# Dziennik Urzędowy C 330E/2008

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 330E |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5130 grudnia 2008 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 330E

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5130 grudnia 2008

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | III   Akty przygotowawcze |
| | RADA |
| 2008/C 330E/01 | Wspólne stanowisko (WE) nr 28/2008 z dnia 18 listopada 2008 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar (
  1
  ) | 1 |
| 2008/C 330E/02 | Wspólne stanowisko (WE) nr 29/2008 z dnia 9 grudnia 2008 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ubezpieczenia armatorów od roszczeń morskich (
  1
  ) | 7 |
| 2008/C 330E/03 | Wspólne stanowisko (WE) nr 30/2008 z dnia 9 grudnia 2008 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery (
  1
  ) | 13 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

III   Akty przygotowawcze

RADA

2008/C 330E/01

Wspólne stanowisko (WE) nr 28/2008 z dnia 18 listopada 2008 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar (
  1
  )

1

1

2008/C 330E/02

Wspólne stanowisko (WE) nr 29/2008 z dnia 9 grudnia 2008 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ubezpieczenia armatorów od roszczeń morskich (
  1
  )

1

7

2008/C 330E/03

Wspólne stanowisko (WE) nr 30/2008 z dnia 9 grudnia 2008 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery (
  1
  )

1

13

| | |
| --- | --- |
| 2008/C 330E/04 | Nota do czytelnika(patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

2008/C 330E/04

Nota do czytelnika(patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelnika

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

III Akty przygotowawcze

RADA

| 30.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 330/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 330/1

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 28/2008

przyjęte przez Radę w dniu 18 listopada 2008 r.

w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../WE z dnia ... r. zmieniającej dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/C 330 E/01)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 80/181/EWG (3) wymaga od Zjednoczonego Królestwa i Irlandii ustalenia końcowej daty obowiązywania zwolnień, które nadal są stosowane w odniesieniu do jednostek miar znanych jako „pół kwarty” w przypadku mleka w butelkach zwrotnych oraz beczkowego piwa i cydru, „mili” w przypadku tablic sygnalizacji drogowej i oznaczeń prędkości oraz „uncji jubilerskiej” w przypadku handlu metalami szlachetnymi. Doświadczenie wykazało jednak, że z uwagi na lokalny charakter tych zwolnień i ograniczoną liczbę produktów, których zwolnienia te dotyczą, utrzymanie ich nie spowodowałoby ograniczenia handlu przez utworzenie bariery pozataryfowej, w związku z czym nie ma już potrzeby zniesienia tych zwolnień. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 80/181/EWG (3) wymaga od Zjednoczonego Królestwa i Irlandii ustalenia końcowej daty obowiązywania zwolnień, które nadal są stosowane w odniesieniu do jednostek miar znanych jako „pół kwarty” w przypadku mleka w butelkach zwrotnych oraz beczkowego piwa i cydru, „mili” w przypadku tablic sygnalizacji drogowej i oznaczeń prędkości oraz „uncji jubilerskiej” w przypadku handlu metalami szlachetnymi. Doświadczenie wykazało jednak, że z uwagi na lokalny charakter tych zwolnień i ograniczoną liczbę produktów, których zwolnienia te dotyczą, utrzymanie ich nie spowodowałoby ograniczenia handlu przez utworzenie bariery pozataryfowej, w związku z czym nie ma już potrzeby zniesienia tych zwolnień.

| (2) | Należy wyjaśnić, że zakres dyrektywy 80/181/EWG jest spójny z celami, o których mowa w art. 95 Traktatu i że nie jest on ograniczony do żadnego szczególnego obszaru działań Wspólnoty. |
| --- | --- |

(2)

Należy wyjaśnić, że zakres dyrektywy 80/181/EWG jest spójny z celami, o których mowa w art. 95 Traktatu i że nie jest on ograniczony do żadnego szczególnego obszaru działań Wspólnoty.

| (3) | Dyrektywa 80/181/EWG zezwala na stosowanie do dnia 31 grudnia 2009 r. dodatkowych oznaczeń w uzupełnieniu jednostek legalnych określonych w rozdziale I załącznika do tej dyrektywy. Jednakże, aby uniknąć tworzenia przeszkód dla przedsiębiorstw wspólnotowych zajmujących się eksportem do niektórych państw trzecich, które wymagają, by produkty były oznaczone innymi jednostkami niż te, które określono w rozdziale I, właściwe jest utrzymanie zezwolenia na stosowanie dodatkowych oznaczeń. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa 80/181/EWG zezwala na stosowanie do dnia 31 grudnia 2009 r. dodatkowych oznaczeń w uzupełnieniu jednostek legalnych określonych w rozdziale I załącznika do tej dyrektywy. Jednakże, aby uniknąć tworzenia przeszkód dla przedsiębiorstw wspólnotowych zajmujących się eksportem do niektórych państw trzecich, które wymagają, by produkty były oznaczone innymi jednostkami niż te, które określono w rozdziale I, właściwe jest utrzymanie zezwolenia na stosowanie dodatkowych oznaczeń.

| (4) | Dyrektywa 80/181/EWG wspiera sprawne działanie rynku wewnętrznego poprzez poziom harmonizacji jednostek miar jaki określa. W tym kontekście wskazane jest, aby Komisja monitorowała zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem, w szczególności jeżeli chodzi o przeszkody w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego i dalszą harmonizację niezbędną do pokonania tych przeszkód. |
| --- | --- |

(4)

Dyrektywa 80/181/EWG wspiera sprawne działanie rynku wewnętrznego poprzez poziom harmonizacji jednostek miar jaki określa. W tym kontekście wskazane jest, aby Komisja monitorowała zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem, w szczególności jeżeli chodzi o przeszkody w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego i dalszą harmonizację niezbędną do pokonania tych przeszkód.

| (5) | Wskazane jest, aby Komisja, w kontekście jej stosunków handlowych z państwami trzecimi, w tym z Transatlantycką Radą Gospodarczą, nadal zdecydowanie dążyła do zaakceptowania na rynkach państw trzecich produktów, na których etykietach widnieją wyłącznie jednostki Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI). |
| --- | --- |

(5)

Wskazane jest, aby Komisja, w kontekście jej stosunków handlowych z państwami trzecimi, w tym z Transatlantycką Radą Gospodarczą, nadal zdecydowanie dążyła do zaakceptowania na rynkach państw trzecich produktów, na których etykietach widnieją wyłącznie jednostki Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI).

| (6) | Dodatkowe oznaczenia pozwoliłyby również na stopniowe i płynne wprowadzenie nowych jednostek metrycznych, które mogą zostać opracowane na poziomie międzynarodowym. |
| --- | --- |

(6)

Dodatkowe oznaczenia pozwoliłyby również na stopniowe i płynne wprowadzenie nowych jednostek metrycznych, które mogą zostać opracowane na poziomie międzynarodowym.

| (7) | W roku 1995 Generalna Konferencja Miar postanowiła znieść odrębną dotąd klasę jednostek uzupełniających SI i sklasyfikować jednostki „radian” i „steradian” jako bezwymiarowe pochodne jednostki SI, których nazwy i symbole mogą, lecz nie muszą, być stosowane w wyrażeniach dotyczących innych jednostek pochodnych SI. |
| --- | --- |

(7)

W roku 1995 Generalna Konferencja Miar postanowiła znieść odrębną dotąd klasę jednostek uzupełniających SI i sklasyfikować jednostki „radian” i „steradian” jako bezwymiarowe pochodne jednostki SI, których nazwy i symbole mogą, lecz nie muszą, być stosowane w wyrażeniach dotyczących innych jednostek pochodnych SI.

| (8) | W roku 1999 Generalna Konferencja Miar przyjęła w ramach SI jednostkę „katal” o oznaczeniu „kat”, jako jednostkę SI określającą aktywność katalityczną. Ta nowa zharmonizowana jednostka SI miała zapewnić spójne i jednolite oznaczanie jednostek miar w dziedzinie medycyny i biochemii, a w konsekwencji wyeliminować wszelkie ryzyko nieporozumień wynikających ze stosowania niezharmonizowanych jednostek. |
| --- | --- |

(8)

W roku 1999 Generalna Konferencja Miar przyjęła w ramach SI jednostkę „katal” o oznaczeniu „kat”, jako jednostkę SI określającą aktywność katalityczną. Ta nowa zharmonizowana jednostka SI miała zapewnić spójne i jednolite oznaczanie jednostek miar w dziedzinie medycyny i biochemii, a w konsekwencji wyeliminować wszelkie ryzyko nieporozumień wynikających ze stosowania niezharmonizowanych jednostek.

| (9) | W roku 2007 Generalna Konferencja Miar przyjęła uwagę do definicji „kelwina”, aby wyeliminować jedno z głównych źródeł obserwowanej zmienności realizacji punktu potrójnego wody. „Kelwin” zdefiniowany jest jako ułamkowa część temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody. Uwaga ta dotyczy wody o określonym składzie izotopowym. |
| --- | --- |

(9)

W roku 2007 Generalna Konferencja Miar przyjęła uwagę do definicji „kelwina”, aby wyeliminować jedno z głównych źródeł obserwowanej zmienności realizacji punktu potrójnego wody. „Kelwin” zdefiniowany jest jako ułamkowa część temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody. Uwaga ta dotyczy wody o określonym składzie izotopowym.

| (10) | Ponieważ „akr” nie jest już stosowany do celów ewidencji gruntów w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii, nie ma dalszej potrzeby stosowania zwolnienia w tym zakresie. |
| --- | --- |

(10)

Ponieważ „akr” nie jest już stosowany do celów ewidencji gruntów w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii, nie ma dalszej potrzeby stosowania zwolnienia w tym zakresie.

| (11) | Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (4) państwa członkowskie są zachęcane do sporządzenia, do swych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podania ich do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (4) państwa członkowskie są zachęcane do sporządzenia, do swych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podania ich do wiadomości publicznej.

