistische verwachtingen

Beperken van directe en indirecte risicoblootstellingsconcentraties

Onderlinge verwevenheid-externaliteiten

„Fire sale”-externaliteiten: vloeien (in dit geval) voort uit de gedwongen verkoop van activa tegen een verkeerde prijs gezien de distributie van blootstellingen binnen het financiële stelsel

Beperken van de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels om moral hazard te verminderen

Moral hazard en „te groot om om te vallen”: het buitensporig nemen van risico’s ten gevolge van verwachtingen van een „bail-out” door het aangenomen systeembelang van een individuele instelling

Versterken van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren

Onderlinge verwevenheid-externaliteiten

„Fire sale”-externaliteiten

Risico-illusie

Onvolledige contracten: beloningsstructuren die prikkels vormen tot risicovol gedrag

De tweede tussenliggende doelstelling houdt verband met buitensporige looptijden-mismatch, d.w.z. de mate waarin langlopende activa worden gefinancierd met kortlopende activa. De ervaring leert dat kredietcycli samenvallen met toegenomen gebruik van kortetermijnfinanciering. Dit verhoogt de risico’s voor de financiële stabiliteit door meer illiquiditeit, „fire sales” en besmetting. Deze tussenliggende doelstelling is primair gericht op de marktliquiditeit van activa en het gebruik van kortlopende financiering, en op asymmetrieën in informatie die financieringskwesties kunnen koppelen aan activaprijzen. Om looptijden-mismatch tegen te gaan kan het macroprudentieel beleid van banken vereisen dat zij hun niet-liquide activa financieren met stabiele financiering en liquide activa van hoge kwaliteit aanhouden om de herfinanciering van kortlopende financiering te waarborgen. Deze maatregelen streven ernaar banken te beschermen tegen marktilliquiditeit en de daarmee gepaard gaande druk van „fire sales”, en tegen runs op banken door depositohouders en andere financiële instellingen.

De derde tussenliggende doelstelling is beperking van concentraties van directe en indirecte risicoblootstelling, rekening houdend met de mate waarin deze risicovol zijn. Direct concentratierisico vloeit voort uit grote blootstellingen aan de niet-financiële sector (bijvoorbeeld de huizenmarkt, overheden) en tussen financiële sectoren en/of financiële entiteiten. Daarnaast ontstaan indirecte blootstellingen binnen het stelsel door de onderlinge verwevenheid van financiële instellingen en de besmettelijke consequenties van gemeenschappelijke blootstellingen. Beperking van grote risicoblootstellingen kan worden bereikt door het vaststellen van bovengrenzen voor specifieke financiële sectoren en (groepen) tegenpartijen of door het introduceren van „stroomonderbrekers”, zoals centrale tegenpartijen (central counterparties ofwel CCP’s), die het mogelijke domino-effect (bijvoorbeeld besmetting en „fire sales”, de snelle verkoop van activa tegen zeer lage prijzen) dat voortvloeit uit een onverwacht faillissement of uit gemeenschappelijke risicoblootstellingen tussen financiële instellingen, kunnen helpen terugdringen.

De vierde tussenliggende doelstelling streeft ernaar de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels om moral hazard te verminderen te beperken. Dit vergt versterking van de schokbestendigheid van instellingen die van systeemkritisch belang zijn, en tegelijkertijd redressering van de negatieve effecten van een impliciete overheidsgarantie. Geloofwaardige regelingen voor ordelijke afbouw en afwikkeling zijn eveneens van fundamenteel belang om moral hazard tegen te gaan. Andere maatregelen, ten slotte, zoals marktpartijen te vragen „skin in the game” te houden (d.w.z. het eigen geld van de desbetreffende bestuurder in het bedrijf te laten blijven), of met betrekking tot managementbeloning, zouden kunnen worden toegepast.

De vijfde tussenliggende doelstelling is versterking van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren. Deze kan op twee manieren worden bereikt: door het hoofd te bieden aan externaliteiten binnen de infrastructuur van het financiële stelsel (3) en door de moral hazard-effecten die kunnen voortvloeien uit de institutionele inrichting, tegen te gaan. Dit kan betrekking hebben op juridische stelsels, kredietbeoordelaars, depositogarantiestelsels en marktpraktijken.

3.   Het selecteren van macroprudentiële instrumenten

Wanneer de tussenliggende doelstellingen voor het macroprudentieel beleid zijn bepaald, is de volgende stap de selectie van de instrumenten die kunnen worden gebruikt om deze doelstellingen te verwezenlijken. Instrumenten dienen te worden geselecteerd op basis van hun effectiviteit en efficiëntie voor het verwezenlijken van tussenliggende en uiteindelijke doelstellingen.

Effectiviteit betreft de mate waarin markttekortkomingen kunnen worden tegengegaan en tussenliggende en uiteindelijke doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt. Minimaal is ten minste één effectief instrument nodig voor elke tussenliggende doelstelling (de zogeheten „Tinbergen-regel”). In de praktijk kan het gebruik van meerdere elkaar aanvullende instrumenten worden gerechtvaardigd, met name wanneer dit de impact van regelgevingsarbitrage en onzekerheid over het transmissiemechanisme terugdringt.

Een relevante overweging in dit verband is hoe coördinatie kan worden gebruikt om beleidsarbitrage te voorkomen: terwijl sommige instrumenten effectief zijn wanneer ze worden toegepast op landenniveau (bijvoorbeeld lening-tot-waarde (loan-to-value ofwel LTV)- of lening-tot-inkomen (loan-to-income ofwel LTI)-limieten), zouden andere instrumenten ten minste op Unie-niveau dienen te worden toegepast (bijvoorbeeld marge- en haircut-vereisten, het CCP-clearingvereiste). Terwijl de meeste instrumenten een aantal positieve effecten zouden hebben wanneer zij zouden worden toegepast op landenniveau, zouden zij desalniettemin profijt hebben bij Unie-brede coördinatie. Coördinatie speelt een rol niet alleen bij het versterken van de effectiviteit van instrumenten, maar ook bij het internaliseren van positieve en negatieve doorwerkingen naar het financiële stelsel van andere lidstaten, en bij het beschermen van de juiste werking van de interne markt.

Efficiëntie heeft betrekking op het verwezenlijken van doelstellingen tegen minimale kosten. Een essentiële kwestie hierbij is de uitruil tussen schokbestendigheid en groei, aangezien het verhogen van de schokbestendigheid niet vrij van kosten is. Dit betekent dat instrumenten die de langetermijngroei ondersteunen terwijl ze tegelijkertijd systeemrisico beperken en instrumenten die een geringere invloed hebben op andere beleidsinstrumenten, te prefereren zijn.

Tabel 2 bevat een lijst indicatieve macroprudentiële instrumenten die zijn afgestemd op tussenliggende doelstellingen (4). Naast de instrumenten die zijn opgenomen in tabel 2, zullen lidstaten instrumenten willen selecteren die op nationaal niveau het best specifieke risico’s voor de financiële stabiliteit tegengaan. Bovendien dient het kader van doelstellingen en instrumenten periodiek te worden geëvalueerd en dient het vorderingen in het inzicht in macroprudentieel beleid en het opkomen van nieuwe bronnen van systeemrisico, te weerspiegelen.

Tabel 2

Tussenliggende doelstellingen en indicatieve macroprudentiële instrumenten

1.   Reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering

| — | Anticyclische kapitaalbuffer |
| --- | --- |

—

Anticyclische kapitaalbuffer

| — | Sectorale kapitaalvereisten (met inbegrip van binnen het financiële stelsel) |
| --- | --- |

—

Sectorale kapitaalvereisten (met inbegrip van binnen het financiële stelsel)

| — | Macroprudentiële hefboomfinancieringsratio |
| --- | --- |

—

Macroprudentiële hefboomfinancieringsratio

| — | Lening-tot-waarde-vereisten (LTV) |
| --- | --- |

—

Lening-tot-waarde-vereisten (LTV)

| — | Lening-tot-inkomen / schuld(kosten)-tot-inkomen-vereisten (LTI) |
| --- | --- |

—

Lening-tot-inkomen / schuld(kosten)-tot-inkomen-vereisten (LTI)

2.   Reduceren en voorkomen van buitensporige looptijden-mismatch en marktilliquiditeit

| — | Macroprudentiële aanpassing aan de liquiditeitsratio (bijvoorbeeld liquiditeitdekkingsratio) |
| --- | --- |

—

Macroprudentiële aanpassing aan de liquiditeitsratio (bijvoorbeeld liquiditeitdekkingsratio)

| — | Macroprudentiële beperkingen ten aanzien van financieringsbronnen (bijvoorbeeld nettostabielefinancieringsratio) |
| --- | --- |

—

Macroprudentiële beperkingen ten aanzien van financieringsbronnen (bijvoorbeeld nettostabielefinancieringsratio)

| — | Macroprudentiële ongewogen limiet voor minder stabiele financiering (bijvoorbeeld lening-tot-deposito (loan-to-deposit)-ratio) |
| --- | --- |

—

Macroprudentiële ongewogen limiet voor minder stabiele financiering (bijvoorbeeld lening-tot-deposito (loan-to-deposit)-ratio)

| — | Marge- en haircut-vereisten |
| --- | --- |

—

Marge- en haircut-vereisten

3.   Beperken van directe en indirecte risicoblootstellingsconcentraties

| — | Beperkingen voor grote risicoblootstellingen |
| --- | --- |

—

Beperkingen voor grote risicoblootstellingen

| — | CCP-afwikkelingsvereiste |
| --- | --- |

—

CCP-afwikkelingsvereiste

4.   Beperken van de systeemimpact van slecht op elkaar afgestemde prikkels voor het verminderen van moral hazard

| — | SIFI-kapitaalopslagen |
| --- | --- |

—

SIFI-kapitaalopslagen

5.   Versterken van de schokbestendigheid van financiële infrastructuren

| — | Marge- en haircut-vereisten ten aanzien van CCP-clearing |
| --- | --- |

—

Marge- en haircut-vereisten ten aanzien van CCP-clearing

| — | Ruimere informatieverschaffing |
| --- | --- |

—

Ruimere informatieverschaffing

| — | Structurele systeemrisicobuffer |
| --- | --- |

—

Structurele systeemrisicobuffer

Het beperkte gebruik van macroprudentiële instrumenten belemmert een degelijke kwantitatieve analyse van hun effectiviteit en efficiëntie. Door ervaring opgedaan bewijs op nationaal niveau is over het geheel genomen beperkt. De analyse van de beleidstransmissie en de praktische toepassing van de in Aanhangsel 1 gepresenteerde instrumenten geeft echter aan dat de kennis ten aanzien van sommige instrumenten (bijvoorbeeld op kapitaal gebaseerde instrumenten, limieten voor grote risicoblootstellingen, LTV/LTI-limieten) groter is dan die ten aanzien van andere instrumenten (bijvoorbeeld marge- en haircut-vereisten, het CCP-clearingvereiste). De verschillende transmissiekanalen en de uiteenlopende toepassingsreikwijdte van instrumenten ondersteunen mogelijke complementariteiten. Zo kunnen bijvoorbeeld op kapitaal gebaseerde instrumenten (die van invloed zijn op de activaprijzen) en LTV/LTI-limieten (die de kwantiteit van financiële diensten beperken) naast elkaar worden gebruikt om buitensporige kredietgroei te beperken. Beperkingen voor grote risicoblootstellingen en CCP-clearingvereisten kunnen ook gelijktijdig worden toegepast, aangezien die erop gericht zijn het tegenpartijrisico bij de verschillende typen transacties te beperken. Naast de in tabel 2 getoonde instrumenten dienen de macroprudentiële autoriteiten betrokken te zijn bij het ontwerpen en ten uitvoer leggen van herstel- en afwikkelingsplannen en depositoverzekeringsstelsels, gezien de implicaties daarvan voor de goede werking van het financiële stelsel. Terwijl enkele van de in tabel 2 genoemde specifieke instrumenten zijn ontworpen met de bankensector in gedachten, kunnen zij op andere sectoren worden toegepast: in aanhangsel 2 wordt de potentiële rol van macroprudentieel beleid in verzekeringen besproken.

Wat de juridische basis van de instrumenten betreft, ten slotte, zullen de komende verordening kapitaalvereisten (Capital Requirements Regulation ofwel CRR) en richtlijn kapitaalvereisten (Capital Requirements Directive ofwel CRD IV) voor banken en grote beleggingsinstellingen naar verwachting de flexibiliteit bieden om de kalibrering van enkele van de in tabel 2 gepresenteerde instrumenten onder bepaalde voorwaarden aan te scherpen. Dit is in overeenstemming met de brief van het ECSR aangaande de beginselen voor macroprudentieel beleid in Unie-wetgeving ten aanzien van de bankensector (5). Instrumenten die niet vastliggen in Unie-wetgeving (6) kunnen op nationaal niveau ten uitvoer worden gelegd mits zij een geschikte juridische basis hebben (7). Het ontbreken van gedetailleerde regels op Unie-niveau betekent desondanks niet dat lidstaten volledig vrij zullen zijn nationale regels op te leggen, aangezien enkele beginselen in de Unie-wetgeving, zoals het verbod op het invoeren van beperkingen op het vrije verkeer van kapitaal, de nationale beslissingsbevoegdheid in dezen zouden kunnen beperken.

Aanhangsel 1

Macroprudentiële instrumenten geanalyseerd door het ECSR

In dit aanhangsel wordt een samenvatting gegeven van inzichten in de door het ECSR geanalyseerde macroprudentiële instrumenten, gegroepeerd naar de tussenliggende doelstellingen. Er wordt samengevat hoe elk instrument is gedefinieerd, hoe het werkt (d.w.z. wat we weten over het transmissiemechanisme), het type indicatoren die, naast het oordeel van deskundigen, een beslissing tot activering of de-activering van het desbetreffende instrument zouden kunnen sturen, en hoe het andere instrumenten zou kunnen aanvullen. Terwijl de conceptuele analyse ten aanzien van een aantal instrumenten reeds in een vergevorderd stadium is, is de ervaring met het werkelijke gebruik van deze instrumenten in de Unie beperkt (ook al zijn enkele instrumenten, zoals de LTV/LTI-limieten, al eerder toegepast). Verdere analyse van hun potentiële impact, de bijbehorende indicatoren en de reikwijdte voor complementariteit is van cruciaal belang.

1.   Reduceren en voorkomen van buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering

Anticyclische kapitaalbuffer (AKB)

De AKB is een additioneel kapitaalvereiste met betrekking tot de behoudbuffer. Het additionele kapitaalvereiste kan op anticyclische wijze worden verhoogd of verlaagd aan de hand van schommelingen in systeemrisico in de loop der tijd, met name bepaald door de kredietcyclus. Het doel van de AKB is bescherming van het bankenstelsel tegen potentiële verliezen wanneer buitensporige kredietgroei samenvalt met een toename van systeembreed risico. Het instrument is van directe invloed op de schokbestendigheid: kapitaalbuffers zullen worden opgebouwd tijdens perioden waarin systeembrede risico’s toenemen en kunnen worden gebruikt wanneer deze risico’s afnemen.

Als een mogelijk indirect effect kan de AKB helpen de expansieve fase van de kredietcyclus tegen te gaan door de verstrekking van krediet te verminderen of de kosten van krediet te verhogen. De verstrekking van krediet kan teruglopen als banken hun kapitaalratio’s verhogen door risicogewogen activa te verminderen. De kosten van krediet kunnen stijgen ten gevolge van hogere totale kosten van kapitaal, die banken doorberekenen aan klanten door middel van hogere kredietrentetarieven. Beide transmissiekanalen kunnen bijdragen aan een daling van kredietvolumes, hetgeen op zijn beurt helpt de opbouw van systeembreed risico te vermijden. Op soortgelijke wijze kan het vrijgeven van een buffer het risico dat de verstrekking van krediet wordt beperkt door in regelgeving vastgelegde kapitaalvereisten, reduceren. De onzekerheid ten aanzien van het indirecte effect is groter dan die ten aanzien van het directe effect, en verder onderzoek op dit vlak is nodig. De mogelijke tempering van de kredietgroei gedurende de opleving van de kredietcyclus dient te worden gezien als een potentieel positieve bijwerking in plaats van als een doelstelling van het AKB-regime.

Beleidsmakers die de AKB vaststellen kunnen bij hun oordeel worden geleid door de afwijking van de krediet-tot-bbp-ratio van haar langetermijntrend, maar ook door andere relevante indicatoren. De empirische discussie heeft zich tot nog toe vooral toegespitst op de eigenschappen van de krediet-tot-bbp-lacune. Deze lacune vertegenwoordigt de afwijking van de krediet-tot-bbp-ratio van haar langetermijntrend, waarbij een positieve lacune wordt beschouwd als een indicatie van buitensporige kredietgroei. Door de bank voor internationale betalingen verrichte studies ten aanzien van verschillende landen onderstrepen de goede historische prestaties van de krediet-tot-bbp-lacune wat betreft het signaleren van financiële crises. Tegelijkertijd laten op nationaal niveau opgedane ervaringen zien dat deze lacune niet altijd het juiste signaal heeft gegeven voor het activeren van de buffer of consistent goed heeft gefunctioneerd ten aanzien van het signaleren van de vrijgevingsfase. Een groep deskundigen van het ECSR is opgezet om een aanvullende leidraad te geven voor het vaststellen van de buffer, met name door het ten aanzien van verschillende landen uitvoeren van verdere analyses van andere mogelijke indicatoren voor de lidstaten van de Unie.

In de AKB wordt voorzien in het vierde ontwerp van CRD IV en deze dient derhalve zijn weerslag te vinden in nationale wetgeving. Het ontwerp-AKB-regime geeft macroprudentiële autoriteiten, afhankelijk van beginselen en advies ten aanzien van indicatoren (8), flexibiliteit bij het vaststellen van de buffer, en voorziet in een zekere mate van wederzijdsheid wanneer zij dit doen.

Sectorale kapitaalvereisten (met inbegrip van vereisten voor blootstellingen binnen het financiële stelsel)

Geaggregeerde kapitaalvereisten (zoals de anticyclische kapitaalbuffer) kunnen een relatief bot instrument zijn wanneer ze worden gebruikt om uitbundigheid in bepaalde sectoren het hoofd te bieden. In dergelijke gevallen kunnen sectorale kapitaalvereisten (9) een meer gericht instrument vormen wanneer systeemrisico door microprudentiële vereisten niet voldoende wordt tegengegaan. Zij kunnen worden toegepast door a) aan een bepaalde sector of activacategorie gebonden microprudentiële kapitaalvereisten door een vermenigvuldiger evenredig aan te passen of door b) een kapitaalopslag of additioneel kapitaalvereiste toe te passen op de risicogewogen blootstellingen van een bank aan een bepaalde sector of activacategorie. Ook kunnen risicogewogen ondergrenzen worden vastgesteld.

Het transmissiemechanisme is eender aan dat van de AKB, met twee verschillen. Ten eerste verandert een stijging van de kapitaalvereisten voor een bepaalde sector de relatieve prijzen, en verlaagt daardoor de (groei van de) kredietverstrekking aan de bedoelde sector aangezien de relatieve marginale financieringskosten voor deze sector geneigd zouden zijn te stijgen. Ten tweede zou het waarschijnlijker zijn dat banken hun blootstelling zouden terugbrengen dan dat zij vermogen aantrekken indien een sector als bijzonder risicovol wordt gezien.

Van dit instrument dient te worden gebruikgemaakt wanneer wordt vastgesteld dat zich binnen een bepaalde sector of activacategorie systeemrisico opbouwt. Een potentiële indicator van een dergelijke opbouw zou kunnen zijn de kredietgegevens naar sector, die zouden kunnen worden berekend als sectorale krediet-tot-bbp-lacunes. Aanvullende gegevens (zoals hypotheekvolumes of onroerendgoedprijzen voor de onroerendgoedsector) zouden eveneens van groot belang kunnen zijn voor het signaleren van een opbouw van risico.

De ontwerp-CRR voorziet in de mogelijkheid kapitaalvereisten voor woninghypotheken en hypotheken voor commercieel vastgoed, alsook kapitaalvereisten voor blootstellingen binnen het financiële stelsel, aan te passen om redenen van macroprudentieel of systeemrisico, afhankelijk van een procedure op Unie-niveau.

Macroprudentiële hefboomfinancieringsratio

De hefboomfinancieringsratio is gedefinieerd als de verhouding tussen het eigen vermogen van een bank en de totale (niet voor risico gecorrigeerde) activa. Voor macroprudentiële doeleinden zou op alle banken een vereiste inzake een hefboomfinancieringsratio kunnen worden toegepast als additioneel vereiste en mogelijk ook op tijdvariërende wijze. Met name zou, wanneer macroprudentiële risicogewogen kapitaalvereisten worden toegepast op tijdvariërende wijze, het vereiste inzake een hefboomfinancieringsratio eveneens in de loop der tijd kunnen worden veranderd, om zijn functie als voorzorgsmaatregel in stand te houden. Als macroprudentieel instrument heeft het vereiste inzake een hefboomfinancieringsratio het voordeel dat het relatief eenvoudig en transparant is.

Het transmissiemechanisme voor het vereiste inzake een hefboomfinancieringsratio is gelijk aan dat voor de risicogewogen kapitaalvereisten. Waar de hefboomfinancieringsratio restrictiever is dan de risicogewogen vereisten, zouden banken vermogen kunnen aantrekken, winsten kunnen vasthouden of activa kunnen reduceren om aan de strengere vereisten te voldoen (10). De prijs van krediet zou waarschijnlijk stijgen, en de hoeveelheid verstrekt krediet zou kunnen teruglopen (11).

De hefboomfinancieringsratio wordt soms gezien als een indicator van systeemrisico. Uit een door BCBS uitgevoerde studie kwam naar voren dat de hefboomfinancieringsratio het mogelijk maakte de banken die tijdens de recente financiële crisis overheidssteun nodig hadden, te identificeren (12). Daarnaast zouden andere indicatoren die mogelijkerwijze ook relevant zijn voor de anticyclische kapitaalbuffer, kunnen worden gebruikt om beslissingen ten aanzien van de hefboomfinancieringsratio te sturen.

Als het eenmaal, na een observatieperiode in overeenstemming met de komende CRR, als gedetailleerd bindend instrument is aangenomen, kan de aanscherping van het vereiste inzake een hefboomfinancieringsratio voor macroprudentiële doeleinden worden toegestaan, zij het afhankelijk van een procedure op Unie-niveau. Vóór zijn harmonisering binnen de gehele Unie zou het gebruik ervan op nationaal niveau kunnen worden voorzien.

Lening-tot-waarde-vereiste (loan-to-value ofwel LTV) en lening-tot-inkomsten/schuld(kosten)-tot-inkomen-vereiste (loan-to-income/debt (service)-to-income ofwel LTI)

Het LTV-vereiste is een limiet voor de waarde van een lening in verhouding tot het onderliggende onderpand (bijvoorbeeld woningen); het LTI-vereiste is een limiet voor schuldkostengebonden kosten in verhouding tot het besteedbaar inkomen. Het referentiepunt verschilt van de tot nog toe besproken instrumenten: het is het contract tussen de cliënt en de financiële instelling, in plaats van de instelling zelf.

Het macroprudentiële doel van LTV- en LTI-limieten is tempering van de kredietcyclus en verbetering van de schokbestendigheid van financiële instellingen. Het effect op de omvang van de kredietcyclus vloeit voort uit de dempende invloed van stringentere LTV-ratio’s op het „financiële versneller”-mechanisme: wanneer een positieve inkomensschok leidt tot een stijging van de huizenprijzen, zal de stijging van de kredietneming naar verwachting lager zijn in landen met lagere LTV-ratio’s (13). Bovendien kunnen lagere LTV-limieten de schokbestendigheid van het bankenstelsel verhogen door middel van een lager verlies in het geval van een faillissement, terwijl lagere LTI-limieten de waarschijnlijkheid van een faillissement kunnen verminderen. LTV- en LTI-limieten worden over het algemeen gezien als elkaar aanvullende instrumenten. Aangezien inkomen stabieler is dan huizenprijzen, kunnen LTI-limieten restrictiever worden in tijden van stijgende huizenprijzen. Hoewel doorgaans LTV- en LTI-limieten in de praktijk worden gebruikt als statische limieten, kunnen zij ook op tijdvariërende wijze worden gebruikt. Verwachtingen kunnen hierbij echter een destabiliserende rol spelen. Indien huishoudens een aanscherping van bovengrenzen verwachten, kunnen zij zich haasten om leningen met hoge LTV/LTI-ratio’s te verkrijgen.

