# Dziennik Urzędowy C 128/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.128.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 128 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 564 maja 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.128.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 128

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 564 maja 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 128/01 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  ) | 1 |
| 2013/C 128/02 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do prostych zbiorników ciśnieniowych(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  ) | 17 |
| 2013/C 128/03 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  ) | 20 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2013/C 128/04 | Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 | 30 |
| 2013/C 128/05 | Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (
  1
  ) | 34 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 128/01

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  )

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

1

1

2013/C 128/02

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do prostych zbiorników ciśnieniowych(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  )

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

1

17

2013/C 128/03

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  )

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

1

20

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2013/C 128/04

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

30

2013/C 128/05

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (
  1
  )

1

34

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 128/06 | Pomoc państwa – Niemcy – Pomoc państwa SA.34045 (2012/C) (ex 2012/NN) – Zwolnienie dużych odbiorców energii elektrycznej z opłat za użytkowanie sieci (§ 19 StromNEV) – Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  ) | 43 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2013/C 128/06

Pomoc państwa – Niemcy – Pomoc państwa SA.34045 (2012/C) (ex 2012/NN) – Zwolnienie dużych odbiorców energii elektrycznej z opłat za użytkowanie sieci (§ 19 StromNEV) – Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  )

1

43

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 4.5.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/1

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

2013/C 128/01

Poniższy wykaz zawiera odniesienia do zharmonizowanych norm dla urządzeń ciśnieniowych oraz dodatkowych norm zharmonizowanych dla materiałów wykorzystanych przy produkcji urządzeń ciśnieniowych. W przypadku dodatkowych norm zharmonizowanych dla materiałów, domniemanie zgodności z zasadniczymi wymogami bezpieczeństwa ograniczone jest do danych technicznych materiałów określonych w normie i nie przesądza o stosowności wyboru danego materiału do konkretnego urządzenia. W związku z tym dane techniczne określone w normie dla materiału muszą być oceniane w powiązaniu z wymogami konstrukcyjnymi tego konkretnego urządzenia w celu sprawdzenia, że spełnione zostały zasadnicze wymogi bezpieczeństwa określone w dyrektywie dotyczącej urządzeń ciśnieniowych.

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  Przypis 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| CEN | EN 3-8:2006
  Gaśnice przenośne - Część 8: Wymagania dodatkowe do EN 3-7 dotyczące konstrukcji, odporności na ciśnienie i badania mechaniczne gaśnic o maksymalnym dopuszczalnym ciśnieniu roboczym równym 30 bar lub niższym | | |
| EN 3-8:2006/AC:2007 | | |
| CEN | EN 19:2002
  Armatura przemysłowa - Znakowanie armatury metalowej | | |
| CEN | EN 267:2009+A1:2011
  Palniki automatyczne z wentylatorem na paliwo ciekłe | EN 267:2009
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 287-1:2011
  Egzamin kwalifikacyjny spawaczy - Spawanie - Część 1: Stale | EN 287-1:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 334:2005+A1:2009
  Reduktory ciśnienia gazu dla ciśnień wejsciowych do 100 bar | EN 334:2005
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.7.2009) |
| CEN | EN 378-2:2008+A2:2012
  Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i ochrony środowiska - Część 2: Projektowanie, wykonywanie, sprawdzanie, znakowanie i dokumentowanie | EN 378-2:2008+A1:2009
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 593:2009+A1:2011
  Armatura przemysłowa - Przepustnice metalowe | EN 593:2009
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2011) |
| CEN | EN 676:2003+A2:2008
  Automatyczne palniki z wymuszonym nadmuchem do paliw gazowych | | |
| EN 676:2003+A2:2008/AC:2008 | | |
| CEN | EN 764-5:2002
  Urządzenia ciśnieniowe - Część 5: Kontrola zgodności dokumentacji materiałowej | | |
| CEN | EN 764-7:2002
  Urządzenia ciśnieniowe - Część 7: Systemy bezpieczeństwa stosowane w nieogrzewanych płomieniem urządzeniach ciśnieniowych | | |
| EN 764-7:2002/AC:2006 | | |
| CEN | EN 1057:2006+A1:2010
  Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu do wody i gazu stosowane w instalacjach sanitarnych i ogrzewania | EN 1057:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.8.2010) |
| CEN | EN 1092-1:2007
  Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem PN - Część 1: Kołnierze stalowe | | |
| CEN | EN 1092-3:2003
  Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem PN - Część 3: Kołnierze ze stopów miedzi | | |
| EN 1092-3:2003/AC:2007 | | |
| CEN | EN 1092-4:2002
  Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem PN - Część 4: Kołnierze ze stopów aluminium | | |
| CEN | EN 1171:2002
  Armatura przemysłowa - Zasuwy żeliwne | | |
| CEN | EN 1252-1:1998
  Zbiorniki kriogeniczne - Materiały - Część 1: Wymagania dotyczące ciągliwości w temperaturze poniżej -80 stopni C | | |
| EN 1252-1:1998/AC:1998 | | |
| CEN | EN 1252-2:2001
  Zbiorniki kriogeniczne - Materiały - Część 2: Wymagania dotyczące ciągłości (wiązkości) w temperaturach od -80 stopni C do -20 stopni C | | |
| CEN | EN 1349:2009
  Armatura sterująca procesami przemysłowymi | EN 1349:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.5.2010) |
| CEN | EN 1515-4:2009
  Kołnierze i ich połączenia - Śruby i nakrętki - Część 4: Dobór śrub i nakrętek do osprzętu podlegającego dyrektywie Urządzenia ciśnieniowe 97/23/WE | | |
| CEN | EN 1562:2012
  Odlewnictwo - Żeliwo ciągliwe | EN 1562:1997
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 1563:2011
  Odlewnictwo - Żeliwo sferoidalne | EN 1563:1997
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 1564:2011
  Odlewnictwo - Żeliwo sferoidalne austenityczne | EN 1564:1997
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 1591-1:2001+A1:2009
  Kołnierze i ich połączenia - Zasady projektowania połączeń kołnierzowych okrągłych z uszczelką - Część 1: Metoda obliczeniowa | EN 1591-1:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2009) |
| EN 1591-1:2001+A1:2009/AC:2011 | | |
| CEN | EN 1626:2008
  Zbiorniki kriogeniczne - Zawory w obsłudze kriogenicznej | EN 1626:1999
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.5.2009) |
| CEN | EN 1653:1997
  Miedź i stopy miedzi - Płyty, blachy i krążki na kotły, zbiorniki ciśnieniowe i zbiorniki gorącej wody | | |
| EN 1653:1997/A1:2000 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.2.2001) |
| CEN | EN 1759-3:2003
  Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem klasy - Część 3: Kołnierze ze stopów miedzi | | |
| EN 1759-3:2003/AC:2004 | | |
| CEN | EN 1759-4:2003
  Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem klasy - Część 4: Kołnierze ze stopów aluminium | | |
| CEN | EN 1797:2001
  Zbiorniki kriogeniczne - Kompatybilność gaz/materiał | EN 1797-1:1998
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.1.2002) |
| CEN | EN 1866:2005
  Gaśnice przewoźne | | |
| CEN | EN 1983:2006
  Armatura przemysłowa - Kurki kulowe stalowe | | |
| CEN | EN 1984:2010
  Armatura przemysłowa - Zasuwy stalowe i staliwne | EN 1984:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN ISO 4126-1:2004
  Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 1: Zawory bezpieczeństwa (ISO 4126-1:2004) | | |
| EN ISO 4126-1:2004/AC:2006 | | |
| CEN | EN ISO 4126-3:2006
  Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnienia - Część 3: Kombinacja zaworu bezpieczeństwa i urządzenia zabezpieczającego z płytką bezpieczeństwa (ISO 4126-3:2006) | | |
| CEN | EN ISO 4126-4:2004
  Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnienia - Część 4: Zawory bezpieczeństwa sterowane pilotem (ISO 4126-4:2004) | | |
| CEN | EN ISO 4126-5:2004
  Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnienia - Część 5: Sterowane układy bezpieczeństwa do zrzutu ciśnienia (CSPRS) (ISO 4126-5:2004) | | |
| EN ISO 4126-5:2004/AC:2008 | | |
| CEN | EN ISO 9606-2:2004
  Egzamin kwalifikacyjny spawaczy - Spawanie - Część 2: Aluminium i stopy aluminium (ISO 9606-2:2004) | | |
| CEN | EN ISO 9606-3:1999
  Egzaminowanie spawaczy - Spawanie - Część 3: Miedź i stopy miedzi (ISO 9606-3:1999) | | |
| CEN | EN ISO 9606-4:1999
  Egzaminowanie spawaczy - Spawanie - Część 4: Nikiel i stopy niklu (ISO 9606-4:1999) | | |
| CEN | EN ISO 9606-5:2000
  Egzaminowanie spawaczy - Spawanie - Część 5: Tytan i stopy tytanu, cyrkon i stopy cyrkonu (ISO 9606-5:2000) | | |
| CEN | EN ISO 9712:2012
  Badania nieniszczące - Kwalifikacja i certyfikacja personelu badań nieniszczących - Zasady ogólne (ISO 9712:2012) | EN 473:2008
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 10028-1:2007+A1:2009
  Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 1: Wymagania ogólne | EN 10028-1:2007
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.10.2009) |
| EN 10028-1:2007+A1:2009/AC:2009 | | |
| CEN | EN 10028-2:2009
  Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 2: Stale niestopowe i stopowe o określonych własnościach w podwyższonych temperaturach | EN 10028-2:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-3:2009
  Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 3: Stale spawalne drobnoziarniste normalizowane | EN 10028-3:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-4:2009
  Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 4: Stale stopowe niklowe o określonych własnościach w niskich temperaturach | EN 10028-4:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-5:2009
  Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 5: Stale spawalne drobnoziarniste walcowane termomechanicznie | EN 10028-5:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-6:2009
  Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 6: Stale spawalne drobnoziarniste ulepszone cieplnie | EN 10028-6:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 10028-7:2007
  Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 7: Stale odporne na korozję | EN 10028-7:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.6.2008) |
| CEN | EN 10204:2004
  Wyroby metalowe - Rodzaje dokumentów kontroli | | |
| CEN | EN 10213:2007
  Odlewy staliwne do pracy pod ciśnieniem | EN 10213-3:1995
  EN 10213-4:1995
  EN 10213-2:1995
  EN 10213-1:1995
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.5.2008) |
| EN 10213:2007/AC:2008 | | |
| CEN | EN 10216-1:2002
  Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 1: Rury ze stali niestopowych z wymaganymi własnościami w temperaturze pokojowej | | |
| EN 10216-1:2002/A1:2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.9.2004) |
| CEN | EN 10216-2:2002+A2:2007
  Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 2: Rury ze stali niestopowych i stopowych z określonymi własnościami w temperaturze podwyższonej | EN 10216-2:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (29.2.2008) |
| CEN | EN 10216-3:2002
  Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 3: Rury ze stali stopowych drobnoziarnistych | | |
| EN 10216-3:2002/A1:2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.9.2004) |
| CEN | EN 10216-4:2002
  Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 4: Rury ze stali niestopowych i stopowych z określonymi własnościami w temperaturze obniżonej | | |
| EN 10216-4:2002/A1:2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.9.2004) |
| CEN | EN 10216-5:2004
  Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 5: Rury ze stali odpornych na korozję | | |
| EN 10216-5:2004/AC:2008 | | |
| CEN | EN 10217-1:2002
  Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 1: Rury ze stali niestopowych z określonymi własnościami w temperaturze pokojowej | | |
| EN 10217-1:2002/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-2:2002
  Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 2: Rury ze stali niestopowych i stopowych zgrzewane elektrycznie z określonymi własnościami w temperaturze podwyższonej | | |
| EN 10217-2:2002/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-3:2002
  Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 3: Rury ze stali stopowych drobnoziarnistych | | |
| EN 10217-3:2002/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-4:2002
  Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 4: Rury zgrzewane elektrycznie ze stali niestopowych z określonymi własnościami w temperaturze obniżonej | | |
| EN 10217-4:2002/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-5:2002
  Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 5: Rury ze stali niestopowych i stopowych spawane łukiem krytym z określonymi własnościami w temperaturze podwyższonej | | |
| EN 10217-5:2002/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-6:2002
  Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 6: Rury ze stali niestopowych spawane łukiem krytym z określonymi własnościami w temperaturze obniżonej | | |
| EN 10217-6:2002/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.7.2005) |
| CEN | EN 10217-7:2005
  Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 7: Rury ze stali odpornych na korozję | | |
| CEN | EN 10222-1:1998
  Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Ogólne wymagania dotyczące odkuwek swobodnie kutych | | |
| EN 10222-1:1998/A1:2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.10.2002) |
| CEN | EN 10222-2:1999
  Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 2: Stale ferrytyczne i martenzytyczne o określonych własnościach w podwyższonych temperaturach | | |
| EN 10222-2:1999/AC:2000 | | |
| CEN | EN 10222-3:1998
  Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 3: Stale niklowe o określonych własnościach w niskich temperaturach | | |
| CEN | EN 10222-4:1998
  Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 4: Stale spawalne drobnoziarniste o podwyższonej granicy plastyczności | | |
| EN 10222-4:1998/A1:2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.1.2002) |
| CEN | EN 10222-5:1999
  Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 5: Stale odporne na korozję martenzytyczne, austenityczne i austenityczno-ferrytyczne | | |
| EN 10222-5:1999/AC:2000 | | |
| CEN | EN 10253-2:2007
  Kształtki rurowe do przyspawania doczołowego - Część 2: Stale niestopowe i stopowe ferrytyczne ze specjalnymi wymaganiami dotyczącymi kontroli | | |
| CEN | EN 10253-4:2008
  Kształtki rurowe do przyspawania doczołowego - Część 4: Stale odporne na korozję austenityczne i austenityczno-ferrytyczne (duplex) do przeróbki plastycznej ze specjalnymi wymaganiami dotyczącymi kontroli | | |
| EN 10253-4:2008/AC:2009 | | |
| CEN | EN 10269:1999
  Stale i stopy niklu na elementy złączne o określonych własnościach w podwyższonych i/lub niskich temperaturach | | |
| EN 10269:1999/A1:2006 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.10.2006) |
| EN 10269:1999/A1:2006/AC:2008 | | |
| CEN | EN 10272:2007
  Pręty ze stali odpornych na korozję na urządzenia ciśnieniowe | EN 10272:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.4.2008) |
| CEN | EN 10273:2007
  Pręty walcowane na gorąco ze stali spawalnych o określonych własnościach w podwyższonych temperaturach na urządzenia ciśnieniowe | EN 10273:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.6.2008) |
| CEN | EN 10305-4:2011
  Rury stalowe precyzyjne - Warunki techniczne dostawy - Część 4: Rury bez szwu ciągnione na zimno na siłowniki hydrauliczne i pneumatyczne | EN 10305-4:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 10305-6:2005
  Rury stalowe precyzyjne - Warunki techniczne dostawy - Część 6: Rury ze szwem ciągnione na zimno przeznaczone na siłowniki hydrauliczne i pneumatyczne | | |
| CEN | EN ISO 10931:2005
  Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do zastosowań przemysłowych - Poli(fluorek winylidenu) (PVDF) - Specyfikacje elementów i systemu (ISO 10931:2005) | | |
| CEN | EN 12178:2003
  Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Przyrządy wskazujące poziom cieczy - Wymagania, badanie i znakowanie | | |
| CEN | EN 12263:1998
  Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Przekaźniki zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Wymagania i badania | | |
| CEN | EN 12266-1:2012
  Armatura przemysłowa - Badania armatury metalowej - Część 1: Próby ciśnieniowe, procedury badawcze i kryteria odbioru - Wymagania obowiązkowe | EN 12266-1:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.10.2012) |
| CEN | EN 12284:2003
  Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Zawory - Wymagania, badanie i znakowanie | | |
| CEN | EN 12288:2010
  Armatura przemysłowa - Zasuwy ze stopów miedzi | EN 12288:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12334:2001
  Armatura przemysłowa - Armatura zwrotna żeliwna | | |
| EN 12334:2001/A1:2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.2.2005) |
| EN 12334:2001/AC:2002 | | |
| CEN | EN 12392:2000
  Aluminium i stopy aluminium - Wyroby przerobione plastycznie - Specjalne wymagania dla wyrobów przeznaczonych do wytwarzania urządzeń ciśnieniowych | | |
| CEN | EN 12420:1999
  Miedź i stopy miedzi - Odkuwki | | |
| CEN | EN 12434:2000
  Zbiorniki kriogeniczne - Przewody elastyczne dla czynników kriogenicznych | | |
| EN 12434:2000/AC:2001 | | |
| CEN | EN 12451:2012
  Miedź i stopy miedzi - Rury okrągłe bez szwu do wymienników ciepła | EN 12451:1999
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 12452:2012
  Miedź i stopy miedzi - Rury żebrowane walcowane bez szwu do wymienników ciepła | EN 12452:1999
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 12516-1:2005
  Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 1: Metoda tabelaryczna dla obudów stalowych armatury | | |
| EN 12516-1:2005/AC:2007 | | |
| CEN | EN 12516-2:2004
  Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 2: Metoda obliczeniowa dla obudów stalowych armatury | | |
| CEN | EN 12516-3:2002
  Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 3: Metoda doświadczalna | | |
| EN 12516-3:2002/AC:2003 | | |
| CEN | EN 12516-4:2008
  Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 4: Metoda obliczeniowa dla obudów armatury wykonanych z metali innych niż stal | | |
| CEN | EN 12542:2010
  Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Stacjonarne spawane stalowe zbiorniki walcowe, produkowane seryjnie, do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG), o pojemności nie większej niż 13 m3 - Projektowanie i wytwarzanie | EN 12542:2002
  EN 14075:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12735-1:2010
  Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu stosowane w instalacjach klimatyzacyjnych i chłodniczych - Część 1: Rury do instalacji rurowych | EN 12735-1:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12735-2:2010
  Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu stosowane w instalacjach klimatyzacyjnych i chłodniczych - Część 2: Rury do oprzyrządowania | EN 12735-2:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12778:2002
  Naczynia kuchenne - Szybkowary domowego użytku | | |
| EN 12778:2002/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| EN 12778:2002/AC:2003 | | |
| CEN | EN 12952-1:2001
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 1: Postanowienia ogólne | | |
| CEN | EN 12952-2:2011
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 2: Materiały na części ciśnieniowe kotłów i wyposażenie | EN 12952-2:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-3:2011
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 3: Konstrukcja i obliczenia części ciśnieniowych | EN 12952-3:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-5:2011
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 5: Wytwarzanie i budowa części ciśnieniowych kotłów | EN 12952-5:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-6:2011
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 6: Badania podczas wytwarzania - Sporządzanie dokumentacji i znakowanie części ciśnieniowych kotłów | EN 12952-6:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 12952-7:2012
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 7: Wymagania dotyczące wyposażenia do kotłów | EN 12952-7:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.4.2013) |
| CEN | EN 12952-8:2002
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 8: Wymagania dotyczące instalacji paleniskowych na paliwa ciekłe i gazowe do kotłów | | |
| CEN | EN 12952-9:2002
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 9: Wymagania stawiane instalacjom paleniskowym pyłowym w kotłach | | |
| CEN | EN 12952-10:2002
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 10: Wymagania dotyczące zabezpieczeń przed wzrostem ciśnienia | | |
| CEN | EN 12952-11:2007
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 11: Wymagania dla ograniczników kotła i urządzeń pomocniczych | | |
| CEN | EN 12952-14:2004
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 14: Wymagania dotyczące instalacji oczyszczania spalin DENOX stosujących ciekły amoniak pod ciśnieniem i roztwór wodny amoniaku | | |
| CEN | EN 12952-16:2002
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 16: Wymagania stawiane rusztowym i fluidalnym instalacjom paleniskowym na paliwa stałe w kotłach | | |
| CEN | EN 12952-18:2012
  Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 18: Instrukcje obsługi | | |
| CEN | EN 12953-1:2012
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 1: Postanowienia ogólne | EN 12953-1:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 12953-2:2012
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 2: Materiały na części ciśnieniowe kotłów i osprzęt | EN 12953-2:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 12953-3:2002
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 3: Konstrukcja i obliczenia części ciśnieniowych | | |
| CEN | EN 12953-4:2002
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 4: Wytwarzanie i budowa części ciśnieniowych kotłów | | |
| CEN | EN 12953-5:2002
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 5: Badania podczas wytwarzania, sporządzanie dokumentacji i znakowanie części ciśnieniowych kotłów | | |
| CEN | EN 12953-6:2011
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 6: Wymagania dotyczące wyposażenia do kotłów | EN 12953-6:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (9.9.2011) |
| CEN | EN 12953-7:2002
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 7: Wymagania dotyczące instalacji paleniskowych na paliwa ciekłe i gazowe do kotłów | | |
| CEN | EN 12953-8:2001
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 8: Wymagania dotyczące zabezpieczeń przed wzrostem ciśnienia | | |
| EN 12953-8:2001/AC:2002 | | |
| CEN | EN 12953-9:2007
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 9: Wymagania dla ograniczników kotła i osprzętu | | |
| CEN | EN 12953-12:2003
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 12: Wymagania dotyczące instalacji paleniskowych rusztowych na paliwa stałe do kotłów | | |
| CEN | EN 12953-13:2012
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 13: Instrukcje eksploatacji | | |
| CEN | EN 13121-1:2003
  Naziemne zbiorniki z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym - Część 1: Surowce - Wymagania techniczne i warunki odbioru | | |
| CEN | EN 13121-2:2003
  Naziemne zbiorniki z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym - Część 2: Materiały kompozytowe - Odporność chemiczna | | |
| CEN | EN 13121-3:2008+A1:2010
  Naziemne zbiorniki z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym - Część 3: Projektowanie i kontrola wytwarzania | EN 13121-3:2008
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.8.2010) |
| EN 13121-3:2008+A1:2010/AC:2011 | | |
| CEN | EN 13134:2000
  Lutowanie twarde - Uznawanie technologii | | |
| CEN | EN 13136:2001
  Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Przyrządy zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem i przewody przyłączeniowe - Metody obliczeń | | |
| EN 13136:2001/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 13175:2003+A2:2007
  Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Specyfikacja i badanie zaworów i osprzętu zbiorników do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) | EN 13175:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2007) |
| CEN | EN 13348:2008
  Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu do gazów medycznych lub próżni | EN 13348:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (28.2.2009) |
| CEN | EN 13371:2001
  Zbiorniki kriogeniczne - Złącza w obsłudze kriogenicznej | | |
| CEN | EN 13397:2001
  Armatura przemysłowa - Zawory membranowe metalowe | | |
| CEN | EN 13445-1:2009
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 1: Wymagania ogólne | EN 13445-1:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 13445-2:2009
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 2: Materiały | EN 13445-2:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| EN 13445-2:2009/A1:2012 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| EN 13445-2:2009/A2:2012 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13445-3:2009
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 3: Projektowanie | EN 13445-3:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| EN 13445-3:2009/A1:2012 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13445-4:2009
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 4: Wytwarzanie | EN 13445-4:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| EN 13445-4:2009/A1:2011 | Przypis 3 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13445-5:2009
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 5: Kontrola i badania | EN 13445-5:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| EN 13445-5:2009/A2:2011 | Przypis 3 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| EN 13445-5:2009/A3:2011 | Przypis 3 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| EN 13445-5:2009/A1:2011 | Przypis 3 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13445-6:2009
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 6: Wymagania dotyczące projektowania i wytwarzania zbiorników ciśnieniowych i części ciśnieniowych zbudowanych z żeliwa sferoidalnego | EN 13445-6:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 13445-8:2009
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 8: Dodatkowe wymagania dotyczące zbiorników ciśnieniowych wykonanych z aluminium lub stopu aluminium | EN 13445-8:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2009) |
| CEN | EN 13458-1:2002
  Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki izolowane próżnią - Część 1: Wymagania podstawowe | | |
| CEN | EN 13458-2:2002
  Zbiorniki kriogeniczne - Zbiorniki stałe izolowane próżnią - Część 2: Projektowanie, wytwarzanie, kontrola i badania | | |
| EN 13458-2:2002/AC:2006 | | |
| CEN | EN 13458-3:2003
  Zbiorniki kriogeniczne - Zbiorniki stałe izolowane próżnią - Część 3: Wymagania eksploatacyjne | | |
| EN 13458-3:2003/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 13480-1:2012
  Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 1: Postanowienia ogólne | EN 13480-1:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-2:2012
  Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 2: Materiały | EN 13480-2:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-3:2012
  Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 3: Projektowanie i obliczenia | EN 13480-3:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-4:2012
  Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 4: Wykonanie i montaż | EN 13480-4:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-5:2012
  Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 5: Kontrola i badania | EN 13480-5:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-6:2012
  Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 6: Wymagania dodatkowe dla rurociągów podziemnych | EN 13480-6:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13480-8:2012
  Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 8: Wymagania dodatkowe dla rurociągów z aluminium i stopów aluminium | EN 13480-8:2007
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN ISO 13585:2012
  Lutowanie twarde - Kwalifikowanie lutowaczy na twardo (ISO 13585:2012) | EN 13133:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13611:2007+A2:2011
  Urządzenia zabezpieczające i sterujące do palników gazowych i odbiorników spalających gaz - Wymagania ogólne | EN 13611:2007
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13648-1:2008
  Zbiorniki kriogeniczne - Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 1: Zawory bezpieczeństwa w obsłudze kriogenicznej | EN 13648-1:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.5.2009) |
| CEN | EN 13648-2:2002
  Zbiorniki kriogeniczne - Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 2: Płytki bezpieczeństwa w kriogenicznej obsłudze | | |
| CEN | EN 13648-3:2002
  Zbiorniki kriogeniczne - Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 3: Określenie wymaganego wypływu - Pojemność i wielkość | | |
| CEN | EN 13709:2010
  Pompy odśrodkowe dla przemysłu naftowego, petrochemicznego i gazowniczego | EN 13709:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13789:2010
  Cieplne właściwości użytkowe budynków - Współczynniki przenoszenia ciepła przez przenikanie i wentylację - Metoda obliczania | EN 13789:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 13831:2007
  Zamknięte zbiorniki rozprężne z wbudowaną przeponą instalowane w systemach wodnych | | |
| CEN | EN 13835:2012
  Odlewnictwo - Żeliwo austenityczne | EN 13835:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.7.2012) |
| CEN | EN 13923:2005
  Zbiorniki ciśnieniowe pokrywane włóknem szklanym (FRP) - Materiały, projektowanie, wytwarzanie i badania | | |
| CEN | EN 14071:2004
  Zawory bezpieczeństwa do zbiorników skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) - Wyposażenie dodatkowe | | |
| CEN | EN 14129:2004
  Zawory bezpieczeństwa do zbiorników skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) | | |
| CEN | EN 14197-1:2003
  Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki nie izolowane próżnią - Część 1: Wymagania podstawowe | | |
| CEN | EN 14197-2:2003
  Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki nie izolowane próżnią - Część 2: Projektowanie, wytwarzanie, kontrola i badania | | |
| EN 14197-2:2003/A1:2006 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.2.2007) |
| EN 14197-2:2003/AC:2006 | | |
| CEN | EN 14197-3:2004
  Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki nie izolowane próżnią - Część 3: Wymagania eksploatacyjne | | |
| EN 14197-3:2004/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| EN 14197-3:2004/AC:2004 | | |
| CEN | EN 14222:2003
  Kotły płomienicowo-płomieniówkowe wykonane ze stali nierdzewnej | | |
| CEN | EN 14276-1:2006+A1:2011
  Urządzenia ciśnieniowe w instalacjach ziębniczych i pompach ciepła - Część 1: Zbiorniki - Wymagania ogólne | EN 14276-1:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (9.9.2011) |
| CEN | EN 14276-2:2007+A1:2011
  Urządzenia ciśnieniowe w instalacjach ziębniczych i pompach ciepła - Część 2: Przewody rurowe - Wymagania ogólne | EN 14276-2:2007
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (9.9.2011) |
| CEN | EN 14341:2006
  Armatura przemysłowa - Armatura zwrotna stalowa i staliwna | | |
| CEN | EN 14359:2006+A1:2010
  Akumulatory hydrauliczne gazowe stosowane w napędach i sterowaniach | EN 14359:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (3.8.2012) |
| CEN | EN 14382:2005+A1:2009
  Urządzenia zabezpieczające dla stacji redukcji ciśnienia gazu i instalacji - Gazowe zabezpieczające urządzenia zamykające dla ciśnień wejściowych do 100 bar | EN 14382:2005
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2009) |
| EN 14382:2005+A1:2009/AC:2009 | | |
| CEN | EN 14394:2005+A1:2008
  Kotły grzewcze - Kotły grzewcze z palnikami nadmuchowymi - Moc nominalna nieprzekraczająca 10 MW i maksymalna temperatura robocza 110 C | | |
| CEN | EN 14570:2005
  Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Osprzęt naziemnych i podziemnych zbiorników skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) | | |
| EN 14570:2005/A1:2006 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.8.2006) |
| CEN | EN 14585-1:2006
  Zespoły falistych przewodów giętkich metalowych do zastosowań ciśnieniowych - Część 1: Wymagania | | |
| CEN | EN 14917:2009+A1:2012
  Metalowe mieszkowe złącza kompensacyjne do zastosowań ciśnieniowych | EN 14917:2009
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 15001-1:2009
  Systemy dostawy gazu - Układ rurowy instalacji gazowej o ciśnieniu roboczym większym niż 0,5 bara dla przemysłu, handlu i nieprzemysłowych instalacji gazowych - Część 1: Szczegółowe wymagania funkcjonalne dotyczące projektowania, materiałów, konstrukcji, inspekcji i badania | | |
| CEN | EN ISO 15493:2003
  Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do zastosowań przemysłowych - Akrylonitryl-butadien-styren (ABS), nieplastyfikowany poli(chlorek winylu) (PVC-U) i chlorowany poli(chlorek winylu) (PVC-C) - Właściwości elementów i systemu - Serie metryczne (ISO 15493:2003) | | |
| CEN | EN ISO 15494:2003
  Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do zastosowań przemysłowych - Polibuten (PB), polietylen (PE) i polipropylen (PP) - Specyfikacje elementów i systemu - Serie metryczne (ISO 15494:2003) | | |
| CEN | EN ISO 15613:2004
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Kwalifikowanie na podstawie przedprodukcyjnego badania spawania/zgrzewania (ISO 15613:2004) | | |
| CEN | EN ISO 15614-1:2004
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 1: Spawanie łukowe i gazowe stali oraz spawanie łukowe niklu i stopów niklu (ISO 15614-1:2004) | | |
| EN ISO 15614-1:2004/A1:2008
  Przypis 3 | | Termin minął
  (31.8.2008) |
| EN ISO 15614-1:2004/A2:2012 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.8.2012) |
| CEN | EN ISO 15614-2:2005
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 2: Spawanie łukowe aluminium i jego stopów (ISO 15614-2:2005) | | |
| EN ISO 15614-2:2005/AC:2009 | | |
| CEN | EN ISO 15614-4:2005
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 4: Spawanie wykańczające odlewów aluminiowych (ISO 15614-4:2005) | | |
| EN ISO 15614-4:2005/AC:2007 | | |
| CEN | EN ISO 15614-5:2004
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 5: Spawanie łukowe tytanu, cyrkonu i ich stopów (ISO 15614-5:2004) | | |
| CEN | EN ISO 15614-6:2006
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 6: Spawanie łukowe i gazowe miedzi i jej stopów (ISO 15614-6:2006) | | |
| CEN | EN ISO 15614-7:2007
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 7: Napawanie (ISO 15614-7:2007) | | |
| CEN | EN ISO 15614-8:2002
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 8: Spawanie rur z płytami sitowymi (ISO 15614-8:2002) | | |
| CEN | EN ISO 15614-11:2002
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 11: Spawanie wiązką elektronów i wiązką promieniowania laserowego (ISO 15614-11:2002) | | |
| CEN | EN ISO 15620:2000
  Zgrzewanie - Zgrzewanie tarciowe metali (ISO 15620:2000) | | |
| CEN | EN 15776:2011
  Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Dodatkowe wymagania dotyczące projektowania i wytwarzania zbiorników ciśnieniowych i ich części wykonanych z żeliwa o wydłużeniu równym lub mniejszym niż 15 % | | |
| CEN | EN ISO 16135:2006
  Armatura przemysłowa - Kurki kulowe z tworzyw termoplastycznych (ISO 16135:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16136:2006
  Armatura przemysłowa - Przepustnice z tworzyw termoplastycznych (ISO 16136:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16137:2006
  Armatura przemysłowa - Zawory zwrotne z tworzyw termoplastycznych (ISO 16137:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16138:2006
  Armatura przemysłowa - Zawory membranowe z tworzyw termoplastycznych (ISO 16138:2006) | | |
| CEN | EN ISO 16139:2006
  Armatura przemysłowa - Zasuwy z tworzyw termoplastycznych (ISO 16139:2006) | | |
| CEN | EN ISO 21787:2006
  Armatura przemysłowa - Zawory z tworzyw termoplastycznych (ISO 21787:2006) | | |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