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 80/181/EWG, |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 80/181/EWG,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W dyrektywie 80/181/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | Art. 1 lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:






  „b) | wymienione w rozdziale II załącznika wyłącznie w tych państwach członkowskich, w których były dopuszczone w dniu 21 kwietnia 1973 r.”; |
| --- | --- | --- |

1)

Art. 1 lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:

„b)

wymienione w rozdziale II załącznika wyłącznie w tych państwach członkowskich, w których były dopuszczone w dniu 21 kwietnia 1973 r.”;

| 2) | Art. 2 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:






  „a) | Zobowiązania wynikające z art. 1 dotyczą stosowanych przyrządów pomiarowych, dokonywanych pomiarów oraz podawania wartości wielkości wyrażonych w jednostkach miar.”; |
| --- | --- | --- |

2)

Art. 2 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:

„a)

Zobowiązania wynikające z art. 1 dotyczą stosowanych przyrządów pomiarowych, dokonywanych pomiarów oraz podawania wartości wielkości wyrażonych w jednostkach miar.”;

| 3) | Art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Dozwolone jest stosowanie dodatkowych oznaczeń.”; |
| --- | --- |

3)

Art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Dozwolone jest stosowanie dodatkowych oznaczeń.”;

| 4) | Dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 6b
  Komisja monitoruje zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem w odniesieniu do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i handlu międzynarodowego oraz przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące tych zmian, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednimi wnioskami, przed dniem 31 grudnia 2019 r.”; |
| --- | --- |

4)

Dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 6b

Komisja monitoruje zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem w odniesieniu do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i handlu międzynarodowego oraz przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące tych zmian, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednimi wnioskami, przed dniem 31 grudnia 2019 r.”;

| 5) | W załączniku wprowadza się następujące zmiany:






  a) | rozdział I pkt 1.1 ustęp zatytułowany „Jednostka miary temperatury termodynamicznej” otrzymuje brzmienie:
  „Jednostka miary temperatury termodynamicznej
  Kelwin, jednostka miary temperatury termodynamicznej, wynosi 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody.
  Definicja ta dotyczy wody, której skład izotopowy charakteryzuje się następującymi stosunkami liczności materii: 0,00015576 mola 2H na jeden mol 1H, 0,0003799 mola 17O na jeden mol 16O i 0,0020052 mola 18O na jeden mol6O.
  (Trzynasta CGPM (1967), rezolucja 4 oraz dwudziesta trzecia CGPM (2007), rezolucja 10)”; |
| --- | --- | --- |

5)

W załączniku wprowadza się następujące zmiany:

a)

rozdział I pkt 1.1 ustęp zatytułowany „Jednostka miary temperatury termodynamicznej” otrzymuje brzmienie:

„Jednostka miary temperatury termodynamicznej

Kelwin, jednostka miary temperatury termodynamicznej, wynosi 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody.

Definicja ta dotyczy wody, której skład izotopowy charakteryzuje się następującymi stosunkami liczności materii: 0,00015576 mola 2H na jeden mol 1H, 0,0003799 mola 17O na jeden mol 16O i 0,0020052 mola 18O na jeden mol6O.

(Trzynasta CGPM (1967), rezolucja 4 oraz dwudziesta trzecia CGPM (2007), rezolucja 10)”;

| b) | w rozdziale I pkt 1.1.1 tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

b)

w rozdziale I pkt 1.1.1 tytuł otrzymuje brzmienie:

| c) | w rozdziale 1 pkt 1.2 tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

c)

w rozdziale 1 pkt 1.2 tytuł otrzymuje brzmienie:

| d) | w rozdziale I skreśla się pkt 1.2.1; |
| --- | --- |

d)

w rozdziale I skreśla się pkt 1.2.1;

| e) | w rozdziale I, pkt 1.2.2 i 1.2.3 otrzymują brzmienie:
  „1.2.2.   Ogólne zasady dla jednostek pochodnych SI
  Jednostki pochodne spójne z jednostkami podstawowymi SI są wyrażone za pomocą wzorów algebraicznych w postaci iloczynu potęg jednostek podstawowych SI ze współczynnikiem liczbowym równym liczbie 1.
  1.2.3.   Jednostki pochodne SI o specjalnych nazwach i oznaczeniach









  Wielkość | Jednostka miary | Wyrażenie |
| --- | --- | --- | --- |
| Nazwa | Oznaczenie | W innych jednostkach SI | W jednostkach podstawowych SI |
| Kąt płaski | radian | rad | | m · m–1 |
| Kąt bryłowy | steradian | sr | | m2 · m–2 |
| Częstotliwość | herc | Hz | | s–1 |
| Siła | niuton | N | | m · kg · s–2 |
| Ciśnienie, naprężenie | paskal | Pa | N · m–2 | m–1 · kg · s–2 |
| Energia, praca, energia cieplna | dżul | J | N · m | m2 · kg · s–2 |
| Moc (5), moc promieniowania | wat | W | J · s–1 | m2 · kg · s–3 |
| Ilość elektryczności, ładunek elektryczny | kulomb | C | | s · A |
| Potencjał elektryczny, różnica potencjałów, siła elektromotoryczna | wolt | V | W · A–1 | m2 · kg · s–3 · A–1 |
| Rezystencja | om | Ω | V · A–1 | m2 · kg · s–3 · A–2 |
| Konduktancja | simens | S | A · V–1 | m–2 · kg–1 · s3 · A2 |
| Pojemność elektryczna | farad | F | C · V–1 | m–2 · kg–1 · s4 · A2 |
| Strumień magnetyczny | weber | Wb | V · s | m2 · kg · s–2 · A–1 |
| Indukcja magnetyczna | tesla | T | Wb · m–2 | kg · s–2 · A–1 |
| Indukcyjność | henr | H | Wb · A–1 | m2 · kg · s–2 · A–2 |
| Strumień świetlny | lumen | lm | cd · sr | cd |
| Natężenie oświetlenia | luks | lx | lm · m–2 | m–2 · cd |
| Aktywność (radionuklidu) | bekerel | Bq | | s–1 |
| Dawka pochłonięta, energia przekazana właściwa, kerma, wskaźnik dawki pochłoniętej | grej | Gy | J · kg–1 | m2 · s–2 |
| Równoważnik dawki pochłoniętej | siewert | Sv | J · kg–1 | m2 · s–2 |
| Aktywność katalityczna | katal | kat | | mol · s–1 |

e)

w rozdziale I, pkt 1.2.2 i 1.2.3 otrzymują brzmienie:

„1.2.2.   Ogólne zasady dla jednostek pochodnych SI

Jednostki pochodne spójne z jednostkami podstawowymi SI są wyrażone za pomocą wzorów algebraicznych w postaci iloczynu potęg jednostek podstawowych SI ze współczynnikiem liczbowym równym liczbie 1.

1.2.3.   Jednostki pochodne SI o specjalnych nazwach i oznaczeniach

Wielkość

Jednostka miary

Wyrażenie

Nazwa

Oznaczenie

W innych jednostkach SI

W jednostkach podstawowych SI

Kąt płaski

radian

rad

m · m–1

Kąt bryłowy

steradian

sr

m2 · m–2

Częstotliwość

herc

Hz

s–1

Siła

niuton

N

m · kg · s–2

Ciśnienie, naprężenie

paskal

Pa

N · m–2

m–1 · kg · s–2

Energia, praca, energia cieplna

dżul

J

N · m

m2 · kg · s–2

Moc (5), moc promieniowania

wat

W

J · s–1

m2 · kg · s–3

Ilość elektryczności, ładunek elektryczny

kulomb

C

s · A

Potencjał elektryczny, różnica potencjałów, siła elektromotoryczna

wolt

V

W · A–1

m2 · kg · s–3 · A–1

Rezystencja

om

Ω

V · A–1

m2 · kg · s–3 · A–2

Konduktancja

simens

S

A · V–1

m–2 · kg–1 · s3 · A2

Pojemność elektryczna

farad

F

C · V–1

m–2 · kg–1 · s4 · A2

Strumień magnetyczny

weber

Wb

V · s

m2 · kg · s–2 · A–1

Indukcja magnetyczna

tesla

T

Wb · m–2

kg · s–2 · A–1

Indukcyjność

henr

H

Wb · A–1

m2 · kg · s–2 · A–2

Strumień świetlny

lumen

lm

cd · sr

cd

Natężenie oświetlenia

luks

lx

lm · m–2

m–2 · cd

Aktywność (radionuklidu)

bekerel

Bq

s–1

Dawka pochłonięta, energia przekazana właściwa, kerma, wskaźnik dawki pochłoniętej

grej

Gy

J · kg–1

m2 · s–2

Równoważnik dawki pochłoniętej

siewert

Sv

J · kg–1

m2 · s–2

Aktywność katalityczna

katal

kat

mol · s–1

Jednostki pochodne od jednostek podstawowych SI mogą być wyrażone za pomocą jednostek miar wymienionych w rozdziale I.

