# Dziennik Urzędowy C 412/4 gr

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 412 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 604 grudnia 2017 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 412

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 604 grudnia 2017

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2017/C 412/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2017/C 412/02 | Wyznaczenie pierwszego rzecznika generalnego | 2 |
| 2017/C 412/03 | Wyznaczenie izby do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 107 regulaminu postępowania przed Trybunałem | 2 |
| 2017/C 412/04 | Wyznaczenie izby do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 193 regulaminu postępowania przed Trybunałem | 2 |
| 2017/C 412/05 | Decyzje podjęte przez Trybunał na zgromadzeniu ogólnym w dniu 3 października 2017 r. | 2 |
| 2017/C 412/06 | Listy do celów ustalenia składów orzekających dla spraw przekazywanych do izb złożonych z trzech sędziów | 3 |
| 2017/C 412/07 | Wybór prezesów izb złożonych z trzech sędziów | 4 |
| 2017/C 412/08 | Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu | 4 |

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2017/C 412/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Trybunał Sprawiedliwości

2017/C 412/02

Wyznaczenie pierwszego rzecznika generalnego

2

2017/C 412/03

Wyznaczenie izby do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 107 regulaminu postępowania przed Trybunałem

2

2017/C 412/04

Wyznaczenie izby do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 193 regulaminu postępowania przed Trybunałem

2

2017/C 412/05

Decyzje podjęte przez Trybunał na zgromadzeniu ogólnym w dniu 3 października 2017 r.

2

2017/C 412/06

Listy do celów ustalenia składów orzekających dla spraw przekazywanych do izb złożonych z trzech sędziów

3

2017/C 412/07

Wybór prezesów izb złożonych z trzech sędziów

4

2017/C 412/08

Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu

4

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2017/C 412/09 | Sprawa C-413/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Elaine Farrell / Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI) (Odesłanie prejudycjalne – Zbliżanie ustawodawstw – Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu użytkowania pojazdów mechanicznych – Dyrektywa 90/232/EWG – Artykuł 1 – Odpowiedzialność z tytułu uszkodzeń ciała doznanych przez wszystkich pasażerów innych niż kierowca – Obowiązkowe ubezpieczenie – Bezpośredni skutek – Dyrektywa 84/5/EWG – Artykuł 1 ust. 4 – Podmiot zobowiązany do wypłaty odszkodowania z tytułu szkód majątkowych i uszkodzeń ciała spowodowanych przez pojazd niezidentyfikowany lub nieubezpieczony – Możliwość powołania się na dyrektywę wobec państwa – Warunki, w których podmiot prawa prywatnego można uznać za działający w imieniu państwa i powołać się wobec niego na przepisy dyrektywy wywierające bezpośredni skutek) | 5 |
| 2017/C 412/10 | Sprawa C-501/15 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 października 2017 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / Cactus SA, Isabel Del Rio Rodríguez [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ – Sprzeciw właściciela słownego i graficznego znaku towarowego Unii Europejskiej zawierającego element słowny Cactus – Klasyfikacja nicejska – Artykuł 28 – Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) – Rzeczywiste używanie znaku towarowego w formie skróconej] | 6 |
| 2017/C 412/11 | Sprawa C-661/15: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – X BV / Staatssecretaris van Financiën [Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 29 – Przywóz pojazdów – Ustalanie wartości celnej – Artykuł 78 – Kontrola zgłoszenia – Artykuł 236 ust. 2 – Zwrot należności celnych przywozowych – Termin trzech lat – Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 – Artykuł 145 ust. 2 i 3 – Ryzyko wadliwości – Termin dwunastu miesięcy – Ważność] | 6 |
| 2017/C 412/12 | Sprawa C-156/16: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – Tigers GmbH / Hauptzollamt Landshut (Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 412/2013 – Artykuł 1 ust. 3 – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 78 – Zasada uwarunkowania stosowania indywidualnych stawek cła antydumpingowego przedstawieniem ważnej faktury – Dopuszczalność przedstawienia ważnej faktury handlowej po dokonaniu zgłoszenia celnego – Odmowa zwrotu kosztów) | 7 |
| 2017/C 412/13 | Sprawa C-218/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim – Polska) – postępowanie wszczęte na skutek zażalenia Aleksandry Kubickiej [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 – Dziedziczenie i europejskie poświadczenie spadkowe – Zakres zastosowania – Nieruchomość położona w państwie członkowskim, którego prawu nie jest znana instytucja zapisu windykacyjnego (legatum per vindicationem) – Odmowa uznania skutków rzeczowych takiego zapisu] | 8 |
| 2017/C 412/14 | Sprawa C-262/16: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Shields & Sons Partnership / The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 296 ust. 2 – Artykuł 299 – Wspólny system ryczałtowy dla rolników – Wyłączenie ze wspólnego systemu – Przesłanki – Pojęcie kategorii rolników) | 8 |
| 2017/C 412/15 | Sprawa C-278/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Aachen – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko Frankowi Sleutjesowi (O desłanie prejudycjalne – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Dyrektywa 2010/64/UE – Artykuł 3 ust. 1 – Prawo do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym – Tłumaczenie istotnych dokumentów – Pojęcie istotnych dokumentów – Wyrok nakazowy wydany po zakończeniu jednostronnego postępowania uproszczonego, skazujący jego destynatariusza za drobne wykroczenie na grzywnę) | 9 |
| 2017/C 412/16 | Sprawa C-289/16: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Kamin und Grill Shop GmbH / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV [Odesłanie prejudycjalne – Rolnictwo – Produkty ekologiczne – System kontroli ustanowiony w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 – Pojęcie sprzedaży bezpośredniej konsumentowi lub użytkownikowi końcowemu] | 10 |
| 2017/C 412/17 | Sprawa C-404/16: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Lombard Ingatlan Lízing Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság (Odesłanie prejudycjalne – VAT – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 90 ust. 1 – Bezpośredni skutek – Podstawa opodatkowania – Obniżenie w przypadku anulowania, wypowiedzenia lub rozwiązania – Obniżenie w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności – Odrębność – Wypowiedzenie umowy leasingu z uwagi na nieuiszczenie opłat) | 10 |
| 2017/C 412/18 | Sprawa C-224/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 17 lutego 2017 r. w sprawie T-369/15, Hernández Zamora, SA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 27 kwietnia 2017 r. przez Hernández Zamora, SA | 11 |
| 2017/C 412/19 | Sprawa C-235/17: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2017 r. – Komisja Europejska / Węgry | 11 |
| 2017/C 412/20 | Sprawa C-390/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2017 r. w sprawie T-580/16, Azoulay i in. / Parlament Europejski, wniesione w dniu 28 czerwca 2017 r. przez Irit Azoulay, Andrew Borehama, Mirję Bouchard i Darrena Neville’a | 12 |
| 2017/C 412/21 | Sprawa C-433/17P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 3 maja 2017 r. w sprawie T-36/16, Enercon / EUIPO wniesione w dniu 17 lipca 2017 r. przez Enercon GmGB | 13 |
| 2017/C 412/22 | Sprawa C-512/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu (Polska) w dniu 22 sierpnia 2017 r. – HR | 14 |
| 2017/C 412/23 | Sprawa C-531/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Niemcy) w dniu 8 września 2017 r. – Vetsch Int. Transporte GmbH | 15 |
| 2017/C 412/24 | Sprawa C-535/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 11 września 2017 r. – NK w charakterze zarządcy w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku OJ BV i PI / BNP Paribas Fortis NV | 16 |
| 2017/C 412/25 | Sprawa C-546/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 18 września 2017 r. – DISA Gas SAU / Administración del Estado, Redexis Gas S.L., i Repsol Butano S.A. | 16 |
| 2017/C 412/26 | Sprawa C-572/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 28 września 2017 r. – Riksåklagaren / Imran Syed | 17 |
| 2017/C 412/27 | Sprawa C-573/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 28 września 2017 r. – Openbaar Ministerie / Daniel Adam Popławski | 18 |
| 2017/C 412/28 | Sprawa C-578/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez le Korkein hallinto-oikeus (Naczelny sąd administracyjny) (Finlandia) w dniu 3 października 2017 r. – Oy Hartwall Ab | 18 |
| 2017/C 412/29 | Sprawa C-580/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus (Estonia) w dniu 4 października 2017 r. – Mittetulundusühing Järvelaev / Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA) | 19 |
| 2017/C 412/30 | Sprawa C-587/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 20 lipca 2017 r. w sprawie T-287/16, Belgia / Komisja, wniesione w dniu 5 października 2017 r. przez Królestwo Belgii | 21 |
| 2017/C 412/31 | Sprawa C-594/17: Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Komisja Europejska / Republika Słowenii | 21 |
| | Sąd |
| 2017/C 412/32 | Sprawa T-712/14: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – CEAHR/Komisja (Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Nadużycie pozycji dominującej – System selektywnej naprawy – Odmowa dostarczania przez producentów zegarków szwajcarskich części zamiennych zegarmistrzom prowadzącym własne zakłady naprawy zegarków – Rynek pierwotny i rynek posprzedażowy – Eliminacja wszelkiej skutecznej konkurencji – Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji) | 23 |
| 2017/C 412/33 | Sprawa T-7/15: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Leopard / EUIPO – Smart Market (LEOPARD true racing) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego LEOPARD true racing – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy leopard CASA Y JARDIN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 23 |
| 2017/C 412/34 | Sprawa T-502/15: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Hiszpania / Komisja (EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Wydatki poniesione przez Hiszpanię – Ryczałtowe korekty finansowe – Rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 i (UE) nr 1306/2013 – Obowiązek uzasadnienia – Ciężar dowodu – Proporcjonalność – Prawo do obrony) | 24 |
| 2017/C 412/35 | Sprawa T-736/15: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Aldi / EUIPO – Sky (SKYLITe) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego skylite – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy SKY – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Zasada 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/1995 – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009] | 25 |
| 2017/C 412/36 | Sprawa T-202/16: Wyrok Sądu z dnia 24 października 2017 r. – Keturi kambariai / EUIPO – Coffee In (coffee inn) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego coffee inn – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy coffee in – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/2001)} | 25 |
| 2017/C 412/37 | Sprawa T-404/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – O2 Holdings (Kształt paczki herbatników) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Trójwymiarowy unijny znak towarowy – Kształt paczki herbatników – Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Zakres używania – Brak zmiany charakteru odróżniającego) | 26 |
| 2017/C 412/38 | Sprawa T-418/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – O2 Holdings (Kształt paczki herbatników) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Trójwymiarowy unijny znak towarowy – Kształt paczki herbatników – Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Zakres używania – Brak zmiany charakteru odróżniającego) | 27 |
| 2017/C 412/39 | Sprawa T-441/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Tetra Pharm (1997) / EUIPO – Sebapharma (SeboCalm) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SeboCalm – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy Sebotherm – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]} | 27 |
| 2017/C 412/40 | Sprawa T-649/16: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Bernaldo de Quirós / Komisja (Służba publiczna – Urzędnicy – Obsadzanie stanowisk – Przeniesienie ze stanowiska kierownika wydziału na stanowisko doradcy – Interes służby – Nadużycie władzy – Prawo do bycia wysłuchanym i obowiązek staranności – Zasada równoważności stanowisk) | 28 |
| 2017/C 412/41 | Sprawa T-683/16: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Kuka Systems / EUIPO (MATRIX BODY SHOP) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MATRIX BODY SHOP – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]} | 29 |
| 2017/C 412/42 | Sprawa T-686/16 P: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Possanzini/Frontex (Odwołanie – Służba publiczna – Personel tymczasowy – Postępowanie w sprawie oceny w 2009 r. – Kompetencje zatwierdzającego – Zmiana pierwotnej oceny oceniającego przez zatwierdzającego – Uprzednie spotkanie konsultacyjne pomiędzy zatwierdzającym a oceniającym – Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych – Badanie z urzędu) | 29 |
| 2017/C 412/43 | Sprawa T-705/16 P: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – WQ (*1) /Parlament (Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Procedura certyfikacji – Postępowanie w 2014 r. – Nieumieszczenie na liście urzędników wybranych do wzięcia udziału w programie kształcenia – Równe traktowanie – Artykuł 165 TFUE – Zarzut niezgodności z prawem) | 30 |
| 2017/C 412/44 | Sprawa T-810/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Barmenia Krankenversicherung / EUIPO (Mediline) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie do rejestracji słownego unijnego znaku towarowego Mediline – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001)} | 31 |
| 2017/C 412/45 | Sprawa T-87/17: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Kuka Systems / EUIPO (Matrix light) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Matrix light – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]} | 31 |
| 2017/C 412/46 | Sprawa T-773/16: Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2017 r. – Salehi / Komisja [Skarga na bezczynność – Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 – Nieprzyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych tymczasowo zawieszających zwolnienie niektórych kategorii obywateli danego państwa trzeciego z obowiązku wizowego – Zajęcie stanowiska przez Komisję – Oczywista niedopuszczalność] | 32 |
| 2017/C 412/47 | Sprawa T-580/17: Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2017 r. – Karp/Parlament | 32 |
| 2017/C 412/48 | Sprawa T-597/17: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2017 r. – Poza Poza / SRB | 33 |
| 2017/C 412/49 | Sprawa T-639/17: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2017 r. – Madrid Diario de la Noche i in. / Komisja i SRB | 34 |
| 2017/C 412/50 | Sprawa T-684/17: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Amorepacific / EUIPO – Primavera Life (p primera Pure Sprout Energy) | 35 |
| 2017/C 412/51 | Sprawa T-688/17: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2017 r. – Hola / SRB | 35 |
| 2017/C 412/52 | Sprawa T-689/17: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Top Cable / SRB | 36 |
| 2017/C 412/53 | Sprawa T-696/17: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2017 r. – Havenbedrijf Antwerpen i Maatschappij van de Brugse Zeehaven / Komisja | 37 |
| 2017/C 412/54 | Sprawa T-699/17: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2017 – Polska przeciwko Komisji | 38 |
| 2017/C 412/55 | Sprawa T-715/17: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2017 r. – Hermann Biederlack GmbH & Co. KG / EUIPO (Feeling home) | 39 |
| 2017/C 412/56 | Sprawa T-716/17: Skarga wniesiona w dniu 18 października 2017 r. – Germanwings / Komisja | 39 |
| 2017/C 412/57 | Sprawa T-227/17: Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2017 r. – Falmouth University / Komisja | 40 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2017/C 412/09

Sprawa C-413/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Elaine Farrell / Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI) (Odesłanie prejudycjalne – Zbliżanie ustawodawstw – Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu użytkowania pojazdów mechanicznych – Dyrektywa 90/232/EWG – Artykuł 1 – Odpowiedzialność z tytułu uszkodzeń ciała doznanych przez wszystkich pasażerów innych niż kierowca – Obowiązkowe ubezpieczenie – Bezpośredni skutek – Dyrektywa 84/5/EWG – Artykuł 1 ust. 4 – Podmiot zobowiązany do wypłaty odszkodowania z tytułu szkód majątkowych i uszkodzeń ciała spowodowanych przez pojazd niezidentyfikowany lub nieubezpieczony – Możliwość powołania się na dyrektywę wobec państwa – Warunki, w których podmiot prawa prywatnego można uznać za działający w imieniu państwa i powołać się wobec niego na przepisy dyrektywy wywierające bezpośredni skutek)

5

2017/C 412/10

Sprawa C-501/15 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 października 2017 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / Cactus SA, Isabel Del Rio Rodríguez [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ – Sprzeciw właściciela słownego i graficznego znaku towarowego Unii Europejskiej zawierającego element słowny Cactus – Klasyfikacja nicejska – Artykuł 28 – Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) – Rzeczywiste używanie znaku towarowego w formie skróconej]

6

2017/C 412/11

Sprawa C-661/15: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – X BV / Staatssecretaris van Financiën [Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 29 – Przywóz pojazdów – Ustalanie wartości celnej – Artykuł 78 – Kontrola zgłoszenia – Artykuł 236 ust. 2 – Zwrot należności celnych przywozowych – Termin trzech lat – Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 – Artykuł 145 ust. 2 i 3 – Ryzyko wadliwości – Termin dwunastu miesięcy – Ważność]

6

2017/C 412/12

Sprawa C-156/16: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – Tigers GmbH / Hauptzollamt Landshut (Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 412/2013 – Artykuł 1 ust. 3 – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 78 – Zasada uwarunkowania stosowania indywidualnych stawek cła antydumpingowego przedstawieniem ważnej faktury – Dopuszczalność przedstawienia ważnej faktury handlowej po dokonaniu zgłoszenia celnego – Odmowa zwrotu kosztów)

7

2017/C 412/13

Sprawa C-218/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim – Polska) – postępowanie wszczęte na skutek zażalenia Aleksandry Kubickiej [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 – Dziedziczenie i europejskie poświadczenie spadkowe – Zakres zastosowania – Nieruchomość położona w państwie członkowskim, którego prawu nie jest znana instytucja zapisu windykacyjnego (legatum per vindicationem) – Odmowa uznania skutków rzeczowych takiego zapisu]