Przypis 1

(1)

(2)

(3)

(4)

CEN

EN 3-8:2006

Gaśnice przenośne - Część 8: Wymagania dodatkowe do EN 3-7 dotyczące konstrukcji, odporności na ciśnienie i badania mechaniczne gaśnic o maksymalnym dopuszczalnym ciśnieniu roboczym równym 30 bar lub niższym

EN 3-8:2006/AC:2007

CEN

EN 19:2002

Armatura przemysłowa - Znakowanie armatury metalowej

CEN

EN 267:2009+A1:2011

Palniki automatyczne z wentylatorem na paliwo ciekłe

EN 267:2009

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 287-1:2011

Egzamin kwalifikacyjny spawaczy - Spawanie - Część 1: Stale

EN 287-1:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 334:2005+A1:2009

Reduktory ciśnienia gazu dla ciśnień wejsciowych do 100 bar

EN 334:2005

Przypis 2.1

Termin minął

(31.7.2009)

CEN

EN 378-2:2008+A2:2012

Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i ochrony środowiska - Część 2: Projektowanie, wykonywanie, sprawdzanie, znakowanie i dokumentowanie

EN 378-2:2008+A1:2009

Przypis 2.1

Termin minął

(30.11.2012)

CEN

EN 593:2009+A1:2011

Armatura przemysłowa - Przepustnice metalowe

EN 593:2009

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2011)

CEN

EN 676:2003+A2:2008

Automatyczne palniki z wymuszonym nadmuchem do paliw gazowych

EN 676:2003+A2:2008/AC:2008

CEN

EN 764-5:2002

Urządzenia ciśnieniowe - Część 5: Kontrola zgodności dokumentacji materiałowej

CEN

EN 764-7:2002

Urządzenia ciśnieniowe - Część 7: Systemy bezpieczeństwa stosowane w nieogrzewanych płomieniem urządzeniach ciśnieniowych

EN 764-7:2002/AC:2006

CEN

EN 1057:2006+A1:2010

Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu do wody i gazu stosowane w instalacjach sanitarnych i ogrzewania

EN 1057:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(31.8.2010)

CEN

EN 1092-1:2007

Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem PN - Część 1: Kołnierze stalowe

CEN

EN 1092-3:2003

Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem PN - Część 3: Kołnierze ze stopów miedzi

EN 1092-3:2003/AC:2007

CEN

EN 1092-4:2002

Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem PN - Część 4: Kołnierze ze stopów aluminium

CEN

EN 1171:2002

Armatura przemysłowa - Zasuwy żeliwne

CEN

EN 1252-1:1998

Zbiorniki kriogeniczne - Materiały - Część 1: Wymagania dotyczące ciągliwości w temperaturze poniżej -80 stopni C

EN 1252-1:1998/AC:1998

CEN

EN 1252-2:2001

Zbiorniki kriogeniczne - Materiały - Część 2: Wymagania dotyczące ciągłości (wiązkości) w temperaturach od -80 stopni C do -20 stopni C

CEN

EN 1349:2009

Armatura sterująca procesami przemysłowymi

EN 1349:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(31.5.2010)

CEN

EN 1515-4:2009

Kołnierze i ich połączenia - Śruby i nakrętki - Część 4: Dobór śrub i nakrętek do osprzętu podlegającego dyrektywie Urządzenia ciśnieniowe 97/23/WE

CEN

EN 1562:2012

Odlewnictwo - Żeliwo ciągliwe

EN 1562:1997

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2012)

CEN

EN 1563:2011

Odlewnictwo - Żeliwo sferoidalne

EN 1563:1997

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 1564:2011

Odlewnictwo - Żeliwo sferoidalne austenityczne

EN 1564:1997

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 1591-1:2001+A1:2009

Kołnierze i ich połączenia - Zasady projektowania połączeń kołnierzowych okrągłych z uszczelką - Część 1: Metoda obliczeniowa

EN 1591-1:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2009)

EN 1591-1:2001+A1:2009/AC:2011

CEN

EN 1626:2008

Zbiorniki kriogeniczne - Zawory w obsłudze kriogenicznej

EN 1626:1999

Przypis 2.1

Termin minął

(31.5.2009)

CEN

EN 1653:1997

Miedź i stopy miedzi - Płyty, blachy i krążki na kotły, zbiorniki ciśnieniowe i zbiorniki gorącej wody

EN 1653:1997/A1:2000

Przypis 3

Termin minął

(28.2.2001)

CEN

EN 1759-3:2003

Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem klasy - Część 3: Kołnierze ze stopów miedzi

EN 1759-3:2003/AC:2004

CEN

EN 1759-4:2003

Kołnierze i ich połączenia - Kołnierze okrągłe do rur, armatury, kształtek, łączników i osprzętu z oznaczeniem klasy - Część 4: Kołnierze ze stopów aluminium

CEN

EN 1797:2001

Zbiorniki kriogeniczne - Kompatybilność gaz/materiał

EN 1797-1:1998

Przypis 2.1

Termin minął

(31.1.2002)

CEN

EN 1866:2005

Gaśnice przewoźne

CEN

EN 1983:2006

Armatura przemysłowa - Kurki kulowe stalowe

CEN

EN 1984:2010

Armatura przemysłowa - Zasuwy stalowe i staliwne

EN 1984:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN ISO 4126-1:2004

Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 1: Zawory bezpieczeństwa (ISO 4126-1:2004)

EN ISO 4126-1:2004/AC:2006

CEN

EN ISO 4126-3:2006

Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnienia - Część 3: Kombinacja zaworu bezpieczeństwa i urządzenia zabezpieczającego z płytką bezpieczeństwa (ISO 4126-3:2006)

CEN

EN ISO 4126-4:2004

Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnienia - Część 4: Zawory bezpieczeństwa sterowane pilotem (ISO 4126-4:2004)

CEN

EN ISO 4126-5:2004

Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnienia - Część 5: Sterowane układy bezpieczeństwa do zrzutu ciśnienia (CSPRS) (ISO 4126-5:2004)

EN ISO 4126-5:2004/AC:2008

CEN

EN ISO 9606-2:2004

Egzamin kwalifikacyjny spawaczy - Spawanie - Część 2: Aluminium i stopy aluminium (ISO 9606-2:2004)

CEN

EN ISO 9606-3:1999

Egzaminowanie spawaczy - Spawanie - Część 3: Miedź i stopy miedzi (ISO 9606-3:1999)

CEN

EN ISO 9606-4:1999

Egzaminowanie spawaczy - Spawanie - Część 4: Nikiel i stopy niklu (ISO 9606-4:1999)

CEN

EN ISO 9606-5:2000

Egzaminowanie spawaczy - Spawanie - Część 5: Tytan i stopy tytanu, cyrkon i stopy cyrkonu (ISO 9606-5:2000)

CEN

EN ISO 9712:2012

Badania nieniszczące - Kwalifikacja i certyfikacja personelu badań nieniszczących - Zasady ogólne (ISO 9712:2012)

EN 473:2008

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 10028-1:2007+A1:2009

Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 1: Wymagania ogólne

EN 10028-1:2007

Przypis 2.1

Termin minął

(31.10.2009)

EN 10028-1:2007+A1:2009/AC:2009

CEN

EN 10028-2:2009

Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 2: Stale niestopowe i stopowe o określonych własnościach w podwyższonych temperaturach

EN 10028-2:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-3:2009

Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 3: Stale spawalne drobnoziarniste normalizowane

EN 10028-3:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-4:2009

Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 4: Stale stopowe niklowe o określonych własnościach w niskich temperaturach

EN 10028-4:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-5:2009

Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 5: Stale spawalne drobnoziarniste walcowane termomechanicznie

EN 10028-5:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-6:2009

Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 6: Stale spawalne drobnoziarniste ulepszone cieplnie

EN 10028-6:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 10028-7:2007

Wyroby płaskie ze stali na urządzenia ciśnieniowe - Część 7: Stale odporne na korozję

EN 10028-7:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(30.6.2008)

CEN

EN 10204:2004

Wyroby metalowe - Rodzaje dokumentów kontroli

CEN

EN 10213:2007

Odlewy staliwne do pracy pod ciśnieniem

EN 10213-3:1995

EN 10213-4:1995

EN 10213-2:1995

EN 10213-1:1995

Przypis 2.1

Termin minął

(31.5.2008)

EN 10213:2007/AC:2008

CEN

EN 10216-1:2002

Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 1: Rury ze stali niestopowych z wymaganymi własnościami w temperaturze pokojowej

EN 10216-1:2002/A1:2004

Przypis 3

Termin minął

(30.9.2004)

CEN

EN 10216-2:2002+A2:2007

Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 2: Rury ze stali niestopowych i stopowych z określonymi własnościami w temperaturze podwyższonej

EN 10216-2:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(29.2.2008)

CEN

EN 10216-3:2002

Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 3: Rury ze stali stopowych drobnoziarnistych

EN 10216-3:2002/A1:2004

Przypis 3

Termin minął

(30.9.2004)

CEN

EN 10216-4:2002

Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 4: Rury ze stali niestopowych i stopowych z określonymi własnościami w temperaturze obniżonej

EN 10216-4:2002/A1:2004

Przypis 3

Termin minął

(30.9.2004)

CEN

EN 10216-5:2004

Rury stalowe bez szwu do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 5: Rury ze stali odpornych na korozję

EN 10216-5:2004/AC:2008

CEN

EN 10217-1:2002

Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 1: Rury ze stali niestopowych z określonymi własnościami w temperaturze pokojowej

EN 10217-1:2002/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-2:2002

Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 2: Rury ze stali niestopowych i stopowych zgrzewane elektrycznie z określonymi własnościami w temperaturze podwyższonej

EN 10217-2:2002/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-3:2002

Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 3: Rury ze stali stopowych drobnoziarnistych

EN 10217-3:2002/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-4:2002

Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 4: Rury zgrzewane elektrycznie ze stali niestopowych z określonymi własnościami w temperaturze obniżonej

EN 10217-4:2002/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-5:2002

Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 5: Rury ze stali niestopowych i stopowych spawane łukiem krytym z określonymi własnościami w temperaturze podwyższonej

EN 10217-5:2002/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-6:2002

Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 6: Rury ze stali niestopowych spawane łukiem krytym z określonymi własnościami w temperaturze obniżonej

EN 10217-6:2002/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.7.2005)

CEN

EN 10217-7:2005

Rury stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych - Warunki techniczne dostawy - Część 7: Rury ze stali odpornych na korozję

CEN

EN 10222-1:1998

Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Ogólne wymagania dotyczące odkuwek swobodnie kutych

EN 10222-1:1998/A1:2002

Przypis 3

Termin minął

(31.10.2002)

CEN

EN 10222-2:1999

Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 2: Stale ferrytyczne i martenzytyczne o określonych własnościach w podwyższonych temperaturach

EN 10222-2:1999/AC:2000

CEN

EN 10222-3:1998

Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 3: Stale niklowe o określonych własnościach w niskich temperaturach

CEN

EN 10222-4:1998

Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 4: Stale spawalne drobnoziarniste o podwyższonej granicy plastyczności

EN 10222-4:1998/A1:2001

Przypis 3

Termin minął

(31.1.2002)

CEN

EN 10222-5:1999

Odkuwki stalowe na urządzenia ciśnieniowe - Część 5: Stale odporne na korozję martenzytyczne, austenityczne i austenityczno-ferrytyczne

EN 10222-5:1999/AC:2000

CEN

EN 10253-2:2007

Kształtki rurowe do przyspawania doczołowego - Część 2: Stale niestopowe i stopowe ferrytyczne ze specjalnymi wymaganiami dotyczącymi kontroli

CEN

EN 10253-4:2008

Kształtki rurowe do przyspawania doczołowego - Część 4: Stale odporne na korozję austenityczne i austenityczno-ferrytyczne (duplex) do przeróbki plastycznej ze specjalnymi wymaganiami dotyczącymi kontroli

EN 10253-4:2008/AC:2009

CEN

EN 10269:1999

Stale i stopy niklu na elementy złączne o określonych własnościach w podwyższonych i/lub niskich temperaturach

EN 10269:1999/A1:2006

Przypis 3

Termin minął

(31.10.2006)

EN 10269:1999/A1:2006/AC:2008

CEN

EN 10272:2007

Pręty ze stali odpornych na korozję na urządzenia ciśnieniowe

EN 10272:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(30.4.2008)

CEN

EN 10273:2007

Pręty walcowane na gorąco ze stali spawalnych o określonych własnościach w podwyższonych temperaturach na urządzenia ciśnieniowe

EN 10273:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(30.6.2008)

CEN

EN 10305-4:2011

Rury stalowe precyzyjne - Warunki techniczne dostawy - Część 4: Rury bez szwu ciągnione na zimno na siłowniki hydrauliczne i pneumatyczne

EN 10305-4:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 10305-6:2005

Rury stalowe precyzyjne - Warunki techniczne dostawy - Część 6: Rury ze szwem ciągnione na zimno przeznaczone na siłowniki hydrauliczne i pneumatyczne

CEN

EN ISO 10931:2005

Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do zastosowań przemysłowych - Poli(fluorek winylidenu) (PVDF) - Specyfikacje elementów i systemu (ISO 10931:2005)

CEN

EN 12178:2003

Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Przyrządy wskazujące poziom cieczy - Wymagania, badanie i znakowanie

CEN

EN 12263:1998

Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Przekaźniki zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Wymagania i badania

CEN

EN 12266-1:2012

Armatura przemysłowa - Badania armatury metalowej - Część 1: Próby ciśnieniowe, procedury badawcze i kryteria odbioru - Wymagania obowiązkowe

EN 12266-1:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(31.10.2012)

CEN

EN 12284:2003

Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Zawory - Wymagania, badanie i znakowanie

CEN

EN 12288:2010

Armatura przemysłowa - Zasuwy ze stopów miedzi

EN 12288:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12334:2001

Armatura przemysłowa - Armatura zwrotna żeliwna

EN 12334:2001/A1:2004

Przypis 3

Termin minął

(28.2.2005)

EN 12334:2001/AC:2002

CEN

EN 12392:2000

Aluminium i stopy aluminium - Wyroby przerobione plastycznie - Specjalne wymagania dla wyrobów przeznaczonych do wytwarzania urządzeń ciśnieniowych

CEN

EN 12420:1999

Miedź i stopy miedzi - Odkuwki

CEN

EN 12434:2000

Zbiorniki kriogeniczne - Przewody elastyczne dla czynników kriogenicznych

EN 12434:2000/AC:2001

CEN

EN 12451:2012

Miedź i stopy miedzi - Rury okrągłe bez szwu do wymienników ciepła

EN 12451:1999

Przypis 2.1

Termin minął

(30.11.2012)

CEN

EN 12452:2012

Miedź i stopy miedzi - Rury żebrowane walcowane bez szwu do wymienników ciepła

EN 12452:1999

Przypis 2.1

Termin minął

(30.11.2012)

CEN

EN 12516-1:2005

Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 1: Metoda tabelaryczna dla obudów stalowych armatury

EN 12516-1:2005/AC:2007

CEN

EN 12516-2:2004

Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 2: Metoda obliczeniowa dla obudów stalowych armatury

CEN

EN 12516-3:2002

Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 3: Metoda doświadczalna

EN 12516-3:2002/AC:2003

CEN

EN 12516-4:2008

Armatura przemysłowa - Wytrzymałość obudowy - Część 4: Metoda obliczeniowa dla obudów armatury wykonanych z metali innych niż stal

CEN

EN 12542:2010

Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Stacjonarne spawane stalowe zbiorniki walcowe, produkowane seryjnie, do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG), o pojemności nie większej niż 13 m3 - Projektowanie i wytwarzanie

EN 12542:2002

EN 14075:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12735-1:2010

Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu stosowane w instalacjach klimatyzacyjnych i chłodniczych - Część 1: Rury do instalacji rurowych

EN 12735-1:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12735-2:2010

Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu stosowane w instalacjach klimatyzacyjnych i chłodniczych - Część 2: Rury do oprzyrządowania

EN 12735-2:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12778:2002

Naczynia kuchenne - Szybkowary domowego użytku

EN 12778:2002/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2005)

EN 12778:2002/AC:2003

CEN

EN 12952-1:2001

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 1: Postanowienia ogólne

CEN

EN 12952-2:2011

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 2: Materiały na części ciśnieniowe kotłów i wyposażenie

EN 12952-2:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-3:2011

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 3: Konstrukcja i obliczenia części ciśnieniowych

EN 12952-3:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-5:2011

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 5: Wytwarzanie i budowa części ciśnieniowych kotłów

EN 12952-5:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-6:2011

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 6: Badania podczas wytwarzania - Sporządzanie dokumentacji i znakowanie części ciśnieniowych kotłów

EN 12952-6:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 12952-7:2012

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 7: Wymagania dotyczące wyposażenia do kotłów

EN 12952-7:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(30.4.2013)

CEN

EN 12952-8:2002

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 8: Wymagania dotyczące instalacji paleniskowych na paliwa ciekłe i gazowe do kotłów

CEN

EN 12952-9:2002

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 9: Wymagania stawiane instalacjom paleniskowym pyłowym w kotłach

CEN

EN 12952-10:2002

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 10: Wymagania dotyczące zabezpieczeń przed wzrostem ciśnienia

CEN

EN 12952-11:2007

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 11: Wymagania dla ograniczników kotła i urządzeń pomocniczych

CEN

EN 12952-14:2004

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 14: Wymagania dotyczące instalacji oczyszczania spalin DENOX stosujących ciekły amoniak pod ciśnieniem i roztwór wodny amoniaku

CEN

EN 12952-16:2002

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 16: Wymagania stawiane rusztowym i fluidalnym instalacjom paleniskowym na paliwa stałe w kotłach

CEN

EN 12952-18:2012

Kotły wodnorurowe i urządzenia pomocnicze - Część 18: Instrukcje obsługi

CEN

EN 12953-1:2012

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 1: Postanowienia ogólne

EN 12953-1:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2012)

CEN

EN 12953-2:2012

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 2: Materiały na części ciśnieniowe kotłów i osprzęt

EN 12953-2:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2012)

CEN

EN 12953-3:2002

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 3: Konstrukcja i obliczenia części ciśnieniowych

CEN

EN 12953-4:2002

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 4: Wytwarzanie i budowa części ciśnieniowych kotłów

CEN

EN 12953-5:2002

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 5: Badania podczas wytwarzania, sporządzanie dokumentacji i znakowanie części ciśnieniowych kotłów

CEN

EN 12953-6:2011

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 6: Wymagania dotyczące wyposażenia do kotłów

EN 12953-6:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(9.9.2011)

CEN

EN 12953-7:2002

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 7: Wymagania dotyczące instalacji paleniskowych na paliwa ciekłe i gazowe do kotłów

CEN

EN 12953-8:2001

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 8: Wymagania dotyczące zabezpieczeń przed wzrostem ciśnienia

EN 12953-8:2001/AC:2002

CEN

EN 12953-9:2007

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 9: Wymagania dla ograniczników kotła i osprzętu

CEN

EN 12953-12:2003

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 12: Wymagania dotyczące instalacji paleniskowych rusztowych na paliwa stałe do kotłów

CEN

EN 12953-13:2012

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - Część 13: Instrukcje eksploatacji

CEN

EN 13121-1:2003

Naziemne zbiorniki z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym - Część 1: Surowce - Wymagania techniczne i warunki odbioru

CEN

EN 13121-2:2003

Naziemne zbiorniki z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym - Część 2: Materiały kompozytowe - Odporność chemiczna

CEN

EN 13121-3:2008+A1:2010

Naziemne zbiorniki z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym - Część 3: Projektowanie i kontrola wytwarzania

EN 13121-3:2008

Przypis 2.1

Termin minął

(31.8.2010)

EN 13121-3:2008+A1:2010/AC:2011

CEN

EN 13134:2000

Lutowanie twarde - Uznawanie technologii

CEN

EN 13136:2001

Instalacje ziębnicze i pompy ciepła - Przyrządy zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem i przewody przyłączeniowe - Metody obliczeń

EN 13136:2001/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2005)

CEN

EN 13175:2003+A2:2007

Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Specyfikacja i badanie zaworów i osprzętu zbiorników do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG)

EN 13175:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2007)

CEN

EN 13348:2008

Miedź i stopy miedzi - Rury miedziane okrągłe bez szwu do gazów medycznych lub próżni

EN 13348:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(28.2.2009)

CEN

EN 13371:2001

Zbiorniki kriogeniczne - Złącza w obsłudze kriogenicznej

CEN

EN 13397:2001

Armatura przemysłowa - Zawory membranowe metalowe

CEN

EN 13445-1:2009

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 1: Wymagania ogólne

EN 13445-1:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 13445-2:2009

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 2: Materiały

EN 13445-2:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

EN 13445-2:2009/A1:2012

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2012)

EN 13445-2:2009/A2:2012

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13445-3:2009

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 3: Projektowanie

EN 13445-3:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

EN 13445-3:2009/A1:2012

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13445-4:2009

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 4: Wytwarzanie

EN 13445-4:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

EN 13445-4:2009/A1:2011

Przypis 3

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 13445-5:2009

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 5: Kontrola i badania

EN 13445-5:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

EN 13445-5:2009/A2:2011

Przypis 3

Termin minął

(3.8.2012)

EN 13445-5:2009/A3:2011

Przypis 3

Termin minął

(3.8.2012)

EN 13445-5:2009/A1:2011

Przypis 3

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 13445-6:2009

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 6: Wymagania dotyczące projektowania i wytwarzania zbiorników ciśnieniowych i części ciśnieniowych zbudowanych z żeliwa sferoidalnego

EN 13445-6:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 13445-8:2009

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Część 8: Dodatkowe wymagania dotyczące zbiorników ciśnieniowych wykonanych z aluminium lub stopu aluminium

EN 13445-8:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2009)

CEN

EN 13458-1:2002

Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki izolowane próżnią - Część 1: Wymagania podstawowe

CEN

EN 13458-2:2002

Zbiorniki kriogeniczne - Zbiorniki stałe izolowane próżnią - Część 2: Projektowanie, wytwarzanie, kontrola i badania

EN 13458-2:2002/AC:2006

CEN

EN 13458-3:2003

Zbiorniki kriogeniczne - Zbiorniki stałe izolowane próżnią - Część 3: Wymagania eksploatacyjne

EN 13458-3:2003/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2005)

CEN

EN 13480-1:2012

Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 1: Postanowienia ogólne

EN 13480-1:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-2:2012

Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 2: Materiały

EN 13480-2:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-3:2012

Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 3: Projektowanie i obliczenia

EN 13480-3:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-4:2012

Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 4: Wykonanie i montaż

EN 13480-4:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-5:2012

Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 5: Kontrola i badania

EN 13480-5:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-6:2012

Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 6: Wymagania dodatkowe dla rurociągów podziemnych

EN 13480-6:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13480-8:2012

Rurociągi przemysłowe metalowe - Część 8: Wymagania dodatkowe dla rurociągów z aluminium i stopów aluminium

EN 13480-8:2007

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN ISO 13585:2012

Lutowanie twarde - Kwalifikowanie lutowaczy na twardo (ISO 13585:2012)

EN 13133:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13611:2007+A2:2011

Urządzenia zabezpieczające i sterujące do palników gazowych i odbiorników spalających gaz - Wymagania ogólne

EN 13611:2007

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 13648-1:2008

Zbiorniki kriogeniczne - Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 1: Zawory bezpieczeństwa w obsłudze kriogenicznej

EN 13648-1:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.5.2009)

CEN

EN 13648-2:2002

Zbiorniki kriogeniczne - Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 2: Płytki bezpieczeństwa w kriogenicznej obsłudze

CEN

EN 13648-3:2002

Zbiorniki kriogeniczne - Urządzenia zabezpieczające przed nadmiernym ciśnieniem - Część 3: Określenie wymaganego wypływu - Pojemność i wielkość

CEN

EN 13709:2010

Pompy odśrodkowe dla przemysłu naftowego, petrochemicznego i gazowniczego

EN 13709:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 13789:2010

Cieplne właściwości użytkowe budynków - Współczynniki przenoszenia ciepła przez przenikanie i wentylację - Metoda obliczania

EN 13789:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 13831:2007

Zamknięte zbiorniki rozprężne z wbudowaną przeponą instalowane w systemach wodnych

CEN

EN 13835:2012

Odlewnictwo - Żeliwo austenityczne

EN 13835:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(31.7.2012)

CEN

EN 13923:2005

Zbiorniki ciśnieniowe pokrywane włóknem szklanym (FRP) - Materiały, projektowanie, wytwarzanie i badania

CEN

EN 14071:2004

Zawory bezpieczeństwa do zbiorników skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) - Wyposażenie dodatkowe

CEN

EN 14129:2004

Zawory bezpieczeństwa do zbiorników skroplonego gazu węglowodorowego (LPG)

CEN

EN 14197-1:2003

Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki nie izolowane próżnią - Część 1: Wymagania podstawowe

CEN

EN 14197-2:2003

Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki nie izolowane próżnią - Część 2: Projektowanie, wytwarzanie, kontrola i badania

EN 14197-2:2003/A1:2006

Przypis 3

Termin minął

(28.2.2007)

EN 14197-2:2003/AC:2006

CEN

EN 14197-3:2004

Zbiorniki kriogeniczne - Stacjonarne zbiorniki nie izolowane próżnią - Część 3: Wymagania eksploatacyjne

EN 14197-3:2004/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2005)

EN 14197-3:2004/AC:2004

CEN

EN 14222:2003

Kotły płomienicowo-płomieniówkowe wykonane ze stali nierdzewnej

CEN

EN 14276-1:2006+A1:2011

Urządzenia ciśnieniowe w instalacjach ziębniczych i pompach ciepła - Część 1: Zbiorniki - Wymagania ogólne

EN 14276-1:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(9.9.2011)

CEN

EN 14276-2:2007+A1:2011

Urządzenia ciśnieniowe w instalacjach ziębniczych i pompach ciepła - Część 2: Przewody rurowe - Wymagania ogólne

EN 14276-2:2007

Przypis 2.1

Termin minął

(9.9.2011)

CEN

EN 14341:2006

Armatura przemysłowa - Armatura zwrotna stalowa i staliwna

CEN

EN 14359:2006+A1:2010

Akumulatory hydrauliczne gazowe stosowane w napędach i sterowaniach

EN 14359:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(3.8.2012)

CEN

EN 14382:2005+A1:2009

Urządzenia zabezpieczające dla stacji redukcji ciśnienia gazu i instalacji - Gazowe zabezpieczające urządzenia zamykające dla ciśnień wejściowych do 100 bar

EN 14382:2005

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2009)

EN 14382:2005+A1:2009/AC:2009

CEN

EN 14394:2005+A1:2008

Kotły grzewcze - Kotły grzewcze z palnikami nadmuchowymi - Moc nominalna nieprzekraczająca 10 MW i maksymalna temperatura robocza 110 C

CEN

EN 14570:2005

Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Osprzęt naziemnych i podziemnych zbiorników skroplonego gazu węglowodorowego (LPG)

EN 14570:2005/A1:2006

Przypis 3

Termin minął

(31.8.2006)

CEN

EN 14585-1:2006

Zespoły falistych przewodów giętkich metalowych do zastosowań ciśnieniowych - Część 1: Wymagania

CEN

EN 14917:2009+A1:2012

Metalowe mieszkowe złącza kompensacyjne do zastosowań ciśnieniowych

EN 14917:2009

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2012)

CEN

EN 15001-1:2009

Systemy dostawy gazu - Układ rurowy instalacji gazowej o ciśnieniu roboczym większym niż 0,5 bara dla przemysłu, handlu i nieprzemysłowych instalacji gazowych - Część 1: Szczegółowe wymagania funkcjonalne dotyczące projektowania, materiałów, konstrukcji, inspekcji i badania

CEN

EN ISO 15493:2003

Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do zastosowań przemysłowych - Akrylonitryl-butadien-styren (ABS), nieplastyfikowany poli(chlorek winylu) (PVC-U) i chlorowany poli(chlorek winylu) (PVC-C) - Właściwości elementów i systemu - Serie metryczne (ISO 15493:2003)

CEN

EN ISO 15494:2003

Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do zastosowań przemysłowych - Polibuten (PB), polietylen (PE) i polipropylen (PP) - Specyfikacje elementów i systemu - Serie metryczne (ISO 15494:2003)

CEN

EN ISO 15613:2004

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Kwalifikowanie na podstawie przedprodukcyjnego badania spawania/zgrzewania (ISO 15613:2004)

CEN

EN ISO 15614-1:2004

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 1: Spawanie łukowe i gazowe stali oraz spawanie łukowe niklu i stopów niklu (ISO 15614-1:2004)

EN ISO 15614-1:2004/A1:2008

Przypis 3

Termin minął

(31.8.2008)

EN ISO 15614-1:2004/A2:2012

Przypis 3

Termin minął

(31.8.2012)

CEN

EN ISO 15614-2:2005

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 2: Spawanie łukowe aluminium i jego stopów (ISO 15614-2:2005)

EN ISO 15614-2:2005/AC:2009

CEN

EN ISO 15614-4:2005

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 4: Spawanie wykańczające odlewów aluminiowych (ISO 15614-4:2005)

EN ISO 15614-4:2005/AC:2007

CEN

EN ISO 15614-5:2004

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 5: Spawanie łukowe tytanu, cyrkonu i ich stopów (ISO 15614-5:2004)

CEN

EN ISO 15614-6:2006

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 6: Spawanie łukowe i gazowe miedzi i jej stopów (ISO 15614-6:2006)

CEN

EN ISO 15614-7:2007

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 7: Napawanie (ISO 15614-7:2007)

CEN

EN ISO 15614-8:2002

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 8: Spawanie rur z płytami sitowymi (ISO 15614-8:2002)

CEN

EN ISO 15614-11:2002

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 11: Spawanie wiązką elektronów i wiązką promieniowania laserowego (ISO 15614-11:2002)

CEN

EN ISO 15620:2000

Zgrzewanie - Zgrzewanie tarciowe metali (ISO 15620:2000)

CEN

EN 15776:2011

Nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe - Dodatkowe wymagania dotyczące projektowania i wytwarzania zbiorników ciśnieniowych i ich części wykonanych z żeliwa o wydłużeniu równym lub mniejszym niż 15 %

CEN

EN ISO 16135:2006

Armatura przemysłowa - Kurki kulowe z tworzyw termoplastycznych (ISO 16135:2006)

CEN

EN ISO 16136:2006

Armatura przemysłowa - Przepustnice z tworzyw termoplastycznych (ISO 16136:2006)

CEN

EN ISO 16137:2006

Armatura przemysłowa - Zawory zwrotne z tworzyw termoplastycznych (ISO 16137:2006)

CEN

EN ISO 16138:2006

Armatura przemysłowa - Zawory membranowe z tworzyw termoplastycznych (ISO 16138:2006)

CEN

EN ISO 16139:2006

Armatura przemysłowa - Zasuwy z tworzyw termoplastycznych (ISO 16139:2006)

CEN

EN ISO 21787:2006

Armatura przemysłowa - Zawory z tworzyw termoplastycznych (ISO 21787:2006)

| Przypis 1: | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame |
| --- | --- |

Przypis 1:

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame

| Przypis 2.1: | Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.1:

Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.2: | Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.2:

Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.3: | Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian. |
| --- | --- |

Przypis 2.3:

Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian.

| Przypis 3: | W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 3:

W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2).

| — | Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym. |
| --- | --- |

—

Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym.

| — | Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną. |
| --- | --- |

—

Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną.