Hoewel LTV- of LTI-limieten in een aantal EU-landen zijn toegepast, worden zij binnen de Unie niet op geharmoniseerde wijze toegepast. Gezien het op Unie-niveau ontbreken van geharmoniseerde definities van of richtlijnen voor deze instrumenten, zou een grondiger beoordeling door het ECSR nuttig kunnen zijn om macroprudentiële autoriteiten een leidraad te verschaffen.

Complementariteit

De AKB, sectorale kapitaalvereisten en het vereiste inzake de hefboomfinancieringsratio vullen elkaar aan wat betreft hun gerichtheid (variërend van breed naar eng), risicogevoeligheid en tenuitvoerlegging (enkele bieden het hoofd aan cyclische, andere aan structurele manifestaties van systeemrisico). LTV/LTI-limieten worden soms gezien als substituten voor sectorale kapitaalvereisten voor de huizenmarkt. Zij kunnen echter om een aantal redenen ook worden gezien als een aanvulling op kapitaal-gebaseerde instrumenten. Ten eerste zijn LTV/LTI-limieten, waar kapitaal-gebaseerde instrumenten voornamelijk een invloed zouden kunnen hebben op de verstrekking van krediet, voornamelijk van invloed op de vraagzijde, d.w.z. de leningklanten van banken. Ten tweede kunnen LTV/LTI-limieten, indien het risico niet voldoende wordt tegengegaan door bijvoorbeeld sectorale kapitaalvereisten voor de huizenmarkt, werken als noodzakelijke voorzorgsmaatregel. De effectiviteit van kapitaal-gebaseerde instrumenten, ten slotte, zou kunnen worden aangetast door de noodzaak tot coördinatie tussen lidstaten; dit is niet het geval voor LTV/LTI aangezien hun referentiepunt het contract tussen de klant en de financiële instelling is, in plaats van de instelling zelf. Zij zijn derhalve minder gevoelig voor regelgevingsarbitrage die bedrijfsactiviteiten naar het buitenland of naar het schaduwbankenstelsel verschuift (14).

2.   Beperken en voorkomen van looptijden-mismatch en marktilliquiditeit

Macroprudentiële aanpassing van de liquiditeitsratio (bv. het dekkingspercentage voor kortetermijnliquiditeit (liquidity coverage ratio ofwel LCR)) en macroprudentiële beperkingen voor financieringsbronnen (bv. per saldo stabiel financieringspercentage (net stable funding ratio ofwel NSFR))

De LCR (verhouding tussen hoogwaardige liquide activa en de totale netto-uitstroom van kasmiddelen voor de komende 30 dagen) meet de capaciteit van banken om een korte vooraf bepaalde periode van liquiditeitsstress te weerstaan en zorgt ervoor dat de liquide middelen van banken een tegenwicht kunnen vormen voor een mogelijk korte abrupte uitstroom van liquiditeiten; de definitie ervan is overeengekomen door het Bazels Comité. De NSFR (verhouding tussen het beschikbare en vereiste bedrag aan stabiele financiering) heeft tot doel een bodem te stellen aan het bedrag aan langlopende financiering dat banken aanhouden ten opzichte van minder liquide activa, maar het Bazels Comité moeten het nog eens worden over een precieze definitie. Macroprudentiële beleidsmaatregelen kunnen de vorm krijgen van een aanvulling of andere macroprudentiële aanpassing van de wettelijke grenswaarden voor beide instrumenten. Een andere mogelijkheid zou zijn om de maatregelen enkel te richten op specifieke groepen banken (bv. systeemrelevante banken) in plaats van de gehele banksector.

Het primaire tussenliggende doel van deze instrumenten is om buitensporige looptijden-mismatches en financieringsrisico’s te beperken (15). Bovendien kunnen ze de schokbestendigheid van het systeem tegen buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering vergroten (16). De banken kunnen aan deze liquiditeitseisen voldoen door hun financieringslooptijden te verlengen of te beleggen in liquide activa (of beide). Om procycliciteit te voorkomen, zouden banken in tijden van liquiditeitsstress hun buffers moeten mogen gebruiken.

De indicatoren voor het aanscherpen van de eisen zouden gegevens kunnen omvatten over de balansen van banken, economische indicatoren en de marktgegevens (eigen vermogen, CDS). Indicatoren zoals sterke veranderingen in de interbancaire volumes en tarieven, het gebruik van ECB-faciliteiten, het gebruik en de beschikbaarheid van onderpand en signalen van runs op banken (bv. snelle opnames of betalingen) kunnen helpen bepalen wanneer het goed zou zijn om de beperkingen te laten vieren (17). Sommige indicatoren kunnen overlappen met die welke verband houden met in tijd variërende en kapitaal-gebaseerde instrumenten.

De verwachting is dat de LCR en de NSFR pas na de respectieve waarnemingsperioden door de CRR worden ingevoerd als gedetailleerde bindende voorschriften. De verwachting is dat de lidstaten vóór harmonisatie van de instrumenten op het niveau van de Unie de mogelijkheid hebben om nationale liquiditeitseisen of prudentiële tarieven toe te passen, rekening houdend met een aantal overwegingen, waaronder systemisch liquiditeitsrisico. Daarnaast voorziet de ontwerpwetgeving van de Unie in de mogelijkheid om de liquiditeitsinstrumenten aan te passen voor macroprudentiële doeleinden, onderworpen aan een procedure op het niveau van de Unie.

Macroprudentiële ongewogen limiet voor minder stabiele financiering (bv. LTD-ratio)

In sommige landen is een ongewogen liquiditeitslimiet voor minder stabiele financiering, zoals de LTD-ratio, toegepast met het oog op het beperken van overmatige afhankelijkheid van minder stabiele financieringsbronnen. Klantdeposito's worden over het algemeen gezien als een stabiele financieringsbron, wat betekent dat de LTD-ratio (of uitgebreide versies ervan) kan worden gebruikt om overmatige structurele afhankelijkheid van minder stabiele marktfinanciering te beperken. Het instrument houdt echter geen rekening met de looptijdstructuur van marktfinanciering, en de impact ervan varieert van bank tot bank, afhankelijk van het gehanteerde bedrijfsmodel. Andere soortgelijke maatstaven zijn de core funding ratio of wholesale funding ratio.

Aan het LTD-vereiste kan worden voldaan door ofwel de kredietopname te verminderen of de deposito’s te verhogen. De ervaring van de laatste crisis heeft aangetoond dat deposito’s het in een recessie in sommige gevallen beter doen dan leningen, aangezien deposito’s stabiel blijven of zelfs toenemen (als gevolg van verschuivingen vanuit andere vormen van besparingen), terwijl de vraag naar leningen afneemt als gevolg van een daling van de economische bedrijvigheid. Zo kan de LTD-ratio de conjunctuur volgen, waardoor een daarmee verband houdende eis restrictief kan werken in een opgaande en niet-restrictief in een neergaande economie. Er kan sprake zijn van prikkels voor regelgevingsarbitrage als leningen en deposito's niet goed zijn gedefinieerd; banken kunnen nieuwe financieringsstructuren opzetten met schuldbewijzen om opname in de teller te voorkomen.

Waar nodig kan de LTD-ratio worden gebruikt om buitensporige hefboomwerking of kredietverlening (blijkend uit de kredietverlening/bbp-ratio of de ontwikkeling ervan) aan te pakken en de structurele liquiditeitspositie van banken te verbeteren.

Marge- en haircut-vereisten

Haircuts en initiële marges bepalen het niveau van onderpandstelling bij gedekte financiering en derivatentransacties. In grote lijnen wordt het niveau van onderpandstelling in gedekte-financieringstransacties bepaald door de haircut die wordt toegepast op effecten die in onderpand zijn ontvangen. Bij derivatentransacties is het niveau van onderpandstelling vooral afhankelijk van de „initiële marge”-eis (die een marktpartij beschermt tegen mogelijke veranderingen in de waarde van hun positie ingeval hun tegenpartij failliet gaat) en van de haircut die wordt toegepast op effecten die worden aangeboden om aan dit vereiste te voldoen. De door toezichthouders toegepaste haircuts en marges kunnen financieringshausses temperen en het opdrogen van gedekte-financieringsbronnen bij een neergaande economie verminderen, d.w.z. bijdragen tot reductie van de procycliciteit van marktliquiditeit, potentieel verzachtende liquiditeitsoppotting en „fire sales”. Ze kunnen ook buitensporige kredietgroei en hefboomfinanciering helpen beperken.

Het toepassen van een benadering gericht op de gehele conjunctuurcyclus (met behulp van lange historische gegevensreeksen die gespannen en stabiele marktomstandigheden omvatten) zal betekenen dat de marges en haircuts minder afhankelijk zijn van de huidige marktomstandigheden. Dit kan, indien nodig, worden aangevuld met een discretionaire anticyclische aanvulling ter regulering van gedekte financiering, wat zorgt voor een realistischer prijszetting van risico's en een vermindering van uitbundigheid. Een aanscherping van de eisen, met name op het hoogtepunt van de financiële cyclus, kan markten echter destabiliseren aangezien dit financieringsbeperkingen oplegt. Daardoor kunnen de prijzen van activa dalen, hetgeen de haircuts en marges doet toenemen en kan leiden tot een neerwaartse spiraal (18).

De huidige wetgeving kent op dit gebied geen rol toe aan macroprudentiële autoriteiten. In de eerste herziening van de Verordening betreffende Europese marktinfrastructuur (EMIR) zou dit voor otc-derivaten wel kunnen worden overwogen. Verder zouden marges en haircuts, ofwel instrumenten die zich op markttransacties richten, onderworpen zijn aan regelgevingsarbitrage en kunnen profiteren van wereldwijde toepassing.

Complementariteit

De LCR-, NSFR- en LTD-eisen zijn mogelijk complementair, vooral vanwege verschillen in hun looptijd, reikwijdte en risicogevoeligheid. De liquiditeitsinstrumenten kunnen ook een aanvulling zijn op solvabiliteitsinstrumenten zoals de CCB in het verminderen van hefboomfinanciering en het vergroten van de schokbestendigheid. Bovendien vormen de eisen betreffende marges en haircuts een aanvulling op de bankspecifieke maatstaven (vooral de NSFR en LTD), aangezien ze een impact kunnen hebben op de totale marktliquiditeit en de stabiliteit van de financiering.

3.   Beperk directe en indirecte risicoblootstellingsconcentraties

Beperkingen op grote blootstellingen

De CRD definieert een grote blootstelling als een blootstelling aan een cliënt of groep van verbonden cliënten waarbij de waarde gelijk is aan of hoger is dan 10 % van het eigen vermogen. Kredietinstellingen en beleggingsondernemingen mogen geen blootstellingen hebben bij een cliënt of groep van cliënten van meer dan 25 % van hun eigen vermogen (kapitaal). De CRD voorziet ook in een beoordelingsmarge voor lidstaten bij de behandeling van bepaalde vormen van blootstelling (bv. aan systeemkritische sectoren) in het licht van hun risicogehalte, hetgeen ruimte zou kunnen bieden voor een macroprudentiële interventie. Beperkingen ten aanzien van grote blootstellingen kunnen het concentratierisico verminderen, en het tegenpartijrisico en mogelijke besmetting beperken (ook voor het schaduwbankenstelsel) (19). Ze beperken tevens de gevoeligheid van financiële instellingen voor gemeenschappelijke of sectorale schokken.

Door het stellen van grenzen aan blootstellingen bij specifieke tegenpartijen of sectoren (bv. vastgoed of andere financiële instellingen), bevordert de beperking van grote blootstellingen direct de verdeling van risico's over het systeem (20). Het verbetert ook de diepte van de interbancaire markt en diversifieert de financiering voor financiële en niet-financiële instellingen. Bovendien verminderen blootstellingslimieten de potentiële impact van één enkel faillissement van een tegenpartij. Zoals bij de meeste macroprudentiële instrumenten, kunnen zich procyclische effecten voordoen: een kapitaalverhoging tijdens een hausse kan de blootstellingslimiet verhogen, terwijl een kapitaalvermindering tijdens een baisse de limiet restrictiever kan maken. Verder kan de beperking de groei remmen of instellingen ervan weerhouden profijt te trekken van deskundigheid in bepaalde sectoren.

Krachtens de CRD zijn financiële instellingen verplicht om blootstellingen van meer dan 10 % van het kapitaal te melden. De netwerkanalyse kan deze informatie gebruiken om te bepalen of macroprudentiële beperkingen passend zijn. Indien nodig, kan de rapportagedrempel worden verlaagd om systeemrelevante mondiale instellingen met een grote kapitaalbasis op te nemen. De ontwerp-CCR voorziet in de mogelijkheid van aanscherping van grote-blootstellingsvereisten op nationaal niveau voor macroprudentiële doeleinden, onderworpen aan een procedure op het niveau van de Unie.

Verplichte afwikkeling via CCP’s

Regelgevers kunnen eisen dat bepaalde transacties van financiële instellingen worden afgewikkeld via CCP’s. Het vervangen van een netwerk van bilaterale blootstellingen door een structuur waarin elke marktpartij één enkele positie heeft bij de centrale tegenpartij, kan het tegenpartijrisico verspreiden en de risicobeheersing en het faillissementsbeheer centraliseren. Hierdoor kunnen overloopeffecten worden beperkt en kan de marktstabiliteit in de interbancaire markt worden gehandhaafd.

Deze maatstaf brengt echter ook transactiekosten met zich mee en verhoogt de kans op regelgevingsarbitrage, bv. door te bewegen richting transacties die zijn onderworpen aan afwikkeling door CCP’s. Bovendien neemt het systeembelang van CCP’s toe omdat ze tegenpartijrisico concentreren, wat kan leiden tot buitensporige marktmacht, moral hazard of systeemrisico (vanwege faillissementen) (21). Bovendien zijn het risicobeheer en de absorptiecapaciteit van de CCP’s vrijwel niet getest, vooral bij een mogelijk veel hoger transactieniveau. Daarom moeten CCP’s strikt worden gereguleerd, met inbegrip van de ontwikkeling van geschikte afwikkelings- en herstelplannen voor CCP’s. De selectie van producten waarvoor afwikkeling door CCP’s is vereist, moet ook zorgvuldig gebeuren.

Geschikte keuze-indicatoren om te bepalen welke contracten moeten worden onderworpen aan afwikkeling door CCP’s omvatten standaardisering, liquiditeit, complexiteit en risicokenmerken, evenals de potentiële vermindering van systeemrisico en de mogelijkheid van internationale harmonisatie.

Er worden wereldwijd inspanningen verricht om centrale afwikkeling van gestandaardiseerde otc-derivaten toe te staan; in de Unie zal dit worden ingevoerd in het kader van de EMIR. Toch is verder onderzoek nodig naar de effecten van de implementatie ervan voordat het kan worden opgenomen in het macroprudentiële instrumentarium. Om effectief te zijn, zal de eis bovendien EU-breed, zo niet mondiaal, moeten worden geïmplementeerd.

Complementariteit

De twee bovengenoemde maatregelen zijn complementair, omdat ze de systeemeffecten van het tegenpartijrisico voor verschillende typen transacties kunnen terugdringen. Terwijl de beperking ten aanzien van grote blootstellingen de concentratie van risico's bij een tegenpartij of sector vermindert, reduceert de afwikkeling bij CCP’s de voortzetting van faillissementen van tegenpartijen door het risico op één plek te beheersen waar het kan worden beperkt. Aanscherping van de beperkingen ten aanzien van grote blootstellingen kan ook worden gecombineerd met de sectorale kapitaaleisen of LTV-beperkingen en structurele buffers om de financiële structuur te versterken. Ten slotte dient centrale afwikkeling te worden aangevuld met marge- en haircut-vereisten voor CCP’s om ze weerbaar te maken tegen tegenpartijrisico; deze moeten worden afgestemd op de eisen voor niet centraal afgewikkelde transacties.

4.   Beperk de systeemimpact van niet goed op elkaar afgestemde prikkels met het oog op vermindering van de moral hazard

Kapitaalopslagen voor SIFI’s

Financiële instellingen van systeemkritisch belang (ofwel SIFI's) zouden onderworpen kunnen worden aan een additionele kapitaalbuffereis. Het doel van de opslag is de verliesabsorptiecapaciteit van SIFI’s te verbeteren. Dit vermindert zowel de kans op probleemsituaties als de potentiële effecten ervan. De kapitaalbuffer zou kunnen worden toegepast op systeemrelevante banken, maar kan worden uitgebreid naar andere systeemrelevante instellingen.

De buffer kan ook potentiële financieringssubsidies voor SIFI's corrigeren die voortvloeien uit een impliciete overheidsgarantie. Zo gelden er gelijke concurrentievoorwaarden voor kleine en middelgrote banken (die niet van systeemkritisch belang zijn) en zijn SIFI’s beter uitgerust om schokken te weerstaan. Een mogelijk negatief effect is dat de opslag bepaalde activiteiten naar het schaduwbankenstelsel kan doen laten verdwijnen en de SIFI-status expliciet maakt, waardoor de impliciete financieringssubsidie wordt geactiveerd en de concurrentieverhoudingen worden verstoord. Over het geheel genomen concludeerde de Macroeconomic Assessment Group dat de financiële-stabiliteitsvoordelen van de SIFI-opslag opwegen tegen de economische kosten (uitgedrukt als een tijdelijke verlaging van het bbp).

Het systemische karakter van banken (en andere instellingen) wordt bepaald door indicatoren in de volgende categorieën te vergelijken: grootte, onderlinge verwevenheid, substitueerbaarheid en complexiteit. Voor banken is de planning dat de eisen parallel worden ingevoerd met de kapitaalconserverings- en anticyclische buffers van Bazel III. De kapitaalopslagen voor SIFI’s zullen naar verwachting in een of andere vorm in de komende CRD IV op Unie-niveau worden ingevoerd.

Herstel- en afwikkelingsregelingen

Regelgevende autoriteiten hebben instrumenten nodig om financiële crises te voorkomen en de gevolgen ervan te beperken als ze toch uitbreken. Preventie en beperking vereisen herstelplannen (opgesteld door banken) en afwikkelingsplannen (opgesteld door de autoriteiten). Als autoriteiten bevoegdheden hebben om vroegtijdig te interveniëren, stelt dit hen in staat op te treden om het faillissement van een bank te voorkomen mochten de herstelacties van laatstgenoemde onvoldoende blijken. Afwikkelingsbevoegdheden stellen autoriteiten in staat om de controle over een failliet gaande bank over te nemen indien de door de bank of autoriteiten genomen preventieve maatregelen geen effect hebben gesorteerd. Dit regime, zoals voorgesteld in de ontwerptekst van de herstel- en afwikkelingsrichtlijn voor banken (Bank Recovery and Resolution Directive, ofwel BRRD), heeft tot doel de systeemimpact van probleembanken te minimaliseren door de continuïteit van de functies van banken te waarborgen, waarbij de impact van faillissementen wordt beperkt en de verliezen voor de belastingbetaler worden geminimaliseerd door ze toe te rekenen aan belanghebbenden (bv. via een bail-in of ze achter te laten in een administratie procedure terwijl kritische functies worden overgedragen naar een overbruggingsbank of derde koper). Vanuit macroprudentieel perspectief draagt de BRRD bij tot minimalisering van de systeemimpact van risicoblootstellingsconcentraties, het verbeteren van het inzicht in de onderlinge verwevenheid en het beperken van de negatieve effecten van de crisis.

De transmissie verloopt via twee hoofdkanalen. Ten eerste beperkt het de moral hazard bij banken van systeemkritisch belang en het impliciete voordeel dat zij kunnen behalen door ervoor te zorgen dat crediteuren in plaats van derden, zoals nationale overheden, de verliezen dragen ingeval van een faillissement van een bank. Ten tweede beperkt een effectieve afwikkeling de impact van directe of indirecte besmetting die een dergelijk faillissement veroorzaakt. Tevens kan een doelmatige afwikkeling het vertrouwen in de financiële instellingen versterken. Het wegnemen van impliciete overheidsgaranties zou mogelijk tot een stijging van de financieringskosten van banken en een daling van die voor overheden kunnen leiden, in ongeveer dezelfde orde van grootte. De bancaire financieringskosten zouden echter veel hoger liggen als een wanordelijk en potentieel langdurig en kostbaar faillissementsproces het enige alternatief zou zijn voor een redding door de overheid. Over het geheel genomen zouden effectieve afwikkelingsregelingen er dus op de middellange tot lange termijn toe moeten bijdragen dat de reële economie een betere toegang krijgt tot krediet.

Een effectieve regeling voor banken die failliet dreigen te gaan zou kunnen worden ondermijnd door een gebrek aan afwikkelingsbevoegdheden en -instrumenten, onvoldoende geloofwaardigheid bij de toepassing ervan, en te weinig tijdelijke financiering om de noodzakelijke liquiditeiten voor ondersteuning van de afwikkelingsmaatregelen te verschaffen. Deze tekortkomingen moeten bij het opzetten van afwikkelingsregelingen in aanmerking worden genomen en worden vermeden.

Complementariteit

De SIFI-opslag en de afwikkelingsregelingen vullen elkaar in zoverre aan dat zij impliciete reddingssubsidies, concurrentieverstoringen en de systeemeffecten van faillissementen verminderen. De opslag kan fungeren als een aanvulling vooraf op afwikkelingsregelingen achteraf (22). De SIFI-opslag moet worden gezien als onderdeel van een pakket van kapitaalkosten waaronder kapitaalconserverings-, anticyclische en structurele buffers.

5.   Versterking van de schokbestendigheid van financiële infrastructuur

Depositogarantiestelsels

Ingeval van een bankfaillissement fungeert een depositogarantiestelsel als een vangnet voor bankrekeninghouders door hen tot een bepaald dekkingsbedrag terug te betalen. Een depositogarantiestelsel versterkt aldus de stabiliteit van financiële infrastructuren door te helpen bij het voorkomen van een run op banken en het vergroten van het vertrouwen in het financiële stelsel. Tevens waarborgt een depositogarantiestelsel de stabiliteit van het betalingsverkeer, aangezien deposito's een integraal onderdeel daarvan zijn.

Aangezien bankdeposito's zijn gegarandeerd, hebben depositohouders minder prikkels om hun geld weg te halen wanneer een bank in de problemen komt; dit voorkomt een run op banken en de systeemimpact hiervan. Meer in het algemeen verbeteren depositogarantiestelsels door hun vangnetfunctie de efficiëntie van het financiële stelsel doordat het vertrouwen stijgt. De effectiviteit van depositogarantiestelsels hangt af van hun geloofwaardigheid, die is gerelateerd aan adequate financieringsregelingen. Ex ante financiering van depositogarantiestelsels, op basis van het bankrisico, is anticyclisch en kan daarom directe macroprudentiële stabiliteitsgevolgen hebben (23).

Als de dekking zeer hoog, onbeperkt of slecht gedefinieerd is, of wanneer de financiering niet op risico is gebaseerd, kunnen zich nadelige stimulerende effecten voordoen; depositohouders houden banken dan mogelijk niet nauwlettend in de gaten, wat leidt tot moral hazard. Daarnaast kunnen niet-gefinancierde depositogarantiestelsels banken verplichten tot betalingen bij een neergaande economie, wat leidt tot negatieve procyclische effecten. Ten slotte kan een gebrek aan grensoverschrijdende coördinatie leiden tot ongewenste concurrentie tussen depositogarantiestelsels. Het is dus van belang dat de Unie doorgaat met haar inspanningen om de structuur van de depositogarantiestelsels te harmoniseren, ook in de context van het voorstel tot herschikking van de richtlijn betreffende depositogarantiestelsels die door de Commissie is voorgesteld. De macroprudentiële autoriteiten dienen volop aandacht te schenken aan en een stem te hebben in het ontwerp en de uitvoering van depositogarantiestelsels, in het bijzonder met betrekking tot de dekkings- en financieringsregelingen.

