# Publicatieblad C 19/2020

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 19 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 63e jaargang20 januari 2020 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 19

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

63e jaargang20 januari 2020

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2020/C 19/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2020/C 19/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2020/C 19/02 | Zaak C-92/16: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 1 de Fuenlabrada - Spanje) – Bankia SA/Henry-Rodolfo Rengifo Jiménez, Sheyla-Jeanneth Felix Caiza (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 6 en 7 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Vaststelling van het deels oneerlijke karakter van het beding – Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als oneerlijk gekwalificeerd beding – Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Kennelijk niet-ontvankelijke vraag) | 2 |
| 2020/C 19/03 | Zaak C-167/16: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander - Spanje) – Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA/Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 6 en 7 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Vaststelling van het deels oneerlijke karakter van het beding – Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als oneerlijk gekwalificeerd beding – Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Kennelijk niet-ontvankelijke vraag) | 3 |
| 2020/C 19/04 | Zaak C-486/16: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante - Spanje) – Bankia SA/Alfredo Sánchez Martínez, Sandra Sánchez Triviño (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 6 en 7 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als oneerlijk gekwalificeerd beding – Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht – Doeltreffendheidsbeginsel – Beginsel van procedurele autonomie) | 4 |
| 2020/C 19/05 | Zaak C-801/18: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil supérieur de la Sécurité sociale - Luxemburg) – EU/Caisse pour l’avenir des enfants (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vrij verkeer van werknemers – Gelijke behandeling – Artikel 45 VWEU – Verordening (EG) nr. 883/2004 – Artikel 4 – Verdrag inzake sociale zekerheid tussen de staat van tewerkstelling en een derde land – Gezinsbijslagen – Toepassing op een grensarbeider die noch onderdaan, noch ingezetene is van een van de staten die partij zijn bij dat verdrag) | 4 |
| 2020/C 19/06 | Zaak C-262/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 11 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Polymeles Protodikeio Athinon - Griekenland) – RM, SN/Agrotiki Trapeza Ellados (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Staatssteun – Vestigen van hypotheken als garantie voor bankleningen aan landbouwers – Nationale wetgeving die een begrenzing oplegt aan het bedrag waarvoor een hypotheek wordt gevestigd – Ontoereikende uiteenzetting van de redenen die de verwijzende rechter ertoe hebben gebracht om vragen te stellen over de uitlegging van het Unierecht – Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 5 |
| 2020/C 19/07 | Zaak C-491/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 27 juli 2018 – Mennica Wrocławska sp. z o.o./Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu | 6 |
| 2020/C 19/08 | Zaak C-583/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2019 door Bélen Bernaldo de Quirós tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 juni 2019 in zaak T-273/18, Bernaldo de Quirós/Commissie | 6 |
| 2020/C 19/09 | Zaak C-612/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 augustus 2019 door CC tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2019 in zaak T-248/17 RENV, CC/Parlement | 7 |
| 2020/C 19/10 | Zaak C-655/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 30 augustus 2019 – LN/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sibiu, Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov | 8 |
| 2020/C 19/11 | Zaak C-709/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 25 september 2019 – Vereniging van Effectenbezitters tegen BP plc | 9 |
| 2020/C 19/12 | Zaak C-719/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 30 september 2019 – FS, andere partij: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | 10 |
| 2020/C 19/13 | Zaak C-720/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 30 september 2019 – GR/Stadt Duisburg | 10 |
| 2020/C 19/14 | Zaak C-738/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 7 oktober 2019 – A tegen B, C | 11 |
| 2020/C 19/15 | Zaak C-742/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 10 oktober 2019 – B. K./Republika Slovenija | 12 |
| 2020/C 19/16 | Zaak C-746/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona (Spanje) op 14 oktober 2019 – UD/Subdelegación del Gobierno en Barcelona | 12 |
| 2020/C 19/17 | Zaak C-756/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) (Portugal) op 15 oktober 2019 – Ramada Storax, S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira | 13 |
| 2020/C 19/18 | Zaak C-758/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Polymeles Protodikeio Athinon (Griekenland) op 16 oktober 2019 – OH/ID | 14 |
| 2020/C 19/19 | Zaak C-760/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 16 oktober 2019 – JCM Europe (UK) Ltd/Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs | 15 |
| 2020/C 19/20 | Zaak C-766/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca dos Açores (Portugal) op 18 oktober 2019 – QE, RD/SATA International - Serviços de Transportes Aéreos SA | 15 |
| 2020/C 19/21 | Zaak C-768/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 18 oktober 2019 – Bondsrepubliek Duitsland/SE | 16 |
| 2020/C 19/22 | Zaak C-771/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 21 oktober 2019 – NAMA Symvouloi Michanikoi kai Meletites A.E. – LDK Symvouloi Michanikoi A.E., NAMA Symvouloi Michanikoi Meletites A.E., LDK Symvouloi Michanikoi A.E./Archi Exetasis Prodikastikon Prosfygon (AEPP) Αttiko Μetro A.E. | 18 |
| 2020/C 19/23 | Zaak C-774/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 22 oktober 2019 – A. B. en B. B./Personal Exchange International Limited | 19 |
| 2020/C 19/24 | Zaak C-776/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – VB, WA/BNP Paribas Personal Finance SA | 19 |
| 2020/C 19/25 | Zaak C-777/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – XZ, YY/BNP Paribas Personal Finance SA | 21 |
| 2020/C 19/26 | Zaak C-778/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – ZX/BNP Paribas Personal Finance SA | 23 |
| 2020/C 19/27 | Zaak C-779/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – AV/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République | 24 |
| 2020/C 19/28 | Zaak C-780/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – BW, CX/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République | 26 |
| 2020/C 19/29 | Zaak C-781/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – DY, EX/BNP Paribas Personal Finance SA | 28 |
| 2020/C 19/30 | Zaak C-782/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de le tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – FA/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République | 29 |
| 2020/C 19/31 | Zaak C-783/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 22 oktober 2019 – Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/GB | 31 |
| 2020/C 19/32 | Zaak C-795/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Riigikohus (Estland) op 29 oktober 2019 – XX/Tartu Vangla | 32 |
| 2020/C 19/33 | Zaak C-799/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Košice I (Slowakije) op 30 oktober 2019 – NI, OJ, PK/Sociálna poisťovňa | 32 |
| 2020/C 19/34 | Zaak C-812/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 4 november 2019 – Danske Bank A/S/Skatteverket | 33 |
| 2020/C 19/35 | Zaak C-813/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel d’Aix-en-Provence (Frankrijk) op 5 november 2019 – MN | 34 |
| 2020/C 19/36 | Zaak C-821/19: Beroep ingesteld op 8 november 2019 – Europese Commissie/Hongarije | 34 |
| 2020/C 19/37 | Zaak C-847/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2019 door Achemos Grupė UAB, Achema AB tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 september 2019 in zaak T-417/16, Achemos Grupė en Achema AB/Commissie | 35 |
| 2020/C 19/38 | Zaak C-849/19: Beroep ingesteld op 21 november 2019 – Europese Commissie/Helleense Republiek | 36 |
| 2020/C 19/39 | Zaak C-856/19: Beroep ingesteld op 25 november 2019 – Europese Commissie/Hongarije | 37 |
| 2020/C 19/40 | Zaak C-569/17: Beschikking van de president van het Hof van 10 juli 2019 – Europese Commissie/Koninkrijk Spanje, interveniënte: Franse Republiek | 38 |
| 2020/C 19/41 | Zaak C-580/18: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 14 augustus 2019 – Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH/Lotte Co. Ltd, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) | 38 |
| 2020/C 19/42 | Zaak C-751/18: Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) - Portugal) – Totalmédia – Marketing Direto e Publicidade SA/Autoridade Tributária e Aduaneira | 39 |
| 2020/C 19/43 | Zaak C-781/18: Beschikking van de president van het Hof van 16 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Roma - Italië) – Società Italiana degli Autori ed Editori (S.I.A.E.)/Soundreef Ltd | 39 |
| 2020/C 19/44 | Zaak C-180/19: Beschikking van de president van het Hof van 11 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf - Duitsland) – flightright GmbH/Eurowings GmbH | 39 |
| 2020/C 19/45 | Zaak C-247/19: Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta - Spanje) – HC, ID/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA | 40 |
| 2020/C 19/46 | Zaak C-327/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus - Finland) – procedure ingeleid door Nobina Finland Oy | 40 |
| 2020/C 19/47 | Zaak C-345/19: Beschikking van de president van het Hof van 26 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf - Duitsland) – EUflight.de GmbH/Eurowings GmbH | 40 |
| 2020/C 19/48 | Zaak C-370/19: Beschikking van de president van het Hof van 22 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg - Duitsland) – GE/Société Air France | 41 |
| | Gerecht |
| 2020/C 19/49 | Zaak T-287/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 26 november 2019 – België/Commissie (ELGF en Elfpo – Van financiering uitgesloten uitgaven – Uitgaven die zijn gedaan door België – Onverschuldigd betaalde restituties bij uitvoer – Niet-terugvordering wegens nalatigheden die te wijten zijn aan een instantie van een lidstaat – Niet-uitputting van alle mogelijke rechtsmiddelen – Evenredigheid) | 42 |
| 2020/C 19/50 | Zaak T-502/16: Arrest van het Gerecht van 20 november 2019 – Missir Mamachi di Lusignano e.a./Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Moord op een ambtenaar en zijn echtgenote – Verplichting de veiligheid van het personeel in dienst van de Unie te waarborgen – Aansprakelijkheid van een instelling voor de immateriële schade van de rechtverkrijgenden van een overleden ambtenaar – Moeder, broer en zus van de ambtenaar – Beroep tot schadevergoeding – Ontvankelijkheid – Procesbevoegdheid op grond van artikel 270 VWEU – In het Statuut bedoelde persoon – Redelijke termijn) | 43 |
| 2020/C 19/51 | Zaak T-31/18: Arrest van het Gerecht van 27 november 2019 – Izuzquiza en Semsrott/Frontex (Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Documenten betreffende een zeeoperatie die Frontex in 2017 heeft uitgevoerd in het centrale Middellandse Zeegebied – Ingezette schepen – Weigering van toegang – Artikel 4, lid 1, onder a), van verordening nr. 1049/2001 – Uitzondering betreffende de bescherming van het openbaar belang op het gebied van de openbare veiligheid) | 44 |
| 2020/C 19/52 | Zaak T-527/18: Arrest van het Gerecht van 21 november 2019 – K. A. Schmersal Holding/EUIPO – Tecnium (tec.nicum) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk tec.nicum – Ouder nationaal beeldmerk TECNIUM – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Soortgelijke diensten – Overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Normaal gebruik van het oudere merk – Artikel 18, lid 1, tweede alinea, onder a), en artikel 47, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001 – Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd – Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal) | 44 |
| 2020/C 19/53 | Zaak T-592/18: Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – Wywiał-Prząda/Commissie (Openbare dienst – Arbeidscontractanten – Bezoldiging – Besluit houdende weigering van de ontheemdingstoelage – Artikel 4 lid 1, onder a), van bijlage VII bij het Statuut – Diensten verricht voor een andere staat – Diplomatieke status – Referentieperiode van vijf jaar) | 45 |
| 2020/C 19/54 | Zaak T-642/18: Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – August Wolff/EUIPO – Faes Farma (DermoFaes Atopimed) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk DermoFaes Atopimed – Ouder Uniewoordmerk Dermowas – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001) | 46 |
| 2020/C 19/55 | Zaak T-643/18: Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – August Wolff/EUIPO – Faes Farma (DermoFaes) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk DermoFaes – Ouder Uniewoordmerk Dermowas – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001) | 46 |
| 2020/C 19/56 | Zaak T-695/18: Arrest van het Gerecht van 20 november 2019 – Werner/EUIPO – Merck (fLORAMED) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk fLORAMED – Ouder Uniewoordmerk MEDIFLOR – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001) | 47 |
| 2020/C 19/57 | Zaak T-711/18: Arrest van het Gerecht van 26 november 2019 – Wyld/EUIPO – Kaufland Warenhandel (wyld) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk wyld – Ouder internationaal woordmerk WILD CRISP – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag) | 48 |
| 2020/C 19/58 | Zaak T-276/13 RENV: Beschikking van het Gerecht van 14 november 2019 – Growth Energy en Renewable Fuels Association/Raad (Dumping – Invoer van bio-ethanol die van oorsprong is uit de Verenigde Staten – Definitief antidumpingrecht – Intrekking van de bestreden handeling – Verdwijnen van het procesbelang – Afdoening zonder beslissing) | 48 |
| 2020/C 19/59 | Zaak T-618/18: Beschikking van het Gerecht van 21 november 2019 – ZI/Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Dekking door de gemeenschappelijke regeling ziektekostenverzekering – Aansluiting van de echtgenoot van de ambtenaar – Ontbreken van procesbelang – Niet-ontvankelijkheid) | 49 |
| 2020/C 19/60 | Zaak T-740/18 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Taminco/Commissie (Kort geding – Gewasbeschermingsmiddelen – Verordening (EG) nr. 1107/2009 – Werkzame stof thiram – Voorwaarden voor de goedkeuring van het op de markt brengen – Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid) | 50 |
| 2020/C 19/61 | Zaak T-147/19: Beschikking van het Gerecht van 14 november 2019 – Flovax/EUIPO – Dagniaux en Gervais Danone (GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923) (Uniemerk – Verzoek tot nietigverklaring – Uniebeeldmerk GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923 – Herroeping van de bestreden beslissing – Geding zonder voorwerp geraakt – Afdoening zonder beslissing) | 50 |
| 2020/C 19/62 | Zaak T-181/19: Beschikking van het Gerecht van 18 november 2019 – Dickmanns/EUIPO (Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Overeenkomst voor bepaalde tijd met een opzeggingsclausule – Clausule op grond waarvan de overeenkomst wordt beëindigd indien de naam van de functionaris niet wordt opgenomen op de reservelijst van een vergelijkend onderzoek – Louter bevestigende handeling – Klachttermijn – Niet-ontvankelijkheid) | 51 |
| 2020/C 19/63 | Zaak T-518/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Sipcam Oxon/Commissie (Kort geding – Gewasbeschermingsmiddelen – Verordening (EG) nr. 1107/2009 – Werkzame stof chloorthalonil – Voorwaarden voor de goedkeuring van het op de markt brengen – Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid) | 52 |
| 2020/C 19/64 | Zaak T-549/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate/Commissie (Kort geding – Weesgeneesmiddel – Verzoek om opschorting van de uitvoering – Geen spoedeisendheid) | 53 |
| 2020/C 19/65 | Zaak T-568/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Micreos Food Safety/Commissie (Kort geding – Bacteriofaag – Listeria – ListexTM P100 – Niet-ontvankelijkheid) | 53 |
| 2020/C 19/66 | Zaak T-719/19: Beroep ingesteld op 23 oktober 2019 – Northgate en Northgate Europe/Commissie | 54 |
| 2020/C 19/67 | Zaak T-726/19: Beroep ingesteld op 25 oktober 2019 – LSEGH (Luxembourg) en London Stock Exchange Group Holdings (Italy)/Commissie | 55 |
| 2020/C 19/68 | Zaak T-728/19: Beroep ingesteld op 29 oktober 2019 – PL/Commissie | 56 |
| 2020/C 19/69 | Zaak T-731/19: Beroep ingesteld op 29 oktober 2019 – Arris Global/Commissie | 57 |
| 2020/C 19/70 | Zaak T-79/19: Beschikking van het Gerecht van 18 november 2019 – Lantmännen en Lantmännen Agroetanol/Commissie | 58 |
| 2020/C 19/71 | Zaak T-537/19: Beschikking van het Gerecht van 12 november 2019 – DK/GSA | 58 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2020/C 19/02

Zaak C-92/16: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 1 de Fuenlabrada - Spanje) – Bankia SA/Henry-Rodolfo Rengifo Jiménez, Sheyla-Jeanneth Felix Caiza (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 6 en 7 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Vaststelling van het deels oneerlijke karakter van het beding – Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als oneerlijk gekwalificeerd beding – Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Kennelijk niet-ontvankelijke vraag)

2

2020/C 19/03

Zaak C-167/16: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander - Spanje) – Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA/Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 6 en 7 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Vaststelling van het deels oneerlijke karakter van het beding – Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als oneerlijk gekwalificeerd beding – Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Kennelijk niet-ontvankelijke vraag)

3

2020/C 19/04

Zaak C-486/16: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante - Spanje) – Bankia SA/Alfredo Sánchez Martínez, Sandra Sánchez Triviño (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 6 en 7 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als oneerlijk gekwalificeerd beding – Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht – Doeltreffendheidsbeginsel – Beginsel van procedurele autonomie)

4

2020/C 19/05

Zaak C-801/18: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil supérieur de la Sécurité sociale - Luxemburg) – EU/Caisse pour l’avenir des enfants (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Vrij verkeer van werknemers – Gelijke behandeling – Artikel 45 VWEU – Verordening (EG) nr. 883/2004 – Artikel 4 – Verdrag inzake sociale zekerheid tussen de staat van tewerkstelling en een derde land – Gezinsbijslagen – Toepassing op een grensarbeider die noch onderdaan, noch ingezetene is van een van de staten die partij zijn bij dat verdrag)

4

2020/C 19/06

Zaak C-262/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 11 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Polymeles Protodikeio Athinon - Griekenland) – RM, SN/Agrotiki Trapeza Ellados (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Staatssteun – Vestigen van hypotheken als garantie voor bankleningen aan landbouwers – Nationale wetgeving die een begrenzing oplegt aan het bedrag waarvoor een hypotheek wordt gevestigd – Ontoereikende uiteenzetting van de redenen die de verwijzende rechter ertoe hebben gebracht om vragen te stellen over de uitlegging van het Unierecht – Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

5

2020/C 19/07

Zaak C-491/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 27 juli 2018 – Mennica Wrocławska sp. z o.o./Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu

6

2020/C 19/08

Zaak C-583/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2019 door Bélen Bernaldo de Quirós tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 juni 2019 in zaak T-273/18, Bernaldo de Quirós/Commissie

6

2020/C 19/09

Zaak C-612/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 augustus 2019 door CC tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2019 in zaak T-248/17 RENV, CC/Parlement

7

2020/C 19/10

Zaak C-655/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 30 augustus 2019 – LN/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sibiu, Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov

8

2020/C 19/11

Zaak C-709/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 25 september 2019 – Vereniging van Effectenbezitters tegen BP plc

9

2020/C 19/12

Zaak C-719/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 30 september 2019 – FS, andere partij: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

10

2020/C 19/13

Zaak C-720/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 30 september 2019 – GR/Stadt Duisburg

10

2020/C 19/14

Zaak C-738/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 7 oktober 2019 – A tegen B, C

11

2020/C 19/15

Zaak C-742/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 10 oktober 2019 – B. K./Republika Slovenija

12

2020/C 19/16

Zaak C-746/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona (Spanje) op 14 oktober 2019 – UD/Subdelegación del Gobierno en Barcelona

12

2020/C 19/17

Zaak C-756/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) (Portugal) op 15 oktober 2019 – Ramada Storax, S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira

13

2020/C 19/18

Zaak C-758/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Polymeles Protodikeio Athinon (Griekenland) op 16 oktober 2019 – OH/ID

14

2020/C 19/19

Zaak C-760/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 16 oktober 2019 – JCM Europe (UK) Ltd/Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

15

2020/C 19/20

Zaak C-766/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca dos Açores (Portugal) op 18 oktober 2019 – QE, RD/SATA International - Serviços de Transportes Aéreos SA

15

2020/C 19/21

Zaak C-768/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 18 oktober 2019 – Bondsrepubliek Duitsland/SE

16

2020/C 19/22

Zaak C-771/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 21 oktober 2019 – NAMA Symvouloi Michanikoi kai Meletites A.E. – LDK Symvouloi Michanikoi A.E., NAMA Symvouloi Michanikoi Meletites A.E., LDK Symvouloi Michanikoi A.E./Archi Exetasis Prodikastikon Prosfygon (AEPP) Αttiko Μetro A.E.