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.

| — | Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu. |
| --- | --- |

—

Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu.

| — | Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  ESO: Europejska organizacja normalizacyjna:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; faks +32 25500819 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; faks +32 25500819 (http://www.cen.eu)

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu) |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu)

| — | ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu) |
| --- | --- |

—

ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu)

(2)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

---

| 4.5.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/17

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do prostych zbiorników ciśnieniowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

2013/C 128/02

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  Przypis 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| CEN | EN 286-1:1998
  Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 1: Zbiorniki ciśnieniowe ogólnego przeznaczenia | EN 286-1:1991
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.8.1998) |
| EN 286-1:1998/A1:2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.1.2003) |
| EN 286-1:1998/A2:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.4.2006) |
| EN 286-1:1998/AC:2002 | | |
| CEN | EN 286-2:1992
  Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 2: Zbiorniki ciśnieniowe pneumatycznych układów hamulcowych oraz układów pomocniczych pojazdów silnikowych i ich przyczep | | |
| EN 286-2:1992/AC:1992 | | |
| CEN | EN 286-3:1994
  Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 3: Stalowe zbiorniki ciśnieniowe pneumatycznych układów hamulcowych oraz układów pomocniczych dla taboru kolejowego | | |
| CEN | EN 286-4:1994
  Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 4: Aluminiowe zbiorniki ciśnieniowe pneumatycznych układów hamulcowych oraz układów pomocniczych dla taboru kolejowego | | |
| CEN | EN 287-1:2011
  Egzamin kwalifikacyjny spawaczy - Spawanie - Część 1: Stale | EN 287-1:2004
  Przypis 2.1 | Data tej publikacji |
| CEN | EN 10207:2005
  Stale na proste zbiorniki ciśnieniowe - Warunki techniczne dostawy blach, taśm i prętów | | |
| CEN | EN ISO 15614-1:2004
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 1: Spawanie łukowe i gazowe stali oraz spawanie łukowe niklu i stopów niklu (ISO 15614-1:2004) | | |
| EN ISO 15614-1:2004/A1:2008 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.8.2008) |
| EN ISO 15614-1:2004/A2:2012 | Przypis 3 | Data tej publikacji |
| CEN | EN ISO 15614-2:2005
  Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 2: Spawanie łukowe aluminium i jego stopów (ISO 15614-2:2005) | | |
| EN ISO 15614-2:2005/AC:2009 | | |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

Przypis 1

(1)

(2)

(3)

(4)

CEN

EN 286-1:1998

Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 1: Zbiorniki ciśnieniowe ogólnego przeznaczenia

EN 286-1:1991

Przypis 2.1

Termin minął

(31.8.1998)

EN 286-1:1998/A1:2002

Przypis 3

Termin minął

(31.1.2003)

EN 286-1:1998/A2:2005

Przypis 3

Termin minął

(30.4.2006)

EN 286-1:1998/AC:2002

CEN

EN 286-2:1992

Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 2: Zbiorniki ciśnieniowe pneumatycznych układów hamulcowych oraz układów pomocniczych pojazdów silnikowych i ich przyczep

EN 286-2:1992/AC:1992

CEN

EN 286-3:1994

Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 3: Stalowe zbiorniki ciśnieniowe pneumatycznych układów hamulcowych oraz układów pomocniczych dla taboru kolejowego

CEN

EN 286-4:1994

Proste, nieogrzewane płomieniem zbiorniki ciśnieniowe na powietrze lub azot - Część 4: Aluminiowe zbiorniki ciśnieniowe pneumatycznych układów hamulcowych oraz układów pomocniczych dla taboru kolejowego

CEN

EN 287-1:2011

Egzamin kwalifikacyjny spawaczy - Spawanie - Część 1: Stale

EN 287-1:2004

Przypis 2.1

Data tej publikacji

CEN

EN 10207:2005

Stale na proste zbiorniki ciśnieniowe - Warunki techniczne dostawy blach, taśm i prętów

CEN

EN ISO 15614-1:2004

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 1: Spawanie łukowe i gazowe stali oraz spawanie łukowe niklu i stopów niklu (ISO 15614-1:2004)

EN ISO 15614-1:2004/A1:2008

Przypis 3

Termin minął

(31.8.2008)

EN ISO 15614-1:2004/A2:2012

Przypis 3

Data tej publikacji

CEN

EN ISO 15614-2:2005

Specyfikacja i kwalifikowanie technologii spawania metali - Badanie technologii spawania - Część 2: Spawanie łukowe aluminium i jego stopów (ISO 15614-2:2005)

EN ISO 15614-2:2005/AC:2009

| Przypis 1 | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame |
| --- | --- |

Przypis 1

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame

| Przypis 2.1 | Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.1

Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.2 | Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.2

Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.3 | Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian. |
| --- | --- |

Przypis 2.3

Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian.

| Przypis 3 | W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 3

W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2).

| — | Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym. |
| --- | --- |

—

Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym.

| — | Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną. |
| --- | --- |

—

Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną.

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.

| — | Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu. |
| --- | --- |

—

Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu.

| — | Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  ESO: Europejska organizacja normalizacyjna:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; faks +32 25500819 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; faks +32 25500819 (http://www.cen.eu)

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu) |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu)

| — | ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu) |
| --- | --- |

—

ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu)

(2)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

---

| 4.5.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/20 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/20

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

2013/C 128/03

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Pierwsza publikacja Dz.U. | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  Przypis 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| CEN | EN 1834-1:2000
  Silniki spalinowe tłokowe - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i budowy silników przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 1: Silniki grupy II przeznaczone do stosowania w atmosferze palnych gazów i par | 21.7.2001 | | |
| CEN | EN 1834-2:2000
  Silniki spalinowe tłokowe - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i budowy silników przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 2: Silniki grupy I przeznaczone do stosowania w pracach podziemnych zagrożonych występowaniem metanu i/lub palnego pyłu | 21.7.2001 | | |
| CEN | EN 1834-3:2000
  Silniki spalinowe tłokowe - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i budowy silników przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 3: Silniki grupy II przeznaczone do stosowania w atmosferze palnych pyłów | 21.7.2001 | | |
| CEN | EN 1839:2012
  Oznaczanie granic wybuchowości gazów i par | 22.11.2012 | EN 1839:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.3.2013) |
| CEN | EN 13012:2012
  Stacje paliwowe - Konstrukcja i charakterystyka automatycznych dysz stosowanych w dystrybutorach paliwa | 3.8.2012 | EN 13012:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2012) |
| CEN | EN 13160-1:2003
  Układy wykrywania przecieków - Część 1: Zasady ogólne | 14.8.2003 | | |
| CEN | EN 13237:2012
  Przestrzenie zagrożone wybuchem - Terminy i definicje dotyczące urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem | 12.2.2013 | EN 13237:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.4.2013) |
| CEN | EN 13463-1:2009
  Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 1: Podstawowe założenia i wymagania | 16.4.2010 | EN 13463-1:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 13463-2:2004
  Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 2: Ochrona za pomocą obudowy z ograniczonym przepływem „fr” | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 13463-3:2005
  Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 3: Ochrona za pomocą osłony ognioszczelnej „d” | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 13463-5:2011
  Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 5: Zabezpieczenie za pomocą bezpieczeństwa konstrukcyjnego „c” | 18.11.2011 | EN 13463-5:2003
  Przypis 2.1 | 31.7.2014 |
| CEN | EN 13463-6:2005
  Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 6: Ochrona przez kontrolę źródła zapłonu „b” | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 13463-8:2003
  Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 8: Ochrona za pomocą osłony cieczowej „k” | 12.8.2004 | | |
| CEN | EN 13616:2004
  Urządzenia zapobiegające przepełnieniu dla zbiorników stacjonarnych na paliwo ciekłe ropopochodne | 9.3.2006 | | |
| EN 13616:2004/AC:2006 | | | |
| CEN | EN 13617-2:2012
  Stacje paliwowe - Część 2: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk samozamykaczy stosowanych w pompach dozujących i dozownikach | 4.5.2012 | EN 13617-2:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 13617-3:2012
  Stacje paliwowe - Część 3: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk zaworów odcinających | 4.5.2012 | EN 13617-3:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2012) |
| CEN | EN 13760:2003
  Instalacja zasilania pojazdów samochodowych, do przewozu osób i ładunków, skroplonym gazem węglowodorowym (LPG) - Dysze wlewowe: warunki badań i wymiary | 24.1.2004 | | |
| CEN | EN 13821:2002
  Przestrzenie zagrożone wybuchem - Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem - Oznaczanie minimalnej energii zapłonu mieszanin pyłowo-powietrznych | 20.5.2003 | | |
| CEN | EN 14034-1:2004+A1:2011
  Oznaczanie charakterystyk wybuchowości obłoków pyłu - Część 1: Oznaczanie maksymalnego ciśnienia wybuchu pmax obłoków pyłu | 8.6.2011 | EN 14034-1:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14034-2:2006+A1:2011
  Oznaczanie charakterystyk wybuchowości obłoków pyłu - Część 2: Oznaczanie maksymalnej szybkości narastania ciśnienia wybuchu (dp/dt)max obłoków pyłu | 8.6.2011 | EN 14034-2:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14034-3:2006+A1:2011
  Oznaczanie charakterystyk wybuchowości obłoków pyłu - Część 3: Oznaczanie dolnej granicy wybuchowości DGW obłoków pyłu | 8.6.2011 | EN 14034-3:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14034-4:2004+A1:2011
  Oznaczanie charakterystyk wybuchu chmur pyłowych - Część 4: Oznaczanie granicznego stężenia tlenu GST chmur pyłowych | 8.6.2011 | EN 14034-4:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.7.2011) |
| CEN | EN 14373:2005
  Systemy tłumienia wybuchu | 9.3.2006 | | |
| CEN | EN 14460:2006
  Urządzenia odporne na wybuch | 15.12.2006 | | |
| CEN | EN 14491:2012
  Systemy ochronne odciążające wybuchy pyłów | 22.11.2012 | EN 14491:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (28.2.2013) |
| CEN | EN 14522:2005
  Oznaczanie temperatury samozapłonu gazów i par | 30.11.2005 | | |
| CEN | EN 14591-1:2004
  Ochrona przeciwwybuchowa w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych - Systemy ochronne - Część 1: Tama wentylacyjna przeciwwybuchowa o wytrzymałości 2 bar | 9.3.2006 | | |
| EN 14591-1:2004/AC:2006 | | | |
| CEN | EN 14591-2:2007
  Ochrona przeciwwybuchowa w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych - Systemy ochronne - Część 2: Przeciwwybuchowe zapory wodne | 12.12.2007 | | |
| EN 14591-2:2007/AC:2008 | | | |
| CEN | EN 14591-4:2007
  Ochrona przeciwwybuchowa w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych - Systemy ochronne - Część 4: Automatyczne systemy gaszące kombajnów chodnikowych | 12.12.2007 | | |
| EN 14591-4:2007/AC:2008 | | | |
| CEN | EN 14678-1:2013
  Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Konstrukcja i działanie urządzeń przeznaczonych do samochodowych stacji napełniania LPG - Część 1: Dystrybutory | Pierwsza publikacja | EN 14678-1:2006+A1:2009
  Przypis 2.1 | 30.9.2013 |
| CEN | EN 14756:2006
  Oznaczanie granicznego stężenia tlenu (GST) dla gazów i par | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14797:2006
  Urządzenia odciążające wybuch | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14983:2007
  Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem w podziemnych zakładach górniczych - Urządzenia i systemy ochronne przeznaczone do odmetanowania | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14986:2007
  Konstrukcje wentylatorów pracujących w przestrzeniach zagrożonych wybuchem | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 14994:2007
  Systemy zabezpieczające przez odciążenie wybuchu gazu | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15089:2009
  Systemy izolowania wybuchu | 16.4.2010 | | |
| CEN | EN 15188:2007
  Oznaczanie skłonności nagromadzeń pyłu do samozapalenia | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15198:2007
  Metodyka oceny ryzyka zapłonu od nieelektrycznych urządzeń oraz części i podzespołów przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15233:2007
  Metodologia oceny bezpieczeństwa funkcjonalnego systemów ochronnych dla atmosfer potencjalnie wybuchowych | 12.12.2007 | | |
| CEN | EN 15794:2009
  Oznaczanie punktów wybuchowości cieczy palnych | 16.4.2010 | | |
| CEN | EN 16009:2011
  Bezpłomieniowe urządzenia odciążające wybuch | 18.11.2011 | | |
| CEN | EN 16020:2011
  Dywertery eksplozyjne | 18.11.2011 | | |
| CEN | EN ISO 16852:2010
  Przerywacze płomienia - Wymagania eksploatacyjne, metody badań i ograniczenia stosowania | 17.9.2010 | EN 12874:2001
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 1127-1:2011
  Atmosfery wybuchowe - Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem - Część 1: Pojęcia podstawowe i metodyka | 18.11.2011 | EN 1127-1:2007
  Przypis 2.1 | 31.7.2014 |
| CEN | EN 15967:2011
  Oznaczanie maksymalnego ciśnienia wybuchu i maksymalnej szybkości narastania ciśnienia wybuchu gazów i par | 18.11.2011 | EN 13673-2:2005
  EN 13673-1:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (29.2.2012) |
| CEN | EN 1010-1:2004+A1:2010
  Bezpieczeństwo maszyn - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i konstrukcji maszyn poligraficznych i maszyn do przetwarzania papieru - Część 1: Wymagania wspólne | 8.6.2011 | EN 1010-1:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (8.6.2011) |
| CEN | EN 1010-2:2006+A1:2010
  Bezpieczeństwo maszyn - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i konstrukcji maszyn poligraficznych i maszyn do przetwarzania papieru - Część 2: Maszyny poligraficzne i maszyny do lakierowania oraz urządzenia do prasowania wstępnego | 4.2.2011 | EN 1010-2:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (28.2.2011) |
| CEN | EN 1127-2:2002+A1:2008
  Atmosfery wybuchowe - Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem - Część 2: Pojęcia podstawowe i metodologia dla górnictwa | 20.8.2008 | EN 1127-2:2002
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (28.12.2009) |
| CEN | EN 1710:2005+A1:2008
  Urządzenia i podzespoły przeznaczone do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych | 20.8.2008 | EN 1710:2005
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (28.12.2009) |
| EN 1710:2005+A1:2008/AC:2010 | | | |
| CEN | EN 1755:2000+A2:2013
  Wózki jezdniowe, bezpieczeństwo - Praca w atmosferach potencjalnie wybuchowych - Użytkowanie w gazie palnym, oparach, mgle i pyle | Pierwsza publikacja | EN 1755:2000+A1:2009
  Przypis 2.1 | 30.9.2013 |
| CEN | EN 12581:2005+A1:2010
  Urządzenia do powlekania - Urządzenia do powlekania zanurzeniowego i elektrolitycznego ciekłymi organicznymi materiałami powłokowymi - Wymagania bezpieczeństwa | 17.9.2010 | EN 12581:2005
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 12621:2006+A1:2010
  Urządzenia do dostarczania i cyrkulacji materiałów powłokowych pod ciśnieniem - Wymagania bezpieczeństwa | 17.9.2010 | EN 12621:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 12757-1:2005+A1:2010
  Mieszalniki materiałów powłokowych - Wymagania bezpieczeństwa - Część 1: Mieszalniki stosowane przy renowacji pojazdów | 17.9.2010 | EN 12757-1:2005
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 13617-1:2012
  Stacje paliwowe - Część 1: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk odmierzaczy, dozowników i dystrybucyjnych jednostek satelitarnych | 3.8.2012 | EN 13617-1:2004+A1:2009
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.11.2012) |
| CEN | EN 14492-1:2006+A1:2009
  Dźwignice - Mechanicznie napędzane wciągarki i wciągniki - Część 1: Mechanicznie napędzane wciągarki | 16.4.2010 | EN 14492-1:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.4.2010) |
| EN 14492-1:2006+A1:2009/AC:2010 | | | |
| CEN | EN 14492-2:2006+A1:2009
  Dźwignice - Mechanicznie napędzane wciągarki i wciągniki - Część 2: Mechanicznie napędzane wciągniki | 16.4.2010 | EN 14492-2:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (16.4.2010) |
| EN 14492-2:2006+A1:2009/AC:2010 | | | |
| CEN | EN 14677:2008
  Bezpieczeństwo maszyn - Obróbka pozapiecowa stali - Maszyny i urządzenia do obróbki ciekłej stali | 20.8.2008 | | |
| CEN | EN 14681:2006+A1:2010
  Bezpieczeństwo maszyn - Wymagania bezpieczeństwa dla maszyn i urządzeń do wytwarzania stali w piecach elektrycznych łukowych | 8.6.2011 | EN 14681:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (8.6.2011) |
| CEN | EN 14973:2006+A1:2008
  Taśmy przenośnikowe stosowane w wyrobiskach podziemnych - Wymagania bezpieczeństwa elektrycznego i pożarowego | 7.7.2010 | EN 14973:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2010) |
| CEN | EN 15268:2008
  Stacje paliwowe - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk zespołów pomp głębinowych | 27.1.2009 | | |
| Cenelec | EN 50050:2006
  Urządzenia elektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Sprzęt do ręcznego elektrostatycznego natryskiwania | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN 50104:2010
  Elektryczne przyrządy do wykrywania i pomiaru tlenu - Wymagania metrologiczne i funkcjonalne oraz metody badań. | 4.2.2011 | EN 50104:2002
  ze zmianą Przypis 2.1 | 1.6.2013 |
| Cenelec | EN 50176:2009
  Stacjonarne urządzenia do elektrostatycznego natryskiwania palnych ciekłych materiałów powłokowych - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa | 16.4.2010 | | |
| Cenelec | EN 50177:2009
  Stacjonarne urządzenia do elektrostatycznego napylania palnych proszków powłokowych - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa | 16.4.2010 | | |
| EN 50177:2009/A1:2012 | 22.11.2012 | Przypis 3 | 23.7.2015 |
| Cenelec | EN 50223:2010
  Urządzenia stacjonarne do elektrostatycznego nanoszenia palnych materiałów kłaczkowych - Wymagania bezpieczeństwa | 17.9.2010 | | |
| Cenelec | EN 50241-1:1999
  Wymagania dla otwartych urządzeń do wykrywania palnych i toksycznych gazów i par - Część 1: Wymagania ogólne i metody badań | 6.11.1999 | | |
| EN 50241-1:1999/A1:2004 | 12.8.2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (12.8.2004) |
| Cenelec | EN 50241-2:1999
  Wymagania dla otwartych urządzeń do wykrywania palnych i toksycznych gazów i par - Część 2: Wymagania szczegółowe dla urządzeń do wykrywania gazów palnych | 6.11.1999 | | |
| Cenelec | EN 50271:2010
  Elektryczne przyrządy do wykrywania i pomiaru gazów palnych, gazów toksycznych lub tlenu - Wymagania i badania dotyczące przyrządów wykorzystujących oprogramowanie i/lub techniki cyfrowe | 4.2.2011 | | |
| Cenelec | EN 50281-2-1:1998
  Urządzenia elektryczne do stosowania w obecności pyłów palnych - Część 2-1: Metody badania - Metody oznaczania minimalnej temperatury zapłonu pyłu | 6.11.1999 | | |
| EN 50281-2-1:1998/AC:1999 | | | |
| Cenelec | EN 50303:2000
  Urządzenia grupy I kategorii MI przeznaczone do pracy ciągłej w atmosferach zagrożonych wybuchem metanu i/lub pyłu węglowego | 16.2.2001 | | |
| Cenelec | EN 50381:2004
  Przewoźne pomieszczenia wentylowane z zewnętrznym ujściem lub bez niego | 9.3.2006 | | |
| EN 50381:2004/AC:2005 | | | |
| Cenelec | EN 50495:2010
  Urządzenia zabezpieczające niezbędne do bezpiecznego działania urządzeń ze względu na zagrożenie wybuchem | 17.9.2010 | | |
| Cenelec | EN 60079-0:2009
  Atmosfery wybuchowe - Część 0: Sprzęt - Podstawowe wymagania
  IEC 60079-0:2007 | 16.4.2010 | EN 60079-0:2006
  - EN 61241-0:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.6.2012) |
| Cenelec | EN 60079-1:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 1: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą osłon ognioszczelnych „d”
  IEC 60079-1:2007 | 20.8.2008 | EN 60079-1:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.7.2010) |
| Cenelec | EN 60079-2:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 2: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą osłon gazowych z nadciśnieniem „p”
  IEC 60079-2:2007 | 20.8.2008 | EN 60079-2:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.11.2010) |
| Cenelec | EN 60079-5:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 5: Urządzenia przeciwwybuchowe w osłonie piaskowej „q”
  IEC 60079-5:2007 | 20.8.2008 | EN 50017:1998
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.11.2010) |
| Cenelec | EN 60079-6:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 6: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą osłony olejowej „o”
  IEC 60079-6:2007 | 20.8.2008 | EN 50015:1998
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.5.2010) |
| Cenelec | EN 60079-7:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 7: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą budowy wzmocnionej „e”
  IEC 60079-7:2006 | 11.4.2008 | EN 60079-7:2003
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.10.2009) |
| Cenelec | EN 60079-11:2012
  Atmosfery wybuchowe - Część 11: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą iskrobezpieczeństwa „i”
  IEC 60079-11:2011 | 4.5.2012 | EN 60079-11:2007 + EN 60079-27:2008 + EN 61241-11:2006
  Przypis 2.1 | 4.8.2014 |
| Cenelec | EN 60079-15:2010
  Atmosfery wybuchowe - Część 15: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą budowy typu „n”
  IEC 60079-15:2010 | 8.6.2011 | EN 60079-15:2005
  Przypis 2.1 | 1.5.2013 |
| Cenelec | EN 60079-18:2009
  Atmosfery wybuchowe - Część 18: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą hermetyzacji „m”
  IEC 60079-18:2009 | 7.7.2010 | EN 60079-18:2004 + EN 61241-18:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.10.2012) |
| Cenelec | EN 60079-20-1:2010
  Atmosfery wybuchowe - Część 20-1: Właściwości materiałowe dotyczące klasyfikacji gazów i par - Metody badań i dane tabelaryczne
  IEC 60079-20-1:2010 | 17.9.2010 | | |
| Cenelec | EN 60079-25:2010
  Atmosfery wybuchowe - Część 25: Systemy iskrobezpieczne
  IEC 60079-25:2010 | 8.6.2011 | EN 60079-25:2004
  Przypis 2.1 | 1.10.2013 |
| Cenelec | EN 60079-26:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 26: Urządzenia o poziomie zabezpieczenia urządzenia (EPL) Ga
  IEC 60079-26:2006 | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN 60079-28:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 28: Ochrona sprzętu i systemów transmisji wykorzystujących promieniowanie optyczne
  IEC 60079-28:2006 | 11.4.2008 | | |
| Cenelec | EN 60079-29-1:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 29-1: Sprzęt do wykrywania i pomiaru gazów palnych - Wymagania ogólne i eksploatacyjne
  IEC 60079-29-1:2007 (Zmodyfikowana) | 20.8.2008 | EN 61779-1:2000
  - A11:2004
  - EN 61779-2:2000
  - EN 61779-3:2000
  - EN 61779-4:2000
  - EN 61779-5:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.11.2010) |
| Cenelec | EN 60079-29-4:2010
  Atmosfery wybuchowe - Część 29-4: Detektory gazu - Wymagania metrologiczne i funkcjonalne dotyczące detektorów z otwartą ścieżką do wykrywania gazów palnych
  IEC 60079-29-4:2009 (Zmodyfikowana) | 8.6.2011 | EN 50241-1:1999
  ze zmianą
  - EN 50241-2:1999
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.4.2013) |
| Cenelec | EN 60079-30-1:2007
  Atmosfery wybuchowe - Część 30-1: Elektryczne rezystancyjne nagrzewanie ścieżkowe - Wymagania ogólne i badania
  IEC 60079-30-1:2007 | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN 60079-31:2009
  Atmosfery wybuchowe - Część 31: Zabezpieczenie urządzeń przed zapłonem pyłu obudową rodzaju „t”
  IEC 60079-31:2008 | 7.7.2010 | EN 61241-1:2004
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.10.2012) |
| Cenelec | EN 60079-35-1:2011
  Atmosfery wybuchowe - Część 35-1: Lampy nahełmne do użytku w zakładach górniczych zagrożonych wybuchem gazu kopalnianego (metanu) - Wymagania ogólne - Konstrukcja i badania związane z zagrożeniem wybuchem
  IEC 60079-35-1:2011 | 18.11.2011 | EN 62013-1:2006
  Przypis 2.1 | 30.6.2014 |
| EN 60079-35-1:2011/AC:2011 | | | |
| Cenelec | EN 61241-4:2006
  Urządzenia elektryczne do stosowania w obecności pyłu palnego - Część 4: Typ ochrony „pD”
  IEC 61241-4:2001 | 20.8.2008 | | |
| Cenelec | EN ISO/IEC 80079-34:2011
  Atmosfery wybuchowe - Część 34: Stosowanie systemów jakości przy produkcji urządzeń
  ISO/IEC 80079-34:2011 (Zmodyfikowana) | 18.11.2011 | EN 13980:2002
  Przypis 2.1 | 25.5.2014 |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Pierwsza publikacja Dz.U.

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

Przypis 1

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

CEN

EN 1834-1:2000

Silniki spalinowe tłokowe - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i budowy silników przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 1: Silniki grupy II przeznaczone do stosowania w atmosferze palnych gazów i par

21.7.2001

CEN

EN 1834-2:2000

Silniki spalinowe tłokowe - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i budowy silników przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 2: Silniki grupy I przeznaczone do stosowania w pracach podziemnych zagrożonych występowaniem metanu i/lub palnego pyłu

21.7.2001

CEN

EN 1834-3:2000

Silniki spalinowe tłokowe - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i budowy silników przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 3: Silniki grupy II przeznaczone do stosowania w atmosferze palnych pyłów

21.7.2001

CEN

EN 1839:2012

Oznaczanie granic wybuchowości gazów i par

22.11.2012

EN 1839:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(31.3.2013)

CEN

EN 13012:2012

Stacje paliwowe - Konstrukcja i charakterystyka automatycznych dysz stosowanych w dystrybutorach paliwa

3.8.2012

EN 13012:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2012)

CEN

EN 13160-1:2003

Układy wykrywania przecieków - Część 1: Zasady ogólne

14.8.2003

CEN

EN 13237:2012

Przestrzenie zagrożone wybuchem - Terminy i definicje dotyczące urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem

12.2.2013

EN 13237:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(30.4.2013)

CEN

EN 13463-1:2009

Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 1: Podstawowe założenia i wymagania

16.4.2010

EN 13463-1:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2010)

CEN

EN 13463-2:2004

Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 2: Ochrona za pomocą obudowy z ograniczonym przepływem „fr”

30.11.2005

CEN

EN 13463-3:2005

Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 3: Ochrona za pomocą osłony ognioszczelnej „d”

30.11.2005

CEN

EN 13463-5:2011

Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 5: Zabezpieczenie za pomocą bezpieczeństwa konstrukcyjnego „c”

18.11.2011

EN 13463-5:2003

Przypis 2.1

31.7.2014

CEN

EN 13463-6:2005

Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 6: Ochrona przez kontrolę źródła zapłonu „b”

30.11.2005

CEN

EN 13463-8:2003

Urządzenia nieelektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Część 8: Ochrona za pomocą osłony cieczowej „k”

12.8.2004

CEN

EN 13616:2004

Urządzenia zapobiegające przepełnieniu dla zbiorników stacjonarnych na paliwo ciekłe ropopochodne

9.3.2006

EN 13616:2004/AC:2006

CEN

EN 13617-2:2012

Stacje paliwowe - Część 2: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk samozamykaczy stosowanych w pompach dozujących i dozownikach

4.5.2012

EN 13617-2:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2012)

CEN

EN 13617-3:2012

Stacje paliwowe - Część 3: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk zaworów odcinających

4.5.2012

EN 13617-3:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2012)

CEN

EN 13760:2003

Instalacja zasilania pojazdów samochodowych, do przewozu osób i ładunków, skroplonym gazem węglowodorowym (LPG) - Dysze wlewowe: warunki badań i wymiary

24.1.2004

CEN

EN 13821:2002

Przestrzenie zagrożone wybuchem - Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem - Oznaczanie minimalnej energii zapłonu mieszanin pyłowo-powietrznych

20.5.2003

CEN

EN 14034-1:2004+A1:2011

Oznaczanie charakterystyk wybuchowości obłoków pyłu - Część 1: Oznaczanie maksymalnego ciśnienia wybuchu pmax obłoków pyłu

8.6.2011

EN 14034-1:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(31.7.2011)

CEN

EN 14034-2:2006+A1:2011

Oznaczanie charakterystyk wybuchowości obłoków pyłu - Część 2: Oznaczanie maksymalnej szybkości narastania ciśnienia wybuchu (dp/dt)max obłoków pyłu

8.6.2011

EN 14034-2:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(31.7.2011)

CEN

EN 14034-3:2006+A1:2011

Oznaczanie charakterystyk wybuchowości obłoków pyłu - Część 3: Oznaczanie dolnej granicy wybuchowości DGW obłoków pyłu

8.6.2011

EN 14034-3:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(31.7.2011)

CEN

EN 14034-4:2004+A1:2011

Oznaczanie charakterystyk wybuchu chmur pyłowych - Część 4: Oznaczanie granicznego stężenia tlenu GST chmur pyłowych

8.6.2011

EN 14034-4:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(31.7.2011)

CEN

EN 14373:2005

Systemy tłumienia wybuchu

9.3.2006

CEN

EN 14460:2006

Urządzenia odporne na wybuch

15.12.2006

CEN

EN 14491:2012

Systemy ochronne odciążające wybuchy pyłów

22.11.2012

EN 14491:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(28.2.2013)

CEN

EN 14522:2005

Oznaczanie temperatury samozapłonu gazów i par

30.11.2005

CEN

EN 14591-1:2004

Ochrona przeciwwybuchowa w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych - Systemy ochronne - Część 1: Tama wentylacyjna przeciwwybuchowa o wytrzymałości 2 bar

9.3.2006

EN 14591-1:2004/AC:2006

CEN

EN 14591-2:2007

Ochrona przeciwwybuchowa w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych - Systemy ochronne - Część 2: Przeciwwybuchowe zapory wodne

12.12.2007

EN 14591-2:2007/AC:2008

CEN

EN 14591-4:2007

Ochrona przeciwwybuchowa w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych - Systemy ochronne - Część 4: Automatyczne systemy gaszące kombajnów chodnikowych

12.12.2007

EN 14591-4:2007/AC:2008

CEN

EN 14678-1:2013

Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe - Konstrukcja i działanie urządzeń przeznaczonych do samochodowych stacji napełniania LPG - Część 1: Dystrybutory

Pierwsza publikacja

EN 14678-1:2006+A1:2009

Przypis 2.1

30.9.2013

CEN

EN 14756:2006

Oznaczanie granicznego stężenia tlenu (GST) dla gazów i par

12.12.2007

CEN

EN 14797:2006

Urządzenia odciążające wybuch

12.12.2007

CEN

EN 14983:2007

Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem w podziemnych zakładach górniczych - Urządzenia i systemy ochronne przeznaczone do odmetanowania

12.12.2007

CEN

EN 14986:2007

Konstrukcje wentylatorów pracujących w przestrzeniach zagrożonych wybuchem

12.12.2007

CEN

EN 14994:2007

Systemy zabezpieczające przez odciążenie wybuchu gazu

12.12.2007

CEN

EN 15089:2009

Systemy izolowania wybuchu

16.4.2010

CEN

EN 15188:2007

Oznaczanie skłonności nagromadzeń pyłu do samozapalenia

12.12.2007

CEN

EN 15198:2007

Metodyka oceny ryzyka zapłonu od nieelektrycznych urządzeń oraz części i podzespołów przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem

12.12.2007

CEN

EN 15233:2007

Metodologia oceny bezpieczeństwa funkcjonalnego systemów ochronnych dla atmosfer potencjalnie wybuchowych

12.12.2007

CEN

EN 15794:2009

Oznaczanie punktów wybuchowości cieczy palnych

16.4.2010

CEN

EN 16009:2011

Bezpłomieniowe urządzenia odciążające wybuch

18.11.2011

CEN

EN 16020:2011

Dywertery eksplozyjne

18.11.2011

CEN

EN ISO 16852:2010

Przerywacze płomienia - Wymagania eksploatacyjne, metody badań i ograniczenia stosowania

17.9.2010

EN 12874:2001

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2010)

CEN

EN 1127-1:2011

Atmosfery wybuchowe - Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem - Część 1: Pojęcia podstawowe i metodyka

18.11.2011

EN 1127-1:2007

Przypis 2.1

31.7.2014

CEN

EN 15967:2011

Oznaczanie maksymalnego ciśnienia wybuchu i maksymalnej szybkości narastania ciśnienia wybuchu gazów i par

18.11.2011

EN 13673-2:2005

EN 13673-1:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(29.2.2012)

CEN

EN 1010-1:2004+A1:2010

Bezpieczeństwo maszyn - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i konstrukcji maszyn poligraficznych i maszyn do przetwarzania papieru - Część 1: Wymagania wspólne

8.6.2011

EN 1010-1:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(8.6.2011)

CEN

EN 1010-2:2006+A1:2010

Bezpieczeństwo maszyn - Wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i konstrukcji maszyn poligraficznych i maszyn do przetwarzania papieru - Część 2: Maszyny poligraficzne i maszyny do lakierowania oraz urządzenia do prasowania wstępnego

4.2.2011

EN 1010-2:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(28.2.2011)

CEN

EN 1127-2:2002+A1:2008

Atmosfery wybuchowe - Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem - Część 2: Pojęcia podstawowe i metodologia dla górnictwa

20.8.2008

EN 1127-2:2002

Przypis 2.1

Termin minął

(28.12.2009)

CEN

EN 1710:2005+A1:2008

Urządzenia i podzespoły przeznaczone do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych

20.8.2008

EN 1710:2005

Przypis 2.1

Termin minął

(28.12.2009)

EN 1710:2005+A1:2008/AC:2010

CEN

EN 1755:2000+A2:2013

Wózki jezdniowe, bezpieczeństwo - Praca w atmosferach potencjalnie wybuchowych - Użytkowanie w gazie palnym, oparach, mgle i pyle

Pierwsza publikacja

EN 1755:2000+A1:2009

Przypis 2.1

30.9.2013

CEN

EN 12581:2005+A1:2010

Urządzenia do powlekania - Urządzenia do powlekania zanurzeniowego i elektrolitycznego ciekłymi organicznymi materiałami powłokowymi - Wymagania bezpieczeństwa

17.9.2010

EN 12581:2005

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2010)

CEN

EN 12621:2006+A1:2010

Urządzenia do dostarczania i cyrkulacji materiałów powłokowych pod ciśnieniem - Wymagania bezpieczeństwa

17.9.2010

EN 12621:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2010)

CEN

EN 12757-1:2005+A1:2010

Mieszalniki materiałów powłokowych - Wymagania bezpieczeństwa - Część 1: Mieszalniki stosowane przy renowacji pojazdów

17.9.2010

EN 12757-1:2005

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2010)

CEN

EN 13617-1:2012

Stacje paliwowe - Część 1: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk odmierzaczy, dozowników i dystrybucyjnych jednostek satelitarnych

3.8.2012

EN 13617-1:2004+A1:2009

Przypis 2.1

Termin minął

(30.11.2012)

CEN

EN 14492-1:2006+A1:2009

Dźwignice - Mechanicznie napędzane wciągarki i wciągniki - Część 1: Mechanicznie napędzane wciągarki

16.4.2010

EN 14492-1:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(30.4.2010)

EN 14492-1:2006+A1:2009/AC:2010

CEN

EN 14492-2:2006+A1:2009

Dźwignice - Mechanicznie napędzane wciągarki i wciągniki - Część 2: Mechanicznie napędzane wciągniki

16.4.2010

EN 14492-2:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(16.4.2010)

EN 14492-2:2006+A1:2009/AC:2010

CEN

EN 14677:2008

Bezpieczeństwo maszyn - Obróbka pozapiecowa stali - Maszyny i urządzenia do obróbki ciekłej stali

20.8.2008

CEN

EN 14681:2006+A1:2010

Bezpieczeństwo maszyn - Wymagania bezpieczeństwa dla maszyn i urządzeń do wytwarzania stali w piecach elektrycznych łukowych

8.6.2011

EN 14681:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(8.6.2011)

CEN

EN 14973:2006+A1:2008

Taśmy przenośnikowe stosowane w wyrobiskach podziemnych - Wymagania bezpieczeństwa elektrycznego i pożarowego

7.7.2010

EN 14973:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2010)

CEN

EN 15268:2008

Stacje paliwowe - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i charakterystyk zespołów pomp głębinowych

27.1.2009

Cenelec

EN 50050:2006

Urządzenia elektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem - Sprzęt do ręcznego elektrostatycznego natryskiwania

20.8.2008

Cenelec

EN 50104:2010

Elektryczne przyrządy do wykrywania i pomiaru tlenu - Wymagania metrologiczne i funkcjonalne oraz metody badań.