Marge- en haircut-vereisten bij afwikkeling door CCP’s

Net als bij bilateraal afgewikkelde handelstransacties kunnen de marge- en haircut-eisen van centraal afgewikkelde transacties systeemgevolgen hebben. Bij het vaststellen van passende haircuts en initiële marges, moeten de CCP’s rekening houden met de marktliquiditeit, procyclische effecten en systeemrisico's. In het bijzonder dient de terugkijkperiode (tijdshorizon voor het berekenen van de historische volatiliteit) zodanig te worden vastgesteld dat buitensporige procycliciteit wordt voorkomen. Dit beperkt de verstorende veranderingen in de margevereisten en stelt transparante en voorspelbare procedures vast voor het aanpassen van de eisen. Bovendien dient een CCP de afhankelijkheid van commerciële kredietbeoordelingen te beperken bij de berekening van de marges en haircuts. Beide eisen zijn vastgelegd in de ontwerptekst van de technische normen die de EMIR ondersteunen.

Bij het toepassen van deze eisen moeten CCP’s flexibel en verantwoordelijk blijven, en een evenwicht vinden tussen de noodzaak tot zelfbescherming en de wens om de stabiliteit van het systeem te waarborgen. Aangezien het systeembelang van CCP’s in het financiële stelsel in de toekomst waarschijnlijk zal toenemen, zal een passende regulering van CCP’s belangrijker worden, en dit wordt voor microprudentiële doeleinden erkend in de EMIR. De EMIR voorziet bij het vaststellen van margevereisten voor CCP’s nog niet in een rol voor macroprudentiële autoriteiten. Dit zou tijdens de eerste geplande beoordelingen kunnen worden heroverwogen.

Ruimere informatieverschaffing

Naast informatieverschaffing om microprudentiële redenen, kunnen macroprudentiële autoriteiten aanvullende informatie-eisen opleggen met het oog op structurele of conjuncturele systeemrisico’s. Transparantie maakt marktwerking mogelijk, wat een disciplinerend effect heeft op het gedrag van afzonderlijke instellingen en bijdraagt tot een nauwkeuriger prijsvorming van risico's binnen het financiële stelsel. Betere informatieverschaffing beperkt mogelijk ook de versterking van onrust in het financiële stelsel doordat het de onzekerheid over de omvang en locatie van bepaalde blootstellingen en systeemverwevenheden vermindert.

Door ruimere informatieverschaffing kan het risicobewustzijn worden bevorderd en de tucht van de markt worden verbeterd. Dit vergroot het marktvertrouwen en waarborgt de financiële stabiliteit, waardoor marktverstoringen, zoals die op de interbancaire markt na de val van Lehman Brothers, worden voorkomen. Anderzijds zijn macro- en microprudentiële informatieverplichtingen mogelijk niet altijd in overeenstemming met elkaar. Door een verbetering van de informatieverschaffing over de hele linie komen bijvoorbeeld kwakkelende banken aan het licht, die tot faillissementen van afzonderlijke banken leiden zonder dat dit systeemeffecten heeft. In het algemeen ondersteunt het beschikbare empirische bewijs uitgebreide informatieverschaffing (24). In termen van de juridische implementatie, voorziet de ontwerp-CCR in de mogelijkheid van het verbeteren van informatieverplichtingen op nationaal niveau voor macroprudentiële doeleinden, onderworpen aan een procedure op het niveau van de Unie.

Structurele systeemrisicobuffer

De komende CRD IV zal naar verwachting een systeemrisicobuffer introduceren ter voorkoming en beperking van structurele risico's (hierna „de structurele buffer”), onderworpen aan een procedure op het niveau van de Unie. De structurele buffer kan worden gebruikt om de schokbestendigheid van het bancaire stelsel, of onderdelen ervan, te versterken teneinde eventuele schokken die voortvloeien uit structureel systeemrisico te kunnen opvangen. Dit risico kan ontstaan door wijzigingen in de wetgeving of de boekhoudkundige normen, conjuncturele doorwerking vanuit de reële economie, een groot financieel stelsel in verhouding tot het bbp, of financiële innovatie die de complexiteit vergroot.

De structurele buffer verhoogt de schokbestendigheid door een toename van de verliesabsorptiecapaciteit. Het verschuift meer neerwaartse risico's naar de aandeelhouders en verhoogt de solvabiliteit, waarbij de kans op concretisering van structurele risico’s wordt verminderd. Mogelijke negatieve effecten van de structurele buffer zijn een verlies van gelijke concurrentievoorwaarden over de grenzen heen, een daling van het vrijwillig aangehouden kapitaal van banken en het weglekken van gelden naar het schaduwbankenstelsel. Hogere structurele buffers beperken echter ook de mogelijkheden tot hefboomfinanciering en risicovolle activiteiten.

Het is moeilijk om indicatoren aan te wijzen voor het toepassen van de structurele buffer; voornoemde structurele kwetsbaarheden kunnen als leidraad dienen. Wanneer ervaring is opgebouwd met het toepassen van de structurele buffer, dient te worden geanalyseerd in hoeverre een structurele buffer structurele risico’s kan verminderen.

Complementariteit

Aangezien de bovengenoemde maatregelen zijn bedoeld om de algehele schokbestendigheid van de financiële infrastructuur te verhogen, interageren zij met vele andere instrumenten. Zo kunnen depositogarantiestelsels een aanvulling zijn op liquiditeitsinstrumenten door te zorgen voor een stabiele depositofinancieringsbasis. Ze kunnen ook een aanvulling vormen op de structurele buffer (en andere kapitaal-gebaseerde instrumenten) aangezien ze de impact van faillissementen verminderen. Marge- en haircut-eisen voor CCP’s en voor niet centraal afgewikkelde transacties moeten op elkaar worden afgestemd om een level-playing field te garanderen. Bovendien zouden de marge- en haircut-eisen (zowel voor CCP’s als andere transacties) een aanvulling kunnen zijn op hefboomfinancieringsratio's door buitensporige hefboomwerking te verminderen. Aangezien informatieverschaffing de informatieasymmetrie vermindert, kan zij het marktvertrouwen en de liquiditeit van de markt vergroten.

Het effect van de structurele buffer kan interageren met de effecten van andere kapitaal-gebaseerde instrumenten, zoals de anticyclische buffers. Daarom is coördinatie nodig bij het bepalen van het juiste aggregatieniveau van de kapitaalvereisten.

Aanhangsel 2

Tussenliggende doelstellingen van het macroprudentiële beleid voor verzekeringen

De macroprudentiële overwegingen op het gebied van verzekeringen bevinden zich nog in het beginstadium. Hier zijn een aantal redenen voor:

| — | De meeste verzekeringsmaatschappijen zijn betrekkelijk onbeschadigd uit de crisis gekomen; |
| --- | --- |

—

De meeste verzekeringsmaatschappijen zijn betrekkelijk onbeschadigd uit de crisis gekomen;

| — | Het lage systeemrisico van traditionele verzekeringsactiviteiten, die worden gekenmerkt door een overwegend passiva-gestuurde beleggingsstrategie, een hoge mate van substitueerbaarheid en een lage kans op een run op verzekeringsmaatschappijen; |
| --- | --- |

—

Het lage systeemrisico van traditionele verzekeringsactiviteiten, die worden gekenmerkt door een overwegend passiva-gestuurde beleggingsstrategie, een hoge mate van substitueerbaarheid en een lage kans op een run op verzekeringsmaatschappijen;

| — | Het gebrek aan een internationale norm voor verzekeringstoezicht, hoewel de invoering van het Solvabiliteit II-raamwerk een gemeenschappelijke standaard voor de Unie introduceert. |
| --- | --- |

—

Het gebrek aan een internationale norm voor verzekeringstoezicht, hoewel de invoering van het Solvabiliteit II-raamwerk een gemeenschappelijke standaard voor de Unie introduceert.

Toch hebben sommige verzekeringsmaatschappijen hun bedrijfsmodel uitgebreid naar activiteiten die de kans op het bijdragen tot of versterken van systeemrisico vergroten. Met name niet-traditionele verzekeringsactiviteiten en niet-verzekeringsactiviteiten kunnen resulteren in gecorreleerde gemeenschappelijke blootstellingen aan de financiële en conjunctuurcyclus. Dit geldt bijvoorbeeld voor kredietverzuimswaps (credit default swaps, of CDS) die niet voor afdekkingsdoeleinden worden afgesloten (25).

Niet-traditionele verzekeringsactiviteiten zouden bredere implicaties kunnen hebben voor het financiële stelsel en de economie, zoals bij financiële garanties die worden gebruikt voor het verbeteren van de rating van complexe gestructureerde producten voorafgaand aan de crisis. Niet-verzekeringsactiviteiten (bv. effectenbelening) en groepsstructuren (bv. „bankverzekeren”) zouden ook de verwevenheid binnen het financiële stelsel kunnen doen toenemen. De International Association of Insurance Supervisors (IAIS) beschouwt deze typen activiteiten dan ook als van groter systeemkritisch belang, en gebruikt ze om verzekeraars te identificeren die wereldwijd van systeemkritisch belang zijn.

Het opleggen van maatregelen ten aanzien van niet-traditionele verzekerings- en niet-verzekeringsactiviteiten zoals gedefinieerd door de IAIS, is een uitdagende taak. Dit komt omdat er geen duidelijke scheiding bestaat en dezelfde activiteiten vaak verschillend worden geclassificeerd door de toezichthouders (bv. vermogensbeheer door derden). Daarom is een „inhoud boven vorm”-analyse noodzakelijk om het risico van een specifiek product of dienst te bepalen.

Naast de bovengenoemde structurele overwegingen heeft systeemrisico in de verzekeringssector een conjuncturele dimensie, aangezien verzekeraars belangrijke beleggers zijn en meer of minder risicovolle activa kunnen aanhouden. In de Unie introduceert het Solvabiliteit II-raamwerk een marktconsistente waardering van de balansen van verzekeraars. Dit betekent dat de actiefzijde volgens de marktwaardemethode wordt gewaardeerd, terwijl de passiva worden gewaardeerd via de contante-waardemethode met risicovrije rentevoet. Dit leidt tot volatiele balansen en kapitaalniveaus voor verzekeraars die langlopende producten verkopen. Dit leidt mogelijk tot een verergering van de procyclische dynamiek binnen de sector en in het hele financiële stelsel. Tijdens een economische opleving kan uitbundigheid in de prijzen van risicovolle activa het marktconforme kapitaal vergroten, ten opzichte van de wettelijke kapitaalvereisten, terwijl in een economische neergang het tegenovergestelde gebeurt. Dit zou de mogelijkheden voor het nemen van buitensporige risico’s tijdens een opleving vergroten, evenals de druk om risicovolle activa te verkopen tijdens een neergang. Daarom bevat Solvabiliteit II momenteel anticyclische mechanismen, waaronder een aandelendemper voor aandelenrisico's, de mogelijkheid van een verlengde herstelperiode, en de extrapolatie van de risicovrije rentecurve naar een vaste termijnrente. Bovendien worden er discussies gevoerd over het opnemen van de „anticyclische premie” en „matching-aanpassingen”, die er beide op zijn gericht de kapitaalniveaus aan te passen, rekening houdend met buitensporige volatiliteit. Zonder zorgvuldig ontwerp zouden sommige van deze voorgestelde mechanismen onbedoelde gevolgen kunnen hebben voor zowel verzekeraars als het stelsel als geheel. Het is belangrijk dat dergelijke mechanismen transparant zijn en het aanleggen van buffers tijdens een hoogconjunctuur stimuleren. Deze kunnen dan worden gebruikt tijdens een economische neergang.

Al met al kan worden gesteld dat de structurele dimensie van systeemrisico’s voornamelijk betrekking heeft op niet-traditionele en niet-verzekeringsactiviteiten. Dit zijn de activiteiten waarbij de kans het grootst is dat zij de risico’s over het financiële stelsel verdelen, en kunnen als zodanig worden geformuleerd in termen van de tussenliggende doelstellingen en instrumenten die in dit document zijn beschreven. Voor zover deze activiteiten relevante criteria vormen voor het bepalen van systeemrelevante verzekeraars, zouden ze vallen onder de tussenliggende doelstelling van het beperken van de systeemimpact van niet goed afgestemde prikkels met het oog op het verminderen van moral hazard. Opgemerkt zij echter dat dit scenario zich minder frequent heeft voorgedaan bij verzekeraars dan bij banken. De structurele dimensie houdt ook verband met de onderlinge verwevenheid van verzekeringsentiteiten en andere entiteiten in de financiële sector, en de daaruit voortvloeiende risico's op besmetting. Dit valt onder de tussenliggende doelstelling van het beperken van directe en indirecte risicoblootstellingsconcentraties. Ten slotte is de conjuncturele dimensie nauw verbonden met endogeen risicovol gedrag en „fire sales”.

---

(1)  ESRB/2011/03, http://www.esrb.europa.eu/pub/pdf/recommendations/2011/ESRB_2011_3.nl.pdf

(2)  De literatuur is veel te uitgebreid om hier te kunnen worden samengevat. Zie bijvoorbeeld Brunnermeier, M., Crockett, A., Goodhart, C., Persaud, A. en Shin, H. (2009), „The Fundamental Principles of Financial Regulation”, Geneva Report on the World Economy 11, ICBM, Geneva, and CEPR, London; Gorton, G. en He, P. (2008), „Bank Credit Cycles”, Review of Economic Studies 75(4), blz. 1181-1214, Blackwell Publishing; Bank of England (2009), „The Role of Macro-prudential Policy”, A Discussion Paper; Bank of England (2011), „Instruments of macroprudential policy”, A Discussion Paper; Hellwig, M. (1995), „Systemic aspects of risk management in banking and finance”, Schweizerische Zeitschrift für Volkswirtschaft und Statistik, 131, blz. 723-737; Acharya, V.V. (2009), „A Theory of Systemic Risk and Design of Prudential Bank Regulation”, Journal of Financial Stability, 5(3), blz. 224-255; Hanson, S., Kashyap, A. en Stein, J. (2011), „A Macro-prudential Approach to Financial Regulation”, Journal of Economic Perspectives 25, blz. 3-28; Longworth, D. (2011), „A Survey of Macro-prudential Policy Issues”, Mimeo, Carleton University.

(3)  De toezichtsrol van centrale banken wordt over het algemeen gezien als een integrerend element van hun functioneren ten aanzien van het waarborgen van financiële stabiliteit. Ongeacht de institutionele regelingen, dient de macroprudentiële autoriteit nauw samen te werken met de autoriteit die is belast met het toezicht op de infrastructuur om deze tussenliggende doelstelling te verwezenlijken.

(4)  De instrumenten worden geselecteerd uit een „long list” van alle mogelijke instrumenten, op basis van een top-down „gap”-analyse en enquêtes onder de leden van de ESRB Instruments Working Group, aan de hand van voornoemde selectiecriteria.

(5)  ESRB, Principles for macro-prudential policies in EU legislation on the banking sector, 2 april 2012, http://www.esrb.europa.eu/news/pr/2012/html/pr120402.en.html

(6)  Enkele niet in tabel 2 opgenomen instrumenten worden wel in de EU-wetgeving voorzien (bijvoorbeeld het verbod op „short-selling”).

(7)  Een inventarisatie door het ECSR van niet in EU-wetgeving vastliggende instrumenten geeft aan dat er van LTV-limieten weliswaar sprake is in het nationale prudentiële kader van zestien lidstaten, maar dat slechts zeven lidstaten daar voor macroprudentiële doeleinden gebruik van kunnen maken; dat er van LTI-limieten weliswaar sprake is in het nationale prudentiële kader van twaalf lidstaten, maar dat slechts twee lidstaten daar voor macroprudentiële doeleinden gebruik van kunnen maken; dat er sprake is van een ongewogen liquiditeitsratio in het nationale prudentiële kader van drie lidstaten en dat deze ook kan worden gebruikt voor macroprudentiële doeleinden; en dat er sprake is van herstel- en afwikkelingsregelingen/plannen in het nationale prudentiële kader van elf lidstaten, waarvan 8 lidstaten deze kunnen gebruiken voor macroprudentiële doeleinden. In zes lidstaten zijn enkele stappen ondernomen om een dergelijk stelsel in te voeren. In vier van deze landen zullen herstel- en afwikkelingsplannen naar verwachtingen voor macroprudentiële doeleinden gebruikt kunnen gaan worden.

(8)  Het beginsel van „beperkte beslissingsbevoegdheid” is gebaseerd op sturing door het ECSR, waarbij een benchmark wordt vastgesteld aan de hand van een macrovariabele, communicatie en transparantie.

(9)  Sectorale kapitaalvereisten hebben betrekking op zowel risicowegingen als op de calibrering van op interne ratings gebaseerde modellen voor specifieke sectoren of activacategorieën.

(10)  Zie de bespreking van het transmissiemechanisme voor risicogewogen kapitaalinstrumenten.

(11)  Het omgekeerde zou moeten opgaan voor een versoepeling van de vereisten. Druk vanuit de markt zou echter kunnen betekenen dat banken hun hefboomfinancieringsratio’s (of risicogewogen kapitaalratio’s) niet met het volledige bedrag kunnen verlagen, hetgeen mogelijkerwijze de effectiviteit van de instrumenten ten tijde van een neergang zou verminderen.

(12)  Zie BCBS (2010), „Calibrating regulatory minimum capital requirements and capital buffers: a top-down approach”. Daarnaast is in een aantal andere studies gevonden dat hefboomfinanciering een degelijke indicator is van systeemrisico — bijvoorbeeld Barrell, Davis en Liadze (2010), „Calibrating Macro-prudential Policy”; Kato, Kobayashi en Sita (2010), „Calibrating the level of capital: the way we see it”; Adrian en Shin (2010), „Liquidity and Leverage”; en Papanikolaou en Wolff (2010), „Leverage and risk in US commercial banking in the light of the current financial crisis”.

(13)  Almeida, H., Campello, M. en Liu, C. (2006), „The financial accelerator: evidence from international housing markets”, Review of Finance 10, blz. 1-32.

(14)  LTV-limieten kunnen echter onderworpen zijn aan hun eigen vormen van omzeiling door gebruik te maken van niet door onderpand gedekte leningen. Voor zoverre banken beslissingsbevoegdheid hebben om de waarde van het onderpand te beoordelen (bijvoorbeeld wanneer een deel van de lening wordt gebruikt voor woningverbetering) kunnen zij prikkels hebben om optimistischer waarderingen uit te brengen teneinde de impact van een beperking in de LTV te reduceren.

(15)  Gegevens die de effectiviteit van op liquiditeit gebaseerde macroprudentiële instrumenten bevestigen, zijn schaars. Enkele papers tonen aan dat een anticyclische toepassing van de LCR of NSFR gunstig is voor het omgaan met liquiditeitsstress. Zie bijvoorbeeld Giordana en Schumacher, „The impact of the Basel III liquidity regulations on the bank lending channel: A Luxembourg case study”, Working Paper nr. 61, juni 2011; Bloor, Craigie en Munro, „The macroeconomic effects of a stable funding requirement”, Reserve Bank of New Zealand Discussion Paper Series DP 2012/05, augustus 2012; of Van den End en Kruidhof, „Modelling the liquidity ratio as a macro-prudential instrument”, DNB Working Paper nr. 342, april 2012.

(16)  Zie CGFS Working group on the Selection and Application of Macro-prudential instruments (SAM), „Transmission Mechanisms of Macro-prudential Instruments”, interimverslag van Workstream 4, maart 2012.

(17)  Heijmans en Heuver, „Is this bank ill? The diagnosis of doctor Target 2”, DNB Working Paper nr. 316, augustus 2011.

(18)  Zie bv. Brunnermeier, M. en Pedersen, L. (2009), „Market Liquidity and Funding Liquidity,”Review of Financial Studies, Society for Financial Studies, vol. 22(6), blz. 2201-2238, en Gorton, G. en Metrick, A. (2012), „Securitized banking and the run on repo,”Journal of Financial Economics, Elsevier, vol. 104(3), blz. 425-451.

(19)  Specifiek empirisch bewijs is schaars, maar historische gegevens tonen aan dat concentratie in bepaalde sectoren (vaak vastgoed) de oorzaak is van financiële instabiliteit.

(20)  Opgemerkt zij dat blootstellingen in overheidsschuld momenteel zijn vrijgesteld van beperkingen ten aanzien van grote blootstellingen.

(21)  Zie voor een nadere bespreking van deze negatieve effecten bijvoorbeeld Pirrong, C, (2011), „The economics of central clearing: theory and practice”, International Swaps and Derivatives Association Discussion Paper nr. 1 en Singh, M., (2011), „Making OTC Derivatives Safe — A Fresh Look”, IMF Working Paper 11/66.

(22)  Zie bijvoorbeeld, Claessens, Herring en Schoenmaker, 2010, „A Safer World Financial System: Improving the Resolution of Systemic Institutions”, Geneva Reports on the World Economy (Londen, VK: CEPR), en Claessens et al, „Crisis Management and Resolution: Early Lessons from the Financial Crisis”, IMF Staff Discussion Note 11/05, 9 maart 2011.

(23)  Zie bijvoorbeeld Acharya, Santos en Yorulmazer: „Systemic Risk and Deposit Insurance Premiums”, FRBNY Economic Policy Review, augustus 2010.

(24)  Hirtle, B., 2007, „Public disclosure, risk, and performance at bank holding companies”, Staff Report No 293, Federal Reserve Bank of New York; Goldstein, M. A., Hotchkiss, E. S., Sirri, E. R., 2007, „Transparency and liquidity: A controlled experiment on corporate bonds”, The Review of Financial Studies 20(2), blz. 235-273; Botosan, C. A., 1997, „Disclosure Level and the Cost of Equity Capital”, The Accounting Review, Vol. 72, nr. 3, blz. 323-349.

(25)  International Association of Insurance Supervisors (IAIS), 2011, „Insurance and Financial Stability”.