18

2020/C 19/23

Zaak C-774/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 22 oktober 2019 – A. B. en B. B./Personal Exchange International Limited

19

2020/C 19/24

Zaak C-776/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – VB, WA/BNP Paribas Personal Finance SA

19

2020/C 19/25

Zaak C-777/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – XZ, YY/BNP Paribas Personal Finance SA

21

2020/C 19/26

Zaak C-778/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – ZX/BNP Paribas Personal Finance SA

23

2020/C 19/27

Zaak C-779/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – AV/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

24

2020/C 19/28

Zaak C-780/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – BW, CX/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

26

2020/C 19/29

Zaak C-781/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – DY, EX/BNP Paribas Personal Finance SA

28

2020/C 19/30

Zaak C-782/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de le tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – FA/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

29

2020/C 19/31

Zaak C-783/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 22 oktober 2019 – Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/GB

31

2020/C 19/32

Zaak C-795/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Riigikohus (Estland) op 29 oktober 2019 – XX/Tartu Vangla

32

2020/C 19/33

Zaak C-799/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Košice I (Slowakije) op 30 oktober 2019 – NI, OJ, PK/Sociálna poisťovňa

32

2020/C 19/34

Zaak C-812/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 4 november 2019 – Danske Bank A/S/Skatteverket

33

2020/C 19/35

Zaak C-813/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel d’Aix-en-Provence (Frankrijk) op 5 november 2019 – MN

34

2020/C 19/36

Zaak C-821/19: Beroep ingesteld op 8 november 2019 – Europese Commissie/Hongarije

34

2020/C 19/37

Zaak C-847/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2019 door Achemos Grupė UAB, Achema AB tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 september 2019 in zaak T-417/16, Achemos Grupė en Achema AB/Commissie

35

2020/C 19/38

Zaak C-849/19: Beroep ingesteld op 21 november 2019 – Europese Commissie/Helleense Republiek

36

2020/C 19/39

Zaak C-856/19: Beroep ingesteld op 25 november 2019 – Europese Commissie/Hongarije

37

2020/C 19/40

Zaak C-569/17: Beschikking van de president van het Hof van 10 juli 2019 – Europese Commissie/Koninkrijk Spanje, interveniënte: Franse Republiek

38

2020/C 19/41

Zaak C-580/18: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 14 augustus 2019 – Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH/Lotte Co. Ltd, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

38

2020/C 19/42

Zaak C-751/18: Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) - Portugal) – Totalmédia – Marketing Direto e Publicidade SA/Autoridade Tributária e Aduaneira

39

2020/C 19/43

Zaak C-781/18: Beschikking van de president van het Hof van 16 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Roma - Italië) – Società Italiana degli Autori ed Editori (S.I.A.E.)/Soundreef Ltd

39

2020/C 19/44

Zaak C-180/19: Beschikking van de president van het Hof van 11 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf - Duitsland) – flightright GmbH/Eurowings GmbH

39

2020/C 19/45

Zaak C-247/19: Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta - Spanje) – HC, ID/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

40

2020/C 19/46

Zaak C-327/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus - Finland) – procedure ingeleid door Nobina Finland Oy

40

2020/C 19/47

Zaak C-345/19: Beschikking van de president van het Hof van 26 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf - Duitsland) – EUflight.de GmbH/Eurowings GmbH

40

2020/C 19/48

Zaak C-370/19: Beschikking van de president van het Hof van 22 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg - Duitsland) – GE/Société Air France

41

Gerecht

2020/C 19/49

Zaak T-287/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 26 november 2019 – België/Commissie (ELGF en Elfpo – Van financiering uitgesloten uitgaven – Uitgaven die zijn gedaan door België – Onverschuldigd betaalde restituties bij uitvoer – Niet-terugvordering wegens nalatigheden die te wijten zijn aan een instantie van een lidstaat – Niet-uitputting van alle mogelijke rechtsmiddelen – Evenredigheid)

42

2020/C 19/50

Zaak T-502/16: Arrest van het Gerecht van 20 november 2019 – Missir Mamachi di Lusignano e.a./Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Moord op een ambtenaar en zijn echtgenote – Verplichting de veiligheid van het personeel in dienst van de Unie te waarborgen – Aansprakelijkheid van een instelling voor de immateriële schade van de rechtverkrijgenden van een overleden ambtenaar – Moeder, broer en zus van de ambtenaar – Beroep tot schadevergoeding – Ontvankelijkheid – Procesbevoegdheid op grond van artikel 270 VWEU – In het Statuut bedoelde persoon – Redelijke termijn)

43

2020/C 19/51

Zaak T-31/18: Arrest van het Gerecht van 27 november 2019 – Izuzquiza en Semsrott/Frontex (Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Documenten betreffende een zeeoperatie die Frontex in 2017 heeft uitgevoerd in het centrale Middellandse Zeegebied – Ingezette schepen – Weigering van toegang – Artikel 4, lid 1, onder a), van verordening nr. 1049/2001 – Uitzondering betreffende de bescherming van het openbaar belang op het gebied van de openbare veiligheid)

44

2020/C 19/52

Zaak T-527/18: Arrest van het Gerecht van 21 november 2019 – K. A. Schmersal Holding/EUIPO – Tecnium (tec.nicum) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk tec.nicum – Ouder nationaal beeldmerk TECNIUM – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Soortgelijke diensten – Overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Normaal gebruik van het oudere merk – Artikel 18, lid 1, tweede alinea, onder a), en artikel 47, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001 – Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd – Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal)

44

2020/C 19/53

Zaak T-592/18: Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – Wywiał-Prząda/Commissie (Openbare dienst – Arbeidscontractanten – Bezoldiging – Besluit houdende weigering van de ontheemdingstoelage – Artikel 4 lid 1, onder a), van bijlage VII bij het Statuut – Diensten verricht voor een andere staat – Diplomatieke status – Referentieperiode van vijf jaar)

45

2020/C 19/54

Zaak T-642/18: Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – August Wolff/EUIPO – Faes Farma (DermoFaes Atopimed) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk DermoFaes Atopimed – Ouder Uniewoordmerk Dermowas – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001)

46

2020/C 19/55

Zaak T-643/18: Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – August Wolff/EUIPO – Faes Farma (DermoFaes) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk DermoFaes – Ouder Uniewoordmerk Dermowas – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001)

46

2020/C 19/56

Zaak T-695/18: Arrest van het Gerecht van 20 november 2019 – Werner/EUIPO – Merck (fLORAMED) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk fLORAMED – Ouder Uniewoordmerk MEDIFLOR – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001)

47

2020/C 19/57

Zaak T-711/18: Arrest van het Gerecht van 26 november 2019 – Wyld/EUIPO – Kaufland Warenhandel (wyld) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk wyld – Ouder internationaal woordmerk WILD CRISP – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag)

48

2020/C 19/58

Zaak T-276/13 RENV: Beschikking van het Gerecht van 14 november 2019 – Growth Energy en Renewable Fuels Association/Raad (Dumping – Invoer van bio-ethanol die van oorsprong is uit de Verenigde Staten – Definitief antidumpingrecht – Intrekking van de bestreden handeling – Verdwijnen van het procesbelang – Afdoening zonder beslissing)

48

2020/C 19/59

Zaak T-618/18: Beschikking van het Gerecht van 21 november 2019 – ZI/Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Dekking door de gemeenschappelijke regeling ziektekostenverzekering – Aansluiting van de echtgenoot van de ambtenaar – Ontbreken van procesbelang – Niet-ontvankelijkheid)

49

2020/C 19/60

Zaak T-740/18 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Taminco/Commissie (Kort geding – Gewasbeschermingsmiddelen – Verordening (EG) nr. 1107/2009 – Werkzame stof thiram – Voorwaarden voor de goedkeuring van het op de markt brengen – Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid)

50

2020/C 19/61

Zaak T-147/19: Beschikking van het Gerecht van 14 november 2019 – Flovax/EUIPO – Dagniaux en Gervais Danone (GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923) (Uniemerk – Verzoek tot nietigverklaring – Uniebeeldmerk GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923 – Herroeping van de bestreden beslissing – Geding zonder voorwerp geraakt – Afdoening zonder beslissing)

50

2020/C 19/62

Zaak T-181/19: Beschikking van het Gerecht van 18 november 2019 – Dickmanns/EUIPO (Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Overeenkomst voor bepaalde tijd met een opzeggingsclausule – Clausule op grond waarvan de overeenkomst wordt beëindigd indien de naam van de functionaris niet wordt opgenomen op de reservelijst van een vergelijkend onderzoek – Louter bevestigende handeling – Klachttermijn – Niet-ontvankelijkheid)

51

2020/C 19/63

Zaak T-518/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Sipcam Oxon/Commissie (Kort geding – Gewasbeschermingsmiddelen – Verordening (EG) nr. 1107/2009 – Werkzame stof chloorthalonil – Voorwaarden voor de goedkeuring van het op de markt brengen – Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid)

52

2020/C 19/64

Zaak T-549/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate/Commissie (Kort geding – Weesgeneesmiddel – Verzoek om opschorting van de uitvoering – Geen spoedeisendheid)

53

2020/C 19/65

Zaak T-568/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Micreos Food Safety/Commissie (Kort geding – Bacteriofaag – Listeria – ListexTM P100 – Niet-ontvankelijkheid)

53

2020/C 19/66

Zaak T-719/19: Beroep ingesteld op 23 oktober 2019 – Northgate en Northgate Europe/Commissie

54

2020/C 19/67

Zaak T-726/19: Beroep ingesteld op 25 oktober 2019 – LSEGH (Luxembourg) en London Stock Exchange Group Holdings (Italy)/Commissie

55

2020/C 19/68

Zaak T-728/19: Beroep ingesteld op 29 oktober 2019 – PL/Commissie

56

2020/C 19/69

Zaak T-731/19: Beroep ingesteld op 29 oktober 2019 – Arris Global/Commissie

57

2020/C 19/70

Zaak T-79/19: Beschikking van het Gerecht van 18 november 2019 – Lantmännen en Lantmännen Agroetanol/Commissie

58

2020/C 19/71

Zaak T-537/19: Beschikking van het Gerecht van 12 november 2019 – DK/GSA

58

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2020/C 19/01)

Laatste publicatie

PB C 10 van 13.1.2020

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 432 van 23.12.2019

PB C 423 van 16.12.2019

PB C 413 van 9.12.2019

PB C 406 van 2.12.2019

PB C 399 van 25.11.2019

PB C 383 van 11.11.2019

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/2

---

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 1 de Fuenlabrada - Spanje) – Bankia SA/Henry-Rodolfo Rengifo Jiménez, Sheyla-Jeanneth Felix Caiza

(Zaak C-92/16) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikelen 6 en 7 - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid - Vaststelling van het deels oneerlijke karakter van het beding - Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als „oneerlijk” gekwalificeerd beding - Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijk niet-ontvankelijke vraag)

(2020/C 19/02)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 1 de Fuenlabrada

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bankia SA

Verwerende partijen: Henry-Rodolfo Rengifo Jiménez, Sheyla-Jeanneth Felix Caiza

Dictum

De artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een als oneerlijk aangemerkt beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening gedeeltelijk wordt gehandhaafd mits de onderdelen waardoor dat beding oneerlijk is, door de nationale rechter worden geschrapt. Die artikelen staan er evenwel niet aan in de weg dat de nationale rechter de nietigheid van een dergelijk oneerlijk beding waarvan de bewoordingen geïnspireerd zijn op een wettelijke bepaling die van toepassing is wanneer de contractanten dit zijn overeengekomen, verhelpt door dit beding te vervangen door de nieuwe tekst van de wettelijke bepaling die na de sluiting van de overeenkomst is ingevoerd, voor zover de overeenkomst in kwestie niet kan voortbestaan wanneer dat oneerlijke beding wordt geschrapt en de consument door de nietigverklaring van de overeenkomst in haar geheel wordt geconfronteerd met uiterst nadelige consequenties.

---

(1)  PB C 156 van 2.5.2016.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/3

---

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander - Spanje) – Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA/Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García

(Zaak C-167/16) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikelen 6 en 7 - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid - Vaststelling van het deels oneerlijke karakter van het beding - Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als „oneerlijk” gekwalificeerd beding - Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijk niet-ontvankelijke vraag)

(2020/C 19/03)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

Verwerende partijen: Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García

Dictum

De artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een als oneerlijk aangemerkt beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening gedeeltelijk wordt gehandhaafd mits de onderdelen waardoor dat beding oneerlijk is, door de nationale rechter worden geschrapt. Die artikelen staan er evenwel niet aan in de weg dat de nationale rechter de nietigheid van een dergelijk oneerlijk beding waarvan de bewoordingen geïnspireerd zijn op een wettelijke bepaling die van toepassing is wanneer de contractanten dit zijn overeengekomen, verhelpt door dit beding te vervangen door de nieuwe tekst van de wettelijke bepaling die na de sluiting van de overeenkomst is ingevoerd, voor zover de overeenkomst in kwestie niet kan voortbestaan wanneer dat oneerlijke beding wordt geschrapt en de consument door de nietigverklaring van de overeenkomst in haar geheel wordt geconfronteerd met uiterst nadelige consequenties.

---

(1)  PB C 200 van 6.6.2016.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/4

---

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante - Spanje) – Bankia SA/Alfredo Sánchez Martínez, Sandra Sánchez Triviño

(Zaak C-486/16) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikelen 6 en 7 - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid - Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als „oneerlijk” gekwalificeerd beding - Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht - Doeltreffendheidsbeginsel - Beginsel van procedurele autonomie)

(2020/C 19/04)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bankia SA

Verwerende partij: Alfredo Sánchez Martínez, Sandra Sánchez Triviño

Dictum

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een nationale rechter in eerste aanleg in omstandigheden als die in het hoofdgeding gebonden is door een beslissing van een rechter in tweede aanleg waarbij wordt gelast een tenuitvoerleggingsprocedure in te leiden en daarbij rekening te houden met de ernst van de niet-nakoming door de consument van de uit de hypothecaire lening voortvloeiende verplichtingen, zelfs wanneer deze overeenkomst een beding bevat dat oneerlijk is verklaard in een eerdere uitspraak die onherroepelijk is geworden, maar naar nationaal recht geen gezag van gewijsde heeft.

---

(1)  PB C 441 van 28.11.2016.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/4

---

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil supérieur de la Sécurité sociale - Luxemburg) – EU/Caisse pour l’avenir des enfants

(Zaak C-801/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vrij verkeer van werknemers - Gelijke behandeling - Artikel 45 VWEU - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikel 4 - Verdrag inzake sociale zekerheid tussen de staat van tewerkstelling en een derde land - Gezinsbijslagen - Toepassing op een grensarbeider die noch onderdaan, noch ingezetene is van een van de staten die partij zijn bij dat verdrag)

(2020/C 19/05)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil supérieur de la Sécurité sociale

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EU

Verwerende partij: Caisse pour l’avenir des enfants

Dictum

Artikel 45 VWEU juncto artikel 4 van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van een eerste lidstaat weigeren om een onderdaan van een tweede lidstaat, die in de eerste lidstaat werkt maar er niet woont, gezinsbijslagen toe te kennen voor zijn kind dat met de moeder in een derde land woont, wanneer deze bevoegde autoriteiten op grond van een bilateraal verdrag tussen de eerste lidstaat en dat derde land onder dezelfde voorwaarden het recht op gezinsbijslagen toekennen aan hun eigen onderdanen en inwoners, tenzij deze autoriteiten een objectieve rechtvaardiging voor hun weigering kunnen aanvoeren.

---

(1)  PB C 82 van 4.3.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/5

---

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 11 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Polymeles Protodikeio Athinon - Griekenland) – RM, SN/Agrotiki Trapeza Ellados

(Zaak C-262/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Vestigen van hypotheken als garantie voor bankleningen aan landbouwers - Nationale wetgeving die een begrenzing oplegt aan het bedrag waarvoor een hypotheek wordt gevestigd - Ontoereikende uiteenzetting van de redenen die de verwijzende rechter ertoe hebben gebracht om vragen te stellen over de uitlegging van het Unierecht - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2020/C 19/06)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Polymeles Protodikeio Athinon

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: RM, SN

Verwerende partij: Agrotiki Trapeza Ellados

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Polymeles Protodikeio Athinon (rechter in eerste aanleg Athene, Griekenland) bij beslissing van 8 februari 2019, is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 187 van 3.6.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 27 juli 2018 – Mennica Wrocławska sp. z o.o./Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu

(Zaak C-491/18)

(2020/C 19/07)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Mennica Wrocławska sp. z o.o.

Verwerende partij: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu

Bij beschikking van 13 december 2018 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) voor recht verklaard dat artikel 168, onder a), artikel 178, onder a), en artikel 226 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45/EU van de Raad van 13 juli 2010, aldus moeten worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de nationale belastingautoriteiten een belastingplichtige het recht op aftrek van verschuldigde of betaalde voorbelasting weigeren op de enkele grond dat de opgestelde facturen een vergissing bevatten met betrekking tot de identificatie van de goederen die het voorwerp van de betrokken handelingen uitmaken, ook al had de belastingplichtige, voordat de belastingautoriteiten een besluit ten aanzien van hem hadden genomen, aan hen de documenten overgelegd en toelichtingen gegeven die nodig waren om te bepalen wat het eigenlijke voorwerp van deze handelingen was en die aantonen dat deze handelingen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/6

---

Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2019 door Bélen Bernaldo de Quirós tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 juni 2019 in zaak T-273/18, Bernaldo de Quirós/Commissie

(Zaak C-583/19 P)

(2020/C 19/08)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Bélen Bernaldo de Quirós (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, avocate)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van 5 juni 2019, Bernaldo de Quirós/Commissie (T-273/18) nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het arrest van 5 juni 2019, Bernaldo de Quirós/Commissie (T-273/18) nietig verklaren;

| — | de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen; |
| --- | --- |

—

de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen;

| — | de Commissie verwijzen in alle kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in alle kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de verzoekende partij een enkel middel aan: verdraaiing van de feiten, kennelijke beoordelingsfout en een rechtens onjuiste motivering.