4.2.2011

EN 50104:2002

ze zmianą Przypis 2.1

1.6.2013

Cenelec

EN 50176:2009

Stacjonarne urządzenia do elektrostatycznego natryskiwania palnych ciekłych materiałów powłokowych - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa

16.4.2010

Cenelec

EN 50177:2009

Stacjonarne urządzenia do elektrostatycznego napylania palnych proszków powłokowych - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa

16.4.2010

EN 50177:2009/A1:2012

22.11.2012

Przypis 3

23.7.2015

Cenelec

EN 50223:2010

Urządzenia stacjonarne do elektrostatycznego nanoszenia palnych materiałów kłaczkowych - Wymagania bezpieczeństwa

17.9.2010

Cenelec

EN 50241-1:1999

Wymagania dla otwartych urządzeń do wykrywania palnych i toksycznych gazów i par - Część 1: Wymagania ogólne i metody badań

6.11.1999

EN 50241-1:1999/A1:2004

12.8.2004

Przypis 3

Termin minął

(12.8.2004)

Cenelec

EN 50241-2:1999

Wymagania dla otwartych urządzeń do wykrywania palnych i toksycznych gazów i par - Część 2: Wymagania szczegółowe dla urządzeń do wykrywania gazów palnych

6.11.1999

Cenelec

EN 50271:2010

Elektryczne przyrządy do wykrywania i pomiaru gazów palnych, gazów toksycznych lub tlenu - Wymagania i badania dotyczące przyrządów wykorzystujących oprogramowanie i/lub techniki cyfrowe

4.2.2011

Cenelec

EN 50281-2-1:1998

Urządzenia elektryczne do stosowania w obecności pyłów palnych - Część 2-1: Metody badania - Metody oznaczania minimalnej temperatury zapłonu pyłu

6.11.1999

EN 50281-2-1:1998/AC:1999

Cenelec

EN 50303:2000

Urządzenia grupy I kategorii MI przeznaczone do pracy ciągłej w atmosferach zagrożonych wybuchem metanu i/lub pyłu węglowego

16.2.2001

Cenelec

EN 50381:2004

Przewoźne pomieszczenia wentylowane z zewnętrznym ujściem lub bez niego

9.3.2006

EN 50381:2004/AC:2005

Cenelec

EN 50495:2010

Urządzenia zabezpieczające niezbędne do bezpiecznego działania urządzeń ze względu na zagrożenie wybuchem

17.9.2010

Cenelec

EN 60079-0:2009

Atmosfery wybuchowe - Część 0: Sprzęt - Podstawowe wymagania

IEC 60079-0:2007

16.4.2010

EN 60079-0:2006

- EN 61241-0:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(1.6.2012)

Cenelec

EN 60079-1:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 1: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą osłon ognioszczelnych „d”

IEC 60079-1:2007

20.8.2008

EN 60079-1:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(1.7.2010)

Cenelec

EN 60079-2:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 2: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą osłon gazowych z nadciśnieniem „p”

IEC 60079-2:2007

20.8.2008

EN 60079-2:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(1.11.2010)

Cenelec

EN 60079-5:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 5: Urządzenia przeciwwybuchowe w osłonie piaskowej „q”

IEC 60079-5:2007

20.8.2008

EN 50017:1998

Przypis 2.1

Termin minął

(1.11.2010)

Cenelec

EN 60079-6:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 6: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą osłony olejowej „o”

IEC 60079-6:2007

20.8.2008

EN 50015:1998

Przypis 2.1

Termin minął

(1.5.2010)

Cenelec

EN 60079-7:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 7: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą budowy wzmocnionej „e”

IEC 60079-7:2006

11.4.2008

EN 60079-7:2003

Przypis 2.1

Termin minął

(1.10.2009)

Cenelec

EN 60079-11:2012

Atmosfery wybuchowe - Część 11: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą iskrobezpieczeństwa „i”

IEC 60079-11:2011

4.5.2012

EN 60079-11:2007 + EN 60079-27:2008 + EN 61241-11:2006

Przypis 2.1

4.8.2014

Cenelec

EN 60079-15:2010

Atmosfery wybuchowe - Część 15: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą budowy typu „n”

IEC 60079-15:2010

8.6.2011

EN 60079-15:2005

Przypis 2.1

1.5.2013

Cenelec

EN 60079-18:2009

Atmosfery wybuchowe - Część 18: Zabezpieczenie urządzeń za pomocą hermetyzacji „m”

IEC 60079-18:2009

7.7.2010

EN 60079-18:2004 + EN 61241-18:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(1.10.2012)

Cenelec

EN 60079-20-1:2010

Atmosfery wybuchowe - Część 20-1: Właściwości materiałowe dotyczące klasyfikacji gazów i par - Metody badań i dane tabelaryczne

IEC 60079-20-1:2010

17.9.2010

Cenelec

EN 60079-25:2010

Atmosfery wybuchowe - Część 25: Systemy iskrobezpieczne

IEC 60079-25:2010

8.6.2011

EN 60079-25:2004

Przypis 2.1

1.10.2013

Cenelec

EN 60079-26:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 26: Urządzenia o poziomie zabezpieczenia urządzenia (EPL) Ga

IEC 60079-26:2006

20.8.2008

Cenelec

EN 60079-28:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 28: Ochrona sprzętu i systemów transmisji wykorzystujących promieniowanie optyczne

IEC 60079-28:2006

11.4.2008

Cenelec

EN 60079-29-1:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 29-1: Sprzęt do wykrywania i pomiaru gazów palnych - Wymagania ogólne i eksploatacyjne

IEC 60079-29-1:2007 (Zmodyfikowana)

20.8.2008

EN 61779-1:2000

- A11:2004

- EN 61779-2:2000

- EN 61779-3:2000

- EN 61779-4:2000

- EN 61779-5:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(1.11.2010)

Cenelec

EN 60079-29-4:2010

Atmosfery wybuchowe - Część 29-4: Detektory gazu - Wymagania metrologiczne i funkcjonalne dotyczące detektorów z otwartą ścieżką do wykrywania gazów palnych

IEC 60079-29-4:2009 (Zmodyfikowana)

8.6.2011

EN 50241-1:1999

ze zmianą

- EN 50241-2:1999

Przypis 2.1

Termin minął

(1.4.2013)

Cenelec

EN 60079-30-1:2007

Atmosfery wybuchowe - Część 30-1: Elektryczne rezystancyjne nagrzewanie ścieżkowe - Wymagania ogólne i badania

IEC 60079-30-1:2007

20.8.2008

Cenelec

EN 60079-31:2009

Atmosfery wybuchowe - Część 31: Zabezpieczenie urządzeń przed zapłonem pyłu obudową rodzaju „t”

IEC 60079-31:2008

7.7.2010

EN 61241-1:2004

Przypis 2.1

Termin minął

(1.10.2012)

Cenelec

EN 60079-35-1:2011

Atmosfery wybuchowe - Część 35-1: Lampy nahełmne do użytku w zakładach górniczych zagrożonych wybuchem gazu kopalnianego (metanu) - Wymagania ogólne - Konstrukcja i badania związane z zagrożeniem wybuchem

IEC 60079-35-1:2011

18.11.2011

EN 62013-1:2006

Przypis 2.1

30.6.2014

EN 60079-35-1:2011/AC:2011

Cenelec

EN 61241-4:2006

Urządzenia elektryczne do stosowania w obecności pyłu palnego - Część 4: Typ ochrony „pD”

IEC 61241-4:2001

20.8.2008

Cenelec

EN ISO/IEC 80079-34:2011

Atmosfery wybuchowe - Część 34: Stosowanie systemów jakości przy produkcji urządzeń

ISO/IEC 80079-34:2011 (Zmodyfikowana)

18.11.2011

EN 13980:2002

Przypis 2.1

25.5.2014

| Przypis 1: | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame |
| --- | --- |

Przypis 1:

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame

| Przypis 2.1: | Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.1:

Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.2: | Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.2:

Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.3: | Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian. |
| --- | --- |

Przypis 2.3:

Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian.

| Przypis 3: | W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 3:

W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2).

| — | Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym. |
| --- | --- |

—

Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym.

| — | Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną. |
| --- | --- |

—

Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną.

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.

| — | Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu. |
| --- | --- |

—

Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu.

| — | Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  ESO: Europejska organizacja normalizacyjna:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; faks +32 25500819 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25500811; faks +32 25500819 (http://www.cen.eu)

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu) |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, Tel. +32 25196871; faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu)

| — | ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu) |
| --- | --- |

—

ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, Tel. +33 492944200; faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu)

(2)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 4.5.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/30 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/30

---

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

2013/C 128/04

Nr pomocy: SA.35677 (12/XA)

Państwo członkowskie: Włochy

Region: PIEMONTE

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Iniziativa di monitoraggio e supporto del settore cunicolo per la prevenzione della mixomatosi in Piemonte. Importo Euro 80 000,00. Legge regionale 63/1978 — art.17 lett g).

Podstawa prawna:

| — | Legge regionale n. 63 del 12 ottobre 1978 |
| --- | --- |

—

Legge regionale n. 63 del 12 ottobre 1978

| — | D.G.R. n. 48-4872 del 31.10.2012 |
| --- | --- |

—

D.G.R. n. 48-4872 del 31.10.2012

| — | Determinazione n. 162 del 11.3.2013 |
| --- | --- |

—

Determinazione n. 162 del 11.3.2013

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : EUR 0,08 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 100,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 18.4.2013-31.12.2013

Cel pomocy: Choroby zwierząt (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: ROLNICTWO, LEŚNICTWO I RYBACTWO

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Regione Piemonte |
| --- |
| C.so Stati Uniti 21 10128 Torino |

Regione Piemonte

C.so Stati Uniti 21 10128 Torino

Adres internetowy: http://www.regione.piemonte.it/governo/bollettino/abbonati/2012/50/siste/00000005

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.36422 (13/XA)

Państwo członkowskie: Francja

Region: VENDEE

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: aides en faveur de la promotion de la qualité des produits agricoles vendéens

Podstawa prawna: Article L. 1511-5 et suivants du code général des collectivités territoriales

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : EUR 0,07 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 40,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 18.4.2013-31.12.2018

Cel pomocy: Produkcja produktów rolnych wysokiej jakości (art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: ROLNICTWO, LEŚNICTWO I RYBACTWO

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Conseil Général de la Vendée |
| --- |
| Direction Générale Adjointe de l’Environnement et de l’Aménagement |
| Service Agriculture et Pêche |
| 40 rue Maréchal Foch |
| 85923 LA ROCHE SUR YON Cedex 9 |

Conseil Général de la Vendée

Direction Générale Adjointe de l’Environnement et de l’Aménagement

Service Agriculture et Pêche

40 rue Maréchal Foch

85923 LA ROCHE SUR YON Cedex 9

Adres internetowy: http://vendee.fr/Media/Files/Territoire-Environnement/Agriculture/Programme-departemental-d-aide-a-la-promotion-des-produits-agricoles-vendeens-2012

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.36494 (13/XA)

Państwo członkowskie: Włochy

Region: TRENTO

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Interventi per la difesa passiva

Podstawa prawna: L.P. 4 del 28 marzo 2003«Sostegno dell’economia agricola, disciplina dell’agricoltura biologica e della contrassegnazione di prodotti geneticamente non modificati» art. 54.

Deliberazione della Giunta provinciale di Trento 519 del 22 marzo 2013, criteri attuativi dell’art. 54 della L.P.4/2003

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : EUR 5,90 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 80,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 30.4.2013-31.12.2013

Cel pomocy: Składki ubezpieczeniowe (art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: Działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Provincia Autonoma di Trento |
| --- |
| Dipartimento Agricoltura, Turismo, Commercio e Promozione |
| Servizio Agricoltura |
| Via G.B. Trener, 3 |
| 38100-TRENTO |

Provincia Autonoma di Trento

Dipartimento Agricoltura, Turismo, Commercio e Promozione

Servizio Agricoltura

Via G.B. Trener, 3

38100-TRENTO

Adres internetowy:

| | http://www.consiglio.provincia.tn.it/banche_dati/codice_provinciale/clex_ricerca_per_campi.it.asp |
| --- | --- |

http://www.consiglio.provincia.tn.it/banche_dati/codice_provinciale/clex_ricerca_per_campi.it.asp

| | http://www.delibere.provincia.tn.it/ricerca_delibere.asp |
| --- | --- |

http://www.delibere.provincia.tn.it/ricerca_delibere.asp

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.36501 (13/XA)

Państwo członkowskie: Włochy

Region: FRIULI-VENEZIA GIULIA

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Regolamento per la concessione di indennizzi a favore delle aziende agricole per le perdite causate dal cancro batterico dell'actinidia (Pseudomonas syringae pv. actinidiae)_ stanziamenti 2013

Podstawa prawna: Legge regionale 22/2002 «istituzione del fondo regionale per la gestione delle emergenze in agricoltura», articolo 1, comma 2.

Delibera di Giunta regionale n. 2456 del 12 dicembre 2011«Regolamento per la concessione di indennizzi a favore delle aziende agricole operanti nella Regione per le perdite causate dal cancro batterico dell'actinidia (pseudomonas syringae pv. actinidae) nell'ambito del programma dell'Ersa di prevenzione, controllo ed eradicazione della malattia. Approvazione»

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : EUR 0,15 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 100,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 18.4.2013-31.12.2013

Cel pomocy: Choroby roślin – epidemie szkodników (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Regione autonoma Friuli venezia Giulia |
| --- |
| Direzione centrale risorse rurali, agroalimentari e forestali |
| Servizio investimenti aziendali e sviluppo agricolo |
| Via Sabbadini, 31 |
| 33100 UDINE (I) |

Regione autonoma Friuli venezia Giulia

Direzione centrale risorse rurali, agroalimentari e forestali

Servizio investimenti aziendali e sviluppo agricolo

Via Sabbadini, 31

33100 UDINE (I)

Adres internetowy: http://www.regione.fvg.it/asp/delibere/layout2008_2.asp?pag=1&num=2456&tx_dataDel=&key=&uf=&btnCerca=vai

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.36508 (13/XA)

Państwo członkowskie: Francja

Region: BOURGOGNE

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Aides visant à indemniser les agriculteurs pour le préjudice subi du fait d'arrachages obligatoires de parcelles de vignes contaminées par la flavescence dorée, dans le cadre de la lutte obligatoire contre cet organisme nuisible à la santé des végétaux

Podstawa prawna:

| — | article L. 251-9 du code rural et de la pêche maritime |
| --- | --- |

—

article L. 251-9 du code rural et de la pêche maritime

| — | article L. 632-1 du code rural et de la pêche maritime |
| --- | --- |

—

article L. 632-1 du code rural et de la pêche maritime

| — | articles L. 1511-1 et suivants du code général des collectivités territoriales |
| --- | --- |

—

articles L. 1511-1 et suivants du code général des collectivités territoriales

| — | arrêté du 9 juillet 2003 relatif à la lutte contre la flavescence dorée de la vigne et contre son agent vecteur |
| --- | --- |

—

arrêté du 9 juillet 2003 relatif à la lutte contre la flavescence dorée de la vigne et contre son agent vecteur

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : EUR 0,49 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 100,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 16.4.2013-31.12.2014

Cel pomocy: Choroby zwierząt (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: ROLNICTWO, LEŚNICTWO I RYBACTWO

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| bureau interprofessionnel des vins de Bourgogne / ministère de l'agriculture et de l'agroalimentaire |
| --- |
| BIV de Bourgogne |
| 12 boulevard Bretonnière |
| BP 150 |
| 21204 BEAUNE Cedex |
| MAAF |
| DGAL |
| 251 rue de Vaugirard |
| 75732 Paris Cedex 15 |

bureau interprofessionnel des vins de Bourgogne / ministère de l'agriculture et de l'agroalimentaire

BIV de Bourgogne

12 boulevard Bretonnière

BP 150

21204 BEAUNE Cedex

MAAF

DGAL

251 rue de Vaugirard

75732 Paris Cedex 15

Adres internetowy: http://agriculture.gouv.fr/IMG/pdf/fiche_internet_flavescence_doree_cle012979.pdf

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.36528 (13/XA)

Państwo członkowskie: Niderlandy

Region: GRONINGEN, FRIESLAND, NOORD-HOLLAND

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Subsidieverordening Waddenfonds 2012

Podstawa prawna: Algemene Wet bestuursrecht

Provinciewet

Wet Gemeenschappelijke regelingen

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : EUR 5,00 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 90,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 1.5.2013-31.12.2013

Cel pomocy: Inwestycje w gospodarstwach rolnych (art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006), Produkcja produktów rolnych wysokiej jakości (art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006), Zachowanie tradycyjnych krajobrazów i budynków (art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Gemeenschappelijke Regeling Waddenfonds |
| --- |
| Huis voor de Wadden |
| Ruiterskwartier 121 A |
| 8911 BS Leeuwarden |

Gemeenschappelijke Regeling Waddenfonds

Huis voor de Wadden

Ruiterskwartier 121 A

8911 BS Leeuwarden

Adres internetowy: http://www.waddenfonds.nl/fileadmin/waddenfonds/inhd_wadfonds/Projecten/pdf/WF_AB_subs_ver_28mrt2013.pdf

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.36542 (13/XA)

Państwo członkowskie: Zjednoczone Królestwo

Region: SCOTLAND

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Sustainable Land Management Incentive Scheme for the Protection of Drinking Water Sources (Scotland) 2013

Podstawa prawna: This is a non-statutory service, participation in which is voluntary, aimed to ensure Scottish Water complies with its obligations under the Water (Scotland) Act 1980 and the Water Supply (Water Quality) Scotland Regulations 2001

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : GBP 3,00 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 100,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 22.4.2013-31.3.2015

Cel pomocy: Inwestycje w gospodarstwach rolnych (art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006), Wsparcie techniczne (art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Scottish Water |
| --- |
| Castle House |
| Dunfermline |
| KY11 8GG |

Scottish Water

Castle House

Dunfermline

KY11 8GG

Adres internetowy: http://www.scottishwater.co.uk/protectdwsources

Inne informacje: —

Nr pomocy: SA.36549 (13/XA)

Państwo członkowskie: Estonia

Region: —

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Ohtliku taimekahjustaja tõrjeabinõude toetus

Podstawa prawna:

| 1) | Põllumajandusministri 26.5.2011 määrus nr 45: „Ohtliku taimekahjustaja tõrjeabinõude rakendamise toetuse saamiseks esitatavad nõuded ning toetuse taotluse esitamise ja taotluse menetlemise kord” |
| --- | --- |

1)

Põllumajandusministri 26.5.2011 määrus nr 45: „Ohtliku taimekahjustaja tõrjeabinõude rakendamise toetuse saamiseks esitatavad nõuded ning toetuse taotluse esitamise ja taotluse menetlemise kord”

| 2) | Maaelu ja põllumajandusturu korraldamise seadus, § 7 lg 1 p 7. |
| --- | --- |

2)

Maaelu ja põllumajandusturu korraldamise seadus, § 7 lg 1 p 7.

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy : EUR 0,66 (w mln)

Maksymalna intensywność pomocy: 100,00 %

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 2.5.2013-31.12.2013

Cel pomocy: Choroby roślin – epidemie szkodników (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006)

Sektor(-y) gospodarki: Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet |
| --- |
| Narva mnt 3, Tartu 51009, Eesti. |

Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet

Narva mnt 3, Tartu 51009, Eesti.

Adres internetowy: http://www.agri.ee/siseriiklikud-toetused/

Inne informacje: —

---

| 4.5.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/34 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/34

---

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 128/05

| Numer środka pomocy państwa | SA.35921 (12/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | OOST-VLAANDEREN
  Obszary nieobjęte pomocą |
| Organ przyznający pomoc | Provincie Oost-Vlaanderen |
| Gouvernemenstraat 1 |
| 9000 Gent |
| http://www.oost-vlaanderen.be |

Numer środka pomocy państwa

SA.35921 (12/X)

Państwo członkowskie

Belgia

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

OOST-VLAANDEREN

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Provincie Oost-Vlaanderen

Gouvernemenstraat 1

9000 Gent

http://www.oost-vlaanderen.be

Nazwa środka pomocy

Subsidie aan het Proefcentrum voor Sierteelt

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Besluit van de deputatie betreffende investeringstoelage/werkingstoelage aan het Proefcentrum voor Sierteelt

Rodzaj środka pomocy

pomoc ad hoc

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Data przyznania pomocy

Od 31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

ROLNICTWO, LEŚNICTWO I RYBACTWO

Rodzaj beneficjenta

MŚP – Proefcentrum voor Sierteelt

Całkowita kwota pomocy ad hoc przyznanej przedsiębiorstwu

EUR 0,61 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

EUR 0,61 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorach rolnictwa i rybołówstwa (art. 34)

100 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.oost-vlaanderen.be/public/economie_landbouw/landbouw/subsidies/steunmelding/index.cfm

| Numer środka pomocy państwa | SA.35922 (12/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | OOST-VLAANDEREN
  Obszary nieobjęte pomocą |
| Organ przyznający pomoc | Provincie Oost-Vlaanderen |
| Gouvernementstraat 1 |
| 90000 Gent |
| http://www.oost-vlaanderen.be |

Numer środka pomocy państwa

SA.35922 (12/X)

Państwo członkowskie

Belgia

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

OOST-VLAANDEREN

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Provincie Oost-Vlaanderen

Gouvernementstraat 1

90000 Gent

http://www.oost-vlaanderen.be

Nazwa środka pomocy

Subsidie aan het Interprovinciaal Proefcentrum voor de Aardappelteelt

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Besluit van de Deputatie betreffende werkingstoelage aan het Interprovinciaal Proefcentrum voor de Aardappelteelt

Rodzaj środka pomocy

pomoc ad hoc

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Data przyznania pomocy

Od 31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

ROLNICTWO, LEŚNICTWO I RYBACTWO

Rodzaj beneficjenta

MŚP – Interprovinciaal Proefcentrum voor de Aardappelteelt vzw

Całkowita kwota pomocy ad hoc przyznanej przedsiębiorstwu

EUR 0,18 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

EUR 0,18 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorach rolnictwa i rybołówstwa (art. 34)

100 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.oost-vlaanderen.be/public/economie_landbouw/landbouw/subsidies/steunmelding/index.cfm

| Numer środka pomocy państwa | SA.35924 (12/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | OOST-VLAANDEREN
  Obszary nieobjęte pomocą |
| Organ przyznający pomoc | Provincie Oost-Vlaanderen |
| Gouvernemenstraat 1 |
| 9000 Gent |
| http:\www.oost-vlaanderen.be |

Numer środka pomocy państwa

SA.35924 (12/X)

Państwo członkowskie

Belgia

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

OOST-VLAANDEREN

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Provincie Oost-Vlaanderen

Gouvernemenstraat 1

9000 Gent

http:\www.oost-vlaanderen.be

Nazwa środka pomocy

Investeringtoelage aan het Provinciaal Proefcentrum voor de Groenteteelt

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Besluit van de deputatie betreffende Investeringtoelage aan het Provinciaal Proefcentrum voor de Groenteteelt

Rodzaj środka pomocy

pomoc ad hoc

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Data przyznania pomocy

Od 31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

ROLNICTWO, LEŚNICTWO I RYBACTWO

Rodzaj beneficjenta

MŚP – Provinciaal Proefcentrum voor de groenteteelt vzw

Całkowita kwota pomocy ad hoc przyznanej przedsiębiorstwu

EUR 0,10 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

EUR 0,10 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorach rolnictwa i rybołówstwa (art. 34)

100 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.oost-vlaanderen.be/public/economie_landbouw/landbouw/subsidies/steunmelding/index.cfm

| Numer środka pomocy państwa | SA.35935 (12/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Zjednoczone Królestwo |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | EAST MIDLANDS, WEST MIDLANDS, EASTERN, LONDON, SOUTH EAST, SOUTH WEST, WALES, SCOTLAND, NORTH EAST, NORTH WEST, YORKSHIRE AND THE HUMBER
  Obszary mieszane |
| Organ przyznający pomoc | Department for Work and Pensions |
| Caxton House |
| 6-12 Tothill Street |
| London |
| SW1H 9NA |
| www.dwp.gov.uk |

Numer środka pomocy państwa

SA.35935 (12/X)

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

EAST MIDLANDS, WEST MIDLANDS, EASTERN, LONDON, SOUTH EAST, SOUTH WEST, WALES, SCOTLAND, NORTH EAST, NORTH WEST, YORKSHIRE AND THE HUMBER

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

Department for Work and Pensions

Caxton House

6-12 Tothill Street

London

SW1H 9NA

www.dwp.gov.uk

Nazwa środka pomocy

Transitional time limited wage subsidy for ex-Remploy disabled employees scheme

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Employment and Training Act 1973

http://www.legislation.gov.uk/ukpga/1973/50/contents

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

1.12.2012-30.9.2016

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP,duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

GBP 0,90 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

GBP 0,90 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych (art. 41)

75 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.legislation.gov.uk/ukpga/1973/50/contents

| Numer środka pomocy państwa | SA.35936 (12/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Zjednoczone Królestwo |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | LONDON
  Obszary nieobjęte pomocą |
| Organ przyznający pomoc | Big Lottery Fund |
| 1 Plough Place |
| London EC4A 1DE |
| www.biglotteryfund.org.uk |

Numer środka pomocy państwa

SA.35936 (12/X)

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

LONDON

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Big Lottery Fund

1 Plough Place

London EC4A 1DE

www.biglotteryfund.org.uk

Nazwa środka pomocy

Next Steps BIG Lottery Fund Grant to Addaction

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

National Lottery Act (2006)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

30.11.2012-31.5.2014

Sektor(-y) gospodarki

Postała pomoc społeczna bez zakwaterowania, gdzie indziej niesklasyfikowana

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

GBP 0,11 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

GBP 0,11 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Badania przemysłowe (art. 31 ust. 2 lit. b))

50 %

20 %

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.biglotteryfund.org.uk/nsaddaction

document at this URL

| Numer środka pomocy państwa | SA.35990 (12/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | VLAAMS BRABANT
  Obszary nieobjęte pomocą |
| Organ przyznający pomoc | Provincie Vlaams-Brabant |
| Provincieplein 1 |
| 3010 Leuven |
| www.vlaamsbrabant.be |

Numer środka pomocy państwa

SA.35990 (12/X)

Państwo członkowskie

Belgia

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

VLAAMS BRABANT

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Provincie Vlaams-Brabant

Provincieplein 1

3010 Leuven

www.vlaamsbrabant.be

Nazwa środka pomocy

Subsidie voor het project „duurzame aanpak van geuremissies”.

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

| — | provinciedecreet, vnl. artikel 154 t.e.m. 158 |
| --- | --- |

—

provinciedecreet, vnl. artikel 154 t.e.m. 158

| — | wet van 14 november 1983 betreffende het reglement van de modaliteiten inzake de toekenning van subsidies en de controle op het gebruik ervan; |
| --- | --- |

—

wet van 14 november 1983 betreffende het reglement van de modaliteiten inzake de toekenning van subsidies en de controle op het gebruik ervan;

| — | KB van 2 juni 1999 betreffende de algemene regeling van de provincieboekhouding en vnl. het artikel 54, 5°-b; |
| --- | --- |

—

KB van 2 juni 1999 betreffende de algemene regeling van de provincieboekhouding en vnl. het artikel 54, 5°-b;

| — | provinciaal reglement van 18 februari 1997 betreffende subsidiëring en toestaan van reservevorming door subsidietrekkers; |
| --- | --- |

—

provinciaal reglement van 18 februari 1997 betreffende subsidiëring en toestaan van reservevorming door subsidietrekkers;

| — | art. 623/0210-6401 van het provinciaal budget 2013. |
| --- | --- |

—

art. 623/0210-6401 van het provinciaal budget 2013.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

1.4.2013-31.3.2014

Sektor(-y) gospodarki

ROLNICTWO, LEŚNICTWO I RYBACTWO

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

EUR 0,03 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

EUR 0,03 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorach rolnictwa i rybołówstwa (art. 34)

100 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

https://docs.google.com/file/d/0B_wjQwsc3gUhVlVrTXQ2c3pmcUk/edit?usp=sharing&pli=1

| Numer środka pomocy państwa | SA.36095 (13/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | ITALIA
  Obszary mieszane |
| Organ przyznający pomoc | Regione Toscana |
| Regione Toscana, via di Novoli 26, 50127 Firenze |
| www.regione.toscana.it |

Numer środka pomocy państwa

SA.36095 (13/X)

Państwo członkowskie

Włochy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

ITALIA

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

Regione Toscana

Regione Toscana, via di Novoli 26, 50127 Firenze

www.regione.toscana.it

Nazwa środka pomocy

Bando 2012 — RICERCA ED INNOVAZIONE IN CAMPO AMBIENTALE -contributi alle università, enti ed istituti di ricerca di diritto pubblico, enti pubblici, organismi di ricerca di diritto privato senza scopo di lucro.