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/20

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak COMP/M.6915 — OJSC Unimilk Company/NDL International/JV)

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 170/02

Op 3 juni 2013 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad. De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) onder documentnummer 32013M6915. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) onder documentnummer 32013M6915. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/20

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak COMP/M.6909 — Qatar Investment Authority/Kingdom Holding Company/FRHI Holdings)

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 170/03

Op 6 juni 2013 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad. De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) onder documentnummer 32013M6909. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) onder documentnummer 32013M6909. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/21 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/21

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak COMP/M.6889 — Sogecap/Cardif/Ensemble Immobilier Clichy-la-Garenne)

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 170/04

Op 13 mei 2013 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad. De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Frans en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) onder documentnummer 32013M6889. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) onder documentnummer 32013M6889. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/22

---

Wisselkoersen van de euro (1)

14 juni 2013

2013/C 170/05

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,3303 |
| JPY | Japanse yen | 126,37 |
| DKK | Deense kroon | 7,4582 |
| GBP | Pond sterling | 0,85150 |
| SEK | Zweedse kroon | 8,6096 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,2322 |
| ISK | IJslandse kroon | |
| NOK | Noorse kroon | 7,6405 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 25,718 |
| HUF | Hongaarse forint | 291,41 |
| LTL | Litouwse litas | 3,4528 |
| LVL | Letlandse lat | 0,7017 |
| PLN | Poolse zloty | 4,2347 |
| RON | Roemeense leu | 4,4588 |
| TRY | Turkse lira | 2,4674 |
| AUD | Australische dollar | 1,3841 |
| CAD | Canadese dollar | 1,3524 |
| HKD | Hongkongse dollar | 10,3258 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,6469 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,6638 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 498,62 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 13,2051 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 8,1558 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,4718 |
| IDR | Indonesische roepia | 13 139,52 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,1445 |
| PHP | Filipijnse peso | 56,895 |
| RUB | Russische roebel | 42,2453 |
| THB | Thaise baht | 40,681 |
| BRL | Braziliaanse real | 2,8302 |
| MXN | Mexicaanse peso | 16,8411 |
| INR | Indiase roepie | 76,5390 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,3303

JPY

Japanse yen

126,37

DKK

Deense kroon

7,4582

GBP

Pond sterling

0,85150

SEK

Zweedse kroon

8,6096

CHF

Zwitserse frank

1,2322

ISK

IJslandse kroon

NOK

Noorse kroon

7,6405

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

25,718

HUF

Hongaarse forint

291,41

LTL

Litouwse litas

3,4528

LVL

Letlandse lat

0,7017

PLN

Poolse zloty

4,2347

RON

Roemeense leu

4,4588

TRY

Turkse lira

2,4674

AUD

Australische dollar

1,3841

CAD

Canadese dollar

1,3524

HKD

Hongkongse dollar

10,3258

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,6469

SGD

Singaporese dollar

1,6638

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 498,62

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

13,2051

CNY

Chinese yuan renminbi

8,1558

HRK

Kroatische kuna

7,4718

IDR

Indonesische roepia

13 139,52

MYR

Maleisische ringgit

4,1445

PHP

Filipijnse peso

56,895

RUB

Russische roebel

42,2453

THB

Thaise baht

40,681

BRL

Braziliaanse real

2,8302

MXN

Mexicaanse peso

16,8411

INR

Indiase roepie

76,5390

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/23 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/23

---

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 14 juni 2013

betreffende de financiering voor 2013 van activiteiten op veterinair gebied in verband met het voorlichtingsbeleid van de Europese Unie en de ondersteuning door de Europese Unie van internationale organisaties en van diverse maatregelen om de toepassing te garanderen van de wetgeving op het gebied van voedingsmiddelen, diervoeder en plantgezondheid

2013/C 170/06

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 (1) tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (hierna het „Financieel Reglement” genoemd), en met name artikel 84,

Gezien Beschikking 2009/470/EG van de Raad van 25 mei 2009 betreffende uitgaven op veterinair gebied (2) en met name de artikelen 16,19, 20, 21, 23 en 27,

Gezien Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (3) en met name artikel 76, lid 1,

Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (4), en met name artikel 66, lid 1, onder c),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig artikel 84 van het Financieel Reglement en artikel 94 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (5) (hierna „de uitvoeringsvoorschriften” genoemd) moet de vastlegging van een uitgave uit de begroting van de Unie worden voorafgegaan door een financieringsbesluit van de instelling of de door haar gedelegeerde autoriteiten, waarin de essentiële elementen worden uiteengezet van een actie die een uitgave ten laste van de begroting meebrengt. |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig artikel 84 van het Financieel Reglement en artikel 94 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (5) (hierna „de uitvoeringsvoorschriften” genoemd) moet de vastlegging van een uitgave uit de begroting van de Unie worden voorafgegaan door een financieringsbesluit van de instelling of de door haar gedelegeerde autoriteiten, waarin de essentiële elementen worden uiteengezet van een actie die een uitgave ten laste van de begroting meebrengt.

| (2) | In de uitvoeringsvoorschriften wordt de mate van gedetailleerdheid vastgesteld waarmee het kader van een financieringsbesluit moet worden beschreven. |
| --- | --- |

(2)

In de uitvoeringsvoorschriften wordt de mate van gedetailleerdheid vastgesteld waarmee het kader van een financieringsbesluit moet worden beschreven.

| (3) | Overeenkomstig artikel 128 van het Financieel Reglement wordt jaarlijks een werkprogramma voor subsidies vastgesteld. |
| --- | --- |

(3)

Overeenkomstig artikel 128 van het Financieel Reglement wordt jaarlijks een werkprogramma voor subsidies vastgesteld.

| (4) | Er moet een werkprogramma worden vastgesteld voor de activiteiten van de Europese Unie op veterinair gebied in verband met het voorlichtingsbeleid, de ondersteuning van internationale organisaties en de informatisering van de veterinaire procedures. |
| --- | --- |

(4)

Er moet een werkprogramma worden vastgesteld voor de activiteiten van de Europese Unie op veterinair gebied in verband met het voorlichtingsbeleid, de ondersteuning van internationale organisaties en de informatisering van de veterinaire procedures.

| (5) | Aangezien het werkprogramma in de bijlagen een voldoende gedetailleerd kader vormt in de zin van artikel 94 van de uitvoeringsvoorschriften, vormt dit besluit een financieringsbesluit voor de uitgaven waarin wordt voorzien in het werkprogramma voor subsidies en aanbestedingen. |
| --- | --- |

(5)

Aangezien het werkprogramma in de bijlagen een voldoende gedetailleerd kader vormt in de zin van artikel 94 van de uitvoeringsvoorschriften, vormt dit besluit een financieringsbesluit voor de uitgaven waarin wordt voorzien in het werkprogramma voor subsidies en aanbestedingen.

| (6) | Krachtens artikel 22 van Beschikking 2009/470/EG kan de Unie de nodige technische en wetenschappelijke maatregelen nemen voor de ontwikkeling van de veterinaire wetgeving van de Unie en voor de ontwikkeling van onderwijs en opleiding op veterinair gebied, of kan zij de lidstaten of internationale organisaties daarin bijstaan. |
| --- | --- |

(6)

Krachtens artikel 22 van Beschikking 2009/470/EG kan de Unie de nodige technische en wetenschappelijke maatregelen nemen voor de ontwikkeling van de veterinaire wetgeving van de Unie en voor de ontwikkeling van onderwijs en opleiding op veterinair gebied, of kan zij de lidstaten of internationale organisaties daarin bijstaan.

| (7) | Overeenkomstig artikel 53 quinquies van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) heeft de ordonnateur bewijs verzameld dat de internationale organisaties OIE en FAO, die in gezamenlijk beheer belast zullen worden met de uitvoering van het budget van de Unie, in hun procedures inzake boekhouding, interne controle en aanbestedingsprocedures normen toepassen die dezelfde garanties bieden als internationaal erkende normen. |
| --- | --- |

(7)

Overeenkomstig artikel 53 quinquies van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) heeft de ordonnateur bewijs verzameld dat de internationale organisaties OIE en FAO, die in gezamenlijk beheer belast zullen worden met de uitvoering van het budget van de Unie, in hun procedures inzake boekhouding, interne controle en aanbestedingsprocedures normen toepassen die dezelfde garanties bieden als internationaal erkende normen.

| (8) | Er is een gezamenlijk EU-OIE-project voltooid voor het inventariseren en in categorieën indelen van prioritaire dierziekten, inclusief dergelijke ziekten die overdraagbaar zijn op mensen. Binnen het raamwerk van dit project werd een instrument ontwikkeld om ziektes te categoriseren en prioriteren. Op dit moment is een financiële bijdrage nodig om de informatie te verzamelen en het instrument aan te passen zodat het ook gebruikt kan worden om ziekten van waterdieren in de lijsten op te nemen, zoals vereist door de nieuwe Europese wet inzake gezondheid van dieren. |
| --- | --- |

(8)

Er is een gezamenlijk EU-OIE-project voltooid voor het inventariseren en in categorieën indelen van prioritaire dierziekten, inclusief dergelijke ziekten die overdraagbaar zijn op mensen. Binnen het raamwerk van dit project werd een instrument ontwikkeld om ziektes te categoriseren en prioriteren. Op dit moment is een financiële bijdrage nodig om de informatie te verzamelen en het instrument aan te passen zodat het ook gebruikt kan worden om ziekten van waterdieren in de lijsten op te nemen, zoals vereist door de nieuwe Europese wet inzake gezondheid van dieren.

| (9) | De Europese Gemeenschap en de Verenigde Naties ondertekenden op 29 november 2003 een financiële en administratieve kaderovereenkomst ter ondersteuning van de overeenkomst tussen de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, ondertekend op 17 juli 2003. |
| --- | --- |

(9)

De Europese Gemeenschap en de Verenigde Naties ondertekenden op 29 november 2003 een financiële en administratieve kaderovereenkomst ter ondersteuning van de overeenkomst tussen de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, ondertekend op 17 juli 2003.

| (10) | Overeenkomstig het Besluit van de Commissie 2009/492/EG van 22 juni 2009 betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap aan het Trustfonds 911100MTF/INT/003/EEC (7) ter bestrijding van mond-en-klauwzeer buiten de Gemeenschap, heeft de Europese Commissie op 1 september 2009 een uitvoeringsovereenkomst MTF/INT/003/EEC ondertekend, getiteld „EC Funded Activities (2009-2013) carried out by the Food and Agricultural Organisation (FAO) European Commission for the Control of Foot-and-Mouth Disease (EuFMD)”. De duur van de overeenkomst bedroeg 48 maanden. Aangezien het uitbreken van mond-en-klauwzeer, en soms ernstige epizoötieën zich blijft voordoen in buurlanden van de lidstaten, hetgeen een gevaar kan vormen voor de gezondheidsstatus van de voor deze ziekte gevoelige dieren in de lidstaten, is het juist om deze uitvoeringsovereenkomst te vernieuwen en de bijdrage van de Unie aan het Trustfonds 911100MTF/INT/003/EEC vast te stellen. |
| --- | --- |

(10)

Overeenkomstig het Besluit van de Commissie 2009/492/EG van 22 juni 2009 betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap aan het Trustfonds 911100MTF/INT/003/EEC (7) ter bestrijding van mond-en-klauwzeer buiten de Gemeenschap, heeft de Europese Commissie op 1 september 2009 een uitvoeringsovereenkomst MTF/INT/003/EEC ondertekend, getiteld „EC Funded Activities (2009-2013) carried out by the Food and Agricultural Organisation (FAO) European Commission for the Control of Foot-and-Mouth Disease (EuFMD)”. De duur van de overeenkomst bedroeg 48 maanden. Aangezien het uitbreken van mond-en-klauwzeer, en soms ernstige epizoötieën zich blijft voordoen in buurlanden van de lidstaten, hetgeen een gevaar kan vormen voor de gezondheidsstatus van de voor deze ziekte gevoelige dieren in de lidstaten, is het juist om deze uitvoeringsovereenkomst te vernieuwen en de bijdrage van de Unie aan het Trustfonds 911100MTF/INT/003/EEC vast te stellen.

| (11) | Het is gepast om de bijdrage van de Unie op maximaal 4 000 000 EUR voor een periode van 24 maanden vast te stellen. De begroting van het Trustfonds voor 2013 moet worden opgesteld op basis van het eindsaldo per 31 augustus 2013, vermeerderd met een bijdrage van de Unie om het totale bedrag op het equivalent van 2 000 000 EUR in Amerikaanse dollar te brengen. Daaropvolgende uitgaven moeten worden aangevuld door jaarlijkse overmakingen of door reguliere betalingen zoals vastgesteld in een nieuwe uitvoeringsovereenkomst, gesloten in overeenstemming met de financiële en administratieve kaderovereenkomst voor de financiering, door de Unie, van programma's van de Verenigde Naties. |
| --- | --- |

(11)

Het is gepast om de bijdrage van de Unie op maximaal 4 000 000 EUR voor een periode van 24 maanden vast te stellen. De begroting van het Trustfonds voor 2013 moet worden opgesteld op basis van het eindsaldo per 31 augustus 2013, vermeerderd met een bijdrage van de Unie om het totale bedrag op het equivalent van 2 000 000 EUR in Amerikaanse dollar te brengen. Daaropvolgende uitgaven moeten worden aangevuld door jaarlijkse overmakingen of door reguliere betalingen zoals vastgesteld in een nieuwe uitvoeringsovereenkomst, gesloten in overeenstemming met de financiële en administratieve kaderovereenkomst voor de financiering, door de Unie, van programma's van de Verenigde Naties.

| (12) | In artikel 19, onder a), i), van Beschikking 2009/470/EG wordt bepaald dat de Unie een financiële bijdrage levert aan het verzamelen en opslaan van alle informatie over de wetgeving van de Unie met betrekking tot diergezondheid, dierenwelzijn en de voedselveiligheid van producten van dierlijke oorsprong. |
| --- | --- |

(12)

In artikel 19, onder a), i), van Beschikking 2009/470/EG wordt bepaald dat de Unie een financiële bijdrage levert aan het verzamelen en opslaan van alle informatie over de wetgeving van de Unie met betrekking tot diergezondheid, dierenwelzijn en de voedselveiligheid van producten van dierlijke oorsprong.

| (13) | Een financiële bijdrage is vereist voor het toegankelijk maken van een interactieve database van veterinaire wetgeving zodat lidstaten toegang hebben tot relevante informatie van een veterinaire aard op jaarbasis. |
| --- | --- |

(13)

Een financiële bijdrage is vereist voor het toegankelijk maken van een interactieve database van veterinaire wetgeving zodat lidstaten toegang hebben tot relevante informatie van een veterinaire aard op jaarbasis.

| (14) | Conform artikel 13 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (8) moeten de Unie en de lidstaten ten volle rekening houden met de vereisten voor dierenwelzijn bij het formuleren en uitvoeren van het beleid van de Unie. Volgend op een mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité over de strategie van de Europese Unie voor de bescherming en het welzijn van dieren 2012-2015 (9), is het passend om initiatieven te financieren die de uitvoering van deze strategie als doelstelling hebben. |
| --- | --- |

(14)

Conform artikel 13 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (8) moeten de Unie en de lidstaten ten volle rekening houden met de vereisten voor dierenwelzijn bij het formuleren en uitvoeren van het beleid van de Unie. Volgend op een mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité over de strategie van de Europese Unie voor de bescherming en het welzijn van dieren 2012-2015 (9), is het passend om initiatieven te financieren die de uitvoering van deze strategie als doelstelling hebben.

| (15) | In voorgaande jaren werd de aanzet gegeven tot communicatieactiviteiten om diergezondheidskwesties en de beginselen van de strategie voor diergezondheid onder de aandacht te brengen van belanghebbenden, organisaties en de samenleving in haar geheel. Deze communicatieactiviteiten, met inbegrip van de horizontale activiteiten, worden in 2013 voortgezet. |
| --- | --- |

(15)

In voorgaande jaren werd de aanzet gegeven tot communicatieactiviteiten om diergezondheidskwesties en de beginselen van de strategie voor diergezondheid onder de aandacht te brengen van belanghebbenden, organisaties en de samenleving in haar geheel. Deze communicatieactiviteiten, met inbegrip van de horizontale activiteiten, worden in 2013 voortgezet.

| (16) | Artikel 27 van Beschikking 2009/470/EG voorziet in een financiële bijdrage van de Unie voor de uitvoering van nationale uitroeiings-/bewakingsprogramma’s. Volgens datzelfde artikel moet de Commissie deze programma's beoordelen. De voor 2014 ingediende programma's zullen vooraf door externe deskundigen worden beoordeeld. |
| --- | --- |

(16)

Artikel 27 van Beschikking 2009/470/EG voorziet in een financiële bijdrage van de Unie voor de uitvoering van nationale uitroeiings-/bewakingsprogramma’s. Volgens datzelfde artikel moet de Commissie deze programma's beoordelen. De voor 2014 ingediende programma's zullen vooraf door externe deskundigen worden beoordeeld.

| (17) | De strijd tegen de handel in illegale en vervalste gewasbeschermingsmiddelen is noodzakelijk voor de bescherming van de gezondheid van mens, dier en het milieu. Overeenkomstig artikel 76, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 kan de Commissie uitgaven doen voor activiteiten die bijdragen tot de doelstellingen van deze verordening. |
| --- | --- |

(17)

De strijd tegen de handel in illegale en vervalste gewasbeschermingsmiddelen is noodzakelijk voor de bescherming van de gezondheid van mens, dier en het milieu. Overeenkomstig artikel 76, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 kan de Commissie uitgaven doen voor activiteiten die bijdragen tot de doelstellingen van deze verordening.

| (18) | Verordening (EG) nr. 882/2004 stelt voorschriften vast voor de uitvoering van officiële controles op de naleving van voorschriften die zijn gericht op het voorkomen, wegnemen of tot een aanvaardbaar niveau terugbrengen van risico's voor mens en dier, hetzij rechtstreeks, hetzij via het milieu; het zorgen voor eerlijke praktijken in de handel in levensmiddelen en diervoeders en het beschermen van de belangen van de consument, onder meer door de etikettering van diervoeders en levensmiddelen en andere vormen van consumentenvoorlichting. |
| --- | --- |

(18)

Verordening (EG) nr. 882/2004 stelt voorschriften vast voor de uitvoering van officiële controles op de naleving van voorschriften die zijn gericht op het voorkomen, wegnemen of tot een aanvaardbaar niveau terugbrengen van risico's voor mens en dier, hetzij rechtstreeks, hetzij via het milieu; het zorgen voor eerlijke praktijken in de handel in levensmiddelen en diervoeders en het beschermen van de belangen van de consument, onder meer door de etikettering van diervoeders en levensmiddelen en andere vormen van consumentenvoorlichting.

| (19) | Overeenkomstig artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004 worden de vereiste kredieten voor de financiering van andere maatregelen om de toepassing van deze verordening te garanderen elk jaar toegestaan in het kader van de begrotingsprocedure. Tot de in artikel 66 genoemde maatregelen behoren met name het verrichten van onderzoek, de publicatie van informatie, het beleggen van vergaderingen en de organisatie van conferenties. |
| --- | --- |

(19)

Overeenkomstig artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004 worden de vereiste kredieten voor de financiering van andere maatregelen om de toepassing van deze verordening te garanderen elk jaar toegestaan in het kader van de begrotingsprocedure. Tot de in artikel 66 genoemde maatregelen behoren met name het verrichten van onderzoek, de publicatie van informatie, het beleggen van vergaderingen en de organisatie van conferenties.

| (20) | Bij een onderzoek zijn twijfels gerezen over de geschiktheid van de CEN detectiemethode EN 1785:2003. Om de geldigheid van de methode te valideren moet het onderzoek herhaald worden. |
| --- | --- |

(20)

Bij een onderzoek zijn twijfels gerezen over de geschiktheid van de CEN detectiemethode EN 1785:2003. Om de geldigheid van de methode te valideren moet het onderzoek herhaald worden.

| (21) | De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) is een organisatie die wereldwijd erkend wordt voor haar ervaring met economische analyse en aanbevelingen aan beleidsmakers. Daarom kan deze overeenkomst, conform artikel 134, lid 1, onder b), van de uitvoeringsvoorschriften, om technische redenen enkel worden toegekend aan de OESO. |
| --- | --- |

(21)

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) is een organisatie die wereldwijd erkend wordt voor haar ervaring met economische analyse en aanbevelingen aan beleidsmakers. Daarom kan deze overeenkomst, conform artikel 134, lid 1, onder b), van de uitvoeringsvoorschriften, om technische redenen enkel worden toegekend aan de OESO.

| (22) | In een gezamenlijk, in 2009 gepubliceerd technisch verslag „The bacterial challenge: time to react”, ramen het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) en het Europees Centrum voor Ziektepreventie en Controle (ECDC) de jaarlijkse kosten voor antimicrobiële resistentie bij mensen op 1,5 miljard EUR. Om deze raming door het EMA en het ECDC op te volgen en om de impact van antimicrobiële resistentie beter te kunnen aantonen, is een daarop afgestemde economische analyse door een erkende partner zoals OESO nodig om de wetgevingsvoorstellen te ondersteunen. |
| --- | --- |

(22)

In een gezamenlijk, in 2009 gepubliceerd technisch verslag „The bacterial challenge: time to react”, ramen het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) en het Europees Centrum voor Ziektepreventie en Controle (ECDC) de jaarlijkse kosten voor antimicrobiële resistentie bij mensen op 1,5 miljard EUR. Om deze raming door het EMA en het ECDC op te volgen en om de impact van antimicrobiële resistentie beter te kunnen aantonen, is een daarop afgestemde economische analyse door een erkende partner zoals OESO nodig om de wetgevingsvoorstellen te ondersteunen.

| (23) | Mededelingen over de controle op levensmiddelen en diervoeders kan niet altijd aan een specifiek onderwerp worden gerelateerd. Daarom moet worden voorzien in middelen voor horizontale communicatieactiviteiten op dat gebied. |
| --- | --- |

(23)

Mededelingen over de controle op levensmiddelen en diervoeders kan niet altijd aan een specifiek onderwerp worden gerelateerd. Daarom moet worden voorzien in middelen voor horizontale communicatieactiviteiten op dat gebied.

| (24) | Het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) speelt een belangrijke rol bij het waarborgen van de hoge normen inzake voedselveiligheidssystemen in de EU en in landen die naar de EU exporteren. Het werk van het VVB kan worden beschouwd als een hoofdonderdeel van het voedselveiligheidssysteem van de EU en het is belangrijk dat informatie met betrekking tot inspectie-activiteiten verspreid wordt. |
| --- | --- |

(24)

Het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) speelt een belangrijke rol bij het waarborgen van de hoge normen inzake voedselveiligheidssystemen in de EU en in landen die naar de EU exporteren. Het werk van het VVB kan worden beschouwd als een hoofdonderdeel van het voedselveiligheidssysteem van de EU en het is belangrijk dat informatie met betrekking tot inspectie-activiteiten verspreid wordt.

| (25) | In 2012 gaf de Commissie de opdracht voor een onderzoek naar bestaande regelingen op het gebied van ggo-vrije etikettering in de EU om de elementen te bepalen en analyseren waarmee rekening moet gehouden worden bij een mogelijke geharmoniseerde EU-aanpak van dergelijke etikettering. De resultaten van dit onderzoek zal in 2013 met de lidstaten en belanghebbenden worden besproken. n Afhankelijk van de resultaten van de studie en van de discussie daarover kan het nodig worden geacht verdere harmonisatie op dit gebied te overwegen. De Commissie zou hiervoor een ruime effectbeoordeling van verschillende harmoniseringsaanpakken moeten laten uitvoeren, waarvoor een grondige analyse noodzakelijk is van de economische en sociale effecten en van de effecten op handel, consument en milieu. Gepaste financiële middelen ter ondersteuning van deze effectbeoordeling moeten worden vastgelegd om gegevens te kunnen verzamelen en de optiebeoordeling te kunnen uitvoeren. |
| --- | --- |

(25)

In 2012 gaf de Commissie de opdracht voor een onderzoek naar bestaande regelingen op het gebied van ggo-vrije etikettering in de EU om de elementen te bepalen en analyseren waarmee rekening moet gehouden worden bij een mogelijke geharmoniseerde EU-aanpak van dergelijke etikettering. De resultaten van dit onderzoek zal in 2013 met de lidstaten en belanghebbenden worden besproken. n Afhankelijk van de resultaten van de studie en van de discussie daarover kan het nodig worden geacht verdere harmonisatie op dit gebied te overwegen. De Commissie zou hiervoor een ruime effectbeoordeling van verschillende harmoniseringsaanpakken moeten laten uitvoeren, waarvoor een grondige analyse noodzakelijk is van de economische en sociale effecten en van de effecten op handel, consument en milieu. Gepaste financiële middelen ter ondersteuning van deze effectbeoordeling moeten worden vastgelegd om gegevens te kunnen verzamelen en de optiebeoordeling te kunnen uitvoeren.

| (26) | Verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 inzake levensmiddelenadditieven (10) en Verordening (EG) nr. 1334/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 inzake aroma’s en bepaalde voedselingrediënten met aromatiserende eigenschappen voor gebruik in levensmiddelen (11) vereisen de toepassing van een gemeenschappelijke methodologie voor het door de lidstaten verzamelen van informatie over de consumptie en het gebruik van levensmiddelenadditieven en aroma’s in de EU. Dergelijke gemeenschappelijke methodologie is vereist om te zorgen dat het gebruik van deze middelen in de EU voor de consument veilig blijft. Controle moet zich in de eerste plaats richten op de typische en maximumgehalten aan additieven en op de ongewenste stoffen die van nature voorkomen in planten of in bepaalde voedselingrediënten. Hierdoor zal de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) betrouwbare risicobeoordelingen kunnen uitvoeren en zal de Commissie efficiënte en gepaste maatregelen kunnen treffen om risico's te beheren. |
| --- | --- |

(26)

Verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 inzake levensmiddelenadditieven (10) en Verordening (EG) nr. 1334/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 inzake aroma’s en bepaalde voedselingrediënten met aromatiserende eigenschappen voor gebruik in levensmiddelen (11) vereisen de toepassing van een gemeenschappelijke methodologie voor het door de lidstaten verzamelen van informatie over de consumptie en het gebruik van levensmiddelenadditieven en aroma’s in de EU. Dergelijke gemeenschappelijke methodologie is vereist om te zorgen dat het gebruik van deze middelen in de EU voor de consument veilig blijft. Controle moet zich in de eerste plaats richten op de typische en maximumgehalten aan additieven en op de ongewenste stoffen die van nature voorkomen in planten of in bepaalde voedselingrediënten. Hierdoor zal de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) betrouwbare risicobeoordelingen kunnen uitvoeren en zal de Commissie efficiënte en gepaste maatregelen kunnen treffen om risico's te beheren.

| (27) | De communautaire referentielaboratoria (EuRL) moeten de werkprogramma's voor 2014 tegen eind september van dit jaar indienen. De Commissie beoordeelt deze programma's. De voor 2014 ingediende programma's zullen vooraf door externe deskundigen worden beoordeeld. |
| --- | --- |

(27)

De communautaire referentielaboratoria (EuRL) moeten de werkprogramma's voor 2014 tegen eind september van dit jaar indienen. De Commissie beoordeelt deze programma's. De voor 2014 ingediende programma's zullen vooraf door externe deskundigen worden beoordeeld.

| (28) | Verordening (EU) nr. 619/2011 van de Commissie tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders wat betreft de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal waarvoor de vergunningsprocedure hangende is of waarvan de vergunning is verstreken (12) dekt alleen de aanwezigheid van niet-toegestaan genetisch gemodificeerd materiaal in diervoeder. Die verordening bevatte een herzieningsclausule waarin de Commissie werd verzocht toe te zien op de toepassing van deze verordening en het effect daarvan op de interne markt, alsook op de exploitanten van diervoeder-, veehouderij- en andere bedrijven en zo nodig voorstellen te doen om deze verordening te herzien. De aanvankelijk door de belanghebbenden ingediende gegevens moeten samen met alle nieuwe gegevens worden verzameld en geanalyseerd, en het resultaat daarvan moet door de Commissie als uitgangspunt worden gebruikt van een vergelijkende effectbeoordeling tussen de huidige situatie en een uitbreiding van het toepassingsgebied naar voedsel. Om dit onderzoek te ondersteunen moeten gepaste financiële middelen worden vastgelegd. |
| --- | --- |

(28)

Verordening (EU) nr. 619/2011 van de Commissie tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders wat betreft de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal waarvoor de vergunningsprocedure hangende is of waarvan de vergunning is verstreken (12) dekt alleen de aanwezigheid van niet-toegestaan genetisch gemodificeerd materiaal in diervoeder. Die verordening bevatte een herzieningsclausule waarin de Commissie werd verzocht toe te zien op de toepassing van deze verordening en het effect daarvan op de interne markt, alsook op de exploitanten van diervoeder-, veehouderij- en andere bedrijven en zo nodig voorstellen te doen om deze verordening te herzien. De aanvankelijk door de belanghebbenden ingediende gegevens moeten samen met alle nieuwe gegevens worden verzameld en geanalyseerd, en het resultaat daarvan moet door de Commissie als uitgangspunt worden gebruikt van een vergelijkende effectbeoordeling tussen de huidige situatie en een uitbreiding van het toepassingsgebied naar voedsel. Om dit onderzoek te ondersteunen moeten gepaste financiële middelen worden vastgelegd.

| (29) | Dit financieringsbesluit kan ook bepalingen over de betaling van achterstandsrente omvatten op basis van artikel 92 van het Financieel Reglement en artikel 111 van de uitvoeringsvoorschriften. |
| --- | --- |

(29)

Dit financieringsbesluit kan ook bepalingen over de betaling van achterstandsrente omvatten op basis van artikel 92 van het Financieel Reglement en artikel 111 van de uitvoeringsvoorschriften.

| (30) | Voor de toepassing van dit besluit wordt de term „belangrijke wijziging” omschreven in de zin van artikel 94, lid 4, van de uitvoeringsvoorschriften. |
| --- | --- |

(30)

Voor de toepassing van dit besluit wordt de term „belangrijke wijziging” omschreven in de zin van artikel 94, lid 4, van de uitvoeringsvoorschriften.

| (31) | De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, |
| --- | --- |

(31)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

BESLUIT:

TITEL I

Werkprogramma ter uitvoering van Beschikking 2009/470/EG van de Raad

Artikel 1

Het in bijlage I opgenomen jaarlijkse werkprogramma ter uitvoering van de artikelen 16, 19, 20, 21, 23 en 27 van Beschikking 2009/470/EG wordt vastgesteld.

Artikel 2

De bij deze titel toegestane maximumbijdrage voor de uitvoering van het programma wordt vastgesteld op 6 764 700 EUR, te financieren uit onderdeel 17 04 02 01 van de algemene begroting van de Europese Unie voor 2013.

Artikel 3

De uitvoering van de begroting van de taken gerelateerd aan punten I.2.1 en I.2.2 in Bijlage I kunnen worden toevertrouwd aan de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE) en de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), die in hun procedures inzake boekhouding, interne controle en aanbesteding normen toepassen die dezelfde garanties bieden als internationaal erkende normen.

TITEL II

Werkprogramma ter uitvoering van fytosanitaire wetgeving

Artikel 4

Het in bijlage II opgenomen jaarlijkse werkprogramma ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt vastgesteld.

Artikel 5

De bij deze titel toegestane maximumbijdrage voor de uitvoering van het programma wordt vastgesteld op 100 000 EUR, te financieren uit onderdeel 17 04 04 01 van de algemene begroting van de Europese Unie voor 2013.

TITEL III

Werkprogramma ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 882/2004

Artikel 6

Het in bijlage III opgenomen jaarlijkse werkprogramma voor de uitvoering van artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004 wordt vastgesteld.

Artikel 7

De bij deze titel toegestane maximumbijdrage voor de uitvoering van het programma wordt vastgesteld op 888 582 EUR, te financieren uit onderdeel 17 04 07 01 van de algemene begroting van de Europese Unie voor 2013.

TITEL IV

Algemene bepalingen

Artikel 8

De in de titels I, II en III vermelde werkprogramma's zijn financieringsbesluiten in de zin van artikel 84 van het Financieel Reglement.

Artikel 9

1.   De ordonnateur kan in elke titel wijzigingen die als niet belangrijk worden beschouwd in de zin van artikel 94, lid 4, van de uitvoeringsvoorschriften goedkeuren overeenkomstig de beginselen van goed financieel beheer en evenredigheid.

2.   Cumulatieve wijzigingen in de toewijzingen voor de onder elk werkprogramma vallende acties die niet meer bedragen dan 10 % van de in artikel 2, 5 en 7 van dit besluit bedoelde maximumbijdrage, worden niet belangrijk geacht in de zin van artikel 94, lid 4, van de uitvoeringsvoorschriften, mits zij de aard en de doelstelling van de werkprogramma's niet significant aantasten.

Artikel 10

De in artikel 2, 5 en 7 vermelde kredieten kunnen ook de betaling van achterstandsrente dekken.

Artikel 11

Dit besluit is gericht tot de ordonnateurs bij delegatie.

Gedaan te Brussel, 14 juni 2013.

Voor de Commissie

Tonio BORG

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

1

(2)  PB L 155 van 18.6.2009, blz. 30.

2

(3)  PB L 309 van 24.11.2009, blz. 1.

3

(4)  PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1, zoals gerectificeerd in PB L 191 van 28.5.2004, blz. 1.

4

(5)  PB L 362 van 31.12.2012, blz. 1.

5

(6)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

6

(7)  PB L 164 van 26.6.2009, blz. 64.

7

(8)  PB C 83 van 30.3.2010, blz. 47.

8

(9)  COM(2012) 6 final.

9

(10)  PB L 354 van 31.12.2008, blz. 16.

10

(11)  PB L 354 van 31.12.2008, blz. 34.

11

(12)  PB L 166 van 25.6.2011, blz. 9.

12

---

BIJLAGE I

Beschikking 2009/470/EG van de Raad van 25 mei 2009 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied, en met name de artikelen 16, 19, 20, 21, 23 en 27 — Werkprogramma voor 2013

I.1.   INLEIDING

Dit programma betreft 7 hoofdthema's voor het jaar 2013. Op basis van de doelstellingen die zijn omschreven in Beschikking 2009/470/EG van 25 mei 2009 zijn de verdeling van de begrotingsmiddelen en de belangrijkste activiteiten als volgt:

| a) | voor uitgaven gemaakt in gezamenlijk beheer (punt I.2):






  i) | tot 540 000 EUR voor OIE (punt I.2.1) voor de organisatie van:






  — | een wereldconferentie over biodiversiteit; |
| --- | --- | --- | --- |

a)

voor uitgaven gemaakt in gezamenlijk beheer (punt I.2):

i)

tot 540 000 EUR voor OIE (punt I.2.1) voor de organisatie van:

—

een wereldconferentie over biodiversiteit;

| — | regionale seminars over in het wild levende planten en dieren, de melding van dierziekten, de veiligheid van dierlijke productie, en |
| --- | --- |

—

regionale seminars over in het wild levende planten en dieren, de melding van dierziekten, de veiligheid van dierlijke productie, en

| — | regionale vergaderingen/conferenties over dierenwelzijn, progressieve controlesystemen voor mond-en-klauwzeer, het gezamenlijk permanent permanent comité voor diergezondheid in het middellandse zeegebied en de gezondheid van waterdieren; |
| --- | --- |

—

regionale vergaderingen/conferenties over dierenwelzijn, progressieve controlesystemen voor mond-en-klauwzeer, het gezamenlijk permanent permanent comité voor diergezondheid in het middellandse zeegebied en de gezondheid van waterdieren;

| ii) | tot 4 000 000 EUR voor FAO (punt I.2.2) voor de ondersteuning van de campagne tegen mond-en-klauwzeer buiten de Unie; |
| --- | --- |

ii)

tot 4 000 000 EUR voor FAO (punt I.2.2) voor de ondersteuning van de campagne tegen mond-en-klauwzeer buiten de Unie;

| b) | voor aanbestedingen (uitgevoerd in direct gecentraliseerd beheer) (punt I.3):






  i) | gebruik van aanbestedingen in verband met een bijdrage om administrateurs in de lidstaten toegang tot een databank met veterinaire wetgeving te verlenen: 150 000 EUR (punt I.3.1); |
| --- | --- | --- |

b)

voor aanbestedingen (uitgevoerd in direct gecentraliseerd beheer) (punt I.3):

i)

gebruik van aanbestedingen in verband met een bijdrage om administrateurs in de lidstaten toegang tot een databank met veterinaire wetgeving te verlenen: 150 000 EUR (punt I.3.1);

| ii) | bijdrage voor horizontale communicatie over activiteiten op het gebied van diergezondheid: 112 700 EUR (punt I.3.2); |
| --- | --- |

ii)

bijdrage voor horizontale communicatie over activiteiten op het gebied van diergezondheid: 112 700 EUR (punt I.3.2);

| iii) | evenementen ter ondersteuning van het lopende beleid inzake dierenwelzijn en onderhoud van de bestaande communicatie-instrumenten: 782 000 EUR (punt I.3.3); |
| --- | --- |

iii)

evenementen ter ondersteuning van het lopende beleid inzake dierenwelzijn en onderhoud van de bestaande communicatie-instrumenten: 782 000 EUR (punt I.3.3);

| iv) | publicaties en verspreiding van informatie om diergezondheidskwesties en de beginselen van de strategie voor diergezondheid en dierenwelzijn onder de aandacht te brengen 1 030 000 EUR (punt I.3.4); |
| --- | --- |

iv)

publicaties en verspreiding van informatie om diergezondheidskwesties en de beginselen van de strategie voor diergezondheid en dierenwelzijn onder de aandacht te brengen 1 030 000 EUR (punt I.3.4);

| v) | externe beoordeling vooraf van de uitroeiings-/bewakingsprogramma's voor 2013: 150 000 EUR (punt I.3.5). |
| --- | --- |

v)

externe beoordeling vooraf van de uitroeiings-/bewakingsprogramma's voor 2013: 150 000 EUR (punt I.3.5).

I.2.   ACTIE IN GEZAMENLIJK BEHEER

I.2.1.   DE WERELDORGANISATIE VOOR DIERGEZONDHEID (OIE)

Wereldconferentie over biodiversiteit, regionale seminars voor OIE Focal Points in Europa voor in het wild levende planten en dieren, de melding van dierziekten en voedselveiligheid in de productie van dieren; regionale bijeenkomsten van de stuurgroep van het Europees netwerk dierenwelzijn; regionale conferentie over de uitvoering van het progressieve controlesystemen voor mond-en-klauwzeer in Centraal-Azië; regionale vergaderingen van het gezamenlijk permanent comité voor diergezondheid in het middellandse zeegebied Remesa (REseau MEditerranéen de Santé Animale); aanpassing van het categoriserings- en prioriteringsinstrument voor ziektes binnen het OIE-onderzoek en opsomming en categorisering van prioritaire dierziekten, inclusief ziekten die overdraagbaar zijn op mensen, om dit ook te kunnen gebruiken voor ziektes van waterdieren.

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 23 van Beschikking 2009/470/EG

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 02 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN OVEREENKOMSTEN

Een bijdrageovereenkomst voor 2013-2014

UITVOERINGSORGAAN

De Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE) is een intergouvernementele organisatie die belast is met de wereldwijde verbetering van de diergezondheid. De Wereldorganisatie voor diergezondheid vaardigt ook normen uit over diergezondheid voor de internationale handel in levende dieren en hun producten die de Wereldhandelsorganisatie erkent als referentiële internationale sanitaire regels.

Met als doel:

| — | de gezondheid van dieren wereldwijd te verbeteren en bijgevolg het dierziekterisico in de EU te verminderen. |
| --- | --- |

—

de gezondheid van dieren wereldwijd te verbeteren en bijgevolg het dierziekterisico in de EU te verminderen.

| — | het beleid en de normen van Europa inzake diergezondheid en dierenwelzijn onder de aandacht te brengen en |
| --- | --- |

—

het beleid en de normen van Europa inzake diergezondheid en dierenwelzijn onder de aandacht te brengen en

| — | op deze manier EU-export te bevorderen, |
| --- | --- |

—

op deze manier EU-export te bevorderen,

is het belangrijk dat de aanpak van de Gemeenschap inzake diergezondheid en dierenwelzijn gedeeld wordt met alle leden van de OIE en dat de Gemeenschap actief conferenties en opleidingsseminaries ondersteunt die de OIE organiseert.

Op 7 juni 2010 hebben de Commissie en de OIE een langetermijnkaderovereenkomst met administratieve en financiële bepalingen inzake samenwerking (hierbij gevoegd) gesloten, op grond waarvan de „Bijdrageovereenkomst tussen de Europese Unie en een internationale organisatie” (de „Standaardbijdrageovereenkomst”) van toepassing is op wereldwijde, regionale of nationale, door de OIE beheerde en de Europese Unie gefinancierde of medegefinancierde programma's en acties.

De OIE had reeds eerder door middel van een „vier pijler”-beoordeling een grondige en volledige evaluatie uitgevoerd, aan de hand waarvan werd vastgesteld dat de OIE in haar procedures inzake boekhouding, audit, interne controle en aanbesteding normen toepast die dezelfde garanties bieden als internationaal erkende normen.

TE VERWEZENLIJKEN DOELSTELLINGEN EN VERWACHTE RESULTATEN

Alle OIE-lidstaten op de hoogte brengen van de EU-benadering van diergezondheid, dierenwelzijn en volksgezondheid uit veterinair oogpunt door tijdens door de OIE georganiseerde conferenties en opleidingsseminaries het beleid van de Unie bekend te maken. Met als uiteindelijk doel de status van diergezondheid, dierenwelzijn en volksgezondheid uit veterinair oogpunt wereldwijd te verbeteren, het risico in de EU te verkleinen en EU-export te bevorderen.

Het onderzoek inzake de opsomming en categorisering van prioritaire dierziekten uit te voeren, inclusief deze die overdraagbaar zijn op mensen en het categoriserings- en prioriteringsinstrument voor ziektes die binnen dit raamwerk worden ontwikkeld ook kunnen gebruiken voor ziektes van waterdieren. Dit onderzoek is nodig voor de opsomming van ziektes volgens de nieuwe wet inzake gezondheid van dieren van de Gemeenschap. Dit zal zorgen voor een betere prioritering van Europese acties en een betere inzet van middelen.

BESCHRIJVING EN DOELEN VAN DE UITVOERINGSMAATREGEL

Een overzicht van de diverse in het kader van dit punt te financieren acties staat hieronder.

UITVOERING

Gezamenlijk beheer

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR HET SLUITEN VAN DE BIJDRAGEOVEREENKOMST

Derde kwartaal 2013

MAXIMUMBEDRAG VAN DE BIJDRAGE EN HET DEELNEMINGSPERCENTAGE

540 000 EUR

Overzicht van de in 2013-2014 door de OIE te organiseren activiteiten:

| — | een wereldconferentie over biodiversiteit (100 000 EUR), |
| --- | --- |

—

een wereldconferentie over biodiversiteit (100 000 EUR),

| — | zes regionale conferenties/seminaries (360 000 EUR) en |
| --- | --- |

—

zes regionale conferenties/seminaries (360 000 EUR) en

| — | een studie over ziektecategorisering (80 000 EUR). |
| --- | --- |

—

een studie over ziektecategorisering (80 000 EUR).

I.2.2.   FINANCIELE BIJDRAGE AAN HET TRUSTFONDS 911100MTF/INT/003/EEC VAN DE VOEDSEL- EN LANDBOUWORGANISATIE (FAO)

Het doel is de campagne tegen mond-en-klauwzeer (MKZ) buiten de Unie te ondersteunen. Daarom heeft het EuFMD een strategisch plan voor 2013-2017 vastgelegd dat bestaat uit vier pijlers.

De eerste pijler heeft als doelstelling het beter voorbereid zijn op MKZ-crisismanagement in lidstaten, inclusief de ontwikkeling van een kader van Europese experts in MKZ-crisismanagement door real-time opleiding, ondersteuning voor noodmaatregelen, ontwikkeling van ondersteunende instrumenten om beslissingen te nemen voor ziektecontrolemanagers en een programma voor de ontwikkeling van een vroegtijdig waarschuwings- en ziektemanagementsysteem in de Balkanregio.

De tweede pijler heeft als doelstelling de inperking van de risico's voor lidstaten tijdens MKZ-situaties in Europese buurlanden door middel van progressieve controle van MKZ in naburige regio's, met name de gebieden grenzend aan Turkije en Israël maar ook de landen in Noord-Afrika.

De derde pijler heeft als doelstelling de wereldwijde strategie met betrekking tot de progressieve controle van MKZ onder de aandacht te brengen door ondersteuning van experts aan met FAO en OIE overeengekomen activiteiten.

De vierde pijler betreft een mechanisme voor noodmaatregelen tijdens een MKZ-crisis in de buurt van Europa, wat de levering van noodvaccins kan inhouden aan regio's die een risico kunnen inhouden voor lidstaten.

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 16 van Beschikking 2009/470/EG

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 02 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE BIJDRAGE

Een bijdrageovereenkomst voor 2013-2015, die op de volgende wijze zal worden uitgevoerd:

| 1. | het eindsaldo van Trustfonds 911100MTF/INT/003/EEC op 31 augustus 2013; |
| --- | --- |

1.

het eindsaldo van Trustfonds 911100MTF/INT/003/EEC op 31 augustus 2013;

| 2. | de financiële bijdrage van de Gemeenschap aan het Trustfonds bedraagt maximaal 4 000 000 EUR voor een periode van 24 maanden met ingang van 1 september 2013; |
| --- | --- |

2.

de financiële bijdrage van de Gemeenschap aan het Trustfonds bedraagt maximaal 4 000 000 EUR voor een periode van 24 maanden met ingang van 1 september 2013;

| 3. | de eerste betaling van het in lid 2 bedoelde bedrag voor 2013 zal bestaan uit:






  a) | het in lid 1 bedoelde eindsaldo, |
| --- | --- | --- |

3.

de eerste betaling van het in lid 2 bedoelde bedrag voor 2013 zal bestaan uit:

a)

het in lid 1 bedoelde eindsaldo,

| b) | een bijdrage van de Gemeenschap noodzakelijk om het totaal van het Trustfonds op het equivalent van 2 000 000 EUR in Amerikaanse dollars te brengen; |
| --- | --- |

b)

een bijdrage van de Gemeenschap noodzakelijk om het totaal van het Trustfonds op het equivalent van 2 000 000 EUR in Amerikaanse dollars te brengen;

| 4. | uitgaven die het Trustfonds doet tussen 1 september 2013 en 31 augustus 2015 moeten worden gecompenseerd via jaarlijkse stortingen door de Gemeenschap die in respectievelijk 2014 en 2015 plaatsvinden. De betaling van deze bijdragen wordt slechts gedaan voor zover daartoe kredieten beschikbaar zijn op de EU-begroting; |
| --- | --- |

4.

uitgaven die het Trustfonds doet tussen 1 september 2013 en 31 augustus 2015 moeten worden gecompenseerd via jaarlijkse stortingen door de Gemeenschap die in respectievelijk 2014 en 2015 plaatsvinden. De betaling van deze bijdragen wordt slechts gedaan voor zover daartoe kredieten beschikbaar zijn op de EU-begroting;

| 5. | de jaarlijkse bijdragen van de Gemeenschap vermeld in lid 4 zullen gebaseerd zijn op het financiële verslag van de Europese Commissie voor de bestrijding van mond-en-klauwzeer (EuFMD) aan ofwel het jaarlijkse Uitvoerend Comité of de tweejaarlijkse Algemene Vergadering van de EuFMD, ondersteund door gedetailleerde documentatie conform de richtsnoeren van de FAO en de Financiële en Administratieve Kaderovereenkomst voor Europese financiering van FAO-activiteiten; |
| --- | --- |

5.

de jaarlijkse bijdragen van de Gemeenschap vermeld in lid 4 zullen gebaseerd zijn op het financiële verslag van de Europese Commissie voor de bestrijding van mond-en-klauwzeer (EuFMD) aan ofwel het jaarlijkse Uitvoerend Comité of de tweejaarlijkse Algemene Vergadering van de EuFMD, ondersteund door gedetailleerde documentatie conform de richtsnoeren van de FAO en de Financiële en Administratieve Kaderovereenkomst voor Europese financiering van FAO-activiteiten;

| 6. | de Commissie en de FAO sluiten een uitvoeringsovereenkomst voor de aanwending en het beheer van het Trustfonds voor een periode van 24 maanden met ingang van 1 september 2013; |
| --- | --- |

6.

de Commissie en de FAO sluiten een uitvoeringsovereenkomst voor de aanwending en het beheer van het Trustfonds voor een periode van 24 maanden met ingang van 1 september 2013;

| 7. | het Trustfonds wordt gezamenlijk door de Commissie en de EuFMD beheerd overeenkomstig de in lid 6 bedoelde uitvoeringsovereenkomst. |
| --- | --- |

7.

het Trustfonds wordt gezamenlijk door de Commissie en de EuFMD beheerd overeenkomstig de in lid 6 bedoelde uitvoeringsovereenkomst.

MAXIMUMBEDRAG VAN DE BIJDRAGE EN HET DEELNEMINGSPERCENTAGE

4 000 000 EUR.

I.3.   AANBESTEDINGEN

De totale in 2013 voor aanbestedingscontracten uitgetrokken begrotingsmiddelen bedragen 2 224 700 EUR.

I.3.1.   BESCHIKBAARHEID VAN EEN INTERACTIEVE DATABANK MET DE WETGEVING OP VETERINAIR GEBIED VOOR DE OVERHEIDSDIENSTEN VAN DE LIDSTATEN

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 20 van Beschikking 2009/470/EG

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 02 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Eén dienstencontract

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

Verschillende elementen van de wetgeving op veterinair gebied maken dat het voor overheidsdiensten van de lidstaten nuttig is om deze op een interactieve manier ter beschikking te hebben. Een dergelijke databank moet binnen 24 uur geactualiseerd worden nadat nieuwe wetgeving wordt gepubliceerd en moet de geconsolideerde versie van de desbetreffende wetgeving bevatten. Deze moet ook gebruiksvriendelijke overzichten bevatten van verwante data die belangrijk zijn voor het dagelijkse werk van veterinaire instanties in de lidstaten.