In het tweede middel van het bij het Gerecht ingestelde beroep stelde rekwirante schending van het beginsel van eerbiediging van de rechten van verdediging in het kader van artikel 3 van bijlage IX bij het Ambtenarenstatuut. Het Gerecht heeft zich uitgelaten over dit middel in de punten 81 tot en met 94 van het bestreden arrest.

Rekwirante betoogt dat de vaststellingen van het Gerecht feitelijk onjuist zijn. Rekwirante stelt dat het bestreden arrest blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout bevat, aangezien interne regels de niet-naleving van een statutaire bepaling niet kunnen rechtvaardigen en de betrokken algemene uitvoeringsbepalingen niet voorzien in de delegatie van bevoegdheden van het tot aanstelling bevoegde gezag. Tot slot zou de uitlegging van artikel 3 van bijlage IX bij het Ambtenarenstatuut en artikel 4, lid 4, van de algemene uitvoeringsbepalingen hebben geleid tot een rechtens onjuiste motivering.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/7

---

Hogere voorziening ingesteld op 14 augustus 2019 door CC tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2019 in zaak T-248/17 RENV, CC/Parlement

(Zaak C-612/19 P)

(2020/C 19/09)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: CC (vertegenwoordiger: G. Maximini, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van 13 juni 2019 in zaak T-248/17 RENV, met uitzondering van punt 3 betreffende de kosten, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van 13 juni 2019 in zaak T-248/17 RENV, met uitzondering van punt 3 betreffende de kosten, vernietigen;

| — | het Parlement veroordelen tot volledige vergoeding van de door rekwirante geleden materiële en immateriële schade, volgens de in haar inleidend verzoekschrift F-9/12 vastgestelde berekeningsmethode; |
| --- | --- |

—

het Parlement veroordelen tot volledige vergoeding van de door rekwirante geleden materiële en immateriële schade, volgens de in haar inleidend verzoekschrift F-9/12 vastgestelde berekeningsmethode;

| — | het Parlement verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Parlement verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante verzoekt gedeeltelijke vernietiging van het arrest van 13 juni 2019 in de zaak CC/Parlement, T-248/17 RENV (behalve wat punt 3 van het dictum betreft), waarbij het Gerecht het Parlement heeft veroordeeld tot betaling aan rekwirante van 6 000 EUR en alle kosten, alsmede het beroep heeft verworpen voor het overige.

Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirante vijf middelen aan:

| — | Schending van artikel 106 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht – Schending van het rechtszekerheidsbeginsel – Schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 106 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht – Schending van het rechtszekerheidsbeginsel – Schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

| — | Onjuiste rechtsopvattingen, doordat het Gerecht de gevraagde maatregelen van instructie en maatregelen tot organisatie van de procesgang niet heeft genomen; |
| --- | --- |

—

Onjuiste rechtsopvattingen, doordat het Gerecht de gevraagde maatregelen van instructie en maatregelen tot organisatie van de procesgang niet heeft genomen;

| — | Onjuiste opvatting van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek – Miskenning van het arrest houdende de vernietiging – Onrechtmatige vervanging van de beoordeling – Schending van artikel 1 quinquies, lid 2, van het Ambtenarenstatuut; |
| --- | --- |

—

Onjuiste opvatting van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek – Miskenning van het arrest houdende de vernietiging – Onrechtmatige vervanging van de beoordeling – Schending van artikel 1 quinquies, lid 2, van het Ambtenarenstatuut;

| — | Onjuiste rechtsopvatting, doordat het Gerecht bepaalde posten heeft uitgesloten van de beoordeling van het verlies van een kans; |
| --- | --- |

—

Onjuiste rechtsopvatting, doordat het Gerecht bepaalde posten heeft uitgesloten van de beoordeling van het verlies van een kans;

| — | Willekeurige beoordeling, onjuiste rechtsopvatting, geen motivering, geen onpartijdigheid. |
| --- | --- |

—

Willekeurige beoordeling, onjuiste rechtsopvatting, geen motivering, geen onpartijdigheid.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 30 augustus 2019 – LN/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sibiu, Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov

(Zaak C-655/19)

(2020/C 19/10)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Alba Iulia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: LN

Verwerende partij: Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sibiu, Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov

Prejudiciële vragen

| 1) | Staat artikel 2 van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) eraan in de weg dat de handeling van een belastingplichtige, waarbij hij in de hoedanigheid van schuldeiser een onroerend goed opkoopt dat in een executieprocedure gedwongen is verkocht, en dat goed later verkoopt teneinde het geleende bedrag terug te krijgen, wordt beschouwd als economische activiteit die bestaat in de exploitatie van een lichamelijke of onlichamelijke zaak om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen? |
| --- | --- |

1)

Staat artikel 2 van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) eraan in de weg dat de handeling van een belastingplichtige, waarbij hij in de hoedanigheid van schuldeiser een onroerend goed opkoopt dat in een executieprocedure gedwongen is verkocht, en dat goed later verkoopt teneinde het geleende bedrag terug te krijgen, wordt beschouwd als economische activiteit die bestaat in de exploitatie van een lichamelijke of onlichamelijke zaak om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen?

| 2) | Kan degene die een dergelijke rechtshandeling heeft verricht, worden aangemerkt als belastingplichtige in de zin van artikel 9 van richtlijn 2006/112/EG? |
| --- | --- |

2)

Kan degene die een dergelijke rechtshandeling heeft verricht, worden aangemerkt als belastingplichtige in de zin van artikel 9 van richtlijn 2006/112/EG?

---

(1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006 L 347, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 25 september 2019 – Vereniging van Effectenbezitters tegen BP plc

(Zaak C-709/19)

(2020/C 19/11)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Vereniging van Effectenbezitters

Verweerder: BP plc

Prejudiciële vragen

| 1) | a. | Dient artikel 7, aanhef en onder 2, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (herschikking) (PB 2012, L 351, blz. 1; hierna: verordening Brussel I bis) aldus te worden uitgelegd dat het rechtstreeks intreden van zuiver financiële schade op een beleggingsrekening in Nederland of een beleggingsrekening van een in Nederland gevestigde bank en/of beleggingsonderneming, welke schade het gevolg is van beleggingsbeslissingen genomen onder invloed van algemeen wereldwijd verspreide, maar onjuiste, onvolledige en misleidende informatie van een internationale beursgenoteerde onderneming, een voldoende aanknopingspunt oplevert voor internationale bevoegdheid van de Nederlandse rechter uit hoofde van de plaats van het intreden van de schade („Erfolgsort”)? |
| --- | --- | --- |

1)

a.

Dient artikel 7, aanhef en onder 2, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (herschikking) (PB 2012, L 351, blz. 1; hierna: verordening Brussel I bis) aldus te worden uitgelegd dat het rechtstreeks intreden van zuiver financiële schade op een beleggingsrekening in Nederland of een beleggingsrekening van een in Nederland gevestigde bank en/of beleggingsonderneming, welke schade het gevolg is van beleggingsbeslissingen genomen onder invloed van algemeen wereldwijd verspreide, maar onjuiste, onvolledige en misleidende informatie van een internationale beursgenoteerde onderneming, een voldoende aanknopingspunt oplevert voor internationale bevoegdheid van de Nederlandse rechter uit hoofde van de plaats van het intreden van de schade („Erfolgsort”)?

| b. | Zo nee, zijn bijkomende omstandigheden vereist die rechtvaardigen dat de Nederlandse rechter bevoegd is en welke omstandigheden zijn dat? Zijn de bijkomende omstandigheden die [...] in [punt] 4.2.2 van de verzoek zijn genoemd, voldoende voor bevoegdheid van de Nederlandse rechter? |
| --- | --- |

b.

Zo nee, zijn bijkomende omstandigheden vereist die rechtvaardigen dat de Nederlandse rechter bevoegd is en welke omstandigheden zijn dat? Zijn de bijkomende omstandigheden die [...] in [punt] 4.2.2 van de verzoek zijn genoemd, voldoende voor bevoegdheid van de Nederlandse rechter?

| 2) | Luidt het antwoord op vraag 1) anders indien het gaat om een vordering die op de voet van artikel 3:305a BW is ingesteld door een vereniging die tot doel heeft krachtens een eigen recht de collectieve belangen te behartigen van beleggers die schade hebben geleden als bedoeld in vraag 1), hetgeen onder meer meebrengt dat de woonplaatsen van de hiervoor bedoelde beleggers niet zijn vastgesteld, evenmin als de bijzondere omstandigheden van de individuele aankooptransacties of van de individuele beslissingen om aandelen die al gehouden werden, niet te verkopen? |
| --- | --- |

2)

Luidt het antwoord op vraag 1) anders indien het gaat om een vordering die op de voet van artikel 3:305a BW is ingesteld door een vereniging die tot doel heeft krachtens een eigen recht de collectieve belangen te behartigen van beleggers die schade hebben geleden als bedoeld in vraag 1), hetgeen onder meer meebrengt dat de woonplaatsen van de hiervoor bedoelde beleggers niet zijn vastgesteld, evenmin als de bijzondere omstandigheden van de individuele aankooptransacties of van de individuele beslissingen om aandelen die al gehouden werden, niet te verkopen?

| 3) | Indien de Nederlandse rechter bevoegd is om op basis van artikel 7, punt 2, verordening Brussel I bis kennis te nemen van de vordering op de voet van artikel 3:305a BW, is die rechter dan op grond van artikel 7, punt 2, verordening Brussel I bis eveneens internationaal en intern relatief bevoegd om kennis te nemen van alle nadien ingestelde individuele schadevorderingen van beleggers die schade hebben geleden als bedoeld in vraag 1)? |
| --- | --- |

3)

Indien de Nederlandse rechter bevoegd is om op basis van artikel 7, punt 2, verordening Brussel I bis kennis te nemen van de vordering op de voet van artikel 3:305a BW, is die rechter dan op grond van artikel 7, punt 2, verordening Brussel I bis eveneens internationaal en intern relatief bevoegd om kennis te nemen van alle nadien ingestelde individuele schadevorderingen van beleggers die schade hebben geleden als bedoeld in vraag 1)?

| 4) | Indien de Nederlandse rechter als hiervoor bedoeld in vraag 3) wel internationaal, maar niet intern relatief bevoegd is om kennis te nemen van alle individuele schadevorderingen van beleggers die schade hebben geleden als bedoeld in vraag 1), wordt dan de interne relatieve bevoegdheid bepaald op grond van de woonplaats van de gedupeerde belegger, de vestigingsplaats van de bank waar deze belegger zijn persoonlijke bankrekening aanhoudt of de vestigingsplaats van de bank waar de beleggingsrekening wordt aangehouden, dan wel een ander aanknopingspunt? |
| --- | --- |

4)

Indien de Nederlandse rechter als hiervoor bedoeld in vraag 3) wel internationaal, maar niet intern relatief bevoegd is om kennis te nemen van alle individuele schadevorderingen van beleggers die schade hebben geleden als bedoeld in vraag 1), wordt dan de interne relatieve bevoegdheid bepaald op grond van de woonplaats van de gedupeerde belegger, de vestigingsplaats van de bank waar deze belegger zijn persoonlijke bankrekening aanhoudt of de vestigingsplaats van de bank waar de beleggingsrekening wordt aangehouden, dan wel een ander aanknopingspunt?

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 30 september 2019 – FS, andere partij: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Zaak C-719/19)

(2020/C 19/12)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: FS

Andere partij: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 15, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158 (1), ...) aldus worden uitgelegd dat aan het op grond van deze bepaling genomen besluit tot verwijdering van een burger van de Unie van het grondgebied van het gastland is voldaan en dit besluit geen rechtsgevolgen meer sorteert zodra deze burger van de Unie binnen de in dat besluit gestelde termijn voor vrijwillig vertrek het grondgebied van dat gastland aantoonbaar heeft verlaten? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 15, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158 (1), ...) aldus worden uitgelegd dat aan het op grond van deze bepaling genomen besluit tot verwijdering van een burger van de Unie van het grondgebied van het gastland is voldaan en dit besluit geen rechtsgevolgen meer sorteert zodra deze burger van de Unie binnen de in dat besluit gestelde termijn voor vrijwillig vertrek het grondgebied van dat gastland aantoonbaar heeft verlaten?

| 2) | Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord, heeft deze burger van de Unie bij een onmiddellijke terugkeer naar het gastland het in artikel 6, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG bedoelde recht van verblijf van maximaal drie maanden of mag het gastland een nieuw besluit tot verwijdering nemen om te voorkomen dat de burger van de Unie het gastland telkens voor een korte periode binnenkomt? |
| --- | --- |

2)

Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord, heeft deze burger van de Unie bij een onmiddellijke terugkeer naar het gastland het in artikel 6, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG bedoelde recht van verblijf van maximaal drie maanden of mag het gastland een nieuw besluit tot verwijdering nemen om te voorkomen dat de burger van de Unie het gastland telkens voor een korte periode binnenkomt?

| 3) | Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord, moet deze burger van de Unie in dat geval dan voor een bepaalde termijn buiten het grondgebied van het gastland verblijven en hoe lang is die termijn? |
| --- | --- |

3)

Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord, moet deze burger van de Unie in dat geval dan voor een bepaalde termijn buiten het grondgebied van het gastland verblijven en hoe lang is die termijn?

---

(1)  Blz. 77.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 30 september 2019 – GR/Stadt Duisburg

(Zaak C-720/19)

(2020/C 19/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: GR

Verwerende partij: Stadt Duisburg

Prejudiciële vragen

| 1) | Verliest een gezinslid van een Turkse werknemer, dat op grond van artikel 7, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije aan die werknemer rechten kan ontlenen, deze rechten, wanneer hij de nationaliteit van de lidstaat van ontvangst aanneemt en daarbij tegelijkertijd zijn vorige nationaliteit verliest? |
| --- | --- |

1)

Verliest een gezinslid van een Turkse werknemer, dat op grond van artikel 7, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije aan die werknemer rechten kan ontlenen, deze rechten, wanneer hij de nationaliteit van de lidstaat van ontvangst aanneemt en daarbij tegelijkertijd zijn vorige nationaliteit verliest?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: kan het gezinslid van de Turkse werknemer in de beschreven situatie zich op de rechten krachtens artikel 7 van besluit nr. 1/80 blijven beroepen als hij de nationaliteit van de lidstaat van ontvangst weer heeft verloren omdat hij zijn vorige nationaliteit weer heeft aangenomen? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: kan het gezinslid van de Turkse werknemer in de beschreven situatie zich op de rechten krachtens artikel 7 van besluit nr. 1/80 blijven beroepen als hij de nationaliteit van de lidstaat van ontvangst weer heeft verloren omdat hij zijn vorige nationaliteit weer heeft aangenomen?

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 7 oktober 2019 – A tegen B, C

(Zaak C-738/19)

(2020/C 19/14)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: A

Verweersters: B, C

Prejudiciële vraag

Hoe dient richtlijn 93/13 (1), en meer in het bijzonder het daarin besloten beginsel van cumulatieve werking, te worden uitgelegd bij de beoordeling of de schadevergoeding die wordt opgelegd aan de consument die zijn verbintenissen niet nakomt (hierna: boetebeding), onevenredig hoog is in de zin van punt 1, onder e), van de bijlage bij die richtlijn, in een geval waarin het gaat om boetebedingen die zijn verbonden aan tekortkomingen van uiteenlopende aard welke zich naar hun aard niet gezamenlijk hoeven voor te doen, en dat in het concrete geval ook inderdaad niet doen? Is daarbij mede van belang dat in verband met de tekortkoming op grond waarvan de boete wordt gevorderd, ook schadevergoeding in de zin van afdracht van onrechtmatig gemaakte winst wordt gevorderd?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 10 oktober 2019 – B. K./Republika Slovenija

(Zaak C-742/19)

(2020/C 19/15)

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Vrhovno sodišče Republike Slovenije

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: B.K.

Verwerende partij: Republiek Slovenië

Prejudiciële vragen

| 1) | Is artikel 2 van richtlijn 2003/88/EG (1) ook van toepassing op in de defensiesector werkzame werknemers die of op militair personeel dat aanwezigheidsdienst in vredestijd verricht? |
| --- | --- |

1)

Is artikel 2 van richtlijn 2003/88/EG (1) ook van toepassing op in de defensiesector werkzame werknemers die of op militair personeel dat aanwezigheidsdienst in vredestijd verricht?

| 2) | Staat artikel 2 van richtlijn 2003/88/EG in de weg aan een nationale regeling volgens welke de bereikbaarheidsdienst van in de defensiesector werkzame werknemers op de werkplek of op een bepaalde plaats (maar niet in de eigen woning), of de aanwezigheid van in de defensiesector werkzaam militair personeel tijdens de aanwezigheidsdienst, gedurende welke dit militaire personeel feitelijk geen werk verricht, maar toch fysiek in de kazerne aanwezig moet zijn, niet als arbeidstijd wordt aangemerkt? |
| --- | --- |

2)

Staat artikel 2 van richtlijn 2003/88/EG in de weg aan een nationale regeling volgens welke de bereikbaarheidsdienst van in de defensiesector werkzame werknemers op de werkplek of op een bepaalde plaats (maar niet in de eigen woning), of de aanwezigheid van in de defensiesector werkzaam militair personeel tijdens de aanwezigheidsdienst, gedurende welke dit militaire personeel feitelijk geen werk verricht, maar toch fysiek in de kazerne aanwezig moet zijn, niet als arbeidstijd wordt aangemerkt?