8

2017/C 412/14

Sprawa C-262/16: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Shields & Sons Partnership / The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 296 ust. 2 – Artykuł 299 – Wspólny system ryczałtowy dla rolników – Wyłączenie ze wspólnego systemu – Przesłanki – Pojęcie kategorii rolników)

8

2017/C 412/15

Sprawa C-278/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Aachen – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko Frankowi Sleutjesowi (O desłanie prejudycjalne – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Dyrektywa 2010/64/UE – Artykuł 3 ust. 1 – Prawo do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym – Tłumaczenie istotnych dokumentów – Pojęcie istotnych dokumentów – Wyrok nakazowy wydany po zakończeniu jednostronnego postępowania uproszczonego, skazujący jego destynatariusza za drobne wykroczenie na grzywnę)

9

2017/C 412/16

Sprawa C-289/16: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Kamin und Grill Shop GmbH / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV [Odesłanie prejudycjalne – Rolnictwo – Produkty ekologiczne – System kontroli ustanowiony w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 – Pojęcie sprzedaży bezpośredniej konsumentowi lub użytkownikowi końcowemu]

10

2017/C 412/17

Sprawa C-404/16: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Lombard Ingatlan Lízing Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság (Odesłanie prejudycjalne – VAT – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 90 ust. 1 – Bezpośredni skutek – Podstawa opodatkowania – Obniżenie w przypadku anulowania, wypowiedzenia lub rozwiązania – Obniżenie w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności – Odrębność – Wypowiedzenie umowy leasingu z uwagi na nieuiszczenie opłat)

10

2017/C 412/18

Sprawa C-224/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 17 lutego 2017 r. w sprawie T-369/15, Hernández Zamora, SA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 27 kwietnia 2017 r. przez Hernández Zamora, SA

11

2017/C 412/19

Sprawa C-235/17: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2017 r. – Komisja Europejska / Węgry

11

2017/C 412/20

Sprawa C-390/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2017 r. w sprawie T-580/16, Azoulay i in. / Parlament Europejski, wniesione w dniu 28 czerwca 2017 r. przez Irit Azoulay, Andrew Borehama, Mirję Bouchard i Darrena Neville’a

12

2017/C 412/21

Sprawa C-433/17P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 3 maja 2017 r. w sprawie T-36/16, Enercon / EUIPO wniesione w dniu 17 lipca 2017 r. przez Enercon GmGB

13

2017/C 412/22

Sprawa C-512/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu (Polska) w dniu 22 sierpnia 2017 r. – HR

14

2017/C 412/23

Sprawa C-531/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Niemcy) w dniu 8 września 2017 r. – Vetsch Int. Transporte GmbH

15

2017/C 412/24

Sprawa C-535/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 11 września 2017 r. – NK w charakterze zarządcy w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku OJ BV i PI / BNP Paribas Fortis NV

16

2017/C 412/25

Sprawa C-546/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 18 września 2017 r. – DISA Gas SAU / Administración del Estado, Redexis Gas S.L., i Repsol Butano S.A.

16

2017/C 412/26

Sprawa C-572/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 28 września 2017 r. – Riksåklagaren / Imran Syed

17

2017/C 412/27

Sprawa C-573/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 28 września 2017 r. – Openbaar Ministerie / Daniel Adam Popławski

18

2017/C 412/28

Sprawa C-578/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez le Korkein hallinto-oikeus (Naczelny sąd administracyjny) (Finlandia) w dniu 3 października 2017 r. – Oy Hartwall Ab

18

2017/C 412/29

Sprawa C-580/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus (Estonia) w dniu 4 października 2017 r. – Mittetulundusühing Järvelaev / Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

19

2017/C 412/30

Sprawa C-587/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 20 lipca 2017 r. w sprawie T-287/16, Belgia / Komisja, wniesione w dniu 5 października 2017 r. przez Królestwo Belgii

21

2017/C 412/31

Sprawa C-594/17: Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Komisja Europejska / Republika Słowenii

21

Sąd

2017/C 412/32

Sprawa T-712/14: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – CEAHR/Komisja (Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Nadużycie pozycji dominującej – System selektywnej naprawy – Odmowa dostarczania przez producentów zegarków szwajcarskich części zamiennych zegarmistrzom prowadzącym własne zakłady naprawy zegarków – Rynek pierwotny i rynek posprzedażowy – Eliminacja wszelkiej skutecznej konkurencji – Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji)

23

2017/C 412/33

Sprawa T-7/15: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Leopard / EUIPO – Smart Market (LEOPARD true racing) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego LEOPARD true racing – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy leopard CASA Y JARDIN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

23

2017/C 412/34

Sprawa T-502/15: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Hiszpania / Komisja (EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Wydatki poniesione przez Hiszpanię – Ryczałtowe korekty finansowe – Rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 i (UE) nr 1306/2013 – Obowiązek uzasadnienia – Ciężar dowodu – Proporcjonalność – Prawo do obrony)

24

2017/C 412/35

Sprawa T-736/15: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Aldi / EUIPO – Sky (SKYLITe) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego skylite – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy SKY – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Zasada 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/1995 – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009]

25

2017/C 412/36

Sprawa T-202/16: Wyrok Sądu z dnia 24 października 2017 r. – Keturi kambariai / EUIPO – Coffee In (coffee inn) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego coffee inn – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy coffee in – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/2001)}

25

2017/C 412/37

Sprawa T-404/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – O2 Holdings (Kształt paczki herbatników) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Trójwymiarowy unijny znak towarowy – Kształt paczki herbatników – Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Zakres używania – Brak zmiany charakteru odróżniającego)

26

2017/C 412/38

Sprawa T-418/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – O2 Holdings (Kształt paczki herbatników) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Trójwymiarowy unijny znak towarowy – Kształt paczki herbatników – Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Zakres używania – Brak zmiany charakteru odróżniającego)

27

2017/C 412/39

Sprawa T-441/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Tetra Pharm (1997) / EUIPO – Sebapharma (SeboCalm) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SeboCalm – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy Sebotherm – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

27

2017/C 412/40

Sprawa T-649/16: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Bernaldo de Quirós / Komisja (Służba publiczna – Urzędnicy – Obsadzanie stanowisk – Przeniesienie ze stanowiska kierownika wydziału na stanowisko doradcy – Interes służby – Nadużycie władzy – Prawo do bycia wysłuchanym i obowiązek staranności – Zasada równoważności stanowisk)

28

2017/C 412/41

Sprawa T-683/16: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Kuka Systems / EUIPO (MATRIX BODY SHOP) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MATRIX BODY SHOP – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

29

2017/C 412/42

Sprawa T-686/16 P: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Possanzini/Frontex (Odwołanie – Służba publiczna – Personel tymczasowy – Postępowanie w sprawie oceny w 2009 r. – Kompetencje zatwierdzającego – Zmiana pierwotnej oceny oceniającego przez zatwierdzającego – Uprzednie spotkanie konsultacyjne pomiędzy zatwierdzającym a oceniającym – Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych – Badanie z urzędu)

29

2017/C 412/43

Sprawa T-705/16 P: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – WQ (*1) /Parlament (Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Procedura certyfikacji – Postępowanie w 2014 r. – Nieumieszczenie na liście urzędników wybranych do wzięcia udziału w programie kształcenia – Równe traktowanie – Artykuł 165 TFUE – Zarzut niezgodności z prawem)

*1

30

2017/C 412/44

Sprawa T-810/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Barmenia Krankenversicherung / EUIPO (Mediline) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie do rejestracji słownego unijnego znaku towarowego Mediline – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001)}

31

2017/C 412/45

Sprawa T-87/17: Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Kuka Systems / EUIPO (Matrix light) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Matrix light – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

31

2017/C 412/46

Sprawa T-773/16: Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2017 r. – Salehi / Komisja [Skarga na bezczynność – Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 – Nieprzyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych tymczasowo zawieszających zwolnienie niektórych kategorii obywateli danego państwa trzeciego z obowiązku wizowego – Zajęcie stanowiska przez Komisję – Oczywista niedopuszczalność]

32

2017/C 412/47

Sprawa T-580/17: Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2017 r. – Karp/Parlament

32

2017/C 412/48

Sprawa T-597/17: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2017 r. – Poza Poza / SRB

33

2017/C 412/49

Sprawa T-639/17: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2017 r. – Madrid Diario de la Noche i in. / Komisja i SRB

34

2017/C 412/50

Sprawa T-684/17: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Amorepacific / EUIPO – Primavera Life (p primera Pure Sprout Energy)

35

2017/C 412/51

Sprawa T-688/17: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2017 r. – Hola / SRB

35

2017/C 412/52

Sprawa T-689/17: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Top Cable / SRB

36

2017/C 412/53

Sprawa T-696/17: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2017 r. – Havenbedrijf Antwerpen i Maatschappij van de Brugse Zeehaven / Komisja

37

2017/C 412/54

Sprawa T-699/17: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2017 – Polska przeciwko Komisji

38

2017/C 412/55

Sprawa T-715/17: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2017 r. – Hermann Biederlack GmbH & Co. KG / EUIPO (Feeling home)

39

2017/C 412/56

Sprawa T-716/17: Skarga wniesiona w dniu 18 października 2017 r. – Germanwings / Komisja

39

2017/C 412/57

Sprawa T-227/17: Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2017 r. – Falmouth University / Komisja

40

---

| | |
| --- | --- |

---

| PL | Ze względu na ochronę danych osobowych, niektóre informacje zawarte w tym wydaniu nie mogą zostać ujawnione, stąd publikacja nowej oryginalnej wersji. |
| --- | --- |

PL

Ze względu na ochronę danych osobowych, niektóre informacje zawarte w tym wydaniu nie mogą zostać ujawnione, stąd publikacja nowej oryginalnej wersji.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2017/C 412/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 402 z 27.11.2017

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 392 z 20.11.2017

Dz.U. C 382 z 13.11.2017

Dz.U. C 374 z 6.11.2017

Dz.U. C 369 z 30.10.2017

Dz.U. C 357 z 23.10.2017

Dz.U. C 347 z 16.10.2017

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Trybunał Sprawiedliwości

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/2

---

Wyznaczenie pierwszego rzecznika generalnego

(2017/C 412/02)

Na zgromadzeniu ogólnym w dniu 26 września 2017 r. Trybunał wyznaczył M. Watheleta na pierwszego rzecznika generalnego na okres od dnia 7 października 2017 r. do dnia 6 października 2018 r.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/2

---

Wyznaczenie izby do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 107 regulaminu postępowania przed Trybunałem

(2017/C 412/03)

Na zgromadzeniu ogólnym w dniu 26 września 2017 r. Trybunał wyznaczył pierwszą izbę na izbę odpowiedzialną, zgodnie z art. 11 § 2 regulaminu postępowania, za rozpoznawanie spraw, o których mowa w art. 107 regulaminu, na okres od dnia 7 października 2017 r. do dnia 6 października 2018 r.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/2

---

Wyznaczenie izby do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 193 regulaminu postępowania przed Trybunałem

(2017/C 412/04)

Na zgromadzeniu ogólnym w dniu 26 września 2017 r. Trybunał wyznaczył druga izbę na izbę odpowiedzialną, zgodnie z art. 11 § 2 regulaminu postępowania, za rozpoznawanie spraw, o których mowa w art. 193 regulaminu, na okres od dnia 7 października 2017 r. do dnia 6 października 2018 r.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/2

---

Decyzje podjęte przez Trybunał na zgromadzeniu ogólnym w dniu 3 października 2017 r.

(2017/C 412/05)

Przydział sędziów do izb złożonych z trzech sędziów

Na zgromadzeniu ogólnym w dniu 3 października 2017 r. Trybunał postanowił dokonać przydziału sędziów do izb złożonych z trzech sędziów w następujący sposób:

Szósta izba

C.G. Fernlund, prezes izby

J.C. Bonichot, A. Arabadjiev, S. Rodin i E. Regan, sędziowie

Siódma izba

A. Rosas, prezes izby

C. Toader A. Prechal i E. Jarašiūnas, sędziowie

Ósma izba

J. Malenovský, prezes izby

M. Safjan, D. Šváby i M. Vilaras, sędziowie

Dziewiąta izba

C. Vajda, prezes izby

E. Juhász, K. Jürimäe i C. Lycourgos, sędziowie

Dziesiąta izba

E. Levits, prezes izby

A. Borg Barthet, M. Berger i F. Biltgen, sędziowie

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/3

---

Listy do celów ustalenia składów orzekających dla spraw przekazywanych do izb złożonych z trzech sędziów

(2017/C 412/06)

Na zgromadzeniu ogólnym w dniu 3 października 2017 r. Trybunał sporządził następujące listy do celów ustalenia składu izb złożonych z trzech sędziów:

Szósta izba

J.C. Bonichot

A. Arabadjiev

S. Rodin

E. Regan

Siódma izba

C. Toader

A. Prechal

E. Jarašiūnas

Ósma izba

M. Safjan

D. Šváby

M. Vilaras

Dziewiąta izba

E. Juhász

K. Jürimäe

C. Lycourgos

Dziesiąta izba

A. Borg Barthet

M. Berger

F. Biltgen

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/4

---

Wybór prezesów izb złożonych z trzech sędziów

(2017/C 412/07)

Na posiedzeniu w dniu 26 września 2017 r. sędziowie Trybunału Sprawiedliwości na podstawie art. 12 § 2 regulaminu postępowania wybrali: C.G. Fernlunda na prezesa szóstej izby, A. Rosasa na prezesa siódmej izby, J. Malenovský’ego na prezesa ósmej izby, C. Vajdę na prezesa dziewiątej izby i E. Levitsa na prezesa dziesiątej izby, na okres od dnia 7 października 2017 r. do dnia 6 października 2018 r.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/4

---

Złożenie ślubowania przez nowych sędziów Sądu

(2017/C 412/08)

C. Mac Eochaidh mianowany decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 29 marca 2017 r. (1) sędzią Sądu na okres od dnia 2 kwietnia 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r., złożył w dniu 8 czerwca 2017 r. ślubowanie przed Trybunałem.

G. De Baere mianowany decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 6 września 2017 r. (2) sędzią Sądu na okres od dnia 15 września 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r., złożył w dniu 4 października 2017 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 89 z 1.4.2017, s. 9.

(2)  Dz.U. L 236 z 14.9.2017, s. 22.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Elaine Farrell / Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)

(Sprawa C-413/15) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu użytkowania pojazdów mechanicznych - Dyrektywa 90/232/EWG - Artykuł 1 - Odpowiedzialność z tytułu uszkodzeń ciała doznanych przez wszystkich pasażerów innych niż kierowca - Obowiązkowe ubezpieczenie - Bezpośredni skutek - Dyrektywa 84/5/EWG - Artykuł 1 ust. 4 - Podmiot zobowiązany do wypłaty odszkodowania z tytułu szkód majątkowych i uszkodzeń ciała spowodowanych przez pojazd niezidentyfikowany lub nieubezpieczony - Możliwość powołania się na dyrektywę wobec państwa - Warunki, w których podmiot prawa prywatnego można uznać za działający w imieniu państwa i powołać się wobec niego na przepisy dyrektywy wywierające bezpośredni skutek))

(2017/C 412/09)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Supreme Court

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Elaine Farrell

Strona pozwana: Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)

Sentencja

| 1) | Artykuł 288 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie wyklucza on sam w sobie tego, aby wobec podmiotu nieposiadającego wszystkich cech wymienionych w pkt 20 wyroku z dnia 12 lipca 1990 r., Foster i in. (C 188/89, EU:C:1990:313) i jednocześnie cech wymienionych w pkt 18 wskazanego wyroku można było powoływać się na przepisy dyrektywy wywierające skutek bezpośredni. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 288 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie wyklucza on sam w sobie tego, aby wobec podmiotu nieposiadającego wszystkich cech wymienionych w pkt 20 wyroku z dnia 12 lipca 1990 r., Foster i in. (C 188/89, EU:C:1990:313) i jednocześnie cech wymienionych w pkt 18 wskazanego wyroku można było powoływać się na przepisy dyrektywy wywierające skutek bezpośredni.

| 2) | Wobec instytucji prawa prywatnego, której państwo członkowskie powierzyło zadanie leżące w interesie publicznym, takie jak zadanie związane z obowiązkiem nałożonym na państwa członkowskie w art. 1 ust. 4 drugiej dyrektywy Rady 84/5/EWG z dnia 30 grudnia 1983 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów silnikowych, zmienionej trzecią dyrektywą Rady 90/232/EWG z dnia 14 maja 1990 r., i która to instytucja na mocy ustawy została wyposażona w szczególne uprawnienia, takie jak uprawnienie do nakazania zakładom ubezpieczeń prowadzącym działalność w zakresie ubezpieczeń komunikacyjnych na terytorium danego państwa członkowskiego, aby stały się jej członkami i aby ją finansowały, można powoływać się na przepisy dyrektywy wywierające bezpośredni skutek. |
| --- | --- |

2)

Wobec instytucji prawa prywatnego, której państwo członkowskie powierzyło zadanie leżące w interesie publicznym, takie jak zadanie związane z obowiązkiem nałożonym na państwa członkowskie w art. 1 ust. 4 drugiej dyrektywy Rady 84/5/EWG z dnia 30 grudnia 1983 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów silnikowych, zmienionej trzecią dyrektywą Rady 90/232/EWG z dnia 14 maja 1990 r., i która to instytucja na mocy ustawy została wyposażona w szczególne uprawnienia, takie jak uprawnienie do nakazania zakładom ubezpieczeń prowadzącym działalność w zakresie ubezpieczeń komunikacyjnych na terytorium danego państwa członkowskiego, aby stały się jej członkami i aby ją finansowały, można powoływać się na przepisy dyrektywy wywierające bezpośredni skutek.