W szczególności, jednostki pochodne SI mogą być wyrażane za pomocą specjalnych nazw i oznaczeń wymienionych w powyższej tabeli, na przykład jednostka SI lepkości dynamicznej może być wyrażona jako m-1 · kg · s-1 lub N · s · m-2 lub Pa · sn.”;

| f) | w rozdziale II skreśla się następujący wiersz w tabeli:








  „Kataster | akr | 1 ac = 4 047 m2 | ac”; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

f)

w rozdziale II skreśla się następujący wiersz w tabeli:

„Kataster

akr

1 ac = 4 047 m2

ac”;

| g) | w rozdziale II ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Jednostki wymienione w tym rozdziale można łączyć ze sobą lub z jednostkami wymienionymi w rozdziale I w celu tworzenia jednostek złożonych”. |
| --- | --- |

g)

w rozdziale II ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Jednostki wymienione w tym rozdziale można łączyć ze sobą lub z jednostkami wymienionymi w rozdziale I w celu tworzenia jednostek złożonych”.

Artykuł 2

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, nie później niż dnia 31 grudnia 2009 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Teksty tych przepisów przekazują niezwłocznie Komisji.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2010 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 120 z 16.5.2008, s. 14.

1

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r., Dz.U. C 297 E, 20.11.2008, s. 105, wspólne stanowisko Rady z 18 listopada 2008 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dz.U. L 39 z 15.2.1980, s. 40.

3

(4)  Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s. 1.

4

(5)  Specjalne nazwy jednostek mocy: nazwa »voltoamper«, symbol VA — do wyrażenia mocy pozornej prądu elektrycznego zmiennego oraz nazwa »war«, symbol var — do wyrażenia mocy elektrycznej biernej. Nazwa »war« nie jest zawarta w rezolucjach CGPM.

5

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

| 1. | W dniu 10 września 2007 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar. |
| --- | --- |

1.

W dniu 10 września 2007 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar.

| 2. | W dniu 26 września 2007 r. Rada postanowiła przeprowadzić konsultacje z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, który wydał opinię 12 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

2.

W dniu 26 września 2007 r. Rada postanowiła przeprowadzić konsultacje z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, który wydał opinię 12 grudnia 2007 r.

| 3. | Parlament Europejski przegłosował opinię w pierwszym czytaniu 29 listopada 2007 r. Opinia Parlamentu nie zawiera żadnych poprawek do wniosku Komisji. |
| --- | --- |

3.

Parlament Europejski przegłosował opinię w pierwszym czytaniu 29 listopada 2007 r. Opinia Parlamentu nie zawiera żadnych poprawek do wniosku Komisji.

| 4. | W dniu 15 lipca 2008 r. Rada osiągnęła porozumienie polityczne, mając na celu przyjęcie wspólnego stanowiska zgodnie z art. 251 Traktatu. |
| --- | --- |

4.

W dniu 15 lipca 2008 r. Rada osiągnęła porozumienie polityczne, mając na celu przyjęcie wspólnego stanowiska zgodnie z art. 251 Traktatu.

| 5. | W dniu 18 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko w sprawie wniosku przedstawione w dok. 11915/08. |
| --- | --- |

5.

W dniu 18 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko w sprawie wniosku przedstawione w dok. 11915/08.

II.   CELE

| 6. | Ogólnym celem wniosku Komisji jest aktualizacja dyrektywy 80/181/EWG, po to by:






  — | zakres jej objął ochronę konsumentów i środowisko, |
| --- | --- | --- |

6.

Ogólnym celem wniosku Komisji jest aktualizacja dyrektywy 80/181/EWG, po to by:

—

zakres jej objął ochronę konsumentów i środowisko,

| — | włączyć do Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI) jako legalną jednostkę nową jednostkę (1), |
| --- | --- |

—

włączyć do Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI) jako legalną jednostkę nową jednostkę (1),

| — | zezwolić bezterminowo na stosowanie dodatkowych oznaczeń, |
| --- | --- |

—

zezwolić bezterminowo na stosowanie dodatkowych oznaczeń,

| — | nie wymagać dłużej od Zjednoczonego Królestwa i Irlandii zakończenia ograniczonych miejscowych zwolnień dla jednostek takich jak: pół kwarty, mila i uncja jubilerska tam, gdzie wciąż są stosowane. |
| --- | --- |

—

nie wymagać dłużej od Zjednoczonego Królestwa i Irlandii zakończenia ograniczonych miejscowych zwolnień dla jednostek takich jak: pół kwarty, mila i uncja jubilerska tam, gdzie wciąż są stosowane.

III.   WSPÓLNE STANOWISKO

Uwagi ogólne

| 7. | Rada, która porozumiała się co do celów wniosku, starała się jednak ulepszyć niektóre z przepisów oraz dodać nowe, zwłaszcza po to, by odzwierciedlić w prawie wspólnotowym niektóre dodatkowe zmiany w układzie SI oraz by przedstawić Komisji sprawozdanie z rozwoju sytuacji związanej z dyrektywą 80/181/EWG, w szczególności w zakresie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i handlu międzynarodowego. |
| --- | --- |

7.

Rada, która porozumiała się co do celów wniosku, starała się jednak ulepszyć niektóre z przepisów oraz dodać nowe, zwłaszcza po to, by odzwierciedlić w prawie wspólnotowym niektóre dodatkowe zmiany w układzie SI oraz by przedstawić Komisji sprawozdanie z rozwoju sytuacji związanej z dyrektywą 80/181/EWG, w szczególności w zakresie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i handlu międzynarodowego.

Sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i akceptowanie jednostek układu SI na arenie międzynarodowej

| 8. | Przeglądu dyrektywy Rady 80/181/EWG dokonywano co dziesięć lat pod kątem zwolnień miejscowych i stosowania dodatkowych oznaczeń. Rada poparła zamiar, którym kierowali się autorzy wniosku, by zwiększyć pewność prawa, usuwając ograniczenia czasowe dotyczące zwolnień z ogólnej zasady, zgodnie z którą jednostki SI powinny być stosowane w jak największym zakresie. Rada uznała jednak, że ważne jest obserwowanie z bliska wpływu, jaki dyrektywa w sprawie jednostek miar wywiera na sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i handel zewnętrzny. W tym celu Rada dodała nowy artykuł 6b, który przewiduje, że dziesięć lat po wejściu w życie tej zmienionej dyrektywy Komisja sporządzi sprawozdanie na temat jej wpływu. |
| --- | --- |

8.

Przeglądu dyrektywy Rady 80/181/EWG dokonywano co dziesięć lat pod kątem zwolnień miejscowych i stosowania dodatkowych oznaczeń. Rada poparła zamiar, którym kierowali się autorzy wniosku, by zwiększyć pewność prawa, usuwając ograniczenia czasowe dotyczące zwolnień z ogólnej zasady, zgodnie z którą jednostki SI powinny być stosowane w jak największym zakresie. Rada uznała jednak, że ważne jest obserwowanie z bliska wpływu, jaki dyrektywa w sprawie jednostek miar wywiera na sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i handel zewnętrzny. W tym celu Rada dodała nowy artykuł 6b, który przewiduje, że dziesięć lat po wejściu w życie tej zmienionej dyrektywy Komisja sporządzi sprawozdanie na temat jej wpływu.

| 9. | Aby doprecyzować przepisy art. 6b oraz zwrócić uwagę na znaczenie, jakie ma monitorowanie przez Komisję sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, Rada dodała nowy motyw (4). Rada zamierzała także zwrócić uwagę na konieczność dążeń do zaakceptowania na rynkach państw trzecich produktów, na których etykietach widnieją wyłącznie jednostki SI, i w tym celu włączyła motyw (5). |
| --- | --- |

9.

Aby doprecyzować przepisy art. 6b oraz zwrócić uwagę na znaczenie, jakie ma monitorowanie przez Komisję sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, Rada dodała nowy motyw (4). Rada zamierzała także zwrócić uwagę na konieczność dążeń do zaakceptowania na rynkach państw trzecich produktów, na których etykietach widnieją wyłącznie jednostki SI, i w tym celu włączyła motyw (5).