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

L.R. 14/2007

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

9.1.2013-31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

DZIAŁALNOŚĆ PROFESJONALNA, NAUKOWA I TECHNICZNA

Rodzaj beneficjenta

MŚP,duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

EUR 0,10 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

EUR 0,10 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Eksperymentalne prace rozwojowe (art. 31 ust. 2 lit. c))

25 %

0 %

Badania podstawowe (art. 31 ust. 2 lit. a))

70 %

—

Badania przemysłowe (art. 31 ust. 2 lit. b))

50 %

0 %

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

| | http://web.rete.toscana.it/attinew/
  ricercare il testo del Decreto |
| --- | --- |

http://web.rete.toscana.it/attinew/

ricercare il testo del Decreto

| | http://www.regione.toscana.it/burt
  Nella sezione consultazione, ricercare il BURT del 9 gennaio 2013, Parte III n. 2 |
| --- | --- |

http://www.regione.toscana.it/burt

Nella sezione consultazione, ricercare il BURT del 9 gennaio 2013, Parte III n. 2

| | http://www.regione.toscana.it/enti-e-associazioni/bandi/bandi-ambiente-e-territorio
  Cliccare alla voce «Bando 2012 - ricerca ed innovazione in campo ambientale» |
| --- | --- |

http://www.regione.toscana.it/enti-e-associazioni/bandi/bandi-ambiente-e-territorio

Cliccare alla voce «Bando 2012 - ricerca ed innovazione in campo ambientale»

| Numer środka pomocy państwa | SA.36096 (13/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | AZ: 612-40306-BY/0007 |
| Nazwa regionu (NUTS) | BAYERN
  Artykuł 107 ust. 3 lit. c) |
| Organ przyznający pomoc | Ämter für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten
  Fachzentren an den Ämtern für Ernährung, Landwirtschaft und Fosten (Weilheim, Abensberg, Weiden und Kulmbach)
  http://www.aelf-wm.bayern.de/
  http://www.aelf-ab.bayern.de/
  http://www.aelf-we.bayern.de
  http/www.aelf-ku.bayern.de/ |
| Nazwa środka pomocy | Bayern: Einzelbetiebliche Investitionsförderung; Verarbeitung und Vermarktung von Anhang I-Produkten |
| Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego) | — | Richtlinie zur Einzelbetrieblichen Investitionsförderung; |

Numer środka pomocy państwa

SA.36096 (13/X)

Państwo członkowskie

Niemcy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

AZ: 612-40306-BY/0007

Nazwa regionu (NUTS)

BAYERN

Artykuł 107 ust. 3 lit. c)

Organ przyznający pomoc

Ämter für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten

Fachzentren an den Ämtern für Ernährung, Landwirtschaft und Fosten (Weilheim, Abensberg, Weiden und Kulmbach)

http://www.aelf-wm.bayern.de/

http://www.aelf-ab.bayern.de/

http://www.aelf-we.bayern.de

http/www.aelf-ku.bayern.de/

Nazwa środka pomocy

Bayern: Einzelbetiebliche Investitionsförderung; Verarbeitung und Vermarktung von Anhang I-Produkten

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

—

Richtlinie zur Einzelbetrieblichen Investitionsförderung;

| — | Art. 23 und 44 BayHO sowie die entsprechenden Verwaltungsvorschriften |
| --- | --- |

—

Art. 23 und 44 BayHO sowie die entsprechenden Verwaltungsvorschriften

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Modification X 324/2010

Czas trwania pomocy

1.1.2013-30.6.2014

Sektor(-y) gospodarki

Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

EUR 1,00 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

EUR 1,00 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla MŚP (art. 15)

25 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.stmelf.bayern.de/mam/cms01/agrarpolitik/dateien/rili_stmelf_eif.pdf

| Numer środka pomocy państwa | SA.36099 (13/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Finlandia |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | — |
| Organ przyznający pomoc | Verohallinto |
| PL 325, 00052 VERO |
| www.vero.fi |

Numer środka pomocy państwa

SA.36099 (13/X)

Państwo członkowskie

Finlandia

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

—

Organ przyznający pomoc

Verohallinto

PL 325, 00052 VERO

www.vero.fi

Nazwa środka pomocy

Laki tutkimus- ja kehittämistoiminnan lisävähennyksestä vuosina 2013—2015

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Säädöskokoelma 992/2012

Laki tutkimus- ja kehittämistoiminnan lisävähennyksestä vuosina 2013—2015

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

1.1.2013-31.12.2015

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP,duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

EUR 190,00 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

EUR 190,00 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Inny rodzaj ulgi podatkowej

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Eksperymentalne prace rozwojowe (art. 31 ust. 2 lit. c))

25 %

0 %

Badania podstawowe (art. 31 ust. 2 lit. a))

25 %

—

Badania przemysłowe (art. 31 ust. 2 lit. b))

25 %

0 %

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.finlex.fi/fi/laki/alkup/2012/20120992

| Numer środka pomocy państwa | SA.36120 (13/X) |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Dania |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | 13-0011523 |
| Nazwa regionu (NUTS) | — |
| Organ przyznający pomoc | Skatteministeriet |
| Nicolai Eigtveds Gade 28 |
| DK-1402 København K |
| www.skm.dk |

Numer środka pomocy państwa

SA.36120 (13/X)

Państwo członkowskie

Dania

Numer referencyjny państwa członkowskiego

13-0011523

Nazwa regionu (NUTS)

—

Organ przyznający pomoc

Skatteministeriet

Nicolai Eigtveds Gade 28

DK-1402 København K

www.skm.dk

Nazwa środka pomocy

Bundfradrag i svovlafgiften

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Lov om ændring af lov om afgift af svovl (Bundfradrag i svovlafgiften)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

1.1.2013-31.12.2020

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

DKK 8,50 (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

DKK 8,50 (w mln)

Instrument pomocy (art. 5)

Inny rodzaj ulgi podatkowej

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP –w %

Pomoc na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych (art. 25)

8 500 000 DKK

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

| | http://LOV nr 1256 af 18/12/2012 |
| --- | --- |

http://LOV nr 1256 af 18/12/2012

| | https://www.lovtidende.dk/Forms/L0700.aspx?s31=10&s19=1256&s20=2012 |
| --- | --- |

https://www.lovtidende.dk/Forms/L0700.aspx?s31=10&s19=1256&s20=2012

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 4.5.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/43 |
| --- | --- | --- | --- |

4.5.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/43

---

POMOC PAŃSTWA – NIEMCY

Pomoc państwa SA.34045 (2012/C) (ex 2012/NN) – Zwolnienie dużych odbiorców energii elektrycznej z opłat za użytkowanie sieci (§ 19 StromNEV)

Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 128/06

Pismem z dnia 06.03.2013, zamieszczonym w autentycznej wersji językowej na stronach następujących po niniejszym streszczeniu, Komisja powiadomiła Federalną Republikę Niemiec o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczącego wyżej wspomnianego środka pomocy.

Zainteresowane strony mogą zgłaszać uwagi na temat środka pomocy, w odniesieniu do którego Komisja wszczyna postępowanie, w terminie jednego miesiąca od daty publikacji niniejszego streszczenia i następującego po nim pisma. Uwagi należy kierować do Kancelarii ds. Pomocy Państwa w Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej na następujący adres lub numer faksu:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Directorate for State Aid |
| State Aid Greffe |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |
| Faks: (0032) 2-296.12.42 |

European Commission

Directorate-General for Competition

Directorate for State Aid

State Aid Greffe

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Faks: (0032) 2-296.12.42

Otrzymane uwagi zostaną przekazane Republice Federalnej Niemiec. Zainteresowane strony zgłaszające uwagi mogą wystąpić z odpowiednio uzasadnionym pisemnym wnioskiem o objęcie ich tożsamości klauzulą poufności.

STRESZCZENIE

1.   PROCEDURA

Na przełomie 2011/2012 r. do Komisji wpłynęły skargi od stowarzyszeń konsumenckich, przedsiębiorstw i obywateli dotyczące niemieckiego rozporządzenia w sprawie opłat za użytkowanie sieci elektroenergetycznych (niem. Stromnetzentgeltverordnung, zwanego dalej „rozporządzeniem StromNEV”), w którym stwierdza się, że zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci elektroenergetycznych przyznane dużym odbiorcom energii elektrycznej stanowi pomoc państwa niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem. Skargi zostały przekazane Niemcom z prośbą o dostarczenie informacji. Niemcy udzieliły odpowiedzi w dniu 29 czerwca 2012 r.

2.   OPIS ŚRODKA

Po wprowadzeniu poprawki, która weszła w życie dnia 4 sierpnia 2011 r., § 19 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia StromNEV stanowi, że odbiorcy końcowi są zwolnieni z opłat za użytkowanie sieci elektroenergetycznych w przypadku, gdy zużycie energii wynosi zarówno 7 000 godzin korzystania z energii oraz 10 gigawatogodzin energii. Lukę finansową powstałą wskutek zwolnienia przyznanego operatorom sieci oszacowano na kwotę 300 mln EUR w 2012 r.

Paragraf 19 ust. 2 rozporządzenia StromNEV nakłada na operatorów systemów przesyłowych obowiązek kompensowania operatorom systemów dystrybucyjnych straty w przychodach powstałej w wyniku takiego zwolnienia. Operatorzy systemów przesyłowych są ponadto zobowiązani do wyrównywania sumy swoich płatności na rzecz operatorów systemów dystrybucyjnych i własnych strat między sobą. Paragraf 19 ust. 2 rozporządzenia StromNEV przewiduje również, że § 20 tego rozporządzenia stosuje się analogicznie. Paragraf 20 stanowi, że operatorzy sieci energii elektrycznej muszą wykazać, przed opublikowaniem swoich opłat za użytkowanie sieci elektroenergetycznych, że przychody z tytułu takich opłat wystarczą na pokrycie zakładanych kosztów.

Dnia 14 grudnia 2011 r. Federalna Agencja ds. Sieci Elektroenergetycznych, Gazowniczych, Telekomunikacyjnych, Pocztowych i Kolejowych (BNetzA) uchwaliła decyzję nakładającą na operatorów systemów dystrybucyjnych obowiązek pobierania od odbiorców energii elektrycznej dopłaty zwanej „dopłatą z § 19”. Operatorzy systemów dystrybucyjnych muszą przekazywać wpływy z takiej dopłaty operatorom systemów przesyłowych. Dopłata ma na celu zrekompensowanie operatorom systemów przesyłowych straty przychodów oraz kosztów poniesionych w związku ze wspomnianym zwolnieniem z opłat oraz z obowiązkiem rekompensaty na rzecz operatorów systemów dystrybucyjnych.

Każdego roku operatorzy systemów przesyłowych muszą obliczać kwotę dopłaty z § 19 za kilowatogodzinę na podstawie prognozowanych strat finansowych z tytułu zwolnienia oraz w oparciu o prognozowane zużycie energii elektrycznej. Ponadto każdego roku x+1 operatorzy systemów przesyłowych będą musieli zweryfikować realne potrzeby finansowe za poprzedni rok x. Gdyby wpływy z tytułu dopłaty z § 19 przekroczyły faktycznie wymaganą kwotę lub nie wystarczyły na zrekompensowanie operatorom systemów przesyłowych strat przychodów w wyniku zwolnienia i rekompensaty na rzecz operatorów systemów dystrybucyjnych, dopłata w roku x+2 zostanie odpowiednio dostosowana.

Aby zachęcić operatorów sieci do bardziej wydajnego zarządzania siecią, Niemcy ustanowiły system, w ramach którego BNetzA ustala na okres pięciu lat maksymalne poziomy przychodów, które operatorzy sieci mają prawo uzyskać od użytkowników sieci. By móc ustalić taki maksymalny poziom przychodów operatorzy systemu sieci mają obowiązek przekazywać BNetzA różne dane księgowe (w tym dane dotyczące kosztów i przychodów). Różnice między maksymalnym poziomem przychodów a faktycznie uzyskanymi przychodami są księgowane na specjalnym rachunku do regulowania kwot (niem. Regulierungskonto) prowadzonym przez BNetzA. Jeśli różnica osiągnie określone poziomy, opłaty za użytkowanie sieci elektroenergetycznych należy odpowiednio dostosować.

W decyzji z dnia 14 grudnia 2011 r. BNetzA podkreśliła, że strata finansowa wynikająca ze zwolnienia w 2011 r. zostanie pokryta za pośrednictwem rachunku Regulierungskonto.

3.   OCENA ŚRODKA

Zwalniając dużych odbiorców energii elektrycznej z opłat za użytkowanie sieci, państwo zwolniło ich z obowiązku regulowania opłaty, którą powinni w normalnych warunkach ponosić, i tym samym przyznało im wybiórczą korzyść. Duzi odbiorcy energii elektrycznej działają w sektorach gospodarki, które konkurują z przedsiębiorstwami z innych państw członkowskich. Takie zwolnienie może zatem wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócić konkurencję.

Powołując się na wyrok PreussenElektra (C-379/98, PreussenElektra/Schleswag, [2001] Zb. Orz. I-2099), władze niemieckie twierdzą, że zwolnienie nie stanowi pomocy państwa, ponieważ będzie ono finansowane wyłącznie ze środków prywatnych. Podkreślają, że taka pomoc będzie finansowana w formie zaliczek przez operatorów sieci, że dopłata z § 19 jest obliczana przez operatorów systemów przesyłowych, do których będzie należeć decyzja, co zrobić z taką dopłatą. Władze niemieckie dodają, że państwo nie monitoruje pobierania dopłaty z § 19 i dlatego nie ma kontroli nad wpływami z tytułu takiej dopłaty.

Komisja uważa jednak, że taki system znacznie różni się od tego opisanego w sprawie PreussenElektra: w odróżnieniu od sytuacji przedstawionej w sprawie PreussenElektra, państwo nakłada dopłatę z § 19, aby finansować zwolnienie z opłaty i uwolnić operatorów sieci od obciążenia finansowego wynikającego z takiego zwolnienia.

Ponadto, mając na uwadze sprawę Steinike (sprawa nr 76/78 Steinike & Weinlig przeciwko Niemcom [1977] Rec. s. 595) oraz orzeczenia w sprawie Essent (sprawa C-206/06 Essent [2008] Zb.Orz. s. I-5497), Komisja uważa, że dopłata z § 19 zarządzana przez operatora systemu przesyłowego stanowi zasoby państwa oraz że zwolnienie, które dopłata z § 19 ma finansować, stanowi pomoc państwa. Podobnie jak w sprawie Essent państwo wyznaczyło przedsiębiorstwo do zarządzania nałożoną przez siebie dopłatą. Wyznaczono de facto czterech operatorów systemu przesyłowego do zarządzania przepływami finansowymi związanymi ze zwolnieniem oraz dopłatą z § 19. Ich zadaniem jest obliczenie wielkości dopłaty z § 19 na podstawie metodologii ustanowionej przez BNetzA oraz podanie jej do wiadomości publicznej. Poza tym odpowiadają oni za pobieranie dopłaty z § 19 od operatorów systemów dystrybucyjnych i wypłacanie im rekompensaty, wyrównywanie kwot między sobą, wypłacanie rekompensaty między sobą oraz korygowanie dopłaty z § 19, gdy wpływy nie pokrywają realnej straty przychodów wynikającej ze zwolnienia. Podobnie jak w sprawie Essent, państwo ustanowiło zasady regulujące korzystanie z dopłaty oraz jej przeznaczenie. Ustaliło w szczególności, jak należy postępować z dowolną dopłatą pobieraną w wysokości przekraczającej kwotę konieczną do sfinansowania korzyści. Operatorzy systemów przepływowych mogą zatem swobodnie ustalać wysokość dopłaty z § 19 oraz decydować, na co ją przeznaczyć. Komisja zauważa ponadto, że funkcjonują już mechanizmy kontrolne (Regulierungskonto), które pozwalają państwu monitorować przepływy pieniężne.

Biorąc pod uwagę powyższe aspekty, Komisja na tym etapie stoi na stanowisku, iż zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci przyznane dużym odbiorcom energii elektrycznej stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE począwszy od 2012 r. (tj. od wejścia w życie decyzji BNetzA z dnia 14 grudnia 2011 r.).

Komisja uważa ponadto, że nie można wykluczyć, że nawet przed przyjęciem przez BNetzA decyzji z dnia 14 grudnia 2011 r. zwolnienie było finansowane z zasobów państwa. Zakładając, że Komisja trafnie interpretuje § 20 rozporządzenia StromNEV, wydaje się, że zawarte w § 19 ust. 2 rozporządzenia stwierdzenie, że § 20 tego rozporządzenia stosuje się analogicznie, państwo de facto nałożyło na operatorów sieci obowiązek uwzględnienia dodatkowych kosztów wynikających z § 19 ust. 2 rozporządzenia StromNEV w opłacie za użytkowanie i tym samym nałożyło na odbiorców energii elektrycznej dodatkową opłatę. W związku z powyższym Komisja jest zdania, że nawet przed przyjęciem przez BNetzA decyzji z dnia 14 grudnia 2011 r. § 19 ust. 2 rozporządzenia StromNEV przewidywał system finansowania zwolnienia, który był bardzo zbliżony do systemu funkcjonującego od czasu przyjęcia przez BNetzA decyzji z dnia 14 grudnia 2011 r. Tak przynajmniej wynika z informacji przekazanych przez Niemcy. Na tej podstawie wydaje się, że z powodów wspomnianych powyżej w związku z dopłatą z § 19, § 19 ust. 2 rozporządzenia StromNEV oznacza pomoc państwa istniejącą zanim jeszcze przyjęta została decyzja w dniu 14 grudnia 2011 r.

Komisja uważa jednak, że przed wyciągnięciem ostatecznego wniosku w tej sprawie konieczne są dodatkowe informacje, przede wszystkim o tym, co dokładnie oznacza odniesienie do §20 rozporządzenia StromNEV, a także co zrobiliby operatorzy systemu przepływowego, gdyby BNetzA nie nałożyła dopłaty z § 19. Konieczne są również informacje na temat sposobu rozliczania wynikającego ze zwolnienia w 2011 r. ciężaru finansowego za pomocą rachunku Regulierungskonto zgodnie z decyzją BNetzA z dnia 14 grudnia 2011 r.

Biorąc pod uwagę wniosek, że zwolnienie przyznane dużym odbiorcom energii elektrycznej stanowi pomoc państwa, Komisja przeanalizowała ewentualną zgodność takiego środka z przepisami o pomocy państwa. Niemcy wyjaśniły, że zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci jest uzasadnione na podstawie stabilizującego wpływu, jaki duzi użytkownicy energii elektrycznej mają na sieć. Nie przedstawiono jednak dowodów na istnienie takiego stabilizującego wpływu. Ponadto Niemcy nie wyjaśniły, na jakiej podstawie można by uwzględnić taki element przy analizie zgodności zwolnienia. Jako że nie przedstawiono żadnych nowych elementów uzasadniających zwolnienie oraz z uwagi na to, że zwolnienie wydaje się równoznaczne z pomocą operacyjną, Komisja ma na obecnym etapie wątpliwości co do zgodności zwolnienia z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 Komisja postanowiła zatem o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego i zwróciła się do Niemiec o zgłoszenie uwag, a także o przedstawienie dodatkowych informacji.

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 można wystąpić do beneficjenta o zwrot wszelkiej bezprawnie przyznanej pomocy.

TEKST PISMA

„die Kommission teilt der Regierung der Bundesrepublik Deutschland mit, dass sie nach Prüfung der von der Bundesregierung übermittelten Angaben zu der vorgenannten Maßnahme beschlossen hat, das Verfahren nach Artikel 108 Absatz 2 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union zu eröffnen.

1.   VERFAHREN

| (1) | Am 28. November 2011 ging der Kommission eine Beschwerde des Bundes der Energieverbraucher zu, der nach eigenen Angaben kleine und mittlere Unternehmen und private Stromverbraucher vertritt. Die Beschwerde wurde unter der Nummer SA.34045 registriert. Nach Ansicht des Beschwerdeführers stellt die stromintensiven Unternehmen seit 2011 gewährte Netzentgeltbefreiung eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe dar. |
| --- | --- |

(1)

Am 28. November 2011 ging der Kommission eine Beschwerde des Bundes der Energieverbraucher zu, der nach eigenen Angaben kleine und mittlere Unternehmen und private Stromverbraucher vertritt. Die Beschwerde wurde unter der Nummer SA.34045 registriert. Nach Ansicht des Beschwerdeführers stellt die stromintensiven Unternehmen seit 2011 gewährte Netzentgeltbefreiung eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe dar.

| (2) | Am 8. Dezember 2011 erhielt die Kommission eine Beschwerde der Stadtwerke Hameln, eines lokalen Unternehmens, das die Stadt Hameln mit Strom, Gas und Trinkwasser versorgt. Auch dieser Beschwerdeführer vertritt die Auffassung, dass die seit 2011 geltende Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe darstellt. Die Beschwerde wurde ebenfalls in die Akte SA.34045 aufgenommen. |
| --- | --- |

(2)

Am 8. Dezember 2011 erhielt die Kommission eine Beschwerde der Stadtwerke Hameln, eines lokalen Unternehmens, das die Stadt Hameln mit Strom, Gas und Trinkwasser versorgt. Auch dieser Beschwerdeführer vertritt die Auffassung, dass die seit 2011 geltende Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen eine rechtswidrige und mit dem Binnenmarkt unvereinbare staatliche Beihilfe darstellt. Die Beschwerde wurde ebenfalls in die Akte SA.34045 aufgenommen.

| (3) | Seit Dezember 2011 hat die Kommission mehrfach Schreiben von Bürgern erhalten, die sich über die Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen beschwerten. Auch diese Schreiben wurden der Akte hinzugefügt. |
| --- | --- |

(3)

Seit Dezember 2011 hat die Kommission mehrfach Schreiben von Bürgern erhalten, die sich über die Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen beschwerten. Auch diese Schreiben wurden der Akte hinzugefügt.

| (4) | Am 10. Mai 2012 leitete die Kommission die in den Erwägungsgründen (1) und (2) dieses Beschlusses genannten Beschwerden mit der Bitte um Stellungnahme an Deutschland weiter. Zudem übersandte sie Deutschland ein Auskunftsersuchen. Deutschland antwortete am 29. Juni 2012. |
| --- | --- |

(4)

Am 10. Mai 2012 leitete die Kommission die in den Erwägungsgründen (1) und (2) dieses Beschlusses genannten Beschwerden mit der Bitte um Stellungnahme an Deutschland weiter. Zudem übersandte sie Deutschland ein Auskunftsersuchen. Deutschland antwortete am 29. Juni 2012.

2.   BESCHREIBUNG DER MASSNAHME

2.1.   Netzentgelte in Deutschland

| (5) | In Deutschland werden die Netzentgelte von den Netzbetreibern festgesetzt. Sie bedürfen jedoch der Genehmigung der Aufsichtsbehörde, der Bundesnetzagentur (im Folgenden „BNetzA“). |
| --- | --- |

(5)

In Deutschland werden die Netzentgelte von den Netzbetreibern festgesetzt. Sie bedürfen jedoch der Genehmigung der Aufsichtsbehörde, der Bundesnetzagentur (im Folgenden „BNetzA“).

| (6) | In der Stromnetzentgeltverordnung (im Folgenden „StromNEV“) sind die Grundsätze für die Festsetzung der Netzentgelte (§ 16 f. StromNEV) festgelegt:






  — | Die Netzentgelte müssen kostenorientiert sein (Verursachungsgerechtigkeit). |
| --- | --- | --- |

(6)

In der Stromnetzentgeltverordnung (im Folgenden „StromNEV“) sind die Grundsätze für die Festsetzung der Netzentgelte (§ 16 f. StromNEV) festgelegt:

—

Die Netzentgelte müssen kostenorientiert sein (Verursachungsgerechtigkeit).

| — | Die Netzentgelte richten sich nach der Anschlussebene, nicht aber nach der räumlichen Entfernung zwischen dem Ort der Einspeisung elektrischer Energie und dem Ort der Entnahme. |
| --- | --- |

—

Die Netzentgelte richten sich nach der Anschlussebene, nicht aber nach der räumlichen Entfernung zwischen dem Ort der Einspeisung elektrischer Energie und dem Ort der Entnahme.

| — | Das Netzentgelt besteht aus zwei Komponenten: Die erste ist von der Höchstleistung und die zweite vom Energieverbrauch abhängig. Die erste Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Jahresleistungspreis und der Jahreshöchstleistung in Kilowatt der jeweiligen Entnahme im Abrechnungsjahr. Die zweite Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Arbeitspreis und der im Abrechnungsjahr jeweils entnommenen elektrischen Arbeit in Kilowattstunden. |
| --- | --- |

—

Das Netzentgelt besteht aus zwei Komponenten: Die erste ist von der Höchstleistung und die zweite vom Energieverbrauch abhängig. Die erste Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Jahresleistungspreis und der Jahreshöchstleistung in Kilowatt der jeweiligen Entnahme im Abrechnungsjahr. Die zweite Komponente ist das Produkt aus dem jeweiligen Arbeitspreis und der im Abrechnungsjahr jeweils entnommenen elektrischen Arbeit in Kilowattstunden.

| — | Angesichts des Grundsatzes, dass Netzentgelte kostenorientiert sein müssen, sind sie nach § 16 Absatz 2 StromNEV auf der Grundlage eines Gleichzeitigkeitsgrads zu berechnen. Im Einklang mit dem Gleichzeitigkeitsgrundsatz werden Netzentgelte mit einem Faktor zwischen 0 und 1 multipliziert. Dieser Gleichzeitigkeitsgrad ist ein Maßstab für den Beitrag eines Verbrauchers zur Höchstleistung. Ein Gleichzeitigkeitsgrad von 0,6 bedeutet zum Beispiel, dass auf den betreffenden Verbraucher zum Zeitpunkt der Messung der Höchstleistung des Netzes lediglich 60 Prozent der Jahreshöchstlast seiner Netzentnahme im Abrechnungsjahr entfielen. Der Verbraucher muss daher nur 60 Prozent der Höchstleistung bezahlen. |
| --- | --- |

—

Angesichts des Grundsatzes, dass Netzentgelte kostenorientiert sein müssen, sind sie nach § 16 Absatz 2 StromNEV auf der Grundlage eines Gleichzeitigkeitsgrads zu berechnen. Im Einklang mit dem Gleichzeitigkeitsgrundsatz werden Netzentgelte mit einem Faktor zwischen 0 und 1 multipliziert. Dieser Gleichzeitigkeitsgrad ist ein Maßstab für den Beitrag eines Verbrauchers zur Höchstleistung. Ein Gleichzeitigkeitsgrad von 0,6 bedeutet zum Beispiel, dass auf den betreffenden Verbraucher zum Zeitpunkt der Messung der Höchstleistung des Netzes lediglich 60 Prozent der Jahreshöchstlast seiner Netzentnahme im Abrechnungsjahr entfielen. Der Verbraucher muss daher nur 60 Prozent der Höchstleistung bezahlen.

2.2.   Die Befreiung

| (7) | Nach einer am 4. August 2011 in Kraft getretenen, aber erst ab dem 1. Januar 2011 anwendbaren Änderung heißt es in § 19 Absatz 2 Satz 2 (1) StromNEV, dass Letztverbraucher von den Netzentgelten befreit werden, wenn ihr Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. |
| --- | --- |

(7)

Nach einer am 4. August 2011 in Kraft getretenen, aber erst ab dem 1. Januar 2011 anwendbaren Änderung heißt es in § 19 Absatz 2 Satz 2 (1) StromNEV, dass Letztverbraucher von den Netzentgelten befreit werden, wenn ihr Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt.

| (8) | Vor der Gewährung der Befreiung prüft die BNetzA, ob die rechtlichen Voraussetzungen erfüllt sind. Anschließend genehmigt die BNetzA eine unbefristete Befreiung des Letztverbrauchers ab dem 1. Januar 2011 (sofern alle Voraussetzungen zu diesem Datum erfüllt waren). |
| --- | --- |

(8)

Vor der Gewährung der Befreiung prüft die BNetzA, ob die rechtlichen Voraussetzungen erfüllt sind. Anschließend genehmigt die BNetzA eine unbefristete Befreiung des Letztverbrauchers ab dem 1. Januar 2011 (sofern alle Voraussetzungen zu diesem Datum erfüllt waren).

2.3.   Volle Erstattung der den Betreibern von Elektrizitätsverteilernetzen entgangenen Erlöse durch die Betreiber von Elektrizitätsübertragungsnetzen

| (9) | Da die von den Netzentgelten befreiten Letztverbraucher an verschiedene Netzebenen angeschlossen sind, führt die Befreiung sowohl für die Betreiber von Elektrizitätsübertragungsnetzen (im Folgenden: „Übertragungsnetzbetreiber“) als auch für die Betreiber von Elektrizitätsverteilernetzen (im Folgenden „Verteilernetzbetreiber“) zu einer finanziellen Belastung (im Folgenden: „entgangene Erlöse“ bzw. „Erlösausfälle“). |
| --- | --- |

(9)

Da die von den Netzentgelten befreiten Letztverbraucher an verschiedene Netzebenen angeschlossen sind, führt die Befreiung sowohl für die Betreiber von Elektrizitätsübertragungsnetzen (im Folgenden: „Übertragungsnetzbetreiber“) als auch für die Betreiber von Elektrizitätsverteilernetzen (im Folgenden „Verteilernetzbetreiber“) zu einer finanziellen Belastung (im Folgenden: „entgangene Erlöse“ bzw. „Erlösausfälle“).

| (10) | Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle zu erstatten. |
| --- | --- |

(10)

Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle zu erstatten.

2.4.   Ausgleichsmechanismus für Übertragungsnetzbetreiber

| (11) | Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber ferner verpflichtet, ihre Zahlungen an Verteilernetzbetreiber und die eigenen entgangenen Erlöse über eine finanzielle Verrechnung untereinander auszugleichen. Für die genauen Modalitäten der Durchführung der Verrechnung wird in § 19 Absatz 2 StromNEV auf § 9 des Kraft-Wärme-Kopplungsgesetzes (im Folgenden „KWK-Gesetz“) verwiesen, das entsprechende Anwendung findet. Die Verrechnung dient dem Ausgleich der finanziellen Belastung unter den Übertragungsnetzbetreibern nach Maßgabe der Strommenge, die in ihrem jeweiligen Netzbereich an Letztverbraucher geliefert wird. |
| --- | --- |

(11)

Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber ferner verpflichtet, ihre Zahlungen an Verteilernetzbetreiber und die eigenen entgangenen Erlöse über eine finanzielle Verrechnung untereinander auszugleichen. Für die genauen Modalitäten der Durchführung der Verrechnung wird in § 19 Absatz 2 StromNEV auf § 9 des Kraft-Wärme-Kopplungsgesetzes (im Folgenden „KWK-Gesetz“) verwiesen, das entsprechende Anwendung findet. Die Verrechnung dient dem Ausgleich der finanziellen Belastung unter den Übertragungsnetzbetreibern nach Maßgabe der Strommenge, die in ihrem jeweiligen Netzbereich an Letztverbraucher geliefert wird.

2.5.   Übertragungsnetzbetreiber müssen ihre Kosten decken

| (12) | In § 9 KWK-Gesetz – auf den in § 19 Absatz 2 StromNEV Bezug genommen wird (vgl. den vorstehenden Erwägungsgrund dieses Beschlusses) – ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs zwischen den Netzbetreibern zu tragen haben, auf die Letztverbraucher abwälzen dürfen. |
| --- | --- |

(12)

In § 9 KWK-Gesetz – auf den in § 19 Absatz 2 StromNEV Bezug genommen wird (vgl. den vorstehenden Erwägungsgrund dieses Beschlusses) – ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs zwischen den Netzbetreibern zu tragen haben, auf die Letztverbraucher abwälzen dürfen.

| (13) | Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber vor der Veröffentlichung der Netzentgelte für Strom sicherstellen, dass die Erlöse aus den Entgelten ausreichen, um die erwarteten Kosten zu decken. |
| --- | --- |

(13)

Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber vor der Veröffentlichung der Netzentgelte für Strom sicherstellen, dass die Erlöse aus den Entgelten ausreichen, um die erwarteten Kosten zu decken.