---

(1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2015.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/6

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 października 2017 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / Cactus SA, Isabel Del Rio Rodríguez

(Sprawa C-501/15 P) (1)

([Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ” - Sprzeciw właściciela słownego i graficznego znaku towarowego Unii Europejskiej zawierającego element słowny „Cactus” - Klasyfikacja nicejska - Artykuł 28 - Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) - Rzeczywiste używanie znaku towarowego w formie skróconej])

(2017/C 412/10)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: A. Folliard Monguiral, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Cactus SA (przedstawiciel: K. Manhaeve, avocate), Isabel Del Rio Rodríguez

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 14.12.2015.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/6

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – X BV / Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-661/15) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Unia celna - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 29 - Przywóz pojazdów - Ustalanie wartości celnej - Artykuł 78 - Kontrola zgłoszenia - Artykuł 236 ust. 2 - Zwrot należności celnych przywozowych - Termin trzech lat - Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 - Artykuł 145 ust. 2 i 3 - Ryzyko wadliwości - Termin dwunastu miesięcy - Ważność])

(2017/C 412/11)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: X BV

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 145 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 444/2002 z dnia 11 marca 2002 r. w związku z art. 29 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny należy dokonywać w taki sposób, iż przepis ten dotyczy sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym, w której stwierdzono, że w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu w odniesieniu do określonego towaru istnieje ryzyko związane z jego produkcją, polegające na tym, że podczas użytkowania może on stać się wadliwy i w związku z tym sprzedawca, wypełniając zobowiązanie gwarancyjne przewidziane w umowie sprzedaży zawartej z kupującym, udziela kupującemu upustu w formie pokrycia kosztów, które powstały dla niego na skutek eliminującego powyższe ryzyko dostosowania towaru. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 145 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 444/2002 z dnia 11 marca 2002 r. w związku z art. 29 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny należy dokonywać w taki sposób, iż przepis ten dotyczy sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym, w której stwierdzono, że w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu w odniesieniu do określonego towaru istnieje ryzyko związane z jego produkcją, polegające na tym, że podczas użytkowania może on stać się wadliwy i w związku z tym sprzedawca, wypełniając zobowiązanie gwarancyjne przewidziane w umowie sprzedaży zawartej z kupującym, udziela kupującemu upustu w formie pokrycia kosztów, które powstały dla niego na skutek eliminującego powyższe ryzyko dostosowania towaru.

| 2) | Artykuł 145 ust. 3 rozporządzenia nr 2454/93, zmienionego rozporządzeniem nr 444/2002, przewidujący termin dwunastu miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu, w którym musi nastąpić dostosowanie faktycznie zapłaconej bądź należnej ceny, jest nieważny. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 145 ust. 3 rozporządzenia nr 2454/93, zmienionego rozporządzeniem nr 444/2002, przewidujący termin dwunastu miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu, w którym musi nastąpić dostosowanie faktycznie zapłaconej bądź należnej ceny, jest nieważny.

---

(1)  Dz.U. C 98 z 14.3.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/7 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/7

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – Tigers GmbH / Hauptzollamt Landshut

(Sprawa C-156/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 412/2013 - Artykuł 1 ust. 3 - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 78 - Zasada uwarunkowania stosowania indywidualnych stawek cła antydumpingowego przedstawieniem ważnej faktury - Dopuszczalność przedstawienia ważnej faktury handlowej po dokonaniu zgłoszenia celnego - Odmowa zwrotu kosztów))

(2017/C 412/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Tigers GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Landshut

Sentencja

Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 412/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej należy interpretować w ten sposób, iż przepis ten zezwala na przedstawienie ważnej faktury handlowej po dokonaniu zgłoszenia celnego w celach ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego, w sytuacji gdy spełnione są wszystkie inne wcześniejsze przesłanki konieczne do uzyskania szczególnej stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstwa i gdy zapewnione jest przestrzeganie prawidłowego stosowania ceł antydumpingowych, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 13.6.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/8 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/8

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim – Polska) – postępowanie wszczęte na skutek zażalenia Aleksandry Kubickiej

(Sprawa C-218/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 - Dziedziczenie i europejskie poświadczenie spadkowe - Zakres zastosowania - Nieruchomość położona w państwie członkowskim, którego prawu nie jest znana instytucja zapisu windykacyjnego („legatum per vindicationem”) - Odmowa uznania skutków rzeczowych takiego zapisu])

(2017/C 412/13)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Aleksandra Kubicka

Przy udziale: notariusz Przemysławy Bac

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2 lit. k) i l) oraz art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie odmowie uznania przez organ państwa członkowskiego skutków rzeczowych zapisu windykacyjnego znanego prawu właściwemu dla dziedziczenia wybranemu przez spadkobiercę zgodnie z art. 22 ust. 1 owego rozporządzenia, gdy odmowa ta następuje w oparciu o uzasadnienie, w myśl którego zapis ten dotyczy prawa własności nieruchomości położonej w tym państwie członkowskim, którego ustawodawstwo nie zna instytucji zapisu wywierającego bezpośredni skutek rzeczowy z chwilą otwarcia spadku.

---

(1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/8 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Shields & Sons Partnership / The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Sprawa C-262/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 296 ust. 2 - Artykuł 299 - Wspólny system ryczałtowy dla rolników - Wyłączenie ze wspólnego systemu - Przesłanki - Pojęcie „kategorii rolników”))

(2017/C 412/14)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Shields & Sons Partnership

Strona pozwana: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Sentencja

| 1) | Artykuł 296 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że określa on w sposób wyczerpujący wszystkie sytuacje, w których państwo członkowskie może wyłączyć rolnika ze wspólnego systemu ryczałtowego dla rolników. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 296 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że określa on w sposób wyczerpujący wszystkie sytuacje, w których państwo członkowskie może wyłączyć rolnika ze wspólnego systemu ryczałtowego dla rolników.

| 2) | Artykuł 296 ust. 2 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że rolnicy, w przypadku których ustalono, że uzyskują znacznie wyższą kwotę zwrotu jako członkowie wspólnego systemu ryczałtowego dla rolników, niż gdyby byli podatnikami na zasadach ogólnych lub na zasadach uproszczonego systemu podatku od wartości dodanej, nie mogą stanowić kategorii rolników w rozumieniu tego przepisu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 296 ust. 2 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że rolnicy, w przypadku których ustalono, że uzyskują znacznie wyższą kwotę zwrotu jako członkowie wspólnego systemu ryczałtowego dla rolników, niż gdyby byli podatnikami na zasadach ogólnych lub na zasadach uproszczonego systemu podatku od wartości dodanej, nie mogą stanowić kategorii rolników w rozumieniu tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 18.7.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/9 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/9

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Aachen – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko Frankowi Sleutjesowi

(Sprawa C-278/16) (1)

((O desłanie prejudycjalne - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Dyrektywa 2010/64/UE - Artykuł 3 ust. 1 - Prawo do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym - Tłumaczenie „istotnych dokumentów” - Pojęcie „istotnych dokumentów” - Wyrok nakazowy wydany po zakończeniu jednostronnego postępowania uproszczonego, skazujący jego destynatariusza za drobne wykroczenie na grzywnę))

(2017/C 412/15)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Aachen

Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Frank Sleutjes

przy udziale: Staatsanwaltschaft Aachen

Sentencja

Wykładni art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym należy dokonywać w ten sposób, że dokument, taki jak przewidziane w prawie krajowym orzeczenie, mające na celu wymierzenie kary za drobne wykroczenia, wydane przez sąd po przeprowadzeniu jednostronnego postępowania uproszczonego, stanowi „istotny dokument” w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej dyrektywy, którego pisemne tłumaczenie musi być, zgodnie z wymogami formalnymi ustanowionymi w tym przepisie, zapewnione podejrzanym lub oskarżonym, którzy nie rozumieją języka danego postępowania, w celu umożliwienia im skorzystania z prawa do obrony i zagwarantowania w ten sposób rzetelności postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/10 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/10

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Kamin und Grill Shop GmbH / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

(Sprawa C-289/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Rolnictwo - Produkty ekologiczne - System kontroli ustanowiony w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 - Pojęcie „sprzedaży bezpośredniej konsumentowi lub użytkownikowi końcowemu”])

(2017/C 412/16)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Kamin und Grill Shop GmbH

Strona pozwana: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

Sentencja

Artykuł 28 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 należy interpretować w ten sposób, że dla uznania, iż produkty są sprzedawane konsumentowi lub użytkownikowi końcowemu „bezpośrednio” w rozumieniu tego przepisu, jest niezbędne, by sprzedaż była prowadzona przy jednoczesnej obecności podmiotu gospodarczego lub jego personelu zajmującego się sprzedażą oraz konsumenta końcowego.

---

(1)  Dz.U. C 350 z 26.9.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/10 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/10

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Lombard Ingatlan Lízing Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

(Sprawa C-404/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 90 ust. 1 - Bezpośredni skutek - Podstawa opodatkowania - Obniżenie w przypadku anulowania, wypowiedzenia lub rozwiązania - Obniżenie w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności - Odrębność - Wypowiedzenie umowy leasingu z uwagi na nieuiszczenie opłat))

(2017/C 412/17)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Lombard Ingatlan Lízing Zrt.

Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

Sentencja

| 1) | Pojęcia „anulowania”, „wypowiedzenia” i „rozwiązania” użyte w art. 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że obejmują one przypadek, w którym w ramach umowy leasingu z automatycznym przeniesieniem własności jego przedmiotu po zakończeniu okresu umowy leasingodawca nie może już domagać się od leasingobiorcy uiszczenia należności z tytułu leasingu ze względu na wypowiedzenie przez leasingodawcę tej umowy z powodu niewywiązywania się przez leasingobiorcę z obowiązków umownych. |
| --- | --- |

1)

Pojęcia „anulowania”, „wypowiedzenia” i „rozwiązania” użyte w art. 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że obejmują one przypadek, w którym w ramach umowy leasingu z automatycznym przeniesieniem własności jego przedmiotu po zakończeniu okresu umowy leasingodawca nie może już domagać się od leasingobiorcy uiszczenia należności z tytułu leasingu ze względu na wypowiedzenie przez leasingodawcę tej umowy z powodu niewywiązywania się przez leasingobiorcę z obowiązków umownych.

| 2) | W przypadku gdy doszło do ostatecznego zakończenia umowy leasingu z uwagi na niezapłacenie należnych rat leasingu przez leasingobiorcę, leasingodawca może powołać się na art. 90 ust. 1 dyrektywy 2006/112 wobec państwa członkowskiego w celu uzyskania obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, mimo iż obowiązujące przepisy prawa krajowego, po pierwsze, uznają taki przypadek za „niewywiązanie się z płatności” w rozumieniu art. 90 ust. 2 tej dyrektywy, a po drugie, nie zezwalają na obniżenie podstawy opodatkowania w przypadku niewywiązania się z płatności. |
| --- | --- |

2)

W przypadku gdy doszło do ostatecznego zakończenia umowy leasingu z uwagi na niezapłacenie należnych rat leasingu przez leasingobiorcę, leasingodawca może powołać się na art. 90 ust. 1 dyrektywy 2006/112 wobec państwa członkowskiego w celu uzyskania obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, mimo iż obowiązujące przepisy prawa krajowego, po pierwsze, uznają taki przypadek za „niewywiązanie się z płatności” w rozumieniu art. 90 ust. 2 tej dyrektywy, a po drugie, nie zezwalają na obniżenie podstawy opodatkowania w przypadku niewywiązania się z płatności.

---

(1)  Dz.U. C 364 z 3.10.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/11 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/11

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 17 lutego 2017 r. w sprawie T-369/15, Hernández Zamora, SA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 27 kwietnia 2017 r. przez Hernández Zamora, SA

(Sprawa C-224/17 P)

(2017/C 412/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Hernández Zamora, SA (przedstawiciel: J.L. Rivas Zurdo, abogado)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Rosen Tantau KG

Postanowieniem z dnia 19 października 2017 r Trybunał Sprawiedliwości (siódma izba) orzekł, że odwołanie jest niedopuszczalne.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/11 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/11

---

Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2017 r. – Komisja Europejska / Węgry

(Sprawa C-235/17)

(2017/C 412/19)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Malferrari i L. Havas, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Węgry

Żądania strony skarżącej

Komisja wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o:

| — | stwierdzenie, że wydając przepisy ograniczające użytkowanie terenów produkcyjnych, Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 49 i 63 Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że wydając przepisy ograniczające użytkowanie terenów produkcyjnych, Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 49 i 63 Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| — | obciążenie Węgier kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Węgier kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja uważa, że sporne węgierskie przepisy ograniczające w oczywiście nieproporcjonalny sposób użytkowanie terenów rolnych i leśnych, są niezgodne ze zobowiązaniami spoczywającymi na Węgrach na mocy art. 49 i 63 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Pozbawienie ex lege praw użytkowania stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości gwarantowanej przez art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w szczególności z uwagi na fakt, iż takie wygaśniecie prawa użytkowania uniemożliwia lub nadmiernie utrudnia dotychczasowym uprawnionym z jego tytułu tworzenie przedsiębiorstw na Węgrzech (lub otrzymanie praw użytkowania terenów produkcyjnych) w celu prowadzenia działalności i przyczynianie się przez nich poprzez prowadzenie na własny rachunek działalności gospodarczej, do powstawania więzów gospodarczych i społecznych w Unii. Komisja uważa, że pozbawienie ex lege praw użytkowania może stanowić przeszkodę dla wykonywania swobody przedsiębiorczości lub zniechęcać do jej wykonywania.

Węgierskie przepisy naruszają również swobodę przepływu kapitału gdyż ich skutkiem jest uniemożliwienie lub ograniczenie inwestycji w nieruchomości położone na Węgrzech przez podmioty niemające węgierskiej przynależności państwowej. Przepisy takie powodują zmniejszenie wartości istniejących praw użytkowania, co również stanowi ograniczenie swobody przepływu kapitału.

Węgierskie przepisy wprowadzają pośrednią dyskryminację poprzez stosowanie rozróżnienia ze szkodą dla obywateli Unii Europejskiej niemających węgierskiej przynależności państwowej.

Ograniczenie wspomnianych wyżej swobód nie może być uzasadnione. Nie ma ono uzasadnienia z uwagi na żaden ze względów przewidzianych w traktacie ani z innych względów podniesionych przez rząd węgierski w toku postępowania.

Niemożliwa do zaakceptowania jest w szczególności argumentacja rządu węgierskiego zgodnie z którą ograniczenie jest konieczne w celu położenia kresu bezprawności. Według Komisji niedopuszczalne jest ogólne domniemanie – którego nie stwierdzono w żadnym konkretnym wypadku – że wszystkie umowy użytkowania terenu produkcyjnego na Węgrzech zawarte przez obcokrajowców są od momentu ich ustanowienia bezprawne i nieważne. Nie można przyjąć również założenia, że bezprawność wszystkich umów użytkowania może zostać wywiedziona z braku zezwolenia na wymianę walut wymaganego na podstawie przepisów obowiązujących przed 2002 r.

Ograniczenie wprowadzone przez węgierskie przepisy nie czyni zadość wymogowi proporcjonalności albowiem nie jest odpowiednie do osiągnięcia realizowanych celów i ponadto znacznie wykracza poza to co konieczne do ich osiągniecia.

Węgierskie przepisy nie spełniają wymogów zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz nie zapewniają odpowiedniego odszkodowania dla podmiotów, które poniosły szkodę w wyniku pozbawienia lub ograniczenia prawa użytkowania.

Według Komisji, sporne węgierskie przepisy naruszają prawo własności, o którym mowa w art. 17 Karty. W określonych wypadkach prawo własności zostaje zakłócone nawet gdy naruszenie nie obejmuje trzech uprawnień stanowiących elementy „własności” (używanie, posiadanie i rozporządzanie).