De voorziene bijdrage zal ervoor zorgen dat veterinaire wetgeving en verwante data op een interactieve en gebruiksvriendelijke manier in 2014 en 2015 ter beschikking kan worden gesteld aan overheidsdiensten in de lidstaten.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Derde kwartaal 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

150 000 EUR

I.3.2.   HORIZONTALE BIJDRAGE VOOR COMMUNICATIE OVER ACTIVITEITEN OP HET GEBIED VAN DIERGEZONDHEID

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 20 van Beschikking 2009/470/EG

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 02 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Ongeveer 10 specifieke contracten door gebruik te maken van diverse raamcontracten.

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK).

Horizontale bijdrage voor communicatie over activiteiten op het gebied van diergezondheid

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

In 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

112 700 EUR

I.3.3.   EVENEMENTEN TER ONDERSTEUNING VAN HET LOPENDE BELEID INZAKE DIERENWELZIJN EN ONDERHOUD VAN BESTAANDE COMMUNICATIE-INSTRUMENTEN

RECHTSGRONDSLAG

Artikelen 20 en 23 van Beschikking 2009/470/EG

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 02 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Zes specifieke contracten door gebruik te maken van diverse raamcontracten

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

| a) | Productie van geschreven publicaties over dierenwelzijn (30 000 EUR); |
| --- | --- |

a)

Productie van geschreven publicaties over dierenwelzijn (30 000 EUR);

| b) | ondersteuning van activiteiten om kinderen voor te lichten over dierenwelzijn (162 000 EUR); |
| --- | --- |

b)

ondersteuning van activiteiten om kinderen voor te lichten over dierenwelzijn (162 000 EUR);

| c) | organisatie van 2 regionale workshops voor dierenartsen (120 000 EUR); |
| --- | --- |

c)

organisatie van 2 regionale workshops voor dierenartsen (120 000 EUR);

| d) | studie voor de voorbereiding van een rapport over de impact van activiteiten op het gebied van dierenwelzijn op het concurrentievermogen van Europese veeboeren in een geglobaliseerde wereld (100 000 EUR); |
| --- | --- |

d)

studie voor de voorbereiding van een rapport over de impact van activiteiten op het gebied van dierenwelzijn op het concurrentievermogen van Europese veeboeren in een geglobaliseerde wereld (100 000 EUR);

| e) | studie over het welzijn van honden en katten (inclusief een workshop over handel) (200 000 EUR); |
| --- | --- |

e)

studie over het welzijn van honden en katten (inclusief een workshop over handel) (200 000 EUR);

| f) | organisatie van een opleiding over de dataverzameling van slachtkippen (170 000 EUR). |
| --- | --- |

f)

organisatie van een opleiding over de dataverzameling van slachtkippen (170 000 EUR).

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Vanaf het tweede tot het derde kwartaal van 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

782 000 EUR

I.3.4.   PUBLICATIES EN VERSPREIDING VAN INFORMATIE OM DIERGEZONDHEIDSKWESTIES EN DE BEGINSELEN VAN DE STRATEGIE VOOR DIERGEZONDHEID ONDER DE AANDACHT TE BRENGEN

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 20 van Beschikking 2009/470/EG

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 02 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Sluiting van ten minste 10 specifieke dienstencontracten door gebruik te maken van een raamcontract.

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

| a) | Veterinaire conferentie in Brussel in 2013 over de nieuwe wet inzake de gezondheid van dieren om een modern, flexibel en vereenvoudigd wetgevingskader te promoten (100 000 EUR); |
| --- | --- |

a)

Veterinaire conferentie in Brussel in 2013 over de nieuwe wet inzake de gezondheid van dieren om een modern, flexibel en vereenvoudigd wetgevingskader te promoten (100 000 EUR);

| b) | veterinair studentenseminar om de „van boer tot bord”-boodschap te versterken (75 000 EUR); |
| --- | --- |

b)

veterinair studentenseminar om de „van boer tot bord”-boodschap te versterken (75 000 EUR);

| c) | deelname aan internationale events om de geïntegreerde aanpak van voedselveiligheid „van boer tot bord” te promoten via twee grote beurzen (300 000 EUR) en drie kleinere beurzen (300 000 EUR). Het is de bedoeling via deze beurzen ongeveer twee miljoen burgers te bereiken en op die manier de toegevoegde waarde en de voordelen van ons beleid voor hun dagelijkse leven onder de aandacht te brengen; |
| --- | --- |

c)

deelname aan internationale events om de geïntegreerde aanpak van voedselveiligheid „van boer tot bord” te promoten via twee grote beurzen (300 000 EUR) en drie kleinere beurzen (300 000 EUR). Het is de bedoeling via deze beurzen ongeveer twee miljoen burgers te bereiken en op die manier de toegevoegde waarde en de voordelen van ons beleid voor hun dagelijkse leven onder de aandacht te brengen;

| d) | ondersteuning van verschillende communicatie-activiteiten gerelateerd aan het geïntegreerd veterinair computersysteem (Traces), inclusief website, jaarverslag, brochure en media-evenement (55 000 EUR); |
| --- | --- |

d)

ondersteuning van verschillende communicatie-activiteiten gerelateerd aan het geïntegreerd veterinair computersysteem (Traces), inclusief website, jaarverslag, brochure en media-evenement (55 000 EUR);

| e) | productie van publicatie en promotiemateriaal voor diergezondheid (200 000 EUR). De publicaties en het promotiemateriaal zullen dienen om onze boodschap aan de burgers over de voordelen van diergezondheid te versterken (daar het gaat om voedselveiligheid, de gezondheid van de mens en de economie) en om activiteiten voor de verspreiding van deze boodschap op lokaal niveau te ondersteunen. |
| --- | --- |

e)

productie van publicatie en promotiemateriaal voor diergezondheid (200 000 EUR). De publicaties en het promotiemateriaal zullen dienen om onze boodschap aan de burgers over de voordelen van diergezondheid te versterken (daar het gaat om voedselveiligheid, de gezondheid van de mens en de economie) en om activiteiten voor de verspreiding van deze boodschap op lokaal niveau te ondersteunen.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

In 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

1 030 000 EUR

I.3.5.   EXTERNE BEOORDELING VOORAF VAN DE UITROEIINGS-/BEWAKINGSPROGRAMMA'S VOOR 2014

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 27 van Beschikking 2009/470/EG

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 02 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Sluiting van ten minste 30 contracten met experts, te selecteren via een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling.

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

Overeenkomstig het genoemde artikel 27 van Beschikking 2009/470/EG moet de Commissie de voor 2014 ingediende programma's beoordelen. Er kunnen voor elf ziekten programma's worden ingediend. Het is de bedoeling deze programma's vooraf te laten beoordelen door twee externe technische assistenten per ziekte.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Juni-juli 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE ACTIE

150 000 EUR

---

BIJLAGE II

Werkprogramma voor 2013

Pesticidenwetgeving

II.1.   INLEIDING

Dit programma omvat één uitvoeringsmaatregel voor het jaar 2013.

II.2.   AANBESTEDINGEN

ONDERZOEK NAAR ILLEGALE EN VERVALSTE PESTICIDEN MET EEN OVERZICHT VAN CONTROLEACTIVITEITEN UITGEVOERD DOOR LIDSTATEN EN INFORMATIE OVER HANDEL IN ILLEGALE EN VERVALSTE PESTICIDEN

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 76, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 04 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Eén contract

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

| — | Bestaande controlemaatregelen uitgevoerd door autoriteiten in de lidstaten voor gewasbeschermingsmiddelen en actieve of andere stoffen die in gewasbeschermingsmiddelen voorkomen, evalueren; |
| --- | --- |

—

Bestaande controlemaatregelen uitgevoerd door autoriteiten in de lidstaten voor gewasbeschermingsmiddelen en actieve of andere stoffen die in gewasbeschermingsmiddelen voorkomen, evalueren;

| — | informatie verzamelen over handel in vervalste en illegale pesticiden en |
| --- | --- |

—

informatie verzamelen over handel in vervalste en illegale pesticiden en

| — | de geschiktheid evalueren van het regelgevend kader en de maatregelen en verbetersuggesties doen/goede praktijken aanbrengen. |
| --- | --- |

—

de geschiktheid evalueren van het regelgevend kader en de maatregelen en verbetersuggesties doen/goede praktijken aanbrengen.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Derde kwartaal 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

100 000 EUR

---

BIJLAGE III

Werkprogramma voor 2013

Verordening (EU) nr. 882/2004

III.1.   INLEIDING

Dit programma omvat drie uitvoeringsmaatregelen voor het jaar 2013. Op grond van artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004 betreffende financiële steun van de Unie voor maatregelen om de toepassing van de verordening te garanderen zijn de verdeling van de begrotingsmiddelen en de hoofdacties als volgt:

voor aanbestedingen:

| — | verificatie van de geschiktheid van CEN detectiemethode EN 1785:2003 voor voedsel behandeld met ioniserende straling: 60 000 EUR (punt III.2.1); |
| --- | --- |

—

verificatie van de geschiktheid van CEN detectiemethode EN 1785:2003 voor voedsel behandeld met ioniserende straling: 60 000 EUR (punt III.2.1);

| — | door de OESO te ontwikkelen economische studie over antimicrobiële resistentie: 50 000 EUR (punt III.2.2); |
| --- | --- |

—

door de OESO te ontwikkelen economische studie over antimicrobiële resistentie: 50 000 EUR (punt III.2.2);

| — | horizontale bijdrage voor communicatie over de controle op levensmiddelen en diervoeders, met name voor de actualisering van relevante delen van websites en voor het ontwerp en de productie van audiovisueel en gedrukt materiaal: 203 582 EUR (punt III.2.3); |
| --- | --- |

—

horizontale bijdrage voor communicatie over de controle op levensmiddelen en diervoeders, met name voor de actualisering van relevante delen van websites en voor het ontwerp en de productie van audiovisueel en gedrukt materiaal: 203 582 EUR (punt III.2.3);

| — | communicatie over inspectietaken van VVO: 150 000 EUR (punt III.2.4); |
| --- | --- |

—

communicatie over inspectietaken van VVO: 150 000 EUR (punt III.2.4);

| — | beoordeling van de behoefte om EU-richtlijnen uit te vaardigen voor een vrijwillige ggo-vrije etikettering: 100 000 EUR (punt III.2.5); |
| --- | --- |

—

beoordeling van de behoefte om EU-richtlijnen uit te vaardigen voor een vrijwillige ggo-vrije etikettering: 100 000 EUR (punt III.2.5);

| — | ontwikkeling van een gemeenschappelijke methodologie voor gegevensverzameling door de lidstaten over de consumptie en het gebruik van levensmiddelenadditieven en aroma's in de Europese Unie: 150 000 EUR (punt III.2.6); |
| --- | --- |

—

ontwikkeling van een gemeenschappelijke methodologie voor gegevensverzameling door de lidstaten over de consumptie en het gebruik van levensmiddelenadditieven en aroma's in de Europese Unie: 150 000 EUR (punt III.2.6);

| — | externe beoordeling vooraf van de programma's voorgesteld door de communautaire referentielaboratoria: 75 000 EUR (punt III.2.7); |
| --- | --- |

—

externe beoordeling vooraf van de programma's voorgesteld door de communautaire referentielaboratoria: 75 000 EUR (punt III.2.7);

| — | onderzoek om nieuwe en bestaande gegevens te verzamelen om na te gaan wat de effecten zijn van de uitvoering van Verordening nr. 619/2011 van de Commissie op de interne markt, en tevens op de exploitanten van diervoeder-, veehouderij- en andere bedrijven: 100 000 EUR (punt III.2.8). |
| --- | --- |

—

onderzoek om nieuwe en bestaande gegevens te verzamelen om na te gaan wat de effecten zijn van de uitvoering van Verordening nr. 619/2011 van de Commissie op de interne markt, en tevens op de exploitanten van diervoeder-, veehouderij- en andere bedrijven: 100 000 EUR (punt III.2.8).

III.2.   AANBESTEDINGEN

De totale in 2013 voor aanbestedingscontracten uitgetrokken begrotingsmiddelen bedragen 694 000 EUR.

III.2.1.   VERIFICATIE VAN DE GESCHIKTHEID VAN CEN DETECTIEMETHODE EN 1785:2003 VOOR VOEDSEL BEHANDELD MET IONISERENDE STRALING

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Eén administratieve regeling

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

Tests door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) naar de geschiktheid van de beschikbare methodes om markers voor doorstraling op te sporen

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Eerste helft van 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

60 000 EUR

III.2.2.   DOOR DE OESO TE ONTWIKKELEN ECONOMISCHE STUDIE OVER ANTIMICROBIELE RESISTENTIE

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Eén contract

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

Het huidige strategische initiatief van de Commissie met betrekking tot antimicrobiële resistentie moet ondersteund worden door economische analyse die de effecten van antimicrobiële resistentie duidelijk maakt.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Tweede helft van 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

50 000 EUR

III.2.3.   HORIZONTALE BIJDRAGE VOOR COMMUNICATIE OVER DE CONTROLE OP LEVENSMIDDELEN EN DIERVOEDERS, MET NAME VOOR DE ACTUALISERING VAN RELEVANTE DELEN VAN WEBSITES EN VOOR HET ONTWERP EN DE PRODUCTIE VAN AUDIOVISUEEL EN GEDRUKT MATERIAAL

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Ongeveer 10 dienstencontracten door gebruik te maken van diverse raamcontracten

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

Horizontale bijdrage voor communicatie over de controle op levensmiddelen en diervoeders, met name voor de actualisering van relevante delen van websites en voor het ontwerp en de productie van audiovisueel en gedrukt materiaal.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Het hele jaar 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

203 582 EUR

III.2.4.   COMMUNICATIE OVER INSPECTIETAKEN VAN VVO

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Ongeveer 5 specifieke contracten door gebruik te maken van diverse raamcontracten

ONDERWERP VAN HET VOORGENOMEN CONTRACT

Productie van publicaties en promotiemateriaal gerelateerd aan inspectie-activiteiten

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Gespreid over 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

150 000 EUR

III.2.5.   BEOORDELING VAN DE BEHOEFTE OM EU-RICHTLIJNEN UIT TE VAARDIGEN VOOR EEN VRIJWILLIGE GGO-VRIJE ETIKETTERING

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Eén of verschillende contracten afhankelijk van het resultaat van het lopende onderzoek dat door de Commissie werd gestart

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

Gegevensverzameling en optiebeoordeling om de effectbeoordeling van EU-aanpakken te ondersteunen voor de harmonisering op EU-niveau van regelingen voor vrijwillige ggo-vrije etiketteringsnormen

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Tweede helft van 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

100 000 EUR

III.2.6.   ONTWIKKELING VAN EEN GEMEENSCHAPPELIJKE METHODOLOGIE VOOR GEGEVENSVERZAMELING DOOR DE LIDSTATEN OVER DE CONSUMPTIE EN HET GEBRUIK VAN LEVENSMIDDELENADDITIEVEN EN AROMA'S IN DE EUROPSE UNIE

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 29 van Verordening (EG) nr. 1333/2008 en artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1334/2008

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Eén of meerdere contract(en)

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

| — | Informatie verzamelen over huidige controlesystemen voor levensmiddelenadditieven en aroma's; |
| --- | --- |

—

Informatie verzamelen over huidige controlesystemen voor levensmiddelenadditieven en aroma's;

| — | specifieke behoeftes bepalen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid; |
| --- | --- |

—

specifieke behoeftes bepalen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid;

| — | richtsnoeren aanbevelen voor een Europese aanpak van de controle op levensmiddelenadditieven en aroma's. |
| --- | --- |

—

richtsnoeren aanbevelen voor een Europese aanpak van de controle op levensmiddelenadditieven en aroma's.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Tweede helft van 2013

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

150 000 EUR

III.2.7.   EXTERNE BEOORDELING VOORAF VAN DE PROGRAMMA'S VOOR 2014 VAN DE COMMUNAUTAIRE REFERENTIELABORATORIA

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Sluiting van ten minste 15 contracten met externe deskundigen, te selecteren via een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

De communautaire referentielaboratoria moeten het werkprogramma voor 2014 voor het einde van september 2013 indienen. De Commissie beoordeelt deze programma's. Voor 44 thema's kunnen programma's worden ingediend. Het is de bedoeling enkele programma's vooraf te laten beoordelen door externe deskundigen.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Najaar 2013

INDICATIEF BEDRAG VOOR ACTIE

75 000 EUR

III.2.8.   ONDERZOEK OM NIEUWE EN BESTAANDE GEGEVENS TE VERZAMELEN OM NA TE GAAN WELKE UITWERKING DE UITVOERING VAN VERORDENING (EU) Nr. 619/2011 VAN DE COMMISSIE HEEFT OP DE INTERNE MARKT EN TEVENS OP EXPLOITANTEN VAN DIERVOEDER-, VEEHOUDERIJ- EN ANDERE BEDRIJVEN.

RECHTSGRONDSLAG

Artikel 66, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 882/2004

BEGROTINGSONDERDEEL

17 04 07 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Sluiting van één specifiek dienstencontract

ONDERWERP VAN HET VOORGENOMEN CONTRACT (INDIEN MOGELIJK)

Verzameling en analyse van alle gegevens van alle betrokken belanghebbenden met betrekking tot de mogelijke impact van een uitbreiding van het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr. 619/2011 van de Commissie naar voedsel, ter voorbereiding van een effectbeoordeling.

UITVOERING

Direct gecentraliseerd

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Najaar 2013

INDICATIEF BEDRAG VOOR ACTIE

100 000 EUR

---

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/38 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/38

---

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 10 juni 2013

betreffende de financiering van het werkprogramma 2013 inzake opleiding op het gebied van voedsel- en voederveiligheid, diergezondheid, dierenwelzijn en plantgezondheid in het kader van het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel”

2013/C 170/07

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (1) (hierna „het Financieel Reglement” genoemd), en met name artikel 84,

Gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (2) (hierna „de uitvoeringsvoorschriften” genoemd), en met name artikel 94,

Gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (3), en met name artikel 12, lid 3,

Gezien Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (4), en met name artikel 2, lid 1, onder i),

Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (5), en met name artikel 66, lid 1, onder b) en c),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In Verordening (EG) nr. 882/2004 worden algemene voorschriften vastgesteld voor de uitvoering van officiële controles op de naleving van voorschriften die in het bijzonder zijn gericht op het voorkomen, wegnemen of tot een aanvaardbaar niveau terugbrengen van risico’s voor mens en dier en het zorgen voor eerlijke praktijken in de handel in levensmiddelen en diervoeders en het beschermen van de belangen van de consument. Artikel 51 van die verordening bepaalt dat de Commissie opleidingen kan organiseren voor het personeel van de bevoegde autoriteiten in de lidstaten dat belast is met de in die verordening bedoelde officiële controles. Aan die opleidingen kan worden deelgenomen door controlepersoneel uit derde landen, met name uit ontwikkelingslanden. In die cursussen kan met name aandacht worden besteed aan communautaire wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn. |
| --- | --- |

(1)

In Verordening (EG) nr. 882/2004 worden algemene voorschriften vastgesteld voor de uitvoering van officiële controles op de naleving van voorschriften die in het bijzonder zijn gericht op het voorkomen, wegnemen of tot een aanvaardbaar niveau terugbrengen van risico’s voor mens en dier en het zorgen voor eerlijke praktijken in de handel in levensmiddelen en diervoeders en het beschermen van de belangen van de consument. Artikel 51 van die verordening bepaalt dat de Commissie opleidingen kan organiseren voor het personeel van de bevoegde autoriteiten in de lidstaten dat belast is met de in die verordening bedoelde officiële controles. Aan die opleidingen kan worden deelgenomen door controlepersoneel uit derde landen, met name uit ontwikkelingslanden. In die cursussen kan met name aandacht worden besteed aan communautaire wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn.

| (2) | Artikel 2, lid 1, onder i), van Richtlijn 2000/29/EG betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen verschaft het rechtsinstrument om opleidingen op het gebied van plantgezondheid te organiseren. |
| --- | --- |

(2)

Artikel 2, lid 1, onder i), van Richtlijn 2000/29/EG betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen verschaft het rechtsinstrument om opleidingen op het gebied van plantgezondheid te organiseren.

| (3) | Het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel” is door de Commissie ingevoerd om de in Verordening (EG) nr. 882/2004 vastgestelde doelen te bereiken. In de mededeling van de Commissie van 20 september 2006 over betere opleiding voor veiliger voedsel (6) worden mogelijkheden voor de toekomstige organisatie van opleidingen verkend. |
| --- | --- |

(3)

Het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel” is door de Commissie ingevoerd om de in Verordening (EG) nr. 882/2004 vastgestelde doelen te bereiken. In de mededeling van de Commissie van 20 september 2006 over betere opleiding voor veiliger voedsel (6) worden mogelijkheden voor de toekomstige organisatie van opleidingen verkend.

| (4) | Het werkprogramma voor 2013 inzake opleiding op het gebied van voedsel- en voederveiligheid, diergezondheid, dierenwelzijn en plantgezondheid voor de uitvoering van het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel” moet derhalve worden goedgekeurd. |
| --- | --- |

(4)

Het werkprogramma voor 2013 inzake opleiding op het gebied van voedsel- en voederveiligheid, diergezondheid, dierenwelzijn en plantgezondheid voor de uitvoering van het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel” moet derhalve worden goedgekeurd.

| (5) | Bij Besluit 2008/544/EG (7) van de Commissie van 20 juni 2008 is het „Uitvoerend Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma” omgevormd tot het „Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten” (hierna „het Agentschap” genoemd). Bij Besluit C(2008) 4943 van de Commissie van 9 september 2008 zijn bepaalde taken in verband met het beheer en de uitvoering van de opleidingsmaatregelen op het gebied van voedselveiligheid overeenkomstig Verordening (EG) nr. 882/2004 en Richtlijn 2000/29/EG aan het Agentschap gedelegeerd. Daarom moet in 2013 een subsidie aan het Agentschap worden toegekend om de exploitatiekosten van de activiteiten in verband met het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel” te financieren. |
| --- | --- |

(5)

Bij Besluit 2008/544/EG (7) van de Commissie van 20 juni 2008 is het „Uitvoerend Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma” omgevormd tot het „Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten” (hierna „het Agentschap” genoemd). Bij Besluit C(2008) 4943 van de Commissie van 9 september 2008 zijn bepaalde taken in verband met het beheer en de uitvoering van de opleidingsmaatregelen op het gebied van voedselveiligheid overeenkomstig Verordening (EG) nr. 882/2004 en Richtlijn 2000/29/EG aan het Agentschap gedelegeerd. Daarom moet in 2013 een subsidie aan het Agentschap worden toegekend om de exploitatiekosten van de activiteiten in verband met het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel” te financieren.

| (6) | Overeenkomstig artikel 84 van het Financieel Reglement en artikel 94, lid 1, van de uitvoeringsvoorschriften moet de vastlegging van een uitgave uit de begroting van de Europese Unie worden voorafgegaan door een financieringsbesluit waarin de essentiële elementen worden vastgesteld van de actie die een uitgave meebrengt, en dat is vastgesteld door de instelling of door de door haar gedelegeerde autoriteiten. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig artikel 84 van het Financieel Reglement en artikel 94, lid 1, van de uitvoeringsvoorschriften moet de vastlegging van een uitgave uit de begroting van de Europese Unie worden voorafgegaan door een financieringsbesluit waarin de essentiële elementen worden vastgesteld van de actie die een uitgave meebrengt, en dat is vastgesteld door de instelling of door de door haar gedelegeerde autoriteiten.

| (7) | Aangezien het werkprogramma 2013 een voldoende gedetailleerd kader is, vormt dit besluit een financieringsbesluit in de zin van artikel 94, leden 2 en 3, van de uitvoeringsvoorschriften. |
| --- | --- |

(7)

Aangezien het werkprogramma 2013 een voldoende gedetailleerd kader is, vormt dit besluit een financieringsbesluit in de zin van artikel 94, leden 2 en 3, van de uitvoeringsvoorschriften.

| (8) | Voor de uitvoering van dit besluit wordt de term „belangrijke wijziging” omschreven in de zin van artikel 94, lid 4, van de uitvoeringsvoorschriften. |
| --- | --- |

(8)

Voor de uitvoering van dit besluit wordt de term „belangrijke wijziging” omschreven in de zin van artikel 94, lid 4, van de uitvoeringsvoorschriften.

| (9) | Overeenkomstig artikel 92 van het Financieel Reglement moet tot betaalbaarstelling, afgifte van betalingsopdrachten en betaling van uitgaven worden overgegaan binnen de in de uitvoeringsvoorschriften vastgestelde termijnen. In deze voorschriften worden tevens de voorwaarden aangegeven waaronder te laat betaalde crediteuren recht hebben op achterstandsrente ten laste van het begrotingsonderdeel dat de hoofdsom van de betrokken uitgaven draagt. |
| --- | --- |

(9)

Overeenkomstig artikel 92 van het Financieel Reglement moet tot betaalbaarstelling, afgifte van betalingsopdrachten en betaling van uitgaven worden overgegaan binnen de in de uitvoeringsvoorschriften vastgestelde termijnen. In deze voorschriften worden tevens de voorwaarden aangegeven waaronder te laat betaalde crediteuren recht hebben op achterstandsrente ten laste van het begrotingsonderdeel dat de hoofdsom van de betrokken uitgaven draagt.

| (10) | Daarom moet dit besluit voorzien in voorschriften voor de betaling van achterstandsrente voor te late betalingen in verband met acties die in het werkprogramma 2013 zijn opgenomen, |
| --- | --- |

(10)

Daarom moet dit besluit voorzien in voorschriften voor de betaling van achterstandsrente voor te late betalingen in verband met acties die in het werkprogramma 2013 zijn opgenomen,

BESLUIT:

Artikel 1

Het in de bijlage opgenomen werkprogramma voor de uitvoering in 2013 van het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel” wordt goedgekeurd. Het is een financieringsbesluit in de zin van artikel 84 van het Financieel Reglement.