---

(1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona (Spanje) op 14 oktober 2019 – UD/Subdelegación del Gobierno en Barcelona

(Zaak C-746/19)

(2020/C 19/16)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UD

Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Barcelona

Prejudiciële vragen

| 1. | Heeft de Spaanse Staat richtlijn 2008/115 (1) op correcte wijze omgezet in nationale regelgeving (OW 4/2000, zoals gewijzigd bij OW 2/2009), door als primaire reactie op illegaal verblijf een geldboete te blijven opleggen en slechts in ernstige gevallen de verwijdering te gelasten? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Spaanse Staat richtlijn 2008/115 (1) op correcte wijze omgezet in nationale regelgeving (OW 4/2000, zoals gewijzigd bij OW 2/2009), door als primaire reactie op illegaal verblijf een geldboete te blijven opleggen en slechts in ernstige gevallen de verwijdering te gelasten?

| 2. | Kan de Spaanse Staat ingevolge het beginsel van richtlijnconforme uitlegging, richtlijn 2008/115 rechtstreeks toepassen, zelfs als dit in strijd zou zijn met het bepaalde in zijn nationale wetgeving en de situatie van de vreemdeling zou verergeren? |
| --- | --- |

2.

Kan de Spaanse Staat ingevolge het beginsel van richtlijnconforme uitlegging, richtlijn 2008/115 rechtstreeks toepassen, zelfs als dit in strijd zou zijn met het bepaalde in zijn nationale wetgeving en de situatie van de vreemdeling zou verergeren?

| 3. | Kunnen, zolang in het Spaanse nationale recht een voorschrift van kracht blijft dat bepaalt dat de primaire sanctie op illegaal verblijf de geldboete is, artikel 55, lid 1, en artikel 57, lid 1, OW 4/2000 worden uitgelegd in overeenstemming met richtlijn 2008/115, of zou een richtlijnconforme uitlegging daarentegen leiden tot een uitlegging contra legem van dat nationale recht? |
| --- | --- |

3.

Kunnen, zolang in het Spaanse nationale recht een voorschrift van kracht blijft dat bepaalt dat de primaire sanctie op illegaal verblijf de geldboete is, artikel 55, lid 1, en artikel 57, lid 1, OW 4/2000 worden uitgelegd in overeenstemming met richtlijn 2008/115, of zou een richtlijnconforme uitlegging daarentegen leiden tot een uitlegging contra legem van dat nationale recht?

| 4. | Moet de nationale rechter, als voornaamste sanctie, de geldboete en, in ernstige gevallen, de verwijderingsmaatregel blijven opleggen, of is hij daarentegen onherroepelijk verplicht om in alle gevallen de verwijdering te gelasten, behalve in de gevallen die bij richtlijn 2008/115 uitdrukkelijk zijn uitgesloten? |
| --- | --- |

4.

Moet de nationale rechter, als voornaamste sanctie, de geldboete en, in ernstige gevallen, de verwijderingsmaatregel blijven opleggen, of is hij daarentegen onherroepelijk verplicht om in alle gevallen de verwijdering te gelasten, behalve in de gevallen die bij richtlijn 2008/115 uitdrukkelijk zijn uitgesloten?

---

(1)  Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB 2008, L 348, blz. 98)

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) (Portugal) op 15 oktober 2019 – Ramada Storax, S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-756/19)

(2020/C 19/17)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ramada Storax, S.A.

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Prejudiciële vraag

Kunnen de artikelen 90 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 (btw-richtlijn) (1), de beginselen van btw-neutraliteit en evenredigheid, alsmede de economische fundamentele vrijheden aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat de Portugese wetgever krachtens artikel 78, lid 7, onder b), van het bij wetsbesluit nr. 394-B van 26 december 1984 goedgekeurde wetboek inzake de belasting over de toegevoegde waarde btw-correcties voor vorderingen die oninbaar worden geacht in een insolventieprocedure, beperkt tot de in dat artikel genoemde gevallen (namelijk wanneer de insolventie vereenvoudigd wordt afgewikkeld, nadat de in het wetboek inzake insolventie en herstel van ondernemingen, goedgekeurd bij wetsbesluit nr. 53 van 18 maart 2004, bedoelde beslissing over de toelating van vorderingen tot de verificatie en hun rangorde onherroepelijk is geworden of nadat, indien van toepassing, het overeenkomstig artikel 156 van dat wetboek overeengekomen akkoord is gehomologeerd), met als gevolg dat beslissingen van rechterlijke instanties van andere lidstaten waarbij in insolventieprocedures ingediende vorderingen oninbaar zijn verklaard, niet worden erkend?

---

(1)  Richtlijn betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Polymeles Protodikeio Athinon (Griekenland) op 16 oktober 2019 – OH/ID

(Zaak C-758/19)

(2020/C 19/18)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Polymeles Protodikeio Athinon

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: OH

Verwerende partij: ID

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet onder de termen „vrijstelling van rechtsvervolging” en „immuniteit” in artikel 11 van het protocol (1) [betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie], gelet op de formulering en doelstelling ervan, hetzelfde worden verstaan? |
| --- | --- |

1)

Moet onder de termen „vrijstelling van rechtsvervolging” en „immuniteit” in artikel 11 van het protocol (1) [betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie], gelet op de formulering en doelstelling ervan, hetzelfde worden verstaan?

| 2) | Omvat de in artikel 11 bedoelde „vrijstelling van rechtsvervolging/immuniteit” naast strafvervolging ook civiele acties die door een derde benadeelde partij worden ingesteld tegen leden van de Commissie? |
| --- | --- |

2)

Omvat de in artikel 11 bedoelde „vrijstelling van rechtsvervolging/immuniteit” naast strafvervolging ook civiele acties die door een derde benadeelde partij worden ingesteld tegen leden van de Commissie?

| 3) | Kan de vrijstelling van rechtsvervolging/immuniteit van een lid van de Europese Commissie ook worden opgeheven in het kader van een tegen hem ingestelde civiele actie als de onderhavige? Zo ja, door wie moet dan de procedure tot een zodanige opheffing in gang worden gezet? |
| --- | --- |

3)

Kan de vrijstelling van rechtsvervolging/immuniteit van een lid van de Europese Commissie ook worden opgeheven in het kader van een tegen hem ingestelde civiele actie als de onderhavige? Zo ja, door wie moet dan de procedure tot een zodanige opheffing in gang worden gezet?

| 4) | Is de Unierechter bevoegd om kennis te nemen van een tegen een lid van de Europese Commissie ingestelde vordering uit onrechtmatige daad als de onderhavige? |
| --- | --- |

4)

Is de Unierechter bevoegd om kennis te nemen van een tegen een lid van de Europese Commissie ingestelde vordering uit onrechtmatige daad als de onderhavige?

---

(1)  Artikel 11 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, dat bij het Verdrag [betreffende de werking van de Europese Unie] is gevoegd als Protocol nr. 7.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 16 oktober 2019 – JCM Europe (UK) Ltd/Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Zaak C-760/19)

(2020/C 19/19)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: JCM Europe (UK) Ltd

Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Prejudiciële vragen

| 1. | Is uitvoeringsverordening (EU) 2016/1760 (1) van de Commissie van 28 september 2016 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (GN) ongeldig voor zover het in die verordening beschreven apparaat bestaande uit een validator voor bankbiljetten en geldlades daarbij wordt ingedeeld onder GN-code 84729070 en niet onder GN-code 903149 90? |
| --- | --- |

1.

Is uitvoeringsverordening (EU) 2016/1760 (1) van de Commissie van 28 september 2016 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (GN) ongeldig voor zover het in die verordening beschreven apparaat bestaande uit een validator voor bankbiljetten en geldlades daarbij wordt ingedeeld onder GN-code 84729070 en niet onder GN-code 903149 90?

| 2. | In het bijzonder: is uitvoeringsverordening (EU) 2016/1760 van de Commissie ongeldig voor zover daarin:






  a) | de werkingssfeer van post 9031 onrechtmatig wordt beperkt; |
| --- | --- | --- |

2.

In het bijzonder: is uitvoeringsverordening (EU) 2016/1760 van de Commissie ongeldig voor zover daarin:

a)

de werkingssfeer van post 9031 onrechtmatig wordt beperkt;

| b) | de werkingssfeer van post 8472 onrechtmatig wordt verruimd; |
| --- | --- |

b)

de werkingssfeer van post 8472 onrechtmatig wordt verruimd;

| c) | rekening wordt gehouden met ontoelaatbare factoren; |
| --- | --- |

c)

rekening wordt gehouden met ontoelaatbare factoren;

| d) | bij de indeling van het product zoals beschreven in die verordening niet naar behoren rekening wordt gehouden met de toelichtingen, de GN-posten en/of de algemene regels voor de interpretatie?” |
| --- | --- |

d)

bij de indeling van het product zoals beschreven in die verordening niet naar behoren rekening wordt gehouden met de toelichtingen, de GN-posten en/of de algemene regels voor de interpretatie?”

---

(1)  PB 2016, L 269, blz. 6.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca dos Açores (Portugal) op 18 oktober 2019 – QE, RD/SATA International - Serviços de Transportes Aéreos SA

(Zaak C-766/19)

(2020/C 19/20)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Judicial da Comarca dos Açores

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: QE, RD

Verwerende partij: SATA International - Serviços de Transportes Aéreos SA

Andere partij: Ana – Aeroportos de Portugal SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet een gebeurtenis zoals die welke op 10 mei 2017 op de luchthaven van Lissabon heeft plaatsgevonden, waarbij er zich bij de brandstofbevoorrading een algemene en aanzienlijke storing heeft voorgedaan die ervoor heeft gezorgd dat luchtvaartuigen niet konden tanken door een defect in het pompsysteem waardoor werd verhinderd dat er brandstof naar het platformsysteem werd geleid – een systeem dat valt onder de verantwoordelijkheid van de luchthaveninfrastructuurbeheerders – waarbij dit defect de continuïteit van de werking en de operabiliteit van de betreffende luchthaven heeft verstoord, wat heeft geleid tot de vertraging en annulering van 473 vluchten, waarvan er 12 zijn omgeleid, 98 zijn geannuleerd en 363 vertraging hebben opgelopen, hetgeen meer dan 41 000 passagiers heeft getroffen, worden aangemerkt als een „buitengewone [omstandigheid]” in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 (1) die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert vrijstelt van de verplichting tot compensatie? |
| --- | --- |

1)

Moet een gebeurtenis zoals die welke op 10 mei 2017 op de luchthaven van Lissabon heeft plaatsgevonden, waarbij er zich bij de brandstofbevoorrading een algemene en aanzienlijke storing heeft voorgedaan die ervoor heeft gezorgd dat luchtvaartuigen niet konden tanken door een defect in het pompsysteem waardoor werd verhinderd dat er brandstof naar het platformsysteem werd geleid – een systeem dat valt onder de verantwoordelijkheid van de luchthaveninfrastructuurbeheerders – waarbij dit defect de continuïteit van de werking en de operabiliteit van de betreffende luchthaven heeft verstoord, wat heeft geleid tot de vertraging en annulering van 473 vluchten, waarvan er 12 zijn omgeleid, 98 zijn geannuleerd en 363 vertraging hebben opgelopen, hetgeen meer dan 41 000 passagiers heeft getroffen, worden aangemerkt als een „buitengewone [omstandigheid]” in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 (1) die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert vrijstelt van de verplichting tot compensatie?

| 2) | Heeft een luchtvaartmaatschappij die, doordat zij gelet op de hierboven vermelde omstandigheden in de onmogelijkheid verkeerde om te tanken op de luchthaven van Lissabon, heeft beslist om te tanken op een andere nabijgelegen luchthaven (Porto) en die vervolgens, toen de bemanning van het betrokken luchtvaartuig door de vertraging ten gevolge van het laattijdige vertrek vanaf de luchthaven van Lissabon alsook van het tanken op een andere luchthaven geen vliegdiensttijd meer ter beschikking had om de vertraagde vlucht te kunnen uitvoeren in overeenstemming met de van toepassing zijnde wettelijke voorschriften, een „wet lease”-overeenkomst (ACMI) heeft gesloten met een andere luchtvaartmaatschappij om de betreffende vlucht uit te voeren, alle middelen en alternatieven gebruikt waarover zij beschikte om de vertraging van de vlucht te beperken? |
| --- | --- |

2)

Heeft een luchtvaartmaatschappij die, doordat zij gelet op de hierboven vermelde omstandigheden in de onmogelijkheid verkeerde om te tanken op de luchthaven van Lissabon, heeft beslist om te tanken op een andere nabijgelegen luchthaven (Porto) en die vervolgens, toen de bemanning van het betrokken luchtvaartuig door de vertraging ten gevolge van het laattijdige vertrek vanaf de luchthaven van Lissabon alsook van het tanken op een andere luchthaven geen vliegdiensttijd meer ter beschikking had om de vertraagde vlucht te kunnen uitvoeren in overeenstemming met de van toepassing zijnde wettelijke voorschriften, een „wet lease”-overeenkomst (ACMI) heeft gesloten met een andere luchtvaartmaatschappij om de betreffende vlucht uit te voeren, alle middelen en alternatieven gebruikt waarover zij beschikte om de vertraging van de vlucht te beperken?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 18 oktober 2019 – Bondsrepubliek Duitsland/SE

(Zaak C-768/19)

(2020/C 19/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Verwerende partij: SE

In tegenwoordigheid van: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet ten aanzien van een asielzoeker die voordat zijn kind meerderjarig is geworden – waarmee hij in het land van herkomst in gezinsverband leefde en waaraan op basis van een verzoek om bescherming dat vóór zijn meerderjarigheid is ingediend, de subsidiairebeschermingsstatus is verleend nadat het meerderjarig was geworden (hierna: „persoon die bescherming geniet”) – de lidstaat van ontvangst van de persoon die bescherming geniet is binnengekomen en daar ook een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend (hierna: „asielzoeker”), en met betrekking tot een nationale regeling die voor de toekenning van een recht op verlening van subsidiaire bescherming, dat van de persoon die bescherming geniet wordt afgeleid, naar artikel 2, onder j), van richtlijn 2011/95/EU (1) verwijst, de vraag of de persoon die bescherming geniet „minderjarig” in de zin van artikel 2, onder j), derde streepje, van richtlijn 2011/95/EU is, worden beoordeeld op het tijdstip waarop over het asielverzoek van de asielzoeker wordt beslist, dan wel op een eerder tijdstip, bijvoorbeeld op het tijdstip waarop






  a) | aan de persoon die bescherming geniet de subsidiairebeschermingsstatus is verleend, |
| --- | --- | --- |

1)

Moet ten aanzien van een asielzoeker die voordat zijn kind meerderjarig is geworden – waarmee hij in het land van herkomst in gezinsverband leefde en waaraan op basis van een verzoek om bescherming dat vóór zijn meerderjarigheid is ingediend, de subsidiairebeschermingsstatus is verleend nadat het meerderjarig was geworden (hierna: „persoon die bescherming geniet”) – de lidstaat van ontvangst van de persoon die bescherming geniet is binnengekomen en daar ook een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend (hierna: „asielzoeker”), en met betrekking tot een nationale regeling die voor de toekenning van een recht op verlening van subsidiaire bescherming, dat van de persoon die bescherming geniet wordt afgeleid, naar artikel 2, onder j), van richtlijn 2011/95/EU (1) verwijst, de vraag of de persoon die bescherming geniet „minderjarig” in de zin van artikel 2, onder j), derde streepje, van richtlijn 2011/95/EU is, worden beoordeeld op het tijdstip waarop over het asielverzoek van de asielzoeker wordt beslist, dan wel op een eerder tijdstip, bijvoorbeeld op het tijdstip waarop

a)

aan de persoon die bescherming geniet de subsidiairebeschermingsstatus is verleend,

| b) | de asielzoeker zijn asielverzoek heeft ingediend, |
| --- | --- |

b)

de asielzoeker zijn asielverzoek heeft ingediend,

| c) | de asielzoeker de lidstaat van ontvangst is binnengekomen, of |
| --- | --- |

c)

de asielzoeker de lidstaat van ontvangst is binnengekomen, of

| d) | de persoon die bescherming geniet, zijn asielverzoek heeft ingediend? |
| --- | --- |

d)

de persoon die bescherming geniet, zijn asielverzoek heeft ingediend?

| 2) | Voor het geval






  a) | dat het tijdstip van indiening van het verzoek doorslaggevend is: | Is in dit verband het verzoek om bescherming dat schriftelijk, mondeling of anderszins is gedaan en waarvan de voor het asielverzoek bevoegde nationale autoriteit kennis heeft genomen (verzoek om asiel) bepalend, dan wel het formeel ingediende verzoek om internationale bescherming? |
| --- | --- | --- | --- |

2)

Voor het geval

a)

dat het tijdstip van indiening van het verzoek doorslaggevend is:

Is in dit verband het verzoek om bescherming dat schriftelijk, mondeling of anderszins is gedaan en waarvan de voor het asielverzoek bevoegde nationale autoriteit kennis heeft genomen (verzoek om asiel) bepalend, dan wel het formeel ingediende verzoek om internationale bescherming?

| b) | dat het tijdstip van binnenkomst van de asielzoeker of het tijdstip waarop deze zijn asielverzoek heeft ingediend doorslaggevend is: is het dan ook van belang of op dit tijdstip nog niet was beslist over het verzoek om bescherming van de persoon die bescherming geniet en waaraan later subsidiaire bescherming is verleend? |
| --- | --- |

b)

dat het tijdstip van binnenkomst van de asielzoeker of het tijdstip waarop deze zijn asielverzoek heeft ingediend doorslaggevend is: is het dan ook van belang of op dit tijdstip nog niet was beslist over het verzoek om bescherming van de persoon die bescherming geniet en waaraan later subsidiaire bescherming is verleend?

| 3) | a) | Welke eisen dienen in de onder punt l) beschreven situatie te worden gesteld om een asielzoeker te kunnen aanmerken als een „gezinslid” [artikel 2, onder j), van richtlijn 2011/95/EU] die „in verband met het verzoek om internationale bescherming in dezelfde lidstaat” aanwezig is waar de persoon die internationale bescherming geniet aanwezig is en waarmee het gezinsverband „reeds bestond in het land van herkomst”? Veronderstelt dit met name dat het gezinsleven tussen de persoon die bescherming geniet en de asielzoeker in de zin van artikel 7 van het Handvest in de lidstaat van ontvangst is hernomen of volstaat in dit verband de enkele omstandigheid dat de persoon die bescherming geniet en de asielzoeker tegelijkertijd aanwezig zijn in de lidstaat van ontvangst? Is een ouder ook een gezinslid wanneer het doel van zijn binnenkomst volgens de omstandigheden van het betrokken geval niet erin bestond de verantwoordelijkheid in de zin van artikel 2, onder j), derde streepje, van richtlijn 2011/95/EU op zich te nemen voor een minderjarige en ongehuwde persoon die internationale bescherming geniet? |
| --- | --- | --- |

3)

a)