Zmiany w układzie SI

| 10. | Rada zgodziła się z celem Komisji polegającym na wprowadzeniu do prawa wspólnotowego nowej jednostki SI „katal”. Opowiada się jednak za uwzględnieniem w prawie wspólnotowym innych zmian zachodzących w układzie SI. W związku z tym definicja jednostki „kelwin” przedstawiona w rozdziale I pkt 1.1. załącznika do dyrektywy zostaje zaktualizowana tak, by odzwierciedlić rezolucję 10 dwudziestej trzeciej Generalnej Konferencji Miar (GKM 2007). Ponadto zmieniono pkt 1.2.1 i 1.2.3 w rozdziale I w załączniku, by odzwierciedlić decyzję GKM z 1995 roku o sklasyfikowaniu jednostek „radian” i „steradian” jako bezwymiarowe. |
| --- | --- |

10.

Rada zgodziła się z celem Komisji polegającym na wprowadzeniu do prawa wspólnotowego nowej jednostki SI „katal”. Opowiada się jednak za uwzględnieniem w prawie wspólnotowym innych zmian zachodzących w układzie SI. W związku z tym definicja jednostki „kelwin” przedstawiona w rozdziale I pkt 1.1. załącznika do dyrektywy zostaje zaktualizowana tak, by odzwierciedlić rezolucję 10 dwudziestej trzeciej Generalnej Konferencji Miar (GKM 2007). Ponadto zmieniono pkt 1.2.1 i 1.2.3 w rozdziale I w załączniku, by odzwierciedlić decyzję GKM z 1995 roku o sklasyfikowaniu jednostek „radian” i „steradian” jako bezwymiarowe.

| 11. | Zmiany w załączniku opisano w nowych motywach (7) i (9). |
| --- | --- |

11.

Zmiany w załączniku opisano w nowych motywach (7) i (9).

Inne zmiany we wniosku Komisji

| 12. | Rada wprowadziła kilka niewielkich zmian w motywach (3) i (6), po to by uzasadnić inne zmiany we wniosku. Dostosowała także art. 2 do brzmienia uzgodnionego już w wielu podobnych aktach i w konsekwencji dodała motyw (11). Ponadto wprowadziła w załączniku kilka czysto technicznych zmian wynikających z modyfikacji opisanych w pkt 10. |
| --- | --- |

12.

Rada wprowadziła kilka niewielkich zmian w motywach (3) i (6), po to by uzasadnić inne zmiany we wniosku. Dostosowała także art. 2 do brzmienia uzgodnionego już w wielu podobnych aktach i w konsekwencji dodała motyw (11). Ponadto wprowadziła w załączniku kilka czysto technicznych zmian wynikających z modyfikacji opisanych w pkt 10.

IV.   PODUSMOWANIE

| 13. | Wspólne stanowisko Rady ma te same cele ogólne co wniosek Komisji dotyczący dyrektywy zmieniającej. Wprowadzając zmiany, zamierzano przyczynić się do realizacji ogólnych celów dyrektywy 80/181/EWG w sprawie jednostek miar. Gdy Rada osiągnęła porozumienie polityczne, Komisja zaznaczyła, że zasadniczo akceptuje zmiany wprowadzone we wniosku przez Radę. |
| --- | --- |

13.

Wspólne stanowisko Rady ma te same cele ogólne co wniosek Komisji dotyczący dyrektywy zmieniającej. Wprowadzając zmiany, zamierzano przyczynić się do realizacji ogólnych celów dyrektywy 80/181/EWG w sprawie jednostek miar. Gdy Rada osiągnęła porozumienie polityczne, Komisja zaznaczyła, że zasadniczo akceptuje zmiany wprowadzone we wniosku przez Radę.

---

(1)  SI oznacza „Systčme International d'unité de mesure”. Jego podstawą jest konwencja z Paryża z 1875 r. i jest on regularnie aktualizowany przez Generalną Konferencję Miar (GKM). Najbardziej znanymi jednostkami układu SI są: metr, kilogram i sekunda.

---

| 30.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 330/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 330/7

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 29/2008

przyjęte przez Radę w dniu 9 grudnia 2008 r.

w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../WE z dnia ... r. w sprawie ubezpieczenia armatorów od roszczeń morskich

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/C 330 E/02)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Jednym z elementów wspólnotowej polityki w zakresie transportu morskiego jest poprawa jakości morskiej floty handlowej poprzez nakłonienie wszystkich podmiotów gospodarczych do bardziej odpowiedzialnego zachowania. |
| --- | --- |

(1)

Jednym z elementów wspólnotowej polityki w zakresie transportu morskiego jest poprawa jakości morskiej floty handlowej poprzez nakłonienie wszystkich podmiotów gospodarczych do bardziej odpowiedzialnego zachowania.

| (2) | Na podstawie dyrektywy 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa (4), przyjęto już środki mające charakter odstraszający. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie dyrektywy 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa (4), przyjęto już środki mające charakter odstraszający.

| (3) | W dniu 9 października 2008 r. państwa członkowskie przyjęły oświadczenie, w którym jednomyślnie potwierdziły wagę stosowania protokołu z 1996 r. do Konwencji w sprawie ograniczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie z 1976 r. przez wszystkie państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 9 października 2008 r. państwa członkowskie przyjęły oświadczenie, w którym jednomyślnie potwierdziły wagę stosowania protokołu z 1996 r. do Konwencji w sprawie ograniczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie z 1976 r. przez wszystkie państwa członkowskie.

| (4) | Obowiązek posiadania ubezpieczenia powinien zapewnić lepszą ochronę ofiar. Powinien on również pomóc w wyeliminowaniu statków, które nie spełniają odpowiednich norm, oraz pozwolić na ponowne wprowadzenie konkurencji wśród podmiotów gospodarczych. Ponadto w rezolucji A.898(21) Międzynarodowa Organizacja Morska zwróciła się do państw o wezwanie armatorów do odpowiedniego ubezpieczenia się. |
| --- | --- |

(4)

Obowiązek posiadania ubezpieczenia powinien zapewnić lepszą ochronę ofiar. Powinien on również pomóc w wyeliminowaniu statków, które nie spełniają odpowiednich norm, oraz pozwolić na ponowne wprowadzenie konkurencji wśród podmiotów gospodarczych. Ponadto w rezolucji A.898(21) Międzynarodowa Organizacja Morska zwróciła się do państw o wezwanie armatorów do odpowiedniego ubezpieczenia się.

| (5) | Braki w przestrzeganiu przepisów niniejszej dyrektywy powinny zostać usunięte. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/ .../WE z dnia ... w sprawie kontroli państwa portu (wersja przekształcona) (5) przewiduje już zatrzymywanie statków w przypadku braku certyfikatów, które muszą znajdować się na statku. W przypadku gdy statek nie posiada certyfikatu ubezpieczenia, należy zapewnić możliwość wydania nakazu opuszczenia portu przez ten statek. Warunki wydania nakazu opuszczenia portu powinny pozwalać na usunięcie braku w rozsądnym terminie. |
| --- | --- |

(5)

Braki w przestrzeganiu przepisów niniejszej dyrektywy powinny zostać usunięte. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/ .../WE z dnia ... w sprawie kontroli państwa portu (wersja przekształcona) (5) przewiduje już zatrzymywanie statków w przypadku braku certyfikatów, które muszą znajdować się na statku. W przypadku gdy statek nie posiada certyfikatu ubezpieczenia, należy zapewnić możliwość wydania nakazu opuszczenia portu przez ten statek. Warunki wydania nakazu opuszczenia portu powinny pozwalać na usunięcie braku w rozsądnym terminie.

| (6) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie wprowadzenie i zastosowanie stosownych środków w zakresie polityki transportu morskiego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich rozmiary i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia wymienionych celów, |
| --- | --- |

(6)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie wprowadzenie i zastosowanie stosownych środków w zakresie polityki transportu morskiego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich rozmiary i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia wymienionych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa określa zasady mające zastosowanie do pewnych obowiązków armatorów w odniesieniu do ich ubezpieczenia od roszczeń morskich.

Artykuł 2

Zakres zastosowania

1.   Niniejszą dyrektywę stosuje się do statków o pojemności brutto 300 i powyżej.

2.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do okrętów wojennych, pomocniczych okrętów wojennych, innych statków państwowych lub eksploatowanych przez państwo wykorzystywanych do celów niehandlowych usług publicznych.