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/12 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2017 r. w sprawie T-580/16, Azoulay i in. / Parlament Europejski, wniesione w dniu 28 czerwca 2017 r. przez Irit Azoulay, Andrew Borehama, Mirję Bouchard i Darrena Neville’a

(Sprawa C-390/17 P)

(2017/C 412/20)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Irit Azoulay, Andrew Boreham, Mirja Bouchard, Darren Neville (przedstawiciel: M. Casado García-Hirschfeld, avocat)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych przez stronę skarżącą w postepowaniu w pierwszej instancji w skardze w sprawie T-580/16; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych przez stronę skarżącą w postepowaniu w pierwszej instancji w skardze w sprawie T-580/16;

| — | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca twierdzi, że zaskarżony wyrok jest obaczony szeregiem naruszeń prawa i przeinaczeń okoliczności faktycznych.

Sąd naruszył prawo i przeinaczył okoliczności faktyczne poprzez niezastosowanie autonomicznej i jednolitej wykładni pojęcia wydatków na edukację w ramach unijnego porządku prawnego oraz poprzez uzależnienie tego pojęcia od jego rozumienia w poszczególnych systemach szkolnictwa w państwach zamieszkania urzędnika, bez uwzględnienia charakteru wydatków i interesu dzieci.

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, zarówno z jednolitego stosowania prawa Unii, jak i z zasady równości wynika, że pojęcia zawarte w przepisie prawa Unii, który nie zawiera żadnego wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich w celu ustalenia jego znaczenia i zakresu, powinny zasadniczo być interpretowane w całej Unii w sposób autonomiczny i jednolity, co powinno nastąpić z uwzględnieniem kontekstu przepisu i celu zamierzonego przez dane uregulowanie (wyrok z dnia 15 października 2015 r., Axa Belgium, C-494/14, EU:C:2015:692).

Poza tym stwierdzenie Sądu zawarte w pkt 47 zaskarżonego wyroku jest niespójne i narusza orzecznictwo w zakresie zgodności pomiędzy uprzednim zażaleniem w drodze administracyjnej a skargą.

Strona skarżąca utrzymuje także, że Sąd naruszył obowiązek uzasadnienia, ponieważ nie wypowiedział się na temat naruszenia zasady równego traktowania ani art. 22 Karty praw podstawowych, które zostały przez nim podniesione.

W konsekwencji, zdaniem strony skarżącej poprzez zbadanie w zbyt ogólnikowy sposób trzech odrębnych podniesionych przez nią zarzutów, Sąd doszedł do wniosków, które nie są uzasadnione ani pod względem prawnym ani faktycznym.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 3 maja 2017 r. w sprawie T-36/16, Enercon / EUIPO wniesione w dniu 17 lipca 2017 r. przez Enercon GmGB

(Sprawa C-433/17P)

(2017/C 412/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Enercon GmbH (przedstawiciele: R. Böhm, adwokat, A. Silverleaf, QC)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Gamesa Eólica, SL

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku wydanego przez Sąd w sprawie T-36/16; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku wydanego przez Sąd w sprawie T-36/16;

| — | uchylenie wyroku wydanego przez Sąd w sprawie T-245/12; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku wydanego przez Sąd w sprawie T-245/12;

| — | przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez EUIPO ze wskazaniem wydania decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej w sprawie R 260/2011-1 i oddalenie wniosku Gamesa zmierzającego do unieważnienia spornej rejestracji; |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez EUIPO ze wskazaniem wydania decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej w sprawie R 260/2011-1 i oddalenie wniosku Gamesa zmierzającego do unieważnienia spornej rejestracji;

| — | obciążenie pozwanego w pierwszej instancji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego w pierwszej instancji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi, że wyrok wydany w sprawie T-36/16, będący przedmiotem odwołania, narusza art. 7 ust. 1 lit. b) i/lub art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1) oraz że z następujących względów miało miejsce naruszenie przepisów postępowania przed Sądem:

| 1. | Sąd w błędny sposób uznał, z naruszeniem art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, że zarejestrowany rozpatrywany znak towarowy pozbawiony jest samoistnego charakteru odróżniającego, jaki wymagany jest do tego, aby zezwolić na jego rejestrację. Czyniąc tak Sąd naruszył prawo. |
| --- | --- |

1.

Sąd w błędny sposób uznał, z naruszeniem art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, że zarejestrowany rozpatrywany znak towarowy pozbawiony jest samoistnego charakteru odróżniającego, jaki wymagany jest do tego, aby zezwolić na jego rejestrację. Czyniąc tak Sąd naruszył prawo.

| 2. | Pierwsze naruszenie prawa polegało na potraktowaniu wskazania znaku towarowego jako znaku kolorowego w formularzu zgłoszeniowym jako określającego prawny charakter tego znaku, co miało w konsekwencji wpływ na ocenę jego samoistnego charakteru odróżniającego. Sąd powinien był orzec, że wskazanie znaku towarowego w formularzu zgłoszeniowym jako znaku kolorowego jest zasadniczo czynione ze względów wygody administracyjnej EUIPO, a nie ze względów natury prawnej. W konsekwencji przy określaniu charakteru znaku, o którego rejestrację wniesiono, Sąd powinien był wziąć pod uwagę nie tylko wskazanie znaku towarowego w formularzu, lecz całkowitą treść formularza zgłoszeniowego, w szczególności przedstawienie zgłoszonego w formularzu znaku. Przedstawienie znaku towarowego w zgłoszeniu wskazuje na graficzny znak towarowy posiadający szczególne ukazane tam cechy charakterystyczne. |
| --- | --- |

2.

Pierwsze naruszenie prawa polegało na potraktowaniu wskazania znaku towarowego jako znaku kolorowego w formularzu zgłoszeniowym jako określającego prawny charakter tego znaku, co miało w konsekwencji wpływ na ocenę jego samoistnego charakteru odróżniającego. Sąd powinien był orzec, że wskazanie znaku towarowego w formularzu zgłoszeniowym jako znaku kolorowego jest zasadniczo czynione ze względów wygody administracyjnej EUIPO, a nie ze względów natury prawnej. W konsekwencji przy określaniu charakteru znaku, o którego rejestrację wniesiono, Sąd powinien był wziąć pod uwagę nie tylko wskazanie znaku towarowego w formularzu, lecz całkowitą treść formularza zgłoszeniowego, w szczególności przedstawienie zgłoszonego w formularzu znaku. Przedstawienie znaku towarowego w zgłoszeniu wskazuje na graficzny znak towarowy posiadający szczególne ukazane tam cechy charakterystyczne.

| 3. | Sąd powinien był również uwzględnić kształt zarejestrowanego znaku, w szczególności, kształt, jaki został wskazany w świadectwie rejestracji wydanym przez EUIPO w trakcie rejestracji znaku. Świadectwo rejestracji jest dokumentem referencyjnym, który opisuje kształt znaku, jaki został zarejestrowany i powinno ono zostać potraktowane przez Sąd jako decydujące przy ustalaniu charakteru zarejestrowanego znaku towarowego. Treść właściwie zrozumianego świadectwa rejestracji ukazuje wyraźnie, że znak został zarejestrowany jako graficzny znak towarowy o kształcie, który figuruje w dołączonym do formularza zgłoszeniowego przedstawieniu. Nie postępując w ten sposób Sąd naruszył prawo. |
| --- | --- |

3.

Sąd powinien był również uwzględnić kształt zarejestrowanego znaku, w szczególności, kształt, jaki został wskazany w świadectwie rejestracji wydanym przez EUIPO w trakcie rejestracji znaku. Świadectwo rejestracji jest dokumentem referencyjnym, który opisuje kształt znaku, jaki został zarejestrowany i powinno ono zostać potraktowane przez Sąd jako decydujące przy ustalaniu charakteru zarejestrowanego znaku towarowego. Treść właściwie zrozumianego świadectwa rejestracji ukazuje wyraźnie, że znak został zarejestrowany jako graficzny znak towarowy o kształcie, który figuruje w dołączonym do formularza zgłoszeniowego przedstawieniu. Nie postępując w ten sposób Sąd naruszył prawo.

| 4. | Drugie naruszenie prawa i przepisów proceduralnych polegało na odmowie uzyskania informacji, które były konieczne do tego, aby zrozumieć treść świadectwa rejestracji rozpatrywanego znaku towarowego. Dokument ten stanowi publikowaną przez Światową Organizację Własności Intelektualnej normę ST.60, która wskazuje znaczenie kodów INID stosowanych powszechnie do świadectw rejestracji wystawianych przez urzędy ds. własności intelektualnej, w tym EUIPO, celem określenia charakteru i znaczenia dokonywanych tam wpisów. Znaczenie kodów INID może być jedynie określone poprzez odniesienie się do normy ST. 60 lub będącego jej odpowiednikiem źródła odniesienia, a treść świadectwa rejestracji można określić jedynie poprzez odniesienie się do znaczenia zawartych w nim kodów INID. Sąd błędnie potraktował źródło tych informacji jako dowód i w konsekwencji błędnie odmówił uzyskania tego dokumentu czy zawartej w nim informacji, podczas gdy faktycznie jest on będącym odpowiednikiem słownika tekstem prawnym. Gdyby Sąd uwzględnił udostępnione mu narzędzia interpretacji, oceniłby, że świadectwo rejestracji zostało wystawione dla graficznego znaku towarowego tworzonego przez przedstawienie ukazane w formularzu zgłoszenia do rejestracji. Pierwsza Izba Odwoławcza EUIPO uprzednio prawidłowo uznała, że tego rodzaju znak towarowy posiada odróżniający charakter wymagany do tego, aby zezwolić na jego rejestrację, co Sąd powinien był odpowiednio stwierdzić. |
| --- | --- |

4.

Drugie naruszenie prawa i przepisów proceduralnych polegało na odmowie uzyskania informacji, które były konieczne do tego, aby zrozumieć treść świadectwa rejestracji rozpatrywanego znaku towarowego. Dokument ten stanowi publikowaną przez Światową Organizację Własności Intelektualnej normę ST.60, która wskazuje znaczenie kodów INID stosowanych powszechnie do świadectw rejestracji wystawianych przez urzędy ds. własności intelektualnej, w tym EUIPO, celem określenia charakteru i znaczenia dokonywanych tam wpisów. Znaczenie kodów INID może być jedynie określone poprzez odniesienie się do normy ST. 60 lub będącego jej odpowiednikiem źródła odniesienia, a treść świadectwa rejestracji można określić jedynie poprzez odniesienie się do znaczenia zawartych w nim kodów INID. Sąd błędnie potraktował źródło tych informacji jako dowód i w konsekwencji błędnie odmówił uzyskania tego dokumentu czy zawartej w nim informacji, podczas gdy faktycznie jest on będącym odpowiednikiem słownika tekstem prawnym. Gdyby Sąd uwzględnił udostępnione mu narzędzia interpretacji, oceniłby, że świadectwo rejestracji zostało wystawione dla graficznego znaku towarowego tworzonego przez przedstawienie ukazane w formularzu zgłoszenia do rejestracji. Pierwsza Izba Odwoławcza EUIPO uprzednio prawidłowo uznała, że tego rodzaju znak towarowy posiada odróżniający charakter wymagany do tego, aby zezwolić na jego rejestrację, co Sąd powinien był odpowiednio stwierdzić.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego (Dz.U. 2009 L 78, s. 1).

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/14 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu (Polska) w dniu 22 sierpnia 2017 r. – HR

(Sprawa C-512/17)

(2017/C 412/22)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: HR

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 8 ust. l rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (1), w okolicznościach sprawy należy interpretować w ten sposób, że miejscem zwykłego pobytu dziecka w wieku 18 miesięcy jest państwo członkowskie, z którym dziecko wykazuje pewną integrację ze środowiskiem społecznym i rodzinnym poprzez: obywatelstwo rodzica, który na co dzień wykonuje pieczę nad dzieckiem, posługiwanie się przez dziecko językiem urzędowym tego państwa członkowskiego, przyjęcie chrztu i trwające do trzech miesięcy wizyty dziecka w tym państwie w czasie świąt i urlopu rodzicielskiego tego rodzica oraz przez kontakty z jego rodziną, w sytuacji, gdy dziecko z tym samym rodzicem przebywa w pozostałych okresach czasu w innym państwie członkowskim, a rodzic ten jest zatrudniony w tym państwie na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i dziecko utrzymuje w tym państwie stałe, lecz czasowo ograniczone kontakty z drugim z rodziców i jego rodziną? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 8 ust. l rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (1), w okolicznościach sprawy należy interpretować w ten sposób, że miejscem zwykłego pobytu dziecka w wieku 18 miesięcy jest państwo członkowskie, z którym dziecko wykazuje pewną integrację ze środowiskiem społecznym i rodzinnym poprzez: obywatelstwo rodzica, który na co dzień wykonuje pieczę nad dzieckiem, posługiwanie się przez dziecko językiem urzędowym tego państwa członkowskiego, przyjęcie chrztu i trwające do trzech miesięcy wizyty dziecka w tym państwie w czasie świąt i urlopu rodzicielskiego tego rodzica oraz przez kontakty z jego rodziną, w sytuacji, gdy dziecko z tym samym rodzicem przebywa w pozostałych okresach czasu w innym państwie członkowskim, a rodzic ten jest zatrudniony w tym państwie na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i dziecko utrzymuje w tym państwie stałe, lecz czasowo ograniczone kontakty z drugim z rodziców i jego rodziną?

| 2) | Czy ustalając na podstawie art. 8 ust 1 rozporządzenia nr 2201/2003, miejsce zwykłego pobytu dziecka w wieku 18 miesięcy, które z uwagi na ten wiek pozostaje pod codzienną pieczą tylko jednego z rodziców, a z drugim utrzymuje stałe, lecz czasowo ograniczone kontakty, w przypadku braku porozumienia rodziców co do wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem, przy ocenie integracji dziecka ze środowiskiem społecznym i rodzinnym należy w równym stopniu uwzględniać więzi łączące dziecko z każdym z rodziców, czy też należy w większym stopniu uwzględniać więź z tym rodzicem, który na co dzień sprawuje pieczę? |
| --- | --- |

2)

Czy ustalając na podstawie art. 8 ust 1 rozporządzenia nr 2201/2003, miejsce zwykłego pobytu dziecka w wieku 18 miesięcy, które z uwagi na ten wiek pozostaje pod codzienną pieczą tylko jednego z rodziców, a z drugim utrzymuje stałe, lecz czasowo ograniczone kontakty, w przypadku braku porozumienia rodziców co do wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem, przy ocenie integracji dziecka ze środowiskiem społecznym i rodzinnym należy w równym stopniu uwzględniać więzi łączące dziecko z każdym z rodziców, czy też należy w większym stopniu uwzględniać więź z tym rodzicem, który na co dzień sprawuje pieczę?