Welke eisen dienen in de onder punt l) beschreven situatie te worden gesteld om een asielzoeker te kunnen aanmerken als een „gezinslid” [artikel 2, onder j), van richtlijn 2011/95/EU] die „in verband met het verzoek om internationale bescherming in dezelfde lidstaat” aanwezig is waar de persoon die internationale bescherming geniet aanwezig is en waarmee het gezinsverband „reeds bestond in het land van herkomst”? Veronderstelt dit met name dat het gezinsleven tussen de persoon die bescherming geniet en de asielzoeker in de zin van artikel 7 van het Handvest in de lidstaat van ontvangst is hernomen of volstaat in dit verband de enkele omstandigheid dat de persoon die bescherming geniet en de asielzoeker tegelijkertijd aanwezig zijn in de lidstaat van ontvangst? Is een ouder ook een gezinslid wanneer het doel van zijn binnenkomst volgens de omstandigheden van het betrokken geval niet erin bestond de verantwoordelijkheid in de zin van artikel 2, onder j), derde streepje, van richtlijn 2011/95/EU op zich te nemen voor een minderjarige en ongehuwde persoon die internationale bescherming geniet?

| b) | Voor zover de vraag onder 3, a), aldus moet worden beantwoord dat het gezinsleven tussen de persoon die bescherming geniet en de asielzoeker in de zin van artikel 7 van het Handvest in de lidstaat van ontvangst moet hernomen zijn, is het tijdstip waarop dat gezinsleven is hernomen dan van belang? Is het inzoverre met name bepalend dat het gezinsleven binnen een bepaalde termijn na binnenkomst van de asielzoeker is hersteld op het tijdstip waarop de asielzoeker zijn asielverzoek indient of op het tijdstip waarop de persoon die bescherming geniet nog minderjarig was? |
| --- | --- |

b)

Voor zover de vraag onder 3, a), aldus moet worden beantwoord dat het gezinsleven tussen de persoon die bescherming geniet en de asielzoeker in de zin van artikel 7 van het Handvest in de lidstaat van ontvangst moet hernomen zijn, is het tijdstip waarop dat gezinsleven is hernomen dan van belang? Is het inzoverre met name bepalend dat het gezinsleven binnen een bepaalde termijn na binnenkomst van de asielzoeker is hersteld op het tijdstip waarop de asielzoeker zijn asielverzoek indient of op het tijdstip waarop de persoon die bescherming geniet nog minderjarig was?

| 4) | Houdt een asielzoeker op een gezinslid in de zin van artikel 2, onder j), derde streepje, van richtlijn 2011/95/EU te zijn op het tijdstip waarop de persoon die bescherming geniet meerderjarig wordt en een daarmee verbonden verantwoordelijkheid voor een minderjarige en ongehuwde persoon wegvalt? Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt: blijft deze hoedanigheid van gezinslid (en de daarmee verbonden rechten) ook na dit tijdstip zonder beperking in de tijd bestaan of houdt zij op te bestaan na een bepaalde termijn (zo ja, welke?) of wanneer zich bepaalde gebeurtenissen voordoen (zo ja, welke?)? |
| --- | --- |

4)

Houdt een asielzoeker op een gezinslid in de zin van artikel 2, onder j), derde streepje, van richtlijn 2011/95/EU te zijn op het tijdstip waarop de persoon die bescherming geniet meerderjarig wordt en een daarmee verbonden verantwoordelijkheid voor een minderjarige en ongehuwde persoon wegvalt? Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt: blijft deze hoedanigheid van gezinslid (en de daarmee verbonden rechten) ook na dit tijdstip zonder beperking in de tijd bestaan of houdt zij op te bestaan na een bepaalde termijn (zo ja, welke?) of wanneer zich bepaalde gebeurtenissen voordoen (zo ja, welke?)?

---

(1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9, met rectificatie in PB 2017, L 167, blz. 58).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 21 oktober 2019 – NAMA Symvouloi Michanikoi kai Meletites A.E. – LDK Symvouloi Michanikoi A.E., NAMA Symvouloi Michanikoi Meletites A.E., LDK Symvouloi Michanikoi A.E./Archi Exetasis Prodikastikon Prosfygon (AEPP) Αttiko Μetro A.E.

(Zaak C-771/19)

(2020/C 19/22)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: NAMA Symvouloi Michanikoi Kai Meletites A.E. – LDK Symvouloi Michanikoi A.E.,

NAMA Symvouloi Michanikoi Meletites A.E.,

LDK Symvouloi Michanikoi A.E.

Verwerende partijen: Archi Exetasis Prodikastikon Prosfygon (AEPP) Αttiko Μetro A.E.

Prejudiciële vragen

| 1. | a) | Moeten artikel 1, lid 3, artikel 2, lid 1, onder a) en b), en artikel 2 bis, lid 2, van richtlijn 92/13/EEG (1) van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB 1992, L 76), in het licht van de arresten Fastweb (C-100/12), PFE (C-689/13), Archus en Gama (C-131/16) en Lombardi (C-333/18), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een bestaande nationale rechtspraak op grond waarvan, wanneer in een stadium voorafgaand aan het eindstadium van de aanbesteding van een opdracht (zoals dat van de technische beoordeling) bij besluit van de aanbestedende dienst een inschrijver wordt uitgesloten en een andere belanghebbende (concurrent) wordt toegelaten, de uitgesloten inschrijver, nadat de bevoegde rechter zijn schorsingsverzoek – voor zover dat zijn uitsluiting betrof – heeft afgewezen, zijn legitiem belang om hetzelfde schorsingsverzoek tegen de andere inschrijver in te dienen enkel behoudt om aan te voeren dat deze is toegelaten in strijd met het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers? |
| --- | --- | --- |

1.

a)

Moeten artikel 1, lid 3, artikel 2, lid 1, onder a) en b), en artikel 2 bis, lid 2, van richtlijn 92/13/EEG (1) van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB 1992, L 76), in het licht van de arresten Fastweb (C-100/12), PFE (C-689/13), Archus en Gama (C-131/16) en Lombardi (C-333/18), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een bestaande nationale rechtspraak op grond waarvan, wanneer in een stadium voorafgaand aan het eindstadium van de aanbesteding van een opdracht (zoals dat van de technische beoordeling) bij besluit van de aanbestedende dienst een inschrijver wordt uitgesloten en een andere belanghebbende (concurrent) wordt toegelaten, de uitgesloten inschrijver, nadat de bevoegde rechter zijn schorsingsverzoek – voor zover dat zijn uitsluiting betrof – heeft afgewezen, zijn legitiem belang om hetzelfde schorsingsverzoek tegen de andere inschrijver in te dienen enkel behoudt om aan te voeren dat deze is toegelaten in strijd met het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers?

| b) | Indien het antwoord op de vorige vraag bevestigend luidt, moeten voornoemde bepalingen dan aldus worden uitgelegd dat genoemde uitgesloten inschrijver in zijn schorsingsverzoek elke grief tegen de deelname van zijn concurrent aan de aanbestedingsprocedure kan aanvoeren, ook die betreffende andere onregelmatigheden van diens inschrijving dan de onregelmatigheden op grond waarvan zijn eigen offerte werd afgewezen, opdat allereerst de voortzetting van de procedure en de gunning van de opdracht aan de concurrent bij een in een volgend stadium van de procedure te nemen besluit wordt opgeschort en vervolgens de concurrent, in geval van toewijzing van het principale beroep (tot nietigverklaring), wordt uitgesloten, de gunning van de opdracht ongedaan wordt gemaakt, en slechts de mogelijkheid resteert dat een nieuwe aanbestedingsprocedure wordt uitgeschreven, waaraan de uitgesloten verzoeker deelneemt? |
| --- | --- |

b)

Indien het antwoord op de vorige vraag bevestigend luidt, moeten voornoemde bepalingen dan aldus worden uitgelegd dat genoemde uitgesloten inschrijver in zijn schorsingsverzoek elke grief tegen de deelname van zijn concurrent aan de aanbestedingsprocedure kan aanvoeren, ook die betreffende andere onregelmatigheden van diens inschrijving dan de onregelmatigheden op grond waarvan zijn eigen offerte werd afgewezen, opdat allereerst de voortzetting van de procedure en de gunning van de opdracht aan de concurrent bij een in een volgend stadium van de procedure te nemen besluit wordt opgeschort en vervolgens de concurrent, in geval van toewijzing van het principale beroep (tot nietigverklaring), wordt uitgesloten, de gunning van de opdracht ongedaan wordt gemaakt, en slechts de mogelijkheid resteert dat een nieuwe aanbestedingsprocedure wordt uitgeschreven, waaraan de uitgesloten verzoeker deelneemt?

| 2. | Is het, mede gelet op het arrest Bietergemeinscaft Technische Gebäudebetreuung und Caverion Österreich (C-355/15), voor de beantwoording van de vorige vraag van belang dat een voorlopige (of een definitieve) rechterlijke bescherming slechts kan worden verleend op voorwaarde dat de onafhankelijke nationale instantie voor administratieve beroepen een rechtsmiddel heeft verworpen? |
| --- | --- |

2.

Is het, mede gelet op het arrest Bietergemeinscaft Technische Gebäudebetreuung und Caverion Österreich (C-355/15), voor de beantwoording van de vorige vraag van belang dat een voorlopige (of een definitieve) rechterlijke bescherming slechts kan worden verleend op voorwaarde dat de onafhankelijke nationale instantie voor administratieve beroepen een rechtsmiddel heeft verworpen?

| 3. | Is voor de beantwoording van de eerste vraag de vaststelling van belang dat, in geval van gegrondverklaring van de grieven van de uitgesloten inschrijver tegen de deelneming van de concurrent in de aanbestedingsprocedure, a) geen nieuwe aanbestedingsprocedure kan worden uitgeschreven, of b) de reden op grond waarvan de verzoeker werd uitgesloten diens deelname aan een eventuele nieuwe aanbesteding onmogelijk maakt? |
| --- | --- |

3.

Is voor de beantwoording van de eerste vraag de vaststelling van belang dat, in geval van gegrondverklaring van de grieven van de uitgesloten inschrijver tegen de deelneming van de concurrent in de aanbestedingsprocedure, a) geen nieuwe aanbestedingsprocedure kan worden uitgeschreven, of b) de reden op grond waarvan de verzoeker werd uitgesloten diens deelname aan een eventuele nieuwe aanbesteding onmogelijk maakt?

---

(1)  Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 (PB 1992, L 76, blz. 14).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 22 oktober 2019 – A. B. en B. B./Personal Exchange International Limited

(Zaak C-774/19)

(2020/C 19/23)

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Vrhovno sodišče Republike Slovenije

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A. B. en B. B.

Verwerende partij: Personal Exchange International Limited

Prejudiciële vraag

Moet artikel 15, lid 1, van verordening nr. 44/2001 (1) aldus worden uitgelegd dat ook een overeenkomst om online poker te spelen, die een individu op afstand via internet met een buitenlandse exploitant van onlinespellen heeft gesloten en waarop de algemene contractvoorwaarden van die exploitant van toepassing zijn, kan worden aangemerkt als een overeenkomst gesloten door een consument voor een gebruik dat als niet bedrijfs- of beroepsmatig kan worden beschouwd, indien dit individu jarenlang met de aldus verkregen inkomsten of de met poker gewonnen prijzen in zijn onderhoud heeft voorzien, ondanks dat hij niet beschikt over een formele registratie voor dit soort activiteit, en deze activiteit hoe dan ook niet op de markt als betaalde dienst aan derden aanbiedt?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – VB, WA/BNP Paribas Personal Finance SA

(Zaak C-776/19)

(2020/C 19/24)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: VB, WA

Verwerende partij: BNP Paribas Personal Finance SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering? |
| --- | --- |

1)

Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering?

| 2) | Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan?

| 3) | Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten? |
| --- | --- |

3)

Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten?

| 4) | Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:






  — | in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd; |
| --- | --- | --- |

4)

Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:

—

in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd;

| — | in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet;

| — | in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden;

| — | in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet; |
| --- | --- |

—

in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet;

| 5) | Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen?

| 6) | Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument? |
| --- | --- |

6)

Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument?

| 7) | Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen? |
| --- | --- |

7)

Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen?

| 8) | Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is? |
| --- | --- |

8)

Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – XZ, YY/BNP Paribas Personal Finance SA

(Zaak C-777/19)

(2020/C 19/25)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: XZ, YY

Verwerende partij: BNP Paribas Personal Finance SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering? |
| --- | --- |

1)

Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering?

| 2) | Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan?

| 3) | Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten? |
| --- | --- |

3)

Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten?

| 4) | Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:






  — | in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd; |
| --- | --- | --- |

4)

Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:

—

in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd;

| — | in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet;

| — | in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden;

| — | in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet; |
| --- | --- |

—

in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet;

| 5) | Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen?

| 6) | Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument? |
| --- | --- |

6)

Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument?

| 7) | Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen? |
| --- | --- |

7)

Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen?

| 8) | Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is? |
| --- | --- |

8)

Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – ZX/BNP Paribas Personal Finance SA

(Zaak C-778/19)

(2020/C 19/26)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: ZX

Verwerende partij: BNP Paribas Personal Finance SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering? |
| --- | --- |

1)

Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering?

| 2) | Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan?

| 3) | Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten? |
| --- | --- |

3)

Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten?

| 4) | Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:






  — | in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd; |
| --- | --- | --- |

4)

Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:

—

in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd;

| — | in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet;

| — | in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden;

| — | in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet; |
| --- | --- |

—

in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet;

| 5) | Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen?

| 6) | Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument? |
| --- | --- |

6)

Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument?

| 7) | Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen? |
| --- | --- |

7)

Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen?

| 8) | Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is? |
| --- | --- |

8)

Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – AV/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

(Zaak C-779/19)

(2020/C 19/27)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AV

Verwerende partijen: BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering? |
| --- | --- |

1)

Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering?

| 2) | Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan?

| 3) | Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten? |
| --- | --- |

3)

Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten?

| 4) | Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:






  — | in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd; |
| --- | --- | --- |

4)

Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:

—

in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd;

| — | in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet;

| — | in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden;

| — | in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet; |
| --- | --- |

—

in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet;

| 5) | Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen?

| 6) | Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument? |
| --- | --- |

6)

Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument?

| 7) | Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen? |
| --- | --- |

7)

Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen?

| 8) | Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is? |
| --- | --- |

8)

Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – BW, CX/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

(Zaak C-780/19)

(2020/C 19/28)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BW, CX

Verwerende partijen: BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering? |
| --- | --- |

1)

Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering?

| 2) | Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan?

| 3) | Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten? |
| --- | --- |

3)

Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten?

| 4) | Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:






  — | in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd; |
| --- | --- | --- |

4)

Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:

—

in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd;

| — | in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet;

| — | in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden;

| — | in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet; |
| --- | --- |

—

in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet;

| 5) | Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen?

| 6) | Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument? |
| --- | --- |

6)

Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument?

| 7) | Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen? |
| --- | --- |

7)

Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen?

| 8) | Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is? |
| --- | --- |

8)

Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – DY, EX/BNP Paribas Personal Finance SA

(Zaak C-781/19)

(2020/C 19/29)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: DY, EX

Verwerende partij: BNP Paribas Personal Finance SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering? |
| --- | --- |

1)

Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering?

| 2) | Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan?

| 3) | Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten? |
| --- | --- |

3)

Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten?

| 4) | Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:






  — | in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd; |
| --- | --- | --- |

4)

Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:

—

in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd;

| — | in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet;

| — | in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden;

| — | in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet; |
| --- | --- |

—

in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet;

| 5) | Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen?

| 6) | Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument? |
| --- | --- |

6)

Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument?

| 7) | Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen? |
| --- | --- |

7)

Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen?

| 8) | Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is? |
| --- | --- |

8)

Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/29 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de le tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 22 oktober 2019 – FA/BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

(Zaak C-782/19)

(2020/C 19/30)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FA

Verwerende partijen: BNP Paribas Personal Finance SA, Procureur de la République

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering? |
| --- | --- |

1)

Verzet richtlijn 93/13 (1), uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich in een zaak als in het hoofdgeding tegen toepassing van de verjaringsregels in de volgende gevallen: (a) bij de vaststelling van het oneerlijke karakter van een beding, (b) bij eventuele terugbetalingen, (c) wanneer de consument de verzoeker is en (d) wanneer de consument de verweerder is, ook bij een tegenvordering?

| 2) | Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag geheel of ten dele ontkennend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel, zich dan in een geval als in het hoofdgeding tegen toepassing van nationale rechtspraak waarin is verklaard dat de verjaringstermijn ingaat op de datum van aanvaarding van de aanbieding van de lening, in plaats van op de datum waarop ernstige financiële problemen zijn ontstaan?

| 3) | Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten? |
| --- | --- |

3)

Vallen bedingen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin in het bijzonder is vastgelegd dat de Zwitserse frank de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, wat tot gevolg heeft dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, onder het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, in de zin van artikel 4, [lid] 2, van richtlijn 93/13, wanneer het bedrag van de wisselkosten niet wordt betwist en er bedingen zijn opgenomen waarin is bepaald dat de kredietnemer er op gezette tijden voor kan kiezen de lening volgens een vooraf vastgestelde formule in euro om te zetten?

| 4) | Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:






  — | in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd; |
| --- | --- | --- |

4)

Verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich tegen nationale rechtspraak op grond waarvan een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding op de volgende gronden „duidelijk en begrijpelijk” in de zin van de richtlijn wordt geacht:

—

in de voorafgaande aanbieding van de lening worden de wisseltransacties die tijdens de looptijd van de lening worden verricht, gedetailleerd uiteengezet en wordt verduidelijkt dat op wisseltransacties tussen de euro en de Zwitserse frank de wisselkoers wordt toegepast die twee werkdagen vóór de datum van de gebeurtenis op basis waarvan de transactie wordt verricht, is vastgesteld, en op de website van de Europese Centrale Bank wordt gepubliceerd;

| — | in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding staat vermeld dat de kredietnemer de voor de werking en aflossing van het krediet noodzakelijke wisseltransacties van Zwitserse frank naar euro en van euro naar Zwitserse frank aanvaardt, en dat de kredietverlener het saldo van de maandelijkse aflossingen in euro na betaling van de extra kosten van de lening in Zwitserse frank omzet;

| — | in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden; |
| --- | --- |