3.   Niniejsza dyrektywa nie narusza systemów ustanowionych na mocy instrumentów obowiązujących w danym państwie członkowskim i wymienionych w jej załączniku.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| a) | „armator” oznacza zarejestrowanego właściciela statku morskiego lub każdą inną osobę, np. czarterującego bare-boat, który odpowiada za eksploatację statku; |
| --- | --- |

a)

„armator” oznacza zarejestrowanego właściciela statku morskiego lub każdą inną osobę, np. czarterującego bare-boat, który odpowiada za eksploatację statku;

| b) | „ubezpieczenie” oznacza ubezpieczenie z odliczeniami lub bez odliczeń i obejmuje np. ubezpieczenie odszkodowawcze w rodzaju ubezpieczenia obecnie oferowanego przez członków Międzynarodowej Grupy Klubów P&I oraz inne efektywne formy ubezpieczenia (w tym potwierdzone samoubezpieczenie) i zabezpieczenie finansowe oferujące podobne warunki pokrycia; |
| --- | --- |

b)

„ubezpieczenie” oznacza ubezpieczenie z odliczeniami lub bez odliczeń i obejmuje np. ubezpieczenie odszkodowawcze w rodzaju ubezpieczenia obecnie oferowanego przez członków Międzynarodowej Grupy Klubów P&I oraz inne efektywne formy ubezpieczenia (w tym potwierdzone samoubezpieczenie) i zabezpieczenie finansowe oferujące podobne warunki pokrycia;

| c) | „konwencja z 1996 r.” oznacza ujednolicony tekst Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie z 1976 r., przyjętej przez Międzynarodową Organizację Morską („IMO”), w brzmieniu zmienionym protokołem z 1996 r.; |
| --- | --- |

c)

„konwencja z 1996 r.” oznacza ujednolicony tekst Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie z 1976 r., przyjętej przez Międzynarodową Organizację Morską („IMO”), w brzmieniu zmienionym protokołem z 1996 r.;

Artykuł 4

Ubezpieczenie od roszczeń morskich

1.   Każde państwo członkowskie wymaga od armatorów statków morskich pływających pod banderą tego państwa, aby posiadali ubezpieczenie obejmujące takie statki.

2.   Każde państwo członkowskie wymaga, aby armatorzy statków morskich pływających pod inną banderą niż bandera tego państwa posiadali ubezpieczenie, gdy takie statki wpływają do portu znajdującego się pod jurysdykcją tego państwa członkowskiego. Ponadto państwa członkowskie mogą — jeżeli jest to zgodne z prawem międzynarodowym — wymagać spełnienia powyższego obowiązku także wtedy, gdy takie statki pływają na ich wodach terytorialnych.

3.   Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, obejmuje roszczenia morskie podlegające ograniczeniom na mocy konwencji z 1996 r. Kwota ubezpieczenia dla każdego statku w przeliczeniu na wypadek jest równa odpowiedniej maksymalnej kwocie dla ograniczenia odpowiedzialności określonej w konwencji z 1996 r.

Artykuł 5

Inspekcje, zgodność, nakaz opuszczenia portu i odmowa wstępu do portu

1.   Każde państwo członkowskie zapewnia, aby każda inspekcja statku w porcie znajdującym się pod jego jurysdykcją zgodnie z dyrektywą 2008/.../WEobejmowała weryfikację, czy certyfikat, o którym mowa w art. 6, znajduje się na statku.

2.   Jeżeli certyfikat, o którym mowa w art. 6, nie znajduje się na statku, to — bez uszczerbku dla dyrektywy 2008/ .../WE umożliwiającej zatrzymanie statku z uwagi na kwestie bezpieczeństwa — właściwy organ może wydać wobec statku nakaz opuszczenia portu, o którym zostają poinformowane Komisja, pozostałe państwa członkowskie oraz zainteresowane państwo bandery. W wyniku wydania takiego nakazu opuszczenia portu każde państwo członkowskie odmawia temu statkowi wstępu do któregokolwiek ze swoich portów, do czasu przekazania przez armatora certyfikatu, o którym mowa w art. 6.

Artykuł 6

Certyfikat ubezpieczenia

1.   Posiadanie ubezpieczenia, o którym mowa w art. 4, potwierdzane jest jednym lub kilkoma certyfikatami wydanymi przez jego wystawcę i znajdującymi się na statku.

2.   Certyfikaty wydawane przez wystawcę ubezpieczenia zawierają następujące informacje:

| a) | nazwę statku, jego numer IMO i port macierzysty; |
| --- | --- |

a)

nazwę statku, jego numer IMO i port macierzysty;

| b) | nazwę i główne miejsce prowadzenia działalności armatora; |
| --- | --- |

b)

nazwę i główne miejsce prowadzenia działalności armatora;

| c) | rodzaj i okres ubezpieczenia; |
| --- | --- |

c)

rodzaj i okres ubezpieczenia;

| d) | nazwę i główne miejsce prowadzenia działalności wystawcy ubezpieczenia oraz, w stosownych przypadkach, miejsce ustanowienia ubezpieczenia; |
| --- | --- |

d)

nazwę i główne miejsce prowadzenia działalności wystawcy ubezpieczenia oraz, w stosownych przypadkach, miejsce ustanowienia ubezpieczenia;

3.   Jeżeli język użyty w certyfikacie nie jest językiem angielskim, francuskim lub hiszpańskim, tekst powinien zawierać tłumaczenie na jeden z tych języków.

Artykuł 7

Sankcje

Do celów art. 4 ust. 1 państwa członkowskie ustanawiają system sankcji za naruszenie krajowych przepisów przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą oraz podejmują wszelkie niezbędne środki zapewniające, że sankcje te są stosowane. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Artykuł 8

Sprawozdania

Co trzy lata, a po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 2015 r., Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszej dyrektywy.

Artykuł 9

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 stycznia 2012 r. Informują Komisję o tekstach tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 10

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 11

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

..

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 318 z 23.12.2006, s. 195.

1

(2)  Dz.U. C 299 z 22.9.2006, s. 38.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2007 r. (Dz.U. C 27 E z 31.1.2008, s. 166), wspólne stanowisko Rady z dnia 9 grudnia 2008 r.oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 11.

4

(5)  Dz.U. ...

5

---

ZAŁĄCZNIK

| — | Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1992 r.; |
| --- | --- |

—

Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1992 r.;

| — | Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkodę związaną z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych z 1996 r. (konwencja HNS); |
| --- | --- |

—

Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkodę związaną z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych z 1996 r. (konwencja HNS);

| — | Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami bunkrowymi z 2001 r. (konwencja bunkrowa); |
| --- | --- |

—

Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami bunkrowymi z 2001 r. (konwencja bunkrowa);

| — | Międzynarodowa konwencja o usuwaniu wraków z 2007 r. (konwencja o usuwaniu wraków); |
| --- | --- |

—

Międzynarodowa konwencja o usuwaniu wraków z 2007 r. (konwencja o usuwaniu wraków);

| — | Rozporządzenie (WE) nr .../2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morzu z tytułu wypadków (1). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie (WE) nr .../2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morzu z tytułu wypadków (1).

---

(1)  Dz.U. ...

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

W dniu 31 stycznia 2006 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odpowiedzialności cywilnej i gwarancji finansowych armatorów (1) jako jeden z wniosków należących do trzeciego pakietu poświęconego bezpieczeństwu morskiemu.

W dniu 29 marca 2007 r. Parlament Europejski przyjął opinię w pierwszym czytaniu (2).

W dniu 9 października 2008 r. Rada osiągnęła porozumienie polityczne co do projektu dyrektywy w sprawie ubezpieczenia armatorów od roszczeń morskich. Po redakcji tekstu przez prawników lingwistów Rada przyjęła wspólne stanowisko w dniu 9 grudnia 2008 r. zgodnie z art. 251 Traktatu.

Podczas prac Rada uwzględniła także opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3) oraz Komitetu Regionów (4).

II.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

Informacje ogólne

Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie odpowiedzialności cywilnej i gwarancji finansowych armatorów, przedstawiony przez Komisję na początku 2006 r., stanowi część trzeciego pakietu poświęconego bezpieczeństwu morskiemu. Wniosek Komisji ma na celu harmonizację — na szczeblu wspólnotowym — systemu odpowiedzialności cywilnej armatorów i związanych z nią pułapów oraz wprowadzenie obowiązkowego ubezpieczenia i zabezpieczenia finansowego dla marynarzy w przypadkach pozostawienia ich przez armatora.

Choć Rada zgadza się z celem wniosku Komisji, którym jest skuteczniejsza ochrona interesów ofiar szkód wynikających z eksploatacji statków, uważa, że rezultatem wprowadzenia kilku przepisów wniosku, które tworzą szczegółowe zasady wspólnotowe równoległe do zobowiązań międzynarodowych w tym zakresie, byłaby sprzeczna z tym celem sytuacja. Odnosi się to przede wszystkim do przepisów związanych z systemem odpowiedzialności i środkami dotyczącymi marynarzy. Proponowane przepisy wprowadzające obowiązek ratyfikowania konwencji IMO są nie do przyjęcia dla państw członkowskich, przede wszystkim z powodów konstytucyjnych. Ponadto Rada uważa, że niektóre przepisy, zwłaszcza związane z wydawaniem i weryfikacją certyfikatów, są niewłaściwe, gdyż stworzyłyby zbędne obciążenie administracyjne.

Zamiarem wspólnego stanowiska Rady jest ustanowienie przepisów mających niewątpliwa wartość dodaną, które obecnie nie funkcjonują ani na szczeblu międzynarodowym, ani na szczeblu Wspólnoty. Skupia się ono zatem na wprowadzeniu obowiązkowego ubezpieczenia armatorów na poziomie pułapów określonych w Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie zmienionej protokołem z 1996 r. (zwanej dalej „LLMC 96”). Określa ono środki służące realizacji tego zobowiązania przez weryfikację certyfikatu, który musi w tym celu być przechowywany na pokładzie statku, i przewiduje kary w przypadku niewypełnienia tego obowiązku.