---

(1)  Dz.U. L 338, s. 1; Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 243.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/15 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Niemcy) w dniu 8 września 2017 r. – Vetsch Int. Transporte GmbH

(Sprawa C-531/17)

(2017/C 412/23)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę w postępowaniu rewizyjnym: Vetsch Int. Transporte GmbH

Druga strona postępowania: Zollamt Feldkirch Wolfurt

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy należy odmówić zwolnienia z podatku na podstawie artykułu 138 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) z tytułu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia towaru z jednego państwa członkowskiego, jeżeli podatnik dokonujący tego przemieszczenia do innego państwa członkowskiego co prawda w tym innym państwie członkowskimi złożył deklarację podatkową obejmującą wewnątrzwspólnotowe nabycie związane z owym wewnątrzwspólnotowym przemieszczeniem towaru, jednakże w związku z późniejszą opodatkowaną transakcją dotyczącą tych towarów popełnia oszustwo podatkowe w innym państwie członkowskim, deklarując niezgodnie z prawdą, że ma miejsce zwolniona z podatku wewnątrzwspólnotowa dostawa dokonywana właśnie z tego innego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

1)

| 2) | Czy dla treści odpowiedzi na pytanie pierwsze znaczenie ma okoliczność, czy podatnik już w momencie wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia towarów miał zamiar popełnienia oszustwa podatkowego w odniesieniu do późniejszej transakcji tymi towarami? |
| --- | --- |

2)

---

(1)  Dz.U. 2006, L 347, s. 1.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/16 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 11 września 2017 r. – NK w charakterze zarządcy w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku OJ BV i PI / BNP Paribas Fortis NV

(Sprawa C-535/17)

(2017/C 412/24)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: NK w charakterze zarządcy w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku OJ BV i PI

Druga strona postępowania: BNP Paribas Fortis NV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy roszczenie odszkodowawcze, którego – na podstawie powierzonego mu na mocy art. 68 ust. 1 Faillissementswet zadania związanego z zarządem i podziałem masy upadłości – zarządca masy upadłości dochodzi w imieniu ogółu wierzycieli upadłego wobec osoby trzeciej w związku z tym, że dopuściła się ona względem wierzycieli czynów niedozwolonych, a w przypadku uwzględnienia którego zasądzone odszkodowanie zasili masę upadłości, jest objęte zakresem wyłączenia przewidzianego w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1)? |
| --- | --- |

1)

Czy roszczenie odszkodowawcze, którego – na podstawie powierzonego mu na mocy art. 68 ust. 1 Faillissementswet zadania związanego z zarządem i podziałem masy upadłości – zarządca masy upadłości dochodzi w imieniu ogółu wierzycieli upadłego wobec osoby trzeciej w związku z tym, że dopuściła się ona względem wierzycieli czynów niedozwolonych, a w przypadku uwzględnienia którego zasądzone odszkodowanie zasili masę upadłości, jest objęte zakresem wyłączenia przewidzianego w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1)?

| 2) | Na wypadek udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej i gdy w związku z tym opisane roszczenie jest objęte zakresem stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (2), czy roszczenie to podlega, zgodnie z art. 4 ust. 1 rzeczonego rozporządzenia, prawu państwa członkowskiego, w którym zostało wszczęte postępowanie upadłościowe zarówno w kwestii uprawnienia zarządcy masy upadłości do dochodzenia odnośnego roszczenia, jak i właściwego dla tego roszczenia prawa materialnego? |
| --- | --- |

2)

Na wypadek udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej i gdy w związku z tym opisane roszczenie jest objęte zakresem stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (2), czy roszczenie to podlega, zgodnie z art. 4 ust. 1 rzeczonego rozporządzenia, prawu państwa członkowskiego, w którym zostało wszczęte postępowanie upadłościowe zarówno w kwestii uprawnienia zarządcy masy upadłości do dochodzenia odnośnego roszczenia, jak i właściwego dla tego roszczenia prawa materialnego?

| 3) | Na wypadek udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej, czy sąd państwa członkowskiego, w którym zostało wszczęte postępowanie upadłościowe musi brać pod uwagę – bezpośrednio, względnie w drodze analogii –:






  a) | art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego, co oznacza, że osoba, wobec której zarządca masy upadłości dochodzi roszczenia odszkodowawczego na rzecz ogółu wierzycieli, może na swoją obronę wykazać, że jej działanie – oceniane w świetle prawa, które miałoby zastosowanie do roszczenia gdyby roszczenie z tytułu czynu niedozwolonego zostało podniesione nie przez zarządcę, lecz przez indywidualnego wierzyciela – nie prowadzi do powstania po jej stronie odpowiedzialności odszkodowawczej; |
| --- | --- | --- |

3)

Na wypadek udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej, czy sąd państwa członkowskiego, w którym zostało wszczęte postępowanie upadłościowe musi brać pod uwagę – bezpośrednio, względnie w drodze analogii –:

a)

art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego, co oznacza, że osoba, wobec której zarządca masy upadłości dochodzi roszczenia odszkodowawczego na rzecz ogółu wierzycieli, może na swoją obronę wykazać, że jej działanie – oceniane w świetle prawa, które miałoby zastosowanie do roszczenia gdyby roszczenie z tytułu czynu niedozwolonego zostało podniesione nie przez zarządcę, lecz przez indywidualnego wierzyciela – nie prowadzi do powstania po jej stronie odpowiedzialności odszkodowawczej;

| b) | art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II) w związku z art. 13 rozporządzenia [...] nr 1346/2000 [...], to znaczy zasady bezpieczeństwa i postępowania obowiązujące w miejscu podjęcia zarzucanych czynów niedozwolonych, takie jak zasady postępowania przez banki? |
| --- | --- |

b)

art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II) w związku z art. 13 rozporządzenia [...] nr 1346/2000 [...], to znaczy zasady bezpieczeństwa i postępowania obowiązujące w miejscu podjęcia zarzucanych czynów niedozwolonych, takie jak zasady postępowania przez banki?

---

(1)  Dz.U. 2001, L 12, s. 1.

(2)  Dz.U. 2000, L 160, s. 1.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/16 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 18 września 2017 r. – DISA Gas SAU / Administración del Estado, Redexis Gas S.L., i Repsol Butano S.A.

(Sprawa C-546/17)

(2017/C 412/25)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: DISA Gas SAU

Strona pozwana: Administración del Estado, Redexis Gas S.L. i Repsol Butano S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy, w świetle orzecznictwa wynikającego z wyroku w sprawie Federutility [wydanego przez TSUE w dniu 20 kwietnia 2010 r. (C-265/08)], ustalanie ceny maksymalnej dla butli gazu skroplonego, jako środka mającego chronić odbiorców znajdujących się w trudnej społecznie sytuacji, jest zgodne z tym orzecznictwem oraz zasadą proporcjonalności w przypadku, gdy zachodzą, kumulatywnie lub rozłącznie, przedstawione poniżej okoliczności?






  — | przyjęty środek ma charakter powszechnie obowiązujący w odniesieniu do wszystkich konsumentów i przez czas nieokreślony „dopóki warunki konkurencji na tym rynku nie zostaną uznane za wystarczające”, |
| --- | --- | --- |

1.

Czy, w świetle orzecznictwa wynikającego z wyroku w sprawie Federutility [wydanego przez TSUE w dniu 20 kwietnia 2010 r. (C-265/08)], ustalanie ceny maksymalnej dla butli gazu skroplonego, jako środka mającego chronić odbiorców znajdujących się w trudnej społecznie sytuacji, jest zgodne z tym orzecznictwem oraz zasadą proporcjonalności w przypadku, gdy zachodzą, kumulatywnie lub rozłącznie, przedstawione poniżej okoliczności?

—

przyjęty środek ma charakter powszechnie obowiązujący w odniesieniu do wszystkich konsumentów i przez czas nieokreślony „dopóki warunki konkurencji na tym rynku nie zostaną uznane za wystarczające”,

| — | środek ten obowiązuje od ponad [1]8 lat, |
| --- | --- |

—

środek ten obowiązuje od ponad [1]8 lat,

| — | środek ten może przyczyniać się do stagnacji obecnej sytuacji ograniczonej konkurencji ze względu na utrudnienie wejścia na ten rynek nowych podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

—

środek ten może przyczyniać się do stagnacji obecnej sytuacji ograniczonej konkurencji ze względu na utrudnienie wejścia na ten rynek nowych podmiotów gospodarczych.

| 2. | Czy, w świetle orzecznictwa wynikającego z wyroku w sprawie Federutility [wydanego przez TSUE w dniu 20 kwietnia 2010 r. (C-265/08)], nałożenie na podmiot zajmujący na danym terytorium pozycję dominującą obowiązku dostawy do domu butli będącego pochodną ropy naftowej gazu skroplonego, ze względu na ochronę odbiorców znajdujących się w trudnej społecznie sytuacji czy też zamieszkałych na trudno dostępnych obszarach, jest zgodne z tym orzecznictwem oraz zasadą proporcjonalności w przypadku, gdy zachodzą, kumulatywnie lub rozłącznie, przedstawione powyżej okoliczności? |
| --- | --- |

2.

Czy, w świetle orzecznictwa wynikającego z wyroku w sprawie Federutility [wydanego przez TSUE w dniu 20 kwietnia 2010 r. (C-265/08)], nałożenie na podmiot zajmujący na danym terytorium pozycję dominującą obowiązku dostawy do domu butli będącego pochodną ropy naftowej gazu skroplonego, ze względu na ochronę odbiorców znajdujących się w trudnej społecznie sytuacji czy też zamieszkałych na trudno dostępnych obszarach, jest zgodne z tym orzecznictwem oraz zasadą proporcjonalności w przypadku, gdy zachodzą, kumulatywnie lub rozłącznie, przedstawione powyżej okoliczności?

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 28 września 2017 r. – Riksåklagaren / Imran Syed

(Sprawa C-572/17)

(2017/C 412/26)

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Högsta domstolen

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Riksåklagaren (prokuratur generalny)

Druga strona postępowania: Imran Syed

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy sytuacja, gdy towary z chronionym motywem są niezgodnie z prawem oferowane do sprzedaży w sklepie może oznaczać naruszenie wyłącznego prawa autorskiego do rozpowszechniania na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2001/29 (1) w odniesieniu nawet do towarów z podobnym motywem, które są przechowywane w magazynie przez osobę oferującą te towary na sprzedaż? |
| --- | --- |

1)

| 2) | Czy ma znaczenie to, że towary znajdują się w magazynie połączonym ze sklepem lub w innym miejscu? |
| --- | --- |

2)

---

(1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. 2001, L 167, s. 10).

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 28 września 2017 r. – Openbaar Ministerie / Daniel Adam Popławski

(Sprawa C-573/17)

(2017/C 412/27)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu głównym

Wnioskodawca: Openbaar Ministerie

Strona przeciwna: Daniel Adam Popławski

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w sytuacji, w której organ sądowy odpowiedzialny za wykonanie wniosku o wydanie nie może dokonać wykładni wdrażających decyzję ramową przepisów prawa krajowego w sposób prowadzący do osiągnięcia rezultatu zgodnego z decyzją ramową, musi on – w oparciu o zasadę pierwszeństwa – odstąpić od stosowania przepisów prawa krajowego niezgodnych z przepisami owej decyzji ramowej? |
| --- | --- |

1)

Czy w sytuacji, w której organ sądowy odpowiedzialny za wykonanie wniosku o wydanie nie może dokonać wykładni wdrażających decyzję ramową przepisów prawa krajowego w sposób prowadzący do osiągnięcia rezultatu zgodnego z decyzją ramową, musi on – w oparciu o zasadę pierwszeństwa – odstąpić od stosowania przepisów prawa krajowego niezgodnych z przepisami owej decyzji ramowej?

| 2) | Czy oświadczenie państwa członkowskiego w rozumieniu art. 28 ust. 2 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW (1) złożone nie „przy przyjęciu niniejszej decyzji ramowej”, lecz w późniejszym okresie, jest prawnie skuteczne? |
| --- | --- |

2)

Czy oświadczenie państwa członkowskiego w rozumieniu art. 28 ust. 2 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW (1) złożone nie „przy przyjęciu niniejszej decyzji ramowej”, lecz w późniejszym okresie, jest prawnie skuteczne?

---

(1)  Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej, Dz.U. 2008, L 327, s. 27.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez le Korkein hallinto-oikeus (Naczelny sąd administracyjny) (Finlandia) w dniu 3 października 2017 r. – Oy Hartwall Ab

(Sprawa C-578/17)

(2017/C 412/28)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus (Naczelny sąd administracyjny)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skawnosząca odwołanie: Oy Hartwall Ab

Druga strona postępowania: Patentti- ja rekisterihallitus

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy przy wykładni przesłanki odróżniającego charakteru danego znaku towarowego przewidzianej w art. 2 i 3 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/UE (1) mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych ma znaczenie to, czy wnosi się o rejestrację tego znaku jako graficznego znaku towarowego lub jako kolorowego znaku towarowego? |
| --- | --- |

1.

Czy przy wykładni przesłanki odróżniającego charakteru danego znaku towarowego przewidzianej w art. 2 i 3 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/UE (1) mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych ma znaczenie to, czy wnosi się o rejestrację tego znaku jako graficznego znaku towarowego lub jako kolorowego znaku towarowego?

| 2. | Jeżeli klasyfikacja znaku jako kolorowego znaku towarowego lub graficznego znaku towarowego ma znaczenie przy ocenie jego odróżniającego charakteru, czy ten znak należy zarejestrować zgodnie z wnioskiem jako kolorowy znak towarowy niezależnie od jego przedstawienia w formie graficznej, czy też może on zostać zarejestrowany jedynie jako graficzny znak towarowy? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli klasyfikacja znaku jako kolorowego znaku towarowego lub graficznego znaku towarowego ma znaczenie przy ocenie jego odróżniającego charakteru, czy ten znak należy zarejestrować zgodnie z wnioskiem jako kolorowy znak towarowy niezależnie od jego przedstawienia w formie graficznej, czy też może on zostać zarejestrowany jedynie jako graficzny znak towarowy?

| 3. | Jeżeli możliwa jest rejestracja znaku przedstawionego we wniosku w formie graficznej jako kolorowego znaku towarowego, czy dla rejestracji znaku, który we wniosku został przedstawiony graficznie z dokładnością wymaganą zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości dla kolorowego znaku towarowego (i nie chodzi o rejestrację jako znaku towarowego koloru jako takiego, przedstawionego w sposób abstrakcyjny, bez nadania mu formy lub bez zaznaczenia konturów), jako kolorowego znaku towarowego, konieczne jest przedstawienie pewnego dowodu jego używania, tak jak wymaga tego Patentti- ja rekisterihallitus, czy też w ogóle jakiegokolwiek dowodu? |
| --- | --- |

3.

Jeżeli możliwa jest rejestracja znaku przedstawionego we wniosku w formie graficznej jako kolorowego znaku towarowego, czy dla rejestracji znaku, który we wniosku został przedstawiony graficznie z dokładnością wymaganą zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości dla kolorowego znaku towarowego (i nie chodzi o rejestrację jako znaku towarowego koloru jako takiego, przedstawionego w sposób abstrakcyjny, bez nadania mu formy lub bez zaznaczenia konturów), jako kolorowego znaku towarowego, konieczne jest przedstawienie pewnego dowodu jego używania, tak jak wymaga tego Patentti- ja rekisterihallitus, czy też w ogóle jakiegokolwiek dowodu?

---

(1)  Dz.U. 2008, L 299, s. 25.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/19 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus (Estonia) w dniu 4 października 2017 r. – Mittetulundusühing Järvelaev / Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

(Sprawa C-580/17)

(2017/C 412/29)

Język postępowania: estoński

Sąd odsyłający

Riigikohus

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Mittetulundusühing Järvelaev

Druga strona postępowania: Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w przypadku odzyskania wsparcia projektu przyznanego w ramach środka z programu Leader, jeżeli wsparcie przyznane zostało dnia 6 września 2011 r., ostatnia rata wypłacona została dnia 19 listopada 2013 r., naruszenie stwierdzone zostało dnia 4 grudnia 2014 r., a decyzja w przedmiocie odzyskania wydana została dnia 27 stycznia 2015 r., w odniesieniu do wymogu trwałości działania należy zastosować art. 72 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (1) czy też art. 71 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (2)? Czy w tych okolicznościach podstawę odzyskania stanowi art. 33 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 (3) czy też art. 56 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (4)? |
| --- | --- |

1)

Czy w przypadku odzyskania wsparcia projektu przyznanego w ramach środka z programu Leader, jeżeli wsparcie przyznane zostało dnia 6 września 2011 r., ostatnia rata wypłacona została dnia 19 listopada 2013 r., naruszenie stwierdzone zostało dnia 4 grudnia 2014 r., a decyzja w przedmiocie odzyskania wydana została dnia 27 stycznia 2015 r., w odniesieniu do wymogu trwałości działania należy zastosować art. 72 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (1) czy też art. 71 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (2)? Czy w tych okolicznościach podstawę odzyskania stanowi art. 33 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 (3) czy też art. 56 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (4)?

| 2) | Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1698/2005: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla którego beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za istotną zmianę (modyfikację) w rozumieniu art. 72 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1698/2005, wpływającą na charakter operacji lub na warunki wdrażania albo dającą przedsiębiorstwu nienależne korzyści? Czy agencja płatnicza danego państwa członkowskiego musi, w celu spełnienia wymogu istnienia nienależnej korzyści, stwierdzić, na czym konkretnie polega ta korzyść? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy ta nienależna korzyść może wynikać z faktu, że faktyczny użytkownik obiektu inwestycyjnego, gdyby sam złożył wniosek tej samej treści, nie otrzymałby wsparcia projektu? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1698/2005: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla którego beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za istotną zmianę (modyfikację) w rozumieniu art. 72 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1698/2005, wpływającą na charakter operacji lub na warunki wdrażania albo dającą przedsiębiorstwu nienależne korzyści? Czy agencja płatnicza danego państwa członkowskiego musi, w celu spełnienia wymogu istnienia nienależnej korzyści, stwierdzić, na czym konkretnie polega ta korzyść? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy ta nienależna korzyść może wynikać z faktu, że faktyczny użytkownik obiektu inwestycyjnego, gdyby sam złożył wniosek tej samej treści, nie otrzymałby wsparcia projektu?

| 2a) | Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1303/2013: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla którego beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za istotną zmianę (modyfikację), wpływającą na charakter operacji, jej cele lub warunki wdrażania w rozumieniu art. 71 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1303/2013, która mogłaby doprowadzić do naruszenia jej pierwotnych celów? |
| --- | --- |

2a)

Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1303/2013: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla którego beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za istotną zmianę (modyfikację), wpływającą na charakter operacji, jej cele lub warunki wdrażania w rozumieniu art. 71 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1303/2013, która mogłaby doprowadzić do naruszenia jej pierwotnych celów?