—

in de aanbieding is aangegeven dat, indien de wisseltransactie in een bedrag resulteert dat lager is dan de verschuldigde termijnaflossing in Zwitserse frank, het kapitaal minder snel wordt afgelost, elk deel van het kapitaal dat niet uit hoofde van een termijnbetaling is afgelost in het debetsaldo van de rekening in Zwitserse frank wordt opgenomen, en wordt verduidelijkt dat de kapitaalaflossing van de lening zal veranderen naargelang van de schommelingen van de wisselkoers die op de maandelijkse aflossingen wordt toegepast, zowel naar boven als naar beneden, en dat deze verandering tot een langere of kortere aflossingstermijn voor de lening en, in voorkomend geval, tot een wijziging van de totale aflossingskosten kan leiden;

| — | in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet; |
| --- | --- |

—

in de artikelen „interne rekening in euro” en „interne rekening in Zwitserse frank” wordt een gedetailleerd overzicht gegeven van de transacties die bij elke termijnbetaling worden verricht met de af- en bijschrijvingen per rekening, en in de overeenkomst wordt de concrete werking van het mechanisme voor omrekening van de vreemde valuta op transparante wijze uiteengezet;

| 5) | Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet richtlijn 93/13, uitgelegd in het licht van het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht, zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat een beding of een geheel van bedingen als in het hoofdgeding „duidelijk en begrijpelijk” is in de zin van de richtlijn, wanneer in een overeenkomst met een aanvankelijke looptijd van 25 jaar, naast de in de vierde vraag genoemde elementen, enkel een simulatie is opgenomen van een daling van 5,29 % van de betaalmunt ten opzichte van de rekenmunt, en daarin verder geen termen als „risico” of „moeilijkheid” voorkomen?

| 6) | Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument? |
| --- | --- |

6)

Rust de bewijslast voor de „duidelijke en begrijpelijke” formulering van een beding in de zin van richtlijn 93/13, met inbegrip van de omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op de verkoper of op de consument?

| 7) | Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen? |
| --- | --- |

7)

Indien de bewijslast voor de duidelijkheid en begrijpelijkheid van de formulering van het beding op de verkoper rust, verzet richtlijn 93/13 zich dan tegen nationale rechtspraak waarin wordt verklaard dat het, wanneer sprake is van documenten betreffende verkooptechnieken, aan de kredietnemers staat om ten eerste te bewijzen dat zij de in die documenten vervatte informatie hebben ontvangen, en ten tweede dat de bank die documenten aan hen heeft doen toekomen, of vereist deze richtlijn daarentegen dat deze elementen een vermoeden opleveren dat de in deze documenten vervatte informatie, ook mondeling, aan de kredietnemers is verstrekt, welk vermoeden de verkoper, die verantwoordelijk is voor de informatie die de door hem gekozen tussenpersonen verstrekken, moet weerleggen?

| 8) | Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is? |
| --- | --- |

8)

Kan er sprake zijn van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in een overeenkomst als die in het hoofdgeding, waarin beide partijen een wisselkoersrisico lopen, wanneer ten eerste de verkoper over betere middelen dan de consument beschikt om te anticiperen op het wisselkoersrisico en, ten tweede, het door de verkoper gedragen risico aan een bovengrens is gebonden, terwijl dit laatste bij de consument niet het geval is?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/31

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 22 oktober 2019 – Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/GB

(Zaak C-783/19)

(2020/C 19/31)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Audiencia Provincial de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne

Verwerende partij: GB

Prejudiciële vragen

| 1) | Maakt de omvang van de bescherming van een oorsprongsbenaming het mogelijk om haar niet alleen te beschermen tegen soortgelijke producten, maar ook tegen diensten die kunnen gepaard gaan met de rechtstreekse of indirecte distributie van die producten? |
| --- | --- |

1)

Maakt de omvang van de bescherming van een oorsprongsbenaming het mogelijk om haar niet alleen te beschermen tegen soortgelijke producten, maar ook tegen diensten die kunnen gepaard gaan met de rechtstreekse of indirecte distributie van die producten?

| 2) | Vereist het gevaar van een inbreuk wegens het oproepen van een voorstelling, waarnaar voormelde artikelen van de gemeenschapsverordeningen (1) (2) verwijzen, dat in eerste instantie een analyse van de gebruikte naam wordt verricht om het effect ervan op de gemiddelde consument te bepalen, of moet eerst en vooral ten aanzien van dat gevaar van een inbreuk wegens het oproepen van een voorstelling worden bepaald of het om dezelfde producten, soortgelijke producten of complexe producten gaat, waarvan een van de componenten een door een oorsprongsbenaming beschermd product is? |
| --- | --- |

2)

Vereist het gevaar van een inbreuk wegens het oproepen van een voorstelling, waarnaar voormelde artikelen van de gemeenschapsverordeningen (1) (2) verwijzen, dat in eerste instantie een analyse van de gebruikte naam wordt verricht om het effect ervan op de gemiddelde consument te bepalen, of moet eerst en vooral ten aanzien van dat gevaar van een inbreuk wegens het oproepen van een voorstelling worden bepaald of het om dezelfde producten, soortgelijke producten of complexe producten gaat, waarvan een van de componenten een door een oorsprongsbenaming beschermd product is?

| 3) | Wanneer de namen volstrekt identiek zijn of in ruime mate met elkaar overeenstemmen, moet het gevaar van een inbreuk wegens het oproepen van een voorstelling dan worden omschreven aan de hand van objectieve parameters, of moet dat gevaar worden beoordeeld op basis van de producten en diensten die een voorstelling oproepen en die waarvan een voorstelling wordt opgeroepen, om tot de conclusie te komen dat het gevaar dat een voorstelling wordt opgeroepen, gering of irrelevant is? |
| --- | --- |

3)

Wanneer de namen volstrekt identiek zijn of in ruime mate met elkaar overeenstemmen, moet het gevaar van een inbreuk wegens het oproepen van een voorstelling dan worden omschreven aan de hand van objectieve parameters, of moet dat gevaar worden beoordeeld op basis van de producten en diensten die een voorstelling oproepen en die waarvan een voorstelling wordt opgeroepen, om tot de conclusie te komen dat het gevaar dat een voorstelling wordt opgeroepen, gering of irrelevant is?

| 4) | Is de bescherming waarin de aangehaalde regeling voorziet in gevallen waarin het gevaar bestaat dat een voorstelling wordt opgeroepen of dat er profijt wordt gehaald [uit een reputatie], een specifieke bescherming die eigen is aan de specifieke kenmerken van die producten, of moet de bescherming noodzakelijkerwijs in verband worden gebracht met de voorschriften inzake oneerlijke concurrentie? |
| --- | --- |

4)

Is de bescherming waarin de aangehaalde regeling voorziet in gevallen waarin het gevaar bestaat dat een voorstelling wordt opgeroepen of dat er profijt wordt gehaald [uit een reputatie], een specifieke bescherming die eigen is aan de specifieke kenmerken van die producten, of moet de bescherming noodzakelijkerwijs in verband worden gebracht met de voorschriften inzake oneerlijke concurrentie?

---

(1)  Artikel 13 van verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB 2006, L 93, blz. 12).

(2)  Artikel 103 van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 671).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/32 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/32

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Riigikohus (Estland) op 29 oktober 2019 – XX/Tartu Vangla

(Zaak C-795/19)

(2020/C 19/32)

Procestaal: Ests

Verwijzende rechter

Riigikohus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: XX

Verwerende partij: Tartu Vangla

Prejudiciële vraag

Moet artikel 2, lid 2, juncto artikel 4, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale wettelijke bepalingen op grond waarvan een onder de voorgeschreven norm liggend gehoorverlies een absoluut beletsel vormt voor de uitoefening van de functie van gevangenbewaarder en op grond waarvan het niet toegestaan is om gebruik te maken van corrigerende hulpmiddelen voor de beoordeling of voldaan is aan de vereisten die betrekking hebben op het gehoor?

---

(1)  PB 2000, L 303, blz. 16.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/32 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/32

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Košice I (Slowakije) op 30 oktober 2019 – NI, OJ, PK/Sociálna poisťovňa

(Zaak C-799/19)

(2020/C 19/33)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Okresný súd Košice I

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: NI, OJ, PK

Verwerende partij: Sociálna poisťovňa

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 3 van richtlijn 2008/94/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever aldus worden uitgelegd dat het begrip „onvervulde aanspraken van de werknemers die voortvloeien uit arbeidsovereenkomsten” ook betrekking heeft op immateriële schade ten gevolge van het overlijden van een werknemer als gevolg van een arbeidsongeval? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 3 van richtlijn 2008/94/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever aldus worden uitgelegd dat het begrip „onvervulde aanspraken van de werknemers die voortvloeien uit arbeidsovereenkomsten” ook betrekking heeft op immateriële schade ten gevolge van het overlijden van een werknemer als gevolg van een arbeidsongeval?

| 2) | Moet artikel 2 van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever aldus worden uitgelegd dat een werkgever eveneens wordt geacht in staat van insolventie te verkeren wanneer tegen deze werkgever een verzoek tot gedwongen tenuitvoerlegging is ingediend met betrekking tot een in rechte erkende aanspraak op vergoeding van immateriële schade ten gevolge van het overlijden van een werknemer als gevolg van een arbeidsongeval, maar de schuldvordering in het kader van de tenuitvoerleggingsprocedure oninbaar is verklaard op grond dat de werkgever niet over middelen beschikt? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 2 van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever aldus worden uitgelegd dat een werkgever eveneens wordt geacht in staat van insolventie te verkeren wanneer tegen deze werkgever een verzoek tot gedwongen tenuitvoerlegging is ingediend met betrekking tot een in rechte erkende aanspraak op vergoeding van immateriële schade ten gevolge van het overlijden van een werknemer als gevolg van een arbeidsongeval, maar de schuldvordering in het kader van de tenuitvoerleggingsprocedure oninbaar is verklaard op grond dat de werkgever niet over middelen beschikt?

---

(1)  PB 2008, L 283, blz. 36.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/33 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/33

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 4 november 2019 – Danske Bank A/S/Skatteverket

(Zaak C-812/19)

(2020/C 19/34)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Högsta förvaltningsdomstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Danske Bank A/S, Danmark, Sverige Filial

Verwerende partij: Skatteverket

Prejudiciële vraag

Vormt een Zweeds filiaal van een bank waarvan het hoofdkantoor in een andere lidstaat is gevestigd, diensten verricht ten behoeve van het filiaal en de kosten daarvan toerekent aan het filiaal, een opzichzelfstaande belastingplichtige wanneer het hoofdkantoor deel uitmaakt van een btw-groep in die andere staat terwijl het Zweedse filiaal geen lid is van een Zweedse btw-groep (1)?

---

(1)  Artikel 2, lid 1, artikel 9, lid 1, en artikel 11 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/34 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/34

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel d’Aix-en-Provence (Frankrijk) op 5 november 2019 – MN

(Zaak C-813/19)

(2020/C 19/35)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel d’Aix-en-Provence

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MN

Andere partijen: RJA, RJO, FD, BG, PG, KL, LK, MJ, NI, OH

Prejudiciële vragen

| 1) | Voldoen de voorwaarden voor het uitvaardigen van een Europees aanhoudingsbevel door het Franse openbaar ministerie, zoals vastgesteld in de artikelen 695-16 en volgende van het wetboek van strafvordering, volledig aan de vereisten die voortvloeien uit een effectieve rechterlijke bescherming in de zin van het Unierecht? |
| --- | --- |

1)

Voldoen de voorwaarden voor het uitvaardigen van een Europees aanhoudingsbevel door het Franse openbaar ministerie, zoals vastgesteld in de artikelen 695-16 en volgende van het wetboek van strafvordering, volledig aan de vereisten die voortvloeien uit een effectieve rechterlijke bescherming in de zin van het Unierecht?

| 2) | Voldoet het Franse openbaar ministerie aan de vereisten om te kunnen worden aangemerkt als een „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 (1)? |
| --- | --- |

2)

Voldoet het Franse openbaar ministerie aan de vereisten om te kunnen worden aangemerkt als een „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 (1)?

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/34 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/34

---

Beroep ingesteld op 8 november 2019 – Europese Commissie/Hongarije

(Zaak C-821/19)

(2020/C 19/36)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande, J. Tomkin en A. Tokár, gemachtigden)

Verwerende partij: Hongarije

Conclusies

De Commissie verzoekt het Hof:

| a) | vast te stellen dat:






  — | Hongarije zijn verplichtingen ingevolge artikel 33, lid 2, van richtlijn 2013/32/EU niet is nagekomen omdat het, wat de niet-ontvankelijkheid van asielverzoeken betreft, een nieuwe grond voor niet-ontvankelijkheid heeft geïntroduceerd naast de in die richtlijn expliciet genoemde gronden; |
| --- | --- | --- |

a)

vast te stellen dat:

—

Hongarije zijn verplichtingen ingevolge artikel 33, lid 2, van richtlijn 2013/32/EU niet is nagekomen omdat het, wat de niet-ontvankelijkheid van asielverzoeken betreft, een nieuwe grond voor niet-ontvankelijkheid heeft geïntroduceerd naast de in die richtlijn expliciet genoemde gronden;

| — | Hongarije niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen ingevolge artikel 8, lid 2, artikel 12, lid 1, onder c), en artikel 22, lid 1, van richtlijn 2013/32, alsmede ingevolge artikel 10, lid 4, van richtlijn 2013/33/EU, aangezien het maatregelen heeft genomen op basis waarvan i) als strafbaar feit wordt aangemerkt de handelwijze van een organisatie die ertoe strekt een asielprocedure te starten voor personen die niet voldoen aan de in het nationale recht vastgelegde asielcriteria, en ii) beperkende maatregelen worden opgelegd aan personen die beschuldigd worden van het begaan van dat strafbaar feit of die daarvoor zijn veroordeeld; |
| --- | --- |

—

Hongarije niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen ingevolge artikel 8, lid 2, artikel 12, lid 1, onder c), en artikel 22, lid 1, van richtlijn 2013/32, alsmede ingevolge artikel 10, lid 4, van richtlijn 2013/33/EU, aangezien het maatregelen heeft genomen op basis waarvan i) als strafbaar feit wordt aangemerkt de handelwijze van een organisatie die ertoe strekt een asielprocedure te starten voor personen die niet voldoen aan de in het nationale recht vastgelegde asielcriteria, en ii) beperkende maatregelen worden opgelegd aan personen die beschuldigd worden van het begaan van dat strafbaar feit of die daarvoor zijn veroordeeld;

| b) | Hongarije te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

b)

Hongarije te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Nadat in 2015 het aantal asielaanvragen plotseling was gestegen, heeft Hongarije zijn asielregeling verschillende malen aangepast. In 2018 werd de Hongaarse asielwetgeving ingrijpend gewijzigd. Op 20 juni 2018 heeft het Hongaarse parlement az egyes törvényeknek a jogellenes bevándorlás elleni intézkedésekkel kapcsolatos módosításáról szóló, 2018. Évi VI. törvény (wet VI van 2018 tot wijziging van een aantal wetten inzake maatregelen ter bestrijding van illegale immigratie) en de zevende wijziging van de Hongaarse grondwet aangenomen. Dit pakket maatregelen staat ook bekend als de „Stop Soros”-wet en heeft tot gevolg dat de groep personen die in aanmerking komt voor asiel nog kleiner wordt. Als gevolg van de wijziging van de asielwet is een aanvraag namelijk niet-ontvankelijk als de asielaanvrager naar Hongarije is gekomen via een land waar hij niet was blootgesteld aan vervolging of een rechtstreeks risico op vervolging. Ook de Büntető Törvénykönyv (wetboek van strafrecht) is op vergelijkbare wijze gewijzigd. Als strafbaar feit is aangemerkt de handelwijze van een organisatie die ertoe strekt een asielprocedure te starten voor personen die in hun land van herkomst, het land van hun gewone verblijfplaats of een ander land waarlangs zij Hongarije zijn binnengekomen, niet worden vervolgd vanwege hun ras, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of hun religieuze of politieke opvattingen, of die aldaar geen gegronde vrees voor directe vervolging hebben.

De Commissie stelt zich op het standpunt dat de in 2018 aangenomen wetgeving zich niet verdraagt met het Unierecht en is daarom een niet-nakomingsprocedure gestart tegen Hongarije. Daar het door Hongarije in de precontentieuze procedure gevoerde betoog de twijfel van de Commissie niet kon wegnemen, heeft zij besloten de zaak voor te leggen aan het Hof van Justitie.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/35

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2019 door Achemos Grupė UAB, Achema AB tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 september 2019 in zaak T-417/16, Achemos Grupė en Achema AB/Commissie

(Zaak C-847/19 P)

(2020/C 19/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwiranten: Achemos Grupė UAB, Achema AB (vertegenwoordigers: R. Martens, avocat, en V. Ostrovskis, advokatas)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Republiek Litouwen, Klaipėdos Nafta AB

Conclusies

| — | punten 1 en 2 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

punten 1 en 2 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen;

| — | de zaak terugverwijzen naar het Gerecht, of |
| --- | --- |

—

de zaak terugverwijzen naar het Gerecht, of

| — | subsidiair, zelf uitspraak doen op het beroep in eerste aanleg en het litigieuze besluit (1) in zijn geheel nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

subsidiair, zelf uitspraak doen op het beroep in eerste aanleg en het litigieuze besluit (1) in zijn geheel nietig verklaren;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel: schending van artikel 263 VWEU juncto artikel 256, lid 1, VWEU en niet-nakoming van de motiveringsplicht doordat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door na te laten de gegevens te beoordelen waarop de Commissie zich bij de vaststelling van haar besluit heeft gebaseerd, terwijl een passende rechtmatigheidstoetsing door het Gerecht van het besluit van de Commissie impliceert dat moet worden nagegaan of de gegevens waarop de Commissie zich heeft gebaseerd, feitelijk juist, betrouwbaar en coherent zijn.

Tweede middel: schending van artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het recht op behoorlijk bestuur en artikel 12 van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad (2) juncto artikel 5 van deze verordening doordat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwiranten te verwijten dat zij de Commissie tijdens haar vooronderzoek geen informatie hebben verstrekt, terwijl de Commissie op grond van haar verplichting om een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek te voeren en het recht op behoorlijk bestuur ertoe gehouden is zich ervan te vergewissen dat zij beschikt over zo volledig en zo betrouwbaar mogelijke informatie.

Derde middel: schending van artikel 296, lid 2, VWEU, artikel 41, lid 1, en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en niet-nakoming van de motiveringsplicht doordat het Gerecht niet duidelijk en ondubbelzinnig heeft aangegeven waarom het LNG-project kon worden vrijgesteld van artikel 14 van richtlijn 2004/18/EG (3) en rechtsreeks kon worden gegund aan Klaipėdos Nafta, terwijl het Gerecht op grond van zijn motiveringsplicht ertoe gehouden is zijn beslissing te motiveren, zodat de belanghebbenden de rechtvaardigingsgronden van het genomen besluit kunnen kennen.

---

(1)  Besluit C(2013) 7884 final van de Commissie van 20 november 2013, waarbij de staatssteun SA.36740 (2013/NN), toegekend door Litouwen aan Klaipėdos Nafta verenigbaar is verklaard met de interne markt (PB 2016, C 161, blz. 1).