Wspólne stanowisko Rady wprowadza zatem znaczące zmiany do pierwotnego wniosku Komisji, który został przeredagowany, a niektóre jego części skreślono. Oznacza to, że Rada nie przyjęła żadnych poprawek wprowadzonych w opinii Parlamentu Europejskiego z pierwszego czytania, które odnosiły się do skreślonych części.

Niezależnie od wspólnego stanowiska oświadczenie przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej (5) potwierdza ich zobowiązanie do podjęcia wszelkich starań, by zapewnić szybkie i skuteczne zastosowanie konwencji międzynarodowych dotyczących bezpieczeństwa morskiego, zasad IMO dotyczących obowiązków państwa bandery i audytu IMO.

Podstawowe zagadnienia dotyczące polityki

(i)   Obowiązkowe ubezpieczenie od roszczeń morskich

Rada zgadza się z wnioskiem Komisji co do wprowadzenia obowiązkowego ubezpieczenia armatorów statków pływających pod banderą państwa członkowskiego oraz statków pływających pod banderą innego państwa. W związku z tym ostatnim przypadkiem wspólne stanowisko Rady określa, że ta zasada ma zastosowanie, gdy tylko statek wchodzi do portu znajdującego się pod jurysdykcją państwa członkowskiego lub, o ile państwo członkowskie tak zadecyduje, gdy statek znajduje się na jego wodach terytorialnych.

Mając na celu osiągnięcie zharmonizowanego globalnego poziomu ubezpieczenia, Rada odnosi się we wspólnym stanowisku do pułapów określonych w LLMC 1996 jako kwoty ubezpieczenia na statek i incydent. Rozumienie terminu „ubezpieczenie” stosowanego we wspólnym stanowisku jest oparte głównie na definicji zawartej w rezolucji IMO A.898(21) (Poradnik w sprawach odpowiedzialności armatorów z tytułu roszczeń morskich).

(ii)   Kontrola, zgodność i kary

Aby kontrolować wypełnianie przez armatorów obowiązku ubezpieczenia, we wspólnym stanowisku przewidziano przeprowadzanie weryfikacji przez państwo portu zgodnie z dyrektywą o kontroli przeprowadzanej przez państwo portu. W tym celu co najmniej jeden certyfikat wydany przez ubezpieczyciela musi być przechowywany na pokładzie statku. Szczegóły dotyczące certyfikatu określone we wspólnym stanowisku zostały w znacznej mierze oparte na pierwotnym wniosku Komisji.

Rada uważa, że ważne jest przewidzenie możliwości nakładania konkretnych kar w przypadku, gdy na pokładzie brak jest certyfikatu ubezpieczenia. Bez uszczerbku dla zatrzymania danego statku zgodnie z przepisami dotyczącymi kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, statek może otrzymać nakaz opuszczenia portu i nie otrzyma pozwolenia na wejście do żadnego portu w żadnym z państw członkowskich, dopóki braki w dokumentacji nie zostaną uzupełnione. Wspólne stanowisko zawiera również przepisy ogólne dotyczące kar, które mają być ustalane za brak zgodności z dyrektywą, związane z obowiązkami państw członkowskich jako państw bandery.

(iii)   Związek z systemami ustanowionymi zgodnie z innymi instrumentami dotyczącymi odpowiedzialności i odszkodowania

Idąc za wnioskiem Komisji, Rada przewiduje we wspólnym stanowisku, że omawiana dyrektywa nie wpływa na systemy ustanowione zgodnie z innymi konwencjami międzynarodowymi, tj. z Międzynarodową konwencją o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami, Międzynarodową konwencją o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkodę związaną z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych, Międzynarodową konwencją o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami bunkrowymi oraz Międzynarodową konwencją o usuwaniu wraków, a także z rozporządzeniem transponującym konwencję ateńską do prawa wspólnotowego.

III.   PODSUMOWANIE

Rada jest przekonana, że jej wspólne stanowisko przyczyni się do skutecznego zadośćuczynienia ofiarom szkód wynikających z eksploatacji statków oraz do eliminacji statków niespełniających norm.

Rada odnotowuje już nawiązane kontakty z Parlamentem Europejskim poświęcone temu wnioskowi w ramach negocjacji dotyczących innych wniosków należących do trzeciego pakietu poświęconego bezpieczeństwu morskiemu. Rada oczekuje szybkiego porozumienia w sprawie tekstu umożliwiającego jak najszybsze przyjęcie dyrektywy.

---

(1)  Dok. 5907/06.

(2)  Dok. 7805/07 CODEC 277 MAR 20 ENV 171.

(3)  CESE 1177/2006 z 13.9.2006 (Dz.U. C 318 z 23.12.2006, s. 195).

(4)  CdR 43/2006 z 15.6.2006 (Dz.U. C 229 z 22.9.2006, s. 38).

(5)  Dok. 15859/08 ADD 1.

---

| 30.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 330/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 330/13

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 30/2008

przyjęte przez Radę w dniu 9 grudnia 2008 r.

w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../WE z dnia ... r. w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/C 330 E/03)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określona w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Należy przez cały czas zapewniać bezpieczeństwo żeglugi morskiej Wspólnoty i korzystających z niej obywateli oraz ochronę środowiska. |
| --- | --- |

(1)

Należy przez cały czas zapewniać bezpieczeństwo żeglugi morskiej Wspólnoty i korzystających z niej obywateli oraz ochronę środowiska.

| (2) | W odniesieniu do międzynarodowej żeglugi morskiej ustanowiono kompleksowe ramy prawne służące poprawie bezpieczeństwa na morzu i ochrony środowiska w związku z zanieczyszczeniami pochodzącymi ze statków, przyjmując szereg konwencji, których depozytariuszem jest Międzynarodowa Organizacja Morska (dalej zwana „IMO”). |
| --- | --- |

(2)

W odniesieniu do międzynarodowej żeglugi morskiej ustanowiono kompleksowe ramy prawne służące poprawie bezpieczeństwa na morzu i ochrony środowiska w związku z zanieczyszczeniami pochodzącymi ze statków, przyjmując szereg konwencji, których depozytariuszem jest Międzynarodowa Organizacja Morska (dalej zwana „IMO”).

| (3) | Na mocy postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r. (UNCLOS) oraz konwencji, których depozytariuszem jest IMO (zwane dalej „konwencjami IMO”), państwa będące stronami tych instrumentów prawnych są odpowiedzialne za wydawanie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz za podejmowanie wszelkich innych kroków, które mogą być konieczne, aby nadać tym instrumentom pełną i całkowitą skuteczność, w celu zapewnienia, aby z punktu widzenia bezpieczeństwa życia na morzu i ochrony środowiska morskiego dany statek nadawał się do użycia zgodnie z przeznaczeniem i był obsadzony kompetentną załogą. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r. (UNCLOS) oraz konwencji, których depozytariuszem jest IMO (zwane dalej „konwencjami IMO”), państwa będące stronami tych instrumentów prawnych są odpowiedzialne za wydawanie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz za podejmowanie wszelkich innych kroków, które mogą być konieczne, aby nadać tym instrumentom pełną i całkowitą skuteczność, w celu zapewnienia, aby z punktu widzenia bezpieczeństwa życia na morzu i ochrony środowiska morskiego dany statek nadawał się do użycia zgodnie z przeznaczeniem i był obsadzony kompetentną załogą.

| (4) | Z należytą uwagą należy traktować Konwencję o pracy na morzu, przyjętą przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP) w 2006 r., w której określono również wymagania dotyczące państwa bandery. |
| --- | --- |

(4)

Z należytą uwagą należy traktować Konwencję o pracy na morzu, przyjętą przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP) w 2006 r., w której określono również wymagania dotyczące państwa bandery.

| (5) | W dniu 9 października 2008 r. państwa członkowskie przyjęły oświadczenie, w którym jednogłośnie uznały znaczenie stosowania konwencji międzynarodowych odnoszących się do obowiązków państw bandery mających na celu poprawę bezpieczeństwa na morzu i przyczynianie się do zapobiegania zanieczyszczaniu morza przez statki. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 9 października 2008 r. państwa członkowskie przyjęły oświadczenie, w którym jednogłośnie uznały znaczenie stosowania konwencji międzynarodowych odnoszących się do obowiązków państw bandery mających na celu poprawę bezpieczeństwa na morzu i przyczynianie się do zapobiegania zanieczyszczaniu morza przez statki.

| (6) | Wprowadzenie w życie procedur zalecanych przez IMO w okólnikach MSC/Circ.1140/ MEPC/Circ.424 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie transferu statków między państwami powinno wzmocnić przepisy konwencji IMO oraz wspólnotowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa na morzu dotyczące zmiany bandery oraz zwiększyć przejrzystość stosunków między państwami bandery, mając na uwadze bezpieczeństwo na morzu. |
| --- | --- |

(6)