2.6.   Ausgleich für Übertragungsnetzbetreiber durch die sogenannte „§ 19-Umlage“

| (14) | Am 14. Dezember 2011 nahm die BNetzA einen Beschluss an, mit dem sie den Verteilernetzbetreibern die Verpflichtung auferlegte, von den Letztverbrauchern einen Aufschlag, die sogenannte „§ 19-Umlage“, zu erheben. Die BNetzA verpflichtet die Verteilernetzbetreiber ferner, die Einnahmen aus dieser Umlage auf die Übertragungsnetzbetreiber zu überweisen. |
| --- | --- |

(14)

Am 14. Dezember 2011 nahm die BNetzA einen Beschluss an, mit dem sie den Verteilernetzbetreibern die Verpflichtung auferlegte, von den Letztverbrauchern einen Aufschlag, die sogenannte „§ 19-Umlage“, zu erheben. Die BNetzA verpflichtet die Verteilernetzbetreiber ferner, die Einnahmen aus dieser Umlage auf die Übertragungsnetzbetreiber zu überweisen.

| (15) | Auf der Grundlage dieses Beschlusses vom 14. Dezember 2011 soll die Umlage, mit der den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstattet werden, die ihnen infolge der Netzentgeltbefreiung und der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, entstanden sind, verursachungsgerecht und mit mehr Transparenz und Rechtssicherheit festgesetzt werden. |
| --- | --- |

(15)

Auf der Grundlage dieses Beschlusses vom 14. Dezember 2011 soll die Umlage, mit der den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstattet werden, die ihnen infolge der Netzentgeltbefreiung und der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, entstanden sind, verursachungsgerecht und mit mehr Transparenz und Rechtssicherheit festgesetzt werden.

| (16) | Die Höhe der Sonderumlage wird nicht von der BNetzA festgesetzt, sondern muss jedes Jahr von den Übertragungsnetzbetreibern nach der von der BNetzA festgelegten Methode berechnet werden. Um die Umlage pro kWh zu ermitteln, muss der Übertragungsnetzbetreiber einerseits die aufgrund der Befreiung zu erwartenden Erlösausfälle und andererseits den zu erwartenden Verbrauch bestimmen. Für das erste Durchführungsjahr (2012) hat die BNetzA die Summe, die durch die § 19-Umlage gedeckt werden muss und als Grundlage für die Berechnung der Umlage dient, mit 440 Mio. EUR angesetzt. Von diesem Betrag müssen 300 Mio. EUR als Ausgleich für aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangene Erlöse zurückfließen. Mit den verbleibenden 140 Mio. EUR sollen die Erlösausfälle gedeckt werden, die sich aus der Aushandlung individueller Netzentgelte auf der Grundlage von § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV (2) ergeben. Die individuellen Netzentgelte und der zu deren Ausgleich bestimmte Anteil der § 19-Umlage sind nicht Gegenstand dieses Beschlusses. Dies ist auf den Umfang der bei der Kommission eingegangenen Beschwerde und die daraus resultierende Abgrenzung des Vorprüfverfahrens zurückzuführen. Die Kommission behält sich das Recht vor, § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV in einem separaten Verfahren zu prüfen. Für die folgenden Jahre wird dieser Betrag von den Übertragungsnetzbetreibern auf der Grundlage von Prognosen berechnet. |
| --- | --- |

(16)

Die Höhe der Sonderumlage wird nicht von der BNetzA festgesetzt, sondern muss jedes Jahr von den Übertragungsnetzbetreibern nach der von der BNetzA festgelegten Methode berechnet werden. Um die Umlage pro kWh zu ermitteln, muss der Übertragungsnetzbetreiber einerseits die aufgrund der Befreiung zu erwartenden Erlösausfälle und andererseits den zu erwartenden Verbrauch bestimmen. Für das erste Durchführungsjahr (2012) hat die BNetzA die Summe, die durch die § 19-Umlage gedeckt werden muss und als Grundlage für die Berechnung der Umlage dient, mit 440 Mio. EUR angesetzt. Von diesem Betrag müssen 300 Mio. EUR als Ausgleich für aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangene Erlöse zurückfließen. Mit den verbleibenden 140 Mio. EUR sollen die Erlösausfälle gedeckt werden, die sich aus der Aushandlung individueller Netzentgelte auf der Grundlage von § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV (2) ergeben. Die individuellen Netzentgelte und der zu deren Ausgleich bestimmte Anteil der § 19-Umlage sind nicht Gegenstand dieses Beschlusses. Dies ist auf den Umfang der bei der Kommission eingegangenen Beschwerde und die daraus resultierende Abgrenzung des Vorprüfverfahrens zurückzuführen. Die Kommission behält sich das Recht vor, § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV in einem separaten Verfahren zu prüfen. Für die folgenden Jahre wird dieser Betrag von den Übertragungsnetzbetreibern auf der Grundlage von Prognosen berechnet.

| (17) | Ferner werden die Übertragungsnetzbetreiber in jedem Jahr x+1 zu prüfen haben, wie hoch der tatsächliche Finanzbedarf für das vorhergehende Jahr x war. Gehen die Einnahmen aus der § 19 Umlage über den Betrag hinaus, der tatsächlich benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die entgangenen Erlöse infolge der Netzentgeltbefreiung und des Ausgleichs für die Verteilernetzbetreiber zu erstatten, so ist die Umlage im Jahr x+2 um die Differenz zu verringern. Reichen die Einnahmen nicht aus, wird die Umlage entsprechend angepasst. |
| --- | --- |

(17)

Ferner werden die Übertragungsnetzbetreiber in jedem Jahr x+1 zu prüfen haben, wie hoch der tatsächliche Finanzbedarf für das vorhergehende Jahr x war. Gehen die Einnahmen aus der § 19 Umlage über den Betrag hinaus, der tatsächlich benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die entgangenen Erlöse infolge der Netzentgeltbefreiung und des Ausgleichs für die Verteilernetzbetreiber zu erstatten, so ist die Umlage im Jahr x+2 um die Differenz zu verringern. Reichen die Einnahmen nicht aus, wird die Umlage entsprechend angepasst.

| (18) | Mit dem Beschluss der BNetzA wird ferner eingeführt, dass die aufgrund der Befreiung entgangenen Erlöse aus dem Kalenderjahr 2011 über das Regulierungskonto ausgeglichen werden (vgl. Beschreibung im folgenden Abschnitt 2.7). |
| --- | --- |

(18)

Mit dem Beschluss der BNetzA wird ferner eingeführt, dass die aufgrund der Befreiung entgangenen Erlöse aus dem Kalenderjahr 2011 über das Regulierungskonto ausgeglichen werden (vgl. Beschreibung im folgenden Abschnitt 2.7).

2.7.   Überwachung durch das Regulierungskonto

| (19) | Die BNetzA kontrolliert Verteilernetzbetreiber und Übertragungsnetzbetreiber in Bezug auf ihre Netzkosten und -erlöse. |
| --- | --- |

(19)

Die BNetzA kontrolliert Verteilernetzbetreiber und Übertragungsnetzbetreiber in Bezug auf ihre Netzkosten und -erlöse.

| (20) | Um den Netzbetreibern einen Anreiz für ein effizienteres Netzmanagement zu geben, hat Deutschland ein System eingeführt, bei dem die BNetzA für Fünfjahreszeiträume Obergrenzen für die Erlöse festsetzt, die Netzbetreibern von den Letztverbrauchern zufließen dürfen. Die Hauptelemente dieses Systems sind in der Anreizregulierungsverordnung (im Folgenden „ARegV“) festgelegt. Die Netzbetreiber müssen der BNetzA für die Festsetzung dieser Erlösobergrenzen verschiedene Buchhaltungsdaten (einschließlich Kosten und Erlösen) übermitteln. Die Differenzen zwischen den Erlösobergrenzen und den tatsächlich erzielten Erlösen werden auf einem besonderen, bei der BNetzA geführten Regulierungskonto (§ 5 ARegV) verbucht. Erreicht die Differenz eine bestimmte Höhe, müssen die Netzentgelte angepasst werden. Bestimmte Differenzen zwischen den entstandenen und den prognostizierten Kosten werden ebenfalls auf diesem Konto verbucht. Am Ende des Fünfjahreszeitraums erfolgen verschiedene Ausgleiche zwischen überschüssigen Erlösen und bestimmten Kosten. Erlöse, die die zulässige Erlösobergrenze übersteigen und nicht gegen bestimmte Kosten aufgerechnet werden können, werden zum Ausgleich der verringerten Netzentgelte im folgenden Jahr bzw. Zeitraum verwendet. |
| --- | --- |

(20)

Um den Netzbetreibern einen Anreiz für ein effizienteres Netzmanagement zu geben, hat Deutschland ein System eingeführt, bei dem die BNetzA für Fünfjahreszeiträume Obergrenzen für die Erlöse festsetzt, die Netzbetreibern von den Letztverbrauchern zufließen dürfen. Die Hauptelemente dieses Systems sind in der Anreizregulierungsverordnung (im Folgenden „ARegV“) festgelegt. Die Netzbetreiber müssen der BNetzA für die Festsetzung dieser Erlösobergrenzen verschiedene Buchhaltungsdaten (einschließlich Kosten und Erlösen) übermitteln. Die Differenzen zwischen den Erlösobergrenzen und den tatsächlich erzielten Erlösen werden auf einem besonderen, bei der BNetzA geführten Regulierungskonto (§ 5 ARegV) verbucht. Erreicht die Differenz eine bestimmte Höhe, müssen die Netzentgelte angepasst werden. Bestimmte Differenzen zwischen den entstandenen und den prognostizierten Kosten werden ebenfalls auf diesem Konto verbucht. Am Ende des Fünfjahreszeitraums erfolgen verschiedene Ausgleiche zwischen überschüssigen Erlösen und bestimmten Kosten. Erlöse, die die zulässige Erlösobergrenze übersteigen und nicht gegen bestimmte Kosten aufgerechnet werden können, werden zum Ausgleich der verringerten Netzentgelte im folgenden Jahr bzw. Zeitraum verwendet.

2.8.   Höhe der Beihilfe und Begünstigte

| (21) | Die Befreiung wird nur Unternehmen gewährt, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Diese Unternehmen werden als stromintensive Unternehmen bezeichnet. Sie gehören vorrangig verschiedenen Branchen der verarbeitenden Industrie, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie, an. |
| --- | --- |

(21)

Die Befreiung wird nur Unternehmen gewährt, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Diese Unternehmen werden als stromintensive Unternehmen bezeichnet. Sie gehören vorrangig verschiedenen Branchen der verarbeitenden Industrie, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie, an.

| (22) | Auf der Website der BNetzA sind für die Jahre 2011 und 2012 bereits über 200 bei der BNetzA gestellte Anträge auf eine Befreiung nach § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV aufgeführt. Bislang ist jedoch noch nicht allen Anträgen auf Befreiung stattgegeben worden (3). |
| --- | --- |

(22)

Auf der Website der BNetzA sind für die Jahre 2011 und 2012 bereits über 200 bei der BNetzA gestellte Anträge auf eine Befreiung nach § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV aufgeführt. Bislang ist jedoch noch nicht allen Anträgen auf Befreiung stattgegeben worden (3).

| (23) | Die Übertragungsnetzbetreiber haben die Höhe der § 19-Umlage auf einer verbundenen Website (4) veröffentlicht. |
| --- | --- |

(23)

Die Übertragungsnetzbetreiber haben die Höhe der § 19-Umlage auf einer verbundenen Website (4) veröffentlicht.

| (24) | Die aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangenen Erlöse werden für 2012 auf 300 Mio. EUR geschätzt. |
| --- | --- |

(24)

Die aufgrund der Netzentgeltbefreiung für stromintensive Unternehmen entgangenen Erlöse werden für 2012 auf 300 Mio. EUR geschätzt.

3.   BEIHILFERECHTLICHE WÜRDIGUNG

3.1.   Vorliegen einer staatlichen Beihilfe

| (25) | Nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV sind staatliche oder aus staatlichen Mitteln gewährte Beihilfen gleich welcher Art, die durch die Begünstigung bestimmter Unternehmen oder Produktionszweige den Wettbewerb verfälschen oder zu verfälschen drohen, mit dem Binnenmarkt unvereinbar, soweit sie den Handel zwischen Mitgliedstaaten beeinträchtigen. |
| --- | --- |

(25)

Nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV sind staatliche oder aus staatlichen Mitteln gewährte Beihilfen gleich welcher Art, die durch die Begünstigung bestimmter Unternehmen oder Produktionszweige den Wettbewerb verfälschen oder zu verfälschen drohen, mit dem Binnenmarkt unvereinbar, soweit sie den Handel zwischen Mitgliedstaaten beeinträchtigen.

3.1.1.   Vorliegen eines selektiven Vorteils und Auswirkungen auf Wettbewerb und Handel

| (26) | Der Begriff des Vorteils im Sinne des Artikels 107 AEUV umfasst nicht nur positive Leistungen wie Subventionen, sondern auch Maßnahmen, die in verschiedener Form die Belastungen vermindern, die ein Unternehmen normalerweise zu tragen hat, und die somit zwar keine Subventionen im strengen Sinne des Wortes darstellen, diesen aber nach Art und Wirkung gleichstehen (5). |
| --- | --- |

(26)

Der Begriff des Vorteils im Sinne des Artikels 107 AEUV umfasst nicht nur positive Leistungen wie Subventionen, sondern auch Maßnahmen, die in verschiedener Form die Belastungen vermindern, die ein Unternehmen normalerweise zu tragen hat, und die somit zwar keine Subventionen im strengen Sinne des Wortes darstellen, diesen aber nach Art und Wirkung gleichstehen (5).

| (27) | Stromverbraucher müssen für die Nutzung des Stromnetzes in der Regel ein Entgelt entrichten. Die Befreiung bildet daher eine Ausnahme von den in Deutschland geltenden Grundsätzen für die Festsetzung von Netzentgelten, die in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses beschrieben sind. Dadurch, dass der Staat stromintensive Unternehmen von den Netzentgelten befreit hat, hat er sie von einem Entgelt befreit, das sie normalerweise als Letztverbraucher zu tragen haben. |
| --- | --- |

(27)

Stromverbraucher müssen für die Nutzung des Stromnetzes in der Regel ein Entgelt entrichten. Die Befreiung bildet daher eine Ausnahme von den in Deutschland geltenden Grundsätzen für die Festsetzung von Netzentgelten, die in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses beschrieben sind. Dadurch, dass der Staat stromintensive Unternehmen von den Netzentgelten befreit hat, hat er sie von einem Entgelt befreit, das sie normalerweise als Letztverbraucher zu tragen haben.

| (28) | Die Kommission vertritt daher zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass stromintensive Unternehmen durch die Befreiung ein Vorteil gewährt wird. |
| --- | --- |

(28)

Die Kommission vertritt daher zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass stromintensive Unternehmen durch die Befreiung ein Vorteil gewährt wird.

| (29) | Um nachzuweisen, dass der Vorteil selektiv ist, muss die Kommission aufzeigen, dass die jeweilige Maßnahme zwischen Unternehmen differenziert, die sich im Hinblick auf das mit der Maßnahme verfolgte Ziel in einer vergleichbaren tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden. Der Beihilfebegriff erfasst keine Maßnahmen, die eine Differenzierung zwischen Unternehmen im Bereich von Belastungen vornehmen, wenn diese Differenzierung aus der Natur und dem Aufbau der fraglichen Lastenregelung folgt (6). |
| --- | --- |

(29)

Um nachzuweisen, dass der Vorteil selektiv ist, muss die Kommission aufzeigen, dass die jeweilige Maßnahme zwischen Unternehmen differenziert, die sich im Hinblick auf das mit der Maßnahme verfolgte Ziel in einer vergleichbaren tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden. Der Beihilfebegriff erfasst keine Maßnahmen, die eine Differenzierung zwischen Unternehmen im Bereich von Belastungen vornehmen, wenn diese Differenzierung aus der Natur und dem Aufbau der fraglichen Lastenregelung folgt (6).

| (30) | In Bezug auf die Netzentgelte befinden sich alle Letztverbraucher in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation, da sie alle das Netz nutzen. |
| --- | --- |

(30)

In Bezug auf die Netzentgelte befinden sich alle Letztverbraucher in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation, da sie alle das Netz nutzen.

| (31) | Die Kommission vertritt zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass der Vorteil selektiv ist, da er nur Unternehmen gewährt wird, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Nur bestimmte Unternehmen in bestimmten Industriezweigen sind in der Lage, diese Voraussetzungen zu erfüllen. Aus den auf der Website der BNetzA veröffentlichten Anträgen auf Befreiung von den Netzentgelten geht hervor, dass die Befreiung nur für eine begrenzte Zahl von Unternehmen gelten wird, die hauptsächlich bestimmten Branchen der verarbeitenden Industrie wie etwa Industriegase, chemische Industrie, Papierindustrie, angehören. Die Befreiung gilt somit nur für bestimmte Unternehmen und ist daher zu diesem Zeitpunkt als selektiv zu betrachten, da sie eine unterschiedliche Behandlung von Unternehmen vorsieht, die sich in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden. |
| --- | --- |

(31)

Die Kommission vertritt zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass der Vorteil selektiv ist, da er nur Unternehmen gewährt wird, deren Stromverbrauch die Benutzungsstundenzahl von mindestens 7 000 Stunden erreicht und 10 Gigawattstunden übersteigt. Nur bestimmte Unternehmen in bestimmten Industriezweigen sind in der Lage, diese Voraussetzungen zu erfüllen. Aus den auf der Website der BNetzA veröffentlichten Anträgen auf Befreiung von den Netzentgelten geht hervor, dass die Befreiung nur für eine begrenzte Zahl von Unternehmen gelten wird, die hauptsächlich bestimmten Branchen der verarbeitenden Industrie wie etwa Industriegase, chemische Industrie, Papierindustrie, angehören. Die Befreiung gilt somit nur für bestimmte Unternehmen und ist daher zu diesem Zeitpunkt als selektiv zu betrachten, da sie eine unterschiedliche Behandlung von Unternehmen vorsieht, die sich in derselben tatsächlichen und rechtlichen Situation befinden.

| (32) | Der Rechtsprechung des Gerichthofs zufolge können Mitgliedstaaten, die in Bezug auf die Belastungen eine derartige Differenzierung zwischen Unternehmen eingeführt haben, nachweisen, dass die Differenzierung durch die Natur und den inneren Aufbau des fraglichen Abgabensystems tatsächlich gerechtfertigt ist (7). |
| --- | --- |

(32)

Der Rechtsprechung des Gerichthofs zufolge können Mitgliedstaaten, die in Bezug auf die Belastungen eine derartige Differenzierung zwischen Unternehmen eingeführt haben, nachweisen, dass die Differenzierung durch die Natur und den inneren Aufbau des fraglichen Abgabensystems tatsächlich gerechtfertigt ist (7).

| (33) | Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Nachweise dafür übermittelt hat, dass die Befreiung auf dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems beruht, weil das Land aus dem Grund, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz kommen, die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe beinhaltet. Deutschland hat lediglich allgemein kurz erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten deshalb gerechtfertigt sei, weil stromintensive Unternehmen das Netz stabilisierten. Die Kommission stellt jedoch fest, dass Deutschland diese stabilisierende Wirkung nicht belegt hat. Ebenso wenig hat Deutschland dargelegt, inwiefern diese Wirkung der Natur und dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems entspricht. |
| --- | --- |

(33)

Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Nachweise dafür übermittelt hat, dass die Befreiung auf dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems beruht, weil das Land aus dem Grund, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz kommen, die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe beinhaltet. Deutschland hat lediglich allgemein kurz erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten deshalb gerechtfertigt sei, weil stromintensive Unternehmen das Netz stabilisierten. Die Kommission stellt jedoch fest, dass Deutschland diese stabilisierende Wirkung nicht belegt hat. Ebenso wenig hat Deutschland dargelegt, inwiefern diese Wirkung der Natur und dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems entspricht.

| (34) | In Bezug auf das mit den Netzentgelten verfolgte Ziel der Deckung der Kosten für die Errichtung und die Instandhaltung des Netzes auf der Grundlage der in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses festgelegten Bestimmungen stellt die Kommission fest, dass die Unternehmen, die den in § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgelegten Energieverbrauch überschreiten, sich in derselben Situation befinden wie alle anderen Unternehmen. Daher scheint die vollständige Befreiung Unternehmen mit einem hohen Stromverbrauch von den Netzentgelten nicht nach dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems angelegt zu sein. |
| --- | --- |

(34)

In Bezug auf das mit den Netzentgelten verfolgte Ziel der Deckung der Kosten für die Errichtung und die Instandhaltung des Netzes auf der Grundlage der in Abschnitt 2.1 dieses Beschlusses festgelegten Bestimmungen stellt die Kommission fest, dass die Unternehmen, die den in § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgelegten Energieverbrauch überschreiten, sich in derselben Situation befinden wie alle anderen Unternehmen. Daher scheint die vollständige Befreiung Unternehmen mit einem hohen Stromverbrauch von den Netzentgelten nicht nach dem inneren Aufbau des Netzentgeltsystems angelegt zu sein.

| (35) | Die Unternehmen, die einen Antrag auf Befreiung gestellt haben, gehören insbesondere dem verarbeitenden Gewerbe an, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie. Diese Branchen stehen im Wettbewerb mit Unternehmen aus anderen Mitgliedstaaten. Zu diesem Zeitpunkt ist daher davon auszugehen, dass die Befreiung sich auf den Handel zwischen Mitgliedstaaten auswirkt und den Wettbewerb verfälscht. |
| --- | --- |

(35)

Die Unternehmen, die einen Antrag auf Befreiung gestellt haben, gehören insbesondere dem verarbeitenden Gewerbe an, z. B. der Industriegasbranche, der chemischen Industrie und der Papierindustrie. Diese Branchen stehen im Wettbewerb mit Unternehmen aus anderen Mitgliedstaaten. Zu diesem Zeitpunkt ist daher davon auszugehen, dass die Befreiung sich auf den Handel zwischen Mitgliedstaaten auswirkt und den Wettbewerb verfälscht.

3.1.2.   Zurechenbarkeit

| (36) | Die Befreiung von den Netzentgelten beruht auf einer Rechtsvorschrift. Sie ist dem Staat zuzurechnen. |
| --- | --- |

(36)

Die Befreiung von den Netzentgelten beruht auf einer Rechtsvorschrift. Sie ist dem Staat zuzurechnen.

3.1.3.   Einsatz staatlicher Mittel

| (37) | Vorteile sind nur dann als Beihilfen im Sinne des Artikels 107 AEUV einzustufen, wenn sie unmittelbar oder mittelbar aus staatlichen Mitteln gewährt werden. Das bedeutet, dass sowohl Vorteile, die unmittelbar vom Staat gewährt werden, als auch Vorteile, die über eine vom Staat benannte oder errichtete öffentliche oder private Einrichtung gewährt werden, unter den Beihilfebegriff nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV fallen (8). |
| --- | --- |

(37)

Vorteile sind nur dann als Beihilfen im Sinne des Artikels 107 AEUV einzustufen, wenn sie unmittelbar oder mittelbar aus staatlichen Mitteln gewährt werden. Das bedeutet, dass sowohl Vorteile, die unmittelbar vom Staat gewährt werden, als auch Vorteile, die über eine vom Staat benannte oder errichtete öffentliche oder private Einrichtung gewährt werden, unter den Beihilfebegriff nach Artikel 107 Absatz 1 AEUV fallen (8).

| (38) | Infolgedessen reicht die Tatsache, dass der Vorteil nicht unmittelbar aus dem Staatshaushalt finanziert wird, allein nicht aus, um auszuschließen, das staatliche Mittel zum Einsatz kommen. |
| --- | --- |

(38)

Infolgedessen reicht die Tatsache, dass der Vorteil nicht unmittelbar aus dem Staatshaushalt finanziert wird, allein nicht aus, um auszuschließen, das staatliche Mittel zum Einsatz kommen.

| (39) | Ferner schließt eine zunächst private Herkunft von Mitteln deren Einstufung als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV (9) nicht aus. Damit genügt der Umstand allein, dass eine Subventionsregelung, die einigen Wirtschaftsteilnehmern eines bestimmten Sektors zugutekommt, ganz oder teilweise durch Beiträge finanziert wird, die von Staats wegen von den betreffenden Unternehmen erhoben werden, nicht, um dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV zu nehmen (10). |
| --- | --- |

(39)

Ferner schließt eine zunächst private Herkunft von Mitteln deren Einstufung als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV (9) nicht aus. Damit genügt der Umstand allein, dass eine Subventionsregelung, die einigen Wirtschaftsteilnehmern eines bestimmten Sektors zugutekommt, ganz oder teilweise durch Beiträge finanziert wird, die von Staats wegen von den betreffenden Unternehmen erhoben werden, nicht, um dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV zu nehmen (10).

| (40) | In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike, in der es um einen Fonds zur Absatzförderung der deutschen Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft geht, der unter anderem durch Beiträge von Betrieben der Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft finanziert wird, Folgendes fest (11):
  „Das in Artikel 92 Absatz 1 enthaltene Verbot erfasst sämtliche staatlichen oder aus staatlichen Mitteln gewährten Beihilfen, ohne dass danach zu unterscheiden ist, ob die Beihilfe unmittelbar durch den Staat oder durch von ihm zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte öffentliche oder private Einrichtungen gewährt wird.“ |
| --- | --- |

(40)

In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike, in der es um einen Fonds zur Absatzförderung der deutschen Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft geht, der unter anderem durch Beiträge von Betrieben der Land-, Forst- und Ernährungswirtschaft finanziert wird, Folgendes fest (11):

„Das in Artikel 92 Absatz 1 enthaltene Verbot erfasst sämtliche staatlichen oder aus staatlichen Mitteln gewährten Beihilfen, ohne dass danach zu unterscheiden ist, ob die Beihilfe unmittelbar durch den Staat oder durch von ihm zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte öffentliche oder private Einrichtungen gewährt wird.“

| (41) | Derselbe Ansatz wurde in der Rechtssache Italien/Kommission verfolgt. Dabei ging es um Arbeitgeberbeiträge zu Arbeitslosen- und Familienzulagenfonds; Italien hatte argumentiert, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz gekommen seien, da die Beiträge nicht von der Gesamtheit getragen worden seien. Der Gerichtshof entschied Folgendes (12):
  „Da die fraglichen Fonds nach innerstaatlichen Rechtsvorschriften durch Zwangsbeiträge gespeist werden und, wie der vorliegende Fall zeigt, gemäß diesen Rechtsvorschriften verwaltet und verteilt werden, sind sie als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 92 zu betrachten, selbst wenn ihre Verwaltung nichtstaatlichen Organen anvertraut wäre.“ |
| --- | --- |

(41)

Derselbe Ansatz wurde in der Rechtssache Italien/Kommission verfolgt. Dabei ging es um Arbeitgeberbeiträge zu Arbeitslosen- und Familienzulagenfonds; Italien hatte argumentiert, dass keine staatlichen Mittel zum Einsatz gekommen seien, da die Beiträge nicht von der Gesamtheit getragen worden seien. Der Gerichtshof entschied Folgendes (12):

„Da die fraglichen Fonds nach innerstaatlichen Rechtsvorschriften durch Zwangsbeiträge gespeist werden und, wie der vorliegende Fall zeigt, gemäß diesen Rechtsvorschriften verwaltet und verteilt werden, sind sie als staatliche Mittel im Sinne des Artikels 92 zu betrachten, selbst wenn ihre Verwaltung nichtstaatlichen Organen anvertraut wäre.“

| (42) | Ebenso stellte der Gerichtshof in der Rechtssache C-259/85 Frankreich/Kommission fest (13),
  „(...) dass der Umstand, dass eine Subventionsregelung zugunsten gewisser Wirtschaftsteilnehmer eines bestimmten Sektors durch eine parafiskalische Abgabe finanziert wird, die auf alle Lieferungen einheimischer Erzeugnisse dieses Sektors erhoben wird, allein nicht genügt, dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe (...) zu nehmen. |
| --- | --- |

(42)

Ebenso stellte der Gerichtshof in der Rechtssache C-259/85 Frankreich/Kommission fest (13),

„(...) dass der Umstand, dass eine Subventionsregelung zugunsten gewisser Wirtschaftsteilnehmer eines bestimmten Sektors durch eine parafiskalische Abgabe finanziert wird, die auf alle Lieferungen einheimischer Erzeugnisse dieses Sektors erhoben wird, allein nicht genügt, dieser Regelung den Charakter einer staatlichen Beihilfe (...) zu nehmen.

| (43) | Diese Argumentation wurde auch in der Rechtssache Essent (14) zugrundegelegt. In dieser Sache hatte der Gerichtshof eine Regelung zu beurteilen, die vorsah, dass die Betreiber des niederländischen Stromnetzes von privaten Stromkunden einen Aufschlag erheben und die Einnahmen aus diesem Aufschlag an SEP, eine gemeinsame Tochtergesellschaft der vier Stromerzeuger abführen, um Letzterer einen Ausgleich zur Bestreitung sogenannter „verlorener Kosten“ zu gewähren. Der Gerichtshof urteilte, dass bei der niederländischen Regelung staatliche Mittel zum Einsatz kamen (15). |
| --- | --- |

(43)

Diese Argumentation wurde auch in der Rechtssache Essent (14) zugrundegelegt. In dieser Sache hatte der Gerichtshof eine Regelung zu beurteilen, die vorsah, dass die Betreiber des niederländischen Stromnetzes von privaten Stromkunden einen Aufschlag erheben und die Einnahmen aus diesem Aufschlag an SEP, eine gemeinsame Tochtergesellschaft der vier Stromerzeuger abführen, um Letzterer einen Ausgleich zur Bestreitung sogenannter „verlorener Kosten“ zu gewähren. Der Gerichtshof urteilte, dass bei der niederländischen Regelung staatliche Mittel zum Einsatz kamen (15).

| (44) | Der Gerichtshof stellte in der Rechtssache Essent zunächst fest, dass der Aufschlag aus staatlichen Mitteln gewährt wurde:
  „In diesem Zusammenhang ist daran zu erinnern, dass diese Beträge auf dem den Elektrizitätskunden gemäß Art. 9 OEPS vom Staat auferlegten Tarifaufschlag beruhen, in Bezug auf den in Randnr. 47 des vorliegenden Urteils festgestellt worden ist, dass es sich um eine Abgabe handelt. Diese Beträge gehen somit auf staatliche Mittel zurück.“ |
| --- | --- |

(44)

Der Gerichtshof stellte in der Rechtssache Essent zunächst fest, dass der Aufschlag aus staatlichen Mitteln gewährt wurde:

„In diesem Zusammenhang ist daran zu erinnern, dass diese Beträge auf dem den Elektrizitätskunden gemäß Art. 9 OEPS vom Staat auferlegten Tarifaufschlag beruhen, in Bezug auf den in Randnr. 47 des vorliegenden Urteils festgestellt worden ist, dass es sich um eine Abgabe handelt. Diese Beträge gehen somit auf staatliche Mittel zurück.“

| (45) | Dieser Aufschlag musste von den Netzbetreibern an SEP abgeführt werden, das die Einnahmen sammeln und bis zu einer gesetzlich festgesetzten Höhe zur Bestreitung verlorener Kosten verwenden musste. |
| --- | --- |

(45)

Dieser Aufschlag musste von den Netzbetreibern an SEP abgeführt werden, das die Einnahmen sammeln und bis zu einer gesetzlich festgesetzten Höhe zur Bestreitung verlorener Kosten verwenden musste.

| (46) | In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof fest, dass SEP per Gesetz mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden war (16):
  „Ebenso unterscheidet sich die in Rede stehende Maßnahme von derjenigen, um die es im Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra (C-379/98, Slg. 2001, I-2099), ging, in dem der Gerichtshof in Randnr. 59 entschieden hat, dass die Verpflichtung privater Elektrizitätsversorgungsunternehmen zur Abnahme von Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu festgelegten Mindestpreisen nicht zu einer unmittelbaren oder mittelbaren Übertragung staatlicher Mittel auf die Unternehmen, die diesen Strom erzeugen, führt. In diesem Fall waren die Unternehmen nicht vom Staat mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, sondern zur Abnahme unter Einsatz ihrer eigenen finanziellen Mittel verpflichtet.“ |
| --- | --- |

(46)

In diesem Zusammenhang stellte der Gerichtshof fest, dass SEP per Gesetz mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden war (16):

„Ebenso unterscheidet sich die in Rede stehende Maßnahme von derjenigen, um die es im Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra (C-379/98, Slg. 2001, I-2099), ging, in dem der Gerichtshof in Randnr. 59 entschieden hat, dass die Verpflichtung privater Elektrizitätsversorgungsunternehmen zur Abnahme von Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu festgelegten Mindestpreisen nicht zu einer unmittelbaren oder mittelbaren Übertragung staatlicher Mittel auf die Unternehmen, die diesen Strom erzeugen, führt. In diesem Fall waren die Unternehmen nicht vom Staat mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, sondern zur Abnahme unter Einsatz ihrer eigenen finanziellen Mittel verpflichtet.“

| (47) | In der Rechtssache PreussenElektra stellte der Gerichtshof hingegen fest, dass das Stromeinspeisungsgesetz in der Fassung von 1998 keine zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte Einrichtung vorsieht (17). Diese Schlussfolgerung beruht auf der Feststellung, dass das Stromeinspeisungsgesetz eine Regelung vorsieht, die darauf beschränkt war, Elektrizitätsversorgungsunternehmen und Betreiber der vorgelagerten Stromnetze direkt zu verpflichten, Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu einem festgesetzten Preis abzunehmen, ohne eine für die Zahlungsabwicklung zuständige Stelle zu benennen (18). Die Situation im Rahmen des Stromeinspeisungsgesetzes war durch eine Vielzahl bilateraler Beziehungen zwischen Erzeugern von Strom aus erneuerbaren Energiequellen, Stromversorgern, nachgelagerten Stromanbietern und vorgelagerten Stromanbietern gekennzeichnet. Den Verbrauchern wurde kein Aufschlag auferlegt, um den Stromanbietern einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu bieten, und folglich wurde auch niemand mit der Weiterleitung oder Zentralisierung eines derartigen Aufschlags beauftragt. |
| --- | --- |

(47)

In der Rechtssache PreussenElektra stellte der Gerichtshof hingegen fest, dass das Stromeinspeisungsgesetz in der Fassung von 1998 keine zur Durchführung der Beihilferegelung errichtete oder beauftragte Einrichtung vorsieht (17). Diese Schlussfolgerung beruht auf der Feststellung, dass das Stromeinspeisungsgesetz eine Regelung vorsieht, die darauf beschränkt war, Elektrizitätsversorgungsunternehmen und Betreiber der vorgelagerten Stromnetze direkt zu verpflichten, Strom aus erneuerbaren Energiequellen zu einem festgesetzten Preis abzunehmen, ohne eine für die Zahlungsabwicklung zuständige Stelle zu benennen (18). Die Situation im Rahmen des Stromeinspeisungsgesetzes war durch eine Vielzahl bilateraler Beziehungen zwischen Erzeugern von Strom aus erneuerbaren Energiequellen, Stromversorgern, nachgelagerten Stromanbietern und vorgelagerten Stromanbietern gekennzeichnet. Den Verbrauchern wurde kein Aufschlag auferlegt, um den Stromanbietern einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu bieten, und folglich wurde auch niemand mit der Weiterleitung oder Zentralisierung eines derartigen Aufschlags beauftragt.

| (48) | Angesichts dieser Grundsätze hat die Kommission geprüft, ob davon auszugehen ist, dass die Befreiung seit der Einführung der § § 19-Umlage (2012) sowie vor Auferlegung der § 19-Umlage (2011), als der Ausfall über das Regulierungskonto gedeckt wurde, aus staatlichen Mitteln finanziert wurde. |
| --- | --- |

(48)

Angesichts dieser Grundsätze hat die Kommission geprüft, ob davon auszugehen ist, dass die Befreiung seit der Einführung der § § 19-Umlage (2012) sowie vor Auferlegung der § 19-Umlage (2011), als der Ausfall über das Regulierungskonto gedeckt wurde, aus staatlichen Mitteln finanziert wurde.