| 3) | Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1698/2005: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla którego beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za istotną zmianę (modyfikację) w rozumieniu art. 72 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1698/2005, która wynika ze zmiany charakteru własności elementu infrastruktury albo zaprzestania lub przeniesienia działalności produkcyjnej, przy czym należy wziąć pod uwagę fakt, że nie miało miejsca przeniesienie własności łodzi żaglowej, zaś beneficjent nie był już bezpośrednim, lecz pośrednim posiadaczem łodzi żaglowej i zamiast dochodów ze świadczenia określonej we wniosku usługi uzyskuje dochody z najmu? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1698/2005: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla którego beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za istotną zmianę (modyfikację) w rozumieniu art. 72 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1698/2005, która wynika ze zmiany charakteru własności elementu infrastruktury albo zaprzestania lub przeniesienia działalności produkcyjnej, przy czym należy wziąć pod uwagę fakt, że nie miało miejsca przeniesienie własności łodzi żaglowej, zaś beneficjent nie był już bezpośrednim, lecz pośrednim posiadaczem łodzi żaglowej i zamiast dochodów ze świadczenia określonej we wniosku usługi uzyskuje dochody z najmu?

| 3a) | Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1303/2013: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla której beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za zmianę własności elementu infrastruktury, która daje przedsiębiorstwu lub podmiotowi publicznemu nienależne korzyści w rozumieniu art. 71 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1303/2013, przy czym należy wziąć pod uwagę, że nie miało miejsca przeniesienie własności łodzi żaglowej, zaś beneficjent nie był już bezpośrednim, lecz pośrednim posiadaczem łodzi żaglowej i zamiast dochodów ze świadczenia określonej we wniosku usługi uzyskuje dochody z najmu? Czy agencja płatnicza danego państwa członkowskiego musi, w celu spełnienia wymogu istnienia nienależnej korzyści, stwierdzić, na czym konkretnie polega ta korzyść? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy ta nienależna korzyść może wynikać z faktu, że faktyczny użytkownik obiektu inwestycyjnego, gdyby sam złożył wniosek tej samej treści, nie otrzymałby wsparcia projektu? |
| --- | --- |

3a)

Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że znajduje zastosowanie rozporządzenie nr 1303/2013: czy wynajęcie obiektu inwestycyjnego (łodzi żaglowej), zakupionego przy pomocy przyznanego w ramach środka z programu Leader wsparcia projektu przez stowarzyszenie o celu niezarobkowym, które otrzymało wsparcie, innemu stowarzyszeniu o celu niezarobkowym, użytkującemu tę łódź żaglową w ramach tego samego działania, dla której beneficjentowi przyznane zostało wsparcie, należy uważać za zmianę własności elementu infrastruktury, która daje przedsiębiorstwu lub podmiotowi publicznemu nienależne korzyści w rozumieniu art. 71 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1303/2013, przy czym należy wziąć pod uwagę, że nie miało miejsca przeniesienie własności łodzi żaglowej, zaś beneficjent nie był już bezpośrednim, lecz pośrednim posiadaczem łodzi żaglowej i zamiast dochodów ze świadczenia określonej we wniosku usługi uzyskuje dochody z najmu? Czy agencja płatnicza danego państwa członkowskiego musi, w celu spełnienia wymogu istnienia nienależnej korzyści, stwierdzić, na czym konkretnie polega ta korzyść? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy ta nienależna korzyść może wynikać z faktu, że faktyczny użytkownik obiektu inwestycyjnego, gdyby sam złożył wniosek tej samej treści, nie otrzymałby wsparcia projektu?

| 4) | Czy poprzez akt prawa krajowego regulujący środek z programu Leader na beneficjenta może zostać nałożone zobowiązanie do zachowania obiektu inwestycyjnego przez pięć lat, tj. na bardziej rygorystycznych zasadach niż te przewidziane w art. 72 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005 lub art. 71 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013? |
| --- | --- |

4)

Czy poprzez akt prawa krajowego regulujący środek z programu Leader na beneficjenta może zostać nałożone zobowiązanie do zachowania obiektu inwestycyjnego przez pięć lat, tj. na bardziej rygorystycznych zasadach niż te przewidziane w art. 72 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005 lub art. 71 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013?

| 5) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie czwarte: czy zawarta w akcie prawa krajowego regulacja, zgodnie z którą beneficjent wsparcia projektu zobowiązany jest do zachowania obiektu inwestycyjnego zakupionego przy pomocy wsparcia projektu przez co najmniej pięć lat od wypłaty ostatniej raty wsparcia i użytkowania go stosownie do wyznaczonych celów, oraz wykładnia tej regulacji, zgodnie z którą beneficjent musi użytkować zakupiony obiekt inwestycyjny osobiście, są zgodne z art. 72 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005 bądź z art. 71 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013? |
| --- | --- |

5)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie czwarte: czy zawarta w akcie prawa krajowego regulacja, zgodnie z którą beneficjent wsparcia projektu zobowiązany jest do zachowania obiektu inwestycyjnego zakupionego przy pomocy wsparcia projektu przez co najmniej pięć lat od wypłaty ostatniej raty wsparcia i użytkowania go stosownie do wyznaczonych celów, oraz wykładnia tej regulacji, zgodnie z którą beneficjent musi użytkować zakupiony obiekt inwestycyjny osobiście, są zgodne z art. 72 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005 bądź z art. 71 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013?

| 6) | Czy za nieprawidłowość w rozumieniu art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 1290/2005 bądź art. 56 rozporządzenia nr 1306/2013 należy uznać sytuację, w której beneficjent nie realizuje operacji, która zgodnie z aktem prawa krajowego regulującym środek z programu Leader nie była obligatoryjna, na którą beneficjent wskazywał jednak w swoim przedstawionym we wniosku o przyznanie wsparcia „Streszczeniu celów i działań operacji i inwestycji” i która stanowiła jedno z kryteriów, w oparciu o które wnioski były oceniane celem określenia ich pozycji w rankingu? |
| --- | --- |

6)

Czy za nieprawidłowość w rozumieniu art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 1290/2005 bądź art. 56 rozporządzenia nr 1306/2013 należy uznać sytuację, w której beneficjent nie realizuje operacji, która zgodnie z aktem prawa krajowego regulującym środek z programu Leader nie była obligatoryjna, na którą beneficjent wskazywał jednak w swoim przedstawionym we wniosku o przyznanie wsparcia „Streszczeniu celów i działań operacji i inwestycji” i która stanowiła jedno z kryteriów, w oparciu o które wnioski były oceniane celem określenia ich pozycji w rankingu?

| 7) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie szóste: czy podjęcie kroków zmierzających do odzyskania wsparcia przed upływem pięciu lat od ostatniej wypłaty i fakt, że beneficjent w trakcie trwania postępowania sądowego w przedmiocie odzyskania zaprzestał tego naruszenia, sprawiają, że odzyskanie staje się bezprawne? |
| --- | --- |

7)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie szóste: czy podjęcie kroków zmierzających do odzyskania wsparcia przed upływem pięciu lat od ostatniej wypłaty i fakt, że beneficjent w trakcie trwania postępowania sądowego w przedmiocie odzyskania zaprzestał tego naruszenia, sprawiają, że odzyskanie staje się bezprawne?

---

(1)  Rozporządzenie z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2005, L 277, s. 1).

(2)  Rozporządzenie z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. 2013, L 347, s. 320).

(3)  Rozporządzenie z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. 2005, L 209, s. 1).

(4)  Rozporządzenie z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549).

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/21 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/21

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 20 lipca 2017 r. w sprawie T-287/16, Belgia / Komisja, wniesione w dniu 5 października 2017 r. przez Królestwo Belgii

(Sprawa C-587/17 P)

(2017/C 412/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Królestwo Belgii (przedstawiciele: J.C. Halleux, M. Jacobs, C. Pochet, pełnomocnicy, E. Grégoire i J. Mariani, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu (druga izba) z dnia 20 lipca 2017 r. w sprawie T-287/16, Belgia / Komisja (EU:T:2017:531); |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (druga izba) z dnia 20 lipca 2017 r. w sprawie T-287/16, Belgia / Komisja (EU:T:2017:531);

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/417 z dnia 17 marca 2016 r. (1), w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej kwotę 9 601 619,00 EUR (pozycja budżetowa 6701); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/417 z dnia 17 marca 2016 r. (1), w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej kwotę 9 601 619,00 EUR (pozycja budżetowa 6701);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania;

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu strona wnosząca odwołanie podnosi wyłącznie jeden zarzut, dotyczący naruszenia prawa w wyniku dokonania przez Sąd błędnej wykładni art. 32 ust. 8 lit. a) rozporządzenia nr 1290/2005 (2), którego brzmienie powtórzył co do istoty art. 54 ust. 5 lit. c) rozporządzenia nr 1306/2013 (3), w odniesieniu do wyczerpania wewnętrznych środków odwoławczych i wymaganej tym przepisem należytej staranności.

---

(1)  Decyzja Komisji (UE) 2016/417 z dnia 17 marca 2016 r. wyłączająca z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2016, L 75, s. 16).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. 2005, L 209, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549; sprostowane w Dz.U. 2016, L 130, s. 13).

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/21 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/21

---

Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Komisja Europejska / Republika Słowenii

(Sprawa C-594/17)

(2017/C 412/31)

Język postępowania: słoweński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, G. von Rintelen i M. Žebre)

Strona pozwana: Republika Słowenii

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że Republika Słowenii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 15 ust. 1 dyrektywy Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich (Dz.U. L 306, z 23.11.2011, s. 41), w zakresie w jakim nie przyjęła do dnia 31 grudnia 2013 r. wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tejże dyrektywy, a w każdym razie nie powiadomiła o takich przepisach Komisji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Słowenii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 15 ust. 1 dyrektywy Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich (Dz.U. L 306, z 23.11.2011, s. 41), w zakresie w jakim nie przyjęła do dnia 31 grudnia 2013 r. wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tejże dyrektywy, a w każdym razie nie powiadomiła o takich przepisach Komisji;

| — | nałożenie na Republikę Słowenii, zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE, okresowej kary pieniężnej w wysokości 7 099,20 EUR za każdy dzień począwszy od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

nałożenie na Republikę Słowenii, zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE, okresowej kary pieniężnej w wysokości 7 099,20 EUR za każdy dzień począwszy od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie;

| — | obciążenie Republiki Słowenii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Słowenii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z art. 15 ust. 1 dyrektywy Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich, Republika Słowenii powinna była wprowadzić w życie do dnia 31 grudnia 2013 r. wszystkie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania tejże dyrektywy. Ponieważ Republika Słowenii nie poinformowała Komisji przed upływem wskazanego terminu o dokonanej transpozycji wszystkich przepisów rzeczonej dyrektywy, instytucja ta postanowiła wnieść skargę do Trybunału.

W swej skardze Komisja wnosi do Trybunału o nałożenie na Republikę Słowenii, zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE, okresowej kary pieniężnej w wysokości 7 099,20 EUR za każdy dzień. W celu określenia tej kwoty Komisja wzięła pod uwagę wagę i czas trwania naruszenia prawa Unii jak i skutek odstraszający sankcji w związku z możliwościami finansowymi danego państwa członkowskiego, to jest Republiki Słowenii.

---

Sąd

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/23 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/23

---

Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – CEAHR/Komisja

(Sprawa T-712/14) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Nadużycie pozycji dominującej - System selektywnej naprawy - Odmowa dostarczania przez producentów zegarków szwajcarskich części zamiennych zegarmistrzom prowadzącym własne zakłady naprawy zegarków - Rynek pierwotny i rynek posprzedażowy - Eliminacja wszelkiej skutecznej konkurencji - Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji))

(2017/C 412/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Confédération européenne des associations d’horlogers-réparateurs (CEAHR) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: początkowo P. Mathijsen i P. Dyrberg, następnie M. Sánchez Rydelski, a wreszcie P. Benczek, avocats)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Ronkes Agerbeek, M. Farley i C. Urraca Caviedes, a nastepnie A. Dawes, F. Ronkes Agerbeek i J. Norris-Usher, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: LVMH Moët Hennessy-Louis Vuitton SA (Paryż, Francja) (przedstawiciele: C. Froitzheim, avocat i R. Subiotto, QC), Rolex, SA (Genewa, Szwajcaria) (przedstawiciel: M. Araujo Boyd, avocat) i The Swatch Group SA (Neuchâtel, Szwajcaria) (przedstawiciele: początkowo A. Israel i M. Jakobs, a następnie A. Israel i J. Lang, avocats)

Przedmiot

Oparta na art. 263 TFUE skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2014) 5462 final, z dnia 29 lipca 2014 r., w której Komisja oddaliła skargę złożoną przez skarżącą dotyczącą podnoszonych naruszeń art. 101 i 102 TFUE (sprawa AT.39097– Naprawa zegarków)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Confédération européenne des associations d’horlogers-réparateurs (CEAHR) zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Confédération européenne des associations d’horlogers-réparateurs (CEAHR) zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 7 z 12.1.2015.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/23 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/23

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Leopard / EUIPO – Smart Market (LEOPARD true racing)

(Sprawa T-7/15) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego LEOPARD true racing - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy leopard CASA Y JARDIN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2017/C 412/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Leopard SA (Howald, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat P. Lê Dai)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: Smart Market, SLU (Alcantarilla, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 października 2014 r. (sprawa R 1866/2013-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Smart Market a Leopard.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Leopard SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Leopard SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 81 z 9.3.2015.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/24 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/24

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Hiszpania / Komisja

(Sprawa T-502/15) (1)

((EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Wydatki poniesione przez Hiszpanię - Ryczałtowe korekty finansowe - Rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 i (UE) nr 1306/2013 - Obowiązek uzasadnienia - Ciężar dowodu - Proporcjonalność - Prawo do obrony))

(2017/C 412/34)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo L. Banciella Rodríguez-Miñón, następnie M. Sampol Pucurull, A. Gavela Llopis i V. Ester Casas, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Guillem Carrau i D. Triantafyllou, następnie D. Triantafyllou i I. Galindo Martín, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2015, L 182, s. 39) w zakresie, w jakim dotyczy to niektórych korekt dokonanych z jednej strony wobec Katalonii, a z drugiej strony, wobec Wysp Kanaryjskich.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 346 z 19.10.2015.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/25 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/25

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Aldi / EUIPO – Sky (SKYLITe)

(Sprawa T-736/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego skylite - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy SKY - Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Zasada 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/1995 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009])

(2017/C 412/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen i N. Bertram)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Sky plc (Isleworth, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: J. Barry, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 października 2015 r. (sprawa R 2771/2014-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Sky a Aldi.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Aldi GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Aldi GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 7.3.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/25 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/25

---

Wyrok Sądu z dnia 24 października 2017 r. – Keturi kambariai / EUIPO – Coffee In (coffee inn)

(Sprawa T-202/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego coffee inn - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy coffee in - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/2001)})

(2017/C 412/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: UAB Keturi kambariai (Wilno, Litwa) (przedstawiciel: adwokat R. Pumputienė)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Lukošiūtė, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: OÜ Coffee In (Tallinn, Estonia) (przedstawiciel: adwokat P. Lätt)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 marca 2016 r. (sprawa R 137/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Coffee a Keturi kambariai.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | UAB Keturi kambariai zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

UAB Keturi kambariai zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 270 z 25.7.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/26 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/26

---

Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – O2 Holdings (Kształt paczki herbatników)

(Sprawa T-404/16) (1)

((Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Trójwymiarowy unijny znak towarowy - Kształt paczki herbatników - Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Zakres używania - Brak zmiany charakteru odróżniającego))

(2017/C 412/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Galletas Gullon, SA (Aguilar de Campoo, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Escudero Pérez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: O2 Holdings Ltd (Slough, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: J. Rebling, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 maja 2016 r. (sprawa R 1613/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między O2 Holdings Ltd a Galletas Gullón.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 19 maja 2016 r. (sprawa R 1613/2015-4) dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między O2 Holdings Ltd a Galletas Gullón. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 19 maja 2016 r. (sprawa R 1613/2015-4) dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między O2 Holdings Ltd a Galletas Gullón.

| 2) | EUIPO i O2 Holdings Ltd zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

EUIPO i O2 Holdings Ltd zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/27 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/27

---

Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – O2 Holdings (Kształt paczki herbatników)

(Sprawa T-418/16) (1)

((Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Trójwymiarowy unijny znak towarowy - Kształt paczki herbatników - Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Zakres używania - Brak zmiany charakteru odróżniającego))

(2017/C 412/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Galletas Gullon, SA (Aguilar de Campoo, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Escudero Pérez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: O2 Holdings Ltd (Slough, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: J. Rebling, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 maja 2016 r. (sprawa R 1614/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między O2 Holdings Ltd a Galletas Gullón.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 19 maja 2016 r. (sprawa R 1614/2015-4) dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między O2 Holdings Ltd a Galletas Gullón. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 19 maja 2016 r. (sprawa R 1614/2015-4) dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między O2 Holdings Ltd a Galletas Gullón.

| 2) | EUIPO i O2 Holdings Ltd zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