Artikel 2

1.   Het totale bedrag van de financiële bijdrage voor de uitvoering van het werkprogramma bedraagt 16 170 000 EUR, te financieren uit de onderstaande begrotingsonderdelen van de algemene begroting van de Europese Unie voor 2013:

| a) | begrotingsonderdeel nr. 17 04 07 01: 14 200 000 EUR |
| --- | --- |

a)

begrotingsonderdeel nr. 17 04 07 01: 14 200 000 EUR

| b) | begrotingsonderdeel nr. 17 04 04 01: 600 000 EUR |
| --- | --- |

b)

begrotingsonderdeel nr. 17 04 04 01: 600 000 EUR

| c) | begrotingsonderdeel nr. 17 01 04 05: 200 000 EUR |
| --- | --- |

c)

begrotingsonderdeel nr. 17 01 04 05: 200 000 EUR

| d) | begrotingsonderdeel nr. 17 01 04 31: 1 170 000 EUR |
| --- | --- |

d)

begrotingsonderdeel nr. 17 01 04 31: 1 170 000 EUR

2.   Het in lid 1, onder d), vastgestelde bedrag wordt betaald aan het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten en vormt een exploitatiesubsidie.

3.   Achterstandsrente voor te late betalingen kan ook worden betaald uit de in lid 1, onder a) en b), genoemde begrotingsonderdelen, overeenkomstig artikel 92 van het Financieel Reglement.

Artikel 3

Gecumuleerde wijzigingen in de toewijzingen voor de onder het werkprogramma vallende specifieke acties die niet meer bedragen dan 20 % van de maximale financiële bijdrage, als bedoeld in artikel 2, lid 1, worden niet als belangrijk beschouwd in de zin van artikel 94, lid 4, van de uitvoeringsvoorschriften, mits zij de aard en de doelstelling van het werkprogramma niet significant aantasten.

De ordonnateur mag deze wijzigingen goedkeuren overeenkomstig de beginselen van goed financieel beheer en evenredigheid.

Gedaan te Brussel, 10 juni 2013.

Voor de Commissie

Tonio BORG

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

1

(2)  PB L 362 van 31.12.2012, blz. 1.

2

(3)  PB L 11 van 16.1.2003, blz. 1.

3

(4)  PB L 169 van 10.7.2000, blz. 1.

4

(5)  PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1.

5

(6)  COM(2006) 519 definitief van 20 september 2006.

6

(7)  PB L 173 van 3.7.2008, blz. 27.

7

---

BIJLAGE

Werkprogramma 2013 inzake opleiding op het gebied van voedsel- en voederveiligheid, diergezondheid, dierenwelzijn en plantgezondheid in het kader van het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel”

1.1.   Inleiding

Dit werkprogramma omvat drie uitvoeringsmaatregelen voor 2013. Op basis van de in Verordening (EG) nr. 882/2004 en Richtlijn 2000/29/EG vastgelegde doelstellingen zijn de verdeling van de begrotingsmiddelen en de hoofdacties als volgt:

| 1.2.   Aanbestedingen (uitgevoerd in indirect gecentraliseerd beheer): |
| --- |
| 1.2.1. | Opleiding: externe contracten voor de uitvoering van het opleidingsprogramma |

Aanbestedingen (uitgevoerd in indirect gecentraliseerd beheer):

1.2.1.

Opleiding: externe contracten voor de uitvoering van het opleidingsprogramma

14 800 000 EUR

| 1.2.2. | Opleiding: IT-apparatuur, -hulpmiddelen en -ondersteuning, promotiemateriaal, informatie- en communicatievoorzieningen en conferenties |
| --- | --- |

1.2.2.

Opleiding: IT-apparatuur, -hulpmiddelen en -ondersteuning, promotiemateriaal, informatie- en communicatievoorzieningen en conferenties

200 000 EUR

| 1.3. | Andere acties: exploitatiesubsidie voor het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten |
| --- | --- |

1.3.

Andere acties: exploitatiesubsidie voor het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten

1 170 000 EUR

TOTAAL

16 170 000 EUR

1.2.   Aanbesteding

De totale in 2013 voor aanbestedingscontracten uitgetrokken begrotingsmiddelen bedragen 15 000 000 EUR.

1.2.1.   Opleiding: externe contracten voor de uitvoering van het opleidingsprogramma

RECHTSGRONDSLAG

Verordening (EG) nr. 882/2004, artikel 51 en artikel 66, lid 1, onder b)

Richtlijn 2000/29/EG, artikel 2, lid 1, onder i)

BEGROTINGSONDERDEEL

Begrotingsonderdelen: 17 04 07 01 en 17 04 04 01

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Voor elk van de hieronder bedoelde technische kwesties zullen één of meer directe contracten of raamcontracten voor diensten worden gesloten. Er zullen naar schatting circa 15 directe contracten of specifieke dienstencontracten worden gesloten. De externe contractanten worden voornamelijk betrokken bij de organisatorische en logistieke aspecten van de opleidingsactiviteiten.

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

In 2013 zal de opleidingsactie in de lidstaten betrekking hebben op de volgende onderwerpen:

| Activiteiten | Bedragin EUR |
| --- | --- |
| HACCP | 1 930 000 |
| Diergezondheid (bijen en exotische dieren) | 1 240 000 |
| Controle van levensmiddelenadditieven | 1 085 000 |
| Controle van residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik | 855 000 |
| Risicobeoordeling | 880 000 |
| Noodplanning en ziektebestrijding | 1 090 000 |
| Bestrijding van overdraagbare spongiforme encefalopathieën | 515 000 |
| Surveillance van nieuwe en opkomende plantgezondheidsrisico’s | 600 000 |
| Steun aan overzichtsaudits van de Unie | 855 000 |
| Gewasbeschermingsmiddelen (toelating en duurzaam gebruik) | 1 165 000 |
| Levensmiddelenhygiëne en controles op het niveau van de primaire productie | 975 000 |
| Levensmiddelenhygiëne en flexibiliteit | 1 165 000 |
| Nieuwe technieken voor levensmiddelenonderzoek | 615 000 |
| RASFF | 600 000 |
| Controle van de productie van sperma en embryo’s | 640 000 |
| Andere kwesties op het gebied van diergezondheid en dierenwelzijn, plantgezondheid en voedselveiligheid, en studies, conferenties, bijstand, leermiddelen en beoordelingen | 590 000 |
| TOTAAL | 14 800 000 |

Activiteiten

Bedragin EUR

HACCP

1 930 000

Diergezondheid (bijen en exotische dieren)

1 240 000

Controle van levensmiddelenadditieven

1 085 000

Controle van residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik

855 000

Risicobeoordeling

880 000

Noodplanning en ziektebestrijding

1 090 000

Bestrijding van overdraagbare spongiforme encefalopathieën

515 000

Surveillance van nieuwe en opkomende plantgezondheidsrisico’s

600 000

Steun aan overzichtsaudits van de Unie

855 000

Gewasbeschermingsmiddelen (toelating en duurzaam gebruik)

1 165 000

Levensmiddelenhygiëne en controles op het niveau van de primaire productie

975 000

Levensmiddelenhygiëne en flexibiliteit

1 165 000

Nieuwe technieken voor levensmiddelenonderzoek

615 000

RASFF

600 000

Controle van de productie van sperma en embryo’s

640 000

Andere kwesties op het gebied van diergezondheid en dierenwelzijn, plantgezondheid en voedselveiligheid, en studies, conferenties, bijstand, leermiddelen en beoordelingen

590 000

TOTAAL

14 800 000

UITVOERING

14 620 000 EUR (financiering van voedselveiligheidsmaatregelen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 882/2004 en Richtlijn 2000/29/EG) zal worden beheerd en besteed door het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten (Besluit 2008/544/EG van de Commissie). De resterende 180 000 EUR zullen door de Commissie worden gebruikt voor de financiering van studies, conferenties en beoordelingen.

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Ongeveer tussen mei en september, zodat de contracten kunnen worden ondertekend in 2013.

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

14 800 000 EUR

1.2.2.   Opleiding: IT-apparatuur, -hulpmiddelen en -ondersteuning, promotiemateriaal, informatie- en communicatievoorzieningen en conferenties

RECHTSGRONDSLAG

Verordening (EG) nr. 882/2004, artikel 66, lid 1, onder c)

BEGROTINGSONDERDEEL

Begrotingsonderdeel: 17 01 04 05

INDICATIEF AANTAL EN TYPE VOORGENOMEN CONTRACTEN

Er zullen naar schatting circa twee specifieke contracten worden gesloten in het kader van bestaande raamcontracten.

ONDERWERP VAN DE VOORGENOMEN CONTRACTEN (INDIEN MOGELIJK)

De in het kader van deze begroting te financieren acties zijn gericht op het opzetten van de opleidingsprogramma’s, IT- en e-learningapparatuur, -hulpmiddelen en -ondersteuning, promotiemateriaal, informatie- en communicatievoorzieningen, alsmede conferenties.

UITVOERING

Deze actie wordt rechtstreeks uitgevoerd door DG Gezondheid en Consumenten.

INDICATIEF TIJDSCHEMA VOOR DE START VAN DE AANBESTEDINGSPROCEDURE

Ongeveer tussen mei en oktober.

INDICATIEF BEDRAG VAN DE AANBESTEDING

200 000 EUR

1.3.   Andere acties: exploitatiesubsidie voor het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten

RECHTSGRONDSLAG

Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad, met name artikel 12, lid 3

BEGROTINGSONDERDEEL

Begrotingsonderdeel: 17 01 04 31

BEDRAG

1 170 000 EUR

BESCHRIJVING EN DOEL VAN DE UITVOERINGSMAATREGEL

Deze begroting financiert de exploitatiesubsidie van het Agentschap voor 2013 in verband met de programma’s onder „FV-rubriek 2”. Begrotingsonderdeel 17 01 04 31 financiert de exploitatiesubsidie van het Agentschap voor 2013 voor het gedeelte met betrekking tot het programma „Betere opleiding voor veiliger voedsel”. Overeenkomstig artikel 12, lid 3, van Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad moet de exploitatiesubsidie in mindering worden gebracht op de financiële toewijzing van de programma’s van de Unie die door het Agentschap worden beheerd. In de begroting 2013 zijn voor de aan het Agentschap te betalen subsidie twee afzonderlijke begrotingsonderdelen gecreëerd, één voor de programma’s onder rubriek 2 en één voor de programma’s onder rubriek 3b van de Financiële vooruitzichten.

---

V Adviezen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/43 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/43

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak COMP/M.6955 — KKR/Bidco/South Staffordshire Plc)

Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 170/08

| 1. | Op 7 juni 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Selena Bidco Limited („Bidco”, Jersey), die onder zeggenschap staat van KKR & Co. LP („KKR”, Verenigde Staten), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over South Staffordshire Plc en aanverwante ondernemingen („Doelonderneming”, Verenigd Koninkrijk) door de verwerving van aandelen. |
| --- | --- |

1.

Op 7 juni 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Selena Bidco Limited („Bidco”, Jersey), die onder zeggenschap staat van KKR & Co. LP („KKR”, Verenigde Staten), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over South Staffordshire Plc en aanverwante ondernemingen („Doelonderneming”, Verenigd Koninkrijk) door de verwerving van aandelen.

| 2. | De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:






  — | KKR: aanbieder van een breed scala alternatieve activabeheerdiensten voor publieke en particuliere marktinvesteerders en kapitaalmarktoplossingen voor KKR, voor haar portefeuilleondernemingen en voor haar cliënten, |
| --- | --- | --- |

2.

De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:

—

KKR: aanbieder van een breed scala alternatieve activabeheerdiensten voor publieke en particuliere marktinvesteerders en kapitaalmarktoplossingen voor KKR, voor haar portefeuilleondernemingen en voor haar cliënten,

| — | South Straffordshire Plc: drinkwatervoorziening in de regio's South Staffordshire en Cambridge; ondersteunende diensten en levering van waterkoelers. |
| --- | --- |

—

South Straffordshire Plc: drinkwatervoorziening in de regio's South Staffordshire en Cambridge; ondersteunende diensten en levering van waterkoelers.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2).

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6955 — KKR/Bidco/South Staffordshire Plc, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6955 — KKR/Bidco/South Staffordshire Plc, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (de „EG-concentratieverordening”).

(2)  PB C 56 van 5.3.2005, blz. 32 („mededeling betreffende een vereenvoudigde procedure”).

---

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/44 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/44

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak COMP/M.6946 — BayWa/Bohnhorst Agrarhandel)

Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 170/09

| 1. | Op 7 juni 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat BayWa Agri GmbH, een volle dochteronderneming van BayWa AG (Duitsland), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening op een andere wijze de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over Bohnhorst Agrarhandel GmbH (Duitsland). |
| --- | --- |

1.

Op 7 juni 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat BayWa Agri GmbH, een volle dochteronderneming van BayWa AG (Duitsland), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening op een andere wijze de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over Bohnhorst Agrarhandel GmbH (Duitsland).

| 2. | De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:






  — | BayWa AG: handels- en dienstenconcern dat internationaal actief is in drie kernsegmenten: landbouw, energie en bouwmaterialen. Het landbouwsegment omvat de divisies landbouwproducten, fruit en landbouwmaterieel. De onderneming houdt zich bezig met landbouwmaterieel, produceert en verhandelt plantaardige landbouwproducten en verkoopt productiemiddelen, |
| --- | --- | --- |

2.

De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:

—

BayWa AG: handels- en dienstenconcern dat internationaal actief is in drie kernsegmenten: landbouw, energie en bouwmaterialen. Het landbouwsegment omvat de divisies landbouwproducten, fruit en landbouwmaterieel. De onderneming houdt zich bezig met landbouwmaterieel, produceert en verhandelt plantaardige landbouwproducten en verkoopt productiemiddelen,

| — | Bohnhorst Agrarhandel GmbH: landbouwonderneming die internationaal actief is en zich bezighoudt met de verhandeling van landbouwproducten en -materieel. Daarnaast biedt Bohnhorst diensten aan op het gebied van levering van productiemiddelen, met name aankoop, opslag, overslag, verhandeling en vervoer van oogst. |
| --- | --- |

—

Bohnhorst Agrarhandel GmbH: landbouwonderneming die internationaal actief is en zich bezighoudt met de verhandeling van landbouwproducten en -materieel. Daarnaast biedt Bohnhorst diensten aan op het gebied van levering van productiemiddelen, met name aankoop, opslag, overslag, verhandeling en vervoer van oogst.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2).

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6946 — BayWa/Bohnhorst Agrarhandel, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6946 — BayWa/Bohnhorst Agrarhandel, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (de „EG-concentratieverordening”).

(2)  PB C 56 van 5.3.2005, blz. 32 („mededeling betreffende een vereenvoudigde procedure”).

---

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/45 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/45

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak COMP/M.6885 — SDNV/Germanischer Lloyd)

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 170/10

| 1. | Op 10 juni 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 en na een verwijzing in het kader van artikel 4, lid 5, van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Stiftelsen Det Norske Veritas („SDNV”, Noorwegen) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over Germanischer Lloyd SE (Duitsland) door de verwerving van aandelen. |
| --- | --- |

1.

Op 10 juni 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 en na een verwijzing in het kader van artikel 4, lid 5, van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Stiftelsen Det Norske Veritas („SDNV”, Noorwegen) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over Germanischer Lloyd SE (Duitsland) door de verwerving van aandelen.

| 2. | De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:






  — | SDNV: keuring, inspectie, certificatie/verificatie/classificatie en aanverwante adviesdiensten voor de sectoren scheepvaart, olie en gas, energie en bedrijfsverzekeringen, |
| --- | --- | --- |

2.

De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:

—

SDNV: keuring, inspectie, certificatie/verificatie/classificatie en aanverwante adviesdiensten voor de sectoren scheepvaart, olie en gas, energie en bedrijfsverzekeringen,

| — | Germanischer Lloyd: keuring, inspectie, certificatie/verificatie/classificatie en aanverwante adviesdiensten voor de sectoren scheepvaart, olie en gas en hernieuwbare energie. |
| --- | --- |

—

Germanischer Lloyd: keuring, inspectie, certificatie/verificatie/classificatie en aanverwante adviesdiensten voor de sectoren scheepvaart, olie en gas en hernieuwbare energie.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6885 — SDNV/Germanischer Lloyd, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6885 — SDNV/Germanischer Lloyd, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (de „EG-concentratieverordening”).

---

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/46 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/46

---

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

2013/C 170/11

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag (1).

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen
   (2)

„LILIPUTAS”

EG-Nr.: LT-PGI-0005-0868-14.03.2011

BGA ( X ) BOB ( )

1.   Naam

„Liliputas”

2.   Lidstaat of derde land

Litouwen

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

| Categorie 1.3. | Kaas |
| --- | --- |

Categorie 1.3.

Kaas

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Een „Liliputas” is een handgemaakte halfharde kaas met een hoog vetgehalte (50 % van de droge stof) en de vorm van een cilinder met afgeronde randen. Zijn hoogte loopt uiteen van 7,5 tot 13,0 cm, zijn diameter van 7,0 tot 8,5 cm en zijn gewicht van 0,4 tot 0,7 kg. De kaas wordt in het dorp Belvederis gemaakt van gestandaardiseerde gepasteuriseerde koemelk die na stremming wordt bewerkt. Vervolgens wordt de kaasmassa ingepakt in zachte katoenen doeken en in traditionele ronde vormen geperst. De kaas rijpt ten minste een maand lang door de werking van een inwendige microflora en van een microflora aan de oppervlakte, te weten de microschimmel Penicillium pallidum Smith, die zich op natuurlijke wijze ontwikkelt in de kelders in het onder punt 4 afgebakende geografische gebied.

De kaas wordt „Liliputas” genoemd vanwege zijn grootte en ontleent zijn organoleptische eigenschappen aan zijn rijping in kleine bollen, in aanwezigheid van de microschimmel Penicillium pallidum Smith.

Tabel 1

Organoleptische indicatoren van de „Liliputas”-kaas

| Indicator | Omschrijving |
| --- | --- |
| Uiterlijk | De korst is glad, zonder een dikke laag eronder, en bedekt met een mengsel van paraffine/polymeer of een laag met een andere samenstelling. Zij kan sporen van de doek en de vorm vertonen. |
| Smaak en aroma | Verse smaak en aroma van melkzuur, kenmerkend voor deze gefermenteerde kaas. De kaas kan enigszins wrang en zoutig smaken. |
| Consistentie | Homogeen, tamelijk stevig, elastisch, soepel mondgevoel. |
| Dwarsdoorsnede | Bij doorsnijden worden soms kleine en onregelmatig verspreide gaten met een ovale, hoekige of enigszins afgeplatte vorm zichtbaar. |
| Kleur | Gelig tot geel, gelijkmatig in de gehele massa. |

Indicator

Omschrijving

Uiterlijk

De korst is glad, zonder een dikke laag eronder, en bedekt met een mengsel van paraffine/polymeer of een laag met een andere samenstelling. Zij kan sporen van de doek en de vorm vertonen.

Smaak en aroma

Verse smaak en aroma van melkzuur, kenmerkend voor deze gefermenteerde kaas. De kaas kan enigszins wrang en zoutig smaken.

Consistentie

Homogeen, tamelijk stevig, elastisch, soepel mondgevoel.

Dwarsdoorsnede

Bij doorsnijden worden soms kleine en onregelmatig verspreide gaten met een ovale, hoekige of enigszins afgeplatte vorm zichtbaar.

Kleur

Gelig tot geel, gelijkmatig in de gehele massa.

Tabel 2

Fysisch-chemische eigenschappen van de „Liliputas”-kaas

| Indicator | Gehalte (%) |
| --- | --- |
| Vetgehalte in droge stof | 50,0 ± 1,6 |
| Minimaal drogestofgehalte | 56,0 |
| Gewoon zoutgehalte | 2,0-3,0 |

Indicator

Gehalte (%)

Vetgehalte in droge stof

50,0 ± 1,6

Minimaal drogestofgehalte

56,0

Gewoon zoutgehalte

2,0-3,0

Tabel 3

Gemiddelde voedingswaarde van 100 g „Liliputas”

| Lipiden (g) | Proteïnen (g) | Gluciden (g) | Energetische waarde |
| --- | --- | --- | --- |
| Kcal | KJ |
| 30,0 | 23,5 | — | 364 | 1 510 |

Lipiden (g)

Proteïnen (g)

Gluciden (g)

Energetische waarde

Kcal

KJ

30,0

23,5

—

364

1 510

3.3.   Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

| — | koemelk; |
| --- | --- |

—

koemelk;

| — | melkzuur en aromatische bacteriecultures; |
| --- | --- |

—

melkzuur en aromatische bacteriecultures;

| — | stremmingsenzymen van melk; |
| --- | --- |

—

stremmingsenzymen van melk;

| — | gewoon zout. |
| --- | --- |

—

gewoon zout.

3.4.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

Er bestaat geen enkele kwaliteitseis en evenmin bijzondere beperkingen ten aanzien van de plaats van herkomst.