3.1.3.1.   Vorliegen staatlicher Mittel nach 2012, d. h. nach Einführung der § 19-Umlage durch die BNetzA

| (49) | Wie nachstehend im Einzelnen dargelegt wird, stellt die Kommission fest, dass der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent den Stromkunden eine Sonderabgabe/Umlage auferlegt hat, mit der der Vorteil finanziert werden soll. Außerdem hat der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent ein Unternehmen mit der Verwaltung der Abgabe beauftragt. Ferner hat der Staat wie in der Rechtssache Essent Regeln zur Verwendung und Zweckbestimmung der Umlage aufgestellt. Insbesondere hat der Staat festgelegt, was mit Umlagemitteln geschehen soll, die über den zur Finanzierung des Vorteils erforderlichen Betrag hinaus eingenommen werden. Schließlich gibt es wie in der Rechtssache Essent Kontrollmechanismen, die dem Staat die Überwachung der Finanzströme ermöglichen.

  Die Verteilernetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten von den Übertragungsnetzbetreibern einen vollen Ausgleich. |
| --- | --- |

(49)

Wie nachstehend im Einzelnen dargelegt wird, stellt die Kommission fest, dass der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent den Stromkunden eine Sonderabgabe/Umlage auferlegt hat, mit der der Vorteil finanziert werden soll. Außerdem hat der Staat ebenso wie in der Rechtssache Essent ein Unternehmen mit der Verwaltung der Abgabe beauftragt. Ferner hat der Staat wie in der Rechtssache Essent Regeln zur Verwendung und Zweckbestimmung der Umlage aufgestellt. Insbesondere hat der Staat festgelegt, was mit Umlagemitteln geschehen soll, die über den zur Finanzierung des Vorteils erforderlichen Betrag hinaus eingenommen werden. Schließlich gibt es wie in der Rechtssache Essent Kontrollmechanismen, die dem Staat die Überwachung der Finanzströme ermöglichen.

Die Verteilernetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten von den Übertragungsnetzbetreibern einen vollen Ausgleich.

| (50) | Der Staat hat festgelegt, dass die Verteilernetzbetreiber für den sich aus der Befreiung ergebenden Erlösausfall einen vollen Ausgleich erhalten. Nach § 19 Absatz 2 StromNEV müssen die Übertragungsnetzbetreiber den Verteilernetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich auf der Ebene der Verteilernetzbetreiber aus der Befreiung ergibt, erstatten.

  Die Übertragungsnetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten einen Ausgleich durch die § 19-Umlage. |
| --- | --- |

(50)

Der Staat hat festgelegt, dass die Verteilernetzbetreiber für den sich aus der Befreiung ergebenden Erlösausfall einen vollen Ausgleich erhalten. Nach § 19 Absatz 2 StromNEV müssen die Übertragungsnetzbetreiber den Verteilernetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich auf der Ebene der Verteilernetzbetreiber aus der Befreiung ergibt, erstatten.

Die Übertragungsnetzbetreiber tragen die finanzielle Belastung nicht: Sie erhalten einen Ausgleich durch die § 19-Umlage.

| (51) | Der Staat hat festgelegt, dass Erlösausfälle der Übertragungsnetzbetreiber durch eine Sonderumlage, die § 19-Umlage, die von den Verteilernetzbetreibern erhoben und an ihren jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber abgeführt wird, erstattet werden. Die Sonderumlage zielt darauf ab, den Übertragungsnetzbetreibern die Kosten und Erlösausfälle zu erstatten, die sich (auf ihrer Netzebene) aus der Befreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, ergeben. |
| --- | --- |

(51)

Der Staat hat festgelegt, dass Erlösausfälle der Übertragungsnetzbetreiber durch eine Sonderumlage, die § 19-Umlage, die von den Verteilernetzbetreibern erhoben und an ihren jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber abgeführt wird, erstattet werden. Die Sonderumlage zielt darauf ab, den Übertragungsnetzbetreibern die Kosten und Erlösausfälle zu erstatten, die sich (auf ihrer Netzebene) aus der Befreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern einen Ausgleich zu zahlen, ergeben.

| (52) | Die Umlage wird vom Staat auferlegt. Die BNetzA ist eine öffentliche Einrichtung. In der deutschen Verwaltung hat sie den Status einer Bundesoberbehörde. Sie ist in Bereichen tätig, die dem Ressort des Ministeriums für Wirtschaft und Technologie zuzurechnen sind. In ihren Tätigkeitsbereichen (Telekommunikation, Post, Eisenbahnen, Elektrizität und Gas) ist sie mit den Verwaltungs-/ Durchführungsaufgaben des Bundes betraut. Sie untersteht der Aufsicht des Wirtschaftsministeriums für Wirtschaft und Technologie, das gegenüber der BNetzA die Bundesoberstbehörde darstellt. Ihr Präsident und ihre Vizepräsidenten werden vom Minister ernannt. Sie hat einen Beirat, dem Vertreter aus Bundesrat und Bundestag angehören (19). |
| --- | --- |

(52)

Die Umlage wird vom Staat auferlegt. Die BNetzA ist eine öffentliche Einrichtung. In der deutschen Verwaltung hat sie den Status einer Bundesoberbehörde. Sie ist in Bereichen tätig, die dem Ressort des Ministeriums für Wirtschaft und Technologie zuzurechnen sind. In ihren Tätigkeitsbereichen (Telekommunikation, Post, Eisenbahnen, Elektrizität und Gas) ist sie mit den Verwaltungs-/ Durchführungsaufgaben des Bundes betraut. Sie untersteht der Aufsicht des Wirtschaftsministeriums für Wirtschaft und Technologie, das gegenüber der BNetzA die Bundesoberstbehörde darstellt. Ihr Präsident und ihre Vizepräsidenten werden vom Minister ernannt. Sie hat einen Beirat, dem Vertreter aus Bundesrat und Bundestag angehören (19).

| (53) | Nach Auffassung Deutschlands wird der Vorteil aus privaten Mitteln finanziert, weil die Umlage nicht über den Staatshaushalt laufe, sondern von anderen privaten Stellen gezahlt werde. Zudem macht Deutschland geltend, dass die Übertragungsnetzbetreiber den Vorteil vorfinanzieren müssten, die Höhe der Umlage selbst festsetzten und die Umlage nach eigenem Ermessen verwenden könnten. |
| --- | --- |

(53)

Nach Auffassung Deutschlands wird der Vorteil aus privaten Mitteln finanziert, weil die Umlage nicht über den Staatshaushalt laufe, sondern von anderen privaten Stellen gezahlt werde. Zudem macht Deutschland geltend, dass die Übertragungsnetzbetreiber den Vorteil vorfinanzieren müssten, die Höhe der Umlage selbst festsetzten und die Umlage nach eigenem Ermessen verwenden könnten.

| (54) | Die Kommission stellt fest, dass der Begriff der staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV nicht voraussetzt, dass die finanziellen Mittel über den Staatshaushalt laufen. Wie in den Erwägungsgründen (38) und (39) dieses Beschlusses dargelegt, hat der Gerichtshof befunden, dass der Begriff der staatlichen Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV auch Beihilferegelungen umfasst, die aus dem privaten Sektor auferlegten Beiträgen finanziert werden und nicht erfordert, dass die Beihilfe aus dem Staatshaushalt finanziert wird. |
| --- | --- |

(54)

Die Kommission stellt fest, dass der Begriff der staatlichen Beihilfe im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV nicht voraussetzt, dass die finanziellen Mittel über den Staatshaushalt laufen. Wie in den Erwägungsgründen (38) und (39) dieses Beschlusses dargelegt, hat der Gerichtshof befunden, dass der Begriff der staatlichen Mittel im Sinne des Artikels 107 Absatz 1 AEUV auch Beihilferegelungen umfasst, die aus dem privaten Sektor auferlegten Beiträgen finanziert werden und nicht erfordert, dass die Beihilfe aus dem Staatshaushalt finanziert wird.

| (55) | Ferner stellt die Kommission fest, dass die vom Staat auferlegte Abgabe auch in der Rechtssache Essent nicht über den Staatshaushalt lief, ehe sie an SEP ausgezahlt wurde. Obwohl der betreffende Aufschlag Stromverbrauchern auferlegt wurde, betrachtete der Gerichtshof ihn nichtsdestoweniger als staatliche Mittel. |
| --- | --- |

(55)

Ferner stellt die Kommission fest, dass die vom Staat auferlegte Abgabe auch in der Rechtssache Essent nicht über den Staatshaushalt lief, ehe sie an SEP ausgezahlt wurde. Obwohl der betreffende Aufschlag Stromverbrauchern auferlegt wurde, betrachtete der Gerichtshof ihn nichtsdestoweniger als staatliche Mittel.

| (56) | Angesichts der vorstehenden Ausführungen teilt die Kommission nicht die Ansicht Deutschlands, dass die Beihilfe aus privaten Mitteln finanziert werde, weil die Umlage den Letztverbrauchern auferlegt werde und nicht über den Staatshaushalt laufe. |
| --- | --- |

(56)

Angesichts der vorstehenden Ausführungen teilt die Kommission nicht die Ansicht Deutschlands, dass die Beihilfe aus privaten Mitteln finanziert werde, weil die Umlage den Letztverbrauchern auferlegt werde und nicht über den Staatshaushalt laufe.

| (57) | In Bezug auf die Rechtssache PreussenElektra stellt die Kommission ferner fest, dass die beiden betroffenen Unternehmen (das lokale öffentliche Elektrizitätsversorgungsunternehmen und das vorgelagerte Elektrizitätsversorgungsunternehmen) einen Teil der sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebenden finanziellen Belastung zu tragen hatten: das lokale Versorgungsunternehmen, wenn die zu vergütenden Kilowattstunden unter einem Anteil von 5 % der von ihm insgesamt über sein Versorgungsnetz abgesetzten Kilowattstunden lagen und das vorgelagerte Versorgungsunternehmen bis zu 5 % der von dem lokalen Versorgungsunternehmen insgesamt abgesetzten Kilowattstunden (für die Kilowattstunden über 5 %). In der Rechtssache PreussenElektra hatte der Staat keinen Aufschlag festgesetzt, um diesen Unternehmen einen Ausgleich für die sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebende finanzielle Belastung zu gewähren. |
| --- | --- |

(57)

In Bezug auf die Rechtssache PreussenElektra stellt die Kommission ferner fest, dass die beiden betroffenen Unternehmen (das lokale öffentliche Elektrizitätsversorgungsunternehmen und das vorgelagerte Elektrizitätsversorgungsunternehmen) einen Teil der sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebenden finanziellen Belastung zu tragen hatten: das lokale Versorgungsunternehmen, wenn die zu vergütenden Kilowattstunden unter einem Anteil von 5 % der von ihm insgesamt über sein Versorgungsnetz abgesetzten Kilowattstunden lagen und das vorgelagerte Versorgungsunternehmen bis zu 5 % der von dem lokalen Versorgungsunternehmen insgesamt abgesetzten Kilowattstunden (für die Kilowattstunden über 5 %). In der Rechtssache PreussenElektra hatte der Staat keinen Aufschlag festgesetzt, um diesen Unternehmen einen Ausgleich für die sich aus der Abnahmeverpflichtung ergebende finanzielle Belastung zu gewähren.

| (58) | Auch die Tatsache, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Höhe der Umlage berechnen, ändert nichts an der Schlussfolgerung, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. Die Umlage wurde vom Staat auferlegt, und der Staat hat die Methode zur Festsetzung der Umlage festgelegt. Es steht den Übertragungsnetzbetreibern nicht frei, die Höhe der Umlage nach eigenem Ermessen festzusetzen. Sie können sie lediglich auf der Grundlage der von der BNetzA vorgegebenen Methode berechnen. Zudem hat die BNetzA den Startbetrag für die Berechnung der Umlage für das erste Durchführungsjahr selbst direkt auf 440 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Sätze 1 und 2 und auf 300 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgesetzt (vgl. Erwägungsgrund (16) dieses Beschlusses). |
| --- | --- |

(58)

Auch die Tatsache, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Höhe der Umlage berechnen, ändert nichts an der Schlussfolgerung, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. Die Umlage wurde vom Staat auferlegt, und der Staat hat die Methode zur Festsetzung der Umlage festgelegt. Es steht den Übertragungsnetzbetreibern nicht frei, die Höhe der Umlage nach eigenem Ermessen festzusetzen. Sie können sie lediglich auf der Grundlage der von der BNetzA vorgegebenen Methode berechnen. Zudem hat die BNetzA den Startbetrag für die Berechnung der Umlage für das erste Durchführungsjahr selbst direkt auf 440 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Sätze 1 und 2 und auf 300 Mio. EUR für § 19 Absatz 2 Satz 2 StromNEV festgesetzt (vgl. Erwägungsgrund (16) dieses Beschlusses).

| (59) | Darüber hinaus hat die BNetzA einen Regulierungsmechanismus eingeführt, in dessen Rahmen Erlöse, die über den Betrag hinausgehen, der zum Ausgleich von Erlösausfällen aufgrund der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern benötigt wird, zu einer Verringerung der Umlage im Jahr x+2 führen (vgl. Erwägungsgrund (17) dieses Beschlusses). |
| --- | --- |

(59)

Darüber hinaus hat die BNetzA einen Regulierungsmechanismus eingeführt, in dessen Rahmen Erlöse, die über den Betrag hinausgehen, der zum Ausgleich von Erlösausfällen aufgrund der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern benötigt wird, zu einer Verringerung der Umlage im Jahr x+2 führen (vgl. Erwägungsgrund (17) dieses Beschlusses).

| (60) | Die Übertragungsnetzbetreiber können damit weder über die Höhe noch über die Verwendung der § 19-Umlage frei entscheiden. |
| --- | --- |

(60)

Die Übertragungsnetzbetreiber können damit weder über die Höhe noch über die Verwendung der § 19-Umlage frei entscheiden.

| (61) | Nach Auffassung der Kommission ändert der Umstand, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Beihilfe möglicherweise in begrenztem Umfang vorfinanzieren, nichts an der Schlussfolgerung, dass sie die finanzielle Belastung letztlich nicht zu tragen haben. Sie erhalten einen vollständigen Ausgleich durch die § 19-Umlage. Die Kommission hat bereits in mehreren Fällen (20) festgestellt, dass Vorteile in Form einer Abnahmeverpflichtung für bestimmte Unternehmen, welche vom Staat (zum Beispiel über einen Fonds) einen Ausgleich oder eine Erstattung erhalten, staatliche Beihilfen bilden, auch wenn der Vorteil von privaten Betreibern vorfinanziert wurde. Als entscheidender Faktor gilt, dass der Staat eine Abgabe oder eine Umlage (bzw. einen Aufschlag) eingeführt hat, die dazu dient, dem privaten Betreiber einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu gewähren, die sich daraus ergibt, dass der Staat ihn verpflichtet hat, anderen Unternehmen einen Vorteil zu gewähren. Auch in der Rechtssache Essent hatte SEP (das gleichzeitig Verwalter, Empfänger und Begünstigter der Beihilfe war) in gewisser Weise die verlorenen Kosten vorfinanziert. Dies änderte nichts an dem Umstand, dass es sich bei der vom Staat auferlegten und von SEP erhobenen Abgabe zum Ausgleich der verlorenen Kosten um staatliche Mittel handelte. |
| --- | --- |

(61)

Nach Auffassung der Kommission ändert der Umstand, dass die Übertragungsnetzbetreiber die Beihilfe möglicherweise in begrenztem Umfang vorfinanzieren, nichts an der Schlussfolgerung, dass sie die finanzielle Belastung letztlich nicht zu tragen haben. Sie erhalten einen vollständigen Ausgleich durch die § 19-Umlage. Die Kommission hat bereits in mehreren Fällen (20) festgestellt, dass Vorteile in Form einer Abnahmeverpflichtung für bestimmte Unternehmen, welche vom Staat (zum Beispiel über einen Fonds) einen Ausgleich oder eine Erstattung erhalten, staatliche Beihilfen bilden, auch wenn der Vorteil von privaten Betreibern vorfinanziert wurde. Als entscheidender Faktor gilt, dass der Staat eine Abgabe oder eine Umlage (bzw. einen Aufschlag) eingeführt hat, die dazu dient, dem privaten Betreiber einen Ausgleich für die finanzielle Belastung zu gewähren, die sich daraus ergibt, dass der Staat ihn verpflichtet hat, anderen Unternehmen einen Vorteil zu gewähren. Auch in der Rechtssache Essent hatte SEP (das gleichzeitig Verwalter, Empfänger und Begünstigter der Beihilfe war) in gewisser Weise die verlorenen Kosten vorfinanziert. Dies änderte nichts an dem Umstand, dass es sich bei der vom Staat auferlegten und von SEP erhobenen Abgabe zum Ausgleich der verlorenen Kosten um staatliche Mittel handelte.

| (62) | Schließlich stellt die Kommission fest, dass die BNetzA in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 dargelegt hat, dass die § 19-Umlage eine Abgabe darstelle, da sie nicht einem allgemeinem Netzentgelt entspreche, sondern ein „anderes Entgelt“ im Sinne des Artikels 17 Absatz 8 StromNEV bilde und von den allgemeinen/normalen Netzentgelten gesondert erhoben werden müsse. Mit der Umlage wird ein besonderer Zweck verfolgt: Sie soll den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstatten, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern die durch die Befreiung verursachten Erlösausfälle zu erstatten, ergeben.

  Die Übertragungsnetzbetreiber sind mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, und der Staat hat die Verwendung der Umlage festgelegt. |
| --- | --- |

(62)

Schließlich stellt die Kommission fest, dass die BNetzA in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 dargelegt hat, dass die § 19-Umlage eine Abgabe darstelle, da sie nicht einem allgemeinem Netzentgelt entspreche, sondern ein „anderes Entgelt“ im Sinne des Artikels 17 Absatz 8 StromNEV bilde und von den allgemeinen/normalen Netzentgelten gesondert erhoben werden müsse. Mit der Umlage wird ein besonderer Zweck verfolgt: Sie soll den Übertragungsnetzbetreibern die Erlösausfälle erstatten, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern die durch die Befreiung verursachten Erlösausfälle zu erstatten, ergeben.

Die Übertragungsnetzbetreiber sind mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden, und der Staat hat die Verwendung der Umlage festgelegt.

| (63) | Die Übertragungsnetzbetreiber bilden die Zentralstelle für den gesamten Mechanismus zur Finanzierung der Befreiung. Den der Kommission übermittelten Informationen zufolge sind sie vom Staat beauftragt/benannt worden, um die mit der Befreiung und der § 19-Umlage verbundenen Finanzströme zu verwalten. |
| --- | --- |

(63)

Die Übertragungsnetzbetreiber bilden die Zentralstelle für den gesamten Mechanismus zur Finanzierung der Befreiung. Den der Kommission übermittelten Informationen zufolge sind sie vom Staat beauftragt/benannt worden, um die mit der Befreiung und der § 19-Umlage verbundenen Finanzströme zu verwalten.

| (64) | Auf der Grundlage des § 19 Absatz 2 StromNEV und des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 müssen sie






  — | den Verteilernetzbetreibern die Erlösausfälle, die sich aus der Befreiung auf Ebene der Verteilernetzbetreiber ergeben, erstatten; |
| --- | --- | --- |

(64)

Auf der Grundlage des § 19 Absatz 2 StromNEV und des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 müssen sie

—

den Verteilernetzbetreibern die Erlösausfälle, die sich aus der Befreiung auf Ebene der Verteilernetzbetreiber ergeben, erstatten;

| — | die finanzielle Belastung, die sich aus der Befreiung auf ihrer Ebene und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung zu gewähren, ergibt, untereinander ausgleichen; |
| --- | --- |

—

die finanzielle Belastung, die sich aus der Befreiung auf ihrer Ebene und aus der Verpflichtung, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung zu gewähren, ergibt, untereinander ausgleichen;

| — | die § 19-Umlage auf der Grundlage der prognostizierten Erlösausfälle und des prognostizierten Stromverbrauchs (gemeinsam) ermitteln; |
| --- | --- |

—

die § 19-Umlage auf der Grundlage der prognostizierten Erlösausfälle und des prognostizierten Stromverbrauchs (gemeinsam) ermitteln;

| — | die § 19-Umlage veröffentlichen; |
| --- | --- |

—

die § 19-Umlage veröffentlichen;

| — | die tatsächlich gezahlte gesamte § 19-Umlage mit dem sich aus der Befreiung ergebenden tatsächlichen Erlösausfall vergleichen (Ist-Abgleich). Anschließend müssen sie bei der Ermittlung der § 19-Umlage in den folgenden Jahren die Differenz berücksichtigen; |
| --- | --- |

—

die tatsächlich gezahlte gesamte § 19-Umlage mit dem sich aus der Befreiung ergebenden tatsächlichen Erlösausfall vergleichen (Ist-Abgleich). Anschließend müssen sie bei der Ermittlung der § 19-Umlage in den folgenden Jahren die Differenz berücksichtigen;

| — | die Einnahmen aus der § 19-Umlage zum Ausgleich ihrer eigenen Erlösausfälle (die sich aus der Befreiung, der Erstattungsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern und der Verpflichtung zum Ausgleich untereinander ergeben) verwenden. |
| --- | --- |

—

die Einnahmen aus der § 19-Umlage zum Ausgleich ihrer eigenen Erlösausfälle (die sich aus der Befreiung, der Erstattungsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern und der Verpflichtung zum Ausgleich untereinander ergeben) verwenden.

| (65) | Infolgedessen zentralisieren die vier deutschen Übertragungsnetzbetreiber einerseits die sich aus der Befreiung ergebenden Kosten und andererseits die Einnahmen aus der § 19-Umlage. Zusammen handeln sie in fondsähnlicher Weise. Dies ergibt sich auch aus der von ihnen gemeinsam unterhaltenen zentralen Website www.eeg-kwk.net und der Einrichtung der gemeinsamen Projektgruppe Horizontaler Belastungsausgleich (PG HOBA) (21), die die Aufgabe hat, die wirtschaftlichen, administrativen und organisatorischen Rahmenbedingungen für die Verwaltung der für die Umsetzung der § 19-Umlage erforderlichen Finanzströme zu schaffen. |
| --- | --- |

(65)

Infolgedessen zentralisieren die vier deutschen Übertragungsnetzbetreiber einerseits die sich aus der Befreiung ergebenden Kosten und andererseits die Einnahmen aus der § 19-Umlage. Zusammen handeln sie in fondsähnlicher Weise. Dies ergibt sich auch aus der von ihnen gemeinsam unterhaltenen zentralen Website www.eeg-kwk.net und der Einrichtung der gemeinsamen Projektgruppe Horizontaler Belastungsausgleich (PG HOBA) (21), die die Aufgabe hat, die wirtschaftlichen, administrativen und organisatorischen Rahmenbedingungen für die Verwaltung der für die Umsetzung der § 19-Umlage erforderlichen Finanzströme zu schaffen.

| (66) | Auf der Grundlage dieser Elemente vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten und ihnen diese besondere Aufgabe und alle damit verbundenen Tätigkeiten per Gesetz und von der BNetzA übertragen wurden. |
| --- | --- |

(66)

Auf der Grundlage dieser Elemente vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten und ihnen diese besondere Aufgabe und alle damit verbundenen Tätigkeiten per Gesetz und von der BNetzA übertragen wurden.

| (67) | Die Kommission stellt daher auf der Grundlage der zurzeit vorliegenden Informationen fest, dass die Übertragungsnetzbetreiber vom Staat benannt/eingesetzt und mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt wurden und dass die Erlöse aus der § 19-Umlage staatliche Mittel darstellen. |
| --- | --- |

(67)

Die Kommission stellt daher auf der Grundlage der zurzeit vorliegenden Informationen fest, dass die Übertragungsnetzbetreiber vom Staat benannt/eingesetzt und mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt wurden und dass die Erlöse aus der § 19-Umlage staatliche Mittel darstellen.

| (68) | Deutschland betont, dass die § 19-Umlage im vorliegenden Fall nicht von der BNetzA erhoben, eingenommen, verwaltet und verteilt werde, sondern vom Netzbetreiber. Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Umstands keine staatliche Mittel darstellt, da die Netzbetreiber keine staatliche Einrichtungen sind. |
| --- | --- |

(68)

Deutschland betont, dass die § 19-Umlage im vorliegenden Fall nicht von der BNetzA erhoben, eingenommen, verwaltet und verteilt werde, sondern vom Netzbetreiber. Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Umstands keine staatliche Mittel darstellt, da die Netzbetreiber keine staatliche Einrichtungen sind.

| (69) | Wie der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike erklärte, kann jedoch auch eine private Einrichtung mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt werden. |
| --- | --- |

(69)

Wie der Gerichtshof in der Rechtssache Steinike erklärte, kann jedoch auch eine private Einrichtung mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt werden.

| (70) | Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass im Gegensatz zur Beihilfesache SA.26036 (22) hier keine Einrichtung ernannt oder mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt worden ist. |
| --- | --- |

(70)

Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass im Gegensatz zur Beihilfesache SA.26036 (22) hier keine Einrichtung ernannt oder mit der Verwaltung der § 19-Umlage beauftragt worden ist.

| (71) | Der Grund für diese Position ist nicht klar, da Deutschland selbst eingeräumt hat, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten. |
| --- | --- |

(71)

Der Grund für diese Position ist nicht klar, da Deutschland selbst eingeräumt hat, dass die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage verwalten.

| (72) | Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass eine Einrichtung nur dann als mit der Verwaltung einer Abgabe beauftragt/benannt zu betrachten sei, wenn allein sie diese Verwaltung wahrnimmt. Deutschland stellt heraus, dass in der Rechtssache Essent nur SEP mit der Verwaltung des Aufschlags beauftragt gewesen sei, während in der vorliegenden Sache alle Übertragungsnetzbetreiber und Verteilernetzbetreiber an der Erhebung der § 19-Umlage beteiligt seien. |
| --- | --- |

(72)

Deutschland scheint die Auffassung zu vertreten, dass eine Einrichtung nur dann als mit der Verwaltung einer Abgabe beauftragt/benannt zu betrachten sei, wenn allein sie diese Verwaltung wahrnimmt. Deutschland stellt heraus, dass in der Rechtssache Essent nur SEP mit der Verwaltung des Aufschlags beauftragt gewesen sei, während in der vorliegenden Sache alle Übertragungsnetzbetreiber und Verteilernetzbetreiber an der Erhebung der § 19-Umlage beteiligt seien.

| (73) | Es ist nicht klar, auf welcher Rechtsgrundlage geltend gemacht werden kann, dass eine Umlage/ein Aufschlag nur dann unter den Begriff „staatliche Mittel“ fallen kann, wenn nur eine Einrichtung im gesamten Land mit ihrer Verwaltung beauftragt ist. |
| --- | --- |

(73)

Es ist nicht klar, auf welcher Rechtsgrundlage geltend gemacht werden kann, dass eine Umlage/ein Aufschlag nur dann unter den Begriff „staatliche Mittel“ fallen kann, wenn nur eine Einrichtung im gesamten Land mit ihrer Verwaltung beauftragt ist.

| (74) | Selbst in der Rechtssache Essent war SEP nicht die einzige Einrichtung, die an der Verwaltung der Abgabe beteiligt war: Die Abgabe wurde zunächst von den Netzbetreibern erhoben, um dann auf SEP übertragen zu werden. |
| --- | --- |

(74)

Selbst in der Rechtssache Essent war SEP nicht die einzige Einrichtung, die an der Verwaltung der Abgabe beteiligt war: Die Abgabe wurde zunächst von den Netzbetreibern erhoben, um dann auf SEP übertragen zu werden.

| (75) | Dasselbe gilt in der vorliegenden Sache: Die Verteilernetzbetreiber müssen die § 19-Umlage erheben und ihrem jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber überweisen. Jeder (der vier in Deutschland tätigen) Übertragungsnetzbetreiber zentralisiert die Einnahmen aus der § 19-Umlage in seinem Netzbereich. |
| --- | --- |

(75)

Dasselbe gilt in der vorliegenden Sache: Die Verteilernetzbetreiber müssen die § 19-Umlage erheben und ihrem jeweiligen Übertragungsnetzbetreiber überweisen. Jeder (der vier in Deutschland tätigen) Übertragungsnetzbetreiber zentralisiert die Einnahmen aus der § 19-Umlage in seinem Netzbereich.

| (76) | Bei bestimmten Aspekten des Finanzierungs-/Erstattungsmechanismus müssen die Übertragungsnetzbetreiber gemeinsam handeln (Ausgleich untereinander und Ermittlung der § 19-Umlage). Nach Auffassung der Kommission sind diese kollektiven Aufgaben ein weiterer Hinweis darauf, dass die Übertragungsnetzbetreiber zusammen beauftragt worden sind, die § 19-Umlage nach vom Staat festgelegten Bestimmungen, Vorgaben und Verfahren zu verwalten. |
| --- | --- |

(76)

Bei bestimmten Aspekten des Finanzierungs-/Erstattungsmechanismus müssen die Übertragungsnetzbetreiber gemeinsam handeln (Ausgleich untereinander und Ermittlung der § 19-Umlage). Nach Auffassung der Kommission sind diese kollektiven Aufgaben ein weiterer Hinweis darauf, dass die Übertragungsnetzbetreiber zusammen beauftragt worden sind, die § 19-Umlage nach vom Staat festgelegten Bestimmungen, Vorgaben und Verfahren zu verwalten.

| (77) | Deutschland hat ferner betont, dass es den Übertragungsnetzbetreibern freistehe, das Geld nach eigenem Ermessen zu verwenden, und sie keine überschüssigen Einnahmen aus der § 19-Umlage an den Staat übertragen müssten, wie es in der Rechtssache Essent der Fall gewesen sei. |
| --- | --- |

(77)

Deutschland hat ferner betont, dass es den Übertragungsnetzbetreibern freistehe, das Geld nach eigenem Ermessen zu verwenden, und sie keine überschüssigen Einnahmen aus der § 19-Umlage an den Staat übertragen müssten, wie es in der Rechtssache Essent der Fall gewesen sei.

| (78) | Die Kommission kann sich dieser Ansicht jedoch nicht anschließen, da die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage den geltenden Texten zufolge nicht nach eigenem Ermessen verwenden können, so wie sie auch keine andere Umlage nach eigenem Ermessen erheben könnten. |
| --- | --- |

(78)

Die Kommission kann sich dieser Ansicht jedoch nicht anschließen, da die Übertragungsnetzbetreiber die § 19-Umlage den geltenden Texten zufolge nicht nach eigenem Ermessen verwenden können, so wie sie auch keine andere Umlage nach eigenem Ermessen erheben könnten.