EUIPO i O2 Holdings Ltd zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/27 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/27

---

Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Tetra Pharm (1997) / EUIPO – Sebapharma (SeboCalm)

(Sprawa T-441/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SeboCalm - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy Sebotherm - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]})

(2017/C 412/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tetra Pharm (1997) Ltd (Tel Awiw, Izrael) (przedstawiciel: adwokat A. Gorzkiewicz)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: H. O’Neill i D. Stoyanova-Valchanova, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Sebapharma GmbH & Co. KG (Boppard, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Wald i D. Koal)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 maja 2016 r. (sprawa R 852/2015-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sebapharma a Tetra Pharm (1997).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Tetra Pharm (1997) Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Tetra Pharm (1997) Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 364 z 3.10.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/28 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/28

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Bernaldo de Quirós / Komisja

(Sprawa T-649/16) (1)

((Służba publiczna - Urzędnicy - Obsadzanie stanowisk - Przeniesienie ze stanowiska kierownika wydziału na stanowisko doradcy - Interes służby - Nadużycie władzy - Prawo do bycia wysłuchanym i obowiązek staranności - Zasada równoważności stanowisk))

(2017/C 412/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Belén Bernaldo de Quirós (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid, C. Berardis-Kayser i C. Ehrbar, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wnoisek na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 listopada 2015 r. o przeniesieniu skarżącej z dniem 1 grudnia 2015 r. ze stanowiska szefa wydziału „Biuro ds. staży” dyrekcji ds. młodzieży i sportu dyrekcji generalnej (DG) ds. edukacji i kultury na stanowisko doradcy w dyrekcji ds. modernizacji nauczania II: polityka i program w dziedzinie nauczania, innowacji, EIT i działań MSC” w tej samej DG.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Belén Bernaldo de Quirós zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Belén Bernaldo de Quirós zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 402 z 31.10.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/29 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/29

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Kuka Systems / EUIPO (MATRIX BODY SHOP)

(Sprawa T-683/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MATRIX BODY SHOP - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]})

(2017/C 412/41)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kuka Systems GmbH (Augsburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Maneth i C. Huch-Hallwachs)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 lipca 2016 r. (sprawa R 2503/2015-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego MATRIX BODY SHOP jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kuka Systems GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Kuka Systems GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 410 z 7.11.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/29 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/29

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Possanzini/Frontex

(Sprawa T-686/16 P) (1)

((Odwołanie - Służba publiczna - Personel tymczasowy - Postępowanie w sprawie oceny w 2009 r. - Kompetencje zatwierdzającego - Zmiana pierwotnej oceny oceniającego przez zatwierdzającego - Uprzednie spotkanie konsultacyjne pomiędzy zatwierdzającym a oceniającym - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Badanie z urzędu))

(2017/C 412/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Daniele Possanzini (Piza, Włochy) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Druga strona postępowania: Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) (przedstawiciele: H. Caniard i S. Drew, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 18 lipca 2016 r., Possanzini/Komisja (F-68/15, EU:F:2016:150).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Daniele Possanzini pokrywa własne koszty a także koszty poniesione przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Daniele Possanzini pokrywa własne koszty a także koszty poniesione przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 428 z 21.11.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/30 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/30

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. –  WQ (*1)/Parlament

(Sprawa T-705/16 P) (1)

((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Procedura certyfikacji - Postępowanie w 2014 r. - Nieumieszczenie na liście urzędników wybranych do wzięcia udziału w programie kształcenia - Równe traktowanie - Artykuł 165 TFUE - Zarzut niezgodności z prawem))

(2017/C 412/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: WQ (*1) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: D. Nessaf i M. Ecker, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 21 lipca 2016 r.,  WQ (*1)/Parlament (F-1/16, EU:F:2016:171).

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | WQ (*1) pokrywa własne koszty a także koszty poniesione przez Parlament Europejski w niniejszej instancji |
| --- | --- |

2)

WQ (*1) pokrywa własne koszty a także koszty poniesione przez Parlament Europejski w niniejszej instancji

---

(*1)  Informacje usunięto w ramach ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych.

(1)  Dz.U. C 454 z 5.12.2016.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/31 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/31

---

Wyrok Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Barmenia Krankenversicherung / EUIPO (Mediline)

(Sprawa T-810/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie do rejestracji słownego unijnego znaku towarowego Mediline - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001)})

(2017/C 412/44)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Barmenia Krankenversicherung AG (Wuppertal, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Graf)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 września 2016 r. (sprawa R 2437/2015-1) dotycząca rejestracji oznaczenia słownego Mediline jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Barmenia Krankenversicherung AG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Barmenia Krankenversicherung AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 23.1.2017.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/31 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/31

---

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2017 r. – Kuka Systems / EUIPO (Matrix light)

(Sprawa T-87/17) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Matrix light - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]})

(2017/C 412/45)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kuka Systems GmbH (Augsburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Maneth i C. Huch-Hallwachs)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 grudnia 2016 r. (sprawa R 886/2016-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Matrix light jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kuka Systems GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Kuka Systems GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 104 z 3.4.2017.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/32 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/32

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2017 r. – Salehi / Komisja

(Sprawa T-773/16) (1)

([Skarga na bezczynność - Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 - Nieprzyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych tymczasowo zawieszających zwolnienie niektórych kategorii obywateli danego państwa trzeciego z obowiązku wizowego - Zajęcie stanowiska przez Komisję - Oczywista niedopuszczalność])

(2017/C 412/46)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dominik Salehi (Brema, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Drews)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Cattabriga i G. Wils, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 265 TFUE żądanie stwierdzenia, że Komisja niezgodnie z prawem zaniechała wydania aktu wykonawczego w rozumieniu art. 1 lit. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. 2001, L 81, s. 1), i powiadomienia o tym skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Dominik Salehi zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Dominik Salehi zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 53 z 20.2.2017.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/32 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/32

---

Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2017 r. – Karp/Parlament

(Sprawa T-580/17)

(2017/C 412/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kevin Karp (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci N. Lambers i R. Ben Ammar)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu upoważnionego do zawierania umów o pracę dla grupy EFDD w Parlamencie Europejskim, na mocy której zaklasyfikowano go do grupy funkcyjnej II, stopień 4, szczebel 1, powierzając mu zadania doradcze zgodne z wynagrodzeniem grupy funkcyjnej IV do momentu zakończenia umowy o pracę w dniu 11 listopada 2016 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu upoważnionego do zawierania umów o pracę dla grupy EFDD w Parlamencie Europejskim, na mocy której zaklasyfikowano go do grupy funkcyjnej II, stopień 4, szczebel 1, powierzając mu zadania doradcze zgodne z wynagrodzeniem grupy funkcyjnej IV do momentu zakończenia umowy o pracę w dniu 11 listopada 2016 r.;

| — | przyznanie skarżącemu odszkodowania za jakoby poniesioną przez niego szkodę i doznaną krzywdę, w tym za rzekomą utratę szansy zatrudnienia po zakończeniu umowy o pracę. |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącemu odszkodowania za jakoby poniesioną przez niego szkodę i doznaną krzywdę, w tym za rzekomą utratę szansy zatrudnienia po zakończeniu umowy o pracę.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 80 Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP).






  — | Skarżący utrzymuje, że otrzymał zaszeregowanie odpowiadające grupie funkcyjnej I na podstawie pierwszej umowy i dolnym stopniom grupy funkcyjnej II na podstawie zaoferowanej mu drugiej umowy o pracę, podczas gdy ogromna większość zadań powierzonych skarżącemu w zakresie jego umów o pracę pierwszej i drugiej były zadaniami administracyjnymi i doradczymi. |
| --- | --- | --- |

1.

—

Skarżący utrzymuje, że otrzymał zaszeregowanie odpowiadające grupie funkcyjnej I na podstawie pierwszej umowy i dolnym stopniom grupy funkcyjnej II na podstawie zaoferowanej mu drugiej umowy o pracę, podczas gdy ogromna większość zadań powierzonych skarżącemu w zakresie jego umów o pracę pierwszej i drugiej były zadaniami administracyjnymi i doradczymi.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 82 WZIP.






  — | Artykuł 82 WZIP stanowi, że członek personelu kontraktowego zostaje zatrudniony w grupie funkcyjnej IV, jeżeli może wykazać się poziomem wykształcenia odpowiadającego ukończonym studiom uniwersyteckim trwającym co najmniej trzy lata, potwierdzonym dyplomem lub szkoleniem zawodowym na równoważnym poziomie. Skarżący spełnił te kryteria i należało odpowiednio dostosować jego grupę zaszeregowania. |
| --- | --- | --- |

2.

—

Artykuł 82 WZIP stanowi, że członek personelu kontraktowego zostaje zatrudniony w grupie funkcyjnej IV, jeżeli może wykazać się poziomem wykształcenia odpowiadającego ukończonym studiom uniwersyteckim trwającym co najmniej trzy lata, potwierdzonym dyplomem lub szkoleniem zawodowym na równoważnym poziomie. Skarżący spełnił te kryteria i należało odpowiednio dostosować jego grupę zaszeregowania.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący zarzut nadużycia praw wynikających z korzystania z kolejnych umów o pracę na czas określony.






  — | Skarżący podnosi nadużycie praw przez organ powołujący przy wyborze oferowanych mu umów, a w szczególności w swojej decyzji o nieprzedłużeniu z nim umowy o pracę lub o niezaoferowaniu mu umowy o pracę na czas nieokreślony. |
| --- | --- | --- |

3.

—

Skarżący podnosi nadużycie praw przez organ powołujący przy wyborze oferowanych mu umów, a w szczególności w swojej decyzji o nieprzedłużeniu z nim umowy o pracę lub o niezaoferowaniu mu umowy o pracę na czas nieokreślony.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący nadużycia władzy na mocy decyzji o nieprzedłużeniu umowy ze skarżącym.






  — | Powody nieprzedłużenia umowy o pracę ze skarżącym nie są uzasadnione i stanowią nadużycie uprawnień uzasadniających wniosek o odszkodowanie. |
| --- | --- | --- |

4.

—

Powody nieprzedłużenia umowy o pracę ze skarżącym nie są uzasadnione i stanowią nadużycie uprawnień uzasadniających wniosek o odszkodowanie.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący utraty szansy zatrudnienia.






  — | Skarżący był utrzymywany w nieświadomości w odniesieniu do możliwości przedłużenia jego umowy. Nigdy nie otrzymał właściwej decyzji od organu powołującego i nie mógł zorganizować swojego odejścia, na przykład poprosić o przeniesienie lub złożyć kandydaturę na inne stanowisko. |
| --- | --- | --- |

5.

—

Skarżący był utrzymywany w nieświadomości w odniesieniu do możliwości przedłużenia jego umowy. Nigdy nie otrzymał właściwej decyzji od organu powołującego i nie mógł zorganizować swojego odejścia, na przykład poprosić o przeniesienie lub złożyć kandydaturę na inne stanowisko.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/33 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/33

---

Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2017 r. – Poza Poza / SRB

(Sprawa T-597/17)

(2017/C 412/48)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Máximo Poza Poza (Murcja, Hiszpania) (przedstawiciel: P. Poza Cisneros, adwokat)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji o zajęciu akcji Banco Popular i wydanie wyroku, w którym Sąd stwierdzi nieważność decyzji, a w konsekwencji zwrot skarżącemu akcji i pozostałych instrumentów kapitałowych Banco Popular, a w przeciwnym wypadku i tytułem ewentualnym, zasądzenie odszkodowania odpowiadającego wartości netto aktywów Banco Popular z dnia 22 maja 2017 r. szacowanej na 2 675 424 EUR. |
| --- | --- |

—

uwzględnienie wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji o zajęciu akcji Banco Popular i wydanie wyroku, w którym Sąd stwierdzi nieważność decyzji, a w konsekwencji zwrot skarżącemu akcji i pozostałych instrumentów kapitałowych Banco Popular, a w przeciwnym wypadku i tytułem ewentualnym, zasądzenie odszkodowania odpowiadającego wartości netto aktywów Banco Popular z dnia 22 maja 2017 r. szacowanej na 2 675 424 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/34 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/34

---

Skarga wniesiona w dniu 21 września 2017 r. – Madrid Diario de la Noche i in. / Komisja i SRB

(Sprawa T-639/17)

(2017/C 412/49)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Madrid Diario de la Noche SA (Madryt, Hiszpania) i 24 innych skarżących (przedstawiciele: adwokaci B. Cremades Roman, F. Orts Castro, J. López Useros, S. Cajal Martín i P. Marrodán Lázaro)

Strona pozwana: Komisja Europejska i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie złożenia niniejszego pisma i dokumentów towarzyszących a także przedstawienia zawartych w nim argumentów; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie złożenia niniejszego pisma i dokumentów towarzyszących a także przedstawienia zawartych w nim argumentów;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) nr SRB/EES/2017/08 i decyzji Komisji (UE) 2017/1246 obydwu z dnia 7 czerwca 2017 r. i w związku z tym zobowiązanie SRB i Komisji Europejskiej do zwrotu skarżącym ich inwestycji w Banco Popular lub ewentualnie zasądzenie od SRB i od Komisji zapłaty odszkodowania na rzecz skarżących z tytułu odpowiedzialności pozaumownej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) nr SRB/EES/2017/08 i decyzji Komisji (UE) 2017/1246 obydwu z dnia 7 czerwca 2017 r. i w związku z tym zobowiązanie SRB i Komisji Europejskiej do zwrotu skarżącym ich inwestycji w Banco Popular lub ewentualnie zasądzenie od SRB i od Komisji zapłaty odszkodowania na rzecz skarżących z tytułu odpowiedzialności pozaumownej;

| — | obciążenie SRB i Komisji Europejskiej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB i Komisji Europejskiej kosztami postępowania;

| — | anulowanie wyceny dokonanej przez niezależnego eksperta z SRB i po obliczeniu wartości netto aktywów Banco Popular, zasądzenie od SRB i od Komisji Europejskiej na rzecz skarżących odszkodowania w sposób wskazany w niniejszej skardze. |
| --- | --- |

—

anulowanie wyceny dokonanej przez niezależnego eksperta z SRB i po obliczeniu wartości netto aktywów Banco Popular, zasądzenie od SRB i od Komisji Europejskiej na rzecz skarżących odszkodowania w sposób wskazany w niniejszej skardze.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/35 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/35

---

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Amorepacific / EUIPO – Primavera Life (p primera Pure Sprout Energy)

(Sprawa T-684/17)

(2017/C 412/50)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Amorepacific Corporation (Seul, Korea) (przedstawiciele: Rechtsanwälte B. Führmeyer i F. Klein)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Primavera Life GmbH (Oy-Mittelberg, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „p primera Pure Sprout Energy” – zgłoszenie nr 13 151 683

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 lipca 2017 r. w sprawie R 1744/2016-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu w całości; |
| --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu w całości;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/35 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/35

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2017 r. – Hola / SRB

(Sprawa T-688/17)

(2017/C 412/51)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Hola SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Vallina Hoset i C. Iglesias Megías, adwokaci)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) i zobowiązanie jej do naprawienia poniesionej przez stronę skarżącą szkody wynikającej z wszystkich działań i zaniechań SRB, które skutkowały pozbawieniem skarżącej obligacji i papierów wartościowych BANCO POPULAR ESPAÑOL S.A., które znajdowały się w jej posiadaniu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) i zobowiązanie jej do naprawienia poniesionej przez stronę skarżącą szkody wynikającej z wszystkich działań i zaniechań SRB, które skutkowały pozbawieniem skarżącej obligacji i papierów wartościowych BANCO POPULAR ESPAÑOL S.A., które znajdowały się w jej posiadaniu;

| — | tytułem żądania głównego, zwrot dokonanych inwestycji w kwocie 543 242,11 EUR w akcjach Banco Popular i 304 950 EUR za obligacje Banco Popular będące w posiadaniu skarżącej; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego, zwrot dokonanych inwestycji w kwocie 543 242,11 EUR w akcjach Banco Popular i 304 950 EUR za obligacje Banco Popular będące w posiadaniu skarżącej;

| — | tytułem ewentualnym w stosunku do poprzedniego żądania, nakazanie zapłaty kwoty 451 459 EUR za akcje i 304 950 EUR za obligacje Banco Popular będące w posiadaniu skarżącej („dochodzona kwota”) |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym w stosunku do poprzedniego żądania, nakazanie zapłaty kwoty 451 459 EUR za akcje i 304 950 EUR za obligacje Banco Popular będące w posiadaniu skarżącej („dochodzona kwota”)

| — | zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki wyrównawcze od dnia 7 czerwca 2017 r. do dnia ogłoszenia wyroku kończącego niniejsze postępowanie; |
| --- | --- |

—

zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki wyrównawcze od dnia 7 czerwca 2017 r. do dnia ogłoszenia wyroku kończącego niniejsze postępowanie;

| — | zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki za opóźnienie od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do całkowitej zapłaty dochodzonej kwoty, według stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonych o dwa punkty procentowe; |
| --- | --- |