Wprowadzenie w życie procedur zalecanych przez IMO w okólnikach MSC/Circ.1140/ MEPC/Circ.424 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie transferu statków między państwami powinno wzmocnić przepisy konwencji IMO oraz wspólnotowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa na morzu dotyczące zmiany bandery oraz zwiększyć przejrzystość stosunków między państwami bandery, mając na uwadze bezpieczeństwo na morzu.

| (7) | Dostępność informacji na temat statków pływających pod banderą państwa członkowskiego, a także statków, które zostały wypisane z rejestru państwa członkowskiego, powinna poprawić przejrzystość działań wysokiej jakości floty oraz przyczynić się do lepszego monitorowania obowiązków państw bandery oraz do zapewnienia równych reguł obowiązujących administracje. |
| --- | --- |

(7)

Dostępność informacji na temat statków pływających pod banderą państwa członkowskiego, a także statków, które zostały wypisane z rejestru państwa członkowskiego, powinna poprawić przejrzystość działań wysokiej jakości floty oraz przyczynić się do lepszego monitorowania obowiązków państw bandery oraz do zapewnienia równych reguł obowiązujących administracje.

| (8) | Aby wspierać państwa członkowskie w dalszym usprawnianiu ich działalności jako państw bandery, należy przeprowadzać regularne audyty ich administracji. |
| --- | --- |

(8)

Aby wspierać państwa członkowskie w dalszym usprawnianiu ich działalności jako państw bandery, należy przeprowadzać regularne audyty ich administracji.

| (9) | Certyfikacja jakościowa procedur administracyjnych zgodna z normami Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) lub z równoważnymi normami powinna dodatkowo zapewnić jednakowe reguły obowiązujące wszystkie administracje. |
| --- | --- |

(9)

Certyfikacja jakościowa procedur administracyjnych zgodna z normami Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) lub z równoważnymi normami powinna dodatkowo zapewnić jednakowe reguły obowiązujące wszystkie administracje.

| (10) | Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (4). |
| --- | --- |

(10)

Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (4).

| (11) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie wprowadzenie i zastosowanie odpowiednich środków w dziedzinie polityki transportu morskiego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich rozmiary i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, zakres niniejszej dyrektywy nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(11)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie wprowadzenie i zastosowanie odpowiednich środków w dziedzinie polityki transportu morskiego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich rozmiary i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, zakres niniejszej dyrektywy nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

1.   Celem niniejszej dyrektywy jest:

| a) | zapewnienie skutecznego i spójnego wypełniania przez państwa członkowskie ich obowiązków jako państw bandery; oraz |
| --- | --- |

a)

zapewnienie skutecznego i spójnego wypełniania przez państwa członkowskie ich obowiązków jako państw bandery; oraz

| b) | poprawa bezpieczeństwa i zapobieganie zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków pływających pod banderą państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

poprawa bezpieczeństwa i zapobieganie zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków pływających pod banderą państwa członkowskiego.

2.   Niniejsza dyrektywa nie narusza morskich przepisów wspólnotowych wymienionych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiającego Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) (5) ani dyrektywy Rady 1999/63/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotyczącej Umowy w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy przyjętej przez Stowarzyszenie Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) i Federację Związków Zawodowych Pracowników Transportu w Unii Europejskiej (FST) (6).

Artykuł 2

Zakres zastosowania

Niniejsza dyrektywa stosuje się do administracji państwa członkowskiego, pod którego banderą pływa statek.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| a) | „statek” oznacza statek lub jednostkę pływające pod banderą państwa członkowskiego, które objęte są zakresem odpowiednich konwencji IMO i które objęte są wymogiem posiadania zaświadczenia; |
| --- | --- |

a)

„statek” oznacza statek lub jednostkę pływające pod banderą państwa członkowskiego, które objęte są zakresem odpowiednich konwencji IMO i które objęte są wymogiem posiadania zaświadczenia;

| b) | „administracja” oznacza właściwe organy państwa członkowskiego, pod którego banderą pływa statek; |
| --- | --- |

b)

„administracja” oznacza właściwe organy państwa członkowskiego, pod którego banderą pływa statek;

| c) | „uznana organizacja” oznacza organizację uznaną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr .../2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (7); |
| --- | --- |

c)

„uznana organizacja” oznacza organizację uznaną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr .../2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (7);

| d) | „zaświadczenia” oznaczają oficjalne zaświadczenia wydane zgodnie z odpowiednimi konwencjami IMO; |
| --- | --- |

d)

„zaświadczenia” oznaczają oficjalne zaświadczenia wydane zgodnie z odpowiednimi konwencjami IMO;

| e) | „audyt IMO” oznacza audyt przeprowadzony zgodnie z przepisami rezolucji A.974 (24) przyjętej przez zgromadzenie IMO w dniu 1 grudnia 2005 r. |
| --- | --- |

e)

„audyt IMO” oznacza audyt przeprowadzony zgodnie z przepisami rezolucji A.974 (24) przyjętej przez zgromadzenie IMO w dniu 1 grudnia 2005 r.

Artykuł 4

Warunki wydawania zezwolenia na eksploatację statku

1.   Przed wydaniem zezwolenia na eksploatację statku, któremu przyznano prawo do pływania pod banderą danego państwa członkowskiego, państwo to podejmuje środki, które uzna za właściwe, w celu zapewnienia, aby statek ten odpowiadał wymaganiom obowiązujących zasad i przepisów międzynarodowych. W szczególności weryfikuje ono bezpieczeństwo statku przy pomocy wszelkich rozsądnych środków. W razie konieczności konsultuje się ono z poprzednim państwem bandery, w celu ustalenia, czy jakiekolwiek nieusunięte niezgodności lub kwestie związane z bezpieczeństwem, stwierdzone przez poprzednie państwo bandery, nie zostały jeszcze usunięte lub rozwiązane.

2.   Jeżeli inne państwo bandery wystąpi o informacje dotyczące statku, który wcześniej pływał pod banderą państwa członkowskiego, państwo członkowskie, którego to dotyczy niezwłocznie przekazuje temu innemu państwu bandery występującemu o te informacje szczegółowe informacje na temat nieusuniętych niezgodności i wszelkie inne stosowne informacje dotyczące bezpieczeństwa.

Artykuł 5

Zatrzymanie statku pływającego pod banderą danego państwa członkowskiego

W przypadku powiadomienia administracji o zatrzymaniu statku pływającego pod banderą danego państwa członkowskiego przez państwo portu, administracja ta nadzoruje, zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym celu, dostosowanie tego statku do wymagań odpowiednich konwencji IMO.

Artykuł 6

Środki towarzyszące

Państwa członkowskie zapewniają, aby przynajmniej następujące informacje dotyczące statków pływających pod ich banderą były w każdej chwili dostępne do celów niniejszej dyrektywy:

| a) | dane statku (nazwa, numer IMO itp.); |
| --- | --- |

a)

dane statku (nazwa, numer IMO itp.);

| b) | daty przeprowadzonych przeglądów, w tym przeglądów dodatkowych i uzupełniających, jeżeli były wykonane, oraz audytów; |
| --- | --- |

b)

daty przeprowadzonych przeglądów, w tym przeglądów dodatkowych i uzupełniających, jeżeli były wykonane, oraz audytów;

| c) | dane identyfikacyjne uznanych organizacji uczestniczących w certyfikacji i klasyfikacji statku; |
| --- | --- |

c)

dane identyfikacyjne uznanych organizacji uczestniczących w certyfikacji i klasyfikacji statku;

| d) | dane identyfikacyjne właściwego organu, który dokonał inspekcji statku zgodnie z przepisami dotyczącymi kontroli państwa portu oraz daty inspekcji; |
| --- | --- |

d)

dane identyfikacyjne właściwego organu, który dokonał inspekcji statku zgodnie z przepisami dotyczącymi kontroli państwa portu oraz daty inspekcji;

| e) | wyniki inspekcji przeprowadzonych przez kontrolę państwa portu (niezgodności: tak lub nie; zatrzymanie: tak lub nie); |
| --- | --- |

e)

wyniki inspekcji przeprowadzonych przez kontrolę państwa portu (niezgodności: tak lub nie; zatrzymanie: tak lub nie);

| f) | informacje dotyczące ofiar wypadku morskiego; |
| --- | --- |

f)

informacje dotyczące ofiar wypadku morskiego;

| g) | dane identyfikacyjne statków, które przestały pływać pod banderą danego państwa członkowskiego podczas poprzednich 12 miesięcy. |
| --- | --- |

g)

dane identyfikacyjne statków, które przestały pływać pod banderą danego państwa członkowskiego podczas poprzednich 12 miesięcy.

Artykuł 7

Audyt państwa bandery

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki umożliwiające przeprowadzenie audytu IMO ich administracji co najmniej raz na siedem lat, z zastrzeżeniem uprzedniego uzyskania pozytywnej odpowiedzi IMO na złożony przez dane państwo członkowskie w odpowiednim terminie wniosek i publikują wyniki audytu zgodnie z właściwymi przepisami krajowymi dotyczącymi poufności.

Niniejszy artykuł traci moc najpóźniej w dniu ... (8) lub wcześniej, w terminie ustalonym przez Komisję zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 10 ust. 2, po wejściu w życie obowiązkowego mechanizmu audytu państw członkowskich IMO.