3.5.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

| — | Bereiding en enzymatische stremming van de melk. De voor de productie van de kaas bestemde melk wordt gepasteuriseerd en gestandaardiseerd om het vetgehalte in droge stof van de gerijpte kaas te laten voldoen aan de eisen van punt 3.2. De melk wordt gestremd door de toevoeging van enzymen, fermenten en calciumchloride. |
| --- | --- |

—

Bereiding en enzymatische stremming van de melk. De voor de productie van de kaas bestemde melk wordt gepasteuriseerd en gestandaardiseerd om het vetgehalte in droge stof van de gerijpte kaas te laten voldoen aan de eisen van punt 3.2. De melk wordt gestremd door de toevoeging van enzymen, fermenten en calciumchloride.

| — | Verwerking van de gestremde melk en de wrongel. De gestremde melk wordt mechanisch bewerkt tot de korrels de vereiste grootte hebben bereikt. Vervolgens wordt hij gemengd. Tijdens de vorming van de wrongelkorrels wordt een derde deel van de wei afgetapt, waarna de wrongelkorrels worden verwarmd. Vervolgens worden de wrongelkorrels gemengd tot zij 4 à 5 mm groot zijn, niet meer kleven en droog en vast zijn geworden. Het vochtgehalte van de kaas mag niet hoger dan 44 % zijn. |
| --- | --- |

—

Verwerking van de gestremde melk en de wrongel. De gestremde melk wordt mechanisch bewerkt tot de korrels de vereiste grootte hebben bereikt. Vervolgens wordt hij gemengd. Tijdens de vorming van de wrongelkorrels wordt een derde deel van de wei afgetapt, waarna de wrongelkorrels worden verwarmd. Vervolgens worden de wrongelkorrels gemengd tot zij 4 à 5 mm groot zijn, niet meer kleven en droog en vast zijn geworden. Het vochtgehalte van de kaas mag niet hoger dan 44 % zijn.

| — | Vormen en persen van de kaas. De kaas wordt gevormd uit de laag wrongel. Het proces duurt 20 tot 25 minuten, waarna de laag wrongel in stukken wordt gesneden, die met de hand in ronde vormen worden gelegd, waar zij door hun eigen gewicht worden samengedrukt. Tijdens het persen worden de kazen twee tot drie maal in de vormen gekeerd. Dit „zelfpersen” duurt 20 tot 25 minuten.
  Na het zelfpersen worden de kazen uit de vormen gehaald, in vochtige doeken ingepakt om een korst te laten ontstaan en daarna weer teruggeplaatst in de vormen, die vervolgens met deksels worden afgesloten. De vormen met de kazen worden dan in persen geplaatst en anderhalf tot twee uur lang uitgeperst. Na het persen worden de kazen uit de vorm en de doeken gehaald en worden de korsten verwijderd die eventueel tussen de vorm en het deksel zijn ontstaan. |
| --- | --- |

—

Vormen en persen van de kaas. De kaas wordt gevormd uit de laag wrongel. Het proces duurt 20 tot 25 minuten, waarna de laag wrongel in stukken wordt gesneden, die met de hand in ronde vormen worden gelegd, waar zij door hun eigen gewicht worden samengedrukt. Tijdens het persen worden de kazen twee tot drie maal in de vormen gekeerd. Dit „zelfpersen” duurt 20 tot 25 minuten.

Na het zelfpersen worden de kazen uit de vormen gehaald, in vochtige doeken ingepakt om een korst te laten ontstaan en daarna weer teruggeplaatst in de vormen, die vervolgens met deksels worden afgesloten. De vormen met de kazen worden dan in persen geplaatst en anderhalf tot twee uur lang uitgeperst. Na het persen worden de kazen uit de vorm en de doeken gehaald en worden de korsten verwijderd die eventueel tussen de vorm en het deksel zijn ontstaan.

| — | Zouten van de kaas. De kazen worden gewogen en in een pekelbad geplaatst. Na 48 uur worden de kazen uit de pekel gehaald, op droogrekken gezet, 24 uur lang gedroogd en dan ter rijping op rekken in de kelder gelegd, waar een temperatuur tussen 10 en 14 °C heerst bij een luchtvochtigheid van 93 of 94 %. Dit zijn de omstandigheden waaronder de Penicillium pallidum Smith-schimmel zich op natuurlijke wijze ontwikkelt. |
| --- | --- |

—

Zouten van de kaas. De kazen worden gewogen en in een pekelbad geplaatst. Na 48 uur worden de kazen uit de pekel gehaald, op droogrekken gezet, 24 uur lang gedroogd en dan ter rijping op rekken in de kelder gelegd, waar een temperatuur tussen 10 en 14 °C heerst bij een luchtvochtigheid van 93 of 94 %. Dit zijn de omstandigheden waaronder de Penicillium pallidum Smith-schimmel zich op natuurlijke wijze ontwikkelt.

| — | Rijping van de kaas. De kazen in de rekken worden elke vijf dagen gekeerd, zoals beschreven door de eerste kaasproducenten, zodat zij niet op hun zijkanten rusten en hun vorm behouden. Na enkele dagen raakt de oppervlakte van de kazen bedekt met een laagje microschimmels, dat na 15 dagen wordt afgewassen. De kaas wordt gedroogd en weer op de rekken gelegd om de rijping voort te zetten. Na 30 dagen, wanneer de rijping van de kaas is voltooid, wordt ook de nieuwe laag microschimmels afgespoeld waarmee de oppervlakte van de kaas als een cocon bedekt is geraakt, en wordt de kaas gedroogd en voorzien van een waslaag. |
| --- | --- |

—

Rijping van de kaas. De kazen in de rekken worden elke vijf dagen gekeerd, zoals beschreven door de eerste kaasproducenten, zodat zij niet op hun zijkanten rusten en hun vorm behouden. Na enkele dagen raakt de oppervlakte van de kazen bedekt met een laagje microschimmels, dat na 15 dagen wordt afgewassen. De kaas wordt gedroogd en weer op de rekken gelegd om de rijping voort te zetten. Na 30 dagen, wanneer de rijping van de kaas is voltooid, wordt ook de nieuwe laag microschimmels afgespoeld waarmee de oppervlakte van de kaas als een cocon bedekt is geraakt, en wordt de kaas gedroogd en voorzien van een waslaag.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.

De kazen worden verpakt in kartonnen dozen. Om de unieke eigenschappen van de kaas te behouden, uitdroging te voorkomen wanneer de beschermende paraffinelaag beschadigd raakt, en vanwege zijn geringe grootte (0,4 tot 0,7 kg) wordt hij uitsluitend ongesneden verkocht.

3.7.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering

Op het etiket dient duidelijk de naam van het product, te weten „Liliputas”, te worden aangebracht, alsmede de naam van de producent, de woorden „beschermde geografische aanduiding” en/of het logo van de EU.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

De „Liliputas”-kaas wordt geproduceerd in het Litouwse dorpje Belvederis in het gemeentelijke district Jubarkas, gelegen in het regionaal park Panemunè op de rechteroever van de Niémen, 1 kilometer ten westen van Seredžius.

5.   Verband met het geografische gebied

5.1.   Specificiteit van het geografische gebied

Historisch gezien is Belvederis de bakermat van de Litouwse zuivelspecialiteiten. In 1921 werd er op het landgoed een landbouwschool gesticht. De zuivelproductie was een van de vakken die daar werden onderwezen. Na enkele jaren werd deze instelling gereorganiseerd en erkend als hogeschool voor de zuivelindustrie. In 1944 werd zij een „technicum” (technische faculteit) voor de zuivelindustrie. Jarenlang werden er de Litouwse tradities op het gebied van onderwijs in de zuivelsector in stand gehouden. In de 34 jaar van haar bestaan heeft de hogeschool meer dan 800 zuivelspecialisten afgeleverd, van wie de meeste hun ervaring hebben opgedaan in de oudste kaasmakerij van Litouwen, die in 1928 werd opgericht en waar de „Liliputas”wordt gemaakt. De melk die voor de kaasproductie werd gebruikt, werd op een houtvuur in een kuip verhit. De melk werd met de hand afgeroomd en de vormen waren van hout. De kazen werden met de hand afgeborsteld, 's winters in de kelder en 's zomers buiten. De kaasmakerij lag vlak bij een ijskelder waar ijsblokken uit de Niémen werden opgeslagen. Het ijs werd gebruikt om de rijpingskelders te koelen. Oorspronkelijk produceerde de kaasmakerij van Belvederis grotere halfharde ronde kazen (2,5-3,0 kg) maar in 1958, toen de kaasmakerij werd uitgebreid, werd er begonnen met de productie van kaasjes van 0,4 tot 0,7 kg, waarvan de naam „Liliputas” meteen populair werd. Het hoofd van de kaasmakerij, Jonas Jarušaitis, was de eerste die de productie van deze kaas beheerste. In het eerste productiejaar werd nauwelijks 8 ton kaas gerijpt maar 40 jaar later is de productie gestegen tot 130 ton. De oude houten kaasvormen werden voor het nageslacht bewaard in de kaasmakerij van Belvederis, evenals de kartonnen souvenirdozen en een ansichtkaart uit het midden van de twintigste eeuw waarop is te zien hoe de kazen in een vat worden gewassen en waarop een uitnodiging staat voor een koninklijk banket met een proeverij van handgemaakte kaas uit Belvederis en andere specialiteiten.

Tegenwoordig wordt de „Liliputas” nog altijd gemaakt op de unieke authentieke wijze uit 1958. Kennis en knowhow worden door de werknemers van de kaasmakerij van generatie op generatie doorgegeven. Zo konden grootte, organoleptische eigenschappen en kwaliteit van het product behouden blijven.

5.2.   Specificiteit van het product

De „Liliputas” kenmerkt zich door zijn geringe grootte (0,4 tot 0,7 kg) en zijn beschermende waslaag. De „Liliputas” dankt zijn smaak en frisse aroma van melkzuur aan zijn rijping in een bolvorm in een frisse en vochtige kelder, omhuld met de sporen van de microschimmel Penicillium pallidum Smith. Op de muren, de rekken of het plafond van de rijpingskelder is geen enkel spoor zichtbaar van microschimmels, maar enkele dagen nadat de „Liliputas” zijn gezouten en in de rekken zijn gelegd, beginnen ze op cocons van de zijderups te lijken. Om te voorkomen dat de microschimmels tijdens het rijpen de kazen binnendringen, worden deze beschermd door de korst die tijdens het persen is ontstaan. Om deze korst te vormen, worden de kazen na het zelfpersen uit de ronde vormen gehaald en in zachte katoenen doeken ingepakt. Vervolgens worden zij weer in de ronde vormen gedaan en uitgeperst in een pers.

De kazen worden op traditionele wijze bereid, nagenoeg volledig met de hand: de wrongel wordt met de hand in stukken gesneden en in de vormen gedaan en de kazen worden ook met de hand in doeken verpakt, gekeerd, gewassen, afgedroogd en voorzien van een waslaag. Tijdens dit proces gaat elke kaas meer dan 50 keer door de handen van de kaasmakers.

5.3.   Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

De aanvraag om registratie van de beschermde geografische aanduiding stoelt op de traditie, de specificiteit van de productiewijze en de reputatie.

In het collectieve bewustzijn wordt Belvederis als bakermat van de zuivelindustrie in Litouwen automatisch geassocieerd met de „Liliputas”-kaas, die zijn gelijke niet kent en sinds 1958 op dezelfde wijze wordt geproduceerd. Tegenwoordig is de kaasmakerij in Belvederis de enige producent van deze unieke handgemaakte kaas.

De „Liliputas” dankt zijn bijzondere smaak en aroma aan zijn rijping in kleine bollen door middel van een inwendige microflora en de Penicillium pallidum Smith-microschimmels, die zich ontwikkelen in de kelders van het onder punt 4 afgebakende geografische gebied waar zij worden bewaard op een temperatuur tussen 10 en 14 °C en bij een luchtvochtigheid van 93 of 94 %.

Met de „Liliputas” werd deelgenomen aan een groot aantal beurzen in Litouwen en daarbuiten. De kaas had veel succes bij tentoonstellingen in Leipzig, Poznan, Zagreb, Londen, Parijs, Kopenhagen, Wenen en elders. De „Liliputas” won een gouden medaille op de beurs „Agra-76” in de vroegere Duitse Democratische Republiek. In 1984 kreeg hij een diploma in de eerste categorie tijdens de onderzoekswedstrijd naar de kwaliteit van kaas in Ouglitch (USSR) en won hij een gouden medaille in de strijd om het „Litouwse product van het jaar 2002” die werd georganiseerd door de Litouwse industriefederatie. Op de internationale levensmiddelenbeurs „World Food Moscow 2005” werd met de kaas een bronzen medaille gewonnen en op de internationale beurs voor de levensmiddelensector „Zolotaya osen 2008”, eveneens in Moskou, gaf de „Liliputas” met zijn aanwezigheid glans aan de nationale stand van Litouwen die daar was neergezet door het Litouwse ministerie van Landbouw. Op de „Agrobalt 2010”, een internationale beurs voor de agrarische industrie en de levensmiddelen- en verpakkingsindustrie, won de „Liliputas” een prijs voor zijn natuurlijke en ecologische kwaliteit. De Litouwse pers besteedde vele keren aandacht aan de „Liliputas” en zijn toegewijde producenten (1999-2003).

Hoewel de „Liliputas” tweemaal zo duur is als een kaas uit een geautomatiseerde kaasfabriek kan hij rekenen op trouwe klanten die zijn kwaliteit, natuurlijke karakter en handmatige productie weten te waarderen. De productievolumes zijn in de loop der jaren stabiel gebleven.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006 (3))

http://www.zum.lt/l.php?tmpl_into[0]=index&tmpl_name[0]=m_site_index2&tmpl_into[1]=middle&tmpl_id[1]=2704

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

(2)  PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12. Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(3)  Vgl. voetnoot 2.

---

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/51 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/51

---

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

2013/C 170/12

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag tot registratie.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen
   (2)

„COZZA DI SCARDOVARI”

EG-Nr.: IT-PDO-0005-0981-12.03.2012

BGA ( ) BOB ( X )

1.   Naam

„Cozza di Scardovari”

2.   Lidstaat of derde land

Italië

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

| Categorie 1.7. | Verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren en producten op basis van verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren |
| --- | --- |

Categorie 1.7.

Verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren en producten op basis van verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

De „Cozza di Scardovari” behoort tot de soort „Mytilus galloprovincialis” en is een tweekleppig weekdier met een langgerekte vorm en een paarszwarte schelp. Zijn kleppen zijn bol en beide nagenoeg driehoekig van vorm. Zij vertonen lichte concentrische groeven. Uit de schelp steken zeer stevige bruine byssusdraden, waarmee het weekdier zich vastzet aan netten of op andere ondergronden.

De „Cozza di Scardovari” heeft de volgende fysieke en organoleptische eigenschappen:

| — | glanzend vlees dat de holte van de kleppen goed vult (vleespercentage van het totale gewicht van het weekdier — conditiecijfer > 25 %); |
| --- | --- |

—

glanzend vlees dat de holte van de kleppen goed vult (vleespercentage van het totale gewicht van het weekdier — conditiecijfer > 25 %);

| — | kenmerkend zoet smakend vlees (natriumgehalte < 210 mg/100 g); |
| --- | --- |

—

kenmerkend zoet smakend vlees (natriumgehalte < 210 mg/100 g);

| — | bijzonder mals vlees dat smelt in de mond, zeer smakelijk aan het gehemelte. |
| --- | --- |

—

bijzonder mals vlees dat smelt in de mond, zeer smakelijk aan het gehemelte.

Op het moment van verkoop moet de „Cozza di Scardovari” een donkere schelp hebben, die bestand is tegen een kloptest. Zij wordt levend in een gesloten net verkocht, vacuüm of onder beschermende atmosfeer, of diepgevroren met of zonder schelp.

3.3.   Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

De voeding van de „Cozza di Scardovari” bestaat voor een groot deel uit organische en niet-organische deeltjes en uit fytoplankton en zoöplankton dat in grote hoeveelheden voorhanden is in de baai van Scardovari.

De aanwezigheid van organische en niet-organische voedingsstoffen wordt meer in het bijzonder bevorderd door de rijkelijke aanvoer van zoet water uit de zijtakken van de Po, terwijl de rijkdom van de fyto- en zoöplanktonpopulatie een gevolg is van het ondiepe water, de temperatuur en het zuurstofgehalte van het water in de baai van Scardovari. Aan de tweekleppigen worden in geen geval voedingssupplementen of extra voer toegediend.

3.5.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Het uitzetten, de groei en de oogst van de „Cozza di Scardovari” mogen uitsluitend plaatsvinden in de kwekerijen in de baai van Scardovari. Omdat in de fasen waarin het product wordt gezuiverd, gewassen en geselecteerd schoon water uit de baai van Scardovari nodig is, moet voor die activiteiten gebruik worden gemaakt van installaties op het grondgebied van de buurtschappen Scardovari, Ca'Mello en Santa Giulia in de gemeente Porto Tolle.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.

Het product moet in het onder punt 4 omschreven gebied in zakken worden verpakt zodra het de zuiveringsbekkens verlaat, om vitaliteit, versheid, hygiëne en gezondheid van het product te waarborgen en het zodanig te kunnen controleren dat elke vorm van fraude door vermenging van het product met mosselen uit andere productiegebieden wordt voorkomen.

3.7.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering

De verpakking moet zodanig worden verzegeld dat het garantiezegel bij openen wordt verbroken. Op het etiket moet het volgende worden vermeld: „Cozza di Scardovari” en „Beschermde oorsprongsbenaming” of eventueel de afkorting „BOB”. Tevens moet op het etiket het logo van de benaming „Cozza di Scardovari D.O.P.” worden aangebracht en het EU-logo voor BOB.

Image

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het productiegebied bestaat uit de baai van Scardovari (Sacca di Scardovari) en het grondgebied van de buurtschappen Scardovari, Ca'Mello en Santa Giulia in de gemeente Porto Tolle in de provincie Rovigo.

Met de term „sacca” wordt een inham van de zee aangeduid die is ontstaan door de gedeeltelijke afsluiting van een zeearm, maar via een „lagunemonding” wel met open zee in verbinding staat.

De baai van Scardovari ligt in het zuidelijke deel van de Po-delta, tussen de armen van de Po di Tolle in het noordoosten en de Po di Gnocca in het zuidwesten, en wordt in het zuiden begrensd door de volgende geografische coördinaten in het stelsel van Gauss-Boaga, type „westelijke zone”, die overeenkomen met de twee buitenpunten die de inham van de Adriatische zee markeren:

| — | 4971445,99 N — 1773953,45 O |
| --- | --- |

—

4971445,99 N — 1773953,45 O

| — | 4967536,31 N — 1770965,25 O |
| --- | --- |

—

4967536,31 N — 1770965,25 O

5.   Verband met het geografische gebied

5.1.   Specificiteit van het geografische gebied

De baai van Scardovari is een omgeving die zijn eigenschappen dankt aan de samenvloeiing van het zoete water van de Po, dat rijk is aan voedingsstoffen en in suspensie verkerende deeltjes, en het zoute zeewater met zijn getijdencyclus.

Deze omgeving wordt gekenmerkt door een laag zoutgehalte van het water: door het samenkomen van het zeewater, met een zoutgehalte van ongeveer 35 %, en het zoete rivierwater kan in het gebied namelijk een zoutconcentratie in stand worden gehouden die uiteenloopt van 10 tot 30 %, met een gemiddelde van ongeveer 20 %. Het rivierwater zorgt ook voor een ruime aanvoer van voedingsstoffen en een rijke aanwezigheid van organische deeltjes in suspensie.

In de ondiepe delen van de baai, die niet meer dan 3 meter diep zijn, kan het licht zich goed in de gehele waterkolom verspreiden, waardoor een ideale temperatuur ontstaat, die gemiddeld hoger is dan op open zee, naast een hoge productie van fytoplankton. Daarnaast ontstaan door de verversing van het water onder invloed van de getijden ideale hydrodynamische omstandigheden en krijgt het water een goed zuurstofgehalte. Hierdoor ontstaat een gunstig milieu voor de groei van weekdieren.

De eerste coöperatie van lokale vissers in de baai van Scardovari werd in 1936 opgericht. In de afgelopen eeuw is het gebied snel veranderd door ingrijpen van de mens maar ook door antropogene en natuurlijke factoren. De huidige situatie in de baai van Scardovari dateert uit de tijd van de overstroming van 1966. Vanaf die tijd werden bij wijze van experiment mosselen in kleine kweekvijvers in de baai gekweekt, ter vervanging van de zeevisserij. Dat blijkt met name uit het rapport van de raad van bestuur van de visserijcoöperatie over de installatie waarin de Scardovari-mosselen in de jaren tachtig werden gezuiverd. De kwaliteit van het product houdt ook verband met de vakkennis van de vissers. Vanaf de jaren zestig kweekten zij bij wijze van experiment mosselen in kleine kweekvijvers in de baai, in plaats van de visserij op volle zee. De mosselkwekerij, die in familie- of verenigingsverband wordt uitgeoefend, doet een beroep op traditionele en hoofdzakelijk handmatige technieken voor het voorbereiden van de kweekvijvers en het verwerken van het product. Daarbij worden de mosselen gescheiden en verspreid, worden parasieten verwijderd en worden de weekdieren op grootte gesorteerd in de verschillende percelen, om hun groei te optimaliseren.

5.2.   Specificiteit van het product

De „Cozza di Scardovari” onderscheidt zich door het lage natriumgehalte in zijn vlees (minder dan 210 mg per 100 g product), dat duidelijk lager is dan dat van andere tweekleppigen die op open zee worden gekweekt en het product met zijn zoet smakend vlees bijzonder zacht en aangenaam in de mond maken.

De „Cozza di Scardovari” heeft ook een hoog conditiecijfer (boven de 25 %). Dat is bepalend voor een goede vulling van de schelp door de snelle stofwisseling en de opmerkelijke ontwikkeling van het eetbare deel. Deze ontwikkeling, die zich in een tijdsbestek van slechts acht of negen maanden na het vangen van het mosselzaad voltrekt, verklaart de grote productie die kenmerkend is voor de „Cozza di Scardovari”.

5.3.   Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

De kwalitatieve, fysieke en organoleptische eigenschappen van de „Cozza di Scardovari” zijn een gevolg van het bijzondere milieu in de baai van Scardovari, waaraan het weekdier zijn naam ontleent. Meer in het bijzonder vormt het lage zoutgehalte van het water in de baai waar de „Cozza di Scardovari” wordt geproduceerd de verklaring voor het lage natriumgehalte van zijn vlees (minder dan 210 mg per 100 g product) en daarmee voor zijn bijzonder aangename, verfijnde en zoete smaak in de mond.

De rijkdom aan organische deeltjes in suspensie en de hoge productie van fytoplankton in de ondiepe wateren van deze baai verklaren de snelle stofwisseling van dit weekdier en de opmerkelijke ontwikkeling van zijn eetbare deel (conditiecijfer hoger dan 25 %), maar ook zijn snelle groei.

De geografische en morfologische eigenschappen van de baai van Scardovari (ondiep water, voortdurende verversing van het water door de getijden, ideale temperatuur, zuurstofgehalte en hydrodynamische omstandigheden) en het vakmanschap van de vissers die traditionele productie- en kweektechnieken toepassen, zijn rechtstreeks van invloed op het welzijn van de tweekleppigen en zorgen dat zij zich beter en op een meer uniforme wijze kunnen ontwikkelen en dat de kwaliteitscontrole gewaarborgd is.

De reputatie van het product blijkt uit foto's uit de jaren tachtig van het feest van de „Cozza di Scardovari”. Tegenwoordig is de productie van mosselen in de baai van Scardovari een belangrijke activiteit waarin vele vissers en familiebedrijven werkzaam zijn, en is het product bekend bij zowel de Italiaanse als de Europese consument.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006 (3))

De bevoegde instantie heeft de nationale procedure voor de indiening van bezwaarschriften ingeleid met de bekendmaking van het voorstel voor toekenning van de beschermde oorsprongsbenaming „Cozza di Scardovari” in het staatsblad van de Italiaanse Republiek, nummer 217 van 21 november 2011.

De geconsolideerde tekst van het productdossier kan worden geraadpleegd op

http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

of

rechtstreeks via de startpagina van het ministerie van Landbouw-, Levensmiddelen- en Bosbouwbeleid (http://.politicheagricole.it), door te klikken op „Qualità e sicurezza” (Kwaliteit en veiligheid) (rechtsboven in het scherm) en op „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” (Aan de EU ter toetsing voorgelegde productdossiers).

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

(2)  PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12. Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(3)  Vgl. voetnoot 2.

---

Rectificaties

| 15.6.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 170/55 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 170/55

---

Rectificatie van de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling voor lidmaatschap van de wetenschappelijke panels van de Europese Autoriteit voor voedselveilighed (Parma, Italië) — Ref.: EFSA/E/2013/001

(
  Publicatieblad van de Europese Unie C 107 van 13 april 2013
  )

2013/C 170/13

Bladzijde 16, punt 11 „Sluitingsdatum voor het indienen van sollicitaties”:

in plaats van:

„... 17 juni 2013 om middernacht ...”,

te lezen:

„... 1 juli 2013 om middernacht ...”.

---