| (79) | Erstens wird die Umlage ausschließlich zu dem Zweck erhoben, für die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, einen Ausgleich zu gewähren. Zweitens führen alle Einnahmen, die über den für den Ausgleich dieser finanziellen Belastung erforderlichen Betrag hinausgehen, zu Finanzkorrekturen in Form einer verringerten Umlage im Jahr x+2. Deutschland hat selbst geltend gemacht, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Korrekturmechanismus nicht zu einer Überkompensierung führen könne. |
| --- | --- |

(79)

Erstens wird die Umlage ausschließlich zu dem Zweck erhoben, für die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, einen Ausgleich zu gewähren. Zweitens führen alle Einnahmen, die über den für den Ausgleich dieser finanziellen Belastung erforderlichen Betrag hinausgehen, zu Finanzkorrekturen in Form einer verringerten Umlage im Jahr x+2. Deutschland hat selbst geltend gemacht, dass die § 19-Umlage aufgrund dieses Korrekturmechanismus nicht zu einer Überkompensierung führen könne.

| (80) | Die Tatsache, dass überschüssige Einnahmen aus der Umlage nicht auf den Staatshaushalt übertragen werden, steht nach derzeitiger Auffassung der Kommission nicht der Schlussfolgerung entgegen, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. |
| --- | --- |

(80)

Die Tatsache, dass überschüssige Einnahmen aus der Umlage nicht auf den Staatshaushalt übertragen werden, steht nach derzeitiger Auffassung der Kommission nicht der Schlussfolgerung entgegen, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen.

| (81) | In der Rechtssache Essent wurde die Abgabe nur für ein Jahr auferlegt, um SEP verlorene Kosten von bis zu 400 000 000 NLG zu erstatten; daher erscheint es normal, dass der Staat vorschrieb, dass über diesen Betrag hinausgehende Mittel auf den Staatshaushalt übertragen werden mussten. Da das System in der hier behandelten Sache von Jahr zu Jahr fortgeführt werden soll und (im Jahr x) auf Prognosen basiert, erscheint es nur natürlich, dass der Staat verlangt, dass erstens ein Korrekturmechanismus vorgesehen wird und zweitens die Korrekturen die Form einer reduzierten Umlage für das Jahr x+2 annehmen. Entscheidend ist nach Auffassung der Kommission, dass der Staat die Verwendung und den Zweck der Umlage bestimmt und festgelegt hat, wofür eventuelle Umlagenbeträge verwendet werden sollen, die über den Betrag hinausgehen, der benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, zu erstatten. Damit behält der Staat die Kontrolle über die Umlage. |
| --- | --- |

(81)

In der Rechtssache Essent wurde die Abgabe nur für ein Jahr auferlegt, um SEP verlorene Kosten von bis zu 400 000 000 NLG zu erstatten; daher erscheint es normal, dass der Staat vorschrieb, dass über diesen Betrag hinausgehende Mittel auf den Staatshaushalt übertragen werden mussten. Da das System in der hier behandelten Sache von Jahr zu Jahr fortgeführt werden soll und (im Jahr x) auf Prognosen basiert, erscheint es nur natürlich, dass der Staat verlangt, dass erstens ein Korrekturmechanismus vorgesehen wird und zweitens die Korrekturen die Form einer reduzierten Umlage für das Jahr x+2 annehmen. Entscheidend ist nach Auffassung der Kommission, dass der Staat die Verwendung und den Zweck der Umlage bestimmt und festgelegt hat, wofür eventuelle Umlagenbeträge verwendet werden sollen, die über den Betrag hinausgehen, der benötigt wird, um den Übertragungsnetzbetreibern die finanzielle Belastung, die sich aus der Netzentgeltbefreiung und der Ausgleichsverpflichtung gegenüber den Verteilernetzbetreibern ergibt, zu erstatten. Damit behält der Staat die Kontrolle über die Umlage.

| (82) | Deutschland machte ferner geltend, dass im Gegensatz zur Rechtssache Essent keine Überwachungsmechanismen vorgesehen seien. |
| --- | --- |

(82)

Deutschland machte ferner geltend, dass im Gegensatz zur Rechtssache Essent keine Überwachungsmechanismen vorgesehen seien.

| (83) | Die Kommission stellt zunächst fest, dass dies nichts an der Schlussfolgerung ändert, dass die Übertragungsnetzbetreiber mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden sind, die sie nicht nach eigenem Ermessen verwenden können. Bereits aus diesem Grund vertritt sie zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Mittel unter staatlicher Kontrolle stehen. |
| --- | --- |

(83)

Die Kommission stellt zunächst fest, dass dies nichts an der Schlussfolgerung ändert, dass die Übertragungsnetzbetreiber mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden sind, die sie nicht nach eigenem Ermessen verwenden können. Bereits aus diesem Grund vertritt sie zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass die Mittel unter staatlicher Kontrolle stehen.

| (84) | Zudem stellt die Kommission fest, dass es entgegen den Angaben Deutschlands sehr wohl Überwachungsmechanismen gibt. Durch den in Erwägungsgrund (20) dieses Beschlusses beschriebenen Regulierungskonto-Mechanismus überwacht die BNetzA die auf die § 19-Umlage zurückgehenden Finanzströme. Die BNetzA hat bereits bestimmte Elemente des Mechanismus sowie Instrumente des Regulierungskontos und der Anreizregulierungsverordnung (ARegV) in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 verwendet. So müssen die Verteilernetzbetreiber den Übertragungsnetzbetreibern zum Beispiel unter Verwendung des Formulars C2 „Mitteilungspflichten der Stromnetzbetreiber gemäß § 28 Nr. 3 und Nr. 4 ARegV“ Angaben zur Ermittlung der § 19-Umlage zukommen lassen. Ferner wird die sich aus der Netzentgeltbefreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung nach Angaben der BNetzA im Regulierungskonto berücksichtigt. |
| --- | --- |

(84)

Zudem stellt die Kommission fest, dass es entgegen den Angaben Deutschlands sehr wohl Überwachungsmechanismen gibt. Durch den in Erwägungsgrund (20) dieses Beschlusses beschriebenen Regulierungskonto-Mechanismus überwacht die BNetzA die auf die § 19-Umlage zurückgehenden Finanzströme. Die BNetzA hat bereits bestimmte Elemente des Mechanismus sowie Instrumente des Regulierungskontos und der Anreizregulierungsverordnung (ARegV) in ihrem Beschluss vom 14. Dezember 2011 verwendet. So müssen die Verteilernetzbetreiber den Übertragungsnetzbetreibern zum Beispiel unter Verwendung des Formulars C2 „Mitteilungspflichten der Stromnetzbetreiber gemäß § 28 Nr. 3 und Nr. 4 ARegV“ Angaben zur Ermittlung der § 19-Umlage zukommen lassen. Ferner wird die sich aus der Netzentgeltbefreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung nach Angaben der BNetzA im Regulierungskonto berücksichtigt.

3.1.3.2.   Vorliegen staatlicher Mittel vor Einführung der § 19-Umlage

| (85) | Die § 19-Umlage ist im Jahr 2012 in Kraft getreten. Die Netzentgeltbefreiung für energieintensive Unternehmen trat bereits 2011 in Kraft (anwendbar ab dem 1. Januar 2011). |
| --- | --- |

(85)

Die § 19-Umlage ist im Jahr 2012 in Kraft getreten. Die Netzentgeltbefreiung für energieintensive Unternehmen trat bereits 2011 in Kraft (anwendbar ab dem 1. Januar 2011).

| (86) | Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle vollständig zu erstatten. Anschließend müssen die Übertragungsnetzbetreiber ihre jeweiligen Erlösausfälle dann untereinander ausgleichen; in § 19 Absatz 2 StromNEV wird in Bezug auf den Ausgleichsmechanismus auf § 9 KWK-Gesetz verwiesen. In § 9 KWK-Gesetz ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber berechtigt sind, Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs untereinander zu tragen haben, an die Letztverbraucher weiterzugeben. |
| --- | --- |

(86)

Nach § 19 Absatz 2 StromNEV sind die Übertragungsnetzbetreiber verpflichtet, den Verteilernetzbetreibern die aus der Befreiung resultierenden Erlösausfälle vollständig zu erstatten. Anschließend müssen die Übertragungsnetzbetreiber ihre jeweiligen Erlösausfälle dann untereinander ausgleichen; in § 19 Absatz 2 StromNEV wird in Bezug auf den Ausgleichsmechanismus auf § 9 KWK-Gesetz verwiesen. In § 9 KWK-Gesetz ist ferner festgelegt, dass Netzbetreiber berechtigt sind, Zusatzkosten, die sie infolge des Kostenausgleichs untereinander zu tragen haben, an die Letztverbraucher weiterzugeben.

| (87) | Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber Netzentgelte einführen, um ihre Netzkosten decken zu können. Sofern die Kommission § 20 richtig versteht, bedeutet dies, dass die Übertragungsnetzbetreiber nicht nur die Möglichkeit haben, die Zusatzkosten, die sich aus § 19 Absatz 2 StromNEV ergeben, in den Netznutzungsentgelten anzurechnen, sondern, anders als in § 9 KWK-Gesetz, sogar dazu verpflichtet sind. |
| --- | --- |

(87)

Zudem ist in § 19 Absatz 2 StromNEV festgelegt, dass § 20 StromNEV entsprechend gilt. Nach § 20 StromNEV müssen Netzbetreiber Netzentgelte einführen, um ihre Netzkosten decken zu können. Sofern die Kommission § 20 richtig versteht, bedeutet dies, dass die Übertragungsnetzbetreiber nicht nur die Möglichkeit haben, die Zusatzkosten, die sich aus § 19 Absatz 2 StromNEV ergeben, in den Netznutzungsentgelten anzurechnen, sondern, anders als in § 9 KWK-Gesetz, sogar dazu verpflichtet sind.

| (88) | Vor diesem Hintergrund vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass § 19 Absatz 2 StromNEV bereits vor der Annahme des BNetzA-Beschlusses vom 14. Dezember 2011 einen Mechanismus mit folgenden Eigenschaften enthielt:






  — | Der Mechanismus gewährt energieintensiven Unternehmen einen Vorteil (die Befreiung von Netzentgelten), der dem Staat zuzurechnen ist (durch gesetzliche Bestimmungen gewährter Vorteil). |
| --- | --- | --- |

(88)

Vor diesem Hintergrund vertritt die Kommission zu diesem Zeitpunkt die Auffassung, dass § 19 Absatz 2 StromNEV bereits vor der Annahme des BNetzA-Beschlusses vom 14. Dezember 2011 einen Mechanismus mit folgenden Eigenschaften enthielt:

—

Der Mechanismus gewährt energieintensiven Unternehmen einen Vorteil (die Befreiung von Netzentgelten), der dem Staat zuzurechnen ist (durch gesetzliche Bestimmungen gewährter Vorteil).

| — | Der Vorteil wird durch eine Umlage finanziert (den Verbrauchern auferlegte Zusatzabgabe, vgl. § 19 Absatz 2 Sätze 7 und 8 StromNEV in Verbindung mit § 9 KWK-Gesetz und § 20 StromNEV). |
| --- | --- |

—

Der Vorteil wird durch eine Umlage finanziert (den Verbrauchern auferlegte Zusatzabgabe, vgl. § 19 Absatz 2 Sätze 7 und 8 StromNEV in Verbindung mit § 9 KWK-Gesetz und § 20 StromNEV).

| — | Die Umlage wäre von den Übertragungsnetzbetreibern verwaltet worden; ebenso wie nach 2012 wären die Übertragungsnetzbetreiber jedoch verpflichtet gewesen, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung in voller Höhe zu gewähren, die Beträge untereinander auszugleichen und Zusatzgebühren von den Verbrauchern zu erheben, um die Differenz abzudecken; sie hätten nicht die Möglichkeit gehabt, Zusatzgebühren aufzuerlegen, die mehr als die Differenz ausmachen und wären weiterhin über das Regulierungskonto überwacht worden. |
| --- | --- |

—

Die Umlage wäre von den Übertragungsnetzbetreibern verwaltet worden; ebenso wie nach 2012 wären die Übertragungsnetzbetreiber jedoch verpflichtet gewesen, den Verteilernetzbetreibern eine Erstattung in voller Höhe zu gewähren, die Beträge untereinander auszugleichen und Zusatzgebühren von den Verbrauchern zu erheben, um die Differenz abzudecken; sie hätten nicht die Möglichkeit gehabt, Zusatzgebühren aufzuerlegen, die mehr als die Differenz ausmachen und wären weiterhin über das Regulierungskonto überwacht worden.

| (89) | Daher wären die Systeme zur Finanzierung der Befreiung dem seit der Annahme des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 bestehenden System offenbar sehr ähnlich gewesen. |
| --- | --- |

(89)

Daher wären die Systeme zur Finanzierung der Befreiung dem seit der Annahme des Beschlusses der BNetzA vom 14. Dezember 2011 bestehenden System offenbar sehr ähnlich gewesen.

| (90) | Auch Deutschland vertritt diese Auffassung. Deutschland hat ausdrücklich mitgeteilt, dass der Beschluss der BNetzA lediglich eine Anwendung/Klarstellung des § 19 Absatz 2 StromNEV sei und dass die BNetzA keine Vorschriften/Regelungen eingeführt habe, die nicht bereits in § 19 Absatz 2 StromNEV enthalten gewesen seien. |
| --- | --- |

(90)

Auch Deutschland vertritt diese Auffassung. Deutschland hat ausdrücklich mitgeteilt, dass der Beschluss der BNetzA lediglich eine Anwendung/Klarstellung des § 19 Absatz 2 StromNEV sei und dass die BNetzA keine Vorschriften/Regelungen eingeführt habe, die nicht bereits in § 19 Absatz 2 StromNEV enthalten gewesen seien.

| (91) | Vor diesem Hintergrund scheint die Argumentation in Abschnitt 3.1.3.1 dieses Beschlusses sinngemäß auf § 19 Absatz 2 StromNEV vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 anwendbar zu sein, und § 19 Absatz 2 StromNEV scheint bereits vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 staatliche Beihilfen umfasst zu haben. |
| --- | --- |

(91)

Vor diesem Hintergrund scheint die Argumentation in Abschnitt 3.1.3.1 dieses Beschlusses sinngemäß auf § 19 Absatz 2 StromNEV vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 anwendbar zu sein, und § 19 Absatz 2 StromNEV scheint bereits vor der Annahme des Beschlusses vom 14. Dezember 2011 staatliche Beihilfen umfasst zu haben.

| (92) | Ferner hat die BNetzA mitgeteilt, dass der Erlösausfall für 2011 im Regulierungskonto nach § 5 ARegV berücksichtigt werde. Dies scheint zu bedeuten, dass Erlösausfälle durch etwaige Überschüsse auf dem Regulierungskonto ausgeglichen werden können. Da das Regulierungskonto unter der Kontrolle und im Eigentum der BNetzA, einer öffentlichen Einrichtung, steht, könnte dies ein weiterer Grund für die Feststellung sein, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen. |
| --- | --- |

(92)

Ferner hat die BNetzA mitgeteilt, dass der Erlösausfall für 2011 im Regulierungskonto nach § 5 ARegV berücksichtigt werde. Dies scheint zu bedeuten, dass Erlösausfälle durch etwaige Überschüsse auf dem Regulierungskonto ausgeglichen werden können. Da das Regulierungskonto unter der Kontrolle und im Eigentum der BNetzA, einer öffentlichen Einrichtung, steht, könnte dies ein weiterer Grund für die Feststellung sein, dass staatliche Mittel zum Einsatz kommen.

| (93) | Die Kommission ersucht Deutschland um weitere Angaben zu diesem Punkt. Insbesondere werden Angaben über die genaue Bedeutung der Bezugnahme auf § 20 StromNEV benötigt. Ferner werden allgemein weitere Angaben zur Funktionsweise des Regulierungskontos benötigt und zu der Art, wie die sich aus der Befreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung im Regulierungskonto berücksichtigt wird, so wie es die BNetzA am 14. Dezember 2011 beschlossen hat. |
| --- | --- |

(93)

Die Kommission ersucht Deutschland um weitere Angaben zu diesem Punkt. Insbesondere werden Angaben über die genaue Bedeutung der Bezugnahme auf § 20 StromNEV benötigt. Ferner werden allgemein weitere Angaben zur Funktionsweise des Regulierungskontos benötigt und zu der Art, wie die sich aus der Befreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung im Regulierungskonto berücksichtigt wird, so wie es die BNetzA am 14. Dezember 2011 beschlossen hat.

3.1.4.   Vorläufige Schlussfolgerung zum Vorliegen von Beihilfen

| (94) | Auf der Grundlage der vorstehend genannten Elemente und der zu diesem Zeitpunkt verfügbaren Informationen zieht die Kommission den vorläufigen Schluss, dass die durch die § 19-Umlage ausgeglichene Netzentgeltbefreiung ab 2012 eine staatliche Beihilfe zugunsten energieintensiver Unternehmen bildet. Die Kommission hat beim jetzigen Stand der Dinge ferner Bedenken, dass bereits 2011, das heißt vor der Einführung der § 19-Umlage, staatliche Beihilfen gewährt worden sein könnten. Die Kommission ersucht Deutschland um Übermittlung der im vorstehenden Erwägungsgrund genannten zusätzlichen Angaben. |
| --- | --- |

(94)

Auf der Grundlage der vorstehend genannten Elemente und der zu diesem Zeitpunkt verfügbaren Informationen zieht die Kommission den vorläufigen Schluss, dass die durch die § 19-Umlage ausgeglichene Netzentgeltbefreiung ab 2012 eine staatliche Beihilfe zugunsten energieintensiver Unternehmen bildet. Die Kommission hat beim jetzigen Stand der Dinge ferner Bedenken, dass bereits 2011, das heißt vor der Einführung der § 19-Umlage, staatliche Beihilfen gewährt worden sein könnten. Die Kommission ersucht Deutschland um Übermittlung der im vorstehenden Erwägungsgrund genannten zusätzlichen Angaben.

3.2.   Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt

| (95) | Auf der Grundlage der derzeit verfügbaren Informationen ist die Kommission vorläufig zu dem Schluss gelangt, dass die Befreiung energieintensiver Unternehmen von Netzentgelten nach 2012, aber möglicherweise auch bereits zuvor, eine staatliche Beihilfe darstellt. Die Kommission kann derartige Beihilfen für mit dem Binnenmarkt vereinbar erklären, sofern die in Artikel 107 Absatz 3 Buchstabe c AEUV genannten Voraussetzungen erfüllt sind. Nach ständiger Rechtssprechung ist es Aufgabe des Mitgliedstaats, Gründe für die Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt darzulegen und aufzuzeigen, dass die einschlägigen Voraussetzungen erfüllt sind (23). |
| --- | --- |

(95)

Auf der Grundlage der derzeit verfügbaren Informationen ist die Kommission vorläufig zu dem Schluss gelangt, dass die Befreiung energieintensiver Unternehmen von Netzentgelten nach 2012, aber möglicherweise auch bereits zuvor, eine staatliche Beihilfe darstellt. Die Kommission kann derartige Beihilfen für mit dem Binnenmarkt vereinbar erklären, sofern die in Artikel 107 Absatz 3 Buchstabe c AEUV genannten Voraussetzungen erfüllt sind. Nach ständiger Rechtssprechung ist es Aufgabe des Mitgliedstaats, Gründe für die Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt darzulegen und aufzuzeigen, dass die einschlägigen Voraussetzungen erfüllt sind (23).

| (96) | Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Gründe für die Vereinbarkeit der Beihilfe mit dem Binnenmarkt dargelegt hat, da das Land die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe bildet. |
| --- | --- |

(96)

Die Kommission stellt fest, dass Deutschland keine Gründe für die Vereinbarkeit der Beihilfe mit dem Binnenmarkt dargelegt hat, da das Land die Auffassung vertritt, dass die fragliche Maßnahme keine Beihilfe bildet.

| (97) | Deutschland hat lediglich erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten gerechtfertigt sei, weil energieintensive Unternehmen das Netz stabilisierten, ohne jedoch diese stabilisierende Wirkung zu begründen oder – sollte diese stabilisierende Wirkung bestehen – anzugeben, nach welchen Vorschriften und aus welchen Gründen eine derartige Wirkung der Kommission die Möglichkeit geben könnte, die Beihilfe für mit dem Binnenmarkt vereinbar zu erklären. |
| --- | --- |

(97)

Deutschland hat lediglich erklärt, dass die Befreiung von Netzentgelten gerechtfertigt sei, weil energieintensive Unternehmen das Netz stabilisierten, ohne jedoch diese stabilisierende Wirkung zu begründen oder – sollte diese stabilisierende Wirkung bestehen – anzugeben, nach welchen Vorschriften und aus welchen Gründen eine derartige Wirkung der Kommission die Möglichkeit geben könnte, die Beihilfe für mit dem Binnenmarkt vereinbar zu erklären.

| (98) | Die Kommission zieht zum jetzigen Zeitpunkt den vorläufigen Schluss, dass der Befreiungsmechanismus eine Betriebsbeihilfe bildet, da er die Begünstigten von Netzentgelten befreit, die sie normalerweise im Rahmen ihrer laufenden Verwaltung oder ihrer üblichen Tätigkeiten hätten tragen müssen. Der Rechtsprechung zufolge sind Betriebsbeihilfen grundsätzlich nicht mit dem Binnenmarkt vereinbar, weil sie den Wettbewerb in den Wirtschaftszweigen, in denen sie gewährt werden, grundsätzlich verfälschen, ohne dabei ihrer Natur nach geeignet zu sein, die in den genannten Ausnahmebestimmungen festgesetzten Zwecke zu erreichen (24). |
| --- | --- |

(98)

Die Kommission zieht zum jetzigen Zeitpunkt den vorläufigen Schluss, dass der Befreiungsmechanismus eine Betriebsbeihilfe bildet, da er die Begünstigten von Netzentgelten befreit, die sie normalerweise im Rahmen ihrer laufenden Verwaltung oder ihrer üblichen Tätigkeiten hätten tragen müssen. Der Rechtsprechung zufolge sind Betriebsbeihilfen grundsätzlich nicht mit dem Binnenmarkt vereinbar, weil sie den Wettbewerb in den Wirtschaftszweigen, in denen sie gewährt werden, grundsätzlich verfälschen, ohne dabei ihrer Natur nach geeignet zu sein, die in den genannten Ausnahmebestimmungen festgesetzten Zwecke zu erreichen (24).

| (99) | Daher hegt die Kommission zum jetzigen Stand der Dinge Zweifel an ihrer Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt. Folglich hat sie nach Artikel 4 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 659/1999 beschlossen, das förmliche Prüfverfahren zu eröffnen, und fordert Deutschland damit auf, seine Anmerkungen und die benötigten Informationen zu übermitteln. |
| --- | --- |

(99)

Daher hegt die Kommission zum jetzigen Stand der Dinge Zweifel an ihrer Vereinbarkeit mit dem Binnenmarkt. Folglich hat sie nach Artikel 4 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 659/1999 beschlossen, das förmliche Prüfverfahren zu eröffnen, und fordert Deutschland damit auf, seine Anmerkungen und die benötigten Informationen zu übermitteln.

4.   SCHLUSSFOLGERUNG

In Anbetracht der vorstehenden Ausführungen fordert die Kommission Deutschland im Rahmen des Verfahrens nach Artikel 108 Absatz 2 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union auf, innerhalb eines Monats nach Erhalt dieses Schreibens Stellung zu nehmen und alle sachdienlichen Angaben für die beihilferechtliche Würdigung der Maßnahme zu übermitteln. Die Kommission ersucht Deutschland insbesondere um Informationen über die genaue Bedeutung der Bezugnahme auf § 20 StromNEV, sowie um allgemeine Informationen über die Funktionsweise des Regulierungskontos und über die Art, wie die sich aus der Befreiung im Jahr 2011 ergebende finanzielle Belastung im Regulierungskonto berücksichtigt wird, so wie es die BNetzA am 14. Dezember 2011 beschlossen hat.

Die Kommission bittet die Bundesregierung, den potenziellen Empfängern der Beihilfe unverzüglich eine Kopie dieses Schreibens zuzuleiten.

Die Kommission erinnert die Bundesregierung an die aufschiebende Wirkung von Artikel 108 Absatz 3 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union und verweist auf Artikel 14 der Verordnung (EG) Nr. 659/1999 des Rates, wonach alle rechtswidrigen Beihilfen unter Umständen vom Empfänger zurückzufordern sind.

Die Kommission weist die Bundesrepublik Deutschland darauf hin, dass sie alle Beteiligten durch die Veröffentlichung des vorliegenden Schreibens und einer Zusammenfassung desselben im Amtsblatt der Europäischen Union unterrichten wird. Außerdem wird sie die Beteiligten in den EFTA-Staaten, die das EWR-Abkommen unterzeichnet haben, durch Veröffentlichung einer Bekanntmachung in der EWR-Beilage des Amtsblattes der Europäischen Union und die EFTA-Überwachungsbehörde durch Übermittlung einer Kopie dieses Schreibens in Kenntnis setzen. Alle genannten Beteiligten werden aufgefordert, innerhalb eines Monats ab dem Datum dieser Veröffentlichung Stellung zu nehmen.”

---

(1)  Nach § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV können Übertragungsnetzbetreiber und Verteilernetzbetreiber Verträge mit Letztverbrauchern schließen, die ein besonderes Nutzungsverhalten haben, das ein individuelles Netzentgelt rechtfertigt. Dieses individuell ausgehandelte Netzentgelt darf nicht weniger als 20 Prozent des veröffentlichten Netzentgelts betragen. Diese Möglichkeit der Vereinbarung individueller Netzentgelte bestand bereits vor der Änderung von 2011 und ist nicht Gegenstand der Beschwerde.

1

(2)  In § 19 Absatz 2 Satz 1 StromNEV heißt es: „Ist auf Grund vorliegender oder prognostizierter Verbrauchsdaten oder auf Grund technischer oder vertraglicher Gegebenheiten offensichtlich, dass der Höchstlastbeitrag eines Letztverbrauchers vorhersehbar erheblich von der zeitgleichen Jahreshöchstlast aller Entnahmen aus dieser Netz- oder Umspannebene abweicht, so haben Betreiber von Elektrizitätsversorgungsnetzen diesem Letztverbraucher in Abweichung von § 16 ein individuelles Netzentgelt anzubieten, das dem besonderen Nutzungsverhalten des Netzkunden angemessen Rechnung zu tragen hat und nicht weniger als 20 Prozent des veröffentlichten Netzentgelts betragen darf“.

2

(3)  Quelle: Website der BNetzA: http://www.bundesnetzagentur.de/cln_1911/DE/DieBundesnetzagentur/Beschlusskammern/BK4/Pargra_19Abs2Satz2/NetzentgelteParagr19Abs2_Satz2_bkv_node.html.

3

(4)  Vgl. die gemeinsame Website der Übertragungsnetzbetreiber: http://www.eeg-kwk.net/de/file/Internetveroeffentlichung_Paragraph_19StromNEV.pdf.

4

(5)  EuGH, Urteil vom 23. Februar 1961, De Gezamenlijke Steenkolenmijnen in Limburg/Hohe Behörde, Rechtssache 30/59, Slg. 1961, 1, 19; EuGH, Urteil vom 19. Mai 1999, Italien/Kommission, Rechtssache C-6/97, Slg. 1999, I-2981, 15; EuGH, Urteil vom 5. Oktober 1999, Frankreich/Kommission, Rechtssache C-251/97, Slg. 1999, S. I-6639, Randnr. 35.

5

(6)  EuGH, Urteil vom 29. April 2004, Niederlande/Kommission, Rechtssache C-159/01, Slg. I-4461, Randnr. 42; EuGH, Urteil vom 8. September 2011, Niederlande/Kommission, Rechtssache C-279/08 P, System des Handels mit NOx-Emissionsrechten, Randnr. 62.

6

(7)  EuGH, Urteil vom 29. April 2004, Niederlande/Kommission, Rechtssache C-159/01, Slg. 2004, I-4461, Randnr. 43; EuGH, Urteil vom 6. September 2006, Portugal/Kommission, Rechtssache C-88/03, Slg. 2006, I-7115, Randnr. 80; EuGH, Rechtssache C-279/08 P, System des Handels mit NOx-Emissionsrechten, Randnr. 62.

7

(8)  EuGH, Urteil vom 22. März 1977, Steinike &Weinlig/Deutschland, Rechtssache 78/76, Slg. 1977, 595, Randnr. 21; EuGH, Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra, Rechtssache C-379/98, Slg. 2001, I-2099, Randnummer 58.

8

(9)  EuG, Urteil vom 12. Dezember 1996, Air France/Kommission, Rechtssache T-358/94, Slg. 1996, I-2109, Randnrn. 63 bis 65.

9

(10)  EuG, Urteil vom 27. September 2012, Frankreich/Kommission, Rechtssache T-139/09, noch nicht veröffentlicht, abrufbar unter curia.europa.eu.

10

(11)  EuGH, Urteil vom 22. März 1977, Steinike & Weinlig/Deutschland, Rechtssache 78/76, Slg. 1977, 595, Randnr. 21.

11

(12)  EuGH, Urteil vom 2.7.1974, Italien/Kommission, Rechtssache 173/73, Slg. 709, Randnr. 16.

12

(13)  EuGH, Urteil vom 11. November 1987, Frankreich/Kommission, Rechtssache C-259/85, Slg. 1987, 4393, Randnr. 23.

13

(14)  EuGH, Urteil vom 17. Juli 2008, Essent, Rechtssache C-206/06, Slg. 2008, I-5497.

14

(15)  EuGH, Urteil vom 17. Juli 2008, Essent, Rechtssache C-206/06, Slg. 2008, I-5497, Randnr. 66.

15

(16)  EuGH, Urteil vom 17. Juli 2008, Essent, Rechtssache C-206/06, Slg. 2008, I-5497, Randnr. 74.

16

(17)  EuGH, Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra, Rechtssache C-379/98, Slg. 2001, I-2099, Randnrn. 58 und 59.

17

(18)  EuGH, Urteil vom 13. März 2001, PreussenElektra, Rechtssache C-379/98, Slg. 2001, I-2099, Randnr. 56. Vgl. auch das Urteil des EuGH vom 17. Juli 2008 in der Rechtssache Essent (C-206/06, Slg. 2008, I-5497, Randnr. 74), in dem der Gerichtshof feststellt, dass die Unternehmen in der Rechtssache PreussenElektra nicht vom Staat mit der Verwaltung staatlicher Mittel beauftragt worden waren.

18

(19)  Vgl. § 1, § 3, § 4 und § 5 des Gesetzes über die Bundesnetzagentur für Elektrizität, Gas, Telekommunikation, Post und Eisenbahnen vom 7. Juli 2005 (BGBl. I S. 1970, 2009).

19

(20)  Beihilfesache N 571/2006 RES-E support programme (Irland) (ABl. C 311 vom 21.12.2007); Beihilfesache C 43/2002 Fonds de compensation dans le cadre de l'organisation du marché de l'électricité (Luxemburg) (ABl. L 159 vom 20.6.2009); Beihilfesache N 94/2010 Feed in tariffs to support the generation of renewable electricity from low carbon sources (Vereinigtes Königreich) (ABl. C 166 vom 25.6.2010); Beihilfesache SA.33384 (2011/N) Ökostromgesetz 2012 (Österreich) (ABl. C 156 vom 2.6.2012).

20

RES-E support programme

Fonds de compensation dans le cadre de l'organisation du marché de l'électricité

Feed in tariffs to support the generation of renewable electricity from low carbon sources

(21)  http://www.eeg-kwk.net/de/Aufgabe%20PG%20HOBA.htm, aufgerufen am 19.11.2012.

21

(22)  Beschluss der Kommission vom 8. März 2011, Österreich, Staatliche Beihilfe für energieintensive Unternehmen, Ökostromgesetz (Ökostromgesetznovelle 2008).

22

(23)  EuGH, Urteil vom 28. April 1993, Italien/Kommission, Rechtssache C-364/90, Slg. 1993, I-2097, Randnr. 20; EuG, Urteil vom 15. Dezember 1999, Freistaat Sachsen und andere/Kommission, verbundene Rechtssachen T-132/96 und T-143/96, Slg. 1999, II-3663, Randnr. 140.

23

(24)  EuG, Urteil vom 8. Juni 1995, Siemens SA/Kommission, Rechtssache T-459/93, Slg. 1995, II-1675, Randnr. 48. Vgl. auch EuG, Urteil vom 8. Juli 2010, Freistaat Sachsen und Land Sachsen-Anhalt/Kommission, Rechtssache T-396/08, Slg. 2010, II-141, Randnrn. 46-48; EuGH, Urteil vom 19. September 2000, Deutschland/Kommission, Rechtssache C-156/98, Slg. 2000, I-6857, Randnr. 30 mit weiteren Quellenverweisen.

24

---