(2)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).

(3)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/36

---

Beroep ingesteld op 21 november 2019 – Europese Commissie/Helleense Republiek

(Zaak C-849/19)

(2020/C 19/38)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar, C. Hermes)

Verwerende partij: Helleense Republiek

Conclusies

| — | vaststellen dat de Helleense Republiek de krachtens artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft geschonden doordat zij niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen heeft getroffen die nodig zijn voor de vaststelling van passende instandhoudingsdoelstellingen en instandhoudingsmaatregelen met betrekking tot 239 gebieden van communautair belang (GCB), die op haar grondgebied zijn gelegen en in beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 november 2006 (2) worden genoemd; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Helleense Republiek de krachtens artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft geschonden doordat zij niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen heeft getroffen die nodig zijn voor de vaststelling van passende instandhoudingsdoelstellingen en instandhoudingsmaatregelen met betrekking tot 239 gebieden van communautair belang (GCB), die op haar grondgebied zijn gelegen en in beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 november 2006 (2) worden genoemd;

| — | de Helleense Republiek verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens de Europese Commissie heeft de Helleense Republiek nagelaten om binnen de gestelde termijnen passende instandhoudingsdoelstellingen vast te stellen voor 239 op het Griekse grondgebied gelegen gebieden van communautair belang.

Volgens de Europese Commissie heeft de Helleense Republiek voorts nagelaten om binnen de gestelde termijnen passende instandhoudingsmaatregelen te nemen voor 239 op het Griekse grondgebied gelegen gebieden van communautair belang.

Om die redenen heeft de Helleense Republiek artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG alsmede het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie geschonden.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB 1992, L 206, blz. 7).

(2)  Beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (PB 2006, L 259, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/37 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/37

---

Beroep ingesteld op 25 november 2019 – Europese Commissie/Hongarije

(Zaak C-856/19)

(2020/C 19/39)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Perrin en A. Sipos, gemachtigden)

Verwerende partij: Hongarije

Conclusies

| — | vaststellen dat Hongarije niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 10, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten (1), aangezien Hongarije na het verstrijken van de tot en met 31 december 2017 lopende overgangsperiode een totale accijns hanteert die minder bedraagt dan 60 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen sigaretten, en de geheven accijns minder dan 115 EUR per 1 000 sigaretten bedraagt; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat Hongarije niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 10, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten (1), aangezien Hongarije na het verstrijken van de tot en met 31 december 2017 lopende overgangsperiode een totale accijns hanteert die minder bedraagt dan 60 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen sigaretten, en de geheven accijns minder dan 115 EUR per 1 000 sigaretten bedraagt;

| — | Hongarije verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Hongarije verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens artikel 10, lid 2, van richtlijn 2011/64 bedraagt de totale accijns op sigaretten met ingang van 1 januari 2014 ten minste 60 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen sigaretten, tenzij de accijns ten minste 115 EUR per 1 000 sigaretten bedraagt. Hongarije heft een accijns van minder dan 115 EUR per 1 000 sigaretten, zodat deze lidstaat verplicht is om een accijns van ten minste 60 % van de gewogen gemiddelde prijs te hanteren.

Aan Hongarije en zeven andere lidstaten wordt krachtens artikel 10, lid 2, derde alinea, van richtlijn 2011/64 een overgangsperiode tot en met 31 december 2017 toegestaan om dat accijnspercentage te bereiken. Volgens artikel 10, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/64 moeten die lidstaten na afloop van die periode voldoen aan de genoemde minima voor de accijns.

De Commissie betoogt dat Hongarije bij het verstrijken van de overgangsperiode de in artikel 10, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/64 genoemde accijnsminima niet heeft bereikt en dat deze lidstaat ook na 31 december 2017 een accijns blijft heffen die minder bedraagt dan de in die richtlijn vastgelegde minima.

---

(1)  PB 2011, L 176, blz. 24.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/38 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/38

---

Beschikking van de president van het Hof van 10 juli 2019 – Europese Commissie/Koninkrijk Spanje, interveniënte: Franse Republiek

(Zaak C-569/17) (1)

(2020/C 19/40)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 392 van 20.11.2017.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/38 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/38

---

Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 14 augustus 2019 – Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH/Lotte Co. Ltd, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

(Zaak C-580/18) (1)

(2020/C 19/41)

Procestaal: Duits

De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 25 van 21.1.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/39 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/39

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) - Portugal) – Totalmédia – Marketing Direto e Publicidade SA/Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-751/18) (1)

(2020/C 19/42)

Procestaal: Portugees

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 82 van 4.3.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/39 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/39

---

Beschikking van de president van het Hof van 16 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Roma - Italië) – Società Italiana degli Autori ed Editori (S.I.A.E.)/Soundreef Ltd

(Zaak C-781/18) (1)

(2020/C 19/43)

Procestaal: Italiaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 112 van 25.3.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/39 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/39

---

Beschikking van de president van het Hof van 11 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf - Duitsland) – flightright GmbH/Eurowings GmbH

(Zaak C-180/19) (1)

(2020/C 19/44)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 246 van 22.7.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/40

---

Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta - Spanje) – HC, ID/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

(Zaak C-247/19) (1)

(2020/C 19/45)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 246 van 22.7.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/40

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus - Finland) – procedure ingeleid door Nobina Finland Oy

(Zaak C-327/19) (1)

(2020/C 19/46)

Procestaal: Fins

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 220 van 1.7.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/40

---

Beschikking van de president van het Hof van 26 augustus 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf - Duitsland) – EUflight.de GmbH/Eurowings GmbH

(Zaak C-345/19) (1)

(2020/C 19/47)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 255 van 29.7.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/41 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/41

---

Beschikking van de president van het Hof van 22 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg - Duitsland) – GE/Société Air France

(Zaak C-370/19) (1)

(2020/C 19/48)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 280 van 19.8.2019.

---

Gerecht

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/42 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/42

---

Arrest van het Gerecht van 26 november 2019 – België/Commissie

(Zaak T-287/16 RENV) (1)

(„ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Uitgaven die zijn gedaan door België - Onverschuldigd betaalde restituties bij uitvoer - Niet-terugvordering wegens nalatigheden die te wijten zijn aan een instantie van een lidstaat - Niet-uitputting van alle mogelijke rechtsmiddelen - Evenredigheid”)

(2020/C 19/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J.-C. Halleux, M. Jacobs en C. Pochet, gemachtigden, bijgestaan door É. Grégoire en J. Mariani, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en B. Hofstötter, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 75, blz. 16), voor zover daarbij met betrekking tot het Koninkrijk België een bedrag van 9 601 619 EUR wordt uitgesloten van financiering door de Europese Unie

Dictum

| 1) | Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover daarbij met betrekking tot het Koninkrijk België een bedrag van 9 601 619 EUR wordt uitgesloten van financiering door de Europese Unie. |
| --- | --- |

1)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover daarbij met betrekking tot het Koninkrijk België een bedrag van 9 601 619 EUR wordt uitgesloten van financiering door de Europese Unie.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en voor het Hof. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en voor het Hof.

---

(1)  PB C 270 van 25.7.2016.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/43 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/43

---

Arrest van het Gerecht van 20 november 2019 – Missir Mamachi di Lusignano e.a./Commissie

(Zaak T-502/16) (1)

(„Openbare dienst - Ambtenaren - Moord op een ambtenaar en zijn echtgenote - Verplichting de veiligheid van het personeel in dienst van de Unie te waarborgen - Aansprakelijkheid van een instelling voor de immateriële schade van de rechtverkrijgenden van een overleden ambtenaar - Moeder, broer en zus van de ambtenaar - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid op grond van artikel 270 VWEU - In het Statuut bedoelde persoon - Redelijke termijn”)

(2020/C 19/50)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partijen: Stefano Missir Mamachi di Lusignano (Shanghai, China) en de zes andere verzoekende partijen wier namen in bijlage bij het arrest zijn opgenomen (vertegenwoordigers: F. Di Gianni, G. Coppo en A. Scalini, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Eggers, G. Gattinara en D. Martin, vervolgens G. Gattinara en R. Striani, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU om, kort samengevat, de Commissie te veroordelen tot betaling aan de rechtverkrijgenden van Alessandro Missir Mamachi di Lusignano, de rechtverkrijgenden van Livio Missir Mamachi di Lusignano, Anne Jeanne Cécile Magdalena Maria Sintobin, Stefano Missir Mamachi di Lusignano en Maria Letizia Missir Mamachi di Lusignano van verschillende bedragen ter vergoeding van de immateriële schade als gevolg van de moord op Alessandro Missir Mamachi di Lusignano en zijn echtgenote op 18 september 2006 te Rabat (Marokko), waar Alessandro Missir Mamachi di Lusignano om dienstredenen aanwezig was

Dictum

| 1) | Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over de verzoeken om de Europese Commissie te veroordelen tot betaling, ter vergoeding van immateriële schade, aan elke rechtverkrijgende van Alessandro Missir Mamachi di Lusignano van een bedrag van 463 050 EUR, aan diezelfde rechtverkrijgenden van een bedrag van 574 000 EUR en aan de rechtverkrijgenden van Livio Missir Mamachi di Lusignano van een bedrag van 308 700 EUR. |
| --- | --- |

1)

Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over de verzoeken om de Europese Commissie te veroordelen tot betaling, ter vergoeding van immateriële schade, aan elke rechtverkrijgende van Alessandro Missir Mamachi di Lusignano van een bedrag van 463 050 EUR, aan diezelfde rechtverkrijgenden van een bedrag van 574 000 EUR en aan de rechtverkrijgenden van Livio Missir Mamachi di Lusignano van een bedrag van 308 700 EUR.

| 2) | De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 50 000 EUR aan Anne Jeanne Cécile Magdalena Maria Sintobin ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade. |
| --- | --- |

2)

De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 50 000 EUR aan Anne Jeanne Cécile Magdalena Maria Sintobin ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade.

| 3) | De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 10 000 EUR aan Maria Letizia Missir Mamachi di Lusignano ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade. |
| --- | --- |

3)

De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 10 000 EUR aan Maria Letizia Missir Mamachi di Lusignano ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade.

| 4) | De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 10 000 EUR aan Stefano Missir Mamachi di Lusignano ter vergoeding van de door hem geleden immateriële schade. |
| --- | --- |

4)

De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 10 000 EUR aan Stefano Missir Mamachi di Lusignano ter vergoeding van de door hem geleden immateriële schade.

| 5) | De in de punten 2 tot en met 4 van dit dictum genoemde schadevergoedingen worden verhoogd met vertragingsrente, berekend vanaf de uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling tegen de rentevoet die door de Europese Centrale Bank (ECB) voor haar basisherfinancieringstransacties wordt toegepast, vermeerderd met twee procentpunt. |
| --- | --- |

5)

De in de punten 2 tot en met 4 van dit dictum genoemde schadevergoedingen worden verhoogd met vertragingsrente, berekend vanaf de uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling tegen de rentevoet die door de Europese Centrale Bank (ECB) voor haar basisherfinancieringstransacties wordt toegepast, vermeerderd met twee procentpunt.

| 6) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

6)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 7) | De Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

7)

De Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 26 van 26.1.2013 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-132/12, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/44 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/44

---

Arrest van het Gerecht van 27 november 2019 – Izuzquiza en Semsrott/Frontex

(Zaak T-31/18) (1)

(„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende een zeeoperatie die Frontex in 2017 heeft uitgevoerd in het centrale Middellandse Zeegebied - Ingezette schepen - Weigering van toegang - Artikel 4, lid 1, onder a), van verordening nr. 1049/2001 - Uitzondering betreffende de bescherming van het openbaar belang op het gebied van de openbare veiligheid”)

(2020/C 19/51)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Luisa Izuzquiza (Madrid, Spanje) en Arne Semsrott (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Hilbrans, R. Callsen, advocaten, en J. Pobjoy, barrister)

Verwerende partij: Europees Grens- en kustwachtagentschap (vertegenwoordigers: H. Caniard en T. Knäbe, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en J. Currall, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit CGO/LAU/18911c/2017 van Frontex van 10 november 2017 waarbij de toegang is geweigerd tot documenten met informatie over de naam, de vlag en het type van elk schip dat door Frontex is ingezet in het centrale Middellandse Zeegebied in het kader van de gezamenlijke operatie Triton in de periode van 1 juni 2017 tot en met 30 augustus 2017

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Luisa Izuzquiza en Arne Semsrott worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Luisa Izuzquiza en Arne Semsrott worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 112 van 26.3.2018.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/44 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/44

---

Arrest van het Gerecht van 21 november 2019 – K. A. Schmersal Holding/EUIPO – Tecnium (tec.nicum)

(Zaak T-527/18) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk tec.nicum - Ouder nationaal beeldmerk TECNIUM - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijke diensten - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 18, lid 1, tweede alinea, onder a), en artikel 47, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001 - Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd - Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”)

(2020/C 19/52)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: K. A. Schmersal Holding GmbH & Co. KG (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Haudan, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Tecnium, SL (Manrise, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Sugrañes Coca, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 juni 2018 (zaak R 2427/2017-5) inzake een oppositieprocedure tussen Tecnium en K. A. Schmersal Holding

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | K. A. Schmersal Holding GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

K. A. Schmersal Holding GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 381 van 22.10.2018.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/45 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/45

---

Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – Wywiał-Prząda/Commissie

(Zaak T-592/18) (1)

(„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Bezoldiging - Besluit houdende weigering van de ontheemdingstoelage - Artikel 4 lid 1, onder a), van bijlage VII bij het Statuut - Diensten verricht voor een andere staat - Diplomatieke status - Referentieperiode van vijf jaar”)

(2020/C 19/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Katarzyna Wywiał-Prząda (Wezembeek-Oppem, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr en D. Milanowska, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 november 2017 waarbij verzoekster de ontheemdingstoelage is geweigerd

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Katarzyna Wywiał-Prząda wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Katarzyna Wywiał-Prząda wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 427 van 26.11.2018.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/46 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/46

---

Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – August Wolff/EUIPO – Faes Farma (DermoFaes Atopimed)

(Zaak T-642/18) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk DermoFaes Atopimed - Ouder Uniewoordmerk Dermowas - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 19/54)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Faes Farma, SA (Lamiaco-Leioa, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Vela Ballesteros en S. Fernandez Malvar, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 juli 2018 (zaak R 1365/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Dr. August Wolff en Faes Farma

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Faes Farma, SA, met inbegrip van de noodzakelijke kosten die deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt. |
| --- | --- |

2)

Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Faes Farma, SA, met inbegrip van de noodzakelijke kosten die deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt.

---

(1)  PB C 4 van 7.1.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/46 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/46

---

Arrest van het Gerecht van 28 november 2019 – August Wolff/EUIPO – Faes Farma (DermoFaes)

(Zaak T-643/18) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk DermoFaes - Ouder Uniewoordmerk Dermowas - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 19/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Faes Farma, SA (Lamiaco-Leioa, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Vela Ballesteros en S. Fernandez Malvar, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2018 (zaak R 1842/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Dr. August Wolff en Faes Farma

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Faes Farma, SA, met inbegrip van de noodzakelijke kosten die deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt. |
| --- | --- |

2)

Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Faes Farma, SA, met inbegrip van de noodzakelijke kosten die deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/47 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/47

---

Arrest van het Gerecht van 20 november 2019 – Werner/EUIPO – Merck (fLORAMED)

(Zaak T-695/18) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk fLORAMED - Ouder Uniewoordmerk MEDIFLOR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 19/56)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Stefan Werner (Baldham, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Büttner, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Merck KGaA (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Pfleghar, M. Best, M. Giannakoulis en S. Schäffner, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 september 2018 (zaak R 197/2018-2) inzake een oppositieprocedure tussen Merck en S. Werner

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Stefan Werner wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Stefan Werner wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 25 van 21.1.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/48

---

Arrest van het Gerecht van 26 november 2019 – Wyld/EUIPO – Kaufland Warenhandel (wyld)

(Zaak T-711/18) (1)

(„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk wyld - Ouder internationaal woordmerk WILD CRISP - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag”)

(2020/C 19/57)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Wyld GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Kaufland Warenhandel GmbH & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 24 september 2018 (zaak R 2621/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Kaufland Warenhandel en Wyld

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Wyld GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Wyld GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 35 van 28.1.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/48

---

Beschikking van het Gerecht van 14 november 2019 – Growth Energy en Renewable Fuels Association/Raad

(Zaak T-276/13 RENV) (1)

(„Dumping - Invoer van bio-ethanol die van oorsprong is uit de Verenigde Staten - Definitief antidumpingrecht - Intrekking van de bestreden handeling - Verdwijnen van het procesbelang - Afdoening zonder beslissing”)

(2020/C 19/58)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Growth Energy (Washington, DC, Verenigde Staten) en Renewable Fuels Association (Washington) (vertegenwoordigers: P. Vander Schueren en M. Peristeraki, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, bijgestaan door N. Tuominen, advocaat)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en M. França, gemachtigden), ePURE, de Europese Producenten Unie van Hernieuwbare Ethanol (vertegenwoordigers: O. Prost en A. Massot, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 157/2013 van de Raad van 18 februari 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bio-ethanol van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (PB 2013, L 49, blz. 10), voor zover deze betrekking heeft op verzoeksters en hun leden

Dictum

| 1) | Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Growth Energy, Renewable Fuels Association, de Raad van de Europese Unie, de Europese Commissie en ePURE, de Europese Producenten Unie van Hernieuwbare Ethanol zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

Growth Energy, Renewable Fuels Association, de Raad van de Europese Unie, de Europese Commissie en ePURE, de Europese Producenten Unie van Hernieuwbare Ethanol zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 226 van 3.8.2013.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/49 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/49

---

Beschikking van het Gerecht van 21 november 2019 – ZI/Commissie

(Zaak T-618/18) (1)

(„Openbare dienst - Ambtenaren - Dekking door de gemeenschappelijke regeling ziektekostenverzekering - Aansluiting van de echtgenoot van de ambtenaar - Ontbreken van procesbelang - Niet-ontvankelijkheid”)

(2020/C 19/59)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: ZI (vertegenwoordiger: J.-N. Louis, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr en L. Vernier, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Van Pottelberge en J. Steele, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Meyer en M. Alver, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Bureau voor het „beheer en de afwikkeling van de individuele rechten” (PMO) van de Commissie van 4 december 2017 houdende weigering om verzoeksters echtgenoot aan te sluiten bij de gemeenschappelijke regeling inzake de ziektekostenverzekering van de Europese Unie

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | ZI wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

ZI wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 455 van 17.12.2018.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/50

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Taminco/Commissie

(Zaak T-740/18 R)

(„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Verordening (EG) nr. 1107/2009 - Werkzame stof thiram - Voorwaarden voor de goedkeuring van het op de markt brengen - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”)

(2020/C 19/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Taminco BVBA (Gent, België) (vertegenwoordiger: C. Mereu en S. Englebert, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Koleva, A. Lewis en I. Naglis, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) 2018/1500 van de Commissie van 9 oktober 2018 tot niet-verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof thiram, en houdende een verbod op het gebruik en de verkoop van zaden die zijn behandeld met gewasbeschermingsmiddelen die thiram bevatten, overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (PB 2018, L 254, blz. 1)

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/50

---

Beschikking van het Gerecht van 14 november 2019 – Flovax/EUIPO – Dagniaux en Gervais Danone (GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923)

(Zaak T-147/19) (1)

(„Uniemerk - Verzoek tot nietigverklaring - Uniebeeldmerk GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923 - Herroeping van de bestreden beslissing - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”)

(2020/C 19/61)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Flovax Sàrl (Doncols, Luxemburg) (vertegenwoordiger: C.-S. Marchiani, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Pétrequin en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Dagniaux (Roubaix, Frankrijk)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Compagnie Gervais Danone (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Havard Duclos, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 18 mei 2018 (gevoegde zaken R 2210/2016-1 en R 2211/2016-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Compagnie Gervais Danone, enerzijds, en Flovax en Dagniaux, anderzijds

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 148 van 29.4.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/51 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/51

---

Beschikking van het Gerecht van 18 november 2019 – Dickmanns/EUIPO

(Zaak T-181/19) (1)

(„Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Overeenkomst voor bepaalde tijd met een opzeggingsclausule - Clausule op grond waarvan de overeenkomst wordt beëindigd indien de naam van de functionaris niet wordt opgenomen op de reservelijst van een vergelijkend onderzoek - Louter bevestigende handeling - Klachttermijn - Niet-ontvankelijkheid”)

(2020/C 19/62)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Sigrid Dickmanns (Gran Alacant, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukosiütè, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste tot nietigverklaring van het besluit van het EUIPO van 4 juni 2018 tot afwijzing van verzoeksters verzoeken tot schrapping van de opzeggingsclausule in artikel 5 van haar overeenkomst, tot herkwalificatie van haar overeenkomst als overeenkomst voor onbepaalde tijd, tot intrekking, indien nodig, van het besluit van 14 december 2017 en tot verlening van een tweede verlenging van haar overeenkomst na 30 september 2018 of, in elk geval, haar opneming in de procedure voor een tweede verlenging van overeenkomsten van tijdelijke functionarissen overeenkomstig de richtsnoeren voor de verlenging van overeenkomsten van tijdelijke functionarissen van 28 januari 2016, en ten tweede tot vergoeding van de schade die zij zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Sigrid Dickmanns. |
| --- | --- |

2)

Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Sigrid Dickmanns.