—

zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki za opóźnienie od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do całkowitej zapłaty dochodzonej kwoty, według stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonych o dwa punkty procentowe;

| — | obciążenie Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Główne zarzuty i argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawie T-659/17 Vallina Fonseca/SRB.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/36 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/36

---

Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Top Cable / SRB

(Sprawa T-689/17)

(2017/C 412/52)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Top Cable SA (Rubí, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Vallina Hoset i A. Sellés Marco, adwokaci)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji [SRB] i zobowiązanie jej do naprawienia poniesionej przez stronę skarżącą szkody wynikającej z wszystkich działań i zaniechań SRB, które skutkowały pozbawieniem skarżącej obligacji i papierów wartościowych BANCO POPULAR ESPAÑOL S.A., które znajdowały się w jej posiadaniu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji [SRB] i zobowiązanie jej do naprawienia poniesionej przez stronę skarżącą szkody wynikającej z wszystkich działań i zaniechań SRB, które skutkowały pozbawieniem skarżącej obligacji i papierów wartościowych BANCO POPULAR ESPAÑOL S.A., które znajdowały się w jej posiadaniu;

| — | zasądzenie od SRB zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 52 000 000 EUR tytułem naprawienia poniesionej szkody („dochodzona kwota”); |
| --- | --- |

—

zasądzenie od SRB zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 52 000 000 EUR tytułem naprawienia poniesionej szkody („dochodzona kwota”);

| — | zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki wyrównawcze od dnia 7 czerwca 2017 r. do dnia ogłoszenia wyroku kończącego niniejsze postępowanie; |
| --- | --- |

—

zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki wyrównawcze od dnia 7 czerwca 2017 r. do dnia ogłoszenia wyroku kończącego niniejsze postępowanie;

| — | zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki za opóźnienie od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do całkowitej zapłaty dochodzonej kwoty, według stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonych o dwa punkty procentowe; |
| --- | --- |

—

zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki za opóźnienie od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do całkowitej zapłaty dochodzonej kwoty, według stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonych o dwa punkty procentowe;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Główne zarzuty i argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawie T-659/17 Vallina Fonseca/SRB.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/37 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/37

---

Skarga wniesiona w dniu 9 października 2017 r. – Havenbedrijf Antwerpen i Maatschappij van de Brugse Zeehaven / Komisja

(Sprawa T-696/17)

(2017/C 412/53)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Havenbedrijf Antwerpen NV (Antwerpia, Belgia) i Maatschappij van de Brugse Zeehaven NV (Zeebrugge, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci P. Wytinck, W. Panis i I. Letten)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie za dopuszczalną skargi o stwierdzenie nieważności; |
| --- | --- |

—

uznanie za dopuszczalną skargi o stwierdzenie nieważności;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2017) 5174 wersja ostateczna z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie wprowadzonego przez Belgię systemu pomocy nr. SA.38393 (2016/C, ex 2015/E) – opodatkowanie portów w Belgii; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2017) 5174 wersja ostateczna z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie wprowadzonego przez Belgię systemu pomocy nr. SA.38393 (2016/C, ex 2015/E) – opodatkowanie portów w Belgii;

| — | tytułem żądania ewentualnego: przyznanie okresu przejściowego do momentu zakończenia przez Komisję analizy uregulowań podatkowych obowiązujących w stosunku do różnych portów UE, a w każdym razie na okres co najmniej pełnego roku; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego: przyznanie okresu przejściowego do momentu zakończenia przez Komisję analizy uregulowań podatkowych obowiązujących w stosunku do różnych portów UE, a w każdym razie na okres co najmniej pełnego roku;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 107 TFUE i art. 296 TFUE






  — | Komisja dopuszcza się naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ błędnie uznaje, że chodzi o „rynek”, na którym organy portowe oferują swoje usługi. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 107 TFUE i art. 296 TFUE

—

Komisja dopuszcza się naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ błędnie uznaje, że chodzi o „rynek”, na którym organy portowe oferują swoje usługi.

| — | Zasadnicza działalność organów portowych, mianowicie udzielanie dostępu do portu oraz umożliwianie korzystania z nadbrzeża w oparciu o system zezwoleń stanowi działalność niemającą ze swoje natury charakteru gospodarczego. W każdym razie naruszając art. 296 TFUE Komisja nie uzasadniła w dostatecznym stopniu wniosku przeciwnego, do którego doszła. |
| --- | --- |

—

Zasadnicza działalność organów portowych, mianowicie udzielanie dostępu do portu oraz umożliwianie korzystania z nadbrzeża w oparciu o system zezwoleń stanowi działalność niemającą ze swoje natury charakteru gospodarczego. W każdym razie naruszając art. 296 TFUE Komisja nie uzasadniła w dostatecznym stopniu wniosku przeciwnego, do którego doszła.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ Komisja błędnie zakwalifikowała przyjęty środek jako selektywny.
  Poddanie organów portowych reżimowi podatku dochodowego od osób prawnych nie stanowi odejścia od systemu referencyjnego, ponieważ podatek dochodowy od osób prawnych sam w sobie stanowi system referencyjny. Poddanie organów portowych reżimowi podatku dochodowego od osób prawnych można wyjaśnić poprzez fakt, iż zarząd portem jako zasobem należącym do domeny publicznej stanowi zasadnie publiczne, które nie podlega opodatkowaniu podatkiem od dochodów spółek. Organy portowe świadczą wciąż jeszcze usługę publiczną co do istoty nienastawioną na zysk, zgodnie z warunkami określonymi przez ustawodawcę i pod nadzorem administracyjnym. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ Komisja błędnie zakwalifikowała przyjęty środek jako selektywny.

Poddanie organów portowych reżimowi podatku dochodowego od osób prawnych nie stanowi odejścia od systemu referencyjnego, ponieważ podatek dochodowy od osób prawnych sam w sobie stanowi system referencyjny. Poddanie organów portowych reżimowi podatku dochodowego od osób prawnych można wyjaśnić poprzez fakt, iż zarząd portem jako zasobem należącym do domeny publicznej stanowi zasadnie publiczne, które nie podlega opodatkowaniu podatkiem od dochodów spółek. Organy portowe świadczą wciąż jeszcze usługę publiczną co do istoty nienastawioną na zysk, zgodnie z warunkami określonymi przez ustawodawcę i pod nadzorem administracyjnym.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ odejście od systemu referencyjnego w każdym wypadku jest uzasadnione.
  Nawet jeśli podatek od dochodów spółek należałoby postrzegać jako belgijskie uregulowanie mające charakter referencyjny (co nie byłoby prawidłowe) niepoddanie temu uregulowaniu organów portowych jest uzasadnione. Wynika to z całościowej spójności systemu podatkowego oraz z faktu, że skarżące nie znajdują się w sytuacji faktycznej i prawnej porównywalnej z sytuacją przedsiębiorstw objętych podatkiem od dochodów spółek. Ponadto poddanie ich reżimowi podatku od dochodów spółek niosłoby ze sobą niekorzystne dla nich skutki. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ odejście od systemu referencyjnego w każdym wypadku jest uzasadnione.

Nawet jeśli podatek od dochodów spółek należałoby postrzegać jako belgijskie uregulowanie mające charakter referencyjny (co nie byłoby prawidłowe) niepoddanie temu uregulowaniu organów portowych jest uzasadnione. Wynika to z całościowej spójności systemu podatkowego oraz z faktu, że skarżące nie znajdują się w sytuacji faktycznej i prawnej porównywalnej z sytuacją przedsiębiorstw objętych podatkiem od dochodów spółek. Ponadto poddanie ich reżimowi podatku od dochodów spółek niosłoby ze sobą niekorzystne dla nich skutki.

| 4. | Zarzut czwarty, podnoszony posiłkowo, dotyczący żądania zarządzenia okresu przejściowego do momentu zakończenia przez Komisję analizy uregulowań podatkowych obowiązujących w stosunku do różnych portów UE, a w każdym razie na okres co najmniej pełnego roku.






  — | W postępowaniu przeciwko Niderlandom Komisja udzieliła ustawodawcy niderlandzkiemu okresu pełnego roku na dostosowanie ustawodawstwa, a odnośnym portom również okresu roku na przygotowanie się do nowej sytuacji. Brak uzasadnienia dla sytuacji, w której skarżące miałyby dysponować krótszym okresem czasu na potrzeby przygotowania się do nowej sytuacji. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, podnoszony posiłkowo, dotyczący żądania zarządzenia okresu przejściowego do momentu zakończenia przez Komisję analizy uregulowań podatkowych obowiązujących w stosunku do różnych portów UE, a w każdym razie na okres co najmniej pełnego roku.

—

W postępowaniu przeciwko Niderlandom Komisja udzieliła ustawodawcy niderlandzkiemu okresu pełnego roku na dostosowanie ustawodawstwa, a odnośnym portom również okresu roku na przygotowanie się do nowej sytuacji. Brak uzasadnienia dla sytuacji, w której skarżące miałyby dysponować krótszym okresem czasu na potrzeby przygotowania się do nowej sytuacji.

| — | Zabronienie danego środka w jednym państwie członkowskim, podczas gdy porty w innych państwach członkowskich mogą wciąż z niego korzystać nie sprzyja „level playing field” pomiędzy portami (nie organami portowymi). Przeciwnie, zamiast eliminować nierówne traktowanie, zostaje właśnie ustanowione nierówne traktowanie pomiędzy portami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

Zabronienie danego środka w jednym państwie członkowskim, podczas gdy porty w innych państwach członkowskich mogą wciąż z niego korzystać nie sprzyja „level playing field” pomiędzy portami (nie organami portowymi). Przeciwnie, zamiast eliminować nierówne traktowanie, zostaje właśnie ustanowione nierówne traktowanie pomiędzy portami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/38 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/38

---

Skarga wniesiona w dniu 11 października 2017 – Polska przeciwko Komisji

(Sprawa T-699/17)

(2017/C 412/54)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE, notyfikowanej jako dokument nr C(2017) 5225; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE, notyfikowanej jako dokument nr C(2017) 5225;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 16 ust. 4 i 5 TUE w związku z art. 3 ust. 2 i 3 Protokołu Nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do TUE i TFUE, poprzez przyjęcie zaskarżonej decyzji przy zastosowaniu niewłaściwego sposobu liczenia większości kwalifikowanej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 16 ust. 4 i 5 TUE w związku z art. 3 ust. 2 i 3 Protokołu Nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do TUE i TFUE, poprzez przyjęcie zaskarżonej decyzji przy zastosowaniu niewłaściwego sposobu liczenia większości kwalifikowanej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 3 pkt 10 i 13 w związku z załącznikiem III dyrektywy 2010/75/UE i decyzji wykonawczej 2012/119/UE poprzez ustalenie poziomów BAT-AELs na podstawie błędnych i niereprezentatywnych danych. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 3 pkt 10 i 13 w związku z załącznikiem III dyrektywy 2010/75/UE i decyzji wykonawczej 2012/119/UE poprzez ustalenie poziomów BAT-AELs na podstawie błędnych i niereprezentatywnych danych.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności (art. 5 ust. 4 TUE) w związku z art. 191 ust. 2 TFUE poprzez ustalenie zbyt wysokich poziomów BAT-AELs, które nie są odpowiednie i współmierne dla osiągnięcia zamierzonych korzyści i celów, jak również w związku z brakiem sporządzenia oceny skutków zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności (art. 5 ust. 4 TUE) w związku z art. 191 ust. 2 TFUE poprzez ustalenie zbyt wysokich poziomów BAT-AELs, które nie są odpowiednie i współmierne dla osiągnięcia zamierzonych korzyści i celów, jak również w związku z brakiem sporządzenia oceny skutków zaskarżonej decyzji.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 13 ust. 4 i 5 w związku z art. 3 pkt 12 dyrektywy 2010/75/UE oraz art. 291 ust. 2 TFUE poprzez przekroczenie przyznanych Komisji w art. 13 ust. 5 dyrektywy 2010/75/UE uprawnień wykonawczych w wyniku wprowadzenia odstępstwa od stosowania konkluzji BAT w drodze zaskarżonej decyzji zamiast w drodze zmiany dyrektywy 2010/75/UE. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 13 ust. 4 i 5 w związku z art. 3 pkt 12 dyrektywy 2010/75/UE oraz art. 291 ust. 2 TFUE poprzez przekroczenie przyznanych Komisji w art. 13 ust. 5 dyrektywy 2010/75/UE uprawnień wykonawczych w wyniku wprowadzenia odstępstwa od stosowania konkluzji BAT w drodze zaskarżonej decyzji zamiast w drodze zmiany dyrektywy 2010/75/UE.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 2011/182, nadużycia władzy i zasad dobrej administracji poprzez wprowadzenie istotnej zmiany do projektu zaskarżonej decyzji w dniu głosowania w Komitecie art. 75 dyrektywy 2010/75/UE nad opinią w przedmiocie projektu zaskarżonej decyzji bez uprzedniego przeprowadzenia dyskusji. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 2011/182, nadużycia władzy i zasad dobrej administracji poprzez wprowadzenie istotnej zmiany do projektu zaskarżonej decyzji w dniu głosowania w Komitecie art. 75 dyrektywy 2010/75/UE nad opinią w przedmiocie projektu zaskarżonej decyzji bez uprzedniego przeprowadzenia dyskusji.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/39 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/39

---

Skarga wniesiona w dniu 11 października 2017 r. – Hermann Biederlack GmbH & Co. KG / EUIPO (Feeling home)

(Sprawa T-715/17)

(2017/C 412/55)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hermann Biederlack GmbH & Co. KG (Greven, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt T. Seifried)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Feeling home” – zgłoszenie nr 15 452 931

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie R 252/2017-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/39 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/39

---

Skarga wniesiona w dniu 18 października 2017 r. – Germanwings / Komisja

(Sprawa T-716/17)

(2017/C 412/56)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Germanwings GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: A. Martin-Ehlers, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 lipca 2016 r. (1) w sprawie SA.33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) – Rekompensata dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej (UOIG), a w szczególności:






  — | art. 1 ust. 2 tej decyzji w zakresie, w jakim wspomniano w nim o spółce Germanwings GmbH; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 lipca 2016 r. (1) w sprawie SA.33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) – Rekompensata dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej (UOIG), a w szczególności:

—

art. 1 ust. 2 tej decyzji w zakresie, w jakim wspomniano w nim o spółce Germanwings GmbH;

| — | art. 2 ust. 1 tej decyzji w zakresie, w jakim orzeczone odzyskanie pomocy dotyczy spółki Germanwings GmbH; oraz |
| --- | --- |

—

art. 2 ust. 1 tej decyzji w zakresie, w jakim orzeczone odzyskanie pomocy dotyczy spółki Germanwings GmbH; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy: brak istnienia środka pomocy
  Strona pozwana nie przedstawiła argumentów ani dowodów na to, że płatność dokonana na rzecz strony skarżącej stanowi pomoc. Uznając, że tak jest, strona pozwana wyraźnie odstąpiła od linii orzeczniczej oraz własnej praktyki decyzyjnej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: brak istnienia środka pomocy

Strona pozwana nie przedstawiła argumentów ani dowodów na to, że płatność dokonana na rzecz strony skarżącej stanowi pomoc. Uznając, że tak jest, strona pozwana wyraźnie odstąpiła od linii orzeczniczej oraz własnej praktyki decyzyjnej.

| 2. | Zarzut drugi: nawet jeśli pomoc miała miejsce, to nie wywarła ona wpływu na handel między państwami członkowskimi ani nie doprowadziła do zakłócenia konkurencji. Strona pozwana nie wykazała w wystarczający sposób, że domniemana pomoc wywiera wpływ na handel między państwami członkowskimi i na konkurencję. Posiłkowo strona skarżąca podnosi, że udzielona została pomoc de minimis w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 1998/2006 (2). |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: nawet jeśli pomoc miała miejsce, to nie wywarła ona wpływu na handel między państwami członkowskimi ani nie doprowadziła do zakłócenia konkurencji. Strona pozwana nie wykazała w wystarczający sposób, że domniemana pomoc wywiera wpływ na handel między państwami członkowskimi i na konkurencję. Posiłkowo strona skarżąca podnosi, że udzielona została pomoc de minimis w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 1998/2006 (2).

---

(1)  Decyzja Komisji (UE) 2017/1861 z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) – wdrożonej przez Włochy – Rekompensata dla portów lotniczych na Sardynii z tytułu obowiązków świadczenia usługi publicznej (UOIG) [notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4862] (Dz.U. 2017, L 268, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.U. 2006, L 379, s. 5).

---

| 4.12.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 412/40 |
| --- | --- | --- | --- |

4.12.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 412/40

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2017 r. – Falmouth University / Komisja

(Sprawa T-227/17) (1)

(2017/C 412/57)

Język postępowania: angielski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 10.7.2017.

---