Artykuł 8

System zarządzania jakością i ocena wewnętrzna

1.   W terminie ... (9), każde państwo członkowskie opracowuje, wdraża i utrzymuje system zarządzania jakością w odniesieniu do operacyjnych aspektów działań związanych z państwem bandery prowadzonych przez administrację. Taki system zarządzania jakością jest certyfikowany zgodnie z obowiązującymi międzynarodowymi normami jakości.

2.   Państwa członkowskie, które są wpisane na czarną listę lub przez dwa kolejne lata były wpisane na szarą listę publikowaną w najnowszym sprawozdaniu rocznym Paryskiego protokołu ustaleń (zwanym dalej „paryskim MOU”) dotyczącego kontroli państwa portu, dostarczają Komisji, nie później niż cztery miesiące po opublikowania sprawozdania paryskiego MOU, sprawozdanie z własnej działalności jako państw bandery.

W sprawozdaniu określa się i analizuje główne przyczyny braku zgodności, które doprowadziły do zatrzymań i niezgodności skutkujących wpisaniem na czarną lub szarą listę.

Artykuł 9

Sprawozdawczość

Co pięć lat, a po raz pierwszy przed dniem ... (9) Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy.

Sprawozdanie to zawiera ocenę działalności państw członkowskich jako państw bandery.

Artykuł 10

Procedura komitetu

1.   Komisja wspierana jest przez Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) ustanowiony na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i art. 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.

Artykuł 11

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą najpóźniej ... (10). Informują Komisję o tekstach tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy im w momencie ich oficjalnej publikacji. Metody dokonywania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 13

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 318 z 23.12.2006, s. 195.

1

(2)  Dz.U. C 229 z 22.9.2006, s. 38.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2007 r. (Dz.U. C 27 E z 31.1.2008, s. 140), wspólne stanowisko Rady z dnia 9 grudnia 2008 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

4

(5)  Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 167 z 2.7.1999, s. 33.

6

(7)  Dz.U. ...

7

(8)  Osiem lat po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

8

(9)  Trzy lata po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

9

(10)  24 miesiące po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

10

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

W dniu 24 lutego 2006 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery (1) jako jeden z wniosków wchodzących w skład trzeciego pakietu na rzecz bezpieczeństwa morskiego.

W dniu 29 marca 2007 r. Parlament Europejski przegłosował opinię w pierwszym czytaniu (2).

W dniu 9 października 2008 r. Rada osiągnęła porozumienie polityczne w sprawie projektu dyrektywy. Po ostatecznym zredagowaniu tekstu przez prawników lingwistów Rada w dniu 9 grudnia 2008 r. przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 Traktatu.

Podczas prac Rada uwzględniła opinie Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3) i Komitetu Regionów (4).

II.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

Kwestie ogólne

Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery stanowi część trzeciego pakietu na rzecz bezpieczeństwa morskiego, który to pakiet został przedstawiony przez Komisję pod koniec 2005 roku. Głównym celem przedmiotowego wniosku jest dopilnowanie, aby państwa członkowskie skutecznie przestrzegały swoich zobowiązań jako państw bandery zarówno przed przyznaniem bandery, jak i po w celu zwiększenia bezpieczeństwa morskiego i zapobiegania zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków.

Chociaż Rada zgadza się z Komisją, jeśli chodzi o cel wniosku, to jednak zaproponowała znaczne modyfikacje w początkowym wniosku. Kilku proponowanych przepisów Rada nie była w stanie zaakceptować, ponieważ powielają one obowiązujące prawodawstwo wspólnotowe i przepisy zawarte w innych wnioskach trzeciego pakietu na rzecz bezpieczeństwa morskiego. Zaproponowane przepisy nakładające obowiązek ratyfikacji konwencji IMO nie zostały zaakceptowane przez państwa członkowskie, głównie ze względów konstytucyjnych. Dlatego też wspólne stanowisko Rady koncentruje się w szczególności na wymogu nakładanym na państwa członkowskie i polegającym na poddaniu administracji morskich procesowi audytu przez IMO. Ponadto państwa członkowskie zapewniają certyfikację jakościową procedur administracyjnych zgodną z ISO lub z równoważnymi normami międzynarodowymi. Wspólne stanowisko nakłada także obowiązki, które państwa członkowskie wykonują przed wydaniem zezwolenia na eksploatację statku pod swoimi banderami oraz w przypadku zatrzymania przez państwo portu statku pływającego pod banderą państwa członkowskiego.

Stosując to podejście, wspólne stanowisko w znacznym zakresie modyfikuje początkowy wniosek Komisji, który został przeredagowany i w którym skreślono pewne części tekstu. W związku z tym wszystkie poprawki wprowadzone przez Parlament Europejski na mocy opinii przyjętej w pierwszym czytaniu, które odnosiły się do skreślonych części tekstu, nie zostały zaakceptowane przez Radę.

Równolegle do przedmiotowego wspólnego stanowiska oświadczenie przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej (5) potwierdza, że są one zdecydowane zadbać o szybkie i skuteczne stosowanie międzynarodowych konwencji dotyczących bezpieczeństwa morskiego, zasad IMO odnoszących się do obowiązków państwa bandery oraz audytu IMO.

Podstawowe zagadnienia dotyczące polityki

i)   Audyt państwa bandery

Rada popiera propozycję Komisji, aby wprowadzić niezależny audyt administracji morskiej państw członkowskich. Uważa jednak, że należy uniknąć utworzenia w ramach wspólnotowych systemu audytu równoległego do systemu ustanowionego na poziomie międzynarodowym przez dobrowolny system audytu państw członkowskich przez IMO. W celu zharmonizowania procedur audytu i zapewnienia równych zasad wspólne stanowisko przewiduje zatem obowiązek regularnego występowania do IMO o przeprowadzenie audytu administracji oraz obowiązek publikacji wyników audytu. Okres przewidziany na ponowne przeprowadzenie audytu wynosi siedem lat, przy uwzględnieniu dostępnych zasobów IMO. Ponadto wspólne stanowisko przewiduje, że po tym jak system audytu IMO zacznie obowiązywać, odnośny przepis dyrektywy wygaśnie — albo automatycznie osiem lat po wejściu w życie dyrektywy, albo w miarę potrzeby wcześniej — na mocy decyzji, którą Komisja wyda zgodnie z zasadami komitologii (procedura regulacyjna).

ii)   System zarządzania jakością

Rada popiera propozycję Komisji, aby zadbać o wypełnianie przez administracje morskie państw członkowskich kryteriów jakościowych związanych z realizacją przypadających im zadań. We wspólnym stanowisku Rada uwzględnia jednak szczególną sytuację różnych odnośnych jednostek i pozostawia w gestii państw członkowskich określenie międzynarodowych norm stosowanych do certyfikacji różnych części ich administracji.

Ponadto zgodnie z celem, którym jest usprawnienie działalności państw członkowskich jako państw bandery, Rada przewiduje obowiązkowe składanie Komisji sprawozdań o swojej działalności przez państwa członkowskie, które znajdują się na czarnej liście lub przez dwa kolejne lata — na szarej liście państw bandery ustanowionej przez paryski MOU. W sprawozdaniu takim określa się główne powody niespełnienia przez odnośne państwa członkowskie obowiązków państwa bandery.

iii)   Inne obowiązki państwa bandery

Oprócz wyżej wymienionych dwóch głównych kwestii Rada uprościła wniosek Komisji w odniesieniu do środków podejmowanych przed przyznaniem prawa do pływania pod banderą państwa członkowskiego i w przypadku zatrzymania przez państwo portu statku pływającego pod banderą państwa członkowskiego. W związku z tym Rada uważa za stosowne, w ramach dyrektywy, by państwa członkowskie zdecydowały, które środki należy podjąć w celu zadbania o przestrzeganie przez dany statek mających zastosowanie międzynarodowych zasad i przepisów.

III.   PODSUMOWANIE

Rada uważa, że jej wspólne stanowisko jest narzędziem, które sprawi, że państwa członkowskie będą bardzo dobrze wypełniać swoje zadania jako państwa bandery.

Rada przyjmuje do wiadomości fakt, że nawiązano już kontakty z Parlamentem Europejskim w sprawie przedmiotowego wniosku w ramach negocjacji na temat pozostałych wniosków składających się na trzeci pakiet na rzecz bezpieczeństwa morskiego. Rada oczekuje szybkiego porozumienia w sprawie tekstu, które umożliwi przyjęcie dyrektywy.

---

(1)  Dok. 6843/06.

(2)  Dok. 7805/07 CODEC 277 MAR 20 ENV 171 (dotychczas niepublikowany w Dzienniku Urzędowym).

(3)  CESE 1177/2006 z 13.9.2006 (Dz.U. C 318 z 23.12.2006, s. 195–201).

(4)  CdR 43/2006 z 15.6.2006 (Dz.U. C 229 z 22.9.2006, s. 38).

(5)  Dok. 15859/08 ADD 1.

---

30.12.2008

| 30.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 330/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 330/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKA

Instytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.

O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.

---