---

(1)  PB C 206 van 17.6.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/52 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/52

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Sipcam Oxon/Commissie

(Zaak T-518/19 R)

(„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Verordening (EG) nr. 1107/2009 - Werkzame stof chloorthalonil - Voorwaarden voor de goedkeuring van het op de markt brengen - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”)

(2020/C 19/63)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sipcam Oxon SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: C. Mereu en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Naglis en A. Dawes, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) 2019/677 van de Commissie van 29 april 2019 tot niet-verlening van de goedkeuring van de werkzame stof chloorthanil overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (PB 2019, L 114, blz. 15)

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/53 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/53

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate/Commissie

(Zaak T-549/19 R)

(„Kort geding - Weesgeneesmiddel - Verzoek om opschorting van de uitvoering - Geen spoedeisendheid”)

(2020/C 19/64)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH (Wedel, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. von Czettritz, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. F. Brakeland, L. Haasbeek en C. Hermes, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 5 van uitvoeringsbesluit C(2019) 4858 final van de Commissie van 20 juni 2019 tot verlening van een vergunning krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad voor het in de handel brengen van „Trecondi – treosulfan”, een geneesmiddel voor menselijk gebruik

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/53 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/53

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 26 september 2019 – Micreos Food Safety/Commissie

(Zaak T-568/19 R)

(„Kort geding - Bacteriofaag - Listeria - ListexTM P100 - Niet-ontvankelijkheid”)

(2020/C 19/65)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Micreos Food Safety BV (Wageningen, Nederland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers, W. Farrell en I. Galindo Martín, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU, strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het vermeende besluit van de Europese Commissie van 17 juni 2019, waarbij zij het op de markt brengen van ListexTM P100 met het oog op een gebruik als technische hulpstof voor kant-en-klare levensmiddelen van dierlijke oorsprong zou hebben verboden

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/54 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/54

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2019 – Northgate en Northgate Europe/Commissie

(Zaak T-719/19)

(2020/C 19/66)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Northgate plc (Darlington, Verenigd Koninkrijk) en Northgate Europe Ltd (Darlington) (vertegenwoordigers: J. Lesar, Solicitor, en K. Beal, QC)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering, voor zover dit besluit van toepassing is op verzoeksters; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering, voor zover dit besluit van toepassing is op verzoeksters;

| — | verwijzing van verweerster in de kosten van verzoeksters. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerster in de kosten van verzoeksters.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen acht middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Europese Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de keuze van het referentiestelsel voor de analyse van de belastingregeling. De Commissie had het vennootschapsbelastingstelsel van het Verenigd Koninkrijk als referentiestelsel moeten nemen, niet het stelsel van de gecontroleerde buitenlandse vennootschappen (Controlled Foreign Companies, CFC’s) zelf. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Europese Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de keuze van het referentiestelsel voor de analyse van de belastingregeling. De Commissie had het vennootschapsbelastingstelsel van het Verenigd Koninkrijk als referentiestelsel moeten nemen, niet het stelsel van de gecontroleerde buitenlandse vennootschappen (Controlled Foreign Companies, CFC’s) zelf.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door bij de analyse van het CFC-stelsel een onjuiste benadering te gebruiken. In de overwegingen 124 tot en met 126 van het bestreden besluit heeft de Commissie de bepalingen van hoofdstuk 9 van deel 9A van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [belastingwet (internationale en andere bepalingen) van 2010] van het Verenigd Koninkrijk behandeld als een soort afwijking van een algemene belasting als vastgesteld in hoofdstuk 5 van deze wet. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door bij de analyse van het CFC-stelsel een onjuiste benadering te gebruiken. In de overwegingen 124 tot en met 126 van het bestreden besluit heeft de Commissie de bepalingen van hoofdstuk 9 van deel 9A van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [belastingwet (internationale en andere bepalingen) van 2010] van het Verenigd Koninkrijk behandeld als een soort afwijking van een algemene belasting als vastgesteld in hoofdstuk 5 van deze wet.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast doordat zij in de overwegingen 127 tot en met 151 van het bestreden besluit heeft vastgesteld dat aan het selectiviteitscriterium is voldaan doordat ondernemingen die zich in feitelijk en juridisch vergelijkbare situaties bevinden, verschillend zijn behandeld. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast doordat zij in de overwegingen 127 tot en met 151 van het bestreden besluit heeft vastgesteld dat aan het selectiviteitscriterium is voldaan doordat ondernemingen die zich in feitelijk en juridisch vergelijkbare situaties bevinden, verschillend zijn behandeld.

| 4. | Vierde middel: de vrijstelling van 75 % waarin section 371ID van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 voorziet, wordt gerechtvaardigd door de aard en de algemene opzet van het belastingstelsel. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de vrijstelling van 75 % waarin section 371ID van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 voorziet, wordt gerechtvaardigd door de aard en de algemene opzet van het belastingstelsel.

| 5. | Vijfde middel: het onderwerpen aan belasting van CFC’s die als categorie voldoen aan de voorwaarden voor de vrijstellingen van voormeld hoofdstuk 9 maakt in strijd met artikel 49 VWEU inbreuk op verzoeksters’ vrijheid van vestiging. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: het onderwerpen aan belasting van CFC’s die als categorie voldoen aan de voorwaarden voor de vrijstellingen van voormeld hoofdstuk 9 maakt in strijd met artikel 49 VWEU inbreuk op verzoeksters’ vrijheid van vestiging.

| 6. | Zesde middel: kennelijke onjuiste beoordeling met betrekking tot de vrijstelling van 75 % en de kwestie van de vaste verhouding. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: kennelijke onjuiste beoordeling met betrekking tot de vrijstelling van 75 % en de kwestie van de vaste verhouding.

| 7. | Zevende middel: het besluit van de Commissie is in strijd met het algemene Unierechtelijke beginsel van non-discriminatie of gelijkheid. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: het besluit van de Commissie is in strijd met het algemene Unierechtelijke beginsel van non-discriminatie of gelijkheid.

| 8. | Achtste middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast door de bepalingen van richtlijn (EU) 2016/1164 (1) van de Raad, die ratione temporis niet van toepassing was, naar analogie toe te passen of er zich ten onrechte op te beroepen. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast door de bepalingen van richtlijn (EU) 2016/1164 (1) van de Raad, die ratione temporis niet van toepassing was, naar analogie toe te passen of er zich ten onrechte op te beroepen.

---

(1)  Richtlijn (EU) 2016/1164 van de Raad van 12 juli 2016 tot vaststelling van regels ter bestrijding van belastingontwijkingspraktijken welke rechtstreeks van invloed zijn op de werking van de interne markt (PB 2016, L 193, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/55 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/55

---

Beroep ingesteld op 25 oktober 2019 – LSEGH (Luxembourg) en London Stock Exchange Group Holdings (Italy)/Commissie

(Zaak T-726/19)

(2020/C 19/67)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: LSEGH (Luxembourg) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), en London Stock Exchange Group Holdings (Italy) Ltd (Londen) (vertegenwoordigers O. Brouwer, A. Pliego Selie en A. von Bonin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van verweersters besluit van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering, C(2019) 2526 final; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van verweersters besluit van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering, C(2019) 2526 final;

| — | verwijzing van de Commissie in verzoeksters’ kosten overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, daaronder begrepen de kosten van eventuele interveniënten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in verzoeksters’ kosten overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, daaronder begrepen de kosten van eventuele interveniënten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en zij is haar motiveringsplicht niet nagekomen bij de keuze van het referentiestelsel in het bestreden besluit. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en zij is haar motiveringsplicht niet nagekomen bij de keuze van het referentiestelsel in het bestreden besluit.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en zij is haar motiveringsplicht niet nagekomen doordat zij in het bestreden besluit de vrijstelling inzake groepsfinanciering onterecht heeft aangemerkt als een afwijking van de normale werking van het referentiestelsel. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en zij is haar motiveringsplicht niet nagekomen doordat zij in het bestreden besluit de vrijstelling inzake groepsfinanciering onterecht heeft aangemerkt als een afwijking van de normale werking van het referentiestelsel.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt doordat zij in het bestreden besluit heeft vastgesteld dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering onderscheid maakt tussen marktdeelnemers. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt doordat zij in het bestreden besluit heeft vastgesteld dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering onderscheid maakt tussen marktdeelnemers.

| 4. | Vierde middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt doordat zij in het bestreden besluit tot de slotsom is gekomen dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering niet gerechtvaardigd is door de aard of de opzet van het referentiestelsel. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt doordat zij in het bestreden besluit tot de slotsom is gekomen dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering niet gerechtvaardigd is door de aard of de opzet van het referentiestelsel.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/56 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/56

---

Beroep ingesteld op 29 oktober 2019 – PL/Commissie

(Zaak T-728/19)

(2020/C 19/68)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: PL (vertegenwoordiger: J.-N. Louis, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 13 augustus 2019 en 26 september 2019 waarbij de toegang tot de documenten als bedoeld in de verzoeken en confirmatieve verzoeken die verzoeker heeft ingediend op 4 december 2018 en die zijn geregistreerd op 28 februari 2019, gedeeltelijk is geweigerd op grond van de in artikel 4, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 1049/2001 neergelegde uitzondering inzake de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 13 augustus 2019 en 26 september 2019 waarbij de toegang tot de documenten als bedoeld in de verzoeken en confirmatieve verzoeken die verzoeker heeft ingediend op 4 december 2018 en die zijn geregistreerd op 28 februari 2019, gedeeltelijk is geweigerd op grond van de in artikel 4, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 1049/2001 neergelegde uitzondering inzake de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43). |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

| 2. | Tweede middel: schending van verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1). |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).

| 3. | Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

| 4. | Vierde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/57 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/57

---

Beroep ingesteld op 29 oktober 2019 – Arris Global/Commissie

(Zaak T-731/19)

(2020/C 19/69)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Arris Global Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Lesar, Solicitor, en K. Beal, QC)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Europese Commissie van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering („GFE”) nietig verklaren voor zover het van toepassing is op verzoekster; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Europese Commissie van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering („GFE”) nietig verklaren voor zover het van toepassing is op verzoekster;

| — | verweerster verwijzen in de kosten die verzoekster heeft moeten maken in de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten die verzoekster heeft moeten maken in de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster negen middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast en/of heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij haar keuze van het referentiekader voor de analyse van de belastingregeling. De Commissie had als referentiekader de regeling van het Verenigd Koninkrijk inzake de vennootschapsbelasting in aanmerking moeten nemen en niet slechts de regeling inzake gecontroleerde buitenlandse vennootschappen (Controlled Foreign Companies, CFC’s) zelf. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast en/of heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij haar keuze van het referentiekader voor de analyse van de belastingregeling. De Commissie had als referentiekader de regeling van het Verenigd Koninkrijk inzake de vennootschapsbelasting in aanmerking moeten nemen en niet slechts de regeling inzake gecontroleerde buitenlandse vennootschappen (Controlled Foreign Companies, CFC’s) zelf.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij haar toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door een ondeugdelijke benadering te volgen voor de analyse van de regeling inzake gecontroleerde buitenlandse vennootschappen. In de overwegingen 124 tot en met 126 van het bestreden besluit heeft de Commissie de bepalingen van hoofdstuk 9 van deel 9A van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 ten onrechte aangemerkt als een soort afwijking van een algemene belasting die is vastgesteld in hoofdstuk 5 van die wet. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij haar toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door een ondeugdelijke benadering te volgen voor de analyse van de regeling inzake gecontroleerde buitenlandse vennootschappen. In de overwegingen 124 tot en met 126 van het bestreden besluit heeft de Commissie de bepalingen van hoofdstuk 9 van deel 9A van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 ten onrechte aangemerkt als een soort afwijking van een algemene belasting die is vastgesteld in hoofdstuk 5 van die wet.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft bij haar toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de overwegingen 127 tot en met 151 van het bestreden besluit vast te stellen dat voldaan is aan het selectiviteitscriterium omdat ondernemingen die zich in een feitelijk en rechtens vergelijkbare situatie bevinden, volgens haar verschillend zijn behandeld. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft bij haar toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de overwegingen 127 tot en met 151 van het bestreden besluit vast te stellen dat voldaan is aan het selectiviteitscriterium omdat ondernemingen die zich in een feitelijk en rechtens vergelijkbare situatie bevinden, volgens haar verschillend zijn behandeld.

| 4. | Vierde middel: de vrijstelling ten belope van 75 % op grond van section 371ID van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 vindt haar rechtvaardiging in de aard en de algemene opzet van het belastingstelsel. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de vrijstelling ten belope van 75 % op grond van section 371ID van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 vindt haar rechtvaardiging in de aard en de algemene opzet van het belastingstelsel.

| 5. | Vijfde middel: indien gecontroleerde buitenlandse vennootschappen die als categorie voldoen aan de voorwaarden voor de vrijstellingen waarin bovengenoemd hoofdstuk 9 voorziet, aan belasting werden onderworpen, zou inbreuk worden gemaakt op verzoeksters vrijheid van vestiging, wat schending van artikel 49 VWEU zou opleveren. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: indien gecontroleerde buitenlandse vennootschappen die als categorie voldoen aan de voorwaarden voor de vrijstellingen waarin bovengenoemd hoofdstuk 9 voorziet, aan belasting werden onderworpen, zou inbreuk worden gemaakt op verzoeksters vrijheid van vestiging, wat schending van artikel 49 VWEU zou opleveren.

| 6. | Zesde middel: er is een kennelijke beoordelingsfout gemaakt met betrekking tot de vrijstelling ten belope van 75 % en de kwestie van de vaste verhouding. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: er is een kennelijke beoordelingsfout gemaakt met betrekking tot de vrijstelling ten belope van 75 % en de kwestie van de vaste verhouding.

| 7. | Zevende middel: het besluit van de Commissie strookt niet met het algemene Unierechtelijke non-discriminatie- of gelijkheidsbeginsel. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: het besluit van de Commissie strookt niet met het algemene Unierechtelijke non-discriminatie- of gelijkheidsbeginsel.

| 8. | Achtste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de bepalingen van richtlijn (EU) 2016/1164 van de Raad (1) naar analogie toe te passen of zich ten onrechte erop te beroepen, terwijl deze richtlijn ratione temporis niet van toepassing was. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de bepalingen van richtlijn (EU) 2016/1164 van de Raad (1) naar analogie toe te passen of zich ten onrechte erop te beroepen, terwijl deze richtlijn ratione temporis niet van toepassing was.

| 9. | Negende middel: de Commissie heeft bij haar toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in overweging 176 van het bestreden besluit vast te stellen dat er sprake is van een categorie van begunstigden (waarvan verzoekster deel uitmaakt) en dat deze begunstigden steun hebben ontvangen die op grond van artikel 2, lid 1, van het bestreden besluit moet worden teruggevorderd. |
| --- | --- |

9.

Negende middel: de Commissie heeft bij haar toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in overweging 176 van het bestreden besluit vast te stellen dat er sprake is van een categorie van begunstigden (waarvan verzoekster deel uitmaakt) en dat deze begunstigden steun hebben ontvangen die op grond van artikel 2, lid 1, van het bestreden besluit moet worden teruggevorderd.

---

(1)  Richtlijn (EU) 2016/1164 van de Raad van 12 juli 2016 tot vaststelling van regels ter bestrijding van belastingontwijkingspraktijken welke rechtstreeks van invloed zijn op de werking van de interne markt (PB 2016, L 193, blz. 1).

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/58 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/58

---

Beschikking van het Gerecht van 18 november 2019 – Lantmännen en Lantmännen Agroetanol/Commissie

(Zaak T-79/19) (1)

(2020/C 19/70)

Procestaal: Engels

De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 131 van 8.4.2019.

---

| 20.1.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 19/58 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/58

---

Beschikking van het Gerecht van 12 november 2019 – DK/GSA

(Zaak T-537/19) (1)

(2020/C 19/71)

Procestaal: Frans

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---